The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.

คำอธิบายจารึกตำรายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร

Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search
Published by หนังสือ, 2023-09-25 03:29:14

คำอธิบายจารึกตำรายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร

คำอธิบายจารึกตำรายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร

238  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๔๑ ๏ ชื่อโรค: ไข้เจลียงพระสมุทร อาการ: มีอาการเมื่อยขบตามข้อกระดูก หนาวสะท้าน หอบ ร้อน กระหายน�้ำ เท้าเย็น จนถึงน่อง มีอาการเสียวทั่วทั้งตัว ปวดหัวมาก กินอาหารไม่ได้ ละอองมือเท้าเป็นสีขาว โทษเกิดจากเสมหะ สรรพคุณของต�ำรับ: ระบายพิษไข้เจลียง อันเกิดจากเสมหะ ส่วนประกอบของต�ำรับ: ใบคนทีสอ ใบมะตูม ใบเสนียด ใบทองหลางใบมน กระเทียม ขิง ข่า ดีปลี ไพล ขมิ้นอ้อย ดินประสิวขาว สารส้ม เอาเสมอภาค ใบสลอดนึ่งเท่ายาทั้งหลาย วิธีปรุงยา: ท�ำเป็นผงละเอียด บดท�ำเเท่ง เมื่อจะกินให้ละลายน�้ำท่าหรือน�้ำข่าก็ได้ รูปแบบยา: ยาปั้นแท่ง กระสายยา: น�้ำท่า (น�้ำสะอาด) หรือน�้ำข่า วิธีใช้: กินตามก�ำลัง (ตามก�ำลังธาตุหนักเบา) รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ ใบคนทีสอ ใบ Vitex trifolia L. Lamiaceae ๑ ส่วน ๒ ใบมะตูม ใบ Aegle marmelos (L.) Corrêa Rutaceae ๑ ส่วน ๓ ใบเสนียด ใบ Justicia adhatoda L. Acanthaceae ๑ ส่วน ๔ ใบทองหลางใบมน ใบ Erythrina suberosa Roxb. Fabaceae ๑ ส่วน ๕ กระเทียม *หัว Allium sativum L. Amaryllidaceae ๑ ส่วน ๖ ขิง *เหง้า Zingiber officinale Roscoe Zingiberaceae ๑ ส่วน ๗ ข่า *เหง้า Alpinia galanga (L.) Willd. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๘ ดีปลี *ช่อผล Piper retrofractum Vahl Piperaceae ๑ ส่วน ๙ ไพล *เหง้า Zingiber montanum (J. Köenig) Link ex A. Dietr. Zingiberaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 238 3/9/20 15:42


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  239 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑๐ ขมิ้นอ้อย *เหง้า Curcuma zedoaria (Christm.) Roscoe Zingiberaceae ๑ ส่วน ๑๑ ดินประสิวขาว *ผลึก ดินประสิว Potassium nitrate processed ๑ ส่วน ๑๒ สารส้ม *ผลึก สารส้ม (สะตุ) Hydrated potassium aluminium sulphate ๑ ส่วน ๑๓ ใบสลอดนึ่ง ใบ Croton tiglium L. Euphorbiaceae เท่ายา ทั้งหลาย Book-7.indd 239 2/11/20 15:59


จารึกตำรายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร 109 ภาพจารึกแผนที่ 37 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย ๑. ๏ สิทธิการิยะ ๒. จกลาวกุมาระกุมารีทังหลายอัน ยอย ๓. จบังเกิดโรค คือ ตับ ทรุด นั้นใหแจงโดยสังเขป เรื้อย ๔. คือ กุมารผูใด ตองโอปกมิกาภาธิ ถึงซึ่งพิฆาตนักเหลือกำลัง ๕. คือ ลมลงก็ดี ตกอูตกเปลแลฟดฟาดกุมารโดยความรักษไครนักก็ดี ๖. แลเปนทรางแลหละ แลลออง แลลมมีพีศทังปวงเหลือกำลังนักก็ดีแลธาตุ สมุถารจึ่งวิปริต ๗. โดยพิฆาตอันนั้นถีบตับตกลงมิอาการตางตางสมมุติวา ดานตก ถาตับตกขางขวาซายระไบออน ชอนได ๘. ถาดานลมชายแขงชอนมิได ถาตกกลางดานเสมหะ ถาตกซายมาม อันนี้วาแตสังเขป วิถานอยู ในปถมจินดาพลพยุหะ ๙. เฉทๆ นั้นแลว ๚ ถาจะแกเอาสมอทังสาม มขามปอม ขี้กาแดงครึ่งลูก รากไฮเหนียว รากเลบมือนาง เปลือกไขเหนา เทิยรดำ ๑๐. เทียรขาว แหวหมู น้ำปสารทอง ลูกมตูมออน เกสรบัวหลวง เกสรบุนนาก ขมิ้นออย ๓ ชิ้น บรเพช ๓ องคุลี เลา ๑๑. ฝกราชพฤก ฝก ๑ ตมดวย ครึ้ง ใหกินแกทรางขึ้นหัวตับใหลง เปนโลหิตกอนแลวใหไอ น้ำ เปนกำลังตา ๑๒. เหลืองจับเปนเพลา ใหตับหยอนลงไปชายโครงขางซาย ยาอื่นแกมิฟง กินยานี้หาย ๚ะ ๑๓. ขนานหนึ่ง เอาหัวเตา ๓ หัว หัวเตาเกียด ลิ้นเสือทังตนทังราก ตา ๑๔. ไมไผปา เกสรษาระภี เกสรบุนนาก ปูนขาว ๓ หยิบ ๑๕. ตมใหกินแกตับยอยลงมา ทำใหจับ ๑๖. แลชักใหขึ้นนั้น ก็หายวิเสศ ๑๗. ประเสริฐนัก ๚ะ คำจารึกแผนที่ 37 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย Book-7.indd 240 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  241 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ค�ำอ่านจารึกแผ่นที่ ๓๗ ชื่อต้นฉบับ: จารึกแผ่นที่ ๓๗ ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๔๒ ๏ ชื่อโรค: ตับย้อย ตับทรุด ตับเลื้อย อาการ: ตับย้อย ตับทรุด ตับเลื้อย สาเหตุเนื่องมาจาก เด็กหกล้ม ตกเปล ถูกฟัดเหวี่ยง อย่างแรง(ด้วยความรักใคร่) หรือเป็นซาง หละ ละอองและลมมีพิษทั้งปวง ท�ำให้ธาตุสมุฏฐาน วิปริตโดยพิฆาต ท�ำให้ตับทรุดลงมา ถ้าตับตก ข้างขวา ชายสไบ(ชายตับ)อ่อน เอามือช้อนได้ ถ้าเป็นดานลม ชายจะแข็ง เอามือช้อนไม่ได้ ถ้าตกกลางเป็นดานเสมหะ ถ้าตกซ้ายเป็นม้าม สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ซางขึ้นหัวตับ ให้ถ่ายเป็นเลือด ให้ไอเป็นก�ำลัง ตาเหลือง จับไข้ เป็นเวลา ให้ตับหย่อนลงชายโครง ส่วนประกอบของต�ำรับ: สมอทั้งสาม มะขามป้อม ขี้กาแดงครึ่งลูก รากอ้ายเหนียว รากเล็บมือนาง เปลือกไข่เน่า เทียนด�ำ เทียนขาว แห้วหมู น�้ำประสานทอง ลูกมะตูมอ่อน เกสรบัวหลวง เกสรบุนนาค ขมิ้นอ้อย ๓ ชิ้น บอระเพ็ด ๓ องคุลี ฝักราชพฤกษ์ฝัก ๑ วิธีปรุงยา: ต้มด้วยเหล้าครึ่งหนึ่งและน�้ำครึ่งหนึ่ง รูปแบบยา: ยาต้ม วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ สมอทั้งสาม -*สมอไทย -*สมอพิเภก -*สมอเทศ *ผล Terminalia chebula Retz. Terminalia bellirica (Gaertn.) Roxb. Terminalia arjuna (Roxb. ex DC.) Wight & Arn. Combretaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๒ มะขามป้อม *ผล Phyllanthus emblica L. Euphorbiaceae ๑ ส่วน ๓ ผลขี้กาแดง ผล Trichosanthes tricuspidata Lour. Cucurbitaceae ครึ่งผล Book-7.indd 241 2/11/20 15:59


242  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๔ รากอ้ายเหนียว ราก Desmodium gangeticum (L.) DC. Fabaceae ๑ ส่วน ๕ รากเล็บมือนาง ราก Combretum indicum (L.) DeFilipps Combretaceae ๑ ส่วน ๖ เปลือกไข่เน่า เปลือกต้น Vitex glabrata R. Br. Lamiaceae ๑ ส่วน ๗ เทียนด�ำ *เมล็ด Nigella sativa L. Ranunculaceae ๑ ส่วน ๘ เทียนขาว *เมล็ด Cuminum cyminum L. Apiaceae (Umbelliferae) ๑ ส่วน ๙ แห้วหมู *หัวใต้ดิน Cyperus rotundus L. Cyperaceae ๑ ส่วน ๑๐ น�้ำประสานทอง *ผงน�้ำ ประสานทอง Sodium borate (borax) ๑ ส่วน ๑๑ ลูกมะตูมอ่อน ผล Aegle marmelos (L.) Corrêa Rutaceae ๑ ส่วน ๑๒ เกสรบัวหลวง เกสร Nelumbo nucifera Gaertn. Nelumbonaceae ๑ ส่วน ๑๓ เกสรบุนนาค เกสร *ปัจจุบันใช้ ทั้งดอก Mesua ferrea L. Clusiaceae ๑ ส่วน ๑๔ ขมิ้นอ้อย *เหง้า Curcuma zedoaria (Christm.) Roscoe Zingiberaceae ๓ ชิ้น ๑๕ บอระเพ็ด *เถา Tinospora crispa (L.) Hook. f. & Thomson Menispermaceae ๓ องคุลี ๑๖ ฝักราชพฤกษ์ *เนื้อในฝัก Cassia fistula L. Fabaceae ๑ ฝัก ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๔๓ ๏ ชื่อโรค: ตับย้อย ตับทรุด ตับเลื้อย อาการ: ตับย้อย ตับทรุด ตับเลื้อย สาเหตุเนื่องมาจาก เด็กหกล้ม ตกเปล ถูกฟัดเหวี่ยง อย่างแรง(ด้วยความรักใคร่) หรือเป็นซาง หละ ละอองและลมมีพิษทั้งปวง ท�ำให้ธาตุสมุฏฐาน วิปริตโดยพิฆาต ท�ำให้ตับทรุดลงมา ถ้าตับตก ข้างขวา ชายสไบ(ชายตับ)อ่อน เอามือช้อนได้ ถ้าเป็นดานลม ชายจะแข็ง เอามือช้อนไม่ได้ ถ้าตกกลางเป็นดานเสมหะ ถ้าตกซ้ายเป็นม้าม Book-7.indd 242 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  243 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ตับย้อยลงมา ท�ำให้จับไข้ ชักตับให้ขึ้น ส่วนประกอบของต�ำรับ: หัวเต่า ๓ หัว หัวเต่าเกียด ลิ้นเสือทั้งต้นทั้งราก ตาไม้ไผ่ป่า เกสรสารภี เกสรบุนนาค ปูนขาว ๓ หยิบ วิธีปรุงยา: ต้ม รูปแบบยา: ยาต้ม วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ หัวเต่า หัว Malayemys spp. (Lindholm, 1931) Bataguridae ๓ หัว ๒ หัวเต่าเกียด หัว Homalomena aromatica (Spreng.) Schott Araceae ๑ ส่วน ๓ ลิ้นเสือ *ย่างทราย ทั้งต้นทั้งราก Tetracera indica (Christm. & Panz.) Merr. Dilleniaceae ๑ ส่วน ๔ ตาไม้ไผ่ป่า *ไผ่ป่า ตาไม้ไผ่ Bambusa bambos (L.) Voss Poaceae ๑ ส่วน ๕ เกสรสารภี เกสร *ปัจจุบันใช้ทั้ง ดอก Mammea siamensis T. Anderson Calophyllaceae ๑ ส่วน ๖ เกสรบุนนาค เกสร *ปัจจุบันใช้ทั้ง ดอก Mesua ferrea L. Clusiaceae ๑ ส่วน ๗ ปูนขาว *ธาตุวัตถุ *ปูนจากเปลือกหอย ๓ หยิบ Book-7.indd 243 2/11/20 15:59


ชุดตำราภูมิปญญาการแพทยแผนไทย ฉบับอนุรักษ 112 ภาพจารึกแผนที่ 38 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย ๑. ๏ สิทธิการิยะ ๒. ลักษณไขจะเลียงไพรนั้น ๓. กระทำอาการดุจปสาจ เขาสีงมักขึ้งโกรธ ๔. เมื่อจับนั้นใหสทานหนาวสั่นยิ่งนัก ใหรอนกระหายน้ำ ๕. นัก ใหปสาวะแดงเดีนมิไดสดวก ใหลอองตีนมือนั้นแดงโทษดีเปนกำ ๖. ลัง ๚ ถาจะแกเอาลูกกดอม ฝกราชพฤกษ มฃามเปยกหกฝก เปลือกสเดา เทียรทัง ๗. หา จันทังสอง สมอเทด สมอไท ลูกจัน ดอกจัน ขมิ้นออย สิ่งละ 2 อยาดำ 1 เงินผูกคอ หมอ 1 ตม ๓ ๘. เอาหนึ่ง ใหกินแกจับไขจเลี่ยงเพื่อดีนั้นหาย ๚ ขนานหนึ่ง เอาโกดทังหา เทียรทังหา ลูกจัน ดอกจัน กระวาน การ ๙. พลู จันทังสอง สมอทังสาม ฝกราชพฤกษ สิ่งลสวน ลูกกดอม ๒ สวน ตมดวยน้ำออยแดง ๒ สวน น้ำทาสวน ๑ ตมใหงวดใหคง ๑๐. แตน้ำออย ใหกินแกจับไขจะเลียง ทำพิศนัก ใหสทานหนาวเปนกำลัง แลแกรอน แกคลั่ง มเมอเพอภกนั้นหาย ๑๑. วิเสศนัก ๚ ขนานหนึ่ง เอาเบญราชพฤกษ เบญเหลก เบญมักกา รากกางปลาแดง รากผักเสี้ยนผี ๑๒. รากชาพลู แหวหมู แตงหนู ขาตาแดง จันแดง จันขาว ขมิ้นออย ไครหอม สมอ ๑๓. ทังสาม หอมแดง ลูกจัน ดอกจัน กระวาน การพลู ดีปลี ๑๔. เทียรทังหา เอาเสมอภาค ตมสามเอาหนึ่ง ใหกีน ๑๕. แกสรรพไขจเลียง ทังปวงแลแก ๑๖. คลั่งแกจับ เพื่อดี ๑๗. นั้นหาย ๚ คำจารึกแผนที่ 38 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย Book-7.indd 244 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำรับยาสมุนไพรในจารึกตำ รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  245 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ค�ำอ่านจารึกแผ่นที่ ๓๘ ชื่อต้นฉบับ: จารึกแผ่นที่ ๓๘ ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๔๔ ๏ ชื่อโรค: ไข้เจลียงไพร อาการ: มีอาการเหมือนผีเข้า เมื่อจับไข้มีอาการ มักโกรธ หนาวสั่นสะท้าน ร้อน กระหายน�้ำมาก ปัสสาวะเป็นสีแดง ปัสสาวะขัด ละอองมือเท้าเป็นสีแดง โทษเกิดจากดี (ปิตตะ) สรรพคุณของต�ำรับ: แก้จับไข้เจลียงเพื่อดี ส่วนประกอบของต�ำรับ: ลูกกระดอม ฝักราชพฤกษ์ มะขามเปียก ๖ ฝัก เปลือกสะเดา เทียนทั้งห้า จันทน์ทั้งสอง สมอเทศ สมอไทย ลูกจันทน์ ดอกจันทน์ ขมิ้นอ้อย สิ่งละ ๒ สลึง ยาด�ำ ๑ บาท วิธีปรุงยา: ต้มกับน�้ำ ๓ ส่วน เคี่ยวให้เหลือ ๑ ส่วน กิน รูปแบบยา: ยาต้ม วิธีใช้: กิน พิธีกรรม: เงินผูกคอหม้อต้ม ๑ บาท รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ ลูกกระดอม *ผล Gymnopetalum chinense (Lour.) Merr. Cucurbitaceae ๒ สลึง ๒ ฝักราชพฤกษ์ *เนื้อในฝัก Cassia fistula L. Fabaceae ๒ สลึง ๓ มะขามเปียก *เนื้อในฝัก Tamarindus indica L. Fabaceae ๖ ฝัก ๔ เปลือกสะเดา เปลือกต้น Azadirachta indica A. Juss. Meliaceae ๒ สลึง Book-7.indd 245 3/26/20 13:47


246  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๕ เทียนทั้งห้า -*เทียนด�ำ -*เทียนแดง -*เทียนขาว -*เทียนข้าวเปลือก -*เทียนตาตั๊กแตน *เมล็ด Nigella sativa L. Lepidium sativam L. Cuminum cyminum L. Foeniculum vulgare Mill. Anethum graveolens L. Ranunculaceae Brassicaceae (Cruciferae) Apiaceae (Umbelliferae) อย่างละ ๒ สลึง ๖ จันทน์ทั้งสอง -*จันทน์แดง -*จันทน์ขาว *แก่น Pterocarpus santalinus L. f. Santalum album L. Fabaceae Santalaceae อย่างละ ๒ สลึง ๗ สมอเทศ *ผล Terminalia arjuna (Roxb. ex DC.) Wight & Arn. Combretaceae ๒ สลึง ๘ สมอไทย *ผล Terminalia chebula Retz. Combretaceae ๒ สลึง ๙ ลูกจันทน์ *เมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๒ สลึง ๑๐ ดอกจันทน์ *เยื่อหุ้มเมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๒ สลึง ๑๑ ขมิ้นอ้อย *เหง้า Curcuma zedoaria (Christm.) Roscoe Zingiberaceae ๒ สลึง ๑๒ ยาด�ำ *ยางที่แข็งเป็น ก้อนจากใบ ว่านหางจระเข้ Aloe vera (L.) Burm. f. Aloeaceae ๑ บาท ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๔๕ ๏ ชื่อโรค: ไข้เจลียงไพร อาการ: มีอาการเหมือนผีเข้า เมื่อจับไข้มีอาการ มักโกรธ หนาวสั่นสะท้าน ร้อน กระหายน�้ำมาก ปัสสาวะเป็นสีแดง ปัสสาวะขัด ละอองมือเท้าเป็นสีแดง โทษเกิดจากดี(ปิตตะ) สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ไข้เจลียง ท�ำพิษให้หนาวสะท้าน แก้ร้อน แก้คลั่ง ละเมอเพ้อพก ส่วนประกอบของต�ำรับ: โกฐทั้งห้า เทียนทั้งห้า ลูกจันทน์ ดอกจันทน์ กระวาน กานพลู จันทน์ทั้งสอง สมอทั้งสาม ฝักราชพฤกษ์ สิ่งละส่วน ลูกกระดอม ๒ ส่วน วิธีปรุงยา: ต้มด้วยน�้ำอ้อยแดง ๒ ส่วน น�้ำท่า ๑ ส่วน ต้มให้งวด ให้เหลือแต่น�้ำอ้อย Book-7.indd 246 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  247 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ รูปแบบยา: ยาต้ม กระสายยา: น�้ำอ้อยแดง และน�้ำท่า (น�้ำบริสุทธิ์) วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ โกฐทั้งห้า -*โกฐสอ -*โกฐเขมา -*โกฐหัวบัว -*โกฐเชียง -*โกฐจุฬาลัมพา *ราก *ส่วนเหนือดิน Angelica dahurica (Hoffm.) Benth. & Hook. f. ex Franch. & Sav. var. dahurica Atractylodes lancea (Thunb.) DC. Ligusticum sinense Oliv. cv. chuanxiong Angelica sinensis (Oliv.) Diels Artemisia annua L. Apiaceae (Umbelliferae) Asteraceae (Compositae) Apiaceae (Umbelliferae) Asteraceae (Compositae) อย่างละ ๑ ส่วน ๒ เทียนทั้งห้า -*เทียนด�ำ -*เทียนแดง -*เทียนขาว -*เทียนข้าวเปลือก -*เทียนตาตั๊กแตน *เมล็ด Nigella sativa L. Lepidium sativam L. Cuminum cyminum L. Foeniculum vulgare Mill. Anethum graveolens L. Ranunculaceae Brassicaceae (Cruciferae) Apiaceae (Umbelliferae) อย่างละ ๑ ส่วน ๓ ลูกจันทน์ *เมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ ส่วน ๔ ดอกจันทน์ *เยื่อหุ้มเมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ ส่วน ๕ กระวาน *ผล Amomum testaceum Ridl. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๖ กานพลู *ดอกตูม Syzygium aromaticum (L.) Merr. & L. M. Perry Myrtaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 247 2/11/20 15:59


248  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๗ จันทน์ทั้งสอง -*จันทน์แดง -*จันทน์ขาว *แก่น Pterocarpus santalinus L. f. Santalum album L. Fabaceae Santalaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๘ สมอทั้งสาม -*สมอไทย -*สมอพิเภก -*สมอเทศ *ผล Terminalia chebula Retz. Terminalia bellirica (Gaertn.) Roxb. Terminalia arjuna (Roxb. ex DC.) Wight & Arn. Combretaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๙ ฝักราชพฤกษ์ *เนื้อในฝัก Cassia fistula L. Fabaceae ๑ ส่วน ๑๐ ลูกกระดอม *ผล Gymnopetalum chinense (Lour.) Merr. Cucurbitaceae ๒ ส่วน ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๔๖ ๏ ชื่อโรค: ไข้เจลียงไพร อาการ: เหมือนผีเข้า เมื่อจับไข้มีอาการ มักโกรธ หนาวสั่นสะท้าน ร้อน กระหายน�้ำมาก ปัสสาวะเป็นสีแดง ปัสสาวะขัด ละอองมือเท้าเป็นสีแดง โทษเกิดจากดี(ปิตตะ) สรรพคุณของต�ำรับ: แก้สรรพไข้เจลียงทั้งปวง แก้ไข้จับเพื่อดี ส่วนประกอบของต�ำรับ: เบญจราชพฤกษ์ เบญจเหล็ก เบญจมะกา รากก้างปลาแดง รากผักเสี้ยนผี รากช้าพลู แห้วหมู แตงหนู ข่าตาแดง จันทน์แดง จันทน์ขาว ขมิ้นอ้อย ไคร้หอม สมอทั้งสาม หอมแดง ลูกจันทน์ ดอกจันทน์ กระวาน กานพลู ดีปลี เทียนทั้งห้า เอาเสมอภาค วิธีปรุงยา: ต้มกับน�้ำ ๓ ส่วน เคี่ยวให้เหลือ ๑ ส่วน รูปแบบยา: ยาต้ม วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ Book-7.indd 248 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ รับยาสมุนไพรในจารึกตำ รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  249 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ เบญจราชพฤกษ์ *ราชพฤกษ์ทั้งห้า ราก ต้น ใบ ดอก ฝัก Cassia fistula L. Fabaceae ๑ ส่วน ๒ เบญจเหล็ก -*ขี้เหล็ก -*พญามือเหล็ก -*ว่านสากเหล็ก -*เถาวัลย์เหล็ก -*สนิมเหล็ก *แก่น *แก่น *เหง้าและราก *เถา *ผงสนิม Senna siamea (Lam.) H. S. Irwin & Barneby Strychnos lucida R. Br. Molineria latifolia (Dryand. ex W. T. Aiton) Herb. ex Kurz var. latifolia Ventilago malaccensis Ridl. Processed Ferric oxide Fabaceae Strychnaceae Hypoxidaceae Rhamnaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๓ เบญจมะกา *มะกาทั้งห้า ราก ต้น ใบ ดอก ผล Bridelia ovate Decne Phyllanthaceae ๑ ส่วน ๔ รากก้างปลาแดง ราก Phyllanthus pulcher Wall. ex Mull. Arg. Euphorbiaceae ๑ ส่วน ๕ ผักเสี้ยนผี ราก Cleome viscosa L. Cleomaceae ๑ ส่วน ๖ ช้าพลู *รากและไหล Piper sarmentosum Roxb. Piperaceae ๑ ส่วน ๗ แห้วหมู *หัวใต้ดิน Cyperus rotundus L. Cyperaceae ๑ ส่วน ๘ แตงหนู *ราก Mukia maderaspatana (L.) M. Roem. Cucurbitaceae ๑ ส่วน ๙ ข่าตาแดง *หัวใต้ดิน Alpinia galanga (L.) Willd. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๑๐ จันทน์แดง *แก่น Pterocarpus santalinus L. f. Fabaceae ๑ ส่วน ๑๑ จันทน์ขาว *แก่น Santalum album L. Santalaceae ๑ ส่วน ๑๒ ขมิ้นอ้อย *เหง้า Curcuma zedoaria (Christm.) Roscoe Zingiberaceae ๑ ส่วน ๑๓ ไคร้หอม *ล�ำต้นเหนือ ดินที่ตัดใบออก แล้ว Sauropus thorelii Beille Phyllanthaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 249 3/26/20 19:03


250  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑๔ สมอทั้งสาม -*สมอไทย -*สมอพิเภก -*สมอเทศ *ผล Terminalia chebula Retz. Terminalia bellirica (Gaertn.) Roxb. Terminalia arjuna (Roxb. ex DC.) Wight & Arn. Combretaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๑๕ หอมแดง *ว่านหอมแดง *หัว Eleutherine bulbosa (Mill.) Urb. Iridaceae ๑ ส่วน ๑๖ ลูกจันทน์ *เมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ ส่วน ๑๗ ดอกจันทน์ *เยื่อหุ้มเมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ ส่วน ๑๘ กระวาน *ผล Amomum testaceum Ridl. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๑๙ กานพลู *ดอกตูม Syzygium aromaticum (L.) Merr. & L. M. Perry Myrtaceae ๑ ส่วน ๒๐ ดีปลี *ช่อผล Piper retrofractum Vahl Piperaceae ๑ ส่วน ๒๑ เทียนทั้งห้า -*เทียนด�ำ -*เทียนแดง -*เทียนขาว -*เทียนข้าวเปลือก -*เทียนตาตั๊กแตน *เมล็ด Nigella sativa L. Lepidium sativam L. Cuminum cyminum L. Foeniculum vulgare Mill. Anethum graveolens L. Ranunculaceae Brassicaceae (Cruciferae) Apiaceae (Umbelliferae) อย่างละ ๑ ส่วน Book-7.indd 250 2/11/20 15:59


จารึกตำรายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร 115 ภาพจารึกแผนที่ 39 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย ๑. ๏ สิทธิการิยะ ๒. บุทคลผูใดบังเกิดลมขบ ๓. ในขอกะดูกทังปวงใหเมื่อยขบ แลเปน ขอด ๔. เหนบไปทังตัว แลเสน แลเสน กดางใหขัดขอมือ ตึง ๕. ขอเทานั้น ๚ ถาจะแกเอา หัวเลาเขม น้ำขิง น้ำขา น้ำขมิ้นออย ๖. น้ำใบผักเปด น้ำมะนาว น้ำใบรักขาว สิ่งละทนาน น้ำบระเพด ๔ ทนาน น้ำ ๗. มันงา ๓ ทนาน ตวงดวยทนาน ๘๐๐ หุงใหคงแตน้ำมัน แลวจึ่งเอาลูกจัน ดอกจัน เทียร ๘. ดำ เทียรขาว เทียรสัตบุด ดีปลี พริกหอม สิ่งละ 1 กะเทียมทอก ๗ หัว ทำเปนจุณแลวปรุงลง ๙. ในน้ำมันทาแกลมตีนตายมือตายลมเสียบแทงเมื่อยขบทั้งปวง แลเขดฝเอน ฝคันทมา ฝปะคำรอย ฝลูกหนู ใชไดทุก ๑๐. ประการวิเสศนัก ฯ ขนานหนึ่งเอา น้ำไฟเดือนหา น้ำไบผักเปด น้ำยาไตใบ น้ำหอมแดง น้ำกเทียม น้ำ ๑๑. มันงา สิ่งละทนาน หุงใหคงแตน้ำมันแลวจึ่งเอา ลูกจัน ดอกจัน กระวาน การพลู โกดสอ ๑๒. โกดเขมา เทียนทังหา สิ่งละ 1 ทำเปนจุณปรุงลงในน้ำมันนั้น ใหทาแกลมตีน ๑๓. ตายมือตายแลเสนเอนหดหอเสนเหนบชาเมื่อยขบทุกขอทุกกดุกกินก็ได ๑๔. ทาก็ไดยอนหูก็ได แกหูหนวกหูตึงแลหูดังอยูฮึงฮึง ๑๕. เปนนิจแกน้ำหนวกไหลเปนอัตรานั้นก็หาย ๑๖. แกเสนขอดตึงกดางแขงอยูก็ ๑๗. หายวิเสศนัก ๚ คำจารึกแผนที่ 39 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย Book-7.indd 251 2/11/20 15:59


252  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ค�ำอ่านจารึกแผ่นที่ ๓๙ ชื่อต้นฉบับ: จารึกแผ่นที่ ๓๙ ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๔๗ ๏ ชื่อโรค: ลมขบในข้อกระดูก อาการ: ปวดเมื่อยเนื้อตัว เป็นเหน็บทั้งตัว เส้นขอด เส้นตึง เส้นกระด้าง ท�ำให้ขัดข้อมือ และข้อเท้า สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ลมตีนตายมือตาย ลมเสียบแทง เมื่อยขบ ทาฝีเอ็น ฝีคัณฑมาลา ฝีประค�ำร้อย ฝีลูกหนู ส่วนประกอบของต�ำรับ: หัวเหล้าเข้ม น�้ำขิง น�้ำข่า น�้ำขมิ้นอ้อย น�้ำใบผักเป็ด น�้ำมะนาว น�้ำใบรักขาว สิ่งละทะนาน น�้ำบอระเพ็ด ๔ ทะนาน น�้ำมันงา ๓ ทะนาน ตวงด้วยทะนาน ๘๐๐ หุงให้คงแต่น�้ำมัน แล้วจึงเอาลูกจันทน์ ดอกจันทน์ เทียนด�ำ เทียนขาว เทียนสัตตบุษย์ ดีปลี พริกหอม สิ่งละ ๑ บาท กระเทียมทอก ๗ หัว วิธีปรุงยา: ท�ำให้เป็นผงละเอียด แล้วน�ำไปผสมกับน�้ำมันที่หุงไว้แล้ว รูปแบบยา: ยาผงปรุงในน�้ำมัน วิธีใช้: ทา รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ หัวเหล้าเข้ม หัวเหล้า *หัวเชื้อ *เหล้าที่กลั่นครั้งแรก ๑ ทะนาน ๒ น�้ำขิง น�้ำจากเหง้า Zingiber officinale Roscoe Zingiberaceae ๑ ทะนาน ๓ น�้ำข่า น�้ำจากเหง้า Alpinia galanga (L.) Willd. Zingiberaceae ๑ ทะนาน ๔ น�้ำขมิ้นอ้อย น�้ำจากเหง้า Curcuma zedoaria (Christm.) Roscoe Zingiberaceae ๑ ทะนาน Book-7.indd 252 3/26/20 13:48


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  253 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๕ น�้ำใบผักเป็ด -*ผักเป็ดแดง -*ผักเป็ดขาว น�้ำจากใบ Alternanthera bettzickiana (Regel) G. Nicholson หรือ Alternanthera sessilis (L.) R. Br. ex DC. Amaranthaceae ๑ ทะนาน ๖ น�้ำมะนาว น�้ำจากผล Citrus aurantiifolia (Christm.) Swingle Rutaceae ๑ ทะนาน ๗ น�้ำใบรักขาว *รักดอกขาว น�้ำจากใบ Calotropis gigantea (L.) Dryand. Apocynaceae ๑ ทะนาน ๘ น�้ำบอระเพ็ด น�้ำจากเถา Tinospora crispa (L.) Hook. f. & Thomson Menispermaceae ๔ ทะนาน ๙ น�้ำมันงา *น�้ำมันที่ได้ จากเมล็ดงา Sesamum indicum L. Pedaliaceae ๓ ทะนาน ๑๐ ลูกจันทน์ *เมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ บาท ๑๑ ดอกจันทน์ *เยื่อหุ้มเมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ บาท ๑๒ เทียนด�ำ *เมล็ด Nigella sativa L. Ranunculaceae ๑ บาท ๑๓ เทียนขาว *เมล็ด Cuminum cyminum L. Apiaceae (Umbelliferae) ๑ บาท ๑๔ เทียนสัตตบุษย์ *เมล็ด Pimpinella anisum L. Apiaceae (Umbelliferae) ๑ บาท ๑๕ ดีปลี *ช่อผล Piper retrofractum Vahl Piperaceae ๑ บาท ๑๖ พริกหอม *เมล็ด Zanthoxylum Bungeanum Maxim. Rutaceae ๑ บาท ๑๗ กระเทียมทอก *กระเทียมโทน *หัว Allium sativum L. Amaryllidaceae ๗ หัว Book-7.indd 253 2/11/20 15:59


254  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๔๘ ๏ ชื่อโรค: ลมขบในข้อกระดูก อาการ: มีอาการปวดเมื่อยเนื้อตัว เป็นเหน็บทั้งตัว เส้นขอด เส้นตึง เส้นกระด้าง ท�ำให้ขัด ข้อมือและข้อเท้า สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ลมตีนตายมือตาย เส้นเอ็นหด เส้นขอดตึงแข็งกระด้าง เป็นเหน็บชา เมื่อยขบทุกข้อทุกกระดูก แก้หูหนวก หูตึง หูอื้อ หูน�้ำหนวก ส่วนประกอบของต�ำรับ: น�้ำไฟเดือนห้า น�้ำใบผักเป็ด น�้ำหญ้าใต้ใบ น�้ำหอมแดง น�้ำกระเทียม น�้ำมันงา สิ่งละทะนาน หุงให้คงแต่น�้ำมันแล้วจึงเอาลูกจันทน์ ดอกจันทน์ กระวาน กานพลู โกฐสอ โกฐเขมา เทียนทั้งห้า สิ่งละ ๑ บาท วิธีปรุงยา: ท�ำให้เป็นผงละเอียด แล้วน�ำไปผสมกับน�้ำมันที่หุงไว้แล้ว รูปแบบยา: ยาผงปรุงในน�้ำมัน วิธีใช้: ใช้ทา ใช้กิน หรือหยอดหูก็ได้ รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ น�้ำไฟเดือนห้า น�้ำจากทั้งต้น Erycibe elliptilimba Merr. & Chun Convolvulaceae ๑ ทะนาน ๒ น�้ำใบผักเป็ด -*ผักเป็ดแดง -*ผักเป็ดขาว น�้ำจากใบ Alternanthera bettzickiana (Regel) G. Nicholson หรือ Alternanthera sessilis (L.) R. Br. ex DC. Amaranthaceae ๑ ทะนาน ๓ น�้ำหญ้าใต้ใบ น�้ำจากทั้งต้น Phyllanthus urinaria L. Phyllanthaceae ๑ ทะนาน ๔ น�้ำหอมแดง *ว่านหอมแดง น�้ำจากหัว Eleutherine bulbosa (Mill.) Urb. Iridaceae ๑ ทะนาน ๕ น�้ำกระเทียม น�้ำจากหัว Allium sativum L. Amaryllidaceae ๑ ทะนาน ๖ น�้ำมันงา *น�้ำมันที่ได้ จากเมล็ดงา Sesamum indicum L. Pedaliaceae ๑ ทะนาน Book-7.indd 254 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  255 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๗ ลูกจันทน์ *เมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ บาท ๘ ดอกจันทน์ *เยื่อหุ้มเมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ บาท ๙ กระวาน *ผล Amomum testaceum Ridl. Zingiberaceae ๑ บาท ๑๐ กานพลู *ดอกตูม Syzygium aromaticum (L.) Merr. & L. M. Perry Myrtaceae ๑ บาท ๑๑ โกฐสอ *ราก Angelica dahurica (Hoffm.) Benth. & Hook. f. ex Franch. & Sav. var. dahurica Apiaceae (Umbelliferae) ๑ บาท ๑๒ โกฐเขมา *ราก Atractylodes lancea (Thunb.) DC. Asteraceae (Compositae) ๑ บาท ๑๓ เทียนทั้งห้า -*เทียนด�ำ -*เทียนแดง -*เทียนขาว -*เทียนข้าวเปลือก -*เทียนตาตั๊กแตน *เมล็ด Nigella sativa L. Lepidium sativam L. Cuminum cyminum L. Foeniculum vulgare Mill. Anethum graveolens L. Ranunculaceae Brassicaceae (Cruciferae) Apiaceae (Umbelliferae) อย่างละ ๑ บาท Book-7.indd 255 2/11/20 15:59


ชุดตำราภูมิปญญาการแพทยแผนไทย ฉบับอนุรักษ 118 ภาพจารึกแผนที่ 40 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย ๑. ๏ สิทธิการิยะ ๒ แพทผูใด จะรักษาษัตรีภาบ ๓. ไปเมื่อหนาถาแลหยิงจำพวกใดก็ไมมี ๔. ระดูมาก็ดี ลางทีมีระดูมาแลวกลับแหงไปก็ดี ถาแพทผู ๕. ใดจะแก ทานใหแตงยาบำรุงธาตุเสียกอน ใหธาตุทังสี่บริบูรณจึ่งแตงยาบำ ๖. รุงเลือด ใหเลือดนั้นชุมออกแลว จึ่งแตงยาขับตอไปเถีด บำรุงธาตุนั้น ทานใหเอาเบญกูน ๗. สิ่งละ 1 ลูกผักชี วานน้ำ หัวแหวหมู ลูกภิลังกาสา บระเพช ผิวมะกรูด ยาหกสิ่งนี้เอาสิ่งละ 1 ตำเปนผง ๘. ลายน้ำซมซาบำรุงไฟธาตุ ใหบริบูรณแลวจึ่งแตงยาบำรุงเลือดตอไปนั้น ทานใหเอาเบญกูนหนัก สิ่งละ 1 โกด ๙. ทัง ๕ เทียนทัง ๕ สิ่งละ 2 ลูกจัน 1 ดอกจัน 1 กระวาน 1 การพลู 1 เลือดแรด 1 ดอกคำไท 1 ฝางเสน 2 เกษร ๑๐. ดอกพิกุน ดอกบุนนาก ดอกสาระภี บัวหลวง ดอกมะลิ ดอกจำปา ดอกกระดังงา กริศนา กะลำพัก ชะลูด ขอนดอก อบเชย ๑๑. ชะเอมเทด จันทัง ๒ ขมีนเครือ ยาทังนี้ เอาเสมอภาคตมใหกิน เลือดนั้นสุกงามดีอยาสนเทเลย ๚ ๑๒. ภาคหนึ่งเอาลูกชาพลู ๑ รากชาพลู ๑ รากเจตะมูนเพลิง ๑ วานน้ำ ๑ ฝกซมปอย ๑ ๑๓. ลูกสะลอด ๑ หัสคุนเทด ยานี้เอาสิ่งละ 1 เปลานอย 12 พริกลอน 3 ผึ้ง ๑๔. กะเทียม 2 หัวดองดึง 1 ตำเปนผงละลายน้ำ ซมซา ก็ได ถาจแช เลา เหนา ๑๕. สุราฝงเขาเปลือกไวกินแกสาระพเลือด ทัง ราย ๑๖. ปวงแกลมเสมหะ ริศดวงผอม ๑๗. เหลืองก็ได ๚ะ คำจารึกแผนที่ 40 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย Book-7.indd 256 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  257 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ค�ำอ่านจารึกแผ่นที่ ๔๐ ชื่อต้นฉบับ: จารึกแผ่นที่ ๔๐ ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๔๙ ๏ ชื่อโรค: ระดูผิดปกติ อาการ: ระดูไม่มีมา ระดูมาแล้วกลับแห้งไป สรรพคุณของต�ำรับ: บ�ำรุงไฟธาตุ ให้บริบูรณ์ ส่วนประกอบของต�ำรับ: เบญจกูล สิ่งละ ๑ บาท ลูกผักชี ว่านน�้ำ หัวแห้วหมู ลูกพิลังกาสา บอระเพ็ด ผิวมะกรูด ยาหกสิ่งนี้เอาสิ่งละ ๑ บาท วิธีปรุงยา: ต�ำให้เป็นผง ละลายน�้ำส้มซ่า รูปแบบยา: ยาผง กระสายยา: น�้ำส้มซ่า วิธีใช้: กิน สาระอื่นๆ: ให้แต่งยาบ�ำรุงธาตุก่อน ให้ธาตุทั้งสี่สมบูรณ์ แล้วจึงแต่งยาบ�ำรุงเลือด ให้เลือดนั้น ชุ่มออกมา แล้วจึงให้ยาขับเลือด ตามล�ำดับ รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ เบญจกูล -*ดีปลี -*ช้าพลู -*สะค้าน -*เจตมูลเพลิงแดง -*ขิง *ช่อผล *รากและไหล *เถา *ราก *เหง้า Piper retrofractum Vahl Piper sarmentosum Roxb. Piper wallichii (Miq.) Hand. -Mazz. Plumbago indica L. Zingiber officinale Roscoe Piperaceae Plumbaginaceae Zingiberaceae อย่างละ ๑ บาท ๒ ลูกผักชี *ผล Coriandrum sativum L. Apiaceae (Umbelliferae) ๑ บาท ๓ ว่านน�้ำ *เหง้า Acorus calamus L. Acoraceae ๑ บาท Book-7.indd 257 2/11/20 15:59


258  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๔ หัวแห้วหมู หัว Cyperus rotundus L. Cyperaceae ๑ บาท ๕ ลูกพิลังกาสา ผล Ardisia polycephala Wall. ex A. DC. Primulaceae ๑ บาท ๖ บอระเพ็ด *เถา Tinospora crispa (L.) Hook. f. & Thomson Menispermaceae ๑ บาท ๗ ผิวมะกรูด *ผิวผล Citrus hystrix DC. Rutaceae ๑ บาท ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๕๐ ๏ ชื่อโรค: ระดูผิดปกติ อาการ: ระดูไม่มีมา ระดูมาแล้วกลับแห้งไป สรรพคุณของต�ำรับ: ท�ำให้เลือดสุกงามดี (เลือดมีสีสด และมีปริมาณมาก) เป็นยาบ�ำรุงเลือด ส่วนประกอบของต�ำรับ: เบญจกูลหนักสิ่งละ ๑ บาท โกฐทั้งห้า เทียนทั้งห้า สิ่งละ ๒ สลึง ลูกจันทน์ ๑ สลึง ดอกจันทน์ ๑ สลึง กระวาน ๑ สลึง กานพลู ๑ สลึง เลือดแรด ๑ บาท ดอกค�ำไทย ๑ ต�ำลึง ฝางเสน ๒ บาท เกสรดอกพิกุล ดอกบุนนาค ดอกสารภี บัวหลวง ดอกมะลิ ดอกจ�ำปา ดอกกระดังงา กฤษณา กระล�ำพัก ชะลูด ขอนดอก อบเชย ชะเอมเทศ จันทน์ทั้งสอง ขมิ้นเครือ ยาทั้งนี้เอาเสมอภาค วิธีปรุงยา: ต้ม รูปแบบยา: ยาต้ม กระสายยา: น�้ำส้มซ่า วิธีใช้: กิน สาระอื่นๆ: ให้แต่งยาบ�ำรุงธาตุก่อน ให้ธาตุทั้งสี่สมบูรณ์ แล้วจึงแต่งยาบ�ำรุงเลือด ให้เลือดนั้น ชุ่มออกมา แล้วจึงให้ยาขับเลือด ตามล�ำดับ รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ Book-7.indd 258 3/26/20 13:49


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  259 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ เบญจกูล -*ดีปลี -*ช้าพลู -*สะค้าน -*เจตมูลเพลิงแดง -*ขิง *ช่อผล *รากและไหล *เถา *ราก *เหง้า Piper retrofractum Vahl Piper sarmentosum Roxb. Piper wallichii (Miq.) Hand. -Mazz. Plumbago indica L. Zingiber officinale Roscoe Piperaceae Plumbaginaceae Zingiberaceae อย่างละ ๑ บาท ๒ โกฐทั้งห้า -*โกฐสอ -*โกฐเขมา -*โกฐหัวบัว -*โกฐเชียง -*โกฐจุฬาลัมพา *ราก *ส่วนเหนือดิน Angelica dahurica (Hoffm.) Benth. & Hook. f. ex Franch. & Sav. var. dahurica Atractylodes lancea (Thunb.) DC. Ligusticum sinense Oliv. cv. chuanxiong Angelica sinensis (Oliv.) Diels Artemisia annua L. Apiaceae (Umbelliferae) Asteraceae (Compositae) Apiaceae (Umbelliferae) Asteraceae (Compositae) อย่างละ ๒ สลึง ๓ เทียนทั้งห้า -*เทียนด�ำ -*เทียนแดง -*เทียนขาว -*เทียนข้าวเปลือก -*เทียนตาตั๊กแตน *เมล็ด Nigella sativa L. Lepidium sativam L. Cuminum cyminum L. Foeniculum vulgare Mill. Anethum graveolens L. Ranunculaceae Brassicaceae Apiaceae (Umbelliferae) อย่างละ ๒ สลึง ๔ ลูกจันทน์ *เมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ สลึง ๕ ดอกจันทน์ *เยื่อหุ้มเมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ สลึง ๖ กระวาน *ผล Amomum testaceum Ridl. Zingiberaceae ๑ สลึง ๗ กานพลู *ดอกตูม Syzygium aromaticum (L.) Merr. & L. M. Perry Myrtaceae ๑ สลึง Book-7.indd 259 2/11/20 15:59


260  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๘ เลือดแรด *แรดด�ำ *แรดขาว *แรดสุมาตรา เลือดจาก แรด Diceros bicornis (Linnaeus, 1758) หรือ Ceratotherium simum (Burchell, 1817) หรือ Dicerorhinus sumatrensis (Fischer, 1814) Rhinocerotidae ๑ บาท ๙ ดอกค�ำไทย ดอก Bixa orellana L. Bixaceae ๑ ต�ำลึง ๑๐ ฝางเสน *แก่น Caesalpinia sappan L. Fabaceae ๒ บาท ๑๑ เกสรดอกพิกุล *ดอก Mimusops elengi L. Sapotaceae ๑ ส่วน ๑๒ ดอกบุนนาค ดอก Mesua ferrea L. Clusiaceae ๑ ส่วน ๑๓ ดอกสารภี ดอก Mammea siamensis T. Anderson Calophyllaceae ๑ ส่วน ๑๔ บัวหลวง *เกสร Nelumbo nucifera Gaertn. Nelumbonaceae ๑ ส่วน ๑๕ ดอกมะลิ ดอก Jasminum sambac (L.) Aiton Oleaceae ๑ ส่วน ๑๖ ดอกจ�ำปา ดอก Magnolia champaca (L.) Baill. ex Pierre Magnoliaceae ๑ ส่วน ๑๗ ดอกกระดังงา ดอก Cananga odorata (Lam.) Hook. f. & Thomson Annonaceae ๑ ส่วน ๑๘ กฤษณา *เนื้อไม้ที่มีชัน สีด�ำและมี กลิ่นหอม Aquilaria crassna Pierre ex Lecomte หรือ Aquilaria malaccensis Lam. Thymelaeaceae ๑ ส่วน ๑๙ กะล�ำพัก *สลัดได *ตาตุ่มทะเล *เนื้อไม้ ที่มีราลง Euphorbia antiquorum L. หรือ Excoecaria agallocha L. Euphorbiaceae ๑ ส่วน ๒๐ ชะลูด *เปลือกเถา ชั้นใน Alyxia reinwadtii Blume Apocynaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 260 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  261 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๒๑ ขอนดอก *ต้นพิกุล *ต้นตะแบก เนื้อไม้แห้ง ที่มีราลง Mimusops elengi L. หรือ Lagerstroemia calyculata Kurz Sapotaceae Lythraceae ๑ ส่วน ๒๒ อบเชย *อบเชยเทศ *เปลือกชั้นใน Cinnamomum verum J. Presl หรือ Cinnamomum burmanni (Nees & T. Nees) Blume Lauraceae ๑ ส่วน ๒๓ ชะเอมเทศ *ราก Glycyrrhiza glabra L. Fabaceae ๑ ส่วน ๒๔ จันทน์ทั้งสอง -*จันทน์แดง -*จันทน์ขาว *แก่น Pterocarpus santalinus L. f. Santalum album L. Fabaceae Santalaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๒๕ ขมิ้นเครือ *เถา Arcangelisia flava (L.) Merr. Menispermaceae ๑ ส่วน ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๕๑ ๏ ชื่อโรค: ระดูผิดปกติ อาการ: ระดูไม่มีมา ระดูมาแล้วกลับแห้งไป สรรพคุณของต�ำรับ: แก้สารพัดเลือดเน่าร้าย แก้ลม เสมหะ ริดสีดวงผอมเหลือง ส่วนประกอบของต�ำรับ: ลูกช้าพลู ๑ รากช้าพลู ๑ รากเจตมูลเพลิง ๑ ว่านน�้ำ ๑ ฝักส้มป่อย ๑ ลูกสลอด ๑ หัสคุณเทศ ยานี้เอาสิ่งละ ๑ บาท เปล้าน้อย ๒ ต�ำลึง ๑ บาท พริกล่อน ๓ ต�ำลึง กระเทียม ๒ ต�ำลึง หัวดองดึง ๑ บาท วิธีปรุงยา: ต�ำให้เป็นผง ละลายน�้ำผึ้งหรือน�้ำส้มซ่าหรือน�้ำเหล้าก็ได้ ถ้าดองให้ดองกับเหล้า ฝังไว้ในข้าวเปลือก รูปแบบยา: ยาผง กระสายยา: น�้ำผึ้งหรือน�้ำส้มซ่า หรือน�้ำเหล้าก็ได้ วิธีใช้: กิน Book-7.indd 261 2/11/20 15:59


262  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป สาระอื่น ๆ: ให้แต่งยาบ�ำรุงธาตุก่อน ให้ธาตุทั้งสี่สมบูรณ์ แล้วจึงแต่งยาบ�ำรุงเลือด ให้เลือดนั้น ชุ่มออกมา แล้วจึงให้ยาขับเลือด ตามล�ำดับ รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ ลูกช้าพลู *ช่อผล Piper sarmentosum Roxb. Piperaceae ๑ บาท ๒ รากช้าพลู รากและไหล Piper sarmentosum Roxb. Piperaceae ๑ บาท ๓ รากเจตมูลเพลิง *เจตมูลเพลิงแดง ราก Plumbago indica L. Plumbaginaceae ๑ บาท ๔ ว่านน�้ำ *เหง้า Acorus calamus L. Acoraceae ๑ บาท ๕ ฝักส้มป่อย ฝัก Acacia concinna (Willd.) DC. Fabaceae ๑ บาท ๖ ลูกสลอด ผล Croton tiglium L. Euphorbiaceae ๑ บาท ๗ หัสคุณเทศ *เนื้อไม้ Clausena excavata Burm. f. Rutaceae ๑ บาท ๘ เปล้าน้อย *ใบ Croton stellatopilosus H. Ohba Euphorbiaceae ๒ ต�ำลึง ๑ บาท ๙ พริกล่อน *พริกไทยขาว *ผล Piper nigrum L. Piperaceae ๓ ต�ำลึง ๑๐ กระเทียม *หัว Allium sativum L. Amaryllidaceae ๒ ต�ำลึง ๑๑ หัวดองดึง หัว Gloriosa superba L. Colchicaceae ๑ บาท Book-7.indd 262 3/26/20 13:50


จารึกตำรายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร 121 ภาพจารึกแผนที่ 41 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย ๑. ๏ สิทธิการิยะ ๒. รัตตะปตตะโรคนั้น คือ โลหิต ๓. รคนกับดวยวาตะเสมหะดี พรอมกันทัง ๔. สามดังนี้แลว คือ กำเริบเพื่อสรรนีบาตดั่งนี้ เปนอติไสย ๕. วาโรคนั้นหนก แพทยอยาพึงรักษาเลยเปนอาการตัด ใหแกดู ๖. ตามบุญ ๚ ถาจะแกเอารากสามสิบ รากมทราง รากมฟอ รากคา จันทัง ๒ ๗. ขิงแหง ดีปลี เบญจะเสนียด ลูกจัน การพลู พิมเสน เอาเสมอภาค ทำเปนจุล เอาน้ำเปลือกฃอย ๘. เปนกระสายบดทำแทงไวลายน้ำ โกดหัวบัว ตมกินแกรัตตะปตตะ เพือสรรนิบาดหาย ฯ ขนานหนึ่งเอาแฝกหอม ๙. ใครหอม ใครน้ำ ใครบก กระวาร บรเพช การบูน แกนกันเตรา สุรามฤท เจตมูลเพลิง เอาเสมอภาค ทำเปนจุน ๑๐. เอาน้ำขิง เปนกระสายบดทำแทงไวลายน้ำเทพธาโร ตมกินแกรัตตะปตตะ เพือสัรรนิบาตนั้นหาย มหาวิเศศนัก ๑๑. ๏ ขนานหนึ่งเอาเปลือกโลด เปลือกกันเดรา การพลู ขิงแหง หญามือเหลก เอาเสมอ ๑๒. ภาค ตม ๓ เอา ๑ กินแกรตตะปตตะโรค เพิอสันนิบาตหาย ๚ ขนานหนึง ๑๓. เอาบระเพด เจดพงดี เปลานอย กระวาร การพลู ๑๔. ขิงแหง เอาเสมอภาคย ตมสาม เอาหนึง ๑๕. กีนแกรัตตะปตตะ แลแกซึ่งโรคบังเกีด ๑๖. เพือสรรนิบาตนั้นหาย ๑๗. ดีนัก ๚๛ คำจารึกแผนที่ 41 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย Book-7.indd 263 2/11/20 15:59


264  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ค�ำอ่านจารึกแผ่นที่ ๔๑ ชื่อต้นฉบับ: จารึกแผ่นที่ ๔๑ ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๕๒ ๏ ชื่อโรค: รัตตะปิตตะโรค อาการ: โลหิตระคนกับวาตะ เสมหะ ดี พร้อมกัน เกิดเพื่อสันนิบาต โรคหนัก รักษาไม่ได้ สรรพคุณของต�ำรับ: แก้รัตตะปิตตะโรค เพื่อสันนิบาต ส่วนประกอบของต�ำรับ: รากสามสิบ รากมะทราง รากมะฝ่อ รากคา จันทน์ทั้งสอง ขิงแห้ง ดีปลี เบญจเสนียด ลูกจันทน์ กานพลู พิมเสน เอาเสมอภาค วิธีปรุงยา: บดให้เป็นผงละเอียด เอาน�้ำเปลือกข่อยเป็นกระสาย ท�ำเป็นแท่งไว้ รูปแบบยา: ยาปั้นแท่ง กระสายยา: น�้ำเปลือกข่อย น�้ำโกฐหัวบัวต้ม วิธีใช้: ละลายด้วยน�้ำโกฐหัวบัวต้มกิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ รากสามสิบ ราก Asparagus racemosus Willd. Asparagaceae ๑ ส่วน ๒ รากมะทราง ราก Madhuca pierrei (F. N. Williams) H. J. Lam Sapotaceae ๑ ส่วน ๓ รากมะฝ่อ ราก Mallotus Nudiflorus (L.) Kulju Euphorbiaceae ๑ ส่วน ๔ รากหญ้าคา ราก Imperata cylindrica (L.) Poaceae ๑ ส่วน ๕ จันทน์ทั้งสอง -*จันทน์แดง -*จันทน์ขาว *แก่น Pterocarpus santalinus L. f. Santalum album L. Fabaceae Santalaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๖ ขิงแห้ง *เหง้า Zingiber ligulatum Roxb. หรือ Zingiber longiligulatum S.Q.Tong Zingiberaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 264 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  265 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๗ ดีปลี *ช่อผล Piper retrofractum Vahl Piperaceae ๑ ส่วน ๘ เบญจเสนียด *เสนียดทั้งห้า ราก ต้น ใบ ดอก ผล Justicia adhatoda L. Acanthaceae ๑ ส่วน ๙ ลูกจันทน์ *เมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ ส่วน ๑๐ กานพลู *ดอกตูม Syzygium aromaticum (L.) Merr. & L. M. Perry Myrtaceae ๑ ส่วน ๑๑ พิมเสน *สิ่งสกัดจาก เปลือกต้น Dryobalanops aromatic C. F. Gaertn. Dipterocarpaceae ๑ ส่วน ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๕๓ ๏ ชื่อโรค: รัตตะปิตตะโรค อาการ: โลหิตระคนกับวาตะ เสมหะ ดี พร้อมกัน เกิดเพื่อสันนิบาต โรคหนัก รักษาไม่ได้ สรรพคุณของต�ำรับ: แก้รัตตะปิตตะโรค เพื่อสันนิบาต ส่วนประกอบของต�ำรับ: แฝกหอม ไคร้หอม ไคร้น�้ำ ไคร้บก กระวาน บอระเพ็ด การบูร แก่นกันเกรา สุรามฤต เจตมูลเพลิง วิธีปรุงยา: บดให้เป็นผง เอาน�้ำขิงเป็นกระสายท�ำแท่งไว้ ละลายน�้ำเทพทาโรต้ม รูปแบบยา: ยาปั้นแท่ง กระสายยา: น�้ำขิง น�้ำเทพทาโร วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ Book-7.indd 265 2/11/20 15:59


266  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ แฝกหอม *ราก Chrysopogon zizanioides (L.) Roberty Poaceae ๑ ส่วน ๒ ไคร้หอม *ล�ำต้นเหนือ ดินที่ตัดใบออก แล้ว Sauropus thorelii Beille Phyllanthaceae ๑ ส่วน ๓ ไคร้น�้ำ *ทั้งต้น Elaeocarpus hainanensis Oliv. Elaeocarpaceae ๑ ส่วน ๔ ไคร้บก *ล�ำต้น และ ราก *Buddleja asiatica Lour. *Scrophulariaceae ๑ ส่วน ๕ กระวาน *ผล Amomum testaceum Ridl. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๖ บอระเพ็ด *เถา Tinospora crispa (L.) Hook. f. & Thomson Menispermaceae ๑ ส่วน ๗ การบูร *สิ่งสกัดจาก เปลือกต้น เนื้อไม้และใบ Cinnamomum camphora (L.) J. Presl Lauraceae ๑ ส่วน ๘ เปลือกกันเกรา เปลือกต้น Fagraea fragrans Roxb. Gentianaceae ๑ ส่วน ๙ สุรามฤต *เนื้อไม้ Cinnamomum subavenium Miq. Lauraceae ๑ ส่วน ๑๐ เจตมูลเพลิง *เจตมูลเพลิงแดง *ราก Plumbago indica L. Plumbaginaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 266 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  267 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๕๔ ๏ ชื่อโรค: รัตตะปิตตะโรค อาการ: โลหิตระคนกับวาตะ เสมหะ ดี พร้อมกัน เกิดเพื่อสันนิบาต โรคหนัก รักษาไม่ได้ สรรพคุณของต�ำรับ: แก้รัตตะปิตตะโรค เพื่อสันนิบาต ส่วนประกอบของต�ำรับ: เปลือกโลด เปลือกกันเกรา กานพลู ขิงแห้ง พญามือเหล็ก เอาเสมอภาค วิธีปรุงยา: ต้มกับน�้ำ ๓ ส่วน เคี่ยวให้เหลือ ๑ ส่วน รูปแบบยา: ยาต้ม วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ เปลือกโลด *โลดแดง *โลดขาว เปลือกต้น Trigonostemon reidioides (Kurz) Craib Trigonostemon albiflorus Airy Shaw Euphorbiaceae ๑ ส่วน ๒ เปลือกกันเกรา เปลือกต้น Fagraea fragrans Roxb. Gentianaceae ๑ ส่วน ๓ กานพลู *ดอกตูม Syzygium aromaticum (L.) Merr. & L. M. Perry Myrtaceae ๑ ส่วน ๔ ขิงแห้ง *เหง้า Zingiber ligulatum Roxb. หรือ Zingiber longiligulatum S.Q.Tong Zingiberaceae ๑ ส่วน ๕ พญามือเหล็ก *แก่น Strychnos lucida R. Br. Strychnaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 267 2/11/20 15:59


268  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๕๕ ๏ ชื่อโรค: รัตตะปิตตะโรค อาการ: โลหิตระคนกับวาตะ เสมหะ ดี พร้อมกัน เกิดเพื่อสันนิบาต โรคหนัก รักษาไม่ได้ สรรพคุณของต�ำรับ: แก้รัตตะปิตตะโรค เพื่อสันนิบาต ส่วนประกอบของต�ำรับ: บอระเพ็ด เจตพังคี เปล้าน้อย กระวาน กานพลู ขิงแห้ง เอาเสมอภาค วิธีปรุงยา: ต้มกับน�้ำ ๓ ส่วน เคี่ยวให้เหลือ ๑ ส่วน รูปแบบยา: ยาต้ม วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ บอระเพ็ด *เถา Tinospora crispa (L.) Hook. f. & Thomson Menispermaceae ๑ ส่วน ๒ เจตพังคี *ราก Cladogynos orientalis Zipp. ex Span. หรือ Croton crassifolius Geiseler Euphorbiaceae ๑ ส่วน ๓ เปล้าน้อย *ล�ำต้น Croton stellatopilosus H.Ohba Euphorbiaceae ๑ ส่วน ๔ กระวาน *ผล Amomum testaceum Ridl. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๕ กานพลู *ดอกตูม Syzygium aromaticum (L.) Merr. & L. M. Perry Myrtaceae ๑ ส่วน ๖ ขิงแห้ง *เหง้า Zingiber ligulatum Roxb. หรือ Zingiber longiligulatum S.Q.Tong Zingiberaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 268 3/25/20 22:07


ชุดตำราภูมิปญญาการแพทยแผนไทย ฉบับอนุรักษ 124 ภาพจารึกแผนที่ 42 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย ๑. ๏ สิทธิการิยะ ๒. จกลาวดวยกุมาระกุมารีอันมี ๓. อายุลวงพนกำหนดทรางเจาเรือนแลทรางจร ๕ ๔. นนั้แลวคือมีอายุแลว ขวบขึ้นไป แลวเปนลักษณแหง ๖ ๕. ตานโจรนั้น ดวยบริโภคอาหารอันเปนอชิรณะ คือ สำแลง ที่มิไดเคยบริ ๖. โภคมาแตกอน จึ่งใหบังเกิดซึ่งโรคตางตาง โดยจัตุธาตุแลตรีสมุถานใหวิปริตแลวก็ ๗. บังเกิดกิมิชาติ ๘๐ จำภวก อันจะใหเบียดเบียนทุกตัวสัตวมิไดเวน ซึ่งกลาวมานี้ เปนแตสังเขป แจงวิ ๘. ถานอยูในคำภีรปถมจินดาผูก ๕ นั้นเสรฐแลว ๚ ถาจะแกเอาขา กชาย กทือ ไพล หอม เปลือกสนุน เปลือกไขเหนา ๙. ลูกขี้กา มกุรด รากเลบมือนาง ไครหอม พริก ๗ ขิง ๗ กเทียม ๗ ดีปลิ ๗ ขมิ้นออย ๗ เลา บรเพช ๗ ครึ่ง ตม ๓ เอา ๑ ใหกิน น้ำ ๑๐. แกสรรพตานโจรหาย ๚ ขนานหนึ่งเอา ลูกขี้กาแดงเทาอายุกุมารเอาเลดออกเสีย มกุรด ๒ ลูก ผาลูกละ ๔ ซีกทิ้ง ๑๑. เสียซีก ๑ เอาแต ๗ ซีก ไพล ขมิ้นออย รากเลบมือนาง เปลือกไขเหนา สิ่งละภอควรบรเพช ๗ ๑๒. องคุลี ตม ๓ เอา ๑ ใหกิน ขับโทษรายตานโจรตกสิ้นเชิง แกตานโจรตกเสมหะโลหิต ๑๓. ก็หาย ๚ ขนานหนึ่งเอา บรเพช ๓ คานิวมือ ขมิ้นออย ๗ ชิ้น ๑๔. ใบกพังโหมกำมือหนึ่ง เปลือกลั่นทม ๓ คืบคนไข ๑๕. ตมสามเอาหนึ่ง ใหกินแกตานโจรใหลงแล ๑๖. ตกเสมหะโลหิต ก็หายวิเสศประ ๑๗. เสริฐดีนัก ๚ะ๛ คำจารึกแผนที่ 42 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย Book-7.indd 269 2/11/20 15:59


270  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ค�ำอ่านจารึกแผ่นที่ ๔๒ ชื่อต้นฉบับ: จารึกแผ่นที่ ๔๒ ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๕๖ ๏ ชื่อโรค: ตานโจร อาการ: เป็นในเด็กทั้งหญิงและชายที่มีอายุตั้งแต่ ๕-๖ ขวบขึ้นไป พ้นก�ำหนดซางเจ้าเรือน และซางจรแล้ว เข้าสู่ช่วงตานโจร เกิดจากการบริโภคอาหารส�ำแลงที่ไม่เคยบริโภค อาจก่อให้ เกิดโรคหนอนพยาธิ(กิมิชาติ) ๘๐ จ�ำพวก สรรพคุณของต�ำรับ: แก้สรรพตานโจร ส่วนประกอบของต�ำรับ: ข่า กระชาย กระทือ ไพล หอม เปลือกสนุ่น เปลือกไข่เน่า ลูกขี้กา มะกรูด รากเล็บมือนาง ไคร้หอม พริก ๗ ขิง ๗ กระเทียม ๗ ดีปลี ๗ ขมิ้นอ้อย ๗ บอระเพ็ด ๗ วิธีปรุงยา: ใช้เหล้าครึ่งหนึ่ง น�้ำครึ่งหนึ่ง ต้ม ๓ เอา ๑ รูปแบบยา: ยาต้ม วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ ข่า *เหง้า Alpinia galanga (L.) Willd. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๒ กระชาย *เหง้า Boesenbergia rotunda (L.) Mansf. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๓ กระทือ *กะทือ *เหง้า Zingiber zerumbet (L.) Roscoe ex Sm. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๔ ไพล *เหง้า Zingiber montanum (J. Köenig) Link ex A. Dietr. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๕ หอม *หัว Allium ascalonicum L. Amaryllidaceae ๑ ส่วน ๖ เปลือกสนุ่น เปลือกต้น Salix tetrasperma Roxb. Salicaceae ๑ ส่วน ๗ เปลือกไข่เน่า เปลือกต้น Vitex glabrata R. Br. Lamiaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 270 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  271 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๘ ลูกขี้กา ผล Gymnopetalum scabrum (Lour.) W. J. de Wilde & Duyfjes Cucurbitaceae ๑ ส่วน ๙ มะกรูด *ผิวผล Citrus hystrix DC. Rutaceae ๑ ส่วน ๑๐ รากเล็บมือนาง ราก Combretum indicum (L.) DeFilipps Combretaceae ๑ ส่วน ๑๑ ไคร้หอม *ล�ำต้นเหนือ ดินที่ตัดใบ ออกแล้ว Sauropus thorelii Beille Phyllanthaceae ๑ ส่วน ๑๒ พริก *พริกไทย *ผล Piper nigrum L. Piperaceae ๗ ส่วน ๑๓ ขิง *เหง้า Zingiber officinale Roscoe Zingiberaceae ๗ ส่วน ๑๔ กระเทียม *หัว Allium sativum L. Amaryllidaceae ๗ ส่วน ๑๕ ดีปลี *ช่อผล Piper retrofractum Vahl Piperaceae ๗ ส่วน ๑๖ ขมิ้นอ้อย *เหง้า Curcuma zedoaria (Christm.) Roscoe Zingiberaceae ๗ ส่วน ๑๗ บอระเพ็ด *เถา Tinospora crispa (L.) Hook. f. & Thomson Menispermaceae ๗ ส่วน ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๕๗ ๏ ชื่อโรค: ตานโจร อาการ: เป็นในเด็กทั้งหญิงและชายที่มีอายุตั้งแต่ ๕-๖ ขวบขึ้นไป พ้นก�ำหนดซางเจ้าเรือน และซางจรแล้ว เข้าสู่ช่วงตานโจร เกิดจากการบริโภคอาหารส�ำแลงที่ไม่เคยบริโภค อาจก่อให้เกิดโรคหนอนพยาธิ(กิมิชาติ) ๘๐ จ�ำพวก สรรพคุณของต�ำรับ: ขับโทษตานโจรให้ตก แก้ถ่ายเป็นเสมหะและโลหิตในโรคตานโจร ส่วนประกอบของต�ำรับ: ลูกขี้กาแดงเท่าอายุกุมาร เอาเมล็ดออกเสีย มะกรูด ๒ ลูก ผ่าลูกละ ๔ ซีก ทิ้งเสียซีก ๑ เอาแต่ ๗ ซีก ไพล ขมิ้นอ้อย รากเล็บมือนาง เปลือกไข่เน่า สิ่งละพอควร บอระเพ็ด ๗ องคุลี Book-7.indd 271 2/11/20 15:59


272  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป วิธีปรุงยา: ต้มกับน�้ำ ๓ ส่วน เคี่ยวให้เหลือ ๑ ส่วน รูปแบบยา: ยาต้ม วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ ลูกขี้กาแดง ผล Trichosanthes tricuspidata Lour. Cucurbitaceae เท่าอายุกุมาร เอาเมล็ดออก ๒ มะกรูด *ผิวผล Citrus hystrix DC. Rutaceae ๒ ลูก ผ่าลูกละ ๔ ซีก ทิ้ง ๑ ซีก เอาแต่ ๗ ซีก ๓ ไพล *เหง้า Zingiber montanum (J. Köenig) Link ex A. Dietr. Zingiberaceae พอควร ๔ ขมิ้นอ้อย *เหง้า Curcuma zedoaria (Christm.) Roscoe Zingiberaceae พอควร ๕ รากเล็บมือนาง ราก Combretum indicum (L.) DeFilipps Combretaceae พอควร ๖ เปลือกไข่เน่า เปลือกต้น Vitex glabrata R. Br. Lamiaceae พอควร ๗ บอระเพ็ด *เถา Tinospora crispa (L.) Hook. f. & Thomson Menispermaceae ๗ องคุลี Book-7.indd 272 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  273 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๕๘ ๏ ชื่อโรค: ตานโจร อาการ: เป็นในเด็กทั้งหญิงและชายที่มีอายุตั้งแต่ ๕-๖ ขวบขึ้นไป พ้นก�ำหนดซางเจ้าเรือน และซางจรแล้ว เข้าสู่ช่วงตานโจร เกิดจากการบริโภคอาหารส�ำแลงที่ไม่เคยบริโภค อาจก่อ ให้เกิดโรคหนอนพยาธิ(กิมิชาติ) ๘๐ จ�ำพวก สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ตานโจร ให้ถ่ายเป็นเสมหะและโลหิต ส่วนประกอบของต�ำรับ: บอระเพ็ด ๓ ข้อนิ้วมือ ขมิ้นอ้อย ๗ ชิ้น ใบกระพังโหมก�ำมือหนึ่ง เปลือกลั่นทม ๓ คืบคนไข้ (กรณีราชบัณฑิตหมายถึงระยะห่างระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วก้อย คือ ๑ คืบนิ้วมือของคนไข้เด็ก แต่หมอแผนโบราณจะหมายถึงคืบระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับ นิ้วชี้) วิธีปรุงยา: ต้มกับน�้ำ ๓ ส่วน เคี่ยวให้เหลือ ๑ ส่วน รูปแบบยา: ยาต้ม วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ บอระเพ็ด *เถา Tinospora crispa (L.) Hook. f. & Thomson Menispermaceae ๓ ข้อนิ้วมือ ๒ ขมิ้นอ้อย *เหง้า Curcuma zedoaria (Christm.) Roscoe Zingiberaceae ๗ ชิ้น ๓ ใบกระพังโหม ใบ Paederia linearis Hook. f. Rubiaceae ๑ ก�ำมือ ๔ เปลือกลั่นทม เปลือกต้น Plumeria rubra L. Apocynaceae ๓ คืบของคนไข้ Book-7.indd 273 2/11/20 15:59


จารึกตำรายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร 127 ภาพจารึกแผนที่ 43 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย ๑. ๏ ลมหมูหนึ่งชือ ๒. อัตพังคีวาโย มันยอมใหเจบกระ ๓. หมอม เจบหัวษารภางศีศะ ขึ้นแตฝาทาว ๔. ตะลอดถึงกะหมอม ถาเกีดผูใด ผูนั้นอายุไมยืนเลย ๕. ถาจแก เอาหอมแดง ๑ คนทีสอ ๑ คาเสือ ๑ พริกลอน ๑ กานชา ๑ ปบ ๑ ๖. ทำผงน้ำษาชู เปนกะสาย ปนลูกกอนกินทุกวันหาย ๏ ลมอนึ่งชื่อ ภาหุรวาโยขึ้นมาแต ๗. ชองทวารจนหัวเหนามันกลับลงมาจับเอาหลังทาว แลวจับเอาหลังมือแลนขึ้นมากะบานศีศะ และใหเสมหะมูก ๘. ตกน้ำตาตก ถาเกีดแกผูใดถึงหาเดือนจะลูกขึ้นมิไดเลย เอาขิง 3 น้ำสมผอูม 2 ขี้วัว 1 น้ำมูดมา 11 น้ำดองดึง 1 ๙. น้ำใบพุด 2 น้ำเปลือกมวงคัน 2 น้ำผักไห 2 น้ำกะเทียมทอก 1 น้ำไฟเดือนหา 1 ลูกจัน 2 พิมเสน 2 ลิ้นเทล 2 ๑๐. การบูร 1 ทังนีคุลีกานเขาดวยกัน น้ำผึ้งเปนกระสายดองไวพลีจงดีกินทุกวันหาย ฯ ลมชือพิรุศวาโย ๑๑. มันจับแกใครจะเบือนตัวมิไดเลย หยากแตของหวาน ถาเกีดแกผูใดยายากนักถาจะแกเอาไพล ๑๒. 2 ดานน้ำ 2 มวงคัน 2 ตานหมอน 2 ซมกุง 2 พรรถัน 2 แทงทวย 2 ทราก 2 ๑๓. ปบ 2 กันชา 1 2 ผักแวน 1 ตีนเปด 1 ขอบชนางแดง 1 ชาพลู 1 ๑๔. โปรงฟา 1 ตานดำ 1 ถั่วแระ 2 ใบสเดา 1 คนทิสอ 1 ลูกจัน 1 ๑๕. พานงู 1 ลูกผักกาษ 1 ดีปลี 1 ดอกจัน 1 ๑๖. ขีงแหง 1 ตำผงลายน้ำผึ้ง ๑๗. กินทุกวันหาย ๚ คำจารึกแผนที่ 43 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย Book-7.indd 274 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  275 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ค�ำอ่านจารึกแผ่นที่ ๔๓ ชื่อต้นฉบับ: จารึกแผ่นที่ ๔๓ ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๕๙ ๏ ชื่อโรค: อัตพังคีวาโย อาการ: เจ็บบริเวณกระหม่อม เจ็บทั่วสรรพางค์กาย เจ็บตั้งแต่ฝ่าเท้าถึงกระหม่อม ถ้าเป็นแล้วอายุจะไม่ยืน สรรพคุณของต�ำรับ: แก้อัตพังคีวาโย ส่วนประกอบของต�ำรับ: หอมแดง ๑ คนทีสอ ๑ ตาเสือ ๑ พริกล่อน ๑ กัญชา ๑ ปีบ ๑ วิธีปรุงยา: บดให้เป็นผง เอาน�้ำส้มสายชูเป็นน�้ำกระสาย ปั้นเป็นลูกกลอน รูปแบบยา: ยาลูกกลอน กระสายยา: น�้ำส้มสายชู วิธีใช้: กินทุกวัน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ หอมแดง *ว่านหอมแดง *หัว Eleutherine bulbosa (Mill.) Urb. Iridaceae ๑ ส่วน ๒ คนทีสอ *ใบ Vitex trifolia L. Lamiaceae ๑ ส่วน ๓ ตาเสือ *เปลือกต้น Aphanamixis polystachya (Wall.) R. Parker Meliaceae ๑ ส่วน ๔ พริกล่อน *ผล Piper nigrum L. Piperaceae ๑ ส่วน ๕ กัญชา *ใบ, ช่อดอก Cannabis sativa L. Cannabaceae ๑ ส่วน ๖ ปีบ *ดอก Millingtonia hortensis L. f. Bignoniaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 275 2/11/20 15:59


276  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๖๐ ๏ ชื่อโรค: ภาหุรวาโย อาการ: เป็นลมที่ขึ้นมาจากช่องทวาร ขึ้นมาจนถึงหัวหน่าว แล้วกลับมาจับที่หลังเท้า หลังมือ และแล่นขึ้นศีรษะ มีเสมหะ น�้ำมูก น�้ำตาไหล ถ้าปล่อยให้เป็นถึง ๕ เดือน จะลุกขึ้นไม่ได้เลย สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ภาหุรวาโย ส่วนประกอบของต�ำรับ: ขิง ๓ บาท น�้ำส้มผอูน ๒ บาท ขี้วัว ๑ ต�ำลึง น�้ำมูตรม้า ๑ ต�ำลึง ๑ บาท น�้ำดองดึง ๑ บาท น�้ำใบพุด ๒ บาท น�้ำเปลือกม่วงคัน ๒ บาท น�้ำผักไห่ ๒ บาท น�้ำกระเทียมทอก ๑ ต�ำลึง น�้ำไฟเดือนห้า ๑ ต�ำลึง ลูกจันทน์ ๒ บาท พิมเสน ๒ บาท ลิ้นทะเล ๒ สลึง การบูร ๑ บาท วิธีปรุงยา: ผสมให้เข้ากัน น�ำมาดองกับน�้ำผึ้ง รูปแบบยา: ยาดอง กระสายยา: น�้ำผึ้ง วิธีใช้: กินทุกวัน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ ขิง *เหง้า Zingiber officinale Roscoe Zingiberaceae ๓ บาท ๒ น�้ำส้มผอูน น�้ำ การผลิตน�้ำส้มสายชูทั่วไป ๒ บาท ๓ ขี้วัว *มูล Bos primigenius (Bojanus, 1827) Bovidae ๑ ต�ำลึง ๔ น�้ำมูตรม้า น�้ำปัสสาวะ Equus ferus caballus (Linnaeus, 1758) Equidae ๑ ต�ำลึง ๑ บาท ๕ น�้ำดองดึง น�้ำจากหัว Gloriosa superba L. Colchicaceae ๑ บาท ๖ น�้ำใบพุด น�้ำคั้นจากใบ Gardenia jasminoides J. Ellis Rubiaceae ๒ บาท ๗ น�้ำเปลือกม่วงคัน น�้ำเปลือกต้น ยังไม่สามารถระบุได้ ๒ บาท Book-7.indd 276 3/25/20 22:09


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  277 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๘ น�้ำผักไห่ *มะระขี้นก น�้ำจากเถา Momordica charantia L. Cucurbitaceae ๒ บาท ๙ น�้ำกระเทียมทอก *กระเทียมโทน น�้ำจากหัว Allium sativum L. Amaryllidaceae ๑ ต�ำลึง ๑๐ น�้ำไฟเดือนห้า น�้ำจากทั้งต้น Erycibe elliptilimba Merr. & Chun Convolvulaceae ๑ ต�ำลึง ๑๑ ลูกจันทน์ *เมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๒ บาท ๑๒ พิมเสน *สิ่งสกัดจาก เปลือกต้น Dryobalanops aromatic C. F. Gaertn. Dipterocarpaceae ๒ บาท ๑๓ ลิ้นทะเล *กระดองของ ปลาหมึก กระดอง Sepia spp. Sepiidae ๒ สลึง ๑๔ การบูร *สิ่งสกัดจาก เปลือกต้น เนื้อไม้และใบ Cinnamomum camphora (L.) J. Presl Lauraceae ๑ บาท ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๖๑ ๏ ชื่อโรค: พิรุศวาโย อาการ: บิดตัวไม่ได้ อยากกินแต่ของหวาน รักษายาก สรรพคุณของต�ำรับ: แก้พิรุศวาโย ส่วนประกอบของต�ำรับ: ไพล ๒ บาท ตาลน�้ำ ๒ บาท ม่วงคัน ๒ บาท ตาลหม่อน ๒ บาท ส้มกุ้ง ๒ บาท พรรถัน ๒ บาท แทงทวย ๒ บาท ทราก ๒ บาท ปีบ ๒ บาท กัญชา ๑ ต�ำลึง ๒ บาท ผักแว่น ๑ ต�ำลึง ตีนเป็ด ๑ ต�ำลึง ขอบชะนางแดง ๑ ต�ำลึง ช้าพลู ๑ บาท โปร่งฟ้า ๑ ต�ำลึง ตาลด�ำ ๑ ต�ำลึง ถั่วแระ ๒ บาท ใบสะเดา ๑ ต�ำลึง คนทีสอ ๑ ต�ำลึง พันงู ๑ ต�ำลึง ลูกผักกาด ๑ ต�ำลึง ลูกจันทน์ ๑ บาท ดอกจันทน์ ๑ บาท ดีปลี ๑ บาท ขิงแห้ง ๑ บาท วิธีปรุงยา: บดให้เป็นผง ผสมกับน�้ำผึ้ง Book-7.indd 277 2/11/20 15:59


278  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป รูปแบบยา: ยาผง กระสายยา: น�้ำผึ้ง วิธีใช้: กินทุกวัน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ ไพล *เหง้า Zingiber montanum (J. Köenig) Link ex A. Dietr. Zingiberaceae ๒ บาท ๒ ตาลน�้ำ # *เหง้า Acorus calamus L. Acoraceae ๒ บาท ๓ มะม่วงคัน *เปลือกต้น Mangifera pentandra Hook. f. Anacardiaceae ๒ บาท ๔ ตาลหม่อน *เถา Vernonia elliptica DC. Asteraceae (Compositae) ๒ บาท ๕ ส้มกุ้ง *ราก Embelia ribes Burm. f. Primulaceae ๒ บาท ๖ สุพรรณถัน *ก�ำมะถันเหลือง *ผงก�ำมะถัน Sulfur หรือ Sulphur ๒ บาท ๗ แทงทวย *มะกายคัด *เปลือกต้น Mallotus philippensis (Lam.) Müll. Arg. Euphorbiaceae ๒ บาท ๘ ทราก *ซาก *ถ่าน Erythrophleum succirubrum Gagnep. Fabaceae ๒ บาท ๙ ปีบ *ดอก Millingtonia hortensis L. f. Bignoniaceae ๒ บาท ๑๐ กัญชา *ใบ, ช่อดอก Cannabis sativa L. Cannabaceae ๑ ต�ำลึง ๒ บาท ๑๑ ผักแว่น *ทั้งต้น Marsilea crenata C. Presl Marsileaceae ๑ ต�ำลึง ๑๒ ตีนเป็ด *เนื้อไม้ Alstonia scholaris (L.) R. Br. Apocynaceae ๑ ต�ำลึง ๑๓ ขอบชะนางแดง *ทั้งต้น Gonostegia pentandra (Roxb.) Miq. Urticaceae ๑ ต�ำลึง ๑๔ ช้าพลู *รากและไหล Piper sarmentosum Roxb. Piperaceae ๑ บาท ๑๕ โปร่งฟ้า *ราก Murraya siamensis Craib Rutaceae ๑ ต�ำลึง ๑๖ ตาลด�ำ *ราก Diospyros montana Roxb. Ebenaceae ๑ ต�ำลึง Book-7.indd 278 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  279 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑๗ ใบถั่วแระ ใบ Cajanus cajan (L.) Millsp. Fabaceae ๒ บาท ๑๘ ใบสะเดา ใบ Azadirachta indica A. Juss. Meliaceae ๑ ต�ำลึง ๑๙ คนทีสอ *ใบ Vitex trifolia L. Lamiaceae ๑ ต�ำลึง ๒๐ พันงู *พันงูแดง *ทั้งต้น Cyathula prostrata (L.) Blume Amaranthaceae ๑ ต�ำลึง ๒๑ ลูกผักกาด ผล Brassica juncea (L.) Czern. Brassicaceae ๑ ต�ำลึง ๒๒ ลูกจันทน์ *เมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ บาท ๒๓ ดอกจันทน์ *เยื่อหุ้มเมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ บาท ๒๔ ดีปลี *ช่อผล Piper retrofractum Vahl Piperaceae ๑ บาท ๒๕ ขิงแห้ง *เหง้า Zingiber ligulatum Roxb. หรือ Zingiber longiligulatum S.Q.Tong Zingiberaceae ๑ บาท # ตาลน�้ำ ต�ำรายาศิลาจารึกในวัดโพธิ์ ระบุว่า ว่านน�้ำ Book-7.indd 279 2/11/20 15:59


ชุดตำราภูมิปญญาการแพทยแผนไทย ฉบับอนุรักษ 130 ภาพจารึกแผนที่ 44 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย ๑. ๏ สิทธิการิยะ ๒. จกลาวลมบาหมูนั้น บังเกิด ๓. มาแตหทัยโรคกระทำใหน้ำจิตรนั้นดุจวา ๔. นร เมื่อจับใหชักปากเฟดน้ำลายฟดหาสติมิไดลมลง ๕. แหงใดดิ้นไปดุจตีปลา ฯ ถาจะแกเอาตรีกระตุก เบญกูล เขาขา โกด ๖. กานพราว ดอกจัน เกษรบุญนาก เอาเสมอภาคทำเปนจุณ บดลายน้ำสลัดใดก็ได ๗. น้ำคนทีสอก็ไดกินแกลมบาหมูแลลมใหหลังโกงก็ดี ลมขบใหปวดทองก็ดี ลมใหตายไปขาง ๘. หนึ่งก็ดี ลมพุพองก็ดี แกสรรพลมทังปวงหาย ฯ ขนานหนึ่งเอากะเทียม หัศคุณ คนทีเขมา สรรพพิศ ๙. เปราะหอม ตรีกะตุก จันเทษ เกษรบุนนาก โกดกานพราว โกดกักกรา อบเชย เอาเสมอภาค ทำเปนจุณบดลายน้ำมงั่ว ๑๐. ใหกิน 1 แกลมบาหมูแลลมใหหลังโกง แลลมปตฆาฎใหตายจำหระขางหนึ่งก็ดี ลมสรรนิบาต อันกลาก็ดี ๑๑. บำบัดหายประเสริฐแทจริง ฯ ขนานหนึ่งเอาใบคนทีสอ เกลือสินเทา มะหาหิง ตรีกะตุก ๑๒. เบญกูล เบญไฟเดือนหา กะเทียม เอาเสมอภาคทำเปนจุณนัดแกลมบาหมู ๑๓. แลใหศีศะสั่น ใหปวดศีศะ ใหหูตึง และมองครอก็ดี ะ ๑๔. บำบัดไดทุกประการหาย ฯ ขนานหนึ่งเอา เขา ๑๕. สารขางครก ลอองบวบขม ผงลานแกสิ่งละ 2 ๑๖. พริกไท ๗ เมด นัดแกลมบา ๑๗. หมูประเสริฐดี ๚ คำจารึกแผนที่ 44 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย Book-7.indd 280 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  281 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ค�ำอ่านจารึกแผ่นที่ ๔๔ ชื่อต้นฉบับ: จารึกแผ่นที่ ๔๔ ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๖๒ ๏ ชื่อโรค: ลมบ้าหมู อาการ: เกิดมาแต่หทัยโรค ท�ำให้จิตฟุ้งซ่าน ชัก น�้ำลายฟูมปาก หมดสติ ล้มลงดิ้นเหมือน ปลาถูกทุบหัว สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ลมบ้าหมู ลมให้หลังโกง ลมขบให้ปวดท้อง ลมให้ตายไปข้างหนึ่ง ลมพุพอง แก้สรรพลมทั้งปวง ส่วนประกอบของต�ำรับ: ตรีกฏุก เบญจกูล ข้าวค่า โกฐก้านพร้าว ดอกจันทน์ เกสรบุนนาค เอาเสมอภาค วิธีปรุงยา: บดให้เป็นผงละเอียด ละลายน�้ำสลัดไดหรือน�้ำคนทีสอก็ได้ รูปแบบยา: ยาผง กระสายยา: น�้ำสลัดได หรือน�้ำคนทีสอ ก็ได้ วิธีใช้: กิน รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ Book-7.indd 281 2/11/20 15:59


282  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ ตรีกฏุก -*ขิงแห้ง -*พริกไทย -*ดีปลี *เหง้า *ผล *ช่อผล Zingiber ligulatum Roxb. หรือ Zingiber longiligulatum S.Q.Tong Piper nigrum L. Piper retrofractum Vahl Zingiberaceae Piperaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๒ เบญจกูล -*ดีปลี -*ช้าพลู -*สะค้าน -*เจตมูลเพลิงแดง -*ขิง *ช่อผล *รากและไหล *เถา *ราก *เหง้า Piper retrofractum Vahl Piper sarmentosum Roxb. Piper wallichii (Miq.) Hand. -Mazz. Plumbago indica L. Zingiber officinale Roscoe Piperaceae Plumbaginaceae Zingiberaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๓ เข้าค่า *หัว Euphorbia sessiliflora Roxb. Euphorbiaceae ๑ ส่วน ๔ โกฐก้านพร้าว *ราก Neopicrorhiza scrophulariiflora Pennell Plantaginaceae ๑ ส่วน ๕ ดอกจันทน์ *เยื่อหุ้มเมล็ด Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ ส่วน ๖ เกสรบุนนาค เกสร *ปัจจุบันใช้ ทั้งดอก Mesua ferrea L. Clusiaceae ๑ ส่วน ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๖๓ ๏ ชื่อโรค: ลมบ้าหมู อาการ: เกิดมาแต่หทัยโรค ท�ำให้จิตฟุ้งซ่าน ชัก น�้ำลายฟูมปาก หมดสติ ล้มลงดิ้นเหมือน ปลาถูกทุบหัว สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ลมบ้าหมู ลมให้หลังโกง ลมปัตคาดให้ตายไปข้างหนึ่ง ลมสันนิบาต ส่วนประกอบของต�ำรับ: กระเทียม หัศคุณ คนทีเขมา สรรพพิษ เปราะหอม ตรีกฏุก จันทน์เทศ เกสรบุนนาค โกฐก้านพร้าว หัสคุณ โกฐกักกรา อบเชย เอาเสมอภาค วิธีปรุงยา: บดให้เป็นผงละเอียด ละลายน�้ำมะงั่ว Book-7.indd 282 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  283 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ รูปแบบยา: ยาผง กระสายยา: น�้ำมะงั่ว วิธีใช้: กิน ครั้งละ ๑ สลึง รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ กระเทียม *หัว Allium sativum L. Amaryllidaceae ๑ ส่วน ๒ หัศคุณ *หัสคุณไทย *หัสคุณเทศ *เนื้อไม้ Micromelum minutum (Forst. f.) Wright & Arn. Clausena excavata Burm. f. Rutaceae ๑ ส่วน ๓ คนทีเขมา *ใบ Vitex negundo L. Lamiaceae ๑ ส่วน ๔ สรรพพิษ *สารพัดพิษ *ผล Sophora tomentosa L. Fabaceae ๑ ส่วน ๕ เปราะหอม *หัว Kaempferia galanga L. Zingiberaceae ๑ ส่วน ๖ ตรีกฏุก -*ขิงแห้ง -*พริกไทย -*ดีปลี *เหง้า *ผล *ช่อผล Zingiber ligulatum Roxb. หรือ Zingiber longiligulatum S.Q.Tong Piper nigrum L. Piper retrofractum Vahl Zingiberaceae Piperaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๗ จันทน์เทศ *แก่น Myristica fragrans Houtt. Myristicaceae ๑ ส่วน ๘ เกสรบุนนาค เกสร *ปัจจุบันใช้ทั้ง ดอก Mesua ferrea L. Clusiaceae ๑ ส่วน ๙ โกฐก้านพร้าว *ราก Neopicrorhiza scrophulariiflora Pennell Plantaginaceae ๑ ส่วน Book-7.indd 283 2/11/20 15:59


284  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑๐ หัสคุณ *หัสคุณไทย *หัสคุณเทศ *เนื้อไม้ Micromelum minutum (Forst. f.) Wright & Arn. Clausena excavata Burm. f. Rutaceae ๑ ส่วน ๑๑ โกฐกักกรา *ราก Pistacia chinensis subsp. Integerrima (J. L. Stewart ex Brandis) Rech. f. Anacardiaceae ๑ ส่วน ๑๒ อบเชย *อบเชยเทศ *เปลือกชั้นใน Cinnamomum verum J. Presl หรือ Cinnamomum burmanni (Nees & T. Nees) Blume Lauraceae ๑ ส่วน ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๖๔ ๏ ชื่อโรค: ลมบ้าหมู อาการ: เกิดมาแต่หทัยโรค ท�ำให้จิตฟุ้งซ่าน ชัก น�้ำลายฟูมปาก หมดสติ ล้มลงดิ้นเหมือน ปลาถูกทุบหัว สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ลมบ้าหมู ให้ศีรษะสั่น ปวดศีรษะ หูตึง มองคร่อ (ไอเรื้อรัง) ส่วนประกอบของต�ำรับ: ใบคนทีสอ เกลือสินเธาว์ มหาหิงคุ์ ตรีกฏุก เบญจกูล เบญจไฟ เดือนห้า กระเทียม เอาเสมอภาค วิธีปรุงยา: บดให้เป็นผงละเอียด รูปแบบยา: ยาผง วิธีใช้: ใช้นัตถุ์ รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ Book-7.indd 284 2/11/20 15:59


การวิเคราะห์ตำ�รับยาสมุนไพรในจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  285 หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ๒ บทที่ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ ใบคนทีสอ ใบ Vitex trifolia L. Lamiaceae ๑ ส่วน ๒ เกลือสินเธาว์ *ผลึกเกลือ Rock salt ๑ ส่วน ๓ มหาหิงคุ์ *ยาง ชันน�้ำมัน (oleogumresin) จากรากและ ล�ำต้นใต้ดิน Ferula assa-foetida L. Apiaceae (Umbelliferae) ๑ ส่วน ๔ ตรีกฏุก -*ขิงแห้ง -*พริกไทย -*ดีปลี *เหง้า *ผล *ช่อผล Zingiber ligulatum Roxb. Zingiber longiligulatum S.Q.Tong Piper nigrum L. Piper retrofractum Vahl Zingiberaceae Piperaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๕ เบญจกูล -*ดีปลี -*ช้าพลู -*สะค้าน -*เจตมูลเพลิงแดง -*ขิง *ช่อผล *รากและไหล *เถา *ราก *เหง้า Piper retrofractum Vahl Piper sarmentosum Roxb. Piper wallichii (Miq.) Hand. -Mazz. Plumbago indica L. Zingiber officinale Roscoe Piperaceae Plumbaginaceae Zingiberaceae อย่างละ ๑ ส่วน ๖ เบญจไฟเดือนห้า *ราก ต้น ใบ ดอก ผล Excoecaria oppositifolia Griff. Euphorbiaceae ๑ ส่วน ๗ กระเทียม *หัว Allium sativum L. Amaryllidaceae ๑ ส่วน ล�ำดับที่ของต�ำรับในต�ำรา: ๑๖๕ ๏ ชื่อโรค: ลมบ้าหมู อาการ: เกิดมาแต่หทัยโรค ท�ำให้จิตฟุ้งซ่าน ชัก น�้ำลายฟูมปาก หมดสติ ล้มลงดิ้นเหมือน ปลาถูกทุบหัว สรรพคุณของต�ำรับ: แก้ลมบ้าหมู Book-7.indd 285 2/11/20 15:59


286  คำ�อธิบายจารึกตำ�รายาวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร หมายเหตุ * ตัวยา/สมุนไพร ส ่วนที่ใช้และชื่อวิทยาศาสตร์เป็นความเห็นร ่วมของคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ที่สรุปมาจากส่วนของสมุนไพรชนิดนั้น ๆ ที่น�ำมาใช้เป็นยากันโดยทั่วไป ส่วนประกอบของต�ำรับ: ข้าวสารข้างครก ละอองบวบขม ผงลานแก่ สิ่งละ ๒ สลึง พริกไทย ๗ เม็ด วิธีปรุงยา: บดให้เป็นผง รูปแบบยา: ยาผง วิธีใช้: ใช้นัตถุ์ รายละเอียดของตัวยา/สมุนไพรในต�ำรับ ล�ำดับ ตัวยา/สมุนไพร ส่วนที่ใช้ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อวงศ์ ปริมาณที่ใช้ ๑ ข้าวสารข้างครก *เมล็ดข้าวที่ต�ำแล้ว กระเด็นออกมานอก ครก Oryza sativa L. Poaceae ๒ สลึง ๒ ละอองบวบขม *รังบวบ (ใยจากผล ของบวบ) Trichosanthes cucumerina L. Cucurbitaceae ๒ สลึง ๓ ผงลานแก่ *ใบลานแก่ที่น�ำมา บดให้เป็นผง Corypha lecomtei Becc. ex Lecomte Arecaceae ๒ สลึง ๔ พริกไทย *ผล Piper nigrum L. Piperaceae ๗ เม็ด Book-7.indd 286 2/11/20 15:59


คำจารึกแผนที่ 45 ๏ แผนปลิงคว่ำ ๚ ะ ฯ แกปตฆาฎแขนตาย ฯ แกภาหุนะวาดทืสุด ฯ แกลมใหปากเบี้ยว ฯ แกสลักที่คาง ฯ แกกะใสตาน ฯ แกปตฆาฎ ฯ แกโรหินีขึ้นตนขา ฯ แกราก ฯ แปดแสนแกกลอน ฯ แกรอนเหนบตะโภก ๚๛ ฯ แกตะคริวทั้งสองหนาแขง๖ ฯ แกโรหินีขึ้นถึงฅอ ฯ แกปตฆาฎ ฯ บอกใหรูทีตาย ฯ แกรากเสลด ฯ แกลมเสียดคาง ฯ แกปวดศีศะ ฯ แกปวดศีระศะปกัง กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย จารกตำรายาวดราชโอรสารามราชวรวหาร 133 ภาพจารึกแผนที่ 45 กองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย Book-7.indd 287 2/11/20 15:59


Click to View FlipBook Version