หนังสือ รอยธรรม สุปัณฑิโต

หอเมตตาธรรมบำ� บดั วกิ ฤติ หรอื CICU ไดเ้ ปดิ ใหบ้ รกิ าร
ต้ังแต่วันท่ี ๘ พฤษภาคม ๒๕๕๗ จนถงึ ปัจจบุ ันไดด้ แู ลและ
รักษาผปู้ ว่ ยในภาวะวิกฤติมาแลว้ หลายราย

เปน็ การรกั ษาทง้ั ดา้ นรา่ งกายดว้ ยเครอื่ งมอื และอปุ กรณ์
การแพทยท์ ดี่ ที ส่ี ดุ ทนั สมยั ทส่ี ดุ แหง่ หนง่ึ ในประเทศไทย และ
น�ำพระพุทธศาสนามาเป็นหลักยึดเหนี่ยวทางจิตใจให้แก่
ผเู้ จบ็ ปว่ ยในภาวะวกิ ฤติ ไมใ่ หห้ วน่ั ไหวออ่ นแอ พน้ ทกุ ขเวทนา
จากโรคภยั

ท่ีส�ำคัญคือความมุ่งหวังที่ต้องการให้บุคคลากรทางการ
แพทย์และพยาบาลในหอเมตตาธรรมบ�ำบัดวิกฤติ (CICU)
แห่งนี้ ปฏิบัติต่อคนไข้ด้วยหลักเมตตาธรรม คือปรารถนา
ให้ตนมีความสุขเช่นไรก็มุ่งหวังให้ผู้อื่นมีความสุขเช่นน้ัน
เหมอื นกนั โดยไม่หวงั สิง่ ตอบแทนใดๆ

ดจุ ดงั พระราชดำ� รสั สมเดจ็ พระมหติ ลาธเิ บศร อดลุ ยเดช
วิกรม พระบรมราชชนก ทถ่ี กู น�ำมาประดิษฐานบนผนงั ทาง
เข้าหอผู้ป่วยเคียงข้างประติมากรรมนูนต�่ำ ภาพพระพักตร์
พระบาทสมเดจ็ พระเจ้าอยู่หัว ทีว่ า่

“ขอให้ถือประโยชน์ส่วนตนเป็นท่ีสอง ประโยชน์ของ
เพอ่ื นมนษุ ยเ์ ปน็ กจิ ทห่ี นง่ึ ลาภทรพั ย์ และเกยี รตยิ ศจะตกแก่
ท่านเอง ถา้ ท่านทรงธรรมะแห่งอาชพี ไวใ้ ห้บริสทุ ธ์ิ”

237



ท้ิ ง ขั น ธ์
ทิ้ ง โ ล ก
เ ห ลื อ ธ ร ร ม

239

เช้าตรู่ของวันอาทิตย์ที่ ๑ มีนาคม ๒๕๕๘ ท่าน
พระอาจารย์บัณฑิต สุปณฺฑิโต ละโลกไปด้วยอาการสงบ
คงฝากไว้แต่ “รอยธรรม” เพ่ือเยียวยารักษาใจ ของผู้อยู่
เบื้องหลงั ทกุ คน

“เวลาเราไป (ภจู อ้ กอ้ ) ความรูส้ กึ มันผิดกันเยอะ ระหว่าง
ทท่ี า่ นยงั อยู่ กบั เวลาทท่ี า่ นลว่ งไป ความรสู้ กึ มนั ไมเ่ หมอื นนะ
ถึงแม้เราจะมีรูปเหมือนท่านอยู่ ความรู้สึกท่ีมันรู้สึกว่า
ท่านจากเราไป รู้สึกว่าเหมือนกับเราสูญเสียอะไรต่างๆ
ความมีชีวิตชีวาก็ดี หรือความกระปรี้กระเปร่าก็ดี หรือ
ความแชม่ ชน่ื ในใจมนั ก็ไมเ่ หมอื นกบั ท่ีทา่ นมีชวี ิตอยู่

หลวงปบู่ ญุ จนั ทรก์ เ็ หมอื นกนั เวลาเราไปกราบเจดยี ท์ า่ น
เหน็ รปู เหมอื นทา่ นกต็ าม กอ็ า้ งวา้ งพกิ ล ไมเ่ หมอื นกบั ทที่ า่ น
ยงั มชี วี ติ อยู่ ยงั ใหเ้ ราไดก้ ราบไดไ้ หวไ้ ดเ้ หน็ จรงิ ๆ ความอบอนุ่
ชุ่มเย็นตรงน้ันมันผิดกันทีเดียว รสชาติมัน เทปท่านธรรมะ
ทา่ นหนงั สอื ทา่ นเรามาอา่ นดู มนั กเ็ หมอื นเปน็ ของทจ่ี ดื ชดื ไป

จึงมาย้อนนึก จึงมาย้อนนึกแล้วก็เตือนตนเองเสมอว่า
น่ีถ้าครูบาอาจารย์มีชีวิตอยู่เราต้องรีบนะ เราต้องเร่ง

240

ถ้าท่านยังมีชีวิตอยู่ เราควรจะน�ำค�ำสอนท่านมาปฏิบัติให้
เกิดผลจริงๆ ถ้าท่านล่วงไปแล้วสิ่งต่างๆ ที่เหลืออยู่ มันก็
เปน็ เพยี งเครอ่ื งประกอบ มนั ไมม่ นี ำ้� หนกั พอ ในความรสู้ กึ นะ
แต่ถ้าท่านยังอยู่กับเรา ค�ำสอนท่านก็ดี กิริยาท่านก็ดี รู้สึก
มันดึงดูด รู้สึกมันดูดดื่ม รู้สึกมันกระปร้ีกระเปร่า ฉะน้ันสิ่ง
เหล่านเ้ี อง จงึ เปน็ เครอื่ งทีท่ �ำใหเ้ รา ไม่ว่าไปทกุ ครง้ั ก็เรยี กวา่
สงั เวช สงั เวชแลว้ กเ็ ตอื นตนตลอด สง่ิ เหลา่ นเ้ี อง ถา้ เรายงั ไมม่ ี
ท่ีพ่ึงส�ำหรับตนเอง ครูบาอาจารย์ท่ีเราศรัทธาเลื่อมใสท่าน
ท่ีจะเป็นหลักให้กับเราได้ เราต้องรีบยึดเอาค�ำสอนท่าน
มาปฏิบัติให้ได้จริงๆ องค์ใดก็ตามท่ีเราเลื่อมใสท่าน น่ีก็ยัง
ระลกึ ถงึ ระลึกถึงความค้นุ เคย ยังอยู่ก็ดี เคยอาศัยกด็ ”ี

“ก็อยู่ท่ีเราน้ี ก็เป็นสิ่งที่เราต้อง เรียกว่าไม่ประมาท
ไม่ประมาททุกอย่าง จริงๆ แล้วแม้แต่ชีวิตเราก็เหมือนกัน
เราเหน็ ทา่ นอยา่ งนั้น ชีวิตเราก็ยังไม่แน่เหมือนกนั จะลว่ งไป
เม่อื ไหร่ เห็นๆ กันอยู่อยา่ งนี้ตอ่ ไปกย็ งั ไม่แน่ ร่างกายสังขาร
ตา่ งๆ มนั กแ็ ปรปรวนตลอด ถา้ เราอยดู่ ว้ ยความไมป่ ระมาทน้ี
เปน็ ประโยชน์ท่ีสุด”

241



ค�ำขอบคณุ

น�้ำสะอาดทุกหยดรวมกันเป็นธารใส กลายเป็น
“รอยธรรม สุปณฑฺ ิโต” จงึ ขอขอบคณุ :

• คณะแพทย์พยาบาลทุกท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
โรงพยาบาลอดุ รธานี

• ผู้จัดการและเจ้าหน้าท่ีธนาคารกสิกรไทย สาขา
อดุ รธานี

• คณะศิษย์ทุกคนซึ่งช่วยรวบรวมจัดหารูปภาพ ข้อมูล
ต่างๆ ท้งั ทาง facebook และ email ตลอดจนค�ำบอกเลา่

• ชาวจุลธรรมทกุ คน รวมทง้ั ญาตมิ ิตร
• คณุ แมต่ ๋ยุ แหม่ม นอ้ ง ชาวบา้ นและชาววัดตอสีเสยี ด

243

244

สั น ตุ ฏ ฐี ณ ตอสเี สยี ด

และ

บั น ทึ ก ธ ร ร ม เพ่ิมเตมิ

245

หนง่ึ ปผี า่ นไปคงไวแ้ ตร่ อยธรรมหลายๆคน
ขอให้จัดพิมพ์หนังสือรอยธรรม สุปณฺฑิโต
ข้ึนอีกครั้ง เพราะธรรมของพระพุทธเจ้าซ่ึง
ทา่ นอาจารยน์ ำ� มาแสดงเปน็ อมตธรรมทกุ เวลา

อีกประการ ลูกศิษย์บางคนส่งบันทึก
ของเธอมาให้ จงึ นา่ จะรวบรวมเพม่ิ เตมิ ทง้ั ศษิ ย์
บางคนได้เก็บภาพกฏิท่านและข้าวของ
เคร่ืองใช้ของท่านส่งมาให้ ตื้นตันกับสันตุฏฐี
ของทา่ นมาก จงึ ขอน�ำมาลงพรอ้ มกนั

กาลเวลาผา่ นไป รอยอาลยั ยงั ไมล่ บเลอื น
จากใจ คงเพียงรอยธรรมคงคอยรักษาจิต
ทุกดวงของศษิ ย์เสมอ

246

247



249

250

251

บันทึกธรรมเพม่ิ เตมิ

(วันจนั ทร์ที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ ณ วดั ปา่ ตอสเี สยี ด)

๏ การฟงั ธรรม ใหจ้ ดไว้ทจ่ี ติ
๏ ต้องมศี ีล เมอ่ื มีศลี แลว้ จะทำ� ให้เกดิ สติและความสงบ จากน้ันจึง
จะเกิดปญั ญา
๏ เมื่อมีความสงสัย ให้หยุดความสงสัยไว้ก่อน ให้เดินหน้าปฏิบัติ
แลว้ จะเห็นสิง่ ท่ีท�ำใหห้ ายสงสัย
๏ การอ่านมากไม่ดี จะท�ำให้เกิดความสงสัย ให้ปฏิบัติตามท่ี
พระพุทธเจ้าทรงสอน แล้วจะเห็นความจริง และจะคลายความสงสัย
นั้นได้
๏ ท่านเล่าว่าเมื่อกอ่ นท่านท�ำอะไรกม็ คี วามสงสัย เม่ือบวชมาเรยี น
พระวนิ ยั กส็ งสยั เมอื่ ทำ� ผดิ ถกู หลวงปดู่ ุ ทา่ นจะทกุ ขม์ าก ทา่ นจงึ พจิ ารณา
ว่าตอ้ งวางความสงสยั นน้ั ไวก้ ่อน จากนนั้ ทา่ นจึงลยุ ปฏบิ ัติเลย แลว้ ทา่ น
กร็ สู้ ึกเบาสบาย
๏ คนบางคนเกิดมาได้ฟังธรรมก็มีความเข้าใจในธรรมน้ันได้ง่าย
เพราะทำ� บุญบารมดี ้านน้มี ากอ่ นในอดตี ชาติ
๏ ความรักอยู่อีกด้าน ความชังอยู่อีกด้าน เพราะตรงกลางคือ
พระนพิ พาน แล้วเราควรจะเดนิ ไปใหถ้ ึงตรงกลางอยา่ งไร
๏ การมีชีวิตคู่ต้องระมัดระวังในการด�ำเนินชีวิต ต้องปฏิบัติเพื่อให้
มีศลี เสมอกัน อย่าใหฝ้ า่ ยใดมีศีลทส่ี งู กว่า มิฉะนนั้ จะมปี ัญหาต่อชีวิตคู่
๏ การมีปญั ญา ต้องมีสัมมาทิฏฐดิ ้วย
๏ ไม่มีค�ำว่าบังเอิญ มีแต่ความพอดีเท่านั้น ท่านยกตัวอย่างว่า
นายจุนนะถวายสุกรมัทวะแด่พระพุทธเจ้า เมื่อพระองค์เสวยก็เกิด
อาพาธอย่างรุนแรงและปรินิพพาน แต่พระองค์ทรงทราบอยู่แล้วว่า
เป็นความพอดีในเหตกุ ารณ์ ไมใ่ ช่ความบังเอญิ

252