เล่ม 1 (บท 1-6 ) test

" ท....ทำไม...แกถึงไปอยู่ในสภาพนน้ั ได้ ?!?! " ซ่ึงกไ็ ม่ใชใ่ ครทไี่ หน....
สตันทแ์ มนผทู้ ่รี บั บทเปน็ พญางเู ขียวตวั จรงิ นน่ั เอง

แตเ่ ดย๋ี วก่อน......

ถ้าสตันทแ์ มนท่ีรับบทเปน็ ชายหัวงูกำลงั ยนื อยู่ตรงนั้น....
ถา้ อยา่ งนั้น.....แล้วชายหัวงูทย่ี ืนอยตู่ รงนล้ี ะ่ ?!?!

ทันทที ี่คิดได้ดังนัน้ ผ้กู ำกับกร็ ู้สกึ เยน็ วาบไปทั่วสันหลัง กอ่ นที่เขาจะ
คอ่ ยๆเดนิ ถอยออกมาจากร่างตรงหนา้ อย่างเชื่องช้าด้วยความ
หวาดกลัว

".....ก....แก...เป็นใคร?!?!?...."

"......." ร่างนน้ั ไมไ่ ดต้ อบอะไร มันทำแค่เพยี งมองกวาดไปยังพวก
ทีมงานและนกั แสดงคนอน่ื ๆ ทต่ี อนน้ี กำลงั มสี ภาพไมต่ า่ งอะไรกบั ผู้

151

กำกบั เมื่อไดร้ ู้ความจรงิ ว่าคนทอี่ ยูใ่ ตช้ ุดน้ีไม่ใชเ่ พื่อนร่วมงานของ
พวกเขา

และในตอนนนั้ เอง ร่างสีเขียวทะมนึ ทย่ี นื เงยี บอยนู่ านก็เร่ิม
เคล่ือนไหว....

หลังจากทีม่ าถงึ โรงถ่าย ตำรวจหนุ่มกไ็ มร่ อช้า เขารีบลงมาจากรถ
แลว้ ตรงไปยังสตดู ิโอท่ีดาราหนุม่ อยู่ทันที

แตท่ นั ทีท่ีเขาเดนิ มาถึงหน้าประตู ก็มรี า่ งของใครคนหนึง่ วง่ิ ตรงมา
ทางเขา

" วา้ กกกกกกกก!!! "

ชายคนน้ันรอ้ งด้วยความต่ืนตระหนก ก่อนจะว่งิ เลยตำรวจหนุ่มไป

152

"....อ...เอ็ะ!?! "

สงสยั ไดไ้ มน่ าน ก็เริม่ มีคนจำนวนมาก ท้งั ชายและหญิง ตา่ งพากัน
วงิ่ ออกมาจากสตูดโิ อดว้ ยทา่ ทีทีด่ แู ตกตืน่ ไม่ต่างจากชายคนเมือ่ ครู่
....เพียงเท่านั้น ชายหนุ่มกร็ ู้ได้ทันทวี า่ มนั เกิดอะไรข้ึน

' บา้ จรงิ !! มนั ลงมือแลว้ รึน!ี่ !! '

เขาคิด ก่อนจะเรมิ่ เดนิ ฝ่าฝงู ชนเขา้ ไปข้างใน
โดยขณะที่เขา้ ไป เขากเ็ รมิ่ สงั เกตุ ว่าคนพวกนั้นวิง่ ออกมาจากทาง
ไหน ก่อนจะเริ่มเดนิ ย้อนศรไปทางน้ัน
ระหวา่ งเดนิ มอื ของเขาก็ล้วงเข้าไปหยิบปืนพก 2011 ออกมาถอื
มอื อกี ข้างจับที่สไลด์ของปนื ก่อนจะดงึ มนั ถอยหลงั พอปล่อยสไลด์
มนั ก็เคลื่อนกลับเข้าที่เดิม พร้อมกับปอ้ นกระสนุ ขนาด 9 มม. เข้ารัง
เพลงิ
นวิ้ โป้งกดป่มุ ปลดเซฟ เพื่อทำใหป้ ืนสามารถยิงได้

153

พอทำทกุ อย่างเสรจ็ ชายหน่มุ ก็กระชบั ปืนในในมือแน่น โดยหนั ปาก
กระบอกข้ึนฟา้ ก่อนจะเดนิ ไปยงั จดุ เกิดเหตดุ ว้ ยใจท่ีเตน้ ระทกึ ...

เพียงคร่เู ดียว ทงั้ ห้องก็พลนั เงียบสงัดลงทันตาเหน็
ดา้ นใน ไม่มที ีมงานหรอื นักแสดงคนไหนอยู่เลย....ยกเวน้ ชายหวั งู
และชายร่างท้วม

เขาค่อยๆกลอกตามองไปยงั ผู้กำกับ ทต่ี อนน้กี ำลังนอนหมดสติ
เพราะโดนสับตน้ คอด้วยสนั มือเม่ือสักครู่ ก่อนจะเล่ือนสายตา
กลบั มายังรา่ งกำยำสีเขยี วคลำ้ ซึ่งตอนน้ี กำลังจ้องมองเขาด้วย
ดวงตาสเี หลอื งแวววาวดูน่าขนลุก

กึก....

154

ชายรา่ งท้วมกัดฟันแน่น ในขณะที่คนอื่นวิง่ หนีออกไปดว้ ยความ
หวาดกลวั ตวั เขากลับเลือกที่จะอยเู่ ผชิญหน้ากับมันต่ออย่างไม่กลัว
เกรง
สำหรับเขา.....ความโศกเศร้า และความโกรธ มชี ัยเหนือความกลัว
ไปหลายขมุ แล้ว
อย่าว่าแตจ่ ะหนีเลย ถ้าไม่ได้ล้างแค้นใหด้ าราหนุ่มผเู้ ปรยี บเสมอื น
เป็นน้องชาย ตัวเขาคนน้ี กค็ งจะนอนตายตาไมห่ ลบั ...

" ก...แก...." ชายร่างทว้ มคำรามลอดไรฟนั ในมือของเขาตอนนี้มี
ดาบไรค้ มเลม่ หนึง่ ของดาราหนมุ่ ถงึ มนั จะฟันใครไม่เข้า แต่ถ้า
ตะบ้ตี ะบนั ฟาด ก็น่าจะพอทำใหบ้ าดเจบ็ ได้อยู่

" แกตายแน่!!!!!! " สน้ิ เสยี งคำราม ชายร่างท้วมก็กระโจนเขา้ ใสช่ าย
หวั งทู ยี่ ืนตระหง่านอย่ทู นั ที ดาบในมือเงอ้ื ขนึ้ สูง เตรยี มจะสับลงมา
ใสห่ วั ของชายหวั งอู ยา่ งเต็มที่

ผัวะ!!!!!

155

" อุ็บ!!! " แตอ่ นิจจา....เพราะถ้าเทยี บกบั ดาราหนุ่มผู้นั้น ตวั เขาท่หี ุ่น
คอ่ นข้างอว้ น แถมแทบจะไมไ่ ดฝ้ ึกอะไรเลย ฝมี ือของพวกเขาจึง
ต่างกนั ราวฟ้ากบั เหว
ก่อนทจ่ี ะทนั ได้ฟันลงมาตามที่ตง้ั ใจไว้ ชายหัวงกู ก็ า้ วมาขา้ งหนา้
กอ่ นจะชกใสท่ ้องของเขาแบบเตม็ ๆ แม้จะไม่ได้แรงระดับทำลาย
อวัยวะภายในแบบท่ีดาราหนุ่มโดน แต่ถึงอย่างไร มันก็ยงั ถือวา่ แรง
อยู่ดี
เพยี งแค่หมดั เดียว ชายรา่ งท้วมท่ีกำลังพ่งุ มาก็ถึงกบั เซถอยหลงั ไป
และก่อนทเี่ ขาจะได้พงุ่ เข้าไปตอ่ มอื เขยี วๆของชายหวั งกู ็พุ่งเข้ามา
คว้าลำคอของเขา และจับตัวเขากดลงกับพืน้ ทนั ที

" อ่อก!!! " มือท่ีกำคอชายร่างท้วมอย่เู ริ่มกำแนน่ ข้นึ ทำใหต้ ัวเขาเร่ิม
จะหายใจไมอ่ อก

ฟวิ้ .....ปกึ่ !!!

ขณะทมี่ นั กำลังบีบคอของเขาอยนู่ ั่นเอง ลูกศรหัวกลมสำหรับใช้ถา่ ย
ละคร ก็พุ่งมากระแทกหลังของชายหัวงูอย่างจงั ถงึ หัวลูกศรจะเจาะ

156

ไมเ่ ข้า แตค่ วามแรงในการยิง กม็ ากพอจะดึงความสนใจมันใหม้ า
ทางเธอได้

"......." ชายหัวงหู นั ไปมองหญิงสาวขดุ ดำแบบเงียบๆ....กอ่ นที่มันจะ
คอ่ ยๆแกะดาบออกมาจากมือของชายร่างทว้ ม และลุกขึน้ ยืนอย่าง
เชือ่ งชา้
ในจงั หวะท่หี ญงิ สาวกำลงั จะข้ึนสายลูกธนชู ดุ ใหม่ ชายหัวงูก็วิ่งชารจ์
เข้ามาทนั ที ก่อนจะตะครุบตวั เธอเอาไว้อย่างง่ายดาย

หญิงสาวจ้องตามนั กลบั ด้วยความเคยี ดแค้น ใบหน้าทด่ี ูสวยสะพรั่ง
นนั้ แลดบู ดิ เบย้ี วและเต็มไปด้วยความโกรธ ท่มี ันบังอาจมาพราก
ชีวติ คนทีเ่ ธอรักไป
ซง่ึ ชายหวั งูกไ็ ม่ได้วา่ อะไร มันเงอื้ ดาบไร้คมของชายหนุ่มขึ้นสงู และ
มีทที า่ วา่ จะแทงลงมาใสเ่ ธอ

ปงั !!!!!

157

แตท่ ว่า จงั หวะที่มันแทงดาบลงมา ลูกตะก่ัวท่พี ุ่งมาด้วยความเร็วสูง
ก็เข้ามาปะทะกบั โคนดาบอยา่ งจัง จนทำให้ใบดาบหักเป็นสองท่อน
อย่างน่าเสียดาย
ชายหัวงูจ้องมองดาบหักในมือด้วยทา่ ทีงงงวย ก่อนทมี่ ันจะหนั ไปยัง
ตน้ ตอดังกลา่ ว
ซึ่งคนทท่ี ำแบบนี้กไ็ ม่ใช่ใครท่ีไหน แต่เปน็ หมวดดิว้ นัน่ เอง

เมอ่ื ตระหนักไดว้ ่ากำลังจะมีคนเขา้ มาสอดมากข้ึนเรื่อย ๆ ประกอบ
กบั เหยอ่ื เอง กต็ ายไปแล้ว มันจงึ ตัดใจทจี่ ะเล่นกับหญงิ สาวต่อ ก่อน
จะลุกขน้ึ ยืน และเร่ิมออกวิง่ ทันที

"อยา่ หนนี ะโว้ย!!! "
หมวดดิว้ ตะโกนอย่างหวั เสยี ก่อนจะวง่ิ ตามไป พลางยิงไล่ชายหัวงู
ไปดว้ ย

ปัง!! ปัง!! ปัง!!

158

แตช่ ายหวั งเู องก็ไวเป็นกรด ขยับตัวเลก็ น้อย มนั กส็ ามารถหลบหลีก
กระสนุ พวกนน้ั ได้ เพยี งครเู่ ดียว มนั ก็ว่งิ หายเขา้ ไปในเมืองจำลอง
อนั มดื สนทิ เสียแลว้

หลายวันต่อมา

หลังจากทีร่ ถจอดจนนง่ิ สนิท ชายผู้หนง่ึ ก็ก้าวลงมาจากรถ
เขาเปน็ ชายหนมุ่ อายรุ นุ่ ราวคราวเดียวกับหมวดดิว้ รา่ งกายดูกำยำ
บกึ บึน แต่ทวา่ เม่ือเทยี บกบั หมวดดิว้ ท่ดี สู ูงโปรง่ ปราดเปรียว
กลา้ มเนอ้ื ท้งั ตวั แลดูกระชับ ไม่หยอ่ นยานหรือใหญโ่ ตเกินไป ชายผู้
นี้กลับแลดูตัวหนา และมีกล้ามเนอ้ื มากกว่าอยา่ งเหน็ ไดช้ ดั
เส้นผมบนหวั ของเขาเป็นสีทอง แทนท่ีจะเปน็ สดี ำแบบคนส่วนใหญ่
ดัง้ จมูกค่อนข้างโดง่ ตาสฟี า้ อ่อน คล้ายคลงึ กบั พวกฝรงั่
แตเ่ ม่อื เทยี บกบั ฝร่งั ตัวจรงิ แลว้ ชายคนน้ถี อื ว่าพดู ไทยชดั กว่ามาก
อันเป็นผลมาจากการท่ีได้อยใู่ นประเทศไทยตั้งแตใ่ นวัยเด็กนัน่ เอง

159

ชุดท่เี ขาสวมอยู่ เป็นเสื้อแจ็คเก็ตสีน้ำตาล กางเกงยีนส์นำ้ เงินออ่ น
ซิบของเสือ้ ไม่ไดร้ ูด เผยใหเ้ ห็นเสอ้ื ยืดสีขาวทีม่ ีคำว่า police ซ่งึ สวม
อยภู่ ายใน

ทุกครัง้ ทเี่ ขาเดินผ่าน จะมีตำรวจทีย่ นื อยู่แถวน้ันทำความเคารพ
เสมอ แสดงใหเ้ ห็นถงึ ยศของเขาทีส่ ูงมากกวา่ ตำรวจท่ัวๆไป
พอสมควร

ขณะที่เดนิ ไป ชายหนมุ่ ก็แอบเหล่มองรอบๆ ซึง่ ภาพท่ีเขาเห็น กค็ ือ
กลมุ่ คนใสช่ ดุ ดำ ท้ังชายและหญิง เด็กและผูใ้ หญ่ จำนวนหลายสบิ
คนกำลังยนื ร่ำไห้ดว้ ยความโศกเศรา้ พอเดนิ ไปอีก เขากเ็ ห็นชาย
และหญิงวยั กลางคนสองคน กำลงั ยืนกอดคอกนั ร้องไหร้ าวกบั ใจจะ
ขาด โดยมีหญิงสาวดลู ะออ่ นยืนดูอาการอยู่ข้างหลงั ด้วยความเปน็
ห่วง

ถัดไปไม่ไกลสามคนนัน้ กม็ ีชายแกแ่ ละหญิงชราคร่หู น่ึงกำลังยืน
ร้องไห้สภาพไม่ต่างกัน รอบๆตัวสองคนนนั้ มีคนคอยดอู าการและ
ช่วยกนั ปลอบเกือบสิบคน

พอมองไปในอาคาร ก็เห็นโลงศพของผเู้ สยี ชวี ติ และชายร่างท้วม ท่ี
น่าจะเปน็ เอเจนซีข่ องดรารหนมุ่ ผ้นู ้นั กำลงั นั่งเศรา้ ซมึ อยู่แถวหนา้
สุด

160

"........" ชายหนุม่ พดู อะไรไม่ออก ได้แต่เหลือบมองคนกลุ่มนน้ั ดว้ ย
สายตาทีด่ หู ม่นหมอง แม้ว่าเขาจะแทบไม่รูจ้ ักคนพวกนีเ้ ลยกต็ าม
เดนิ มาอยู่นาน ในทส่ี ดุ เขากม็ าหยดุ อยทู่ ี่ขา้ งๆของตำรวจหน่มุ รา่ ง
สูง....หมวดดว้ิ น่นั เอง ซึ่งตอนน้ี เขาก็กำลงั ดมู ือถือของตนอยา่ งตั้งใจ

" .....ใจคอจะไม่พูดจากนั หน่อยเหรอ...บาร์ตนั ? " ชายหนมุ่ รา่ งหนา
เอ่ยถาม
ทันทที ่ีไดย้ นิ ช่อื เล่นของตนทีเ่ รียกกันอยู่สองคน หมวดดว้ิ ก็หยุดดูมอื
ถือไปสกั พัก ก่อนจะหนั มาทักทายผมู้ าใหม่

"โทษทีโรเจอร์.....พอดฉี นั ดเู พลนิ ไปหน่อยนะ...."

โรเจอรไ์ มไ่ ดว้ า่ อะไร เขาเหลม่ องภาพในมือถือของผเู้ ปน็ เพ่ือน ดา้ น
ในจอ มคี ลิปวิดโี อของดาราหนมุ่ ผเู้ สยี ชีวิตอยู่ ด้วยความสงสัย เขา
จึงเอ่ยถามออกไป

" นัน่ นายกำลังดอู ะไรอยู่นะ่ ?...."

161

"วิดโี อของชายคนนั้น....ท่ีกองถา่ ยอดั เกบ็ เอาไว้ก่อนตายน่ะสิ...."
หมวดด้ิวพูด ก่อนจะหันไปดคู ลปิ น้นั ต่อ เพยี งครู่เดยี ว สหี น้าของ
ชายหนุ่มกด็ ูหมน่ หมองขน้ึ มาอย่างเห็นได้ชดั เขาเงียบไปอยู่ครู่นึง
ก่อนจะเอ่ยออกมาอบ่างแผว่ เบา
"....น่าเสียดาย...จรงิ ๆดว้ ย..."

162

บทที่ 4

หลายวนั ต่อมา
"อา้ วพ!ี่ ! มาได้จงั หวะพอดเี ลย!!"
"อ้าวไง....แล้วไอ้หมอนใ่ี ครล่ะเน่ีย..."
"เปน็ เดก็ ใหมท่ ีเ่ พ่ิงมานะ่ พี่ "
หลังจากทีต่ ำรวจรา่ งอ้วนพูดเสรจ็ นายตำรวจน้องใหม่คนน้ันก็
ตะเบะ๊ ทำความเคารพ พลางแนะนำชื่อของตนไป

163

"อ่าๆ....ไมเ่ ป็นไร...ไมต่ อ้ งเป็ะขนาดนัน้ ก็ได้..."

"แต่จะว่าไป....ผมสงสยั มาสกั พักแลว้ สารวตั รเขา.......จรงิ ๆเขาช่อื
ว่าอะไรรึครับ..."

" ออ๋ ไอ้หมอนนั่ น่ะเหรอ " ชายหนุ่มเงยี บไปแว่บนึง ประหนึ่งกำลงั
เรยี บเรียงคำพูด กอ่ นจะเริ่มกล่าวต่อ

" ไอ้หมอนนั่ เป็นลกู ครึ่งฝรั่ง ชือ่ โรเจอร์ "

"เอ็ะ!? แตท่ ่ผี มไดย้ นิ มา เหมือนแกจะไม่ไดช้ ่ือนีน้ พ่ี ี่ ร้สู ึกเหมอื นจะ
ชื่อ.... "

ตำรวจน้องใหม่น่งิ ไปสกั พัก พรอ้ มกบั กรอกตาข้นึ ราวกบั กำลัง
คร่นุ คดิ

164

แต่กอ่ นท่เี ขาจะทันไดน้ ึกออกและพดู มันออกมา ด้วยท่าทีของร่นุ พี่
ร่างอว้ นทีพ่ ยายามกลั่นขำ กับรุ่นพ่ีรา่ งสูงอีกคนทกี่ ำลังทำหน้าราว
กับกำลงั บอกใบอ้ ะไรบางอยา่ ง
เพียงคร่เู ดยี ว ตำรวจรนุ่ นอ้ งคนนนั้ ก็เขา้ ใจสิ่งทร่ี นุ่ พ่ีพยายามจะส่ือ
เขาแสดงสหี น้างนุ งงเล็กน้อย ก่อนจะพดู สง่ิ ที่ตนเพิง่ รู้ออกมา
" ส...สตฟี โรเจอร์ส....รคึ รับ?!?!"
" อ่า....ก็นะ.... "
" ทำไมทุกคนถึงเรยี กสารวตั รแบบนัน้ ละ่ ครบั ???"
" ก็...นอกจากรปู ลักษณ์ท่อี อกไปในแนวฝรั่งแลว้ ...เหตุผลอกี ขอ้ ก็
คอื อาวุธทเี่ ปน็ ลายเซ็นของแกนนั่ แหละ... "
" เอ็ะ!?? แล้วอาวธุ ทว่ี า่ น้ีคอื ...."

" โล่ ยังไงล่ะ...."

" ?!?!? " สิน้ เสียงของชายหนมุ่ รา่ งสงู ตำรวจนอ้ งใหม่คนน้ีก็แสดงสี
หน้าสบั สนออกมาอย่างปดิ ไม่มิด

165

แต่ชายหนุ่มกห็ าไดใ้ ส่ใจไม่ เขาจึงเรมิ่ พดู เขา้ ประเด็นต่อ

" นายอาจจะยงั ไมร่ ู้ แตท่ น่ี ี่ พวกเราหลายคนมีอาวธุ ทเี่ ปน็
เอกลกั ษณป์ ระจำตัว....ของโรเจอร์คือโล่ เวลามเี หตุยงิ กัน หมอนี่
จะชอบถือโลอ่ อกมา แล้วยนื ยิงแลกกระสนุ กับคนร้ายอยู่ท่แี นวหนา้

หรือถา้ มีเหตุตะลุมบอน หมอนีก่ ็จะชอบถอื โล่ แล้วว่ิงฝา่ เข้าไปในดง
ศตั รู ใชโ้ ลฟ่ าดบา้ ง หรือไม่กใ็ ช้โล่กระแทกใส่ศัตรตู รงๆ บ้าง เป็น
แนวหนา้ ทบี่ ้าระห่ำเอาเร่ือง "

" พดู เปน็ เล่นไป...ของพเ่ี องกใ็ ช่ยอ่ ยนา..."
ตำรวจร่างอว้ นเสริม พลางมองไปยงั ร่นุ พี่รา่ งสงู ทกี่ ำลังเล่าเรือ่ ง
เหลอื เชอื่ ให้น้องใหม่ฟัง

" ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก..เอาจริงๆ.....แมแ้ ตต่ อนนี้ ฉนั เอง กย็ งั ไม่เคย
เอาชนะโรเจอร์ได้เลย "

166

" นีร่ ุ่นพ่ีกบั หวั หนา้ เคยสกู้ ันด้วยรคึ รบั ?!?!"

" อ่า...ก็เคยลองประมือกนั บ้างละ่ นะ..."

" เม่อื ตะก้ีรนุ่ พี่บอกว่าไม่เคยเอาชนะสารวตั รได้....สารวตั รเขา
แข็งแกรง่ ขนาดนนั้ เลยรคึ รับ??!! "

" ก็นะ....ทงั้ นม้ี ันก็ข้ึนอยู่กับอาวุธของโรเจอร์เองดว้ ย...
ดว้ ยความที่หมอนั่นมันใช้โลเ่ หลก็ การป้องกนั ของหมอนัน่ เลย
ค่อนข้างแกร่งมาก
ตอ่ ใหฉ้ ันโจมตีไปรัวแค่ไหน หมอนนั่ ขยับแขนนดิ เดียว โล่ของหมอ
นนั่ ก็กันไดห้ มดแลว้ หรอื ต่อใหโ้ จมตไี ปแรงแคไ่ หน ด้วยโลท่ ่ีกนั ได้
กระท่ังกระสนุ ปนื แรงสูงแบบน้ัน....ก็แทบจะตีไม่เข้าเลย "

" ชา่ ยๆ
เพราะหัวหน้าแขง็ แกรง่ ถึงขนาดน้ัน แถมยงั ใช้โลอ่ กี

167

ไมม่ ีชอื่ ไหน ที่จะเหมาะสมกบั เขา เทา่ กบั ชื่อนแี้ ล้วล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ "
ชายร่างอ้วนกล่าวเสริมชายร่างสงู กอ่ นจะเร่ิมหัวเราะ ดูทา่ วา่
นา่ จะติดใจชอ่ื เล่นของสารวตั รมากนกั กระมงั ...

แต่ถงึ จะดเู หมือนเขากำลงั ล้อเลียนสารวตั รอยู่ แตต่ ำรวจหน่มุ ก็รสู้ ึก
ได้ ว่าภายใตท้ ่าทีทีด่ ูติดตลกน้ัน รนุ่ พร่ี ่างอ้วนเองก็มคี วามเคารพยำ
เกรงสารวตั รคนนนั้ ไม่น้อยเลย....

"พดู ถงึ โรเจอร.์ .....ตอนนห้ี มอน่ันอยู่ท่ีไหนงัน้ เหรอ......"

"เหมือนจะออกไปหาอะไรทานขา้ งนอก....เดีย๋ วสกั พักก็คงจะมา
ละ่ ม้งั ครับ..."

"เขา้ ใจละ....ขอบใจมาก...."

"...ว่าแต่....พถี่ ามถงึ หัวหนา้ ทำไมรคึ รบั .."

168

"พอดีมเี ร่ืองอยากจะคุยหวั หน้าเขานิดหน่อยน่ะ......
ถา้ อย่างนนั้ ...ฉนั ว่าฉนั ไปรอเขาในห้องเลยดีกวา่ ....สว่ นพวกนาย...
ฝากเดก็ ใหมน่ ั่นด้วยนะ"
ชายหนุ่มกล่าว ก่อนจะเดนิ ออกไปจากกล่มุ แลว้ ตรงไปยังห้องของผู้
เป็นหัวหน้าทนั ที

" ไงบาร์ตนั .....วนั นมี้ าหาฉนั แต่เช้าเลยนะ..."
"....จนป่านนี้แล้ว....นีน่ ายยังไมเ่ ลิกเรยี กฉันดว้ ยชอื่ นั่นอีกเหรอ...."
ตำรวจหนุม่ ถามผเู้ ปน็ หวั หน้าด้วยสีหนา้ เอือมระอา

169

" ทำไมล่ะ? ความหมายมันกต็ รงกบั ช่ือเล่นนายน.่ี ...แถมฟงั ดูดกี ว่า
ชือ่ นนั่ ต้ังเยอะ" สารวตั รหนุ่มตอบกลับมาแบบหน้าตาย

" ไมร่ ูส้ ิ.....ฟังดูแลว้ เหมอื นมันชวนให้คดิ ว่าฉนั เปน็ มือธนูชอบกล....
ทัง้ ๆท่ีในความเป็นจรงิ ฉันแทบจะไม่ได้แตะธนเู ลยแท้ๆ... " ตำรวจ
หนมุ่ พูด พลางเกาหัวแกร็กๆ

" กน็ ะ....'บาตอน' นะ่ มนั ฟังดูไม่เหมาะกบั ช่ือคนเลยสกั นดิ เรียก
'บารต์ ัน' น่าจะฟังดเู พราะกว่า.....

ว่าแต่นายเถอะ....มาหาฉันแบบนี้ มีธุระอะไรงน้ั เหรอ " สารวัตร
หน่มุ เร่ิมเข้าเร่ือง หลังจากท่ีพากันคยุ นอกประเดน็ ไปเสยี นาน

" พอดฉี ันว่าจะ.....ขอตัวออกไปขา้ งนอกสกั หน่อยน่ะ...."

"....ออกไปข้างนอก...ออกไปไหน???"

170

"ก็......คุม้ กันใครคนนงึ น่ะ..."

" คุ้มกันใคร??? นายนี่ เรม่ิ มีพิรุธอกี แล้วนะ...." สารวตั รเร่ิมหรต่ี าลง
ราวกับกำลงั จอ้ งจบั ผดิ
"ทำไม??....นางเพง่ิ ไปรู้อะไรมารไึ ง?!?......."

ตำรวจหนุม่ น่ิงไปแปปนึง ก่อนจะเรมิ่ เล่าส่งิ ท่ีเจอเม่ือคืนให้ผูเ้ ป็น
หวั หน้าฟัง

ตกกลางดึก

ชายหนุ่มก็ยังคงเขา้ ไปเช็คขา่ วในโซเชยี ลเช่นเดมิ และแนน่ อน คอม
เมนท์ดูถูกเหยียดหยามผูต้ าย ก็ยังคงมีมาใหเ้ ห็นเชน่ เคย

171

แต่ทว่า.... ขณะที่กำลงั เล่ือนอ่านเมนทอ์ ยนู่ ้ัน จู่ ๆ สายตาของชาย
หนมุ่ ก็ไปสะดุดกับเมนท์ๆนงึ เขา้

'ไอ้คนที่ใสช่ ดุ งูน่นั มนั ใครกันอ่ะ....โคตรเก่งเลย...ต่อยคนตายได้ดว้ ย
.....'

'อะไรของคุณเน่ยี !??! .....' ชายหนมุ่ พยายามเพ่ิงตามอง ก่อนจะ
อา่ นประโยคดังกว่าแบบตาไม่กระพรบิ

'น่ีคณุ ไมร่ ู้จกั ..ผลู้ งทณั ฑ์..อย่างงนั้ เหรอ'

"?????" ตำรวจหน่มุ อ่านชือ่ นน้ั ดว้ ยสหี น้าสับสน ก่อนจะพลันนกึ ถงึ
เหตุการณ์เมื่อหลายวนั มานี้
หรือว่า....ไอ้หัวงูนน่ั ...คอื ผู้ลงทณั ฑ์งั้นเหรอ?!?!

172

'ใครคือผลู้ งทัณฑ์รคึ รับ?? คอื ผมเพ่ิงใช้แอ็พนเี้ ป็นครั้งแรกน่ะครับ
...' ชายหนุ่มแกล้งพิมพ์ถามไป โดยใช้เฟสปลอมทเ่ี พิ่งสร้างมาใหมไ่ ม่
นานนกั

'ผู้ลงทณั ฑ์....กค็ ือคนที่จะออกไปจัดการกบั ผ้ทู โี่ ดนพิพากษาให้ตาย
หรอื ทเ่ี รยี กวา่ 'โดนหมายหวั ' น่ะแหละ...
ส่วนเรา กท็ ำหน้าท่เี ปน็ ผู้พิพากษา...'

"บา้ นะ่ !?!!? นีม่ ัน....มีเร่อื งอะไรอยา่ งนีด้ ว้ ยงน้ั เหรอ??" ชายหนมุ่ อ่าน
ข้อความดงั กลา่ วดว้ ยสีหน้าประหลาดใจ เพราะตงั้ แตเ่ กดิ มา เขาก็
เพิง่ จะเคยไดย้ ินเร่ืองแบบนน้ี ่ีแหละ

'แลว้ ....ผลู้ งทณั ฑน์ ี่ ตัวจริงเขาเปน็ ใครรึครบั '

'ไมร่ ้หู รอก...ไม่เคยมใี ครรู้ ท่ีพวกเรารู้ ก็คือเขาจะปรากฏตัวออกมา
เฉพาะวนั ที่ลงมือเทา่ นนั้ '

173

นา่ เสียดายแฮะ....
เขาคิด ก่อนจะถามคำถามถดั ไป

'แล้วท่วี ่าพพิ ากษา....พิพากษาใครรึครบั ' ตำรวจหนุ่มพิมพ์ถามต่อ

'กท็ กุ คน....ใครก็ได้ ท่เี ราไมช่ อบขีห้ นา้ หรือไม่ ก็ใครก็ตาม ท่ีเราท่ี
เรามองวา่ ไมส่ มควรจะมชี ีวิตอยู่'

ตำรวจหนมุ่ รูส้ กึ เย็บวาบไปทว่ั ท้ังตัว...
ถา้ เปน็ แบบน้นั ....ก็แสดงว่า....เกดิ เราอยากฆ่าใครขึ้นมา ก็แค่เรียกผู้
ลงทณั ฑ์มาจัดการงั้นเหรอ?!? อยากจะใหใ้ ครตาย กส็ ามารถชี้น้ิวสัง่
ได้ งา่ ยๆแบบน้ีเลยเหรอ?!?!

'แล้วเราจะพิพากษาคนไดย้ งั รึครบั ...'

174

'กง็ ่ายๆ ก็แค่โหวตโดยใชป้ มุ่ ดิสไลคส์ ีดำน่นั ไง พอเขา้ ไปกดโหวต
เสร็จ มันก็จะโชวย์ อดรวมใหเ้ ห็นในทกุ ๆ โพสต์ท่เี กีย่ วกับคนทถี่ กู
หมายหวั '
นา่ นไง....วา่ แล้วเชียว....
ชายหนมุ่ คิดในใจ ก่อนจะหลอกถามต่อ
'แต่ตอนผมใช้เฟสบคุ ปกติ มันไม่เหน็ มปี ุ่มดิสไลค์อะไรเลยนี่ครบั ...'
'กแ็ หงสิ ก็ปุ่มนัน่ มันมเี ฉพาะในแอพ็ นี้ไง...'
'ถา้ เปดิ ในแอ็พปกติ เปดิ ให้ตายยงั ไงก็ไมเ่ จอปุ่มน้หี รอกครับ..'

175

"อย่างง้ีนเ่ี อง....แปลว่าถ้าจะโหวตใครสกั คน กต็ ้องโหวตผ่านแอพ็ นี้
สินะ...." ชายหน่มุ ทำสหี น้าครนุ่ คิด พลางพมึ พำออกมาเบาๆ

'แลว้ ....ถา้ เราถกู กดดิสไลค.์ ...เราจะตอ้ งตายทันทีเลยรึครับ แบบวา่
....งา่ ยๆแบบนน้ั เลยรคึ รับ '

'ไม่หรอก มันไมไ่ ด้ง่ายแบบนน้ั '

'ใช่แล้ว เพราะถ้าคุณอยากจะใหใ้ ครตาย คุณจะต้องใช้ยอดดสิ ไลค์
1,000,000 อัน'

พอเห็นข้อความนนั้ ชายหน่มุ ก็นกึ ออกได้ในทันที เพราะตอนท่ไี ป
เช็คลา่ สุด
ท้ังชายคนแรก ทัง้ ดาราหนุ่มคนนนั้ ทง้ั คู่ ล้วนมดี ิสไลคเ์ กนิ ลา้ น
เหมือนๆกนั
"เข้าใจละ....งั้นสองคนนนั้ กค็ งจะโดนผู้ลงทัณฑจ์ ัดการจริงๆ"

176

‘แล้ว....วธิ ีการโหวตนี่ เราตอ้ งทำยังไงบ้างรึครับ ....’

‘กไ็ ม่มอี ะไรมากหรอก....พอเลอื กบัญชีจากแอพโซเช่ียลอนั อื่นเสร็จ
มนั ก็จะเปิดหนา้ จอของแอพน้ันๆขน้ึ มา เหมือนของจริงทุกอย่าง....
ยกเว้น มันจะมหี นา้ ลบั ที่มปี มุ่ พิเศษซอ่ นอยู.่ ....พอหาเจอ แลว้ เข้าไป
กดเสร็จ มนั ก็จะโชว์ยอดรวม โชว์ระดับความโชคร้ายของเหย่อื โดย
แต่ละระดับจะใชย้ อดโหวตที่แตกตา่ งกัน ถ้าอยากใหเ้ หยอ่ื เจอเรอ่ื ง
โชครา้ ยแบบขำๆ ก็ไม่ต้องโหวตมาก แต่ถ้าอยากใหเ้ หยื่อเจ็บปว่ ย ก็
ตอ้ งใชย้ อดโหวตทม่ี ากขน้ึ
นอกจากยอดผลโหวตรวมที่อย่ใู นหนา้ สำหรับกดโหวตแล้ว มนั ยัง
โชว์ยอดรวมลงในโพสตต์ า่ งๆทีเ่ กยี่ วข้องกบั คนคนน้ัน แตต่ ้องตดิ แฮ
ชแทคเปน็ ชื่อจริง นามสกลุ จริงของคนคนน้ันด้วยนะ ไม่งัน้ ระบบมนั
จะตรวจหาไม่เจอ แล้วยอดดิสไลค์ก็จะไม่โชวข์ นึ้ ’

'แล้ว...ถา้ เปน็ ผใู้ ชเ้ ฟสบุ๊คแบบผมน่ี จะสามารถหาปุ่มโหวตได้ท่ีไหน
รึครบั '

177

'ก.็ ..เหมือนมันจะมีหน้าตา่ งท่ีมปี ุ่มรูปดิสไลค์ให้โหวต กบั แสดงยอด
รวมอย่นู ะ กดเขา้ ไปตรงปมุ่ 'ดเู พ่ิมเติม' ตรงหนา้ ลอ็ คเอาท์ เด๋ยี วก็
เจอ'

'ใช่ๆ ทงั้ ป่มุ โหวต ท้งั วนั ลงมือ ทั้งอนั ดับคนทม่ี ยี อดดสิ ไลคส์ งู ๆ หรือ
สถานะของคนทโี่ ดนหมายหัว ท้งั หมดอยู่ในน้ันหมดเลย'

-------------

"เอ่อ.....บาร์ตัน...นีน่ ายกำลงั กงั วลว่าคนคนนงึ จะโดนฆา่ ...เพราะแอ
พลิเคชัน่ ตัวเดยี วเนย่ี นะ?? "

"ทำไมล่ะโรเจอร!์ ? ก็หลักฐานทกุ อย่างมันลงล็อกเป็ะ แถมยังมีคน
ตายก่อนหนา้ ชายคนน้นั ตง้ั หลายคน!! แคม่ ันไม่ได้ออกขา่ วใหญโ่ ต
อะไรแคน่ น้ั เอง!! "

178

" นายเอาข้อมลู พวกนี้มาจากไหน" สารวัตรหนมุ่ ถาม ในใจเขาก็ยัง
ไม่ค่อยจะเชื่ออยู่ดี

"ในแอพพลเิ คชั่นมีบอกอยู่ ในหมวดหมู่รายชอ่ื คนท่ีโดนลงทัณฑ์ไป
แลว้ ...นี่ไง "เขาตอบ กอ่ นจะเปดิ มอื ถอื เพ่ือโชวห์ ลกั ฐานคำพดู ของ
เขาใหส้ ารวัตรดู
" เห็นมั้ยโรเจอร์!! ตอนนี้คนท่ตี ายนะ่ มันเยอะจวนจะเป็น
สารานุกรมได้อยูแ่ ล้ว!! "

สารวัตรหนุ่มมองภาพดงั กล่าวดว้ ยสหี น้าคร่นุ คดิ เพราะแม้ในใจจะ
ไมอ่ ยากจะเชอ่ื แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ว่าคนท่เี ห็นคือผทู้ ต่ี ายจริงๆ

"เอางนั้ ก็ได้....ฉันอนญุ าตให้นายไป แต่ถา้ นายเสยี เวลาเปล่าขน้ึ มา
อันนีฉ้ ันไม่รับผดิ ชอบนะ "

179

"ผ...ผหู้ มวด...ไปขอสารวตั รได้จรงิ ๆ รคึ รบั น"่ี

"กน็ ะ....พอดีฉนั เตรยี มหลักฐานมาดนี ่ะ...เอาล่ะ จอดตรงนน้ั เลย!!"

สิ้นเสียงของตำรวจหน่มุ นายตำรวจที่ตดิ ตามมาดว้ ยก็นำรถไปจอด
ที่โรงรถทันที
หลังจากที่รถจอดจนสนทิ ทัง้ ค่กู ล็ งจากรถ ก่อนทีจ่ ะตรงดิ่งไปยัง
สำนกั งานทนายความทันที
แต่ทวา่ ....

"ตอนน้คี ณุ ดเิ รกไม่อยู่ค่ะ...."

180

"หะ็ !?! อะไรนะ!?!" ตำรวจหนมุ่ หน้าเหวอทันทีท่ีได้ยนิ คำตอบ
เพราะกว่าเขาจะขับจากโรงพักมาถึงทีน่ ี่ มันไมใ่ ช่ใกล้ ๆ เลย

"แลว้ ตอนน้.ี ..เขาอยูท่ ี่ไหนรึครับ..."

"เหน็ เขาบอกว่าจะกลับไปเอาของทบ่ี ้าน จากนน้ั กจ็ ะไปที่ศาลค่ะ"

"ขอบคุณมากครบั .....รีบไปกันเถอะ!!!" ตำรวจหน่มุ กลา่ ว ก่อนจะว่งิ
เหยาะๆนำหน้านายตำรวจ ออกมาจากสำนักงานทันที

"บ้าเอย๊ !! นี่ฉนั เสียเวลาน่งั รถตั้งแตเ่ ช้าถึงเทยี่ ง เพื่อมาควา้ น้ำเหลว
งนั้ เหรอ!!! "

"ม...ไมต่ ้องเครยี ดขนาดน้นั ก็ได้ล่ะมงั้ ครับ...."

181

"ต้องซเี รยี สส!ิ ! ตอนนเี้ รามีอีก 2 ท่ี แถมไกลกันไมใ่ ช่เลน่ ด้วย!! ถ้า
พลาดอีกล่ะก.็ ..มีหวังไมท่ นั ตอนเยน็ แน!่ ! " ตำรวจหนมุ่ กล่าวดว้ ย
ทา่ ทางร้อนลน ก่อนจะขน้ึ รถไปนั่งขา้ งคนขบั

"ต...ตอนเย็นมนั ทำไมรึครับ..." นายตำรวจคนน้นั ถาม ก่อนจะก้าว
ขึน้ รถฝ่ังคนขับ

"ก็เวลาทผ่ี ูล้ งทณั ฑ์ชอบลงมือ ก็คอื ตอนกลางคนื น่ะสิ!! เร็วสดุ คือ
ตอนเย็น ช้าสุดคอื กลางดึก!! แถมเราไมร่ ้ดู ้วย วา่ คุณทนายจะโดน
เลน่ ตอนไหน!! "

"จ...จรงิ รึครับ!!! "

"ไม่มีเวลาแลว้ ! รีบไปเร็ว!! " ตำรวจหน่มุ ไม่ตอบ ก่อนจะเรง่ เรา้
เพอ่ื นร่วมทางให้ออกรถทันที

182

"คณุ ดเิ รก....เพ่งิ ออกไปเมื่อสักครู่นีเ้ องคะ่ ...."

"ข...ขอบคุณมากครบั !! " ตำรวจหนมุ่ ก้มหัวขอบคณุ ในใจแทบ
อยากจะเอาหวั โขกกำแพงใหร้ ู้แล้วรูร้ อด หลงั จากท่ีมาแล้ววืดไปถึง
ครง้ั ซอ้ น

หลังจากขอบคุณเสร็จ ตำรวจหนุ่มกก็ ระโจนข้นึ รถ ที่มนี ายตำรวจ
อีกคนรออยู่ ก่อนจะบอกคนขับใหอ้ อกรถออกไปทันที

"เจอเขารึเปล่าครบั ...." นายตำรวจผู้เป็นคนขบั ถามดว้ ยท่าทางเป็น
กังวล

“ไมเ่ จออ่ะ...เขาเพิง่ ออกจากบ้านไปไม่นานน้เี อง” หมวดด้ิวตอบ
กลับด้วยท่าทเี คร่งขรึม แมจ้ ะรูส้ กึ ร้อนรนอย่บู ้าง แต่พอจำกัด

183

เปา้ หมายใหแ้ คบลงได้ จนเห็นปลายทางเปน็ รูปเปน็ รา่ ง มันก็พอจะ
ทำให้ความลนลานในใจเขาเริ่มบรรเทาลง

“ถา้ งั้น เราจะไปท่ีไหนต่อดลี ่ะครบั ??”
“ท่ีบ้านไมอ่ ยู่....แสดงว่าตอนน้ีอยทู่ ศี่ าลแล้ว รบี ไปเถอะ!!!”
ตำรวจหนมุ่ กลา่ วดว้ ยนำ้ เสยี งตนื่ เตน้ ทำใหน้ ายตำรวจผู้เป็นคนขบั
รบี บง่ึ รถออกไปทันที

แกร็ก

สนิ้ เสยี งไขประตูรถ ชายหน่มุ ก็เปิดประตูรถอย่างเช่อื งชา้ อันเป็นผล
มาจากความเหนอ่ื ยลา้ ที่ทำงานมาทง้ั วัน
เขาวางกระเป๋าใส่เอกสารทางกฎหมายไว้ตรงเบาะดา้ นข้าง กอ่ นจะ
เคลื่อนตวั เขา้ ไปนัง่ ตรงทน่ี ่ังคนขบั แลว้ ปิดประตรู ถ

184

เพ่ือความปลอดภยั เขาจงึ เอื้อมไปดึงเข็มขัดนิรภยั มาสวม พลางล้วง
เขา้ ไปในกระเปา๋ เอกสาร

เพยี งครู่เดยี ว กาแฟกระป๋องก็ถกู ลว้ งออกมา น้วิ หนาๆกดสลักเปิด
กระป๋อง ก่อนท่ีทนายหนมุ่ จะยกกาแฟขึ้นมาซด
เพียง 3-4 อึก กาแฟกห็ มดกระป๋อง เขาจงึ วางกระป๋องลงในช่องวาง
แก้วทอ่ี ยู่ในรถ

ใจจริงกไ็ มอ่ ยากจะกินมันหรอก เพราะมนั จะทำให้เขานอนไมห่ ลับ
เม่ือกลบั ไปถึงทบ่ี ้าน แต่ถ้าไม่ด่มื มนั กม็ โี อกาสสงู ท่ีเขาจะเกิดหลับ
ในขน้ึ มากลางคนั
ดงั น้ัน เสีย่ งนอนไมห่ ลับเม่ือกลบั ไปถึงบา้ น กย็ ังดีกว่าไปนอนหลับ
ขา้ งถนนแบบถาวร.....

เมือ่ จัดการธรุ ะเสรจ็ เขาก็ลว้ งกุญแจรถออกมาจากกระเป๋าเสอ้ื
ก่อนจะเสียบมันเข้าไปในรถ แล้วเริม่ บิดกญุ แจเพอ่ื สตาร์ทเครื่อง

185

ครู่เดียว เครื่องรถก็ติด เขาเอ้ือมมือไปเปิดแอร์ เปดิ วิทยุ และเร่ิมขบั
รถออกไป

หลงั จากขับรถมาได้สักพัก ทนายหนุ่มก็คิดเร่ืองเร่ือยเป่ือย เช่น เยน็
น้จี ะทานอะไรดี จะแวะร้านสะดวกซ้ือดมี ้ัยนะ หรอื จะตรงด่ิงเขา้
บ้านเลย แล้วสั่งอาหารมาทาน หรอื บางทเี ราอาจจะหลบั สักงบี
แล้วค่อยตืน่ ขน้ึ มาทำอะไรงา่ ยๆกนิ เคราะห์ดี ทีท่ ่ีบา้ นยังพอมบี ะหม่ี
ก่ึงสำเรจ็ รปู กับโจก๊ ถ้วยตนุ เอาไว้อยู่
จรงิ อยู่ท่ีทนายเกง่ ๆอย่างเขา พอจะมเี งินท่ีได้จากการทำคดีใช้เยอะ
อยู่ แต่ตัวเขาเองก็ไม่ได้ประมาทแตอ่ ย่างใด ย่งิ ชว่ งน้ี เป็นชว่ งทีง่ าน
ไมค่ ่อยเข้ามาอยู่

ไมร่ ้วู า่ เพราะอะไร แต่ในพักหลงั มาน้ี ไม่ค่อยมีคดยี ากๆจนถึงขนั้
ตอ้ งตามเขาไปช่วยปรากฏขึ้นมาสกั เทา่ ไหร่ สว่ นคดงี า่ ยๆ ก็โดน
ทนายคนอื่นท่ีฝมี ือไม่ดีเทา่ เขาแย่งไปหมด

186

โชคดี ทเี่ งินทไ่ี ด้จากงานล่าสดุ ก็เยอะพอทีจ่ ะใช้ไปได้อีกนาน
พอสมควร บวกกับการบรหิ ารเงินที่ค่อนข้างรดั กุมของเขา ก็ทำให้
พอจะยืดเวลาออกไปได้นานโขอยู่

' ทำไมกันนะ....ทง้ั ๆที่เราออกจะเก่งขนาดนี้แทๆ้ ....งานลา่ สดุ ก็
สร้างชอ่ื ใหเ้ ราไม่นอ้ ยเลย..ความจริงงานควรจะไหลมาเทมาส.ิ ...ไห
งกลายเป็นเรา ดันหางานไดย้ ากกว่าพวกทนายธรรมดาอีกล่ะเนยี่
....'

เขาครุน่ คิด ขณะทยี่ ังขับรถต่อไป
เนือ่ งจากเขาต้องการกลับบา้ นเพ่ือพักผ่อนใหเ้ ร็วทสี่ ดุ ดังน้ัน แทนท่ี
จะใช้เส้นทางปกติ คราวนเ้ี ขาจึงใช้ทางลดั ทเ่ี รว็ กวา่ แทน
ความจริง ถ้ามนั มดื คำ่ ย่ิงกว่านี้ เขาคงไมก่ ลา้ เลือกทางลัดเส้นนี้แน่
เพราะแมม้ นั จะประหยัดเวลาในการเดนิ ทางได้มาก แต่สงิ่ ที่แลกมา
ก็คอื ความวงั เวง บรรยากาศร่มรื่นทไ่ี ม่น่าไวใ้ จ เพราะพ้นื ท่ีโดยรอบ
ถนน เป็นป่ารกทึบนนั่ เอง.....

187

ต้นไม้หลายๆตน้ ท่ีอยู่รอบๆเองก็มีขนาดใหญโ่ ต ก่งิ ไม้มากมายของ
พวกมนั ตา่ งพากันยืน่ ออกมาจนเขา้ มาในอาณาเขตของถนน
เคราะห์ดี ทต่ี ้นไม้พวกน้ันมนั ค่อนข้างสงู ก่งิ ไม้พวกนน้ั จึงไมไ่ ด้
เกะกะขวางการจราจร
แตข่ ณะเดยี วกนั กิ่งไมพ้ วกนั้นก็กลายเปน็ รม่ เงากนั แดดไดเ้ ปน็ อย่าง
ดี และนั่นก็กลายเป็นข้อเสียใหญห่ ลวงของมนั
เพราะต้ังแตท่ ่เี ลิกงานมาตอน 16.30 น จนตอนน้ี ราว ๆ 17.30
นได้ เวลายงั ห่างไกลกับคำว่ามดื คำ่ มากนัก
แตพ่ อขับผา่ นมายงั บริเวณนี้ จู่ ๆบรรยากาศโดยรอบ ก็เริ่มมืดลง
อย่างกระทันหัน เรยี กไดว้ ่า พอๆกบั ตอน 1 ทุ่มเลยมั้ง แถมยงั ดู
วังเวงและนา่ กลวั อยา่ งบอกไม่ถูก
ราวกับวา่ อาจจะตวั อะไรโผลอ่ อกมาได้ทุกเมื่อ
ขา้ งในกำแพงตน้ ไม้หนาทบึ น่ัน เหมอื นจะติดกบั ป่าด้วย จงึ ไม่น่า
แปลก ที่จะมสี ัตวป์ า่ อยูใ่ นน่นั ...
เขาเองกเ็ คยเห็นขา่ วชา้ งลงมาเดินบนถนนอยู่ แม้จะเปน็ คนละท่ี แต่
มันกท็ ำให้เขาอดทจ่ี ะนกึ ถึงบรเิ วณนขี้ นึ้ มาไม่ได้....เขาภาวนา ว่า

188

อยา่ ให้ตนเองไดม้ ีโอกาสพบพานกับประสบการณ์นีเ้ ข้ากบั ตัวเองใน
สกั วนั เลย

และนอกจากสตั ว์ปา่ เอง ดว้ ยบรรยากาศที่น่ากลวั กท็ ำใหเ้ กิดเร่อื ง
เลา่ ล้ลี บั เกีย่ วกบั บรเิ วณน้ขี น้ึ
ม่านกิง่ ไม้พวกน้นั ....เวลาที่มีลมพัดแรงๆ หรอื กำลงั มีพายุ มันจะสน่ั
ไหวอยา่ งรุนแรง หรือไม่กโ็ บกไปโบกมาอย่างเชื่องช้า แตก่ ็ไม่หยดุ
ขยับเสยี ที จนดเู หมือน ต้นไม้พวกน้นั มันมีชีวิต หรอื ไม่ก็ มีใคร หรอื
อะไรกำลังเขยา่ มันอย.ู่ ....

บางคร้งั เอง ก็มเี ร่ืองเล่าวา่ ....มคี นทใ่ี ชเ้ สน้ ทางน้ี พบเห็นคน หรือ
อะไรบางอยา่ งท่ีดคู ลา้ ยคลึงกับคน เกาะอยู่บนยอดกิ่งไม่ และมัน....
ก็คอ่ ยเขยา่ ยอดไมไ้ ปมาทุกครั้งท่มี คี นขับรถผ่าน....
บางคน ก็เหน็ เป็นร่างของคน หอ้ ยตอ่ งแต่งอยู่บนกิ่งไม้ คลา้ ยกบั มี
ใครมาผกู คอตายอย่างไรอยา่ งนัน้
มขี า่ วลืออยเู่ หมือนกนั วา่ เคยมคี นมาฆ่าตวั ตายแถวๆน้ี ไม่แน่ใจ
เหมอื นกัน ว่าคนคนน้ัน ฆ่าตวั ตายดว้ ยวธิ อี ะไร แตห่ วงั ว่า...คงจะ

189

ไม่ได้....แขวนคอตัวเองหรอกนะ....เพราะไม่งัน้ ไอ้ท่ีคนเขาเห็นว่า
ห้อยต่องแต่งน่ีก็.....
ชายหนุ่มอดขนลุกข้นึ มาไม่ได้
แตน่ อกจากเร่ืองลี้ลับ และสตั วป์ ่าแลว้ ส่ิงทน่ี า่ กลวั อกี อย่าง กค็ ือ
ความเปล่าเปล่ียวของมนั นี่แหละ....

เพราะพ้นื ทีบ่ รเิ วณนี้ค่อนขา้ งน่ากลวั มันจงึ ไม่ค่อยมีใครสญั จรไปมา
เท่าไหรน่ ัก หากเกดิ อบุ ัตเิ หตุขึน้ ....หรือยง่ิ กว่านนั้ หากมีโจรดักปลน้
อย่ลู ่ะก็.....คงใช้เวลาอีกพักใหญ่ๆ กว่าจะมีคนมาชว่ ย... พอรวม
เรอ่ื งท้งั หมดเข้ามาไว้ดว้ ยกนั จึงไมน่ า่ แปลก ท่ีพ้ืนที่ตรงน้ี จะไม่คอ่ ย
มใี ครอยากผา่ นเขา้ มาแบบสดุ ๆ

เขาเองกร็ สู้ กึ หวาดกลัวไมน่ อ้ ย ยงั ดี ทบี่ นรถของเขานน้ั พอจะมีปืน
ลูกโมข่ นาดเลก็ ท่เี ขาซื้อมาไว้ป้องกนั ตัวเกบ็ เอาไว้อยู่ หากมีโจรดกั
ปลน้ ข้ึนมาจรงิ ๆ ก็พอจะควักออกมาใช้ป้องกนั ตวั ได้ เขาจึงพอจะ
เบาใจลงได้บา้ ง

190

แตถ่ า้ อกี ฝ่าย เป็นช้าง หรือวิญญาณ อันนี้กอ็ ีกเร่ือง....เขาไมแ่ นใ่ จ
เหมือนกัน ว่าลูกโม่ขนาด .38สเปเชียล จะเอาสองอย่างนี้อยูร่ เึ ปล่า
....
"ฮัดเช้ย!! "

จู่ ๆ ทนายหน่มุ กจ็ ามออกมา อยา่ งไม่มปี ี่มขี ลุ่ย หลายวันมานี้ เขา
มกั จะเปน็ หวัด หรือมีไขข้ ้ึนมาบ่อยๆ
ทั้ง ๆท่กี ่อนหนา้ น้ี เขายังสุขภาพดีอยู่เลยแท้ๆ แถมยังเพ่ิงฉีดวัคซีน
มาอีก มนั ไม่นา่ จะทำใหเ้ ขาป่วยได้เลย....
เอะ็ !? หรือแท้จริงแล้ว มันจะเปน็ เพราะวัคซีนน่ีรึเปล่านะ? ทีท่ ำให้
เขาป่วย ทนายหนุ่มอดสงสยั ข้ึนมาไม่ได้

เพยี งครเู่ ดยี ว ทนายหนุ่มก็จามออกมาอีกหลายครั้ง ส่งผลให้เขา
ต้องเออ้ื มไปหยิบเอากระดาษทิชชูออกมาเช็ดนำ้ มูกและนำ้ ลาย
อยา่ งช่วยไม่ได้
ในขณะทเี่ ขากำลังเอาทิชชู่อังจมูกเพื่อเชด็ นำ้ มูกนน่ั เอง.....

191

"...….!!!!!!!!!!!!! "

จู่ ๆ....ก็มีร่างรา่ งหนงึ่ ปรากฏตวั ขึน้ กลางถนน เขาไมแ่ น่ใจว่าสงิ่ นนั้
มันใช่คนรเึ ปลา่
มนั ดใู หญ่โต และเป็นสีดำทะมึน
สกั พกั รถก็เริ่มเข้าใกลม้ ันมากข้นึ จนแสงไฟหนา้ รถเร่มิ ตกกระทบ
โดนตัวมนั
เขากย็ ังดูไม่ออกอยู่ดี วา่ มันคืออะไร แต่ที่แน่ ๆ สว่ นหวั ของร่างนั้น
ท่ีโดนไฟส่อง เผยใหเ้ ห็นเขายาวโค้งที่มีปลายแหลมย่นื แตกหนอ่
ออกมาจากด้านข้างหลายอัน จนดเู ผนิ ๆ คล้ายกับกิง่ ไม้ กับรูปหนา้
ของมนั ท่ีดจู ะยืดยาวเกนิ มนุษย์

' ก...กวาง งน้ั เหรอ!!!? '

192

ภาพของสตั ว์ทีต่ รงกับลักษณะตรงหน้าปรากฏขึ้นมาในหัว รวมไป
ถึง เร่ืองป่าท่อี ยู่ด้านข้าง และเร่ืองชา้ งเดนิ ลงถนน ทเ่ี พิง่ นึกถึงไป
หมาดๆ....
นีเ่ ขา...กำลังจะเจอแบบเดยี วกับทเ่ี คยกงั วลไว้หรือนี่!?!

ทนายหนุ่มเบิกตากวา้ ง ดว้ ยความตกใจสุดขดี ผดิ กับเจา้ กวางดวง
ซวย ท่ดี ูเหมือนจะไมร่ ูร้ ้อนรหู้ นาวเท่าไหรน่ ัก
หนำซ้ำ การปรากฏตัวแบบไม่มปี ่มี ขี ล่ยุ ของมันน้นั ยงั กระชนั้ ชิด
เกนิ ไป ชนิดท่ี ทนายหนุ่มไม่โอกาสจะไดแ้ ตะเบรก หรือหกั หลบใดๆ
ทั้งสน้ิ ....

และเพียงเส้ยี ววินาที ทง้ั รถของเขา และรา่ งอนั ใหญโ่ ตของเจ้ากวาง
น้นั ก็ประสานงากันแบบเต็มๆ.....

โครม!!!!!!!!!

193

สว่ นหนา้ ของรถพงั ยบั ยู่ยีท่ นั ทีท่ีสมั ผัสกบั ร่างกายอนั กำยำทเี่ ต็มไป
ด้วยมวลกลา้ มเนื้อและขนยาวหนาปกคลุม เคร่ืองยนต์แทบจะ
แหลกกลายเปน็ เศษเหล็ก กระจกทัว่ ทั้งคนั รถแตกกระจายเป็นชิ้น
เลก็ ชิ้นนอ้ ย มีหลายส่วนทกี่ ระเดน็ เข้ามาบาดตามเนื้อตามตวั ทนาย
หนุม่ จนเลอื ดซิบ

แต่นน่ั ก็ยังไมน่ ักหนาเท่ากับแรงกระแทก

เพราะแมว้ ่าเขาจะไหวตวั ชิงรดั เข็มขดั นริ ภยั กันเหนยี วเอาไว้ก่อน
แลว้ แรงปะทะทเ่ี กิดข้นึ ก็มหาศาลถึงขนาดทำใหศ้ รี ษะของเขา
กระแทกเขา้ กับพวงมาลัยอย่างแรง ประหน่ึงมีมอื ของใครสักคน
คว้าหัวของเขาแล้วจบั อดั เขา้ กบั พวงมาลัยเต็มแรงอย่างไรอย่างน้ัน

ซึ่งน่ียังถือวา่ โชคดี เพราะถา้ หากเขาประมาท ไม่ไดร้ ัดเข็มขัดเอาไว้
ละ่ ก็ ดว้ ยแรงระดบั น้ี หวั ของเขา กค็ งจะกระแทกเข้ากับพวงมาลยั
จนกระโหลกยุบไปแล้ว....

". . . . . . . ."

194

ทนายหนมุ่ หรี่ตามองรอบๆตัวอย่างยากลำบาก เลอื ดโชกไปทว่ั ทัง้
ร่าง โดยเฉพาะอย่างย่ิง สว่ นศีรษะที่กระแทกกบั พวงมาลยั จนเลือด
ไหลอาบใบหน้าเป็นสาย
ทศั นวสิ ยั เรม่ิ มืดมดิ เข้าไปทกุ ที เขาแทบมองไม่ออกแลว้ ว่าอะไร
เป็นอะไร หรือกวางตวั นัน้ เปน็ อย่างไรบ้าง
หนงั ตา และกล้ามเนอ้ื ทั่วทง้ั ร่างรูส้ กึ หนกั อ้งึ ราวกับมีคนมาจับ
เปลอื กตาของเขาใหป้ ิดลง และกดรา่ งของเขาให้นอนอยกู่ ับท่จี น
ขยบั ไปไหนไม่ได้

". . . อ...า...."
ชายหน่มุ ขยับปาก สง่ เสยี งร้องออกมาได้อยา่ งแผ่วเบาเพยี งไม่นาน
สติสมั ปชญั ญะของเขาก็ได้ดบั วบู ลงในทีส่ ดุ

แต่ดเู หมอื น โชคชะตาของทนายหนุ่ม คงจะยังไม่ถึงฆาตในตอนนี้
เพราะเพยี งครูเ่ ดยี ว รถตำรวจของหมวดดว้ิ ท่ีแอบสะกดรอยตาม
ทนายผ้นู ม้ี าอยหู่ า่ งๆ ก็ตามมาทัน

195

" อยู่ตรงน้นั ไง!! " เขาชไี้ ปยงั ภาพเบื้องหนา้ พลางบอกคนขับรถดว้ ย
เสียงอนั ดัง ในใจร้สู ึกตกตะลึงไม่นอ้ ย ท่ีสงิ่ ที่เขากำลังกังวลอยู่ ได้
เกดิ ขึน้ จริงเสยี แลว้

ทง้ั ๆทเี่ ขาอตุ สาห์รบี บ่ึงมายังที่ทำงานของทนายคนนเ้ี ร็วที่สุดเท่าที่
จะทำได้แลว้ แท้ๆ แต่ระหว่างนัน้ ก็เกิดเรื่องโน้นเรื่องน้ีขนึ้ จนทำให้
เขาคลาดกับเปา้ หมายจนได้
และพอมาถึงทางโล่ง และกำลังจะตามมาทนั พอมาถงึ อกี ที
เป้าหมายกป็ างตายเสยี แล้ว
"ตรงนแี้ หละ!! " ตำรวจหนมุ่ เอย่ ขึ้น ทำให้คนขบั จอดรถห่างจากจุด
เกดิ เหตพุ อสมควร
เขาเปดิ ประตรู ถ แลว้ กา้ วลงมาจากรถอย่างร้อนรน
กอ่ นจะเรม่ิ วิง่ เข้าไปดูอาการของทนายช่ือดงั ทบ่ี ัดนี้ นอนเลือดโชก
อยูใ่ นรถ
" เขายังมีชวี ติ อยูค่ รับผ้หู มวด!! " คนขบั ท่ีมาถึงก่อนรีบตรวจเช็คชพี
จร กอ่ นจะหนั มารายงานให้เขาทราบ

196

เม่อื รู้วา่ เป้าหมายยังไมต่ าย ผู้หมวดดวิ้ ก็เรม่ิ เบาใจขนึ้ เลก็ น้อย เขา
ล้วงเข้าไปคว้าโทรศัพท์มอื ถือออกมา ก่อนจะรบี ตดิ ต่อกภู้ ัยทันที

'......'
เมื่อแจ้งก้ภู ัยเสร็จ ชายหนุ่มกเ็ ริม่ สังเกตดุ สู ภาพของรถ จากนน้ั ก็
กวาดตาดสู ภาพแวดล้อมที่อยู่รอบๆอย่างเงยี บๆ

น่าแปลก....ทัง้ ๆทีร่ ถสภาพอยา่ งกบั ไปประสานงากับตน้ ไม้ข้างทาง
มา....แต่จดุ เกดิ เหตุ ดนั ไม่ใช่ข้างทางอย่างที่ควรจะเปน็ แตเ่ ป็นตรง
กลางถนนเน่ยี ส.ิ ...
เปน็ กลางถนนทโ่ี ล่งโจง่ ไม่มีอะไร
แลว้ ถ้าอย่างนัน้ ....รถคันนช้ี นกบั อะไรกัน?

จะว่าชนสตั วป์ ่า พ้นื ท่ีหน้ารถ กไ็ ม่มรี อยเลือดสกั หยด
ไม่มีร่องรอยของสัตวท์ ีโ่ ดนชนจนร่างครดู ไปกับพ้ืน

197

ไม่มีร่างของสตั ว์ผู้โชครา้ ยทน่ี อนสน้ิ ลมอยูบ่ นทอ้ งถนน ไม่มอี ะไร
เลยสักอยา่ ง.....
ตำรวจหนุ่มรสู้ ึกฉงนใจกับหลักฐานท่ปี รากฏตรงหนา้ ก่อนจะเรม่ิ
มองเข้าไปในปา่

ตน้ ไมท้ ่ีขน้ึ หนาแน่นและปกคลมุ จนดคู ล้ายกบั กำแพงไม้ขนาดใหญ่
กิง่ ไมย้ าวเหยยี ดทยี่ ืน่ ออกมาจนกลายเปน็ เป็นร่มเงากันแดดให้กบั
ถนนเสน้ น้ี จำนวนนบั ไม่ถ้วน ท่ีกำลังโบกไปมาตามแรงลมเอื่อยๆ
จนดรู าวกับมันมีชีวติ รูปทรงของกิ่งไม้แต่ละอัน ท่ดี ูเผ่นิ ๆ คลา้ ยมอื
ของมนษุ ย์ขนาดยักษ์ แถมไม่ใช่มอื แบบธรรมดา แต่เป็นมอื ทม่ี ีน้ิว
งอกออกมาหลายสบิ หลายร้อยนว้ิ ก็ยงิ่ ส่งผลใหม้ นั ดูน่าขนลกุ ยง่ิ
กวา่ เดมิ
แตน่ ัน่ กอ็ าจจะเทียบไม่ไดก้ ับข้างในป่า....

ภายใต้ชอ่ งวา่ งเลก็ ๆน้อยๆ ของกำแพงไม้ทพ่ี อจะเผยให้เห็นพ้นื ท่ี
ด้านในของปา่ อยูบ่ า้ ง

198

ขา้ งใน...มแี ตเ่ พยี งความมืดมดิ สุดหยั่ง ต่อให้สอ่ งไฟฉายเข้าไป ก็
แทบจะมองไม่ออกเลย ว่าขา้ งในเปน็ อยา่ งไร

ข้างในนน้ั ....มนั จะมีตัวอะไร หรอื ใครซ่อนตวั อยรู่ ึเปลา่ นะ....
แล้วถา้ มี...ตอนน้มี นั กำลงั แอบมองพวกเขาอย่รู เึ ปล่า.....
พอคดิ มาถงึ ตรงนี้ ชายหนมุ่ ก็อดขนลกุ ซู่ข้ึนมาไม่ได้ ในใจเริ่ม
จนิ ตนาการไปถงึ สตั ว์ยักษ์ หรือสตั ว์ประหลาดท่เี คยดใู นหนัง
แมใ้ นความเป็นจริง สิง่ พอจะเป็นไปได้มากท่สี ุด จะมีแต่สตั วป์ า่
ธรรมดากบั มนุษย์ก็ตาม...
++++++++++
**เหยอื่ รายที่ 3 โดนเก็บ

แกร็ก...

199

ชายหนมุ่ ร่างสงู คอ่ ยๆบรรจงใสเ่ หรยี ญลงไปในชอ่ งหยอด ก่อนจะ
กดปมุ่ เลอื กเคร่ืองดื่มทต่ี ้องการ เพียงครเู่ ดียว กาแฟกระป๋องเยน็
เฉยี บกถ็ ูกปล่อยออกมายังช่องรับของ

เขาหยบิ กาแฟนน้ั ออกมา ก่อนจะแกะสลกั และเรมิ่ ดืม่ มนั เข้าไป
แม้ว่าตอนน้ี ทนายคนน้นั จะถึงมือหมอ และมีทีทา่ วา่ จะปลอดภัย
แลว้ กต็ าม แตเ่ ขาก็ยงั รู้สึกไมว่ างใจนัก
เขาจึงตัดสนิ ใจจะอยู่เฝ้าชายคนนีจ้ นถงึ เชา้ หรือไม่ กจ็ นกว่าจะมี
ตำรวจคนอื่นมารบั ช่วงต่อ
หลังจากดืม่ เสรจ็ เขาก็ทงิ้ กระปอ๋ งลงถงั ขยะ กอ่ นจะเดนิ กลบั มายัง
หอ้ งท่ที นายคนนั้นพัก และเข้าไปในห้อง ด้านในน้นั มีทนายคนนนั้ ท่ี
กำลงั นอนพักฟื้น และนายตำรวจที่มากับเขานอนหลับอยู่
เดิมทตี ำรวจคนน้นั ควรจะได้กลบั ไปแลว้ แต่พอเขาร้วู า่ ทนายคนนี้
คือผ้ทู ี่อาจจะถกู ฆาตกรหมายหัว เขาก็อาสาจะอยู่ชว่ ยเฝ้าไข้ด้วยคน
ทันที

200