เล่ม 1 (บท 1-6 ) test

ตำรวจหน่มุ ค่อยๆหย่อนตวั ลงนั่งตรงเบาะท่ีอยู่ตรงข้ามกบั
นายตำรวจคนนัน้ ก่อนจะหันไปยังทนายคนดงั ทบ่ี ัดนี้ กำลังนอน
สลบไสลในสภาพท่ดี ไู ม่ได้

แม้วา่ เขาจะไม่ได้สนิทสนมอะไรกับชายคนนน้ี ัก แตเ่ พื่อไมใ่ หเ้ กิด
อะไรขึน้ กบั เขาอกี การจบั ตาดูทกุ ฝีก้าว จึงเป็นการดีที่สดุ

ชายหนมุ่ น่ังกุมมือ จ้องมองทนายหนุ่มที่นอนไม่ไดส้ ตอิ ยู่บนเตียง
ดว้ ยสหี นา้ เรยี บนงิ่

โดยต้งั ใจว่า จะนงั่ เฝ้าชายผู้นี้ไปสัก 2-3 ชวั่ โมง หรอื จนกวา่
นายตำรวจอกี คนจะตื่นข้ึนมาผลดั เวรต่อ

แม้ตวั เขาจะรสู้ กึ อ่อนเพลยี อยู่บา้ ง เนื่องด้วยต้องตามหาตัวทนาย
คนนีม้ าท้งั วนั จนแทบไม่ได้พัก แต่อาการต่นื ตวั ทีเ่ กดิ จากเหตุการณ์
เมือ่ สักครู่ ประกอบกับกาแฟที่เพ่งิ ทาน กน็ ่าจะพอย้อื สติให้ฝนื ทน
ความง่วงได้อยู่บา้ ง...

"อยู ......."

201

พยาบาลสาวร้องออกมา พลางขยับตวั ไปมาดว้ ยท่าทีทีด่ ูลกุ ล้ีลุกลน
อยา่ งบอกไมถ่ ูก เธอทนทรมาณอยู่คร่หู นึง่ ในไม่ชา้ ก็มีพยาบาลอกี
คนเดินผ่านมา เธอจงึ กวักมือเรยี กพยาบาลคนน้นั มาคยุ ด้วยทนั ที

"น่ีๆ!! เธอ!! ฝากเฝา้ เคาท์เตอร์ใหฉ้ ันแปปนึงสิ!! ตอนน้ีอนั้ ฉ่ีมานาน
จนจะอัน้ ไมไ่ หวแล้วอ่ะ!!!! "

" โอเค งน้ั รบี ไปรับมาละกัน" พยาบาลคนนนั้ พูด ก่อนจะเดินเข้าไป
น่งั บนเก้าอีอ้ ีกตวั ที่อยู่ขา้ งใน

"อูย!!! ขอบคุณมากๆ!!! " หญิงสาวกลา่ วขอบคุณ ก่อนจะรบี ว่ิงไป
เข้าหอ้ งนำ้ อยา่ งรวดเร็ว

202

"อา.....ค่อยยงั ชว่ั ...." หญงิ สาวเอ่ยออกมาอย่างสบายตวั หลงั จากท่ี
ได้ปลดปลอ่ ยปัสสาวะทอ่ี น้ั มานานหลายชั่วโมง

แอด็ .....

ตึก..ตกึ ...ตึก...

หญงิ สาวเง่ียหฟู งั ดว้ ยความประหลาดใจ เพราะจู่ ๆ เธอก็ได้ยนิ เสยี ง
ย่ำเทา้ ท่ีฟังดหู นักอง้ึ ผิดปกติดังอยหู่ นา้ หอ้ งสว้ มของเธอ
ดว้ ยนำ้ หนกั ขนาดนี.้ ...อยา่ วา่ แตผ่ ูห้ ญิงเลย เธอแนใ่ จ ว่าไม่มผี ชู้ าย
คนไหนในโรงพยาบาลนีต้ วั หนักขนาดน้แี น.่ ...

แล้วถา้ อย่างนัน้ ....คนทอ่ี ยูห่ น้าหอ้ งของเธอ...เปน็ ใครกนั ล่ะ?!??!
และทส่ี ำคัญ คนคนน้นั เขา้ มาทำอะไรในห้องนำ้ หญิง?!?

203

หญิงสาวนง่ั นงิ่ ด้วยใจทเ่ี ตน้ ระทึก....เพียงครเู่ ดยี ว เสียงย่ำเท้าหนักๆ
นั่นก็เคลื่อนไปยังด้านขวามือของเธอ และเพยี งไม่นาน เสียงประตู
หอ้ งน้ำขา้ งๆหอ้ งเธอก็ดงั ขึ้น

แอด๊ ดดดดด......

หญิงสาวถอนหายใจอยา่ งโลง่ อก....แสดงว่า เสยี งย่ำเท้าหนักๆนั่น
เปน็ ของผู้หญิงจริงๆสนิ ะ....

หลังจากปลดทกุ ข์จนเสรจ็ หญงิ สาวก็ออกมายืนหน้าห้องน้ำ กอ่ น
จะหยิบตลับแปง้ ออกมาแตง่ หนา้ อย่างสบายอารมณ์
แต่งจนเกือบจะเสร็จ หญิงสาวก็หยบิ ลิปสติกออกมา เตรยี มจะทา
ปาก

ต๊บุ ....

204

แตเ่ พราะความซุ่มซ่าม พยาบาลสาวจงึ ทำลปิ สตกิ ตกลงพืน้ อยา่ งน่า
เสยี ดาย เคราะหด์ ีท่เี ธอยงั ไมไ่ ดเ้ ปดิ ลปิ ติก ไมอ่ ยา่ งงั้น หากลิปสติก
ตกโดนพืน้ คงมหี วงั ไดโ้ ยนทง้ิ ท้ังอนั แน.่ ...

บา้ จริง....

หญงิ สาวคดิ กอ่ นจะก้มลงไปเกบ็ ลปิ สติกของตน

แตท่ วา่ ...มีสิ่งหนง่ึ ที่พยาบาลสาวพลาดไป....

เพราะถา้ เธอฟังดดู ีๆ...ก็จะพบว่า...เจ้าของเสียงย่ำเท้าหนกั ๆนั่น...
ไมไ่ ด้ลงกลอนประตูอย่างที่ควรจะเปน็ น่นั เอง ซึ่งแนน่ อนวา่ ไมม่ ี
ผู้หญงิ คนไหนทจี่ ะกลา้ เข้าส้วมโดยไมล่ ็อคประตแู นๆ่ ...

แอ็ด......

205

เสยี งประตูห้องน้ำเปิดขึน้ อีกคร้ัง ก่อนทร่ี า่ งทะมนึ ท่ียืนอยู่ในหอ้ งนำ้
ขา้ งๆ จะกระโจนออกมาใส่เธออยา่ งรวดเรว็
ทนั ทีท่ีเธอเก็บลปิ สติก และกำลงั จะลุกข้นึ มานน้ั เอง....

หมับ!!!

ยงั ไม่ทนั จะรูต้ วั หรือทันได้ทำอะไรทง้ั สน้ิ จู่ ๆ มือหนาๆสีดำนั่น ก็
พุ่งมาปิดปากของเธอเอาไวเ้ สียแลว้ !!!

ผ่านไปสักพัก พยาบาลสาวคนน้ันก็เดนิ กลบั ออกมาเหมือนไมม่ ีอะไร
เกดิ ขึน้
แต่ทว่า....ในคราวนี้ เธอกลับดูแตกตา่ งไปจากทุกที การเดนิ ของเธอ
มนั ดเู ช่อื งช้า และดูเหม่อลอยผดิ ปกติ จนทำให้พยาบาลอีกคนที่น่งั
อยูท่ ี่เคาทเ์ ตอร์ อดเปน็ ห่วงขึ้นมาไม่ได้

206

"เธอ!! เห็นหายไปซะนานเชียว เป็นอะไรรึเปล่า???" พยาบาลคนที่
2 ถามออกมาดว้ ยความเป็นห่วง แตด่ เู หมือนพยาบาลคนแรกจะ
ไม่ได้ตอบโต้อะไรสกั เท่าไหรน่ ัก

"น!่ี ! "

แตเ่ ธอก็ยงั ต้ือไม่เลกิ เมือ่ เหน็ ว่าเพือ่ นกำลงั จะเดนิ เตลิดเคาทเ์ ตอร์
เธอจึงเดนิ ออกมา แลว้ เขยา่ ตัวเพือ่ นทันที

หลงั จากถูกเขยา่ ตวั พยาบาลคนท่ี 1 กค็ ่อยๆเงยหน้าขน้ึ มามอง
พยาบาลคนท่ี 2
เผยใหเ้ หน็ ใบหนา้ ของเธอทีเ่ รียบนงิ่ ไร้อารมณ์ แต่ดวงตากลับเบิก
กว้าง ราวกบั กำลงั หวาดกลัวอะไรอยู่ หนำซ้ำ ดวงตาทั้งสอง ยงั ไม่มี
การกระพรบิ ตาอยา่ งที่ควรจะเป็น มนั เปิดกว้างอยู่อย่างนั้น จน
เสียวๆว่าดวงตาจะแห้ง แลดผู ิดธรรมชาตอิ ยา่ งบอกไมถ่ ูก

207

พยาบาลคนท่ี 2 เม่อื เหน็ ดงั น้ัน ก็ผงะออกมาด้วยความตกใจ แต่
ก่อนทเ่ี ธอจะทนั ได้หนีไปมากกว่าน้ี

หมับ!!

มอื ทงั้ สองของพยาบาลตาค้างคนนน้ั ก็ควา้ รอบคอของเธอเสีย
แลว้ !!!!

ตำรวจหนุ่มยังคงนงั่ เฝา้ ทนายคนนนั้ อยา่ งขยันขนั แข็ง แม้ว่าตอนน้ี
เขาจะเรมิ่ ง่วงมากจนหาวแลว้ ก็ตาม ซึ่งก็เป็นเคราะห์ดีท่ีเขาดืม่
กาแฟมาแลว้ ไมเ่ ชน่ น้นั อาการง่วงคงจะหนักกวา่ นแ้ี น่

และในตอนน้นั เอง....

208

ป้ัง!! ประตหู อ้ งพักฟน้ื ก็พลนั ถกู เปิดขนึ้ อย่างแรง ก่อนท่ีพยาบาล
คนหน่งึ จะวิ่งเขา้ มา แล้วรอ้ งขอความชว่ ยเหลอื ดว้ ยทา่ ทแี ตกต่ืน

" ชว่ ยด้วยค่ะคณุ ตำรวจ !!!! มพี ยาบาลคล้มุ คลง่ั จับคนเปน็ ตวั
ประกันค่ะ!!! "

"วา่ ไงนะ!?!? " ตำรวจหน่มุ โพลงออกมาอย่างตกใจ และเสยี งของเขา
กท็ ำใหน้ ายตำรวจอีกคนทีก่ ำลงั หลบั อยู่ ตน่ื ข้ึนมาเช่นกัน

"ฮ๊ะ?!? เกดิ อะไรขนึ้ "

********

เพียงครเู่ ดียว ทั้งหมดก็วง่ิ มาถึงท่ีเกิดเหตุ เผยให้เหน็ ร่างของนาง
พยาบาลตาค้าง ทา่ ทางเหมือนคนเลื่อนลอยไรส้ ติ กำลงั ล็อกคอนาง
พยาบาลอีกคนอยู่

209

และทันทีท่ีพวกเขาเขา้ ไปใกล้ พยาบาลตาคา้ ง กเ็ ริ่มรดั คอเพื่อน
รว่ มงานของตนแนน่ ข้ึน และมที ่าทีวา่ จะหักคอของพยาบาลคนน้นั
ท้งิ

"เดย๋ี วก่อนนอ้ ง!!! ใจเย็นๆ!! ค่อยๆพูดค่อยๆจากันดีกว่า!! "
นายตำรวจคนนน้ั พยายามพดู ปราม แต่ดูเหมือนนางพยาบาลตา
ค้าง จะไมค่ ่อยต้ังใจฟงั เทา่ ไหร่
เมื่อเหน็ ดงั นนั้ หมวดดว้ิ จงึ กระซิบที่ข้างหูของนายตำรวจคนนั้น พอ
บอกแผนการเสร็จ หมวดด้วิ ก็เดนิ ถอยหลังออกมา ก่อนจะว่ิง
หายไปอีกทางทนั ที

" นี่น้อง!! ถ้านอ้ งมีเรื่องอะไรอยากจะเลา่ เรื่องหนี้เร่ืองสิน หรอื เรอ่ื ง
อะไรท่ีทำใหน้ ้องเครยี ด นอ้ งระบายออกมาได้นะน้อง!! "
นายตำรวจคนนั้นพยายามเกลย่ี กล่อมต่อไป แมจ้ ะรู้ว่าการกระทำ
ดงั กล่าวแทบจะไม่ได้ผลเลยก็ตาม

210

เพียงครู่เดียว หมวดดว้ิ ท่ีวิง่ หายไปกม็ าปรากฏด้านหลงั พยาบาลสาว
คนน้นั แต่ยังเข้าไปใกลม้ ากนักไม่ได้ เพราะเกรงวา่ อีกฝา่ ยจะไหวตวั
ทัน
เมื่อเห็นดงั น้ัน นายตำรวจก็รีบพดู ต่อ หมายจะดึงความสนใจของ
พยาบาลสาวอยา่ งเตม็ ท่ี ซง่ึ ก็เหมือนจะได้ผล เพราะพยาบาลตาคา้ ง
คนนัน้ ไดจ้ ้องเขาเขม็ง แขนเองก็รัดแนน่ สลบั กบั คลายออกเป็น
ระยะๆ

"........" เมื่อเห็นดังนน้ั หมวดด้วิ ก็คอ่ ยๆกา้ วเท้าเข้าไปอยา่ งเชอ่ื งชา้
จนตัวเขาและนางพยาบาล อยูห่ า่ งกนั ราว ๆ 5 เมตรได้ ซง่ึ กย็ งั ถือ
ว่าไกลเกินไปอยู่ดี

'แยล่ ่ะสิ....' นายตำรวจคดิ ในใจอย่างต่นื ตระหนก เพราะเขาเองก็
พดู ไปเยอะมาก จนไมร่ ูจ้ ะกล่อมหญิงสาวยงั ไงแล้ว
และในตอนนัน้ เอง.....

211

ตำรวจหนุ่มรา่ งสูงกเ็ ริม่ จ้องนางพยาบาลสาวคนนน้ั เขมง็ จาก
ดา้ นหลงั จนดคู ล้ายกับเขากำลังจะหมดความอดทน และกำลงั คดิ
จะทำอะไรแผลงๆยงั ไงก็ไมร่ ู.้ ..

'เอ็ะ!?!!? 'นายตำรวจคนนน้ั รวมไปถึงนางพยาบาลคนอ่นื ๆ ต่างมอง
ภาพเบอื้ งหน้าด้วยความตกใจ
นางพยาบาลตาคา้ งเอง เม่ือเห็นปฏกิ ริ ยิ าของคนเบ้ืองหนา้ ท่ีเหมือน
กำลังจ้องไปยงั อะไรบางอย่างทไ่ี มใ่ ชต่ น เพยี งครู่เดยี ว นางพยาบาล
คนนั้นกเ็ หมือนจะรตู้ วั เธอจึงเรม่ิ รดั คอเหยื่อแน่นข้นึ ทันที

หมับ!!!!

เพยี งพรบิ ตาเดียว วงแขนท่ีแข็งแรงกส็ อดเข้ามารัดคอเธอแนน่
ประหนึ่งงูเหลียม และในเสยี้ ววนิ าทีตอ่ มา หมัดหนกั ๆกพ็ ุง่ ใสต่ ้นคอ
ของหญิงสาวอย่างจงั

212

ป่กึ !!!!

เพยี งหมดั เดียว พยาบาลสาวท่กี ำลงั รัดคอเพอ่ื นอยุ่ กส็ ติหลุดลอย
ไปในบัดดล

ในขณะท่ที นายหนุม่ กำลงั หลับลึกอยนู่ ่ันเอง....จู่ ๆประตูห้องก็ค่อยๆ
เปิดออกอยา่ งช้าๆ และเงียบเชียบ...ก่อนทีร่ า่ งอนั ใหญโ่ ตสดี ำทะมนึ
ก็ค่อยๆกา้ วเข้ามาในห้อง

มันไม่ปล่อยใหเ้ สยี เวลา มนั ค่อยๆก้าวฉบั ๆไปยงั เตียงของทนาย
หนมุ่ โดยแต่ละกา้ ว จะไม่ได้ใสน่ ำ้ หนักลงไปในส้นเท้าเต็มที่ เพ่ือ
ไมใ่ หเ้ กดิ เสียงย่ำเท้าหนกั ๆแบบตอนปกติ
ไม่ก่วี นิ าที มนั ก็มาหยุดอยู่ข้างๆเตียงของทนายหนุ่ม ก่อนที่มอื สดี ำ
ของมนั จะเอื้อมไปปิดปากของเขาเอาไวอ้ ย่างรวดเร็ว

213

ทนั ทีทีม่ ือสากๆของมันสัมผัสกบั ปากของเขา ทนายหนุ่มผนู้ ้นั กล็ มื
ตาตืน่ ขน้ึ เขาจ้องมองรา่ งลึกลบั นนั่ ดว้ ยความหวาดกลวั ปาก
พยายามกรีดรอ้ งขอความชว่ ยเหลอื แต่ทว่า กม็ ิอาจมเี สียงใดๆเลด็
ลอดออกมาได้

"ออ้ื !!!!!! อื้อ!!!!! "

เขาพยายามส่งเสียงร้อง ก่อนทม่ี ืออกี ข้างของมนั จะดึงหมอนออก
จากหัวเขา และนำมันมาอดุ หน้าของทนายหนมุ่ ทนั ที

ทนายหนุ่มพยายามด้ินไปมาอย่างทรุ นทรุ าย เพราะอาการหายใจ
กำลังจะหมด มันดงึ มืออกี ข้างของมาจากหมอน แลว้ กดหมอนลง
บนหน้าของทนายหนุ่มให้แน่นข้ึนกวา่ เดมิ ด้วยมือทั้งสองข้าง
ทนายหนุ่มเร่ิมอ่อนแรงลง และในไม่ชา้ เขาก็จะขาดอากาศตาย

"......"

214

แต่ดเู หมือน รา่ งลึกลับน่ันจะยังไม่สะใจเทา่ ไหรน่ ัก มันจงึ เปล่ยี นไป
กดหมอนด้วยมือขา้ งเดยี วแทน

และเพียงครู่เดยี ว ของมีคมสีดำยาวแหลมที่ดูคลา้ ยกับมีด ก็มา
ปรากฏท่ีมือขวาของมัน

รา่ งน้ันขยบั มือซา้ ยหลบไปเล็กนอ้ ย แต่ก็ยังกดหมอนอยู่ ก่อนทมี่ นั
จะใชข้ องมคี มที่มือขวา ค่อยๆแทงลงไปในหมอนทนั ที

ฉกึ !!!!

เสยี งของมีคมเจาะทะลเุ นื้อดงั ขึน้ อย่างแผว่ เบา เมื่อดจู ากตำแหนง่
แลว้ ของมีคมทแี่ ทงลงไปน่าจะเจาะโดนดวงตาทงั้ สองของทนาย
หน่มุ แบบพอดิบพอดี....

หลงั จากแทงไปไดส้ ักพัก มนั ก็เริ่มออกแรงกดของมคี มนัน้ มากขึน้
จนกระทง่ั มเี สียงแทงทะลุกระดูกดังข้ึน

กรอ็ บ!!!!

215

เมือ่ ตระหนักได้ว่าตอนน้ี กะโหลกของทนายหนุม่ ถกู เจาะจนเป็นรู้
แลว้ ร่างลึกลบั นนั่ กเ็ หมือนจะพอใจอยา่ งเหน็ ไดช้ ดั มนั จึงถอนของมี
คมน่นั ออก ก่อนจะเชด็ คราบเลือดที่เลอะอยบู่ นของมีคมชน้ิ นั้นกับ
หมอนของทนายหนมุ่ แลว้ เดินออกไปราวกับไม่มีอะไรเกดิ ขนึ้ ...

หลังจากพยาบาลตาคา้ งคนนั้นสลบไป บรรดา รปภ.อกี หลายคนก็
เขา้ มาคุมตัวเธอเอาไว้ แถมพยาบาลคนที่โดนจับเป็นตัวประกันเองก็
ไม่ไดบ้ าดเจ็บอะไรมาก สถานการณจ์ งึ คลี่คลายในท่ีสุด

"ผู้หมวด.....ทำแบบนั้นได้ยงั ไงกันครบั น่ี?!? " นายตำรวจถาม เพราะ
ภาพส่งิ ที่ชายหนุ่มผู้นีท้ ำเม่ือสักครู่ มนั ยังตดิ ตาเขาไม่หาย....ไมใ่ ชใ่ น
แง่ความโหด แตเ่ ป็นในแง่ของความนา่ ทงึ่ เสยี มากกวา่

216

"ความลับนะ่ ....." ตำรวจหนุม่ ตอบกลับไปแบบคลุมเครือ เพราะไม่
อยากให้อีกฝ่ายรู้อะไรไปมากกว่าน้ี ซง่ึ นายตำรวจคนนนั้ เอง ก็ไม่ได้
ติดใจอยากถามตอ่

"แปลกจงั เลยนะ วา่ ม้ยั ? ท่ีนางพยาบาลคนนน้ั จู่ ๆก็คลงั่ ขึน้ มาแบบ
ไมม่ ปี ่ีมีขล่ยุ น่ะ...."

"นั่นนะ่ สิครับ....ก่อนหนา้ น้ีที่เราพาคุณทนายเขา้ มา เธอยังคยุ กบั เรา
ได้ตามปกติอยเู่ ลย...."

" นายว่าท่ีเธอคลั่งน่ี มนั จะเกี่ยวข้องกบั ยาเสพตดิ รึเปล่า?? "

"ไม่น่าจะใช่นะครับ......สำหรบั ผม..." นายตำรวจนง่ิ ไปชว่ั ครู่ ก่อน
เอ่ยข้ึนมาอยา่ งไม่แน่ใจ
"ผมว่า เธอเหมอื นคนกำลงั เดินละเมออยเู่ ลย.....แตข่ ณะเดียวกนั
การเคลอ่ื นไหวของเธอ มนั ก็ดูจะมีแบบแผนอยา่ งบอกไม่ถูก...

217

อยา่ งกบั วา่ ....เธอรู้ตัวว่าจะทำอะไร และต้องทำยงั ไง...
ซง่ึ สง่ิ เหลา่ นี้ มันดูจะตรงกนั ข้ามกบั ทา่ ทที เี่ หมือนจะเดนิ ละเมอนัน่
เลย"

หลงั จากทไ่ี ด้ฟงั คำตอบ ตำรวจหนุม่ กเ็ รมิ่ มีสีหน้าครุ่นคิด

"!!!!!" แตเ่ พยี งครเู่ ดียว ชายหนุ่มก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นต่นื ตระหนกแทน
ก่อนจะอุทานออกมาเสียงดงั
"บรรลยั แลว้ ไง?!?! "

"อะไรรึครบั !?!? " นายตำรวจหนุ่มตามไมท่ ัน
ชายหนุ่มจึงรีบอธบิ ายออกมาอย่างรอ้ นรน
" ท่ยี ยั นัน่ เหมือนคนเดินละเมอ ก็เพราะยยั นน่ั ไม่มสี ต!ิ ! แต่
ขณะเดยี วกนั ที่ยยั รู้วา่ จะต้องทำอะไรยงั ไง กเ็ พราะยยั นน่ั โดนสง่ั ให้
ทำแบบนั้นน่ะส!ิ !! "

218

พอไดย้ ินคำตอบของชายหนุ่ม นายตำรวจคนนน้ั กป็ ะติดปะต่อ
เร่ืองราวไดใ้ นทันที รวมไปถงึ ความเป็นไปได้อันนา่ กลวั ทีท่ ำให้
ตำรวจหนุ่มแตกต่นื ด้วย
"ถ.....ถ้าอยา่ งนนั้ ....คณุ ทนายก.็ ....."

พอทั้งคู่คดิ ได้ดังนน้ั พวกเขาก็ไมร่ อช้า และรบี ตรงดงิ่ เข้าไปท่ี
ห้องพักของทนายคนนนั้ ทันที

เคร้ง!!!

"กรี๊ดดดดดดดดด!!!!"
เสียงถาดโลหะตกกระทบพืน้ พรอ้ มกบั เสยี งกรดี รอ้ งของนาง
พยาบาลทีด่ งั ขึน้ ในห้อง ก็ได้ทำใหท้ ้ังสองคนท่วี ิง่ มา ใจรว่ งลงไปอยู่
ตาตุ่มทันที

219

และทนั ทีทเ่ี ปิดเข้าไป ภาพท่ีปรากฎ กค็ ือพยาบาลสาวคนหนง่ึ ที่
กำลังยนื กรีดร้องอยากหวาดกลัว ถาดใส่อาหารทเี่ ตรียมมา หก
กระจายเต็มพื้น

และบนเตียงพกั พื้นนั่น ก็คอื ร่างไรว้ ิญญาณของทนายหน่มุ ใบหน้ามี
หมอนปดิ ไว้ บนหมอนมีรูสองรแู ละคราบเลือดสีแดงฉานที่เปรอะ
เปื้อนไปทั่ว บนเตียงทหี่ ัวของทนายหนุ่มวางพาดอยู่ มีมนั สมองสี
เหลอื งขุ่นและแอ่งเลอื ดสแี ดงฉานทไ่ี หลซึมผ่านเตียง จนมีหยดเลือด
บางส่วนตกลงไปกระทบพ้ืนด้านลา่ ง ดัง 'แหมะๆ'....

"บา้ เอ้ย!!!! เสยี รูม้ นั จนได!้ !! "
ตำรวจหนุ่มสบถออกมาดว้ ยความเจ็บใจ ทง้ั ๆที่อตุ สาหช์ ว่ ยชายคน
นีเ้ อาไว้ไดแ้ ล้วแท้ๆ แต่เพราะความประมาทเพยี งครงั้ เดยี ว กไ็ ดท้ ำ
ใหช้ ายผู้นต้ี ้องพบกบั ชะตากรรมอนั นา่ สยดสยอง....และพวกเขาเอง
ก็ต้องควา้ นำ้ เหลวไปอย่างไม่น่าใหอ้ ภัย...

220

221

บทท่ี 5

แฮ่ก.....แฮ่ก....

ชายสวมโมง่ หอบหายใจอย่างเหนอื่ ยลา้ หลงั จากท่ีต้องหลบหนีพวก
ตำรวจตดิ ต่อกนั หลายช่วั โมง ซงึ่ กอ่ นหน้าน้ี การกบดานเขากเ็ หมอื น
จะเป็นไปไดด้ ้วยดี แต่ไม่รู้ว่าเขาไปพลาดท่าเอาตอนไหน จู่ๆ พวก
ตำรวจกเ็ ริม่ แหก่ นั มายังบรเิ วณทีเ่ ขากำลังกบดานอยู่ สง่ ผลใหต้ ัวเขา
ทีก่ ำลังหาเสบียงอยูใ่ นตอนนั้นต้องเปล่ียนไปหนีตายแทบจะทันที
และกย็ งั ดี ทีเ่ ขาได้พกปนื ติดตัวไปดว้ ย จึงพอทำใหเ้ ขาสามารถ
ป้องกันตัวไดอ้ ยู่บา้ ง แต่น่นั มันกย็ ิง่ ทำใหส้ ถานการณ์เรมิ่ ตงึ เครยี ด
มากขนึ้ ดว้ ยเชน่ กนั ทนั ทีที่เขาเร่ิมเปิดฉากยิง พวกตำรวจกด็ ูเหมอื น
จะทวคี วามดุเดือดในการไล่ล่ามากขนึ้ ทั้งจำนวนคนท่ีมากกวา่ ปืน
ทม่ี ากกวา่ บางกระบอกก็มีประสิทธภิ าพและอานุภาพทเ่ี หนือกวา่
ของเขา จงึ ไม่ตอ้ งบอกเลย ว่าสถานการณ์ในตอนนนั้ มันเลวร้าย
ขนาดไหน พ้นื บรเิ วณน้ันโดยรอบเตม็ ไปด้วยกล่ินดนิ ปนื ปลอก

222

กระสนุ และฝงู ลูกตะก่วั ท่บี ินไปบนิ มาประหนึง่ หลุดออกมาจากหนัง
สงคราม

หลังจากที่วิง่ ไปยิงไปกบั พวกตำรวจอยูน่ าน ในที่สุด เขาก็สามารถ
สลดั พวกนน้ั พ้น และหนีกลบั มายังท่ีซ่อนไดส้ ำเร็จ
แตก่ ระนน้ั ตัวเขาก็ร้ดู ีอย่เู ตม็ อก ว่าไมช่ า้ กเ็ ร็ว พวกนน้ั ต้องแหก่ นั มา
ท่เี ซฟเฮ้าสข์ องเขาแน่ ๆ
ดังน้นั เมอ่ื น่งั พักเหน่ือยเสรจ็ ชายหนุ่มก็ไมร่ อชา้ เขารบี ล็อคประตู
ทางเข้าออกทุกบาน ก่อนจะว่ิงเขา้ ไปในหอ้ งนอนของตน เพื่อนำ
อาวธุ ทีท่ รงพลังกว่าน้ีออกมารับมือกับผูบ้ กุ รุกทนั ที

พอเข้าไปถงึ ในห้อง ชายหนุ่มกก็ ้มลงดูใตเ้ ตียง พลางดึงเอากล่องสี
ดำขนาดใหญ่ออกมาหลายใบ เม่อื เปดิ ใบแรก ส่ิงท่ีปรากฏตรงหนา้
ก็คือปนื beneli m4 สดี ำด้านกระบอกยาว
มนั คือปนื ลูกซองสัญชาตอิ ิตาลที ่ีสามารถยงิ ไดอ้ ย่างตอ่ เนือ่ งและ
รวดเรว็ กว่าปืนลูกซองปกติ ซึ่งส่วนมากมกั จะเป็นแบบป๊ัมที่ตอ้ งยิง
ไปชกั ปั๊มข้างใตล้ ำกลอ้ งไป หรือเรียกง่ายๆวา่ ลูกซองกลนัน่ เอง

223

เดิมที มันเปน็ ปนื ลูกซองทพ่ี วกหน่วยรบพเิ ศษชอบใช้ แต่อันท่ีเขา
กำลงั ถืออยู่ เปน็ รุ่นสำหรับพลเรอื นท่ีบรรจกุ ระสุนได้เพียง 5 นดั
ในขณะท่รี ุน่ ของพวกหน่วยรบพิเศษจะสามารถบรรจไุ ด้มากถึง 7
นดั

หลังจากหยบิ ปนื ลูกซองกลออกมาจากกลอ่ งดำแล้ว ชายหนุ่มสวม
โม่งก็ไมล่ ืมท่ีจะหยิบกระสุนออกมาจากกล่องกระดาษทวี่ างอยขู่ า้ ง
ในกลอ่ งดำนนั้ ออกมาด้วยเช่นกัน เพราะถ้าเอามาแต่ปนื แต่ไมเ่ อา
กระสนุ มาดว้ ย ก็คงจะยงิ ไมไ่ ด้เป็นแนแ่ ท้
เขาเรม่ิ บรรจุกระสนุ นดั แรกเข้าไปในรังเพลงิ เปน็ อนั ดบั แรก กอ่ นจะ
บรรจกุ ระสนุ นดั อื่นๆตามเขา้ ไปตรงช่องใส่กระสุนที่อยขู่ า้ งใต้ตัวปนื
ซง่ึ การทำแบบน้ี จะทำให้เขาสามารถบรรจกุ ระสุนได้มากข้ึน
กวา่ เดิมนัดนงึ จาก 5 เป็น 6 นดั

พอบรรจุครบ ชายหนุ่มกห็ ยิบกระสุนลูกซองสำรองออกมา
จากกลอ่ งกำใหญ่ และใส่มันลงไปในกระเปา๋ เส้ือของตนเอง

หลงั จากเตรยี มปนื ลูกซองเสร็จ ชายหนุม่ กเ็ รม่ิ เปดิ กล่องอกี ใบ เผย
ให้เห็นปนื ลกู โมก่ ระบอกโตสเี งนิ ท่ีลำกล้องไมย่ าวมากนัก เขาหยิบ
มันข้ึนมา กดปุม่ เปดิ โม่ จนลูกโมโ่ ลหะขนาดใหญ่ที่มีรูกวา้ งๆถงึ 6 รู

224

ค่อยๆเคลือ่ นออกมาจากตัวปืน สว่ นมืออีกขา้ ง ก็หยิบกระสุนเม็ด
ใหญ่ออกมาจากกลอ่ งกระดาษ และเร่มิ ใส่มันเข้าไปในรโู ม่ทีละนดั ๆ

ความจรงิ ปืนกระบอกนีไ้ มเ่ หมาะจะใช้ยิงต่อสู้กบั คนสักเทา่ ไหร่
เพราะขนาดของปนื ที่ค่อนข้างใหญ่โต นำ้ หนกั ท่เี ยอะเอาเร่ือง จงึ ทำ
ใหพ้ กพาหรือถือแกว่งไปมาได้ไมถ่ นัดนัก

รวมไปถึงแรงถีบอนั รนุ แรงของมนั ก็ย่ิงทำใหเ้ จ้าปนื น้ียงิ ชา้ ลง
กวา่ เดิม เปน็ อาวุธทใี่ ช้ไดย้ ากสดุ ๆ แตก่ ระน้นั เขาก็จำเป็นต้องพึ่งพา
มนั ....โดนเฉพาะอย่างยิ่ง กระสุนของมันท่ีเขาซอ้ื แยกมาอีกที

ที่จริง แม้กระสุน .44 แม็กนั่ม ของมนั จะมีอานุภาพรนุ แรงอยแู่ ลว้
แต่มันก็ไม่ไดร้ า้ ยแรงมากจนถึงขั้นผดิ กฎหมาย.....ซึ่งนน่ั มนั ก็
ตรงกนั ข้ามกับเจา้ กระสนุ ท่ีเขากำลังใช้อยูน่ ้ี

เพราะมนั คือกระสุน .44แม็กนม่ั แบบดัดแปลงพเิ ศษ ทำให้มี
อานุภาพเหนือล้ำกวา่ .44แม็กนมั่ แบบปกติท่ขี ายกนั อย่ใู น
ท้องตลาด ซ่ึงความแรงของมัน มหาศาลถึงขนั้ เทยี บเคยี งกับกระสุน
ไรเฟลิ ท่ีมขี นาดใหญ่กว่าไดอ้ ย่างสบายๆ หากนำมายงิ คน ต่อให้สวม
เสือ้ เกราะ กไ็ มอ่ าจรอดไปจากมนั ได้

จึงทำให้มันกลายเป็นกระสนุ ผดิ กฎหมายไปโดยปริยาย....แม้วา่ เสน้
ผ่านศูนย์กลางของมนั จะไม่เกิน 0.45 นิว้ (11.45 มม.) ตามท่ี

225

กฎหมายอนุญาตเอาไว้กต็ าม ซง่ึ น่นั ก็คือเหตผุ ลทเี่ ขาตอ้ งนำมนั
ออกมาใช้นน่ั เอง

หลงั จากใสไ่ ปครบ 6 นดั ชายหนมุ่ ก็ดันโม่กลับเขา้ ท่เี ดิม ก่อน
จะหยิบกระสนุ ลกู โม่ออกมาจากกลอ่ งกำใหญ่ และใส่มนั ลงไปใน
กระเปา๋ เส้ืออีกขา้ ง
เร่มิ แรกเดิมที เขาเองก็ไมไ่ ด้ต้ังใจจะใช้ปนื พวกนีเ้ พื่อสู้กบั ตำรวจ
หรือปลน้ ธนาคารหรอก....ท่เี ขาซือ้ มันมา สว่ นหน่ึงกเ็ พราะเปน็
อาชพี ของเขา แต่ในเม่ือสถานการณม์ ันเลวรา้ ยถึงขนาดน้ี เขากค็ ง
ไมม่ ีทางเลือก นอกจากต้องงัดพวกมันออกมาใช้ เคราะหด์ ี ที่กอ่ น
หน้านี้เขาเองกเ็ คยฝึกใชพ้ วกมนั อย่บู า้ ง ไม่เช่นนน้ั ก็คงจะอนาถไม่
น้อย หากมีปืนดี แตเ่ จา้ ของดันใชม้ ันไมเ่ ปน็

หลังจากบรรจุกระสนุ เสร็จ ชายหนุ่มก็นำสายสะพายมาตดิ ใหก้ บั ปืน
ลกู ซอง และนำซองปนื ลูกโม่มาสวมทขี่ า้ งเอวจนดคู ล้ายกับคาวบอย
เดมิ ทกี ็อยากจะตดิ ไว้ขา้ งในเสือ้ อยู่หรอก แตต่ รงน้ันดันมีปนื พก sig
p320 x5 legion ท่เี ขาใชป้ ล้นธนาคารและยิงสกู้ ับพวกตำรวจเมอื่
สักคร่ใู ส่ไวอ้ ยู่แล้ว จงึ จำเปน็ ต้องใส่ลกู โม่เอาไวต้ รงเอวแทน

226

หลังจากเตรียมอาวุธทุกอย่างเสร็จสิน้ ชายสวมโมง่ กอ็ อกมาจาก
หอ้ งนอน กอ่ นจะเดนิ ไปหลบอยตู่ รงมุมกำแพง และค่อยๆชะโงก
หน้าออกไปดูท่ีหนา้ ประตู เพื่อเช็ควา่ ตอนนี้ พวกตำรวจมาถงึ กัน
แล้วรึยงั

แม้จะไม่ได้ยินเสียงรถตำรวจมาจอดหนา้ บ้าน แต่ชายหนมุ่ ก็ไม่ได้
วางใจแตอ่ ย่างใด เขาค่อยๆเล่ือนปืนลูกซองขึ้นมาเลง็ ไปท่ปี ระตู
และพร้อมจะเหน่ียวไกได้ทุกเม่ือ

"........"

แต่ทว่า.....แม้จะยนื รออยูเ่ งียบๆมาไดส้ ักพักแลว้ ท่หี น้าประตูก็ยงั คง
ไรว้ ่แี ววของส่งิ มชี วี ิตใดๆเชน่ เดมิ ทำให้ชายหนุม่ ที่กำลงั ยืนถอื ปนื
ขมวดเกร็งอยู่ตรงหวั มุมทางเดิน เกิดรู้สึกลังเลใจข้ึนมา...
เงยี บไปแบบน้.ี ....หรือว่า.....ไอ้พวกน้นั มันจะยังไม่ร้ทู ่ซี ่อนของเขา ก็
เลยตามมาไม่ถูกรึเปลา่ นะ?....ถา้ ใช่ กแ็ สดงวา่ เขาปลอดภัยแล้วใช่รึ
เปลา่ ??

227

ไม่สิ....ยงั ไม่ปลอดภยั หรอก....
ถ้าไอพ้ วกน้ันมันไปดักเจอเขาที่ร้านสะดวกซ้ือหนา้ ปากซอยได.้ ...ง้ัน
ก็แปลว่า....ไอพ้ วกนนั้ ก็คงจะเริม่ ระแคะระคายเร่ืองที่ซอ่ นเขาแลว้
ตอ่ ใหย้ ังไม่รู้ชวั ร์ๆวา่ หลบอยบู่ ้านหลังไหน ถ้ายังคน้ หามาเรื่อย ๆ ไม่
ช้ากเ็ ร็ว เดี๋ยวก็คงจะมาถงึ ท่นี ่ีแลว้ เป็นแน่

เมอ่ื คิดได้อย่างนั้น ชายหนมุ่ จึงตัดสินใจว่าจะยนื รออยตู่ รงน้ันอกี สกั
พกั แม้วา่ บรรยากาศทีว่ ังเวงและเงียบงันเช่นนี้ จะชวนอึดอัดจนทำ
ใหเ้ ขาอยากจะหนีออกไปให้รู้แลว้ รรู้ อดเลยก็ตาม

"......"

และแลว้ ในตอนนัน้ เอง....

"!!!!!"

228

หลังจากทย่ี ืนจ้องประตูอยตู่ ั้งนาน ในที่สุด ชายสวมโม่งกต็ ระหนกั
ไดว้ ่าตนพลาดอะไรไป....
เพราะมวั แต่โฟกสั กับประตู เขาจงึ ไม่ไดส้ ังเกตุเลย ว่าช่องว่าง
ระหวา่ งพืน้ และประตูมนั มีอะไรแปลกๆ
ด้วยความทต่ี อนน้ีเป็นตอนกลางวัน จึงไมใ่ ชเ่ รือ่ งแปลกที่จะมแี สง
ส่องกระทบมายังประตู
ซ่งึ ถา้ หากมใี ครมาอย่หู น้าประตู กจ็ ะสามารถเห็นเป็นเงาดำๆผ่าน
ชอ่ งวา่ งแคบ ๆระหว่างพ้ืนกับประตูได้

แตภ่ าพท่ีชายสวมโมง่ เหน็ ก็คือชอ่ งว่าระหว่างพืน้ กับประตูทีม่ ืด
สนทิ
ทั้งทค่ี วรจะมีแสงสอ่ งเข้ามาสักหน่อยแท้ๆ หรือถ้ามีคนอยู่ข้างนอก
ก็น่าจะมีเงาดำๆเคลือ่ นไปเคลื่อนมาให้เห็นบา้ ง
แต่น่มี นั กลับมืดสนิท ไม่แสงเล็ดลอดเข้ามาสักนดิ ....แบบนีม้ ัน
หมายความว่ายงั ไงกัน....

สงสยั ได้ไมน่ าน จๆู่ ก็ได้มีแสงสว่างสายหน่ึงสอ่ งผ่านเข้ามา จากตรง
ช่องว่างของประตู

229

เพียงเท่าน้ัน ชายสวมโมง่ กร็ ู้ได้ทันที ว่าปรากฏการณ์แปลกๆดัง
กลา่ วคอื อะไร

สาเหตุท่ีไม่มแี สงสอ่ งเข้ามาอยา่ งทค่ี วรจะเปน็ ...น่ันก็เพราะ....... มี
คนจำนวนมากกำลังยืนออกนั อยู่หนา้ ประตู จนแสงแดดไมส่ ามารถ
ส่องเขา้ มาได.้ ..
และที่จู่ ๆกเ็ ริ่มมีแสงส่องเข้ามา นนั่ ก็เพราะ...
คนทีอ่ ยูห่ ลังประตบู างสว่ น เร่ิมเคล่ือนไหวไปท่ีจดุ อ่ืนแลว้ น่ันเอง
พอไมม่ ีคนบัง แสงบางส่วนจึงส่องเขา้ มาได้อีกครง้ั

ถา้ อยา่ งนน้ั กแ็ สดงวา่ ....ไอ้ท่ีอยูข่ ้างนอกนั่นก็.....!!!!

ชายสวมโมง่ เบิกตากวา้ ง เมื่อไดร้ ับรวู้ า่ ตนไหวตวั ช้าไปมากขนาด
ไหน ชนิดทีร่ ู้ตวั อกี ที ศัตรกู ็มาหายใจรดต้นคอเสยี แลว้ !

แกรก็ .....

230

แตใ่ นระหว่างทชี่ ายสวมโมง่ กำลงั ตกตะลงึ อยนู่ ้ันเอง จู่ ๆ เสยี ง
ปลดล็อกกลอนประตกู ด็ ังขน้ึ อยา่ งแผ่วเบาทปี่ ระตูหลัง ซงึ่ อยู่
ซ้ายมอื ของชายสวมโมง่ และในไมช่ ้า ผู้ทีอ่ ยู่หลังหลงั ประตกู ็กำลงั
จะถลาเขา้ มาอยรู่ อมร่อ

แต่ก่อนทีป่ ระตจู ะทันได้เปิด ชายสวมโมง่ ทตี่ อนน้หี ูตาไวกว่าปกติก็
ไดร้ ตู้ ัวแลว้ วา่ ตนเองกำลังจะโดนตลบหลัง ปืนลกู ซองกลในมอื ถูก
หนั ขวบั ไปยังประตูหลัง กอ่ นที่มอื ทก่ี ำลงั กุมด้ามปนื อยูจ่ ะลั่นไก
ออกไปอย่างไม่ลังเล

ตู้ม!!!!

เพียงพรบิ ตาเดยี ว ม่านลูกตะกว่ั รอ้ นๆทงั 9 เม็ดก็พ่งุ ทะลุประตไู ม้
ออกไป ก่อนจะเจาะเขา้ ไปในเนอื้ ของชายสวมเส้อื ก๊ักผเู้ ป็นคน
สะเดาะกลอนประตูเข้าอย่างจัง แม้ระยะทห่ี า่ งออกไปและแผ่นไม้
ของประตจู ะทำให้อาณุภาพของกระสุนเบาลงกว่าเดิมเยอะ แต่มนั ก็
ยงั รนุ แรงพอจะทำให้ชายคนน้นั ถงึ กับกระเด็นลงไปกองกบั พื้นเลย
ทเี ดยี ว

231

นายตำรวจคนหนง่ึ เมื่อเหน็ เพอ่ื นของตนร่วงไปกองกบั พ้ืน เขาก็ไม่
รอช้า รบี พ่งุ เข้าไปลากตวั เพ่ือนออกมาจากตรงประตูอย่างรวดเร็ว

ตมู้ !!!

แตท่ วา่ มนั ก็ไม่ทนั การ เพยี งอึดใจเดยี ว ม่านกระสนุ อนั ท่ี 2 ก็
ตามมา บางนัดฝังเขา้ ไปในแขนและหวั ไหลข่ องนายตำรวจอีกสอง
คนทอ่ี ยู่ใกลๆ้ กบั เขา และบางสว่ น ก็เจาะเขา้ ไปในตน้ ขาของเขา
แบบจังๆ จนทำให้นายตำรวจผู้กล้าหาญทพ่ี ยายามช่วยเพ่ือนเรม่ิ
ทรดุ ลงเสยี เอง

"อัค่ !!! "

นายตำรวจคนนั้นขาเรม่ิ ทรดุ แต่กระน้ันเขาก็ยงั ไม่ยอมแพ้ เขากดั
ฟันแนน่ ก่อนจะฝืนความเจ็บปวด ลากเพ่ือนออกมาพ้นรศั มีประตู
ได้สำเรจ็

232

แต่ทวา่ หลบพ้นไปได้ไมท่ นั ไร เสยี งระเบิดอันดุดันกด็ ังข้นึ อีกครง้ั
พอหันไปมอง ก็เห็นนายตำรวจอกี สองสามคนรว่ งลงไปกองกบั พ้ืน
อีกคร้ัง สว่ นคนทย่ี ังไมโ่ ดนยิง พอตั้งสติได้ พวกน้ันกเ็ ริ่มแตกฮอื ออก
จากหน้าประตูทนั ที

หลงั จากยงิ ไปได้ 3 นัด จนแน่ใจวา่ ผ้บู กุ รุกล่าถอยไปแลว้ ชายหนมุ่
กไ็ มร่ อช้า เขาขยับตัวไปหลบยังอีกฝัง่ ของกำแพง และเร่มิ หยิบ
กระสนุ ออกมาบรรจใุ ส่ปืนลูกซองทนั ที แมว้ ่ากระสนุ ในปืนจะยงั ไม่
หมดกต็ าม

สวบ...สวบ...สวบ..

เสียงกระสุนเล่อื นผา่ นทอ่ ที่อยู่ขา้ งในกระบอกปนื อยุค่ รู่เดยี ว เพยี ง
3 วนิ าที ก็เสรจ็ ส้ิน เขาคอ่ ยๆชะโงกออกไปดูท่ีประตหู ลังอีกคร้ัง
เพอ่ื ดูทา่ ทีของพวกน้นั ว่าจะเอายังไงต่อ

ปงั !!

233

กระสนุ 9 มม. รอ้ นจ๋ีแลน่ ผา่ นไปหน้าของชายคนน้นั ไป แม้ว่าจะ
สวมโม่งเอาไว้อยู่ แต่ไอรอ้ นของกระสนุ ท่ีอยู่ใกลม้ ากเกนิ ไป ก็ได้เลด็
ลอดผา่ นเนอ้ื ผา้ เขา้ มากระทบกบั ผิวหน้าของชายหนุ่มจนรู้สึกแสบ
ร้อน ทำใหช้ ายสวมโมง่ รีบดงึ หวั กลบั เขา้ ทีก่ ำบังแทบจะทันที
เพยี งครเู่ ดียว เสยี งคำรามของปืนพกก็ดังขึน้ อีกหลายนัด กอ่ นทฝ่ี ูง
ลกู ตะกัว่ ขนาดเลก็ จะพากนั บินเฉีย่ วจดุ ท่ีเขาเคยอยจู่ นขอบกำแพง
แตกกระจายเป็นรอยแหวง่

ปัง!! ปงั !! ปงั !! ปงั !!

ชายหนุ่มปลอ่ ยใหพ้ วกตำรวจยิงไปสกั พัก แต่แทนที่จะรีบตอบโต้
กลับทนั ทีท่ีมโี อกาส เขากลบั หันไปยังประตูหน้า ประทบั ปืนขน้ึ
กอ่ นจะล่ันไกออกไปทันที

ต้มู !!!

234

พรบิ ตาเดียว ทปี่ ระตูหนา้ กป็ รากฏกลุม่ รขู นาดเล็กจำนวน 9 รขู ้ึน
แม้จะไม่โดนใคร เพราะพวกตำรวจที่ซอ่ นตัวอยูต่ รงนี้ไดห้ ลบเขา้ ท่ี
กำบังหมดแลว้ หลังจากทไี่ ดย้ ินเสียงปืนนัดแรกดังขึ้น แตน่ ่ันก็
เพยี งพอแล้ว เพราะรูท่เี กิดจากกระสนุ เหลา่ นน้ั จะทำใหเ้ ขา
สามารถสอ่ งดูพวกตำรวจได้ง่ายขึน้ กวา่ การดูท่รี ่องประตู หากพวก
น้นั พยายามสะเดาะกลอนอีก แสงแดดทีส่ ่องเข้ามาตรงรูก็จะมดื ลง
ทำให้สามารถรูต้ วั ไดง้ า่ ยข้นึ

หลังจากทีย่ ิงประตหู น้าเสร็จ ชายสวมโมง่ ก็หนั กลับมาสนใจประตู
หลังตอ่ ซง่ึ ตอนนก้ี ย็ งั ดูเหมือนจะยิงกันไม่หยดุ เพราะไดย้ ินเสียงปนื
ทเ่ี กดิ จากการยงิ ประตูของเขา
เขารอให้พวกตำรวจยงิ ต่อไปก่อน พอพวกนัน้ เริ่มยงิ น้อยลง เน่อื ง
ด้วยน่าจะมบี างคนทก่ี ำลงั เตมิ กระสุน ชายหนุม่ กช็ ะโงกหนา้ ออกไป
อกี คร้ัง และเปดิ ฉากยิงโต้กลบั ทนั ที

ตู้ม!!!

235

แมร้ ะยะท่ีไกลออกไปจะทำให้วงกระสุนเร่มิ กระจายออก สง่ ผลให้
กระสุนไม่เขา้ เป้าเต็มๆอยา่ งท่ีควรจะเป็น แตก่ ระนัน้ ความกระจาย
ทย่ี ากจะคาดเดาของมนั ก็ทำให้พวกตำรวจไมก่ ล้าเส่ียง พวกน้นั
หยดุ ยิงและรีบหลบเขา้ ท่ีกำบังแทบจะทันที
แม้ทย่ี งิ ออกไป เขาเองก็ไมแ่ น่ใจเหมอื นกันวา่ มันเขา้ เป้ารึเปลา่ แต่
กระนนั้ เขากไ็ มไ่ ด้ใส่ใจนกั และตัดสินใจยิงนดั ต่อไป เพื่อกดดนั
ไม่ให้พวกตำรวจสามารถโผล่หนา้ มามายงิ ตอบโตเ้ ขาได้

ตมู้ !! ตู้ม!!

หลังจากยิงไปไดส้ กั พกั หางตาของชายหนุ่มกร็ ู้สกึ ได้ถึงความสว่างที่
ลดลงบรเิ วณประตหู น้า เขาไม่รอช้า ปากกระบอกปืนหนั ไปยัง
ทศิ ทางดงั กล่าว พร้อมกบั ลนั่ ไกทนั ที

ตู้ม!!!

เพยี งนดั เดยี ว ก็ทำใหค้ วามสว่างทีห่ ายไปกลับมาอกี ครัง้ เพ่ิมเติมคือ
ละอองเลือดสีแดงสดที่ฟงุ้ ไปในอากาศ และรูกระสุนบนประตูทเ่ี พ่มิ

236

จำนวนข้ึน แต่ชายสวมโมง่ ก็ยงั ดจู ะไม่วางใจ ปืนในมือตงึ ลั่นตมู
ออกไปอกี คร้งั

ตู้ม!!! ตู้ม!!!

แชะ็ !!

"!!! " แต่ทวา่ ยงิ ไปได้ครู่เดยี ว กระสุนในรงั เพลิงกห็ มดลวเสยี งแล้ว
ชายหนมุ่ รีบหงายปนื ลกู ซองขึ้น ก่อนจะควา้ กระสุนสำรองออกมา
จากกระเปา๋ ทีเดยี ว 3 นดั รวด กอ่ นจะยัดกระสนุ ทง้ั 3 เข้าไปในตวั
ปนื ท้งั หมดในคราวเดยี ว ตามเทคนิคการบรรจุกระสุนแบบรวดเร็วท่ี
เขาเคยร่ำเรียนมา
เขาล้วงเข้าไปเอากระสนุ มาอีก 2 นัด กอ่ นจะบรรจเุ ขา้ ไปในปนื
ทัง้ หมดรวดเดียว แบบเดียวกับเมือ่ สกั ครู่ เพียง 2-3 วนิ าที ชาย
หน่มุ ก็กลบั มายิงต่อได้อีกครั้ง ซึง่ ถือว่าเป็นการเติมกระสนุ ท่ีรวดเร็ว
มากจนนา่ ตกใจ

ต้มู !!

237

ชายหนุ่มยกปืนขนึ้ มายงิ อีกคร้ัง กอ่ นจะหนั ไปยังประตูหลงั แลว้ เร่มิ
เปิดฉากยงิ ต่อ

ตู้ม!!

เสียงกัมปนาทอนั ดุดนั ดังขนึ้ อีกครง้ั ก่อนท่นี ายตำรวจนายหนงึ่ จะ
หงายหลังไปกองกับพื้น มือกุมตน้ แขนอกี ฝั่งทโ่ี ชกชมุ่ ไปด้วยเลือด
อยา่ งเจบ็ ปวด
แตก่ ระนน้ั กไ็ มม่ ใี ครกล้าเข้าไปชว่ ย เพราะเกรงวา่ ตนเองอาจจะ
โดนยิงรว่ งไปอกี คน ต่างคนจึงตา่ งพากันหลบเขา้ ท่ีกำบงั อย่างอตุ ลตุ
ปลอ่ ยใหน้ ายตำรวจคนนั้นนอนทุรนทรุ ายอยู่อยา่ งนน้ั

ตู้ม!! ตมู้ !!

238

ยิงไปอีกสองนัด หลังจากนน้ั ชายสวมโมง่ ก็เอียงปืน กอ่ นจะหยบิ
กระสุนมา 2 นดั รวด และใสเ่ ขา้ ไปในปืน เพ่ือทดแทนกระสุนท่ยี งิ ไป
เมื่อสักครู่

ปงั !!

โครม!!

เสียงปืนพกดังขึน้ ท่ีทางด้านประตูหน้า ตามมาด้วยเสียงถีบประตู
หนกั ๆ ชายสวมโม่งรไู้ ดใ้ นทนั ที ว่าตอนนีพ้ วกตำรวจคงบกุ เขา้
มาแล้วเปน็ แน่ เขารบี หนั กลับไปเร็วท่สี ุดเทา่ ท่ีจะทำได้ ปืนในมือลนั่
ออกไปแทบจะทันทโี ดยไม่ได้เลง็

ตมู้ !!

เคร้ง!!!

239

แต่ทว่า แทนทเ่ี สียงท่ดี ังขน้ึ จะเป็นเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
ของผู้ท่ีถูกยิงดงั่ เช่นทกุ ที
กลบั มีเสยี งโลหะดังกงั วาลไปทว่ั ท้ังบ้านแทน ชายสวมโมง่ เบกิ ตา
กว้างอย่างตื่นตะลงึ เมือ่ ไดเ้ ห็นต้นตอของเสียงโลหะนั่นแบบชัดๆ

'ล....โล.่ .งนั้ เหรอ!?!? '

ชายหนุม่ คดิ ในใจอย่างตนื่ ตระหนก เพราะเท่าท่รี ู้มา ตำรวจทัว่ ๆไป
ทไ่ี ม่ได้สงั กัดหน่วยคมุ ฝูงชน ไม่นา่ จะมีโลแ่ บบนีน้ ี่นา?!? แถมเป็นโล่
เหล็กอีก ตามหลักมันน่าจะเป็นของหน่วยรบพิเศษไม่ใชเ่ หรอ!?!
ตำรวจธรรมดาเอาของแบบน้ีมาไดย้ งั ไงกนั ?!?

ร....หรือว่า.....ตอนนีพ้ วกหน่วยสวาทไดบ้ ุกมาถงึ ท่นี ่แี ลว้ งน้ั เหรอ
.....!!!
ไม่น่าเป็นไปได.้ ....ถ้าอยา่ งนัน้ ...ไอพ้ วกน้นั ก็น่าจะใชป้ นื กลมือยงิ เขา้
มาแลว้ สิ จะมาใชป้ นื พกง่อยๆยิงใส่เขาอยู่ทำไม??

240

ปงั !!!!

"!!!!"

ในขณะท่ีเขายังไมไ่ ด้คำตอบ นายตำรวจถอื โล่ก็ไมพ่ ูดพร่ำทำเพลง
ปืนลกู โม่ขนาด .357 ในมืออีกขา้ งของเขาจึงลน่ั ไกใสท่ ันที โดยมี
เป้าหมายคือศีรษะของฝ่ายตรงขา้ ม

ฟิว้ !!!

แตช่ ายสวมโม่งก็ยงั โชคดี ทก่ี ระสนุ นดั นน้ั ไม่ไดโ้ ดนเขาแบบจงั ๆ แต่
พงุ่ เฉ่ยี วใบหนา้ ของเขาแบบถากๆแทน หน้ากากโม่งทเ่ี ขาสวมอยู่
ขาดเปน็ ทางยาว ทิง้ ไว้เพยี งรอยบาดสแี ดงๆทม่ี เี ลือดไหลซิบ

"โอ้ย!!"

241

ชายสวมโม่งเสียจงั หวะเลก็ น้อย แต่ความเจบ็ ปวดที่ไดร้ ับ ก็ทำใหส้ ติ
ทีห่ ลุดลอยไปกลับมาอีกคร้งั ทำให้ปนื ลูกซองกลท่ีเขาถือประทบั บา่
อยู่เรมิ่ ระเบิดดินปืนออกไปอกี คร้งั

ตมู้ !!!

กระสนุ ลูกปราย 9 นดั พุง่ เข้าใสน่ ายตำรวจถือโลไ่ ด้อย่างแม่นยำ แต่
ทวา่ กลบั แทบไม่ระคายผวิ ของโล่นนั่ เลย ยังดที ่แี รงปะทะยงั มาก
พอที่จะทำให้นายตำรวจคนน้ันเซอยู่บา้ ง แต่เน่อื งดว้ ยระยะท่ี
คอ่ นข้างไกลออกไป แรงปะทะจงึ ไมม่ ากพอท่จี ะซัดตำรวจคนน้ันให้
ล้มได้ ชายสวมโมง่ จงึ ไมร่ อชา้ รีบเหนย่ี วไกซำ้ ต่ออีกนัดทนั ที

ตู้ม!!!

เครง้ !!

242

แมก้ ระสนุ นน่ั จะยังคงทำอะไรโล่เหล็กอันแกร่งนี้ไม่ได้เชน่ เดิม แต่
แรงกระแทกในคราวนี้ ก็มากพอจะทำให้นายตำรวจคนน้ันเรม่ิ เสยี
หลัก ซ่ึงถ้าหากโดนยิงอัดแบบนตี้ อ่ ไป กม็ ีความเปน็ ไปได้ท่จี ะซัด
นายตำรวจคนนนั้ ใหล้ ้มลงกับพน้ื
แตเ่ สียดาย ท่ีปริมาณกระสุนของเขาไมไ่ ด้เอื้ออำนวยขนาดนั้น ใน
จังหวะท่ีชายสวมโมง่ กำลงั จะยงิ ถดั ไป แทนท่ีจะเกิดเสยี งระเบดิ ของ
ดนิ ปืนดง่ั เชน่ ทกุ ที มนั กลับมีเสียงแชะๆดังออกมาแทน..กระสนุ ของ
เขาหมดลงแล้ว!!

"!!!"

ชายสวมโมง่ จ้องมองปนื ลกู ซองของตนดว้ ยสายตาท่ตี ืน่ ตระหนก
ความจุกระสนุ 5 นี่มันชา่ งน้อยนิดเสียจริง! จรงิ อย่ทู เ่ี ขายังพอมี
กระสนุ สำรองเหลืออยู่ แต่ในสถานการณ์แบบน้ี บรรจกุ ระสุนใหม่
ไมท่ ันแน่!! ชายสวมโมง่ จึงไม่มีทางเลอื กอื่น นอกจากต้องงดั ไพ่ตาย
ทหี่ มอบเอาไว้ออกมา

243

ชายหนุ่มจึงปลอ่ ยมือจากปืนลูกซองอยา่ งไม่ลังเล เพราะติด
สายสะพายไว้ จงึ ไมต่ ้องกลวั ว่าปืนจะหล่นหาย มอื ทง้ั สองเรม่ิ เอ้ือม
ไปคว้าของทเ่ี หน็บเอาไว้ด้านหลงั และชักมนั ออกมาทันที

และสง่ิ ท่ีถูกชักออกมาก็ไม่ใชใ่ ครอ่ืน แต่เป็นลูกโมก่ ระบอกโตสเี งินท่ี
เขาเตรยี มเอาไว้ในกรณฉี ุกเฉินน่นั เอง
ชายสวมโม่งไม่พูดพร่ำทำเพลง พอเห็นว่านายตำรวจถือโล่กำลงั จะ
ทรงตวั ได้ ปนื ลกู โมท่ ี่ตอนน้ีกำลงั เล็งไปขา้ งหนา้ กล็ ่นั ตมู ออกไปทันที

ต้มู มมมมมมม!!!!

ทันทีทเ่ี หนยี่ วไก ปากกระบอกยาวๆสเี งนิ กม็ ีไฟแล่บออกมา ก่อนท่ี
เสยี งกมั ปนาทท่ีฟังดูดดุ นั ยิง่ กวา่ ปนื ลกู ซองเมอ่ื ครูจ่ ะดังกึกก้องไปท่วั
ทง้ั บ้าน เช่นเดยี วกับตัวปนื ในมอื ของชายหน่มุ ท่ีบัดนีก้ ำลังดีดข้ึน
ฟา้ อนั เปน็ ผลมาจากแรงถีบอันมหาศาลของกระสนุ ปนื ท่ียิงออกไป

เครง้ งงงงงงง

244

เสยี งกระแทกโลหะดงั กังวาลไปทัว่ บริเวณ แตใ่ นคราวนี้ กลับตา่ ง
ออกไป....
โล่เหล็กอนั ทรงพลงั ทโ่ี ดนปืนลูกซองยิงอัดไปหลายนัดยังไม่เปน็ รอย
.....ในครั้งนี้ มนั กลับถกู ฉีกกระจยุ เปน็ ชิน้ เล็กชน้ิ นอ้ ยประหน่งึ แก้วท่ี
กำลงั แตก เศษโลหะปลวิ กระจายไปทัว่ ซงึ่ พอชายสวมโมง่ ลอง
มองดูดีๆแล้ว มันไม่ไดม้ ีแตเ่ ศษโลหะท่ีกระจายไปท่ัว....แตย่ งั มี
ละอองเลือดสแี ดงสดท่สี าดกระเซน็ ไปทั่วดว้ ยเชน่ กัน

ตุบ๊ !!!

ในอกี ไม่กวี่ นิ าทตี ่อมา เสียงวตั ถุตกกระทบพื้นหนกั ๆกด็ งั ขึ้น พอลอง
มองดูดีๆแลว้ วตั ถทุ ี่วา่ ก็ไม่ใช่อะไรอื่น...
มนั คอื แขนข้างที่ใช้ในการถือโลข่ องนายตำรวจคนน้นั ซ่ึงบดั น้ี ถกู
คมกระสนุ ฉกี กระฉากจนหลดุ ออกจากบา่ น่นั เอง....

" อ้าาาาาาาาาาาก!!!"

245

นายตำรวจคนนน้ั นอนดนิ้ ทรุ นทรุ ายอยบู่ นพืน้ พลางกุมบาดแผลของ
ตนอย่างทุกข์ทรมาน เลอื ดไหลทะลกั ออกมาจากรอยขาดของแขน
จนเปียกชุ่ม และย้อมพนื้ บา้ นจนกลายเปน็ สีแดงฉาน สง่ ผลใหช้ าย
สวมโม่งเกดิ ร้สู กึ ผิดทต่ี นเองทำรนุ แรงเกินไป และรู้สกึ สยดสยองกับ
ภาพตรงหนา้ ข้ึนมาชว่ั ขณะ

แตใ่ นจังหวะที่ชายสวมโมง่ กำลังชะงกั ไปช่ัวขณะนน้ั เอง. จๆู่
นายตำรวจอีกคนท่สี วมเส้ือเกราะ ก็โผลอ่ อกมาอยา่ งไม่มีป่ีมีขลุย่
ซ่งึ แทนทีเ่ ขาจะใหค้ วามสนใจกบั เพ่ือนรว่ มงานท่ีกำลงั นอนทรุ นทุ
รายอยู่ เขากลบั โฟกสั ไปท่ีชายสวมโมง่ เป็นหลกั ก่อนจะลนั่ ไกปนื ลูก
ซองของตนออกไปอยา่ งไมล่ ังเล

ต้มู !!!

ในที่สดุ ชายสวมโมง่ ก็ได้รบั กรรมท่ีได้ทำไวก้ บั นายตำรวจผ้กู ลา้ หาญ
คนนัน้ เรยี บร้อยแล้ว เมื่อหน่ึงในกระสุนลกู ซองท้ัง 9 เมด็ ได้แทรก
ตัวเขา้ ไปในขาของเขาอยา่ งจงั ทั้งแรงกระสุนและเลือดที่กระฉดู

246

ออกมาออกมาจากบาดแผล ส่งผลให้ชายหนุ่มขาทรดุ ลงไปกองกบั
พืน้ ในทนั ที

"บ้าชบิ !!" นายตำรวจสวมเส้อื เกราะสบถอย่างเจบ็ ใจ เพราะเม่ือครู่
เขาดนั ถือปืนอยู่ในระดับเอว แถมมวั แต่รีบยิงอีกฝ่ายมากไปหนอ่ ย
จึงไม่ทันไดห้ ันปืนเล็งไปทจ่ี ุดสำคญั ส่งผลให้จงั หวะเมื่อครู่ที่ควรจะ
ไดย้ งิ ที่ลำตัวหรือหวั กลายเป็นไปยงิ ที่ขาของอีกฝ่ายแทน
เขารบี ชกั กระโจมมือที่อยขู่ ้างใต้ลำกลอ้ งปนื เพ่ือคดั ปลอกกระสนุ ท่ี
ใช้แล้วออก และเตรียมจะยงิ นัดต่อไปใหเ้ ร็วท่ีสดุ เทา่ ทีจ่ ะทำได้

แตก่ ไ็ ม่ทนั การ เพราะชายสวมโมง่ ท่ีตอนนี้ขาทรุดจนลงไปน่งั ทพ่ี นื้
แทนทจ่ี ะนอนกุมบาดแผลด้วยความเจ็บปวด เขากลบั กดั ฟันฝนื
ความเจบ็ ก่อนจะยกปืนลูกโม่ขน้ึ มาเลง็ ไปยงั ผู้ท่ีเด็ดขาของตน แลว้
ลัน่ ไกออกไปทนั ทดี ้วยความเจ็บแค้น

ตมู้ มมมมมมม!!!

247

เสียงกมั ปนาทอันดุดนั ดังขึน้ อีกครั้ง เพียงเสี้ยววินาทตี ่อมา ร่างของ
นายตำรวจสวมเกราะก็ถกู ถบี กระเดน็ ออกมาจากหน้าประตูบา้ น
รา่ งของเขาครูดไปกบั พน้ื หลายเมตรก่อนจะแน่น่ิงไปในทสี่ ดุ บน
ลำตวั ท่ีสวมเกราะเอาไวป้ รากฏรูชมุ่ เลือดทใี่ หญ่พอจะเอานิ้วสอด
เข้าไปได้ ซง่ึ ถ้าหากลองผลิกตัวเขาดู ก็จบพบรูท่ีกระสุนพุ่งออกจาก
รา่ ง ซ่ึงมขี นาดใหญ่กวา่ รเู ข้าท่ีอย่ดู ้านหน้าลำตวั มากมายนัก ชนดิ ที่
สามารถสอดกำป้ันเข้าไปในรูนัน้ ได้อยา่ งสบายๆ

"อั่ค....อ่อค...."
นายตำรวจคนน้ันสำลกั เลือดออกมาทางปากอย่างทรมาน เขาแทบ
จะไมร่ ้ตู ัวดว้ ยซ้ำตนเองกำลงั โดนยิง ลืมตาอีกที รา่ งของเขาก็ปลิว
มานอนกองอยูท่ ่ีพนื้ เสียแลว้ เลอื ดเร่ิมทะลักออกทางปากมากมาย
จนเขาแทบจะพูดออกมาไม่เป็นภาษา หนำซ้ำ บาดแผลฉกรรจ์ตรง
ลำตัวและแรงกระแทกอนั มหาศาลท่ีอัดรา่ งเขาจนบอบชำ้ กไ็ ดท้ ำ
ใหน้ ายตำรวจผู้นเ้ี รม่ิ รู้อ่อนล้าโรยแรงอยา่ งทเ่ี คยเป็นมากอ่ น ทำได้
แต่สำรอกเอาเลือดออกมา พรอ้ มกับจ้องมองท้องฟา้ ด้วยสายตาท่ี
กำลงั ค่อยๆมดื ลงทีละนิดๆ...

ปัง!!!

248

กว่าที่ชายสวมโมง่ จะทนั ไดท้ ำอะไรต่อ หวั ไหลซ่ ้ายของเขาก็รสู้ ึกเจบ็
แปล๊บข้ึนมาอยา่ งฉับพลัน พอหนั ไปมอง กเ็ ห็นเลือดสาดกระเซน็
ออกมาจนเปรอะเปือ้ นพน้ื ชายสวมโมง่ จงึ รไู้ ด้ในทนั ที วา่ ตนเอง
พลาดโดนตลบหลงั เสียแล้ว

ชายสวมโมง่ จึงรีบหนั ไปยังประตหู ลงั ด้วยความเรว็ ที่สดุ เท่าที่จะทำ
ได้ ปืนลกู โม่ในมือถูกวาดไปยังเปา้ หมายแบบลวกๆ กอ่ นจะลนั่ ไก
ออกไปทันทโี ดยทแ่ี ทบจะไม่ได้เลง็

ตู้มมมมมม!!

ในจังหวะทเี่ ห็นชายสวมโม่งหันหนา้ มา นายตำรวจคนทลี่ อบยงิ เมื่อ
สักครู่กร็ ู้ไดใ้ นทนั ทวี ่าอะไรกำลงั จะเกดิ ขึ้น เขาจึงรบี โยกหัวหลบเขา้
ทีก่ ำบังอย่างรวดเร็ว
แตน่ ่าเสียดาย ทเ่ี พือ่ นของเขาทหี่ ลบอยู่ตรงด้านข้างของประตอู ีกฝง่ั
เหมอื นจะยังไม่รวู้ า่ เกิดอะไรขึ้น พอเห็นเขารบี หลบ ฝา่ ยนนั้ จงึ รบี
โผล่ออกไปยิงตอ่ เหมอื นด่ังเช่นทกุ ที

249

และในจงั หวะทเี่ ขาย่นื หนา้ ออกไปนน้ั เอง ก็เป็นจังหวะเดยี วกับท่ี
เสยี งระเบิดอนั ดุดันนน่ั ดงั ขน้ึ แบบพอดิบพอดี....

โผล็ะ!!!!

ในเส้ียววินาทตี ่อมา ภาพอนั หนา้ สยดสยองก็ได้เกิดข้ึน ศีรษะ
นายตำรวจผู้โชคร้ายคนน้ันต้งั แต่หน้าผากเป็นต้นไป ได้ถูกคว้าน
หายไป มนั สมองสีเหลืองขุ่นและเลอื ดสาดกระเซ็นไปทวั่ บ้าน
ดวงตาทงั้ สองขา้ งกระเดน็ ออกจากเบ้าไปคนละทศิ คนละทางเลย
ดง้ั และโพรงจมกู ถูกฉีกกระจยุ จนดคู ล้ายกบั ฟองน้ำขาดๆ แตน่ น่ั ก็
ยังไมใ่ ช่ทสี่ ดุ เพราะเสย้ี ววนิ าทีตอ่ มา แรงปะทะอันมหาศาลก็ได้บด
ขย้ีกะโหลกสว่ นท่ีเหลือจนแตกกระจาย เศษกระโหลกและฟันแต่ละ
ซป่ี ลวิ วอ่ นไปท่ัว บา้ งก็แฉลบโดนนายตำรวจคนอ่ืนๆจนเลือดไหล
ซบิ บา้ งก็ฝงั เข้าไปในเนอ้ื ของนายตำรวจบางคนจนพลอยบาดเจ็บ
ไปด้วยอีกคน
สน้ิ ปรากฎการณ์สยอง ร่างของนายตำรวจคนน้ันกน็ อนแน่น่ิงลงกับ
พื้น ศีรษะของเขาในตอนน้ีได้หายวบั ไปเสยี แลว้ ทิง้ ไวเ้ พยี งตน้ คอ
โชกเลือดทีย่ ังคงพน่ โลหติ ออกมาไม่หยดุ จนพื้นกลายเปน็ สีแดงฉาน

250