EDITED_220223_BUKU PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH ISBN 2022

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 93 Berapa tahun data yang akan dibentangkan dalam profil? Apakah soalan khusus untuk perancangan pencegahan dan penjagaan yang perlu ditangani oleh profil ini? Contoh: keperluan khas penduduk yang berisiko menggunakan dadah trend yang boleh dikenalpasti menetapkan keutamaan untuk perkhidmatan pencegahan dan penjagaan di kalangan penduduk yang diberi keutamaan Apakah sumber – masa, kakitangan dan dana – tersedia untuk membangunkan profil Apakah sumber maklumat yang diperlukan untuk menjawab soalan profil? Apakah data yang tersedia untuk menambah data pengawasan yang menggambarkan populasi pengguna dadah? Apakah maklumat yang sudah tersedia? Maklumat lanjut, yang sedia ada, mungkin membolehkan skop yang lebih luas (2) MENENTUKAN KANDUNGAN DAN ORGANISASI PROFIL Untuk berguna bagi perancangan pencegahan dan penjagaan, profil penuh harus menjawab beberapa soalan teras: 1. Apakah ciri sosio-demografi penduduk umum di kawasan perkhidmatan anda? 2. Apakah skop penagihan di kawasan perkhidmatan anda? 3. Apakah penunjuk risiko penggunaan dadah dalam populasi yang diliputi oleh kawasan perkhidmatan anda Bahagian Profil dan Organisasi Seperti mana-mana dokumen yang baik, profil yang teratur dibahagikan kepada bahagian logik: a) Tajuk Utama (Front Matter) b) Pengenalan c) Badan d) Lampiran e) Kandungan belakang yang lain (a) Tajuk Utama Tajuk utama hendaklah terdiri daripada yang berikut: Penyumbang, senarai yang termasuk nama penulis dan orang lain yang bekerja pada profil tersebut Singkatan, senarai nama yang dipendekkan untuk istilah dan organisasi yang muncul dalam profil Ringkasan eksekutif, sinopsis kandungan profil (permulaan profil, tetapi elemen terakhir yang perlu anda tulis) Jadual kandungan, senarai, dan nombor halaman untuk, topik, jadual dan rajah (b) Pengenalan Pengenalan mestilah mengandungi perkara berikut: Latar belakang tentang sejarah dan tujuan profil Penerangan umum sumber data dan kekuatan serta batasannya untuk memastikan pengguna memahami perkara yang boleh dan tidak boleh dijelaskan oleh profil Penerangan keseluruhan tentang kekuatan dan had profil Sumber maklumat lain di luar profil – memuatkan profil ke artikel lain, laporan, karya diterbitkan yang merangkumi data dari bidang kuasa anda (c) Badan Badan profil termasuk soalan dan data yang menjawab soalan

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 94 Data biasanya dibentangkan dalam jadual, graf, carta pai atau peta. Pembentangan ini harus disertakan dengan naratif yang menerangkan dan mengembangkan data (d) Appendik & (e) hal-hal lain Kandungan belakang hendaklah terdiri daripada yang berikut: Lampiran mengandungi maklumat tentang sumber data, dokumentasi sokongan dan borang maklum balas untuk pengguna akhir melengkapkan dan kembali kepada pengarang Kandungan belakang lain (sebagai tambahan kepada lampiran) termasuk item seperti glosari dan senarai rujukan atau bacaan yang dicadangkan (3) PROSES PEMBANGUNAN Cadangan proses pembangunan 1 Dengan kerjasama kakitangan pengawasan negeri dan tempatan, dan kumpulan perancangan pencegahan/penjagaan, tentukan keperluan khusus dan unik kumpulan perancangan. Tentukan sempadan dan skop profil. Wujudkan mekanisme untuk memastikan kerjasama sepanjang proses 2 Dapatkan data teras dan tambahan, tentukan mana antara data ini untuk disertakan dalam analisis 3 Menganalisis dan mentafsir data 4 Mempersembahkan data dalam format yang mesra pengguna 5 Buat kesimpulan keseluruhan dan tulis naratif yang berkesan dan berguna 6 Tulis bahagian yang tinggal dan susun profil ketagihan yang lengkap 7 Sediakan persembahan yang jelas untuk khalayak yang sesuai Beberapa petua tambahan untuk membantu memastikan proses pembangunan profil berjaya: menyedari bahawa proses itu adalah usaha kumpulan; ia tidak boleh dilakukan oleh seorang menjangkakan bahawa kakitangan yang setara sepenuh masa akan memerlukan sekurang-kurangnya beberapa bulan untuk melengkapkan profil mempunyai orang yang berpengetahuan dengan kepakaran teknikal mengenai sumber data tempatan menyemak dan membaca pruf dokumen buat rancangan penyebaran dengan baik sebelum profil anda lengkap dan sedia untuk diedarkan (4) MENDAPATKAN DATA PROFIL Pertimbangan data am – untuk menyemak data dan sumber data yang mungkin anda gunakan dalam profil ketagihan: Kelengkapan data – sejauh manakah bilangan kes dadah yang dilaporkan mencerminkan bilangan sebenar orang yang telah menggunakan/menyalahgunakan dan dengan itu layak untuk dilaporkan Perwakilan data – sejauh mana ciri-ciri daripada sumber data sepadan dengan ciri-ciri keseluruhan populasi Umur data – berapa umur data yang akan digunakan untuk analisis? Ketepatan garis masa data – berapa lamakah kelewatan pelaporan antara diagnosis ketagihan dan laporan kepada organisasi? Penanda pengganti, atau proksi, – pembolehubah proksi digunakan sebagai penanda untuk pembolehubah lain apabila perkara yang kita benar-benar ingin ukur terlalu sukar untuk diukur secara langsung Kebolehpercayaan data – sejauh manakah tepat dan lengkap data tersebut? Nombor kecil – bilangan kes yang kecil perlu ditafsirkan dengan berhati-hati kerana perubahan mutlak yang kecil dalam bilangan kes boleh menghasilkan perubahan relatif atau berkadar yang besar dalam kadar yang mungkin disalahtafsirkan oleh

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 95 pengguna akhir – cth. kadar yang dikira pengangka bentuk yang lebih kecil daripada 12 hendaklah dilambangkan dalam nota kaki sebagai tidak boleh dipercayai (5) ANALISIS DAN TAFSIRAN Mengumpul dan membentangkan data dadah hanyalah sebahagian daripada tugas Berguna untuk merancang kumpulan dan lain-lain, data mesti dianalisis dan ditafsirkan Analisis ialah aplikasi logik untuk memahami dan mencari makna dalam data. Ia melibatkan mengenal pasti corak yang konsisten dan meringkaskan butiran yang berkaitan. Tujuan analisis adalah untuk Mengenal pasti populasi yang menggunakan dadah dan menerangkan ciri utama mereka Memahami trend dan kesan ketagihan dalam kawasan perkhidmatan Mengenal pasti kumpulan atau populasi yang berisiko menggunakan/penyalahgunaan dadah, dan keperluan pencegahan mereka Mengenal pasti populasi yang baru muncul dan keperluan mereka MELENGKAPKAN PROFIL 1. Menjadikan profil anda mesra pengguna 2. Menulis naratif anda 3. Menyebarkan profil anda (1) MENJADIKAN PROFIL ANDA MESRA PENGGUNA Susun profil dalam urutan logik, menggunakan bahagian yang diterangkan sebelum ini Bentangkan data anda dalam jadual dan rajah yang jelas dan mudah difahami (graf, carta, peta) Terangkan data anda dalam naratif yang teratur, menggunakan bahasa yang lugas dan mudah difahami Membentangkan Data Anda Merumuskan data anda dan membentangkannya dalam jadual atau rajah adalah penting untuk profil yang berkesan kerana data mentah sukar untuk: faham bayangkan agregat digunakan dalam mengesan trend Jadual dan rajah boleh digunakan untuk meringkaskan dan memaparkan data yang kompleks dengan jelas dan berkesan, dan boleh menekankan perkara tertentu Ia membolehkan anda mengenal pasti dan mempersembahkan pengedaran, arah aliran dan hubungan antara data Jadual dan angka yang direka bentuk atau dilaksanakan dengan buruk boleh mengelirukan pengguna atau mengalih perhatian mereka daripada mesej anda Jadual mungkin satu-satunya format pembentangan yang diperlukan apabila data adalah sedikit dan perhubungan adalah mudah (nilai tepat adalah penting) Angka (graf garis dan bar, carta pai) lebih masuk akal untuk arah aliran dan untuk membandingkan populasi, seperti populasi yang dipecahkan kepada subset, kumpulan umur dan sebagainya. Pertimbangan Penting Membentangkan Data Garis panduan berikut digunakan untuk semua bantuan grafik: Jadual/rajah harus menjadi sebahagian daripada teks - harus menyampaikan satu perkara utama Jadual/angka hendaklah menerangkan siapa, apa, bila, dan di mana data anda Pertimbangkan bilangan jadual dan rajah dalam profil

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 96 Untuk angka, tulis label yang jelas dan konsisten, dan labelkan semua elemen untuk mengelakkan salah faham Elakkan kekeliruan – masukkan hanya perkara yang anda perlukan untuk menyampaikan perkara itu Mengekalkan skala dan imbangan dengan mengekalkan lebar dan tinggi jadual atau rajah dalam perkadaran Tulis tajuk yang jelas dan padat Garis panduan berikut digunakan untuk semua bantuan grafik: Namakan sumber data anda. Bincangkan perkara utama jadual atau rajah dalam teks anda Pertimbangkan cara salinan profil akan dihasilkan (fotostat atau dicetak – berwarna) Pertimbangkan keutamaan kumpulan perancangan anda – perkara yang mereka suka melihat data yang dibentangkan (2) MENULIS NARATIF ANDA Membentangkan data tanpa penjelasan dan tafsiran yang berkesan selalunya mengehadkan kejelasan dan kemesraan pengguna sesuatu profil Naratif anda adalah penting dalam membantu pengguna memahami dan mentafsir data yang anda bentangkan tentang dadah di kawasan perkhidmatan anda dan dalam membantu mereka menggunakan data dengan sewajarnya untuk merancang program pencegahan dan pengawasan Elemen penulisan berkesan Kenali penonton anda Tumpukan naratif anda pada penemuan supaya tujuannya jelas dan ia menangani soalan khusus dan keperluan pengguna akhir tertentu Menulis dengan jelas, menggunakan perkataan yang konkrit, biasa dan bahasa yang kuat dan aktif Ketahui Audien Anda Penulisan yang baik adalah berpusatkan pembaca, bukan berpusatkan penulis Mulakan dengan menilai khalayak anda Siapa yang akan membaca profil? Bagaimana saya akan menerangkan profesional mereka, pandangan mereka tentang ketagihan, dan kebiasaan mereka dengannya? Sejauh mana mereka sudah tahu tentang dadah? Apakah perkara paling penting yang mereka akan cari dalam profil? Bagaimana mereka akan menggunakan maklumat dalam profil? Fokus Naratif Anda Terhadap Keperluan Pengguna Profil disediakan untuk proses perancangan – oleh itu, profil anda perlu ditumpukan pada penggunaan data Anda juga perlu menerangkan kesimpulan anda dengan teliti dan jelas untuk meminimumkan kemungkinan pengguna akan menyalahtafsirkannya Buat profil anda supaya ia membolehkan kumpulan perancangan untuk menetapkan keutamaan dalam kalangan penduduk bersedia untuk penilaian keperluan dan untuk analisis jurang dalam pencegahan dan pengawasan tetapkan keutamaan antara intervensi Menulis dengan Jelas Penulisan yang baik adalah lurus dan mudah diikuti Idea mengalir secara logik antara satu sama lain Pembaca tidak perlu berhenti dan bertanya, "sekarang, apakah maksudnya?"

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 97 Mereka harus sampai ke penghujung dokumen dengan pemahaman yang jelas tentang perkara utama pengarang dan kesimpulan yang harus mereka buat daripada maklumat yang dibentangkan. Ahli perancang perlu memahami naratif dan pembentangan data jika mereka ingin membuat keputusan yang baik tentang perkhidmatan pencegahan dan penjagaan Bagaimana untuk mengelakkan beberapa perangkap biasa dalam dokumen profil Elakkan jargon dan istilah yang terlalu teknikal Eja singkatan – pada penggunaan pertama Gunakan suara aktif, bukan pasif Mengungkap kata kerja yang tersekat Tersekat: pengumpulan data berlaku sepanjang tahun Terbongkar: agensi mengumpul data sepanjang tahun Elakkan pembinaan "ada" dan "ada". Bersikap eksplisit (3) MENYEBARKAN PROFIL ANDA Penulis profil harus memastikan bahawa profil yang lengkap disebarkan oleh agensi kepada ahli kumpulan perancang pencegahan Profil adalah langkah pertama dalam proses perancangan untuk kedua-dua kumpulan pencegahan dan pengawasan Kumpulan menggunakan profil untuk memeriksa keperluan sumber bagi populasi yang diterangkan dalam profil Menyebarkan Profil Anda untuk Tujuan Lain Anda mungkin ingin mengedarkan profil anda kepada pemegang kepentingan utama yang lain. Beberapa cadangan untuk melakukan ini dengan jayanya: Bangunkan rancangan penyebaran lebih awal daripada penerbitan akhir Sebarkan profil secara meluas, di bawah nama, atau dengan surat lamaran daripada pegawai terkenal Siarkan profil di tapak web agensi Tarik perhatian individu dan agensi yang berkaitan kepada ketersediaan profil dalam talian Hantarkan salinan cetak apabila perlu berbuat demikian Buat pembentangan kepada agensi pusat, kumpulan penyedia, penonton universiti dan lain-lain

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 98

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 99 Rujukan 1. Buku Dasar Dadah Negara 2017 2. Buku Mengenali Dadah: Rawatan, Pencegahan & Undang-Undang, Terbitan Aadk, 2009. Percetakan Nasional Malaysia Berhad 3. https://www.google.com/search?q=definisi+konsep+pdf&oq=&aqs=chrome.0.69i59i450 l7.1016939959j0j15&sourceid=chrome&ie=UTF-8 4. https://ms.encyclopedia-titanica.com/significado-de-concepto 5. https://www.slideshare.net/tamilselvy/21-pengertian-falsafah- pengenalan?next_slideshow=1 6. Buku Rawatan dan Pemulihan Dulu & Kini, AADK 2008. 7. James J. Nolan, III, Division of Sociology and Anthropology, West Virginia University, USA. Norman Conti, Department of Sociology, Duquesne University, USA. Jack McDevitt, College of Criminal Justice at Northeastern University, USA. Correspondence to: James J. Nolan III, Division of Sociology & Anthropology, School of Applied Social Sciences, West Virginia University, 307 Knapp Hall, Morgantown, WV 26506, USA. E‐mail: [email protected] 8. https://popcenter.asu.edu/sites/default/files/library/reading/PDFs/scp2_intro.pdf 9. Shariati, Auzeen & Guerette, Rob. Preventing Crime and Violence, Situational Crime Prevention (2017) [accessed December 2019] https://www.researchgate.net/publication/311251189_Situational_Crime_Prevention 10. Freilich, Joshua & Newman, Graeme. Oxford Research Encyclopedia of Criminology, Situational Crime Prevention (2017) [accessed December 2019] https://oxfordre.com/criminology/view/10.1093/acrefore/9780190264079.001.0001/acref ore-9780190264079-e-3

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 100 5 PENJELASAN PERANG TERHADAP DADAH – PENGALAMAN AGENSI PENGUATKASAAN DADAH AMERIKA SYARIKAT (DEA) 5 Amerika Syarikat telah melakukan kempen memerangi dadah peringkat global selama beberapa dekad. Tetapi apabila populasi penjara dan kos kewangan meningkat dan keganasan berkaitan dadah di seluruh dunia berterusan, penggubal undang-undang dan pakar sedang mempertimbangkan semula jika potensi manfaat perang dadah benar-benar berbaloi dengan banyak kelemahannya. Apakah Perang Terhadap Dadah? Pada tahun 1970-an, Presiden Richard Nixon secara rasmi melancarkan perang terhadap dadah untuk membasmi penggunaan dadah terlarang di Amerika Syarikat. "Jika kita tidak boleh memusnahkan ancaman dadah di Amerika, maka ia pasti akan memusnahkan kita pada masanya," kata Nixon kepada Kongres pada 1971. "Saya tidak bersedia untuk menerima alternatif ini." Dalam beberapa dekad yang akan datang, terutamanya di bawah pentadbiran Reagan, apa yang diikuti ialah peningkatan usaha tentera dan polis global terhadap dadah. Tetapi dalam proses itu, perang dadah membawa kepada akibat yang tidak diingini yang telah membiak keganasan di seluruh dunia dan menyumbang kepada pemenjaraan besar-besaran di Amerika Syarikat, walaupun ia telah menjadikan dadah kurang mudah diakses dan mengurangkan tahap potensi penyalahgunaan dadah. Gambar: Presiden Nixon, Hulton Archive via Getty Images Presiden Nixon melancarkan perang terhadap dadah pada masa Amerika Syarikat berada dalam keadaan histeria atas penggunaan dadah yang meluas. Penggunaan dadah telah menjadi popular secara umum dan berleluasa pada tahun 1960-an disebabkan sebahagiannya didorong oleh gerakan kontra budaya, dan ramai rakyat Amerika Syarikat merasakan bahawa penggunaan dadah telah menjadi ancaman serius kepada negara dan kedudukan moralnya. Sepanjang empat dekad yang lalu, AS telah memberikan komitmen lebih daripada satu trilion USD untuk memerangi dadah. Tetapi tindakan keras itu dalam beberapa cara gagal menghasilkan hasil yang diingini: Penggunaan dadah kekal sebagai masalah yang sangat serius di Amerika Syarikat, walaupun perang dadah telah menjadikan bahan ini kurang 5 German [email protected]@vox.com Updated May 8, 2016, 1:21pm EDT, https://www.vox.com/2016/5/8/18089368/war-on-drugs-marijuana-cocaine-heroin-meth

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 101 mudah diakses. Perang dadah juga membawa kepada beberapa - beberapa yang tidak diingini - akibat negatif, termasuk tekanan besar pada sistem keadilan jenayah Amerika Syarikat dan percambahan keganasan berkaitan dadah di seluruh dunia. Semasa Nixon memulakan perang moden terhadap dadah, Amerika mempunyai sejarah panjang cuba mengawal penggunaan ubat-ubatan tertentu. Undang-undang yang diluluskan pada awal abad ke-20 cuba menyekat pengeluaran dan penjualan dadah. Sebahagian daripada sejarah ini diwarnai oleh isu perkauman dan mungkin akibatnya, paling sukar perang terhadap dadah telah lama melanda kelompok komuniti minoriti. Sebagai tindak balas kepada kegagalan dan akibat yang tidak diingini, ramai pakar dasar dadah dan ahli sejarah telah meminta pembaharuan: tumpuan yang lebih besar pada pemulihan, penyahjenayah (dekriminalisasi) dadah dan bahan terlarang pada masa ini, dan juga pengesahan semua dadah. Persoalan dengan dasar ini, seperti perang dadah secara lebih meluas, adalah sama ada risiko dan kos berbaloi dengan faedahnya. Dasar dadah sering digambarkan sebagai memilih antara sekumpulan pilihan yang buruk atau biasa-biasa, dan bukannya mencari penyelesaian yang sempurna. Dalam kes perang terhadap dadah, persoalannya ialah sama ada kelemahan sebenar larangan - penangkapan yang lebih berunsur perkauman, keganasan berkaitan dadah di seluruh dunia dan kos kewangan - berbaloi dengan potensi keuntungan daripada mengharamkan dan diharapkan dapat menekan penyalahgunaan dadah dalam Amerika Syarikat. Adakah Perang Terhadap Dadah Berjaya? Matlamat perang terhadap dadah adalah untuk mengurangkan penggunaan dadah. Matlamat khusus adalah untuk memusnahkan dan menghalang perdagangan dadah antarabangsa – menjadikan dadah lebih terhad dan mahal, dan oleh itu menjadikan tabiat dadah di Amerika Syarikat tidak mampu dibeli. Dan walaupun beberapa data menunjukkan dadah semakin murah, pakar dasar dadah secara amnya percaya bahawa perang dadah tetap menghalang beberapa penyalahgunaan dadah dengan menjadikan bahan itu kurang mudah diakses. Harga kebanyakan ubat-ubatan dadah, seperti yang dijejaki oleh Pejabat Dasar Kawalan Dadah Kebangsaan, telah menjunam. Antara 1981 dan 2007, harga median pukal heroin turun kira-kira 93 peratus, dan harga pukal median serbuk kokain turun kira-kira 87 peratus. Antara 1986 dan 2007, harga pukal median kokain retak turun sekitar 54 peratus. Sementara itu, harga meth dan ganja sebahagian besarnya kekal stabil sejak 1980-an.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 102 Median Harga Pukal Heroin Tulen Per Gram Kebanyakan perkara ini dijelaskan oleh apa yang dikenali sebagai kesan belon: Memusnahkan dadah di satu kawasan tidak semestinya mengurangkan bekalan keseluruhan dadah. Sebaliknya, pengeluaran dan pengedaran dadah beralih ke tempat lain, kerana perdagangan dadah sangat menguntungkan sehingga seseorang akan sentiasa mahu mengambilnya – terutamanya di negara yang perdagangan dadah mungkin merupakan satu- satunya peluang ekonomi dan kerajaan tidak akan cukup kuat untuk menyekat perdagangan dadah. Kesan belon telah didokumenkan dalam beberapa keadaan, termasuk Peru dan Bolivia ke Colombia pada 1990-an, Antilles Belanda ke Afrika Barat pada awal 2000-an, dan Colombia dan Mexico ke El Salvador, Honduras, dan Guatemala pada 2000-an dan 2010-an. Adakalanya, perang dadah telah gagal untuk mengurangkan pengeluaran sama sekali, seperti di Afghanistan. Amerika Syarikat membelanjakan kira-kira $7.6 bilion USD antara 2002 dan 2014 untuk membanteras candu di Afghanistan, di mana sebahagian besar bekalan heroin dunia berasal. Di sebalik usaha itu, penanaman tanaman poppy candu Afghanistan mencapai rekod tertinggi pada 2013. Dari segi permintaan, penggunaan dadah terlarang telah berubah-ubah secara mendadak sejak perang dadah bermula. Tinjauan Monitoring the Future Survey, yang menjejaki penggunaan dadah terlarang dalam kalangan pelajar sekolah menengah, menawarkan proksi yang berguna: Pada tahun 1975, empat tahun selepas Presiden Richard Nixon melancarkan perang terhadap dadah, 30.7 peratus warga emas sekolah menengah dilaporkan menggunakan dadah pada bulan sebelumnya. Pada tahun 1992, kadarnya ialah 14.4 peratus. Pada 2013, ia kembali sehingga 25.5 peratus. Peratus Pelajar Senior Sekolah Tinggi Dilaporkan Menggunakan Dadah Terlarang Pada Bulan Berikutnya Namun, larangan dadah berkemungkinan menjadikan dadah sukar diakses berbanding jika ia sah di sisi undang-undang. Kajian 2014 oleh Jon Caulkins, pakar dasar dadah di Carnegie Mellon University, mencadangkan larangan melipatgandakan harga dadah keras (hard drugs) seperti kokain sebanyak 10 kali ganda. Dan ubat-ubatan dadah terlarang jelas tidak boleh didapati melalui cara yang mudah – seseorang tidak boleh hanya masuk ke CVS dan membeli heroin. Jadi perang dadah berkemungkinan menghentikan beberapa penggunaan dadah: Caulkins menganggarkan bahawa penggunaan dadah secara sah boleh menyebabkan penyalahgunaan dadah keras menjadi tiga kali ganda, dan dijangka ia boleh meningkat lebih tinggi. Tetapi terdapat juga bukti bahawa perang dadah terlalu menghukum: Kajian 2014 dari Peter Reuter di Universiti Maryland dan Harold Pollack di Universiti Chicago mendapati tiada bukti yang baik bahawa hukuman yang lebih keras atau usaha penghapusan bekalan yang

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 103 lebih tegas dapat melakukan kerja yang lebih baik menolak akses kepada dadah dan penyalahgunaan bahan daripada hukuman yang lebih ringan. Jadi meningkatkan hukuman berat tidak banyak membantu untuk memperlahankan aliran dadah. Sebaliknya, sebahagian besar pengurangan kebolehcapaian daripada perang dadah nampaknya disebabkan oleh fakta mudah bahawa dadah adalah haram, yang dengan sendirinya menjadikan dadah lebih mahal dan sukar diakses dengan menghapuskan jalan ke arah pengeluaran dan pengedaran besar- besaran. Persoalannya ialah sama ada kemungkinan potensi pengurangan penggunaan dadah berbaloi dengan kelemahan yang datang dalam bidang lain, termasuk sistem keadilan jenayah yang tegang dan percambahan keganasan global yang didorong oleh pasaran dadah haram. Jika perang dadah telah gagal mengurangkan penggunaan, pengeluaran dan pengedaran dadah dengan ketara, maka mungkin ia tidak berbaloi dengan kos ini, dan pendekatan baharu adalah lebih baik. Bagaimanakah Amerika Syarikat Memutuskan Ubat-Ubatan Dadah Yang Dikawal Atau Diharamkan? Amerika Syarikat menggunakan apa yang dipanggil sistem penjadualan dadah. Di bawah Akta Bahan Terkawal (Controlled Bahances Act), terdapat lima kategori bahan terkawal yang dikenali sebagai jadual, yang menimbang nilai perubatan dan potensi penyalahgunaan dadah. Nilai perubatan biasanya dinilai melalui penyelidikan saintifik, terutamanya ujian klinikal berskala besar yang serupa dengan yang digunakan oleh Pentadbiran Makanan dan Ubat (Food and Drug Administration) untuk farmaseutikal. Potensi penyalahgunaan tidak ditakrifkan dengan jelas oleh Akta Bahan Terkawal, tetapi bagi kerajaan persekutuan, penyalahgunaan ialah apabila individu mengambil bahan atas inisiatif mereka sendiri, yang membawa kepada bahaya kesihatan peribadi atau bahaya kepada masyarakat secara keseluruhan. Di bawah sistem ini, ubat-ubatan dadah Jadual 1 dianggap tidak mempunyai nilai perubatan dan berpotensi tinggi untuk penyalahgunaan. Dadah Jadual 2 mempunyai potensi tinggi untuk penyalahgunaan tetapi mempunyai nilai perubatan. Apabila pangkat turun ke Jadual 5, potensi penyalahgunaan dadah secara amnya berkurangan. Mungkin berguna untuk memikirkan sistem penjadualan sebagai terdiri daripada dua kumpulan berbeza: bukan perubatan dan perubatan. Kumpulan bukan perubatan ialah ubat- ubatan dadah Jadual 1, yang dianggap tidak mempunyai nilai perubatan dan berpotensi tinggi untuk penyalahgunaan. Kumpulan perubatan ialah ubat-ubatan dadah Jadual 2 hingga 5, yang mempunyai beberapa nilai perubatan dan disusun secara berangka berdasarkan potensi penyalahgunaan (dari tinggi ke rendah). Marijuana dan heroin adalah ubat-ubatan dadah Jadual 1, jadi kerajaan persekutuan mengatakan ia tidak mempunyai nilai perubatan dan berpotensi tinggi untuk penyalahgunaan. Ubat penahan sakit kokain, meth dan opioid ialah ubat Jadual 2, jadi ubat tersebut dianggap mempunyai nilai perubatan dan berpotensi tinggi untuk disalahgunakan. Steroid dan produk testosteron adalah Jadual 3, Xanax dan Valium adalah Jadual 4, dan persediaan batuk dengan jumlah kodin terhad ialah Jadual 5. Kongres secara khusus mengecualikan alkohol dan tembakau daripada jadual pada tahun 1970. Walaupun jadual ini membantu membentuk hukuman jenayah untuk pemilikan dan penjualan dadah terlarang, ia tidak selalu menjadi kata akhir. Kongres, sebagai contoh, secara besar- besaran meningkatkan penalti terhadap kokain (crack) pada tahun 1986 sebagai tindak balas

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 104 kepada kebimbangan mengenai wabak crack dan potensi kaitannya dengan jenayah. Dan kerajaan negeri boleh menetapkan hukuman jenayah mereka sendiri dan jadual untuk dadah juga. Negara lain, seperti United Kingdom dan Australia, menggunakan sistem yang serupa dengan Amerika Syarikat, walaupun kedudukan khusus mereka untuk beberapa ubat-ubatan dadah berbeza. Bagaimanakah AS Menguatkuasakan Perang Terhadap Dadah? Gambar: David McNew/Getty Images AS memerangi perang terhadap dadah di dalam dan luar negara. Di peringkat domestik, kerajaan persekutuan membekalkan jabatan polis tempatan dan negeri dengan dana, fleksibiliti undang-undang, dan peralatan khas untuk membanteras dadah terlarang. Polis tempatan dan negeri kemudian menggunakan pembiayaan ini untuk mengejar organisasi pengedar dadah. "Bantuan (Persekutuan) membantu kami mengeluarkan organisasi dadah utama, dan kami mengeluarkan beberapa daripadanya di Baltimore," kata Neill Franklin, seorang pesara polis utama dan pengarah eksekutif Penguatkuasaan Undang-undang Menentang Larangan, yang menentang perang terhadap dadah. "Tetapi untuk melakukan itu, kami mengeluarkan buah-buahan yang tergantung rendah untuk membina rantaian untuk mencari siapa yang berada di puncak piramid. Ia bermula dengan pengedar dadah peringkat rendah, bekerja sehingga pengurusan peringkat pertengahan, sepanjang jalan. terpulang kepada raja-raja." Sebahagian daripada pembiayaan, terutamanya daripada program Geran Bantuan Keadilan Byrne, menggalakkan polis tempatan dan negeri untuk mengambil bahagian dalam operasi antidadah. Jika polis tidak menggunakan wang itu untuk mengejar bahan terlarang, mereka berisiko kehilangannya - memberikan insentif kewangan kepada polis untuk meneruskan perang melawan dadah. Walaupun tumpuan diberikan kepada kumpulan jenayah, pengguna kasual masih terperangkap dalam sistem keadilan jenayah. Antara 1999 dan 2007, Human Rights Watch mendapati sekurang-kurangnya 80 peratus daripada tangkapan berkaitan dadah adalah untuk pemilikan, bukan penjualan.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 105 Namun demikian, tangkapan kerana memiliki tidak biasanya bertukar menjadi sabitan dan masa penjara. Menurut perangkaan persekutuan, hanya 5.3 peratus pesalah dadah di penjara persekutuan dan 27.9 peratus pesalah dadah di penjara negeri pada 2004 adalah kerana memiliki dadah. Majoriti besar adalah untuk pemerdagangan, dan sebilangan kecil adalah untuk kategori "lain" yang tidak ditentukan. Gambar: Pegawai Mexico membakar 130 tan ganja yang dirampas. Bloomberg via Getty Images Di peringkat antarabangsa, Amerika Syarikat sentiasa membantu negara lain dalam usaha mereka untuk membanteras dadah. Sebagai contoh, Amerika Syarikat pada tahun 2000-an memberikan bantuan dan latihan ketenteraan kepada Colombia – dalam apa yang dikenali sebagai Plan Colombia – untuk membantu negara Amerika Latin itu mengejar organisasi jenayah dan paramilitari yang dibiayai melalui pengedaran dadah. Pegawai persekutuan berpendapat bahawa membantu negara seperti Colombia menyerang sumber dadah terlarang, kerana bahan tersebut sering dihasilkan di Amerika Latin dan dihantar ke utara ke Amerika Syarikat. Tetapi usaha antarabangsa telah secara konsisten memindahkan, bukan menghapuskan, pengedaran dadah – dan keganasan yang datang bersamanya – ke negara lain. Memandangkan perjuangan perang terhadap dadah untuk mencapai matlamatnya, pegawai persekutuan dan negeri telah mula menjauhkan diri daripada taktik penguatkuasaan yang keras dan pendirian tegas terhadap jenayah. Pejabat Dasar Kawalan Dadah Kebangsaan Rumah Putih (The White House Of ice of National Drug Control Policy) kini menyokong tumpuan yang lebih besar pada pemulihan dan kurang pada penguatkuasaan undang-undang. Malah sesetengah konservatif, seperti bekas Gabenor Texas Rick Perry, telah menerima mahkamah dadah, yang meletakkan pesalah dadah ke dalam program pemulihan dan bukannya penjara atau penjara. Idea di sebalik pembaharuan ini adalah untuk mencari keseimbangan yang lebih baik antara mengurung lebih ramai orang untuk pengedaran dadah sambil memindahkan pengguna dadah yang benar-benar bermasalah ke perkhidmatan pemulihan dan rawatan yang boleh membantu mereka. "Kami tidak dapat menahan jalan keluar dari masalah ini," kata Michael Botticelli, raja dadah Amerika Syarikat, "dan kami benar-benar perlu menumpukan perhatian kami pada strategi kesihatan awam yang terbukti untuk membuat perbezaan yang ketara kerana ia berkaitan dengan penggunaan dadah dan akibatnya. kepada itu di Amerika Syarikat."

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 106 Bagaimanakah Perang Terhadap Dadah Telah Mengubah Sistem Keadilan Jenayah Amerika Syarikat? Peningkatan jangkauan sistem keadilan jenayah sejak beberapa dekad yang lalu, daripada lebih banyak pemenjaraan kepada penyitaan harta persendirian dan ketenteraan, boleh dikesan kembali kepada perang melawan dadah. Selepas Amerika Syarikat meningkatkan perang dadah sepanjang tahun 1970-an dan 80-an, hukuman yang lebih keras bagi kesalahan dadah memainkan peranan dalam menjadikan negara itu peneraju dunia dalam pemenjaraan. (Tetapi pesalah dadah masih membentuk sebahagian kecil daripada populasi penjara: Kira-kira 54 peratus orang di penjara negeri - yang menempatkan lebih daripada 86 peratus penduduk penjara AS - adalah pesalah ganas pada 2012, dan 16 peratus adalah pesalah dadah, menurut kepada Biro Perangkaan Keadilan.) Populasi Banduan di Penjara Negeri dan Persekutuan Amerika Syarikat Projek Menghukum (Sentencing Project) Namun begitu, pemenjaraan beramai-ramai telah membebankan sistem keadilan jenayah secara besar-besaran dan membawa kepada banyak kesesakan di penjara AS – sehingga beberapa negeri, seperti California, telah menarik balik hukuman bagi pengguna dan penjual dadah tanpa kekerasan dengan matlamat yang jelas untuk mengurangkan penduduk mereka yang dipenjarakan. Dari segi kuasa polis, perampasan aset sivil telah dibenarkan sebagai cara untuk mengejar organisasi pengedar dadah. Pelucuthakan ini membolehkan agensi penguatkuasa undang- undang mengambil aset organisasi – tunai khususnya – dan kemudian menggunakan keuntungan untuk membiayai lebih banyak operasi anti-dadah. Ideanya adalah untuk mengubah keuntungan yang diperoleh pengedar dadah terhadap mereka. Tetapi terdapat banyak kes yang didokumenkan di mana polis menyalahgunakan perampasan aset sivil, termasuk contoh di mana polis mengambil kereta dan wang tunai orang ramai hanya kerana mereka mengesyaki – tetapi tidak dapat membuktikan – bahawa terdapat sejenis aktiviti haram yang sedang berlaku. Dalam kes ini, sebenarnya terpulang kepada orang yang harta persendiriannya diambil untuk membuktikan bahawa mereka tidak melakukan apa-apa yang menyalahi undang-undang – bukannya piawaian undang-undang tradisional di mana polis perlu membuktikan salah laku atau syak wasangka yang munasabah sebelum mereka bertindak.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 107 Gambar: Kevork Djansezian/Getty Images Begitu juga, kerajaan persekutuan membantu persenjataan tentera kepada jabatan polis tempatan dan negeri dalam usaha untuk melengkapkan mereka dengan lebih baik dalam memerangi dadah. Program 1033 Pentagon, yang memberikan lebihan peralatan gred tentera kepada polis, telah diwujudkan pada 1990-an sebagai sebahagian daripada peningkatan perang terhadap dadah oleh Presiden George HW Bush. Pengerahan pasukan SWAT, seperti yang dilaporkan oleh ACLU, juga meningkat dalam beberapa dekad yang lalu, dan 62 peratus daripada serbuan SWAT pada 2011 dan 2012 adalah untuk pencarian dadah. Pelbagai kumpulan mengadu bahawa peningkatan kuasa polis ini sering disalahgunakan dan keterlaluan. ACLU, misalnya, berpendapat bahawa perampasan aset sivil mengancam kebebasan sivil dan hak harta rakyat Amerika, kerana polis selalunya boleh merampas aset tanpa memfailkan pertuduhan. Rampasan sedemikian juga mungkin menggalakkan polis untuk memberi tumpuan kepada jenayah dadah, kerana serbuan boleh menghasilkan wang tunai sebenar yang dikembalikan kepada jabatan polis, manakala sabitan jenayah yang ganas mungkin tidak akan berlaku. Golongan libertarian di Institut Cato juga telah mengkritik perang terhadap dadah selama beberapa dekad, kerana usaha anti-dadah memberi perlindungan kepada pengembangan besar keupayaan pengawasan penguatkuasaan undang- undang, termasuk wiretap dan carian mel Amerika Syarikat. Polis Militari menjadi titik tolak tertentu semasa protes 2014 di Ferguson, Missouri, berhubung penembakan polis terhadap Michael Brown. Selepas polis bersenjata lengkap bertindak balas terhadap penunjuk perasaan yang sebahagian besarnya aman dengan kenderaan berperisai yang menyerupai kereta kebal, gas pemedih mata, dan meriam bunyi, pakar penguatkuasa undang-undang dan wartawan mengkritik taktik tersebut. Sejak permulaan perang terhadap dadah, trend umum adalah untuk mengembangkan kuasa polis secara besar-besaran dan mengembangkan sistem keadilan jenayah sebagai cara memerangi penggunaan dadah. Tetapi ketika perang dadah bergelut untuk menghentikan penggunaan dan pengedaran dadah, dasar keras - yang banyak disifatkan sebagai drakonian - telah dipersoalkan. Jika perang terhadap dadah tidak mencapai matlamatnya, pengkritik berkata pengembangan sistem keadilan jenayah ini tidak sepadan dengan tekanan kewangan dan kos untuk kebebasan di Amerika Syarikat.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 108 Bagaimanakah Perang Dadah Menyumbang Kepada Keganasan Di Seluruh Dunia? Peperangan terhadap dadah telah mewujudkan pasaran gelap untuk dadah terlarang yang dipercayai oleh organisasi jenayah di seluruh dunia boleh mendapatkan hasil untuk membayar gaji aktiviti lain yang lebih ganas. Pasaran ini membekalkan begitu banyak hasil sehinggakan organisasi pengedaran dadah sebenarnya boleh menyaingi institusi kerajaan negara membangun yang lemah. Di Mexico, sebagai contoh, kartel dadah telah memanfaatkan keuntungan mereka daripada perdagangan dadah untuk mengekalkan cengkaman mereka secara ganas terhadap pasaran walaupun kerajaan berperang terhadap dadah. Akibatnya, pemenggalan kepala orang awam telah menjadi taktik yang sangat menonjol bagi kartel dadah yang kejam. Sebanyak 80,000 orang telah mati dalam peperangan. Puluhan ribu orang telah hilang sejak 2007, termasuk 43 pelajar yang hilang pada 2014 dalam kes yang dihebahkan secara meluas. Gambar: Pedro Ugarte/AFP via Getty Images Tetapi walaupun Mexico benar-benar mengalahkan kartel dadah, ini mungkin tidak akan mengurangkan keganasan perang dadah pada skala global. Sebaliknya, pengeluaran dan pengedaran dadah, dan keganasan yang datang dengan kedua-duanya, mungkin akan beralih ke tempat lain, kerana perdagangan dadah sangat menguntungkan sehingga seseorang akan sentiasa mahu mengambilnya – terutamanya di negara yang perdagangan dadah mungkin satu-satunya peluang ekonomi dan kerajaan tidak akan cukup kuat untuk menyekat perdagangan dadah. Pada tahun 2014, sebagai contoh, perang dadah menyumbang dengan ketara kepada krisis migran kanak-kanak. Selepas beberapa pengedaran dadah ditolak keluar dari Mexico, kumpulan kongsi gelap dan kartel dadah meningkatkan operasi mereka di Segitiga Utara Amerika Tengah El Salvador, Honduras dan Guatemala. Negara-negara ini, dengan keadilan jenayah dan sistem penguatkuasaan undang-undang mereka yang lemah, nampaknya tidak mempunyai kapasiti untuk menangani kemasukan keganasan dan jenayah. Peperangan terhadap dadah "mendorong banyak aktiviti ke Amerika Tengah, wilayah yang mempunyai sistem yang sangat lemah," jelas Adriana Beltran dari Pejabat Washington di Amerika Latin. "Malangnya, belum ada komitmen yang kuat untuk membina sistem keadilan jenayah dan polis."

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 109 Akibatnya, kanak-kanak meninggalkan negara mereka beribu-ribu dalam krisis kemanusiaan yang besar. Ramai daripada kanak-kanak ini berakhir di Amerika Syarikat, di mana sistem pelarian tidak mempunyai kapasiti untuk menangani peningkatan kemasukan migran kanak- kanak. Walaupun krisis migran kanak-kanak agak unik dalam keadaan dan kesannya yang khusus, siri peristiwa – kerajaan membanteras dadah, penyeludupan berpindah ke negara lain, dan perdagangan dadah membawa keganasan dan jenayah – cukup tipikal dalam sejarah perang terhadap dadah. Dalam beberapa dekad yang lalu ia berlaku di Colombia, Mexico, Venezuela, dan Ecuador selepas tindakan keras anti-dadah yang berjaya di negara-negara Amerika Latin yang lain. Penjelasan Oleh The Wall Street Journal Ironinya, peralihan itu sebahagiannya adalah hasil sampingan dari kisah kejayaan perang dadah, Plan Colombia. Dalam tempoh lebih sedekad, Amerika Syarikat membelanjakan hampir 8 bilion USD untuk menyokong usaha Colombia untuk menghapuskan ladang koka, menangkap pengedar dan memerangi tentera gerila yang dibiayai dadah seperti Angkatan Bersenjata Revolusi Colombia atau FARC. Pengeluaran kokain Colombia merosot, kadar pembunuhan menjunam dan FARC sedang dalam pelarian. Tetapi penyeludup menyesuaikan diri. Kartel bergerak ke selatan merentasi sempadan Ecuador untuk menyediakan kemudahan penyimpanan baharu dan merintis laluan penyeludupan baharu dari pantai Pasifik Ecuador. Jiran Colombia di timur, Venezuela, kini menjadi titik pelepasan separuh daripada kokain pergi ke Eropah melalui laut. Sebagai laporan 2012 dari Pejabat PBB mengenai Dadah dan Jenayah menjelaskan, "kejayaan satu negara menjadi masalah negara lain." Percambahan keganasan global ini adalah salah satu kos yang paling ketara dalam perang dadah. Apabila menilai sama ada perang terhadap dadah telah berjaya, pakar dan ahli sejarah mempertimbangkan kos ini, bersama-sama dengan peningkatan pemenjaraan di Amerika Syarikat, terhadap faedah, seperti tekanan terhadap penggunaan dadah yang berpotensi, untuk mengukur sama ada usaha anti-dadah berbaloi. Berapa Kos Perang Melawan Dadah? Menguatkuasakan perang terhadap dadah menelan belanja Amerika Syarikat lebih daripada 51 bilion USD setiap tahun, menurut Perikatan Dasar Dadah (Drug Policy Alliance). Sehingga 2012, AS telah membelanjakan 1 trilion USD untuk usaha antidadah. Gambar: AFP via Getty Images

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 110 Anggaran perbelanjaan tidak mengambil kira kehilangan potensi cukai ke atas bahan haram pada masa ini. Menurut kertas kerja 2010 dari golongan libertarian Institut Cato, mengenakan cukai dan mengawal selia dadah terlarang sama seperti tembakau dan alkohol boleh meningkatkan hasil cukai sebanyak 46.7 bilion USD setiap tahun. Kos tahunan ini – perbelanjaan, potensi cukai yang hilang – dijumlahkan mencecah sehingga hampir 2 peratus daripada belanjawan negeri dan persekutuan, yang berjumlah dianggarkan 6.1 trilion USD pada 2013. Itu bukan jumlah wang yang besar, tetapi ia mungkin tidak berbaloi jika kosnya perang terhadap dadah membawa kepada keganasan berkaitan dadah di seluruh dunia dan tidak mengurangkan penyalahgunaan dadah dengan ketara. Adakah Perang Terhadap Dadah Bersifat Perkauman? Di Amerika Syarikat, perang terhadap dadah kebanyakannya memberi kesan kepada masyarakat minoriti, terutamanya kulit hitam. Kesan yang tidak seimbang inilah sebabnya pengkritik sering menyebut perang ke atas dadah sebagai perkauman.Walaupun komuniti kulit hitam tidak lebih cenderung menggunakan atau menjual dadah, mereka lebih berkemungkinan ditangkap dan dipenjarakan kerana kesalahan dadah. Ilustrasi Perbandingan Penggunaan Dadah Kulit Putih dan Kulit Hitam: Joe Posner/Vox Apabila defendan kulit hitam disabitkan dengan jenayah dadah, mereka juga menghadapi hukuman penjara yang lebih lama. Hukuman dadah untuk lelaki kulit hitam adalah 13.1 peratus lebih lama daripada hukuman dadah untuk lelaki kulit putih antara 2007 dan 2009, menurut laporan 2012 dari Suruhanjaya Penghukuman Amerika Syarikat. Projek Penghukuman menjelaskan perbezaan dalam laporan Februari 2015: “Banyak dasar keadilan jenayah yang kelihatan neutral kaum bertembung dengan corak sosioekonomi yang lebih luas untuk mewujudkan kesan perkauman yang berbeza... Ketaksamaan sosioekonomi menyebabkan orang kulit berwarna menggunakan dan menjual dadah secara tidak seimbang di luar rumah. , di mana mereka lebih mudah ditangkap oleh polis.” Satu contoh: Mengedar kokain crack, salah satu daripada beberapa ubat terlarang yang lebih popular dalam kalangan warga kulit hitam Amerika, membawa hukuman yang paling keras. Ambang untuk hukuman minimum mandatori lima tahun crack ialah 28 gram. Sebagai perbandingan, ambang untuk serbuk kokain, yang lebih popular dalam kalangan kulit putih

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 111 berbanding kulit hitam Amerika tetapi secara farmakologi serupa dengan crack, ialah 500 gram. Gambar: New York Daily News via Getty Images Projek Know Sebagaimana jurang perkauman yang lebih luas, program persekutuan yang menggalakkan jabatan polis tempatan dan negeri untuk membanteras dadah mungkin mewujudkan insentif songsang untuk mengejar komuniti minoriti. Beberapa geran persekutuan, misalnya, sebelum ini memerlukan polis untuk melakukan lebih banyak tangkapan dadah untuk mendapatkan lebih banyak dana untuk usaha antidadah. Neill Franklin, seorang pesara polis utama dari Maryland dan pengarah eksekutif Penguatkuasaan Undang-Undang Terhadap Larangan, berkata komuniti minoriti adalah "buah yang rendah diri" untuk jabatan polis kerana mereka cenderung untuk menjual di pasar terbuka, seperti sudut jalan awam, dan mempunyai kuasa politik dan kewangan yang kurang daripada orang kulit putih Amerika. Di Chicago, sebagai contoh, analisis oleh Project Know, pusat sumber penagihan dadah, mendapati penguatkuasaan undang-undang antidadah tertumpu di kawasan kejiranan miskin, yang cenderung mempunyai lebih banyak jenayah tetapi kebanyakannya berkulit hitam: Project Know “Melakukan sapuan petang dan petang ini bermakna 20 hingga 30 tangkapan, dan kini anda mempunyai beberapa jumlah yang hebat untuk permohonan geran anda,” kata Franklin.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 112 “Dalam proses itu, kami juga akhirnya merampas banyak wang dan banyak harta. Itu satu lagi lembu tunai.” Kadar tangkapan dan pemenjaraan yang tidak seimbang mempunyai kesan yang jelas memudaratkan masyarakat minoriti. Satu kajian 2014 yang diterbitkan dalam jurnal Sociological Science mendapati kanak-kanak lelaki dengan bapa yang dipenjarakan berkemungkinan kurang memiliki kemahiran tingkah laku yang diperlukan untuk berjaya di sekolah pada usia 5 tahun, memulakan mereka di jalan jahat yang dikenali sebagai saluran paip sekolah ke penjara (vicious path known as the school-to-prison pipeline). Ketika perang dadah berterusan, jurang perkauman ini telah menjadi salah satu perkara utama kritikan terhadapnya. Ia bukan sahaja sama ada perang terhadap dadah telah membawa kepada pemenjaraan yang meluas dan mahal berjuta-juta rakyat Amerika, tetapi sama ada pemenjaraan telah mewujudkan "Jim Crow baharu" — merujuk kepada dasar, seperti pengasingan dan sekatan pengundian, yang menundukkan komuniti kulit hitam di Amerika. Apakah Punca Perang Terhadap Dadah? Di luar matlamat menyekat penggunaan dadah, motivasi di sebalik perang Amerika Syarikat terhadap dadah telah berakar umbi dalam ketakutan sejarah terhadap pendatang dan kumpulan minoriti. Amerika Syarikat mula mengawal selia dan menyekat dadah pada separuh pertama abad ke- 20, terutamanya melalui Akta Makanan dan Dadah Tulen 1906 (Pure Food and Drug Act of 1906), Akta Cukai Narkotik Harrison 1914 (Harrison Narcotics Tax Act of 1914), dan Akta Cukai Marijuana 1937 (Marijuana Tax Act of 1937). Dalam tempoh ini, ketegangan kaum dan etnik amat tinggi di seluruh negara - bukan sahaja terhadap orang Afrika Amerika, tetapi juga terhadap pendatang Mexico dan Cina. Gambar: National Library of Medicine Seperti yang dijelaskan oleh New York Times, larangan kerajaan persekutuan terhadap ganja berlaku semasa tempoh histeria negara mengenai kesan dadah ke atas pendatang Mexico dan masyarakat kulit hitam. Kebimbangan tentang dadah baru yang eksotik, ditambah pula dengan perasaan xenofobia dan perkauman yang terlalu biasa pada tahun 1930-an, mendorong penguatkuasaan undang-undang, orang awam yang lebih luas, dan akhirnya penggubal undang-undang untuk menuntut larangan dadah itu. “Polis di bandar sempadan Texas mencemarkan tumbuhan itu dari segi perkauman sebagai dadah populasi 'tidak bermoral' yang segera dilabelkan sebagai 'setan,” tulis Times's Brent Staples.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 113 Kepercayaan ini meluas kepada hampir semua bentuk larangan dadah. Menurut ahli sejarah Peter Knight, opium sebahagian besarnya datang ke Amerika dengan pendatang Cina di Pantai Barat. Orang Amerika, yang sudah ragu-ragu dengan dadah itu, dengan cepat berpegang kepada kepercayaan xenofobia bahawa candu yang entah bagaimana menyebabkan pendatang Cina berbahaya. “Kisah-kisah pendatang Cina yang memikat wanita kulit putih ke dalam pelacuran, bersama-sama dengan gambaran media tentang orang Cina sebagai bejat dan najis, menyokong penggubalan undang-undang anti-candu di sebelas negeri antara 1877 dan 1900,” tulis Knight. Kokain juga dilampirkan dalam ketakutan kepada komuniti kulit hitam, pakar neurosains Carl Hart menulis untuk Nation. Kepercayaan itu begitu meluas sehingga New York Times berasa selesa menulis tajuk utama pada tahun 1914 yang mendakwa “ 'setan' kokain Negro adalah ancaman baru di selatan.” Pengarang karya Times – seorang doktor – menulis, “[Pengguna kokain] membayangkan bahawa dia mendengar orang mengejek dan menderanya, dan ini sering menghasut serangan pembunuhan ke atas mangsa yang tidak bersalah dan tidak curiga.” Dia kemudian menambah, “Banyak pembunuhan borong di Selatan boleh disebut sebagai menunjukkan bahawa ketepatan dalam menembak tidak diganggu - sememangnya, mungkin diperbaiki - oleh kokain. ... Saya percaya rekod 'kokain n--- -r' berhampiran Asheville yang menjatuhkan lima lelaki mati di landasan mereka menggunakan hanya satu kartrij untuk setiap seorang, menawarkan bukti yang cukup meyakinkan.” Gambar: The LIFE Picture Collection via Getty Images Baru-baru ini, ketakutan terhadap dadah dan kaitan dengan minoriti timbul semasa apa yang disifatkan oleh pegawai penguatkuasa undang-undang sebagai wabak kokain pada tahun 1980-an dan 90-an. Penggubal undang-undang, hakim dan polis khususnya mengaitkan kokain crack dengan keganasan dalam komuniti minoriti (crack cocaine epidemic). Kaitan itu adalah sebahagian daripada rasional untuk menjadikannya 100 kali lebih mudah untuk mendapatkan hukuman minimum mandatori untuk kokain crack berbanding kokain serbuk, walaupun kedua-dua dadah itu adalah sama dari segi farmakologi. Akibatnya, kumpulan minoriti telah menerima hukuman penjara yang lebih berat kerana dadah haram. (Pada tahun 2010, nisbah antara hukuman crack dan kokain telah dikurangkan daripada 100 kepada 1 kepada 18 kepada 1). Hart menjelaskan, selepas mencatat liputan New York Times khususnya: “Sepanjang [akhir 1980-an], serentetan artikel serupa menghubungkan crack dan masalah yang berkaitan dengan orang kulit hitam. Seluruh unit polis khusus telah dikerahkan ke ‘kejiranan yang bermasalah,’ menjadikan berlebihan, penangkapan dan menundukkan komuniti yang disasarkan kepada layanan yang tidak berperikemanusiaan. Sepanjang perjalanan, kuasa ekonomi dan sosial yang kompleks telah dikurangkan kepada masalah keadilan jenayah;

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 114 sumber ditujukan kepada penguatkuasaan undang-undang dan bukannya keperluan sebenar kejiranan, seperti penciptaan pekerjaan.” Tiada satu pun daripada ini bermakna perang terhadap dadah semata-mata didorong oleh ketakutan terhadap pendatang dan minoriti, dan ramai orang benar-benar mengambil berat tentang kesan dadah terhadap individu dan masyarakat. Tetapi apabila ia datang kepada perang terhadap dadah, akaun sejarah mencadangkan tindakan keras yang paling keras selalunya mengikuti histeria yang dikaitkan dengan penggunaan dadah minoriti – menjadikan jurang perkauman dalam perang dadah kelihatan seperti akibat semula jadi daripada akar usaha anti-dadah. Bagaimana Pula Dengan Band The War on Drugs? Mereka cukup hebat, walaupun mereka tidak mempunyai banyak kaitan dengan perang sebenar terhadap dadah. Tetapi memandangkan anda menyebutnya, berehat dan dengarkan beberapa lagu daripada album terbaru mereka, Lost in the Dream. Perang terhadap Dadah, " Red Eye ": Perang Melawan Dadah, "Di Bawah Tekanan": Bonus daripada album 2011 mereka, Slave Ambient: The War on Drugs, "Best Night": Apakah Dadah Yang Paling Berbahaya? Ini sebenarnya soalan yang agak kontroversi dalam kalangan pakar dasar dadah. Walaupun sesetengah penyelidik telah cuba menilai dadah mengikut kemudaratannya, sesetengah pakar berpendapat kedudukan itu selalunya jauh lebih mengelirukan daripada berguna. Dalam laporan yang diterbitkan dalam The Lancet, sekumpulan penyelidik menilai kemudaratan penggunaan dadah di United Kingdom, dengan mengambil kira faktor seperti tarikh akhir, peluang untuk mengembangkan pergantungan, perubahan tingkah laku seperti peningkatan risiko keganasan dan kehilangan produktiviti ekonomi. Alkohol, heroin dan kokain crack mendahului carta.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 115 Ilustrasi Dadah yang Paling Bahaya: Anand Katakam/Vox Terdapat sekurang-kurangnya dua kaveat besar untuk laporan ini. Pertama, ia tidak mengawal sepenuhnya ketersediaan ubat-ubatan dadah ini, jadi kemungkinan heroin dan kokain retak (crack) khususnya akan mendapat kedudukan yang lebih tinggi jika ia tersedia seperti alkohol. Kedua, markah itu bertujuan untuk masyarakat British, jadi markah khusus mungkin berbeza sedikit untuk Amerika Syarikat. David Nutt, yang mengetuai analisis, mencadangkan skor bahaya meth mungkin lebih tinggi di Amerika Syarikat, kerana ia lebih banyak digunakan di Amerika. Tetapi pakar dasar dadah berhujah kajian dan ranking terlepas beberapa perbezaan yang sangat kecil di sebalik kemudaratan ubat-ubatan dadah tertentu. Jon Caulkins, pakar dasar dadah di Universiti Carnegie Mellon, memberikan contoh bangsa asing yang melawat bumi dan bertanya haiwan darat mana yang terbesar. Jika persoalannya mengenai berat badan, gajah Afrika adalah haiwan darat terbesar. Tetapi jika ia mengenai ketinggian, zirafah adalah yang paling besar. Sebaliknya jika persoalannya mengenai panjang, ular sawa retikulasi adalah yang terbesar. “Anda sentiasa boleh mencipta beberapa komposit, tetapi komposit penuh dengan masalah, “ kata Caulkins. “Saya fikir ia lebih mengelirukan daripada berguna.” Ukuran lemah tehadap kemudaratan dadah menimbulkan isu yang sama. Alkohol, tembakau dan ubat penahan sakit preskripsi berkemungkinan lebih mematikan daripada ubat lain kerana ia adalah sah, jadi sukar untuk membandingkan kesan agregatnya dengan ubat haram. Sesetengah ubat sangat berbahaya kepada individu, tetapi ia sangat jarang digunakan sehingga ia mungkin bukan ancaman kesihatan awam yang utama. Sebilangan kecil dadah adalah sangat berbahaya dalam jangka pendek tetapi bukan untuk jangka panjang (heroin), atau sebaliknya (tembakau). Dan melihat kematian atau kemudaratan lain yang disebabkan oleh ubat-ubatan tertentu tidak selalu mengambil kira bahan, seperti ubat preskripsi, yang sering bercampur dengan yang lain, menjadikannya lebih maut atau berbahaya daripada bahan yang bersendirian. Memandangkan kepelbagaian ubat-ubatan dadah dan kesannya, ramai pakar berpendapat bahawa cubaan untuk menubuhkan ranking ubat-ubatan dadah yang paling berbahaya adalah latihan yang sia-sia dan mengelirukan. Daripada cuba mendasarkan dasar pada kedudukan, pakar berkata, penggubal undang-undang harus membina dasar individu yang cuba meminimumkan set risiko dan bahaya khusus setiap ubat-ubatan dadah. Kenapa Alkohol Dan Tembakau Dikecualikan Daripada Perang Melawan Dadah? Tembakau dan alkohol secara eksplisit dikecualikan daripada penjadualan dadah, walaupun kesan buruknya terhadap kesihatan individu dan masyarakat secara keseluruhan, atas sebab ekonomi dan budaya. Tembakau dan alkohol telah menjadi ubat-ubatan dadah yang boleh diterima dalam budaya Amerika Syarikat selama beratus-ratus tahun, dan ia masih merupakan dadah yang paling banyak digunakan, bersama-sama dengan kafein, di negara ini. Percubaan untuk menghalang rakyat Amerika – melalui ancaman kuasa undang-undang – daripada menggunakan ubat- ubatan dadah ini berkemungkinan akan mengakibatkan bencana dasar yang tidak dapat dielakkan, hanya kerana populariti dan penerimaan budaya mereka. Sebenarnya, perkara itu berlaku pada tahun 1920-an: Pada tahun 1920, kerajaan persekutuan cuba melarang penjualan alkohol melalui Pindaan ke-18. Pakar dan ahli sejarah secara

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 116 meluas menganggap dasar ini, yang lebih dikenali sebagai Larangan (Probihition), sebagai kegagalan dan juga bencana, kerana ia membawa kepada pasaran gelap besar-besaran untuk alkohol yang membiayai organisasi jenayah di seluruh Amerika Syarikat. Kongres mengambil masa hanya 14 tahun untuk memansuhkan Larangan. Hulton Archive via Getty Images Alkohol dan tembakau juga merupakan bahagian utama ekonomi Amerika Syarikat. Pada 2013, jualan alkohol berjumlah 124.7 bilion USD (tidak termasuk pembelian di bar dan restoran), dan jualan tembakau berjumlah 108 bilion USD. Jika penggubal undang-undang memutuskan untuk melarang dan memansuhkan industri yang sah ini, ia akan menyebabkan kehilangan ekonomi berbilion dolar dan beribu-ribu pekerjaan. Penggubal undang-undang amat menyedari isu budaya dan ekonomi ini apabila mereka meluluskan Akta Bahan Terkawal 1970 (Controlled Bahances Act of 1970). Jadi mereka mengecualikan alkohol dan tembakau daripada takrifan bahan terkawal. Jika ubat-ubatan dadah ini tidak dikecualikan, tembakau dan alkohol berkemungkinan akan dikawal ketat di bawah rejim penjadualan semasa. Mark Kleiman, salah seorang pakar dasar dadah terkemuka negara, berpendapat kedua-duanya akan dianggap sebagai bahan jadual 1 jika ia dinilai hari ini, kerana ia sangat disalahgunakan, ketagihan, memudaratkan kesihatan dan masyarakat serta tidak mempunyai nilai perubatan yang mantap. Semua ini sampai kepada perkara penting tentang perang terhadap dadah: Pembuat dasar tidak menilai dadah dalam ruangan kosong. Mereka juga mempertimbangkan implikasi sosioekonomi apabila mengharamkan bahan, dan sama ada potensi kelemahan tersebut berbaloi dengan keuntungan yang berpotensi mengurangkan penggunaan dan penyalahgunaan bahan. Tetapi jenis analisis kebaikan dan keburukan ini juga adalah sebab pengkritik mahu menamatkan perang terhadap dadah hari ini. Walaupun perang dadah telah berjaya mengurangkan penggunaan dan penyalahgunaan dadah, kesannya terhadap belanjawan, hak sivil dan keganasan antarabangsa adalah sangat besar dan memudaratkan sehingga kesan kecil yang mungkin ada pada penggunaan dadah mungkin tidak berbaloi dengan kosnya.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 117 Berapa Banyak Perang Terhadap Dadah Terikat Dengan Perjanjian Antarabangsa? Jika penggubal undang-undang memutuskan untuk menghentikan perang terhadap dadah esok, perjanjian antarabangsa menjadi halangan utama yang memerlukan sekatan dan peraturan ke atas ubat-ubatan dadah tertentu. Terdapat tiga perjanjian utama: Konvensyen Tunggal mengenai Dadah Narkotik 1961 (Single Convention on Narcotic Drugs of 1961), Konvensyen Mengenai Dadah Psikotropik 1971 (Convention on Psychotropic Drugs of 1971), dan Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) Menentang Pengedaran Haram dalam Dadah Narkotik dan Bahan Psikotropik 1988 (United Nations Convention against Illicit Traf ic in Narcotic Drugs and Psychotropic Bahances of 1988). Digabungkan, perjanjian tersebut memerlukan peserta untuk mengehadkan malah melarang pemilikan, penggunaan, perdagangan dan pengedaran dadah di luar tujuan perubatan dan saintifik, dan bekerjasama untuk menghentikan pengedaran dadah antarabangsa. Guillermo Legaria/AFP via Getty Images “Terdapat banyak perselisihan pendapat dalam kalangan pakar dasar dadah, penguatkuasa dan pembaharu tentang ketegasan perjanjian. Beberapa bahagian konvensyen membenarkan negara sedikit fleksibiliti supaya mereka tidak melanggar perlindungan perlembagaan mereka sendiri. Amerika Syarikat, sebagai contoh, tidak pernah menguatkuasakan penalti ke atas penghasut penggunaan dadah terlarang atas dasar bahawa ia akan melanggar hak kebebasan bersuara. Ramai berpendapat bahawa sebarang langkah ke arah pengesahan penggunaan, pemilikan dan penjualan adalah melanggar perjanjian antarabangsa. Di bawah hujah ini, beberapa kerajaan - termasuk beberapa negeri AS dan Uruguay - secara teknikalnya melanggar perjanjian kerana mereka menghalalkan ganja untuk pemilikan dan penjualan peribadi. Yang lain mengatakan bahawa negara mempunyai banyak fleksibiliti kerana pengecualian perlembagaan seperti tertulis dalam konvensyen. Negara boleh mendakwa, sebagai contoh, bahawa perlindungan mereka untuk hak privasi dan kesihatan membolehkan mereka menghalalkan dadah walaupun terdapat konvensyen. Apabila ia datang kepada setiap negeri di Amerika Syarikat, kerajaan persekutuan berhujah bahawa sistem persekutuan Amerika membenarkan negeri-negeri beberapa fleksibiliti selagi kerajaan persekutuan memastikan dadah haram.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 118 “Agak jelas bahawa perang terhadap dadah dilakukan atas sebab politik dan beberapa negara telah menggunakan perjanjian itu sebagai alasan untuk meneruskan dasar yang zalim,” kata Kasia Malinowska-Sempruch, Pengarah Program Dasar Dadah Global Masyarakat Terbuka. “Walau bagaimanapun, kami telah melihat beberapa negara menggugurkan hukuman jenayah untuk pemilikan kecil semua ubat-ubatan dadah. Kami telah melihat orang lain meletakkan dadah ke dalam model farmaseutikal, termasuk preskripsi heroin kepada orang yang mengalami ketagihan yang serius. Ini nampaknya benar-benar mungkin dalam tempoh perjanjian.” Pablo Porciuncula/AFP via Getty Images Walaupun sesebuah negara memutuskan untuk melonggar larangan dan melanggar perjanjian, tidak jelas bagaimana masyarakat antarabangsa akan bertindak balas. Jika Amerika Syarikat, sebagai contoh, menamatkan larangan, tidak banyak negara lain boleh lakukan untuk campur tangan; tidak ada mahkamah dadah antarabangsa, dan sekatan akan menjadi sangat tidak mungkin untuk negara yang berkuasa seperti Amerika. Namun, Martin Jelsma, pakar dasar dadah antarabangsa di Institut Transnasional, berhujah bahawa mengabaikan atau menarik diri daripada konvensyen dadah antarabangsa boleh merosakkan kedudukan Amerika di seluruh dunia dengan serius. “Pacta sunt servanda (‘perjanjian mesti disimpan’) adalah prinsip paling asas undang-undang antarabangsa dan ia akan sangat menjejaskan jika negara mula mengambil pendekatan ‘a-la-carte’ terhadap perjanjian yang telah mereka tandatangani; mereka tidak boleh hanya mematuhi dengan beberapa peruntukan dan mengabaikan yang lain tanpa kehilangan kuasa moral untuk meminta negara lain mewajibkan perjanjian lain,” tulis Jelsma dalam e-mel. “Jadi keutamaan kami adalah untuk mengakui ketegangan undang-undang dengan perjanjian dan cuba menyelesaikannya.” Untuk menyelesaikan isu sedemikian, ramai pengkritik perang terhadap dadah berharap untuk memperbaharui undang-undang dadah antarabangsa pada 2016 semasa Sesi Khas Perhimpunan Agung mengenai dadah yang akan datang. “Terdapat ketegangan dengan pendekatan cukai dan kawal selia untuk ganja di beberapa bidang kuasa,” kata Malinowska-Sempruch. “Tetapi itu semua adalah sebahagian daripada proses, dan itulah sebabnya kami berharap perbahasan PBB pada 2016 seterbuka mungkin, supaya kami boleh menyelesaikan beberapa persoalan ini dan, jika perlu, memodenkan sistem.” Sehingga itu, mana-mana negara yang mengambil langkah untuk merombak rejim dasar dadahnya boleh menghadapi kritikan dan kehilangan kredibiliti daripada rakan antarabangsanya.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 119 Bagaimanakah Negara Lain Menangani Dadah? Terdapat pelbagai cara negara yang berbeza telah menerima pakai konvensyen PBB, daripada tahap penguatkuasaan yang lebih ketat daripada undang-undang dadah Amerika Syarikat kepada dikriminalisasi secara langsung. Berikut adalah beberapa contoh: 1. China melaksanakan beberapa hukuman yang paling keras bagi pengedaran dadah haram. Menjelang Hari Anti Dadah Antarabangsa, pegawai China mendedahkan hukuman mati dan hukuman berat lain bagi pengedar dadah pada 2014, 2013, 2012, 2010 dan 2009. 2. United Kingdom mengekalkan sistem klasifikasi yang serupa dengan sistem penjadualan Amerika, dengan hukuman jenayah ditetapkan berdasarkan klasifikasi dadah. Contohnya, menjual bahan kelas A boleh menyebabkan seseorang dipenjarakan seumur hidup, manakala hukuman kelas B dihadkan kepada maksimum 14 tahun. 3. Portugal pada tahun 2001 menghapuskan jenayah semua dadah, termasuk kokain dan heroin. Laporan 2009 yang dikarang oleh Glenn Greenwald untuk Institut Cato libertarian mendapati penggunaan dadah jatuh dalam kalangan remaja di Portugal berikutan dikriminalisasi, tetapi penggunaan ditandakan untuk orang dewasa muda berumur 20 hingga 24 tahun. 4. Uruguay pada 2012 menghalalkan ganja untuk kegunaan peribadi dan jualan untuk menghapuskan sumber utama hasil bagi kartel dadah yang ganas. Kerajaan kini sedang berusaha untuk mewujudkan peraturan untuk dapur (pot) penjualan dan pengedaran. Pendekatan yang pelbagai menunjukkan bahawa walaupun Amerika Syarikat telah menjadi peneraju utama dalam perang global terhadap dadah, modelnya memerangi penggunaan dadah dan pengedaran dalam negara bukanlah satu-satunya pilihan. Negara lain telah melihat kebaikan dan keburukan dan memutuskan rejim dasar dadah yang sangat berbeza, dengan tahap kejayaan yang berbeza-beza. Apakah Kes Untuk Memberi Lebih Tumpuan Kepada Rawatan Pemulihan Dan Ketagihan? Pembaharuan yang paling berhati-hati terhadap perang dadah lebih menekankan pemulihan daripada mengurung pengguna dadah di penjara, tetapi ia melakukan ini tanpa dikriminalisasi atau menghalalkan dadah. Allison Joyce/Getty Images

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 120 Terbaharu, pendekatan ini diterima oleh Pejabat Dasar Kawalan Dadah Kebangsaan Rumah Putih, yang merancang untuk meningkatkan pembiayaan untuk program pemulihan pada tahun-tahun akan datang. Pentadbiran Obama juga meluluskan beberapa pembaharuan undang-undang dan peraturan, termasuk Obamacare, yang meningkatkan akses kepada rawatan ketagihan melalui insurans kesihatan. (Walau bagaimanapun, kerajaan persekutuan masih membelanjakan berbilion-bilion setiap tahun untuk operasi penguatkuasaan undang- undang konvensional terhadap dadah.) Mahkamah dadah, walaupun sesetengah konservatif seperti bekas Gabenor Texas Rick Perry (R) menyokong, adalah contoh pendekatan yang berfokuskan pemulihan. Daripada melemparkan pesalah dadah ke penjara atau penjara, mahkamah ini menghantar mereka ke program pemulihan yang menumpukan pada merawat ketagihan sebagai masalah perubatan, bukan jenayah. (Suruhanjaya Global Dasar Dadah (Global Commission on Drug Policy) , walau bagaimanapun, berhujah bahawa mahkamah dadah boleh berakhir dengan hukuman yang hampir sama seperti penjenayah sepenuhnya dadah, kerana mahkamah sering menguatkuasakan kepulihan (abstinence) dadah sepenuhnya dengan ancaman pemenjaraan. Memandangkan relaps semula adalah bahagian biasa dalam pemulihan, ancaman pemenjaraan bermakna ramai pesalah dadah tanpa kekerasan boleh kembali ke penjara atau penjara melalui mahkamah dadah.) Negara-negara lain telah mengambil langkah yang lebih drastik ke arah pemulihan, beberapa daripadanya mengakui bahawa tidak semua penagih boleh disembuhkan daripada pergantungan dadah. Beberapa negara Eropah menetapkan dan mentadbir, dengan pengawasan, heroin kepada sebilangan kecil penagih yang terbukti tahan terhadap rawatan lain. Program-program ini membolehkan sesetengah penagih memenuhi kebergantungan dadah mereka tanpa risiko yang besar untuk terlebih dos dan tanpa menggunakan jenayah lain untuk mendapatkan dadah, seperti rompakan dan pecah rumah. Penyelidik memuji program rawatan bantuan heroin di Switzerland, skim kebangsaan pertama seumpamanya, dengan pengurangan jenayah berkaitan dadah dan peningkatan dalam fungsi sosial, seperti perumahan dan pekerjaan yang stabil. Tetapi sesetengah penyokong perang terhadap dadah, seperti Pasukan Petugas Antarabangsa mengenai Dasar Dadah Strategik(International Task Force on Strategic Drug Policy), berpendapat bahawa program ini memberi gambaran palsu bahawa tabiat dadah boleh diurus dengan selamat, yang boleh melemahkan stigma sosial yang mengelilingi penggunaan dadah dan menyebabkan lebih ramai orang cuba ubat berbahaya. Bagi penggubal dasar dadah, persoalannya ialah sama ada berpotensi memecahkan stigma ini - dan mungkin membawa kepada lebih banyak penggunaan dadah - berbaloi untuk mendapat lebih ramai orang rawatan yang mereka perlukan. Secara amnya, pakar dasar dadah bersetuju bahawa pertukaran ini berbaloi. Apakah Kes Untuk Mendikriminalisasi Dadah? Menunjuk kepada kegagalan perang dadah untuk mengurangkan penggunaan dadah dengan ketara, ramai pakar dasar dadah berpendapat bahawa memjenayahkan pemilikan dadah adalah cacat dan telah menyumbang kepada peningkatan besar-besaran pemenjaraan di Amerika Syarikat. Bagi pakar ini, jawapannya ialah mendikriminalisasikan semua pemilikan dadah sambil mengekalkan penjualan dan pengedaran haram – satu skim yang, secara teori, akan menghalang pengguna dadah tanpa kekerasan daripada penjara tetapi masih membiarkan penguatkuasaan undang-undang mengejar bekalan dadah terlarang.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 121 Mark Kleiman, salah seorang pakar dasar dadah terkemuka di negara Amerika Syarikat, pernah menentang idea mendikriminalisasi, tetapi dia menghangatkannya selepas melihat bukti. “ apa yang saya pelajari sejak itu,” katanya, “adalah tiada siapa yang mempunyai bukti empirikal yang menunjukkan menjenayahkan dadah mengurangkan penggunaan dengan ketara.” Saul Loeb/AFP via Getty Images Kleiman berkata mendikriminalisasi boleh digandingkan dengan tumpuan kepada pemulihan. Beliau menyokong dasar seperti Program Sobriety 24/7 yang memerlukan ujian alkohol dua kali sehari untuk setiap orang yang disabitkan kesalahan memandu dalam keadaan mabuk; sesiapa yang gagal dalam ujian akan dihantar ke penjara selama beberapa hari. Di Dakota Selatan, kematian jalanraya berkaitan alkohol merosot sebanyak 33 peratus antara 2006 dan 2007 – penurunan tertinggi di negara itu – selepas pelaksanaan Program Sobriety 24/7. Dalam kertas kerjanya, Kleiman menganalisis program serupa di Hawaii untuk pengguna dadah terlarang. Peserta dalam program itu mempunyai pengurangan besar dalam ujian positif dadah dan berkemungkinan kecil untuk ditangkap semasa susulan pada tiga bulan, enam bulan dan 12 bulan. “Tiada siapa mendapat apa-apa bukti empirikal yang menunjukkan menjenayahkan dadah mengurangkan penggunaan dengan ketara” Laporan 2009 dari Institut Cato libertarian mendapati bahawa selepas Portugal mendikriminalisasi semua dadah, orang ramai lebih bersedia untuk mencari program pemulihan. “Halangan paling besar untuk menawarkan rawatan kepada populasi penagih ialah ketakutan penagih untuk ditangkap,” tulis Glenn Greenwald, yang mengarang kertas itu. “Satu rasional utama untuk dikriminalisasi ialah ia akan memecahkan halangan itu, membolehkan pilihan rawatan yang berkesan ditawarkan kepada penagih apabila mereka tidak lagi takut didakwa. Lebih-lebih lagi, dikriminalisasi membebaskan sumber yang boleh disalurkan ke dalam program rawatan dan pengurangan bahaya yang lain.” Seperti program rawatan yang dibantu heroin, penyokong perang terhadap dadah berhujah dikriminalisasi menghalalkan dan meningkatkan penggunaan dadah dengan menghapuskan stigma sosial yang melekat padanya. Tetapi penyelidikan nampaknya tidak menyokong perkara ini.Sesetengah penyokong dan pakar pembaharuan dasar dadah, bagaimanapun, mengkritik program dikriminalisasi tanpa membenarkan penjualan secara sah. Isaac Campos, seorang ahli sejarah dadah di Universiti Cincinnati, berhujah bahawa mengekalkan pasaran dadah di tangan penjenayah membolehkan mereka mengekalkan sumber pendapatan yang besar. “Pasaran gelap mungkin juga didorong oleh fakta bahawa orang tidak akan ditangkap

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 122 lagi, kerana mungkin lebih ramai orang akan menggunakannya,” kata Campos. “Kami tidak tahu sama ada itu berlaku, tetapi ia mungkin.” Kebimbangan terhadap penyokong dikriminalisasi ialah apabila membenarkan perniagaan masuk dan menjual dadah boleh membawa kepada pemasaran dan pengiklanan yang agresif, sama seperti tingkah laku industri alkohol hari ini. Ini boleh menyebabkan lebih banyak penggunaan dadah, terutamanya dalam kalangan pengguna bermasalah yang mungkin akan memenuhi sebahagian besar permintaan untuk dadah. 10 peratus teratas peminum alkohol, sebagai contoh, menyumbang lebih daripada separuh alkohol yang digunakan dalam mana- mana tahun tertentu di Amerika Syarikat. Maka dikriminalisasi, adalah satu kompromi kecil dalam mereformasi perang terhadap dadah. Ia akan mengurangkan beberapa pemenjaraan yang disebabkan oleh perang dadah, tetapi ia akan meneruskan operasi yang bertujuan untuk mengurangkan pengedaran dadah dan diharapkan menjadikan tabiat dadah berkurangan dan mudah diakses (make a drug habit less af ordable and accessible). Apakah Kes Untuk Menghalalkan Dadah? Memandangkan kebimbangan mengenai pasaran dadah terlarang sebagai sumber pendapatan untuk kartel dadah yang ganas, sesetengah peguam bela menyeru untuk menghalalkan penggunaan, pemilikan, pengedaran dan penjualan dadah secara langsung. Walau bagaimanapun, apa yang perlu jualan secara sah (legalization) boleh berbeza-beza mengikut situasi negara. Seth McConnell/Denver Post via Getty Images Pakar dasar dadah menunjukkan bahawa terdapat beberapa cara untuk menghalalkan dadah. Sebagai contoh, dalam laporan Januari 2015 tentang legalisasi untuk ganja oleh Badan Perundangan Vermont, beberapa pakar dasar dadah terkemuka negara menggariskan beberapa alternatif, termasuk membenarkan pemilikan dan pertumbuhan tetapi bukan jualan (seperti District Columbia), membenarkan pengedaran hanya dalam kelab persendirian kecil, atau meminta kerajaan negeri mengendalikan rantaian dapur (pot) bekalan dan jualan. Laporan itu terutamanya memihak kepada monopoli yang dikendalikan kerajaan untuk pengeluaran dan penjualan ganja untuk membantu menghapuskan pasaran gelap dan menghasilkan hasil kesihatan awam yang terbaik, kerana pengawal selia secara langsung boleh mengawal harga dapur dan siapa yang membeli. Penyelidikan terdahulu mendapati bahawa negeri yang mengekalkan monopoli kendalian kerajaan untuk alkohol mengekalkan harga yang lebih tinggi, mengurangkan akses kepada belia dan mengurangkan tahap penggunaan keseluruhan - semua manfaat kepada kesihatan awam. Model yang sama boleh digunakan untuk ubat-ubatan dadah lain.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 123 Terdapat pilihan lain. Kerajaan boleh membelanjakan lebih banyak lagi untuk program pencegahan dan rawatan di samping pengesahan jualan untuk menangani gelombang pengguna dadah baharu yang berpotensi. Jika perlu mereka boleh mengawal lesen untuk membeli dadah, seperti yang dilakukan oleh beberapa negeri dengan senjata api. Atau mereka boleh mengehadkan penggunaan dadah kepada kemudahan khas, seperti tapak suntikan heroin yang diawasi atau kemudahan khas di mana orang ramai boleh menggunakan psychedelics secara sah. Tetapi Jeffrey Miron, seorang ahli ekonomi di Universiti Harvard dan Libetarian Institut Cato, menyokong legaliasi penuh, malah ia bermakna pengkomersilan dadah yang kini menyalahi undang-undang. Ini, katanya, adalah satu-satunya jawapan lengkap untuk menghapuskan pasaran gelap sebagai sumber pendapatan kumpulan jenayah ganas. John Moore/Getty Images Apabila ditanya tentang pengesahan penuh, Mark Kleiman, seorang pakar dasar dadah yang menyokong dikriminalisasi, menolak konsep itu. Beliau berkata legalisasi penuh boleh memupuk dan menggalakkan lebih ramai pengguna dadah yang bermasalah. Perniagaan dadah yang mengaut keuntungan, sama seperti syarikat alkohol dan tembakau, lebih suka pengguna tegar, kerana pengguna tegar cenderung membeli lebih banyak produk mereka. Dalam pasaran ganja undang-undang Colorado, sebagai contoh, 30 peratus pengguna paling tegar membentuk hampir 90 peratus permintaan untuk dadah (pot). “Mereka adalah industri dengan satu set objektif yang bercanggah langsung dengan kepentingan awam,” kata Kleiman. Miron berhujah bahawa walaupun jualan atau pengedaran dihalalkan, ubat-ubatan dan dadah yang lebih keras boleh dikenakan cukai dan dikawal sama atau lebih keras daripada tembakau dan alkohol, walaupun beliau secara peribadi tidak menyokong pendekatan itu. “Anda benar- benar boleh menghalalkannya dan mempunyai sekatan ke atas pengkomersilan,” kata Miron. “Itu sepatutnya soalan yang berasingan.” Kleiman berhujah model alkohol mempunyai perangkap yang jelas. Alkohol masih menyebabkan masalah kesihatan yang membunuh puluhan ribu setiap tahun, ia sering dikaitkan dengan jenayah kekerasan, dan sesetengah pakar menganggapnya sebagai salah satu dadah paling berbahaya. Namun, beberapa bukti menunjukkan model alkohol boleh diselaraskan untuk mengurangkan isunya. Dalam semakan besar bukti, Alexander Wagenaar, Amy Tobler, dan Kelli Komro menyimpulkan bahawa meningkatkan cukai alkohol – dan, akibatnya, membuat orang ramai minum lebih sedikit alkohol – akan mengurangkan keganasan, jenayah dan kesan negatif lain daripada penggunaan alkohol.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 124 Tetapi terdapat bukti bahawa perang dadah meningkatkan harga dan mengurangkan kebolehaksesan jauh melebihi cukai dan peraturan. Kajian 2014 oleh Jon Caulkins, pakar dasar dadah di Carnegie Mellon University, mendapati bahawa larangan menggandakan harga dadah keras sebanyak 10 kali ganda, jadi legalisasi - dengan menghapuskan larangan dan membenarkan akses yang lebih besar kepada dadah - boleh meningkatkan kadar penyalahgunaan dadah dengan ketara. Soal legalisasi, kemudian sekali lagi kembali kepada pertimbangan tentang mengimbangi yang baik dan yang buruk: Adakah mengurangkan kadar penyalahgunaan dadah, terutamanya di Amerika Syarikat, berbaloi dengan pembunuhan beramai-ramai yang didayakan oleh wang organisasi jenayah yang ganas untuk menghalang pasaran gelap dadah? Ini adalah pengelakkan biasa dasar dadah yang diulangi berulang kali oleh pakar: Penyelesaian sempurna tidak wujud, jadi penggubalan dasar harus menumpukan pada memilih yang terbaik daripada banyak pilihan buruk. “Selalu ada pilihan, “ Keith Humphreys, pakar dasar dadah di Universiti Stanford, menjelaskan. “Tiada rangka kerja yang tersedia di mana tidak ada bahaya entah bagaimana. Kami mempunyai kebebasan, keseronokan, kesihatan, jenayah dan keselamatan awam. Anda boleh meneruskan satu dan dua daripada itu - mungkin juga tiga dengan dadah yang berbeza - tetapi anda tidak boleh menghapuskan kesemuanya. Anda perlu menampungnya di suatu tempat.”

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 125 6 PENGUATKUASAAN DAN MASYARAKAT- PENDAPAT PERTUBUHAN BEBAS 6 Gambaran Keseluruhan Dasar Dadah Perang Melawan Dadah adalah punca kepada pelbagai masalah yang mengejutkan dalam masyarakat hari ini. Berdasarkan pengalaman yang dilalui sebagai penguatkuasa undang- undang, Pembaharuan dasar dadah ialah tumpuan teras Perkongsian Tindakan Penguatkuasaan Undang-Undang telah berhujah dan mencadangkan dilakukan rombakan terhadap perang melawan dadah. Mula-mula ditubuhkan sebagai Penguatkuasaan Undang- undang Menentang Larangan pada tahun 2002, Law Enforcement Action Partnership (LEAP) adalah satu badan diasaskan bersama oleh Kapten pesara polis Peter Christ. Seorang veteran penguatkuasaan undang-undang selama 20 tahun dalam Perang Melawan Dadah, Kapten Christ telah bersuara untuk menamatkan larangan dadah sejak 1989. Beliau mengasaskan LEAP dengan misi mengurangkan akibat berbahaya akibat daripada memerangi perang terhadap dadah dan mengurangkan kejadian kematian, penyakit, jenayah, dan ketagihan dengan menamatkan larangan dadah. LEAP berterima kasih kepada Kapten Christ atas visinya yang luar biasa - tiada cara yang lebih baik untuk belajar tentang dasar dadah selain mendengarnya daripadanya 6 NGO – Law Enforcement Action Partnership

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 126 Prinsip LEAP 1. Perkongsian Tindakan Penguatkuasaan Undang-undang percaya bahawa penyalahgunaan dadah dewasa adalah masalah kesihatan awam dan bukan perkara penguatkuasaan undang-undang. 2. Perkongsian Tindakan Penguatkuasaan Undang-undang tidak menggalakkan penggunaan dadah dan amat mengambil berat tentang tahap penyalahgunaan dadah dan keganasan berkaitan dadah di seluruh dunia. Walau bagaimanapun, kedua-dua penyalahgunaan dadah dan keganasan berkembang di bawah larangan dadah, sama seperti yang berlaku semasa larangan alkohol. 3. Perkongsian Tindakan Penguatkuasaan Undang-undang menyedari bahawa dadah boleh berbahaya dan ketagihan. Peraturan yang munasabah harus melindungi kesihatan awam dan termasuk sekatan umur ke atas penjualan dan penggunaan dadah. 4. Perkongsian Tindakan Penguatkuasaan Undang-undang menyedari bahawa dadah terlarang pada masa ini menimbulkan risiko yang berbeza, memerlukan model peraturan yang berbeza. Kami percaya bahawa negeri Amerika Syarikat dan negara lain mesti diberi latitud kawal selia untuk mencuba model baharu yang mengimbangi kebebasan dan tanggungjawab peribadi dengan risiko kesihatan awam kematian, penyakit dan ketagihan. 5. Perkongsian Tindakan Penguatkuasaan Undang-undang menyedari bahawa ia akan mengambil masa untuk mencapai keseimbangan yang sewajarnya, menggabungkan model swasta, awam dan perubatan untuk mengawal dan mengawal selia dadah terlarang pada masa ini dengan terbaik. Penceramah kami menyokong pelbagai strategi selaras dengan pelbagai pengalaman dan falsafah politik mereka sendiri. 6. Perkongsian Tindakan Penguatkuasaan Undang-undang percaya bahawa kerajaan mempunyai kewajipan kesihatan awam untuk memastikan dan menyampaikan dengan jelas kepada orang ramai risiko yang berkaitan dengan penggunaan setiap ubat-ubatan dadah terlarang pada masa ini. 7. Perkongsian Tindakan Penguatkuasaan Undang-undang berpendapat bahawa apabila kerajaan menamatkan larangan, ia harus membebaskan pesalah dadah, menghapuskan rekod mereka, dan memulihkan hak sivil mereka. Walau bagaimanapun, kami percaya bahawa orang yang menggunakan alkohol atau dadah lain mesti bertanggungjawab atas kemudaratan yang diakibatkan kepada orang lain semasa di bawah pengaruh. 8. Perkongsian Tindakan Penguatkuasaan Undang-undang percaya bahawa individu yang mengalami ketagihan dadah yang mendapatkan bantuan harus menerima sokongan, termasuk rawatan dadah. Kami berpendapat bahawa kos untuk mengembangkan perkhidmatan sedemikian boleh dibiayai dengan sebahagian kecil daripada penjimatan keadilan jenayah daripada menamatkan larangan dadah. Hubungan Polis-Komuniti Kunci untuk meningkatkan keberkesanan polis dan keselamatan awam adalah untuk kembali kepada prinsip asas kepolisan moden, yang bermaksud meningkatkan kepercayaan polis- komuniti dan mencegah jenayah dan bukannya bertindak balas terhadap jenayah. Agensi penguatkuasaan undang-undang memerlukan empat jenis penyelesaian untuk mencapai matlamat ini: meningkatkan sokongan untuk pegawai seperti kami, melengkapkan kami dengan alat untuk mencegah dan bukannya bertindak balas, memfokuskan usaha kami pada keutamaan keselamatan awam dan melibatkan komuniti secara langsung dalam kerja kami. Hubungan polis-komuniti yang kukuh adalah penting untuk polis menjalankan tugas dengan berkesan dan memastikan komuniti selamat. Dengan tembakan polis mendominasi tajuk utama, ketegangan antara polis dan komuniti minoriti khususnya menjejaskan kerja polis setiap hari. Walaupun ramai orang dalam komuniti telah menjadi mangsa jenayah, mereka

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 127 melaporkan lebih sedikit jenayah dan gagal memberikan maklumat yang akan membantu menyelesaikan kes kerana dalam keadaan tertentu mereka tidak mempercayai atau takut untuk melaporkan. Semakin ramai masyarakat enggan melaporkan jenayah, semakin polis menekan saksi untuk bekerjasama di luar kehendak mereka, meningkatkan ketegangan. Kebuntuan ini menjadikan semua orang kurang selamat. Penyelesaian 1.Tingkatkan sokongan Agensi mesti meningkatkan sokongan untuk staff. Sokongan Kesihatan Pegawai Tambah baik aspek Latihan Kamera Badan Latihan Keadilan Prosedur Siasatan Serangan Seksual Ujian Kit Rogol Keganasan rumah tangga 2. Menyediakan alatan Agensi kita mesti melengkapkan kita dengan alat pencegahan baharu yang memerangi punca jenayah, kerana alat ini boleh meningkatkan keselamatan awam sambil mengurangkan penggunaan kekerasan dan hukuman. Program Pengalihan/Diversion Program Cegah jenayah dengan pelabur dalam pendidikan Cegah jenayah dengan melabur dalam perumahan dan rawatan Pusat pemulihan trauma Program Intervensi kumpulan berisiko 3. Rapatkan jurang Kita mesti menghapuskan undang-undang dan amalan yang melagakan polis dengan masyarakat, meningkatkan penggunaan kekerasan dan mengurangkan keselamatan awam. Perang melawan dadah Ketenteraan polis Rampasan aset awam Tenaga kerja yang pelbagai Kuota tangkap Tahan dan pemeriksaan badan Ketaksamaan kaum Pengharaman tembakau mentol Penguatkuasaan undang-undang imigresen tempatan 4. Meningkatkan Komunikasi Agensi mesti melibatkan ahli komuniti dalam membuat keputusan keselamatan awam sambil meningkatkan komunikasi antara agensi dan masyarakat. Kepolisan Didorong Komuniti (Community driven policing) Ketelusan dan Akauntabiliti Perkongsian Tindakan Penguatkuasaan Undang-undang mengakui sepenuhnya potensi implikasi kesihatan daripada menggunakan produk tembakau. Walau bagaimanapun, seperti yang telah kita lihat dengan larangan dadah, dan dengan larangan alkohol sebelum itu, pengharaman bahan tidak menghentikan penggunaan; ia memacu pasaran bawah tanah,

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 128 menjadikan peraturan kawalan mustahil, dan mewujudkan ketegangan antara masyarakat dan polis, yang didakwa dengan menguatkuasakan langkah-langkah larangan. Pertikaian pendapat mengenai pengharaman produk tembakau berperisa mentol, sekatan jualan bawah umur dan pembelian rokok seludup memberi implikasi kepada kutipan hasil cukai kerana pengguna beralih kepada pembelian rokok seludup yang lebih murah dan kesannya wujud kebimbangan dengan kerosakan yang boleh disebabkan oleh larangan tersebut. Seperti larangan dadah, pengharaman tembakau memberi kesan yang tidak seimbang kepada masyarakat kulit berwarna. Penyelidikan menunjukkan bahawa 85% daripada semua perokok Afrika-Amerika (umur 12 tahun ke atas) menghisap rokok berperisa bmentol. (sumber: Villanti, AC et al. "Perubahan dalam kelaziman dan korelasi penggunaan rokok mentol di Amerika Syarikat, 2004-2014" Kawalan Tembakau, diterbitkan dalam talian 20 Oktober 2016). Apabila polis menghabiskan masa mereka menguatkuasakan larangan dadah atau larangan tembakau, mereka tidak menumpukan pada menyelesaikan jenayah kekerasan. Tambah kepada masalah itu, apabila polis menahan orang kerana kesalahan peringkat rendah seperti membeli ganja atau menjual rokok seludup, masyarakat berhenti mempercayai polis. Mereka melihat polis sebagai musuh, bukan sebagai pelindung masyarakat. Ketidakpercayaan ini menyebabkan ahli masyarakat tidak mungkin bekerjasama dengan polis dan tampil dengan maklumat apabila jenayah yang lebih serius berlaku. Lebih buruk lagi, ketegangan antara polis dan masyarakat boleh memuncak ke tahap di mana keganasan meletus, seperti yang kita lihat dalam kes Eric Garner, bapa kepada enam anak yang mencari nafkah dengan menjual rokok tanpa cukai di kaki lima di Staten Island, New York. Apabila berhadapan dengan pegawai pada 17 Julai 2014, Encik Garner menentang penahanan, dengan mengatakan dia bosan diganggu. Konfrontasi bertukar ganas apabila pegawai cuba menghalang Encik Garner, meletakkannya dalam keadaan tercekik yang terbukti membawa maut. Seorang lelaki kehilangan nyawanya kerana penjualan rokok secara dikeluarkan dari kotak (sale of loose cigarettes) dan kebencian terhadap polis yang menyusul dirasai di seluruh negara. Ringkasnya, larangan tidak berfungsi. Apa yang berkesan? Pendidikan dan rawatan. Golongan muda kurang berkemungkinan terjerumus ke dalam penyalahgunaan bahan apabila mereka menerima pendidikan yang terbuka dan jujur (bukan taktik menakutkan), dan orang yang bergelut dengan ketagihan lebih berkemungkinan membuat keputusan yang lebih sihat apabila mereka mempunyai akses kepada rawatan tanpa ancaman hukuman. Kita perlu mengarahkan sumber kita ke arah membantu orang ramai dan menjadikan komuniti lebih kuat, bukan ke arah gaya larangan gaya yang membawa kita kembali kepada akibat yang tidak diingini yang pada masa sama.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 129 Rujukan: 1. Desmond, Papachristos, and Kirk. “Police Violence and Citizen Crime Reporting in the Black Community.” American Sociological Association website. Oct. 2016. Accessed 12 Jan. 2017 at http://www.asanet.org/sites/default/files/attach/journals/oct16asrfeature.pdf. 2. Behrman, Elizabeth. “‘No snitch’ rule hamstrings police investigations of shootings.” Tampa Bay Times. 29 Mar. 2015. Accessed 12 Jan. 2017 at http://www.tbo.com/news/crime/no-snitch-rule-hamstrings-police-investigations-of- shootings-20150329/ 3. Alliance for Safety and Justice. “Crime Survivors Speak.” Alliance for Safety and Justice website. Accessed 12 Jan. 2017 at https://www.allianceforsafetyandjustice.org/wp- content/uploads/documents/Crime%20Survivors%20Speak%20Report.pdf 4. Desmond, Papachristos, and Kirk. “Police Violence and Citizen Crime Reporting in the Black Community.” American Sociological Association website. Oct. 2016. Accessed 12 Jan. 2017 at http://www.asanet.org/sites/default/files/attach/journals/oct16asrfeature.pdf 5. News One Now. “Have Race Relations & Community Police Relations Worsened Since Obama Took Office?” NewsOne, August 2016. Accessed January 13, 2017 at 6. https://newsone.com/3499463/have-race-relations-community-police-relations- worsened-since-obama-took-office/ 7. http://www.policechiefmagazine.org/magazine/index.cfm?fuseaction=display_arch&arti cle_id=2452&issue_id=82011http://www.policesuicidestudy.com/id5.htmlhttps://m.mic. com/articles/154241/to-stop-police-brutality-we-must-end-the-epidemic-of-ptsd-among- officers#.PGs0auT9p 8. http://www.cnn.com/2016/09/28/us/jobs-training-police-trnd/ 9. http://www.theatlantic.com/national/archive/2014/12/police-gun-shooting-trainingferguson/383681/ and 10. http://www.joincampaignzero.org/train 11. http://www.nytimes.com/roomfordebate/2013/10/22/should-police-wear-cameras/body- cameras-could-restore-trust-in-police 12. L. Mazerolle, S. Bennett, E. Antrobus, and E. Eggins, “Procedural justice, routine encounters and citizen perceptions of police: main findings from the Queensland Community Engagement Trial (QCET),” Journal of Experimental Criminology 8 (2012): 343 –367. 13. https://www.rainn.org/statistics/criminal-justice-system 14. https://news.byu.edu/news/byu-professor-works-help-victims-rape-through-depthresearch-and-training 15. http://time.com/3001467/heres-what-happens-when-you-get-a-rape-kit-exam/ 16. http://www.endthebacklog.org/backlog/where-backlog-exists-and-whats-happening-endit 17. https://www.usatoday.com/story/news/nation-now/2017/04/02/detroits-untested-rape- kits/99958628/?hootPostID=e1dfa6193302618a8ae6a7cd853b9292 18. http://leadkingcounty.org/lead-evaluation/ 19. http://www.miamiherald.com/news/health-care/article79004057.html 20. http://all4ed.org/wp-content/uploads/2013/09/SavingFutures.pdf 21. http://repec.iza.org/dp5000.pdf 22. http://www.centerforpubliceducation.org/Main-Menu/Pre-kindergarten/Pre- Kindergarten/Pre-kindergarten-What-the-research-shows.html 23. https://www.tc.columbia.edu/centers/EquitySymposium/symposium/resourceDetails.asp? PresId=6

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 130 24. http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0072946 25. https://www.slideshare.net/KarinaPartovi/final-report-on-project-25 26. http://www.pewtrusts.org/en/research-and-analysis/blogs/stateline/2016/02/11/waitinglists-grow-for-medicine-to-fight-opioid- addictionhttps://www.naminh.org/sites/default/files/Summary%20Report%2004%2028 %2014%20Waiting%20for%20Help%20FINAL2.pdf 27. http://static.prisonpolicy.org/scans/ojjdp/195737.pdf 28. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3083990/ 29. http://www.nber.org/digest/jan07/w12171.html 30. https://www.allianceforsafetyandjustice.org/wp- content/uploads/documents/Crime%20Survivors%20Speak%20Report.pdf 31. https://www.allianceforsafetyandjustice.org/wp- content/uploads/documents/Crime%20Survivors%20Speak%20Report.pdf 32. http://traumarecoverycenter.org/ 33. https://www.vera.org/publications/young-men-of-color-and-the-other-side-of-harm- addressing-disparities-in-our-responses-to-violence 34. http://www.npr.org/2016/03/28/472138377/to-reduce-gun-violence-potential-offenders- offered-support-and-cash 35. http://www.nytimes.com/2014/04/30/books/alice-goffman-researches-poor-black-menin-on-the-run.html 36. http://www.latimes.com/local/lanow/la-me-schools-weapons-20140917-story.html 37. https://www.aclu.org/feature/war-comes-home?redirect=war-comes-home-excessive- militarization-american-policing 38. http://www.allgov.com/news/top-stories/tanks-on-the-streets-police-required-to-use- military-equipment-within-a-year-or-return-it-140826?news=854075 http://www.heritage.org/research/reports/2014/03/law-enforcements-dependence-on- civil-asset-forfeiture-in-georgia-and-texas https://www.brennancenter.org/sites/default/files/publications/SuccessOrientedFunding_ ReformingFederalCriminalJusticeGrants.pdf http://fivethirtyeight.com/datalab/it-takes-alot-of-stop-and-frisks-to-find-one-gun/ 39. http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2289244 40. Christopher Hartney and Linh Vuong. “Created Equal.” National Council on Crime and Deliquency Report, March 2009. Accessed January 13, 2017, at http://www.nccdglobal.org/sites/default/files/publication_pdf/created-equal.pdf 41. US Department of Education Office for Civil Rights. “Civil Rights Data Collection: Data Snapshot: School Discipline.” US Department of Education Office for Civil Rights Issue Brief No. 1, March 21, 2014. Accessed January 13, 2017 at http://ocrdata.ed.gov/Downloads/CRDC-School-Discipline-Snapshot.pdf. 42. SAMHSA. “Table 1.19B.” National Survey on Drug Use and Health 2012. Accessed January 13, 2017 at http://archive.samhsa.gov/data/NSDUH/2012SummNatFindDetTables/DetTabs/NSDUH -DetTabsSect1peTabs1to46-2012.htm#Tab1.19B. 43. Howard N. Snyder and Melissa Sickmund. “Juvenile Offenders and Victims: 2006 National Report.” National Center for Juvenile Justice report, March 2006. Accessed January 13, 2017 at https://www.ojjdp.gov/ojstatbb/nr2006/downloads/nr2006.pdf. 44. Human Rights Watch. “Decades of Disparity Drug Arrests and Race in the United States.” Human Rights Watch report, March 2009. Accessed January 13, 2017 at https://www.hrw.org/sites/default/files/reports/us0309web_1.pdf. 45. Sonja B. Starr and M. Marit Rehavi. “Mandatory Sentencing and Racial Disparity: Assessing the Role of Prosecutors and the Effects of Booker.” Yale Law Journal

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 131 123(1), October 2013. Accessed January 13, 2017 at http://www.yalelawjournal.org/article/mandatory-sentencing-and-racial-disparity- assessing-the-role-of-prosecutors-and-the-effects-of-booker. 46. American Psychological Association. “Black Boys Viewed as Older, Less Innocent Than Whites, Research Finds.” American Psychological Association website, March 6, 2014. Accessed January 13, 2017 at http://www.apa.org/news/press/releases/2014/03/black-boys-older.aspx. 47. Nazgol Ghandnoosh. “Race and Punishment: Racial Perceptions of Crim and Support for Punitive Policies.” Sentencing Project report, 2014. Accessed January 13, 2017 at 48. http://www.atlanticphilanthropies.org/app/uploads/2015/09/Report-Race-and- Punishment.pdf. 49. Captain Peter Christ (Ret.) Demolishes the War on Drugs, The War on Drugs is at the root of a staggering array of problems in today’s society. https://lawenforcementactionpartnership.org/wp-content/uploads/2018/10/Tree- 10.2018-web.png

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 132 7 DADAH – ISU MORAL YANG MEMECAH BELAH MASYARAKAT 7 Pengenalan John ialah seorang penagih dadah berusia 35 tahun yang tinggal di ruang bawah tanah rumah ibunya. Dia bekerja tidak tetap dalam sektor pembinaan tetapi tidak mampu menahan kerja sepenuh masa, dan apa sahaja yang dia perolehi dengan cepat menjadi tabiat dadahnya, yang pada masa ini ialah methamphetamine. Hari-harinya kebanyakannya terdiri daripada menonton TV, bergaul dengan penagih dadah lain dan menjadi tinggi. Dia telah keluar masuk penjara kerana memiliki dadah, mencuri dan berkelakuan tidak senonoh, dan dia telah mengikuti program pemulihan dadah sebanyak 7 kali, yang kebanyakannya adalah sebahagian daripada perjanjian tawar-menawar rayuan. Sejak gred lapan dia menjadi pengguna dadah biasa dan telah mencuba kebanyakan perkara yang ada di luar sana. Kepintarannya yang luar biasa membolehkannya lulus sekolah menengah dan dua tahun kolej, tetapi apabila dia semakin bergantung kepada dadah, dia kehilangan minat untuk menghadiri kelas dan akhirnya tercicir. Dia pernah berkahwin sekali, dengan dua orang anak, tetapi selepas menghabiskan pendapatan keluarga dan menggadaikan hampir segala-galanya di apartmen mereka untuk menyokong tabiatnya, isterinya meninggalkannya bersama anak-anak dan dia tidak pernah melihat mereka sejak itu. Dia membiarkan penampilannya hilang, kehilangan beberapa giginya dan, kini kelihatan hampir setua ibunya, sudah bertahun-tahun dia tidak keluar untuk temujanji (dating). Selain penggunaan meth, dia seorang peminum alkohol dan perokok berat, dan prospeknya untuk hidup melepasi usia 40-an adalah minimum. Tiada apa-apa yang luar biasa tentang kisah John, dan sebenarnya ia mewakili ramai orang dalam masyarakat kita yang menyalahgunakan dadah dan alkohol. Ia juga merupakan kisah yang sangat lama. Ahli falsafah Yunani kuno Anacharsis (6 SM) pernah ditanya apa yang perlu dilakukan untuk seseorang kehilangan minat untuk minum. Tanggapannya hanya perlu memerhatikan tingkah laku jahat orang yang mabuk. Dia selanjutnya menyatakan, secara puitis, bahawa "pohon anggur menghasilkan tiga jenis anggur: kesenangan pertama, kemabukan kedua, penyesalan ketiga." Maksudnya ialah apa yang bermula dengan keseronokan pasti akan berakhir dengan kelakuan yang menyedihkan yang amat dikesali si peminum setelah sedar. Dalam bab ini kita akan mengkaji isu moral yang mengelilingi penggunaan dadah, atau, lebih tepat lagi, subset penggunaan dadah secara khusus melibatkan apa yang dipanggil "dadah rekreasi". Ini adalah ubat-ubatan dadah psikoaktif (iaitu, ubat dengan kesan mengubah minda) yang diambil terutamanya sebagai sumber keseronokan dan bukannya untuk tujuan perubatan. Paling biasanya dikategorikan ke dalam empat kumpulan berikut: 7 Michael P. Botticelli, Deputy Director Office of National Drug Control Policy, “Federal Marijuana Policy,” House Committee on Oversight and Government Reform, 4 Februari, 2014.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 133 Opiat: ubat-ubatan dadah yang terbentuk daripada popi candu dan termasuk morfin, kodein, heroin. Halusinogenik: ubat-ubatan dadah yang menghasilkan pengalaman yang berbeza secara kualitatif daripada kesedaran biasa, dan termasuk cendawan psilocybin, ganja, LSD. Depresan: ubat-ubatan dadah yang mengurangkan aktiviti dalam sistem saraf pusat dan termasuk alkohol, Methaqualone, Benzodiazepine. Perangsang: ubat-ubatan dadah yang meningkatkan aktiviti sistem saraf pusat dan termasuk Kokain, Kafein, Nikotin, Amfetamin, Methamphetamine. Walaupun kafein dan nikotin adalah antara dadah psikoaktif paling banyak digunakan dan dibenarkan secara undang-undang, tumpuan perbincangan di sini adalah pada penggunaan alkohol dan bahan terlarang seperti ganja, kokain, heroin dan methamphetamine. Untuk memudahkan, dalam bab ini kita akan menggunakan istilah "penggunaan dadah rekreasi" merujuk kepada ini. Latar Belakang Dadah psikoaktif telah digunakan dalam masyarakat sejak catatan sejarah mula direkodkan. Banyak yang dihasilkan secara semula jadi dalam tumbuhan dan mudah diakses oleh populasi manusia di kawasan di mana ia tumbuh. Sama seperti alkohol memainkan fungsi utama hari ini dalam acara sosial, ubat-ubatan dadah psikoaktif daripada tumbuhan juga telah dimasukkan ke dalam upacara perayaan masyarakat, pesta keramaian dan upacara keagamaan. Adalah mustahil untuk membincangkan isu dadah psikoaktif tanpa bercakap tentang bahaya yang berkaitan dengannya, yang kebanyakannya kita semua tahu dari berita dan cerita fiksyen popular. Kemudaratan Satu kemudaratan atau bahaya segera ialah kepada pengguna itu sendiri. Walaupun banyak ubat-ubatan dadah boleh diambil dalam kuantiti terhad tanpa kesan buruk, penggunaan kumulatif kebanyakannya amat berbahaya. Menurut Pusat Kawalan Penyakit (Center for Disease Control), pada 2019, 70,000 orang di Amerika Syarikat mati akibat penggunaan dadah yang diharamkan, hampir dua kali ganda daripada sepuluh tahun sebelumnya, dan hampir empat kali dua puluh tahun sebelumnya. Sebagai perbandingan, pada tahun yang sama 36,000 adalah dari kemalangan motor, dan 16,000 pembunuhan. Dadah mendorong penyebab kematian disebabkan pengambilan dos berlebihan, serangan jantung, kerosakan organ, dan juga kekurangan zat makanan. Kerosakan otak juga biasa berlaku. Sebagai tambahan kepada risiko kesihatan serta-merta daripada penggunaan dadah yang berpanjangan, terdapat juga kemudaratan sekunder kepada pengguna, seperti penyakit kelamin yang berpunca daripada perencatan yang berkurangan dan pertimbangan berjaga-jaga yang lemah. HIV dan hepatitis C biasanya berpunca daripada penggunaan dadah suntikan. Seperti John, kehidupan pergantungan dadah yang berat sering menjejaskan minat manusia biasa dalam kerjaya, keluarga dan aktiviti lain yang biasanya kami anggap produktif. Di samping kemudaratan yang ditimbulkan oleh dadah kepada pengguna itu sendiri, terdapat juga kemudaratan yang ditimbulkan kepada orang lain. Pemanduan menggunakan dadah adalah masalah di mana seorang daripada lapan pemandu malam hujung minggu didapati

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 134 positif sekurang-kurangnya satu dadah terlarang. Mungkin kemudaratan yang paling ketara kepada masyarakat daripada kebergantungan dadah ialah kaitannya dengan jenayah. Kajian ke atas tangkapan di lima bandar besar menunjukkan bahawa 63-83% tangkapan didapati positif dadah haram (ONDCP Fact Sheet, 2014). Selalunya jenayah dilakukan oleh pengguna yang tabiat dadahnya melebihi pendapatan sah mereka. Rompakan dan kecurian biasanya dikaitkan dengan ketagihan, dan wanita yang biasanya tidak akan menganggap pelacuran sering berkompromi dengan keyakinan mereka untuk menyokong tabiat dadah mereka. Terdapat akibat yang tragis apabila orang di bawah pengaruh dadah berada di belakang roda kereta atau mempunyai pertimbangan mereka terjejas dalam pekerjaan yang boleh membahayakan nyawa orang, seperti dengan doktor atau kontraktor bangunan. Terdapat juga kemudaratan yang ditimbulkan oleh dadah kepada keluarga pengguna: sumber keluarga berkurangan, anak-anak diabaikan malah dipaksa oleh ibu bapa mereka untuk melacur atau menjalankan dadah untuk meningkatkan pendapatan keluarga. Ramai anak ibu bapa penagih dadah akhirnya kehilangan tempat tinggal. Satu lagi kemudaratan yang terhasil daripada dadah ialah melibatkan perdagangan dadah haram itu sendiri. Perniagaan berurusan dengan dadah adalah berbahaya, dan kadar pembunuhan yang tinggi di bandar-bandar besar berpunca daripada perselisihan antara pengedar, seperti pertikaian mengenai wilayah pengedaran, bayaran balik untuk rundingan yang tidak jujur, atau tindakan balas terhadap pembunuhan ahli kumpulan. Bahaya juga merebak kepada ahli masyarakat di mana peniaga menjalankan perniagaan mereka. Penduduk menjadi tebusan kepada perdagangan dadah berbahaya yang menyusup ke jalan mereka, dan pejalan kaki sering terkena tembakan sesat. Kanak-kanak kecil secara rutin direkrut untuk tugas pengedaran, dan senjata masuk ke sekolah. Kerajaan persekutuan dan tempatan menumpukan berbilion dolar cukai untuk memerangi perdagangan dadah haram, selalunya dengan kejayaan yang minimum. Penduduk penjara berada pada tahap tertinggi sepanjang masa, peratusan yang besar adalah berkaitan dadah, yang sekali lagi membebankan pembayar cukai. Pasangan dan anak-anak banduan juga menderita kerana mereka menghadapi masalah kewangan dan rumah tangga baharu. Alkohol adalah dadah yang luar biasa dengan set bahaya yang unik. Minuman beralkohol telah wujud sejak budaya purba, di beberapa tempat selama lebih daripada 10,000 tahun. Ketersediaan dan penerimaannya yang hampir universal adalah sebahagian besarnya disebabkan oleh fakta bahawa proses penapaian alkohol berlaku secara semula jadi di mana- mana lokasi geografi. Bezakan dengan dadah yang mengubah minda, seperti ganja atau candu, yang tumbuh secara semula jadi di kawasan tertentu sahaja. Walaupun minuman beralkohol telah didedahkan kepada penerimaan sosial, kemudaratan daripada penyalahgunaan alkohol adalah sama teruknya dengan dadah terlarang, dan jika alkohol hanya pertama kali ditemui hari ini ia mungkin akan diharamkan sebagai dadah berbahaya. Malah, satu kajian menunjukkan bahawa penggunaan alkohol lebih berkemungkinan daripada penggunaan ganja membawa kepada keganasan antara pasangan (tntoday.utk.edu). Kemudaratan daripada penyalahgunaan alkohol diketahui umum, dan ia merangkumi semua kumpulan umur dan sosio-ekonomi; ia bertanggungjawab untuk kira-kira 25,000 kematian setahun (Lembaran Fakta ONDCP). Satu contoh yang baik ialah kemudaratan yang terhasil daripada minum alkohol di kolej. Di Amerika Syarikat, hampir 2,000 pelajar mati setiap tahun akibat kemalangan berkaitan alkohol, dan 600,000 lagi cedera. 700,000 pelajar menjadi mangsa serangan, 100,000 daripada serangan seksual atau rogol. Penyalahgunaan alkohol di

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 135 kolej membawa kepada seks tidak selamat, masalah akademik, pemanduan dalam keadaan mabuk, percubaan membunuh diri dan kerosakan harta benda (www.collegedrinkingprevention.gov). Kemudaratan di atas dengan kedua-dua dadah dan alkohol adalah penunjuk apa yang sering dipanggil "penyalahgunaan bahan", dan kriteria standard untuk penyalahgunaan bahan dalam profesion kaunseling kesihatan mental ini ialah: Corak penggunaan bahan yang membawa kepada kemerosotan atau kesusahan yang ketara, seperti yang ditunjukkan oleh satu atau lebih daripada yang berikut dalam tempoh 12 bulan yang lalu: 1. Kegagalan untuk memenuhi kewajipan peranan utama di tempat kerja, sekolah, rumah seperti ketidakhadiran berulang kali atau prestasi kerja yang lemah yang berkaitan dengan penggunaan bahan; ketidakhadiran, penggantungan, atau pembuangan sekolah berkaitan bahan; pengabaian anak atau rumah tangga; 2. Penggunaan bahan yang kerap dalam situasi di mana ia berbahaya secara fizikal (cth., memandu kereta atau mengendalikan mesin apabila terjejas oleh penggunaan bahan); 3. Masalah undang-undang yang kerap (cth. penahanan, berkelakuan tidak senonoh) untuk penyalahgunaan bahan; 4. Penggunaan berterusan walaupun mengalami masalah sosial atau interpersonal yang berterusan atau berulang (cth., pertengkaran dengan pasangan kesan akibat mabuk, pergaduhan fizikal); (DSM-IV). Menurut perkara di atas, petunjuk utama penyalahgunaan bahan ialah ketidakupayaan untuk berfungsi secara normal dalam masyarakat dan memenuhi tanggungjawab asas seseorang dalam pelbagai persekitaran sosial. Penagihan Satu ciri penggunaan dadah ialah ia menyebabkan ketagihan. Pengertian "ketagihan" sukar untuk dihuraikan, dan selalunya berbeza-beza bergantung pada orang yang anda tanya. Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO) mentakrifkan ketagihan dadah seperti berikut: Ketagihan dadah adalah keadaan mabuk berkala atau kronik yang memudaratkan individu dan masyarakat, yang dihasilkan oleh penggunaan berulang ubat-ubatan dadah (semula jadi atau sintetik). Ciri-cirinya termasuk (1) keinginan atau keperluan yang terlalu kuat (paksaan) untuk terus mengambil dadah dan mendapatkannya dengan apa cara sekalipun (2) kecenderungan untuk meningkatkan dos, dan (3) pergantungan psikik (psikologi) dan kadang-kadang fizikal terhadap kesan dadah. Takrif undang-undang standard "penagih dadah" yang digunakan dalam undang-undang Amerika Syarikat ialah: Istilah "penagih" bermaksud mana-mana orang yang lazim menggunakan mana-mana dadah narkotik pembentukan tabiat (habit-forming narcotic drugs) sehingga membahayakan moral, kesihatan, keselamatan, atau kebajikan awam, atau yang sedang atau telah ketagih setakat ini dengan penggunaan dadah narkotik pembentuk tabiat itu seperti telah kehilangan kuasa kawalan diri dengan merujuk kepada ketagihannya. (Kod Amerika Syarikat, 41.201).

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 136 Perbezaan umum dibuat antara dadah yang ketagihan secara fizikal dan yang hanya ketagihan secara psikologi. Ketagihan secara fizikal disertai dengan gejala penarikan fisiologi yang teruk, manakala ketagihan secara psikologi tidak mempunyai gejala ini. Masyarakat telah melihat ketagihan dadah dalam dua cara: model moral dan model penyakit. Mengikut model moral, ketagihan akhirnya adalah pilihan peribadi, di mana pengguna mempunyai kawalan yang mencukupi ke atas tindakan mereka untuk meneruskan atau tidak meneruskan tingkah laku ketagihan mereka. Ia mungkin sukar untuk dihentikan, tetapi dengan kuasa kehendak yang betul ia boleh dicapai. Kegagalan berbuat demikian adalah kelemahan moral di mana pengguna tahu bahawa tindakan mereka adalah salah tetapi memilih untuk melakukannya juga. Ini adalah rasional di sebalik pandangan agama tradisional yang mengutuk tingkah laku ketagihan sebagai dosa, terutamanya mabuk dan rakus (contoh masalah kawalan pemakanan yang gelojoh). Sebaliknya, model ketagihan adalah penyakit mengekalkan bahawa ketagihan bukan lagi masalah pilihan daripada mempunyai penyakit mental seperti skizofrenia. Perubahan biokimia dalam otak berlaku dan mempunyai kesan kekal pada pemacu pengguna. Kemahuan yang mudah tidak mencukupi untuk membebaskan diri daripada ketagihan, dan ia mesti diuruskan dengan cara yang serupa dengan cara penyakit dirawat. Sesetengah orang sangat terdedah kepada ketagihan atas sebab genetik, dan kadangkala digambarkan sebagai mempunyai personaliti ketagihan. Jika tidak, orang biasa, tanpa kecenderungan genetik ini, masih boleh menjadi penagih apabila perubahan kimia dalam otak mencapai ambang tertentu, khususnya apabila pusat ganjaran otak secara kekal menghubungkan sejenis tingkah laku dengan tindak balas keseronokan. Dalam kedua-dua kes, walaupun pengguna boleh diprogramkan semula untuk menentang tingkah laku tertentu, mekanisme ketagihan dalam otak sudah ditetapkan dan mereka akan kekal menjadi penagih selama-lamanya. Model penyakit ketagihan pertama kali muncul pada tahun 1940-an, dan dalam beberapa dekad ia telah diterima oleh kedua-dua Persatuan Perubatan Amerika (AMA) dan Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO). Penyokong model penyakit yang ekstrim kadangkala berpendapat bahawa penagih dadah yang melanggar undang-undang akibat ketagihan mereka, seperti dengan mencuri untuk menyokong tabiat dadah, tidak harus dihukum kerana kelakuan mereka, sebaliknya diberikan terapi. Mereka pada dasarnya adalah mesin yang rosak yang perlu diperbaiki, bukan dihukum. Walau bagaimanapun, banyak organisasi kesihatan mental yang menangani pergantungan dadah menggabungkan kedua-dua model penyakit dan moral. Walaupun sudah tentu terdapat punca fisiologi ketagihan yang tidak boleh diatasi, namun terdapat unsur tanggungjawab moral yang pengguna perlu mengawal ketagihan mereka dan bertanggungjawab atas kemudaratan yang mereka telah menyebabkan orang lain melalui ketagihan mereka. Apa yang Orang Fikirkan Walaupun orang di Amerika Syarikat enggan menghalalkan dadah tegar seperti heroin, meth dan kokain, sikap lebih berlembut apabila ia berkaitan dengan ganja, seperti yang ditunjukkan dalam tinjauan berikut. "Adakah anda fikir penggunaan ganja perlu dihalalkan, atau tidak?" (Gallup) Halal Haram Tidak Pasti 10/5-9/16: 60% 39% 1%

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 137 10/7-10/10: 46% 50% 4% 8/29 - 9/5/00 31% 64% 5% "Adakah anda menyokong atau menentang membenarkan orang dewasa menggunakan ganja secara sah untuk tujuan perubatan jika doktor mereka menetapkannya?" (Quinnipiac) Sokong Bantah TidakPasti 5/24-30/16: 89% 9% 2% "Adakah anda pernah mencuba ganja?" (CBS) Ya Tidak Tidak Pasti 4/8-12/16: 51% 47% 2% Isu-isu Etika Isu penggunaan dadah mempunyai dimensi moral dan undang-undang. Di satu pihak, walaupun penggunaan dadah adalah sah, kita boleh bertanya sama ada penggunaan dadah tersebut adalah tidak bermoral. Hanya kerana undang-undang membenarkan saya melakukan sesuatu tidak bermakna saya harus melakukannya, seperti merokok atau menunggang motosikal tanpa topi keledar. Sebaliknya, walaupun mengambil dadah adalah tidak bermoral, kita masih boleh bertanya sama ada penggunaan dadah tersebut adalah haram. Undang- undang membenarkan kita melakukan pelbagai aktiviti tidak bermoral, seperti berbohong kepada orang lain atau menipu pasangan. Walaupun ini adalah perkara yang tidak sepatutnya kita lakukan dari segi moral, pada masa yang sama kita tidak mahu undang-undang kita memberitahu kita cara menjalankan kehidupan peribadi kita. Buat masa ini, marilah kita mengetepikan isu sama ada dadah harus haram dan melihat secara khusus sama ada penggunaan dadah itu tidak bermoral. Kami akan mempertimbangkan di sini hujah-hujah yang menyokong dan menentang keizinan moral mereka. Empat Hujah untuk Dadah: Keseronokan, Terapi Mental, Inspirasi Seni, Pencerahan Agama Terdapat empat hujah biasa yang diberikan memihak kepada penggunaan dadah rekreasi. Pertama ialah hujah dari keseronokan: tujuan utama mengambil dadah rekreasi adalah untuk keseronokan yang mereka hasilkan, dan mengejar keseronokan datang secara semula jadi kepada kita. Kita adalah makhluk yang mencari keseronokan, dan kebanyakan perkara yang mendorong kita dalam hidup adalah dorongan untuk keseronokan yang pelbagai. Terdapat keseronokan daripada makanan, percintaan, filem, muzik, seni, fesyen, kesusasteraan, perjalanan, sukan, permainan, apa sahaja. Melalui aktiviti ini otak kita diubah dengan cara yang memberi kita pengalaman keseronokan yang unik, dan melalui ini kita melangkah keluar dari rutin biasa kita dan melarikan diri ke alam baharu. Jika kita menghilangkan keseronokan dari kehidupan kita, maka kewujudan manusia menjadi landskap tandus tindakan rutin yang kita lakukan sepanjang hari seperti yang kita lakukan sejak lahir hingga mati. Ahli falsafah Yunani Epicurus (341–270 SM) berhujah bahawa keseronokan adalah pusat kehidupan manusia: “dari keseronokanlah kita memulakan setiap pilihan dan pengelakan, dan juga kepada keseronokan kita kembali, menggunakannya sebagai standard

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 138 yang digunakan. kami menilai setiap kebaikan” (Letter to Menoeceus). Epicurus secara peribadi mengesyorkan bahawa kita hanya mengejar keseronokan secara sederhana dan dia menentang mabuk. Namun begitu, mesej yang lebih besar dari falsafah mencari keseronokan ialah, bukan sahaja mengejar keseronokan secara moral dibenarkan, tetapi ia adalah sesuatu yang harus kita lakukan. Penggunaan dadah rekreasi adalah satu lagi daripada banyak keseronokan yang tersedia untuk kita, dan jika kita membenarkan jenis pelarian yang lebih biasa ini, kita juga harus membenarkan penggunaan dadah. Dalam semangat ini, ahli falsafah Perancis Michel Montaigne (1533–1592) berhujah bahawa keseronokan yang kita perolehi daripada minum berlebihan adalah sangat bermanfaat sehingga kita harus "tidak menolak sebarang kesempatan atau meninggalkan sebarang peluang untuk minum, dan sentiasa ada dalam fikiran kita" (Essays, “Of Drunkenness”). Hujah kedua ialah, dadah rekreasi boleh berfungsi sebagai sejenis terapi mental dengan mengurangkan kesakitan psikologi. Kajian menunjukkan bahawa ubat-ubatan dadah rekreasi tertentu mengurangkan kebimbangan dan kemurungan dengan lebih cepat dan berkesan daripada terapi kesihatan mental yang lain. Ubat-ubatan dadah ini termasuk, ganja, LSD, cendawan psilocybin, dan ketamin, yang bersifat halusinogen. Faedah kesihatan mental datang terus daripada sifat khayalnya, dan dadah ini tidak boleh disintesis dengan cara yang mengasingkan komponen terapeutik daripada komponen rekreasi. Buzz adalah penawarnya. Kita semua sendiri untuk menangani siksaan dalaman peribadi kita, dan kita secara moral wajar untuk mencari kelegaan terbaik yang kita boleh. Walaupun terdapat manfaat terapeutik yang tidak dapat dipertikaikan untuk ubat-ubatan dadah ini, kerajaan telah mengharamkannya, mengklasifikasikannya sebagai Jadual 1 bersama-sama dengan dadah yang paling berbahaya seperti heroin dan meth. Menurut pembela dadah rekreasi itu, punca moral di sini adalah kerajaan, bukan pengguna dadah. Hujah ketiga ialah dadah rekreasi boleh meningkatkan ekspresi artistik. Beberapa pemuzik, pelukis dan penulis yang paling kreatif telah diilhamkan melalui dadah rekreasi, dan senarai itu termasuk Miles Davis, The Beatles, Salvador Dali, Charles Dickens dan Aldous Huxley. Idea asasnya bukanlah sesuatu yang baharu, dan Plato berpendapat bahawa artis terbaik adalah mereka yang dalam beberapa cara tidak terpengaruh secara mental. Dia menulis, Jika seseorang mendekati gerbang puisi tanpa kegilaan Muses, berfikir bahawa dia boleh menjadi penyair yang mencukupi hanya dengan menggunakan pengetahuan pakar, dia akan gagal dalam tujuannya. Puisinya, sebagai seorang yang waras, akan dibayangi oleh puisi mereka yang gila. [Phaedrus, 245a]. Walaupun Plato memikirkan sumber kegilaan artistik yang lebih mistik, hari ini kita menyedari bahawa ramai artis hebat mempunyai penyakit mental yang boleh dikenal pasti secara klinikal, seperti skizofrenia atau gangguan bipolar. Tokoh terkenal ialah Ludwig van Beethoven, Vincent van Gogh dan Ernest Hemingway. Jelas sekali, artis-artis ini bergantung pada biologi mereka dan memanfaatkannya sebaik mungkin dengan menyalurkan gangguan mereka ke saluran kreatif. Tetapi sesetengah dadah rekreasi mempunyai kesan neurologi yang sama seperti gangguan ini, dan boleh memberi artis kapasiti khas untuk kreativiti. Masyarakat meletakkan nilai tinggi pada kecantikan estetik dan ahli falsafah sering meletakkannya sebagai salah satu barangan intrinsik terbesar dalam kehidupan. Kita juga menghargai karya seni tanpa mengira sama ada dadah adalah alat inspirasi. Ia bukan seperti doping dalam sukan yang dianggap menipu dan sekali gus menyebabkan atlet itu hilang kelayakan.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 139 Hujah keempat dan serupa ialah dadah rekreasi meningkatkan pencerahan agama. Hujah terbaik untuk ini adalah yang ditawarkan oleh ahli falsafah dan psikologi Amerika William James (1842-1910). Dia berhujah bahawa jenis ubat-ubatan dadah tertentu "merangsang kesedaran mistik dalam tahap yang luar biasa" dan bahawa ia menghasilkan "pendedahan metafizik yang tulen". Dia sendiri bereksperimen dengan nitrus oksida dan dibiarkan dengan keyakinan yang teguh bahawa kesedaran rasional biasa kita yang bangun hanyalah satu jenis kesedaran, dan hanya tudung nipis yang memisahkannya daripada jenis lain yang sama sekali berbeza. Pengalamannya adalah tentang kesatuan mistik di mana segala-galanya "melebur menjadi kesatuan." Dia menyimpulkan bahawa "Tiada akaun tentang alam semesta dalam keseluruhannya boleh menjadi muktamad yang meninggalkan bentuk kesedaran lain ini agak diabaikan" (Varieties of Religious Experience, 1902, 16). Apa yang dialami James adalah amalan biasa dalam banyak agama orang asli yang menggunakan dadah dalam upacara keagamaan, seperti orang asli Amerika. Walaupun masyarakat lazimnya mengakui hak moral agama tradisional untuk meneruskan pengalaman mistik keagamaan melalui dadah, ia kurang bermurah hati dengan penguji agama terpencil yang beroperasi di luar agama tradisional. Menurut pengguna, sikap berat sebelah (bias) terhadap individu mistik ini adalah tidak wajar. Kita beralih kepada kritikan moral terhadap penggunaan dadah rekreasi, yang mengambil isu dengan empat hujah di atas. Kritikan Utilitarian Paley: Kemudaratan Melebihi Manfaat Bantahan pertama dan jelas terhadap penggunaan dadah rekreasi ialah kesemua empat justifikasi di atas diimbangi oleh jumlah bahaya yang besar yang dihasilkannya. Kita telah melihat pelbagai kemudaratan yang dihasilkan oleh dadah rekreasi. Para ahli falsafah selama beribu-ribu tahun telah membincangkan isu moral mabuk, dan yang paling utama di antara pemerhatian mereka adalah kemudaratan yang mereka timbulkan kepada pengguna itu sendiri dan orang lain. Ahli falsafah British William Paley (1743-1805) menawarkan senarai ringkas kesan buruk dari kebiasaan mabuk/menagih: 1. Ia mengkhianati kebanyakan perlembagaan sama ada kepada kemarahan yang berlebihan, atau dosa kelucahan. 2. Ia menyebabkan ketidaklayakan lelaki untuk tugas-tugas di tempat kerja, sama ada disebabkan oleh gangguan sementara fikiran mereka, dan dlam tempoh masa panjang menyebabkan ketidakupayaan dan kebingungan yang berterusan. 3. Ia disertai dengan masalah perbelanjaan harian kepada perkara tidak sepatutnya, yang selalunya boleh dihindari. 4. Ia pasti menimbulkan keresahan kepada keluarga pemabuk/penagih. 5. Ia memendekkan hayat. [Principles, 4.2] Sebagai ahli falsafah utilitarian, Paley berpendapat bahawa moral adalah berdasarkan sepenuhnya sama ada akibat daripada sesuatu tindakan menghasilkan lebih banyak kebaikan daripada keburukan. Baginya, kesakitan akibat kebiasaan mabuk/menagih jauh melebihi keseronokan. Jika kita menambah kepada ini bahaya daripada dadah dan alkohol yang telah kita bincangkan, seorang utilitarian zaman moden dengan mudah boleh membuat kesimpulan yang sama seperti Paley.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 140 Katakan, walau bagaimanapun, saya membantah alasan utilitarian ini atas alasan bahawa saya secara peribadi boleh kerap mengambil dadah dan alkohol tanpa sebarang akibat berbahaya ini kepada diri saya atau orang lain. Mengapa, kemudian, adalah tidak bermoral bagi saya untuk mabuk/menagih apabila saya merasakannya? Paley mempunyai jawapan: kemudaratan yang dilakukan oleh saya berlipat ganda kerana contoh yang saya cipta untuk orang lain. Mabuk/menagih, katanya, "adalah maksiat perayaan sosial" (social festive vice) di mana peminum mengumpul orang ke dalam lingkungan sosialnya dan "kalangan itu secara semula jadi merebak." Keinginan biasa untuk memabukkan, dia berpendapat, hampir selalu diperoleh melalui hubungan dengan "sesetengah syarikat, atau beberapa teman, sudah ketagih dengan amalan ini." Apabila saya mempertimbangkan pelbagai akibat daripada kelakuan saya, saya perlu memasukkan tingkah laku berbahaya mereka yang telah saya pengaruhi. Dia menulis, "Walaupun anda tidak mempunyai isteri, atau anak, atau ibu bapa, untuk meratapi ketidakhadiran anda di rumah, atau mengharapkan anda kembali ke sana dengan ketakutan", situasi keluarga mungkin berbeza sama sekali untuk rakan anda yang telah anda pengaruhi. Adakah Paley betul bahawa saya memikul tanggungjawab moral seperti ini untuk tingkah laku rakan saya yang saya pengaruhi? Mungkin tidak seperti yang dia fikirkan. Memang benar bahawa saya boleh menjadi pengaruh buruk kepada anda dan orang lain dalam lingkungan sosial saya. Tetapi terdapat satu titik di mana anda memikul tanggungjawab sepenuhnya untuk membenarkan diri anda bersama orang ramai, terutamanya dalam kes di mana anda lebih tahu. Sejak kecil, kita semua diberi amaran supaya mengelak daripada terpengaruh dengan contoh buruk dan tidak mudah terpengaruh dengan tekanan rakan sebaya. Kita terutamanya diberi amaran sejak kecil tentang bahaya dadah dan alkohol. Jika anda tidak mengendahkan nasihat itu, sertai kalangan sosial saya dan ikuti contoh saya, kesalahan anda sendiri, bukan saya. Pengecualian untuk ini adalah jika saya sengaja memaksa atau memanipulasi anda untuk melakukan sesuatu yang bertentangan dengan kehendak anda. Itu kadang-kadang berlaku dalam kalangan sosial penyalahgunaan dadah dan alkohol, tetapi dalam keadaan biasa, berkemungkinan besar pada satu ketika anda menjadi ahli lingkungan sosial saya yang rela dan mengetepikan amaran masa muda anda dengan sengaja. Walau bagaimanapun, ia mungkin hanya minoriti orang yang tidak terjejas oleh kesan negatif dadah, dan oleh itu kritikan utilitarian yang lebih besar oleh Paley kekal sah untuk kebanyakan orang. Maksudnya, apabila kemudaratan penggunaan dadah dan alkohol mengimbangi barangan yang mereka keluarkan, maka perlakuan tersebut adalah tidak bermoral. Kritikan Stoic: Keseronokan Harus Dielakkan Kritikan kedua terhadap penggunaan dadah rekreasi menyasarkan hujah di atas daripada keseronokan. Berbeza dengan Epicureans, aliran saingan falsafah kuno yang dipanggil Stoicism mengambil kedudukan yang bertentangan dalam mengejar keseronokan. Menurut Stoics, kita tidak seharusnya mengejar sebarang jenis keseronokan secara aktif, sama ada yang biasa seperti makanan dan muzik, atau yang lebih tiruan seperti penggunaan dadah. Sebaliknya, kita harus menahan diri melalui kehidupan kita supaya kita dapat menghadapi dengan lebih baik tragedi yang tidak diketahui dan tidak dapat diramalkan yang selalu diberikan oleh

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 141 kehidupan kepada kita. Menurutkan diri dengan keseronokan terlalu memanjakan kita dan memberi kita jangkaan yang tidak realistik tentang apa yang ada dalam kehidupan untuk kita. Bagi Stoics, ini adalah benar seperti mana ubat-ubatan dadah untuk sumber keseronokan lain. Tetapi terdapat masalah asas dengan Stoicisme dalam bentuk yang paling ekstrem: adalah ganjil untuk mencadangkan bahawa kita harus meninggalkan semua keseronokan untuk membantu melindungi kita daripada kemungkinan trauma psikologi. Ia adalah setanding dengan cara seorang survivalist mungkin menumpukan semua sumbernya untuk membina dan menimbun kubu (bunker) di halaman belakang rumahnya, sekiranya berlaku perang nuklear, wabak virus, atau beberapa peristiwa bencana yang serupa. Dia mengorbankan kehidupan yang sebaliknya untuk melindungi dirinya daripada prospek yang mungkin tidak mungkin atau tragis seperti yang dia bayangkan. Pengesyoran Stoik yang melampau nampaknya terlalu paranoid dan hanya menarik kepada kumpulan sempit penyendiri (a narrow group of loners) yang cenderung untuk menjalani kehidupan tanpa jenaka dan muram. Walaupun atas alasan yang kukuh kita menolak pendirian Stoic yang melampau terhadap keseronokan, pandangan Stoik yang lebih sederhana boleh dipertahankan. Ramai orang terlalu menikmati segala macam keseronokan. Contoh yang baik tentang ini ialah hutang kad kredit masyarakat yang semakin meningkat: keinginan melebihi sumber kewangan, dan hasil bencana. Selain itu, peningkatan obesiti menunjukkan betapa mencabarnya untuk mengawal keinginan masakan kita. Pengekangan adalah pengimbang yang penting kepada keinginan kita, dan pengekangan selalunya melibatkan pembelajaran untuk menjauhkan diri sepenuhnya daripada setiap jenis keseronokan. Untuk memerangi hutang kad kredit, kita mungkin perlu membuang kad dan menggunakan wang tunai sahaja. Untuk memerangi obesiti, kita mungkin perlu membuang semua makanan yang tidak sihat di dapur, dan tidak membelinya lagi. Oleh itu, kita mengubati keterlaluan dengan menghapuskan sumbernya, dan rasional ini lebih terpakai kepada terlalu banyak menggunakan dadah rekreasi kerana sifat ketagihannya. Walaupun penggunaan dadah tidak menyebabkan ketagihan, terdapat sesuatu yang berbeza tentang keseronokan berkaitan dadah yang mungkin mewajarkan pengekangan seperti Stoik. Keseronokan biasa adalah jangka pendek, dan, jika perlu, kita boleh serta-merta keluar dari angan-angan keseronokan kita untuk menghadapi situasi yang lebih mendesak. Jika saya menonton filem aksi yang menyayat hati dan kemudian ingat bahawa saya mempunyai kertas penyelidikan yang perlu dibuat pada hari itu, saya boleh segera meninggalkannya dan menumpukan sepenuh perhatian kepada projek itu. Sebaliknya, kesan ubat-ubatan dadah rekreasi yang mengubah minda tidak boleh dimatikan sesuka hati. Kita menjadi tebusan kepada kesan selagi ubat-ubatan dadah itu berada dalam sistem badan kita, dan ini menjejaskan keupayaan kita untuk bertindak secara rasional dan bertanggungjawab. Stoic betul bahawa kehidupan tidak dapat diramalkan dan hampir setiap hari kita menghadapi situasi rawak yang memerlukan kita untuk berfikiran jelas. Keperluan untuk mengawal minda kita melebihi keseronokan yang kita perolehi daripada ubat-ubatan dadah yang mengubah minda, dan oleh itu kita harus menjauhinya. Marilah kita menikmati secara sederhana semua keseronokan biasa yang ditawarkan oleh kehidupan kepada kita, tetapi sedar bahawa yang satu ini berbeza kerana cengkamannya terhadap kebolehan kognitif kita. Ini tidak semestinya bermakna bahawa semua penggunaan dadah rekreasi adalah salah dari segi moral, tetapi ia menunjukkan bahawa ia memerlukan tahap tanggungjawab yang melebihi kapasiti ramai jika bukan kebanyakan orang.

PENGUATKUASAAN UNDANG-UNDANG DADAH 142 Kritikan Kant: Mabuk Melemahkan Kebebasan Pilihan Autonomi Kritikan ketiga yang dikemukakan oleh ahli falsafah Jerman Immanuel Kant (1724-1804) bahawa mabuk/menagih melalui pengambilan alkohol atau ubat-ubatan dadah yang mematikan minda seperti candu "menumpulkan operasi intelek" dan merendahkan pengguna ke tahap haiwan (Metafizik Moral, 2.1). Kerosakan sebenar ialah kesan mabuk/ketagihan terhadap keupayaan kita untuk bertindak secara bebas, yang penting kepada rasional manusia, dan apabila itu dikompromi, kita lebih rendah tarafnya daripada haiwan. Contohnya ramai pelajar kolej di kampus yang mabuk atau khayal dadah dibuang kolej kerana pilihan yang mereka buat tidak pernah sedar. Bagi Kant, ini bukanlah keputusan bebas yang dibuat oleh fikiran rasional, tetapi hasil daripada dorongan kebinatangan. Kant menganggap satu kemungkinan faedah daripada mabuk/khayal, iaitu ia boleh menjadikan kita lebih bergaul, meramaikan perbualan dan membawa orang bersama-sama dengan keterbukaan yang dihasilkannya. Tetapi ini, beliau berpendapat, hanya fasa pertama proses mabuk/khayal, dan tidak lama kemudian sifat penenang bahan-bahan ini menjadikan penggunanya "bisu, terpelihara, dan tidak sosial" (mute, reserved, and unsocial). Begitu juga, Kant berpendapat, kemungkinan manfaat terapi mental alkohol dan dadah juga ternyata menipu. Mereka mungkin mencipta "kebahagiaan yang termenung, kebebasan daripada kebimbangan, atau mungkin kekuatan yang dibayangkan", tetapi ini tidak lama lagi berubah menjadi keputus- asaan dan kesedihan. Ia bergerak dari satu ke yang lain dengan begitu tidak dapat dilihat sehingga menimbulkan keinginan dalam diri pengguna untuk "mengulang dan meningkatkan dos yang membosankan fikiran." Ringkasnya, bagi Kant, mabuk/khayal adalah sifat kebinatangan yang memikat kita dengan janji kebahagiaan palsu, dan kemudian melucutkan keupayaan kita untuk membuat pilihan yang rasional. Dengan cara ini, ia melanggar kewajipan moral asas yang kita ada kepada diri kita sendiri untuk memelihara akal kita dan kemanusiaan kita. Sebahagian besar yang Kant katakan adalah betul. Ya, membuat pilihan yang rasional adalah penting untuk menjadi manusia. Ya, orang yang mabuk/khayal sering kehilangan keupayaan untuk membuat pilihan yang rasional. Ya, ubat-ubatan dadah sendiri melalui ubat-ubatan dadah rekreasi adalah cara yang tidak baik untuk menangani kemurungan, dan ia boleh memburukkan lagi keadaan. Walau bagaimanapun, masalah dengan analisis Kant ialah ekstremismenya yang membenarkan tiada pengecualian kepada peraturannya. Bertentangan dengan apa yang dicadangkan oleh Kant, walaupun untuk orang yang sedar, tidak berada dalam kuasa kita untuk membuat pilihan yang rasional sepenuhnya setiap saat. Kita tidak kehilangan sifat kemanusiaan kita apabila kita sekali-sekala mengetepikan alasan dan mengambil cuti mental dengan menonton filem bodoh, pergi memancing, menghadiri pesta liar, atau mengambil dadah yang mengubah minda. Walaupun kita melakukan kesilapan dengan mengikuti dorongan kebinatangan kita dalam situasi tersebut, kita masih manusia dan tidak sepenuhnya diturunkan kepada tahap haiwan. Kesalahan adalah manusia" seperti kata penyair Alexander Pope. Oleh itu, adalah keterlaluan untuk mengatakan bahawa kita kehilangan sifat kemanusiaan kita dengan mengambil dadah rekreasi. Mengenai penggunaan ubat-ubatan dadah rekreasi untuk terapi mental, ia adalah mengenai penggunaan ubat yang betul untuk masalah yang betul. Anda tidak mengambil antibiotik untuk menyembuhkan sakit kepala, atau mengambil aspirin untuk menyembuhkan jangkitan. Untuk menghubungkan penyakit yang betul dengan penawar yang betul, sains diperlukan. Ubat-ubatan sendiri adalah idea yang tidak baik kerana