เล่ม 1 (บท 1-6 ) test

ปงั !!

จัดการพวกทอ่ี ยตู่ รงประตูหลังไปไม่ทนั ไร เสยี งปืนดังขนึ้ อีกครั้ง
ก่อนที่ชายหนุ่มจะรสู้ กึ เจบ็ แปลบทห่ี วั ไหลข่ วาขึน้ มาอยา่ งฉับพลนั
เหน็ ไดช้ ดั ว่าตอนน้ี พวกที่อยู่ตรงประตูหนา้ น่าจะแหก่ ันมาเพิ่มแล้ว
ชายสวมโม่งจึงรบี หนั ไป หมายจะระเบิดสมองใสผ่ ้บู ุกรุกก่อนท่ี
กระสนุ นัดถดั ไปจะบนิ มาอกี

เปร้ยี ง!!

แต่ทวา่ คราวน้ี โชคเหมอื นจะไมเ่ ข้าขา้ งชายหนมุ่ นัก ทันทีท่เี ขาหัน
มา กระสุนคมๆที่ทรงพลงั กวา่ อนั ทีย่ ิงใส่ไหล่เขาเมอ่ื สักครู่ ก็พงุ่ เขา้
ใส่แขนขวาของเขาอย่างจัง กล้ามเนือ้ แขนถูกเจาะจนทะลุ หนำซ้ำ
แรงปะทะยงั ทำให้กล้ามเนอื้ บอบช้ำและฉีกขาด จนทำใหม้ ือขวาที่
กำลังกำปนื ลูกโม่อยูเ่ กดิ คลายฝ่ามอื ข้นึ มาอย่างฉบั พลนั ปืน
กระบอกโตจงึ ตกลงกระแทกพืน้ ไม่อาจแผลงฤทธใิ์ สใ่ ครได้อกี

251

แตก่ ระนนั้ ตวั ชายสวมโมง่ เองก็ยังไมส่ น้ิ ฤทธิต์ ามปืนของตนแต่
อยา่ งใด มือซา้ ยทย่ี ังใชก้ ารได้จึงรีบล้วงเขา้ ไปในในเสอ้ื หมายจะงดั
เขี้ยวเล็บชิ้นสุดท้ายออกมาให้เร็วท่สี ดุ เท่าท่จี ะทำได้

เปรย้ี ง!!

แตท่ ว่า ล้วงออกมาไดไ้ ม่ทนั ไร กระสุนนัดถดั ไปก็ไดต้ ามมา ชาย
สวมโม่งรู้สึกสะดงุ้ เฮอื ก เม่อื ลูกตะกั่วคมกรบิ ได้แทรกตวั เข้าไปใน
กล้ามเนื้อบริเวณสขี า้ งของเขา และด้วยความแรงของกระสุน .357
แม็กนั่ม มนั จงึ ไม่ไดจ้ บลงทเ่ี จาะเข้าไปแบบผิวเผิน แต่ถึงขน้ึ เจาะ
ทะลอุ อกทางด้านหลังของชายหนุม่ เลยทเี ดียว!!

"อ่อค!! "

ชายหนุม่ สำลกั เลอื ดออกทางปากเล็กน้อย ถึงจะสาหสั แต่ก็ยงั ถือวา่
โชคดี เพราะนายตำรวจถือโล่ท่เี พ่งิ โดนเด็ดแขนไป ดนั เปน็ คนถนัด
ขวา การใชม้ ือซ้ายยงิ ปนื จงึ ทำไดไ้ มถ่ นดั นัก บวกกับแรงถีบที่
ค่อนข้างสูงของกระสุน .357แม็กนั่ม จงึ ทำใหเ้ ขายิงไม่ค่อยเข้า

252

เปา้ หมายที่เลง็ เอาไว้เท่าไหร่นัก ก่อนหน้าน้ีทีต่ ั้งใจจะยิงหวั ชายสวม
โมง่ กก็ ลายเปน็ ยิงเฉ่ยี วแก้มแทน และในคร้ังน้ี ทง้ั ทีต่ ั้งใจจะยงิ เข้า
กลางลำตวั ก็กลายเปน็ ยงิ โดนสขี ้างแทนเช่นกัน
ชายสวมโม่งกลนั้ ใจฝืนความเจ็บปวด ก่อนจะใช้ปืนพก sig p320
ทเ่ี พ่ิงชักออกมา ยิงใส่นายตำรวจถอื โล่เพอื่ เป็นการตอบโตท้ ันที

ปงั !! ปัง!! ปัง!!

ลนั่ ไกไปนัดแรก กพ็ ลาดอยา่ งนา่ เสยี ดาย แตใ่ นนดั ที่ 2 หัวไหลข่ อง
นายตำรวจคนนัน้ กม็ ีเลือดกระเซ็นออกมา ทำใหม้ อื ทีก่ ำลังจะ
เหนยี่ วไกยิงนดั ถัดไปถกู ขัดจังหวะ ก่อนท่ีกระสนุ นดั ถัดไปจะเจาะ
เขา้ หนา้ ผากเขาอย่างจงั เนอื่ งจากระยะหา่ งของทั้งคู่เองก็ไม่ไดห้ า่ ง
กนั มาก และแมช้ ายสวมโมง่ จะใชม้ อื ขา้ งทไ่ี ม่ถนดั ยงิ ปนื เหมือนกนั
แตเ่ นื่องด้วยปนื พก 9 มม ของเขานน้ั มแี รงถบี น้อยกว่าลกู โม่ .357
แมก็ นม่ั ของนายตำรวจถือโล่มาก จงึ ไม่ใช่เร่อื งแปลก หากการยงิ
ของเขาจะมีโอกาสเข้าเป้ามากกว่านายตำรวจถือโล่

253

หลังจากจัดการนายตำรวจถือโล่ไปแลว้ ชายสวมโมง่ ก็รบี เปลย่ี นไป
ยงิ สกดั พวกตำรวจคนอ่ืนๆที่อยู่ตรงประตูหนา้ ต่อทนั ที ทำให้
นายตำรวจท่เี ปน็ คนยิงหัวไหล่ขวาขอเขาจากทางด้านหลงั เม่ือสกั ครู่
และผองเพื่อน ตอ้ งรบี หลบเข้าท่กี ำบงั อยา่ งชว่ ยไม่ได้

ปงั !! ปงั !! ปัง!!

ปังๆ!! ปังๆ!! ปงั ๆ!! ปงั ๆ!!

ยิงไปได้ไม่กี่นัด เสียงปนื พก 9 มม ก็ดงั ขน้ึ ติดๆกนั จากทางด้าน
ประตูหลงั อีกครงั้ ก่อนทช่ี ายสวมโมง่ จะรู้สึกหนกั ๆ ราวกับมีคนมา
ทบุ ทหี่ วั ไหล่ แขนซา้ ย รวมไปถงึ ลำตัวซกี ซา้ ยหลายๆคร้งั จน เขา
แทบจะไม่รบั รูแ้ ลว้ วา่ ตนเองโดนยงิ ไปกี่นัด แต่ที่แน่ๆ ตัวเขา
ในตอนนรี้ สู้ กึ เหน่ือยลา้ เหลอื เกิน ซ่งึ ถา้ ดูจากบาดแผลทข่ี า หวั ไหล่
ท้งั สอง แขนขวา สขี ้าง หัวไหลซ่ ้าย แขนซา้ ย ลำตัวซีกซ้าย ก็ไม่น่า
แปลกใจเทา่ ไหร่ ถ้าชายหนมุ่ ในตอนนี้จะเร่ิมเสยี เลอื ดเยอะจนจวน
จะสนิ้ สติเตม็ ที

254

ชายสวมโม่งคอ่ ยๆเอยี งไปทางขวา กอ่ นจะค่อยๆเอนกายลงกับพ้ืน
พอต้ังหลกั ได้กห็ ันไปยิงใสพ่ วกที่อยู่ตรงประตหู ลงั ซ่ึงอยู่ซ้ายมอื ของ
ตนต่อทันที

ปัง!!....ปงั !!....ปัง!!....

จังหวะในการยงิ เร่ิมชา้ ลงเต็มที เหน็ ไดช้ ดั ว่ารา่ งกายของเขากจ็ วน
จะไม่ไหวแลว้ ชายหน่มุ จงึ เรมิ่ เปลี่ยนท่าทาง ไปเป็นคลานไปยัง
ประตหู ลังแทน โดยขณะท่ีคลาน ก็คอยยิงสกัดพวกตำรวจไปเป็น
ระยะๆ

ปัง!!....ปัง!!....ปัง!!....ปงั !!....

คลานไปยงิ ไปได้สักพัก ชายสวมโมง่ ก็คลานเลี้ยวเขา้ ไปในทางแยก
ทางขวามือ ซงึ่ อยู่หา่ งจากจุดท่ีเขาปักหลักยงิ สูก้ ับพวกตำรวจไมไ่ กล
นัก โดยทางแยกท่ีวา่ ก็คือห้องนอนทเี่ ขาเพ่ิงเดนิ ออกมาเม่ือสกั ครู่
น่นั เอง

255

"โอย....อา.....โอย้ !! "
ชายสวมโม่งคลานไปร้องครวญครางไปด้วยความเจบ็ ปวด แต่จู่ๆเขา
กก็ รีดร้องข้ึนมาอีกครั้ง เน่ืองด้วยขาของเขาข้างหนึ่งพลาดโดน
กระสนุ ท่ีพวกตำรวจยิงมานน่ั เอง

ชายหนุ่มฝนื คลานไปต่อด้วยความปวดระบม จนขาทัง้ สองถูกลาก
เขา้ มาในห้องได้สำเร็จ เขาคลานตอ่ ไปเร่อื ยๆ จนมาถึงช้นั วางของที่
อยขู่ า้ งๆเตยี งนอน

"....อ...อา...."
เขาผลิกตวั กลับมานอนหงาย กอ่ นจะค่อยๆยกตวั ท่อนบนขึ้นมาอยู่
ในท่าน่งั พร้อมกบั เขยบิ ตวั เข้าไปน่งั พิงชั้นวางของนั้นอยา่ งเชอ่ื งชา้
ดว้ ยความอ่อนแรง

แฮ่ก.....แฮก่ .....

256

ชายหนุ่มหอบหายใจดว้ ยความเหน่ือยอ่อน เขารวบรวมแรงท่ยี งั พอ
มเี หลืออยู่ คอ่ ยๆลว้ งเข้าไปในเส้อื เพ่ือหยบิ เอาของอย่างหน่ึง
ออกมา เพยี งครู่เดยี ว เจ้าส่ิงนั่นกไ็ ด้ออกมาดโู ลก
มันคือเศษกระดาษทรงสเี่ หล่ยี มผนื ผ้าอนั เล็กๆ บนกระดาษแผ่นนน้ั
มรี ูปของคนคนนึงอยู่

คนคนนน้ั มีผมสีดำยาวเรียบเนยี น ใบหน้าสะสวย ไรซ้ ึ่งเคร่ืองสำอาง
ใดๆ ดวงตาเรียวยาว ปากนิดจมูกหน่อย รมิ ฝีปากเรียวบางอมชมพู
ดูธรรมชาติ ลำคอเรียวบางดูระหง
หญงิ สาวสวมชุดใสเ่ ลน่ ทีด่ ูเรียบง่าย แลดไู มเ่ ขา้ กับรปู ลักษณ์ที่ดู
งดงามและฐานะทีค่ ่อนข้างดีของเธอ มือข้างหน่งึ ถูกยกขึน้ มาชสู อง
นวิ้ ดว้ ยท่าทที ี่ดูเป็นกนั เอง ไม่ถอื ตวั ของเธอ

"ส...สายปา่ น...." ชายสวมโมง่ เอ่ยชอ่ื ผู้ท่ีอยู่ในรปู ออกมาด้วยนำ้ เสียง
สนั่ เครือ
"ผ.....ผม...ขอโทษ....." เขาพูดส่งิ ท่ีคิดออกมา มือซ้ายทยี่ ังใช้การได้
กมุ รปู ใบนน้ั แนบกบั ใบหนา้ ของตนด้วยทา่ ทีทะนุทะนอม ดวงตาท้ัง

257

สองท่กี ำลงั ปดิ อย่หู ลงั่ น้ำตาออกมาจนช่มุ หน้ากากผา้ ดว้ ยความข่ม
ข่ืน
ทง้ั ๆท่สี ง่ิ ทีเ่ ขาต้องการ ก็คือได้อยู่เคยี งข้างเธอเพยี งเท่าน้นั ไม่รู้ว่า
เหตใุ ด โชคชะตาจงึ ได้โหดร้ายกับเขานัก จากตอนแรกท่ีกำลงั จะ
เสยี คนรกั ไป กลายเปน็ วา่ ในตอนน้ี นอกจากคนรักแลว้ ชีวติ ของเขา
เองก็กำลงั จะเสียมนั ไปด้วยเช่นกัน

ตึก...ตกึ ...ตกึ ...

เสียงย่ำเท้าทใ่ี กลเ้ ขา้ มา ทำให้ชายสวมโม่งที่ตอนนกี้ ำลังครำ่ ครวญ
อยไู่ ด้สติกลบั มาอกี ครั้ง เขาค่อยๆนำรปู ที่ถอื ในมือซา้ ย ไปใส่ไว้ใน
มือขวาแทน ซงึ่ ตอนน้ีพอจะกำของไดบ้ ้างแล้ว ส่วนมือซ้ายกเ็ อ้ือม
ไปหยิบปืนพก p320 ท่วี างไว้ขา้ งลำตัวขึ้นมาถอื ไว้ เพราะแมจ้ ะ
เหนอ่ื ยลา้ เตม็ ที และรตู้ ัวดวี ่าตนเองไมน่ า่ จะรอด กระนั้น ตัวเขาก็
ไม่มีความคิดทจี่ ะฆา่ ตัวตายแต่อยา่ งใด

ไหนๆถ้าจะตอ้ งตายแลว้ ....แทนที่จะฆ่าตวั ตายเพื่อหนปี ญั หาแบบ
พวกข้ีแพ้.....สลู้ ยุ ยิบตาจนตายแบบผู้กล้า ยังจะดเี สียกว่า

258

เพราะถงึ แมฐ้ านะจะถือว่าต่ำต้อยเม่ือเทียบกบั ผู้เปน็ แฟนสาว ถงึ
อยา่ งน้ัน....ตัวเขาเองกม็ ีศกั ดิ์ศรีในแบบของตนเองอยู่

ชายหน่มุ จบั รปู ในมือขวาเอาไว้แน่น ในขณะท่มี ือซา้ ยถูกวางไปบน
ตกั ปนื ในมือถูกเลง็ ไปยงั ข้างหนา้ ประตูหอ้ ง คล้ายกบั พร้อมจะยิงใส่
ทุกคนที่กล้าเปดิ ประตูเข้ามา...แมใ้ นความเป็นจรงิ ชายหนุ่ม
ในตอนน้จี ะเหลือเรย่ี วแรงอยู่นอ้ ยจนเหนี่ยวไกยังลำบากกต็ าม

"....."
ชายสวมโมง่ จ้องมองไปยงั ประตหู อ้ งอยา่ งเงยี บๆ คล้ายกบั กำลงั รอ
จุดจบของตน ประตูห้องในตอนนถี้ กู เปิดอ้าจนกว้าง เปน็ ผลมาจาก
การคลานเขา้ มาในห้องเม่ือสักคร่ขู องเขา จึงทำใหพ้ วกตำรวจท่ีอยู่
นอกห้องสามารถโผล่มายิงเขาตอนไหนก็ได้

แฮ่ก....แฮก่ ....

ชายหน่มุ เริม่ หอบหายใจอย่างเหน่อื ยอ่อน เลอื ดที่เสยี ไปมาก เรม่ิ ทำ
ให้เขาคลา้ ยกับจะหมดสตอิ ยู่รอมร่อ

259

และในตอนนั้นเอง....

"!!!"

จ่ๆู กม็ อี ะไรบางอย่างคล้ายกับหมวกกนั น็อกของตำรวจ ค่อยๆโผล่
ออกมาจากตรงมุมประตู ซ่ึงชายหนุม่ กไ็ มร่ อชา้ มือในมือทเ่ี ลง็ ไวอ้ ยู่
แล้วจงึ ลน่ั ออกไปทนั ที

ปงั !!

ด้วยความที่ชายหนุ่มในตอนนี้จวนจะหมดสตเิ ต็มที กระสุนทยี่ งิ
ออกไป จึงไม่ได้เฉียดใกล้หมวกกนั น็อกอันเปน็ เปา้ หมายเลยแมแ้ ต่
นอ้ ย
และในวนิ าทตี ่อมา ปากกระบอกยาวๆสดี ำกย็ ่ืนออกมาจากมุม
ประตอู ีกฝ่งั และกอ่ นทช่ี ายหนมุ่ จะทนั ได้ตง้ั ตวั เสยี งระเบิด
กมั ปนาทอนั ดดุ ันก็ดังขึน้ อย่างฉบั พลนั

260

ตูม้ !!!

โผล็ะ!!!

ในเสี้ยวพริบตาต่อมา ท่อนแขนซา้ ยท่ีกำลงั กำปืนอยูข่ องชายหนุ่ม ก็
ถกู ลกู บอลโลหะแข็งๆหลายลูกเจาะเข้าไปในเนอ้ื แขนอย่างจงั มรี ู
หลายรูปรากฏข้นึ บนแขนของเขา บางรูก็มขี นาดใหญ่และดูเละกว่า
รอู น่ื ๆ เนือ่ งจากลูกบอลโลหะทพ่ี ่งุ เขา้ มานน้ั บางลูกก็อยชู่ ดิ กัน
เกินไป พอมันมาถึงแขนในเวลาไล่เล่ียกัน จงึ ส่งผลใหบ้ าดแผลถูกฉกี
จนเละกว่าทค่ี วรจะเป็น เลอื ดสาดกระเซน็ จนเปรอะเปื้อนกำแพง
และใบหน้าของชายหน่มุ
หนำซ้ำ ระยะระหว่างประตูและขา้ งเตียงทีค่ ่อนขา้ งใกล้ จงึ ส่งผลให้
แรงปะทะของบอลโลหะเหลา่ นัน้ ยง่ิ รุนแรงขึ้นกวา่ เดิม แขนซ้าย
ของชายหนมุ่ จงึ ไม่เพียงโดนเจาะจนเลือดทะลัก แต่ยงั โดนแรง
ปะทะอัดเข้าอย่างแรง จนในตอนนี้ มันไดห้ ้อยรุ่งรง่ิ อยู่ข้างลำตวั ของ
เขา หมดสภาพไปในบัดดล

261

ชายสวมโม่งยงั ไมท่ ันจะได้กรีดรอ้ ง จากความเจ็บปวดมหาศาลที่
แล่นเขา้ มา จๆู่ ปากกระบอกสดี ำยาวน่นั ก็คอ่ ยๆยืน่ กลับเข้าไป
ก่อนทป่ี ากกระบอกท่ีมขี นาดเลก็ กวา่ จะถูกยื่นเข้ามาแทนอีกหลาย
อนั

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!

เสยี งระเบิดของดนิ ขบั ดังขน้ึ ถ่ียิบ ก่อนทฝ่ี งู ลูกบอลโลหะหลายสิบ
ลกู จะพงุ่ เขา้ ใส่ร่างของชายสวมโม่งอยา่ งไรค้ วามปราณี
ร่างของชายหนุ่มส่ันสะท้าน เลอื ดสแี ดงคลำ้ ไหลทะลกั ออกแทบจะ
ทว่ั ทงั้ ตวั ของเขา ทั้งบาดแผลเดิมท่ีโดนยงิ ไปกอ่ นหน้า รวมไปถึง
บาดแผลใหม่ ดงั เช่น ชายโครง ซีโ่ ครง หน้าทอ้ ง หน้าอก และไห
ปลาร้า แต่กลบั ไม่มีบาดแผลไหนปรากฏขึน้ ทหี่ น้าผากของเขาเลย
แม้แตน่ ้อย ราวกับโชคชะตา ไมต่ อ้ งการใหเ้ ขาพ้นทุกข์เรว็ ๆ และ
ตอ้ งทนทรมานต่ออย่างไรอยา่ งนั้น

" อคั่ !!! "

262

ชายสวมโมง่ สำลักเลือดออกมา ตอ่ ให้โชคชะตาจะกลน่ั แกล้งใหเ้ ขา
ตอ้ งทนทรมานต่อไปอยา่ งไรก็ชา่ ง ตอนนมี้ นั ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป
เพราะจากบาดแผลท่ีได้รับท้ังหมด ตอ่ ให้ไมโ่ ดนหัว มนั กส็ าหสั เกิน
กวา่ ท่ีคนคนนึงจะรบั ไดแ้ ลว้ หนงั ตาของชายหน่มุ จงึ เรม่ิ รู้สกึ หนกั องึ้
อยา่ งท่ีไมเ่ คยเป็นมากอ่ น และค่อยๆ เปดิ ลงอยา่ งช้าๆ

" น่เี ดี๋ยวกอ่ นส!ิ ! "

เสียงใสๆท่ีดงั ข้ึนดา้ นหลงั ทำใหช้ ายหนมุ่ ทก่ี ำลงั จะกา้ วตามเพือ่ น
คนอื่นๆไปถึงกบั หยดุ ชะงัก เขาค่อยๆหนั กลับมายังตน้ เสียง และ ณ
ตรงนัน้ กม็ รี ่างของหญิงสาวแสนงดงามในชดุ นกั ศึกษา กำลังย่ืนเด่น
อยตู่ ามกลางแสงตะวนั

" น่ันนายกำลงั คิดจะไปไหนน่ะ?!? " เธอถามดว้ ยทา่ ทีหงดุ หงดิ แต่
ไมร่ ู้ทำไม เขากลบั รสู้ กึ ว่าหญิงสาวตรงหนา้ ไมไ่ ด้กำลงั โกรธเขาจริงๆ
และท่าทีของเธอในตอนน้ี ดูน่ารกั อย่างบอกไม่ถกู

263

" แต่ว่าเราถา่ ยรูปวิวรอบๆเสร็จแล้วนะครบั ! แถมตอนน้ี ทุกคนก็
เริ่มทยอยกลับแล้วดว้ ย "
ชายหน่มุ ตอบกลบั ไปดว้ ยทา่ ทีเหลอหลา ทำใหห้ ญงิ สาวที่กำลงั
คาดหวังคำตอบที่ถูกต้อง ถึงกับหน้ามยุ่

" นี่!! นายถา่ ยรูปววิ เสร็จแล้ว....ใจคอ...นายจะไมถ่ า่ ยรูปฉนั ...สัก
หน่อยเหรอ..." หญงิ สาวยอมเฉลยส่ิงท่ตี อ้ งการออกไป แต่ทว่า จาก
น้ำเสยี งตอนต้นประโยคที่ฟังดูงอนๆ กลบั กลายเป็นเสียงอ้อมแอ้ม
เสยี อยา่ งน้ัน เชน่ เดียวกับใบหนา้ สวยๆของหล่อน ท่ตี อนแรกจ้องไป
ยงั ฝา่ ยตรงขา้ มตาเขม็ง แต่ในตอนนี้ กลับพยายามมองไปทางอน่ื
แบบสดุ ฤทธ์ิเสยี ดอื้ ๆ

" !!!! "

" ...... "

หลงั จากที่รคู้ วามต้องการของหญิงสาวตรงหน้าแล้ว แทนท่ีจะรีบ
ถา่ ยใหต้ ามคำขอ เขากลบั ชะงักคา้ งเอาดื้อๆ ดวงตาจับจ้องไปยงั อีก

264

ฝา่ ยแบบตาไม่กระพรบิ ใบหน้าทีเ่ ป็นสีแดงเพราะความรอ้ นจาก
แดด กลับเรม่ิ ขน้ึ สีเขม้ ข้ึนมายิ่งกวา่ เดิม
ส่วนฝ่ายหญงิ สาวเอง หลงั จากทพ่ี ยายามหลบเลีย่ งชายหนุ่มอยนู่ าน
ในทส่ี ดุ ดวงตาคู่สวยน้ันกย็ ินยอมทจ่ี ะหันมาเผชิญหนา้ กบั อีกฝ่าย

". . . . . "

". . . . . . . "

ในตอนน้ันเอง ดวงตาทั้งสองคกู่ ็ได้ประสานกัน ใบหน้าของชายหนมุ่
ที่ดูเหลอหลาแบบเดยี วกับเมื่อสักครู่ บัดนี้ไดก้ ลายเปน็ สีแดงกำ่
ในขณะทใ่ี บหนา้ ท่ดี ูเหนียมอายของหญิงสาว ก็กลายเปน็ สแี ดงสด
เชน่ กัน..
ทงั้ คจู่ ้องตากันราวกบั ตอ้ งมนต์ ผ่านไปพักใหญๆ่ เสียงเรียกของ
เพอื่ นคนอ่นื ๆที่อยู่ดา้ นหลัง ก็ไดท้ ำให้ทง้ั คู่เร่ิมไดส้ ติกนั อีกครง้ั

"...งั้น....เรม่ิ กันเลยนะครับ...."

265

"....อืม..."
หลังจากคยุ กันเสรจ็ ชายหนุ่มก็เร่มิ ยกกลอ้ งถ่ายรูปข้นึ มาเล็งอย่าง
บรรจง ในขณะทห่ี ญงิ สาวกเ็ ร่ิมจดั แจงเคร่ืองแต่งกายและท่าทาง
อย่างขะมักเขม้น
3
2
1
'แชะ็ !!'

266

และแลว้ กลอ้ งถ่ายรปู เคร่ืองนอ้ ยนัน้ ก็ไดบ้ นั ทกึ ภาพของหญงิ สาว
แสนสวยผ้นู น้ั ลงไปในหนว่ ยความจำ ดว้ ยท่าทางที่ดูเรียบงา่ ย
และเปน็ กันเอง ด้านหลงั ของเธอ มีดวงอาทิตย์ดวงโตสเี หลืองทอง
ซึ่งกำลังจะลับขอบฟ้าในอีกไม่นาน ข้างๆดวงอาทติ ย์ มผี นื น้ำของ
ทอ้ งทะเล ซึ่งบัดน้ีถกู แสงนวลสว่างของดวงตะวันย้อมจนกลายเปน็
สสี ้ม
ชา่ งเป็นภาพที่งดงามราวกับความฝัน

" เรียบร้อย...รบี ไปกันเถอะครับ..." ชายหนุม่ กล่าวอยา่ งอารมณด์ ี
พรอ้ มกบั เตรยี มจะวง่ิ ตามคนอื่นๆไป

"ด...เดย๋ี วกอ่ น...."

เสยี งใสๆนั้นดังขึน้ อีกครงั้ ทำใหช้ ายหนมุ่ ทก่ี ำลงั จะว่งิ ไปถึงกับ
หยดุ ชะงกั

"ม...มอี ะไรอีกรึครบั ...."

267

ชายหนุ่มถามดว้ ยความงุนงงอีกคร้งั แตแ่ ทนท่จี ะตอบ หญิงสาว
กลับทำสิ่งหนงึ่ ทเ่ี ขาคาดไม่ถึงแทน

" อ็ะ!?!? "

ชายหนุ่มร้องออกมาอยา่ งตกใจ เม่อื เห็นหญิงสาวค่อยๆเดนิ มาหา
กอ่ นจะหยดุ อยู่ข้างๆตนเองอยา่ งกระช้ันชดิ ก่อนทเี่ ธอจะหยบิ
โทรศพั ท์มอื ถอื ออกมา

"มาถา่ ยรปู คู่กัน....กอ่ นไปเถอะ...."

ชายหนมุ่ เริ่มหนา้ ขึ้นสีขนึ้ มาอีกครงั้ ทันทีที่ได้ยนิ ประโยคดังกลา่ ว แต่
กอ่ นท่จี ะชะงักดว้ ยความเขินอายอีก ชายหนุ่มก็รบี พูดสิ่งที่คดิ
ออกไป

268

"แตถ่ ้าใช้กล้องมือถือถา่ ย....ภาพมนั จะไม่คมชัดเท่ากับกล้องถ่ายรูป
นะครับ...ถา้ งั้นพวกเราไปตามคนอ่นื มาช่วย..."

" นายลองดพู วกนน้ั ดีๆส.ิ ...พวกนน้ั อยากจะกลับเตม็ ท่ีแล้ว ขนื เดิน
ไปหาตอนนี้ มีหวังโดนลากขึน้ รถแหงๆ...."

" เอม่ิ ....ถา้ อย่างนน้ั ....."

"เออน่ะ!....ไม่เป็นไรหรอก!! "
หญงิ สาวกลา่ วตัดบท. ก่อนจะขยับตวั มาอยู่ขา้ งๆชายหนมู่ พร้อม
กบั ชกู ล้องขน้ึ

" ได้มีรูปคกู่ บั นายท้ังที....ตอ่ ให้จะไม่ชดั มาก....ก็ไม่เป็นไรหรอก...."
หญงิ สาวกลา่ วออกมาเสียงแผ่ว แมจ้ ะดเู นยี มอายอยู่บา้ ง แต่กย็ งั
ความแน่วแน่อยู่ในที

269

"ง....ง้นั รคึ รับ...." ชายหนมุ่ ตอบกลบั อย่างตะกุกตะกัก แม้จะตกใจ
กับการกระทำของเธออยบู่ ้าง แต่กระนัน้ เขากลับไม่ได้รสู้ กึ รังเกียจ
แตอ่ ย่างใด จึงยินยอมทำตามทีเ่ ธอต้องการแต่โดยดี

"พรอ้ มนะ...."

3

2

1

-----------
ในตอนนนั้ เอง ภาพความทรงจำทีง่ ดงามทีส่ ุดซ่งึ กำลงั โลดแลน่ อยู่ใน
ห้วงความคิดของเขาก็เร่ิมตดิ ๆดับๆ ชายหนุ่มอดรสู้ ึกเสยี ดายขึ้นมา
ไมไ่ ด้ เพราะในชว่ งท้ายของความทรงจำ อนั เปน็ ชว่ งทเี่ ขามีความสขุ
ทส่ี ดุ เขาในตอนนี้กลับไม่มีเวลาเหลือพอจะไดเ้ ห็นมันอีกครั้งเสีย

270

อย่างนนั้ ในตอนนีเ้ ขาแทบจะนึกไม้ออกแลว้ ว่าเมอื่ ตอนน้ัน เขา
และเธอทำสหี นา้ ท่าทางอยา่ งไร
หรือหลงั จากนนั้ เขาและเธอทำอะไรต่อ

'แชะ!! '

และในจงั หวะท่ีเสียงชัตเตอร์ในหว้ งความทรงจำดังข้นึ นั้น ก็เป็น
จังหวะเดยี วกบั ทด่ี วงไฟชวี ิตของชายหนุม่ ได้ดบั วูบลง

" หลงั จากท่ไี ลล่ า่ กนั อยู่นานหลายวัน จนเกิดเหตยุ งิ ปะทะอันดุเดอื ด
ขึ้น ในทีส่ ดุ คนรา้ ยกถ็ ูกวสิ ามัญฆาตกรรมแล้วคะ่ !! "

" มรี ายงานมาว่า ในการยงิ ปะทะกันครง้ั น้ี มีผบู้ าดเจบ็ เกอื บสิบราย
และมีผู้เสยี ชวี ติ เพม่ิ อีก 4 คนคะ่ !! "

271

" ในขณะทีม่ กี ารยิงปะทะ ทีมตำรวจอีกทีมหน่ึง บดั นไี้ ด้ตรวจพบ
สร้อยทองทคี่ นร้ายนำไปซ่อนแล้วค่ะ!! "

"คดิ ว่าท่เี กดิ ความสญู เสียหนักขนาดนี้ คิดว่าเปน็ เพราะอะไรรึคะ??
คณุ ตำรวจ "

" ทีม่ ีประชาชนและตำรวจบาดเจ็บลม้ ตายกนั ขนาดนี้ สว่ นหนงึ่ ก็
เพราะ ผกู้ ่อเหตเุ ปน็ นักกีฬายิงปืนสายตอ่ สู้ปอ้ งกนั ตัวมือฉมัง ทกั ษะ
การใช้ปนื ของเขาจึงสูงกว่าคนท่วั ไปมาก ย่งิ มีกระสุนผดิ กฎหมายที่
มอี าณุภาพร้ายแรงอย่ใู นครอบครองด้วย กย็ ่งิ ทำให้การรับมอื เขา
เป็นไปไดย้ ากขึน้ กว่าเดมิ ครบั
เพราะเขาไมเ่ พียงแคย่ ิงแม่น ยิงเร็ว เตมิ กระสนุ เรว็ เทา่ นัน้ แต่ยัง
สามารถทำลายเกราะและโลข่ องเราได้ด้วยครับ..."

หลังจากท่ีเล่อื นดูคลิปไปบางส่วนจนเขา้ ใจเนื้อหาของข่าวแลว้
เจา้ ของมือถอื เครอื่ งน้ันก็ไม่รอดูต่อใหจ้ บคลปิ เขากดแชร์คลิปเข้า
ไปในกล่มุ กอ่ นจะเลื่อนหาคลิปต่อไปทนั ที

272

" คุณสายปา่ นคะ!! เปน็ เรอ่ื งจรงิ รึเปล่าคะ ท่ีวา่ คุณเปน็ คนที่รู้จกั
แล้วกส็ นทิ สนมกับผเู้ สียชีวิตนะ่ คะ ?!?" นกั ขา่ วคนหนึ่งเอ่ย กอ่ นจะ
ยื่นไมค์เขา้ ไปหาหญิงสาวแสนสวย ซงึ่ บดั นกี้ ำลงั ถกู ล้อมหน้าลอ้ ม
หลังจากนกั ข่าวหลายสบิ คน

" .....เป็นเรอ่ื งจริงค่ะ " หญงิ สาวผู้ถูกเอย่ ถามยอมรับแตโ่ ดยดี

" พวกคุณท้ังสองคน คบกนั มานานแคไ่ หนแลว้ รึครับ"

" กต็ ้ังแต่สมัยเรียนมหาลัยแล้วคะ่ .....จนตอนทำงาน พวกเราทำคน
ละท่กี นั แต่กม็ ีนดั มาเจอกนั บ่อยๆค่ะ....."

" แล้วระหว่างท่ีคบกนั เขาเคยแสดงท่าทีเกร้ยี วกราด หรอื มอี าการ
ทางจิตอะไรใหค้ ุณเห็นรึเปลา่ ครบั "

" ไมเ่ คยเลยค่ะ.....เขาปกติดีทุกอยา่ ง ยง่ิ ตอนท่ีเราคบกัน เขาดกี ับ
ฉันมากๆเลยค่ะ..."

273

" แลว้ คุณรสู้ กึ อยา่ งไรบา้ ง กับการกระทำของเขารึคะ ?!? " นกั ขา่ ว
คนนั้นยงั คงยิงคำถามต่อ

" ดฉิ นั รู้สกึ เสยี ใจทั้งกบั การกระทำของเขา และส่งิ ท่เี ขาทำกับผู้
บรสิ ุทธิค์ ะ่ ....." หญิงสาวตอบกลบั ดว้ ยทา่ ทีสลด

" คุณพอจะรสู้ าเหตหุ รือแรงจูงใจท่ที ำใหเ้ ขาทำเร่อื งนี้รเึ ปล่าครบั ??
" นกั ข่าวชายอึกคนทอี่ ยู่ขา้ งๆ ถามข้ึน

" ดิฉันก.็ ..ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ.....บางทีอาจจะเปน็ เพราะ
ความเครยี ดจากเรอื่ งงาน หรือไม่ก.็ .... " หญงิ สาวตอบออกไป ด้วย
เหตุผลที่เธอพอจะนึกได้คร่าวๆ แตต่ อบยังไม่ทันจบประโยค คำถาม
ขอ้ หน่งึ ท่ีออกมาจากปากของนกั ขา่ ว กท็ ำให้เธอถึงกบั ชะงัก

" คุณคดิ ว่าแรงจงู ใจน้ี จะเก่ียวข้องกบั คุณรเึ ปลา่ ครับ ?? "

274

" ทำไมถึงคดิ แบบน้นั ล่ะคะ !??! " หญิงสาวถามออกไปด้วย
ความรู้สึกสงสยั ปนตกใจ ที่จ่ๆู นักขา่ วตรงหนา้ ก็ถามคำถามแบบน้ัน
ออกมา

" นัน่ กเ็ พราะ..... เม่อื สกั ครูไ่ ด้มีการชนั สตู รศพ ในมอื ของเขาท่ีกำลงั
กำแนน่ มรี ูปคุณอยู่น่ะสิครบั ... "

ไมเ่ พยี งแค่กลา่ วปากเปล่า แต่นกั ขา่ วคนนัน้ ยงั เปิดรูปของชายสวม
โม่งทีก่ ำลังถูกชันสูตรอยู่ให้หญงิ สาวดูอกี ดว้ ย ซึง่ กส็ ร้างความตก
ตะลงึ ใหก้ บั หญิงสาว รวมไปถึงนักข่าวคนอืน่ ๆท่ีอยู่แถวนั้นอีกไม่
นอ้ ย

" ดูสคิ รบั ....
ขนาดกำลงั จะตาย ในหัวเขาก็ยงั มีแตค่ ุณ...ดูท่าว่าคณุ จะสำคัญกบั
เขามากเลยนะครับ...

แนใ่ จแลว้ รคึ รบั ว่าที่เขาทำไปท้งั หมดน่ี มนั ไม่เกย่ี วข้องอะไรกับคุณ
จริงๆนะ่ .... "

275

" ฉ.....ฉันก.็ ..." หญิงสาวพยายามพูดอยา่ งตะกุกตะกัก เพราะตัวเธอ
เองก็ตกใจไมน่ ้อย และคาดไม่ถึง วา่ ตนเองอาจจะเปน็ ตน้ เหตทุ ี่ทำ
ให้เขาก่อคดีข้นึ มาแบบน้ี

" ดูน่ีสิครับ !! " นักข่าวอีกคนพดู ข้นึ ก่อนจะชูภาพในมือถือของตน
ให้คนอื่นๆดู
ซงึ่ ภาพหลายสบิ ภาพท่ีอยูบ่ นจอมอื ถอื น้ัน ก็คือภาพโพสต์ในเฟสบคุ๊
ของเธอ ที่กำลงั บน่ ๆหรือเปรยๆว่าอยากได้ของชิ้นนนั้ ชิ้นนี้ ส่วน
ภาพถัดไป ก็คือภาพแอคเคาทข์ องชายสวมโมง่ ซง่ึ ได้มาไล่ตอบใต้
โพสต์เหล่านัน้ ด้วยทา่ ทีทด่ี นู อบน้อม โดยตอบเป็นทำนองว่า 'ไดเ้ ลย'
'เดีย๋ วจะหามาให้ '

" ดเู หมือนว่าคณุ จะอยากได้ของเยอะเลยนะครบั ......
หากจะซ้ือของท้ังหมดนี่ ผมว่าเขาคงต้องใชเ้ งินปริมาณไม่ใชน่ อ้ ยๆ "
นักข่าวคนนั้นพูดสิง่ ทต่ี นคิดออกมา ทำใหน้ ักขา่ วคนอนื่ ๆที่อยู่
บริเวณนั้นถงึ กบั ฮือฮา ราวกับกำลังต่ืนเตน้ ทป่ี ระเดน็ ใหมๆ่ ที่
นา่ สนใจไดถ้ ูกจุดขนึ้ แลว้

276

" เอ็ะ ?!? แล้วแบบน้ี มันจะเกี่ยวกับพวกภาพหลุดรเึ ปลา่ คะ???"

กอ่ นที่พวกนักข่าวจะพากันเข้ามารุมถามเธอเรื่องดังกล่าว จๆู่ กไ็ ดม้ ี
นักข่าวหญิงอกี คนจุดประเด็นใหม่ข้นึ มาอีกคร้งั ทำให้พวกนักข่าวที่
กำลงั จะพากันกรูเข้าไปถึงกบั ชะงัก และหันกลบั มามองนักขา่ ว
หญิงนนัน้ เป็นตาสายเดียว

" ภ.....ภาพหลดุ ...รคึ ะ....." หญงิ สาวพูดออกมาอย่างยากลำบาก
ความจริงเธอเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไมด่ แี ล้ว ตัง้ แต่ทม่ี คี นเปิดประเดน็
มา วา่ เธออาจจะเป็นตน้ เหตุทำให้เขาต้องก่อคดี แล้วตอนนี้ เธอก็
เรม่ิ ใจคอไม่ดยี ่งิ กวา่ เดิม เม่ือมีคนเปิดประเดน็ เรือ่ งภาพหลุด

" นีค่ ะ่ ภาพหลุดของคุณ ดฉิ ันจำได้ เพราะมรี ายการนงึ ของชอ่ ง
ดิฉนั นำมาออกอากาศอยคู่ ่ะ...." นักข่าวหญิงตอบ พลางชภู าพใน
มือถือของตนใหค้ นอนื่ ดู

277

ใช.่ ...ผู้หญงิ ในภาพ คอื เธอเองไมผ่ ดิ แน่ แต่ผู้ชายอกี คนทน่ี ่งั อยฝู่ ง่ั
ตรงขา้ ม.....หาไดใ้ ช่ชายสวมโม่ง ผู้เปน็ คนรักของเธอไม่
และท่ยี ิง่ เลวรา้ ยไปกวา่ นนั้ คือรปู ดงั กลา่ วไม่ไดม้ แี คร่ ูปเดยี ว.....แถม
แต่ละรปู กม็ ีผู้ชายอยูไ่ มซ่ ำ้ หน้ากนั แถมสถานท่ีเดทของแต่ละภาพ
เองก็เป็นคนละแหง่ กนั อีกด้วย

แต่ท่ีแน่ๆ....มสี ่ิงหนง่ึ ทีเ่ หมือนกัน นน่ั คอื สถานทเ่ี ดทแต่ละที่ ลว้ น
เป็นสถานทห่ี รูหรา และตัวชายหนุม่ แตล่ ะคน ก็ลว้ นเป็นผทู้ ี่มี
ชอ่ื เสียง และมีทรัพย์สินมงั่ ค่งั ดว้ ยกันท้ังสิน้

". . . . . . " หญิงสาวผ้เู ป็นต้นเร่อื งยืนอยู่กับทใ่ี นสภาพกลืนไม่เขา้
คายไม่ออก หลงั จากที่ได้เหน็ ความลับของตน ถูกเปิดเผยต่อ
สาธารณะจนหมดสน้ิ ไหนจะสายตากดดนั ของพวกนักขา่ วทีจ่ ้องมา
ทางเธอเป็นตาเดยี วอกี

บางกเ็ ปน็ สายตาทแ่ี ฝงไปดว้ ยความโกรธเกรี้ยว ความรงั เกียจ
เดียดฉนั ท์ ราวกบั ไฟทีก่ ำลงั ติด และบัดนกี้ ็ไดล้ ุกโชนเป็นเปลวเพลิง
โดยมีเรื่องเสื่อมเสียตา่ งๆของเธอเป็นตัวจดุ ชนวน

278

แตก่ บั อีกกลุม่ มนั กลบั เปน็ สายตาทีเ่ ตม็ เปีย่ มไปด้วยอารมณ์ตา่ งๆ
ท้งั ความอยากรู้อยากเหน็ ความโลภ ความกระหาย ราวกับสตั ว์ป่า
ท่กี ำลงั จอ้ งมองเหยือ่ อนั โอชะ

" นีค่ อื เหตุการณ์รัก 3 เศร้า ง้ันเหรอคะ!?"

" ใครคอื ตวั จรงิ ของคุณกันแน่ครบั ?!?! "

" ที่ผา่ นมา เขาคนนั้นแคร่ กั คุณข้างเดียวรึคะ?!? "

" ในบรรดาคนท่คี ุณคยุ ด้วย คนไหนรวยสดุ และถกู ใจคณุ ที่สดุ รึ
ครบั ?!? "

" คุณเคยรกั ผู้ก่อเหตุบ้างรึเปล่าคะ?? หรอื ในสายตาคณุ แลว้ เขาเป็น
เพยี งแคต่ ัวสำรองรึคะ!?!? "

279

" ท่ีคณุ เรมิ่ คยุ กับคนใหม่ เป็นเพราะเขาคนน้ันหาเงนิ มาปรนเปรอ
คณุ ไมไ่ ด้ ใช่รึเปลา่ ครับ!?!? "

" เขาคนนัน้ รเู้ รื่องนรี้ เึ ปลา่ คะ?!? หรือว่าท่ีผ่านมา คุณแอบคุยกบั คน
อนื่ โดยไมใ่ ห้เขารู้มาตลอดเลยรเึ ปลา่ คะ?!? "

"ในบรรดาเศรษฐที ั้งหมด คณุ ตง้ั ใจจะลงหลักปักฐานกบั ใครรึครับ?!?
"

"ของชั้นไหนที่คุณอยากได้ แต่เขาคนนนั้ ไมส่ ามารถหามาให้คุณได้
งัน้ เหรอครับ!?! "

" ที่เขาตัดสนิ ใจก่อเหตุ คิดว่าเปน็ เพราะ คณุ สลดั รกั เขารึเปล่าคะ !!"

คำถามมากมายถูกยงิ มายังหญิงสาวตน้ เร่ืองอย่างถี่ยบิ ซ่ึงในตอนนี้
กำลงั หน้าซีด ร่างกายบอบบางท่เี ล็กเปน็ ทนุ เดิมอยู่แล้ว กย็ ิ่งดลู บี

280

เลก็ ย่ิงกว่าเดิม หนา้ ผากเริ่มมเี หง่ือไหล อนั เปน็ ผลมาจาก
ความเครียดและความกดดนั ของหญิงสาวในตอนน้ี

"ข....ขอตวั ก่อนนะคะ!!! "
ในทส่ี ดุ หญิงสาวกไ็ ม่อาจทนกับบรรยากาศเหลา่ น้ไี ด้อีกต่อไป เธอ
จึงรบี ขอตัวออกจากการสัมภาษณ์ ก่อนจะเร่ิมวงิ่ หนอี อกมาจากวง
ล้อมทนั ที

" คุณสายป่านคะ!!! อยา่ เพิง่ ไปคะ!!! "

" คณุ ยงั ไม่ไดใ้ ห้สมั ภาษณ์กับพวกเราเลยนะครบั !!! กลับมากอ่ น
ครับ!!! "

กลมุ่ นักข่าวโวยวาย ก่อนจะรีบพากันว่ิงตามหญิงสาวไป

"อี -อก นี่!!! น่าสนใจดีนีห่ ว่า!!! "

281

คนคนนน้ั พึมพำออกมาดว้ ยความโกรธเกรี้ยว นอกจากเร่ืองเสือ่ ม
เสยี ของเธอแล้ว ท่าทีทดี่ หู วาดกลวั อ่อนแอ นา่ สงสาร ที่เธอแสดง
ออกมาน้นั มันยิ่งทำให้เขายงิ่ หงดุ หงดิ มากข้นึ ยิ่งกวา่ เดมิ เพราะใน
สายตาเขา ผู้หญงิ ท่ที ำเรอ่ื งช่วั ๆ แถมยงั ไมใ่ ยดีคนรักที่สตแิ ตกจน
โดนวสิ ามญั แบบนี้ ไอ้ท่าทางนา่ สงสารน้นั กค็ งจะเปน็ การเลน่ ละคร
ของเธอนน่ั แหละ

" มันทำเพื่อแกขนาดนี.้ ...แกยงั ทำเป็นไมร่ ู้ไม่ชี้ แถมยงั ไปแอบคบกบั
คนอนื่ ลับหลงั มนั อกี ......เลวไดใ้ จจริงๆ!!! "
คนคนนน้ั พูดพลางขบเขี้ยวเคี้ยวฟนั มอื ท่ีกำลังถือโทรศัพท์บบี แน่น
ราวกับกำลังโกรธแคน้ หญิงสาวตรงหนา้ แทนแฟนหนุ่มของเธอที่
เพง่ิ ตายไป

" ตัดสนิ ใจแล้ว....รายตอ่ ไป....เอาเปน็ อีเวรนน้ี ีแ่ หละ!!!! "

282

283

บทท่ี 6

" ในทสี่ ดุ ดดดดดดด!!! ไอโ้ จรปลน้ ทองนั่น มันกต็ ายหา่ นแลว้
โวย้ ยยยยย!!!!"

" คณุ ยงั จำไดร้ เึ ปล่า!!! ไอ้โจรชั่วนนั่ !!! ท่มี นั ไลย่ ิงประชาชนตาดำๆ
ตายไปต้งั 4-5 คน!!! และในบรรดาเหยอ่ื พวกนั้น กม็ ีทั้งคนแก่!
ผ้หู ญิง! แลว้ ก็เด็ก!! ทต่ี ้องตายอย่างเลอื ดเย็น!!! เลวครบเซ็ตจริงๆ!!
ไอเ้ วรเอ้ยยยยย!!!! "

" และไม่กีช่ วั่ โมงทีผ่ ่านมา ไอ้โจรช่วั นั่น!! มันกถ็ ูกพวกหนว่ ยพเิ ศษ
วิสามญั เรียบร้อย!!! โดนยงิ พรนุ เปน็ รังผึง้ เลย! สะใจโวย้ ยยยย!!! "

"แต่คุณอาจจะสงสัยละ่ สิ.....วา่ เหตุผลอะไรกัน? ทีท่ ำให้มันกล้าก่อ
คดีอุกอาจแบบนไ้ี ด้....ความโลภเหรอ? ความบา้ เหรอ? หรอื ความ
ความยากจนขน้ แคน้ ?....."

284

"ไม่ใช่เลย!!!!

มันคอื ความรกั ต่างหาก!!!! "

" คุณเหน็ ภาพในข่าวน่นั รึเปลา่ ?!! เห็นม้ยั ? ว่าในมือมนั ถืออะไร?!?
รูปของคนที่มนั รักยังไงล่ะ!!! "

" แตว่ า่ พวกคุณเองกอ็ าจจะสงสยั .....วา่ การดูรปู คนรกั ก่อนตาย มัน
ผดิ ดว้ ยง้นั เหรอ?...."

" ไม่ผดิ เลย......ถา้ นงั นีไ่ มใ่ ชต่ วั การของเรือ่ งทั้งหมดแบบน้นี ่ะ!!!! "

" คุณดนู ี่ พวกสอื่ ช่องใหญ่ๆกะชาวเน็ตพากันไปขดุ กันมาหมดแล้ว
แล้วร้อู ะไรมยั้ ! ผมไมแ่ ปลกใจเลยวา่ ทำไมไอโ้ จรชัว่ น่ัน ถงึ ทำได้ทำ
แบบน!ี้ ! "

285

"คุณดูขา่ วน่ีสิ!! ลำพัง แค่คา่ สินสอดของนัง่ นี่ ก็แพงหูฉแ่ี ลว้ ! นยี่ ังไม่
นบั ค่าจดั งานแต่งอีก!!

แตน่ ั่น กย็ งั เทียบไม่ไดก้ ับตวั มันเอง!! วันๆไม่ทำอะไรนอกจากคอย
งอแง ออดอ้อน กดดนั คูห่ ม่นั มันจนจวนจะเปน็ บา้ !! "

" เนีย่ !! คณุ ดสู ิ!! ในเฟสของมัน มีกโ่ี พสตแ์ ล้วทถ่ี ามแฟนมันเร่อื งเงนิ
เรอ่ื งทอง แถมแต่ละโพสต์ กย็ กเหตุผลเร่ืองงานแต่งบ้าง ค่าสินสอด
บา้ ง คา่ ไปเทยี่ วทโ่ี นน่ ท่ีน่บี า้ ง หรอื บางที ตัวมันนัน่ แหละที่อยากได้
ของโน่นนนี่ น่ั เองก็ม!ี !

แลว้ คุณดปู ฏกิ ริ ยิ าของไอ้โจรนนั่ สิ!! มันเอาแตต่ อบ 'ครบั ๆ ' , ' ครบั
ทีร่ กั ' , 'ไดจ้ ะ่ หยาหยี ' 'โอเคจ่ะ' เห็นไดช้ ัดเลยว่ามนั โอนอ่อน
ตามนงั นขี่ นาดไหน!! ถ้ามันจะทำอะไรบ้าๆเพ่ือนงั น่ีได้ ก็ไมน่ ่าแปลก
ใจเลย! "

286

" แลว้ คุณดวู ่านงั นม่ี ันทำอะไร!! ในขณะที่มนั เอาแต่โขกสับไอ้โจรน่ัน
พอเผลอ มนั ก็ไปเดทกับผูช้ ายคนอนื่ !!
ในขณะท่ีไอโ้ จรนน่ั เอาแตต่ ้ังหนา้ ตัง้ ตาทำงานหาเงินมาให้ พอรตู้ ัว
อกี ที เมยี พี่กม็ ชี ู้ซะแลว้ .....
แลว้ จะไมใ่ ห้มนั สติแตก จนทำอะไรบ้าๆแบบนี้ได้ยังไง!!!! "

" นี่จึงเท่ากับวา่ นงั นคี่ ือผอู้ ยเู่ บอื้ งหลังของเร่ืองท้งั หมด!!!

แตถ่ ามวา่ มนั จะโดนลงโทษอะไร ใหส้ าสมกับส่ิงท่ีมันทำเอาไว้รเึ ปล่า
....

กไ็ ม่ !!!!!!
มันไม่โดนหา่ นอะไรเลย!!!
ทำไม!?!? ออ๋ !! ใช่แลว้ ! เพราะถึงมนั จะยว่ั ยุ กดดนั คนคนนงึ จนสติ
แตก แต่มนั ก็ไม่ได้ไปยิงใครตายน่ี!! คนทโี่ ดนมันกดดนั ต่างหากละ่ ที่
เปน็ คนยิง! จรงิ ม้ัย? เพราะมันไมไ่ ด้ทำผดิ กฎหมาย มันก็เลยไมต่ ้อง
รับโทษอะไร แบบน้ีคดิ ว่ามนั ยุตธิ รรมม้ัยละ่ ทุกคน!!! "

287

"ในตอนน!้ี ฟ้าไดส้ ่งผ้ลู งทณั ฑ์มาชว่ ยพวกเราพิพากษาพวกคนช่วั !!

แต่เราจะหวังพึ่งแตผ่ ลู้ งทัณฑ์อยา่ งเดยี ว มันก็ไม่ไดน้ ่ะสิ...จรงิ มัย้

เพราะฉะน้นั !! ก่อนท่ีผูล้ งทณั ฑจ์ ะเร่ิมลงมือ เราน่ีแหละ!! จะตอ้ ง
เป็นผลู้ งมือก่อน!! เราจะบุกไปจับมันเอาไว้! ไม่ใหม้ นั หนีไปไหนได!้
เราจะขยมี้ นั ! จนกว่าจะมันจะสำนึกกบั บาปทม่ี ันทำ
แลว้ หลงั จากนัน้ ก็ค่อยส่งมนั ให้กบั ผ้ลู งทณั ฑ์ เพื่อพาไปลงนรกกก
กกก!!!!!!

อย่าช้าอยู่เลย!! รีบไปกนั เร็ว!! ก่อนท่ีไอ้พวกสุนัขรับใช้ของทางการ
จะเริม่ ไหวตวั ! รบี ไป!!! "

---------

288

"งานงอกแลว้ ไง.... " ตำรวจร่างอว้ นเอย่ ออกมาด้วยน้ำเสียง
เคร่งเครียด ในขณะทหี่ มวดด้ิว และตำรวจคนอื่นๆทก่ี ำลังดูภาพ
จากในคอมท่ีถูกฉายด้วยเคร่ืองโปรเจคเตอร์ เองกม็ ีสภาพไม่ตา่ งกัน

เพราะสงิ่ ทท่ี กุ คนเห็น นอกจากการถ่ายทอดสดของชายลกึ ลับท่ี
สวมหนา้ กากหน้ากวางที่ดแู ปลกประหลาดแลว้ คลปิ ที่อยู่ใกลๆ้ กัน
นน้ั กเ็ หมอื นจะมีการถา่ ยทอดสดเช่นกนั โดยมุมมองที่อยใู่ นคลปิ
เผยให้เหน็ คนกลุ่มใหญ่ ตา่ งคนตา่ งสวมหนา้ กากปดิ บงั ใบหนา้ ใน
มือถืออาวธุ มาคนละชิ้น ทง้ั อันทใ่ี ช้ตี และอันทมี่ ีคม

เม่ือสนิ้ คำประกาศจากชายหนา้ กากกวาง คนท่เี หมอื นจะเปน็ หวั
โจกของกลุม่ ท่ีกำลงั ดูมือถืออยู่ กเ็ รม่ิ ให้สญั ญาณแก่ลูกนอ้ งคนที่
เหลอื พวกนน้ั เริ่มสตาร์ทรถมอเตอร์ไซต์ของตน สว่ นคนทไ่ี ม่มีรถ ก็
ไดข้ ึ้นไปนัง่ ซ้อนท้ายรวมกบั พวกทม่ี ีมอเตอรไ์ ซต์อกี ที

แตน่ อกจากรถมอเตอร์ไซต์แล้ว สมาชิกบางคนท่ีดูเหมอื นจะฐานะ
ดีกว่าคนอื่นๆก็ได้สตาร์ทรถกระบะของตน โดยบนกระบะรถมีคน
สวมหน้ากากจำนวนมากอย่บู นน้นั ในมือถืออาวุธคนละชนิ้ แต่กม็ ี
หลายคนท่ีเหมือนจะพกปืนปากกา หรือปืนไทยประดิษฐ์ตดิ ตวั ไป
ดว้ ย

ชา่ งเปน็ ภาพที่ดูแปลกตา ราวกบั หลุดออกมาจากสงครามระหว่าง
แกง๊ ค์

289

ซึ่งความจรงิ การยกพวกตกี ันมนั กห็ น้าปวดหัวเปน็ ทุนเดิมอยู่แลว้ ....
แตใ่ นคราวนี้ มนั กลบั น่าปวดหัวและนา่ สะพรึงกลัวกวา่ เดมิ มาก......
เพราะเป้าหมายของทุกคนในคราวน้ี หาได้เปน็ แกง๊ คฝ์ ่ายตรงข้ามไม่
....แตเ่ ปน็ เพยี งผหู้ ญิงธรรมดาทไี่ ร้ทางสู้คนนงึ

"อะไรกันนะ่ ....นพ่ี วกแก...เป็นบ้ากนั ไปหมดแลว้ รไึ ง?!?"

" เอาจรงิ เหรอเน่ยี ....กะอีแคผ่ ู้หญิงคนเดยี ว....ถึงกับต้องทำถงึ ขนาด
นเี้ ลนเหรอ!!! "

" ......เธอคนนั้น...ไปทำอะไรใหพ้ วกแกโกรธแคน้ นกั หนาฟระ?!! "
บรรดาตำรวจเรม่ิ ซุบซบิ นนิ ทากนั บางส่วนกย็ ังคงยืนดูการ
ถ่ายทอดสดตอ่ ไปราวกับสติหลดุ แตส่ ง่ิ หนึง่ ทเี่ หมือนกนั นน่ั คือ......
พวกเขาไม่อาจทำความเข้าใจหรือหาเหตผุ ลมาอธบิ ายได้ ว่าเหตใุ ด
จากแค่เร่ืองเล็กๆน้อยๆ เม่ือไม่กว่ี นั ก่อน....ไหงมาตอนนี้ มันถึง
ลุกลาม กลายเป็นการลา่ แม่มดกันจรงิ ๆจงั ๆแบบน้ีไปได้.....

290

" ไดย้ นิ กนั หมดแล้วใช่ม้ัย...." นายตำรวจลูกครึง่ ร่างสูงใหญ่เอ่ยขน้ึ
ดว้ ยนำ้ เสียงเคร่งขรมึ ทำให้บรรดาตำรวจช้นั ผู้น้อยท่กี ำลงั ตกตะลึง
กับภาพตรงหน้าถงึ กบั ไดส้ ตขิ ึ้นมาอีกคร้ัง " ทุกหน่วย!! รบี ไป
อารกั ขา....ไมส่ !ิ ! ถา้ มคี นพวกนนั้ มาเยอะ ปักหลกั ทีบ่ า้ นก็มีแตจ่ ะ
เสยี เปรียบ....งั้นพามาท่นี เ่ี ลยก็แล้วกนั !!

ไมว่ า่ จะยงั ไงกต็ าม! เราจะปล่อยใหผ้ หู้ ญงิ คนนน้ั เปน็ อะไรไปไมไ่ ด้
โดยเดด็ ขาด!! ไม่ว่าจะด้วยน้ำมือของผลู้ งทัณฑ์ หรือประชาชนตา
ดำๆอีกกลุ่มหนง่ึ ก็ตาม!!! "

หลังจากสนิ้ เสียงส่ังการของสารวตั ร หมวดดิ้ว และนายตำรวจคน
อื่นๆจึงรบี พากันออกไปข้างนอกโรงพักดว้ ยความเรง่ รีบ โดยกอ่ นไป
พวกเขาได้หยบิ อาวุธท่ไี ม่อนั ตรายถงึ ตายติดมอื ไปบางส่วน ทั้ง
เครอ่ื งช็อตไฟฟา้ สเปรย์พรกิ ไทย โลพ่ ลาสตกิ แข็ง ไปจนถึงปนื ลกู
ซองที่ใชก้ ระสนุ ยาง สำหรบั ปราบจราจล

"ไปๆๆๆๆๆ!!! รีบไปเร็ว!! "

291

เมอ่ื ออกมาข้างนอกโรงพัก ตำรวจแต่ละนายก็แยกยา้ ยกนั ไปข้ึน
พาหนะของตน
ตำรวจกลุ่มนงึ พากันขึน้ ไปบนรถกระบะ บางกลมุ่ ก็พากนั เข้าไปใน
รถตำรวจ โดยสว่ นมาก มักจะไปกนั ทีละหลายๆคน
เนอ่ื งด้วยไม่แนใ่ จ ว่าจะได้เขา้ ปะทะกบั กลุม่ หัวรุนแรงที่พากันมา
เป็นโขยงรเึ ปลา่ แมแ้ ต่สารวัตรเองก็ไปกบั ตำรวจอกี 2-3 คนด้วย
เชน่ กัน

" อา้ ว!! พ่ดี ว้ิ !! พ่ีจะไปกับพวกเรามัย้ ครบั !?!"
ตำรวจร่างผอมโผลห่ วั ออกมาจากประตูรถ พลางร้องเรียกตำรวจผู้
เป็นรุ่นพี่ ท่กี ระบะดา้ นหลังมีตำรวจรา่ งอ้วนกำลงั ถือปนื ลกู ซอง
กระสุนยางยืนคุมเชิงอยู่ ที่นัง่ ตอนหลังกม็ นี ายตำรวจสวมแว่นอยู่
โดยรวมแลว้ ด้านนอกและด้านในพอจะจคุ นได้อกี ราวๆ คนสองคน

" ไมเ่ ปน็ ไรๆ เดีย๋ วฉันแยกไปดีกวา่ นา่ จะเร็วกว่าเยอะ " ตำรวจหนุ่ม
ตอบ ขณะท่ีนั่งอยูบ่ นรถมอเตอรไ์ ซคข์ องตน

292

แมก้ ารแยกไปคนเดยี วจะดสู ุ่มเสยี่ ง แต่ดว้ ยความเร็วและความ
กระทดั รัดของมอเตอรไ์ ซค์ ก็น่าจะทำให้เขาสามารถซอกแซกเข้าไป
ในช่องทางแคบๆได้เร็วกว่าพวกรถยนต์

" เขา้ ใจแลว้ ครับ!! ระวงั ตวั ด้วยนะครบั รุ่นพ่ี !! " ตำรวจรา่ งผอม
รับคำ กอ่ นทีท่ ้ังสองจะเรม่ิ แยกย้ายกันไปยังเสน้ ทางทต่ี นเลือกไว้
ทันที

*********

"บ้าเอย้ ....เรว็ ๆหนอ่ ยสิวะ!! " นายตำรวจคนขับสบถ ขณะท่ีกำลงั รอ
ไฟแดงอยูต่ รงสีแ่ ยก ซึง่ สารวัตรทน่ี ่ังอยดู่ ้านหลงั เองก็ร้อนใจไมแ่ พ้
กัน

'อกี ตง้ั หลายนาที....เอายงั ไงดีวะ?!? '
เขาคิดในใจ เพราะดจู ากสภาพโดยรอบ ทงั้ ไฟแดงทนี่ านเป็นนาที
ทงั้ แถวรถที่ติดกันยาวเหยยี ด ชนดิ ทต่ี ่อให้ไฟเขยี ว กน็ ่าจะไปไมท่ ัน
จนติดไฟแดงอีกรอบ

293

ชายหนมุ่ จึงลว้ งเข้าไปในกระเป๋า แล้วหยบิ โทรศพั ท์มือถือออกมา
ก่อนจะรีบโทรไปยงั ลูกน้องของตนอีกกลุ่มนงึ

" โย!! ทางฝงั่ นายเปน็ ยังไงบ้าง?!? " สารวตั รหนุ่มรีบพูดอย่างร้อนรน

" ทางผมพอพอจะเข้าไปได้อยู่ครับ! "
ตำรวจรา่ งผอมตอบกลบั ทำให้สารวัตรหนุ่มพอจะบรรเทาความ
กระวนกระวายใจลงได้บ้าง

"...โอต้ ายล่ะ!?!? "

แตจ่ ่ๆู เสียงท่ีฟังดูตน่ื ตระหนกของผทู้ ่ีอยปู่ ลายสาย ก็ทำให้สารวตั ร
กลบั มาใจเต้นด้วยความระทึกอีกคร้ัง

" ทำไม!?! เกิดอะไรขึ้น ?!? "

294

" ตรงแยกท่พี วกผมอย่.ู ....มีไอ้พวกน้ันโผลม่ าเปน็ ขโยงเลยครบั !?!?"

" ห๊ะ?!? น่ีพวกมนั แหก่ นั มาแล้วเรอะ !?!? " สารวตั รหนมุ่ โพลง
ออกมาดว้ ยความตกใจ ทำให้พวกนายตำรวจชั้นผนู้ ้อยท่ีอยู่บนรถ
พลอยตื่นเตน้ ไปด้วย

" พวกมนั มากนั กี่คน?!? "

" ดคู ร่าวๆแล้ว....เกอื บสบิ กว่าคนไดค้ รับ!! "

" เอายังไงต่อดีครบั สารวัตร.....ให้สกดั พวกมนั เอาไว้ท่ีนี่เลยมย้ั
ครบั " เสียงของตำรวจรา่ งสวมแวน่ ดงั แทรกเขา้ มาในสาย
ในตอนน้ีเขายังคงนั่งอยตู่ รงท่ีนั่งตอนหลังเช่นเดียวกับเม่ือตอนแรก
มือขา้ งหน่ึงของเขากำลังถือปืนช็อตไฟฟา้ taser ข้นึ มาเตรียมไว้
ในขณะทต่ี ำรวจร่างอ้วนเอง ก็ยกปืนลกู ซองกระสุนยางขน้ึ มาเล็งไป
ยังเบื้องหนา้ เช่นกัน

295

และท่ีอยูต่ รงถนนฝั่งตรงขา้ มกับพวกเขา ก็คอื กลมุ่ คนสวมหน้ากาก
ท่กี ำลังบิดมอเตอรไ์ ซค์ เตรยี มจะบ่งึ ออกไปข้างหนา้ อยา่ งเต็มที่ ท่ี
ด้านหลงั ของแต่ละคน เหมือนจะมีไมห้ นา้ สามท่ีผูกเชอื กติดเอาไว้
สะพายอยู่ บางคนทมี่ ีเพ่ือนซ้อนท้ายมาด้วย ก็เหมือนจะให้เพ่อื น
คนนัน้ เปน็ ผู้ถอื อาวุธให้

สงิ่ หนงึ่ ทีค่ อยฉุดรั้งคนพวกน้เี อาไว้ ก็คือไฟแดงตรงส่ีแยก ทก่ี ำลัง
นบั ถอยหลังลงอยา่ งเช่ืองช้า ซ่งึ ถา้ หากสกดั พวกนน้ั ไว้ตงั้ แต่ตรงน้ี ก็
อาจจะพอชะลอเวลาไม่ให้มนั เข้าไปถงึ บ้านของผู้หญงิ คนน้ันเรว็ ขึน้
ได้ แตข่ ณะเดียวกัน ก็ไมม่ ีอะไรเป็นหลกั ประกัน ว่าถา้ สกัดกลมุ่ ๆน้ี
ได้แลว้ ทุกอย่างจะจบ ขณะที่ตะลุมบอนกันอยู่ มันอาจจะมีกลุ่ม
แยกย่อยกลุ่มอน่ื อีกก็ได้
และย่งิ ไปกว่าน้ัน จำนวนของทั้ง 2 ฝ่ายยังแตกต่างกันมากเกนิ ไป
ฝ่ายนั้นมคี นราวๆสบิ กวา่ คน ในขณะที่ฝา่ ยตำรวจ มีแค่พวกเขา 3
คนเทา่ นนั้ ถ้าหากต้องสู้กนั จริงๆล่ะก.็ ...ไม่ตอ้ งสืบก็รู้ วา่ ฝ่ายใดทีจ่ ะ
เสียเปรยี บแบบสดุ ๆ

296

"อยา่ เลย....มนั เสยี่ งเกนิ ไป..." สารวัตรหนมุ่ ตอบกลับแทบจะทันที
ถึงจะอยากชะลอเจา้ พวกนั้นเอาไว้มากแคไ่ หนกต็ าม แตเ่ ขาจะไม่
เอาชีวิตลกู นอ้ งตัวเองไปเสีย่ งแน่

" ครับสารวัตร...." นายตำรวจสวมแว่นตอบรับคำสั่งของผเู้ ป็นนาย
แต่กระนัน้ เขากย็ ังไม่ลดปนื ไฟฟา้ ลง เพราะยังไม่วางใจ
สถานการณ์เทา่ ไหร่นัก

"แลว้ ตอนนี้บาร์ตันเปน็ ยงั ไงบ้าง? "

"....ตอนนรี้ ุ่นพีไ่ ดแ้ ยกตวั ออกไปสำรวจคนเดียว....ยังไม่มีการตดิ ต่อ
กลับมาเลยครบั ..."

"...ง้ันเหรอ....ใหต้ ายสิ..." สารวตั รหนมุ่ สบถออกมาเบาๆ ดว้ ยความ
เปน็ หว่ งปนระอาในความกลา้ บา้ บ่นิ ของอีกฝา่ ย ถงึ เขาจะรู้จักกติ ติ
ศกั ดิ์ของหมอนัน่ ดีก็เถอะ แต่ศตั รูเล่นยกพวกมากนั เยอะขนาดนี้
เขาเองก็ไม่มัน่ ใจเหมอื นกัน ว่าระดบั หมอนนั่ จะเอาอยรู่ ึเปล่า

297

" อ....เอายงั ไงต่อดรี ึครับสารวตั ร...."

นายตำรวจท่อี ยู่ขา้ งๆหนั มาถามสารวัตรดว้ ยความเปน็ กังวล ทำให้
สารวตั รหนุ่มเรมิ่ กลับมาโฟกัสกับสถานการณ์ตรงหนา้ อกี ครั้ง

" รายงานสถานการณ.์ ..ตอนนี้ ท้ังพวกเรา...และเจา้ พวกน้ัน ตอนน้ี
กำลงั ติดไฟแดงอยู่ตรงทางแยก ใครท่ีไม่ได้ติดไฟแดง และสามารถ
ซอกแซกเขา้ ไปได้ ขอใหร้ บี มุ่งหนา้ ไปทบ่ี ้านเป้าหมายโดยดว่ น!!!

เนื่องจากเราไม่แน่ใจ วา่ นอกจากพวกทต่ี ดิ ไฟแดง ยังมีพวกอืน่ ที่
กำลงั มงุ่ หน้าไปต่ออีกรเึ ปลา่ ดงั นั้นหากเปน็ ไปได้ พวกเราก็จะตอ้ ง
รบี เข้าถึงเป้าหมายใหเ้ รว็ ท่สี ดุ !! "

สารวตั รหน่มุ รีบออกคำสง่ั ผา่ นวิทยุแบบเรว็ จี๋ ในใจไดแ้ ต่ภาวนาใหม้ ี
ใครสกั คนในหมพู่ วกเขา สามารถไปถึงบา้ นหลังน้ันได้ และชว่ ย
ผ้หู ญิงคนนั้นออกมาทนั ก่อนทไ่ี อ้พวกแกง๊ คห์ นา้ กากจะไปถึง

ขอละ่ ....บาร์ตนั ...ใครกไ็ ด.้ ...ได้โปรด...ชว่ ยไปถึงทนี่ นั่ กอ่ นท่ีไอ้พวก
บ้านน่ั จะไปถึงด้วยเถอะ!!!

************

298

ณ บา้ นหลังเล็กๆหลังหนึ่ง

ดา้ นในแม้จะเปดิ ไฟสวา่ งไสว แตก่ ลับไรว้ ่ีแววของผอู้ ยู่อาศัยดงั เช่น
เคย รอบๆบา้ นเงียบสนิท ไร้ซ่ึงเสียงของส่ิงมชี ีวิตใดๆ ราวกับบ้าน
ร้าง
แต่ขา้ งในห้องห้องหน่งึ ท่ีมืดสนิท ผดิ กับข้างนอก...ดา้ นในกลบั
ปรากฏร่างร่างหนึง่ นอนอยู่
ร่างบางนัน้ นอนตะแคงอยู่กับท่แี น่น่ิงไม่ไหวติง ใบหน้าบิดเบย้ี วราว
กับกำลงั เจ็บปวด ดวงตาเรยี วๆคสู่ วยหล่งั นำ้ ตาออกมาจนอาบแก้ม
บนใบหนา้ สวยๆนน้ั มีรอ่ งรอยของบาดแผล อันเปน็ ผลมาจาก
บรรดาปา้ ๆในตลาด ที่กรูกันเข้ามาทำร้ายเธอ หลังจากท่ีข่าวในวัน
นน้ั ถกู เผยแพร่ออกไป
ข้างๆ ตวั หล่อน มีกรอบใสภ่ าพทีถ่ ่ายคกู่ บั ชายผูเ้ ป็นทรี่ กั ในวันน้ัน
วางอยู่ เป็นรูปทเ่ี ธอนำออกมาจากโทรศัพท์ ก่อนจะอัดลงกระดาษ
ในภายหลัง
แมม้ ันจะดูไม่ได้คมชดั อะไรมาก แถมยังค่อนไปทางเบลอๆ อย่างที่
เขาคนนัน้ เคยบอก แตส่ ำหรับเธอ มันคอื หน่ึงในสงิ่ ท่ลี ้ำคา้ ที่สุด เป็น
ของดตู ่างหน้าของเขาทีม่ ีเพยี งไม่กีช่ ิน้

299

สว่ นมือเรยี วยาวท่ีวางอยขู่ า้ งศีรษะ กก็ ำลังประคองไอแพดเครือ่ ง
หนง่ึ วางเอาไว้อยู่
และทห่ี นา้ จอของมัน ก็กำลังเปดิ คลิปวดี โี อคลิปนงึ อยู่
ซึ่งเนอื้ หาของวิดีโอกล็ ว้ นเกย่ี วข้องกับตวั เธอเองท้ังสน้ิ ....โดยเฉพาะ
ทา้ ยคลิป ทเ่ี หมือนจะเป็นการบอกเป็นนยั ๆ ว่า ' วาระสุดท้ายของ
เธอ ไดม้ าถงึ แลว้ '.....

' ท....ทำไมกัน....'

หญิงสาวได้แต่เฝ้าถามตนเองไปมา
เดิมที แคเ่ สียชายคนรักไป มันก็เจบ็ ปวดพอแรงแล้ว..แตน่ นั่ มนั ก็ดู
จะไม่เลวรา้ ยพอ
เพราะหลังจากที่เธอถูกสัมภาษณไ์ ปเมอื่ ตอนนน้ั ทุกๆอย่าง มนั กไ็ ด้
แปรเปลี่ยนเป็นนรกบนิ ดินสำหรับเธอ เพื่อนรว่ มงานท่ีอยดู่ ้วยกนั มา
ตั้งนานก็พยายามตีตัวออกห่างจากเธอ ทำราวกบั เธอเป็นคนแปลก
หน้า คนแปลกหน้าที่อย่รู อบตัวกเ็ รมิ่ ทำเป็นรังเกียจ หนกั สดุ คอื พวก
คนในตลาด ท่ีไม่ไดแ้ ค่รงั เกียจเพียงอย่างเดยี ว แต่ถึงข้ันเข้ามาทำ

300