หลักธรรมชุดศิลาจารึก

300

 ผู้มีศีล เป็นผู้ปลูกและส่งเสริมสุขบนหัวใจคนและสัตว์
ทั่วโลก ให้มแี ต่ความอบอนุ่ ใจ ไมเ่ ป็นทร่ี ะแวงสงสยั

 ผไู้ ม่มีศลี เปน็ ผูท้ �ำลายหัวใจคนและสัตว์ ใหไ้ ด้รับความ
ทกุ ขเ์ ดอื ดรอ้ นทุกหยอ่ มหญา้

 ผมู้ ปี ญั ญา ซงึ่ มธี รรมเปน็ เครอ่ื งอยู่ มคี วามเพยี รแยกกเิ ลส
ใหห้ มดไป จะไม่เกยี จครา้ น ขยนั หมัน่ เพียรทัง้ กลางวัน
และกลางคนื

 การตำ� หนติ เิ ตยี นผอู้ น่ื ถงึ เขาจะผดิ จรงิ กเ็ ปน็ การกอ่ กวน
จติ ใจตนเองใหข้ นุ่ มวั ไปดว้ ย ความเดอื ดรอ้ นวนุ่ วายใจท่ี
คิดแตต่ �ำหนิผอู้ นื่ จนอย่ไู ม่เป็นสขุ น้นั นกั ปราชญถ์ ือเป็น
ความผิด และบาปกรรมไม่ดีเลย

 ดีใดทไี่ มม่ โี ทษ ดีนั้นช่อื วา่ ดีเลศิ

 ไดส้ มบตั ทิ งั้ ปวง ไมป่ ระเสรฐิ เทา่ ไดต้ น เพราะตวั ตนเปน็
บ่อเกิดแหง่ สมบตั ทิ ั้งปวง

301

 แก้ให้ตกเนอ้
แก้บ่ตกคาพกเจ้าไว้
แก้บ่ไดแ้ ขวนคอตอ่ งแตง่
แก้บพ่ น้ คาก้นยา่ งยาย
คาย่างยายเวียนตายเวยี นเกดิ
เวยี นเอากำ� เนิดในภพท้ังสาม
ภพทงั้ สามเป็นเฮือนเจ้าอยู่
 เหลอื แต่เว้าบ่เหน็ บ่อนเบาหนกั
เดินบไ่ ปตามทางสิถืกดงเสือฮา้ ย

พระภรู ิทตั โต (หม่นั )
คัดเป็นบางตอน... บูรพาจารย์ พุทธศกั ราช ๒๕๔๙

302

คตธิ รรมค�ำสอน

พระราชวุฒาจารย์ (พระอตโุ ล หลวงปดู่ ลู ย์)

 จิตน้ีคือพุทโธ จิตน้ีคือธรรม เป็นสภาวะพิเศษที่ไม่ไป
ไม่มา เป็นความบริสุทธ์ิล้วนๆ จิตนี้เหนือความดีและ
ความชว่ั ทง้ั ปวง ซงึ่ ไมอ่ าจจดั เปน็ ลกั ษณะรปู หรอื นามได้

 จติ ที่สง่ ออกไป เป็นสมุทยั

ผลอันเกิดจากจติ ทีส่ ง่ ออกนอก เปน็ ทกุ ข์

จิตเหน็ จิต เป็นมรรค

ผลอนั เกิดจากจติ เหน็ จิต เปน็ นโิ รธ

 ไม่มอี ะไรจะถึง และไมม่ ีอะไรจะไมถ่ งึ
ผปู้ ฏบิ ตั ธิ รรมตอ้ งปฏบิ ตั ถิ งึ สงิ่ ทไี่ มม่ ี และอยกู่ บั สง่ิ ทไี่ มม่ ี
คนในโลกน้ีตอ้ งมสี ิ่งทม่ี ี เพอ่ื อาศัยสิ่งน้นั เป็นอยู่
ในทางโลกมสี ิ่งที่มี ส่วนในทางธรรมมสี ่งิ ท่ีไมม่ ี

 คดิ เทา่ ไรๆ กไ็ มร่ ู้ ตอ่ เมอื่ หยดุ ไดจ้ งึ รู้ แตต่ อ้ งอาศยั ความคดิ
นั้นแหละจึงรู้ ทุกข์ต้องก�ำหนดรู้ เม่ือรู้แล้วให้ละเสีย
ไปเกบ็ มนั ไวท้ ำ� ไม การไมก่ งั วล การไมย่ ดึ ถอื นน่ั แหละคอื
วหิ ารธรรมของนกั ปฏบิ ตั ิ

303

 จติ น้ี คอื พทุ ธโยนิ อนั บรสิ ทุ ธิ์ ซง่ึ มปี ระจำ� อยแู่ ลว้ ในคน
ทกุ คน สตั วซ์ ง่ึ มคี วามรสู้ กึ นกึ คดิ กระดกุ กระดกิ ไดท้ งั้ หมด
กด็ ี พระพทุ ธเจา้ พรอ้ มทง้ั พระโพธสิ ตั วท์ งั้ หลายทงั้ ปวงกด็ ี
ลว้ นแต่เป็นของแหง่ ธรรมชาตอิ นั หนงึ่ นีเ้ ท่านนั้ และไม่
แตกต่างกนั เลย ความแตกต่างทัง้ หลายเกิดขึ้นจากเรา
คดิ ผดิ ๆ เทา่ นนั้ ยอ่ มนำ� เราไปสกู่ ารกอ่ สรา้ งกรรมทง้ั หลาย
ท้งั ปวงทกุ ชนิดไม่มีหยดุ

จติ คดิ จติ เกดิ จิตไม่คดิ จติ ไม่เกิด
จิตคดิ จิตถูกท�ำลาย จติ ไม่คิดจิตไม่ถูกทำ� ลาย
ท้งิ หมด ร้หู มด ทงิ้ หมด ได้หมด
ไม่ท้ิงเลย ไม่รูเ้ ลย ไม่ทงิ้ เลย ไม่ไดเ้ ลย
ทรงจติ เขา้ มรรคจติ แล้วจิตพิจารณาจิต
รธู้ รรมในจติ แลว้ ถนอมมรรคจิต

พระราชวฒุ าจารย์ (พระอตุโล หลวงปู่ดลู ย์)
วดั บรู พาราม จังหวัดสรุ ินทร์

คดั เป็นบางตอน... อตโุ ล ไม่มใี ดเทยี ม พทุ ธศกั ราช ๒๕๓๙

304

คติธรรมคำ� สอน

พระโพธญิ าณเถร (พระสภุ ทฺโท หลวงปชู่ า)

 ผทู้ ่ีจะเข้าถงึ พุทธธรรมน้นั เบ้ืองต้นจะตอ้ งท�ำตนให้เป็น
คนมีความซ่ือสตั ย์สุจรติ อย่เู ปน็ ประจ�ำ พุทธะ หมายถงึ
ท่านผรู้ ตู้ ามเป็นจรงิ จนมีความสะอาด สงบ สว่างในใจ
ธรรม หมายถึง ตัวความสะอาด สงบ สวา่ ง ได้แก่ ศีล
สมาธิ ปญั ญา

 การเสียสละนี้แหละเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนาแท้
การเสียสละนี้ไม่มเี มื่อไรกไ็ ม่ถงึ ธรรมเมอ่ื น้ัน

 ใหเ้ อาคำ� หลวงพอ่ มาพจิ ารณาวา่ เราเกดิ มาทำ� ไม เอายอ่ ๆ
ว่าเกิดมาท�ำไม มีอะไรเอาไปได้ไหม ถามเรื่อยๆ นะ
ถ้าใครถามอย่างนี้บ่อยๆ มีปัญญานะ ถ้าใครไม่ถาม
เจา้ ของอย่างนี้ โงท่ ง้ั น้นั แหละเขา้ ใจไหม

 สงิ่ ทรี่ กั ษาสมาธนิ ไี้ วไ้ ดค้ อื สต.ิ ..สตนิ กี้ ค็ อื ชวี ติ ถา้ ขาดสติ
เมื่อใดกเ็ หมอื นตาย ถ้าขาดสตเิ มื่อใดก็เปน็ คนประมาท

 การฝึกจิตไม่เหมือนฝึกสัตว์ จิตน่ีเป็นของฝึกยากแท้ๆ
แตอ่ ยา่ ไปทอ้ ถอยงา่ ยๆ ถา้ มนั คดิ ไปทว่ั ทศิ กก็ ลน้ั ใจมนั ไว้

305

พอใจมนั จะขาดมนั ก็คดิ อะไรไมอ่ อก มนั ก็ว่ิงกลับมาเอง
ให้ท�ำไปเถอะ

 คนท่ีเรียนปริยัติแล้วแต่ไม่ปฏิบัติ ก็เหมือนกับทัพพีตัก
แกงทอ่ี ยใู่ นหมอ้ มนั ตกั แกงทกุ วนั แตม่ นั ไมร่ รู้ สของแกง

 คนเราไมร่ จู้ กั คดิ ยอ้ นหนา้ ยอ้ นหลงั เหน็ แตห่ นา้ เดยี วไปเลย
จงึ ไมจ่ บสกั ที ทกุ อย่างมนั ตอ้ งเหน็ สองหน้า มีความสุข
เกดิ ขึน้ มา ก็อย่าลืมทกุ ข์ ทกุ ข์เกิดข้นึ มา กอ็ ยา่ ลืมสขุ
มันเกี่ยวเน่อื งซึ่งกันและกนั

 ใจของเราก็เหมือนกนั ใช้ปญั ญาเรียนรู้จกั ใจ ใชค้ วาม
ฉลาดรักษาใจไว้ แล้วเราก็จะเป็นคนฉลาดท่ีรู้จักฝึกใจ
เม่อื ฝกึ บอ่ ยๆ มันกจ็ ะสามารถก�ำจดั ทกุ ข์ได้ ความทกุ ข์
เกิดข้ึนท่ใี จน่ีเอง มันท�ำใหใ้ จสบั สนมืดมัว มนั เกดิ ขึน้ ทีน่ ี่
มันกต็ ายท่ีน่ี

 ไมใ่ ชว่ า่ จะไปรกั ษาสกิ ขาบททกุ ๆ ขอ้ เรารกั ษาจติ อนั เดยี ว
เท่าน้ันกพ็ อแล้ว

 กินน้อย นอนน้อย พูดน้อย คือนักปฏิบัติ กินมาก
นอนมาก พูดมาก คอื คนโง่

306

 ถ้าโยมไม่ทิ้งพระพุทธเจ้า โยมไม่ทุกข์หรอก ถ้าท้ิง
พระพทุ ธเจา้ เมอ่ื ไหรท่ กุ ขเ์ ลย ทงิ้ อนจิ จงั ทกุ ขงั อนตั ตา
เม่ือไหรท่ ุกข์เมอ่ื นน้ั

พระโพธิญาณเถร (พระสภุ ทโฺ ท หลวงปู่ชา)
วัดหนองป่าพง จังหวดั อบุ ลราชธานี

คัดเปน็ บางตอน... ๔๘ พระธรรมเทศนา พระโพธิญาณเถร
พทุ ธศักราช ๒๕๔๖

307

คติธรรมคำ� สอน

พระจิตตฺ วโร หลวงพอ่ มหาจิต

 โกรธของเขา เราไม่รู้ ดูไม่เหน็ ทกุ ขก์ ระเดน็ เห็นจรงิ ๆ
(โกรธ)

 ถ้าไม่ขยันต่อพุทโธ ใจก็ทุกข์ โกรธ กระโดดออกมา
ทางตา ทางวาจา “หมากดั หมา” หาไดท้ ใี่ จ ตอ้ งพลกิ จติ
หามาลัยดว้ ยชัย ท่ีลขิ ิตในไว้ดา้ นบน

 สดมงิ่ ๆ สดจรงิ ๆ ทงิ้ ทกุ ขไ์ ด้ เหน็ ปา้ ยสขุ ใจ (ดา่ สกั เทา่ ไร
ใจกไ็ มโ่ กรธ ทกุ ข์กระโดดไปเสียกอ่ น ไม่มที ุกข์ยอ้ นใจ)

 ชวี ติ ก�ำชยั ใจมเี พชรเมด็ ใน คือสุขจากใจ เรยี กว่าใจตืน่
สดชนื่ ดว้ ยผรู้ ดู้ เู หน็ ภยั เปน็ วสิ ยั ของใจพระอรยิ ะ ผชู้ นะ
ทุกข์มีสุขจริงนิ่งในชัย เหยียบหัวใจมาร อ่านด้วยชัย
ใจชนะแลว้ ... มแี กว้ มงิ่ ... แกว้ ชยั ... แกว้ สขุ ใจ... สมความ
ปรารถนาในคอื ใจพ้นทุกข์

 จติ ใสบรสิ ทุ ธห์ิ ลดุ ใน เขาเรยี กวา่ ใจอมตะ (ชนะตลอดใจ)

 ตายเหนือตายป้ายวิมุติ ทุกข์หลุดแล้ว มีแก้วรัตนัง
ดังกอ้ งใจ

308

 จรงิ เหนือจรงิ ทง้ิ ทกุ ข์ถงึ ยอดสขุ ใน... กไ็ ชโย
 หลงตดิ อาลยั ทกุ ขท์ ำ� ใหใ้ จหลง หลงไมร่ ู้ ดไู มเ่ หน็ เพราะ

ใจไมเ่ ป็นพทุ ธ ทุกข์จึงไมห่ ยุด ไม่ส้นิ สดุ ท่ใี จ
 หลงสบาย... ขีเ้ กียจ... เบยี ดจนตวั ออ่ น ตดิ ที่นั่งท่นี อน

เบยี ดมาทางมอื ไมอ่ ยากจบั ... ไมอ่ ยากถอื อะไร เบยี ดมา
ทางเทา้ ไมอ่ ยากกา้ ว... ไมอ่ ยากเดนิ เพลดิ เพลนิ ในความ
หลงสบาย มอื เท้าหดหาย... ก็จะกลายเปน็ อมั พาต

หลวงพอ่ มหาจิต จิตฺตวโร
วดั ภเู ขาล้อม (ควนจง) จงั หวดั สงขลา

พุทธศักราช ๒๕๔๖

309

คติธรรมค�ำสอน ภาษาภูไท

พระ€ติ ธมโฺ ม (หลวงปคู่ �ำตัน)

 โมหะปดิ หอ่ ใจ๋ก๋วมกมุ้ โมหะปิดหอ่ หมุ้ บเ่ หน็ ทางเทวโลก
เปน๋ โศกฮอ้ นบ่มฮี ูห้ ่วงหาย

 คดิ ไปหลายนบั มอื้ หยงุ้ มงุ มาคอื ฮากไผ่ ไหลมาคอื ฮากไค้
ซาวทง้ิ กะบ่ถอง

 หอมดอกไมย้ งั สหิ ว่ งเหยเปน๋ หอมศลี หอมธรรมอยสู่ บาย
เริงเรือ่ ย

 “...หมดแนวนหี้ มด หมดเฮานี้ โลกอนั นี้ มแี ตเ่ รอ่ื งสมมตุ ิ
ทงั้ นนั้ แหละ......สู้พทุ โธบ่ได้ดอก เฮาเฮ็ดแนวใด๋ก็สู้อนั น้ี
บ่ไดด้ อก ในโลกนี้...”

พระ€ิตธมโฺ ม (หลวงปคู่ ำ� ตัน)
วัดปา่ ดานศรีส�ำราญ จงั หวัดหนองคาย
คัดเป็นบางตอน... ฐตี ิธรรมปฏิบัติ พทุ ธศักราช ๒๕๔๓

310

ผญาคติธรรมค�ำสอน ภาษาไทยอีสาน

 จติ บม่ ที แ่ี ขน แนนบม่ ที หี่ อ่ ย บนิ บนเสมอบา่ ว เชอื กขาดแลว้
หวงั ตง้ั ตอ่ แตล่ ม

 ความฮ้ทู ว้ มหวั เอาตวั บล่ อด
ความฮู้มากเอายากใส่เจ้าของ
ความฮู้หนอ่ ยพลอยลำ� คาน
บ่ฮู้บ่ซ้เี ปนหน่ีเขาจนตาย

 มักง่ายได้ยาก ลำ� บากไดด้ ี

๑๙ มิถนุ ายน พทุ ธศกั ราช ๒๕๔๙

311

คำ� อทุ ศิ ส่วนมหากุศลผลบญุ

ในงานทอดผ้าบงั สกุ ุล เมือ่ วันพฤหัสบดีที่ ๑ กุมภาพนั ธ์
พุทธศักราช ๒๕๕๐ เวลาประมาณ ๑๕.๐๐ น. ตรงกับขนึ้
๑๔ คำ�่ เดือน ๓ ณ บริเวณศาลาหนา้ พระธาตุมงคลแปดทิศ
วดั ปา่ ดานวเิ วก ต.ศรชี มภู อ.โซพ่ สิ ยั จ.หนองคาย (ปจั จบุ นั คอื
จ.บึงกาฬ)

ต้ัง นะโม ๓ จบ

มหากุศลผลบุญที่พวกข้าฯ ท้ังหลาย ได้อุตส่าห์บำ� เพ็ญ
เพยี รมาแลว้ ดว้ ยกาย วาจา ใจ ไดส้ รา้ งพทุ ธสถานทรพั ยากร
วดั ปา่ ดานวเิ วก พรอ้ มดว้ ยเสนาสนะ สรา้ งพระธาตมุ งคลแปดทศิ
สร้างมหากุศลช่วยชาติในยามวิกฤติ สร้างพระสถูปศิลา
มหามงคล บรรจพุ ระบรมสารรี กิ ธาตุ รวมธาตกุ ายสทิ ธิ์ของ
พระสาวกองคพ์ ระอรหนั ต์ และวตั ถมุ งคลมหามงคล สรา้ งหลกั
ศลิ าจารกึ ชดุ ยอดคำ� สอนของสมณนกั ปราชญ์ ถวายไวใ้ นบวร
พระพทุ ธศาสนา พรอ้ มดว้ ยอานสิ งสร์ กั ษาศลี ๕ ทอดผา้ บงั สกุ ลุ
รวมมหากุศลผลบุญท้ังหมด และที่ได้บ�ำเพ็ญมาแต่ปางก่อน
อันเกิดจากน�้ำใจใสศรทั ธา ของข้าพเจา้ ทง้ั หลาย ณ โอกาสน้ี
ขา้ พเจา้ ทง้ั หลายขอนอ้ มจติ แผอ่ ทุ ศิ ใหบ้ ดิ ามารดา ผมู้ พี ระคณุ

312

หาประมาณมไิ ด้ รวมทง้ั ผมู้ บี ญุ มพี ระคณุ ทงั้ หลาย พระอปุ ชั ฌาย์
ผเู้ ลศิ คณุ และอาจารยผ์ เู้ กอ้ื หนนุ พระมหากษตั รยิ าธริ าชผทู้ รง
มพี ระคณุ แกแ่ ผน่ ดนิ ไทยทกุ พระองค์ ผทู้ รงพระคณุ อนั ประเสรฐิ
พรอ้ มด้วยพระบรมวงศานวุ งศท์ ล่ี ่วงลับไปแล้ว *โดยเจตนา
ในวันนี้ แผ่อทุ ิศใหด้ วงวิญญาณทง้ั หลาย ของเหลา่ นกั รบ
หรือผู้ที่พลีชีพเพ่ือแผ่นดินไทย นับแต่บรรพบุรุษในสมัย
โบราณกาล ตลอดมาจนถงึ ปัจจบุ นั ณ วนั น้ี จงได้รบั และ
อนโุ มทนาสว่ นมหากศุ ลผลบญุ ทง้ั หมดในกาลนี้ เปน็ เมตตา
แผก่ วา้ งไมม่ ปี ระมาณ ทพี่ วกขา้ พเจา้ ทง้ั หลายไดอ้ ทุ ศิ ใหแ้ ลว้
(กลา่ วย้ำ� ๓ ครัง้ )

อน่ึงสัตว์เหล่าใดยังไม่รับรู้ส่วนมหากุศลผลบุญในคร้ังนี้
ขออัญเชญิ เทพทั้งปวงทุกช้นั ภูมิ ผูส้ ามารถรับรู้สัตวท์ ัง้ หลาย
ทที่ ำ� กรรมดกี รรมชว่ั จงนำ� มหากศุ ลผลบญุ ไปแจง้ แกส่ รรพสตั ว์
ทง้ั หลาย เม่อื ตกทกุ ขข์ อให้พ้นจากทกุ ข์ เมอื่ มสี ขุ กข็ อให้มสี ุข
ยงิ่ ๆ ขนึ้ ไป ตราบกา้ วเขา้ สแู่ ดนบรมสขุ เกษมสำ� ราญ จงทว่ั หนา้
กันเทอญ

พรอ้ มกันสาธุ ดงั ๆ ๓ ครงั้

---- จบ ----

313

ค�ำอุทิศมหากศุ ลผลบญุ

ตงั้ นะโมฯ ๓ จบ

มหากศุ ลผลบญุ ทปี่ วงขา้ พเจา้ ทง้ั หลาย ไดอ้ ตุ สา่ หบ์ ำ� เพญ็
เพยี รมาแลว้ ดว้ ยกาย วาจา ใจ ไดส้ รา้ งพทุ ธสถานทรพั ยากร
วดั ปา่ ดานวเิ วก พรอ้ มดว้ ยเสนาสนะ สรา้ งพระธาตมุ งคลแปดทศิ
สรา้ งมหากศุ ลชว่ ยชาตใิ นยามวกิ ฤติ สรา้ งพระสถปู ศลิ ามหามงคล
สร้างพระธาตุพุทธรตนฯ และพระธาตุธรรมรตนมหามงคล
เพอื่ บรรจพุ ระบรมสารรี กิ ธาตุ อฐั ธิ าตุ ธาตกุ ายสทิ ธพิ์ ระสาวก
อรหันต์ บรรจุวตั ถุมงคลมหามงคล สิ่งศกั ด์ิสิทธิ์ในสากลโลก
สรา้ งหลกั ศลิ าจารกึ ชดุ ยอดคำ� สอนของสมณนกั ปราชญ์ จารกึ
หนงั สอื โอวาทธรรมของวสิ ทุ ธบิ คุ คล ถวายไวใ้ นบวรพระพทุ ธ-
ศาสนา พร้อมดว้ ยอานิสงส์รกั ษาศลี ๕ ทอดผา้ มหาบังสกุ ลุ
รวมมหากุศลผลบุญท้ังหมด และที่ได้อุตส่าห์บ�ำเพ็ญมาแต่
ปางกอ่ น อนั เกดิ จากนำ้� ใจใสศรทั ธาของปวงขา้ พเจา้ ทงั้ หลาย
ณ โอกาสนี้ ปวงข้าพเจ้าท้งั หลาย ขอนอ้ มจิตแผ่อุทศิ ให้บิดา
มารดา ผมู้ ีพระคุณหาประมาณมไิ ด้ พระอุปัชฌายผ์ ู้เลิศคุณ
พระอาจารย์ผู้เก้ือหนุน พระมหากษัตริยาธิราชเจ้าผู้ทรงมี
พระคณุ แกแ่ ผน่ ดนิ ไทยทกุ พระองค์ ผทู้ รงพระคณุ อนั ประเสรฐิ

314

พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ที่ล่วงลับไปแล้วซึ่งมีพระคุณ
แก่ปวงข้าพเจ้าทั้งหลาย รวมท่านผู้มีบุญมีพระคุณของปวง
ขา้ พเจา้ ทง้ั หลาย โดยเจตนาในวนั นี้ แผอ่ ทุ ศิ ใหด้ วงวญิ ญาณ
ทั้งหลาย ของเหล่านักรบหรือผู้ท่ีพลีชีพเพื่อแผ่นดินไทย
นบั แตบ่ รรพบรุ ษุ ในสมยั โบราณกาล ตลอดมาจนถงึ ปจั จบุ นั
ณ วันนี้ รวมทงั้ ญาตมิ ิตร หรือมิใช่ญาติมิใชม่ ติ ร เปตานัง
เปตญาติทั้งหลาย สัตว์เหล่าอ่ืนท่ีเป็นกลางๆ พร้อมทั้ง
เทพทง้ั ปวงใน ๑๐ แดนโลกธาตุ จงไดร้ บั และอนโุ มทนาสว่ น
มหากุศลผลบุญทั้งหมดในกาลนี้ เป็นเมตตาแผ่กว้างไม่มี
ประมาณ ทพ่ี วกข้าพเจ้าท้งั หลายไดอ้ ทุ ิศให้แลว้

อน่ึงสัตว์เหล่าใดยังไม่รับรู้ส่วนมหากุศลผลบุญในคร้ังนี้
ขออญั เชญิ เทพท้ังปวงทกุ ชนั้ ภูมิ ผสู้ ามารถรบั รู้สัตว์ทั้งหลาย
ที่ทำ� กรรมดีกรรมชัว่ จงน�ำมหากศุ ลผลบญุ ทง้ั มวล ไปแจง้ แก่
สรรพสตั วท์ ง้ั หลาย เมอื่ ตกทกุ ขข์ อใหพ้ น้ จากทกุ ข์ เมอ่ื มสี ขุ กข็ อ
ให้มสี ุขยง่ิ ๆ ขึ้นไป ตราบก้าวเข้าส่แู ดนบรมสขุ เกษมสำ� ราญ
จงทว่ั หนา้ กนั เทอญ สาธุ

จบ

315

การอทุ ิศมหากุศลผลบุญนี้ ทำ� ได้ทุกวนั ยง่ิ ดี เป็นอานสิ งส์
ให้ความร่มเย็นใจแก่ตนเอง และปวงชนทั่วแผ่นดินตลอด
สตั วโลกท้ังมวล
๑๙ ตลุ าคม พุทธศักราช ๒๕๖๔

316

ประวัตเิ ศรษฐี มหาเศรษฐี

คนหนงึ่ มหาเศรษฐี วงศต์ ระกลู อยวู่ ทิ ยา เกดิ ทจ่ี งั หวดั ราชบรุ ี
ปีพทุ ธศกั ราช ๒๔๖๖ สมยั กรุงรัตนโกสินทร์ ถึงแก่กรรมลง
เมื่อวันท่ี ๑๗ มนี าคม ปีพทุ ธศกั ราช ๒๕๕๕ ดว้ ยอาการสงบ
มีสติสมบูรณ์ ไปอย่างสุคะโตท่ีกรุงเทพมหานคร เรียกว่า
“แกน่ คน” ทา่ นเปน็ นกั เสยี สละอนั ดบั โลก หาใครเทยี มไดย้ าก
ในแดนเมืองสยามและทั่วโลกดินแดน นิสัยสมถะเรียบง่าย
ซอ่ื ตรงอยา่ งดงี ามดว้ ย สนทิ ใจเขา้ ศกึ ษาสมณนกั ปราชญฝ์ งั ใจ
วิสุทธิบุคคลหรือวิสุทธิเทวา ท่านมีคุณธรรมท่ีดีงาม ดีเลิศ
ไดท้ ุ่มเทสมบตั ิ มหาสมบตั ิพร้อมดว้ ยครอบครวั ไมค่ ำ� นงึ มาก
หรอื นอ้ ย ใหด้ ว้ ยความพอเตม็ เปย่ี มเพอ่ื เกอ้ื กลู หนนุ ชาติ นำ้� ใจ
บริสุทธิ์ผ่องใสถึงพร้อมด้วยศรัทธา เทิดทูนพระพุทธศาสนา
บชู าคุณพระศรีรตั นตรัยยกไวบ้ นที่สงู ทีค่ วร และบูชาพระคณุ
มหาคุณพระมหากษัตริย์ไทย ท่านเป็นนักสงเคราะห์โลก
อันดบั หน่งึ คนชาตไิ ทย ท่านมหาเศรษฐคี นจรงิ พดู น้อย ไม่หิว
กระหายในลาภ ยศ สรรเสรญิ หรอื เรอื่ งใดๆ ในสมบตั บิ รสิ ทุ ธ์ิ
สมบรู ณท์ ว่ั แดนไทย ทา่ นเปน็ คนซอื่ สตั ยร์ ฉู้ ลาด สรา้ งแตก่ รรม
ทดี่ งี ามปราศจากโทษ ยดึ เปน็ หลกั ปฏบิ ตั อิ ยา่ งมนั่ คง เปน็ สาย
ทางก้าวเดินคู่เคียงแห่งชีวิต ทางด้านจิตใจสูงด้วยคุณธรรม

317

จึงได้จารึกไว้เพื่ออนาคตสอนลูกสอนหลานผู้สนใจจะได้น�ำ
ไปศึกษาและปฏิบัติตามโอกาสอันควร ชีวิตที่เกิดมาจะไม่
ปราศจากประโยชนโ์ ดยแท้

จารกึ ลงวันท่ี ๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗



319

หนงั สืออา้ งองิ

๑. คณะศิษยานุศิษย์. ๒๕๔๔. เพชรน�้ำหนึ่ง. พิมพ์คร้ังที่ ๒.
กรงุ เทพ: บรษิ ัท เพอร์เฟคท์ พริ้นท์ แอนด์ แอด็ เวอรไ์ ทซ่ิง จำ� กัด.

๒. ฉันทกโร. ๒๕๔๓. ฐตี ธิ รรมปฏิบัติ. หนงั สืองานฉลองฐิตธัมโม
เจดีย์ หลวงปคู่ �ำตนั .

๓. ท่านพระอาจารย์มหาบัว ญาณสัมปันโน. ๒๕๓๕. จิตเปน็ ของ
แปลกประหลาดและนา่ อศั จรรย.์ กรงุ เทพ: โรงพมิ พ์ อมรนิ ทรพ์ รนิ้ ตง้ิ กรพุ้
จำ� กดั .

๔. ท่านพระอาจารย์มหาบัว ญาณสัมปันโน. ๒๕๓๗. ปฏิปทา
พระธดุ งคกรรมฐานสายทา่ นพระอาจารยม์ น่ั ภรู ทิ ตั ตเถระ. พมิ พค์ รง้ั ท่ี ๒.

๕. ทา่ นพระอาจารยม์ หาบวั ญาณสมั ปนั โน. ๒๕๓๖. แวน่ สอ่ งธรรม
รวมธรรมเทศนาในงานพระราชพิธี-ศาสนพิธีต่างๆ. กรุงเทพ: บริษัท
ด่านสุทธาการพมิ พ์ จ�ำกดั .

๖. ท่านพระอาจารย์มหาบวั ญาณสัมปนั โน. ๒๕๓๖. หลักของใจ
คดั เป็นบางตอนจากพระธรรมเทศนาหลายเลม่ .

๗. ปฐม นคิ มานนท์. ๒๕๓๙. อตุโล ไม่มใี ดเทียม. กรงุ เทพ: บรษิ ทั
พี เอ ลฟี วิ่ง จำ� กัด.

๘. พระโพธญิ าณเถร (หลวงปชู่ า สภุ ทโฺ ท). ๒๕๔๘. ๔๘ พระธรรม-
เทศนา. พมิ พค์ รงั้ ท่ี ๔. กรุงเทพ: โรงพมิ พ์เมด็ ทราย.

๙. พระราชญาณวิสุทธิโสภณ (ท่านพระอาจารย์มหาบัว ญาณ-
สัมปนั โน). ๒๕๔๒. นิพพาน คือ นพิ พาน. กรงุ เทพ: โรงพมิ พ์ชวนพมิ พ.์

320

๑๐. พระสุทธิธรรมรังสีคัมภีรเมธาจารย์ (ท่านพ่อลี). ๒๕๒๓.
ธรรมมีกถาของพระสทุ ธิธรรมรังสคี ัมภรี เมธาจารย์ (ทา่ นพอ่ ล)ี แสดงใน
โอกาสต่างๆ. หนังสืออนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ พันตรีหญิง
ประดบั กติ ิจันทร์ (ปณุ ณกนั ต)์ .

๑๑. พระอาจารย์ม่ัน ภูริทัตโต. ๒๕๓๘. ขนั ธะวิมุติสะมังคีธรรมะ.
๑๒. พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (พระสิริจนฺโท จันทร์). ๒๕๐๗.
สิริจันทรนิพนธ์. หนังสือในงานพระราชทานเพลิงศพพระศีลวรคุณ
(สงฺกจิ โฺ จ ลำ� เจียก). กรงุ เทพ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวทิ ยาลยั .
๑๓. พระอาจารยส์ ที น สลี ธโน. ๒๕๓๑. อนสุ รณง์ านฉลองพพิ ธิ ภณั ฑ์
หลวงปูค่ �ำดี ปภาโส วัดถ้ำ� ผาปู่ อ.เมือง จ.เลย.
๑๔. มลู นธิ พิ ระอาจารยม์ น่ั ภรู ทิ ตั โต. ๒๕๔๙. บรู พาจารย.์ พมิ พค์ รง้ั ที่ ๔.
กรงุ เทพ: บริษัท ศิลป์สยามบรรจภุ ัณฑ์และการพมิ พ์ จ�ำกดั .
๑๕. วดั ปา่ ดานวเิ วก. ๒๕๔๓. แกน่ พระพทุ ธศาสนา ของหลวงปคู่ ำ� ดี
ปภาโส. หนังสือเนื่องในโอกาสทอดกฐนิ วัดป่าดานวิเวก.
๑๖. หลวงตาทองค�ำ จารุวณโฺ ณ. ๒๕๔๓. ร�ำลกึ วนั วาน. กรุงเทพ:
บริษัท ศลิ ป์สยามบรรจุภัณฑแ์ ละการพมิ พ์ จ�ำกดั .
๑๗. สมเดจ็ พระสังฆราช (ปุสฺสเทว). ๒๕๓๘. สวดมนต์ฉบับหลวง.
พิมพค์ ร้ังท่ี ๑๖. กรุงเทพ: โรงพิมพม์ หามกฏุ ราชวทิ ยาลยั .