การก่อตั้งคำ สอนที่ถูกต้อง เพื่อให้ประเทศเกิดสันติ ความเป็นมา พระ นิชิเร็นไดโชนินเขียนธรรมนิพนธ์ฉบับนี้เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1260 (ปีบุนโนที่ 1) ที่เขามิโนบุ เป็น “หนังสือตักเตือน ผู้ปกครองประเทศ” ย ื ่นถ ึงท ่านโฮโจ โทข ิโยร ิ ผู้มีอำ นาจสูงสุดที่แท้จริงของ รัฐบาลทหารคามาคูระ ในเวลานั้น ภัยพิบัติทางธรรมชาติเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ประชาชน ตกอยู่ในความทุกข์เนื่องด้วยความอดอยาก โรคระบาด ฯลฯ บทนิพนธ์ฉบับนี้ เขียนในลักษณะการสนทนาระหว่าง “อาคันตุกะ” ที่รำ พันเกี่ยวกับสภาพที่ น่าเวทนาของสังคม กับ “เจ้าบ้าน” ซึ่งเปิดเผยว่าสาเหตุพื้นฐานของภัยพิบัติอยู่ ที่ “การหมิน่ประมาทธรรม” ‘ ’ ช่างน่ายินดีย่ิงนัก ท่านได้คบหากับมิตรแห่ง ห้องกล้วยไม้ จึงสามารถตั้งตรงได้ดั่งต้นแขมท่ีเติบโตในดงป่าน (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาไทย เล่ม 1 หน้า 91)1 1 ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาญี่ปุ่น หน้า 31
10 คำ สอนที่หมิ่นประมาทธรรม หมายถึง ค ำ สอนที่ขัดแย้งกับ “ธรรมะทถูกต้อง ี่ ” พุทธศาสนาที่ประเทศญี่ปุ่นในสมัยนั้นล้วนกลายเป็นคำ สอน ที่หมิ่นประมาทธรรม อาทิ นิกายสุขาวดีที่เกลียดโลกปัจจุบันและโหยหาความ ช่วยเหลือในโลกหน้า ตรงข้ามกับสัทธรรมปุณฑริกสูตร (ธรรมะที่ถูกต้อง) ซึ่งค้น พบธรรมชาติพุทธะภายในชีวิตของแต่ละคนและเทศนาเรื่องการบรรลุพุทธภาวะ ในชั่วชีวิตนี้ เจ้าบ้านได้เทศนาอย่างไม่อ้อมค้อมว่า เมื่อนำ สัทธรรมปุณฑริกสูตร มาเป็นรากฐาน (ก่อตั้งคำ สอนที่ถูกต้อง) จะสามารถสร้างสังคมที่เจริญรุ่งเรือง และสงบสุขได้ (ประเทศเกิดสันติ) อาคันตุกะผู้มาเยือนต่อต้านเรื่องนี้อย่างรุนแรงแต่ด้วยบุคลิกของ เจ้าบ้านและคำ พูดที่ถูกต้องเที่ยงธรรม ในที่สุดอาคันตุกะก็หลุดพ้นจากการยึดติด คำ สอนที่หมิ่นประมาทธรรมและยอมรับธรรมะที่ถูกต้อง คำ พูดของเจ้าบ้านที่ยินดี ต่อการเปลี่ยนแปลงจิตใจเช่นนี้ ก็คือข้อความที่ศึกษาครั้งนี้ “มิตรแห่งห้องกล้วยไม้” และ “เติบโตในดงป่าน” เป็นอุปมาที่ สอนว่าการดำ รงอยู่ของ “กัลยาณมิตร” กล่าวคืออาจารย์ที่ดีและเพื่อนที่ดี เป็น สิ่งที่ขาดไม่ได้ในการบรรลุพุทธภาวะ เพราะในยุคแห่งมลทินในสมัยธรรมปลาย เต็มไปด้วยปัจจัยชั่ว จึงไม่สามารถบำ เพ็ญเพียรอย่างถูกต้องได้เพียงลำ พัง ปัจจุบัน การทำ งานของกัลยาณมิตรเช่นนี้มีอยู่ใน “ระบบการ” ของสมาคมโซคา อาจารย์อิเคดะกล่าวว่า “การสร้างปัจจัยสัมพันธ์กับ ‘พื้นที่ ปลอดภัยของกัลยาณมิตร’ อันยอดเยี่ยมที่เรียกว่าสมาคมโซคา จะเชื่อมเราเข้า กับวงจรชีวิตที่มีความสุขสัมบูรณ์ได้ในที่สุด ขอให้ลุกโชนด้วยความเชื่อมั่นอันยิ่ง ใหญ ่ ร ่วมม ือร ่วมใจก ับพ ี ่น ้องคะโยท ั ่วโลกสร ้างความเป ็นน้ำ หน ึ ่งใจเด ียวของ ดวงตะวัน เชื่อมโลกใบนี้พร้อมกับส่องแสงสว่างไสวไปถึงอนาคต
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 ธรรมนิพนธ์ การดำ รงอยู่ของรุ่นพี่ที่ดีและเพื่อนที่ดีมีความสำ คัญมากมายมิอาจ วัดได้ แม้กระทั่งต่อการเติบโตของฝ่ายอนาคตอันเป็นทรัพย์สมบัติมีค่า ขอให้ ทุกฝ่ายเป็นหนึ่งเดียวกัน รวมพลังและส่งมอบกำ ลังใจอย่างต่อเนื่อง เป็นรุ่นพี่และเพื่อนที่ดีสำ หรับฝ่ายอนาคต ดิฉัน (ชิซากะ โยโคอิ) พื้นเพเป็นคนจังหวัดไอจิ ได้ศึกษาต่อที่ โรงเรียนมัธยมปลายโซคาที่โตเกียวตามที่อธิษฐานไว้ ขณะที่อยู่ชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 5 ดิฉันได้รับโปสการ์ดของศูนย์วัฒนธรรมแท็ปโลว์คอร์ท (Taplow Court) แห่ง ประเทศอังกฤษจากอาจารย์อิเคดะ ในเวลานั้น อาจารย์กล่าวว่า “จะเขียนชื่อ ของเธอบนโปสการ์ดนี้ให้เมื่อเรียนจบนะ” ซึ่งอาจารย์ได้กรุณาเขียนชื่อให้ตามที่ สัญญาไว้ในทันทีที่เรียนจบ เมื่อได้เห็นตัวอักษรอันทรงพลัง ดิฉันรู้สึกประทับใจ จนตัวสั่นในจิตใจของอาจารย์ที่กรุณาอธิษฐานถึงชัยชนะของลูกศิษย์อย่างต่อเนื่อง พร้อมกับตั้งปณิธานว่า “จะดำ เนินชวิตตอบแทนจิตใจของอาจารย์ให้ได้ ี ” มีเรื่องหนึ่งที่ดิฉันทุกข์ใจตลอดมา กลุ้มใจและดิ้นรนอยู่เพียงลำ พัง โดยไม่สามารถบอกใคร นั่นก็คือเรื่องของน้องสาวที่สุขภาพไม่แข็งแรงตั้งแต่เด็ก และไม่ได้ไปโรงเรียน ครั้งหนึ่งดิฉันตัดสินใจเปิดเผยกับเพื่อนที่โรงเรียน เพื่อนน้ำ ตา ไหลพลางให้กำ ลังใจว่า “มาข้ามพ้นไปด้วยกันนะ” ดิฉันรู้สึกขอบคุณที่มีเพื่อน ร่วมรับรู้ความรู้สึกทุกข์ใจ จึงตัดสินใจว่าจะมีชัยชนะให้ได้ หลายปีต่อมา หลังจากดิฉันรับหน้าที่หัวหน้าฝ่ายอุดมศึกษาของ ยุวชนหญิงได้ไม่นาน อาการของน้องสาวก็แย่ลงจนต้องเข้าโรงพยาบาล แม้จะ ตกใจมาก แต่ก็นึกถึงการส่งเสริมกำ ลังใจของอาจารย์ และสวดไดโมขุอย่าง เอาเป็นเอาตายด้วยกันกับคุณแม่ที่บอกว่า “คำอธิษฐานต้องได้รับคำตอบ
12 แน่นอน” ดิฉันชักชวนคุณย่าซึ่งเคยต่อต้านความศรัทธาให้เข้าศรัทธาพร้อมกับ คุณแม่ อีกทั้งคุณพ่อก็สามารถชักชวนแนะนำ ธรรมให้เพื่อนได้สำ เร็จ ท ่ามกลางการต ่อสู ้ท ้าทายเช ่นน ี ้ อาการของน้องสาวนิ่งขึ้นและ ออกจากโรงพยาบาลได้ สามารถฟื้นตัวจนครอบครัวประหลาดใจ หลังจากนั้น น้องสาวได้พบกับผู้ชายที่เข้าใจในตัวเธอรวมถึงเรื่องความเจ็บป่วย และได้แต่งงาน กัน ปัจจุบัน เธอเป็นคุณแม่ลูกหนึ่งและกำ ลังต่อสู้อยู่ คำ พูดของน้องสาวที่บอกว่า “ยังจำ ได้จนถึงทุกวันนี้ว่า มีพี่ที่ร้องไห้ด้วยกันในเวลาที่ทุกข์ใจ ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ” เป็นทรัพย์สมบัติที่มีค่า ดิฉันได้เรียนรู้ว่า หากมี “สายสัมพันธ์ทางใจ” ที่เชื่อใจ ซึ่งกันและกัน พร้อมทั้งอธิษฐานร่วมกัน ไม่ว่าจะยากลำ บากเพียงใดย่อมสามารถ ข้ามพ้นไปได้ ดิฉันรู้สึกขอบคุณที่ตัวเองมีวันนี้ได้ด้วยกำ ลังใจของอาจารย์ และการดูแลปกป้องของเพื่อนสมาชิก ดิฉันจะอธิษฐานถึงการเติบโตของเพื่อน ๆ ฝ่ายอนาคตให้ลึกซึ้งยิ่งกว่าใคร และจะส่งเสริมผู้สืบทอดอย่างสุดกำ ลัง [บรรยายโดย คุณชิซากะ โยโคอิ หัวหน้ารวมฝ่ายอนาคต (ยุวชนหญิง)]
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 ธรรมนิพนธ์ ‘ ’ คำชี้นำของอาจารย์อิเคดะ การเชื่อในจิตใจมนุษย์อย่างหมดหัวใจ เป็นกุญแจสำ คัญในการอบรมเลี้ยงดูคน การได้เกิดมาในโลกนี้ หมายถึง การมีภาระหน้าที่อันสูงส่ง ไม่มี ผู้ใดที่ไม่มีภาระหน้าที่ เมื่อตระหนักในภาระหน้าที่ที่จะต้องกระพือปีกบินไป สู่อนาคต และเพียรพยายามอย่างต่อเนื่องแล้ว ต้นกล้าแห่งความสามารถจะ เติบโตอย่างรวดเร็ว พวกคุณทุกคนมีภาระหน้าที่อันสูงส่งในการรับผิดชอบการเผยแผ่ ธรรมไพศาลในศตวรรษที่ 21 หากตระหนักได้ถึงภาระหน้าที่นี้อย่างแท้จริง ไม่มี ทางที่คุณจะไม่พัฒนาความสามารถ แล้วคุณจะสามารถแสดงพลังอันยอดเยี่ยม ที่สุด ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนมีโงะฮนซนซึ่งสามารถทำ ให้ปัญญาที่ไร้ขีดจำ กัด พวยพุ่งขึ้นมาได้ ใช่ไหมครับ !” ... ในสายตาของชินอิจิ แม้จะเป็นนักเรียนประถมก็มีบุคลิกลักษณะ ท ี ่เป ็นคนคนหน ึ ่งเท ่าเท ียมก ัน ถ ึงจะย ังเด ็ก แต ่เม ื่อพูดก ับพวกเขาอย ่างจร ิงจ ัง ชินอิจิมั่นใจว่าพวกเขารับได้แน่นอน ดังนั้น ชินอิจิจึงไม่อยากปฏิบัติเหมือนพวก เขาเป็นเด็ก
14 กล่าวได้ว่า การเชื่อในจิตใจมนุษย์อย่างหมดหัวใจเป็นกุญแจ สำ คัญในการอบรมเลี้ยงดูคน (จากบทประพันธ์ ปฏิวัติมนุษย์-ใหม่ เล่ม 14 “บทแม่น้ำ สายใหญ่” อธิบายเพิ่มเติม : บทนิพนธ์แห่งการสนทนา ครั้งหนึ่ง อาจารย์มาคิงุจิกล่าวว่า “ปัญหาที่เกี่ยวกับชีวิต หากไม่ สนทนากัน จะไม่สามารถสื่อถึงอีกฝ่ายหนึ่งได้ ‘บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอน ทถูกต้องเ ี่ พื่อให้ประเทศเกิดสันติ’ ก็เป็นรูปแบบของการสนทนามิใช่หรือ” “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนท ี่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศ เกิดสันติ” เขียนในลักษณะของ “10 คำ ถาม 9 คำตอบ” ระหว่างอาคันตุกะ ผู้มาเยือน (โฮโจ โทขิโยริ) และเจ้าบ้าน (พระนิชิเร็นไดโชนิน) แม้อาคันตุกะซึ่งถูกเจ้าบ้านหักล้างอย่างชาญฉลาดจะ“โกรธจน หน้าแดง” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาไทย เล่ม 1 หน้า 62) และ “รู้สึกเดือดดาล มากขึ้น” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาไทย เล่ม 1 หน้า 65) ทว่าเจ้าบ้านยิ้มและ ยอมรับความโกรธของอาคันตุกะ ตลอดจนทำ ให้การสนทนาบังเกิดพลังที่สร้าง ความประทับใจ ในที่สุด อาคันตุกะจึงยอมรับจากใจและตัดสินใจว่า “แต่การที่ ข้าพเจ้าคนเดยวยอมรับแ ีละศรัทธาในคำกล่าวของท่านนั้นยังไม่เพียงพอ
พวกเราจะต้องตักเตือนคนอื่นถึงความผิดพลาดของพวกเขาด้วยเช่นกัน” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาไทย เล่ม 1 หน้า 96) ในการสนทนาพุทธธรรมที่ปรารถนาให้สรรพสัตว์ทั้งหลายมี ความสุข จะมีความเชื่อมั่นอันยิ่งใหญ่ที่ว่า แม้แต่ชีวิตของคู่สนทนาที่กำ ลังรู้สึก ต่อต้านอยู่ในขณะนี้ก็มีพร้อมธรรมชาติพุทธะ การที่ความคิดและจุดยืนของ อีกฝ่ายจะต่างจากเราเป็นเรื่องธรรมดา สิ่งสำ คัญในการสนทนาพุทธธรรมคือท่าที ที่ไม่คำ นึงถึงความแตกต่างนั้น พูดสิ่งที่ควรพูดอย ่างชัดเจนด้วยความตั้งใจจะ ปลุกธรรมชาติพุทธะของอีกฝ่าย
16 ความคิดคำนึงเกี่ยวกับ “ปฎิิวััติิมนุุษย์์-ใหม่่” โดย โฮ โงะคูู บทความจากอาจารย์์ไดซาขุุ อิิเคดะ
บทที่ 83) เสียงที่เป็นอมตะของ ธอโร กฎทั้งหลายที่ไม่เปลี่ยนแปลงของสกลจักรวาล... ทั้งหมดล้วน อยู่ข้างความยุติธรรมและความเสมอภาค”1 นี่เป็นความเชื่อมั่นอันยิ่งใหญ่ของ เฮนรี เดวิด ธอโร นักคิดชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 19 ชีวิตที่มีความมุ่งมั่นอย่าง แข็งขันต่อความจริงและความยุติธรรมคือชีวิตที่สอดคล้องกับกฎที่ไม่เปลี่ยนแปลง ของสกลจักรวาล ผู้ที่ดำ เนินชีวิตเช่นนี้จะไม่มีวันยอมจำ นนต่อการคุกคามหรือ การกดขี่ขั้นพื้นฐานใด ๆ จิตใจที่สว่างไสวเรืองรองดังกล่าวอยู่เหนือความกังวลที่ไร้สาระต่อ ความคิดเห็นของประชาชน อยู่เหนือประเทศชาติ และอยู่เหนือกาลเวลา ก่อให้ เกิดกระแสน้ำ ขึ้นอันกว้างใหญ่แห่งความเห็นอกเห็นใจ ความเข้าใจ และความ สมัครสมานสามัคคี นี่คือหลักการที่เป็นจริงโดยไม่คำ นึงถึงยุคสมัยหรือประเทศ * ประชาชนทั่วโลกต่างแสดงความยินดีร่วมกับพวกเราในการฉลอง เหตุการณ์ครั้งสำ คัญของเรา ในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2001 1 เฮนรี เดวิด ธอโร, บันทึกประจำ วันของเฮนรี เดวิด ธอโร, เอ็ด แบรดฟอร์ด ทอร์รีย์ และฟรานซิส เอช. อัลเลน (ซอลท์เลคซิตี้, ยูทาห์ : กิบส์ เอ็ม. สมิธ, อิงค์., ค.ศ. 1984), เล่ม 6, หน้า 365
18 พวกเราย ังรู ้ส ึกเป ็นเก ียรต ิท ี ่สมาช ิกของชมรมธอโร รวมถึงท่าน ประธานโรนัลด์ บอสโก และท่านเลขาธิการโจเอล ไมเออร์สัน ที่ได้เดินทางจาก ประเทศสหรัฐอเมริกามายังประเทศญี่ปุ่นเพื่อร่วมแสดงความยินดีกับพวกเราใน วันที่น่าปีติยินดีนี้ ดร. บอสโก เป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยอัลบานี มหาวิทยาลัย แห่งรัฐนิวยอร์ก และ ดร. ไมเออร์สัน เป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัย เซาท์แคโรไลนา สุภาพบุรุษทั้งสองท่านล้วนเป็นนักวิชาการที่มีชื่อเสียงระดับโลก ที่ยึดแนวคิดของธอโรและราล์ฟ วัลโด เอเมอร์สัน อาจารย์ของเขา พวกเขาสังเกต เห็นถึงความลึกซึ้งที่ประสานสอดคล ้องกันระหว่างกิจกรรมการเคลื่อนไหวของ เอสจีไอ ในการปฏิวัติมนุษย์หรือการเปลี่ยนแปลงภายในชีวิต กับปรัชญาการ ปฏิรูปที่ตัวบุคคลของธอโรได้อย่างชัดเจน * เฮนรี เดวิด ธอโร เกิดเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1817 ในเมือง คอนคอร์ด รัฐแมสซาชูเซตส์ ภูมิภาคนี้ถือเป็นถิ่นกำ เนิดของการฟื้นฟูศิลปวิทยา อเมริกัน ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวทางวรรณกรรมและทางปัญญาที่มีชีวิตชีวา น ำ โดยราล์ฟ วัลโด เอเมอร์สัน กวีและนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ เวลาล่วงผ่านไป 5 ทศวรรษแล ้วน ับต ั ้งแต ่การปฏ ิว ัต ิอเมร ิกา เป ็นช ่วงเวลาท ี ่เร ียกร ้องให ้ม ีการ เปลี่ยนแปลง เพื่อทลายกำ แพงอำ นาจทางศาสนาที่บีบรัดจำ กัดเสรีภาพ ตัดโซ่ ตรวนแห่งความโลภและวัตถุนิยม เพื่อคืนความภาคภูมิใจในตนเองแก่ประชาชน เบื้องหลังของการเคลื่อนไหวนี้เริ่มมาจาก ธอโรในวัยหนุ่มได้พบ กับมิตรภาพอันอบอุ่นของเอเมอร์สัน และด้วยอิทธิพลทางความคิดของฝ่ายหลัง เขาได้สานต่อด้วยการส่งเสียงดังก้องสะท้อนถึงความฝันของเขาในการปฏิวัติทาง จิตวิญญาณ
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 ความคิดคำนึงเกี่ยวกับ “ปฎิวัติมนุษย์-ใหม่” หากภาระหน้าที่ของอาจารย์คือการวางหลักการ ดังนั้นภาระหน้าที่ ของลูกศิษย์ก็คือการพัฒนาหลักการนั้นด้วยการปฏิบัติจริง วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1845 วันประกาศเอกราชของอเมริกา ธอโร ในวัย 27 ปี ได้ฉลองวันรำ ลึกถึงอิสรภาพของเขา ด้วยการเริ่มต้นใช้ชีวิต อย่างสันโดษในกระท่อมไม้ซุงที่เขาได้สร้างอยู่ริมบึงวอลเดน นอกเมืองคอนคอร์ด เขาอุทิศเวลาในวัยหนุ่มของเขา 2 ปีกว่าเพื่อฝึกฝนปรัชญาความเชื่อมั่นในตนเอง และการบ่มเพาะตนเอง ตามปรัชญาของเอเมอร์สัน อาจารย์ของเขา เขาใช้ชีวิตในแต่ละวันอยู่กับธรรมชาติ อ่านหนังสือ ใช้ความคิด และมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนบ้าน บทบันทึกการทดลองนี้และการพัฒนาทาง จิตวิญญาณที่ลึกซึ้งขึ้นของเขาก็คืองานเขียนที่ชื่อว่า วอลเดน ผลงานคลาสสิกที่ ยังคงอ่านกันอย่างแพร่หลายทั่วโลกจนถึงทุกวันนี้ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1846 หนึ่งปีหลังจากที่ธอโร เริ่มใช้ชีวิตอยู่ที่ ริมบึงวอลเดน ก็เกิดเหตุการณ์สำ คัญขึ้นในชีวิตของเขา เขาถูกจำ คุก ธอโรได้ต่อต้านสงครามระหว่างประเทศสหรัฐอเมริกากับประเทศ เม็กซิโกอย่างเดือดดาลไม่น้อยทีเดียว เพราะเขามองว่านี่คือความพยายามที่จะ ขยายระบบทาสให้กว้างขึ้น จึงปฏิเสธที่จะมีส่วนร่วมในการกระทำ ที่ไม่ยุติธรรม ของประเทศ เขาปฏิเสธที่จะจ่ายภาษีรายหัวที่เรียกเก็บจากราษฎรชายทุกคนใน ขณะนั้น และผลที่ตามมาก็คือเขาถูกจำ คุก ประสบการณ์นี้ทำ ให้เกิดบทความ “อารยะขัดขืน” ของธอโร ที่ ต้องการจะเปลี่ยนโลก ธอโร เชื่อว่าบุคคลใดก็ตาม “หากทำ ถูกต้องความถูกต้องนั้นย่อม เหนือกว่าเพื่อนบ้านที่รวมตัวเป็นเสียงข้างมากที่คิดว่าพวกเขาถูกต้อง”2 กล่าวคือ
20 เสียงส่วนใหญ่ที่แท้จริงไม่ได้ถูกกำ หนดด้วยจำ นวนที่มากมายมหาศาล ความ ถูกต้องของทัศนะของบุคคลต่างหากเป็นปัจจัยชี้ขาด บุคคลคนเดียวก็เพียงพอ เมื่อเขาอุทิศชีวิตให้กับความจริงและความยุติธรรม เขาได้เริ่มก้าวแรกมุ่งสู่สิ่งที่ ธอโรบรรยายว่าเป็น “การปฏิวัติอย่างสันติ” 3 เขาเรียกร้องให้ประชาชนที่มีความซื่อสัตย์จริงเป็นแกนนำ การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงเริ่มต้นจากบุคคลที่กล้าหาญเพียงคนเดียวที่ยินดีต่อสู้ กับความชั่วร้าย ธอโรประกาศว่า “ภายใต้รัฐบาลที่กักขังบุคคลอย่างไม่ยุติธรรม สถานที่แท้จริงสำ หรับผู้ชอบธรรมก็คือคุกเช่นกัน”4 ในเดือนกรกฎาคมอีกเช่นกัน เกือบหนึ่งศตวรรษหลังจากที่ธอโร ประกาศเช่นนี้ อาจารย์จึเนะซาบุโร มาคิงุจิ และอาจารย์โจเซอิ โทดะ ประธาน สมาคมโซคาท่านแรกและท่านที่ 2 ของสมาคมโซคา ถูกจำ คุกเนื่องจากต่อต้าน การกดขี่เสรีภาพทางศาสนาโดยผู้มีอำ นาจทางทหารของญี่ปุ่น และอีกหลายปี ต่อมาข้าพเจ้าซึ่งเป็นประธานสมาคมโซคาคนที่3 ก็ถูกจำ คุกด้วยข้อกล่าวหาเท็จ ที่มุ่งร้าย และต้องต่อสู้ในศาลเป็นเวลาหลายปีเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของ ข้าพเจ้า การกดขี่บีฑาและการจองจำ เพราะยึดมั่นความจริงและความ เที่ยงธรรม คือความภาคภูมิใจชั่วนิรันดร์ของสมาคมโซคา * 2 เฮนรี เดวิด ธอโร, “อารยะขัดขืน” วอลเดนกับอารยะขัดขืน (นิวยอร์ก : เพนกวิน บุ๊กส์, ค.ศ. 1983), หน้า 397 3 เล่มเดียวกัน, หน้า 399 4 เล่มเดียวกัน, หน้า 398
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 ความคิดคำนึงเกี่ยวกับ “ปฎิวัติมนุษย์-ใหม่” แนวคิดของธอโรมีอิทธิพลที่ลึกซึ้งต่อเลโอ ตอลสตอย นักเขียน ผู้มีชื่อเสียงชาวรัสเซีย ท่านมหาตมะ คานธี วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่กอบกู้เอกราชของ ประเทศอินเดีย ได้เก็บงานเขียนของธอโรไว้ข้างกายในขณะที่นำ การต่อสู้โดยไม่ ใช้ความรุนแรง นักสู้ผู้กล้าหาญหลายคนในขบวนการเคลื่อนไหวต่อต้านนาซีใน ยุโรปในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เช่นเดียวกับ ดร. มาร์ติน ลูเธอร์ คิงจูเนียร์ ผู้นำ ขบวนการเคล ื ่อนไหวเพ ื ่อส ิทธ ิพลเม ืองอเมร ิก ัน ต่างก็ได้รับแรงบันดาลใจจาก ผลงานของธอโร มุมมองของธอโรต่อธรรมชาติและชีวิต และการปฏิเสธอย่าง เด็ดเดี่ยวที่จะประนีประนอมกับความอยุติธรรม ยังเป็นที่มาของการสนับสนุนและ แรงบ ันดาลใจอ ันประเม ินค ่าม ิได ้เพ ื ่อการเคล ื ่อนไหวด ้านส ิ ่งแวดล ้อมท ี ่เฟ ื ่องฟู ตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา นำ โดยบุคคลที่มีความพากเพียร เช่น ราเชล คาร์สัน นักชีววิทยาทางทะเลผู้เลื่องชื่อ ระลอกคล ื ่นจากก ้อนกรวดท ี ่ธอโรโยนลงสระน้ำ ได ้แผ ่กระจายไป ทั่วโลก เสียงที่เป็นอมตะของเขาได้ก่อให้เกิดการเคลื่อนไหวเป็นวงกว้างในการ ปฏิวัติระดับรากหญ้า * สัทธรรมปุณฑริกสูตร “บทการเปรียบเทียบเรื่องยาสมุนไพร” ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษในวารสาร เดอะไดอัล (The Dial) วารสารที่ เอเมอร์สันและธอโรเป็นบรรณาธิการและดูแลร่วมกับคนอื่น ๆ (ฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1844) บทความนี้ ซึ่งคิดว่าน่าจะเป็นพระสูตรที่ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ ฉบับแรก โดยใช้ข้อมูลจากฉบับที่แปลเป็นภาษาฝรั่งเศส และบางคนก็ เชื่อว่าธอโรเป็นผู้แปล
22 สัทธรรมปุณฑริกสูตร “บทการเปรียบเทียบเรื่องยาสมุนไพร” บรรเลงบทเพลงสรรเสริญต่อความเมตตากรุณาของพระพุทธะที่โอบอุ้มทุก สรรพสิ่งรวมถึงความหลากหลายอันไม่มีที่สิ้นสุดของชีวิต ตามคำ บอกเล่าของเอเมอร์สัน ธอโรถือว่าสิ่งแวดล้อมตาม ธรรมชาติคือสิ่งมีชีวิตที่เป็นหนึ่งเดียวกัน ซึ่งมีทั้งนกและสิงสาราสัตว์ต่าง ๆ ปลา และพวกแมลง “ที่เขาคุ้นเคยทั้งหมดล้วนเป็นชาวเมืองและเพื่อนสัตว์โลก เช่นกัน”5 ธอโรเชื่อว่าสรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนมีความเกี่ยวพันและอยู่ร่วมกัน อย่างกลมเกลียว เขามีสัญชาตญาณที่รับรู้ถึงกฎของชีวิตที่ควบคุมปรากฏการณ์ ทั้งหลายได้อย่างมั่นคง ด้วยเหตุนี้แม้อยู่ท่ามกลางความเป็นจริงอันโหดร้ายของ สังคม ที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง เขาจึงมุ่งมั่นที่จะดำ เนินชีวิตตามกฎที่สูงส่ง เป็น เสมือนดอกบัวอันบริสุทธิ์ที่เบ่งบานในโคลนตม ด้วยเหตุนี้อีกเช่นกันเขาจึงมีความมั่นใจในตนเองที่จะยืนหยัดขึ้น อย่างไม่เกรงกลัวต่ออำ นาจของรัฐเมื่อถึงเวลาที่จำ เป็น ธอโรมองกระบวนการของ ประวัติศาสตร์ขณะที่พัฒนาไปสู่ระบอบประชาธิปไตยว่าเป็น “ความก้าวหน้าไป สู่การเคารพต่อบุคคลอย่างแท้จริง” 6 5 ราฟล์ วัลโด เอเมอร์สัน, งานเขียนสำ คัญของราล์ฟ วัลโด เอเมอร์สัน (นิวยอร์ก, เดอะโมเดิร์นไลบรารี, ค.ศ. 2000), หน้า 816 6 “อารยะขัดขืน”, หน้า 413
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 ความคิดคำนึงเกี่ยวกับ “ปฎิวัติมนุษย์-ใหม่” ชีวิตของแต่ละคนช่างยิ่งใหญ่และสูงส่งยิ่งนัก ! สัทธรรมปุณฑริก สูตรซึ่งทั้งเอเมอร์สันและธอโรต่างให้ความสนใจอย่างลึกซึ้ง คือการยกย่อง สรรเสริญอันยิ่งใหญ่ต่อความจริงนั้น * เช้าวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1862ธอโรได้เสียชีวิตเนื่องจากวัณโรค ขณะที่อยู่ในวัยหนุ่มอายุ 44 ปี เขาเป็นนักการศึกษาที่แท้จริงที่รอบรู้อย่างกว้างขวางที่สุด และ พร้อมเสมอที่จะเข้าร่วมกับคนหนุ่มสาวในการสนทนาที่เปิดกว้างธอโรอยากให้มี สถาบันการศึกษาปรากฏขึ้นมาและขณะหยั่งรากอยู่ในชุมชนท้องถิ่น ก็ควร เชื้อเชิญนักคิดผู้ยิ่งใหญ่จากทั่วโลกมาช่วยกันดูแลเอาใจใส่คนหนุ่มสาวที่มีความ สามารถให้เป็นผู้ที่เรียนรู้และมีความเข้าใจในวงกว้าง มหาวิทยาลัยโซคาอเมริกา วิทยาเขตแห่งใหม่ในเมืองเอลิโซ วิเอโฮ เขตออเรนจ์เคาน์ตี รัฐแคลิฟอร์เนีย ได้เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม มหาวิทยาลัยมีเป้าหมายอันสูงส่ง 4 ประการ - เพื่อเสริมสร้างผู้นำ ด้านวัฒนธรรมในชุมชน - เพื่อเสริมสร้างผู้นำ แห่งมนุษยนิยมในสังคม - เพื่อเสริมสร้างผู้นำ แห่งสันติภาพโลก - เพื่อเสริมสร้างผู้นำ เพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างสร้างสรรค์ของธรรมชาติ และมนุษยชาติ
24 ข้าพเจ้ามั่นใจว่ามหาวิทยาลัยโซคาอเมริกาจะสร้างเอเมอร์สัน และ ธอโรแห่งศตวรรษที่ 21ขึ้นมาอย่างมากมาย และขยายเครือข่ายพลเมืองโลกแห่ง ความคิดสร้างสรรค์ และมิตรภาพให้กว้างไกลไปทั่วโลก เป้าหมายของพวกเรา ดังเช่นที่ธอโรกระทำ ไว้ คือการสานต่อจิตใจ แห่งการแสวงหาเส้นทางที่เป็นสากลของการศึกษาด้านมนุษยนิยมที่อาบไล้ด้วย แสงตะวันยามเช้าอันสดชื่น * ธอโรประกาศว่า “นี่ไม่ใช่ยุคสมัยแห่งการพักผ่อน... หากจะรักษา ชีวิตของเราไว้ เราต้องต่อสู้เพื่อชีวิตของพวกเรา”7 สำ หรับพวกเราสมาชิกเอสจีไอ วันที่ 3 พฤษภาคมเป็นวันที่พวก เราเริ่มต้นการต่อสู้ใหม่อีกครั้งเพื่อความจริงและความเที่ยงธรรมอันเป็นนิรันดร์ ที่เป็นไปตามจังหวะกฎของสกลจักรวาลตลอดกาลเสมอ (จากหนังสือพิมพ์เซเคียว ฉบับวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2001) 7 เฮนรี เดวิด ธอโร, “ระบบทาสในแมสซาชูเซตส์”, ใน แยงกีในแคนาดา ; กับการต่อต้านระบบทาสและเอกสารการปฏิรูป (บอสตัน : ทิกค์นอร์ แอนด์ ฟิลด์ส, ค.ศ. 1866), หน้า 114
โลกแห่่งธรรมนิิพนธ์์บทสนทนาเกี่่ยวกัับ ศาสนาแห่่งมนุุษยนิิยม
26 บทที่ 16) “3 กรณีที่ทำ ให้พระนิชิเร็นไดโชนินได้รับชื่อเสียงเลื่องลือ” และคำ พยากรณ์ที่ปรากฏเป็นจริง (ต่อ) “นิชิเร็น คือเสาหลักของประเทศญี่ปุ่น” ไซโต้ : ครั้งที่ 2 ที่ทำ ให ้พระนิชิเร ็นไดโชนิน “ได้รับชื่อเสียงเลื่องลือ” คือ ค ำ พยากรณ ์ท ี ่ท ่านได ้ต ักเต ือนท ่านเฮอ ิโนะซาเอมน หลังจากที่เข้าจับกุมท่าน ตอนเย็นวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1271 ในเหตุการณ์การบีฑาธรรมที่ทะจึโนะคุจิ ครั้งที่ 2 (ที่อาตมาได้รับชื่อเสียงเลื่องลือจากคำ พยากรณ์เหตุการณ์อนาคตอย่าง แม่นยำ ) คือวันที่12 เดือน 9 ปีบุนเอที่ 8 (ค.ศ. 1271) ในยามวอก (15.00 - 17.00 น.) เมื่ออาตมากล่าวกับท่านเฮอิโนะซาเอมนโนะโจว่า“อาตมานิชิเร็นคือเสาหลักและ คานของประเทศญี่ปุ่น การกำ จัดอาตมาเป็นการล้มเสาของประเทศญี่ปุ่น พวกท่าน ทั้งหมดจะประสบ ‘พิบัติของกบฏภายใน’ หรือการสู้รบกันเอง รวมถึง ‘พิบัติของการรกรานจากต่างชาติุ ’ ทันตาเห็น ไม่เพียงแต่ประชาชาติจะถูกผู้ รุกรานจากต่างแดนสังหารแต่ยังจะต้องถูกจับเป็นนักโทษอีกเป็นจำ นวนมากด้วย ควรเผาวัดทั้งหมดของนิกายสุขาวดีและนิกายเซน เช่น วัดเค็นโจจิ วัดจูฟุขุจิ วัด โงขุระขุจิ วัดไดบุตจึเด็น และวัดโจระขุจิ ให้ราบเป็นหน้ากลอง และควรจับสงฆ์ ของวัดเหล่านี้ไปตัดศรีษะที่ชายหาดยูอิ หากไม่ปฏิบัติตามนี้แล้ว ประเทศญี่ปุ่น จะถูกทำ ลายอย่างแน่นอน”1 (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 579) โมรินากะ : พวกเรายังพบคำ บรรยายเหตุการณ์เดียวกันนี้ใน “ธรรมนิพนธ์เรื่อง พฤติกรรมต่าง ๆ ของผปู้ ฏิบัติสัทธรรมปุณฑริกสูตร” 2 ในนี้ก็เช่นกัน พระ นิชิเร็นไดโชนินประกาศคำ ตักเตือนอันทรงพลังออกไป โดยกล่าวว่า ผู้ที่จับกุมท่าน
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ พวกเขากำ ลัง “ล้มเสาหลักของประเทศญี่ปุ่น” (อ้างอิง ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษา อังกฤษ เล่ม 1 หน้า 766) ท่านยังได้อธิบายว่า ท่านได้บอกกล่าวแก่ท่านเฮอิโนะ ซาเอมนถึง “ความผิดต่าง ๆ ของนิกายมนตรยาน นิกายเซน และนิกาย สขาวดุ รวมทั้ง ีความล้มเหลวของพระเรยวีคันในการอธิษฐานขอฝน” (ธรรม นิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 766) ท่านอธิบายต่อคร่าวๆ ถึงการอธิษฐาน ของพระเรียวคันผิดพลาดอย่างไร อย่างไรก็ตาม คำ พยากรณ์ของพระนิชิเร็นไดโชนินถึงพิบัติ 2ชนิด ไม่ได้กล่าวอยู่ในข้อความเหล่านี้ แต่ได้บรรยายรายละเอียดไว้ก่อนหน้าใน 1 ในที่นี้ พระนิชิเร็นไดโชนินจงใจกล่าวถึงการเผาวัดต่าง ๆ และ การประหารชีวิตสงฆ์เพื่อเน้นย้ ำ ให้ท่านเฮอิโนะซาเอมนเห็นถึงความร้ายแรง ของบาปแห่งการหมิ่นประมาทคำ สอนที่ถูกต้อง อย่างไรก็ตาม ใน “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำ สอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ” พระนิชิเร็นไดโชนินได้อธิบายความหมายของคำ ที่เทศนาอยู่ในนิรวาณสูตร ถึงการฆ่าสงฆ์ที่หมิ่นประมาทธรรมเป็นการบ่งชี้ว่า รัฐบาล ควรเลิกสนับสนุนสงฆ์ที่ขัดแย้งกับคำ สอนของพระศากยมุนีพุทธะ (อ้างอิง ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 23) 2 “อาตมานิชิเร็นตะโกนเสียงดังว่า ‘ช่างน่าขัน ดูสิ ท่านเฮอิโนะซาเอมนเสียสติแล้ว พวกท่านเพิ่งจะล้มเสาหลักของประเทศญี่ปุ่น’ เมื่อได้ยินเช่นนี้ กองทหารที่ มาชุมนุมพากันลนลาน เมื่อพวกเขาเห็นอาตมายืนอยู่ต่อหน้ากองทหารพร้อมอาวุธ ของผู้ปกครองประเทศโดยไม่หวั่นเกรง พวกเขาต้องตระหนักได้ว่า พวกเขาผิดแล้ว เพราะสีหน้าของพวกเขาถอดสีจนซีดเผือด” “ทั้งวันที่ 10 (เดือนกันยายน เมื่ออาตมาถูกหมายเรียก) และวันที่ 12 (วันก่อนการบีฑาธรรมที่ทะจึโนะคุจิ) อาตมาได้อธิบายอย่างละเอียดต่อท่านเฮอิโนะซาเอมน ถึงความผิดของนิกายมนตรยาน นิกายเซน และนิกายสุขาวดี รวมทั้งความล้มเหลวของพระเรียวคันในการอธิษฐานขอฝน ขณะที่ทหารฟังอยู่ บ้างก็หัวเราะโพล่งออกมา และบ้างก็โกรธขึ้ง แต่อาตมา จะไม่กล่าวถึงรายละเอียดในนี้” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 766)
28 ธรรมนิพนธ์ฉบับเดียวกันในรายงานการไต่สวนท่านโดยท่านเฮอิโนะซาเอมน เมื่อ 2 วันก่อน วันที่ 10 กันยายน3 เนื่องจากเนื้อหาในคำ แถลงของท่านเหมือนกันทั้ง สองเหตุการณ์จึงคิดว่าท่านอาจจงใจละเว้นที่จะกล่าวถึงคำ พยากรณ์ในรายงาน การไต่สวนวันที่ 12 เพื่อช่วยให้ท่านไม่ต้องเขียนซ้ำ อีก ไซโต้ : วันที่ 12 กันยายน ไม่นานหลังจากพบกันในวันที่ 10 พระนิชิเร็นไดโชนิน เขียนจดหมายถึงท่านเฮอิโนะซาเอมน ซึ่งขณะนั้นพลัน “ลืมสิ้นศักดิศร์ แห่งยศ ีศักดิ์ของตน แสดงความเดือดพล่านด้วยโทสะ” (อ้างอิง ธรรมนิพนธ์ฉบับ ภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 765) ดังนั้นจึงไม่อยู่ในสภาวะที่จะได้ยินสิ่งที่พระ นิชิเร็นไดโชนินจำ ต้องพูด จดหมายฉบับนี้ชื่อว่า“เมื่อวานซืน” (ธรรมนิพนธ์ฉบับ ภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 391-392) ในนั้น พระน ิช ิเร ็นไดโชน ินช ี ้แจงด ้วยเหต ุผลท ี ่น ่าเช ื ่อถ ือต ่อท ่าน เฮอิโนะซาเอมนและยืนยันว่า การอุทิศตนต่อธรรมมหัศจรรย์เป็นหนทางเดียว 3 “(อาตมาตอบท่านเฮอิโนะซาเอมน เจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง ว่า) ‘ทุกสิ่งที่อาตมากล่าวล้วนเกี่ยวกับอนาคตของประเทศของเราที่อยู่ในใจอาตมา หากท่านปรารถนาที่จะธำ รงดินแดนแห่งนี้ให้มีความสงบสุขและมั่นคงแล้ว จึงจำ เป็นอย่างยิ่งที่ท่านต้องเรียกพระสงฆ์ของนิกายต่าง ๆ มาโต้วาทีธรรมต่อหน้าท่าน หากท่านเพิกเฉยคำ แนะนำ นี้ และลงโทษอาตมาแทนพวกเขาอย่างไร้เหตุผลแล้ว ทั้งประเทศจะมีเหตุให้ต้องเสียใจภายหลังอันเกิดจากการตัดสินใจของท่าน หากท่านลงโทษอาตมา ก็เท่ากับท่านปฏิเสธทูตของพระพุทธะ เช่นนั้นแล้ว ท่านจะต้องเผชิญกับการลงโทษของพระพรหม พระอินทร์ สุริยเทพ จันทรเทพ และ ท้าวจตุโลกบาล หลังจากที่เนรเทศหรือประหารชีวิตอาตมา ภายใน 100 วัน 1 ปี 3 ปี หรือ 7 ปี สิ่งที่เรียกว่าพิบัติจากการสู้รบภายในประเทศจะเกิดขึ้น ซึ่งเป็นการก่อกบฏ ภายในตระกูลผู้ปกครอง ตามมาด้วยพิบัติจากการรุกรานของต่างชาติโจมตีเข้ามา จากทุกด้าน โดยเฉพาะด้านตะวันตก แล้วท่านจะเสียใจในสิ่งที่ได้กระทำ ลงไป !” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 765)
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ เท่านั้นที่จะปลดปล่อยประชาชนให้หลุดพ้นจากความทุกข์ยาก ยิ่งกว่านั้นท่าน ยังพยายามที่จะส่งต่อ “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนท ี่ถูกต้องเพื่อให้ ประเทศเกิดสันติ” ฉบับคัดลอกโดยแนบไปพร้อมจดหมายฉบับนี้ โมรินากะ : ขณะที่ไม่แน่ชัดว่าจดหมายฉบับนี้ส่งถึงมือท่านเฮอิโนะซาเอมน หร ือไม ่ ภายในว ันเด ียวก ันน ั ้น ค ือวันท ี ่ 12 ท ่านเฮอ ิโนะซาเอมนได ้เข้าจ ับก ุม พระนิชิเร็นไดโชนิน เป็นการใช้อำ นาจบาตรใหญ่เข้าปราบปรามโดยกองกำ ลัง ทหาร ปฏิเสธการเจรจาอย่างสิ้นเชิง ตรงกันข้าม พระนิชิเร็นไดโชนินโต้กลับอย่าง กล้าหาญด้วยถ้อยคำ อาจารย์อิเคดะ : ประเด็นสำ คัญของคำ ยืนยันของท่านคือ ความเชื่อมั่นที่ว่าตัว ท่านเอง นิชิเร็น คือเสาหลักและคานของประเทศญี่ปุ่น (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษา อังกฤษ เล่ม 1 หน้า 579) ท่านประกาศอย่างตรงไปตรงมาว่า ผู้มีอำ นาจสูงสุด ของประเทศซึ่งปกป้องประชาชนอย่างแท้จริงไม่ใช่ผู้ปกครองที่กุมบังเหียนของ อำ นาจชั่วคราว แต่คือผู้มีปัญญาที่ตื่นรู้ถึงธรรมมหัศจรรย์อันเป็นนิรันดร์ ในการตอบสนองต่อ “เสียงคำรามของราชสีห์” อันยิ่งใหญ่นี้ เหล่าทหารที่มาจับกุมพระนิชิเร็นไดโชนินหน้าซีดเผือด และเริ่มคิดว่าพวกเขาอาจ กระทำ ใน “สิงท่ ี่ผิด” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 766) หลังจาก นั้น พระน ิช ิเร ็นไดโชน ินได ้บอกกล ่าวท ่านเฮอ ิโนะซาเอมนอย ่างสงบ ถึงความ พ่ายแพ้ของพระเรียวคันในการแข่งอธิษฐานขอฝน แม้ท่านจะใส่อารมณ์ขันเข้าไป ในเรื่องที่เล่าก็ตาม แต่ก็ได้ยืนยันอย่างมั่นใจต่อท่าทีที่ถูกต้องของท่าน สภาพชีวิต ของท่านช่างมีอิสรเสรีที่สมบูรณ์อย่างแท้จริง ไซโต้ : ผมขอแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับคำ พูดของพระนิชิเร็นไดโชนินที่ว่า ควร จ ับพระสงฆ ์ท ั ้งหมดของน ิกายส ุขาวด ีและน ิกายเซนไปต ัดศร ีษะท ี ่ชายหาดยูอ ิ (อ้างอิง ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 579) นี่เป็นถ้อยคำ ที่รุนแรง
30 มาก แต ่ผมค ิดว ่าพวกเราสามารถเข ้าใจได ้ว ่า ท่านใช้คำ พูดเช ่นน ี ้ด ้วยความ พยายามที่จะกระทุ้งบรรดาผู้มีอำ นาจรัฐให้ตระหนักถึงพฤติกรรมที่ผิดปกติ ใน การกดขี่บีฑาเนรเทศและปราบปรามลูกศิษย์ของท่าน ซึ่งบางอย่างมีความรุนแรง ขึ้นหลังจากทูตมองโกลเดินทางมาถึง พวกเขาคือผู้ที่พยายามต่อสู้อย่างจริงใจใน การปกป้องประเทศจากการถูกทำ ลาย อาจารย์อิเคดะ : ถูกต้องครับ รัฐบาลกำ ลังสอบสวนหาความจริงที่พระนิชิเร็น ไดโชนินและเหล่าลูกศิษย์ของท่านถูกตัดศีรษะ และท่านก็รับรู้ถึงเรื่องนี้ ดังนั้น พวกเราจึงเข้าใจได้ว่า ท่านกำ ลังประกาศคำ คัดค้านและตักเตือน คำ พูดทำ นอง ว่า “หากท่านกำ ลังจะตัดศีรษะของผู้คนแล้วละก็ แทนที่จะประหารชีวิตอาตมา และลูกศิษย์ ผู้เพียรพยายามอย่างแท้จริงในการช่วยเหลือประเทศ พวกพระสงฆ์ ที่เป็นต้นเหตุของความสับสนและความวุ่นวายของประเทศต่างหากที่น่าจะถูก ประหารมากกว่า” ในแง่เนื้อหาของ “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนทถูกต้อง ี่ เพื่อให้ประเทศเกิดสันติ”ชัดเจนว่า เจตนาที่แท้จริงของพระนิชิเร็นไดโชนินไม่ใช่ กระตุ้นให้มีการฆ่าผู้ใด ตรงกันข้าม ท่านโน้มน้าวบรรดาผู้มีอำ นาจรัฐให้ละทิ้ง ความจงรักภักดีและการสนับสนุนด้านการเงินแก่พวกพระสงฆ์ดังกล่าวเสีย4 4 “นักบวชที่หมิ่นประมาทธรรมในสมัยก่อนยุคพระศากยมุนีพุทธะต้องได้รับโทษถึงตาย. แต่ตั้งแต่ยุคของพระศากยมุนีพุทธะ พระผู้มีขันติธรรมเป็นต้นมา ได้มีการเทศนาห้าม ให้ทานแก่สงฆ์ผู้หมิ่นประมาทธรรม. หากพุทธบริษัท 4 ทั่วแผ่นดินนับหมื่นภายในขอบเขต ของทะเลทั้ง 4 เพียงแค่เลิกให้ทานแก่สงฆ์ชั่วร้าย โดยทั้งหมดเปลี่ยนมาอุทิศต่อความดีนี้ แล้วจะยังมีเรื่องใดอีกที่มารังควานให้เราเดือดร้อนได้ หรือจะมีภัยพิบัติใดเกิดแก่เราได้อีก.” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 23 / ฉบับภาษาไทย เล่ม 1 หน้า 89 - 90)
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ การหักล้างการอธิษฐานของ นิกายมนตรยาน โมรินากะ : ตามที่ได้กล่าวไว้ในตอนต้นของบทสนทนาของเรา ครั้งที่ 3 ที่พระ นิชิเร็นไดโชนิน “ได้รับชื่อเสยงเีลื่องลือ” คือคำ พยากรณ์ที่ท่านได้ตักเตือนใน วันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1274 นี่เป็นการไต่สวนโดยเจ้าหน้าที่สูงสุดของรัฐบาลที่ พระนิชิเร็นไดโชนินถูกเรียกตัวเข้าพบหลังกลับจากการถูกเนรเทศ ท่านเข้าไปใน การประชุมไต่สวนนั้นเพื่อตักเตือนผู้มีอำ นาจรัฐเป็นครั้งที่ 3 ด้วยความปรารถนา เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นคือ เพื่อรักษาประเทศญี่ปุ่นให้พ้นจากความพินาศ (อ้างอิง ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 661)5 อาจารย์อิเคดะ : เพื่ออนาคตของประเทศและความสุขของประชาชน พระนิชิเร็น ไดโชนินจึงปฏิบัติตามหมายเรียกเข้ารับการไต่สวนของรัฐบาล ระหว่างการประชุม ไต่สวน ท่านยืนยันถึงความถูกต้องของธรรมมหัศจรรย์อย่างสงบเยือกเย็น และ เปิดเผยอย่างชัดเจนถึงหนทางที่นำ ไปสู่ความสุขและสันติภาพ โมรินากะ : ใน “ธรรมนิพนธ์เรื่องการเลือกกาลเวลา” พระนิชิเร็นไดโชนิน บรรยายถึงการสนทนาในครั้งนั้นดังนี้ ครั้งที่ 3 (ที่อาตมาได้รับชื่อเสียงเลื่องลือจากคำ พยากรณ์เหตุการณ์อนาคตอย่าง แม่นยำ ) คือวันที่ 8 เดือน 4 ปีที่แล้ว (ปีบุนเอที่ 11 [ค.ศ. 1274]) เมื่ออาตมากล่าว กับ [ท่านเฮอิโนะ] ซาเอมนโนะโจว่า “แม้อาจดูเหมือนว่าเพราะอาตมาถือกำ เนิด อยู่ในอาณาจักรของผู้ครองแผ่นดิน ร่างกายจึงต้องปฏิบัติตาม แต่จิตใจจะไม่มี 5 “บัดนี้อาตมาได้ตักเตือนผู้มีอำ นาจรัฐมาถึง 3 ครั้งแล้ว ด้วยวัตถุประสงค์เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นคือเพื่อรักษาประเทศญี่ปุ่นมิให้พินาศ” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 661)
32 วันคล้อยตาม ไม ่ต ้องสงส ัยเลยว ่า นิกายสุขาวดีนำ ไปสู ่นรกอเวจ ี น ิกายเซน คือการทำ งานของเทวมาร และโดยเฉพาะอย่างยิ่งนิกายมนตรยานที่สร้างความ เดือดร้อนอันใหญ่หลวงต่อประเทศชาติของเรา จึงไม่ควรไว้ใจให้พระสงฆ์นิกาย มนตรยานทำ การสวดมนต์อธิษฐานเพื่อให้มีชัยชนะเหนือมองโกล หากเป็นเช่นนั้น ก ็เป ็นเร ื ่องน ่าเศร ้าท ี ่ไว ้ใจพวกเขา ด ังนั ้นสถานการณ ์ก ็ม ีแต ่จะเลวร ้ายลงอย ่าง รวดเร็วเท่านั้น และประเทศของเราก็จะพบกับความล่มสลาย” จากนั้น (ท่านเฮอิโนะซาเอมนโนะโจ) โยริจึนะถามว่า “ท่านคิดว่า มองโกลจะโจมตีเมื่อไร” อาตมาตอบว่า“คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์มิได้ระบุเวลาแต่นิมิตต่างๆแสดง ให้เห็นแล้วว่า สวรรค์พิโรธรุนแรง ดูเหมือนการโจมตีจวนเจียนใกล้เข้ามาแล้ว น่า จะเกิดขึ้นก่อนสิ้นปีนี้” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 579) ไซโต้ : ท่านบรรยายเหตุการณ์เดียวกันนี้ใน “ธรรมนิพนธ์เรื่องข่าวคราวถึง ท่านชิโมยามะ” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 684-712 ) เช่นกัน6 เรื่องราวเป็นดังนี้ดูเหมือนว่าพระนิชิเร็นไดโชนินได้ตักเตือนท่านเฮอิโนะซาเอมน และเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ อย่างละเอียดถี่ถ้วนในเรื่องการตัดสินเนรเทศท่านไปที่ เกาะซาโดะอย่างไม่เป็นธรรม นอกจากนี้ ท่านยังเสียใจว่า หากไม่กระทำ การ ใด ๆ แล้ว ภัยพิบัติของการรุกรานจากต่างชาติจะคืบคลานเข้ามาในไม่ช้าและ ประเทศก็จะถึงกาลพินาศ โมรินากะ :อาจเป็นไปได้ว่าจุดประสงค์หลักของรัฐบาลที่เรียกตัวท่านมาคืออยาก ถามไถ่ให้รู้ถึงเวลาที่มองโกลจะบุกเข้ามา ซึ่งในท้ายที่สุด ผู้ปกครองประเทศอาจ มองพระนิชิเร็นไดโชนินเป็นแค่นักพยากรณ์ที่มีพลังพิเศษบางอย่างเท่านั้น อาจารย์อิเคดะ : ขณะที่ตระหนักรู้อย่างเต็มเปี่ยมถึงการต้อนรับที่ท่านจะได้รับ
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ พระนิชิเร็นไดโชนินก็ยังปฏิบัติตามหมายเรียก และตัดสินใจแน่วแน่ที่จะตักเตือน ผู้ปกครองประเทศเป็นครั้งที่ 3 การกระทำ ของท่านผุดขึ้นอย่างรวดเร็วจากความ เมตตากรุณาที่ปรารถนาจะช่วยประชาชนของประเทศญี่ปุ่นให้หลุดพ้นจากความ ทุกขเวทนาที่ไม่เคยมีมาก่อน “ธรรมนิพนธ์ เรื่องจดหมายตอบท่ านนักบวชฆราวาส ทาคาฮาชิ” พระนิชิเร็นไดโชนินกล่าวว่า “การถูกเกล ียดชังอย่างรุนแรงเพียงเพราะพยายามให้คำ แนะนำ ที่จะช่วยเหลือ ประเทศ อาตมาเข้าใจว่าเมื่อได้รับอภัยโทษเนรเทศ ก็ควรออกจากซาโดะและเก็บ ตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งที่ห่างไกลท่ามกลางภูเขาหรือตามชายฝั่ง. แต่อาตมาก็ไปที่ คามาคูระแทน เพราะหว ังจะอธ ิบายสถานการณ ์แก ่ท ่านเฮอ ิโนะซาเอมนเป ็น 6 “อาตมาถูกเรียกตัวกลับจากการเนรเทศไปที่จังหวัดซาโดะ เมื่อเดือน 2 ปีบุนเอที่ 11 (ค.ศ. 1274) ในวันที่ 8 เดือน 4 ปีเดียวกัน ก็ได้รับการไต่สวนโดยท่านเฮอิโนะซาเอมน ในครั้งนั้น อาตมาอธิบายรายละเอียดถึงการกระทำ ที่ไร้เหตุผลสิ้นดีที่ต่อต้านอาตมา อาตมายังบอกเขาว่ารู้สึกเสียใจมากที่ประเทศของเราขณะนี้ถูกกำ หนดให้ล่มสลาย โดยกองกำ ลังของอีกประเทศ และนั่นคือสถานการณ์ที่น่าเศร้าที่สุด ท่านเฮอิโนะซาเอมนถามว่า กองทัพของประเทศมองโกลที่ยิ่งใหญ่จะเริ่มโจมตีเมื่อไร อาตมาตอบว่า ข้อความในพระสูตรมิได้ระบุเฉพาะเจาะจงถึงเดือนหรือปี แต่ตัดสิน จากนิมิตต่าง ๆ ที่สวรรค์แสดงให้เห็น ซึ่งปรากฏว่าสวรรค์กำ ลังพิโรธประเทศของเรา อาตมาจึงเชื่อว่าการโจมตีน่าจะเกิดขึ้นภายในปีนี้อย่างแน่นอน และยังเสริมอีกว่า นี่คือการลงโทษจากสวรรค์ ทั้งนี้เพราะเขาและพวกเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ต่างปฏิเสธ ที่จะทำ ตามคำ แนะนำ ของอาตมา จึงไม่มีสิ่งใดที่อาตมาสามารถทำ ได้ อาตมา ได้เตือนว่าภายใต้สภาวการณ์เช่นนี้ ไม่ควรอนุญาตให้พระสงฆ์นิกายมนตรยาน ทำ การอธิษฐานเพื่อให้มีชัยชนะเหนือมองโกลเพราะหากพวกเขาทำ เช่นนั้น ก็รังแต่จะทำ ให้เหตุการณ์ยิ่งเลวร้ายลง หลังจากกล่าวเช่นนั้น อาตมาก็กลับที่พำ นัก” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 703)
34 ครั้งสุดท้าย และเป ็นการช ่วยเหล ือประชาชนท ี ่หาทางเอาช ีว ิตรอดจากการท ี ่ ประเทศญี่ปุ่นถูกโจมตี.” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 608) ไซโต้ : “สถานการณ์” ที่ท่านกล่าวถึงในข้อความนี้คือดังนี้ คำ อธิษฐานเพื่อให้ มองโกลพ่ายแพ้ที่กระทำ โดยนิกายมนตรยาน แท้จริงแล้ว เป ็นสาเหต ุให ้เก ิด ภ ัยพ ิบ ัต ิของการร ุกรานจากต ่างชาต ิและเช ื ้อเช ิญความล ่มสลายมาสู ่ประเทศ ดังนั้นท่านจึงแนะนำ ให้ผู้ปกครองควรยุติการพึ่งพาต่อคำ สอนที่หมิ่นประมาทธรรม ดังกล่าว และให้พึ่งพาต่อท่านเพียงผู้เดียว ผู้ยึดถือคำ สอนที่ถูกต้องและเป็นผู้ที่ นำ ประชาชนไปสู่การรู้แจ้งได้ “ธรรมนิพนธ์เรื่องข่าวคราวถึงท่านชิโมยามะ” (ธรรมนิพนธ์ฉบับ ภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 684 - 712) และ “ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบ ท่านโคนิชิโบ” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 659 - 664) ก็เช่นกัน พระนิชิเร็นไดโชนินระบุว่า ท่านกำ ลังตักเตือนรัฐบาลคามาคูระเป็นครั้งสุดท้าย ในความพยายามที่จะปกป้องประเทศจากการล่มสลาย7 ในตอนท้าย ท่านกล่าว ต่อถึงกรณีของท่านว่า แม้จะตระหนักดีว่า ถ้อยคำ ของท่านอาจถูกละเลย ทำ หูทวนลม อาจารย์อิเคดะ : ท่านกระทำ เช่นนี้ก็ออกมาจากความรักความเมตตาที่ ไม่อาจหยุดยั้งที่มีต่อประชาชน “ท่ามกลางเรื่องน่าเศร้าใจทั้งหมด การล่มสลาย ของประเทศคือเรื่องที่น่าเศร้าใจที่สุด” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 628) นี่คือความคิดของพระนิชิเร็นไดโชนิน ดังนั้นท่านจึงต่อสู้ตลอดชีวิตของ ท่านเพื่อเผยแผ่ธรรมมหัศจรรย์และตักเตือนรัฐบาลซ้ำ แล้วซ้ำ เล่า8 ท่ามกลางวิกฤตการณ์ของการรุกรานจากมองโกลที่กำ ลังปรากฏ ขึ้นมาราง ๆ รัฐบาลและราชสำ นักต่างวิตกกังวลและไม่แน่ใจว่าจะใช้มาตรการ ใดในการแก้ไขสถานการณ์จริง จึงได้มอบหมายนิกายมนตรยานและนิกายอื่น ๆ
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ ให ้จ ัดสวดมนต ์อธ ิษฐานครอบคล ุมท ั ่วท ุกแห ่งหนเพ ื ่อให ้มองโกลพ ่ายแพ ้ พระ นิชิเร็นไดโชนินได้ไปตักเตือนเป็นครั้งที่3เพื่ออธิบายว่า การอธิษฐานเหล่านี้แท้จริง แล ้วค ือสาเหต ุการล ่มสลายของประเทศ และต้องหยุดทำ ท ันท ี ท่านหักล้าง นิกายมนตรยานและกระตุ้นผู้ปกครองประเทศอีกครั้งให้ใช้คำ สอนที่ถูกต้อง ไซโต้ : ยิ่งกว่านั้น ขณะถูกเนรเทศไปที่เกาะซาโดะ พระนิชิเร็นไดโชนิน เข ียนจดหมายส ่งเสร ิมก ำ ล ังใจส ่งถ ึงลูกศ ิษย ์ของท่านท ั ้งหมด ขยายความการ ยืนยันของท่านก่อนหน้านี้เกี่ยวกับนิกายมนตรยาน ท่านเขียนจดหมายจำ นวน มากมายโดยใช้ชื่อเรื่องเช่น “ความผิดของนิกายมนตรยานและนิกายอื่น ๆ” 7 “ทว่าดังในอดีตที่ผ่านมาบรรดาเจ้าหน้าที่รัฐบาลทั้งระดับสูงและต่ ำ ต่างปฏิเสธที่จะใส่ใจถ้อยคำ ของอาตมา ความตั้งใจมาโดยตลอดของอาตมา ที่เพียรพยายามจะตอบแทนบุญคุณประเทศโดยให้คำ แนะนำ ดังกล่าว หากหลังจากให้คำ ตักเตือนดังกล่าวไป 3 ครั้ง ก็ยังเพิกเฉยถ้อยคำ ของอาตมา อาตมาตัดสินใจที่จะถอนตัวเพื่อไปพำ นักอยู่ในป่าเขา แท้ที่จริง ในตำ ราโบราณ มีคำ กล่าวหนึ่งที่ว่า หากหลังจากพยายามตักเตือนผู้ปกครองบ้านเมืองถึง 3 ครั้ง คำ แนะนำ ของคนผู้นั้นยังคงถูกเพิกเฉย คนผู้นั้นก็ควรถอนตัวจากไป” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 703) “คำ ตักเตือนของอาตมาไม่ได้รับการยอมรับตามที่อาตมาได้คาดหวังไว้ตลอดมา บัดนี้อาตมาได้ตักเตือนผู้มีอำ นาจรัฐมาถึง 3 ครั้งแล้ว ด้วยวัตถุประสงค์เพียง หนึ่งเดียวเท่านั้นคือเพื่อรักษาประเทศญี่ปุ่นมิให้พินาศ เมื่อคำ ตักเตือนของบุคคลใด ถูกละเลยถึง 3 ครั้ง ก็ควรจะถอนตัวออกไปอยู่ในป่าเขา อาตมาจึงออกจากเมืองคามาคูระ เมื่อวันที่ 12 เดือน 5 [ค.ศ. 1274]” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 661) 8 “ระหว่างช่วงเวลา 20 กว่าปีนี้ นี่คือเรื่องที่อาตมาคร่ำ ครวญโดยเฉพาะกับลูกศิษย์ทั้งวันทั้งคืน และเป็นเรื่องที่อาตมาประกาศต่อสาธารณะครั้งแล้วครั้งเล่า ท่ามกลางเรื่องน่าเศร้าใจทั้งหมด การล่มสลายของประเทศคือเรื่องที่น่าเศร้าใจที่สุด (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 628)
36 (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 434 - 437) และ “การตรวจสอบ นิกายมนตรยาน” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 441 - 453) ด้วย วิธีนี้ ท่านจึงเริ่มหักล้างนิกายมนตรยานอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ ท่านวิพากษ์วิจารณ์การร่ายเวทมนตร์คาถาและการสวดอธิษฐาน ที่ดำ เน ินการโดยพระสงฆ ์ของน ิกายมนตรยาน ค ำ สอนที่ท่านระบุว่าเป็นเหตุ ของการล่มสลายของประเทศชาติ และวางเดิมพันชีวิตของท่านอีกครั้ง ด้วยการประกาศสรรเสริญข้อความของการก่อตั้งคำ สอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศ เกิดสันติ ในการตักเตือนครั้งที่ 2 ท่านสนใจหักล้างนิกายมนตรยาน ในครั้ง ที่ 3และเป็นการตักเตือนครั้งสุดท้าย ท่านอธิบายอย่างละเอียดในประเด็นที่ก่อน หน้านี้ท่านไม่ได้ชี้แจงอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ โมรินากะ : ทว่ารัฐบาลไม่ได้ตอบสนองตามที่ท่านคาดหวัง เกี่ยวกับเรื่องนี้ พระ นิกโคโชนินลูกศิษย์โดยตรงและผู้สืบทอดของพระนิชิเร็นไดโชนินหวนรำ ลึกว่า พระนิชิเร็นไดโชนินเล่าว่า ท่านนักบวชฆราวาสแห่งวัดโฮโคจิ (ผู้สำ เร็จราชการโฮโจ โทขิมุเนะ) กล่าวว่า เขาต ้องการสร ้างว ัดให ้แก ่ท ่านท ี ่บร ิเวณจวนเก ่าของท ่าน นักบวชฆราวาสโทโกใกล้กับประตูฝั่งตะวันตก (จากใจกลางเมืองหลวงคามาคูระ) และจะเป็นผู้ศรัทธาของท่าน9 9 “บันทึกชีวประวัติพระนิกโคโชนิน” จัดอยู่ในพระสงฆ์อาวุโสลำ ดับที่ 4 ของนิชิโด “ชีวประวัติของอาจารย์ 3 ท่าน” ในหนังสือชื่อ ฟูจิ ชูงะขุ โยชู (ผลงานคัดเลือกของนิกายฟูจิ) เล่ม 5 หน้า 8
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ เป็นไปได้ไหมว่าท่านโทขิมุเนะเองก็อาจอยู่ในการไต่สวนด้วย ใน รายงานของพระนิกโคโชนินดูเหมือนบอกเป็นนัยว่า ท่านโทขิมุเนะเสนอจะสร้าง วัดให้แก่พระนิชิเร็นไดโชนินเป็นการส่วนตัว ในทำ เลที่ดีเลิศและจะเข้าศรัทธาใน ค ำ สอนของพระนิชิเร็นไดโชนิน (ทว่าไม่ละทิ้งการสนับสนุนนิกายที ่ผิดที่พระ นิชิเร็นไดโชนินได้ประณามไว้) อาจารย์อิเคดะ : โดยปกติแล้ว สิ่งที่พระนิชิเร็นไดโชนินพยายามทำ ไม่เกี่ยวข้อง กับการปฏิบัติดูแลท่านเป็นอย่างดีจากรัฐบาล พระนิกโคโชนินเป็นประจักษ์พยาน ว่า พระนิชิเร็นไดโชนินได้ปฏิเสธข้อเสนอของท่านโทขิมุเนะอย่างเด็ดขาด10 โมรินากะ : ท่านโทขิมุเนะอาจถือว่าพระนิชิเร็นไดโชนินเป็นพระสงฆ์ไม่ธรรมดาที่ มีพลังลึกลับ จึงปักใจฝากความหวังไว้ที่พลังนั้น เขาคงอยากให้พระนิชิเร็นไดโชนิน เข้าร่วมกับพระสงฆ์นิกายอื่น ๆ ในการสวดอธิษฐานเพื่อให้มองโกลพ่ายแพ้ ไซโต้ : สำ หรับผู้คนในเวลานั้น สงคราม นอกจากเป็นการต่อสู้ระหว่างประชาชน แล้ว ย ังถูกมองว ่าเป ็นการต ่อสู ้ระหว ่างเทพเจ ้าก ับพระพ ุทธะซ ึ ่งเป ็นพล ังเหน ือ ธรรมชาต ิท ี ่ม ีอยู ่ในความศร ัทธาของพวกเขา11 จากการสังเกตกรณีต่าง ๆ ที่ 10 จากการตอบสนองของพระนิชิเร็นไดโชนิน คำ ให้การของพระนิกโคโชนิน กล่าวว่า “พระนิชิเร็นไดโชนินประกาศว่า ‘พวกพระสงฆ์นิกายอื่น ๆ ควรถูกตัดศีรษะ และควรเผาวัดทั้งหมดของพวกเขาให้ราบเป็นหน้ากลอง ท่านต้องไม่อธิษฐานร่วมกับผู้ศรัทธานิกายสุขาวดีและนิกายอื่น ๆ’ หลังจากนั้นไม่นานท่านก็ออกจากเมืองคามาคูระและปลีกตัวไปที่เขามิโนบุ” (ฟูจิ ชูงะขุ โยชู (ผลงานคัดเลือกจากนิกายฟูจิ เล่ม 5 หน้า 8)) 11 ยูกิฮิโกะ เซกิ. คามิคาเสะโนะบุชิโซ : โมโกะกัสเซ็นโนะชินจิจึ (ภาพนักรบแห่งเทพเจ้ากระแสลม : ความจริงของสงครามมองโกล) (โตเกียว : โยชิคาวะ โคบุนกัน, ค.ศ. 2001)
38 หลากหลายถึงความถูกต้องมีเหตุมีผลในคำ ยืนยันของพระนิชิเร็นไดโชนิน ท่าน โทขิมุเนะคงอยากได้พลังที่ให้คุณประโยชน์จากพุทธธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนิน เพื่อเสริมอำ นาจของตนเอง อาจารย์อิเคดะ : เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งใดนอกจากการที่ผู้นำ ทางการเมืองได้ตัดสินและ หาผลประโยชน ์จากพระน ิช ิเร ็นไดโชน ินด ้วยความเข ้าใจที ่ค ับแคบ พระน ิช ิเร ็น ไดโชนินต้องยอมรับเรื่องนี้ว่า ผู้ปกครองบ้านเมืองกับเหล่าเสนาบดีในเวลานั้น ล้วนมีขีดจำ กัดที่จะเข้าใจและชื่นชมยกย่องท่านได้ ดังนั้น ท่านจึงออกจากเมือง คามาคูระตั้งใจทุ่มเทพลังของท่านไปที่การต่อสู้ครั้งใหม่แทน ความภูมิใจในการนำ ประชาชนทั้งหมด ไปสู่มรรคแห่งการรู้แจ้ง โมรินากะ : การสนทนาของพวกเราจนถึงขณะนี้ พวกเราได้ยืนยันเรื่อง “3 กรณีททำ ี่ ให้พระนิชิเร็นไดโชนินได้รับชื่อเสยงเีลื่องลือ” โดยยึด“ธรรมนิพนธ์เรื่อง การเลือกกาลเวลา”และธรรมนิพนธ์ฉบับอื่น ๆเป็นหลัก ในตอนนี้ ผมขอสนทนา ถึงความหมายสำ คัญของคำ กล่าวของพระนิชิเร็นไดโชนินที่ว่าคำ พยากรณ์ เหตุการณ์ในอนาคตของท่านแม่นยำ ทำ ให้ได้รับ “ชื่อเสยงเีลื่องลือ” 12 ไซโต้ : คำ ว่า “ชื่อเสยงเีลื่องลือ” โดยทั่วไปหมายถึงชื่อเสียง หรือเกียรติยศ 12 “บัดนี้ 3 ครั้งแล้วที่อาตมาได้รับชื่อเสียงเลื่องลือจากการพยากรณ์ [เหตุการณ์ในอนาคต]” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 579)
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ หรือการกระทำ ที่น่าสรรเสริญและความสำ เร็จ ด้วยเหตุนี้จึงทำ ให้ได้รับชื่อเสียง และเกียรติยศ อาจารย์อิเคดะ : วัฒนธรรมของนักรบสมัยนั้น สิ่งที่มีคุณค่าสูงสุดคือ “ความ สำ เร็จในการนำ ทัพในสมรภูมิ”และ“เกยรติยศท ี ี่ได้รับด้วยเหตนั้นุ ” ในรูปแบบ นี้ “ชื่อเสยงเีลื่องลือ” ยังอาจแฝงความหมายว่า “ทัพหน้า” หรือ “ผู้นำ หน้า” อีกด้วย พระนิชิเร็นไดโชนินใช้คำ ว่า “บุคคลแรก” หรือ“นำ หน้า” ในธรรมนิพนธ์ หลาย ๆ ฉบับเพื่อสื่อถึงความเพียรพยายามของท่านในการนำ ประชาชนทั้งหมด ไปสู่มรรคแห่งการรู้แจ้ง ในฐานะผู้นำ ทางล่วงหน้าของโพธิสัตว์จากพื้นโลก “ธรรมนิพนธ์เรื่องพฤติกรรมต่าง ๆ ของผปู้ ฏิบัติสัทธรรม ปุณฑริกสูตร” ท่านเขียนว่า ขณะนี้ ในช่วงเริ่มต้นของสมัยธรรมปลาย อาตมานิชิเร็นเป็นบุคคลแรกที่เริ่มเผยแผ่ อักษร 5 ต ัวแห ่งเม ียวโฮเร ็งเงเค ียวไปท ั ่วชมพูทว ีป ซ ึ ่งเป ็นห ัวใจของส ัทธรรม ป ุณฑร ิกสูตร และเป็นดวงตาของพระพ ุทธะท ั ้งหลาย... ลูกศิษย์ทั้งหลายของ อาตมาจงตั้งขบวนแถวและติดตามอาตมาให้เหนือกว่าแม้กระทั่งพระมหากัสสปะ หรือพระอานนท์ พระเทียนไท้หรือพระเด็งเงียว. (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 765) และ “ธรรมนิพนธ์เรื่องลักษณะทเ ี่ป็นจริงของปรากฏการณ์ ทั้งหลาย” ท่านกล่าวว่า “นิชิเร็นเพียงผู้เดยวที นำ ี่ หน้าในการปฏิบัติภารกิจ ของเหล่าโพธิสัตว์จากพื้นโลก.” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 385 / ฉบับภาษาไทย เล่ม 3 หน้า 410) คำ ว่า “ชื่อเสยงเีลื่องลือ” รวมถึงความ รู้สึกภาคภูมิใจในการนำ ประชาชนทั้งหมดไปสู่มรรคแห่งการรู้แจ้ง
40 โมรินากะ : อะไรคือลักษณะที่โดดเด่นของ “3 กรณทีทำ ี่ ให้พระนิชิเร็นไดโชนิน ได้รับชื่อเสยงเีลื่องลือ” อาจารย์อิเคดะ :อันดับแรก แต่ละครั้งท่านประกาศอย่างตรงไปตรงมาและชัดเจน ต่อเจ้าหน้าที่รัฐ อันดับที่ 2 ในเหตุการณ์ทั้ง 3 ครั้ง ท่านพยากรณ์ถึง 2 พิบัติจาก กบฏภายในและการรุกรานจากต่างชาติและแต่ละคำ พยากรณ์นี้ก็ได้เกิดขึ้นจริง ตามลำ ดับ ไซโต้ : ดังนั้น ความตั้งใจของท่านที่ทำ ให้ “ได้รับชื่อเสยงเีลื่องลือ” คือการให้ คำ พยากรณ์ต่อผู้มีอำ นาจรัฐที่เป็นไปตามเป้าหมายที่ตั้งไว้ อาจารย์อิเคดะ :ขณะที่เราอาจอ้างถึงสิ่งที่พระนิชิเร็นไดโชนินรู้ล่วงหน้าว่าจะเกิด ขึ้นกับประเทศเป็น “คพำ ยากรณ์” พวกเราควรสังเกตว่า ท่านให้คำ พยากรณ์ ด้วยความรู้สึกรับผิดชอบอันมหาศาลต่อสังคม โมรินากะ : เรื่องนี้แตกต่างกันมากจากการพยากรณ์ถึงเคราะห์กรรมและวิบัติที่ ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างลวก ๆ ที่ประกาศออกไปโดยผู้นำ ศาสนาบางคน ซึ่ง ไม่สนใจว่าคำ กล่าวอ้างของพวกเขาจะเป็นจริงหรือไม่ การพยากรณ์ที่เพียงเพื่อ ทำ ให้ผู้คนรู้สึกกังวลใจ หรือทำ เช่นนั้นเพียงเพื่อต้องการดึงดูดความสนใจเท่านั้น คือการไร้ความรับผิดชอบที่สุด อาจารย์อิเคดะ : แก่นสารคำ พยากรณ์ของพระนิชิเร็นไดโชนินคือปัญญาและ ความเมตตากร ุณา ซึ่งซึมซาบด้วยความกระตือรือร้นของพระพุทธะที่จะช่วย ประชาชนให้หลุดพ้นจากความทุกข์ทรมาน ในข้อความที่พวกเราได้อ่านก่อนหน้านี้จาก “ธรรมนิพนธ์เรื่อง จดหมายตอบท่านนักบวชฆราวาสทาคาฮาชิ” พระนิชิเร็นไดโชนินกล่าวว่า ท่าน ออกจากเกาะซาโดะไปยังเมืองคามาคูระก็เพื่อตักเตือนรัฐบาลเพื่อที่จะปกป้อง
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ ประชาชน (อ้างอิง ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 608) เรื่องนี้สื่อถึง ลักษณะความห่วงใยของพระนิชิเร็นไดโชนิน ดังเช่นที่ท่านกล่าวว่า “เมื่ออาตมา ครุ่นคิดถึงความทุกข์โศกของมนุษย์ที่เกิดจากสงคราม จิตใจของอาตมาก็แตก สลาย เหล่าผู้ปกครองบ้านเมืองทั้งหลาย จงฟังเสียงคร่ำ ครวญที่เจ็บปวดรวดร้าว ของประชาชน” ท่านตักเตือนผู้ปกครองบ้านเมืองและประกาศคำ เตือนออกไป ในนามของประชาชน ท่านต้องการแทนที่ความบาดหมางกันภายในหมู่ประชาชน ด้วยความสามัคคีกลมเกลียว และสร้างสังคมที่ประชาชนสามารถดำ เนินชีวิต อยู่อย่างสงบสุข ค ำ พยากรณ์ของพระนิชิเร็นไดโชนินท่วมท้นด้วยความรู้สึก เห็นอกเห็นใจอันล ึกซึ้งต่อความทุกข์ยากของประชาชนและความเมตตากรุณา ที่ไม่อาจหย ุดยั้งได้ในการนำ พาประชาชนไปสู่การรู้แจ้ง ด้วยเหตุนี้ผมจึงคิดว่า ค ำ พยากรณ์ของท่านมีพลังในการแผ้วถางทางอย่างหลักแหลมสู่ยุคใหม่ของ ประเทศญี่ปุ่นในสมัยนั้น โมรินากะ : คำ พยากรณ์ของผู้นำ สำ คัญทางศาสนาทั้งหลายมักถือว่าน่ารังเกียจ เพราะบ่อยครั้งที่คำ พยากรณ์เหล่านี้มีแนวโน้มที่จะสนับสนุนโลกทัศน์ด้านทำ ลาย ล้างเหมือนวันสิ้นโลก หรือทำ ให้ประชาชนที่มีแนวคิดเชิงลบตกเป็นเหยื่อ อาจารย์อิเคดะ : คำ พยากรณ์ของพระนิชิเร็นไดโชนินแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับ การปลุกปั่นให้เกิดความกลัวดังกล่าว การกระพือความวิตกกังวลและปล่อยให้ พวกเขารอคอยภัยพิบัติที่กำ ลังจะเกิดขึ้น ถือเป็นการกระทำ ที่น่ารังเกียจ คำ พยากรณ์ที่แท้จริงของพระพุทธะเกิดขึ้นมาจากปัญญาเป็นพื้นฐานที่พยายาม ต่อสู้เพื่อให้บรรลุถึงวิธีสำ หรับหลีกเลี่ยงภัยพิบัติซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสมรภูมิใหญ่ แห่งการต่อสู้ด้วยคำ พูดที่มีเป้าหมายอยู่ที่การช่วยเหลือประชาชนให้หลุดพ้นจาก ความทุกข์ยาก คำ พยากรณ์จะไม่มีความหมายใดเลย หากไม่ได้รับการยืนยันด้วย
42 ข้อพิสูจน์ที่เป็นจริง การให้คำ พยากรณ์จึงเป็นภารกิจที่หนักหนาสาหัสจริง ๆ ไซโต้ : พระสูตรหนึ่งที่พระศากยมุนีพุทธะเทศนาในช่วงแรก ๆ บันทึกไว้ว่าเดียรถีย์ บางคนหันไปใช้ “ศิลปวัฒนธรรมชั้นต่ ำ ” ในการทำ นายทายทักและพยากรณ์ เหตุการณ์ต่าง ๆ ท่านได้ยกตัวอย่างเช่น การทำ นายจากสัญลักษณ์ต่าง ๆ บน ร่างกาย การกำ หนดที่ตั้งหรือทำ เลของบ้านหรือที่อยู่อาศัยว่าเป็นสิริมงคลหรือไม่ การหาวันมงคลสำ หรับจัดงานพิเศษต่างๆ การได้รับคำ ตอบศักดิ์สิทธิ์จากพระเจ้า หรือจากกระจกวิเศษ การทำ เสน่ห์และการร่ายเวทมนตร์คาถาเพื่อให้บรรลุผลตาม ต้องการ และพยากรณ์อนาคตโดยสื่อวิญญาณผ่านคนทรงเจ้า ท่านกล่าวกำ ชับ บรรดาผู้ปฏิบัติคำ สอนของพระพุทธะทั้งหลายว่า จงตักเตือนผู้คนทั้งหลายอย่า ใช้การปฏิบัติชั้นต่ำ เช่นนั้น13 อาจารย์อิเคดะ : คำ พยากรณ์ของพระนิชิเร็นไดโชนินล้วนอยู่บนพื้นฐานกฎแห่ง ชีวิต ท่านมุ่งเน้นความสนใจที่ภัยอันตรายและสาเหตุที่ทำ ให้ชีวิตของประชาชน สกปรกมีมลทินโดยพระสงฆ์และผู้นำ ทางการเมืองที่ชั่วร้าย พระนิชิเร็นไดโชนินกล่าวว่า และบัดนี้ 220 กว่าปีแล้วที่พวกเราเข้าสู่สมัยธรรมปลาย ขณะที่โลกใบนี้เต็มไป ด้วยมลทิน 5 ประการ14 และภัย 3 15 ก็เกิดขึ้นซ้ำ แล้วซ้ำ เล่า ทั้งประเทศก็เต็มไป ด้วยมลทิน 2 ประการแห่งสรรพสัตว์และความนึกคิด16 และ 2 กลุ่มของผู้กระทำ อนันตริยกรรมและผู้หมิ่นประมาทธรรม ก็มีอยู่มากมายภายในพื้นที่ของทะเล ทั้ง 4 (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 546) ปัญญาของพุทธธรรมรับรู้ได้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างมลทินที่อยู่ ภายในชีวิตและการเกิดขึ้นมาของภัยพิบัติต่าง ๆ
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ 13 พรหมชาลสูตร, บทสนทนาเรื่องของพระพุทธะ ตอนที่ 1, แปลโดย ที. ดับบลิว. ริส เดวิดส์, ใน คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของพุทธศาสนิกชน, เล่ม 2 (อ็อกซ์ฟอร์ด : เดอะ พาลิ เท็กซ์ โซไซตี้, ค.ศ. 1992) หน้า 16 - 26 14 มลทิน 5 ประการ : หรือ ความเสื่อมเสีย 5 ประการ ได้แก่ มลทินแห่งกัป, มลทินแห่งกิเลส, มลทินแห่งสรรพสัตว์, มลทินแห่งทิฐิ, และมลทินแห่งอายุขัย คำ นี้ปรากฏอยู่ในสัทธรรมปุณฑริกสูตร บทที่ 2 “บทกุศโลบาย” 15 ภัย 3 : ภัยพิบัติที่กล่าวกันว่าเกิดขึ้นในตอนท้ายของกัป มีภัย 3 อยู่ 2 ประการ ภัยขนาดเล็กกับภัยขนาดใหญ่ ภัยขนาดเล็ก 3 ประการ ได้แก่ สงคราม, โรคระบาด, และทุพภิกขภัย (ข้าวยากหมากแพง) ภัยขนาดใหญ่ 3 ประการ ได้แก่ อัคคีภัย (ไฟ), อุทกภัย (น้ำ ), และวาตภัย (ลม) 16 มลทินแห่งสรรพสัตว์ คือความเสื่อมทางร่างกายและจิตใจของมนุษย์ มลทินแห่งความนึกคิด (มลทินแห่งทิฐิ) คือความนึกคิดที่ผิดที่มีอยู่แพร่หลาย เช่น ทัศนะที่ผิด 5 ประการ { โปรดติดตามตอนต่อไป }
44 ก่่อร่่างสร้้างยุุคใหม่่
จงทำำ ให้้ดอกไม้้แห่่งการสนทนาบานสะพรั่่ง ในชุุมชนของเราและทั่่วโลก ข้าพเจ้ามีความสุขมากที่ได้รับข่าวว่าสมาชิกของเราใน ประเทศญี่ปุ่นและทั่วโลก ได้เริ่มต้นปีด้วยความกระฉับกระเฉงและมีพลังมาก ยิ่งขึ้นกว่าเดิม เมื่อนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ ดร. อาโนลด์ เจ. ทอยน์บี กับข้าพเจ้าจบการสนทนาแล้ว ท่านจับมือข้าพเจ้าแน่นและขอร้องให้ข้าพเจ้าซึ่ง ขณะนั้นอายุน้อยกว่าท่าน 40 ปี สานเสวนาเพื่อสันติภาพต่อไปเพื่อเปิดอนาคต ที่สดใส ท่านกล่าวทำ นองว่า “คุณอิเคดะ ทางสายกลางที่คุณให้การ สนับสนุนและปฏิบัติแท้จริงแล้วเป็นหนทางที่มนุษยชาติต้องปฏิบัติตาม โปรด ร่วมสนทนากับผู้คนทั่วโลกเพื่อรวมมนุษยชาติให้เป็นหนึ่งเดียว” ข้าพเจ้ายัง จำ เสียงของท่านได้เป็นอย่างดี ทางสายกลาง หมายถึง การมีปัญญาที่จะเลือกเส้นทางอันสูงส่ง ของมนุษยนิยมและการเคารพในศักดิ์ศรีของชีวิต และสร้างคุณค่าโดยไม่ย่อท้อ ท่ามกลางความเป็นจริงของสังคมที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา โดยมีธรรมมหัศจรรย์ ที่เป็นกฎพื้นฐานของสกลจักรวาลเป็นรากฐาน ขณะนี้เรากำ ลังเข้าสู่ยุคสมัยที่พุทธิปัญญาที่พวกเราสมาคมโซคา ยึดมั่นจะส่องแสงสว่างแก่ช่วงเวลาที่สับสนวุ่นวายให้สว่างไสวยิ่งกว่าที่เคย ‘ ’
46 ขณะที่สนับสนุน ส่งเสริมกำ ลังใจและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ด้วย ความสามัคคีแห่ง “ต่างกายใจเดยวี ” ขอให้พวกเราแน่วแน่ในการมีชัยชนะแล้ว มีชัยชนะอีกในความพากเพียรของเราต่อไป เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของชุมชนและ สังคมของเรา เพื่อสันติภาพโลก และเพื่ออนาคตของมวลมนุษยชาติ * วันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1954อาจารย์โจเซอิ โทดะ ประธานสมาคม โซคาท่านที่ 2 ได้แต่งตั้งข้าพเจ้าเป็นหัวหน้าเลขาธิการฝ่ายยุวชน ในบันทึกประจำ วันของวันนั้น ข้าพเจ้าเขียนไว้ว่า“ขณะที่มีบทบาท สำ คัญมากขึ้นเรื่อย ๆ ในสมาคมโซคา ต้องขับเคลื่อนการเผยแผ่ธรรมไพศาลให้ รุดหน้า... การเผยแผ่ธรรมมหัศจรรย์ นั่นคือภาระหน้าที่ของฉัน” เมื่อนึกถึงปัญหาที่รุมเร้าโลก ข้าพเจ้ายังได้เขียนข้อความต่อไปนี้ จากธรรมนิพนธ์ของพระนิชิเร็นไดโชนินที่ว่า “เมื่อวิเคราะห์จนถึงที่สุดแล้ว หาก ไม่สามารถแสดงให้เห็นว่าคำ สอนนี้เป็นคำ สอนที่สูงสุดได้สำ เร็จ ภัยพิบัติเหล่านี้ จะย ังคงเก ิดข ึ ้นร ุนแรงอย ่างต ่อเน ื ่อง” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1114) ประชาชนไม่อาจอยู่อย่างสบายใจได้ เว้นแต่สังคมของพวกเขาจะ ปลอดภัยและสงบสุขอย่างแท้จริง ยุวชนของสมาคมโซคาลุกขึ้นและลงมือปฏิบัติ อย่างกล้าหาญและทำ งานเพื่อสันติภาพและความสุขเพื่อตนเองและผู้อื่น ขณะ ที่มุมานะอย่างแน่วแน่ พวกเขาก็ได้ปฏิวัติมนุษย์และเปลี่ยนแปลงชะตากรรมไป ในทางที่ดี ความเพียรพยายามของพวกเขายังส่งผลโดยตรงเพื่อให้เจตนารมณ์ ของพระน ิช ิเร ็นไดโชน ิน เร ื ่อง “การก่อตั้งคำสอนท ี่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศ เกิดสันติ” ปรากฏเป็นจริง
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 ก่อร่างสร้างยุคใหม่ ข้าพเจ้ารู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่งที่ได้เห็นผู้สืบทอดรุ่นเยาว์ของเรา ในทุกหนแห่งกำ ลังสร้างเครือข่ายเพื่อสร้างแรงบันดาลใจแก่ประชาชนซึ่งอุทิศตน เพื่อสร้างเหตุแห่งความดี ด้วยจิตใจแห่งการเป็น “หัวหน้าเลขาธิการฝายย่วชนุ ” ในชุมชนท้องถิ่นของตนเอง * ข้าพเจ้าอยากแบ่งปันข้อความธรรมนิพนธ์ของพระนิชิเร็นไดโชนิน ซ ึ ่งข ้าพเจ ้าสล ักเอาไว ้ในใจตอนท ี ่เป ็นห ัวหน ้าเลขาธ ิการฝ ่ายย ุวชนก ับพวกท ่าน ลูกศิษย์ที่รักยิ่งผู้รวมใจเป็นหนึ่งกับข้าพเจ้า “จงตัดสินใจให้เด็ดขาด... เหตุผลที่ท่านรอดชีวิตมาได้จนถึงเวลา นี้... ก็เพื่อพบกับเรื่องนี้นั่นเอง. นี่คือจุดที่จะข้ามแม่น้ำ อุจิ. นี่คือจุดที่จะข้ามเซตะ. ครั้งนี้จะเป็นการตัดสินว่าท่านจะสร้างเกียรติยศหรือทำ เสียชื่อ... ท่านควรอธิษฐาน อย่างแน่วแน่ว่า พระศากยมุนีพุทธะ พระประภูตรัตนพุทธะ และพระพุทธะ ทั้งหลายแห่ง 10 ทิศจะมารวมตัวกัน และเข ้าไปอยู ่ในร ่างกายของท ่านเพ ื ่อ ช่วยท่าน” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 829) ด้วยจิตใจและร่างกายของท่านที่เปี่ยมด้วย “พลังอำ นาจท ี่ มีความดร้ายของราชสุห์ ี” (อ้างอิงสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาไทย บทที่ 15 หน้า 360) ตามคำ สอนของสัทธรรมปุณฑริกสูตรจงดึงพลังชีวิตที่เข้มแข็งออกมา เพื่อทลายอุปสรรคมารทั้งหมด รวมถึงพยาธิมารและเป็นผู้นำ ในการเผยแผ่ธรรม ไพศาลอย่างมีชีวิตชีวา ! ข้าพเจ้ากับภรรยาสวดมนต์อธิษฐานอย่างจริงจังให้พวกท่าน ทุกคน สมาชิกผู้ล้ำ ค่าในทุกหนแห่ง มาท้าทายตัวเองด้วยจิตใจที่มองด้านบวกกันเถิด ! (จากหนังสือพิมพ์เซเคียว ฉบับวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2019)
ไดโมขุุแห่่งเสีียงคำำรามของราชสีีห์์การปฏิิบััติิที่่มุ่่งสู่่ความสุุขและมีีชััยชนะขั้้นรากฐาน พุทธธรรมสอนว่า พวกเราต ่างก ็เข ียนและแสดงไปตามบท ละครชีวิตของตนเอง ไม่มีใครเขียนบทให้เรา เราเขียนบทเองและเป็นนักแสดงเอง ปรัชญาชีวิตที่มีพลังยิ่งนี้มีพร้อมอยู่ในคำ สอนเรื่อง “หนึงขณะจิตสาม่พัน” ... การคิดว่า “เป็นไปไม่ได้” หรือ “ทำ ไม่ได้” แท้จริงแล้วส่งผลให้ ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปไม่ได้ พระนิชิเร็นไดโชนินกล่าวว่าจิตใจเป็นเหมือนจิตรกรผู้เชี่ยวชาญ ผู้ สรรค์สร้างรูปแบบที่หลากหลายซึ่งประกอบด้วยขันธ์ 51 ดังนั้น ปรากฏการณ์ ทั้งหลายในทั่วทั้งโลกนี้จึงไม่มีแม้แต่สิ่งเดียวที่มิได้เกิดจากจิตใจ... ไม่มีปรากฏการณ์ อื่นใดที่อยู่นอกจิตใจนี้ (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 844) พระนิชิเร็นไดโชนินส่งเสริมกำ ลังใจโดยหวังว่าจะเปลี่ยนจิตใจของ พวกเขาให้มีความตั้งใจที่เข้มแข็งขึ้น มอบความเชื่อมั่นและความมั่นใจในตนเอง แก่พวกเขา ถ้อยคำ ของท่านทอประกายแสงแห่งความหวังและกำ ลังใจ ดุจดวงตะวันเสมอ เมื่อจิตใจเปลี่ยน ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะเปลี่ยน (จากหนังสือชุด ปัญญาเพื่อสรรค์สร้างความสุขและสันติภาพ ตอนที่ 1 “ความสุข” หน้า 126 - 128) ‘ ’ 1 ขันธ์ 5 หรือ ขันธ์ 5 ของชีวิต ประกอบด้วย รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ พุทธธรรมสอนว่า ธาตุองค์ประกอบเหล่านี้รวมตัวกันชั่วคราวเป็นสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิด นอกจากนี้ ขันธ์ 5 ยังเป็นหนึ่งในการแยกความแตกต่าง 3 ชนิด ซึ่งอีก 2 ชนิดได้แก่ การแยกความแตกต่างของกลุ่มชน และการแยกความแตกต่างของถิ่นประเทศ
สารบัญ บทบรรณาธิการของอาจารย์อิเคดะ ขอให้แสดงพลังแห่งพุทธธรรม 3 ของพระนิชิเร็นไดโชนินอย่างมั่นใจ ธรรมนิพนธ์ ถามตอบเกี่ยวกับการยึดถือสัทธรรมปุณฑริกสูตร 9 ความคิดคำ นึงเกี่ยวกับ “ปฎิวัติมนุษย์-ใหม่” บทที่ 84) จอห์น ดิวอี และ อาจารย์จึเนะซาบุโร มาคิงุจิ 17 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ บทสนทนาเกี่ยวกับศาสนาแห่งมนุษยนิยม บทที่ 16) “3 กรณีที่ทำ ให้พระนิชิเร็นไดโชนิน 25 ได้รับชื่อเสียงเลื่องลือ” และคำ พยากรณ์ที่ปรากฏเป็นจริง (ต่อ) ก่อร่างสร้างยุคใหม่ จงรุดหน้าไปอย่างไม่เกรงกลัว 43 1 2 3 4 5
2 สมาคมสร้้างคุุณค่่าในประเทศไทย email: [email protected] www.sgt.or.th บรรณาธิิการ นวรััตน์์ ชิิโนมีี กองบรรณาธิิการ เรืืองระวีี ไชยพููนพััฒน์์ พััชรีี โพธิิพััฒน์์ธนากร ณััฐพร งามสิิ ริิ กุุล ภาษาญี่่�ปุ่่�น เพีียงตา หลิิมไชยกุุล อนงค์์นาถ มโนจุุ รีีหกุุล อาคิิโกะ โฮโซดะ โยโกะ โอดะ สมพร เจนจารุุ พัันธุ์์กุุล ภาษาอัังกฤษ หทััยรััตน์์ แซ่่ จึึง ศศมน โพธิิ พััฒน์์ธนากร ทิิพย์์ สุุดา บุุนฑารัักษ์์ ออกแบบสร้้างสรรค์์ กุุลลดา อััศวฉััตรโรจน์์ พิิสููจน์์ อัักษร วรรณีี สถาพรพิิชญ์์ผู้้จััดการณริินทร์์ ลััทธยาพร สงวนลิิขสิิทธิ์์�โดยสมาคมสร้้างคุุณค่่าในประเทศไทย ISSN 2586-8675
บทบรรณาธิิการของ อาจารย์์ อิิเคดะ (ในวารสารไดเบีียะขุุเร็็งเงะ)
4 ‘ ’ ขอให้้แสดงพลัังแห่่งพุุทธธรรม ของพระนิิชิิเร็็นไดโชนิินอย่่างมั่่�นใจ ความเมตตากรุณาของพระนิชิเร็นไดโชนินพระพุทธะแห่ง สมัยธรรมปลายลึกซึ้งและมีความเอาใจใส่อย่างอเนกอนันต์ ข้าพเจ้าจำ ถ้อยคำ อันน่าซาบซึ้งใจซึ่งท่านเขียนถึงลูกศิษย์ที่กำ ลัง ต่อสู้กับความเจ็บป่วยได้อย่างชัดเจนว่า เมื่อมีคนรายงานอาตมา ... ว่าท่านป่วยเป็นโรคนี้ อาตมาปรารภ เรื่องนี้ต่อสัทธรรมปุณฑริกสูตรทุกวันคืนทุกเช้าค่ำ อ้อนวอนเทพแห่งสรวงสวรรค์ ชั้นฟ้าทุกเช้าค่ำ และบัดนี้วันนี้อาตมาได้รับข่าวว่าท่านหายป่วยแล้วข่าวคราวใด จะน่าปีติยินดีกว่านี้กระนั้นหรือ(ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 1034) สมาคมโซคาเป็นโลกที่จิตใจแห่งความเมตตากรุณาและความ เอาใจใส่อันยิ่งใหญ่นี้เต้นเป็นชีพจรอย่างอบอุ่นและเข้มแข็ง อาจารย์จึเนะซาบุโร มาคิงุจิ ประธานสมาคมท่านแรกยืนยันว่า ด ้วยการแสดงให ้เห ็นบ ุญก ุศลของการปฏ ิบ ัต ิพ ุทธธรรมของพระน ิช ิเร ็นไดโชน ิน พวกเราสมาคมโซคาจึงทำ ให้ธรรมะสูงสุดเพื่อการดำ เนินชีวิตที่มวลมนุษยชาติ ถวิลหาซึ่งคือธรรมมหัศจรรย์เพื่อการบรรลุพุทธภาวะในชั่วชีวิตนี้เป็นเรื่องที่เข้าใจ ได้อย่างง่ายดายสำ หรับทุกคน จากนั้นท่านก็ประกาศว่าพวกเราจะไม่ลดละใน ความพากเพียรจนกว่าจะบอกเล่าบุญกุศลของธรรมมหัศจรรย์นี้แก่ทุกคนและ ช่วยให้พวกเขาบรรลุความสุขสูงสุด1
5 จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 72 12-2566 บทบรรณาธิการของอาจารย์อิเคดะ ตั้งแต่ก่อตั้งสมาคม สมาชิกของเราได้สั่งสมข้อพิสูจน์ด้านความ เป ็นจร ิงอย ่างไม ่รู ้จบของการปฏ ิว ัต ิช ีว ิตมน ุษย ์และเปล ี ่ยนชะตากรรมได ้ส ำ เร ็จ ตรงตามความเชื่อมั่นอันแรงกล้าของอาจารย์มาคิงุจิ พวกเขาได้เผชิญและเอาชนะ ความทุกข์ความยากลำ บากนานัปการอย่างกล้าหาญ รวมถึงความเจ็บป่วย ความ ยากลำ บากทางการเงิน และความสัมพันธ์ที่ไม่ลงรอยกันโดยมีการปฏิบัติสวด นัมเมียวโฮเร็งเงเคียวอย่างสม่ำ เสมอแน่วแน่เป็นรากฐาน พร้อมทั้งสอนให้ผู้อื่นทำ เช่นเดียวกัน บรรดาสมาชิกเล่าประสบการณ์ที่เปี่ยมด้วยความปีติยินดีใน ประชุมสนทนาธรรมทั่วโลก ปัจจุบันประสบการณ์เหล่านี้ไม่เพียงตีพิมพ์ใน หนังสือพิมพ์เซเคียวและสิ่งพิมพ์อื่น ๆเท่านั้น แต่ยังเข้าถึงได้ทันทีทั่วโลกผ่านช่อง ทางออนไลน์ต่าง ๆ ประชุมสนทนาธรรมครั้งหนึ่ง ยุวชนท่านหนึ่งที่เพิ่งเริ่มปฏิบัติศรัทธา ถามอาจารย์โทดะเกี่ยวกับท่าทีจิตใจที่ถูกต้องในการศรัทธา คำ ตอบของอาจารย์ ผู้มีพระคุณของข้าพเจ้าเรียบง่าย “คุณต้องมีความเชื่อมั่นของคนที่แสดง ข้อพิสูจน์” ท่านส่งเสริมกำ ลังใจชายหนุ่มอย่างอบอุ่นโดยอธิบายต่อไปว่า “นั่นหมายถึงการมีความเชื่อมั่นโดยสัมบูรณ์ว่า คุณจะแสดงข้อพิสูจน์ความยิ่งใหญ่ ของธรรมมหัศจรรย์ด้วยร่างกายของคุณ ด้วยชีวิตของคุณ ด้วยตัวตนทั้งหมด ของคุณ” พุทธธรรมสอนว่าปัญหาและการต่อสู้ทั้งหมดที่เราประสบในชีวิต เกิดจากหลักธรรมเรื่อง “อธิษฐานกรรม” 2 ซึ่งเป็นบททดสอบที่เรายินดีอาสารับ ในฐานะโพธิสัตว์จากพื้นโลกเพื่อช่วยเหลือและนำ ทางผู้อื่นผู้มีปัจจัยสัมพันธ์ร่วม กับเราสู่การบรรลุพุทธภาวะ ความตระหนักรู้ที่ลึกซึ้งนี้ส่งผลให้พลังอันไร้ขีดจำ กัด หลั่งไหลออกมาจากชีวิตของเรา และทำ ให้เราเอาชนะอุปสรรคทั้งปวงได้
6 เดือนหลังจากเหตุการณ์โอซาก้า3 [กันยายน ค.ศ. 1957] ข้าพเจ้า เริ่มต้นการรณรงค์ครั้งใหม่เพื่อชัยชนะของประชาชนพร้อมกับสมาชิกผู้อุทิศตนที่ เคารพร ักในเขตอาราคาวะ กรุงโตเกียว4 ตลอดเวลาในการรณรงค ์ ข ้าพเจ ้า ประกาศความปรารถนาของข ้าพเจ ้าท ี ่อยากให ้พวกเขาแต ่ละคนม ีความส ุขให ้ จงได้ และความเชื่อมั่นอย่างหนักแน่นของข้าพเจ้าว่าการพากเพียรอย่างหนัก เพื่อการเผยแผ่ธรรมไพศาลคือหนทางเดียวที่จะประสบความสำ เร็จในเรื่องนี้ ไม่มีกิจกรรมใดของสมาคมโซคาที่สูญเปล่า กิจกรรมทั้งหมดล้วน เป็นประโยชน์สำ หรับตัวเราเองและในขณะเดียวกันก็สร้างความสุขแก่ผู้อื่น ความ รุ่งเรืองของสังคม และสันติภาพโลกในที่สุด ขอให้บุกบั่นไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจและมีศักดิ์ศรี พร้อมที่จะ รับมือกับความท้าทายทั้งปวงด้วยหัวใจราชสีห์ 1 แปลจากภาษาญี่ปุ่น ดู จึเนะซาบุโร มาคิงุจิ มาคิงุจิ จึเนะซาบุโร เซ็นชู (รวบรวมงานเขียนของอาจารย์จึเนะซาบุโร มาคิงุจิ) เล่ม 10 (กรุงโตเกียว : สำ นักพิมพ์ไดซันบุนเม ค.ศ. 1987) หน้า 27 2 อธิษฐานกรรม นี่เป็นการกล่าวถึงโพธิสัตว์ผู้ซึ่งแม้มีคุณสมบัติได้รับผลสนองอันบริสุทธิ์ ของการบำ เพ็ญเพียร แต่ยอมสละทิ้งสิ่งเหล่านั้นและตั้งปณิธานที่จะเกิดใหม่ในโลกที่มีมลทิน เพื่อช่วยเหลือสรรพสัตว์ พวกเขาเผยแผ่ธรรมมหัศจรรย์พร้อมกับประสบความทุกข์ แบบเดียวกับผู้ที่เกิดในโลกอันชั่วร้ายเนื่องจากกรรม คำ นี้มาจากการตีความของพระเมียวลัก ในข้อความที่เกี่ยวข้องในสัทธรรมปุณฑริกสูตร “บทธรรมาจารย์” (บทที่ 10) 3 เหตุการณ์โอซาก้า เป็นเหตุการณ์ที่อาจารย์อิเคดะ ประธานสมาคมโซคาสากล ซึ่งขณะนั้นดำ รงตำ แหน่งเสนาธิการฝ่ายยุวชนของสมาคมโซคาถูกจับกุมด้วยข้อกล่าวหาเท็จ เกี่ยวกับการละเมิดกฎหมายเลือกตั้งในการเลือกตั้งซ่อมสมาชิกวุฒิสภาที่โอซาก้า เมื่อ ค.ศ. 1957 แต่เมื่อคดีถึงที่สุดในชั้นศาล ซึ่งดำ เนินต่อเนื่องนานกว่า 4 ปี ท่านก็ได้รับการประกาศให้พ้นผิดทุกข้อกล่าวหาเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1962
7 จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 72 12-2566 บทบรรณาธิการของอาจารย์อิเคดะ พร้้อม กัับสมาคมโซคา ซึ่่�งสอดคล้้องอย่่างสมบููรณ์์กัับ วจีีทองคำำ ของพระนิิชิิเร็็นไดโชนิิน มาเปิิดหนทางด้้วยการอธิิษฐาน และเปลี่่�ยนทุุกเรื่่�องให้้กลายเป็็นชััยชนะ (จากบทบรรณาธิการ วารสารไดเบียะขุเร็งเงะ ฉบับเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023) 4 ในการรณรงค์ประมาณ 1 สัปดาห์ที่อาราคาวะเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1957 อาจารย์อิเคดะนำ สมาชิกที่นั่นเพิ่มสมาชิก 10 เปอร์เซ็นต์ได้สำ เร็จ โดยมีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นเกิน 200 ครอบครัว
8 ธรรมนิิพนธ์์
ถามตอบเกี่ยวกับการยึดถือ สัทธรรมปุณฑริกสูตร ความเป็นมา รายละเอียดของธรรมนิพนธ์ฉบับนี้ไม่ปรากฏชัดเจน สันนิษฐาน ว่าเป็นธรรมนิพนธ์ที่พระนิชิเร็นไดโชนินเขียนเมื่อ ค.ศ. 1263 (ปีโคโจที่ 3) ทันทีที่ ได้รับอภัยโทษจากการเนรเทศไปแหลมอิสึและกลับถึงเมืองคามาคูระธรรมนิพนธ์ ฉบับนี้สอนว่าการ“ยึดถือ” สัทธรรมปุณฑริกสูตร ซึ่งก็คือ “เมยวโฮเร็งเงเ ี คียว” ดังชื่อของธรรมนิพนธ์ที่ว่า “การยึดถือสัทธรรมปุณฑริกสูตร” เป็นหนทางที่ ทำ ให้สรรพสัตว์ทั้งหลายบรรลุพุทธภาวะ ในรูปแบบคำ ถามคำ ตอบ 5 ข้อ การ “ยึดถือ” ธรรมมหัศจรรย์ มิได้หมายถึงเพียงแค่การรับและ ยึดถือโงะฮนซน สิ่งสำ คัญก็คือ การมีใจเดียวที่เชื่อโงะฮนซนอย่างถึงที่สุดด้วย ความบริสุทธิ์ใจ ดังที่พระนิชิเร็นไดโชนินกล่าวว่า“ด้วยใจเดยวี ”และลงมือปฏิบัติ “เพื่อตนเองและผู้อื่น” ‘ ’ จงสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวด้วยใจเดียวและ กระตุ้นให้ผู้อื่นสวดด้วย สิ่งนจ ี้ ะเหลือเป็นความทรงจำหนึ่งเดียว ของชาตินี้บนโลกมนุษย์ (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาไทย เล่ม 1 หน้า 181)
10 “การปฏิบัติเพื่อตนเอง” หมายถึง การทำ วัตรและสวดไดโมขุที่ เปิดสภาพชีวิตพระพุทธะที่มีอยู่ในชีวิตของตนเอง ส่วน “การปฏิบัติเพื่อผู้อื่น” ก็มิใช่สิ่งใดนอกจากการอธิษฐานและสนับสนุนการเผยแผ่ธรรมเพื่อความสุขของ ผู้อื่น การปฏิบัติเพื่อตนเองและผู้อื่น เปรียบได้กับ “ล้อทั้ง 2 ข้างของรถ” สามารถกล่าวได้ว่า การลงม ือปฏ ิบ ัต ิเพ ื ่อตนเองและผู ้อ ื ่นก ็ค ือ “การยึดถือ” นั่นเอง พระนิชิเร็นไดโชนินสรุปธรรมนิพนธ์ฉบับนี้โดยประกาศว่า สิ่งนี้นี่เองจะ เหลือเป็นความทรงจำ หนึ่งเดียวของชาตินี้บนโลกมนุษย์ อาจารย์อิเคดะชี้นำ ว่า “ความสมบูรณ์สูงส่งของชีวิตอยู่ที่ว่า เราได้เทศนาธรรมะ สร้าง แรงบันดาลใจ และเสริมสร้างผู้มีความสามารถมากเพียงใด สิ่งนั้นจะกลายเป็น ทรัพย์สมบัติล้ำ ค่าของชีวิตอันทอแสงมิรู้ดับชั่วนิรันดร์” การได้พบกับสมาคมโซคาและเกี่ยวข้องกับการกระทำ อันยิ่งใหญ่ ของการเผยแผ่ธรรมไพศาลร่วมกับอาจารย์อิเคดะคือความทรงจำ อันทรงเกียรติ ขอให้ท้าทายในการอธิษฐานเพื่อความสุขของเพื่อน ตลอดจนสนทนาอย่าง กล้าหาญและจริงใจ ความภาคภูมิใจยิ่งของสมาชิกสมาคมโซคา ใน ค.ศ. 1983 (ปีโชวะที่ 58) ดิฉัน (มายูมิ ซาโต้) ได้เข้าร่วมการ ประชุมใหญ่ฝ่ายอุดมศึกษาสตรีคันไซ อาจารย์อิเคดะให้คำ ชี้นำ ว่า “วัยยุวชนที่ ยึดถือธรรมมหัศจรรย์เป็นวัยยุวชนที่สูงส่งที่สุด ขอให้ก้าวหน้าไปพลางยืดอกด้วย ความภาคภูมิใจยิ่งว่า ‘ฉ ันเป ็นย ุวชนหญ ิงของสมาคมโซคา’” ด ิฉ ันให ้ค ำ มั่น สัญญาว่า “จะดำ เนินชีวิตไปพร้อมกับอาจารย์ตลอดชีวิต”