รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 305 รูปที่ 6.3-73 การออกแบบองค์ประกอบเมืองไดโนเสาร์ทางเดินเท้า
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 306 รูปที่ 6.3-74 การออกแบบองค์ประกอบเมืองไดโนเสาร์
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 307 9) โครงการวางผังศูนย์ข้อมูลไดโนเสาร์ภูน้อย ต.ดินจี่ อ.คำม่วง จ.กาฬสินธุ์ ความเป็นมาและความสำคัญ แหล่งขุดค้นคว้าไดโนเสาร์ภูน้อย บ้านโคกสนาม หมู่ที่ 3 ตำบลดินจี่ อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นแหล่งขุดพบกระดูกไดโนเสาร์ และเกล็ดปลา กว่า 2,000 ชิ้น จนถูกตั้งชื่อว่าหุบเขาไดโนเสาร์ แหล่งขุดค้น ที่สมบูรณ์ที่สุด ยิ่งใหญ่ที่สุด ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และในปัจจุบันยังมีการจัดตั้ง พัฒนาศูนย์เรียนรู้บรรพ ชีวินภูน้อยบริเวณใกล้หลุมขุดค้น ด้านการให้ความรู้แก่ชุมชน เกิดการสร้างเครือข่ายโรงเรียนในตำบล 3 โรงเรียน และสร้างเครือข่ายครูแกนนำ และมีพื้นที่ศูนย์ข้อมูลเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว แต่ปัจจุบันมีความทรุด โทรม จึงต้องมีการออกแบบเพื่อให้เกิดความสมบูรณ์และ สวยงามต่อไป ตำแหน่งที่ตั้ง พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลดินจี่ อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ เชื่อมไปยังพื้นที่ออกแบบและ หลุมขุดค้นซากไดโนเสาร์ภูน้อย พิกัด 16°56'1.88"N 103°43'39.46"E รูปที่ 6.3-75 ภาพถ่ายทางอากาศพื้นที่โครงการ สภาพพื้นที่ปัจจุบัน พื้นที่เป็นลานโล่ง มีถนนตัดผ่านขึ้นไปยังพื้นที่หลุมขุดภูน้อย และมีแหล่งน้ำชุมชนอยู่ข้างเคียง ตัวพื้นที่ยังไม่ ถูกพัฒนาให้สามารถรองรับการเข้ามาของนักท่องเที่ยวได้ มีเพียงอาคารเดิมที่ขาดการดูแลปรับปรุง ตั้งอยู่ในพื้นที่
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 308 รูปที่ 6.3-76 ภาพบรรยากาศโดยรอบพื้นที่ กรรมสิทธิ์ที่ดิน/ขอบเขตที่ดิน ที่ดินเป็นโฉนดที่ดินขององค์การบริหารส่วนตำบลดินจี่ เนื้อที่ทั้งหมด 22 ไร่ ศักยภาพของพื้นที่ ด้วยพื้นที่ภูน้อยมีธรรมชาติที่สวยงาม และเป็นจุดขุดค้นซากไดโนเสาร์ ที่ถูกค้นพบมากมาย จึงมี นักท่องเที่ยวสนใจเดินทางเข้ามาเยี่ยมชมและเข้ามาศึกษาอยู่อย่างไม่ขาดสาย พื้นที่ออกแบบจึงเหมาะแก่การ เป็นส่วนต้อนรับนักท่องเที่ยวด้วยเป็นที่ดินกรรมสิทธิ์ของทาง อบต. ยิ่งจะทำให้มีแนวโน้มได้งบประมาณเพื่อ การพัฒนาให้เป็นจุดบริการนักท่องเที่ยวและสร้างรายได้ให้กับชุมชนต่อไป มุมมองการเข้าถึง สามารถมองเห็นพื้นที่จากเส้นทางหลัก ที่มุ่งสู่พื้นที่ภูน้อย
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 309 การเข้าถึง การเข้าถึงสามารถเดินทางอย่างสะดวกจากชุมชนมายังพื้นที่ระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร รูปที่ 6.3-77 ผังการวิเคราะพื้นที่ (site analysis) ศูนย์ข้อมูลไดโนเสาร์ภูน้อย ต.ดินจี่ อ.คำม่วง จ.กาฬสินธุ์ สภาพปัญหา (1) พื้นที่อยู่ห่างไกลจากเส้นทางหลัก (2) สิ่งอำนวยความสะดวกในพื้นที่ยังขาดหลายจุดเนื่องจากเป็นพื้นที่ห่างจากตัวเมือง (3) พื้นที่ขาดป้ายบอกทางและจุดสังเกตที่ชัดเจนตลอดแนวเส้นทาง (4) หน่วยงานท้องถิ่นขาดผู้เชี่ยวชาญในการออกแบบการปรับภูมิทัศน์ ทำให้มีปัญหาด้านการของบประมาณ (5) พื้นที่ชุมชนยังขาดแหล่งน้ำที่สะอาดไว้รองรับการเข้ามาของนักท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบ (1) การจัดระเบียบพื้นที่ลานจอดรถ ทางเดิน และออกแบบปรับปรุงอาคารศูนย์ข้อมูล ห้องน้ำและ ศาลา ให้สามารถรองรับการใช้งานของนักท่องเที่ยวและคนที่เข้ามาใช้งานได้อย่างสมบูรณ์ มีเอกลักษณ์ สวยงาม สะอาด และปลอดภัย (2) การใช้วัสดุที่คล้ายหรือเป็นวัสดุธรรมชาติ เช่น หิน วัสดุเทียมหิน มาเป็นองค์ประกอบของวัสดุที่ ใช้ในการออกแบบงานสถาปัตยกรรม อาคารศูนย์ข้อมูล อาคารห้องน้ำ และศาลา (3) การใช้องค์ประกอบด้านภูมิทัศน์ และงานประติมากรรม โดยนำเอาเอกลักษณ์ของสัตว์พืช สิ่งแวดล้อมยุคดึกดำบรรพ์ เช่น รูปร่างของไดโนเสาร์ รอยเท้า รูปทรงพืชพรรณต่าง ๆ จากการศึกษา มาใช้ใน การออกแบบ ป้ายต้อนรับ ตัวประติมากรรมไดโนเสาร์ ไฟส่องสว่าง เป็นต้น
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 310 (4) การออกแบบองค์ประกอบทางภูมิสถาปัตยกรรม โดยใช้พืชพรรณที่มีเอกลักษณ์และรูปแบบการ เข้าถึงพื้นที่ ที่สื่อถึงโลกยุคดึกดำบรรพ์ เช่น พืชตระกลูปาล์ม หรือไม้พื้นถิ่นอื่น ๆ ที่สามารถเจริญเติบโตและมี รูปแบบที่เหมาะสม เป็นต้น เพื่อส่งเสริมให้พื้นที่ มีจุดเด่นและสวยงามมากยิ่งขึ้น และรับรู้ได้จากระยะไกล รูปที่ 6.3-78 ผังบริเวณโครงการวางผังศูนย์ข้อมูลไดโนเสาร์ภูน้อย ต.ดินจี่ อ.คำม่วง จ.กาฬสินธุ์ พัฒนาพื้นที่เดิม ของท้องถิ่นให้มีความสมบูรณ์สวยงามเป็นศูนย์ต้อนรับนักท่องเที่ยว ที่มีสิ่งอำนวย ความสะดวก เช่น ห้องน้ำ ลานจอดรถ เพื่อที่จะเป็นจุดพักก่อนขึ้นไป เที่ยวชมหลุมขุดค้นไดโนเสาร์ ภูน้อย ออกแบบศูนย์ต้อนรับนักท่องเที่ยวภูน้อย โดยใช้วัสดุและสีเลียนแบบธรรมชาติให้อาคารกลมกลืน ได้บรรยากาศยุคจูราสสิก
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี รูปที่ 6.3-79 รูปตัด A มุมมองจากรูปที่ 6.3-80 รูปตัดB
แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน 311 กถนนสายหลักไปยังพื้นที่โครงการ B มุมมองจากภายในโครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 312 รูปที่ 6.3-81 ทัศนียภาพมุมสูงของโครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 313 รูปที่ 6.3-82 บรรยากาศภายในโครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 314 10) โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์สามแยกถนนห้วยผึ้ง – นาคูอำเภอนาคู จังหวัดกาฬสินธุ์ (รอยตีนไดโนเสาร์ภูแฝก เทศบาลตำบลภูแล่นช้าง) ความเป็นมาและความสำคัญ ภูแฝก เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาภูพาน ตั้งอยู่ในพื้นที่เทศบาลตำบลภูแล่นช้าง อำเภอนาคู จังหวัดกาฬสินธุ์ ในปี พ.ศ.2539 ได้มีการค้นพบรอยตีนไดโนเสาร์จำนวนมาก ไม่น้อยกว่า 25 รอยส่วนใหญ่ เป็นประเภทกินเนื้อ บริเวณลานหินต้นน้ำมีลำธารไหลผ่าน ในวนอุทยานภูแฝก จึงมีนักวิจัยและเจ้าหน้าเข้าไป ศึกษาและดูแลในพื้นที่ มีการปรับปรุงพื้นที่ก่อสร้างฝายชะลอน้ำและ จุดชมรอยตีน เกิดเป็นจุดท่องเที่ยว รอยตีนไดโนเสาร์ พื้นที่บริเวณโดยรอบเป็นวนอุทยานมีทิวทัศน์ที่สวยงามอยู่หลายจุด แต่พื้นที่ห่างไกล จากชุมชนเส้นทางเข้าจากเส้นทางหลักไม่มีป้ายและจุดหมายตา ทำให้นักท่องเที่ยวขาดการรับรู้ในเส้นทาง และกำลังเจ้าหน้าที่ในพื้นที่มีไม่เพียงพอต่อการดูแลนักท่องเที่ยวที่จะขึ้นไปท่องเที่ยวชมรอยตีนบนวนอุทยาน ดังนั้น จึงควรมีโครงการปรับปรุงภูมิทัศน์สามถนนห้วยผึ้ง – นาคู ให้มีเอกลักษณ์ สวยงาม เป็นที่สังเกตและ น่าจดจำ ช่วยดึงดูดให้เกิดความน่าสนใจแก่นักท่องเที่ยวและผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาบนถนนสายหลัก อ.สมเด็จ-มุกดาหาร มีการรับรู้ และเข้าถึงของนักท่องเที่ยวมากขึ้นในชุมชนตำบลภูแล่นช้าง ทำให้เกิดรายได้ และกิจกรรมใหม่ๆ ในชุมชนเพิ่มขึ้น เช่น รายได้จากการค้าขายของที่ระลึก การอบรมมัคคุเทศน้อย เป็นต้น ตำแหน่งที่ตั้ง สามแยกถนนห้วยผึ้ง – นาคูอำเภอนาคู จังหวัดกาฬสินธุ์บริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (สมเด็จ-มุกดาหาร) ตัดเข้าอำเภอนาคูเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2101 พิกัด 16°38'30.16"N 103°54'22.93"E รูปที่ 6.3-83 ภาพถ่ายทางอากาศพื้นที่โครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 315 สภาพพื้นที่ปัจจุบัน พื้นที่เป็นถนนสายหลัก 4 เลนเชื่อมระหว่าง จังหวัดจังหวัดกาฬสินธุ์ และจังหวัดมุกดาหารลักษณะ เป็นสามแยก มีเกาะกลางตั้งอยู่กลางเมืองห้วยผึ้ง การสัญจรค่อนข้างหนาแน่น ทั่วไปยังไม่มีสัญลักษณ์หรือป้าย บอกทาง หรือป้ายการท่องเที่ยวที่สื่อถึงการเข้าถึงพื้นที่รอยตีนไดโนเสาร์และวนอุทยานภูแฝก รูปที่ 6.3-84 ภาพมุมสูงถนนสายหลักก่อนเลี้ยวเข้าเส้นทางรอยตีนไดโนเสาร์ภูแฝก รูปที่ 6.3-85 บรรยากาศสายหลักก่อนเลี้ยวเข้าเส้นทางรอยตีนไดโนเสาร์ภูแฝก รูปที่ 6.3-86 บรรยากาศสายหลักก่อนเลี้ยวเข้าเส้นทางรอยตีนไดโนเสาร์ภูแฝก
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 316 กรรมสิทธิ์ที่ดิน/ขอบเขตที่ดิน ที่ดินอยู่ในเขตทาง แขวงการทางกาฬสินธุ์ มีแนวถนนและที่ดินเอกชนเป็นขอบเขตพื้นที่ ศักยภาพของพื้นที่ พื้นที่จุดนี้ถือเป็นประตูสู่การท่องเที่ยวทางธรรมชาติ วนอุทยานภูแฝกและเข้าชมรอยตีนไดโนเสาร์ เพราะเป็นพื้นที่เมืองและเป็นทางแยกขนาดใหญ่สังเกตได้ง่าย สามารถแวะพักซื้อสินค้าก่อนที่จะเข้าสู่พื้นที่วนอุทยาน มุมมองการเข้าถึง สามารถมองเห็นพื้นที่จากเส้นทางหลัก ได้อย่างชัดเจนทุกเส้นทาง การเข้าถึงสามารถจอดรถแวะริม ทางได้อย่างสะดวกมีพื้นที่รองรับที่ชัดเจน สภาพปัญหา (1) พื้นที่เป็นเส้นทางหลัก มีการสัญจรเร่งด่วน ควรมีป้ายหรือจุดสังเกตที่ชัดเจนที่สื่อถึงแหล่ง ท่องเที่ยวไดโนเสาร์ (2) ยังขาดพื้นที่ส่วนกลางสำหรับบริการนักท่องเที่ยว เช่นลานจอดรถ สิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ (3) พื้นที่ออกแบบมีพื้นที่เขตทางจำกัด การออกแบบต้องคำนึงถึงความปลอดภัยในเขตทาง และผู้คน ที่สัญจรผ่าน (4) การปรับภูมิทัศน์ในปัจจุบัน ยังไม่โดดเด่นและสื่อความหมายไม่ชัดเจน รูปที่ 6.3-87ผังการวิเคราะพื้นที่ (site analysis)สามแยกถนนห้วยผึ้ง – นาคู อำเภอนาคู จังหวัดกาฬสินธุ์
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 317 แนวคิดการออกแบบ (1) การสื่อความหมาย (Interpretation) คือ การบอกเล่าเรื่องราวของสถานที่ที่มีคุณค่าและสิ่งที่มี ความสำคัญในพื้นที่ เช่น รอยตีนไดโนเสาร์และซากดึกดำบรรพ์ เพื่อให้คนในท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวได้เห็น คุณค่า เอกลักษณ์ และองค์ประกอบของพื้นที่ โดยใช้องค์ประกอบของไดโนเสาร์ และรูปแบบพืชพรรณดึกดำ บรรพ์ มาออกแบบภูมิทัศน์จัดระเบียบพื้นที่ ลวดลายพื้น หรือกำจัดวางองค์ประกอบด้านประติมากรรม ไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ เล็ก เพื่อสร้างการรับรู้และจดจำ บริเวณสามแยกห้วยผึ้ง-นาคู (2) การออกแบบองค์ประกอบทางภูมิสถาปัตยกรรมบริเวณทางเข้าหลัก โดยใช้พืชพรรณและก้อน หินที่มีเอกลักษณ์และรูปแบบการเข้าถึงพื้นที่ ที่สื่อถึงโลกยุคดึกดำบรรพ์ เช่น พืชตระกูลปาล์ม หรือไม้พื้นถิ่น อื่น ๆ (3) การใช้องค์ประกอบด้านภูมิทัศน์และเอกลักษณ์รอยตีนไดโนเสาร์ยุคดึกดำบรรพ์ ในพื้นที่มาใช้ใน การออกแบบ ป้ายต้อนรับ ป้ายบอกทาง เสาไฟฟ้า ไฟส่องสว่าง เป็นต้น ทำให้เกิดบรรยากาศ ชุมชนเส้นทาง เดินไดโนเสาร์ภูพาน สร้างเป็นเรื่องราวให้น่าสนใจได้ (4) การประชาสัมพันธ์ทั้งในพื้นที่เมือง และชุมชน ด้วยการจัดกิจกรรม ทางธรรมชาติ เช่น เดินป่า วิ่ง เป็นต้นโดยมีป้ายบอกทางที่เป็นสากลต่างชาติเข้าใจง่าย รวมไปถึงสื่อออนไลน์ต่าง ๆ ถือเป็นสิ่งสำคัญใน ปัจจุบันที่จะสามารถเข้าถึงนักท่องเที่ยว ทุกกลุ่มวัย ในการรับรู้เส้นทางหรือแผนการท่องเที่ยวและอยากเข้ามา ทำกิจกรรมในชุมชนมากขึ้น ผังแนวคิดปรับปรุงจุดหมายตาและป้ายบอกทาง บริเวณแยกห้วยผึ้ง-นาคู รูปที่ 6.3-88 ผังแนวคิดการออกแบบพื้นที่
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 318 รูปที่ 6.3-89 ผังบริเวณโครงการสามแยกถนนห้วยผึ้ง – นาคู อำเภอนาคู จังหวัดกาฬสินธุ์ (รอยตีนไดโนเสาร์ภูแฝก เทศบาลตำบลภูแล่นช้าง) รูปที่ 6.3-90 ทัศนียภาพมุมสูงโครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี รูปที่ 6.3-91 รูปตัด A มุมมองรูปที่ 6.3-92 รูปตัด B มุมมอง
แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน 319 งจากถนนสายหลักไปยังพื้นที่โครงการ งจากถนนสายหลักไปยังพื้นที่โครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 320 รูปที่ 6.3-93 บรรยากาศภายในโครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 321 11) โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์สามแยกเข้าชุมชนเทศบาลตำบลเหล่าใหญ่ อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์(พิพิธภัณฑ์ปลาโบราณภูน้ำจั้น) ความเป็นมาและความสำคัญ ภูน้ำจั้น ตั้งอยู่บริเวณบ้านดงเหนือ ตำบลเหล่าใหญ่ อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์เป็นแหล่ง ค้นพบซากปลาและสัตว์น้ำโบราณในปี2540 เป็นจำนวนมากถึง 200 กว่าตัวอย่าง มีการเข้ามาตรวจสอบและ วิจัยจนเกิดเป็น อาคารพิพิธภัณฑ์ปลาโบราณภูน้ำจั้น แต่ด้วยพื้นที่ปัจจุบันอาคารมีความทรุดโทรด และบาง อาคารไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมแบบป่า ภูเขาหิน ทั้งพื้นที่อยู่ลึกห่างไกลชุมชนทำให้การรับรู้ของนักท่องเที่ยวมี น้อย ในด้านป้ายบอกทางหรือจุดหมายตาจากทางหลักยังมีน้องสังเกตได้ยาก ดังนั้นจึงควรมีโครงการปรับปรุง ภูมิทัศน์สามแยกเข้าชุมชนในหลาย ๆ จุดจากเส้นทางหลัก ให้มีเอกลักษณ์ สวยงาม มีป้ายบอกทางชัดเจนเป็น ที่สังเกตและน่าจดจำ ช่วยดึงดูดให้เกิดความน่าสนใจแก่นักท่องเที่ยวและผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาบนถนน สมเด็จ-มุกดาหาร ซึ่งเป็นถนนสายหลัก เพื่อให้รับรู้และเลี้ยวเข้าสู่แหล่งท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์ปลาโบราณภูน้ำจั้น หรือจอดซื้อสินค้าจากชุมชน ทำกิจกรรมอื่น ๆ ในชุมชน เช่น พักโฮมสเตย์ซื้อสินค้าตลอดเส้นทางการ ท่องเที่ยว เป็นต้น ตำแหน่งที่ตั้ง สามแยกเข้าชุมชนบ้านคำกั้ง เทศบาลตำบลเหล่าใหญ่ อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์บริเวณ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (สมเด็จ-มุกดาหาร) แยกเข้าสำนักงานเทศบาลตำบลเหล่าใหญ่ พิกัด 16°35'24.57"N 103°59'12.63"E รูปที่ 6.3-94 ภาพถ่ายทางอากาศพื้นที่โครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 322 สภาพพื้นที่ปัจจุบัน พื้นที่เป็นถนนสายหลัก 2 เลนเชื่อมระหว่าง จังหวัดจังหวัดกาฬสินธุ์ และจังหวัดมุกดาหารลักษณะ เป็นสามแยก กลางชุมชนเป็นเส้นทาง เดินทางเข้าไปยังชุมชนเหล่าใหญ่ที่ใกล้ โดยทั่วไปยังไม่มีสัญลักษณ์หรือ ป้ายบอกทางที่สื่อความหมายถึงแหล่งปลาโบราณ ทำให้ขาดการรับรู้และการเข้าถึงพื้นที่พิพิธภัณฑ์ปลาโบราณ ภูน้ำจั้น ที่มีอาคารและจุดบริการขนาดใหญ่สร้างไว้รองรับนักท่องเที่ยว รูปที่ 6.3-95 ภาพถนนสายหลักก่อนเลี้ยวเข้าเส้นทางชมปลาโบราณ รูปที่ 6.3-96 ภาพแยกทางเข้าเส้นทางชมปลาโบราณ กรรมสิทธิ์ที่ดิน/ขอบเขตที่ดิน ที่ดินอยู่ในเขตทาง แขวงทางกาฬสินธุ์ มีแนวถนนและที่ดินเอกชนเป็นขอบเขตพื้นที่
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 323 ศักยภาพของพื้นที่ พื้นที่จุดนี้ถือเป็นประตูสู่การท่องเที่ยวชมพิพิธภัณฑ์ปลาโบราณภูน้ำจั้น และเยี่ยมชุมชนภูไทเหล่าใหญ่ ซึ่งมีความพร้อมในการต้อนรับนักท่องเที่ยวเป็นอย่างดี หากได้รับการพัฒนาป้ายประชาสัมพันธ์ ป้ายบอกทาง จัดภูมิทัศน์แนวเส้นทาง เกิดเป็นจุดหมายตาที่ชัดเจนอาจทำให้นักท่องเที่ยวและผู้คนที่สัญจรผ่านได้แวะเข้าชม ปลาโบราณ ได้อย่างสะดวกปลอดภัย มุมมองการเข้าถึง สามารถมองเห็นพื้นที่จากเส้นทางหลัก ได้อย่างชุดเจนทุกเส้นทาง การเข้าถึงสามารถเข้าถึงได้จาก เส้นทางชุมชน จนถึงพิพิธภัณฑ์ปลาโบราณภูน้ำจั้น สภาพปัญหา (1) พื้นที่เป็นเส้นทางหลัก มีการสัญจรเร่งด่วน ควรมีป้ายหรือจุดสังเกตที่ชัดเจนที่สื่อถึงแหล่ง ท่องเที่ยวไดโนเสาร์ (2) ยังขาดพื้นที่ส่วนกลางสำหรับบริการนักท่องเที่ยว เช่นลานจอดรถ สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ (3) พื้นที่ออกแบบมีพื้นที่เขตทางจำกัด การออกแบบต้องคำนึงถึงความปลอดภัยในเขตทาง และผู้คน ที่สัญจรผ่าน (4) การปรับภูมิทัศน์ในปัจจุบัน ยังไม่โดดเด่นและสื่อความหมายไม่ชัดเจน รูปที่ 6.3-97 ผังการวิเคราะพื้นที่ (site analysis) สามแยกเข้าชุมชนเทศบาลตำบลเหล่าใหญ่
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 324 แนวคิดการออกแบบ (1) การสื่อความหมาย (Interpretation) คือ การบอกเล่าเรื่องราวของสถานที่ที่มีคุณค่าและสิ่งที่มี ความสำคัญในพื้นที่ เช่น ซากปลาและซากสัตว์น้ำดึกดำบรรพ์ เพื่อให้คนในท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวได้เห็น คุณค่า เอกลักษณ์ และองค์ประกอบของพื้นที่ โดยใช้องค์ประกอบของปลาโบราณและ และเอกลักษณ์ของ ชุมชน มาออกแบบภูมิทัศน์จัดระเบียบพื้นที่ ลวดลายพื้น หรือกาจัดวางองค์ประกอบด้านประติมากรรมปลา โบราณขนาดใหญ่ เล็ก เพื่อสร้างการรับรู้และจดจำ บริเวณสามแยกชุมชนบ้านคำกั้ง และแยกอื่น ๆ ที่เข้าสู่ พื้นที่ชุมชนและพิพิธภัณฑ์ปลาโบราณภูน้ำจั้นให้มีความสวยงามแตกต่างกัน (2) การออกแบบองค์ประกอบทางภูมิสถาปัตยกรรมบริเวณทางเข้าหลัก การนำพืชพรรณพื้นถิ่น ที่มี รูปทรงที่สวยงามเข้ากับยุคดึกดำบรรพ์มาใช้ในการปรับภูมิทัศน์ เพื่อลดค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษา และเป็น พื้นที่ภูเขาธรรมชาติ จะทำให้ต้นไม้พื้นถิ่นเจริญเติบโตได้ดีในสภาพแวดล้อมในท้องถิ่นนั้น ๆ บำรุงรักษาน้อย ไม่ทำลายระบบนิเวศป่าไม้เดิม โดยใช้ปลูกและจัดวางบริเวณทางเข้าและ สองข้างถนนเข้าสู่พื้นที่ชุมชนเป็น ระยะ ซึ่งมีอยู่หลายจุด เพื่อส่งเสริมให้ประติมากรรมปลาโบราณ มีจุดเด่นและสวยงามมากยิ่งขึ้น และมองเห็น ได้จากระยะไกล (3) การจัดระเบียบพื้นที่พิพิธภัณฑ์ปลาโบราณภูน้ำจั้น ซึ่งมีอาคารเดิมตั้งอยู่ ลานจอดรถ ป้ายบอก ทาง และออกแบบปรับปรุงอาคารเดิม เช่น ร้านค้า ห้องน้ำและศาลา ให้สามารถรองรับการใช้งานของ นักท่องเที่ยวและคนที่เข้ามาใช้งานได้อย่างสมบูรณ์ มีเอกลักษณ์ สวยงาม สะอาด และปลอดภัย (4) การใช้วัสดุที่คล้ายหรือเป็นวัสดุธรรมชาติ เช่น หิน วัสดุเทียมหิน มาเป็นองค์ประกอบของวัสดุที่ ใช้ในการออกแบบ เช่น ผนังอาคาร ทางเดิน พื้นผิวป้าย ม้านั่ง ถังขยะ เป็นต้น จะช่วยให้พื้นที่มีความ กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติเดิม รูปที่ 6.3-98 ผังแนวคิดการพัฒนาจุดทางเข้าแต่ละจุดในชุมชน ให้เกิดการรับรู้ถึงเส้นทางเข้าชมพิพิธภัณฑ์
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 325 รูปที่ 6.3-99 ผังบริเวณโครงการสามแยกเข้าชุมชนเทศบาลตำบลเหล่าใหญ่ รูปที่ 6.3-100 ทัศนียภาพมุมสูง
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี รูปที่ 6.3-101 รูปตัด A มุมมอรูปที่ 6.3-102 รูปตัด B มุมมองจาก
แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน 326 องจากถนนสายหลักไปยังพื้นที่โครงการ กถนนสายหลักไปยังพื้นที่โครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 327 รูปที่ 6.3-103 ทัศนียภาพโครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 328 12) โครงการปรับปรุงป้ายบอกทางเข้าแหล่งบรรพชีวิน วัดพระธาตุภูเพ็ก อ.พรรณานิคม จ. สกลนคร ความเป็นมาและความสำคัญ วัดพระธาตุภูเพ็ก ตำบลนาหัวบ่อ อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองสกลนคร เป็นระยะทางประมาณ 35 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 22 (สกลนคร-อุดรธานี) ถึงสามแยก บ้านหนองเม็ก แล้วเลี้ยวซ้ายไปอีกประมาณ 13 กิโลเมตร ตามทางหลวงชนบทหมายเลข 2016 ผ่านบ้านนา หัวบ่อ ขึ้นเขาตามทางสูงชันอีกเล็กน้อยถึงที่ตั้ง “วัดพระธาตุภูเพ็ก” บริเวณอุทยานแห่งชาติภูพานในบริเวณใกล้เคียงกับวัดพระธาตุภูเพ็ก มีการพบเศษบรรพชีวิน (fossils) โดยเฉพาะกระดูกไดโนเสาร์เป็นจำนวนมาก “พระอาจารย์ณรงค์ศักดิ์ จิตสีโล” เจ้าอาวาสวัดพระธาตุ ภูเพ็กเล่าว่า เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2546 ขณะนั่งสมาธิเกิดนิมิตเห็น “ไดโนเสาร์” เดินทางผ่านมาจากประเทศ ลาวข้ามกุฎิขึ้นไปบนภูเพ็กประมาณ 8 ตัว จากนั้นเกิดต่อสู้กันแล้วกลิ้งตกลงตกไปในแอ่งหลุบเขาทางทิศใต้ของ วัดและมีลักษณะเป็นเวิ้งขนาดใหญ่ห่างจากวัดออกไปประมาณ 3-4 กิโลเมตร ในปีต่อมามีชาวบ้านได้ออกไปหาเก็บเห็ดในบริเวณดังกล่าว แล้วเก็บซากกระดูกฟอสซิลไดโนเสาร์ กลับมาด้วยประมาณหนึ่ง จึงแจ้งไปยังอำเภอ ชาวบ้านและเจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติภูพานเดิน เท้าออกไปสำรวจที่บริเวณดังกล่าว และชิ้นส่วนบางส่วนของฟอสซิลถูกนำไปตรวจสอบที่พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ “สิรินธร” อำเภอสหัสขันธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ และยืนยันว่า เป็นซากกระดูกไดโนเสาร์จริงที่มีทั้งไดโนเสาร์สาย พันธ์ชนิดที่กินพืชและกินสัตว์เป็นอาหาร อีกทั้งยังพบซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์น้ำชนิดอื่นเช่น จำพวกหอย โบราณเป็นจำนวนมากอีกด้วย ต่อมามีผู้สนใจเป็นจำนวนมาก ทางวัดพระธาตุภูเพ็กได้เห็นความสำคัญจึงนำซากบรรพชีวินบางส่วน มาเก็บไว้ในตู้บนศาลาวัด และพร้อมมีความยินดีหากมีการพัฒนาเพื่อให้ทางวัดเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งเรียนรู้ และการท่องเที่ยวตามเส้นทางไดโนเสาร์และแหล่งเรียนรู้บรรพชีวินต่อไป จึงต้องมีการออกแบบป้าย ประชาสัมพันธ์ ป้ายบอกทาง จุดหมายตา จุดให้ความรู้เส้นทางการท่องเที่ยวและจุดแวะพักเพื่อให้นักท่องเที่ยว ได้ รับรู้ข้อมูลเข้ามายังแหล่งท่องเที่ยวต่อไป ตำแหน่งที่ตั้ง 1.สี่แยกบ้านธาตุ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม สี่แยกมหาวิทยาลัยราชภัฎ สกลนคร ตำบลธาตุนาเวง อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร พิกัด 16°40'37.17"N 102°17'49.14"E 2.สามแยกบ้านหนองเม็ก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม ตัดเข้าถนนทาง หลวงชนบทสาย 2016 ตำบลนาหัวบ่อ อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร พิกัด 16°40'37.17"N 102°17'49.14"E
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 329 รูปที่ 6.3-104 ภาพถ่ายทางอากาศพื้นที่โครงการ สภาพพื้นที่ปัจจุบัน พื้นที่ตำแหน่งที่ 1 แยกบ้านธาตุ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม สี่แยก มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร ตำบลธาตุนาเวง อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร เป็นสี่แยกถนนสายหลัก ที่ใช้เดินทางเข้าออกสู่จังหวัด และแหล่งท่องเที่ยวต่างๆใกล้เคียง ซึ่งพื้นที่มีจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ แต่ยังไม่มี ป้ายหรือการประชาสัมพันธ์ให้เกิดการรับรู้ถึงการมีอยู่ของแหล่งท่องเที่ยวและแหล่งบรรพชีวินภูเพ็ก จึงต้องมี การออกแบบป้ายและสื่อประชาสัมพันธ์เพื่อให้เกิดการรับรู้ถึงแหล่งท่องเที่ยว รูปที่ 6.3-105 สภาพปัจจุบันสี่แยกบ้านธาตุทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 330 พื้นที่ตำแหน่งที่ 2 สามแยกบ้านหนองเม็ก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม ตัด เข้าถนนทางหลวงชนบทสาย 2016 ตำบลนาหัวบ่อ อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร เป็นสามแยกจากถนน สายหลัก ที่ใช้เดินทางเข้าวัดพระธาตุภูเพ็ก และแหล่งท่องเที่ยวบรรพชีวินภูเพ็ก พื้นที่เป็นถนนสองช่องจราจร ผ่านหมู่บ้านและไร่นาประมาณ 13 กิโลเมตร จนถึงวัดพระธาตุภูเพ็ก ทั่วไปมีป้ายบอกทางวัดพระธาตุภูเพ็ก แต่ ยังขาดการประชาสัมพันธ์ให้เกิดการรับรู้ถึงการมีอยู่ของแหล่งท่องเที่ยวบรรพชีวินภูเพ็ก จึงต้องมีการออกแบบ ป้ายและสื่อประชาสัมพันธ์เพื่อให้เกิดการรับรู้ถึงแหล่งท่องเที่ยว รูปที่ 10.3-106 สภาพปัจจุบันถนนทางหลวงชนบทสาย 2016 มุ่งหน้าสู่วัดพระธาตุภูเพ็ก รูปที่ 6.3-107 ภาพปัจจุบันฟอสซิลบรรพชีวิตและเศษกระดูกไดโนเสาร์ เก็บไว้ที่ตู้บนศาลาวัดพระธาตุภูเพ็ก
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 331 รูปที่ 6.3-108 ภาพปัจจุบันทางเข้าวัดพระธาตุภูเพ็ก รูปที่ 6.3-109 ภาพปัจจุบันบริเวณพื้นที่ศาลาวัดและทางขึ้น “ปราสาทหินภูเพ็ก รูปที่ 6.3-110 ภาพปัจจุบันบริเวณพื้นที่ลานจอดรถวัดพระธาตุภูเพ็ก
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 332 กรรมสิทธิ์ที่ดิน/ขอบเขตที่ดิน ที่ดินอยู่ในเขตทาง แขวงการทางหลวงสกลนคร และพื้นที่ตำบลนาหัวบ่อ มีพื้นที่ออกแบบรวมเขต ทางทั้งหมดประมาณ 2 งาน มีแนวถนนและที่ดินเอกชนเป็นขอบเขตพื้นที่ ศักยภาพของพื้นที่ พื้นที่ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติภูพานในบริเวณใกล้เคียงกับวัดพระธาตุภูเพ็ก ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยว และที่เคารพนับถือของ คนในจังหวักสกลนครและใกล้เคียง มีซากบรรพชีวินกระจายอยู่ในพื้นที่และยังไม่มีการ ขุดค้นอย่างจริงจัง และยังสามารถเดินทางจากตัวเมืองสกลนครได้ง่ายเพียง 30 นาที หากมีการปรับปรุง ประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวบรรพชีวิน ให้เกิดการรับรู้จะทำให้เปิดเป็นจุดที่น่าสนใจ และเข้าถึงของ นักท่องเที่ยวนักเรียนนักศึกษาได้อย่างมาก มุมมองการเข้าถึง สามารถมองเห็นพื้นที่จากเส้นทางหลัก เพราะเป็นสามแยกหากมีป้ายบอกทางที่ชัดเจน การเข้าถึง การเข้าถึงสามารถเดินทางมาตามเส้นทาง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม ตัดเข้าถนนทางหลวงชนบทสาย 2016 ตำบลนาหัวบ่อ อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร รูปที่ 6.3-111ผังการวิเคราะพื้นที่(site analysis)ทางเข้าแหล่งบรรพชีวิน วัดพระธาตุภูเพ็ก อ.พรรณานิคมจ. สกลนคร
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 333 สภาพปัญหา (1) พื้นที่เป็นถนนสายหลัก 4 ช่องจราจรวางแนวเป็นเส้นตรง ขนานกับชุมชนทำให้สังเกต จุดแยกจุด เลี้ยวได้ยาก (2) ยังไม่มีป้ายบอกทางถึงแหล่งท่องเที่ยวบรรพชีวินภูเพ็ก มีเพียงป้ายวัดพระธาตุภูเพ็ก (3) พื้นที่ออกแบบมีพื้นที่เขตทางจำกัด การออกแบบต้องคำนึงถึงความปลอดภัยในเขตทาง (4) ชุมชนยังขาดการเชื่อมโยงการมีอยู่ของไดโนเสาร์ ในทางกายภาพ แนวคิดการออกแบบ (1) การสื่อความหมาย (Interpretation) คือ การบอกเล่าเรื่องราวของสถานที่ที่มีคุณค่าและสิ่งที่มี ความสำคัญในพื้นที่ เช่น ซากไดโนเสาร์และซากดึกดำบรรพ์ เพื่อให้คนในท้องถิ่นและ นักท่องเที่ยวได้เห็นคุณค่า เอกลักษณ์ และองค์ประกอบของพื้นที่ มาใช้ในงานประติมากรรม ไดโนเสาร์ ออกแบบป้ายบอกทาง ออกแบบลวดลายพื้นถนน ทางข้าม ให้เกินเอกลักษณ์เป็นที่น่า จดจำแก่นักท่องเที่ยวและคนในชุมชน (2) การออกแบบองค์ประกอบทางภูมิสถาปัตยกรรมบริเวณทางเข้าหลัก สามแยกบ้านหนองเม็ก และตลอดแนวทางเข้าพื้นที่ โดยใช้พืชพรรณและก้อนหินที่มีเอกลักษณ์และรูปแบบการเข้าถึงพื้นที่ ที่สื่อถึงโลก ยุคดึกดำบรรพ์ เช่น พืชตระกลูปาล์ม หรือไม้พื้นถิ่นอื่นๆ ที่สามารถเจริญเติบโตและมีรูปแบบที่เหมาะสม เป็นต้น เพื่อส่งเสริมให้พื้นที่ มีจุดเด่นและสวยงามมากยิ่งขึ้น และมองเห็นได้จากระยะไกล (3) การออกแบบภูมิทัศน์และองค์ประกอบต่างๆ เข้าไปในชุมชนต้องมีการ ควบคุมโทนสี และ รูปแบบไม่ให้ทำลายบรรยากาศของชุมชนเดิมและการสัญจรในทาง เพื่อไม่ให้มีความแปลกแยกและขัดแย้งกับชุมชน รูปที่ 6.3-112 ผังบริเวณโครงการปรับปรุงป้ายบอกทางเข้าแหล่งบรรพชีวิน วัดพระธาตุภูเพ็ก อ.พรรณานิคมจ. สกลนคร
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี รูปที่ 6.3-113 รูปตัด A มุมมอรูปที่ 6.3-114 รูปตัด B มุมมอ
แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน 334 องจากถนนสายหลักไปยังพื้นที่โครงการ งจากถนนสายหลักไปยังพื้นที่โครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 335 รูปที่ 6.3-115 การออกแบบที่มีเอกลักษณ์และชัดเจนเพื่อให้เกิดการรับรู้เส้นทาง
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 336 13) โครงการวางผังแหล่งเรียนรู้รอยตีนไดโนเสาร์ต.พนอม อ.ท่าอุเทน จ.นครพนม ความเป็นมาและความสำคัญ แหล่งเรียนรู้รอยตีนไดโนเสาร์ท่าอุเทนตั้งอยู่บนถนนทางหลวงแผ่นดิน 212 ท่าอุเทน – บ้านแพง ห่าง จากอำเภอท่าอุเทน 27 กม.โดยตั้งอยู่ที่ตำบลพนอม อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม รอยตีนไดโนเสาร์ท่าอุ เทนนั้นส่วนใหญ่พบอยู่ในแหล่งห้วยด่านชุม อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนมโดยพบว่าเป็นรอยเท้าไดโนเสาร์ บนพื้นหินทราย สีน้ำตาลแดง หมวดหินโคกกรวด โดยพื้นที่ตั้งอยู่ริมถนนสายหลักที่เชื่อมโยงไปยังแหล่ง ท่องเที่ยวชื่อดังต่าง ๆ เช่น ถ้ำนาคี จังหวัดบึงกาฬ มีนักท่องเที่ยวสัญจรผ่านเป็นประจำ จึงมีแนวคิดออกแบบ ปรับปรุง ให้เป็นแหล่งเรียนรู้ และจุดแวะพักรถทำให้เกิดเป็นจุดท่องเที่ยวและมีกิจกรรมในพื้นที่เพิ่มมากขึ้น ตำแหน่งที่ตั้ง พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลพนอม อ.ท่าอุเทน จ.นครพนม ตั้งติดริมถนนทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 212 สายหนองคาย–อุบลราชธานี พิกัด 17°42'48.23" N 104°22'53.18 "E รูปที่ 6.3-116 ภาพถ่ายทางอากาศพื้นที่โครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 337 สภาพพื้นที่ปัจจุบัน พื้นที่เป็นอาคารหลังคาโค้งขนาดใหญ่คลุมแผ่นหินรอยตีนไดโนเสาร์ มีอาคารศูนย์การเรียนรู้ ห้องน้ำ ศาลา อยู่หลายหลัง มีการปรับปรุงภูมิทัศน์ประติมากรรมไดโนเสาร์ให้กลมกลืนกับยุคไดโนเสาร์ เส้นทางเข้า มีสภาพทรุดโทรมรถยนต์ขนาดเล็กเข้าออกลำบาก จากการก่อสร้างขยายเขตทางจึงทำให้ป้าย และจุดบอก ตำแหน่งทางเข้าหายไป ทางเข้าอยู่ติดคอสะพานทำให้สังเกตได้ยาก ปัจจุบันมีเจ้าหน้าที่คอยดูแลอยู่ประจำ 1 คน มีนักท่องเที่ยวแวะมาเยี่ยมชมอยู่ตลอด พื้นที่โดยรอบเป็นพื้นที่เอกชนทำให้การขยายขอบเขต การพัฒนาเป็นไปได้ยาก รูปที่ 6.3-117 ภาพถ่ายมุมสูงสภาพพื้นที่โครงการ รูปที่ 6.3-118 ภาพบรรยากาศภายในพื้นที่ปัจจุบัน
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 338 กรรมสิทธิ์ที่ดิน/ขอบเขตที่ดิน ที่ดินเป็นโฉนดที่ดินขององค์การบริหารส่วนตำบลพนอม เนื้อที่ทั้งหมด 8 ไร่ ศักยภาพของพื้นที่ ด้วยพื้นที่มีรอยตีนไดโนเสาร์อยู่เป็นจำนวนมาก และมีชื่อเสียงระดับโลกอีกทั้งยังอยู่ติดถนนสายหลัก เข้าถึง ได้ง่าย มีพื้นที่และอาคารไว้รองรับนักท่องเที่ยวเป็นอย่างดี หาได้รับการปรับปรุงให้เกิดเอกลักษณ์ มี จุดหมายตาที่ชัดเจน และสร้างกิจกรรมเข้ามาในพื้นที่จะทำให้นักท่องเที่ยวสนใจแวะพักและใช้เวลาในพื้นที่ มากยิ่งขึ้น มุมมองการเข้าถึง สามารถมองเห็นพื้นที่จากเส้นทางหลัก บริเวณคอสะพาน การเข้าถึงมีทางเข้าออกทางเดียวสามารถ นำรถเข้าไปในพื้นที่มีจุดจอดและลานไว้รองรับ สภาพปัญหา (1) พื้นที่ไม่มีจุดแจ้ง ป้ายหรือสัญลักษณ์ทางเข้าที่ชัดเจนทำให้เลยจุดทางเข้า (2) สิ่งอำนวยความสะดวกในพื้นที่ยังขาดอัตลักษณ์ของพื้นที่ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน (3) อาคารคลุมรอยตีนไดโนเสาร์ มีชายคาที่สั้นและโค้งลงทำให้น้ำไหลเข้าไปในแนวหินรอยตีน ไดโนเสาร์ (4) พื้นที่ส่วนทางเข้าขาดการปรับปรุง (5) พื้นที่ขาดกิจกรรมที่ต่อเนื่องทำให้ขาดจุดสนใจในการแวะชม รูปที่ 6.3-119 ผังการวิเคราะพื้นที่ (site analysis) แหล่งเรียนรู้รอยตีนไดโนเสาร์ต.พนอม อ.ท่าอุเทน จ.นครพนม
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 339 แนวคิดการออกแบบ (1) การสื่อความหมาย (Interpretation) คือ การบอกเล่าเรื่องราวของสถานที่ที่มีคุณค่าและ สิ่งที่มีความสำคัญในพื้นที่ เช่น รอยตีนไดโนเสาร์และซากดึกดำบรรพ์ เพื่อให้คนในท้องถิ่นและนักท่องเที่ยว ได้เห็นคุณค่า เอกลักษณ์ และองค์ประกอบของพื้นที่ โดยใช้องค์ประกอบของไดโนเสาร์ และรูปแบบพืชพรรณ ดึกดำบรรพ์ มาออกแบบภูมิทัศน์จัดระเบียบพื้นที่ ลวดลายพื้น หรือการจัดวางองค์ประกอบด้านประติมากรรม ไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ เล็ก เพื่อสร้างการรับรู้และจดจำ บริเวณปลายสะพานก่อนถึงทางเข้าแหล่งเรียนรู้รอยตีน ไดโนเสาร์ (2) การจัดระเบียบพื้นที่จุดพักรถ ลานจอดรถ การจราจร ทางเดิน และออกแบบปรับปรุงอาคารเดิม เช่น ร้านค้า ห้องน้ำและศาลา ให้สามารถรองรับการใช้งานของนักท่องเที่ยวและคนที่เข้ามาใช้งาน ได้อย่างสมบูรณ์ มีเอกลักษณ์ สวยงาม สะอาด และปลอดภัย (3) การออกแบบองค์ประกอบทางภูมิทัศน์ ด้วยประติมากรรมไดโนเสาร์หลากหลายรูปแบบที่ เกี่ยวข้องกับพื้นที่แหล่งเรียนรู้รอยเท้าไดโนเสาร์ เพื่อการดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มีความรู้สึกถึงการมีกิจกรรม ของพื้นที่แหล่งเรียนรู้รอยตีนไดโนเสาร์ และเชื่อมโยงกับพื้นที่อื่น (4) การนำพืชพรรณพื้นถิ่น ที่มีรูปทรงที่สวยงามเข้ากับยุคดึกดำบรรพ์มาใช้ในการปรับภูมิทัศน์ เพื่อ ลดค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษา เนื่องจากพื้นที่มีบริเวณกว้างขวาง และเป็นพื้นที่ภูเขาธรรมชาติ จะทำให้ต้นไม้ พื้นถิ่นเจริญเติบโตได้ดีในสภาพแวดล้อมในท้องถิ่นนั้น ๆ บำรุงรักษาน้อย ไม่ทำลายระบบนิเวศป่าไม้เดิม รูปที่ 6.3-120 ผังบริเวณโครงการวางผังแหล่งเรียนรู้รอยตีนไดโนเสาร์ ต.พนอม อ.ท่าอุเทน จ.นครพนม
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี รูปที่ 6.3-121 รูปตัด A มุมมองจารูปที่ 6.3-122 รูปตัด B
แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน 340 กถนนสายหลักไปยังพื้นที่โครงการ B มุมมองจากในพื้นที่โครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 341 รูปที่ 6.3-123 ทัศนียภาพมุมสูงของโครงการ รูปที่ 6.3-124 ทัศนียภาพทางเข้าโครงการ
รายงานการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว แนวคิดการออกแบบเส้นทางและพัฒนาแหล่งบรรพชีวิน โครงการ Dinosaurs Siamensis : ตะลุยเส้นทางผ่ามิติทะลุโลกล้านปี 342 รูปที่ 6.3-125 ทัศนียภาพภายในโครงการ รูปที่ 6.3-126 ทัศนียภาพถนนด้านหน้าโครงการ