หัวใจชายหนุ่

หลวงบริบาลบรมศกั ด์ิ
จดหมายฉบบั ที่ ๑๗
บา้ นเลขที่ ๐๐ ถนนส่ีพระยา
วนั ท่ี ๓ มีนาคม , พ.ศ. ๒๔๖-
ถึงพอ่ ประเสริฐเพื่อนรัก.

ตลอดเวลาเดือนก่อนน้ี ฉนั ไดเ้ ขียนจดหมายมาถึงเพอ่ื นไดแ้ ต่ฉบบั เลก็ ๆ
และเล่าแต่เร่ืองซอ้ มรบ, ซ่ึงน่ากลวั จะไดท้ าใหเ้ พอ่ื นเบ่ือมากกระมงั ? ถา้
เช่นน้นั กข็ อโทษเถิด, แต่ในเดือนกมุ ภาพนั ธ์ ฉนั หาเรื่องอะไรมาเล่าใหฟ้ ัง
ไม่ไดจ้ ริงๆ , เพราะเป็นเวลาที่ไปอยคู่ ่ายท่ีบา้ นโป่ งและออกเดินกองพกั
แรมในสนาม , กเ็ ป็นธรรมดาอยเู่ องท่ีฉนั จะหาเรื่องอะไรเล่ามาใหฟ้ ังไม่ได้

นอกจากเร่ืองกิจการของฉนั ในหนา้ ที่เสือป่ า, ท่ีกระทาอยเู่ ป็นการประจา.
ฉนั มีความยนิ ดีที่ฉนั ไดเ้ ล่ือนยศเป็นนายหมู่ใหญ่ข้ึนแลว้ , นบั วา่ ไดข้ ้ึนเร็ว
เกินกวา่ ท่ีตวั ฉนั เองคาดหมาย.

พอฉนั กลบั มาถึงบา้ นน้ีไดไ้ ม่ก่ีวนั กไ็ ดร้ ับแขกอยา่ งผดิ ความคาดหมาย, คือ
แม่อุไร ! แปลกไหม ? ค่าวนั น้นั ฉนั นงั่ อา่ นหนงั สืออยู่ คนใชม้ าบอกวา่ แม่

อุไรมาหา, ในช้นั ตน้ ฉนั ไม่เช่ือ ; ฉนั ถามมนั ไปวา่ : “ อุไรไหน? ” คนใช้
มนั ทาหนา้ เลิกลก่ั แลว้ ตอบวา่ ; “ คุณอุไรน่ะสิขอรับ ” ฉนั ทราบแน่วา่ คือ
เมียเก่าของฉนั นนั่ เอง, แลว้ ฉนั กล็ ุกออกไปหาที่หอ้ งรับแขก. หล่อนแต่งตวั
เร่ียม, เส้ือแพรสีชมพบู างๆ , นุ่งซ่ินไหมชมพ,ู ประดบั เครื่องเพชรพลอย
นอ้ ยๆ พองาม, แต่ผดั หนา้ มากไปสกั หน่อย. พอหล่อนเห็นฉนั เขา้ ไปใน

หอ้ งรับแขก หล่อนกล็ ุกข้ึนยนื , ท่าทางออกจะไม่สู้สบายนกั แต่ฝืนยมิ้ . ฉนั
คานบั อยา่ งหนา้ เฉยๆ , เชิญใหห้ ล่อนนง่ั , และนงั่ ลงในท่ีไม่ห่างเกินไป,
แลว้ ถามวา่ หล่อนมีความประสงคอ์ ะไร. หล่อนเอย่ ข้ึนวา่ : “ พดู ยากนกั ! ”
แลว้ กน็ ิ่งอ้ึง ; ฉนั กน็ งั่ น่ิงรอฟังอยเู่ ฉยๆ. สกั ครู่หน่ึง หล่อนพดู ต่อไปวา่ : “
คุณไม่ช่วยดิฉนั บา้ งเลยนี่คะ ” ฉนั ตอบวา่ ฉนั เสียใจ, ไม่ทราบวา่ จะช่วย

หล่อนไดอ้ ยา่ งไร. หล่อนน่ิงอยอู่ ีกครู่ใหญ่ๆ แลว้ จ่ึงพดู : “ ดิฉนั ผดิ ไปแลว้ ,
ผดิ มากแต่ตน้ จนปลาย ; ดิฉนั ไดท้ าใหค้ ุณหลวงตอ้ งรับความเดือดร้อน
ราคาญมาแลว้ มากมาย, และคุณหลวงควรท่ีจะเกลียดดิฉนั จริงๆ แต่ถึงคุณ
หลวงจะเกลียดดิฉนั สกั ปานใด กค็ งไม่มากเท่าดิฉนั ชงั ตวั เองเป็นแน่ ” พดู
ดงั น้ีแลว้ หล่อนกค็ วกั ผา้ เช็ดหนา้ ออกมาซบั น้าตา.

ฉนั กน็ งั่ นิ่งอย,ู่ จะใหฉ้ นั ตอบวา่ กระไรได้

หล่อนซบั น้าตาพลาง ; ชาเลืองดูฉนั พลาง ; คร้ันเห็นฉนั นง่ั เฉยอยู่ หล่อน
จ่ึงพดู ต่อไปอีกวา่ ; “ คุณหลวงจะลงโทษอยา่ งไร ดิฉนั จะยอมรับทุกอยา่ ง,
ขอแต่ใหม้ ีความกรุณาต่อดิฉนั ผเู้ ป็นสตั วผ์ ยู้ ากเท่าน้นั .”

ฉนั จ่ึงตอบวา่ : “ ฉนั แลไม่เห็นวา่ ฉนั จะมีอานาจลงโทษหล่อนอยา่ งไร,
และยงั ไม่เขา้ ใจดว้ ยวา่ ที่หล่อนขอความกรุณาน้นั หมายความวา่ อยา่ งไร.”

แม่อุไรอ้ึงอยคู่ รู่ใหญ่ๆ แลว้ จ่ึงพดู วา่ ; “ ดิฉนั ไม่เห็นท่ีพ่ึงแห่งใดอีกแลว้
นอกจากคุณหลวง, และถา้ คุณหลวงเมตตาชุบเล้ียงดิฉนั อีกคร้ังหน่ึงแลว้

ดิฉนั สาบานวา่ จะปฏิบตั ิรับใชค้ ุณหลวงอยา่ งขา้ ทาสทีเดียว, ไม่ขอมีนาย
อ่ืนนอกจากคุณหลวงเป็นอนั ขาด ”

ฉนั จะตอบอยา่ งไรกเ็ ห็นวา่ ไม่เหมาะ, จ่ึงถามไปวา่ หล่อนมีความคบั แคน้
อยา่ งไร, เป็นอนั ไดค้ วามวา่ พระยาตระเวนเขาตอ้ งการบา้ นที่ถนนราช
ประสงคน์ ้นั สาหรับใหแ้ ม่สร้อยเมียรักของเขาอยู่ , เขาจ่ึงขอใหแ้ ม่อุไรยา้ ย

ไปอยทู่ ่ีอื่น. คร้ันวา่ แม่อุไรจะกลบั ไปอาศยั บา้ นพอ่ ของตวั กย็ งั กลวั เสีย
รัศมี, เหตุท่ีพดู ไวแ้ ลว้ วา่ จะไม่พ่ึงพาอาศยั พอ่ อีกต่อไป. นอกจากการท่ีจะ
ไม่มีบา้ นอยู่ , มิหนาซ้าเงินกจ็ ะไม่มีใชส้ อย, เพราะเงินท่ีพระตระเวนเคยให้
อยนู่ ้นั กล็ ดจานวนลงทุกที, จนในท่ีสุดเขาไม่ไดส้ ่งไปใหส้ องเดือนแลว้ .
ฉนั ไดท้ ราบเร่ืองราวตลอดแลว้ เช่นน้นั ฉนั กบ็ อกแม่อุไรโดยตรงวา่ ฉนั ก็

เสียใจที่หล่อนตอ้ งไดร้ ับความลาบากเช่นน้นั , แต่ขอใหห้ ล่อนนึกดูวา่
หล่อนไดข้ ดุ อูต่ ามใจตนเองแลว้ เม่ือนอนในอูน่ ้นั ไม่สบายจะโทษใครได,้
ส่วนการท่ีหล่อนกบั ฉนั จะกลบั ดีกนั ใหม่น้นั , ฉนั ไม่แลเห็นหนทางที่จะ
เป็นไปได,้ และผลที่จะได้ กจ็ ะมีแต่ความร้อนใจไร้สุขดว้ ยกนั ท้งั คูเ่ ท่าน้นั ,

ขออยา่ ใหค้ ิดต่อไปดีกวา่ , และในท่ีสุด ฉนั แนะนาวา่ ใหห้ ล่อนกลบั ไปงอ้
พอ่ ของหล่อน และกลบั ไปอยกู่ บั พอ่ ดีกวา่ .

เม่ือเห็นวา่ จะอยตู่ ่อไปไม่เป็นประโยชน์แลว้ แม่อไุ รกล็ ากลบั ไป, และฉนั
ไดข้ า่ วมาวา่ ตกลงไปงอ้ พอ่ , ปรองดองกนั แลว้ , กเ็ ป็นการดีสาหรับตวั
หล่อน.

ตามที่ฉนั ไดป้ ระพฤติมาแลว้ หวงั ใจวา่ พอ่ ประเสริฐจะเห็นดว้ ยวา่ ฉนั ไดท้ า
ถกู แลว้ , เพราะไม่มีทางจะทาอยา่ งอื่นได.้
จากเพือ่ นท่ีรัก
หลวงบริบาลบรมศกั ด์ิ
จดหมายฉบบั ที่ ๑๘

บา้ นเลขที่ ๐๐ ถนนสี่พระยา
วนั ที่ ๑๓ เมษายน , พ.ศ. ๒๔๖-
ถึงพอ่ ประเสริฐเพอ่ื นรัก.
ฉนั ตอ้ งรีบบอกข่าวดีมาใหท้ ราบ. แม่อุไรไดต้ กลงแต่งงานแลว้ กบั หลวง
พิเศษ ผลพานิช, พอ่ คา้ มง่ั มี, ซ่ึงนบั วา่ เป็นโชคดีสาหรับหล่อน. เพราะ

อาจจะหวงั ไดว้ า่ จะไดม้ ีความสุขต่อไปในชีวติ . จริงอยหู่ ลวงพิเศษน้นั
รูปร่างไม่ใช่เทวดาถอดรูป, แต่หวงั ใจวา่ คงจะเขา้ ลกั ษณะขนุ ชา้ ง, คือ “ ถึง
รูปชว่ั ใจช่วงเหมือนดวงเดือน ” แต่ถึงใจไม่ช่วง เขากม็ ีเงินพอท่ีจะซ้ือ
ความสุขใหแ้ ม่อุไรได.้

การท่ีแม่อุไรไดผ้ วั ใหม่เป็นเน้ือเป็นตวั เสียแลว้ เช่นน้ี ทาใหฉ้ นั เองรู้สึกสิ้น
ความตะขิดตะขวงห่วงใย. และรู้สึกวา่ อาจจะคิดหาคูใ่ หม่ไดโ้ ดยไม่ตอ้ งมี
ขอ้ ควรรังเกียจรังงอนเลย. พอ่ ประเสริฐเป็นเพ่ือนรักกนั อยา่ งสนิทสนม
ท่ีสุด, เพราะฉะน้นั ฉนั ขอบอกตรงๆ วา่ ฉนั ไดร้ ักผหู้ ญิงอยรู่ ายหน่ึงแลว้ ,
ซ่ึงฉนั หวงั ใจวา่ จะไดเ้ ป็นคู่ชีวิตกนั ต่อไปโดยยงั่ ยนื จริงจงั . หล่อนช่ือ

นางสาวศรีสมาน, เป็นลูกสาวพระพิสิฐเสวก. ฉนั กบั หล่อนไดค้ ุน้ เคยพดู จา
กนั เป็นท่ีตอ้ งใจกนั แลว้ , และเจา้ คุณพิสิฐกบั คุณพ่อของฉนั กช็ อบกนั มาก.
ฉะน้นั พอพ่อประเสริฐกลบั เขา้ มาถึงกรุงเทพฯ กเ็ ตรียมตวั ไวเ้ ป็นเพ่อื น
เจา้ บ่าวทีเดียวเถิด !

จากเพื่อนผกู้ าลงั ปล้ืมใจ.

หลวงบริบาลบรมศกั ด์ิ

เนื้อเรื่องย่อ

นาย ประพนั ธเ์ ขียนจดหมายถึงนายประเสริฐซ่ึงเป็นเพ่ือนรักของเขา นาย
ประพนั ธ์ เป็นนกั เรียนนอกจากประเทศองั กฤษ เมื่อกลบั มาถึง เมืองไทย
พอ่ ของเขาหวงั จะให้ แต่งงานกบั แม่กิมเนย้ แต่ประพนั ธไ์ ม่ชอบใจการ
แต่งตวั ของหล่อนท่ีประดบั ประดา มากเกินไปและดูเกินงาม จนทาใหเ้ ขา

ปลีกตวั ออกไปจากการคลุมถุงชนจนไดพ้ บ กบั แม่อุไร ซ่ึงเป็นหญิงสาวหวั
นอกดา้ นวฒั นธรรมตะวนั ตกเช่นเดียวกบั ประพนั ธ์ ท้งั สองถูกคอกนั มกั
พากนั เท่ียวเตร่สม่าเสมอ จนในท่ีสุดเกิด ไดเ้ สียกนั จนแม่อุไร ต้งั ครรภ์
จึงจาาเป็นตอ้ งแต่งงานกนั บนความไม่พอใจของผใู้ หญ่ท้งั สองฝ่ าย แต่เมื่อ
แต่งงานไปนาน ๆ นิสยั ของแม่อุไรไดเ้ ปล่ียนไป ชอบข่มสามีต่อหนา้ คน

อื่น หยาบ กระดา้ ง ไร้ซ่ึงมารยาท จนหนกั เขา้ เธอเร่ิมเหินห่างประพนั ธไ์ ป
คบกบั พระยา ตระเวนนคร เสือผหู้ ญิง ท่ีประสงคไ์ ดผ้ หู้ ญิงคนไหนยอ่ มได้
ทุกคร้ังไป

เนื้อเรื่องย่อ ต่อ

รวมถึงแม่อุไรท่ีตอ้ งหยา่ กบั ประพนั ธด์ ว้ ยหวงั วา่ พระยาตระเวนนครจะ
ใหเ้ กียรติ เธอราวภรรยาคนสาคญั แต่กลบั ตาลปัตรทางรักของแม่อุไรพงั
ลงเมื่อพระยา ตระเวนนครมีหญิงคนใหม่ เธอจึงกลบั มาขอคืนดีกบั
ประพนั ธ์ แต่ถูกปฏิเสธ จนเหตุการณ์ต่าง ๆ ผา่ นชีวติ ของนายประพนั ธ์ไป
ทาใหเ้ ขาเริ่มคิด ไดว้ า่ บางทีการดาเนินชีวติ แบบชาวตะวนั ตกน้นั มิ

สามารถใชไ้ ด้ กบั วถิ ีแห่งความเป็นไทย ในที่สุดเขาไดพ้ บกบั นางสาวศรี
สมาน หญิงสาวผทู้ ่ีเขาคิด วา่ จะเยยี วยา และ บารุงชีวติ ของเขาใหฟ้ ้ื นคืน
มาได้ ส่วนแม่อุไรกไ็ ดพ้ บรักกบั หลวงพิเศษผล พานิช พอ่ คา้ ผมู้ ง่ั มี แม้
หนา้ ตาของเขาจะมิไดห้ ล่อเหลา แต่มีเงินมากพอท่ีจะ ซ้ือความสุขใหก้ บั

แม่อุไรไดเ้ ช่นกนั เรื่องราวต่าง ๆ ไดจ้ บลงดว้ ยจดหมายฉบบั สุดทา้ ยแต่
เพียงเท่าน้ี

สรุปเร่ืองหัวใจชายหนุ่ม 1. ฉบบั ท่ี 1

เรือ โอยามะมะรู เดินในทะเลแดง นายประพนั ธ์ ประยรู สิริ ไดส้ ่ง จดหมาย
ถึงนายประเสริฐ สุวฒั น์ ซ่ึง เป็นเพือ่ นรักกนั เป็น ฉบบั แรก เน้ือความใน
จดหมายกล่าวถึงการเดินทางกลบั มายงั ประเทศไทยจาก ลอนดอนของ
นายประพนั ธ์ นอกจากน้นั ยงั บรรยายถึงความเสีย ใจท่ีไปกลบั ประเทศ

ไทยและการดูถูกบา้ นเกิดเมืองนอนของตนเอง และไดเ้ ล่า ถึงเหตุการณ์ที่
เกิดข้ึนระหวา่ งการเดิน ทางกลบั ภายในเรือโดยสาร คือ ไดพ้ บปะกบั
ผหู้ ญิงคนหน่ึง ที่ตนเองสนใจ แต่ตอ้ งผดิ หวงั เน่ืองจากหล่อนมีหวานใจมา
รอรับท่ีท่าเรือ อยแู่ ลว้

สรุปเรื่องหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 2. ฉบบั ที่ 4

นายประพนั ธไ์ ดเ้ ล่าถึงการพบปะผคู้ นหลงั มากมายหลงั กลบั มา แนวคิด
ของคุณพอ่ ของเขาที่ไม่คิดวา่ คนจะไดด้ ีจากความสามารถของตนเอง และ
การเขา้ รับราชการในพระราชสานกั ซ่ึงตาแหน่งท้งั หมดน้นั เตม็ หมดแลว้
คุณพอ่ ของเขาจึงใชเ้ สน้ สายโดยการพาไปคุยกบั เจา้ คุณผสู้ าเร็จราชการ
มหาดเลก็ แต่กไ็ ม่ไดผ้ ล นายประพนั ธ์จึงขอคุณพอ่ ของเขาทาอาชีพคา้ ขาย

แต่กถ็ ูกปฎิเสธ เพราะท่านเห็นวา่ การคา้ ขายน้นั ไม่มีหนทางที่จะเป็นใหญ่
เป็นโตได้ นอกจากน้ี เขายงั เล่าถึงการโดนจบั คลุมถุงชนของตนกบั แม่กิม
เนย้ ลูกสาวของนายอากรเพง้ ท่ีพอ่ ของนายประพนั ธ์รับรองวา่ เป็นคนดี
สมควรแก่เขาทุกประการ แต่ดว้ ยความคิดเห็นที่ไม่ตรงกนั ทาใหเ้ กิด-งกนั

และไดข้ อ้ สรุปวา่ จะใหไ้ ปดูตวั กนั เสียก่อน และยงั ไดเ้ ล่าถึง การพบปะ
ผหู้ ญิงคนหน่ึงที่เขาถูกใจท่ีโรงภาพยนตร์พฒั นากรอีกดว้ ย

สรุปเรื่องหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 3. ฉบับท่ี 5

นายประพนั ธไ์ ดเ้ ล่าถึงการไดเ้ ขา้ รับทางานราชการ ในตาแหน่งราชการใน
กรมพานิชยแ์ ละสถิติพยากรณ์ วา่ ยงั ไม่มีอะไรพเิ ศษนกั และการดูตวั แม่กิม

เนย้ เขาบอกวา่ หนา้ ตาของหล่อนน้นั เหมือนนางซุนฮูหยนิ การแต่งกาย
ค่อนขา้ งพะรุงพะรังเหมือนตน้ คริสตม์ าส ยงั ไม่ถูกใจเขาเท่าไหร่
นอกจากน้นั เขาไดเ้ ล่าถึงผหู้ ญิงท่ีเจอที่โรงภาพยนตร์พฒั นากรที่ตนไดไ้ ป
สืบมา เธอช่ือนางสาวอุไร พรรณโสภณ ลูกสาวของพระพนิ ิฐพฒั นากร
หล่อนเป็นผหู้ ญิงสมยั ใหม่แท้ ไม่กลวั ผชู้ าย ซ่ึงนางประไพ นอ้ งสาวของ

ตนน้นั กร็ ู้จกั เธอ เขาจึงหวงั วา่ ตนจะไดร้ ู้จกั กบั นางอุไร เขาใหค้ วามเห็นวา่
ถา้ ไดร้ ู้จกั กบั แม่อุไร จะพอทาใหค้ ิดถึงประเทศองั กฤษได้ และจะทาให้
ชีวิตน่าอยมู่ ากข้ึน

สรุปเร่ืองหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 4. ฉบับที่ 6

นายประพนั ธ์ไดเ้ ล่าถึงการพบแม่อุไรในคืนวนั ที่ ๒ มกราคม จากประไพ
ท่ีไดน้ ดั เชิญใหไ้ ปดูการแต่งไฟทางลาน้าให้ และหลงั จากน้นั กไ็ ดพ้ บปะ
กนั อีกหลายคร้ัง เขาชมวา่ แม่อุน้นั สวย น่ารัก น่าพึงพอใจในหลายๆเรื่อง
พดู ถึงประเพณีที่ในเมืองไทยน้นั พ่ีนอ้ งจูบกนั ไม่ได้ แตกต่างกบั พวกฝรั่ง

และไดพ้ ดู ถึงนางกิมเนย้ ท่ีหลงั จากเขาไดเ้ ดินผา่ นหนา้ ร้านคุณภกั ดีไปกบั
นางอุไร เธอกโ็ กรธยกใหญ่ และไม่คุยกบั นายประพนั ธอ์ ีก

สรุปเรื่องหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 5. ฉบบั ที่ 9

นายประพนั ธ์เล่าวา่ ตนน้นั ไดแ้ ต่งงานกบั แม่อุไรแลว้ ต้งั แต่วนั ท่ี ๑๘
พฤษภาคม หลงั จากกลบั มาจากหวั หิน นายประพนั ธไ์ ดข้ อใหค้ ุณพอ่ ไปขอ
แต่งงานกบั นางอุไร ท่านไม่ค่อยเห็นดว้ ย ดว้ ยสาเหตุท่ีวา่ เธอเป็นผหู้ ญิงที่
รู้จกั กบั ผชู้ ายหลายคน และกไ็ กล่เกลี่ยวา่ จะใหด้ ูไปก่อนประมาณ ๑ ปี แต่

นายประพนั ธ์ปฎิเสธการรอคอย คุณพอ่ ของเขาจึงจดั การขอแม่อุไร และ
เม่ือแต่งงานกนั แลว้ จึงไดไ้ ปฮนั นีมูนท่ีหนั หิน

สรุปเรื่องหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 6. ฉบับที่ 11

นายประพนั ธ์เล่าเกี่ยวกบั บา้ นใหม่ของเขา วา่ ปกติแลว้ บา้ นควรจะเป็น
สถานท่ีพกั ผอ่ นอนั พึงใจ สุขใจเพราะไดเ้ ห็นภรรยาของตนเอง แต่ตวั เขา

กลบั ไม่ไดเ้ ช่นน้นั เขากบั นางอุไรกลบั จากเพชรบุรีในวนั ที่ ๒๙
พฤษภาคม ดว้ ยสาเหตุที่วา่ เธอน้นั เบื่อการอยหู่ วั เมือง และเมื่อถึงกรุงเทพ
ก็ไม่มีใครไปรับ ทาใหเ้ ธอโกรธ แต่ก็บอกวา่ หลงั ข้ึนจากเรือจา้ งแลว้ ค่อย
ทะเลาะกนั เพราะการทะเลาะกนั ต่อหนา้ คนแจวเรือดูไม่งดงาม พอมาถึง
บา้ นใหม่ท่ีดูไม่พร้อม สียงั ทาไม่แหง้ ของต่างๆก็ยงั ไม่ไดจ้ ดั เกิด-งข้ึน

เลก็ นอ้ ย และในวนั ต่อๆมา ก็มีเหตุการณ์ขดั ใจข้ึนเร่ือยๆ ไม่วา่ นาย
ประพนั ธ์จะทาอะไร นางอุไรก็จะมองวา่ ผิดเสมอ จนทาใหน้ ายประพนั ธ์
รู้สึกเหมือนไปโรงเรียนเม่ือกลบั บา้ น

สรุปเรื่องหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 7. ฉบบั ที่ 12

นายประพนั ธ์เล่าวา่ นางอุไรน้นั แทง้ ลูกแลว้ เม่ือกลางเดือนกรกฎาคม และ
สิ้นรักนายประพนั ธแ์ ลว้ แต่นายประพนั ธ์กย็ อมทนอยดู่ ว้ ยรับชะตากรรม
หลงั จากที่นางอุไรหายเจบ็ ทอ้ งแลว้ เธอกช็ อบเท่ียวเสมอๆ พอประพนั ธ์
ถาม นางอุไรกฉ็ ุนเฉียว นานๆเขา้ กม็ ีหา้ งและร้านต่างๆ ส่งใบทวง
ค่าใชจ้ ่ายมามากข้ึนจนนายประพนั ธเ์ ตือน และโดนสวนกลบั มาวา่ ก่อนจะ

แต่งงานกบั เธอทาไมไม่ดูใหด้ ีเสียก่อนวา่ เธอใชจ้ ่ายอะไรบา้ ง และไม่ยอม
เปลี่ยนตวั เอง จนประพนั ธต์ อ้ งไปยมื เงินพอ่ มาใชห้ น้ีใหแ้ ม่อุไร คุณพอ่
ของนายประพนั ธ์โกรธ จึงลงแจง้ ความในหนงั สือพมิ พว์ า่ จะไม่ชดใชห้ น้ี
ใหน้ างอุไร เมื่อแม่อุไรเห็นจึงไดแ้ จง้ ความกลบั ไปวา่ เธอไม่ขอรับผดิ ชอบ
ในเรื่องหน้ีสิน และไม่ใหน้ ายประพนั ธม์ ีอานาจในทรัพยส์ มบตั ิของเธออีก

ต่อไป และไปอยบู่ า้ นพอ่ ของเธอ หลงั จากน้นั คุณหลวงเทพปัญหากม็ าหา
นายประพนั ธท์ ี่บา้ น คุยเรื่องต่างๆรวมถึงเรื่องแม่อุไร ท่ีเท่ียวอยกู่ บั พระยา
ตระเวนนคร ดว้ ยความเป็นห่วงนางอุไร นายประพนั ธ์จึงส่งจดหมายไป
กล่าวเตือน แต่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆกลบั มา ต่อมาหลวงเทพกม็ าหานาย
ประพนั ธ์เพ่ือบอกวา่ แม่อุไรไปคา้ งบา้ นพระยาตระเวนนครแลว้ เม่ือ

ปรึกษากนั หลวงเทพน้นั รับธุระเร่ืองขอหยา่ ไปพดู กบั นางอุไร เธอตกลง
นายประพนั ธ์จึงกลบั มาโสดอีกคร้ัง

สรุปเร่ืองหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 8. ฉบับท่ี 13

นายประพนั ธ์เล่าวา่ ตนน้นั มีความสุขมากข้ึนมากข้ึนเมื่อเป็นโสด ถึงการท่ี
หยา่ กบั นางอุไรจะทาใหถ้ ูกบางคนนินทาติโทษ แต่เขาถือวา่ การแต่งงาน

เป็นเร่ืองส่วนตวั ไม่มีใครมาสุขหรือทุกขแ์ ทนเขาได้ ส่วนนางอุไรกอ็ ยกู่ บั
พระยาตระเวนท่ีมีนางบาเรอถึง ๗ นาง และพวกเธอกช็ อบแผลงฤทธ์ิใน
ระหวา่ งท่ีพระยาตระเวนไม่อยบู่ า้ น นางอุไรทนไม่ไหวจึงหนีไปอยบู่ า้ น
พอ่ พระยาตระเวนกต็ ามไปงอ้ และใหน้ างอุไรอยบู่ า้ นอีกหลงั นึงท่ีถนน
ราชประสงค์ และไดเ้ ล่าอีกวา่ ตนไดเ้ ล่ือนตวั แหน่งมาเป็นผชู้ ่วยเจา้ กรม

โรงเรียนในพระบรมราชูปถมั ภ์ ส่วนทางเสือป่ า เขาไดเ้ ขา้ ไปประจาอยใู่ น
กรมมา้ หลวงตามท่ีสมปรารถนา และไดเ้ ลื่อนยศเป็นนายหมู่เอก

สรุปเรื่องหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 9. ฉบบั ท่ี 15

นายประพนั ธไ์ ดเ้ ล่าถึงงานเฉลิมพระชนมพรรษาของปี น้ีวา่ ค่อนขา้ งสนุก
พระยาตระเวนกเ็ ห็นดว้ ยเช่นกนั เนื่องจากยงั เป็นชายโสดเพราะยงั ไม่ได้

เป็นสามีภรรยากนั โดยทางราชการ และในช่วงน้นั พระยาตระเวนกไ็ ดค้ วง
กบั ผหู้ ญิงคนหน่ึงบ่อยๆ เธอช่ือ นางสร้อย แต่นางอุไรกท็ าอะไรไม่ไดม้ าก
เพราะถา้ เลิกกบั พระยาตระเวนจะไดร้ ับความลาบากและตอ้ งกลบั ไปงอ้ พอ่
ซ่ึงเธอไดอ้ วดดีไวแ้ ลว้ วา่ ไม่จาเป็นตอ้ งพ่งึ พ่ออีกต่อไป จึงยอมท่ีจะอยนู่ ิ่ง

เฉย นอกจากน้ี ยงั ไดพ้ ดู ถึงสภาพสังคมฝรั่งวา่ พวกฝร่ังเห็นวา่ การมีภรรยา
หลายคนไม่ทาใหไ้ ดร้ ับความเสื่อมเสีย เพราะเป็นเรื่องส่วนตวั ในบา้ น

สรุปเร่ืองหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 10. ฉบับที่ 16

นายประพนั ธไ์ ดเ้ ล่าเรื่องเก่ียวกบั งานท่ีตนเองทาอยนู่ ้นั วา่ เป็นสิ่งท่ีใหเ้ กิด
ความเพลิดเพลินและมีประโยชน์ ไดพ้ บปะพดู คุยกบั ผอู้ ่ืน และรู้ความคิดท่ี
กวา้ งขวางข้ึน เพราะปกติ ต่างคนต่างมีราชการไปทาท่ีออฟฟิ ศ พอหมด
เวลากแ็ ยหยา้ ยกนั ไป ไม่ไดพ้ บปะพดู คุยกนั พดู ถึงสโมสรที่ต้งั ใหม่ข้ึน
หลายแห่ง วา่ ดูไม่ค่อยจะสาเร็จไดเ้ ลย ส่วนสโมสรไทยน้นั ที่ยงั่ ยน่ื ที่สุด คือ

สามคั ยาจารยส์ มาคม เป็นของสาหรับจาเพาะขา้ ราชการกระทรวงเดียว
และกระทรวงน้นั กย็ งั หนุนหลงั สมาคมไวอ้ ยู่ และไดพ้ ดู ถึงการเล่นละครท่ี
ผชู้ ายเล่นเป็นตวั ผชู้ าย ผหู้ ญิงเล่นเป็นตวั ผหู้ ญิง ที่ตนดูของคณะละครศรีอ
ยทุ ธยารม วา่ เป็นละครที่แสดงดี ผหู้ ญิงที่เป็นตวั ละครในคณะน้ีกย็ งั สาวๆ
อยู่ ถึงจะมีสามีและบุตรแลว้ กต็ าม ผหู้ ญิงที่มีลูกแลว้ ไม่จาเป็นตอ้ งแก่อยา่ ง

ท่ีเขาวา่ กนั ผชู้ ายท่ีเบื่อผหู้ ญิงท่ีมีลูกแลว้ กต็ อ้ งโทษผหู้ ญิงดว้ ยเช่นกนั เพรา
หมายคนมกั เขา้ ใจผดิ วา่ พอมีลูกกช็ อบปล่อยตวั ใหท้ รุดโทรม แต่ถา้ ผหู้ ญิง
ดูแลตวั เอง ปฎิบตั ิใหส้ ามีรู้สึกมีความสุข กไ็ ม่จาเป็นตอ้ งหา้ มเขาไปมีคน
อ่ืนเลย เพราะเขาจะรู้สึกวา่ มีแค่คนเดียวกม็ ีความสุขพอแลว้

สรุปเรื่องหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 11. ฉบับที่ 17

นายประพนั ธไ์ ดเ้ ล่าวา่ ตนน้นั ไดเ้ ล่ือนยศเป็นนายหมู่ใหญ่แลว้ และเมื่อ
กลบั บา้ นไดไ้ ม่ก่ีวนั นางอุไรกไ็ ดม้ าหาที่บา้ น และขอใหน้ ายประพนั ธช์ ่วย
ดูแลตนอีกคร้ัง ดว้ ยเหตุวา่ พระยาตระเวนตอ้ งการบา้ นที่ถนนราชประสงค์
ใหน้ างสร้อย เมียรักของเขาอยู่ เขาจึงขอใหน้ างอุไรยา้ ยไปอยทู่ ี่อื่น เงินกไ็ ม่
มีใชส้ อย คร้ันจะกลบั ไปอาศยั พอ่ กก็ ลวั จะเสียหนา้ เพราะเคยพดู อวดอา้ ง

ไว้ นายประพนั ธแ์ นะนาใหน้ างอุไรกลบั ไปงอ้ พอ่ ของเธอ นางจึงไปงอ้
และกลบั ไปอยกู่ บั พอ่ ของตน

สรุปเรื่องหัวใจชายหนุ่ม ต่อ 12. ฉบับที่ 18