กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 1 | สมาคมกวีร่วมสมัย กวีร่วมสมัย เดียวกัน
ทศมหาราชาอาเศียรวาท โคลงสี่สุภาพ ประเทศชาติเด่นด้วย ราชา โลกอุ่นด้วยแสงอา- ทิตย์เอื้อ ราษฎร์สุขจิตอาสา สมัครร่วม ราษฎร์เฮย กษัตริย์ประเสริฐเกื้อ กิจเพี้ยงพันแสง อินทรวิเชียรฉันท์ ด้วยเดชะรังสรรค์ สิตะวันระย่อแรง บุญน�ำพระส�ำแดง ด�ำริเกื้อประชากร
กาพย์ยานี ๑๑ เอกองค์ราษฎร์จงรัก พระทรงศักดิ์มหิศร โกสินทร์มหินทร ทศมพระภูมี กลอนสุภาพ เมืองใดไร้ราชาชูชาติ เมืองนั้นเหมือนขาดสุริย์ศรี เมืองไทยรุ่งราชาคู่ธานี ราษฎร์ภักดีขอพระองค์ทรงพระเจริญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า นายมังกร-นางเพชรีย์ แพ่งต่าย สมาคมกวีร่วมสมัย
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 5 | สมาคมกวีร่วมสมัย ค�ำน�ำ บทกวีคือของขวัญบรรณพิภพ เราหมายลบคลายเคืองเรื่องทุกสิ่ง แสวงหาความฝันพลันเป็นจริง เราไม่ทิ้งกาพย์กลอนเพื่อนพ้องพาน แท้เรามีหัวใจใฝ่ตระหนัก จึ่งรู้รักษ์สืบค่าภาษาศานต์ ความทรงจ�ำหวนกลับอีกนับนาน กวีกานท์ร่วมสมัยใจเดียวกัน หนังสือรวมบทร้อยกรอง “กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน” เกิดจากความมุ่งมั่นตั้งใจของคณะกรรมการสมาคม กวีร่วมสมัยที่ได้ประชุม ณ บ้านร้อยฝันวรรณศิลป์ เห็นชอบให้จัดท�ำขึ้นเพื่อเป็นหนังสือที่ระลึกในงาน วันกวีร่วมสมัย ประจ�ำปี ๒๕๖๗ โดยได้รับความอนุเคราะห์ จาก อ.สุรีย์ พันเจริญ ที่ปรึกษาของสมาคมฯ ให้การ สนับสนุนและอ�ำนวยการผลิต อ.มังกร แพ่งต่าย นายก สมาคมกวีร่วมสมัย กรุณาช่วยประสานงาน ตลอดจน ได้รับความเมตตาจาก อ.สุวัฒน์ ไวจรรยา กรุณาให้ ค�ำแนะน�ำที่มีค่ายิ่งตลอดระยะเวลาของการจัดท�ำหนังสือ
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 6 | สมาคมกวีร่วมสมัย นอกนี้แล้ว ทุกท่านที่ได้ส่งผลงานรวมเล่ม ล้วนแล้วแต่เป็นส่วนหนึ่งที่มีความส�ำคัญไม่ยิ่งหย่อน ไปกว่ากัน หนังสือเล่มนี้มีความหลากหลาย ได้รับเกียรติ จากผู้ส่งผลงานทุกท่านที่มอบบทกวีร่วมสมัย สอดแทรก วิถีชีวิตทั้งอดีตและปัจจุบัน ให้แง่คิดคติสอนใจในหลาย มุมมองจากทุกทิศทั่วไทย หนังสือเล่มนี้นอกจากจะจัด พิมพ์เพื่อให้ผู้อ่านได้อิ่มเอมกับอรรถรสบทกวีแล้ว ยังจัด ท�ำในรูปแบบของอีบุ๊กส์ซึ่งสามารถสแกนอ่านได้อย่าง ง่ายดาย สมาคมกวีร่วมสมัยขอขอบคุณความเมตตา และมิตรไมตรีจากทุกท่าน เชื่อแน่ว่า ...หัวใจเดียวกันนี้ จะเพิ่มพลัง สร้างแรงหวัง ส่งต่อก�ำลังใจไม่สิ้นสุด ขอบคุณ นักอ่านทุกท่าน ที่เชื่อมั่นในความดี รักและศรัทธาคุณค่า ของภาษาไทย เพราะ “กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน” กองบรรณาธิการ
สารบัญ ทศมหาราชาอาเศียรวาท ๑ ค�ำน�ำ ๓ ใจภักดิ์ จักรีวงศ์ ๙ พระบิดาแห่งมาตรฐาน การช่างไทย ๑๑ ดุจหยาดฝนชโลมจิต ๑๓ทรงพระเจริญ ๑๕ ทรงพระเจริญ ๑๗ รัตนนารี ๑๙ พระเทพสถิตใจไทยทั้งหล้า ๒๐ องค์วิศิษฏศิลปิน ๒๑ เจ้าฟ้าของคนเดินดิน ๒๒ กวีร่วมสมัยตัวอย่าง ๒๓ วัยรุ่น-วัยเรียน ๒๕ ความผันแปร ๒๗ รักในเรือน ๒๙ ใจรักษ์สืบสานวรรณศิลป์ ๓๐การ์ตูนสวรรค์ ๓๑ พระจันทร์ พระใจ ๓๒ ความดีพิสูจน์ด้วยความดี ๓๓เรือความคิด ๓๕ เหมือนใจ ๓๖ พลายศักดิ์สุรินทร์ ๓๗ ค่าควารไทย ๓๙ กลบทสะบัดสะบิ้ง อิงความรัก ๔๐ มิว่างเปล่าความดีงามความรัก ๔๑ ด้วยรัก...ประดับดวงใจ ๔๒ ฝาก ๔๓ สวนขวัญวรรณศิลป์ ๔๔ มรรคาชนม์ ๔๕ ริมล�ำธาร ๔๖ เสียใจด้วย ๔๗ ชิงช้า ๔๙ สายลมผู้บอกเล่า ๕๑ มอบรักแท้…แด่ โลกกว้าง ๕๒ ลาแล้ว บ้านเกาะ ๕๓คิดถึงพ่อ ๕๕ ธรรมอันใด ไยจักพิสุทธิ์เท่าพุทธธรรม ๕๖ กลางคืนกับกลางวัน ๕๗ ชมพูภูคา ๕๙ ความน่าจะเป็น ๖๑ แผ่นดินทอง ๖๒ ความตั้งใจ ๖๓ แสงทองส่องวรรณศิลป์ ๖๔ สานสัมพันธ์ ๖๕ หลงเงา ๖๖ ภูมิถิ่น ภูมิไทย มั่นไว้ สืบสาน ๖๘ เสน่ห์ศิลป์ แผ่นดินล้านนา ๖๙ อ�ำนาจ ๗๑ ก้นกระดก ๗๒ รองเท้า ๗๓ เพราะโลกนี้ยังมีรัก ๗๔ วิเศษวลี ๗๕ แด่ลมหนาว ๗๗ วิเวกใจ ๗๙ มีของมาขาย ๘๐
หลับเถิดลูก ๘๑ ถามข่าวสาวผีเสื้อ ๘๒ วรรณศิลป์ ๘๔ ฝันของแม่ ๘๕ สื่อรักสองแผ่นดิน ๘๖ มนุษย์ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่า ยอดหญ้า ๘๗ สิทธิ์ของใจ ๘๘ ณ ที่นั้นฝันรออยู่วันพรุ่งนี้ ๘๙ อุเบกขา ๙๑ วันพระ ๙๒ ค�ำหอม ๙๓ ครู ๙๔ ในเสียงกวี ๙๕ สวนสน ระยอง ๙๖ ตาลด้วนที่ปลายนา ๙๗ อ�ำนาจเงิน ๙๙ แจ่มจิตใจ ๑๐๐มงคล ๑๐๑ อตฺตาหิ อตฺตโน นาโถ ๑๐๒ ทะเลใจ ๑๐๔ จวนจากแล้ว ๑๐๕ ฟ้าสางที่สวน ๑๐๗ ปล่อยวาง ๑๐๙ คนข้างเคียง ๑๑๐ช่อชบา ๑๑๑ บันทึกของคนเดินทาง ๑๑๓พระนครคีรี ๑๑๔ ใครว่าแก่ ๑๑๕ อรุณร�ำพึง ๑๑๖ แบ่งปัน ๑๑๘ ศรัทธา หน้าที่ คุณธรรม ๑๒๐ กงกรรมกงเกวียน ๑๒๒ วันฟ้างาม ๑๒๓ สลัก ๑๒๕ ม่านเมฆหมอกควัน ๑๒๖ งาม ๑๒๘ อย่างยาง ๑๒๙ คติคิดสิทธิชน ๑๓๐อย่า อยู่ อย่าง อยาก ๑๓๑ ผ้าขี้ริ้ว ๑๓๒ ครรลองครู ครรลองคน ๑๓๔ เกษตรอินทรีย์ ๑๓๖ บัวบูชา ๑๓๗ เส้นสายลายชีวิต ๑๓๘ เสียงใดที่คร�่ำครวญ ๑๔๐ เสน่ห์แห่งความสงัดสงบ ๑๔๑ จงระวัง PM 2.5 ๑๔๒ เติมใจ ๑๔๓ ลุงขอร้อง ๑๔๕ หนังสือที่หาค่ามิได้ ๑๔๗ คราบทรงจ�ำ ๑๔๙ วัดพระธาตุดอยพระฌาน ๑๕๐คน ๑๕๑ คุณธรรมกับการศึกษา ๑๕๓ปากกานักรบ ๑๕๔ กันและกัน ๑๕๕ คลื่นเวลา ๑๕๖ ค�ำกาพย์...กราบแม่ ๑๕๗ ตึก ๑๕๘ โลก ๑๕๙ อ�ำนาจ...เจริญ ๑๖๐ แด่เธอ...ผู้ยื่นดอกกุหลาบ ให้กับฉัน ๑๖๒ คืนพระจันทร์หมอง ๑๖๔ จากใจถึงใจ ๑๖๖ ไม้ใหญ่ ๑๖๘ สุขใจวันสัญจร ๑๖๙ สารบัญ (ต่อ)
ชีวิตคน ๑๗๐ ผู้น�ำดี ๑๗๑ สบาย สบาย ๑๗๒ สานสัมพันธ์กวีร่วมสมัย ๑๗๓ สูงวัยใจรื่นรมย์ ๑๗๔ มนต์กวี ๑๗๕ จดหมายจากชายชรา ๑๗๖ คุณค่าความเป็นไทย ๑๗๗ เติบโตใต้เงามัว ๑๗๘ สังคมก้มหน้า พาไทยใจเศร้า ๑๗๙ อรุณแห่งรัก ๑๘๑ บทสนทนา ๑๘๒ ผลงานที่ได้รับรางวัลการประกวด บทร้อยกรองสมาคมกวีร่วมสมัย ชนะเลิศ ประเภทชั้นประถมศึกษา หัวข้อ “สายรุ้งแห่งสันติสุข” ๑๘๕ รองชนะเลิศ อันดับ ๑ ๑๘๖ รองชนะเลิศ อันดับ ๒ ๑๘๗ ชมเชย ๑๘๘ ชนะเลิศ ประเภทชั้นมัธยมศึกษา หัวข้อ “ความเป็นไทย ในยุคดิจิท้ล” ๑๘๙ รองชนะเลิศอันดับ ๑ ๑๙๐ รองชนะเลิศอันดับ ๒ ๑๙๑ ชมเชย ๑๙๒ ชนะเลิศ ประเภทประเภท อุดมศึกษา-ประชาชนทั่วไป หัวข้อ “วัฒนธรรมไทยกับวัยรุ่น” ๑๙๓ รองชนะเลิศ อันดับ ๑ ๑๙๔ รองชนะเลิศอันดับ ๒ ๑๙๕ ชมเชย ๑๙๖ คณะกรรมการตัดสิน บทร้อยกรองของสมาคม กวีร่วมสมัย ๑๙๗ รายชื่อคณะกรรมการสมาคม กวีร่วมสมัย ๑๙๘ ใบส�ำคัญแสดงการจดทะเบียน สมาคม ๑๙๙ กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน ๒๐๐ นิยามความเป็นครู ๒๐๑ สารบัญ (ต่อ)
ใจภักดิ์ จักรีวงศ์
พระบิดาแห่งมาตรฐานการช่างไทย “เรือใบมด” เรือต้นล้นคุณค่า แข่งกีฬาแหลมทองครั้งที่สี่ กังหันชัยพัฒนาหมุนวารี งานจากฝีพระหัตถ์แจ่มชัดนัก ด้วยพระปรีชาชาญทางการช่าง มีตัวอย่างเป็นระยะชนประจักษ์ เครื่องร่อนเรือรบจ�ำลองของทรงรัก สัญลักษณ์งานช่างทรงสร้างจริง “ช่างเป็นหนึ่งกลไกในชีวิต ผู้ผลิตงานอันส�ำคัญยิ่ง ต้องมีความสามารถซึ่งพอพึ่งพิง เพื่อสร้างสิ่งใช้สอยนับร้อยพัน
หากฝีมือช่างดีมีมาตรฐาน จะผลิตผลงานการสร้างสรรค์ การพัฒนาประจ�ำจึงส�ำคัญ ทรงตรัสวันที่สองเดือนมีนา “วันมาตรฐานฝีมือแรงงานชาติ" จึงประกาศเพื่อสร้างช่างทั่วหล้า วันถวายพระราชสมัญญา "พระบิดาแห่งมาตรฐานการช่างไทย” ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า นางปริญญา อินทร์อุดม
ดุจหยาดฝนชโลมจิต ยามแผ่นดินเยียบเย็นทุกหย่อมหญ้า พระเมตตาแผ่ร่มเงาเราอบอุ่น ยามประชาร้อนร้ายโหดทารุณ พระทรงคุณปกเกศเกล้าเราทุกคน รอยพระบาทดุจหยาดฝนชโลมจิต อันกอปรก่อทุกชีวิตประสิทธิผล น�้ำพระทัยพระจอมขวัญบันดาลดล ผดุงราษฎร์ผดุงชนผ่านพ้นภัย พระสุรเสียงดังส�ำเนียงเสียงสวรรค์ ประโลมขวัญใจราษฎร์สิ้นหวาดไหว สองหัตถ์กู้ชูช่วยอ�ำนวยชัย น�้ำพระทัยแผ่ไพศาลดุจธารริน
ดุจหยาดฝนหล่นระรื่นชื่นเย็นจิต ทรงสถิตเป็นมิ่งเกล้าเราทั้งสิ้น ทรงเป็นฟ้าครอบคลุมโอบอุ้มดิน ใครยลยินต่างชื่นชมสมฤทัย ดวงพระเนตรทรงเผื่อแผ่กระแสทิพย์ สองพระหัตถ์ทรงยื่นหยิบรักยิ่งใหญ่ เอื้ออ�ำนวยช่วยผ่อนทุกข์ล้วนสุขใจ น้อมถวายพระพรชัยทรงพระเจริญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า นางนัยนา เอี่ยมสังข์
ทรงพระเจริญ ประณตน้อมวันทาอาศิรวาท บรมนาถทศมินทร์ปิ่นสยาม ราชจักรีลือเลื่องเรืองพระนาม ทุกเขตคามพูนพิพัฒน์รัฐสีมา ครองแผ่นดินโดยธรรมทรงย�้ำชัด พระด�ำรัสประกาศไกลไปทั่วหล้า การทหารพระองค์เกื้อเพื่อประชา ด้วยจรรยาวินิจฉัยทรงไตร่ตรอง พระองค์ทรงพัฒนาทั่วประเทศ พระปกเกศคุ้มเกล้าเราทั้งผอง ดลปวงชนพ้นทุกข์ภัยไทยปรองดอง ธ ทรงครองด้วยทศธรรมน�ำดวงใจ
ยี่สิบแปดกรกฎาคมอุดมทวี ขอพระภูมีทรงพระส�ำราญทุกกาลสมัย สถิตมั่นเป็นขวัญชาติปวงราษฎร์ไทย ถวายชัยขอพระองค์ทรงพระเจริญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า ดร.แพทย์หญิง ภาริน ธนนทวีกุล
ทรงพระเจริญ โคลงสี่สุภาพ งามพระจริยวัตรล�้ำ พิไล เลิศเอย งามพระเกียรติยศไกล เกริกหล้า งามพระราชหฤทัย สถิตทั่ว ทิศเนอ งามพระบารมีเจิดฟ้า แจ่มจ้าจรัสไสว อุเปนทรวิเชียรฉันท์ ๑๑ พระกิตติคุณก้อง เสนาะซ้องสนั่นไกล พระราชธิดาใน นวมินทร์พระรามา กาพย์ยานี ๑๑ เลิศล�้ำพระราชกิจ ธ ทรงอุทิศวันเวลา เพื่อราษฎร์ทั่วอาณา จิตเกษมสุขเปรมปรีดิ์
กลอนสุภาพ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า ชนทุกเหล่าประณตบทศรี เทิดทูนองค์ทรงศักดิ์แก้วจักรี ด้วยจงรักภักดีนิรันดร์เทอญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า นายสุวัฒน์-นางศรีประไพ ไวจรรยา และบุตร
รัตนนารี งามบุญญาบารมีที่ปรากฏ งามพระยศยิ่งฟ้าหาใดเหมือน งามพิภพทุกหย่อมยาตรพระบาทเยือน งาม ธ เอื้อนพระโอษฐ์อุ่นบุญแผ่นดิน รัตนนารีจักรีชาติ หทัยราษฎร์เชลงกลอนอักษรศิลป์ กราบพระบาทองค์ "วิศิษฏศิลปิน" นาถนรินทร์รองเรืองเปรื่องปัญญา เทิดเหนือเกล้า "เจ้าหญิงไอที" ซ้อง พระเกียรติก้องราชกิจพิสิฐค่า "กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา" พระขวัญหล้าขอพระองค์ทรงพระเจริญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า นางวิไลรัตน์ ปัญญาสงค์
พระเทพสถิตใจไทยทั้งหล้า สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า น้อมเศียรเกล้าจากดวงใจไทยทั่วหล้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา เฉลิมพระชนมพรรษามหามงคล พระเมตตาการุณย์อุ่นไทยชื่น ทรงพลิกฟื้นไทยเป็นไทยในทุกหน ตามรอยพระบาทนฤบดีองค์ภูมิพล เกื้อกูลชนพ้นทุกข์สุขทวี ขอคุณพระรัตนตรัยอันไพศาล ดลบันดาลแด่พระองค์ทรงสุขศรี เทิดพระคุณบุญญาพระบารมี เนิ่นนานปีขอพระองค์ทรงพระเจริญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า นางสาวจินตนา กล้ายประยงค์
องค์วิศิษฏศิลปิน “สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า” มิ่งขวัญเกล้ากุมารีจักรีสยาม เทิดพระเกียรติเกริกฟ้าสง่างาม ธ�ำรงความเป็นไทยให้แผ่นดิน “แว่นแก้ว” แห่งวรรณกรรมกรองค�ำศัพท์ บรรเลงขับทรงดนตรีคีตศิลป์ “เพลงส้มต�ำ” ร�ำร้องก้องธานินทร์ ประทีปถิ่นประโลมหล้าประชาชน พอเพียงดั่งราชบิดาปลื้มปรากฏ สืบแบบบทรอยพระบาทราชกุศล “กรมสมเด็จพระเทพรัตน์” ฉัตรกมล โลกยินยลดุษฎีพระปรีชา ศิลปวัฒนธรรมอุปถัมภก มรดกอนุรักษ์หลักภาษา “องค์วิศิษฏศิลปิน” ปริญญา ไทยทั่วหล้าขอพระองค์ทรงพระเจริญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า นายไชยเชษฐ์ โรจน์ชนะมี
เจ้าฟ้าของคนเดินดิน (สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี) ดินแดนใดแค้นขัด ภัยพิบัติปัจจุบัน เกิดเห็นมิเว้นวัน ขวัญตระหนกตื่นตกใจ ต่อสู้กับสงคราม ความอดอยากล�ำบากภัย สุดฟ้าจะฝ่าไป มิเกินฝันจะดั้นเดิน เม็ดดินทุกถิ่นด้าว จะกี่ก้าวมิยาวเกิน เพียงบาทพระยาตรเชิญ จรัสรุ่งมามุงเมือง เม็ดน�้ำที่ฉ�่ำนอง ทาบละอองพระคุณเมลือง กวักแกว่นเต็มแน่นเนือง เป็นสายสินธุ์เลี้ยงถิ่นไทย เม็ดฝนที่หล่นฟ้า คือทิพย์สุธาอันอ�ำไพ ร้อนแล้ง ณ แห่งใด ชอุ่มด้วยพระบารมี เม็ดเหงื่อที่เรื่อริน มิสุดสิ้นพระกรณีย์ ชุบชีพประชาชี ทุกหย่อมย่านส�ำราญใจ “เจ้าฟ้าที่เดินดิน” มิสุดสิ้นค�ำขานไข ขวัญชาติขวัญฉัตรชัย ขวัญไผทนิกรชน เพียงเสี้ยวพระกรุณา อเนกค่าอนรรฆผล เทิดทูนนิรันดร์กมล ขอพระองค์ทรงพระเจริญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า นายนพรัตน์ รัตนวิชัย โรงเรียนทวีธาภิเศก กรุงเทพมหานคร
รางวัลเชิดชูเกียรติกวีร่วมสมัย
นางนนทวรรณ บุญวงษ์ กวีอาวุโส ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็น “กวีร่วมสมัยตัวอย่าง”
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 27 | สมาคมกวีร่วมสมัย สุขก่อนห่ามค�ำพังเพยท่านเอ่ยไว้ ท่านสอนใจวัยรุ่นอย่าวุ่นจิต จะรักใครชอบใครท่านให้คิด รักมีฤทธิ์ดั่งโคถึกคึกคะนอง ในวัยเรียนให้เร่งเรียนอย่าเพียรรัก ต้องรู้จักท�ำใจให้ผุดผ่อง เรียนส�ำเร็จเมื่อไรสมใจปอง เราไม่ต้องใฝ่หา..รักมาเอง เชื่อค�ำสอนพ่อแม่ครูอาจารย์ วางพื้นฐานให้ตนเป็นคนเก่ง มีงานท�ำฉ�่ำชื่นชีพครื้นเครง ไม่ต้องเกรงใครเขาเฝ้านินทา เป็นวัยรุ่นวุ่นรักจักสับสน จงท�ำตนมุ่งต่องานการศึกษา เมื่อน้อยให้พากเพียรเรียนวิชา ภายภาคหน้าสามารถน�ำชาติเจริญ วัยรุ่น-วัยเรียน นนทวรรณ บุญวงษ์ ศรีเทพ เพชรบูรณ์
นายชมพร เพชรอนันต์กุล เลขาธิการสถาบันสุนทรภู่ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็น “กวีผู้มีวลีทิพย์”
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 29 | สมาคมกวีร่วมสมัย ความผันแปร เศรษฐีอาจอนาถาดุจยาจก ตัวตลกอาจต้องแอบร้องไห้ ลมสงบบางทียังมีภัย น�้ำน้อยไฟกลับชนะตามประเด็น คือความผันแปรไปไม่สิ้นสุด โลกมนุษย์อาจต้องทุกข์เพราะยุคเข็ญ ความจ�ำยอมอาจอยู่ล�้ำความจ�ำเป็น ความร่มเย็นอาจท�ำให้ใจร้อนรน สุขชั่ววันฝันชั่วคืนตื่นชั่วพัก ถูกไตรลักษณ์ครอบง�ำตามเหตุผล ค่าของเงินต�่ำกว่าค่าของคน เงินอาจดลคนให้ต�่ำสิ้นความอาย อย่าให้เงินฉุดใครให้ตกต�่ำ อย่าให้ธรรมแห่งมนุษย์ไร้จุดหมาย เมื่อภาพความจริงเห็นเป็นความตาย อย่าให้กายใจตนเปื้อนมลทิน โลกไม่เที่ยงหรือไรอย่าไปคิด ความถูกผิดครองพิภพไม่จบสิ้น ชั่วจงผละดีจงเพิ่มเสริมชีวิน ถึงตกถิ่นฐานใดไม่ทุกข์ตรม ธาตุทั้งสี่พร้อมแยกพร้อมแตกดับ ศีลธรรมกลับดับทุกข์น�ำสุขสม เมื่อมนุษย์เป็นความหวังของสังคม โปรดอย่าข่มปัจจุบันให้ผันแปร ชมพร เพชรอนันต์กุล
นางนงลักษณ์ ทองล้วน ที่ปรึกษาชมรมนักกลอนเมืองเพชร และกลุ่มนักกลอนเพชรพริบพรี ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็น “คนดีกวีร่วมสมัย”
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 31 | สมาคมกวีร่วมสมัย รักในเรือน เบิกอรุณอุ่นงามด้วยความรัก ส่งยิ้มทักทายกันสร้างวันชื่น สวนดอกไม้พ่อหอมกล่อมวันคืน นิทานแม่เริงรื่นมีแรงใจ บ้านของเราอิ่มเอมเกษมสุข แปลงความทุกข์เป็นธรรมดุจน�้ำใส บังเกิดมิ่งมงคลดลสายใย รู้จักให้แบ่งปันสร้างวันดี แม่ปลูกธรรมน�ำทางสร้างแสงส่อง หว่านละอองไอรักชูศักดิ์ศรี บ้านที่มั่นสมัครสามัคคี ย่อมมากมีก�ำลังสร้างสังคม สองมือแม่แผ่ป้องประคองขวัญ หวังเห็นวันลูกงามตามเหมาะสม ยิ้มแจ่มใสใจชื่นโลกรื่นรมย์ ได้ชื่นชมลูกงามในความดี นงลักษณ์ ทองล้วน
ใจรักษ์สืบสานวรรณศิลป์
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 33 | สมาคมกวีร่วมสมัย หนูลองมองท้องฟ้า มองด้วยตาดวงที่สาม สบตากับฟ้างาม เงาเมฆาการ์ตูนสวรรค์ แย้มหน้ามาเย้าหยอก สัพยอกอยู่หมื่นพัน แว่วค�ำที่จ�ำนรรจ์ วันเด็กให้เป็นเด็กดี ดูฟ้าเป็นตัวอย่าง ใจฟ้ากว้างอย่างเหลือที่ ดูเมฆเอกไมตรี มีสายใยสายสัมพันธ์ หนูลองมองท้องฟ้า ด้วยสายตาที่สร้างสรรค์ มองใจเห็นใจกัน การ์ตูนสวรรค์นั้นอวยพร วรรณกรัยซ์ ไกรวัลย์ การ์ตูนสวรรค์
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 34 | สมาคมกวีร่วมสมัย “พระจันทร์ พระใจ” พระจันทร์วันเพ็ญงามผุดผ่อง เรืองรองส่องแสงเย็นเยือนโลกหล้า จักรวาลขานไขข้ามเวลา ดั่งหัวใจพุทธศาสนาข้ามฟ้าดิน เดือนเพ็ญละเว้นกรรมไม่ท�ำชั่ว เดือนเพ็ญบ�ำเพ็ญตัวไม่จบสิ้น บ�ำเพ็ญเพียรท�ำดีเป็นอาจิณ จิตผ่องใสไร้มลทินหอมกลิ่นใจ พระจันทร์พระใจฉายแสงงาม ลอยข้ามความด�ำมืดมิหวั่นไหว ส่องแสงแห่งธรรมะตลอดไป กระเพื่อมแสงแห่งอุ่นไออาบใจชน พระจันทร์วันเพ็ญยังเพียรหมุน ใจฉันใจคุณหนุนกุศล ใบไม้ร่วงสู่ห้วงกาลบ้างหลุดพ้น ฟ้าเบื้องบนจันทร์ดวงโตยังโคจร พรชัย แสนยะมูล good G.
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 35 | สมาคมกวีร่วมสมัย ความดีพิสูจน์ด้วยความดี ท�ำความดีที่ผ่านจากฐานจิต หนึ่งชีวิตสร้างสรรค์ผูกพันกว่า บนโลกกว้างทางเดินด้วยเงินตรา ย่อมรู้ค่าตัวตนเหตุผลมี สร้างไว้เถิดเปิดทางปล่อยวางก่อน อุทาหรณ์เตือนจิตต้องคิดถี่ จิตกุศลปนค่าด้วยปรานี เมตตาที่มอบคนกุศลงาม ดีด้วยใจใส่ตัวทิ้งชั่วไว้ แล้วอย่าใส่ชั่วคืนคนอื่นห้าม อาจแปดเปื้อนเคลื่อนน�ำอย่าท�ำตาม อยู่ที่ความดีตนผ่านผลงาน ท�ำความดีมีค่าแล้วอย่าข่ม อย่าหลงลมคนอื่นปากยื่นหว่าน ดีใส่ตัวชั่วนั้นคือสันดาน เป็นหลักฐานติดตัวดีชั่วรู้
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 36 | สมาคมกวีร่วมสมัย ความดีนั้นปั้นผ่านดวงมานสวย ความดีช่วยสร้างสรรค์สิ่งนั้นอยู่ อย่าท�ำร้ายกลายหมองคนมองดู ผิดเป็นครูปรับจิตต้องคิดไกล สร้างความดีนี้น�ำศีลธรรมแกร่ง อย่าอ่อนแรงจากเดิมอาจเริ่มใหม่ ความดีตนผลสร้างคนวางใจ ย่อมยิ่งใหญ่หลากสีความดีคน อุทัย มีสีสรรพ์
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 37 | สมาคมกวีร่วมสมัย เรือความคิด ในค�่ำคืนยาวยืดมืดสนิท เรือความคิดริมคลองค่อยล่องเคลื่อน ผ่านกระแสวารีแห่งปีเดือน ภาพความจ�ำคงเหมือนเครื่องเตือนตน ชีวิตหนึ่งจะเริ่มใหม่ได้กี่ครั้ง จะพลาดพลั้งอย่างนี้อีกกี่หน ต้องหลั่งกี่น�้ำตากว่าเต็มคน เกินใจค้นค�ำตอบปลอบชีวัน เรือชีวิตของเราล�ำเท่านี้ ยากเย็นที่จะหวังถึงฝั่งฝัน รู้เพียงแต่ต้องสู้ สู้เท่านั้น ก็ประจัญล้มลุกอยู่ทุกคราว เรือความคิดล�ำเก่าเข้าเทียบท่า แสงศรัทธารางรางส่องทางก้าว แม้ฟากฟ้าคืนนี้ไม่มีดาว ฝั่งยังพราวหิ่งห้อยพร้อยล�ำพู รินศรัทธา กาญจนวตี
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 38 | สมาคมกวีร่วมสมัย เหมือนใจ เหมือนฟืนไฟใกล้มอดดับลับลาแล้ว เหมือนสิ้นแววดารารายมาเร้นหนี เหมือนสายฝนเหือดแห้งแล้งนที เหมือนชีวีเคยแข็งกร้าวระร้าวรอน เหมือนฟ้าเลื่อนเดือนสิ้นจินตภาพ เหมือนกุหลาบโรยร่วงดวงสมร เหมือนเรือนรักดั้งเดิมเริ่มสั่นคลอน เหมือนคนเคยจากจรให้ร้อนใจ... เหมือนอกนี้ปริแตกแหลกย่อยยับ เหมือนโลกหมุนตลบกลับเกินรับไหว เหมือนตัดบัวหมดเยื่อมิเหลือใย เหมือนหัวใจไม่เคยช�้ำท�ำกันลง.... เหมือนรักนั้นไม่เคยรักมาหักหาญ เหมือนส�ำราญระรื่นทรวงลวงให้หลง เหมือนคราวนี้คราวช�้ำจ�ำปลิดปลง แต่ฉันคงยืนหยัดอย่างทัดเทียม #ดอยดอกล�ำโพง วีรวัตร แก้วแสง
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 39 | สมาคมกวีร่วมสมัย พลายศักดิ์สุรินทร์ เปรียบพญาไอยราทนงศักดิ์ งดงามนักกุญชรผู้ทรงศรี งาอุ้มบาตรกวัดแกว่งคชลักษณ์ดี สานไมตรีทูตไทยศรีลังกา แสนบุญญาอัญเชิญพระเขี้ยวแก้ว ใสผ่องแผ้วคุ้มครองอารักขา ครั้งสมัยพุทธกาลโบราณมา มุธุราชาขจรนามเลื่องลือไกล ภาพ ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทยจังหวัดล�ำปาง
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 40 | สมาคมกวีร่วมสมัย เมื่อปรากฏข่าวดังสยามประเทศ จ�ำนงเจตระบือเล่าขานไข คชาธารหวนคืนแผ่นดินไทย แซ่ซ้องไซร้พลายงามศักดิ์สุรินทร์ ผองชาวไทยปีติแสนปรีดิ์เปรม สุขเกษมสมบัติดุจทรัพย์สิน คงคุณค่าคู่ควรเป็นอาจิณ อันองค์อินทร์ประทานฤทธิ์เดชา สุดารัตน์ แป้นแก้ว
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 41 | สมาคมกวีร่วมสมัย ท่องเที่ยวทั่วแถวบ้านย่านท้องทุ่ง หวังใจมุ่งสดชื่นรื่นรมย์จิต ยามได้เห็นเป็นก�ำไรให้ชีวิต ยิ่งเพ่งพิศยิ่งงดงามตามจินตนา ภาพปรากฏสดสวยด้วยสีสัน สารพันแมกไม้ไพรพฤกษา มีหลายหลากมากล้วนเย้ายวนตา คือคุณค่าที่ควรคู่อยู่เมืองไทย อารีย์ กันอินต๊ะ ค่าควรไทย
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 42 | สมาคมกวีร่วมสมัย กลบทสะบัดสะบิ้ง... อิงความรัก อยากจะพบแต่เธอชะเง้อชะแง้ ชายตาแลเจ้าท�ำระส�่ำระสาย ใจเราแสนซุกซนทุรนทุราย อยากเคียงกายน้องเจ้าพะเน้าพะนอ ครั้นได้เจอเพ้อพร�่ำละล�่ำละลัก มอบใจภักดิ์ล�้ำเลิศให้เกิดให้ก่อ ปลูกต้นรักเบ่งบานเป็นก้านเป็นกอ แต้มเติมต่อก่อหวังทุกครั้งทุกครา เมื่อมีรักมอบให้ทั้งใหลทั้งหลง ซ�้ำซื่อตรงเต็มทรวงยังห่วงยังหา ยิ้มแย้มยวนชวนซึ้งติดตรึงติดตรา ดั่งดาราพริ้งพราวอย่าร้าวอย่าราน ยามนิทราครานั้นพี่ฝันพี่ใฝ่ มอบหัวใจลอยปลิวยิ่งหวิวยิ่งหวาน เพราะหวังปองแต่เธอทะเยอทะยาน ทั้งดวงมานรักแท้ไม่แปรไม่ปรวน ภัทร
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 43 | สมาคมกวีร่วมสมัย มิว่างเปล่าความดีงามความรัก งามโค้งรุ้งในครรลองของชีวิต โอ้ศักดิ์สิทธิ์โค้งรุ้งนั้นกั้นความเศร้า เย็นระรื่นชื่นหัวใจในยามเช้า มิว่างเปล่าความดีงามความรัก ได้สัมผัสความชุ่มฉ�่ำเปี่ยมความหมาย แสงรุ้งฉายเบื้องหน้าพาสูงศักดิ์ เสียงกวีแห่งความจริงกล่อมมิ่งมรรค หัวใจพักในถ้อยค�ำของธรรมะ บทกวีสารสวรรค์กังวานก้อง หอมครรลองชีวินศิลปะ โอ้เช้าชื่นเบิกบานธารพุทธะ งามสาระศาสตร์ศิลป์กลิ่นดอกไม้ หรือโค้งรุ้งคือคุณค่าปิยมิตร แจ่มวิจิตรชีวันพลันสวยใส เหมือนดวงแก้วแห่งธรรมฉ�่ำหัวใจ จึงห่างไกลความทุกข์ทนห่างคนพาล พุทธิ์นันทะ ผลชัยอรุณ
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 44 | สมาคมกวีร่วมสมัย ด้วยรัก...ประดับดวงใจ ประดับดวงใจด้วยรัก ประจักษ์แจ่มจิตในฝัน ประทับตรึงตราผูกพัน ประคองรักมั่นมิคลาย จวบจนอาทิตย์ดับสิ้น จวบจนฟ้าดินสลาย จวบจนภพชาติมลาย จวบจนชีพวายรักเดียว สกาวรัตน์ สุวิชญาศิริ
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 45 | สมาคมกวีร่วมสมัย ฝาก ฝากฟากฟ้าแดดส่องมองเห็นหน้า ฝากลมผันพัดพาว่าคิดถึง ฝากนกร้องร้อยเรียงเสียงค�ำนึง ฝากตัวผึ้งหยดหวานสานหทัย ฝากเมฆน้อยเชื่อมโยงเค้าโครงหน้า ฝากผีเสื้อโผนภามาเกาะไหล่ ฝากสวรรค์ส่งรักจากหัวใจ ฝากแมงมุมชักใยเชื่อมไมตรี ปราโมทย์ เพชรพัด
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 46 | สมาคมกวีร่วมสมัย สวนขวัญวรรณศิลป์ กลอนสุภาพ แทรกกลบทบุษบงแย้มผกา เมื่อใจมุ่งสู่สวนขวัญวรรณศิลป์ ทั้งชีวินพลันกูลเกื้อเพื่ออักษร มีดวงใจแห่งเมตตาเอื้ออาทร เพื่อมิ่งมิตรแห่งกาพย์กลอนนิรันดร์กาล มุ่งถ่ายทอดรมณีย์แห่งชีวิต มุ่งอุทิศความวิไลแผ่ไพศาล มุ่งสร้างสรรค์ฝึกฝนจนช�ำนาญ มุ่งสรรค์สร้างผลงานด้วยดวงใจ แม้เริ่มต้นบนเส้นทางที่ต่างกัน สิ่งที่เหมือนคือมีฝันอันยิ่งใหญ่ มีดวงตาแห่งกวีที่กว้างไกล มีดวงมานแห่งการให้ที่แท้จริง จึงสวนขวัญวรรณศิลป์มิสิ้นรัก เป็นดินแดนงดงามนักเหนือทุกสิ่ง สวนแห่งนี้มีร่มรักให้พักพิง เป็นขวัญมิ่งแห่งหัวใจ...ไม่รางเลือน ปรัชญา พวงเพ็ชร
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 47 | สมาคมกวีร่วมสมัย มรรคาชนม์ มืดสลัวมัวสลายฉายสว่าง รงค์เรืองรองรางรางย่างอุษา พรรณแพรวพราวรุจีสีทองทา เริ่มทิวาตาวันบันดาลพร หยาดน�้ำค้างพร่างพรมห่มยอดหญ้า คลุมพฤกษาแวววาวพราวสลอน วิหคโผผินร่างกางปีกจร เหินจากคอนก่อนตะวันสรรค์แสงทอง วิถีชนม์คนสัตว์กิจวัตรหลัก คือคงรักษ์ชีพชนม์เพื่อผลผอง แรงยังมีชีวีคงประสงค์ครอง ทุกสิ่งปองสนองตนดิ้นรนท�ำ จรินทร์ ศุกรวรรณ
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 48 | สมาคมกวีร่วมสมัย ริมล�ำธาร ริมล�ำธารบ้านทุ่งตอนรุ่งสาง หมอกจางจางเอื่อยเฉื่อยลอยเรื่อยไหล เสียงกาเหว่าร้องกู่หาคู่ใจ เสียงขลุ่ยไผ่ผิวแผ่วดังแว่วมา กลางล�ำธารบัวแดงอาบแสงเช้า ลมพัดเบาเย้าหยอกช่อดอกหญ้า ควันไฟฟืนจากเตาลอยเข้าตา กลิ่นพฤกษาหอมกรุ่นอบอุ่นจริง ริมล�ำธารบ้านทุ่งผู้หุงหา เตรียมข้าวปลาคาวหวานส�ำราญยิ่ง บ้านหลังน้อยพออยู่พอพักพิง ของชายหญิงหนึ่งคู่ที่รู้พอ ค�ำกล้า
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 49 | สมาคมกวีร่วมสมัย เสียใจด้วย เสียใจด้วยจริงจริงอย่างยิ่งยวด ความเจ็บปวดใช่มนต์เรียกคนกลับ ความรู้สึกเศร้าหมองต้องระงับ การยอมรับเท่านั้นช่วยบรรเทา ถึงแม้การท�ำใจนั้นไม่ง่าย แต่ฟูมฟายอาดูรก็สูญเปล่า ความรักยังทนทานอีกนานเนา ถึงความเศร้าโศกหายมิคลายรัก ถึงคนมีดวงจิตอิสระ แต่พันธะกายล้วนโซ่ตรวนกัก ซึ่งจะผละกระชากก็ยากนัก ได้แต่หักความเศร้าก็เท่านั้น ช่วงที่อยู่ดูแลแม้มิเลิศ อาจตามเกิดตามมีที่ขีดคั่น ถ้ารู้สึกสดใสในสัมพันธ์ จนถึงวันจากลามีค่าพอ
กวีร่วมสมัยใจเดียวกัน | 50 | สมาคมกวีร่วมสมัย มิควรต้องเสียใจไปนานเนิ่น เวลาเกินจะให้สิ่งใดต่อ มิอาจจะตามเฝ้าพะเน้าพะนอ มิมีข้อค้างคาเวลานึก แม้หัวใจผ่อนคลายหายสลด ความสวยสดงดงามยามรู้สึก ความทรงจ�ำสัมพันธ์อันล�้ำลึก คงจารึกเช่นนั้นนิรันดร ปริญญา อินทร์อุดม