เล่ม 1 (บท 1-6 ) test

ร้ายรา่ งกายเลยทเี ดยี ว จนทำใหห้ ญิงสาวถึงกบั ไม่กลา้ ออกไปไหน
มาไหนในช่วงนี้ และเอาแต่หมกตวั อยู่แตใ่ นบ้านมาหลายวนั
และมาคราวนี้ ขนาดหลบอยู่แต่ในบ้านดีๆ ไม่ไดอ้ อกไปใหใ้ ครเห็น
หนา้ แลว้ แทๆ้ กย็ งั มีใครก็ไมร่ ู้มาปลกุ ระดมผู้คนให้มารมุ
ประชาทัณฑเ์ ธอ แถมยงั มีคนจำนวนมากท่ี
เหน็ ดว้ ยกบั คนคนนัน้ อีก....
ทำใหน้ อกจากเธอจะต้องเสียแฟนไปแลว้ หญงิ สาวอาจจะตอ้ งมา
เสยี ชีวติ ตัวเองไปด้วยอีกคน....

'ทำไม....ทุกคนถึงไดเ้ กลียดเราถึงขนาดนัี....'

301

เธอเองก็ยงั ไม่ค่อยเข้าใจนัก ว่าสถานการณ์มนั กลายเปน็ แบบนไ้ี ด้
อย่างไร
ทำไมทกุ คนถงึ เช่ือในส่ิงที่คนคนนัน้ พูด?....เพราะเขาเอาข้อมูลจาก
สื่อหลักมาพูดอย่างนนั้ เหรอ?...
ทำไมไม่มใี ครเกิดสงสยั แล้วมาถามเธอเลย ว่าเรอ่ื งจริงๆมันเป็นมา
ยังไง....

เรอ่ื งซื้อของ อนั น้เี ปน็ ความต้องการของเธอเอง อันน้ีไมเ่ ถียง
ส่วนเรื่องไปเทีย่ ว เรื่องงอแง เรอ่ื งออดอ้อน อนั น้คี ือการสวีทกนั ของ
ครู่ ักตามปกติ ตัวเธอไมไ่ ด้อยากได้ของทีต่ นเองบอกไปมากถึงขนาด
นั้น เธอก็แค่อยากจะอ้อนเขาเฉยๆ...
สว่ นเร่ืองถามถึงคา่ สนิ สอด ค่างานแต่งบ่อยๆ....อันน้ีกม็ ที มี่ า
เพราะพ่อแม่ของเธอ ไม่คอ่ ยชอบชายผู้นส้ี ักเทา่ ไหร่ เนือ่ งด้วยความ
จน และอาชีพเขาเอง ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรนกั
พอ่ และแม่จึงพยายามจับคูเ่ ธอกบั ผูช้ ายทีร่ วยกว่า จนเปน็ เหตุให้มี
ภาพหลุดทเ่ี ธอไปเดทกับผู้ชายคนอืน่ อยา่ งทีเ่ หน็
ซง่ึ การขดั ขืน มันก็ไดผ้ ลแคช่ ว่ งเวลาหนึ่งเท่าน้นั ดงั น้นั การทเ่ี ธอ
มกั จะถามเรื่องค่าสนิ สอดและคา่ จดั งานบ่อยๆ ก็เพอื่ เป็นการเตอื น

302

ชายคนรักกลายๆ วา่ ' รีบมาขอฉันแต่งงานเรว็ ๆเขา้ ...กอ่ นท่พี ่อกบั
แม่จะจับฉนั สง่ ให้กับคนอ่ืน ' ซึง่ แฟนของเธอกร็ เู้ ร่ืองนี้ด.ี ...

คดิ ไม่ถึงจริงๆ วา่ เขาจะลงมือทำเร่ืองท่ีอุกอาจถงึ ขนาดน้นั ....

ครง้ั นึงทเี่ ธอกับเขาได้คุยกนั ก่อนท่เี ขาจะหนีไป แลว้ ถูกวิสามัญ

เขาบอกกับเธอเอง คนแรก เขายงิ เพราะคนคนน้นั กำลงั จะกด
สัญญาณเรยี กตำรวจ

คนทีส่ อง เขายิง เพราะคนคนนัน้ มีมีด และกำลงั จะพ่งุ เข้ามาแทง
เขา

สว่ นคนแก่ ผู้หญงิ และเด็ก...สามคนน้ี โดนลกู หลงจากการยิงกัน
ระหว่างเขาและตำรวจ....ตวั เขา ไม่ไดต้ งั้ ใจจะฆ่าสามคนนีๆ้ เลย
จริงๆ...

แต่จะพูดอะไรไป...ตอนนีก้ ็ไม่มปี ระโยชนอ์ ะไรแลว้

เพราะคนท่ีตายไปแล้ว จะไม่สามารถแก้ต่างอะไรใหต้ วั เองได้อีก...

แตน่ น่ั ....กเ็ ปน็ สิ่งที่เธอเขา้ ใจผิด...

อย่าว่าแตค่ นตายเลย....คนเปน็ เอง กแ็ ก้ตา่ งใหต้ วั เองไม่ได้
เหมือนกนั โดยเฉพาะอยา่ งยง่ิ ถา้ คนเป็นคนนัน้ กลายเป็นจำเลย
ของสงั คมไปแลว้ เพราะไม่วา่ จะพูดอะไรไป ก็ไม่มใี ครเชอื่ ส่ิงทเ่ี รา
พดู อีก

303

ดงั นัน้ หญงิ สาวจึงไดแ้ ต่นอนหมดอาลัยตายอยากเพยี งลำพังในห้อง
รอรับวาระสดุ ทา้ ยทกี่ ำลงั จะมาถงึ ตนอย่างเงียบๆ และสิน้ หวงั
แมจ้ ะรู้สึกกลัวถกู ฆ่าอย่บู ้าง แต่เธอในตอนนี้ กไ็ ม่รเู้ หมือนกัน ว่า
ควรจะทำเชน่ ใด
พ่อกับแม่ก็อยู่กนั คนละบ้านกับเธอ คนทีร่ ักเธอมากทสี่ ุดในยามน้ี
และนา่ จะเป็นคนเพียงคนเดียวที่ปกปอ้ งเธอได้ กไ็ มอ่ ยู่แล้วดว้ ย....

หญิงสาวนอนร้องไห้อยู่ในหอ้ งพักใหญๆ่ ในใจทั้งเจบ็ ปวดกับส่ิงที่
ตัวเองเจอ และหวาดกลัวการมาถงึ ของพวกชาวบ้านหัวรนุ แรง
จะมากันตอนไหน...อีกนานรึเปลา่ ...
และทส่ี ำคัญ พวกนน้ั จะหาเธอเจอหรือไม.่ ..และถ้าเจอ พวกน้นั จะ
ทรมานเธออยา่ งไรบ้าง....

ขณะทก่ี ำลังคิดฟงุ้ ซา่ นอยูน่ น้ั เอง เสียงเสียงหน่ึงท่ีดังข้ึนจากข้าง
นอก ก็ไดจ้ ุดประกายความหวงั ให้กบั เธออกี ครง้ั

304

" น่ีคอื เจ้าหนา้ ตำรวจ!! ตอนน้คี ณุ สายปา่ น ยงั อยู่ในบ้านรเึ ปลา่ ครับ!
"

เม่อื ไดย้ นิ ดงั น้ัน หญิงสาวกล็ ุกขนึ้ ยืน ก่อนจะเดนิ ไปสอ่ งทีห่ นา้ ตา่ ง
ของห้องนอนชัน้ 2 ทเ่ี ธอกำลังซอ่ นตัวอยู่

'ตำรวจ....ตำรวจจรงิ ๆด้วย!! '

หญิงสาวมองภาพตรงหนา้ ด้วยใจท่เี ร่ิมมีความหวงั ขน้ึ มาอีกคร้ัง
กอ่ นที่เธอจะตะโกนตอบ

" ฉันยงั อยูใ่ นน้คี ่ะ คุณตำรวจ!! "

" สารวตั รใหผ้ มมาพาตัวคุณไปโรงพกั เพ่อื อารักขา....รบี ลงมาเถอะ
ครับ!! กอ่ นทจี่ ะมีใครมาเห็น! "

305

" ค...ค่ะๆ!!! "
หญิงสาวตอบ เธอปาดนำ้ ตาบนหน้า เพ่ือที่จะไดม้ องเหน็ ชดั ขึน้
กอ่ นจะรบี ควา้ เสอื้ นอกมาสวม แลว้ วิ่งลงไปขน้ึ รถทนั ที

*******
" รายงานสถานการณ!์ ! ตอนน้ีเราเจอเป้าหมายแลว้ กำลงั มงุ่ หนา้
กลบั ฐาน ทราบแล้วเปลย่ี น!! "

" พวกเขา.....กำลังจะมาฆ่าฉันจรงิ ๆรึคะ....."

" พวกเราเองก็ไม่แนใ่ จเหมือนกันครับวา่ พวกนน้ั จะมาจริงรึเปลา่
แตท่ ่ีแน่ ๆ นักฆ่าลึกลบั ทชี่ ื่อผ้ลู งทัณฑ์ จะต้องมาแนน่ อน
ก่อนหนา้ นี้ พวกคนท่ีถูกหมายหวั แบบเดยี วกับคุณ ก็มกั จะไม่มีใคร
รอดจากเง้ือมมือของผู้ลงทัณฑเ์ ลยสกั คน.....ทางสารวตั ร เลยอยาก
พาคุณมาหลบภัยท่ีนน่ั เพ่อื ความชัวรน์ ะ่ ครบั .... " นายตำรวจท่กี ำลงั
ขบั รถตอบ

306

" ม....มีการหมายหัวกนั ด้วยรคึ ะ!?! "

" คณุ อาจจะไม่เชื่อ แต่ปจั จบุ ันมีแอพลิเคชั่นตัวนงึ ท่ีอนุญาตให้คน
สามารถโหวตกันเองได้.....ถา้ ถกู โหวตใหต้ ายมากๆ กจ็ ะมกี ารหมาย
หวั กันเกดิ ขน้ึ
แต่ไม่รวู้ ่าทำไม รอบนถ้ี ึงไดม้ ีการปลุกระดมพวกหวั รุนแรงก่อนท่ีผู้
ลงทณั ฑ์จะลงมือ...." เมอ่ื เหน็ ว่าคู่หขู องตนบอกไปแล้ว นายตำรวจที่
นั่งขา้ งๆจะบอกแทน

" แล้วแบบนพ้ี วกคุณจะรบั มือกบั ผ้ลู งทณั ฑ์ และพวกหวั รนุ แรง
พร้อมๆกนั ได้รคึ ะ?!?! "

".......พวกเราเอง....กไ็ มม่ ัน่ ใจเหมอื นกนั ว่าจะต้านพวกมนั ไวไ้ ด้ม้ัย
แตพ่ วกเราจะใหด้ ีที่สุดครั-----------"

โครมมมมมมม!!!!

307

พูดยังไมท่ นั จบประโยค รถตำรวจก็ถูกพุ่งชนเข้าอย่างจัง โดยรถ
ลึกลบั ที่จู่ ๆก็มาปรากฏดา้ นข้างตอนไหนก็มิอาจทราบได้
ความแรงในการชน มากพอถึงข้นั ทำใหร้ ถตำรวจพลิกควำ่ ได้เลย
ทีเดียว!!

" โอย......"

" อา....."

ตำรวจคนขับ และหญิงสาวที่อยู่ในรถร้องโอดครวญดว้ ยความ
เจ็บปวด สว่ นตำรวจอกี คน ก็หมดสตไิ ปแลว้ เรียบรอ้ ย แต่ยังไม่ทนั
จะหายดี แสงไฟสว่างวาบ ก็ถูกสอ่ งมายงั จดุ ที่พวกเขาอยทู่ ันที

" เจอตัวแลว้ วววววววว!!!! " เสยี งของชายหนุ่มผหู้ นึ่งทีฟ่ งั ดูนา่ ขนลกุ
ดังขึน้ ก่อนทก่ี ลุ่มคนแปลกหน้าจะกา้ วลงมาจากรถ แตล่ ะคนสวม
หน้ากากปิดหน้าและสวมถุงมือกันมิดชิด ในมอื ของพวกเขา มีทงั้
ท่อเหล็ก ไม้เบสบอล ประแจ ชะแลง และของแข็งนานาชนิดท่ี
สามารถหยบิ มาตีหวั คนได้

308

' พ....พวกหัวรุนแรง....ง้นั เหรอ!!! '
นายตำรวจคนขบั คดิ อยา่ งตน่ื ตระหนก เขาพยายามชกั ปนื ของตน
ออกมาจากซอง หมายจะยิงขู่คนแปลกหนา้ พวกน้ัน...
แต่ทว่ามนั กส็ ายเกนิ ไป เมอื่ หน่ึงในคนแปลกหน้าได้มาถงึ รถของ
พวกเขา มันเปิดประตูรถและแย่งปนื ของเขาทเี่ พิ่งชกั ออกมาไปต่อ
หนา้ ต่อตา

กอ่ นท่ีมอื อีกหลายขา้ งจะยืน่ เข้ามา และพยายามลากร่างของเขา
และคหู่ ูออกไป

" ค....คุณสายปา่ น...รีบหนีไปเร็วครับ !!!"

เมอ่ื ไดย้ นิ ดงั น้นั หญงิ สาวก็ไม่รอชา้ เธอใชจ้ งั หวะตอนท่ตี ำรวจทั้ง
สองกำลงั โดนดงึ ออกไป รบี มุดออกจากทางกระจกดา้ นหลังรถ
จากนัน้ ก็ฝนื ทนเจ็บเพ่ือลกุ ขน้ึ แลว้ รบี ว่งิ หนีออกมาจากรถตำรวจที่
พลิกควำ่ น่นั อยา่ งไม่คิดชีวิตทันที

309

หลังจากวงิ่ มาได้สักพัก สายป่านกว็ ิ่งมาถึงตรอกซอกซอยแห่งหนึง่
ซ่งึ เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคอื ที่ไหน
แตก่ ระน้นั เธอเองกไ็ มม่ ีทางเลอื กอน่ื อีก นอกจากต้องวงิ่ เข้าไปขา้ ง
ใน เพราะสว่ นลกึ ในใจเธอ เหมือนจะรสู้ ึกได้ ว่าเรื่องทุกอย่างมันยัง
ไม่จบ

" แฮก่ ....แฮก่ ...." ว่ิงมาได้คร่เู ดียว เสียงมอเตอร์ไซต์ก็ดังขน้ึ ณ ตรง
ปากซอยทเ่ี ธอเคยอยู่เมือ่ สักครู่ เหน็ ไดช้ ดั ว่าสญั ชาตญาณเธอมัน
ชา่ งแมน่ เสยี จริง

หญงิ สาวเรม่ิ หล่งั น้ำตาออกมาอีกครั้งดว้ ยความหวาดกลัว เธอ
ในตอนนแี้ ทบจะไมร่ ู้ว่าจะหนีไปไหนแล้ว ได้แต่วิ่งเขา้ ไปลึกขึ้นเรือ่ ย
ๆอยา่ งไร้จดุ หมาย
แตใ่ นท่ีสุด การด้นิ รนของเธอกส็ ้ินสดุ ลง เมือ่ จู่ ๆ ก็มรี า่ งหนาๆรา่ ง
หน่ึงวิง่ เขา้ มาตะครบุ ตัวเธอจากด้านข้างเข้าอยา่ งจงั ...

310

*******

" หึ ๆ...อะไรกนั คุณตำรวจ.... " ชายรา่ งสูงที่ดโู รคจิตเอ่ยข้ึน กอ่ นจะ
ใช้ไม้เบสบอลจ่อเขา้ ไปที่หนา้ ของนายตำรวจคนขบั ซึง่ บัดน้ี เตม็ ไป
บาดแผลทเ่ี กิดจากรถคว่ำ และท่ีเกิดจากฝา่ เท้าของบรรดาคนแปลก
หนา้ จำนวนหลายสบิ ขา้ ง
" น่คี ุณคิดจะพาคนร้ายหนพี วกเราอย่างนนั้ เหรอ?...."

" ....พาประชาชนตาดำๆ... หนีพวกคนบา้ ....มนั กถ็ ูกแล้วน่.ี ..."

" อ๋อ....คนบา้ งั้นเหรอ...."

ชายคนนั้นพูดด้วยท่าทรี าวกับจะหัวเราะ ก่อนทเ่ี ขาจะง้างไม้ข้นึ
แล้วฟาดใส่ลำตวั ของนายตำรวจคนน้ันเตม็ แรง

311

ผัวะ!!!!

" อั่ค!!! " นายตำรวจร้องเสียงหลง รสู้ กึ เจ็บแปลบ คลา้ ยกับกระดูก
ซีโ่ ครงจะหกั แต่ก็ยังถอื ว่าโชคดี ทช่ี ายคนนีย้ งั ไม่กะจะเลน่ ถึงตาย
เพราะถ้าเขาหวดไม้ด้วยแรงแบบเดียวกับเมื่อสกั ครู่ใส่หวั
นายตำรวจคนน้ีกค็ งจะลาโลกไปแลว้ ...

" เพราะมนั ไม่ได้ทำผดิ โดยตรง มนั ก็เลยไม่ต้องรับโทษอย่างง้นั
เหรอ!!! คนท่ีหลับหหู ลับตาปกป้องคนแบบนัน้ อย่างพวกคุณ
ตา่ งหาก ทีเ่ ปน็ บ้าน่ะ!!!! "

ชายคนนนั้ ตะโกนใส่หน้านายตำรวจคนขับดว้ ยความโกรธเกร้ียว
พลางใช้มือจกิ หัวนายตำรวจคนนั้นไปดว้ ยอยา่ งไม่กลัวเกรง

"คอยดูนะ....เดยี๋ วสง่ ยยั นนั่ ให้ผู้ลงทัณฑเ์ ม่ือไหร่.....เด๋ยี วเราจะมาคิด
บัญชกี ับพวกคุณต่อ หมัน่ ไส้มานานแล้ว ไอ้พวกผดุงความยุติธรรม
จอมปลอมเนย่ี ------"

312

ชายคนนั้นพูดยังไมท่ นั จบประโยค เสยี งของเขากเ็ งียบหายไปอย่าง
กระทันหนั ก่อนท่ีเสียงหนักๆคล้ายกับของตก จะดังขั้นข้างๆรา่ ง
ของนายตำรวจ

" ........???....."
นายตำรวจพยายามเพ่งตามองภาพตรงหนา้ แต่เพราะเลอื ดที่เกดิ
จากบาดแผลบนคว้ิ บวกกับอาการมนึ ๆ ที่เกิดจากรถคว่ำและการ
รมุ กระทบื ทำให้เขามองภาพตรงหน้าได้ไม่ค่อยชดั เทา่ ไหร่นัก

แหมะ....

ละอองหยดเลือดกระเซ็นมาโดนใบหน้าของนายตำรวจหนุ่ม พอ
รวมกับรา่ งทเ่ี คลอื่ นไหวอย่างเลือนลางตรงหนา้ เขาก็พอจะเดาได้
แล้ว ว่าเมอื่ สักคร่เู กดิ อะไรขึน้
จนในไม่ชา้ ทกุ อย่างกก็ ลับเข้าสูค่ วามสงบ....แม้จะยังไม่แน่ใจว่าใช่
อย่างที่ตนเองคดิ รึเปล่า แต่นายตำรวจคนนก้ี ร็ ู้สึกเบาใจไปกวา่ ครึ่ง
แล้ว

313

ตบุ๊ ....

วตั ถแุ ข็งๆลอยมากระแทกขาของเขา....มนั คอื ปืนลูกโมข่ นาด .38
ของเขาท่ีถูกแย่งไปนั่นเอง....
ก่อนที่เสียงทีฟ่ ังดเู รยี บ ๆจะดังขึ้น

" เป็นยงั ไงบา้ ง......ยังไหวอยรู่ ึเปล่า...."

" ก....กพ็ อไหว...ครับ...." นายตำรวจหนุม่ ตอบ ทันทีทรี่ วู้ ่าใช่อย่างท่ี
คิด ความหวาดกลัวเม่ือสกั ครู่กม็ ลายหายไป ความโล่งอกโล่งใจ ก็
เขา้ มาแทนท่ี

" เด๋ยี วพวกน้ันก็จะมาแลว้ .....ถ้าระหว่างน้นั มีใครลกุ ข้ึนมา กย็ ิงมัน
ซะ....เขา้ ใจม้ัย..."

" ค...ครับ...."

314

" เอาละ่ .....รออย่นู ่ีแปปนึงนะ...."

ชายสวมหนา้ กากหมีกอดรดั ร่างของหญงิ สาวเอาไวแ้ นน่ ก่อนท่ชี าย
สวมหนา้ กากเสอื จะวิ่งเขา้ มา แลว้ เตะใส่ท้องของสายปา่ นเข้าอย่าง
จัง

พลกั่ !!!!

" ว่ิงไวนกั นะ นงั บ้าน!ี่ !!!"

" ออ่ ค!!! " หญิงสาวร้องเสยี งหลง พลันสำรอกนำ้ ย่อยในกระเพาะ
ออกมาอยา่ งเจ็บปวด
หน้ากากหมเี ห็นดังนนั้ ก็ปล่อยหญิงสาวให้เป็นอิสระ เพราะถงึ
อย่างไร จุกแบบนี้ก็คงจะลุกไมข่ ้นึ แล้ว กอ่ นจะใช้มือหนาๆดงึ ผม
ยาวๆของสายปา่ นข้ึนมาด้วยความสะใจ

315

" ไมต่ ้องหว่ งไปนะน้องสาว....เจ็บอีกแค่นดิ เดียว....เด๋ยี วน้องก็ได้ไป
เจอผวั น้องในนรกแล้วละ่ ... "

" พ....พวกคณุ ....ทำแบบนี้ทำไม...."

" ทำไมนะ่ เหรอ.....

ถามหนอ่ ย....แกคิดว่าพวกเราไมร่ ้สู กึ อะไรงัน้ เหรอ!! เวลาทพ่ี วกคน
ชว่ั อยา่ งพวกแกลอยนวล เพราะไม่ได้ทำผดิ ข้อกฎหมายทีบ่ ัญญตั ิ
เอาไว้น่ะ! หา!!!! พวกเรารู้!! พวกเราเหน็ !! แต่กท็ ำอะไรคนอย่างพวก
แกไม่ได้ ไม่อยา่ งงนั้ ก็จะกลายเป็นเราทีผ่ ิดกฎหมายซะเอง!!! "

" แต่ถ้าคุณทำแบบน.ี้ ....มนั ก็ผิดกฎหมายอยูด่ .ี ..ไมใ่ ช่เหรอ.... "

" แล้วไง!!! ตอนน้ีมันไม่เหมือนเดิมอีกแลว้ !!! เพราะตอนนี!้ ! พระเจา้
ได้สง่ ผู้ลงทัณฑ์มาชว่ ยพวกเราแล้ว!!! ตอ่ จากน้ีอะไรหรือใครหน้า

316

ไหนก็ปกป้องพวกแกไมไ่ ด้อกี !!! ไมว่ า่ จะเป็นกฎหมายเฮงซวยน่นั !!
หรอื ไอ้พวกตำรวจผู้ผดงุ ความยตุ ิธรรมจอมปลอมน่ันก็ตาม!! "

" แหม....แหม...แหม...."

" !?!?! "

นำ้ เสยี งทฟ่ี ังดยู ียวนดังข้นึ จากดา้ นหลัง ทำใหห้ นา้ กากหมี หนา้ กาก
เสือ รวมไปถงึ คนในแกง๊ คนอ่ืนๆถึงกบั หยุดชะงกั และหนั ไปมองยัง
ตน้ เสียงดังกลา่ ว

" ดูจะมัน่ ใจในเซนทข์ องตวั เองจงั เลยนะ.....งัน้ ฉนั ขอถามกลบั บา้ ง....
แกร้ไู ด้ยังไง...ว่าตัวเองตดั สินใจคนไม่ผดิ น่ะ...."
และตน้ เสยี งท่ีวา่ ก็ไม่ใชใ่ ครท่ีไหน....
หมวดดวิ้ นั่นเอง

317

" ก็แหงสิ!!! ก็เหน็ อยคู่ าตา!! ขา่ วกอ็ อกทุกชอ่ ง! ไม่ไดด้ ูบ้างรึไงวะ!?! "

" แหม....ก็นะ.....เหน็ พวกแกบน่ กฎหมายอยา่ งโนน่ อย่างน้.ี ...
ดา่ พวกเรา...ท่ที ำงานกันเป็นขั้นเป็นตอนกวา่ จะจบั ใครสักคนได้....
แตต่ วั พวกแกเอง กลบั ถือไมอ้ อกมาไลต่ ีคน เพราะดขู ่าวปั่นจากส่ือ
เสย้ี มมากเกินไป....ดยู ังไง ก็ไม่นา่ จะใช่คนท่ีตัดสนิ คนอื่นได้อย่าง
ถกู ต้องล่ะนะ...พวกแกน่ะ! "

เมื่อได้ยินอย่างนน้ั ชายสวมโม่งคนหนง่ึ กช็ ไู ม้หนา้ สามไปยงั ตำรวจ
หนมุ่ พลางตะโกนออกมาดว้ ยความหงุดหงิด

" พูดแบบน้ัน แกเองก็เป็นพวกมนั สนิ ะ!!!

แกเคยรบู้ ้างมยั้ !! ว่ามันมคี นช่วั ลอยนวลไปได้กี่คน เพราะกฎหมาย
เฮงซวยของพวกแกน่ะ!! ทงั้ พวกทไ่ี ม่ได้ทำผิดโดยตรง แล้วแอบ็ เปน็
ผบู้ รสิ ทุ ธิ์! ทง้ั พวกคนใหญ่คนโต ทเ่ี อาเงนิ ฟาดหน้าพวกแก แลว้ รอด
คุกมาได้แบบหน้าด้านๆ!!!

318

รอู้ ะไรม้ยั !! พวกฉันสดุ ทนกบั กฎหมายง่เี ง่าของพวกแกเตม็ ทแี ล้ว!!! "

" เอ่มิ ....เรอ่ื งคนแอ็บอะไรนั่น กม็ ันไมไ่ ด้ทำผิดอะไรนีห่ วา่ ...จะไปจบั
เขาสมุ่ สีส่ มุ่ ห้าไดย้ ังไง....
ส่วนเรอ่ื งคนใหญ่คนโต อนั นไี้ มเ่ ถยี ง...." ชายหนุม่ พูดออกมาดว้ ยสี
หนา้ ทด่ี เู จื่อนๆ เพราะแม้อกี ฝ่ายจะตรรกะเพย้ี นๆอยูบ่ ้าง แต่ก็มบี าง
ขอ้ ทเ่ี ขาร้สู กึ ว่ามันเป็นอยา่ งนนั้ จริงๆ

" เออสิ!!! โจรเขียนกฎหมายเพ่อื เอื้อโจรดว้ ยกัน แลว้ มนั จะร้ไู ด้ยังไง
วา่ ตวั เองกำลงั ทำผิด!?! เพราะง้ัน ถา้ ไม่อยากเจ็บตวั ก็รีบไสหวั ไป
ซะ!!!! เดย๋ี วเรือ่ งความยุติธรรม พวกเราจะเป็นคนจดั การเอง!!! "

" ออ๋ ...งัน้ เหรอ.." ตำรวจหนมุ่ พดู ตอบด้วยท่าทีเนิบๆ กอ่ นจะ
หลับตาลง แล้วพูดต่อ
" พวกแกทำร้ายตำรวจไปสอง....แถมยงั ทำร้ายผหู้ ญิงท่ีไม่มีทางสู้อีก
.....
ขนื ฉันยอมถอยละ่ ก็....คงมีหวงั ได้เป็นผู้ผดงุ ความยุติธรรม
จอมปลอมจรงิ ๆแหงๆ...."

319

ระหว่างท่ีพูด ตำรวจหน่มุ กล็ ืมตาขึ้นมาอีกครงั้ ....
คราวนแี้ ววตาทด่ี สู บายๆของเขา ก็ได้แปรเปลยี่ นไปจากเดิมอย่าง
ส้นิ เชงิ มนั กลายเปน็ แววตาที่ดูดรุ า้ ย เหมอื นสัตว์ปา่ กระหายเลอื ด
ไม่มีผดิ

".....ม..ม....หมวดดว้ิ !?!? " ชายสวมโมง่ อกี คนอุทานออกมาอยา่ ง
ขวญั เสีย เม่ือตระหนกั ได้วา่ พวกตนกำลงั คุยอยู่กับใคร

" รู้จกั มันด้วยง้ันเหรอ??? " ชายสวมโม่งท่ชี ีไ้ มห้ ันมาถาม

" เคยเจออยู่ครงั้ นงึ ....ตอนนั้นเขาสวมโม่งอยู่ ฉันเลยไม่ได้เห็นหน้า
เขา....
แตแ่ ววตานัน่ !!! ไมผ่ ิดแน!่ !! ดวงตาทด่ี ูเหมือนกับสัตว์รา้ ยนน่ั !!! "

ทนั ทีที่ไดย้ ินนำ้ เสียง และไดเ้ หน็ ท่าทที ดี่ หู วาดกลัวของเพื่อนร่วม
แกง็ ค์ของตัวเอง สมาชกิ แกง็ ค์คนอื่นๆ ก็เรมิ่ มองหน้ากนั ดว้ ยความ
สับสน ปนหวาดกลวั นิดๆ

320

" โฮ!่ มีคนจำฉันได้ด้วยแฮะ....แต่ก็เอาเถอะ....." ตำรวจหนมุ่ พดู
กอ่ นจะค่อยๆลว้ งเขา้ ไปในช่องลบั ทอ่ี ย่ดู ้านในเสือ้ นอกของตน

หมับ.....

มอื หนาๆของเขาค่อยๆหยบิ ของส่ิงหนงึ่ ออกมา มนั คือวตั ถุ
ประหลาดทรงกระบอกสีดำ สร้างความสงสยั และบรรยากาศทดี่ ูไม่
นา่ ไวว้ างใจให้กบั ผู้พบเหน็

" จะเพ่ือนเกา่ เพอื่ นแก่ หรือพวกหนา้ ใหม.่ .....ยงั ไงก็ต้องโดน
เหมือนกันอยู่ด.ี ..."
ตำรวจหน่มุ กดสวิตช์ตรงท้ายด้ามจบั อยา่ งเชือ่ งชา้ ก่อนจะกลา่ วต่อ
" ร้รู เึ ปล่า.....วา่ ชอ่ื ' ดว้ิ ' ของฉัน...
มันได้มายังไงกันน่ะ?....."
ทนั ทที ี่พดู จบ ก็เปน็ จงั หวะเดียวกับท่ปี ุ่มถูกกด ชายหนมุ่ เขยา่
กระบอกนน่ั เพียงคร้ังเดยี ว วัตถุทรงกระบอกสดี ำทอ่ นอนื่ ๆกไ็ หลลง

321

มาจากวัตถุทรงกระบอกช้ินแรก ก่อนท่ีมันจะยึดตวั เขา้ ดว้ ยกันแนน่
และกลายเป็นกระบองเหล็กสีดำเขม้ ไปโดยปรยิ าย....

แกรก็ !!!!!

สว่ นดา้ มจบั ยาวพอจะถือได้ท้ังสองมือ ตวั กระบองยาวราว ๆ 2 ฟตุ
กวา่ ๆ ชนิดที่สามารถหวดกบั ดาบได้อยา่ งสบายๆ
และแม้มันจะยาวถึงขนาดนี้ ข้อต่อของกระบอง กลบั ไม่มีสว่ นไหนท่ี
หลวมหรอื คลอนเลยแมแ้ ตน่ ้อย ทกุ ชิน้ สว่ นยดึ เข้าด้วยกนั แน่น จน
ราวกับเป็นเนอ้ื เดียวกนั และจะไม่คลายตวั กลบั สู่สภาพเดิม จนกวา่
ปุ่มตรงท้ายด้ามจะถูกกดอีกคร้ัง

" ด....ด้ิว(กระบองยดื หด)ตำรวจ....งัน้ เหรอ!?!? "
ชายสวมโมง่ คนทส่ี ามเอ่ยขึ้น แต่ยงั ไม่ทันจะทำอะไร หนา้ กากเสือที่
ดูจะเลือดร้อนกว่าใครกว็ ่งิ ใส่หมวดด้วิ ทันที

322

" ย้ากกกกก!!!! " เขาแหกปากลั่น พลนั เหว่ยี งไม้เบสบอลใส่ร่าง
ตรงหน้าแบบไม่คดิ อะไรทันที

และการไมค่ ิดหน้าคิดหลังน้เี อง กค็ อื บทเรียนราคาแพงของเขา

เคร้ง!!

ไมเ้ บสบอลยังหวดลงมาไม่ถงึ ตัว หมวดดิ้วสะบดั มอื ลวกๆเพยี งคร้ัง
เดียว ไม้เบสบอลท่หี นักอ้ึง ก็ถูกกระบองเหล็กที่บึกบึนไมแ่ พก้ นั ปัด
ออกไปด้านข้างอย่างง่ายดาย
และทนั ทีทีป่ ัดเสร็จ กระบองเหล็กนั่นก็ตวดั กลบั มาทางเดิม บดขย้ี
ศรี ษะของหนา้ กากเสอื ทไี่ ร้การป้องกันในทันทีอย่างเหย้ี มโหด

ผัวะ!!!!

323

ขมับของหน้ากากเสือแตกจนเลือดทะลัก สติสัมปชัญญะดบั วบู ลง
แทบจะทนั ทรี าวกับถูกปิดสวิสต์ ทำใหร้ ่างหนาๆของเขาเร่ิมทรุดลง
มาอยใู่ นทา่ คุกเขา่ และหยดุ อยู่ห่างจากร่างของหมวดดิว้ ไปไมก่ ค่ี บื

หมวดดิว้ ไมพ่ ูดพรำ่ ทำเพลง แทนทจี่ ะดันรา่ งที่ขวางทางอยู่ออกไป
ดๆี
กระบองในมือของเขากห็ วดเขา้ ก้านคอของหน้ากากเสอื อีกครง้ั จน
ทำให้ร่างท่ีคกุ เข่าอยู่ กระเดน็ ออกไปด้านข้างทันทีราวกับโดนเตะ

" !!!!! " กลุ่มคนสวมหน้ากากจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างต่ืนตะลึง
แต่ยังไม่ทนั จะได้ไหวตัวทำอะไร หมวดดิ้วกเ็ รมิ่ เปิดฉากบุกทันที!!

ฟุบ!!!!

ขาของเขาย่อลงเล็กน้อย ก่อนจะดดี ออกไป เพยี งพรบิ ตาเดียว ร่าง
ของหมวดดวิ้ ก็มาโผลต่ รงหน้าชายสวมโมง่ ดวงซวยเสยี แล้ว!!

324

----------

" นา่ เสียดาย.....จรงิ ๆด้วย...."

" นายหมายความว่ายงั ไง? "

" นายก็เห็นในคลปิ แลว้ น่.ี ...ชายคนน้ี เป็นแคน่ ักแสดงแท้ๆ แตก่ ลับ
ใชท้ า่ พุง่ ตวั แบบเดยี วกับฉันได้...ไหนจะฝดี าบที่รวดเรว็ และแมน่ ยำ
นั่นอกี ....
นี่มนั ไม่ใชแ่ คน่ ักแสดงแลว้ เขาคอื ยอดคนชัดๆ!! "

" เฮอะ! แลว้ ไง? นายจะบอกวา่ ใครทีฝ่ ึกวิชาแปลกๆแบบนายได้
จะตอ้ งเป็นคนดหี มดงน้ั สิ? "

" เปล่าหรอก....

325

เรอื่ งนิสยั ฉันลองไปถามคนที่รจู้ กั เขาดูแลว้ ....ทกุ คนตา่ งพดู เปน็
เสยี งเดยี วกัน วา่ ชายคนนเ้ี ปน็ คนดีขนาดไหน....

ส่วนในด้านฝมี อื .....อย่าว่าแตเ่ พลงดาบน่ันเลย ลำพังแคท่ ่าพุ่ง....
นน่ั นะ่ ....ไม่ใช่ของที่คนท่ัวไปจะสามารถใชไ้ ดห้ รอกนะ...ถา้ ฝึกไม่
หนกั พอ ถา้ ใจไม่สู้ ถ้าไมม่ ีความมงุ่ มน่ั ถ้าไม่มีวินัยในการฝึก ก็ไม่มี
ทางทจี่ ะใช้ท่าแบบน้ีได้หรอก....

เป็นคนที่นิสยั กด็ ี ฝีมือการตอ่ สู้กย็ อดเยี่ยม....คนทม่ี คี ุณภาพทัง้ สอง
ด้านขนาดนี้ ตอ้ งมาตายเพราะเรอ่ื งไมเ่ ปน็ เร่ือง แบบน้จี ะไมเ่ รยี กวา่
นา่ เสียดายไดย้ ังไง!!

คอยดูนะ....ไอ้พวกท่ีทำเรื่องแบบน้ี มนั จะต้องชดใช้กบั สิ่งที่มันทำ
อยา่ งสาสม!!! "

----------

326

ชายสวมโมง่ จ้องมองรา่ งตรงหน้าจนตาแทบจะถลน เมื่อตะกกี้ เ็ หน็
อย่หู ่างไปตั้งหลายเมตรนีน่ า!! เผลอแปปเดยี ว ทำไมถงึ เข้ามาใกล้
เขาได้เรว็ ขนาดนี!้ ?!?

ผัวะ!!!

เพียงเสีย้ ววินาทีตอ่ มา กระบองเหล็กสดี ำกห็ วดขนึ้ ดา้ นบน ฟาดคาง
ของชายสวมโม่งคนนนั้ จนหน้าหันฟา้ และหมดสตไิ ปเปน็ รายที่ 2
ไปในบัดดล

หมวดดว้ิ ไม่ปลอ่ ยเวลาใหเ้ สยี เปล่า เขาดนั รา่ งนนั่ จนเซไปโดนชาย
สวมโม่งอกี คนทีอ่ ยู่ดา้ นข้างอีกคนจนเสยี จังหวะ ก่อนจะหันไปอีก
ทาง แลว้ ฟาดกระบองใสช่ ายสวมหนา้ กากท่ียังไม่ทันต้ังตัวทันที จน
สลบไปเป็นรายท่ี 3

พอฟาดชายคนนั้นจนล้ม เขาก็หนั กลับไปยังชายสวมโมง่ ท่โี ดนร่าง
ของเพ่อื นชนจนเสียจงั หวะเมื่อสักครู่ ก่อนจะยนื่ กระบองออกไป
แลว้ เคาะกลางหัวชายสวมโมง่ คนน้นั ในจงั หวะทเี่ ขาเพ่ิงดนั รา่ ง
เพ่ือนรวมแกง็ ออกไปแบบพอดบิ พอดี ส่งผลใหเ้ ขาหลบั ตามเพื่อนไป
อีกคน เปน็ รายที่ 4

พอจัดการดา้ นข้างซ้ายขวาเสรจ็ เขากเ็ ร่มิ เลน่ งานคนที่อยูข่ ้างหน้า
ต่ออย่างรวดเร็ว

327

หมวดดวิ้ เปล่ยี นไปถอื กระบองในแนวนอน ก่อนจะจบั กระบอง
กระแทกใส่คอหอยชายสวมหนา้ กากทอ่ี ยดู่ า้ นหน้าตนทันที แต่ดู
เหมือนเขาจะยงั ไมส่ าแกใ่ จ เขาก้าวถอยหลงั มาคบื นึง กอ่ นจะใช้
มอื นึงจบั ปลายกระบองไว้ ส่วนอีกมือก็กดกระบองไปขา้ งหนา้ พอ
ชายที่ถกู กระแทกคอเงยหน้าขน้ึ มา ชายหนุ่มกป็ ล่อยปลายกระบอง
ทร่ี ั้งไว้ และดีดกระบองเขา้ หน้าชายคนน้นั ทันที สง่ ผลใหเ้ ขาร่วงไป
เป็นรายท่ี 5

หลังจากจดั การคนตรงหน้าเสรจ็ ชายหน่มุ กห็ ันไปยังดา้ นขา้ งอกี ครง้ั
ปรากฏรา่ งของชายสวมโม่งคนหนึ่งทกี่ ำลังเหว่ียงไมห้ น้าสามมาใส่
ศีรษะของเขาในแนวระดับ

ป่ึก!!!

ตำรวจหนุ่มฟาดกระบองของตนใส่ไม้หนา้ สามของอีกฝา่ ยทันที ด้วย
แรงตที ่ีมากกวา่ จึงทำให้ไม้หนา้ สามถกู ดีดกลบั ไปทนั ที
พอชายตรงหน้าลำตัวเปิดโล่ง หมวดด้ิวก็ไมร่ อชา้ เขายกเท้าข้ึน
แล้วถบี ใส่ทอ้ งของชายคนนั้นทนั ที ด้วยแรงพอท่จี ะทำให้จุก

328

พล่ัก!!!!

และในแทบจะทนั ที หมวดดิว้ กใ็ ช้มือข้างท่ีถอื กระบอง แทงศอกเข้า
หนา้ ชายสวมหนา้ กากที่อยูด่ ้านหลงั ของเขา โดยทแี่ ทบจะไม่ต้องหนั
ไปมองเลย

ผัวะ!!! หลังแทงศอกเสรจ็ หมวดด้วิ กก็ ระชบั กระบองขนึ้ ดว้ ยมือท้งั
สอง กอ่ นจะสบั ลงไปยังกลางหวั ของขายคนท่โี ดนถีบทอ้ ง เพยี งคร้ัง
เดยี ว ชายคนน้นั กน็ ็อกไปในทันที เปน็ รายที่ 6

พอสับเสรจ็ เขาก็บิดเอว หนั กลบั ไปยังชายสวมหนา้ กากคนทโี่ ดน
แทงศอก กอ่ นท่ีแขนของเขาจะเหวยี่ งตามมาพร้อมกับกระบอง
เหล็ก แลว้ ฟาดใสก่ า้ นคอของชายคนน้นั เขา้ ไปเต็มๆ จนร่างของเขา
กระเดน็ ไปด้านข้างแบบเดียวกบั ชายคนแรก และหมดสติในทันที
เปน็ รายท่ี 7

' ฟ่วู ววววว'

329

ชายหนมุ่ สูดอากาศเข้าไปเต็มปอด ก่อนจะว่งิ เข้าไปในฝงู ชนอย่างไม่
กลัวตาย

" ออ่ ก!!! " ชายสวมหนา้ กากคนหนึ่งร้องลน่ั เพราะในจังหวะทหี่ มวด
ดว้ิ กำลังจะวิง่ เขา้ มาถึงตัวเขาในไมก่ ่ีอดึ ใจ ชายผนู้ ัน้ ก็ได้เงื้อชะแลง
ข้นึ และหวดไปข้างหนา้ ทันที
ถ้าการกะเวลาของเขาถูกต้อง ชะแลงท่ฟี าดออกไป น่าจะโดนหัว
ของหมวดด้วิ เต็มๆ ตอนท่ีเขา้ มาถงึ ตัวเขาแบบพอดิบพอดี
แต่ทวา่ ...การคำนวณของเขา มันกผ็ ิดพลาดจนได้
เพราะเพียงเส้ียววินาทีก่อนท่ีหมวดดว้ิ จะเข้ามาถึง ตำรวจหนุ่มกลับ
อ่านใจเขาออก และแทงกระบองในมือออกไปแทน ดว้ ยความยาว
2 ฟุตกวา่ บวกกับการโน้มตัวและเหยียดแขนไปข้างหน้าจนสดุ ของ
หมวดดิว้ จงึ ทำส่งผลให้ชะแลงของเขาทเ่ี หมอื นจะส้ันกวา่ หวดโดน
ลม ในขณะที่กระบองของหมวดดิว้ แทงเขา้ ลน้ิ ปีข่ องเขาอย่างจัง
ความแรงในการแทง ทำใหเ้ ขาค่อยๆทรดุ ลงไปนอนจุกบนพื้น และ
ร่วงเป็นรายท่ี 8

330

" วา้ กกกก!! " เสยี งร้องคำรามดงั มาจากด้านข้างของตำรวจหน่มุ
พอหนั ไป เขาก็พบกบั ชายสวมหมวกกนั น็อก กำลงั ถือดาบคาตานะ
เงอื้ ข้นึ สงู หมายจะผ่ากลางลำตัวของเขาให้แยกเป็น 2 ซกี

เลน่ ของแรงเลยน่ีหว่า....

หมวดดิว้ คดิ ขณะที่มองดาบเลม่ นนั้ แมต้ ามหลัก ดาบนนั่ น่าจะ
ไม่ใช่ของคุณภาพดีมาก เพราะไม่งั้น คนธรรมดาคงหาซ้ือมาใชไ้ ม่ได้
แน่

เอาเหอะ....จะอย่างไหน ก็ไม่มีประโยชนห์ รอก
เขาคดิ ก่อนจะตัง้ ทา่ รอรับการโจมตี
และในจงั หวะท่ีดาบกำลงั สับลงมา หมวดดิว้ กห็ วดกระบองของ
ออกไปด้วยเชน่ กนั จนกลายเปน็ การยนั กันดว้ ยอาวุธ
แตเ่ พยี งครู่เดยี ว หมวดดวิ้ กเ็ บี่ยงตัวออกด้านข้าง พลางใชก้ ระบอง
ของตนกดดาบลงจนแนบกบั พืน้ กอ่ นจะยกกระบองขน้ึ เล็กนอ้ ย
แลว้ เคาะลงที่สนั ดาบ จนดาบฝงั ลกึ ลงไปในดนิ

331

ชายหมวกกนั น็อกมองอย่างตกตะลึง ก่อนจะพยายามอย่างเตม็ ท่ี
เพอื่ ดึงดาบออกมาจากดิน

ผัวะ!!!

แตท่ ว่ามันก็สายเกนิ ไป พอปลดอาวธุ เสรจ็ กระบองสดี ำของหมวด
ดิ้วก็แลน่ ผ่านขอ้ มอื ท้งั สองจากซ้ายไปขวาทันที สร้างความเจบ็ ปวด
ให้กับชายสวมหมวกกนั น็อกอยา่ งมหาศาล

" อ้ากกกกกกกก!!! อ๊บุ !!! "

ชายผ้นู นั้ กรีดรอ้ งไดไ้ ม่นาน กระบองนั่นกแ็ ล่นกลบั มาอีกคร้ัง มันพงุ่
ใส่ชายโครงของเขาจากขวาไปซา้ ยในทันที จนทำใหเ้ สยี งกรีดร้องท่ี
กำลงั ดงั ขึน้ ถงึ กับหยุดชะงัก ก่อนทคี่ วามเจ็บปวดจะทำใหช้ ายผู้น้ัน
ทรุดลงไปนอนกองกับพื้น และรว่ งเป็นรายท่ี 9
แม้จดุ สลบอย่างหัวจะยงั ปลอดภยั ดกี ต็ าม

332

หลงั จากปราบชายสวมหมวกกนั น็อกเสรจ็ ชายถอื มดี มาเชเต้(หรอื
มีดสปาตา้ ในไทย)ก็เขา้ ชาร์จต่อทันที แต่ด้วยอาวุธที่ค่อนข้างส้นั
ทนั ทีทเี่ ขาเหวี่ยงมดี มา หมวดดิว้ ก็แค่ยื่นกระบองของตนท่ียาวกวา่
เข้าไป ตบใส่หลงั มือท่ีกำลงั กำมดี ของชายคนนั้นได้อย่างง่ายดาย

เพียงทีเดียว มดี ในมือของเขากต็ กลงพ้ืน พร้อมๆกับรา่ งของหมวด
ด้ิวทกี่ ระโจนเขา้ ใส่เขาราวกบั สัตว์ร้าย และกระทงุ้ ดา้ นข้างของ
กระบองเข้าหน้าของเขาจนหลบั ตามเพื่อนไปเป็นรายที่ 10

พอจัดการชายสวมหมวกกันน็อกเสรจ็ ชายสวมหมวกกันน็อกอีกคน
กว็ ่ิงเขา้ มาตอ่ พรอ้ มดว้ ยประแจขนาดใหญ่

แตห่ มวดดว้ิ กต็ อบสนองไดอ้ ย่างทนั ท่วงที มือข้างที่กำปลาย
กระบองถูกปลอ่ ย และมือขา้ งท่กี ำด้ามกระบอกกต็ วัดเข้าใส่ชาย
โครงของชายผูน้ ัน้ ในทันที

แตด่ เู หมือนจะยงั ไมส่ าแก่ใจ หมวดดว้ิ เงอ้ื กระบองเหล็กขึน้ ก่อนจะ
ฟาดลงเฉียงขวาใส่บ่าของชายคนนนั้ อีกทีจนได้ยินเสียงกระดกู ลนั่

กร็อบ!!!

333

ชายหนมุ่ กา้ วถอยมาข้างหลงั เลก็ นอ้ ย เพ่ือเพ่มิ ทีว่ า่ ง ก่อนจะเหว่ยี ง
กระบองเหลก็ ในแนวระดับ จากซา้ ยไปขวา ใส่ลำตวั ของชายคนนนั้
อกี ที ความแรงของการโจมตีน้ี มากพอจะซัดรา่ งของเขาให้กระเด็น
ถอยหลังไปเลยทเี ดยี ว
แต่มนั กย็ งั ไมจ่ บ จังหวะท่ีชายคนนั้นกำลังกระเด็น หมวดดิ้วก็วง่ิ
ตามเขา้ ไป เงื้อกระบองเหล็กข้นึ ดว้ ยสองมือ ก่อนจะฟาดลงมาใส่
กลางหัวของเขาเต็มแรง ทำให้ร่างท่ีกำลังกระเด็นไปถูกอัดกับลงพ้นื
จนอยู่ในทา่ นงั่ แหมะ และหมดสตไิ ปเปน็ รายท่ี 11 ไปในบดั ดล
นอกจากอัดลงกับพนื้ แลว้ ความแรงในการตีครั้งนี้ ยังมหาศาล
จนถงึ ข้ันทำให้หมวกกันนอ็ กอันแขง็ แกร่งแตกกระจายทันท!ี !!!

เลอื ดของชายคนนน้ั กระเซน็ ไปในอากาศ บางสว่ นกระเดน็ กลบั มา
เลอะหนา้ ของนายตำรวจหนมุ่ แตเ่ ขากห็ าไดส้ นใจไม่ ก่อนจะค่อยๆ
เดินผ่านรา่ งที่นั่งหมดสติอย่างน่าสงั เวชน่ันไป และตรงเข้าไปหา
พวกแก็งหัวรนุ แรงคนอ่นื ทกี่ ำลังขวญั เสียต่อทันที

334

".....ก.....แก....เปน็ ใครกันแน่?!?!?" ชายสวมโมง่ คนหน่งึ ถามออกไป
ด้วยความหวาดกลัว ท้งั แววตาทีด่ รู าวกับสัตว์ร้าย ทง้ั ความ
แข็งแกร่งน่นั ...มันราวกบั สตั วป์ ระหลาดเลยไม่มผี ิด!!!

----------
" นายเคยได้ยิน....เรือ่ งราวของชนเผา่ ทเี่ รียกว่า กูรข่า รเึ ปล่า...."
สารวตั รหน่มุ พดู ขน้ึ มาอย่างเรยี บ ๆ ทำให้นายตำรวจยศต่ำกว่าท่ี
กำลงั ยืนฟังคำตอบอยู่ถึงกับแสดงสหี นา้ สงสัยออกมา

" เอ่อ....ไมเ่ คยครับสารวัตร วา่ แต่ ทำไมจู่ ๆถึงถามแบบนีล้ ะ่ ครบั "

" กน็ ะ...ก็เห็นถามถึงประวตั ิของหมอน่ัน ไม่ใช่รไึ ง " สารวตั รลกู ครึ่ง
ยอ้ นถาม

" เอ่ิม....งนั้ แสดงว่า ผหู้ มวดมาจากเผ่านนั้ รคึ รบั !? " นายตำรวจคน
นนั้ เกาหัวด้วยความงุนงง เพราะไมเ่ ช่นนน้ั จู่ ๆสารวัตรจะพูดเรื่อง
น้ีขน้ึ มาเพอื่ อะไร

335

" กไ็ ม่เชงิ หรอก.....
เผ่านน้ั น่ะ อาจอยู่หลงั เขาก็จริง...แต่ก็เป็นเผา่ นักรบ มคี วามกลา้
หาญไม่กลัวตาย แถมยังฝีมือการส้รู บดมี าก ถึงขนาดที่ กองทพั
องั กฤษที่มีวทิ ยาการก้าวหนา้ กว่ายงั ถงึ กบั ประทบั ใจ......
และในทสี่ ดุ ทางกองทัพก็รับชนเผา่ นน้ั เข้ามาประจำการ
ชนเผา่ หลงั เขาน่นั ...กเ็ ลยไดเ้ ข้ามาทำงาน ร่วมกบั พวกที่ไฮโซกวา่
ตนเองอย่างทหารองั กฤษ...
ถ้าให้เทยี บ....." โรเจอร์เวน้ ช่วงไปชว่ั ครู่ ก่อนจะเอามือเท้าคาง แล้ว
พูดตอ่
" หมอนั่น....ก็คงจะประมาณชนเผา่ น่นั ล่ะมง้ั นะ....
ต่างกนั ท.่ี ...เผ่าของเขาไม่ได้ใช้ดาบสน้ั แตเ่ ป็นกระบอง ก็เท่า
นั้นเอง.…"

" ถามมาได.้ ...ก็ตำรวจธรรมดาไง..." หมวดดว้ิ ทีก่ ำลังเดินเข้ามา
หยดุ ชะงัก ก่อนจะตอบกลบั ไปด้วยท่าทียยี วน
" ตำรวจทวั่ ๆไปเขาก็ใชก้ ระบองกนั เป็นเร่ืองปกตินี่ ไมเ่ หน็ จะมีอะไร
พเิ ศษตรงไหนเลย "

336

เขาแถออกไปน้ำข่นุ ๆ พยายามอยา่ งย่ิงที่จะไม่เปิดเผยทม่ี าทแ่ี ทจ้ ริง
ของตน

" แตต่ ำรวจทั่วๆไปเขาไม่ได้เก่งแบบแกนหี่ วา่ !!! "

" เอาเถอะ.....ฉันจะเปน็ อะไรมันกไ็ ม่สำคัญหรอก....ว่าแต.่ ..." หมวด
ดิว้ เว้นช่วงไปชั่วครู่ กอ่ นจะวางกระบองสีดำพาดบ่าของตนด้วยท่าที
สบายๆแล้วพดู ตอ่
" จะเอายงั ไงต่อดีละ่ .....ถ้ายอมจากไปแต่โดยดี ฉนั จะยอมละเว้น
พวกแกกไ็ ดน้ ะ...วา่ ยงั ไง? "

แก๊งหน้ากากมองหนา้ กันชว่ั ครู่ ราวกบั กำลังชั่งใจวา่ จะเอายังไงกนั
ตอ่ เพราะอีกใจนงึ พวกเขาก็ไม่อยากมีเรื่องกบั ตวั ตนที่เปน็ ดั่งสตั ว์
ประหลาดของกรมตำรวจ แต่อีกใจนึง กก็ ลวั จะเสยี หนา้ ให้กบั สังคม
เพราะในขณะท่ีผู้คนในสงั คมกำลังเรม่ิ หวาดกลวั พวกเขา เน่อื งดว้ ย
อทิ ธพิ ลของผูล้ งทัณฑ์ หากมีข่าวว่าแกง็ ของพวกเขาถูกถล่มดว้ ย
ตำรวจเพยี งคนเดยี วล่ะก็....ความน่าเกรงขามของพวกเขาคงจะ
มลายหายไปหมดแหงๆ....

337

" เอายงั ไงต่อด.ี ..ยอมแพ้ดมี ั้ย...." ชายสวมหน้ากากคนหนง่ึ กระซบิ
กับเพื่อน

" จะบา้ เหรอ!! แกร้มู ัย้ ว่าตอนนี้ทุกคนตา่ งยำเกรงเราขนาดไหน!! ถ้า
ยอมแพล้ ะ่ ก็ แกอยากถกู ทุกคนมองว่าเปน็ แคก่ ุ๊ยปลายแถว
เหมอื นเดิมรึไง...."

" แต่เราสู้มันไม่ไดเ้ ลยนะ.....ตอ่ ใหส้ ตู้ ่อ ยงั ไงก็แพ้มนั อยู่ด!ี ! "

" เรามกี ันตัง้ หลายคน....และอีกอยา่ ง....ฉันพอจะมีแผนอยู่...." เขา
กระซิบบอกกบั เพ่ือนอย่คู รหู่ น่ึง พอปรึกษากันเสร็จ พวกเขาก็หนั
กลบั ไปเผชญิ หนา้ กับตำรวจหนมุ่ ตอ่

" เรอ่ื งอะไรจะไปยอมวะ!!!!! "

338

ทันทที ี่พดู ประโยคน้ันเสร็จ นายตำรวจหนุ่มกย็ กั ไหลเ่ ลก็ นอ้ ย กอ่ น
จะยอ่ ขาลง และถบี ตัวพงุ่ เข้ามาประชดิ ตัวชายสวมหนา้ กากท้ังสอง
ทอ่ี ยูห่ ่างไปหลายเมตรในทันที

ซู่ม!!!!

โดยในคราวนี้ เสียงในการถีบตวั เบาลงกวา่ เดิมมาก เม่ือเทียบกับ
การพงุ่ ของดาราหนมุ่ ผู้นั้น แสดงใหเ้ หน็ ถึงระดบั ฝีมือท่ีสงู กว่าของ
ตำรวจหนมุ่

" ก็แค่นนั้ แหละ...."

เปร้ยี ง!!!!

เพยี งพริบตา กระบองเหล็กดำกถ็ กู เหว่ียงเสยขึ้นเฉยี งขวา ฟาดเข้า
กบั ปลายคางของชายสวมหนา้ กากทเ่ี พิ่งหวาดกลวั เขาเมื่อสักครู่ จน
หมดสติไปทนั ทีเป็นรายที่ 12

339

จากนั้นก็ตวดั กระบองไปด้านขา้ ง ฟาดต้นคอชายสวมหนา้ กากที่
แสดงความใจกล้าเมื่อสกั ครู่ จนกระเดน็ ไปนอนแผ่เปน็ รายที่ 13
ทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

จากนนั้ ตำรวจหนุ่มกเ็ ร่มิ ว่งิ เข้าใสแ่ กง๊ หน้ากากคนทเ่ี หลอื ดว้ ย
ความเร็วปกติ
พอใกล้จะถงึ ตัว ชายหน่มุ กเ็ ปล่ียนไปถือกระบองในแนวนอน มอื ถึง
กำดา้ ม มือนงึ ประคองปลายกระบอง ดั่งเชน่ ก่อนหน้านี้

พอไปถึงตัว ตำรวจหนมุ่ ใชด้ ้านขา้ งของกระบองกระทงุ้ ใสห่ นา้ ของ
ชายสวมหน้ากากท่ีอยใู่ กล้ตนเองสดุ กำลังแขนสองขา้ งที่ใช้ในการ
กระแทก บวกกับความเรว็ ในการวงิ่ กช็ ่วยเพม่ิ แรงปะทะให้สูงข้นึ
เปน็ ทวคี ณู
สง่ ผลใหผ้ ้ทู ่ถี ูกโจมตหี นา้ หงายไปกองกบั พื้นทันทีเปน็ รายท่ี 14
ชายหนุ่มวิง่ ผ่านรา่ งชายผู้นนั้ ไป เขาดึงแขนกลบั มา ก่อนจะกระทุ้ง
กระบองออกไปใสด่ ้ังจมกู ของชายสวมโมง่ ท่ีอยู่ไม่ไกลจากตรงนนั้ ตอ่
ทนั ที จนร่วงเป็นรายที่ 15

340

เขาวงิ่ ไปต่อ ดงึ แขนกลบั มา แล้วกระทุง้ ใส่ลำคอของชายสวมหมวก
กนั น็อกท่ีอยู่ใกล้ๆต่อทันที จนเขารว่ งไปนอนกมุ คอเป็นรายท่ี 16

พอเหน็ เพือ่ นคอ่ ยๆถูกเกบ็ ไปทีละคนสองคน สมาชิกแกง็ ทีเ่ หลอื อยู่
ไม่มาก กเ็ รม่ิ บุกเข้ามาพร้อมกันทันทีด้วยความบา้ ดีเดือด

หมวดด้ิวเมื่อเห็นดงั นั้น เขาก็เริ่มเปลีย่ นท่าเป็นถือกระบองด้วยมอื
เดียวตามปกตทิ ันที แต่ไม่ปกติ คอื คราวนี้ ชายหนุ่มเริม่ สูดอากาศ
เข้าปอดแบบเดยี วกบั ทดี่ าราหนมุ่ ทำ ก่อนทเี่ ขาจะเริ่มกัดฟัน และ
เกรง็ แขนข้างนั้นจนกล้ามขึน้ และเมื่อสังเกตดีๆ ก็จะพบว่ากล้าม
แขนขวาท่ีกำกระบองเหล็กอยู่ เร่ิมปูนโปนจนคบั เสอื้ อย่างเห็นได้ชดั
แสดงให้เหน็ ขนาดกล้ามเน้ือท่ีแท้จริงของเขา ภายใต้รา่ งท่ีดูปราด
เปรียวนนั่

" ยะ่ !!!!! " ทันทีท่คี นพวกน้ันเริ่มเข้ามาในระยะ ตำรวจหนุ่มก็เร่ิม
ปลดปลอ่ ยท่าทเ่ี ตรียมเอาไว้ทันที

ผัวะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!

341

เพียงพริบตาเดียว หมวดด้วิ กเ็ ริ่มเหวย่ี งกระบองกระหนำ่ ตีบรรดา
ศตั รทู อ่ี ยู่รอบตัวเขาอยา่ งบ้าคล่ัง โดยคราวน้ี แทนที่จะตีโดนจุด
สลบแบบทุกที เขากลบั ตีใสส่ ่วนอนื่ ทไ่ี ม่ทำให้สลบแทน.....
แตใ่ นครัง้ น้ีมันต่างออกไป....ทันทที ่ฟี าดโดนขา คตู่ ่อสู้จะเสยี หลกั ล้ม
ทันที หากฟาดโดนแขนหรือลำตัว ก็จะถูกซัดจนกระเด็นเหมือน
พวกที่โดนตีก้านคอเมื่อสกั ครู่ และพวกที่โดนตีแต่ละคน ไม่มีใครที่
สามารถลกุ ขึน้ มาได้อีก เพราะตา่ งคนต่างนอนกุมบาดแผลของตน
ด้วยความเจบ็ ปวด!!!!
เพียงอึดใจเดยี ว รายที่ 17 , 18 , 19 ,20 , 21 กล็ งไปนอนรอ้ ง
ครวญครางกบั พ้นื ตามเพ่ือนของมนั ไป และขณะเดยี วกัน แขนของ
ชายหนุ่มกก็ ลับส่สู ภาพเดิมเรียบร้อย

ปัง!!!!

จู่ ๆ กม็ ีกระสนุ ปืนพงุ่ เฉยี ดหน้าของตำรวจหนุ่มไปจนเลือดไหลซบิ
พอมองดูดีๆ เขากพ็ บว่า ผทู้ ี่ยิงคือชายสวมหน้ากากหมีท่ลี ็อคตัว
หญงิ สาวเมอื่ สกั ครนู่ น่ั เอง....

342

ในมือของเขามปี นื ไทยประดษิ ฐแ์ บบหกั ลำ สามารถยงิ ได้นดั เดยี ว
ก่อนรโี หลด ดูจากลักษณะกระสุนเม่ือสักครู่ เปน็ ไปได้ว่าปืนนั่น
น่าจะใชก้ ระสนุ ปนื พก
ตำรวจหนุม่ เริ่มหรตี่ าลงอยา่ งมาดรา้ ย จมูกเริ่มสูดอากาศอีกครั้ง
แขนเรมิ่ ขมวดเกรง็ จนกลา้ มขึ้นอกี รอบ....

สว่ นชายหน้ากากหมีเอง เม่อื เห็นวา่ แผนใชล้ ูกน้องไปปว่ นแลว้ ลอบ
ยิงของตนไม่ได้ผล เขากจ็ ึงรบี หักลำกล้องปืน และเติมกระสนุ อยา่ ง
ลนลาน
ฝ่ายหมวดดวิ้ เขาเองกไ็ ม่ปล่อยให้อีกฝา่ ยทำไดส้ ำเรจ็ ขาของเขายอ่
ลงอีกครั้ง ก่อนจะถีบตัว พุ่งไปประชิดตัวชายหน้ากากหมีท่ีอยหู่ ่าง
ออกไป 5 เมตรทันที

" เฮย้ !!!!! " เขาร้องเสยี งหลง กอ่ นจะรีบเลง็ ปนื ที่เพิ่งใสก่ ระสุนเสรจ็
ใสห่ มวดดิว้ ทีอ่ ยตู่ รงหนา้ ตนทันที

ปงั !!!

343

แต่ก่อนทเี่ ขาจะทันไดย้ ิง กระบองเหล็กดำก็งดั ปืนในมือของเขาจน
ปากกระบอกหันขึ้นฟา้ จนทำใหก้ ระสนุ ที่ควรจะโดนหมวดด้ิว
กลายเป็นยงิ โดนเมฆแทนอยา่ งน่าเสยี ดาย

พอปดั ปืนเสร็จ ชายหน่มุ ก็งา้ งกระบองไปดา้ นข้าง ฟันกรามขบแนน่
ดวงตาชวนสยองน่นั เบิกกวา้ งจนดูนา่ กลัวกวา่ เดมิ

เปรี้ยงงงงงงงงง!!!!!!

เพยี งพริบตา กระบองเหลก็ ก็แล่นผ่านลำตวั ของชายหน้ากากหมี
จากซ้ายไปขวาไปอยา่ งรวดเร็ว ความแรงในการตีครั้งน้ี มหาศาล
กว่าการตีก่อนหน้านีจ้ นเทียบไมต่ ดิ !!

"อา้ กกกกกกกก!!!" ชายหน้ากากหมีร้องเสยี งหลงดว้ ยความทรมาน
กระดูกซี่โครงถูกบดขยจี้ นหักไปหลายท่อน
กอ่ นทร่ี า่ งของเขาจะปลวิ ไปไกลหลายเมตรราวกับตุ๊กตาท่โี ดนขวา้ ง

344

ทนั ทที ี่ฟาดเสรจ็ กลา้ มแขนท่ีปดู โปนเมอื่ สกั ครู่กห็ ดลงจนอยใู่ น
สภาพเดิมทนั ที ต่างจากท่าเม่ือสกั ครู่ ท่ีสามารถตีคนได้หลายทีกอ่ น
จะกลับส่สู ภาพเดิม
หมวดด้ิวมองท่อนแขนของตนด้วยสหี น้าเรยี บนิ่ง ซงึ่ ตอนน้ี กำลงั
ปวดระบมอย่างหนกั ก่อนจะเร่ิมนกึ ถึงเร่ืองราวในอดีต
----------
"ไอ้ท่าพลิ กึ นัน่ มนั คอื อะไรกันหรอื จะ้ พ่อ"
เด็กชายตัวนอ้ ยถามผู้เปน็ พ่อ หลังจากทเี่ ห็นผเู้ ปน็ บดิ าแสดงท่านี้ให้
ดู

" มนั เป็นท่าลบั ทห่ี มู่บ้านเราคิดค้นขึ้นมาน่ะ.....ไมม่ ชี ื่อเรียกอย่าง
เป็นทางการหรอก....แต่พวกเราเรยี กมนั ด้วยช่อื เล่นว่า 'ท่าสังหาร'
"

" ทำไมชื่อมนั ฟังดูน่ากลวั จัง....."

345

" นัน่ ก็เพราะ ท่านี้ มันถูกออกแบบมาเพอ่ื ฟาดศัตรูทเี ดยี วจอดนะ่ สิ
......ในขณะท่ศี ัตรคู นนงึ ตอ้ งฟาดหลายทหี ากไมโ่ ดนจุดสลบ ทา่ นี้
กลบั สามารถสอยศัตรูทเี ดียวรว่ งได้....คิดว่ามันจะแรงขนาดไหนกัน
ล่ะ?

แน่นอนว่า ถ้าฟาดโดนหัว ยงั ไงก็ไมร่ อดแน่ ๆ....มันถึงถกู เรียกวา่
ท่าสังหาร ยังไงล่ะ..."

" อ๋อ.....
ว่าแต่ แลว้ ไอ้ทา่ ตรี ัวๆแบบเม่ือตะกีล้ ะ่ จ้ะ?"

" ไอท้ า่ นน่ั มันเกดิ จากแนวคิดทว่ี า่ ' ถ้าเราเอาแรงที่ใชใ้ นการตที า่
สังหารคร้ังเดยี ว มาแบ่งเปน็ การตหี ลายๆครงั้ มันจะเกดิ อะไรข้นึ ?'
น่ะ แต่พลังจะเบากวา่ ทา่ สงั หาร แต่ก็เปน็ ทา่ ทเ่ี หมาะมากเวลาเรา
โดนรุม มันจึงไดช้ อื่ วา่ ' ทา่ ฝา่ วงลอ้ ม' นะ่ "

" ฟงั ดูเปน็ ทา่ ที่สุดยอดไปเลยนะจะ๊ ....แต่ทำไมฉันถึงไม่ค่อยเหน็ คน
ใชม้ นั เลยละ่ ?"

346

" นนั่ กเ็ พราะสองทา่ นี้ เปน็ ท่าที่สรา้ งภาระให้กับกลา้ มเนื้ออยา่ ง
หนักยังไงล่ะ....ถา้ ใช้มากๆ แขนอาจจะมปี ัญหาในอนาคตก็ได้....คน
สว่ นใหญ่ถึงได้ไมค่ ่อยอยากใช้กัน...."

" ถ...ถ้างน้ั ....ตอนท่พี อ่ แสดงทา่ นน่ั ให้ฉนั ดูก็!!!! "

" เออน่ะ....ไมเ่ ปน็ ไรหรอก....ขา้ ไม่ไดเ้ ปราะขนาดนน้ั สกั หน่อย กวา่
แขนข้าจะเดย้ี ง ก็คงสอนเอ็งเสร็จพอด.ี ..."

" โอยยยยยย....เจบ็ บบบบบ...."
เสยี งร้องโอดครวญดว้ ยความทรมานดงั ไปทวั่ บรเิ วณ ทำให้หมวดดว้ิ
หลุดออกจากภวงั ค์ เขาจึงค่อยๆเดินผา่ นร่างของเจา้ พวกน้ันไป
อย่างไม่ไยดี

347

"ด....เดีย๋ วก่อน....." เสยี งเสยี งหนง่ึ ดังข้นึ ทำให้ชายหนุ่มหยุดชะงกั
ก่อนจะหันกลบั ไปยังตน้ เสียงดว้ ยความรำคาญ
ซึง่ คนท่ีพดู ก็ไมใ่ ช่ใครท่ีไหน แตเ่ ป็นชายหนา้ กากหมีน่นั เอง

" แก....เป็นขา้ ราชการไมใ่ ช่เหรอ....ข้าราชการก็ตอ้ งรบั ใชป้ ระชาชน
....
แตแ่ กกลับ....มาทำรา้ ยพวกเราแบบน.ี้ ..เนยี่ นะ......
ทั้ง ๆ พวกเรา...เป็นคนจา่ ยภาษี...ใหไ้ ปเป็นเงินเดือนของพวกแก
แทๆ้ ...."

"แล้วฉนั ไม่ต้องจ่ายภาษีรึไงกัน?? แลว้ อีกอยา่ ง นอกจากพวกแก คน
อื่นๆเขากจ็ า่ ยภาษีกันหมด ผู้หญิงคนนัน้ เองก็ด้วย ใครจะรู้ บางที
เงนิ ของฉนั อาจจะไมไ่ ด้มาจากพวกแกก็ได้..."

" ถงึ จะไมน่ ับเร่ืองเงินกเ็ ถอะ.....แกนะ่ ...ยงั มคี วามเป็นมนุษย์
หลงเหลอื อย่รู ึเปล่า....แกเกือบฆ่าพวกเราตายนะ....

348

ไหนจะกฎหมายเฮงซวยท่ีพวกแกพากันรักษาอีก....ทำรา้ ย
ประชาชนตาดำๆอย่างพวกเรา...มนั ไมผ่ ิดกฎหมายรไึ ง..."

" ความเปน็ มนุษย์งั้นเหรอ....ประชาชนตาดำๆงัน้ เหรอ...เฮอะๆ..."
ชายหนมุ่ พดู ราวกับกำลังจะหัวเราะ ก่อนทเี่ ขาจะชี้กระบองเปอ้ื น
เลอื ดไปยังชายหน้ากากหมี แล้วพดู ตอ่ ดว้ ยสีหน้าเห้ยี มเกรยี ม
"ประชาชนตาดำๆ ทที่ ำรา้ ยตำรวจจนบาดเจ็บปางตาย กบั เกอื บจะ
ฆ่าผู้หญิงท่ีไรท้ างสตู้ าย น่ะเหรอ? เฮอะ!! น่ีแกยงั กลา้ เรยี กตัวเอง
ดว้ ยคำ ๆนั้นอีกง้ันเหรอ!!! " ตำรวจหนุ่มตะคอกออกมาอย่างดรุ า้ ย
จนทำใหช้ ายหนา้ กากหมี ถึงกับหงอไปด้วยความกลัว

" และกอ็ ีกอย่าง....เรอ่ื งความเปน็ มนุษยอ์ ะไรนน่ั ...ไอ้พวกป่าเถือ่ นท่ี
เกือบจะฆา่ คนด้วยเรอื่ งไมเ่ ป็นเรื่องอย่างพวกแก!! ไมม่ ีสิทธมิ์ าสอน
ฉัน!!! " เขาตะคอกซ้ำ ก่อนจะใชก้ ระบองชีไ้ ปทีห่ ัวของชายหน้ากาก
หมี จนทำให้อีกฝ่ายตกใจ
"....อ๋อ..ใช่ เรือ่ งกฎหมาย....ทฉี่ นั ทำไป มันอาจจะผิดจริงๆก็ได้...

349

แตถ่ า้ จะใหต้ ้องทนดูเพือ่ นรว่ มงานตาย หรือประชาชนตาดำๆตวั
จรงิ อยา่ งเธอคนนัน้ ตาย หรอื ถา้ ต้องทนยนื รบั หมดั รับเทา้ ของพวก
แกอยฝู่ า่ ยเดยี วจนฉันตายซะเอง...ถ้าอย่างนน้ั ก็ช่างหวั กฎหมายมนั
เถอะ....
บางที มนั จะเฮงซวยอยา่ งที่พวกแกพร่ำบอกจรงิ ๆ ก็ได้...." หมวดดิว้
กลา่ ว ก่อนท่ีหางตาเขาจะเหลือบไปเห็นห่นุ โดรนตวั หน่งึ ซึง่ กำลงั
ถา่ ยภาพทุกอยา่ งเอาไว้

"ช!ิ !! " เขาเดาะลิน้ อยา่ งไมพ่ อใจ ก่อนท่ีมอื อกี ขา้ ง จะหยิบปืนพก
2011 ออกมาเลง็ ไปยังโดรนนั่น

ปัง!!!

เพียงนดั เดยี ว โดรนตัวนน้ั ก็รว่ งลงสู่พน้ื และหมดสภาพทนั ที

"ออ๋ อีกเรื่อง....

350