ครูองุ่น บัวเอี่ยม

200

แสนคำนงึ ถึงยำ่ ในวำระ 100 ปี

แสนคำนึงถงึ สำเนียงเสียงไพเรำะ แสนเสนำะเพรำะเพียงจะหำไหน
ให้ครวญหำอุรำรบั ประทบั ใจ ครูองนุ่ ร้องฝำกไวย้ ังไดย้ นิ
จะหำไหนใครรอ้ งบ่เทยี มเทำ่ นกั รอ้ งเกำ่ ทำงดีคีตศิลป์
กำยไม่อยู่แต่งำนอยู่คู่แผ่นดิน มิรสู้ ิ้นระฆงั ทองเสียงก้องมำ
ครบร้อยปีถ้ำยำ่ ยังคงอยู่ บัดนี้ดูเงียบเหงำเศร้ำนักหนำ
สน้ิ เสยี งแกว้ แล้วสิบปนี ับเวลำ ยอ้ นกลับมำร่วมระลกึ นึกถึงกัน
หน่ึงตำนำนนกั ร้องของบ้ำนบำตร สืบศิลปศ์ ำสตรง์ ำนท่ำนครูไม่แปรผนั
ส่งสศู่ ิษย์คิดต่อถึงทกุ วนั ดว้ ยใจมั่นปณิธำนของยำ่ เอย

นำยออมสนิ หำญเรอื นรตั น์
ลกู ศิษย์จำกมหำวทิ ยำลยั เกษตรศำสตร์ รุ่น KU68

201

202

คุณครอู งุ่น บัวเอย่ี ม (ยา่ องนุ่ )

จุดเร่ิมต้นของการเดินทางไปเรียนท่ีบ้านคุณครูองุ่น บัวเอี่ยม (ย่าองุ่น) น้ัน เริ่มมาจากกระผมนั้นได้
เรียนดนตรีไทยอยู่ท่ีโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการบางใหญ่ ในสมัยที่กระผมอยู่มัธยมศึกษาตอนต้น
ปัจจุบันเป็นโรงเรียนเตรยี มอุดมศึกษาพัฒนาการ นนทบุรี ในขณะนั้นทางโรงเรยี นของกระผม มีการส่งแข่งขัน
ประกวดดนตรีไทยมากมายหลายรายการ กระผมได้คิดว่าเราต้องพัฒนาทักษะทางด้านดนตรีของเราให้ดีมาก
ย่ิง ๆ ข้ึนไป ในสมัยที่กระผมอยู่มัธยมศึกษาตอนต้นนั้น ได้เรียนดนตรีไทยที่บ้านครูองุ่น บัวเอ่ียม ซึ่งบ้าน
ยา่ องุ่น ท่เี รียกวา่ “ศิษยศ์ รทอง นนทบุรี” มีชื่อเสียงโด่งดังมากในย่านเมืองนนท์ และยังอยู่แถวบริเวณโรงเรยี น
ของกระผม จงึ เปน็ โอกาสทดี่ ีมาก ๆ ทไ่ี ปเรยี นดนตรที ี่บา้ นย่าองนุ่

การเดนิ ทางในสมัยน้ันส่วนใหญ่จะเป็นการเดนิ ทางโดยรถประจาทางซ่ึง เป็นภาพความทรงจาท่ดี ีมาก
ทุก ๆ วันเสาร์ กระผมจะนัดกับเพื่อน ๆ ในวงดนตรีไทยว่าเราจะไปเจอกันตรงไหนดี ขออธิบายก่อนว่าเราจะ
นัดกันทที่ ่านา้ นนทบุรี แล้วจะนงั่ รถต่อไปเรียนดนตรีทบ่ี ้านย่าองุน่ กระผมและเพ่ือน ๆ ส่วนหนึ่งจะน่ังรถตกุ๊ ตุ๊ก
จากทา่ นา้ นนทบรุ ีไปเรียนทบี่ ้านยา่ องุ่นกนั ซึ่งเป็นการเดินทางทสี่ นุกมาก ๆ

คุณครูองุ่น บัวเอี่ยม เท่าท่ีผมจาได้ ปีแรกที่เข้ามาเป็นศิษย์ของคุณครู รู้สึกต่ืนเต้น และดีใจมากที่ได้มี
โอกาสดี ๆ มาฝึกดนตรีไทยที่บ้านดนตรีไทยครูองุ่น บัวเอี่ยม แห่งนี้ คุณครูทุก ๆ ท่าน และเพื่อน ๆ ทุกคน
ต่างย้ิมแย้มทักทายกัน เสมือนเราเป็นลูกเป็นหลานของย่าองุ่นเลย และรู้สึกเสมือนเป็นครอบครัวของบ้าน
ดนตรีไทยแหง่ นี้ ผมรู้สึกอบอ่นุ รู้สึกดีใจมาก ๆ ที่มีมิตรภาพดี ๆ กับคุณครู และเพื่อน ๆ ในบา้ นดนตรีไทยของ
ย่าองุ่น ประสบการณ์คร้งั น้ีถอื วา่ คมุ้ ค่า และหาจากท่ไี หนไม่ได้อกี แล้ว

ท้ังน้ีผมรู้สึกภูมิใจทุกครั้งท่ีนึกถึงช่วงเวลาเก่า ๆ ในช่วงเวลานั้น ภูมิใจท่ีตัวผมเองได้มีช่ือว่าเป็นศิษย์
บ้านย่าองุ่น และเป็นเกยี รติอย่างย่ิงท่ีได้มาเรยี นดนตรีไทยท่ีนี่ มาเป็นส่วนหน่ึงในครอบครวั แห่งน้ี กระผมนึกคิด
ตลอดเวลา ยกยอ่ ง ศรัทธาในตัวครู อยากจะบอกกับครูว่าจะพยายามทาหน้าที่ในการเป็นครูสอนดนตรีไทยให้
ดที สี่ ุด ให้ได้ครงึ่ หนงึ่ ของย่ากย็ งั ดี

ดว้ ยรักและเคารพ
นายกฤษณุ จนั ทรเ์ รอื ง

203

รอ้ ยเร่อื งราว เล่าถงึ ครู ครอู ง่นุ บัวเอย่ี ม

สวัสดีค่ะ หนูชื่อนาน เป็นเด็กที่ช่ืนชอบเสียงดนตรีมาตั้งแต่จาความได้ สมัยประถมศึกษาก็ชอบเรียน
แต่วิชาดนตรี จึงมีความต้ังใจว่า "ฉันต้องได้เล่นดนตรี" เม่ือเข้าสู่ช่วงมัธยมศึกษา หนูได้มีโอกาสเลือกเรียน
วิชาเพิ่มเติม ซึ่งหนูเลือกดนตรีไทย และชุมนุมดนตรีไทย ได้พบกับครูกันตภน เรืองล่ัน (ครูบอล) ขณะนั้น
ครสู อนอยู่ท่ีโรงเรียนเตรียมอุดมศกึ ษาพฒั นาการ นนทบุรี ครูบอลได้สอนดนตรีไทย และพาไปบรรเลงดนตรีใน
สถานที่ต่าง ๆ รวมถึง ได้มีโอกาสได้บรรเลงดนตรีอวยพร ครูองุ่น บัวเอ่ียม 90 ปี นักร้องเสียงระฆังทอง
ณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นคร้ังแรกท่ีหนูได้พบครูองุ่น ซึ่งครูอายุมากแต่ยังดูสุขภาพแข็งแรง สามารถ
ร้องเพลงและบรรเลงดนตรีได้อย่างคล่องแคล่ว หนูได้มีโอกาสรดน้าอวยพรครูองุ่น และได้พบคุณครูดนตรี
อีกหลายทา่ น ถึงแม้วา่ หนูจะไมไ่ ดเ้ รียนดนตรีไทยกบั ครูอง่นุ โดยตรง แตห่ นูเคารพและนบั ถอื ครู

ครูองุ่นเป็นจุดเร่ิมต้นของการเดินเส้นทางสายดนตรี ทาให้หนูได้เข้าร่วมการประกวดแข่งขันดนตรีต่าง ๆ
ได้เข้าเรยี นในระดับอุดมศึกษา วิชาเอกดนตรีไทย ภาควิชาดนตรี คณะมนุษยศาสตร์มหาวทิ ยาลัยเกษตรศาสตร์
และปัจจุบัน หนูได้ประกอบวิชาชีพครูดนตรไี ทย ซ่ึงเป็นอาชีพในฝัน หนูมีความภาคภูมิใจในสายวิชาชีพน้ีมาก
ทั้งหมดน้เี ป็นความประทับใจที่มตี อ่ ครูองุ่น บัวเอี่ยมค่ะ

กราบครู
นางสาวจนั ทเ์ พญ็ ศรีราช

204

ความในใจจากลูกศิษยร์ ุ่นทา้ ย ๆ ถงึ คุณยายองุน่ บวั เอยี่ ม

สวัสดีค่ะหนูชื่อนัด ย้อนไปสมัยยังเป็นเด็กนักเรียนมัธยมต้น ได้สอบเข้าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
พฒั นาการ นนทบุรี ด้วยความสามารถพเิ ศษดนตรไี ทย (ขับร้อง) ดว้ ยการสอบร้องเพลงไทยลูกทุ่ง ตอนแรกหนู
ไม่มีพ้ืนฐานทางการร้องเพลงไทย อาจารย์กันตภน เรอื งลั่น (ครูบอล) ขณะน้ันสอนอยู่โรงเรียนเตรียมอดุ มศึกษา
พัฒนาการ นนทบุรี ได้พาหนูไปฝากเรียนท่ีบ้านคณะศิษย์ศรทอง นนทบุรี ของปู่ฟุ้ง และย่าองุ่น บัวเอ่ียม
เมื่อไปถึง นอกจากพบเจอ ย่าองุ่นแล้ว ยังได้พบกับ ผศ.ภาณภัค โมกขศักดิ์ (ครูหน่ึง) และลูกศิษย์คนอ่ืน ๆ
ท่ีทยอยมาเรียน ครูบอลได้ให้หนูฝากตัวเป็นลูกศิษย์กับย่าองุ่น และครูหนึ่ง เพลงแรกที่คุณย่าองุ่นสอน คือ
เพลงลาวดวงเดือน 2 ชั้น ยังจาได้ดีวา่ ทุกครัง้ ท่ีเรียนจะต้องบันทึกเสียงแล้วเอากลบั ไปฟังต่อที่บ้าน พอเปิดฟัง
เสยี งทตี่ ัวเองร้อง เหมือนคนท่องอาขยานมาก ความประทับใจทกุ คร้ังทีไ่ ปเรียนท่ีบา้ นย่าองุ่น คือ คุณย่าองุ่นจะ
ชวนกินโน่นกินน่ี หรือบางคร้ังก็จะน่ังทาไม้ขิม ทั้ง ๆ ที่อายุมากแล้ว หนูดีใจมากท่ีได้มาเรียนท่ีน่ี ได้มีโอกาส
เรยี นเครื่องดนตรไี ทยหลากหลายชนิด ไดฝ้ ึกซ้อมจนสามารถประกวดในเวทตี ่าง ๆ ไดเ้ ข้าถึงรอบระดับประเทศ
และทาให้หนูมีความสามารถพิเศษจนเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยได้ ปัจจุบัน เป็นครูอาสาสอนดนตรีไทย
อยู่ที่รัฐเทก็ ซัส ประเทศสหรฐั อเมรกิ า

ดว้ ยรกั
นางสาวณฐั ธนนั ท์ แซ่เจา