7 จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 บทบรรณาธิการของอาจารย์อิเคดะ ปรารถนาให้้ทุุกคน ได้้ฟัังคำำสอน ของธรรมมหััศจรรย์์ การสนทนาของพวกเราในฐานะโพธิิสััตว์์จากพื้้�นโลก นำำแสงแห่่งความสุุขสู่่ประชาชน (จากบทบรรณาธิการ วารสารไดเบียะขุเร็งเงะ ฉบับเดือนกันยายน ค.ศ. 2023)
8 ธรรมนิิพนธ์์
จดหมายตอบอุบาสิกาเซ็นนิชิ (กลองที่ประตูสายฟ้า) ความเป็นมา พระนิชิเร็นไดโชนินเขียนธรรมนิพนธ์ฉบับนี้ที่เขามิโนบุ เมื่อ เดือนตุลาคม ค.ศ. 1278 (ปีโคอันที่ 1) เพื่อส่งเสริมกำ ลังใจอุบาสิกาเซ็นนิชิที่ เกาะซาโดะซึ่งอยู่ห่างไกล ธรรมนิพนธ์ฉบับนี้เป็นจดหมายตอบขอบคุณอุบาสิกาเซ็นนิชิที่ ฝากให้ท่านอะบุ๊ตจึโบผู้เป็นสามี นำ สิ่งของมาทำ บุญถวาย พระนิชิเร็นไดโชนินยกย่องชมเชยและส่งเสริมกำ ลังใจสูงสุดต่อ อุบาสิกาเซ็นนิชิว่า “แม้ร่างกายอยู่ทเกาะซาโดะ แต่จิตใจอยู่กับอาตมา แม้อยู่ ี่ ในสถานทยาก ี่ ลำบากเพียงใด แต่ได้อาศัยอยู่ด้วยกันในดินแดนพุทธะ” ‘ ’ สัทธรรมปุณฑริกสูตรดุจดังราชสีห์ที่ปกครอง สัตว์อ่นืทง้ัหลาย สตรีผยู้ดึถอในราชสี ืห์แห่งสัทธรรมปุณฑริกสตรู จะไม่เกรงกลัวสัตว์ร้ายใด ๆ จากนรก เปรต และเดรัจฉาน (ธรรมนิพนธ์ หน้า 1316)1 1 ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 949
10 ธรรมนิพนธ์ฉบับนี้ชี้ว่า สัทธรรมปุณฑริกสูตรอันเป็นพระสูตรขั้น รากฐานที่นำ พระพุทธะทั้งหลายสู่การบรรลุพุทธภาวะ เป็นพระสูตรที่เปรียบได้ กับราชสีห์ ดังนั้นพระนิชิเร็นไดโชนินจึงกล่าวว่า อุบาสิกาเซ็นนิชิทำ บุญถวายต่อ พระนิชิเร็นไดโชนินซึ่งเป็นผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑริกสูตร จึงได้รับบุญกุศล เทียบเท่ากับการทำ บุญถวายต่อพระพุทธะและโพธิสัตว์ทั้งหลาย และสามารถ ดำ เนินชีวิตเยี่ยงราชสีห์ที่ไม่หวาดกลัวสิ่งใด อุบาสิกาเซ็นนิชิเป็นหนึ่งในตัวแทนลูกศิษย์สตรีที่เกาะซาโดะ ซึ่ง เข้าเป็นศิษย์ของพระนิชิเร็นไดโชนินขณะที่ท่านถูกเนรเทศไปที่เกาะซาโดะ อุบาสิกาเซ็นนิชิและท่านอะบุ๊ตจึโบผู้เป็นสามีค้ำ จุนและปกป้องพระนิชิเร็น ไดโชนินด้วยความจริงใจ ท่ามกลางสถานการณ์ที่พระนิชิเร็นไดโชนินถูกห้อมล้อม ด้วยผู้ศรัทธาของนิกายสุขาวดีที่เคียดแค้นชิงชังท่าน จึงสันนิษฐานได้ว่าเป็นเรื่อง ยากยิ่งที่จะยึดมั่นความศรัทธาจนถึงที่สุดได้ พระนิชิเร็นไดโชนินสอนว่า สตรีผู้ยึดถือสัทธรรมปุณฑริกสูตร สามารถตีแตกชีวิตที่ไม่มีความสุขแห่งโลกนรก เปรต เดรัจฉาน เป็นต้น ให้เปิดเปิง ดุจเดียวกับสัตว์ร้ายทั้งหลายหนีเตลิดเมื่อราชสีห์คำ ราม อุบาสิกาเซ็นนิชิซึ่งสัมผัส ได้ถึงความเชื่อมั่นอันยิ่งใหญ่ของอาจารย์ที่ว่า “กำลังเดินบนเส้นทางแห่งการ บรรลุพุทธภาวะ ไม่มสิีงใดต้องหวาดก ่ลัว” คงจะปลุกเร้าความกล้าหาญขึ้น มาได้มากยิ่งขึ้น อาจารย์อิเคดะให้คำ ชี้นำ ว่า “ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้นก็ไม่ยอมแพ้ แม้เหลือตัวคนเดียวก็ยังร่าเริง สตรี ผู้มีความเข้มแข็งเช่นนี้จะมีความสุข ตัวอย่างเช่น แม้ทุกสิ่งรอบตัวจะกลายเป็น ศัตรู ก็จะยึดถือความศรัทธาอย่างถึงที่สุด สตรีที่ปฏิบัติได้เช่นนี้คือราชินีแห่ง
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 ธรรมนิพนธ์ ความสุขที่ยึดถือธรรมมหัศจรรย์อันเปรียบได้กับราชสีห์ สิ่งสำ คัญอย่างยิ่งยวดคือ การยืนหยัดแต่เพียงผู้เดียวในการสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวตลอดไป” แม้พูดว่าเป็นการเผยแผ่ธรรมไพศาล แต่ก็เริ่มต้นจากสถานที่ที่ พวกเราแต่ละคนอยู่ หากรวมใจเป็นหนึ่งเดียวกับอาจารย์อิเคดะและสวดอธิษฐาน อย่างเข้มแข็ง ตลอดจนท้าทายในการแผ่ขยายการสนทนาอย่างจริงใจ แม้มีความ ไม่เข้าใจหรืออคติเกิดขึ้น ก็สามารถเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมทุกอย่าง ไม่ว่าครอบครัว ชุมชน สถานที่ทำ งาน ให้เป็นดินแดนแห่งความสนุกสนานกลมเกลียวได้ เปิดทางออกโดยเริ่มจากผู้นำ ลงมอทำ ื ก่อน เมื่อครั้งที่เป็นยุวชนหญิง ดิฉัน (ทาเอโกะ โทซากะ) รู้สึกทุกข์ใจ เกี่ยวกับเส้นทางชีวิตในอนาคต ตอนนั้นได้รับคำ ชี้นำ จากอาจารย์อิเคดะว่า “ไม่ว่าอยู่ที่ไหนก็เหมือนกันนะ เพราะเดินอยู่บนเส้นทางอันยิงให ่ญ่ของการ เผยแผ่ธรรมไปพร้อมกับผม” ดิฉันจึงกลับมาที่จังหวัดซากะซึ่งเป็นบ้านเกิด โดยตัดสินใจว่า “ทน ี่ ี่คือเวทแห่งการต่อสู้ร่วมกันของอาจารย์กับศิษย์ ี ” และ ทุ่มเททำ กิจกรรมของสมาคมตามที่ใจปรารถนา หลังจากแต่งงาน แม้บากบั่นในการแผ่ขยายการเผยแผ่ธรรมใน ฐานะหัวหน้าเขตฝ่ายผู้ใหญ่หญิง แต่ก็ไม่ค่อยประสบผลสำ เร็จ จึงรู้สึกทุกข์ใจ เมื่อได้รับการส่งเสริมกำ ลังใจจากรุ่นพี่ว่า “หากคุณทุ่มเทสวดไดโมขุ และเริ่มต่อสู้ ท้าทายก่อนเพื่อเป็นแบบอย่างแก่คนอื่น จะสามารถเปิดทางออกได้แน่” ดิฉันจึง ตั้งใจว่า “ใช่แล้ว ! ก่อนอื่นต้องเริมจากตัวเอง่ ” แล้วอธิษฐานอย่างสุดชีวิต จิตใจว่า “กรณาให้ดิฉันชักชวนแนะนำุธรรม”
12 ขณะที่สนทนากับคนนั้นคนนี้อย่างต่อเนื่อง ก็ได้พบกับลูกสาวที่ยัง ไม่ได้เข้าศรัทธาของครอบครัวที่ให้ใช้บ้านเป็นสถานที่ประชุม เธอคัดค้านหัว ชนฝาในเรื่องความศรัทธามาเป็นเวลานาน แต่เมื่อเผชิญกับความทุกข์ใจ ก็ได้เริ่ม สวดไดโมขุ หลังจากนั้น สภาพร่างกายก็ดีขึ้น เธอจึงเข้าศรัทธาด้วยตนเอง ท่าที ที่สามารถข้ามพ้นปัญหาต่าง ๆ และมีชีวิตชีวาขึ้นมากลายเป็นความหวังของ เพื่อนสมาชิกในเขต ความประทับใจที่ว่า “การชักชวนแนะนำธรรม ยอดเยยม ี่ มาก” ได้แผ่ขยายออกไป กระแสการสวดไดโมขุมีพลังเพิ่มขึ้นเหมือนน้ำ วน ภายใน เขตสามารถแนะนำ ธรรมได้มากกว่า 20 ครอบครัว ครอบครัวของดิฉันก็เช่นกัน ขณะที่ทุ่มเททำ กิจกรรมสมาคมอย่าง เต็มที่ ก็สามารถข้ามพ้นชะตากรรมหลาย ๆ เรื่อง เช่น ความเจ็บป่วยของตัวเอง และยังสามารถให้กำ เนิดลูกคนที่ 2 ทั้งที่มีโอกาสเป็นไปได้ยาก ลูก ๆ เติบโตใน โรงเรียนโซคา และก้าวเดินบนเส้นทางแห่งภาระหน้าที่ของแต่ละคน ดิฉันสลัก เข็มชี้ที่ว่า “คิวชูทยิี่ งให ่ญ่ของเรา ก็คือราชสห์แห่งสมา ีคมโซคา” ไว้ในจิตใจ และจะเดินหน้าเผยแผ่ธรรมไพศาล ณ ดินแดนแห่งอาจารย์กับศิษย์ไปชั่วชีวิต ขอให้สลักความปีติยินดีที่ได้เดินบนเส้นทางอันยิ่งใหญ่แห่ง ความสุขร่วมกับอาจารย์ไว้ในจิตใจ และทำ ให้ดอกไม้แห่งการสนทนาเบ่งบาน อย่างสดใสร่าเริง (บรรยายโดย คุณทาเอโกะ โทซากะ หัวหน้าแผนกศึกษาธรรมฝ่ายสตรี ภูมิภาคคิวชู)
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 ธรรมนิพนธ์ ‘ ’ คำชี้นำของอาจารย์อิเคดะ ศรัทธาอย่างไม่ถอย แม้แต่ก้าวเดียว ให้ความสำ คัญต่อคนหนึ่งคน จุดไฟแห่งความกล้าหาญและ ภาระหน้าที่ให้คนหนึ่งคน ทำ ให้ดอกไม้แห่งความสุขเบ่งบานในจิตใจ ...เส้นทาง อันยิ่งใหญ่ของการเผยแผ่ธรรมไพศาลมีอยู่ในการกระทำ เหล่านี้ ... “สตรีมีพลังมหาศาล เป็นรัตนะล้ำ ค่าของสมาคม และเป็น ดวงตะวันที่ยิ่งใหญ่ เมื่ออยู่ในฝ่ายผู้ใหญ่หญิง ไม่ว่าแต่ละคนจะอยู่ในสถานะใด สิ่งสำ คัญคือ เพียงเรื่องความศรัทธาเท่านั้น จงอย่าถอยแม้แต่ก้าวเดียว พอแต่งงาน ก็จะวุ่นกับงานบ้านและการเลี้ยงดูลูก เมื่อเข้าไปใน ฝ่ายผู้ใหญ่หญิง คนรอบตัวก็มีแต่รุ่นพี่ สภาพแวดล้อมแตกต่างจากตอนนี้อย่าง สิ้นเชิง อย่างไรก็ตาม ไม่ว่ามีอะไรเกิดขึ้น ก็ห้ามยอมแพ้ จงยึดถือความตั้งใจใน สมัยยุวชนหญิงอย่างต่อเนื่องไปตลอดชั่วชีวิต และทำ ให้ปณิธานบรรลุผลสำ เร็จ ให้ได้” (จากบทประพันธ์ ปฏิวัติมนุษย์-ใหม่ เล่ม 19 “บทเพลงแห่งชัยชนะ”
14 อธิบายเพิ่มเติม : อุบาสิกาเซ็นนิชิ ท่านอะบุ๊ตจึโบและอุบาสิกาเซ็นนิชิได้ให้การค้ำ จุนและปกป้อง พระนิชิเร็นไดโชนินตลอดชั่วชีวิต เมื่อพระนิชิเร็นไดโชนินอยู่ที่เกาะซาโดะ ท่าน แอบนำ สิ่งของไปทำ บุญถวายพระนิชิเร็นไดโชนิน จนถูกกดขี่บีฑาต่าง ๆ นานา เช่น ถูกขับไล่จากที่อยู่อาศัย ต้องจ่ายค่าปรับ ถูกยึดบ้าน และเมื่อพระนิชิเร็น ไดโชนินได้รับการอภัยโทษ ย้ายกลับเมืองคามาคูระและเข้าพำ นักที่เขามิโนบุ จิตใจแห่งการใฝ่หาอาจารย์ก็ยังคงลุกโชนอยู่ ในระยะเวลาประมาณ 5 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1274 (ปีบุนเอที่ 11) อุบาสิกาเซ็นนิชิได้ฝากสิ่งของทำ บุญถวายพร้อมกับ จดหมายให้ท่านอะบุ๊ตจึโบนำ ไปยังเขามิโนบุที่อยู่ห่างไกลถึง 3 ครั้ง นอกจากนี้ อุบาสิกาเซ็นนิชิและลูกศิษย์จำ นวนมากที่เกาะซาโดะ ซึ่งเป็นผู้ศรัทธาในนิกายสุขาวดีมาก่อน แม้จะเลื่อมใสศรัทธาต่อพระนิชิเร็น ไดโชนิน แต่ก็เพิ่งเข้าศรัทธาได้ไม่นาน อุบาสิกาเซ็นนิชิในฐานะที่เป็นศูนย์กลาง ของลูกศิษย์สตรี เป็นผู้ที่มีจิตใจใฝ่หาธรรมแรงกล้า ได้ถามพระนิชิเร็นไดโชนิน เกี่ยวกับปรัชญาธรรมต่าง ๆ เช่น ความหนักเบาของบาปแห่งการหมิ่นประมาท ธรรม และการบรรลุพุทธภาวะของสตรี พระนิชิเร็นไดโชนินจึงได้ฝากข้อความ ส่งเสริมกำ ลังใจและคำ ชี้นำ ถึงอุบาสิกาเซ็นนิชิ โทขุโร ผู้เป็นบุตรของทั้งสองท่าน ได้สืบทอดความศรัทธาจากบิดามารดา ความศรัทธาของท่านอะบุ๊ตจึโบและ อุบาสิกาเซ็นนิชิจึงสืบทอดมาจนถึงลูกหลาน
ความคิดคำนึงเกี่ยวกับ “ปฎิิวััติิมนุุษย์์-ใหม่่” โดย โฮ โงะคูู บทความจากอาจารย์์ไดซาขุุ อิิเคดะ
16 บทที่ 82) ขอให้จิตใจ เซเคียว ลุกโชนสว่างไสว วันนี้พวกเราร่วมฉลองวันเกิดอันรุ่งโรจน์ปีที่ 50 [ค.ศ. 2001] ของ หนังสือพิมพ์เซเคียว หนังสือพิมพ์ของสมาคมโซคา ข้าพเจ้าขอแสดงความ ขอบคุณอย่างสุดซึ้งต่อผู้อ่านจำ นวนมากของพวกเรา เวลาผ่านไปครึ่งศตวรรษนับตั้งแต่ หนังสือพิมพ์เซเคียว ได้เปิดตัว ครั้งแรกในการต่อสู้เพื่อการเผยแผ่ธรรมไพศาลด้วยเสียงคำ รามที่กล้าหาญ (เมื่อ วันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1951) ก่อนที่อาจารย์โจเซอิ โทดะ อาจารย์ผู้มีพระคุณ ของข้าพเจ้าเข้ารับตำ แหน่งประธานสมาคมโซคา ท่านที่ 2 (วันที่ 3 พฤษภาคม ปีเดียวกัน) บัดนี้ ขณะที่ใกล้ถึงเหตุการณ์สำ คัญของวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2001 ที่พวกเราจะลั่นระฆัง 7 ใบชุดใหม่ หนังสือพิมพ์เซเคียว ก็ยืนหยัดพร้อมที่จะ ก้าวหน้าด้วยความรู้สึกมุ่งมั่นถึงภาระหน้าที่ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นกว่าเดิม ด้วยยอดพิมพ์วันละ 5.5 ล้านฉบับ หนังสือพิมพ์เซเคียว ได้กลาย เป็นเสาหลักแห่งความจริงและความเที่ยงธรรมในสังคมญี่ปุ่น ไม่มีสิ่งใดทำ ให้ ข้าพเจ้ามีความสุขมากไปกว่านี้อีกแล้ว พระนิชิเร็นไดโชนินยืนยันว่า “พระพุทธะช่วยเหลือสรรพสัตว์ ทั้งหลายผ่านถ้อยคำและตัวอักษร” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 6) หนังสือพิมพ์เซเคียว ช่างมีภาระหน้าที่ที่ใหญ่โตยิ่งนัก ซึ่งได้นำ จิตใจที่มี
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 ความคิดคำนึงเกี่ยวกับ “ปฎิวัติมนุษย์-ใหม่” ความเมตตากรุณาอันใหญ่หลวงของพระพุทธะมาเป็นจิตใจของตนเอง และ ทำ งานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อความสุขของประชาชนด้วยวิธีการเขียน หนังสือพิมพ์เซเคียว เป็นบ่อเกิดของอาวุธอันทรงพลังในการต่อสู้ เพื่อการเผยแผ่ธรรมไพศาลของพวกเรา ! หนังสือพิมพ์เซเคียว เป็นป้อมปราการ แห่งความจริงและความเที่ยงธรรมที่ปกป้องประชาชน ! หนังสือพิมพ์เซเคียว เป็น แสงแห่งความหวังที่เปิดยุคใหม่ ! ทุกวันข้าพเจ้าเริ่มต้นด้วย หนังสือพิมพ์เซเคียว เสมอ ข้าพเจ้ากับ ภรรยาอธิษฐานถึงความปลอดภัยของผู้ส่งหนังสือพิมพ์ทั่วประเทศ ข้าพเจ้าอ่าน หนังสือพิมพ์ที่เพิ่งส่งมาถึงอย่างรวดเร็วซึ่งยังมีกลิ่นหมึกรวยรินอยู่ ขณะที่ทำ เช่น นั้น ข้าพเจ้าก็เริ่มคิดถึงปกหน้าของฉบับวันพรุ่งนี้ว่า เรื่องเด่นจะเป็นเรื่องใด หน้าตาของหนังสือพิมพ์จะเป็นอย่างไร จะมีเนื้อหาที่เสริมสร้างจิตวิญญาณและ เปล่งประกายด้วยสติปัญญา เหมาะสมกับสมาคมโซคา ซึ่งมุ่งมั่นด้านวัฒนธรรม การศึกษา และสันติภาพหรือไม่ ข้าพเจ้ายังเฝ้าติดตามดูอยู่เสมอว่าตอนล่าสุดของบทความต่อเนื่อง ยอดนิยม “Open Forum (เปิดเวทีสาธารณะ)” จะเป็นอย่างไร [ในบทความชุดนี้ ของหนังสือพิมพ์เซเคียว คุณอาคียะ ทำ การสนทนากับผู้นำ สมาคมโซคาท่าน อื่น ๆ ในหัวข้อต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับองค์กรญี่ปุ่นและสังคมญี่ปุ่นโดยรวม] บางครั้ง ในฐานะประธานกิตติมศักดิ์ของสมาคมโซคา ข้าพเจ้าได้เสนอความคิดเห็นและ คำ แนะนำ อย่างตรงไปตรงมาแก่กองบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ บทความต่าง ๆ หนังสือพิมพ์ที่เราทำ ร่วมกันในวันนี้เป็นตัวกำ หนดพลังและความ กระตือรือร้นในการทำ กิจกรรมต่าง ๆ ของวันพรุ่งนี้ ช่วงเวลาเหล่านี้ที่เต็มไปด้วย ภยันตราย ความคิดคำ นึงของข้าพเจ้าจึงอยู่ที่การผลิต หนังสือพิมพ์เซเคียว เสียง
18 แห่งความจริงและความเที่ยงธรรมเสมอ บ่อยครั้งที่ข้าพเจ้าได้รับคำ ขอจากกองบรรณาธิการให้ เขียนบทความเพื่อลงหนังสือพิมพ์ด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะกวีผู้มีปากกา เป็นอาวุธ ข้าพเจ้ามักจะแต่งบทกลอนยาว ด้วยความปรารถนาที่จะสร้าง แรงบันดาลใจและเป็นแนวทางในการสร้างศตวรรษใหม่ นี่คือความปรารถนาของ ข้าพเจ้าที่จะมอบหลักปฏิบัติ แนวคิด และคำ แนะนำ ไว้แก่คนรุ่นต่อไปมากเท่าที่ จะทำ ได้ เพราะข้าพเจ้าเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้จะเปิดเส้นทางสู่อนาคต องค์กรที่หันเห จากเส้นทางที่ถูกต้องจะล่มสลาย มีหลายครั้งที่ข้าพเจ้าบอกให้จดถ้อยคำ ที่หลั่งไหลออกมาเร็วเกิน ไปสำ หรับเพื่อนร่วมงานที่กำ ลังพยายามจดบันทึกตามที่ข้าพเจ้าพูด เมื่อเร็ว ๆ นี้ ข้าพเจ้าใช้วิธีให้เขียนตามคำ บอกมากขึ้น แทนการเขียนด้วยลายมือจริงของ ตัวเอง และให้พิมพ์ถ้อยคำ ด้วยโปรแกรมเวิร์ดโพรเซสเซอร์ [โปรแกรมที่ช่วยสร้าง เอกสารประเภทต่าง ๆ ได้อย่างสะดวกและรวดเร็ว] วิธีนี้รวดเร็วกว่าและทำ ให้ ข้าพเจ้าใช้เวลาได้อย่างมีประสิทธิผลมากขึ้น ทว่าไม่ว่าจะอยู่ในรูปแบบใด การเขียนคือการต่อสู้ คำ พูดเพียง คำ เดียวเหวี่ยงผู้คนลงสู่ห้วงแห่งความสิ้นหวังได้ คำ พูดเพียงคำ เดียวกลายเป็น บ่อเกิดแห่งความหวังที่ส่องสว่างทั้งชีวิตได้ ด้วยเหตุนี้ข้าพเจ้าจึงทำ งานเขียนอย่าง จริงจัง เมื่อการเขียนตามคำ บอกเสร็จสิ้น ข้าพเจ้าไม่เพียงรู้สึกพึงพอใจ อย่างที่สุด แต่ยังรู้สึกเหนื่อยล้ามากด้วยเช่นกัน บางครั้งข้าพเจ้าก็คร่ำ เคร่งมาก เสียจนภรรยาซึ่งกังวลเรื่องสุขภาพของข้าพเจ้า ต้องเข้ามาขัดจังหวะบ่อย ๆ และ ขอให้ข้าพเจ้าพักผ่อน *
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 ความคิดคำนึงเกี่ยวกับ “ปฎิวัติมนุษย์-ใหม่” ตั้งแต่วันนี้ นวนิยายเรื่อง ปฏิวัติมนุษย์-ใหม่ ของข้าพเจ้าจะกลับ มาตีพิมพ์ใน หนังสือพิมพ์เซเคียว หลังจากที่หยุดพิมพ์ไปประมาณสี่เดือน ความต้องการของนวนิยายต่อเนื่องนั้นทำ ให้คุณไม่สามารถผ่อนคลายได้แม้แต่ วันเดียว เมื่อข้าพเจ้าได้พบกับผู้นำ และนักคิดคนสำ คัญของโลก ตัวข้าพเจ้า เองมักกลายเป็นนักข่าวและถามคำ ถามเกี่ยวกับชีวิตและประสบการณ์ของ พวกเขา เพื่อยังประโยชน์แก่ยุวชนที่จะสืบทอดต่อไปในอนาคต นอกจากนี้ เมื่อ ทราบว่าจะมีการจัดประชุมสำ คัญขึ้นที่ใดก็ตาม ข้าพเจ้ามีความสุขเสมอที่จะ ส่งสารหรือบทกลอนแก่บรรดาสมาชิกหากสิ่งนั้นจะทำ ให้พวกเขาปีติยินดี ทุก ๆ ความเพียรพยายามเหล่านี้ แสดงถึงการต่อสู้ครั้งใหญ่กับ เวลาอันจำ กัดที่ข้าพเจ้ามีในชีวิตนี้ ข้าพเจ้าตั้งปณิธานที่จะทุ่มเทแรงกายแรงใจ ทั้งหมดในการทำ งานบอกเล่าทุกอย่างที่จำ เป็นเพื่อยังประโยชน์สำ หรับคนรุ่น ต่อไปในอนาคต อาจารย์โทดะ ก็เช่นกัน ท่านมีบทบาทสำ คัญที่สุดในการเขียน บทความสำ หรับ หนังสือพิมพ์เซเคียว ท่านเขียนนวนิยายต่อเนื่องเรื่อง ปฏิวัติ มนุษย์ โดยใช้นามปากกาว่า เมียว โงะคู ในฐานะบรรณาธิการ ท่านได้เขียน บทนำ มากมายหลายเรื่องในหนังสือพิมพ์ และยังเขียนคอลัมน์ “ซุนเทะจึ” (บท กวีคำ คม) ซึ่งยังคงต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน [“ซุนเทะจึ” เป็นคอลัมน์ประจำ วันที่ มีชื่อเสียงว่ามีสาระและบางครั้งก็เสียดสีสังคมมีคำ คมตอนจบ] ด้วยตัวอย่างของท่าน ท่านได้กระตุ้นพวกเราให้ใช้คำ พูดเป็นอาวุธ และพูดออกไปโดยไม่ต้องรั้งรอเพื่อความจริงและความเที่ยงธรรม นี่คือจิตใจของ เซเคียว ที่แสดงให้พวกเราเห็นผ่านชีวิตของท่านเอง และข้าพเจ้าซึ่งเป็นลูกศิษย์ ของท่าน ได้สานต่อการต่อสู้อันทรหดอดทนของท่านอย่างซื่อสัตย์จริงใจ ด้วย
20 เหตุนี้สมาคมโซคา แชมเปี้ยนแห่งความจริงจึงได้เติบโตและพัฒนาอย่างใหญ่ หลวง พวกเรามีชัยชนะเหนือทุกอุปสรรคชั่วร้ายที่ขวางอยู่ในเส้นทางของ พวกเรา * พระนิชิเร็นไดโชนินกล่าวว่า ผู้คนสามารถใช้เสียงของตนใน 2 โอกาส โอกาสหนึ่งคือเพื่อหลอกลวงผู้อื่น และอีกโอกาสหนึ่งคือเพื่อบอกในสิ่ง ที่เชื่ออย่างแท้จริง (อ้างอิง ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 86 / ฉบับ ภาษาไทย เล่ม 2 หน้า 4) ตัวอย่างที่สุดโต่งของโอกาสแรก อาจเป็นการปลุกปั่น หลอกลวงประชาชนอย่างเลือดเย็นและเจ้าเล่ห์ของพวกนาซี และกลุ่มดังกล่าว อื่น ๆ แต่มีอีกหลายกรณีเช่นกัน ที่ผู้คนหรือกลุ่มที่มีเจตนาปลุกปั่นกิเลสที่ชั่วร้าย หลอกลวงและหลอกใช้ผู้คน หาประโยชน์จากพวกเขาเพื่อจุดประสงค์ที่เลวทราม ต่ำ ช้าของตัวเอง ตรงกันข้ามสุดขั้วกับเรื่องนั้น ก็คือถ้อยคำ ที่แสดงความคิดและ ความเชื่อที่แท้จริงตามที่พวกเขาเป็นอยู่ หนังสือพิมพ์เซเคียว เป็นกระบอกเสียง และบันทึกในรูปของเอกสารสิ่งพิมพ์ตลอดไป ด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจที่ไม่ให้อภัย ความชั่วร้ายหรือความอยุติธรรมที่สร้างความทุกข์ความเจ็บปวดแก่ประชาชน พร้อมทั้งความปรารถนาที่จริงใจในการส่งเสริมกำ ลังใจและสร้างแรงบันดาลใจ ให้กับผู้ที่กำ ลังเจ็บปวดและทุกข์ระทม การเผยแผ่ธรรมไพศาลเป็นการปฏิวัติอย่างสันติ ที่ดำ เนินการผ่าน การต่อสู้ด้วยถ้อยคำ แห่งความจริงและความเที่ยงธรรม ไม่มีสิ่งใดสนับสนุน ความชั่วร้ายให้เติบโตรวดเร็วได้มากเท่ากับการนิ่งเงียบของความจริงและความ เที่ยงธรรม ราชสีห์ต้องคำ ราม พวกมันต้องคำ รามแม้ไม่มีฟัน !
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 ความคิดคำนึงเกี่ยวกับ “ปฎิวัติมนุษย์-ใหม่” หนึ่งความเท็จที่ชุ่มโชกด้วยคำ โกหก ต้องถูกตีกลับด้วย 10 หรือ 100 ความจริงที่เปิดเผยอย่างกล้าหาญเพื่อพิชิตความชั่วร้าย การปกป้องคนดีที่ ซื่อสัตย์คือเส้นชีวิตที่แท้จริงของ หนังสือพิมพ์เซเคียว * เดือนมีนาคม เมื่อ 50 ปีที่แล้ว ในการประชุมแผนงานของ หนังสือพิมพ์เซเคียว ครั้งที่ 1 อาจารย์โทดะกล่าวว่า “หนังสือพิมพ์ฉบับนี้จะ เป็นการเริ่มต้นการเคลื่อนไหวเพื่อการเผยแผ่ธรรมไพศาลของเราอย่างแท้จริง พวกเราจงเป็นแชมเปี้ยนในทุก ๆ เวทีแห่งการต่อสู้ด้วยวาจาเพื่อความจริง กันเถิด !” ในวันนั้น ข้าพเจ้าเขียนในบันทึกประจำ วันว่า “ตั้งใจจริงที่จะพัฒนา หนังสือพิมพ์เซเคียว ให้เป็นหนังสือพิมพ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ไม่สิ ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก”1 เซเคียว ! ขอให้เป็นดาบอัญมณีที่หักล้างความผิดและเปิดเผย ความจริงเสมอ ที่ฟันฝ่าความมืดมิดแห่งความอยุติธรรมและความชั่วร้าย ! ขอ ให้เป็นประภาคารแห่งความหวังสำ หรับประชาชน ที่ส่องสว่างเส้นทางแห่งชัยชนะ ของชีวิต ! ขอให้เป็นผู้ถือธงแห่งปรัชญามนุษยนิยม ที่รวมผู้คนทั้งโลกเป็นหนึ่ง เดียวกัน ! บัดนี้ถึงเวลาที่พวกเราต้องหยิบปากกาขึ้นมาอย่างกล้าหาญอีกครั้ง และให้จิตใจของ เซเคียว ลุกโชนขึ้นมาอย่างสว่างไสว ไม่มีเวลาที่เหมาะสมกว่า นี้อีกแล้ว 1 ไดซาขุ อิเคดะ, บันทึกในวัยยุวชน (ซานตา โมนิก้า, แคลิฟอร์เนีย : หนังสือพิมพ์เวิลด์ทริบูน, ค.ศ. 2000), หน้า 99
22 ความก้าวหน้าของ หนังสือพิมพ์เซเคียว คือความก้าวหน้าของการ เผยแผ่ธรรมไพศาลและสันติภาพ สหายที่รักของข้าพเจ้าทั้งหลาย จงก้าวออกไปอย่างกล้าหาญ พร้อมกับ หนังสือพิมพ์เซเคียว เรามาทำ ให้เสียงคำ รามของราชสีห์แห่งความจริง และความเที่ยงธรรมดังกึกก้องอย่างทรงพลังไปทั่วประเทศญี่ปุ่นและทั่วโลก กันเถิด ! (จากหนังสือพิมพ์เซเคียว ฉบับวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2001)
โลกแห่่งธรรมนิิพนธ์์บทสนทนาเกี่่ยวกัับ ศาสนาแห่่งมนุุษยนิิยม
24 บทที่ 16) “3 กรณีที่ทำ ให้พระนิชิเร็นไดโชนินได้รับชื่อเสียงเลื่องลือ” และคำ พยากรณ์ที่ปรากฏเป็นจริง การต่อสู้ด้วยปัญญาและความกล้าหาญ เพื่อเปลี่ยนแปลงความเป็นจริง ไซโต้ : ผมทราบว่าบทสนทนาชุดนี้มีการอ่านอย่างกว้างขวางในหลายประเทศ ทั่วโลก เมื่อไรก็ตามที่ผมพบกับสมาชิกเอสจีไอจากต่างประเทศ ผมได้ฟังความ คิดเห็นที่ตอบรับในทางบวกซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยาก ตัวอย่างเช่น บางคน ตั้งข้อสังเกตว่าการสนทนาเหล่านี้ได้มอบความเชื่อมั่นแก่พวกเขาอย่างลึกซึ้งว่า พุทธธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนิน คือศาสนาที่ทำ ให้เรามีพลังในการเปลี่ยนแปลง ความเป็นจริง โมรินากะ : ผมยังได้ยินความเห็นที่ชื่นชมมากมายจากผู้ที่เชื่อถือบทสนทนาชุดนี้ ว่าช่วยให้พวกเขาเข้าใจในพุทธธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนินได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ทำ ให้ ตื่นรู้ถึงความสำ คัญของการเผยแผ่ธรรมไพศาล ทำ ให้ความศรัทธาของพวกเขา ต่อโงะฮนซนที่เป็นแก่นสำ คัญของพุทธธรรมมนุษยนิยมมีความแข็งแกร่งขึ้น ปลุกเร้าความกล้าหาญในการท้าทายต่อสถานการณ์ต่าง ๆ และเอาชนะความ รู้สึกที่อ่อนแอไร้พลังของพวกเขา เป็นต้น อาจารย์อิเคดะ : ผมหวังอย่างจริงใจว่า ศตวรรษที่ 21 จะเป็นยุคสมัยที่ปรัชญา มนุษยนิยมของพระนิชิเร็นไดโชนินจะได้รับความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง และพูดคุยกัน อย่างกว้างขวางไปทั่วโลก เพราะผมมั่นใจว่าการถ่ายทอดสาระสำ คัญของ พุทธธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนินอย่างถูกต้องแก่ประชาชนทุกแห่งหน โดยเนื้อ แท้แล้วจะปรากฏผลลัพธ์อันยิ่งใหญ่และเกิดคุณค่าอย่างลึกซึ้งต่อมนุษยชาติ ใน
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ แง่นั้น ผมอยากจะแสดงความขอบคุณอย่างสุดซึ้งต่อผู้เกี่ยวข้องที่ทำ งานหนัก ในการแปลบทสนทนาชุดนี้เป็นภาษาต่าง ๆ ไซโต้ : ปัจจุบัน ความรู้สึกไร้พลังและการยอมจำ นนดูเหมือนจะแพร่กระจายไป ทั่วโลก เป็นความรู้สึกที่แพร่ไปทั่วว่า ความเพียรพยายามเพื่อการเปลี่ยนแปลง ของแต่ละคนนั้นไม่ก่อให้เกิดผล ดังนั้นผมจึงเชื่อว่าผู้คนที่ค้นหาความหวังอัน ยิ่งใหญ่ในปรัชญาแห่งการปฏิวัติมนุษย์ที่พบได้ในพุทธธรรมของพระนิชิเร็น ไดโชนิน ซึ่งอธิบายว่าการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดเริ่มต้นที่ตัวเราเป็นอันดับแรก จะ เพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน โมรินากะ : ผู้คนทั่วไปมีแนวโน้มที่จะมองพุทธธรรมว่าเป็นปรัชญาแห่งการพินิจ พิเคราะห์ตนเองที่สอนถึงความสงบสุขภายใน และแม้เป็นศาสนาที่สนับสนุนให้ หลีกหนีจากความเป็นจริง ทว่าในหลาย ๆ กรณีก็อธิบายชัดเจนได้ว่า พุทธธรรม คือคำ สอนที่มีพลังในการเปลี่ยนแปลงความเป็นจริงเป็นการปรับเปลี่ยน ความเข้าใจของผู้คนได้อย่างสิ้นเชิง อาจารย์อิเคดะ : พระศากยมุนีพุทธะและพระนิชิเร็นไดโชนินต่างมุ่งมั่นตั้งใจ อย่างแท้จริงในการนำ พาประชาชนทุกคนสู่การรู้แจ้ง และต่อสู้ตลอดชั่วชีวิต ของท่านเพื่อบรรลุปณิธานนี้ ท่านต่อสู้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อเอาชนะ ธรรมชาติมารที่ขัดขวางความสุขของประชาชน นี่คือพฤติกรรมของพระพุทธะ เพื่อให้ได้มาซึ่งความสุข บุคคลจึงต้องต่อสู้ และความศรัทธาคือ พลังสูงสุดที่เป็นดั่งเชื้อเพลิงในการต่อสู้ ไซโต้ : นี่คือความจริงของสรรพสิ่งในชีวิต อาจารย์อิเคดะ : ถูกต้องครับ ทุกคนล้วนประสบความยากลำ บากและอุปสรรค ต่าง ๆ ในชีวิต พวกเราทุกคนล้วนต้องเผชิญกับภูเขาสูงและหุบเขาลึก ถนน
26 สูงชันและเส้นทางคดเคี้ยว พวกเราจึงต้องมีความศรัทธาเพื่อนำ ทางชีวิตที่มี ความหมายอันยิ่งใหญ่ท่ามกลางความเป็นจริงนี้ ความศรัทธาคือบ่อเกิดความ แข็งแกร่งที่ทำ ให้เราเผชิญหน้าโดยตรงกับความยากลำ บากอันเจ็บปวดได้ และ สิ่งสำ คัญก็คือการธำ รงความท้าทายตนเองครั้งแล้วครั้งเล่า การธำ รงความ ก้าวหน้าที่จะก้าวไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่องคือสิ่งที่สำ คัญ หลักธรรมอันลึกซึ้งอย่างเหลือเชื่อแห่งหนึ่งขณะจิตสามพัน สิ่งสำ คัญที่สุดก็คือความศรัทธาที่เติมพลังด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจที่จะยืนหยัดขึ้น มา และเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดด้วยตัวเอง หากคุณสูญเสียจิตใจการต่อสู้ นี้ จิตใจแห่งการท้าทายอย่างต่อเนื่องนี้ เช่นนั้นแล้วคุณก็ไม่ใช่ผู้ปฏิบัติพุทธธรรม ของพระนิชิเร็นไดโชนิน นี่คือความหมายของข้อความในสัทธรรมปุณฑริกสูตร ที่กล่าวว่า “เราไม่เคยละเลย [งานของพระพุทธะ] แม้เพียงชั่วขณะเลย” (สัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาไทย หน้า 374)1 หากเราไม่มีการต่อสู้อย่าง แท้จริงเพื่อเปลี่ยนแปลงความเป็นจริงแล้ว ก็จะไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง หลักธรรม เรื่อง “ลักษณะทเ ี่ป็นจริงของปรากฏการณ์ทั้งหลาย” 2 (ที่กล่าวว่าสิ่งแวดล้อม ของเราเปลี่ยนเมื่อสภาพชีวิตภายในหรือจิตใจของพวกเราเปลี่ยน) ก็จะยังคงเป็น แค่ทฤษฎีที่ว่างเปล่า 1 ข้อความนี้ในสัทธรรมปุณฑริกสูตร บทที่ 16 “บทการหยั่งอายุกาลของพระตถาคต” ระบุว่า ตั้งแต่อดีตกาลอันไกลโพ้น พระพุทธะได้นำ ทางประชาชนอย่างต่อเนื่อง โดยไม่มีการหยุดชะงัก 2 “ลักษณะที่เป็นจริงของปรากฏการณ์ทั้งหลาย” วลีที่ปรากฏอยู่ในสัทธรรมปุณฑริกสูตร บทที่ 2 “บทกุศโลบาย” หลักธรรมนี้สอนว่า “ปรากฏการณ์ทั้งหลาย” หมายถึง สรรพสัตว์ทั้งหลายและสภาพแวดล้อมใน 10 โลก เป็นการแสดงปรากฏออกมาของ “ลักษณะที่เป็นจริง” นั่นคือธรรมมหัศจรรย์ ซึ่งเป็นสภาพความเป็นจริงหรือความจริงสูงสุด
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ ดังนั้นพระนิชิเร็นไดโชนินจึงต่อสู้ตลอดชั่วชีวิตของท่านเพื่อบรรลุ เป้าหมายของ “การก่อตั้งคำสอนทถูกต้องเ ี่ พื่อให้ประเทศเกิดสันติ” ผมอยาก จะพิจารณาแนวคิดและการปฏิบัติของ “การก่อตั้งคำสอนท ี่ถูกต้องเพื่อให้ ประเทศเกิดสันติ” เป็นการตกผลึกปรัชญาธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนินเพื่อ เปลี่ยนแปลงความเป็นจริง ไซโต้ : ทันทีที่กลับไปถึงเมืองคามาคูระหลังได้รับอภัยโทษจากการเนรเทศไปที่ เกาะซาโดะ พระนิชิเร็นไดโชนินได้ตักเตือนผู้ปกครองประเทศอย่างกระตือรือร้น โมรินากะ : ท่านกล่าวถึงชัยชนะระหว่างการเดินทางกลับเมืองคามาคูระ (อ้างอิง ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 774) ไม่ว่าท่านจะถูกบีฑาธรรมอย่างไร จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของพระนิชิเร็นไดโชนินก็ไม่เคยสั่นคลอน ท่านกล่าวว่า “เนื่องจากอาตมาบอกกล่าวปรัชญาธรรมน้ จึงถูกเนรเทศแ ีละเกือบถูก ฆ่าตาย ดังภาษิตที่ว่า ‘คำ ตักเตือนที่ ดีนั้นบาดหู’ แม้กระนั้นก็ยังไม่เข็ด” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 748) อาจารย์อิเคดะ : ไม่มีการปราบปรามใดของรัฐบาลที่จะทำ ลายจิตวิญญาณของ พระนิชิเร็นไดโชนินได้ จิตวิญญาณอันหนักแน่นของท่านส่งเสียงดังออกมาใน ถ้อยคำ ของท่านที่ว่า “แม้กระนั้นก็ยังไม่เข็ด” ท่านกล่าวต่อในทันทีว่า “สัทธรรมปุณฑริกสูตรเปรยบเสมือน ีเมล็ด พระพุทธะคือผู้หว่านเมล็ด ส่วนประชาชนคือผืนนา” (ธรรมนิพนธ์ฉบับ ภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 748) ตลอดชีวิตของท่าน พระนิชิเร็นไดโชนิน หว่านเมล็ดแห่งความสุขและสันติภาพลงในหัวใจของประชาชนอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ท่านได้ประกาศก่อตั้งคำ สอนตลอดจนถูกเนรเทศ และแม้กระทั่งภายหลัง จากที่ท่านถอนตัวไปพำ นักที่เขามิโนบุ จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของพระนิชิเร็น ไดโชนินก็ไม่เคยสั่นคลอนแม้แต่น้อย
28 ไซโต้ : ในความหมายนี้ การ “ถอนตัว” ไปพำ นักที่เขามิโนบุของท่าน ไม่ได้ หมายถึง “การเกษียณ” ตามความหมายทั่วไป และไม่ได้หมายถึงการตัดขาด โลกภายนอกหรืออยู่อย่างสันโดษ อาจารย์อิเคดะ : นั่นคือประเด็นสำ คัญที่ต้องทำ ความเข้าใจ และผมตั้งใจว่าจะ พูดคุยกันในโอกาสต่อไป ตอนนี้เรามาเริ่มด้วยสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ก่อนที่คำ สั่งอภัยโทษพระนิชิเร็นไดโชนินจะออกมากันเถิด พระนิชิเร็นไดโชนินชนะ โดยได้รับอภัยโทษอย่างสมศักดิ์ศรี ไซโต้ : หนังสืออภัยโทษอย่างเป็นทางการให้ปล่อยตัวพระนิชิเร็นไดโชนินจากการ เนรเทศมาถึงเกาะซาโดะในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1274 ซึ่งคิดว่าสืบเนื่องจาก วิกฤตการณ์ในรัฐบาลที่หวาดกลัวต่อการรุกรานของมองโกลที่กระชั้นเข้ามา นำ มาสู่การพิจารณาทบทวนเรื่องนี้โดยตรง โมรินากะ : ระหว่างการเนรเทศไปที่เกาะซาโดะ ภัยคุกคามจากการรุกรานของ มองโกลทวีความรุนแรงขึ้น เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1272 จ้าวเหลียงผี ชนพื้นเมือง ชาวเกาหลีแห่งอาณาจักรโคกูรยอ3 เป็นผู้ทำ หน้าที่ราชทูตมองโกลได้มาถึงญี่ปุ่น ทว่าประเทศญี่ปุ่นไม่ตอบสนองใด ๆ ต่อราชสาส์นที่เขานำ มาจากผู้ปกครอง มองโกล เดือนมีนาคมปีถัดมา จ้าวเหลียงผี เดินทางเป็นการส่วนตัวมาที่เมือง ดะไซฝุ ซึ่งเป็นที่ทำ การของรัฐบาลส่วนภูมิภาคทั้งหมดของคิวชู [และเป็น ศูนย์กลางทางการค้าและการทูต กำ กับดูแลระเบียบการติดต่อของประเทศญี่ปุ่น กับจีนและเกาหลี] ทว่าบรรดาข้าราชการญี่ปุ่นไม่มียุทธวิธีที่จะรับมือในการตอบ กลับอาณาจักรมองโกล จึงปฏิเสธเขาในการเดินทางไปเกียวโตซึ่งเป็นเมืองหลวง
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ และบีบบังคับให้เขาออกไปโดยไม่มีโอกาสได้สนทนา ไซโต้ : ท่ามกลางความตึงเครียดเหล่านี้ ในคืนวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1272 พระ นิชิเร็นไดโชนินได้ฝันถึงการรุกรานจากมองโกล และได้บันทึกเรื่องนี้ไว้ที่ด้านหลัง บทนิพนธ์เรื่อง “การก่อตั้งคำสอนท ี่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ” ฉบับ คัดลอกที่คัดลอกโดยพระนิกโคโชนินซึ่งท่านมีอยู่ ณ ขณะนั้น4 อาจารย์อิเคดะ : การที่ท่านฝันเช่นนั้น เป็นการบ่งชี้ให้เห็นว่า ท่านต้องมีความ ห่วงใยอย่างลึกซึ้งและจริงจังเพียงใดต่อการรุกรานของมองโกลที่จะเกิดขึ้น ซึ่งดู เหมือนว่า แม้ขณะอยู่ที่เกาะซาโดะ ท่านก็พยายามรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับ อาณาจักรมองโกลและโคกูรยอ โมรินากะ : ครับ ท่านได้รับรายงานจากลูกศิษย์คนหนึ่งของท่าน ซึ่งคิดว่าเป็นท่าน ชิโจคิงโงะ ราว ๆ ฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 12735 อาจารย์อิเคดะ : ในเวลานั้น คำ พยากรณ์ของพระนิชิเร็นไดโชนินถึงพิบัติจาก กบฏภายในได้เกิดขึ้นจริงในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1272 เป็นการแย่งชิงอำ นาจ 3 โคกูรยอ : คือ 1 ใน 3 อาณาจักรโบราณบนคาบสมุทรเกาหลี พร้อมด้วยอาณาจักรชิลลาทางตะวันออกเฉียงใต้ และ อาณาจักรแพ็กเจทางตะวันตกเฉียงใต้ 4 บันทึกข้อความสั้น ๆ นี้เรียกว่า “มูโซ โงโช” (ธรรมนิพนธ์เรื่องความฝัน) ในหนังสือชื่อโชวะ เทอิฮน นิชิเร็นโชนิน อิบุน (บันทึกงานเขียนของพระนิชิเร็นไดโชนิน ต้นฉบับในสมัยโชวะ), หน้า 660 5 พระนิชิเร็นไดโชนินกล่าวว่า “อาตมารับรู้ถึงสถานการณ์ต่าง ๆ เกี่ยวกับโคเรียวและมองโกล” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 1028)
30 ภายในตระกูลผู้ปกครองที่เรียกกันว่า เหตุการณ์ความไม่สงบโฮโจ โทขิสุเขะ6 ความพยายามที่ไร้ผลในการยึดอำ นาจการปกครองของรัฐบาลโดยท่านโฮโจ โทขิสุเขะ พี่ชายต่างมารดาของผู้สำ เร็จราชการ ส่วนอีกคำ พยากรณ์คือพิบัติของ การรุกรานจากต่างชาติ ซึ่งยังไม่เกิดขึ้น บัดนี้เค้ารางภัยคุกคามจากการรุกราน ของมองโกลจวนเจียนจะเกิดขึ้นแล้ว7 พระนิชิเร็นไดโชนิน ถือเป็นความรับผิดชอบของตัวท่านเองในการ แก้ไขสถานการณ์อันเลวร้ายที่ประเทศญี่ปุ่นกำ ลังเผชิญ ท่านจึงกังวลอยู่ลึก ๆ ว่า ประชาชนยังจะต้องทุกข์ทรมานมากขึ้นจากการต่อสู้ที่โง่เขลานี้ พระนิชิเร็น ไดโชนิน มีความปรารถนาอันยิ่งใหญ่เพื่อความสุขของประชาชนและเพื่อสันติภาพ และความมั่นคงของประเทศเสมอ ไซโต้ : ปรากฏว่า ลูกศิษย์ของพระนิชิเร็นไดโชนินได้เริ่มทำ การเคลื่อนไหวเพื่อให้ ท่านได้รับอภัยโทษ เห็นทีจะเป็นการชิงความได้เปรียบจากความจริงที่ว่า รัฐบาล ได้ยอมผ่อนปรนการกดขี่บีฑาพวกเขาอันเป็นผลพวงหลังเกิดการแย่งชิงอำ นาจ ดังที่อาจารย์เพิ่งกล่าวถึง อย่างไรก็ตาม พระนิชิเร็นไดโชนินไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง กับการเคลื่อนไหวดังกล่าว ในธรรมนิพนธ์เรื่อง “ความผิดของนิกายมนตรยาน 6 เหตุการณ์ความไม่สงบโฮโจ โทขิสุเขะ : กบฏภายในที่เกิดขึ้นที่เกียวโตและคามาคูระในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1272 ท่านโฮโจ โทขิสุเขะ พี่ชายต่างมารดาของผู้สำ เร็จราชการ โฮโจ โทขิมุเนะ ได้วางแผนยึดอำ นาจ อย่างไรก็ตาม ท่านโทขิมุเนะ ทราบถึงแผนการและปราบปรามอย่างรวดเร็วโดยให้ ท่านโฮโจ โยชิมุเนะ ประหารท่านโทขิสุเขะ 7 พิบัติจากกบฏภายในและพิบัติของการรุกรานจากต่างชาติ ยังหมายถึง “ภัยพิบัติจากการจลาจลภายในประเทศ” และ “ภัยพิบัติจากการรุกรานของต่างประเทศ”
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ และนิกายอื่น ๆ” ลงวันที่ 5 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ท่านเขียนว่า ลูกศิษย์คนใด ที่เอ่ยปากเกี่ยวกับการขออภัยโทษแม้แต่น้อยถือว่า “ไม่สมควรเป็นลูกศิษย์ของ อาตมา” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 434)8 อาจารย์อิเคดะ : สภาพชีวิตที่สูงส่งของพระนิชิเร็นไดโชนินทำ ให้ท่านมองแม้ กระทั่งการบีฑาธรรมครั้งใหญ่ที่สุดของท่านด้วยความรู้สึกอันประเสริฐที่ ปล่อยวางไม่ยึดติดใด ๆ ท่านไม่ยินยอมให้ลูกศิษย์ของท่านลดคุณค่าตัวเองโดย การร้องขอหรืออ้อนวอนรัฐบาลเพื่อให้อภัยโทษ ท่านต้องเชื่อมั่นว่าในที่สุดรัฐบาล จะขอโทษต่อความอยุติธรรมที่ได้กระทำ ต่อท่าน ด้วยการแสดงความเคารพสูงสุด และขอร้องท่านให้กลับไปยังเมืองคามาคูระ ความยุติธรรมจะมีชัยชนะได้ด้วยคำ พูดและการกระทำ เท่านั้น การ ประจบสอพลอและยอมรับการอุปถัมภ์หรือการคุ้มกันจากผู้มีอำ นาจ รังแต่จะ ทำ ให้ถูกหลอกใช้โดยผู้มีอำ นาจ นั่นน่าจะเป็นบทเรียนเข้มงวดที่พระนิชิเร็น ไดโชนินปรารถนาจะสอนบรรดาลูกศิษย์ของท่าน 8 “ขอมอบจดหมายฉบับนี้เพื่อเป็นอนุสรณ์ และขอให้อธิบายแก่ผู้อาวุโสโดยละเอียดด้วย ท่านต้องไม่เศร้าโศกต่อความจริง ที่อาตมาไม่ได้รับอภัยโทษโดยเร็วจากการถูกตัดสินเนรเทศ เทพสวรรค์ได้ชลอ การอภัยโทษดังกล่าวอย่างไม่ต้องสงสัย หากพิจารณากรณีของนักบวชฆราวาสฟูจิคาวะ ท่านจะเข้าใจเรื่องนี้ หากเขาถูกเนรเทศปีที่แล้ว ในปีนี้เขาคงไม่ต้องพบกับความตาย ก่อนเวลาอันควร ขอให้ดูกรณีของเขาจะได้เข้าใจเรื่องของอาตมาแม้คนโง่เขลา อาจไม่เห็นว่าเรื่องนี้คล้ายกันก็ตาม ท่านต้องไม่กระทำ ตัวไม่เหมาะสมแม้จะกังวลเรื่องอภัยโทษของอาตมา หากกระทำ เช่นนั้น ก็ไม่สมควรเป็นลูกศิษย์ของอาตมา และอาตมาก็ไม่สามารถ ช่วยเหลือท่านในชีวิตชาติหน้า พวกท่านแต่ละคนต้องเข้าใจเรื่องที่อาตมาพูดไว้ที่นี่” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 434)
32 ไซโต้ : สาเหตุที่ทำ ให้รัฐบาลเปลี่ยนนโยบายคือ ภัยพิบัติ 2 ชนิดที่พระนิชิเร็น ไดโชนินได้ตักเตือนซ้ำ แล้วซ้ำ อีกตั้งแต่ที่พยากรณ์ไว้ครั้งแรกใน “บทนิพนธ์เรื่อง การก่อตั้งคำสอนทถูกต้องเ ี่ พื่อให้ประเทศเกิดสันติ” ได้เกิดขึ้นจริง การตัดสิน ลงโทษเนรเทศไม่มีความยุติธรรมตั้งแต่แรก แม้ขณะที่รัฐบาลกำ หนดโทษนี้ ก็เป็น ที่รู้กันว่าพระนิชิเร็นไดโชนินคือผู้บริสุทธิ์ ทันทีที่การประหารชีวิตที่ทะจึโนะคุจิ ล้มเหลว คำ สั่งจากผู้สำ เร็จราชการในคามาคูระถูกจัดส่งไปยังเจ้าหน้าที่ที่ควบคุม ท่านโดยผู้ส่งสารอย่างเร่งด่วน ประกาศว่า “บุคคลผู้น้แท้จริงไม่ได้กระทำ ีผิด เขาจะได้รับการอภัยโทษในไม่ช้า” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 768) อาจารย์อิเคดะ : บุคคลสำ คัญในรัฐบาลต่างเก็บซ่อนความกลัวอยู่ในใจว่า การ กดขี่พระนิชิเร็นไดโชนินอย่างไม่ยุติธรรมอาจนำ ไปสู่วิกฤตที่เป็นภัยต่อทั้งประเทศ ครั้นแล้ว หลังจากพระนิชิเร็นไดโชนินได้พยากรณ์ไม่นาน กบฏภายในก็เกิดขึ้น และการรุกรานจากต่างชาติก็จวนเจียนใกล้จะเกิดขึ้น พวกเขาจึงอาจมองดู พระนิชิเร็นไดโชนินด้วยความกลัวและยำ เกรง ทว่าไม่ใช่ด้วยความเคารพอย่าง แน่นอน โมรินากะ : ในหมู่คนสำ คัญเหล่านี้ ท่านโฮโจ โนบุโทขิ ผู้ตรวจการเกาะซาโดะ คง ต้องหวาดกลัวมากทีเดียว เขาจึงได้พยายามกำ จัดพระนิชิเร็นไดโชนิน ถึงขนาด ออกคำ สั่งเท็จจากรัฐบาลถึง 3 ครั้ง (ห้ามทุกคนให้การช่วยเหลือพระนิชิเร็น ไดโชนิน) อาจารย์อิเคดะ : ดูเหมือนว่าในที่สุด ผู้สำ เร็จราชการโฮโจ โทขิมุเนะ ได้ตัดสินใจ ที่จะอภัยโทษพระนิชิเร็นไดโชนิน พระนิชิเร็นไดโชนินกล่าวถึงเรื่องนี้ในธรรมนิพนธ์ หลายฉบับ9 ที่สุดแล้ว ท่านโทขิมุเนะก็ตระหนักได้ว่า ชื่อเสียงที่ไม่ดีของพระ นิชิเร็นไดโชนินล้วนมาจากข้อกล่าวหาเท็จทั้งสิ้น พระนิชิเร็นไดโชนินมีความมั่นใจ
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ มาตลอดว่า ความบริสุทธิ์และความซื่อสัตย์ของท่านจะได้รับการพิสูจน์อย่าง แน่นอน ท่านเขียนว่า เรื่องนี้จะเกิดขึ้นเช่นเดียวกับน้ำ แม้น้ำ อาจขุ่น ก็จะกลับใส ได้อีกครั้ง และแม้ดวงจันทร์อาจซ่อนอยู่หลังเมฆ ก็จะปรากฏออกมาอย่างแน่นอน (อ้างอิง ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1007)10 แม้ยังคงมีความคิดเห็นที่ขัดแย้งกันในรัฐบาลก็ตาม ท่านโทขิมุเนะ ได้พยายามเปิดใจกว้างและยอมเชื่อในสิ่งที่พระนิชิเร็นไดโชนินกล่าวว่าเป็น ความจริง นั่นน่าจะเป็นเหตุผลว่าทันทีที่ท่านกลับไปถึงคามาคูระ พระนิชิเร็น ไดโชนินจึงถูกเชิญให้ไปปรากฏตัวต่อหน้าที่ประชุมเจ้าหน้าที่อาวุโสของรัฐบาล เพื่อที่พวกเขาจะได้รับฟังความคิดเห็นของท่าน 9 “ผู้ปกครองประเทศ เจ้าเมืองซางามิ (ผู้สำ เร็จราชการโฮโจ โทขิมุเนะ) ที่พลอยเห็นด้วยกับการหมิ่นประมาทของผู้คนทั้งหลายโดยไม่มีการถามรายละเอียด และส่งสงฆ์รูปนี้ไปสู่การเนรเทศรู้สึกหวนเสียใจในเรื่องนี้และอภัยโทษอาตมา.” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 877) “นักบวชฆราวาสแห่งวัดไซเมียวจิ (โฮโจ โทขิโยริ อดีตผู้สำ เร็จราชการลำ ดับที่ 5) ซึ่งขณะนี้เสียชีวิตไปแล้ว และผู้ปกครองคนปัจจุบัน (ผู้สำ เร็จราชการโฮโจ โทขิมุเนะ) ได้อนุญาตให้อาตมากลับจากการถูกเนรเทศ (ไปที่อิสึและซาโดะตามลำ ดับ) เมื่อพวกเขาพบว่าอาตมาเป็นผู้บริสุทธิ์จากข้อกล่าวหา.” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 997) 10 “แม้น้ำ อาจขุ่น ก็จะกลับใสได้อีกครั้ง แม้ดวงจันทร์อาจซ่อนอยู่หลังเมฆ ก็จะปรากฏออกมาอย่างแน่นอน ทำ นองเดียวกัน ในที่สุดความบริสุทธิ์ของอาตมา ก็เป็นที่ประจักษ์ และคำ พยากรณ์ของอาตมาก็ปรากฏเป็นจริงแล้ว คงเพราะเรื่องนี้ แม้คนของตระกูลโฮโจกับพวกเจ้านายผู้ทรงอิทธิพล ที่ยืนกรานว่าอาตมาไม่ควรได้รับอภัยโทษ ในที่สุด อาตมาก็ได้รับการปล่อยตัว จากโทษเนรเทศ [ไปที่เกาะซาโดะ] จากการตัดสินใจแต่เพียงผู้เดียวของ ผู้ปกครองแห่งจังหวัดซางามิ [ผู้สำ เร็จราชการ โฮโจ โทขิมุเนะ] และกลับสู่คามาคูระ” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1007)
34 ไซโต้ : พระนิชิเร็นไดโชนินออกเดินทางจากอิชิโนะซาวะที่เกาะซาโดะ วันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1274 และกลับถึงคามาคูระวันที่ 26 เดือนเดียวกัน หลังจากท่านกลับไปถึงไม่นาน วันที่ 8 เมษายน ก็ถูกเรียกตัวเพื่อรับการซักถาม จากท่านเฮอิโนะ ซาเอมนโนะโจ โยริจึนะ และเจ้าหน้าที่สำ คัญคนอื่น ๆ ซึ่ง ซักถามท่านมากมายหลายคำ ถาม ท่านเฮอิโนะ ซาเอมน มีท่าทีสุภาพและให้ความเคารพ ซึ่งขัดกัน อย่างสิ้นเชิงกับท่าทีที่ใช้ข่มขู่คุกคามตอนบีฑาธรรมที่ทะจึโนะคุจิ เจ้าหน้าที่คน อื่น ๆ ต่างตั้งคำ ถามพระนิชิเร็นไดโชนินเกี่ยวกับนิกายสุขาวดี นิกายมนตรยาน นิกายเซนและนิกายอื่น ๆ ที่น่าสนใจคือพวกเขาแต่ละคนล้วนปฏิบัติต่อพระ นิชิเร็นไดโชนินด้วยท่าทีที่ให้ความเคารพนับถือ โมรินากะ : สถานการณ์พลิกกลับตาลปัตรโดยสิ้นเชิง บัดนี้ พระนิชิเร็นไดโชนิน เป็นฝ่ายได้เปรียบและบรรดาผู้กดขี่บีฑากลายเป็นฝ่ายตั้งรับ นี่รวมถึงพระเรียวคัน และคนอื่น ๆ ที่สมคบคิดกันออกอุบายต่อต้านท่านอยู่เบื้องหลังด้วย อาจารย์อิเคดะ : พระนิชิเร็นไดโชนินกลับมายังเมืองคามาคูระด้วยชัยชนะอย่าง สง่างาม ท่านตั้งใจที่จะประกาศถึงกรณีของท่านและพลิกกลับสถานการณ์ที่ ต่อต้านท่าน ในทางกลับกัน พระเรียวคันผู้สำ รอกกล่าวร้ายใส่ความและ หมิ่นประมาทพระนิชิเร็นไดโชนินมาเป็นเวลายาวนาน ได้หลบซ่อนไม่ให้ใครพบ ปิดตัวอยู่หลังประตูวัดและแสร้งทำ เป็นป่วย โมรินากะ : ในทางตรงกันข้าม ระหว่างที่พระนิชิเร็นไดโชนินเดินทางไปยังสถานที่ เนรเทศที่เกาะซาโดะ พระเรียวคันได้ป่าวประกาศไปทั่วว่า เขาอยากมีโอกาส โต้วาทีธรรมกับพระนิชิเร็นไดโชนินเพื่อขจัดข้อสงสัยของทุก ๆ คนให้เสร็จสิ้นอย่าง สมบูรณ์ (อ้างอิง ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 482)11
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ คำ พยากรณ์ของพระนิชิเร็นไดโชนิน : การแสดงถึงความเมตตากรุณาและปัญญา ของพระพุทธะแห่งสมัยธรรมปลาย ไซโต้ : ในการซักถามสอบปากคำ เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1274 พระนิชิเร็น ไดโชนินได้ตักเตือนผู้ปกครองประเทศและพยากรณ์ว่ามองโกลจะรุกรานภายใน ปีนี้ อาจารย์อิเคดะ : เหตุการณ์ตักเตือนและพยากรณ์ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ของ “3 กรณีททำ ี่ ให้ได้รับชื่อเสยงเีลื่องลือ (โดยเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าในอนาคต)” 12 ซึ่ง ท่านอธิบายรายละเอียดไว้ใน “ธรรมนิพนธ์เรื่องการเลือกกาลเวลา” จากข้อความธรรมนิพนธ์ฉบับนี้ พวกเรามายืนยันแต่ละกรณีของ 3 กรณีที่ทำ ให้ได้รับชื่อเสียงเลื่องลือ ซึ่งเป็นผลจากคำ พยากรณ์ที่แม่นยำ ของพระ นิชิเร็นไดโชนินแก่ผู้ปกครองประเทศในการตักเตือนพวกเขา 11 “อาตมาได้ยินมาว่า เมื่อพระเรียวคันรู้ว่าอาตมาอยู่ไกลออกไปในจังหวัดที่ห่างไกล เขาบอกทุกคนว่าอยากจะรีบไปที่เมืองคามาคูระเพื่อจะได้โต้วาทีธรรมกับอาตมา และขจัดความสงสัยต่าง ๆ ของประชาชน. คาดคั้นเขาว่าการยกตนข่มท่าน ในลักษณะนี้เป็น 1 ในศีลที่นิกายของเขาปฏิบัติกระนั้นหรือ. [เรื่องนี้อ้างถึง 1 ใน10 กฎหลักจากกฎปฏิบัติ 58 ข้อสำ หรับโพธิสัตว์มหายาน ซึ่งไม่ยกย่องตนเองหรือดูถูกผู้อื่น] ยิ่งกว่านั้น ตอนที่อาตมาได้กลับไปเมืองคามาคูระจริง พระเรียวคันก็ปิดประตูและห้ามไม่ให้ใครเข้าไป. บางครั้งเขาถึงกับแกล้งป่วย โดยบอกว่าเป็นหวัด.” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 482 / ฉบับภาษาไทย เล่ม 4 หน้า 202) 12 ยังเป็นที่รู้จักกันว่า “3 ครั้งที่ทำ ให้ได้รับชื่อเสียงเลื่องลือ” หรือ “3 ครั้งที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ”
36 โมรินากะ : ครั้งแรกที่ทำ ให้พระนิชิเร็นไดโชนิน “ได้รับชื่อเสยงเีลื่องลือ” คือ ตอนที่ท่านยื่น “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนทถูกต้องเ ี่ พื่อให้ประเทศเกิด สันติ” แก่ผู้มีอำ นาจเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1260 พระนิชิเร็นไดโชนินเขียน ว่า ครั้งแรกที่ (อาตมาได้รับชื่อเสียงเลื่องลือจากคำ พยากรณ์เหตุการณ์อนาคต อย่างแม่นยำ ) คือปีบุนโนที่ 1 (ค.ศ. 1260) ปีจักรราศี คาโนเอะ-ซารุ วันที่ 16 เดือน 7 เมื่ออาตมาได้มอบ “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนทถูกต้องเ ี่ พื่อให้ประเทศ เกิดสันติ” เพื่อยื่นต่อนายท่าน นักบวชฆราวาสแห่งวัดไซเมียวจิ (ท่านโฮโจ โทขิโยริ)13 โดยผ่านนักบวชฆราวาสยาโดยะ มิจึโนริ14 ในเวลานั้น อาตมากล่าว กับนักบวชฆราวาสยาโดยะว่า “กรุณาบอกนายท่านว่า ควรละทิ้งการอุทิศตนต่อ นิกายเซนและนิกายสุขาวดี หากไม่นำ พาคำ แนะนำ นี้ ภายในตระกูลผู้ปกครอง จะมีปัญหาปะทุขึ้นมา และประเทศชาติจะถูกอีกประเทศหนึ่งโจมตี” (ธรรมนิพนธ์ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 579) อาจารย์อิเคดะ : พระนิชิเร็นไดโชนินได้บอกกล่าวคำ พยากรณ์เหล่านี้แก่ ท่านยาโดยะ มิจึโนริ เจ้าหน้าที่รัฐบาลผู้รับ “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอน 13 นักบวชฆราวาสแห่งวัดไซเมียวจิ : ท่านโฮโจ โทขิโยริ (ค.ศ. 1227 - 1263) อดีตผู้สำ เร็จราชการของโชกุนคามาคูระ ผู้ยังคงมีอำ นาจปกครองใน ค.ศ. 1260 เมื่อพ้นจากตำ แหน่ง ท่านบวชเป็นนักบวชฆราวาสที่วัดนิกายรินไซเซนแห่งวัดไซเมียวจิ ในเมืองคามาคูระ ซึ่งท่านได้สร้างไว้ และถึงแก่กรรมที่นั่นใน ค.ศ. 1263 14 ยาโดยะ มิจึโนริ (วันเดือนปีไม่ปรากฏ) : เจ้าหน้าที่ในรัฐบาลคามาคูระ กล่าวกันว่าเป็น 1 ใน 7 บุคคล ที่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงนักบวชฆราวาสแห่งวัดไซเมียวจิ (ท่านโฮโจ โทขิโยริ) เมื่อตอนที่ท่านใกล้ถึงแก่กรรม
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ ท ี่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ” ที่ท่านได้มอบแก่อดีตผู้สำ เร็จราชการโฮโจ โทขิโยริ ผู้มีอำ นาจสูงสุดในประเทศ อันดับแรก ท่านตักเตือนว่า ควรเลิกอุทิศตนต่อนิกายเซนและนิกาย สุขาวดี ซึ่งในตอนนั้น ท่านโทขิโยริและคนอื่น ๆ มีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้า นอกจากนี้ พระนิชิเร็นไดโชนินได้พูดย้ำ คำ พยากรณ์ของท่านถึงภัยพิบัติ 2 ชนิด เกี่ยวกับกบฏภายในและการรุกรานจากต่างชาติ ที่ท่านได้บรรยายไว้ใน “บท นิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนทถูกต้องเ ี่ พื่อให้ประเทศเกิดสันติ” โดยเฉพาะ อย่างยิ่ง ท่านได้บรรยายภัยพิบัติของกบฏภายในอย่างเฉพาะเจาะจงว่า ความ ขัดแย้งจะเกิดขึ้นภายในตระกูลผู้ปกครองโฮโจ ไซโต้ : จากภัยพิบัติ 2 ชนิดนี้ คำ พยากรณ์เรื่องกบฏภายในเกิดขึ้น 12 ปี หลัง จากการยื่น “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนทถูกต้องเ ี่ พื่อให้ประเทศเกิด สันติ” ด้วยการแย่งชิงอำ นาจภายในตระกูลโฮโจในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1272 และคำ พยากรณ์เรื่องการรุกรานจากต่างชาติ เป็นการคุกคามประเทศจาก ภายนอก ซึ่งเริ่มต้นเมื่อราชสาส์นจากมองโกลเดินทางมาถึงใน ค.ศ. 1268 [ปกปิด ความต้องการที่จะให้สวามิภักดิ์ต่อจักรพรรดิกุบไลข่านของพวกเขา] และต่อเนื่อง ด้วยการรุกรานจากมองโกลใน ค.ศ. 1274 และ ค.ศ. 1281 อาจารย์อิเคดะ : เป็นเวลาถึง 8 ปี หลังการยื่น “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้ง คำสอนทถูกต้องเ ี่ พื่อให้ประเทศเกิดสันติ” ที่ราชสาส์นจากมองโกลมาถึง พระ นิชิเร็นไดโชนินมองการณ์ไกลถึงอนาคตด้วยสายตาที่มองอย่างทะลุปรุโปร่ง ด้วย เหตุนี้ ท่านจึงเป็นผู้นำ ที่สอนถึงหนทางที่จะปลดปล่อยประชาชนจากความ ทุกข์ยาก ไซโต้ : สมาชิกของตระกูลผู้ปกครองโฮโจตั้งใจที่จะทำ ลายทุกคนที่เห็นว่าเป็นศัตรู
38 หรือคุกคามต่ออำ นาจที่พวกเขามีอยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงกำ จัดผู้คนมากมายที่ได้ สร้างคุณูปการสำ คัญต่อการก่อตั้งระบอบการปกครอง ดังนั้นในแง่ทฤษฎี การ เกิดกบฏภายในจึงไม่ใช่เรื่องที่น่าประหลาดใจนัก ทว่าการโจมตีโดยประเทศอื่น เป็นเรื่องที่ไม่อาจจินตนาการได้สำ หรับประชาชนในสมัยนั้นอย่างแน่นอน การค้า ที่ดำ เนินการโดยราชวงศ์ซ่ง ประเทศจีน (ค.ศ. 960-1279) ก็มีบุคคลสำ คัญในรัฐบาล ให้การสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง พวกเขาจึงมั่นใจว่าเรื่องที่ประเทศอื่นจะโจมตี ประเทศญี่ปุ่นไม่น่าจะเกิดขึ้นได้จริง ๆ ทั้งนี้เพราะพวกเขารู้อย่างชัดเจนถึงภัย อันตรายของการล่องเรือข้ามน้ำ ข้ามทะเลในระยะทางไกล ๆ อาจารย์อิเคดะ : พระนิชิเร็นไดโชนินปรารถนาให้ประชาชนทั้งหลายมีความสุข ตั้งแต่เริ่มต้น ผมไม่คิดว่าท่านได้จำ กัดความคิดของท่านแค่ประชาชนในประเทศ ญี่ปุ่นเท่านั้น ใน “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนทถูกต้องเ ี่ พื่อให้ประเทศ เกิดสันติ” หลังจากที่เจ้าบ้านได้ตั้งคำ ถามว่า “หากประเทศชาติล่มสลาย และ บ้านเรือนถูกทำลายสิ้นแล้ว จักมทีี่ใดให้หลบลี้เพื่อความปลอดภัยได้เล่า.” ก็ กล่าวว่า “หากห่วงใยต่อความปลอดภัยมัน่คงของตนเองแล้ว ก่อนอื่น ควร จะอธิษฐานให้เกิดความสงบสุขและความเป็นระเบียบเรียบร้อย ทั่วแผ่นดิน มิใช่หรือ.” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 24 / ฉบับภาษาไทย เล่ม 1 หน้า 93) ความคิดของพระนิชิเร็นไดโชนินอยู่เหนือกรอบความคิดแคบ ๆ ของความปลอดภัยของหนึ่งประเทศ ซึ่งมุ่งความสนใจไปที่ “ความสงบสุขและ ความเป็นระเบียบเรียบร้อยทั่วทั้ง 4 ภาค”15 นั่นคือ ท่านคำ นึงถึงสันติภาพ ทั่วโลก ภายหลังท่านกล่าวถึงเจตนารมณ์นี้ว่าเป็น “การเผยแผ่ออกไปกว้าง ไกลทั่วทั้งชมพูทวีป” ซึ่งเป็นการกล่าวถึงสันติภาพและความเจริญรุ่งเรืองทั่ว
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ ทั้งโลก เพราะพระนิชิเร็นไดโชนินมีทัศนะที่กว้างไกลเช่นนี้ ท่านจึงมองเห็นได้เหนือ ขอบเขตจำ กัดของประเทศญี่ปุ่น และหยั่งรู้ได้อย่างแหลมคมถึงความเป็นไปได้ ของวิกฤตการณ์ที่เกิดจากประเทศอื่น โมรินากะ : พระสูตรที่พระนิชิเร็นไดโชนินยึดเป็นพื้นฐานคำ พยากรณ์ของท่าน เกี่ยวกับภัยพิบัติทั้ง 2 ชนิดซึ่งได้แก่ กบฏภายในและการรุกรานจากต่างชาติ คือ ธรรมราชาสูตร16 และไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาสสูตร17 ดังที่ท่านระบุไว้ในช่วงต้น ของ “บทนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนทถูกต้องเ ี่ พื่อให้ประเทศเกิดสันติ” ใน ช่วงเวลานั้นที่ประเทศญี่ปุ่น พระสูตรเหล่านี้ถูกนำ มาสวดอยู่บ่อย ๆ เพื่อปกป้อง ประเทศ อาจารย์อิเคดะ : แม้ว่าพระสงฆ์ที่ได้ร่ำ เรียน หลายรูปอาจคุ้นเคยกับข้อความใน พระสูตรเหล่านี้ก็ตาม แต่พวกเขาไม่เข้าใจถึงเจตนาที่แท้จริงของพระพุทธะที่บรรจุ 15 4 ภาค : แสดงให้เห็นถึง 4 ทิศทาง คือ ตะวันออก ตะวันตก เหนือ และใต้ และหมายถึงสังคมทั้งหมดและทั่วโลก 16 ธรรมราชาสูตร : หรือรู้จักกันว่า ธรรมราชาปรัชญาปารมิตาสูตร ชื่อเต็มคือ ธรรมราชามหาปรัชญาปารมิตาสูตร ได้รับการแปลเป็นภาษาจีน โดยท่านกุมารชีวะในต้นศตวรรษที่ 5 ถือเป็นบทสรุปของปรัชญาปารมิตาสูตรทั้งหลาย ซึ่งแจกแจงภัยพิบัติ 7 ชนิดที่จะเกิดขึ้นเมื่อคำ สอนที่ถูกต้องสูญสิ้นไป รวมถึงสงคราม ซึ่งครอบคลุมทั้งการรุกรานจากภายนอกและกบฏจากภายใน ในประเทศญี่ปุ่น พระสูตรนี้คือ 1 ใน 3 คัมภีร์พระสูตรที่เชื่อว่าปกป้องประเทศได้ อีก 2 พระสูตรคือสัทธรรมปุณฑริกสูตรและสุวรรณประภาสอุตตมสูตร 17 ไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาสสูตร : พระสูตรที่อธิบายบุญกุศลของพระไภษัชยราชโพธิสัตว์ และยังบรรยายถึงภัยพิบัติ 7 ชนิด ซึ่งรวมถึงภัยพิบัติของการรุกรานจากต่างชาติ และภัยพิบัติจากกบฏภายใน ที่เกิดขึ้นเมื่อคำ สอนที่ถูกต้องสูญสิ้นไป
40 อยู่ในพระสูตร ทว่าจากถ้อยคำ เดียวกันพระนิชิเร็นไดโชนินรับรู้ได้ถึงธรรมชาติ แท้จริงที่แสดงถึงความทุกข์ทรมานของประชาชน และมองเห็นล่วงหน้าไกลออก ไปถึงวิกฤตที่ในที่สุดจะเกิดการรุกรานประเทศ ความแตกต่างระหว่าง 2 เรื่องนี้อยู่ที่ พระนิชิเร็นไดโชนินมีความ เห็นอกเห็นใจอย่างสุดซึ้งต่อความทุกข์ยากของประชาชน ซึ่งเป็นความเมตตา กรุณาอันยิ่งใหญ่ของพระพุทธะผู้ต่อสู้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อความสุขของ ประชาชน ขณะที่พระสงฆ์ที่ได้ร่ำ เรียนไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย พลังที่จะหยั่งรู้ถึงเหตุการณ์สำ คัญ ๆ ก่อนที่เรื่องราวต่าง ๆ จะ เปิดเผยออกมาเป็นการแสดงออกของปัญญาอย่างแน่นอน ปัญญาดังกล่าว สามารถอธิบายได้ว่าเป็นผลของความเมตตากรุณาอย่างลึกซึ้งและจริงจัง ปัญญา ในการรับรู้ถึงเหตุการณ์สำ คัญ ๆ ล่วงหน้าที่จะนำ ความทุกข์มาสู่ประชาชน มา จากความเมตตากรุณาอันไร้ขอบเขตของพระพุทธะดั้งเดิมในการนำ พาสรรพสัตว์ ทั้งหลายไปสู่การรู้แจ้ง { โปรดติดตามตอนต่อไป }
42 ก่่อร่่างสร้้างยุุคใหม่่
ปีีแห่่งสุุขภาพที่่ดีี บุุญกุุศล และชััยชนะ ข้าพเจ้ากับเพื่อนสมาชิกทั่วโลก ออกเดินทางด้วยกันอย่างสดใส เข้าสู่ “ปีแห่งชัยชนะของโซคา” สมาชิกได้เข้าร่วมประชุมทำ วัตรในวาระขึ้นปีใหม่ด้วยจิตใจที่ แจ่มใส แม้กระทั่งในพื้นที่ที่มีหิมะปกคลุม บางท่านก็มาเข้าร่วมพร้อมสมาชิกใน ครอบครัวที่ยังไม่ได้เป็นสมาชิกของสมาคมโซคา และผู้เข้าร่วมทุกท่านต่างร่วม ยินดีกับยุวชนที่มารับโงะฮนซนในวันนั้น สมาคมของเราเป็นการชุมนุมของ เพื่อนมนุษย์ที่กลมเกลียวซึ่งเปี่ยมด้วยความปีติยินดีที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง ข้าพเจ้าขอแสดงความชื่นชมและขอบคุณจากใจจริงแก่กลุ่ม ผู้ทำ งานเบื้องหลังที่อุทิศตนให้กับความสำ เร็จในการจัดประชุมทั้งหลาย ข้าพเจ้าสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวอย่างจริงจังเพื่อให้ครอบครัว โซคาอันล้ำ ค่าทุกแห่งหน รวมถึง “วรบีรุษไร้มงกุ ฎุ ” ผู้ส่ง หนังสือพิมพ์เซเคียว ทุกเช้า มีสุขภาพที่แข็งแรง ได้รับบุญกุศล และมีชัยชนะอีกครั้งในปีนี้ * ช่วงเทศกาลปีใหม่นี้ สำ นักงานใหญ่ของสมาคมโซคา มีบรรยากาศ ที่คึกคักมีชีวิตชีวาและความเบิกบาน ขณะต้อนรับบรรดาสมาชิกและผู้มาเยือน ‘ ’
44 จากทั่วทั้งประเทศญี่ปุ่นและต่างประเทศทั่วโลกที่มาเฉลิมฉลองอย่างไม่ขาดสาย ข้าพเจ้ารู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้งสำ หรับความจริงใจและความปรารถนาดีของ ทุกท่าน สมาชิกหลายท่านได้กรุณาส่งรูปภาพของดาวศุกร์เคียงคู่ดวงจันทร์ ซึ่งถ่ายไว้ก่อนรุ่งอรุณในวันที่ 2 มกราคม [วันเกิดของข้าพเจ้า] สมาชิกท่านหนึ่ง ได้แนบข้อความมาว่า “ราวกับตรีเทพแห่งแสงสว่าง (สุริยเทพ จันทรเทพ และเทพ แห่งดวงดาว) ซึ่งร่วมชุมนุมกันในสัทธรรมปุณฑริกสูตร ได้ปรากฏออกมาพร้อม กันเพื่อแสดงความยินดี” พระนิชิเร็นไดโชนินกล่าวว่า “พลังของกฎพุทธธรรมนันเองท่ ี่ ทำ ให้ เทพแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์โคจรรอบทวีปทั้งส” ี่ (ธรรมนิพนธ์ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 685) ขอให้พวกเรามาทำ ให้ชีวิตสอดคล้องกับ ธรรมมหัศจรรย์ อันเป็นจังหวะสูงสุดของสกลจักรวาล และขับขานบทเพลงแห่ง ความปีติยินดีในชีวิต “ทก ๆ วัน ท ุ ก ๆ เดือน ุ ” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 997) การผจญภัยที่ยิ่งใหญ่แห่งการเผยแผ่ธรรมไพศาล คือการผจญภัย ซึ่งความก้าวหน้าในการปฏิวัติชีวิตของเราแต่ละคนส่งผลโดยตรงต่อการนำ ความ สงบสุขและความปลอดภัยมาสู่ชุมชนและสังคมของเรา เมื่อหลายปีก่อน ที่โอกินาวะ สถานที่ที่ข้าพเจ้าได้เริ่มต้น เขียนนวนิยาย ปฏิวัติมนุษย์ ข้าพเจ้าได้เรียกร้องสมาชิกที่โอกินาวะทำ หมู่เกาะอันสวยงามของพวกเขาให้เป็นฮาวายแห่งเอเชีย ปัจจุบัน ข้าพเจ้าได้ยิน ว่า โอกินาวะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวจุดหมายปลายทางที่ทัดเทียมฮาวาย โดย ต้อนรับนักท่องเที่ยวปีละเกือบ 10 ล้านคน
จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 70 10-2566 ก่อร่างสร้างยุคใหม่ นอกจากนี้ ข้าพเจ้ายังรู้สึกยินดีกับข่าวที่ได้รับจากสมาชิกใน อามางะซากิ พื้นที่ซึ่งเป็นผู้นำ ในการเผยแผ่ธรรมไพศาล และมีบทบาทสำ คัญใน คันไซแห่งชัยชนะตลอดกาล เมืองที่เคยขึ้นชื่อว่ามีมลพิษหนักมาก ทว่าเมื่อปีที่ แล้ว อามางะซากิได้รับฉายาใหม่ว่าเป็นสถานที่ที่น่าอยู่ที่สุดในภูมิภาคคันไซ อาจารย์โจเซอิ โทดะ ประธานสมาคมโซคาท่านที่ 2 เคยกล่าวไว้ ว่า “ทกสถานทุท ี่ ี่ผู้ศรัทธาอทิศตนเุพื่อการเผยแผธ่ รรมไพศาลคือดินแดน พระพุทธะ จิตใจของพระนิชิเร็นไดโชนินสถิตอยู่ทนัี่ น่ ” * ขอแบ่งปันข้อความจากธรรมนิพนธ์ของพระนิชิเร็นไดโชนินที่ ข้าพเจ้าหวังว่าทุกท่านจะสลักไว้ในใจอีกครั้งในการเริ่มต้นปีใหม่นี้ ข้าพเจ้ากับ สมาชิกคันไซได้อ่านข้อความนี้ด้วยกันในการประชุมหัวหน้าตำ บล เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1956 ซึ่งเป็นการเริ่มต้นการรณรงค์โอซาก้า1 ครั้งประวัติศาสตร์ จริง ๆ “อาตมาอธิษฐานว่า ไม่ว่าจะเป็นเวลาท ี่ ยากลำบากเพียงใด สัทธรรมปุณฑริกสูตรและนางรากษสีทั้งสิบจะปกปักรักษาพวกท่านทุกคน โดยอธิษฐานอย่างจริงจังราวกับจะก่อไฟจากฟืนที่ เปียกหรือได้รับน้ำจาก พื้นดินทแห้ง ี่ ผาก.” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 444 / ฉบับ ภาษาไทย เล่ม 4 หน้า 123) 1 เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1956 สมาชิกคันไซผนึกกำ ลังร่วมกับ อาจารย์ไดซาขุ อิเคดะในวัยหนุ่ม ซึ่งอาจารย์โจเซอิ โทดะ ประธานสมาคมโซคาท่านที่ 2 ส่งไปเป็นแนวหน้า จนชักชวนแนะนำ พุทธธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนินได้ 11,111 ครอบครัว ในการเลือกตั้งอีก 2 เดือนต่อมา ผู้สมัครรับเลือกตั้งของคันไซที่ได้รับการสนับสนุน จากสมาคมโซคา ชนะการเลือกตั้งเข้าสู่สภาสูง ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดว่าจะเป็นไปได้
46 “จงใช้ยุทธวิธีของสัทธรรมปุณฑริกสูตรก่อนยุทธวิธีอื่นใด” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1001) ขอให้พวกเราแต่ละคนแสดงบทละครที่สร้างแรงบันดาลใจในการ เปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมของเราให้กลายเป็นดินแดนที่สวยงามแห่งสันติภาพ และความเจริญรุ่งเรืองที่ยั่งยืน ณ สถานที่ที่เราตั้งปณิธานว่าจะบรรลุผลสำ เร็จใน ภาระหน้าที่ของตน (จากหนังสือพิมพ์เซเคียว ฉบับวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2019)
ไดโมขุุแห่่งเสีียงคำำรามของราชสีีห์์การปฏิิบััติิที่่มุ่่งสู่่ความสุุขและมีีชััยชนะขั้้นรากฐาน ความศรัทธาคืออีกชื่อหนึ่งของความหวังอันไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีชีวิตที่ปราศจากปัญหาและความทุกข์ ประเด็นคือ เราจะรับมือ บททดสอบที่ถาโถมเข้ามาอย่างไร... กุญแจสู่ชีวิตที่มีความสุขขึ้นอยู่ที่เราจะเลือก ตอบสนองด้วยท่าทีจิตใจเช่นไร ในธรรมนิพนธ์ของพระนิชิเร็นไดโชนินสอนว่า แทนที่จะหนีปัญหา เราควรเผชิญหน้าอย่างกล้าหาญ เพราะนี่คือโอกาสที่จะพัฒนาสภาพชีวิตของ เรา ดังเช่น หลักธรรมเรื่อง “กิเลสเท่ากับโพธญิาณ” สอนว่า แทนการตัดกิเลส ซึ่งเป็นแรงกระตุ้นจากความหลงที่ก่อให้เกิดความทุกข์ เราสามารถใช้สิ่งนี้เพื่อนำ ไปสู่การรู้แจ้ง หลักธรรมเรื่อง “การเปลี่ยนพิษเป็นยา” สอนว่า เราสามารถเปลี่ยน ความทุกข์ (พิษ) ให้เป็นความสุข (ยา) ส่วนหลักธรรมเรื่อง “การเปลี่ยนกรรม หนักให้ได้รับโดยเบา” สอนว่า ผลสนองไม่ดีที่เราต้องได้รับเนื่องจากกรรมชั่วที่ สร้างไว้ในอดีตชาติ จะปรากฏออกมาโดยเบา โดยเน้นความสำ คัญของการเปลี่ยน ชะตากรรมในชาตินี้ อาจารย์อิเคดะยกหลักธรรมดังกล่าวเพื่อย้ำ ว่า ยิ่งประสบกับความ ทุกข์มากเพียงใด ก็ยิ่งสามารถเปลี่ยนเป็นความปีติยินดีและความสุขมากขึ้นเพียง นั้น ด้วยการปฏิบัติพุทธธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนินอย่างเข้มแข็ง (จากหนังสือชุด ปัญญาเพื่อสรรค์สร้างความสุขและสันติภาพ ตอนที่ 1 “ความสุข” หน้า 124 - 125) ‘ ’
สารบัญ บทบรรณาธิการของอาจารย์อิเคดะ มาสร้างบทเพลงแห่งชัยชนะ 3 ให้ก้องกังวานจากตำบลของเรา ธรรมนิพนธ์ การก่อตั้งคำ สอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ 9 ความคิดคำ นึงเกี่ยวกับ “ปฎิวัติมนุษย์-ใหม่” บทที่ 83) เสียงที่เป็นอมตะของธอโร 17 โลกแห่งธรรมนิพนธ์ บทสนทนาเกี่ยวกับศาสนาแห่งมนุษยนิยม บทที่ 16) “3 กรณีที่ทำ ให้พระนิชิเร็นไดโชนิน 25 ได้รับชื่อเสียงเลื่องลือ” และคำ พยากรณ์ที่ปรากฏเป็นจริง (ต่อ) ก่อร่างสร้างยุคใหม่ จงทำ ให้ดอกไม้แห่งการสนทนาบานสะพรั่ง 45 ในชุมชนของเราและทั่วโลก 1 2 3 4 5
2 สมาคมสร้้างคุุณค่่าในประเทศไทย email: [email protected] www.sgt.or.th บรรณาธิิการ นวรััตน์์ ชิิโนมีี กองบรรณาธิิการ เรืืองระวีี ไชยพููนพััฒน์์ พััชรีี โพธิิพััฒน์์ธนากร ณััฐพร งามสิิ ริิ กุุล ภาษาญี่่�ปุ่่�น เพีียงตา หลิิมไชยกุุล อนงค์์นาถ มโนจุุ รีีหกุุล อาคิิโกะ โฮโซดะ โยโกะ โอดะ สมพร เจนจารุุ พัันธุ์์กุุล ภาษาอัังกฤษ หทััยรััตน์์ แซ่่ จึึง ศศมน โพธิิ พััฒน์์ธนากร ทิิพย์์ สุุดา บุุนฑารัักษ์์ ออกแบบสร้้างสรรค์์ กุุลลดา อััศวฉััตรโรจน์์ พิิสููจน์์ อัักษร วรรณีี สถาพรพิิชญ์์ผู้้จััดการณริินทร์์ ลััทธยาพร สงวนลิิขสิิทธิ์์�โดยสมาคมสร้้างคุุณค่่าในประเทศไทย ISSN 2586-8675
บทบรรณาธิิการของ อาจารย์์ อิิเคดะ (ในวารสารไดเบีียะขุุเร็็งเงะ)
4 ‘ ’ มาสร้้างบทเพลงแห่่งชััยชนะ ให้้ก้้องกัังวานจากตำำบลของเรา ใต้ฐานตู้พระในวิหารมหาปณิธานการเผยแผ่ธรรมไพศาล มีหินที่รวบรวมมาจาก 192 ประเทศและเขตการปกครอง และจากแต่ละจังหวัด 47 จังหวัดในประเทศญี่ปุ่น อีกไม่นานก็จะเป็นวาระครบ 10 ปี การก่อสร้างวิหารแล้วเสร็จ พระ นิชิเร็นไดโชนินเขียนว่า“ต้องมสิีงจำ่เป็น 3 ประการ คือ อาจารย์ทด ี่ ีผู้ศรัทธา ท ี่ ดี และคำสอนท ี่ ดี ก่อนที่คำอธิษฐานจะบรรลุผล และภัยพิบัติจะถูกขจัด ออกจากแผ่นดิน” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 880)ช่วงทศวรรษ ท ี ่ผ ่านมาพวกเราสมาคมโซคาได ้สล ักถ ้อยค ำ นี้ไว้ในจิตใจ ขณะท ี ่ก ้าวเด ินบน เส้นทางแห่งอาจารย์กับศิษย์และปฏิบัติตามคำ สอนของพระพุทธะแห่งสมัย ธรรมปลายด้วยความเลื่อมใสศรัทธาจนสร้างความก้าวหน้าอันทรงพลังในการ ท ำ ให ้ค ำ อธิษฐานของแต่ละคนบรรลุผลและเผยแผ่ธรรมมหัศจรรย์ด้วยความ เมตตากรุณาในดินแดนแห่งภาระหน้าที่ของพวกเรา พลังขับเคลื่อนที่อยู่เบื้องหลังสิ่งนี้คือระบบการตำ บลของสมาคม โซคาอย่างไร้ข้อกังขาข้าพเจ้าสวดมนต์ด้วยความเคารพและขอบคุณอย่างสุดซึ้ง ต่อสมาชิกครอบครัวโซคาในระบบการตำ บลท ั ่วประเทศญ ี ่ป ุ ่นและท ั ่วโลกซ ึ ่งม ี หัวหน้าตำ บลชายและหัวหน้าตำ บลหญิงเป็นผู้นำ แนวหน้า ข้าพเจ้าอยากฉลอง ทศวรรษแห่งชัยชนะในความสำ เร็จอันงดงามของแต่ละตำ บลร่วมกับทุกท่าน
5 จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 บทบรรณาธิการของอาจารย์อิเคดะ ในธรรมน ิพนธ ์ฉบ ับหนึ ่งพระน ิช ิเร ็นไดโชน ินแสดงความคาดหว ัง จากใจว่าจะได้พบกับพี่น้องอิเคงามิอีกครั้งว่า“[ณ เวลานั้น] อาตมาคงจะปลื้มปีติ จนพูดไม่ออกเป็นแน่” (ธรรมนิพนธ์ ฉบับปรับปรุงใหม่ หน้า 1498) นี่แสดงให้เห็นว่า ท่านเห็นคุณค่าของการได้พบปะกับลูกศิษย์มากเพียงใด ประชุมสนทนาธรรม ตำ บลของพวกเราก็แผ่ซ่านไปด้วยเจตนารมณ์ของความใส่ใจและความห่วงใย ของพระนิชิเร็นไดโชนิน ที่คันไซในช่วงบุกเบิกการเคลื่อนไหวของพวกเรา หัวหน้าตำ บลหญิง ที่ได้รับแต่งตั้งใหม่ถามข้าพเจ้าอย่างจริงจังว่าเธอควรปฏิบัติหน้าที่ในความ รับผิดชอบใหม่อย่างไร ก่อนอื่นข้าพเจ้ากล่าวขอบคุณและยกย่องความพากเพียร ทุ่มเททั้งหมดของเธอและบอกกับเธอว่าไม่จำ เป็นต้องทำ อะไรแตกต่างไปจากปกติ แค่สวดไดโมขุ อธิษฐานเพื่อความสุขของสมาชิกแต่ละคน และส่งเสริมกำ ลังใจ พวกเขาอย่างอารีและใส่ใจ การทำ เช่นนี้จะทำ ให้ท่าทีจิตใจเดียวกันนั้นแผ่ขยาย ไปทั้งตำ บล นี่คือความหมายของ “ร่างกายกับจิตใจในหนึ่งขณะจิตของเรา แผ่ซ่านไปทั่วทั้งโลกแห่งปรากฏการณ์” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาไทย เล่ม 3 หน้า 366)1 ข้าพเจ้าขอให้เธอส่งเสริมการเผยแผ่ธรรมไพศาลด้วยความมั่นใจและ ความกล้าหาญโดยเริ่มด้วยการส่งเสริมกำ ลังใจและพูดคุยกับผู้คนที่อยู่ตรงหน้า รอบตัวเธอ ส่วนคาถาประพันธ์ของสัทธรรมปุณฑริกสูตร “บทการหยั่ง อายุกาลฯ” ซ ึ ่งพวกเราสวดท ่องในการท ำ วัตรจบท้ายด้วยถ้อยคำ ที่แสดงถึง 1 ถ้อยคำ ของพระมหาธรรมาจารย์เมียวลัก ในอธิบายประกอบ “บทนิพนธ์มหาสมถวิปัสสนา”
6 สิ่งที่พระพุทธะคิดคำ นึงหรือห่วงใยอยู่เสมอว่า ตลอดเวลา เราคิิดกัับตััวเองว่่า ทำำ อย่่างไรเราจึึงจะสามารถทำำ ให้้ปวงสรรพสััตว์์ ได้้รัับการเข้้าสู่่มรรคอัันสููงสุุด และได้้รัับกายของพระพุุทธะโดยเร็็ว2 (สััทธรรมปุุณฑริิกสููตร ฉบัับภาษาไทย บทที่่� 16 หน้้า 384) อาจารย์โจเซอิ โทดะ อาจารย์ผู้มีพระคุณของข้าพเจ้าได้อ้างถึง ข้อความนี้เมื่อท่านประกาศว่า ความปรารถนาที่จะนำ ประชาชนทั้งหมดสู่ ความสุขเป็นความคิดคำ นึงที่พวกเราในฐานะสมาชิกสมาคมโซคามีร่วมกับ พระนิชิเร็นไดโชนินพระพุทธะแห่งสมัยธรรมปลาย ขอให้ทำ วัตรทุกวันด้วยท่าทีจิตใจว่าเรากำ ลังกำ หนดความตั้งใจ ใหม่ ณ วิหารมหาปณิธานการเผยแผ่ธรรมไพศาล ขอให้สวดมนต์เพื่อความสุข ของสมาชิกทั้งหมดในตำ บลของเราและความสุขของมวลมนุษยชาติ อีกทั้ง อธิษฐานให้มีสันติภาพและความรุ่งเรืองในชุมชนของเราด้วยการเผยแผ่หลักธรรม ที่เคารพศักดิ์ศรีชีวิตของพุทธธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนิน จงสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวแห่งเสียงคำ รามของราชสีห์ที่ หลอมรวมกับมหาปณิธานเพื่อการเผยแผ่ธรรมไพศาล พร้อมกับส่องแสงแก่โลก ของเราและอนาคตด้วยแสงเจิดจรัสของธรรมมหัศจรรย์ 2 ในบทสวดมนต์ทำ วัตรคือข้อความว่า “ไม จี ซา เซ เน็น อี งา เรียว ชู โจ โถะกุ นิว มู โจ โด โสะกุ โจ จู บุด ชิน”
7 จุลสารรายเดือน ฉบับที่ 71 11-2566 บทบรรณาธิการของอาจารย์อิเคดะ สมาชิิก ผู้้สููงส่่งของพวกเรายิินดีีปรีีดาและเริิงระบำำ โดยรู้้ว่่าหลัักธรรมแห่่ง การ “ปรากฏขึ้้�นมาจากพื้้�นโลก” 3 มีีชีีวิิตอยู่่ในตำำบลของตน บุุญกุุศลบานสะพรั่่�ง (จากบทบรรณาธิการ วารสารไดเบียะขุเร็งเงะ ฉบับเดือนตุลาคม ค.ศ. 2023) 3 ใน “ธรรมนิพนธ์เรื่องลักษณะที่เป็นจริงของปรากฏการณ์ทั้งหลาย” พระนิชิเร็นไดโชนินเขียนว่า “ตอนแรกนิชิเร็นคนเดียวสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียว แต่แล้ว 2 คน 3 คน และ100 คนก็ติดตามมาสวดและสอนผู้อื่น การเผยแผ่ธรรมจะแผ่ขยายออกไปลักษณะนี้เช่นกันในอนาคต นี่มิใช่ความหมายของ ‘ปรากฏขึ้นมาจากพื้นโลก’ ดอกหรือ” (ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาไทย เล่ม 3 หน้า 411 - 412)
8 ธรรมนิิพนธ์์