1
2
ศนู ยกแ ารศกึ ษานอกระบบและการศกึ ษาตามอธั ยาศยั อาํ เภอสตั หบี
สาํ นกั งานสง เสรมิ การศกึ ษานอกระบบและการศกึ ษาตามอธั ยาศยั จงั หวดั ชลบรุ ี
สาํ นกั งานสง เสรมิ การศกึ ษานอกระบบและการศกึ ษาตามอธั ยาศยั
สาํ นกั งานปลดั กระทรวงศกึ ษาธกิ าร กระทรวงศกึ ษาธกิ าร
ก
คาํ นยิ ม
กกกกกกกหนังสือเรียน สาระการพัฒนาสังคม รายวิชา สค3300174 พุทธวิถีหลวงพออี๋วัดสัตหีบ
ระดับมธั ยมศึกษาตอนปลาย ศูนยแการศกึ ษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอําเภอสัตหีบ จังหวัด
ชลบุรี เปๅนส่ือการเรียนรูที่มีคุณคาเปๅนอยางยิ่ง เพราะชวยใหนักศึกษาท่ีลงทะเบียนเรียนหลักสูตร
รายวิชา สค3300174 พทุ ธวิถีหลวงพออ๋ีวัดสัตหีบ เกิดการเรียนรู มีความรู ความเขาใจในเก่ียวกับ พุทธ
วิถี ประวัติหลวงพออ๋ีวัดสัตหีบ มีความศรัทธา สามารถสืบสาน และอนุรักษแแนวทางการปฏิบัติของวิถี
พุทธของหลวงพออี๋ ดวยการบอกกลาวเลาขาน หรือเปๅนมัคคุเทศกแอาสาควบคูกับการทําสื่อ
ประชาสัมพันธแใหกับประชาชนท่ีมานมัสการหลวงพออ๋ีวัดสัตหีบ และสงผลตอความภาคภูมิใจชุมชน
ทองถิ่น บานเกิดไดแลว ยังชวยใหนักศึกษาตระหนักถึงความดีของหลวงพออี๋ วัดสัตหีบ นอกจากน้ี
นักศึกษาเกดิ ความตระหนกั เหน็ คุณคาของพระพทุ ธศาสนา และการเปๅนศาสนิกชนดวย
กกกกกกกขอชื่นชม นางสุรัสวดี เล้ียงสุพงศแ ผูอํานวยการศูนยแการศึกษานอกระบบและการศึกษาตาม
อธั ยาศยั อาํ เภอสัตหีบ จังหวดั ชลบรุ ี และคณะจดั ทําหนงั สือเรียนฉบับนี้ ไดแ ก นางสุพัด นําเจริญลาภ นาย
ทัพพเทพ อรเนตร ขา ราชการครู นางภัทชา เอยี่ มอาษา ครูอาสาสมัครการศึกษานอกโรงเรียน
ครู กศน.ตําบล ครูศูนยแการเรียนชุมชน สังกัดศูนยแการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย
อําเภอสตั หีบ สํานักงานสงเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดชลบุรี ที่รวมมือ
กันจัดทําส่ือหนังสือเรียนฉบับนี้จนสําเร็จลุลวง ใหครูผูสอนใชเปๅนส่ือการเรียนรู ชวยใหนักศึกษาที่
ลงทะเบียนเรียนหลักสูตรรายวิชา สค3300174 พุทธวิถีหลวงพออี๋วัดสัตหีบ เกิดการเรียนรู บรรลุ
มาตรฐานการเรียนรู และจดุ มงุ หมายของหลกั สตู รไดเ ปนๅ อยา งดี
(นายอนชุ า พงษแเกษม)
ผูอํานวยการสาํ นกั งานสง เสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศยั จังหวดั ชลบรุ ี
ข
คาํ นาํ
กกกกกกกหนังสือเรียน สาระการพัฒนาสังคม รายวิชา สค 3300174 พุทธวิถีหลวงพออี๋วัด
สัตหีบ ศูนยกแ ารศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอําเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี จัดทําข้ึนเพื่อ
ใชเปๅนส่ือการเรียนรูของนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียน หลักสูตรรายวิชา สค3300174 พุทธวิถีหลวงพออี๋
วัดสัตหีบ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สงผลใหนักศึกษาเกิดความรูความเขาใจ และมีทักษะเกิดขึ้น
ตามมาดวย หลงั จากไดฝกึ ปฏบิ ัตกิ จิ กรรมทายบทของหนังสือเรยี นฉบบั น้ี
กกกกกกกหนังสือเรียนฉบับน้ี ประกอบดวย (1) คําแนะนําการใชหนังสือเรียน (2) โครงสรางรายวิชา
(3) รายละเอียดของเนื้อหาหนังสือเรียน มี 5 บท ไดแก บทที่ 1 พุทธวิถี บทที่ 2 ประวัติหลวงพออี๋ บทท่ี 3
คุณคา ความศรัทธา บทที่ 4 ศาสนพิธี และบทที่ 5 การสืบสานและอนุรักษแ (4) บรรณานุกรม และ
(5) ภาคผนวก
กกกกกกกหนังสือเรียนฉบับน้ี สําเร็จลงไดดวยดี เนื่องจากไดรับการสนับสนุนจาก นายอนุชา พงษแเกษม
ผอู าํ นวยการสาํ นกั งานสง เสริมการศกึ ษานอกระบบและการศกึ ษาตามอัธยาศยั จังหวัดชลบุรี นางสาว
อุไรรัตนแ ชนะบํารุง รองผูอํานวยการสํานักงานสงเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย
จังหวัดชลบุรี ตลอดจนคณะทํางานของศูนยแการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอําเภอสัต
หีบ ไดแก นางสุพัด นําเจริญลาภ นายทัพพเทพ อรเนตร ขาราชการครู นางภัทชา เอ่ียมอาษา ครู
อาสาสมัครการศึกษานอกโรงเรียน และครู กศน. ตําบล ครูศูนยแการเรียน ที่ชวยมุงมั่นจัดทําเอกสารฉบับ
นจ้ี นสมบรู ณแ ใชเ ปๅนสอ่ื การเรยี นรูของนกั ศึกษาได ศูนยแการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย
อาํ เภอสตั หบี จงั หวดั ชลบรุ ี ขอขอบพระคณุ ทกุ ทาน มา ณ ท่ีน้ดี ว ย
(นางสุรัสวดี เล้ยี งสุพงศ)แ
ผูอ ํานวยการศูนยแการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศยั อาํ เภอสัตหีบ
ค
สารบญั
หนา
คาํ แนะนําการใชหนงั สือเรยี น...................................................................................................
โครงสรา งรายวิชา............................................................................................................. ........
กกกสรุปสาระสําคญั ................................................................................................................
กกกผลการเรียนรทู ค่ี าดหวงั .....................................................................................................
กกกขอบขายเน้ือหา............................................................................................................... ..
กกกส่ือประกอบการเรียนรู. .....................................................................................................
บทที่ 1 วิถีพุทธ.......................................................................................................................
กกกสาระสําคญั .................................................................................................................... ...
กกกผลการเรียนรทู คี่ าดหวัง.....................................................................................................
กกกขอบขา ยเนื้อหา............................................................................................................... ..
กกกส่ือประกอบการเรยี นร.ู .....................................................................................................
กกกเร่ืองที่ 1 กําเนดิ ศาสนา...................................................................................................
กกกเรื่องท่ี 2 นิกายในศาสนาพทุ ธ........................................................................................
กกกเร่ืองท่ี 3 การนับถือศาสนา.............................................................................................
กกกกจิ กรรมทา ยบท................................................................................................................
บทที่ 2 ประวัติหลวงพออ๋ี.......................................................................................................
กกกสาระสาํ คญั .................................................................................................................... ...
กกกผลการเรียนรทู ค่ี าดหวงั .....................................................................................................
กกกขอบขายเนื้อหา............................................................................................................... ..
กกกส่ือประกอบการเรียนร.ู .....................................................................................................
กกกเรื่องที่ 1 ชาตภมู ิ..............................................................................................................
กกกเร่ืองที่ 2 บรรพชิต...........................................................................................................
กกกเร่ืองท่ี 3 สมณศักดิ์..........................................................................................................
กกกเร่ืองท่ี 4 พระอภญิ ญาณ..................................................................................................
กกกเรื่องที่ 5 ละสงั ขาร...........................................................................................................
กกกกจิ กรรมทายบท................................................................................................................
บทที่ 3 คุณคา ความศรทั ธา…………………………………………………….......................................
กกกสาระสาํ คญั .................................................................................................................... ...
กกกผลการเรียนรูท คี่ าดหวงั .....................................................................................................
กกกขอบขายเน้ือหา............................................................................................................... ..
ง
กกกส่ือประกอบการเรยี นร.ู .....................................................................................................
กกกเร่ืองที่ 1 วัตถมุ งคล.........................................................................................................
กกกเร่ืองที่ 2 ประสบการณแ ปาฏิหารย.แ .................................................................................
กกกกิจกรรมทายบท................................................................................................................
บทท่ี 4 ศาสนพิธที ่ีเก่ียวกบั พออว๋ี ัดสัตหีบ...............................................................................
กกกสาระสาํ คัญ.................................................................................................................... ...
กกกผลการเรยี นรูที่คาดหวงั .....................................................................................................
กกกขอบขายเน้ือหา............................................................................................................... ..
กกกสื่อประกอบการเรียนรู.............................................................................................. ........
กกกเรื่องท่ี 1 ความเชื่อเก่ียวกับหลวงพออี๋.............................................................................
กกกเรื่องที่ 2 พิธกี รรมเกีย่ วกบั วนั คลา ยวันมรณภาพ.............................................................
กกกเร่ืองท่ี 3 ศาสนพิธใี นวนั สาํ คัญทางศาสนา.......................................................................
กกกกิจกรรมทา ยบท................................................................................................................
บทท่ี 5 การสืบสานและอนุรักษแ สืบสานหลวงพอ อ๋วี ดั สตั หีบ.................................................
กกกสาระสําคัญ.................................................................................................................... ...
กกกผลการเรยี นรูท ค่ี าดหวัง.....................................................................................................
กกกขอบขายเน้ือหา............................................................................................................... ..
กกกส่ือประกอบการเรยี นรู......................................................................................................
กกกเรื่องที่ 1 การบอกกลา วเลา ขาน.......................................................................................
กกกเร่ืองท่ี 2 การเปๅนมัคคุเทศกแอาสา....................................................................................
กกกเร่ืองท่ี 3 การประชาสัมพนั ธแดว ยส่อื ทห่ี ลากหลาย...........................................................
กกกเร่ืองที่ 4 การฝึกปฏิบัติ ศลี สมาธิ ปญใ ญา.......................................................................
กกกกจิ กรรมทา ยบท................................................................................................................
บรรณานกุ รม................................................................................................................... .........
ภาคผนวก................................................................................................................ .................
กกกก เฉลยกจิ กรรมทา ยบท...................................................................................................
กกขข ประกาศแตงต้ังที่ปรึกษาจัดทําหนังสือเรียน.................................................................
กกกค คําสั่งแตงตั้งคณะกรรมการจดั ทําสื่อหนงั สอื เรยี น........................................................
กกกง ใบอนุญาตใชหนงั สอื เรียน.............................................................................................
จ
คาํ แนะนาํ การใชห นงั สอื เรยี น
กกกกกกกหนังสือเรียน สาระการพัฒนาสังคม รายวิชา สค3300174 พระปฐมเจดียแวิถีพุทธ
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เปๅนส่ือเอกสารเพื่อชวยใหนักศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ศูนยแ
การศกึ ษานอกระบบและการศกึ ษาตามอธั ยาศัยอําเภอสตั หีบ จงั หวดั ชลบรุ ี เกิดการเรียนรูตามหลักสูตร
รายวิชา สค3300174 ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายของสถานศึกษา และผูท่ีสนใจเกี่ยวกับวิถีพุทธหลวง
พออวี๋ ดั สัตหีบ ไดศ ึกษาเรียนรู โดยเฉพาะนักศึกษาท่ีลงทะเบียนเรียนหลักสูตรรายวิชาน้ี จํานวน 2 หนวย
กติ จาํ นวน 80 ช่ัวโมง ไดใชเปนๅ ส่ือการเรียนรูใหบ รรลุมาตรฐานของหลักสูตร
กกกกกกกในการศึกษาหนังสือเรียนเลมนี้ ใหนักศึกษาปฏิบัติตามคําแนะนําตอไปน้ี จึงจะทําใหการ
เรียนรูห นงั สือเรียนมีประสิทธภิ าพและเกดิ ประสทิ ธิผล
กกกกกกก1. ใหนักศึกษาศึกษาโครงสรางรายวิชา ประกอบดวย สรุปสาระสําคัญ ผลการเรียนรูท่ี
คาดหวัง ขอบขายเนื้อหา และสื่อประกอบการเรียนรูรายวิชานี้ใหเขาใจ กอนที่จะศึกษาเนื้อหาใน
แตล ะบทในลําดับตอ ไป
กกกกกกก2. ใหนักศึกษา ศึกษารายละเอียดของเน้ือหารายวิชา ในแตละบท มีทั้งหมด 5 บท ในแต
ละบทประกอบดวย สาระสําคัญ ผลการเรียนรูที่คาดหวัง ขอบขายเนื้อหา สื่อประกอบการเรียนรู
และรายละเอียดของแตล ะเรอ่ื งในบทน้ัน ๆ ตอจากนั้นใหทํากิจกรรมทายบท เพื่อสรุปความรูที่ไดศึกษา
เนื้อหา หลังจากนั้นสามารถตรวจสอบผลการตอบหรือทํากิจกรรมทายบทไดจากเฉลยกิจกรรมทายบท
ถากรณีผลการตรวจสอบคําตอบไมถ ูกตอง ใหนักศึกษาทบทวนดว ยการกลับไปศกึ ษาเนื้อหาในบทนั้น ๆ
ใหมอีกคร้ังหนึ่ง หรือจนกวาจะตอบไดถูกตอง นอกจากน้ีนักศึกษาสามารถนําผลการตอบกิจกรรมที่ได
ทาํ ไปพดู คุยแลกเปลยี่ นกบั ครผู ูสอนรายวชิ านี้ หรอื เพ่ือนนกั ศึกษาทล่ี งทะเบียนรายวิชานี้ หรือนักศึกษา
คนอนื่ ๆ ในระดับมธั ยมศกึ ษาตอนปลายระดบั เดยี วกันได
กกกกกกก3. หนังสอื เรยี นเลมนี้ ประกอบดวย 5 บท
บทท่ี 1 พทุ ธวถิ ี
บทที่ 2 ประวตั หิ ลวงพออี๋
บทท่ี 3 คณุ คา ความศรทั ธา
บทที่ 4 ศาสนพธิ ี
บทที่ 5 การสบื สาน และอนุรักษแ
2
โครงสรา งรายวชิ า
พระปฐมเจดยี วแ ถิ พี ทุ ธ ระดบั มธั ยมศกึ ษาตอนปลาย
สรปุ สาระสําคญั
กกกกกกก1. บทท่ี 1 วถิ พี ทุ ธ
1.1. กาํ เนิดศาสนา ศาสนามีกําเนิดจากสาเหตุหลายประการตามความเชื่อของ
ประชาชนแตละกลุม และสภาพสิ่งแวดลอมที่โนมนาวใหเกิดความเชื่อเชนน้ัน ซ่ึงสามารถแบงสาเหตุออก
ได 6 ประการ คือ (1) เกิดจากความไมรู (2) เกิดจากความกลัว (3) เกิดจากความจงรักภักดี (4) เกิดจาก
ความอยากรเู หตผุ ล หรือปใญญา (5) เกิดจากอิทธิพลของคนสําคญั และ (6) เกดิ จากลัทธกิ ารเมือง
1.2 นิกายสาํ คัญของพุทธศาสนา มี 2 นิกาย คือ (1) นิกายเถรวาท (หินยาน) เปๅนนิกาย
ท่ียึดถือพระธรรมวินัยเดิมของพระพุทธเจาอยางเครงครัด โดยยึดหลักที่วา พระธรรมวินัยของ
พระพุทธเจา เปนๅ กาลิโก ซึง่ หมายถึง ทันสมยั ตลอดกาล ทําใหผ ปู ฏบิ ัติบรรลุจุดหมายปลายทางไดยาก(2)
นิกายอาจริยวาท (มหายาน) เปๅนนิกายที่ยึดหลักท่ีวา ศาสนาจําเปๅนตองเสริมการพัฒนาใหทันสมัย
เหมาะสมกับกาลเวลา และสภาวะของสงั คมอยูเ สมอ ไมกําหนดเร่ืองกาลเวลา สามารถพัฒนาไดเรื่อยไป
ทาํ ใหน กิ ายนแ้ี ตกแยกเปๅนนกิ ายยอยจํานวนมากมาย จุดเดน ของนิกายนี้อยูท่ีแนวคิดเร่ืองการบําเพ็ญตน
เปนๅ พระโพธ์สิ ัตวแ สรางบารมเี พอ่ื ชวยเหลือ สรรพชวี ติ ในโลกไปสูค วามพน ทกุ ขแ
1.3 การนับถอื ศาสนาพุทธ มี 2 แนว ไดแ ก (1) พระพุทธศาสนาแนวจารีต หมายถึง
พระพุทธศาสนานัยท่ีสะทอนความเปๅนจารีตดั้งเดิม คือ พระไตรปิฎก เปๅนแกนสาระสําคัญ เนนการ
ปฏิบตั ติ ามวิถแี หงมรรค เพอ่ื ความพนทกุ ขโแ ดยส้ินเชิง และ(2) พระพทุ ธศาสนาแนวประชานิยม หมายถึง
ศาสนานัยที่สะทอนวัฒนธรรม หรือวิถีชีวิตดั้งเดิมของคนไทย ท่ีถูกเสริมแตงหรือกลมกลืนกับ
พระพุทธศาสนา มีพุทธธรรมบอเกิดประเพณี และถูกสรางสรรคแใหมีความงดงามอยางเปๅนเอกลักษณแ
เฉพาะทองถิ่นผสมผสานกับความเชื่อดั้งเดิมท้ังพราหมณแ รวมท้ังลัทธินับถือผีสาง เทวดา และส่ิง
ศกั ดิส์ ทิ ธ์ติ า ง ๆ วถิ ีการปฏบิ ตั ทิ เ่ี หน็ ไดเดนชัด คือ การทําบญุ ตามประเพณใี นเทศกาลตาง ๆ
1.4 ความเช่ือเกี่ยวกับเจดียแในวิถีพุทธ มีความเช่ือวาเม่ือพระพุทธเจาเสด็จดับขันธแ
ปรนิ พิ พานปรินิพพานแลว พระบรมสารีริกธาตุถูกแบงออกไปเปๅนแปดสวน และนําไปบรรจุไวตามสถูป
เจดียแแปดแหงท่ีทําเปๅนการเฉพาะกอน ตอมาเกิดความนิยมเอาอัฐิของพระอรหันตแสาวกไปบรรจุแบบ
เดยี วกนั จึงเกิดเปๅนเจดียแแบบตาง ๆ ในท่ีสุดชาวบานธรรมดาสามัญก็พยายามเอาอยาง สรางเจดียแเปๅน
ยุคเปๅนสมัย เจดียแจึงเปๅนศรีสงาแหงเมือง แสดงถึงความรมเย็นเปๅนสุขในดินแดนแหงพุทธศาสนา และ
ภูมิปใญญาทางศิลปะของไทย เปๅนอนุสรณแเตือนใจใหเรารําลึกถึงพระพุทธศาสนา และภูมิปใญญาทาง
ศิลปะของไทย เจดียแเปๅนศาสนสถานท่ีแสดงถึงศรัทธาของบรรดาพุทธศาสนิกชน และคุณคาทางศิลปะ
ของชาติ จึงถือเปๅนหนาที่ของคนไทยที่ตองยึดถือในความศักดิ์สิทธิ์ ตามประเพณีและพิธีกรรมที่ไดสืบ
3
ทอดกันตอมา ควรชวยกันบํารุงรักษามิใหเสื่อมโทรมลง และพรอมใจกันบูรณะใหคงความงดงามเปๅนที่
เคารพบชู าตลอดไป
กกกกกกก2. บทที่ 2 ประวตั ิ
1.ประวตั วิ ดั สตั หบี
วัดสัตหีบ หรือ วัดหลวงปุูอี๋ ต้ังอยูในตัวอําเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ดานหลังวัดติด
ทะเล สรา งในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยหลวงพออ๋ี หรือพระครูวรเวทมุนี เปๅนผูสรางวัดน้ีขึ้นต้ังอยูเลขท่ี 333
หมู 1 ถนนชายทะเล ตําบลสัตหีบ อาํ เภอสัตหบี จงั หวดั ชลบุรี โดยวดั ถูกสรางขนึ้ เมอ่ื พ.ศ 2442 นายขํา
และ นางเอยี ง ทองขาํ โยมบิดาและโยมมารดาของหลวงปูุฯ ไดขอพระราชทานท่ีดินวางเปลาเปๅนปุาไมท่ี
ไมมีเจาของ พระองคแฯทรงอนุญาตใหสรางวัดได ดานเหนือติดทางเกวียน ดานใตติดทะเลและดาน
ตะวันตกติดปุา ดานตะวันออกติดที่ดินบานสัตหีบ โดยในปใจจุบันวัดน้ีมีเน้ือท่ีจํานวน 30 ไร 28 ตาราง
วา ไดรับพระราชทาน วิสุงคามสีมาอุโบสถหลังแรกเม่ือวันท่ี 21 กันยายน ร.ศ. 138 พ.ศ. 2463 เน้ือที่
ไดรับพระราชทาน กวาง 2 เสน ยาว 3 เสน
2. ประวัติพระครวู รเวทมุนี (หลวงพอ อ)ี๋ เจาอาวาสวัดสัตหีบ
2.1 ชาตภิ มู ิ
พระครูวรเวทมุนี มีนามเดิมวา อ๋ี ทองขํา เกิดเมื่อวันท่ี 1 ตุลาคม พ.ศ. 2408 ตรงกับ
วันอาทิตยแขึ้น 11 ค่ํา เดือน 11 ปีฉลู ตรงกับปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกลา
เจา อยหู วั เปนๅ บุตรของนายขํา และนางเอียง ทองขํา ทีบ่ านตําบลสตั หีบ กงิ่ อาํ เภอสัตหีบ จงั หวัดชลบุรี
2.2 บรรพชิต
เมอื่ อายไุ ด 25 ปี ทานไดอ ุปสมบท ณ วดั อา งศลิ านอก (ซง่ึ ปใจจุบนั ไดยบุ รวมเปๅนวัด
อา งศลิ าเดยี ววัดเดียว) โดยมีพระอุปชใ ฌายคแ ือพระอธกิ ารจั่น จนฺทสโร วดั เสมด็ พระอาจารยทแ ิมเปๅนพระ
กรรมวาจารจารยแ และพระอาจารยแแ ดงเปๅนพระอนุสาวนาจารยแ ไดฉ ายาใหว า พทุ ธฺ สโร
2.3 สมณศักด์ิ
- เปๅนพระครูประทวนสมณศักดิ์
- พ.ศ. 2484 เปๅนพระครูสัญญาบัตรที่ พระครวู รเวทมนุ ี
2.4 พระอภิญญา
2.5 ละสังขาร
หลวงพออ๋ีมรณภาพในทา นง่ั สมาธเิ ม่อื วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2489 ตรงกับรัชสมยั
พระบาทสมเดจ็ พระปรเมนทรมหาอานนั ทมหดิ ล พระอฐั มรามาธิบดนิ ทร สริ อิ ายุได 80 ปี 354 วัน
ตวั ชว้ี ดั
1.บอกประวัติความเปนๅ มาของวดั สตั หบี ได
2 บอกประวัตคิ วามเปๅนมาของพระครวู รเวทมุนี (หลวงพออ๋ี) ได
4
ขอบขา ยเนอ้ื หา
1. ประวตั วิ ดั สตั หบี
2. ประวัตพิ ระครูวรเวทมุนี (หลวงพอ อี๋)
2.1 ชาตภิ มู ิ
2.2 บรรพชิต
2.3 สมณศักดิ์
2.4 พระอภิญญา
2.5 ละสงั ขาร
เนื้อหา
2.1 ประวตั วิ ดั สตั หบี
วัดสัตหีบ หรือท่ีประชาชนทั่วไปเรียกกันวา “วัดหลวงพออ๋ี” เน่ืองมากจากหลวงพออี๋เปๅน
ผูสรางวัดน้ีข้ึน เม่ือ พ.ศ.2442 ตั้งอยูที่ 333 หมู 1 ถนนบานนา ตําบลสัตหีบ อําเภอสัตหีบ จังหวัด
ชลบุรี รหัสไปรษณียแ 20180 โดยมีนายขํา นางเอียง ชาวบานตําบลสัตหีบ เปๅนผูขอพระราชทานที่ดิน
เพื่อสรา งวัด เพราะท่ีดินดังกลาวน้ัน เดิมเปๅนท่ีวางเปลาและเปๅนปุาไม
มีเจา ของ มีอาณาบรเิ วณ ดงั นี้
- ดา นเหนอื ตดิ ทางเกวยี น (ถนนบา นนา)
- ดา นใตติดทะเล
- ดา นตะวนั ตกตดิ ชายเขา (หลัง ร.พ.อาภากรเกียรตวิ งศแ)
- ดา นตะวนั ตกติดท่ดี นิ บานสตั หบี
โดยในปจใ จุบนั ทด่ี ินตามเอกสารสทิ ธ์ิ วันมเี นื้อทจ่ี ํานวน 30 ไร 28 ตารางวา ไดรับพระราชทาน
วิสุงคามสีมาอุโบถหลังแรก (รื้อถอนแลว) เม่ือวันที่ 21 กันยายน ร.ศ.138 (พ.ศ.2463) เน้ือท่ีไดรับ
พระราชทานวิสุงคามสีมา กวาง 2 เสน ยาว 3 เสน สิ่งกอสรางและเสนาสนะอื่น ๆ ที่หลวงพออี๋ อดีต
เจาอาวาสวัดสัตหีบ รูปที่ 1 สรางไว เชน ศาลาธรรมประสพ 1 หลัง สรางดวยคอนกรีตท้ังหลัง แมแต
หลงั คากเ็ ทดวยคอนกรีต สรางกุฎิสงฆแ 4 หลัง หลวงพออี๋อยูหลังแผดหันหนาไปทางทะเล มีหองจํานวน
5 หอง สวนหลังเล็กมี 2 หอง มีถังนํ้าฝนขนาดใหญ 1 ลูก ไดสรางขนาดติดกับกุฎิของหลวงพออี๋ต้ังอยู
ทางทิศตะวันออก บนถังน้าํ ฝนไดท ําเปนๅ หอกลองและหอระฆงั อละไดสรางโรงเรียนประชาบาลข้ึนอีก 1
หลัง ชื่อวา “โรงเรียนบ๊ักเส็งเศรษฐนุกูล” โดย ขุนเจริญ ม่ังมี เปๅนผูมีสวนรวมสําคัญในการกอสราง
ปใจจุบัน โรงเรียนดังกลาว น้ีไดยายไปต้ังเปๅน “โรงเรียนบานสัตหีบ”หรือท่ีเรียกกันวา “โรงเรียนบาน
นา”เพราะตั้งอยูที่ถนนบานนา สิ่งกอสรางในวนเหลานี้ไดถูกร้ือถอนไปหมดแลว เหลืออยูแตเพียง
“ศาลาธรรมประสพ”หลงั เดยี วเทา นนั้ ปใจจุบนั ทางวดั ไดใ ชเปๅนหองสมดุ เพ่ือใหบุคคลทั่วไปใชเปๅนแหลง
ศกึ ษาคนควา หาความรู
5
เจาอาวาสวัดสตั หบี ตั้งแตอ ดีตจนถงึ ปจใ จุบัน
ลาํ ดบั รายนาม เร่ิมวาระ สนิ้ สดุ วาระ รวมระยะเวลา (ป)ี
1 พระครวู รเวทมุนี (อี๋ พทุ ธสโร) พ.ศ. 2442
2 พระครศู รีสตั ตคณุ (พ.ม.เกษม สนตุสสโก) พ.ศ. 2489 พ.ศ. 2489 47 ปี
3 พระครศู รีสตั ตคณุ (บัญญตั ิ โกมทุ โท) พ.ศ. 2496
4 พระครวู ิบูลธรรมบาล (เหล็ง ธมมปาโล) พ.ศ. 2527 พ.ศ. 2496 9 ปี
5 พระครทู ัสนียคุณากร (วรรณะ ทสสนีโย) พ.ศ.2557
พ.ศ. 2527 31 ปี
พ.ศ. 2557 30 ปี
จนถงึ ปจใ จบุ นั
เจาอาวาสรปู ที่ 2
พระครูศรสี ตั คุณ (พระมหาเกษม สนตสุ สโก ป.ธ.4) ไดสรางเสนาสนะ มศี าลา 1 หลัง กุฎิสงฆแ
สรางดวยไม 5 หลงั ปจใ จุบนั ไดร อื้ ถอนออกไปหมดแลว ทีย่ งั เหลือเปนๅ อนสุ รณแ คอื ทดี่ ินจํานวน 6 ไร ซง่ึ
ซือ้ มาจากนายประเวศนแ วเิ ศษภตู ิ ราคา 20,000 บาท อยูติดถนนบานนา ปจใ จุบันไดส รางหองแถว
และฌาปนสถาน (เมร)ุ วดั สัตหบี
เจาอาวาสรปู ท่ี 3
พระครูศรีสตั คุณ (บัญญัติ โกมุโท) หรอื พระอาจารยแสายบัว ทานไดสรา งเสนาสนะขึน้ อีกหลาย
หลัง และทย่ี งั ใชก ารได คือ
- อโุ บสถ สรา งเสรจ็ เมือ พ.ศ.2511
- วหิ ารหลวงพอ อี๋ สรา งเม่ือ พ.ศ..2515
- ศาลาบาํ เพญ็ กุศล ฌาปนสถาน (เมร)ุ สรา งเสร็จเม่ือ พ.ศ.2513
- สุสาน (ทีเ่ กบ็ ศพ ในฌาปนสถาน สรางเสรจ็ เมื่อง พ.ศ.2514
- หอระฆงั สรางเสรจ็ เมื่อ พ.ศ.2519
- ศาลาการเปรียญ และโรงครัวสรา งเสร็จเมือ พ.ศ.2522
โดยเฉพาะอุโบสถน้ัน ทานพระครูศรีสัตคณุ ไดใชค วามเพียรพยายามและความละเอยี ด เปนๅ
พเิ ศษ เพราะกวาจะกาํ หนดรูปรา งขึ้นมาได ทานตองไปขอให คณุ สงา มยุระ ซึ่งเปๅนชา งป็ใน มีฝีมอื ซ่ึงได
วางมอื จากงานปใ็นไปแลว มาชวยกันออกแบบลายหนา บันให ทา นพยายามอยูนาน คุณสงา จงึ ตกลงปนใ
ให นับวา เปนๅ ความโชคดขี องชาวบานสัตหีบ ท่ีไดมอี โุ บสถทส่ี งา งาม เปๅนท่สี รรเสรญิ แกผพู บเหน็ ทว่ั ไป
ดว ยคณุ ความดีดังทก่ี ลาวมานี้ พระครูศรสี ตั คุณ ทา นจงึ เปๅน ท่ีเคารพรักของชาวบา นสตั หีบ เปๅนอยา งย่ิง
เจาอาวาสรปู ท่ี 4
6
พระครวู ิบลู ธรรมบาล (เหลง็ ธมมปาโล) ไดร บั การแตงตัง้ เปนๅ เจา อาวาสวัดสัตหบี รูปที่ 4 ตอ
จากพระครูศรีสัตคณุ (สายบวั ) เมื่อปี พ.ศ. 2527 มาถงึ ยุคของทานสน้ัน ส่ิงกอสรา งเสนาสนะของวัดสตั
หีบไดส มบรู ณแเกือบทกุ อยา ง ทานจึงมีนโยบายชว ยสงเคราะหแแ กสาธารณชน ในการกอสรางอาคารเรยี น
โรงพยาบาล วดั ในเขตปกครอง และหนวยงานราชการในอําเภอสัตหีบ
ทางดานการศึกษา ทานไดเ ลง็ เห็นความสาํ คญั ของการศึกษา วาจะสามารถพฒั นาคนให เปนๅ
ทรพั ยากรทีมคี ุณภาพของประเทศชาติได จงึ ไดด ําเนนิ รอยตามแนวอดตี เจาอาวาสรูปที่ 3 คือ การแจก
ทุนการศึกษาใหแกนักเรยี นในเขตพนื้ ที่อําเภอสตั หบี ทม่ี ีผลการเรียนดี ความประพฤตดิ ี แตข าดแคลน
ทนุ ทรพั ยซแ ่ึงสมัยนน้ั ยงั แจกทุนในวงจํากดั พอมาถงึ ยคุ ของทา นไดดาํ รหิ วแ า จะขยายการแจกทุนการศึกษา
ใหก วา งกวาเดมิ คือจดั ใหแกโรงเรียนของรัฐ ในเขตอาํ เภอสัตหบี และในระดับอุดมศึกษาดวย ตามกาํ ลงั
ทรัพยแในปีนั้นๆ
เจาอาวาสวดั สตั หบี รปู ที่ 5 (รปู ปจใ จบุ นั )
7
พระครูทสั นียคุณากร (วรรณะ ทสสนีโย) น.ธ.เอก ปบ.ส. พธ.บ. พธ.ม.
สถานะเดิม
ชือ่ วรรณะ นามสกุล บญุ เต็ม
เกดิ เมื่อวันท่ี 7 ฯ9 ปี ฉลู ตรงกบั วนั ท่ี 6 เดือน สงิ หาคม พ.ศ.2492 ที่บา นบางเสร อาํ เภอสัตหบี
จังหวดั ชลบุรี
บรรพชา
วนั 1ฯ 6 ปีขาล ตรงกับวนั ที่ 12 เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2505 ณ วดั บางเสรค งคาราม ต.บางเสร อ.สัต
หีบ จ.ชลบุรี พระอุปชใ ฌายแ พระครูสาธกธรรมคณุ อดีตเจาคณะตําบลสตั หีบ วดั อัมพาราม ต.นาจอมเทียน
อ.สตั หีบ จ.ชลบุรี
อปุ สมบท
วัน 1ฯ6 ปมี ะเมีย ตรงกับวันที่ 11 เดือนพฤษภาคม พ.ศ.2514 สําเร็จญตั ิ เวลา 14.22 น ณ
วดั บางเสรค งคาราม จงั หวดั ชลบุรี ไดร ับฉายาวา ทสสนโี ย โดยมพี ระครสู าธกธรรมคุณ วดั อมั พาราม
เปๅนพระอปุ ชใ ฌายแ พระอธิการรว ม ยจรณธมโม วัดสามัคคีบรรพต เปๅนพระกรรมวาจาจารยแ พระ
อาจารยเแ สมือน ทนิ นาโภ วดั บางเสรค งคาราม เปๅนพระอนุสาวนาจารยแ
วทิ ยฐานะ
พ.ศ. 2551 สําเร็จการศึกษาหลกั สูตรบริหารกจิ การคณะสงฆแ (ป.บส)
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวทิ ยาลยั หนวยวิทยบริการ วดั ใหญอ นิ ทาราม (พระอารามหลวง)
อําเภอเมือง จังหวดั ชลบุรี
พ.ศ. 2555 สาํ เรจ็ การศกึ ษาปรญิ ญาตรี พุทธศาสตรบณั ฑิต คณะสังคมศาสตรแ สาขาการ
จดั การเชงิ พทุ ธ เกียรตนิ ิยมอันดบั สอง จากมหาวทิ ยาลยั มหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย
8
พ.ศ. 2557 สาํ เรจ็ การศกึ ษาปริญญาโท พุทธศาสตรแมหาบัณฑิต คณะสงั คมศาสตรแ สาขาการ
จัดการเชิงพุทธ เกียรตินยิ มอันดบั สอง จากมหาวิทยาลยั มหาจุฬาลงกรราชวิทยาลยั
งานปกครอง
พ.ศ. 2516 -2557 เปๅนเจาอาวาสวัดบางเสรคงคาราม
พ.ศ. 2539-2551 เปๅนเจาคณะตําบลสัตหบี
พ.ศ. 2551 -ปจใ จบุ นั เปๅนเจาคณะอําเภอสัตหบี
พ.ศ.2532 - ปใจจุบนั เปนๅ พระอุปชใ ฌายแ
พ.ศ. 2557 - ปจใ จบุ นั เปนๅ เจา คณะอําเภอชั้นพเิ ศษ
พ.ศ.2557 - ปใจจบุ ัน เปนๅ เจาอาวาสวัดสัตหีบ
2 ประวตั พิ ระครวู รเวทมุนี (หลวงพออี)๋ เจา อาวาสวดั สัตหบี
2.1 ชาตภิ มู ิ
พระครูวรเวทมุนี หรือปรากฏนามเปๅนที่รูจักกันทั่วไปวา “หลวงพออ๋ี” เพราะทานชื่ออ๋ี มาแต
แรก เปๅนบุตรนายขํา-นางเอียง ทองขํา เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ.2408 ตรงกับวันอาทิตยแ ขึ้น 11
คํ่า เดือน 11 ปีฉลู ที่บานตําบลสัตหีบ ก่ิงอําเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ตรงกับปลายรัชสมัยของ
พระบาทสมเดจ็ พระจอมเกลา เจาอยูหวั
2.2 บรรพชิต
เมอื่ อายุได 25 ปี ไดอุปสมบทท่ีวัดอางศิลานอก (ซ่ึงปใจจุบันไดยุบรวมเขาเปๅนวัดอางศิลา)
โดยมพี ระอาจารยจแ นั่ จนทสโร เปๅนพระอุปใชฌายแ พระอาจารยทแ มิ เปนๅ พระกรรมวาจาจารยแ และพระ
อาจารยแแ ดง เปๅนพระอนสุ าวนาจารยแ พระอุปใชฌายแไดต้งั ฉายาใหว า “พุทธสโร”
2.3 สมณศักด์ิ
ทา นไดร บั การแตง ตงั้ ใหเปๅนเจา คณะตําบลสตั หบี เมื่อปี พ.ศ.2467 และไดรับการแตงต้ังให
เปๅนพระอุปใชฌายแในปีเดียวกัน เม่ือตําบลสัตหีบไดรับการ สถาปนาข้ึนเปๅนกิ่งอําเภอ ทานไดรับการ
แตงตั้งเปๅนเจาคณะแขวงกิ่งอําเภอสัตหีบ เม่ือ พ.ศ.2484 และไดรับพระราชทานเล่ือนสมณศักด์ิเปๅน
พระครูสญั ญาบตั ร ในราชทนิ นามท่ี “พระครวู รเวทมุน”ี
2.4 พระอภญิ ญา
ในระหวางสงครามโลกครั้งท่ี 2 อําเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี เปๅนจุดยุทธศาสตรแที่สําคัญ
ของทางทหาร และเปๅนเปูาหมายโจมตีของฝุายพันธมิตร บรรดาผูหวาดหวั่นในภัยสงครามตางยึดเอา
หลวงพออเ๋ี ปนๅ ทพ่ี ่ึง ประชาชนจึงเชอ่ื ในปาฎหิ าริยแของทาน ทําใหลูกระเบิดของทหารไมทํางาน ไปตกลง
กลางทะเลหมด
2.5 ละสังขาร
หลวงพอ อี๋ เร่มิ อาพาธในอวสานแหง ชีวิตน้ี ดวยโรคฝที ี่คอตั้งแตเดอื นมีนาคม พ.ศ.2498 ใน
9
วันที่ 20 กันยายน พ.ศ.2489 ตรงกับวันแรม 10 ค่ํา เดือน 10 ปีจอ เวลา 20.35 น. ในลักษณะได
นัง่ ขัดสมาธิ ตัวตรง เริม่ เจรญิ จิตตภาวนา รวมสิริอายขุ องทาน 81 ปี
1. คณุ คา ของพระครวู รเวทมนุ ี (หลวงพออี๋)
พระครวู รเวทมนุ ี (หลวงพออ)ี๋ ทา นเปๅนเจา อาวาสรูปแรกของวัดสัตหีบ โดยนายขาํ และนาง
เอียงบิดามารดาของหลวงพออ๋ไี ดขอพระราชทานท่ีดินวา งเปลา ที่เปๅนปาุ ไมเ พื่อสรางวัดจาก
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณแ พระจุลจอมเกลา เจา อยูหัว รัชกาลท่ี 5 เม่ือปพี .ศ. 2442
และพระองคแไดท รงอนุญาต โดยมชี าวบา นและลกู ศิษยลแ ูกหารวมแรงรว มใจกันสรา งวดั เพื่อใหใ ช
ประกอบศาสนกิจตางๆ จนสาํ เร็จสมประสงคแ ในนาม “วัดสตั หีบ” หรือที่เรียกวา “วดั หลวงพออี๋”
หลวงพออี๋ไดใ หความสาํ คัญในเรื่องการศึกษา หลวงพออม๋ี ีความชาํ นาญในดา นสมถะ
วิปใสสนาธรุ ะมากสามารถยกจิตใหพน จากเวทนาได จากกความหนาว รอ น หวิ กระหาย ปวด บวม
ระบม เปนๅ ตน ทานไมเคยปริปากบน ในเรื่องทุกขเวทนาดังกลาวใหผ ูอ ่ืนไดยนิ เลย แมการเจ็บปุวย
เจบ็ ปวุ ยของทาน คงอยใู นอาการสงบเปนๅ ปรกติจนหมดอายุขัย
แมห ลวงพอ อี๋จะจากไปจนถึงปใจจบุ นั นี้ นบั ได 74 ปี แลวแตก็เหมือนวาชวี ิตของทา นยัง
ดาํ รงอยู ทง้ั คณุ คาของงานทางฝาุ ยสงฆแแ ละ ฝาุ ยสังคมโลกที่หลวงพอ อ๋ไี ดบ ําเพ็ญบารมีมาต้ังแตเ ริม่ บวช
จนถงึ มรณภาพ บารมขี องทานยงั ปรากฏอยูในวัดสตั หบี ดงั ทีเ่ ห็นอยูในปจใ จุบนั นี้
กกกกกกก2. ความศรทั ธาท่มี ตี อพระครวู รเวทมนุ ี (หลวงพอ อี)๋
หลวงพอ อ๋ี ทา นเปๅนพระเกจผิ โู ดง ดังในยุคสงครามอนิ โดจีนและสงครามโลกครงั้ ที่ 2
พรอ ม หลวงพอจาด วดั บางกระเบา, หลวงพอคง วัดบางกะพอม และ หลวงพอ จง วดั หนา ตางนอก ใน
นาม ―จาด จง คง อ๋ี‖ วัตถุมงคลทท่ี านสรางแจกจา ยแกเหลาทหารหาญลว นทรงพุทธคณุ ปรากฏเปนๅ ทีย่ ํา
เกรงของศตั รู ทานยังเปๅนพระเกจิผอู ทุ ิศตนเสริมสรา งพระพุทธศาสนาและพัฒนาชุมชน เปๅนที่เคารพ
ศรัทธาของสาธุชน เปรยี บเสมอื น “เทพเจา แหง ภาคตะวนั ออก”
"หลวงพอ อ"ี๋ ไดส รางวัตถุมงคลตางๆ ไวมาก รวมทั้งปลดั ขกิ ที่มชี อื่ มาก ท้งั ตะกรุด เสื้อ
ยนั ตแ เหรียญ พระปดิ ตา "พระสาม" และ "พระส่ี" (พรหมสี่หนา ) กลา วกนั วา ในระยะ พ.ศ.2483 -2486
นั้น หลวงพอ อี๋ก็มีของดีเกรยี งไกรออกสูสงครามอินโดจนี ไปกม็ าก วัตถุมงคลของขลังของหลวงพออ๋ีมี
สรางออกมามากแบบเอาใน พ.ศ.2484 และตาม พ.ศ. น้เี อง "พระสาม" และ "พระสี่" หรอื พระพรหมสี่
หนา กไ็ ดก ําเนดิ ตามออกมาดวย พระทง้ั 2 พมิ พเแ ปๅนพระเนื้อเมฆพัด องคหแ นง่ึ ทําเปนๅ พระ 3 หนาพระ
ทบั น่งั บนฐานบวั กลบี (3 หนา 3 องคแ) สว นพระสห่ี รอื พรหมสี่หนา ก็ทําเปนๅ พระประทบั นั่งบนฐานเขยี ง
เหมือนกนั ทง้ั 4 หนา (4 หนา 4 องคแ) ดานพทุ ธคุณมีทั้งแคลวคลาด และคงกระพันชาตรี
2 วัตถมุ งคล
ประกอบดว ยเหรียญ ตั้งแตปีเหรียญ พ.ศ.2471 ถึงปี 2530
3. ปาฏหิ ารยิ แ
10
3.1 ปาฏหิ ารยิ แ กสณิ ลม หรือวาโยกสิณ ก็ผลลูกระเบดิ ถกู ลมหอบพดั ไปตกลงกลางทะเล
หมด การท้งิ ระเบดิ ระเบิดแมลูกเดยี วกไ็ มทํางาน ประชาชนจงึ เช่ือในปาฏิหาริยขแ องทา นยง่ิ นัก
ทหารเรือทั้งหลาย นอกจากจะมีความเคารพ ในสมเด็จกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ หรอื เสดจ็ เตย๋ี ฯ
แลว กม็ ี หลวงพออ๋ี พุทธสโร อีกองคแหนึง่ ที่เปๅนท่เี คารพสกั การะบูชา
3.2 ปาฏหิ ารยิ แ คมุ ทยั
3.3 ปาฏหิ ารยิ แ จติ ตธุ รรม
3.4 ปาฏหิ ารยิ แ วตั ถศุ กั ดสิ์ ทิ ธ์ิ
3.5 ปาฏหิ ารยิ แ เหตเุ รอื รบหลวง
4. ความเชือ่ เก่ยี วกบั หลวงพอ อี๋ หรอื พระครวู รเวทมนุ ี วดั สตั หบี
4.1 ความเชอ่ื เกี่ยวกับหลวงพออ๋ี และวิธกี ารบูชา การนมัสการหลวงพออ๋ี ถือเปๅนสิริมงคลและได
อานสิ งสแอยา งมาก ในปจใ จุบันมีผูเลอ่ื มใสในหลวงพออี๋ ตา งพากนั มาทาํ บญุ และปิดทองนมัสการรูปหลอ
ของทานท่วี ดั เปๅนจาํ นวน
4.2. พธิ ีกรรมศาสนพธิ ใี นวนั คลา ยวนั มรณภาพหลวงพออว๋ี ดั สัตหบี
ศาสนาพิธีในวันคลา ยวันมรณภาพหลวงพออ๋ีวดั สตั หบี จะจัดขน้ึ ปีละ 3 คร้ังคือชว งกอนวัน
ตรุษจนี ชว งวนั ที่ 1 -9 พฤษภาคม และวันมรณภาพของหลวงพออี๋ ซึง่ ตรงกบั วันแรม 1 คาํ่ เดอื น 10
(ประมาณเดือนกนั ยายน) เพ่ือบําเพ็ญกุศลใหก บั หลวงพออี๋ หรอื พระครูวรเวทมุนวี ัดสัตหีบ เกจอิ าจารยแ
ชอ่ื ดังภาคตะวนั ออก อีกท้งั อดีตเจา อาวาสวัดสัตหีบทกุ รปู เพ่อื แสดงความนอบนอ มกตัญโู ระลกึ ถึง
ความดแี ละพระคุณท่ีพระเดชพระคุณหลวงพอไดมแี ตเราทานทั้งหลาย..
4.3. ศาสนพธิ ใี นวนั สาํ คัญทางศาสนา
3.1 วนั วสิ าขบชู า
วันวสิ าขบชู า ถือเปนๅ วนั สําคญั ยิ่งทางพระพุทธศาสนา เพราะเปนๅ วันทเ่ี กดิ 3 เหตกุ ารณแ
สําคัญ ที่เกยี่ วกับวิถชี วี ติ ของพระสัมมาสัมพุทธเจาเวยี นมาบรรจบกนั ในวนั เพญ็ เดือน 6 แมจะมีชวง
ระยะเวลาหางกันนบั เวลาหลายสบิ ปี ซึง่ เหตกุ ารณแอัศจรรยแ 3 ประการ ไดแก วันท่ีพระพุทธเจา ระสูติ
วันท่พี ระพทุ ธเจา ตรัสรู (อนุตตรสมั โพธญิ าณ) และวนั ทพ่ี ระพุทธเจาเสดจ็ เขา สูป รนิ ิพพาน (ดับสงั ขารไม
กลับมาเกิดสรา งชาตสิ รางภพอีกตอไป)
3.2 วนั อาสาฬหบชู า
วันอาสาฬหบชู า คือวันท่ีพระพทุ ธเจาไดทรงประกาศพระพุทธศาสนาเปๅนคร้งั
แรก หลงั จากตรสั รไู ด 2 เดือน โดยแสดงปฐมเทศนาโปรดพระปใญจวัคคยี ทแ ง้ั 5 ไดแ ก พระโกณฑัญญะ
พระวปั ปะ พระภัททิยะ พระมหานามะ และพระอสั สชิ ท่ปี ุาอสิ ิปตนมฤคทายวัน เมืองพาราณสี แควน
มคธ จน พระอัญญาโกณฑญั ญะ ไดบรรลุธรรมและขอบวชเปนๅ พระภิกษุรปู แรกในพระพุทธศาสนา จึง
ถอื วา วนั นีม้ พี ระรัตนตรยั ครบองคสแ ามบรบิ ูรณแคร้งั แรกในโลก คือ มีท้ังพระพทุ ธ พระธรรม และพระสงฆแ
11
3.3 วนั มาฆบชู า
วนั มาฆบูชา ซง่ึ ถือเปนๅ วันสําคัญทางพระพุทธศาสนาวันหนงึ่ ตามประวัตกิ ลา ววา เปๅน
วนั ท่ีพระพทุ ธเจาทรงประชมุ ครัง้ ใหญ ครงั้ แรกในพทุ ธศาสนา ณ วัดเวฬวุ ันมหาวหิ าร เรยี กวา
มหาสาวกสันนบิ าต ในการประชมุ ครง้ั นี้ มีองคแประกอบ 4 ประการ เรยี กวา จาตุรงคสนั นบิ าต มี
ความหมายดังน้ี เปนๅ วนั ข้นึ 15 ค่ํา เดือน 3 มพี ระสาวกเขาประชมุ โดยมิไดนัดหมาย จาํ นวน 1,250 รปู
มพี ระสาวกเขา รวมประชุมลวนแตเปๅนพระอรหนั ตแ และพระอรหนั ตสแ าวกทเ่ี ขารว มประชุมทุกรูปเปนๅ ผู
ไดร ับอุปสมบทจากพระพุทธองคโแ ดยตรง ดงั นั้น พระองคทแ รงไดแ สดงโอวาทปาตโิ มกขแ ประกาศตั้ง
หลักการของพระพทุ ธศาสนา เพ่อื ใหพ ระสาวก ถือเปๅนหลักปฏิบตั ิในการสงั่ สอนประชาชนตั้งแตบดั นน้ั
เปนๅ ตนมา
3.4 วนั เขา พรรษา
วนั เขา พรรษา ซ่ึงเปนๅ วันที่พระสงฆแเถรวาทจะอธิษฐานวา จะพักประจําอยู ณ ที่ใดที่
หน่งึ ตลอดระยะเวลาฤดูฝนที่มกี ําหนดเปๅนระยะเวลา 3 เดือน ตามท่ีพระธรรมวนิ ัยบญั ญัตไิ ว โดยไมไ ป
คางแรมที่อน่ื หรือท่เี รียกติดปากกันโดยทว่ั ไปวา จาํ พรรษา โดยเหตทุ ีพ่ ระภิกษใุ นสมัยพุทธกาล มีหนาที่
จะตอ งจาริกโปรดสัตวแ และเผยแผพ ระธรรมคําส่งั สอนแกป ระชาชนไปในท่ตี าง ๆ ไมจ าํ เปๅนตองมีทอี่ ยู
ประจาํ แมใ นฤดูฝน ชาวบา นจึงตาํ หนิวา ไปเหยียบขาวกลาและพืชอ่นื ๆ จนเสยี หาย พระพุทธเจาจงึ
ทรงวางระเบียบการจาํ พรรษาใหพระภกิ ษุอยูประจําท่ตี ลอด 3 เดอื น ในฤดูฝน
3.5 วนั ออกพรรษา
วันออกพรรษา คือ วันท่ีสิน้ สดุ ระยะการจําพรรษาเปนๅ เวลา 3 เดอื น (นับตง้ั แตวนั
เขา พรรษา) เรียกอีกอยา งหนึ่งวา "วันมหาปวารณา" คําวา "ปวารณา" แปลวา "อนุญาต" หรือ "ยอมให"
ในวันออกพรรษาน้พี ระสงฆแจะประกอบพิธีทําสังฆกรรม เรยี กวา มหาปวารณา เปๅนการเปิดโอกาสให
ภิกษุวา กลา วตกั เตือนกันได เพราะในระหวางเขา พรรษา พระสงฆบแ างรปู อาจมีขอบกพรองทต่ี องแกไข
การใหผ ูอ ่ืนวากลาวตักเตอื นได ทาํ ใหไดร ูขอ บกพรองของตน และยงั เปดิ โอกาสใหซ ักถามขอสงสัยซ่ึงกัน
และกันดวย
36 บทสวดในพธิ กี รรม
การสวดมนตแ คือการกลา วคาํ ศักดส์ิ ิทธิ์ อนั มฤี ทธ์ิมีอาํ นาจเหนือชีวติ จิตใจ ไดแก
การสรร เสริญ พระพุทธคณุ พระธรรมคุณ พระสงั ฆคณุ และมนตแของพระพทุ ธเจา ซ่ึงเรียกวา “พระ
พทุ ธมนตแ” แตพระพุทธมนตแเปนๅ คําศกั ด์ิสิทธอ์ิ ยางยิ่ง ผนู ับถือพระพุทธศาสนายอมนบั ถือพระพุทธมนตแ
เสมอดวยชีวติ จติ ใจ ถอื วา เปๅนเครอื่ งปูองกนั ภยั อนั ตราย และประสทิ ธิ์ประสาทความเจรญิ ใหจ ดั เปๅน
กุศลพธิ ีมาแตค รง้ั พุทธกาล การสวดมนตใแ ชส วดกนั เปนๅ ภาษามคธเปนๅ พื้น เพราะภาษามคธเปนๅ ภาษา
หลกั เดมิ ของพระพทุ ธศาสนา และนบั ถือกันวาเปนๅ ของศกั ด์ิสิทธ์ิ ขอสําคัญควรรูค วามท่สี วดนั้นดว ย การ
สวดมนตทแ ี่เราเหน็ กันอยคู ือการสวดเปนๅ กจิ วัตรสําหรับตนอยา งหนงึ่ ฟใงพระสวดมนตแในพิธีตา งๆ อยา ง
หนึง่ ในการสวดกม็ หี ลายแบบ หลายวิธีสุดแตจ ะนยิ มสวดกนั สวนที่นิยมเปนๅ อยา งเดียวกันและเวน ไมได
กค็ ือ บทนมสั การพระ ไดแก “นะโม” บทนี้ตอ งใชข ึ้นตน เสมอไปไมวาในพิธใี ด ๆ และดูเหมอื นจะขึ้นใจ
12
กันในบทน้ีกอ น เพราะเปๅนบทไหวพระบรมครู ที่ตอ งการวากอน เรียกวา ตั้ง นะโม ทัง้ น้ี เพ่ือเปๅนการ
แสดงความเคารพตอทานผูเปๅนพระบรมครูของโลก ผเู รมิ่ สรา งหลกั ธรรมของพระพุทธศาสนาขน้ึ จะได
เกดิ ความศกั ดิส์ ิทธิ์
5. การสบิ สานและอนรุ กั ษสแ บื สาน
5.1. การบอกกลาวเลาขานเกี่ยวกับการสืบสานและอนุรักษพแ ุทธวถิ ีหลวงพอ อี๋วดั สตั หีบ เปๅนการ
เลาเรื่องราวเก่ียวกับหลวงพออี๋วดั สตั หีบ ซง่ึ เปๅนความรตู า งๆ ที่อยูกบั ตวั บุคคล ที่มีความรู หรือ
ประสบการณแในเรือ่ งเก่ยี วกบั หลวงพอ อว๋ี ัดสตั หบี
กกก5.2. การเปนๅ มคั คเุ ทศกแอาสา
มัคคุเทศกแ หมายถึง ผูท่ีใหความชวยเหลือ ทําหนาท่ีอํานวยความสะดวก ใหขอมูล
ความเขาใจทางดานวัฒนธรรม ประวัติศาสตรแ และเหตุการณแรวมสมัยตาง ๆ แกบุคคลที่อยูในกลุม
นักทองเท่ียว ในกรณีทัศนศึกษาที่สถานท่ีทางศาสนาหรือประวัติศาสตรแ พิพิธภัณฑแ และสถานท่ี
ทองเที่ยวท่ีไดรับความสนใจอื่น ๆ มัคคุเทศกแสวนใหญจะไดรับการรับรองจากองคแกรท่ีเกี่ยวของกอน
ปฏบิ ตั หิ นาทม่ี คั คเุ ทศกแ
คุณลักษณะที่ดีของมัคคุเทศกแ จะตอ งมีคุณสมบัติพิเศษหลาย ๆ อยา ง สามารถปรับตัว
ใหเหมาะสมกับแตละสถานการณแ แกไขปใญหาเฉพาะหนาไดอยางเหมาะสม จําเปๅนตองมีคุณสมบัติ 5
ประการ ดงั นี้ (1) มนษุ ยสัมพนั ธดแ ี (2) บคุ ลกิ ภาพ (3) มีความรดู ี (4) รักงานรกั หนาท่ี และ (5) มีศลิ ปะใน การ
พูด
กกกก5.3. การประชาสัมพันธแดวยสอื่ ทห่ี ลากหลาย
ความหมายของสื่อสังคมออนไลนแ หมายถึง สื่อดจิ ิทลั ทเ่ี ปนๅ เครอื่ งมอื ในการปฏบิ ัติการทาง
สังคม (Social Tool) เพื่อใชสื่อสารระหวา งกนั ในเครือขายทางสงั คม (Social Network) ผา นทาง
เวบ็ ไซตแและโปรแกรมประยุกตบแ นสือ่ ใดๆ ที่มีการเชื่อมตอกับอนิ เทอรแเนต็ โดยเนนใหผใู ชท้งั ท่ีเปๅนผูส ง
สารและผูรบั สารมีสวนรว ม (Collaborative) อยางสรางสรรคแ ในการผลิตเนื้อหาข้ึนเอง (User-
GenerateContent: UGC) ในรปู ของขอ มลู ภาพ และเสียง รวมถงึ การประชาสัมพันธดแ วยส่ือแผน พบั
แผน พบั หมายถึง ส่อื โฆษณาท่ีเปๅนสงิ่ พิมพแท่ีผูผลิตสง ตรงถึงผบู รโิ ภค มีท้ังวิธีการสงทาง
ไปรษณียแ และแจกตามสถานที่ตาง ๆ ลักษณะเดนของแผนพับ คือ มีขนาดเล็ก หยิบงาย ใหขอมูล
รายละเอียดไดมากพอสมควร ผูอา นสามารถเลอื กอา นเวลาใดก็ได ผูออกแบบมเี ทคนิคการออกแบบตาม
อสิ ระ หลากหลาย คา ใชจายในการผลติ ต่าํ กวา สิ่งพิมพแชนดิ อ่ืน นอกจากน้ียังเปๅนส่ือท่ีเขาถึงเปูาหมายได
อยางแทจ รงิ
การทําแผนพบั ทีด่ ี ตอ งประกอบไปดว ย (1) หลักการท่วั ไป การออกแบบแผน พับ มี 2
เร่ืองท่ีสําคัญ คือ หลักการท่ี 1 ส่ิงท่ีตองกําหนดและวางแผนกอนการออกแบบแผนพับ หลักการท่ี 2
องคแประกอบ และการจัดวางองคแประกอบในการออกแบบแผนพับ (2) สิ่งท่ีตองกําหนด และวางแผน
กอนการออกแบบแผนพบั มี 4 ขอ ดงั น้ี การกาํ หนดขนาดและรูปแบบของแผนพับ การกําหนดลักษณะ
การสง การกําหนดกระดาษ และการกําหนดลําดับของการอานตามลักษณะของแผนพับ และ (3)
13
องคแประกอบ และการจัดวางองคแประกอบในการออกแบบแผนพับที่ตองกําหนดและวางแผนเฉพาะใน
สวนที่เกี่ยวของกับการออกแบบ มี 4 องคแประกอบ ดังนี้ พาดหัว ภาพประกอบขอความ ภาพสถานที่
หลัก และตราสัญลักษณแ เปๅนตน
กกก4. การฝกึ ปฎบิ ตั ิ ศีล สมาธิ ปใญญา
พระธรรมเปนๅ เรื่องละเอียดลึกซ้ึง โดยเฉพาะหนทางการดับกิเลส ดังน้ัน ในเรอ่ื งของศลี
สมาธิ และปใญญา คือ
ศลี มหี ลายอยา ง หลายระดบั ทง้ั ศลี ท่ีเรามกั เขา ใจกนั ทั่วไป คือ การงดเวน จากการ
ทาํ บาป ทางกาย วาจา เปนๅ ตน แตมศี ลี ที่ละเอยี ดย่ิงไปกวา นัน้ ท่เี ปๅนศีล ที่เรียกวา อธิศลี อนั เปๅนศีลที่
เกิดพรอมกบั สมาธิและปใญญา
สมาธิ โดยท่วั ไป กเ็ ขาใจกันวา คือ การน่งั สมาธใิ หสงบ แตใ นทางพระพุทธศาสนาจะ
ใชคําวา อธจิ ติ สกิ ขา หรือ บางครัง้ ใชคําวา สมั มาสมาธิ ที่มุงหมายถงึ การเจริญสมถภาวนา และ สมาธทิ ่ี
เกดิ พรอมกับปใญญาในปใญญาขั้นวปิ ใสสนา
ปใญญา ปญใ ญาในพระพุทธศาสนา ก็มีหลายระดับ แตค อื ความเห็นถกู เชน เชื่อกรรม
และผลของกรรม ปญใ ญาขน้ั การฟใงการศึกษา ปใญญาขนั้ สมถภาวนา และปใญญาขนั้ วิปใสสนาภาวนา
ผลการเรยี นรทู คี่ าดหวงั
กกกกกกก1. ผเู รียนมคี วามรเู กีย่ วกบั วิถพี ุทธ ประวตั ิหลวงพออี๋ คุณคา ความภาคภูมิใจศาสนพิธี และการ
สบื สาน และอนรุ กั ษแหลวงพออ๋ีวดั สตั หบี
กกกกกกก2. ผูเรียนสามารถปฏิบัติตนในพิธีกรรมท่ีเกี่ยวกับพระปฐมเจดียแอยางเหมาะสม และสามารถ
บอกกลาวเลาขานหรือเปๅนมัคคุเทศกแอาสาแนะนําประวัติความเปๅนมา ความศรัทธาท่ีมีตอพออ๋ีวัดสัต
หบี ได
กกกกกกก3. ผเู รียนเหน็ คณุ คา ความสาํ คญั และภาคภมู ิใจทไี่ ดเ รยี นรู เร่อื งราวเก่ยี วกับหลวงพออ๋ี
ตลอดจนเหน็ คุณคาในการมสี วนรวมสบื สานและอนุรักษแคุณงามความดขี องหลวงพออ๋ี
ขอบขายเน้อื หา
กกกกกกกบทที่ 1 วิถพี ุทธ
กกกกกกกบทที่ 2 ประวัติหลวงพอ อ๋ีวดั สตั หีบ
กกกกกกกบทที่ 3 คุณคา ความศรทั ธาที่มตี อพออ๋ีวัดสัตหีบ
กกกกกกกบทที่ 4 ศาสนพธิ ี กกกกกกก
กกกกกกกบทท่ี 5 การสบื สานและอนรุ ักษแ กกกกกกก
14
สอื่ และแหลง เรยี นรู
กกกกกกก1. สื่อเอกสาร ไดแ ก
1.1 ใบความรู
1.2 ใบงาน
1.3 หนงั สือเรยี นสาระการพัฒนาสังคมรายวิชา สค3300174 พุทธวถิ หี ลวงพออี๋วัดสัตหบี
1.4 หนังสอื ทีเ่ ก่ยี วของกบั วิถีพุทธ ไดแ ก
1.4.1 ช่ือหนงั สอื สารานกุ รมไทย จนี -ฉทั ทันตแ ฉบบั ราชบณั ฑิตยสถาน เลม 9 ผู
แตงราชบณั ฑติ ยสถาน ปที ่ีพิมพแ 2512-2513 โรงพิมพแ รงุ เรอื งธรรม
1.4.2 ชอ่ื หนงั สือ ภูมิประวตั ิพระพุทธศาสนา ผแู ตง เสถียร โฑธินันทะ ปีที่พิมพแ
2515 โรงพิมพบแ รรณาคาร
1.4.3 ชื่อหนังสอื ประวตั ิศาสตรแศาสนา ผูแตง สชุ พี ปใญญานภุ าพ ปีทพ่ี ิมพแ 2516
โรงพมิ พแ หา งหุน สวนจํากัด รวมสาสนแ
1.4.4 ชือ่ หนังสือ พระไตรปิฎกสําหรับประชาชน ผแู ตง สชุ พี ปใญญานุภาพ ปีที่
พิมพแ 2539 โรงพิมพแ กรุงเทพฯ : มกฏุ ราชวิทยาลัย.
1.4.5 ชือ่ หนงั สือ พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกยี รติ
พระบาทสมเด็จพระเจาอยูหัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5
ธันวาคม 2554. ผูแตง ราชบณั ฑิตยสถาน ปที ี่พมิ พแ 2556 โรงพมิ พแ กรุงเทพฯ: ราชบณั ฑติ ยสถาน
1.4.6 ชื่อหนงั สือ 4 ศาสนาสาํ คญั ของโลกปใจจุบัน หนา ที่ 51-52 นิกายในศาสนา
พทุ ธ ผูแตง มนตแ ทองชัช
กกกกกกก2. ส่ืออเิ ลก็ ทรอนิกสแ
2.1 CD
2.2 Website ไดแก
2.2.1 Website เรอ่ื ง มูลเหตุการณเแ กิดศาสนา ผเู ขียน ณัฐพงษแ สงั ขกแ ลิ่นหอม
(2559) สืบคน จาก https://sites.google.com/site/nathphngssangkhklinhxmiom/prawati
2.2.2 Website เร่ือง กาํ เนดิ พุทธศาสนา สบื คนเม่ือวนั ที่ 20 ตลุ าคม 2560 จาก
https://www.youtube.com/watch?v=X3EMTCaZNDU
2.2.3 Website เรอ่ื ง การนับถือศาสนาพุทธ เว็บ GotoKnow โดย อาจารยแ ญาณ
ภัทร ยอดแกว ในพุทธชยันตี 2,600 ปี สืบคนจาก https://www.gotoknow.org/posts/485798
กกกกกกก3. สอ่ื บคุ คลและภูมิปญใ ญา
3.1 พระครทู ัศนยี แคณุ ากร เจาคณะอําเภอสตั หีบ เจาอาวาสวัดสัตหีบ ทีอ่ ยู 333 หมทู ี่ 1
ตาํ บลสัตหีบ อาํ เภอสตั หีบ จังหวัดชลบรุ ี
กกกกกกก4. สือ่ แหลง เรยี นรูในชุมชน
15
4.1 วดั สตั หบี ท่ีอยู เลขท่ี 333 หมทู ี่ 1 ถนนชายทะเล ตําบลสตั หบี อาํ เภอสตั หบี จังหวัด
ชลบรุ ี หมายเลขโทรศพั ทแ 038-437125, 038-431400
4.2 หอ งสมดุ ประชาชน “เฉลิมราชกมุ ารี” อําเภอสตั หบี (หอ งสมุด กศน.อําเภอสัตหบี )
ทอ่ี ยู เลขท่ี 471 หมทู ี่ 1 ตําบลสัตหีบ อาํ เภอสตั หบี จังหวดั ชลบรุ ี หมายเลขโทรศัพทแ 038-437807
16
บทท่ี1
วถิ พี ทุ ธ
สาระสาํ คญั
กกกกกกก1. การกําเนิดศาสนา ศาสนามีกําเนิดจากสาเหตุหลายประการตามความเชื่อของ
ประชาชนแตละกลุม และสภาพสิ่งแวดลอมที่โนมนาวใหเกิดความเชื่อเชนนั้น ซึ่งสามารถแบงสาเหตุออก
ได 6 ประการ คือ (1) เกิดจากความไมรู (2) เกิดจากความกลัว (3) เกิดจากความจงรักภักดี (4) เกิดจาก
ความอยากรเู หตผุ ล หรอื ปใญญา (5) เกิดจากอิทธพิ ลของคนสาํ คญั และ (6) เกดิ จากลัทธกิ ารเมือง
กกกกกกก2. นิกายสาํ คัญของพุทธศาสนา มี 2 นกิ าย คือ (1) นิกายเถรวาท (หนิ ยาน) เปนๅ นิกายท่ี
ยึดถือพระธรรมวินัยเดิมของพระพุทธเจาอยางเครงครัด โดยยึดหลักที่วา พระธรรมวินัยของ
พระพุทธเจา เปๅนกาลิโก ซง่ึ หมายถงึ ทนั สมัยตลอดกาล ทาํ ใหผปู ฏบิ ัติบรรลุจุดหมายปลายทางไดยาก(2)
นิกายอาจริยวาท (มหายาน) เปๅนนิกายที่ยึดหลักท่ีวา ศาสนาจําเปๅนตองเสริมการพัฒนาใหทันสมัย
เหมาะสมกบั กาลเวลา และสภาวะของสังคมอยูเ สมอ ไมก าํ หนดเรอ่ื งกาลเวลา สามารถพัฒนาไดเรื่อยไป
ทําใหนิกายนี้แตกแยกเปนๅ นกิ ายยอ ยจาํ นวนมากมาย จุดเดนของนกิ ายนอ้ี ยูท่ีแนวคิดเรื่องการบําเพ็ญตน
เปนๅ พระโพธ์ิสตั วแ สรางบารมเี พ่อื ชวยเหลือ สรรพชีวติ ในโลกไปสคู วามพนทกุ ขแ
กกกกกกก3. การนับถือศาสนาพุทธ มี 2 แนว ไดแก (1) พระพุทธศาสนาแนวจารีต หมายถึง
พระพุทธศาสนานัยท่ีสะทอนความเปๅนจารีตด้ังเดิม คือ พระไตรปิฎก เปๅนแกนสาระสําคัญ เนนการ
ปฏิบัติตามวิถีแหงมรรค เพื่อความพนทุกขแโดยส้ินเชิง และ (2) พระพุทธศาสนาแนวประชานิยม
หมายถึง ศาสนานัยที่สะทอนวัฒนธรรม หรือวิถีชีวิตด้ังเดิมของคนไทย ที่ถูกเสริมแตงหรือกลมกลืนกับ
พระพุทธศาสนา มีพุทธธรรมบอเกิดประเพณี และถูกสรางสรรคแใหมีความงดงามอยางเปๅนเอกลักษณแ
เฉพาะทองถ่ินผสมผสานกับความเชื่อดั้งเดิมทั้งพราหมณแ รวมท้ังลัทธินับถือผีสาง เทวดา และสิ่ง
ศกั ดิส์ ทิ ธต์ิ าง ๆ วถิ กี ารปฏบิ ัตทิ ่ีเห็นไดเดนชัด คอื การทาํ บุญตามประเพณใี นเทศกาลตาง ๆ
กกกกกกก
ตวั ชวี้ ดั
กกกกกก1. บอกการกาํ เนดิ ศาสนา
2. บอกนกิ ายในศาสนาพุทธได
3. อธิบายจดุ หมายการนบั ถอื ศาสนาพุทธ และความสาํ คัญของวถิ ีพทุ ธ
ขอบขายเนอ้ื หา
กกกกกกก1. การกําเนิดศาสนา
กกกกกกก2. นิกายในศาสนาพทุ ธ
กกกกกกก3. การนบั ถอื ศาสนาพุทธ
กกกก
17
เรอ่ื งท่ี 1 การกาํ เนดิ ศาสนา
1.1 ความหมายของศาสนา
ความหมายของศาสนาตามพจนานกุ รมฉบบั ราชบัณฑติ ยสถาน พ.ศ. 2554 และ
ตามความเห็นของนักวิชาการดานการศาสนาทส่ี าํ คญั มีดงั ตอไปน้ี
ศาสนา หมายถงึ ลัทธคิ วามเช่ือถือของมนุษยแอันมหี ลัก คือ แสดงกาํ เนิด และความ
ส้ินสุดของโลก เปๅนตน อันเปๅนไปในฝุายปรมัตถแประการหนึ่ง แสดงหลักธรรมเก่ียวกับบุญ บาป อัน
เปๅนไปในฝุายศีลธรรมประการหน่ึง พรอมทั้งลัทธิพิธีที่กระทําตามความเห็นหรือตามคําสั่งสอนในความ
เช่ือถือนัน้ ๆ
ศาสนา หมายถงึ คาํ ส่งั สอน ทา นผูใดเปๅนตนเดิม เปๅนผูบัญญัติส่ังสอนก็เรียกวา
ศาสนาของทานผูน้ัน หรือทานผูบัญญัติส่ังสอนนั่นไดนามพิเศษอยางไร ก็เรียกชื่อน้ันอยางน้ัน
เพราะฉะนนั้ ศาสนาจงึ มีมาก คาํ สอนก็ตางกัน
ศาสนา หมายถึง ท่ีรวมแหงความเคารพนับถืออันสูงสงของมนุษยแเปๅนที่พ่ึงทาง
จิตใจซง่ึ มนษุ ยแสว นมากยอ มเลือกยึดเหน่ียวตามความพอใจ และความเหมาะสมแกเหตุแวดลอมของตน
มีคําสั่งสอน อันวาดวยศีลธรรม และอุดมคติสูงสุดในชีวิตของบุคคล รวมทั้งแนวความเชื่อถือและแนว
การปฏบิ ตั ติ า ง ๆ กนั ตามคติของแตล ะศาสนา
กลาวโดยสรปุ แลว ศาสนา หมายถึง ความเชื่อของมนุษยทแ ี่เกย่ี วกับการกําเนดิ และ
การส้ินสุดของโลก ความเชื่อเก่ียวกับการหลุดพนอันเปๅนปรมัตถแ และความเช่ือเกี่ยวกับบุญ บาป อัน
เปนๅ เครอ่ื งยดึ เหน่ียวจติ ใจของมนุษยแชว ยใหม นษุ ยไแ ดทาํ ความดีตามความเชอื่ ของตน ศาสนาจะมีช่ือเรียก
ตามนามศาสดาผใู หก าํ เนิดหรือนามพิเศษท่ีกาํ หนดขน้ึ
1.2 สาเหตกุ ารกาํ เนดิ ศาสนา
นักวชิ าการกลา วถงึ สาเหตขุ องการกาํ เนิดศาสนาไวห ลายประการ สามารถจัดเปนๅ
2 ความเหน็ ที่สาํ คัญ ดงั ตอไปน้ี
ความเหน็ ท่ี 1 มคี วามเหน็ วา ศาสนามีกาํ เนดิ จาก 6 สาเหตุ ไดแก
สาเหตทุ ี่ 1 เกิดจากความไมร ู หรืออวิชชา
สาเหตทุ ่ี 2 เกดิ จากความกลวั
สาเหตุที่ 3 เกดิ จากความจงรกั ภกั ดี
สาเหตทุ ่ี 4 เกิดจากความอยากรเู หตุผล หรอื การใชปใญญา
สาเหตทุ ่ี 5 เกิดจากอิทธิพลของคนสาํ คญั
สาเหตทุ ่ี 6 เกดิ จากลทั ธิการเมอื ง
โดยมรี ายละเอยี ดดังตอ ไปน้ี
สาเหตทุ ี่ 1 เกดิ จากความไมร ู หรืออวชิ ชา
ความไมร ูเ หตผุ ลท่ีถกู ตอ งตามหลกั วชิ าการ เม่ือเหน็ สิ่งท่ีเกิดข้ึนตามปรากฏการณแ
18
ธรรมชาตกิ ค็ ิดวาเปๅนอํานาจของเทพเจา บนั ดาลใหเปนๅ ไป ซงึ่ ความไมรูใ นเหตผุ ลท้ังหลายเหลานั้นสรุปได
ดังนี้
ความไมร เู หตผุ ลทางภมู ศิ าสตรแ คนในประเทศอินเดียไมเคยปีนไปบนยอดเขา
หิมาลัยอันปกคลุมดวยหิมะอยางหนาทึบในฤดูหนาว เมื่อถึงฤดูรอนหิมะละลาย น้ําไหลลงมาเปๅนแมน้ํา
คงคา ชาวอินเดียไมรูวาตนน้ําของแมน้ําคงคาเกิดจากเหตุน้ี เขาใจวาเปๅนน้ําท่ีไหลมาจากสวรรคแผาน
เศียรพระศิวะ ซ่ึงเปๅนเทพเจาศักด์ิสิทธิ์ของศาสนาพราหมณแ และเขาใจวาแมนํ้าคงคาน้ันศักด์ิสิทธ์ิ
สามารถลา งบาปได คนจึงนยิ มไปอาบน้าํ ในแมนํา้ คงคาเพอื่ ลา งบาป ตามความเช่ือของศาสนาพราหมณแ
ความไมร เู หตผุ ลทางดาราศาสตรแ เมอ่ื เกิดจันทรุปราคาและสรุ ิยุปราคาขนึ้ เพราะ
การโคจร ของโลกรอบดวงอาทิตยแ ประชาชนที่ไมรูเหตุผลก็เรียกวาเกิดราหูอมจันทรแ จึงยิงปืนบาง จุด
ประทัดบา ง หรือตเี กราะเคาะไม เพื่อใหราหูตกใจแลว จะไดห นไี ป
ความไมร เู หตผุ ลทางชวี วทิ ยา คนบางคนเดนิ ผา นตนไมใหญ เขาจะยกมอื ไหวโดย
เชือ่ วา ตนไมนน้ั เปๅนที่สิงสถิตของเทพเจาผูท่ีเดินทางผานภูเขาใหญ หรือภูเขาที่ประกอบดวยหนาผารูป
แปลก ๆ ชาวบา นใหช่อื ภูเขานัน้ ตามทีต่ นนกึ วาเหมือนอะไร แลวก็แสดงความเคารพภูเขาน้ัน โดยถือวา
มเี ทพเจาสิงสถติ อยู
ความไมร เู หตผุ ลทางวิทยาศาสตรแ เม่อื เหน็ รงุ กินน้ํา ก็เขาใจวา เกิดจากอาํ นาจสิ่ง
ศักดิส์ ิทธ์บิ นั ดาลใหเกิดข้ึน จึงทํานายไปตามความเขาใจของตนวา รุงกินน้ําทางทิศน้ีฝนจะตกชุก รุงกิน
นํ้า ทางทศิ นน้ั ฝนจะแลง
จากความไมรูเหตุผลดังกลา วมาแลว ทาํ ใหค นยึดถือสิ่งศักดสิ์ ิทธ์ิเปนๅ ท่ีพ่ึงท่ีระลึก ซ่ึง
เปนๅ เหตใุ หเ กิดศาสนาประเภทเทวนยิ ม หรือศาสนาที่นบั ถือเทพเจา ขน้ึ
สาเหตทุ ่ี 2 เกดิ จากความกลวั
เนอื่ งจากความไมรูเหตุผล เมื่อบคุ คลไดเห็นปรากฏการณแธรรมชาตติ าง ๆ ลมพายุ
ฟูาผา ฟูารอง แผนดินไหว มีดาวหางปรากฏข้ึนก็เกิดความกลัว จึงขวนขวายหาท่ีพ่ึ งโดยคิดวา
ปรากฏการณเแ หลานั้นมเี ทพเจาบนั ดาลใหเกิดข้นึ จงึ ไดอ อ นวอนบนบานศาลกลาวขอใหเทพเจาเหลาน้ัน
โปรดระงบั สิ่งเหลาน้นั เสีย
สาเหตทุ ี่ 3 เกดิ จากความจงรกั ภกั ดี
ความภักดี คือ ความเช่ือในสิ่งนั้นวามอี ํานาจเหนือคน หรือเชื่อในบุคคลวา มคี วามดี
ที่เช่ือถือไดเกิดความเลื่อมใสในสิ่งนั้น หรือบุคคลนั้นวามีศักด์ิศรีหรือมีจริยาวัตรที่ควรแกการ ยกยอง
เมื่อเกิดความเชื่อความเลื่อมใสแลว ความเคารพ ความรักและความนับถือจะเกิดขึ้นตามมา กิจกรรม
ประกอบในส่ิง ที่ตนมีความเช่ือความเลื่อมใสน้ัน ไดแก การแสดงความเคารพทางกายมีการกราบไหว
บูชา เคารพทางวาจาไดแก การกลาวคําสรรเสริญ ยกยอง เคารพทางใจไดแก การเลียนแบบจริยาวัตร
หรือปฏิบตั ติ าม คาํ สอนของผนู ัน้ ซง่ึ กเ็ ปนๅ จดุ เริม่ ตน ทที่ ําใหเกดิ ศาสนาข้นึ
19
สาเหตทุ ี่ 4 เกดิ จากความอยากรเู หตผุ ล หรือการใชป ญใ ญา
ความอยากรูเหตผุ ลนนั้ เปๅนความรทู ี่ประกอบดวยปญใ ญา ซ่ึงจะตองคิดคน ถงึ เหตุผล
ที่แทจริงวาส่ิงน้ันเกิดข้ึนมาจากอะไร ดังเชนเจาชายสิทธัตถะไดทอดพระเนตรเห็นคนแก คนเจ็บ และ
คนตาย ทรงเห็นวาส่ิงเหลาน้ีลวนแตเปๅนทุกขแ จึงทรงพยายามท่ีจะแกทุกขแทั้งสามอยาง โดยทรงดําริวา
ในโลกมีส่ิงท่ีเปๅนคู ๆ ตรงขามกันเสมอ เชน มีมืดแลวก็มีสวาง มีรอนแลวก็มีเย็น ฉะน้ันเม่ือมีแกก็ตองมี
ไมแกได มเี จ็บกต็ อ งมีไมเ จบ็ ได มีตายก็ตองมี ไมตายได ความอยากรูเหตุผลเปๅนเหตุใหเกิดศาสนาท่ีเปๅน
อเทวนิยม หรือศาสนาทไี่ มนบั ถือเทพเจา
สาเหตทุ ่ี 5 เกดิ จากอทิ ธิพลของคนสาํ คญั
การเคารพตอวญิ ญาณของบรรพบรุ ุษ เปนๅ สง่ิ ทไี่ ดก ระทํากันมาชานาน ถา บุคคลนนั้
เปๅนที่สําคัญตอชุมชน ก็สามารถเปๅนจุดศูนยแรวมนํ้าใจของคนสวนมากไวได อีกประการหน่ึงการเคารพ
บุคคลสําคัญทางวรรณคดี เชน พระราม และพระกฤษณะในเรื่องมหาภารตะ ซึ่งเปๅนวรรณคดีท่ีย่ิงใหญ
ของอินเดีย พราหมณแตองการใหพระราม และพระกฤษณะเขามาเปๅนเทพเจาในศาสนาฮินดู เพ่ือ
ตองการใหประชาชนนับถือศาสนาฮินดูมากยิ่งขึ้น จึงไดประกาศแกประชาชนวา พระราม และ
พระกฤษณะกไ็ มใชใ ครทีไ่ หน คอื พระวษิ ณุไดอ วตารลงมานั่นเอง ประชาชนไดทราบเชนนั้นก็ไมวาอะไร
เพราะเขานับถือของเขาอยูแลวก็ยิ่งเปๅนความดีย่ิง ๆ ขึ้น การเคารพนับถือวิญญาณของบุคคลสําคัญก็
เปนๅ ทางหนึง่ ท่ีทําใหเ กดิ ศาสนาขนึ้
สาเหตทุ ี่ 6 เกดิ จากลทั ธิการเมอื ง
ความเชอ่ื ถอื ทางลทั ธิการเมือง ทําใหคนมจี ติ ใจเบีย่ งเบนออกไปจากศาสนาประจํา
ชาติของตนได เชน ลัทธิคอมมิวนิสตแ ไดกลาวประณามศาสนาเปๅนยาเสพติด เอาเปรียบสังคม เปๅน
กาฝากสังคม สูบเลือดเอาประโยชนแจากสังคม ผูท่ีเช่ือถือศาสนาเปๅนพวกงมงาย ทําใหเร่ิมตนเผยแพร
ลัทธินี้ คือ ประเทศรัสเซีย และจีนบนผืนแผนดินใหญ ซึ่งเปๅนประเทศท่ีถือลัทธิคอมมิวนิสตแเปๅนศาสนา
ประจาํ ชาติ
ความเหน็ ที่ 2 มคี วามเหน็ วา ศาสนามกี าํ เนดิ จาก 6 ประการ ไดแ ก
ประการท่ี 1 อวชิ ชา (Lack of Knowledge) ความไมร ู
ความไมรู ไมเขาใจในเหตุผลทางดานภูมิศาสตรแ ดาราศาสตรแ ชีววิทยา รวมถึง
ปรากฏการณแธรรมชาติอ่ืน ๆ รอบตัวของคนสมัยดึกดําบรรพแ เม่ือไมรูสาเหตุท่ีแทจริงจึงคิดวามีสิ่งที่มี
อํานาจเหนือมนุษยแเหนือธรรมชาติ แลวพากันบูชาบวงสรวงออนวอนใหเมตตาปรานีเพ่ือขอความ
ปลอดภยั ในชีวติ ความคดิ ลกั ษณะเชนวานี้ เปๅนสาเหตุทาํ ใหเกดิ ศาสนาขึ้น และศาสนาของคนโบราณจึง
มักจะมีมูลเหตมุ าจากอวชิ ชา หรือความไรความรเู หตผุ ล
ประการท่ี 2 ความกลวั ภยั (Fear) เพราะความไมร ู
ความไมร ูเปๅนสาเหตใุ หเกิดความกลวั เชน ไมร ู ไมเขาใจในปรากฏการณแธรรมชาติ
อาจเปๅนฝนตกหนัก นํ้าทวม ฟูาผา ความมืด ก็เกิดความกลัวในปรากฏการณแธรรมชาติ พรอมกับเขาใจ
ไปวาเกิดเหตุการณแอยางนั้น ๆ จะตองมีผูมีฤทธิ์เดชเปๅนผูดลบันดาล จึงเกิดความเชื่อเร่ืองเทพเจาหรือ
20
เทวดาตาง ๆ เชน เทพเจาแหงฝน เทพเจาแหงพายุ เปๅนตน และเทพเจาเหลาน้ันก็คงมีลักษณะ
เชนเดียวกับมนุษยแ คือ มีรัก มีโกรธ มีการใหรางวัล และการลงโทษ จึงคิดหาทางเอาอกเอาใจดวยการ
เคารพกราบไหว เพือ่ มิใหเทพเจาเหลานน้ั บันดาลภัยพบิ ตั ิแกตน แตใหบันดาลความสุขสวัสดีมาให ภัย
หรือความกลัวจึงเปๅนมูลเหตอยางหนง่ึ ทีท่ าํ ใหเ กดิ ศาสนาข้ึน
ประการท่ี 3 ความศรทั ธา (Faith)
ความศรัทธา นําไปสูความเชื่อ หรือ ความเลื่อมใสในสิ่งที่ตนเองม่ันใจวามีอาํ นาจ
เหนือมนุษยแธรรมดา มีอํานาจเหนือธรรมชาติท่ีจะสามารถดลบันดาลใหตนไดรับความคุมครองปูองกัน
จากภัยพิบัติตาง ๆ ได เมื่อเกิดความเชื่อและความเลื่อมใสเชนนี้ก็ยอมท่ีจะปฏิบัติตาม ยอมที่จะมอบ
กายถวายตนดวยความจงรักภักดีอยางสุดจิตสุดใจ ศรัทธาหรือความจงรักภักดีจึงกลายเปๅนมูลเหตุท่ีทํา
ใหเกิดศาสนา โดยเฉพาะศาสนาประเภทเทวนยิ ม หรอื ศาสนาทน่ี ับถือเทพเจา
ประการท่ี 4 ความตอ งการเหตผุ ล (Want of Sources)
เมื่อมนุษยแมีความเจริญมากข้ึน ก็มีสติปใญญาสามารถพิจารณาหาเหตุผลไดหา
ความจริงของชีวิตได ศาสนาที่เกิดจากความตองการเหตุผล เชน ศาสนาพุทธ เจาชายสิทธัตถะกอนจะ
ไดตรัสรูเปๅนพระพุทธเจานั้น พระองคแทรงมีสติปใญญาดี รูจักคนคิด เขาใจคิด เชน คิดเรื่องความแก
ความเจ็บ ความตาย ซึ่งเปๅนเรื่องธรรมดาสามัญที่มีอยูในทุกยุคทุกสมัย และทุกหนทุกแหง แตพระองคแ
ไดเขาใจคดิ ใหเ ปนๅ ประโยชนแ รูจกั หาประโยชนจแ ากเหตุการณแธรรมดา ๆ เหลาน่ีมาเปๅนตัวปลุกเราใหเกิด
ปใญญาญาณ หรือรูอยางถองแท ความตองการเหตุผล เมื่อคนพบเหตุผลแลวก็จะเกิดความศรัทธาและ
ปฏบิ ตั ิตาม เปๅนสาเหตขุ องการเกดิ ศาสนาได
ประการท่ี 5 ความตอ งการที่พง่ึ ทางใจ (Needs of Spiritual Refuge)
ท่ีพึ่งทางใจเปๅนส่งิ ที่มนษุ ยตแ องการมากเพราะสภาพแวดลอ มตา ง ๆ ของตนรสู กึ วา
จะไมเ ปนๅ ที่ปลอดภัย ไมว าจะเปนๅ ภัยจากธรรมชาติ จากอมนุษยหแ รอื จากมนษุ ยดแ วยกัน หรือจากธรรมดา
ของชวี ติ เชน ความผดิ หวงั ความกงั วลใจ ทรมานใจ ความเจบ็ ความแก ความตาย ความพลัดพรากจาก
ของรักของชอบใจ เปๅนตน สิ่งเหลาน้ีทําใหมนุษยแขาดความอบอุนทางจิตใจ จึงจําเปๅนตองมีท่ียึดเหน่ียว
เพ่ือใหชีวิตยังคงมีความหวังมีความหมาย ผูที่จะเปๅนท่ีพึ่งยึดเหนี่ยวทางใจไดก็ตองมีอํานาจเหนือมนุษยแ
ธรรมดา อันไดแก พระเจา หรือเทพเจา มนุษยแจึงพากันบูชาเทพเจาเพ่ือใหเกิดความรูสึกวาจิตใจปลอด
โปรง ปลอดภยั
ประการที่ 6 ความตอ งการความสงบสุขของสงั คม (Social Needs of
Happiness)
การอยูรวมกันของมนุษยแเปๅนกลุมเปๅนสังคมน้ัน ส่ิงท่ีพึงปรารถนาสาํ หรับสมาชิก
ของสงั คม คือ การอยูรว มกันอยางสนั ติสขุ สงบเรยี บรอย ทุกคนสามารถหาความสุข ความสําเร็จ ความ
ปลอดภัยไดตามสมควรแกอัตภาพ การที่จะบรรลุเปูาหมายเชนน้ันได สมาชิกของสังคมจะตองอยูใน
กฎเกณฑแและระเบียบแบบแผน ขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมท่ีดีงามของสังคม นอกจากส่ิง
เหลานี้จะเปๅนกลไกควบคุมระเบียบสังคมใหเรียบรอยแลว จําเปๅนตองมีศาสนาเขาไปมีบทบาทดวย จึง
21
จะไดผลสมบูรณแมากข้ึน เพราะการท่ีมนุษยแจะเช่ือหรือปฏิบัติตามกฎเกณฑแทางสังคมมากนอยเพียงใด
น้นั ศาสนามีความสาํ คัญมากในการชวยกลอมเกลาโนมนาวจิตใจ และสรางสํานึกทางศีลธรรมตอสังคม
อนั จะยังผลใหเกิดความสงบสุขรม เยน็ แกส ังคมท่ที ุกคนตองการ
1.3 ประวตั พิ ระศาสดาของศาสนาพุทธ
กกกกกกก พระพุทธเจาทรงมีพระนามเดิมวา “สทิ ธตั ถะ” ซึง่ หมายถงึ ผทู ส่ี ําเร็จความมุงหมาย
แลว หรือผูปรารถนาส่ิงใดยอมไดสิ่งน้ัน เจาชายสิทธัตถะทรงเปๅนพระราชโอรสของพระเจาสุทโธทนะ
กษตั รยิ ผแ ูครองกรงุ กบลิ พสั ดุแ แควน สกั กะ และพระนางสริ มิ หามายาพระราชธิดาของกษัตริยแราชสกุลโกลิ
ยวงศแแ หง กรุงเทวทหะ แควน โกลิยะ
กกกกกกก พุทธประวัตยิ อ ประสตู ิ
กกกกกกก ในคืนที่พระพุทธเจาเสด็จปฏิสนธิในครรภแพระนางสริ ิมหามายา พระนางทรงพระสุบนิ
นิมิตวา มีชางเผือกมีงาสามคูไดเขามาสูพระครรภแ ณ ท่ีบรรทม กอนท่ีพระนางจะมีพระประสูติกาลที่ใตตน
สาละ ณ สวนลุมพินีวัน เมื่อวันศุกรแ ข้ึนสิบหาค่ํา เดือนวิสาขะ ปีจอ 80 ปี กอนพุทธศักราชปใจจุบัน คือ
สวนลุมพินวี นั อยูในเขตประเทศเนปาล ทันทีท่ีประสูติเจาชายสิทธัตถะทรงดําเนินดวยพระบาท 7 กาว และ
มดี อกบวั ผุดข้นึ มารองรับพระบาท พรอ มเปลง พระวาจาวา “เราเปๅนเลิศท่ีสุดในโลก ประเสริฐท่ีสุดในโลก
การเกิดครั้งนี้เปๅนครั้งสุดทายของเรา” แตหลังจากเจาชาย
สิทธัตถะประสูตกิ าลไดแลว 7 วัน พระนางสิริมหามายาก็
เสด็จสวรรคาลัย เจา ชายสทิ ธัตถะ จงึ อยใู นความดูแลของ
พระนางประชาบดีโคตรมี ซ่ึงเปๅนพระกนิษฐาของพระ
นางสริ ิมหามายา มีพราหมณแ จํานวน 8 คน ไดทํานายวา
เจาชายสิทธัตถะ มีลักษณะเปๅนมหาบุรุษหากดํารงตนใน
ฆราวาสจะไดเปนๅ จกั รพรรดิ ถาออกบวชจะไดเปๅนศาสดา
เอกของโลกแตโกณฑัญญะ พราหมณแผูอายุนอยที่สุดใน
จํานวนน้นั ยนื ยันหนักแนน วาพระราชกุมารสทิ ธตั ถะ จะเสด็จออกบวช และจะไดตรัสรูเปๅนพระพุทธเจา
แนนอน
22
ชวี ติ ในวยั เดก็ ของเจา ชายสทิ ธตั ถะ
ในวัยเด็กเจาชายสทิ ธตั ถะ ทรงศกึ ษาเลาเรยี นจนจบศิลปศาสตรแ 18 แขนง อนั เปนๅ ศาสตรแ
ที่กษัตริยตแ องเลา เรยี นในสาํ นกั ครูวศิ วามติ ร และเน่อื งจากพระบดิ าไมประสงคแใหเจา ชายสทิ ธตั ถะเปนๅ
ศาสดาเอกของโลก จงึ พยายามทําใหเจา ชายสิทธัตถะพบเห็นแตค วามสขุ โดยการสรางปราสาท 3 ฤดู
ใหประทบั
การอภเิ ษกสมรสของเจา ชายสทิ ธตั ถะ
เม่อื เจาชายสิทธตั ถะ พระชนมายุ 16 พรรษา ทรงอภิเษกสมรสกบั พระนางยโสธราหรือ
พระนางพิมพา พระธิดาของพระเจากรุงเทวทหะ ซึ่งเปๅนพระญาติฝุายพระมารดา จนกระทั่งมี
พระชนมายุ 29 พรรษา พระนางพิมพาไดใหประสูติพระราชโอรส มีพระนามวา “ราหุล” ซ่ึงหมายถึง
“บวง”
23
การเสดจ็ ออกผนวชของเจา ชายสทิ ธตั ถะ
เจา ชายสทิ ธตั ถะทรงเบือ่ ความจําเจในปราสาท 3 ฤดู จึงชวนสารถีทรงรถมาประพาส
อุทยาน คร้ังนั้นไดทอดพระเนตรเห็นคนแก คนเจ็บ คนตาย และนักบวช โดยเทวทูต หรือทูตสวรรคแ ที่
แปลงกายมา พระองคแจึงทรงคิดไดวานี่เปๅนธรรมดาของโลก ชีวิตของทุกคนตองตกอยูในสภาพเชนนั้น
ไมมีใครสามารถหลีกเล่ียงการเกิด แก เจ็บ และตายได จึงทรงเห็นวาความสุขทางโลกเปๅนเพียงภาพ
มายาเทานั้น และวิถีทางที่จะพนจากความทุกขแ คือตองครองเพศสมณะ ดังนั้นพระองคแจึงใครจะเสด็จ
ออกบรรพชา ในขณะท่ีมีพระชนมแ 29 พรรษา โดยพระองคแทรงมากัณฐกะ สูแมน้ําอโนมา กอนจะ
ประทับนั่งบนกองทราย ทรงตัดพระเมาลีดวยพระขรรคแ และเปลี่ยนชุดผากาสาวพัตรแ หรือผายอมดวย
รสฝาดแหง ตน ไม แลว ใหน ายฉนั ทะนําเครอ่ื งทรงกลับไปยงั กรงุ กบลิ พสั ดุแ
การบาํ เพ็ญทกุ รกริ ยิ าของเจา ชายสทิ ธตั ถะ
พระองคแมุงไปทแี่ มน ้ําคยา แควนมคธ ไดพยายามเสาะแสวงทางพน ทุกขแดวยการศึกษา
คนควาทดลองในสํานักอาฬารดาบส กาลามโครตร และอุทกดาบส รามบุตร แตเมื่อเรียนจบท้ัง 2 สํานัก
แลวทรงเห็นวานี่ยังไมใชทางพนทุกขแ จากน้ันพระองคแไดเสด็จไปที่แมน้ําเนรัญชรา ในตําบลอุรุเวลาเสนา
นิคม และทรงบําเพ็ญทุกรกิริยาดวยการขบฟในดวยฟใน กลั้นหายใจ และอดอาหารจนรางกายซูบผอม
แตหลังจากทดลองได 6 ปี ทรงเห็นวานี่ยังไมใชทางพนทุกขแ จึงทรงเลิกบําเพ็ญทุกรกิริยา และหันมาฉัน
อาหารตามเดิม ดวยพระราชดําริตามท่ีทาวสักกเทวราชไดเสด็จลงมาดีดพิณถวาย 3 วาระ คือ ดีดพิณ
สายที่ 1 ขึงไวตึงเกินไปเมื่อดีดก็จะขาด ดีดพิณวาระที่ 2 ซึ่งขึงไวหยอน เสียงจะยืดยาด ขาดความ
ไพเราะ และวาระท่ี 3 ดีดพิณสายสุดทายทข่ี งึ ไวพอดี จงึ มีเสียงกงั วานไพเราะ ดังน้ันจึงทรงพิจารณาเห็น
วา ทางสายกลาง คือ ไมตึงเกินไป และไมหยอนเกินไป น่ันคือทางท่ีจะนําสูการพนทุกขแ หลังจาก
พระองคแเลิกบําเพ็ญทุกรกิริยา ทําใหพระปใญจวัคคียแท้ัง 5 ไดแก โกณฑัญญะ วัปปะ ภัททิยา มหานามะ
24
อัสสชิ ทีม่ าคอยรบั ใชพระองคดแ ว ยความคาดหวงั วา เมือ่ พระองคแคนพบทางพนทุกขแ จะไดสอนพวกตนให
บรรลุดวย เกิดเส่ือมศรัทธาท่ีพระองคแลมเลิกความต้ังใจ จึงเดินทางกลับไปที่ปุาอิสิปตนมฤคทายวัน
ตาํ บลสารนาถ เมอื งพาราณสี
การตรสั รเู ปนๅ พระพทุ ธเจา ของเจา ชายสทิ ธตั ถะ
เจาชายสิทธัตถะทรงตรัสรูเปๅนพระพุทธเจาในตอนเชาวันเพ็ญเดือน 6 ปีระกา กอน
พุทธศักราช 45 ปี ขณะน้ันนางสุชาดาไดนําขาวมธุปายาสไปบวงสรวงเทวดา ครั้นเห็นพระมหาบุรุษ
ประทับที่โคนตนไทรดวยอาการสงบ นางคิดวาเปๅนเทวดา จึงถวายขาวมธุปายาส เมื่อเจาชายสิทธัตถะ
ทรงเสวยขา วมธุปายาสแลว จึงเสด็จไปรมิ ฝงใๆ แมน ํ้าเนรญั ชรา ตอนเยน็ วนั น้นั เองพระองคแไดกลับมายังตน
โพธ์ทิ ่ีประทับ พบคนหาบหญาชื่อโสตถิยะนําหญามาถวายใหพระองคแปูลาด ณ ใตตนโพธ์ิ พระองคแทรง
นาํ หญาปูลาดเปๅนที่ประทับ แลวขึ้นประทับหันพระพักตรแไปทางทิศตะวันออก และไดต้ังจิตอธิษฐานวา
แมเลือดในกายของเราจะเหอื ดแหง ไปเหลอื แตห นัง เอ็น กระดูก ก็ตาม ถายังไมพบธรรมวิเศษแลวจะไม
ยอมหยุดความเพียรเปๅนอันขาด เมื่อทรงต้ังจิตอธิษฐานแลว พระองคแก็ทรงสํารวมจิตใหสงบแนวแนเร่ิม
บําเพ็ญเพียรทางจิต และในท่ีสุดทรงชนะความลังเลพระทัย ทรงบรรลุความสําเร็จ เม่ือพระองคแทรงรู
เห็นอยางนี้ จิตก็พนจากกิเลสท้ังปวง พระองคแก็ตรัสรูเปๅนพระสัมมา สัมพุทธเจา เมื่อพระชนมายุ 35
พรรษา ในวันเพ็ญ เดือน 6 ปีระกา ธรรมสูงสงที่พระพุทธเจาตรัสรูน้ัน คือ อริยสัจ ทุกขแ สมุทัย นิโรธ
และมรรค
25
การเผยแผพระพุทธศาสนาของพระพทุ ธเจา
ตอมาพระพุทธเจา ไดเทศนแพระธรรมเทศนาโปรดแกยสกลุ บุตรและเพ่ือนของยสกุลบุตร
จนไดส าํ เร็จเปๅนพระอรหันตทแ ั้งหมด รวม 60 รูป พระพทุ ธเจา ทรงมพี ระราชประสงคแจะใหมนุษยแโลกพน
ทุกขแ พนกิเลส จึงตรัสเรียกสาวกท้ัง 60 รูป มาประชุมกัน และตรัสใหพระสาวก 60 รูป จาริกแยกยาย
กันเดินทางไปประกาศศาสนา 60 แหง โดยลําพัง ในเสนทางท่ีไมซ้ํากัน เพื่อใหสามารถเผยแผ
พระพุทธศาสนาไดในหลายพื้นที่อยางครอบคลุม สวนพระองคแเองไดเสด็จไปแสดงธรรม ณ ตําบลอุรุ
เวลา เสนานิคม หลังจากสาวกไดเดินทางไปเผยแผพระพุทธศาสนาในพ้ืนที่ตาง ๆ ทําใหมีผูเล่ือมใส
พระพุทธศาสนาเปๅนจํานวนมาก พระองคแจึงทรงอนุญาตใหสาวกสามารถดําเนินการบวชได โดยใช
วิธกี าร “ติสรณคมนูปสัมปทา” คือ การปฏญิ าณตนเปนๅ ผูถงึ พระรตั นตรัย พระพทุ ธศาสนาจึงหย่ังรากฝใง
ลึกและแพรห ลายในดินแดนแหงนนั้ เปนๅ ตน มา
พระพทุ ธเจา เสดจ็ ดบั ขนั ธปแ รนิ พิ พาน
พระพทุ ธเจา ไดเสดจ็ โปรดสัตวแแ ละแสดงพระธรรมเทศนา ตลอดระยะเวลา 45 พรรษา
26
ทรงสดับวา อีก 3 เดือนขางหนาจะปรินิพพาน จึงไดทรงปลงอายุสังขาร ขณะนั้นพระองคแไดประทับจํา
พรรษา ณ เวฬุคาม ใกลเมืองเวลาสี แควนวัชชี โดยกอนเสด็จดับขันธแปรินิพพาน 1 วัน พระองคแไดเสวย
สุกรมัททวะที่นายจุนทะทําถวาย แตเกิดอาพาธลง ทําใหพระอานนทแโกรธ แตพระองคแตรัสวา “บิณฑบาตท่ี
มีอานิสงสแที่สุด มี 2 ประการ คือ เม่ือตถาคตเสวยบิณฑบาตแลวตรัสรู และปรินิพพาน” และมีพระดํารัสวา
“โย โว อานนท ธมม จ วินโย มยา เทสิโต ปญญตโต โสโว มมจจเยน สตถา” อันแปลวา “ดูกอนอานนทแ
ธรรมและวินัยอันที่เราแสดงแลว บัญญัติแลวแกเธอ ท้ังหลายธรรมวินัยนั้นจักเปๅนศาสดาของเธอท้ังหลาย
เม่ือเราลวงลับไปแลว”พระพุทธเจาทรงประชวรหนัก แตทรงอดกลั้นมุงหนาไปยังเมืองกุสินารา ประทับ
ณ ปาุ สาละเพ่ือเสด็จดับขันธแุปรินิพพาน โดยกอนท่ีจะเสด็จดับขันธแปรินิพพานนั้น พระองคแไดอุปสมบท
แก พระสุภัททะปริพาชก ซึ่งถือไดวา “พระสุภภัททะ” คือสาวกองคแสุดทายที่พระพุทธองคแทรงบวชให
ในทา มกลางคณะสงฆแท้งั ที่เปๅนพระอรหนั ตแ และปุถชุ นจากแควนตาง ๆ รวมท้ังเทวดา ที่มารวมตัวกันใน
วันนี้ ในครานั้นพระองคแทรงมีปใจฉิมโอวาทวา “ดูกอนภิกษุทั้งหลาย เราขอบอกเธอทั้งหลาย สังขารทั้ง
ปวงมคี วามเสอื่ มสลายไปเปๅนธรรมดา พวกเธอจงึ ทาํ ประโยชนตแ นเอง และประโยชนแของผูอ่ืนใหสมบูรณแ
ดวยความไมประมาทเถิด” (อปปมาเทน สมปาเทต) จากนั้นไดเสด็จดับขันธแปรินิพพาน ใตตนสาละ ณ
สาลวโนทยาน ของเหลามลั ลกษัตริยแ เมืองกสุ ินารา แควนมัลละ ในวันขึ้น 15 คํ่า เดือน 6 รวมพระชนมแ
80 พรรษา และวันนี้ถือเปนๅ การเริ่มตนของพุทธศกั ราชพระพทุ ธเจาเสด็จดบั ขันธแปรนิ ิพพาน
สรุป ศาสนามีกําเนิดจากสาเหตุหลายประการตามความเชือ่ ของประชาชนแตล ะกลุม
และสภาพส่ิงแวดลอ มทีโ่ นมนาวใหเ กิดความเชื่อเชนนั้น ซึ่งสามารถแบง สาเหตุออกได 6 ประการ คือ (1)
เกิดจากความไมรู (2) เกดิ จากความกลัว (3) เกิดจากความจงรักภักดี (4) เกิดจากความอยากรูเหตุผล
หรอื ปใญญา (5) เกดิ จากอิทธิพลของคนสําคัญ และ (6) เกิดจากลทั ธิการเมือง
เรอ่ื งท่ี 2 นกิ ายในศาสนาพทุ ธ
2.1 นกิ ายท่ีสาํ คัญของพุทธศาสนา มี 2 นกิ าย ไดแ ก
2.1.1 นิกายอาจริยวาท (มหายาน) หมายถึง นิกายในศาสนาพุทธ ฝาุ ยอาจรยิ วาท
ที่นับถือกันอยูในประเทศแถบตอนเหนือของอินเดีย เนปาล จีน ญ่ีปุน เกาหลี เวียดนาม มองโกเลีย
รวมถึงบางสวนของรัสเซีย สมัยตอมาเรียกตัวเองวา“มหายาน” แปลวา พาหนะอันใหญโตเพราะการ
แกไขวตั รปฏิบัติใหอํานวยความสะดวกสบายย่ิงข้ึนจะชวยใหสามารถนําผูพนทุกขแไดจํานวนมาก มีหลัก
ความเช่ือวา มหายาน แปลวา “ยานใหญ” เปๅนนามซึ่งต้ังข้ึนเพ่ือแสดงวาพระพุทธศาสนาแบบนี้
สามารถชวยใหสัตวแโลกขามพนวัฎสงสารไดมาก นิกายอาจาริยวาท เปๅนนิกายที่ยึดหลักที่วา ศาสนา
จําเปๅนตองไดรับการพัฒนาใหทันสมัยเหมาะสมกับกาลเวลา และสภาวะของสังคมอยูเสมอ อกาลิโกใน
ทัศนะของฝุายอาจรยิ วาท จึงหมายถึง ไมกําหนดเร่ืองกาลเวลา สามารถพัฒนาไดเร่ือยไป ความคิดเห็น
ดังกลาวของผูนับถือนิกายอาจาริยวาท ทําใหนิกายนี้แตกแยกเปๅนนิกายยอยจํานวนมากมายในสมัยน้ี
27
จดุ เดน ของนกิ ายนีอ้ ยทู แ่ี นวคดิ เร่ืองการบาํ เพ็ญตนเปนๅ พระโพธิสัตวแ สรา งบารมเี พื่อชว ยเหลือ สรรพชีวิต
ในโลกไปสูความพนทุกขแ
2.1.2 นิกายเถรวาท (หินยาน) หมายถึง นิกายที่ยึดถือพระธรรมวินัยเดิมของ
พระพุทธเจาอยางเครงครัด นิกายน้ียึดหลักท่ีวา พระธรรมวินัยของพระพุทธเจาเปๅนกาลิโก ซ่ึงหมายถึง
ทนั สมัยตลอดกาล หนิ ยาน แปลวา “ยานอนั คบั แคบ”เพราะวตั รปฏิบัติอันเขมงวดกวดขันจะทําใหผูปฏิบัติ
บรรลจุ ดุ หมายปลายทางไดย าก นกิ ายเถรวาท หรือ หินยาน เปๅนนิกายเกาแกที่สุด ยึดถือพระธรรมวินัย
เดมิ อยางเครงครัด นับถือมากในไทย พมา เขมร ลาว ศรีลงั กา
2.2 สาเหตขุ องการเกิดนิกาย
ความแตกแยกนิกายในวงการพุทธศาสนาครั้งสาํ คัญ เริม่ ขน้ึ หลังจากการสังคายนา
คร้งั ที่ 2 เมื่อคณะสงฆแวัชชีบุตรซ่ึงมีพวกมากประพฤตินอกรีตนอกรอย และแกไขพระวินัย 10 ขอ เปๅน
เหตุใหค ณะสงฆทแ ยี่ ึดมั่นในพระธรรมวินัยเดิมอยางเครงครัดและคณะสงฆแวัชชีบุตร ตางฝุายตางแยกกัน
ทําสังคายนา ครั้งนั้นพุทธศาสนาไดเริ่มแตกแยกเปๅน 2 นิกาย คือ เถรวาท กับ อาจริยวาท ฝุายเถร
วาท เรียกวา นิกายสถวีระ หรือ สถวีระ ฝุายอาจริยวาท เรียกวา นิกายมหาสังฆิกะ นิกายมหาสังฆิกะ
เจริญรุงเรืองในอินเดียภาคเหนือ สวนนิกายสถวีระ เจริญรุงเรืองในอินเดียภาคใต ฐานะของนิกายทั้ง
สองในสังคมอินเดียขณะนั้นตางกัน คือ นิกายสถวีระ เปๅนนิกายของทางราชการ เพราะไดอุปถัมภแจาก
กษัตริยแนับแตตนมาโดยตลอด สวนนิกายมหาสังฆิกะ เปๅนนิกายของประชาชน เพราะอํานวยความ
สะดวกในการปฏิบัติและพัฒนาตามสภาวะของสังคม จึงไดรับความนิยมในหมูประชาชนและมีจํานวนผู
นบั ถือมากกวานิกายเถรวาท
เน่ืองจากนกิ ายมหาสงั ฆกิ ะ เริม่ ตนดว ยพุทธบริษัทท่มี คี วามคดิ กา วหนา ตองการพัฒนา
ศาสนาใหมีผูนิยมนับถือมากที่สุด ประกอบกับการท่ีตองแขงขันกับอิทธิพลของศาสนาอื่น เชนศาสนา
พราหมณแ ฮินดู ศาสนาเซน และศาสนากรีก (สมัยพระเจาอเล็กซานเดอรแรุกรานอินเดีย) ทําใหบรรดา
คณาจารยทแ ่แี ยกยายกันออกไปเผยแผศาสนาตางเพิ่มเติมความคิดสวนตัวของตนเขาในคําสอน เปๅนเหตุ
ใหเกิดคัมภีรแใหมและนิกายใหมข้ึนหลายนิกาย เชน คําภีรแ มหาวัสดุ ของนิกายโลกุดรวาทีนและคัมภีรแ
ลลติ วิลดร ของนิกายสรวาทติวาทิน เปนๅ ตน ประมาณพ.ศ. 235 นกิ ายเถรวาทไดรับอุปถัมภแจากพระเจา
อโศกมหาราช จนแพรขยายไปต้ังม่ันอยูในประเทศลังกา พมา ไทย ลาว และกัมพูชาสมัยตอมา
ประมาณ พ.ศ. 624 พุทธศาสนานิกายยอยของนกิ ายมหาสังฆิกะ ชื่อนิกายลวาสทิน ไดรับความอุปถัมภแ
จากพระเจากนิษกะ แหงราชวงศแกุษานซึ่งปกครองอินเดียระหวาง พ.ศ. 613 - 645 ทําการสังคายนา
ครั้งที่ 3 ครั้งนัน้ ไดจารึกพระไตรปิฎกท้ังหมดลงแผนทอง นับแตน้ันพุทธศาสนานิกาย ลวาสทินไดตั้งม่ัน
ในอินเดียภาคเหนือ และแพรขยายสูประเทศจีน มองโกเลีย ทิเบต เกาหลี เวียดนามและญ่ีปุน นิกาย
มหายานเร่ิมตนอบุ ตั ขิ ้นึ ในสมัยของพระเจากนษิ กะ และปรากฏเดนชัดโดยสมบูรณใแ นปี พ.ศ. 700
2.3 หลกั ความเชือ่ ในนกิ ายมหายาน
2.3.1 พระพุทธเจาท่ีแทจ รงิ ทรงเปนๅ อมตะ ทรงมี 3 สภาวะ เรียกวา “ตรีกาย”
28
คอื ธรรมกาย สัมโภกาย และนิรนามกาย ประทับอยูเหนือโลก (โลกุตระ) ณ แดนท่ีเรียกวา “พทุ ธเกษตร”
หรอื สุขาวดี ทรงถือกําเนดิ มาเปๅนมนษุ ยเแ พยี งครั้งคราวเพ่ือชวยเหลอื สตั วโแ ลกใหพน ทกุ ขแ
2.3.2 ผใู ดปฏิบัตธิ รรมจนถึงขั้นบรรลโุ พธิญาณก็สามารถเปนๅ พระพุทธเจาไดทั้งน้ัน
พระพทุ ธเจา จงึ มจี ํานวนมากมายนบั ไมถว น
2.3.3 มหายานบางนิกายใหความเคารพนับถือพระโพธิสัตวแ (ผูท่ีจะตรัสรูเปๅน
พระพุทธเจาดวยการบําเพ็ญบุญบารมี ในอนาคต) ซึ่งก็มีจํานวนมากมายหลายพระองคแเชนกัน องคแที่
ไดรบั ความนยิ มสูงสุดไดแกองคแท่ีมีพระนามวา อวโลกิเตศวรและมัญชุนาถ คัมภีรแสัทธรรมปุณฑริก ถือ
วา พระมัญชุนาถ (มัญชุศรีหรือมัญชุโฆษ) เปๅนองคแปฐมโพธิสัตวแ และเปๅนพระอาจารยแของพระศรี
อารยเมตไตรย (ในอนาคต) พระพุทธรูปซ่ึงสรางข้ึนบุชาพระสงคแมักทําเปๅนรูปพระหัตถแหน่ึงทรงกระบ่ี
(หมายถึง ปญใ ญา) อีกพระหัตถหแ นงึ่ ถือหนงั สือ
2.3.4 จุดหมายสูงสดุ ของนิกายมหายาน คือ การบรรลุ “ฌาน” (ญปี่ นุ เรยี ก “เซน”)
หมายถึง ปใญญาความรทู ่เี กดิ จากสมาธจิ ติ ระดับสงู
2.3.5 นิกายมหายาน ถอื วา พระพุทธเจาทรงบรรลนุ ิพพาน (สอปาทิเสสนพิ าน)
นับแตวันตรัสรู ขอควรทราบ ผูส่ังสอนแลเผยแผลัทธิมหายานโดยตรง และเดนชัดที่สุดเปๅนคนแรก คือ
“นาคารชุน” บุตรพราหมณแชาวเมืองวิทรรภ ทานผูน้ีเปๅนคณาจารยแในพุทธศาสนาทางภาคใตของ
อนิ เดยี (ประมาณ พ.ศ. 700)
2.4 ความแตกตางระหวา งนิกายมหายานกับนิกายเถรวาท
เปรียบเทยี บขอ แตกตางระหวา งนกิ ายมหายานกบั นิกายเถรวาท
นกิ ายอาจรยิ วาท (มหายาน) นิกายเถรวาท (หนิ ยาน)
1. สอนใหท ุกคนมุง ม่ันโพธิญาณดว ยการปฏบิ ัติ 1. สอนใหม งุ อรหันตผแ ลเพ่อื พนทุกขแโดยเนน
ตามทศบารมเี พ่ือเปๅนพระโพธสิ ตั วแ หลักอรยิ สัจ 4
2. มุงพฒั นาปริมาณผูศรทั ธาเขา มานบั ถอื ศาสนา 2. มุงพฒั นาคุณภาพผเู ขามานบั ถือศาสนา
กอ นการพฒั นาดา นคุณภาพ เปนๅ สําคญั
3. มงุ ประโยชนแสงู สุดโพธจิ ติ เปๅนใหญแมตอง 3. มุงผลสงู สดุ ทส่ี อดคลองกับหลักปฏิบตั ิอัน
กระทําผดิ วินัย เชน การคาถาจาํ เปๅน ถูกตอ งตามพระวินยั
4. มีการปรับปรงุ พิธีกรรมและใชธรรมสังคตี 4. ไมถือวา พธิ กี รรมเปๅนเร่ืองสําคัญและไม
เปนๅ เคร่ืองมือประกอบการประกาศพระศาสนา นยิ มใชธรรมสงั คตี ประกอบการเผยแพร
5. มกี ารอธบิ ายขยายความเพมิ่ เติมพระพุทธเจา ศาสนา
วจั นะออกไปอยางกวางขวาง 5. ยึดถอื พระพุทธเจาคณะเดิมอยางเครง ครัด
6. มีการแตง พระสูตรใหม ๆ เพม่ิ เติมอยา งมากโดย 6. มกี ารแตง เพ่มิ เติมบางแตนอ ยและยดึ ถอื
มไิ ดยึดถือพระพุทธเจาเปๅนหลกั พระพุทธเจา เปๅนหลักสําคัญ
7. เปๅนศาสนาเทวนิยมนบั ถือและใหความสําคัญ 7. เปๅนศาสนาอเทวนิยมนับถือและให
29
นิกายอาจรยิ วาท (มหายาน) นิกายเถรวาท (หนิ ยาน)
แกพระพุทธเจาหลายองคแซึ่งไมใชพระสมณโคดม ความสาํ คญั แกพระพุทธเจาองคแท่ีมีพระนาม
8. เนน ความชวยเหลือที่จะไดรบั จากพระเจาดวย วาพระสมณโคดมสงู สุด
ความศรัทธาและภักดีตอ พระองคแ 8. ใหพ ่งึ ตนเองและเชื่อกฎแหง กรรม
9. นิพพานของพระพทุ ธเจา มใิ ชก ารดบั สญู โดย 9. นิพพานของพระพทุ ธเจา เปๅนการดับสูญ
สิ้นเชงิ แตเ ปนๅ การเสดจ็ จากโลกมนษุ ยแกลับสู ตามอายไุ ขของมนุษยธแ รรมดาแตเ ปๅนการ
สวรรคโแ ลกตุ ระเม่ือไดโลกเกดิ ยุคเข็ญจะลงมา ดับสูญโดยสนิ้ เชงิ ไมห วนกลับมาเกิดอีก
เกิดเปๅนมนษุ ยแโพธสิ ัตวแเพื่อช้ที างพน ทกุ ขแแก 10. พระไตรปิฎกจารกึ บนใบลานดวยภาษา
สตั วโแ ลกอกี สนั สกฤต
10. พระไตรปิฎกจารึกบนแผน ทองดวยภาษา
สันสกฤต
กกกกกกกสรุป นิกายสาํ คัญของพุทธศาสนา มี 2 นิกาย คือ (1) นกิ ายเถรวาท (หินยาน) เปๅนนกิ ายท่ี
ยึดถือพระธรรมวินัยเดิมของพระพุทธเจาอยางเครงครัด โดยยึดหลักท่ีวา พระธรรมวินัยของ
พระพุทธเจาเปนๅ กาลเิ ก ซึง่ หมายถงึ ทนั สมยั ตลอดกาล ทาํ ใหผูปฏิบัติบรรลุจุดหมายปลายทางไดยาก(2)
นิกายอาจริยวาท (มหายาน) เปๅนนิกายท่ียึดหลักที่วา ศาสนาจําเปๅนตองเสริมการพัฒนาใหทันสมัย
เหมาะสมกบั กาลเวลา และสภาวะของสังคมอยูเ สมอ ไมก ําหนดเรื่องกาลเวลา สามารถพัฒนาไดเร่ือยไป
ทาํ ใหน กิ ายนี้แตกแยกเปๅนนกิ ายยอยจาํ นวนมากมาย จุดเดน ของนิกายนีอ้ ยูท่ีแนวคิดเร่ืองการบําเพ็ญตน
เปนๅ พระโพธส์ิ ตั วแ สรา งบารมเี พื่อชวยเหลอื สรรพชวี ติ ในโลกไปสคู วามพน ทุกขแ
เรอื่ งที่ 3. การนบั ถอื ศาสนาพุทธ
ในอดีตที่ผานมาสันนิษฐานวาเดิมทีสังคมในดินแดนสุวรรณภูมิ กอนที่จะนับถือ
พระพุทธศาสนาน้ัน มีลัทธิความเช่ือดั้งเดิมแพรหลายอยูกอนทั้งความเช่ือ เรื่องผีสาง เทพเจา
ไสยศาสตรแ และลทั ธิศาสนาพราหมณแทเ่ี ขา มามอี ิทธิพลอยกู อ น การเขามาของพระพุทธศาสนาจึงเปๅนไป
ไมไดเ ลยทีจ่ ะเปลย่ี นความเชือ่ และวิถชี วี ิตดงั้ เดมิ ไปโดยสนิ้ เชิง คงเปๅนไปไดเพียงคอย ๆ สรางความสนใจ
ความเขาใจและความเคารพนับถือจากผูคนไปอยางคอยเปๅนคอยไปในลักษณะปรับตัวเขากับความเปๅน
ดั้งเดมิ นั้น แตใ นขณะเดยี วกันแกนหรือสาระเดิมแทท่ีเปๅนหลักสําคัญอันไดแก ความเช่ือและหลักปฏิบัติ
เพื่อความพนทกุ ขทแ ่เี รียกวา “พระธรรมวินัย” ก็จะตอ งรกั ษาไวใ หม่ันคงตามแนวคิดของพระพุทธศาสนา
เถรวาท เพราะน่ันคือ วิถีแหงสัจจะท่ีมิอาจเปล่ียนแปลงได เมื่อเปๅนเชนนี้ นับจากอดีตสูปใจจุบัน
พระพุทธศาสนาในสังคมไทยจึงกอเกิดภาพลักษณแ 2 ดาน กลายเปๅนนัยแหงพระพุทธศาสนา 2 แนว
ดังนี้
3.1 พระพุทธศาสนาแนวจารีต หมายถงึ พระพทุ ธศาสนานยั ทส่ี ะทอนความเปนๅ จารตี
30
ดั้งเดิม ถือพระไตรปิฎกเปๅนแกนสาระสําคัญ เนนการปฏิบัติตามวิถีแหงมรรคเพื่อความพนทุกขแโดย
สิ้นเชิง ในปใจจุบันพบไดในแนวปฏิบัติของวัดท่ีเปๅนสํานักปฏิบัติสายพระปุาเปๅนสวนมาก ท่ีไมเนนการ
ดาํ รงชีวิตแบบเรียบงาย ไมเนนอามิส ศาสนพิธีและประเพณีทางศาสนาที่ผิดหลักหรือคลาดเคล่ือนจาก
พระธรรมวนิ ยั ด้ังเดมิ มเี ปาู หมายของการปฏิบตั ิสพู ระนิพพานอยางชดั เจน
3.2 พระพุทธศาสนาแนวประชานิยม หมายถงึ พระพุทธศาสนานยั ทส่ี ะทอนวัฒนธรรม
หรือความเปๅนวิถีชีวิตดั้งเดิมของคนไทยท่ีถูกเสริมแตง หรือกลมกลืนกับพระพุทธศาสนา มีพุทธธรรม
เปนๅ บอเกิดประเพณแี ละถูกสรา งสรรคแใหม ีความงดงามอยางเปๅนเอกลักษณแเฉพาะทองถิ่น ผสมผสานกับ
ความเช่ือดั้งเดิมทั้งพราหณแ รวมทั้งลัทธินับถือผีสาง เทวดา และส่ิงศักด์ิสิทธ์ิตาง ๆ วิถีการปฏิบัติที่เห็น
ไดชัด คือ การทําบุญตามประเพณีในเทศกาลตาง ๆ การไหวเจา ไหวเจาที่ นับถือสิ่งศักด์ิสิทธ์ิ บนบาน
สานกลาว ทรงเจา เขา ผี สะเดาะเคราะหแตอชะตา เสริมดวงและความเชื่อทางไสยศาสตรแที่มีรูปแบบทาง
พุทธเขาไปมีสวนรวมดวย เปๅนตน ซ่ึงดูจะเปๅนความเช่ือและวิถีชีวิตของคนสวนมากในสังคมไทย มี
เปูาหมายเพื่อตอบสนองความตองการ ความสุขสบาย โชคลาภ ความเจรญิ กา วหนาและสิริมงคลสําหรับ
ชีวติ เปนๅ หลกั
การนับถือพระพุทธศาสนาท้ัง 2 ลกั ษณะน้ี ดูเหมอื นจะเปๅนคนละทางเดยี วกนั คือ มิใช
วาจะแยกขาดจากกันโดยส้ินเชิง พุทธศาสนิกชนจํานวนหนึ่งท่ีศึกษาเรียนรูและเขาใจแกนสําคัญของ
พระพุทธศาสนากจ็ ะมุง เนน สูการปฏิบัติธรรมตามหลักธรรมวินัยดั้งเดิมเปๅนหลัก เรียกวา นับถือโดยการ
ปฏิบัติธรรม แตดวยความเปๅนสวนหน่ึงของสังคมไทยก็มิอาจละท้ิงวิถีสังคมที่ปฏิบัติกันในรูปแบบ
วฒั นธรรมไปได การรวมงานประเพณีตาง ๆ การปฏิบัติตามศาสนพิธีของทองถ่ิน การรักษาขนบธรรมเนียม
ตาง ๆ และการปฏิบัติตามมารยาททางสังคมที่ถูกหลอหลอมมาจากพุทธธรรม เปๅนตน ยังคงเปๅนสิ่งท่ี
ควรปฏิบัติตามโอกาส แมกระทั่งพิธีท่ีดูเหมือนจะมิใชพุทธ เชน การสะเดาะเคราะหแตอชะตา สืบชะตา
เสริมสงาราศี และประเพณีทองถิ่นท้ังหลาย ก็มิใชวาจะเปๅนส่ิงท่ีตองปฏิเสธไปเสียที่เดียว เพราะพิธี
เหลานี้ก็มีนัยเชิงลึกท่ีแฝงไวดวยปรัชญา และความปรารถนาที่ดี เพียงแตวามิควรยึดติดหรือคิด
สรางสรรคแกนั จนลมื แกนธรรมะ หรอื แกน สารทดี่ งี ามไปเสยี เคร่ืองชวี้ ดั อยางงา ยทสี่ ุดวายังอยูในรองลอย
พุทธท่ีพอจะรับไดกันหรือไมก็คือ ส่ิงเหลาน้ันเปๅนไปเพ่ือเบียดเบียนผูอ่ืนหรือไม เปๅนไปเพื่อความเดือน
รอ นสบั สนทางจิตใจหรอื ไม เปๅนไปเพ่ือความหลงมัวเมา เขลาปใญญาจนเปๅนท่ีมาของปใญหาตาง ๆ หรือไม
หากเปๅนไปในทางคําถามเหลาน้ี ผูท่ีเรียกตนวาเปๅน “ชาวพุทธ” ก็ควรวางทาทีใหถูกเสีย ไมสงเสริม
สนับสนุนหรือมีสวนรวมเพราะจะพาใหตัว “เสียศูนยแ” เสียหลักความเปๅนพุทธและอาจพบกับความ
“สญู เสยี ” ในทีส่ ุด
กลาวโดยสรุป การนับถือศาสนาพุทธ มี 2 แนว ไดแก (1) พระพุทธศาสนาแนว
จารีต หมายถึง พระพุทธศาสนานัยที่สะทอนความเปๅนจารีตด้ังเดิม คือ พระไตรปิฎก เปๅนแกน
สาระสําคัญ เนนการปฏิบัติตามวิถีแหงมรรค เพื่อความพนทุกขแโดยส้ินเชิง และ (2) พระพุทธศาสนา
แนวประชานิยม หมายถึง ศาสนานัยท่ีสะทอนวัฒนธรรม หรือวิถีชีวิตด้ังเดิมของคนไทย ท่ีถูกเสริมแตง
หรือกลมกลนื กับพระพทุ ธศาสนา มีพุทธธรรมบอเกิดประเพณี และถูกสรางสรรคแใหมีความงดงามอยาง
31
เปๅนเอกลักษณแ เฉพาะทอ งถน่ิ ผสมผสานกบั ความเช่ือด้ังเดิมทั้งพราหมณแ รวมทั้งลัทธินับถือผีสาง เทวดา
และส่งิ ศกั ด์สิ ิทธิ์ตาง ๆ วถิ กี ารปฏบิ ัตทิ ี่เหน็ ไดเดนชัด คือ การทาํ บญุ ตามประเพณีในเทศกาลตาง ๆ
กจิ กรรมทายบท
กกกกกกกกจิ กรรมท่ี 1
คาํ ชแี้ จง : โปรดเลือกตัวอักษรหนาขอ ที่นกั ศึกษาคิดวาขอ นัน้ เปๅนคาํ ตอบที่ถูกตองทสี่ ดุ
เพียงขอเดียว แลวเขียนคําตอบลงในกระดาษของนักศึกษา
1. องคแประกอบใดจาํ แนกศาสนาเปนๅ เทวนิยม อเทวนยิ ม เอกเทวนยิ ม หรือ พหเุ ทวนยิ ม
ก. ศาสนา
ข. พธิ ีกรรม
ค. ความเชอื่
ง. รูปเคารพ
2. มลู เหตุการเกดิ ศาสนาท่ีสําคญั ท่ีสุดคอื ขอใด
ก. อวิชชา
ข. ความกลัว
ค. ความจงรักภกั ดี
ง. อทิ ธิพลของผูนาํ
3. ขอใดกลาวถูกตองเกี่ยวกับนิกายเถรวาท (หินยาน)
ก. สามารถชวยใหส ตั วแโลกขา มพนวฎั สงสารไดงาย
ข. เปนๅ นกิ ายทเ่ี กาแกท ่ีสดุ ยดึ ถอื พระธรรมวินยั เดิมของพระพุทธเจาอยา งเครง ครดั
ค. เปๅนนิกายท่ีไมกาํ หนดเรื่องกาลเวลา สามารถพฒั นาไดเ ร่ือยไป จึงแตกแยกเปๅน
นกิ ายยอ ยจํานวนมากมาย
ง. สอนใหท ุกคนมงุ มั่นโพธญิ าณดวยการปฏบิ ตั ติ ามทศบารมีเพ่ือเปนๅ พระโพธิสตั วแ
ชวยเหลอื สรรพชีวิตในโลกไปสูความพนทุกขแได
4. นิกายตา ง ๆ ในทางพระพุทธศาสนา เกิดขน้ึ เนื่องจากเหตผุ ลในขอใด
ก. ความขัดแยง กนั ระหวา งผูนาํ ของศาสนา
ข. ความเหน็ ไมต รงกันในเรอื่ งสกิ ขาบทเลก็ ๆ นอ ย ๆ
ค. พระพทุ ธศาสนาเปนๅ ศาสนาที่คนสว นใหญใ หก ารยอมรับ
ง. ความเหน็ ไมตรงกันเกยี่ วกบั หลักธรรมตาง ๆ ของศาสนา
5. ความเช่อื และหลักปฏิบัตเิ พ่ือความพนทุกขแ เรยี กวาอะไร
ก. พระธรรมวินัย
ข. ลทั ธิความเชอื่ ผีสาง เทวดา
32
ค. พระธรรมทูต และคําสอน
ง. ลัทธิคําสอนแนวประชานยิ ม
6. การนับถือศาสนาพุทธแนวจารตี คือขอใด
ก. ศาสนาท่ีเปๅนความศักดส์ิ ทิ ธ์ิ
ข. ศาสนาที่นับถือทีเ่ ปนๅ วฒั นธรรม
ค. ศาสนาที่เปๅนความเปนๅ เอกลักษณแทองถิน่
ง. ศาสนาที่นับถอื ตามพระไตรปฎิ กเปๅนแกน สาระสําคญั
7. พระสัมมาสัมพุทธเจาตรัสใหบูชาพระเจดียแ ซ่ึงมี 3 อยาง ขอใดถูกตอง
ก. ธาตุเจดียแ บรโิ ภคเจดียแ และอุทเทสิกเจดยี แ
ข. ธาตุเจดียแ พระธรรมเจดยี แ และบรโิ ภคเจดียแ
ค. พระธาตุเจดียแ ธรรมเจดียแ และอุทเทสิกเจดยี แ
ง. ธรรมเจดียแ อทุ เทสกิ เจดยี แ และพระสถปู เจดยี แ
8. ขอ ใดคอื เจดยี แประธาน
ก. เจดยี ทแ ่สี รางขนึ้
ข. เจดยี ทแ ี่สวยงามทสี่ ดุ ในวัด
ค. เจดียแทสี่ รางข้นึ มีความเกา แกของวดั
ง. เจดยี แท่ใี หญที่สดุ ในบรรดาเจดยี ภแ ายในวัด
กกกก กิจกรรมที่ 2
คาํ ชี้แจง : โปรดจับคูขอมูลท่ีอยหู ลังตวั อักษรทตี่ รงกับขอเลขน้นั ๆ หรือมี
ความสัมพันธแตรงกบั ขอเลขน้ัน ๆ ใหถ กู ตอง แลวนําตวั อักษรหนาขอมูลมาใสท ีห่ นาตวั เลขขอ นัน้ ๆ
.......1. นกิ ายเรอื่ งการบาํ เพ็ญตนเปนๅ พระโพธิสัตวแ ก. ศาสนา
.......2. นกิ ายทยี่ ึดถือพระธรรมวนิ ยั ของพระพุทธเจา ข. มหายาน
อยา งเครงครดั
.......3. พระเจดียแทบี่ รรจุพระธรรม คําสอนของ ค. อุทเทสกิ เจดียแ
พระสมั มาสัมพทุ ธเจา
.......4. พระเจดยี ทแ ่ีสรา งขึ้นเพอ่ื อุทิศแดพระสมั มาสมั พุทธเจา ง. หนิ ยาน
.......5. ความเชื่อของมนุษยแท่ีเกีย่ วกับการกําเนดิ การหลุดพน จ. ธรรมเจดยี แ
เปนๅ ปรปใตถแ บุญบาป
กก
33
กก กจิ กรรมที่ 3
คาํ ช้ีแจง : โปรดทาํ เคร่ืองหมายถกู () หรอื เครอ่ื งหมายผิด ( x ) ลงหนา ขอตัวเลขท่ี
นกั ศึกษาอา นขอมูลแลวคิดวา ถกู ใหทําเคร่ืองหมาย () ถาคดิ วา ขอมลู ท่ีอา นผดิ ใหทาํ เคร่อื งหมาย (x)
........ 1. นิกายสาํ คัญของพระพุทธเจาปใจจบุ ัน มี 2 นิกาย คือ นิกายเถรวาท (หินยาน)
กับนกิ ายอาจริยวาท (มหายาน)
........ 2. ศาสนา หมายถึง ความเชื่อของมนุษยทแ ่ีเกีย่ วกบั การกาํ เนิดและการส้นิ สุดของโลก
........ 3. พุทธศาสนามคี วามเช่อื เกี่ยวกบั เจดียแวา เมือ่ พระพุทธเจา เสด็จปรินพิ พานแลว
พระบรมสารีริกธาตุ ถูกแบง ออกไปเปๅนเกา สวน และนาํ ไปบรรจุไวตามสถปู
เจดียแเกา แหงที่ทาํ เปนๅ การเฉพาะกอน
........ 4. ความเชื่อและหลกั ปฏบิ ัติเพื่อความพน ทุกขแเรยี กวา “พระธรรมฑูต”
........ 5. พระสถูปเจดีย์ คือ สัญลกั ษณแ์ สดงความร่งุ เรอื งของพระพุทธศาสนา
กกกกกกก4. กิจกรรมท่ี 4
คาํ ชแ้ี จง : โปรดเตมิ คาํ หรือตัวเลขหรือขอ ความสั้น ๆ ลงในชอ งวางของแตละขอให
สมบูรณแ ถกู ตอง
1. พระพุทธเจาทรงมพี ระนามเดิมวา ..........................หมายถงึ ผทู ีส่ ําเร็จความมุงหมาย
หรือผปู รารถนาสิง่ ใดยอมไดสงิ่ นั้น
2. พระปญใ จวคั คียแท้ัง 5 ไดแก. .......................................................................................
3. จุดมงุ หมายสงู สุดของนิกายมหายาน คือ..........................................หมายถงึ ปญใ ญา
ความรทู ีเ่ กดิ จากสมาธิจิตระดับสูง
ใบงานบทที่ 1 พทุ ธวถิ ี
1. พระพุทธเจาทรงมีพระนามวา .......................................................................................................
หมายถึง……………………………………………………………………………………………………………………………….
2. จงบอกสาเหตกุ ารกําเนดิ ศาสนาพุทธ
............................................................................................................................. ......................................
...................................................................................................................................................................
............................................................................................................................. ......................................
............................................................................................................................. ......................................
...................................................................................... .............................................................................
............................................................................................................................. ......................................
3. นกิ ายในศาสนาพทุ ธมี................นิกาย ไดแก นกิ ายอะไรบา งพรอมอธิบาย
34
............................................................................................................................. ......................................
............................................................................................................................................................. ......
............................................................................................................................. ......................................
4. จงเปรียบเทียบขอ แตกตางระหวา งนิกายมหายานกับนิกายเถรวาท
นกิ ายอาจรยิ วาท (มหายาน) นิกายเถรวาท (หนิ ยาน)
………………………………………………………………… ………………………………………………………….…………
………………………………………………………………… ……………………………………………………………………
………………………………………………………………… ……………………………………………………………………
………………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
………………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
………………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
……………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
…………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
………………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
………………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
………………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
………………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
………………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
………………………………………………………………… ………………………………………………………………………….
35
บทท่ี 2
ประวตั คิ วามเปนๅ มา
สาระสาํ คญั
1.ประวตั วิ ดั สตั หบี
วัดสัตหีบ หรือ วัดหลวงปูุอี๋ ตั้งอยูในตัวอําเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ดานหลังวัดติด
ทะเล สรา งในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยหลวงพออี๋ หรือพระครูวรเวทมุนี เปๅนผูสรางวัดนี้ขึ้นตั้งอยูเลขที่ 333
หมู 1 ถนนชายทะเล ตาํ บลสตั หบี อําเภอสตั หีบ จังหวัดชลบรุ ี โดยวดั ถกู สรา งขน้ึ เมอื่ พ.ศ 2442 นายขํา
และ นางเอียง ทองขาํ โยมบิดาและโยมมารดาของหลวงปุูฯ ไดขอพระราชทานท่ีดินวางเปลาเปๅนปุาไมท่ี
ไมมีเจาของ พระองคแฯทรงอนุญาตใหสรางวัดได ดานเหนือติดทางเกวียน ดานใตติดทะเลและดาน
ตะวันตกติดปุา ดานตะวันออกติดท่ีดินบานสัตหีบ โดยในปใจจุบันวัดน้ีมีเนื้อท่ีจํานวน 30 ไร 28 ตาราง
วา ไดรับพระราชทาน วิสุงคามสีมาอุโบสถหลังแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน ร.ศ. 138 พ.ศ. 2463 เนื้อที่
ไดร บั พระราชทาน กวา ง 2 เสน ยาว 3 เสน
2. ประวตั ิพระครูวรเวทมนุ ี (หลวงพออ๋)ี เจาอาวาสวดั สัตหบี
2.1 ชาติภมู ิ
พระครูวรเวทมุนี มีนามเดิมวา อ๋ี ทองขํา เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2408 ตรงกับ
วันอาทิตยแขึ้น 11 คํ่า เดือน 11 ปีฉลู ตรงกับปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกลา
เจา อยหู ัว เปนๅ บุตรของนายขาํ และนางเอยี ง ทองขาํ ทีบ่ านตาํ บลสตั หบี กิ่งอําเภอสัตหีบ จังหวัดชลบรุ ี
2.2 บรรพชติ
เม่อื อายไุ ด 25 ปี ทา นไดอุปสมบท ณ วัดอางศลิ านอก (ซ่งึ ปจใ จุบนั ไดยุบรวมเปๅนวัดอาง
ศลิ าเดยี ววดั เดยี ว) โดยมีพระอปุ ชใ ฌายคแ ือพระอธิการจัน่ จนทฺ สโร วดั เสมด็ พระอาจารยแทมิ เปๅนพระ
กรรมวาจารจารยแ และพระอาจารยแแดงเปนๅ พระอนุสาวนาจารยแ ไดฉ ายาใหว า พุทธฺ สโร
ไดอ ยูศึกษาธรรมมะและเวทมนตรแตาง ๆ กับพระอาจารยแแดงถงึ 6 พรรษา กอนไปฝาก
ตวั เปๅนศิษยพแ ระครูพพิ ฒั นิโรธกิจ (ปาน) วดั คลองดา น ซึ่งชว งน้ันมีชอื่ เสียงมาก และทานยังไดออก
ธดุ งคแควัตรไปทวั่ ทุกภาคของประเทศไทย เม่ือบังเกดิ ความกลาแข็งทางจิต สมั ฤทธิ์ในธรรมแลว จงึ
เดนิ ทางกับมาสรา งวดั สัตหับขึ้น ใชเวลาเพียง 5 ปจี ึงสมบูรณแ ทานไดใชวิชาอาคมอันแกกลา มาสรา งและ
ปลกุ เสกเครื่องรางของขลงั ตาง ๆ มาแจกกับศิษยานศุ ิษยแ
2.3 สมณศักดิ์
2.4 พระอภญิ ญา
2.5 ละสังขาร
หลวงพอ อ๋ีมรณภาพในทาน่ังสมาธเิ ม่ือวนั ที่ 20 กนั ยายน พ.ศ. 2489 ตรงกบั รัชสมยั
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานนั ทมหิดล พระอัฐมรามาธบิ ดนิ ทร สิริอายุได 80 ปี 354 วัน
36
ตวั ชวี้ ดั
1. บอกประวัตคิ วามเปๅนมาของวัดสัตหบี ได
2 บอกประวัติความเปนๅ มาของพระครูวรเวทมุนี (หลวงพอ อ๋)ี ได
ขอบขา ยเนอ้ื หา
1. ประวตั ิวัดสัตหีบ
2. ประวตั พิ ระครูวรเวทมุนี (หลวงพอ อ๋ี)
2.1 ชาติภมู ิ
2.2 บรรพชิต
2.3 สมณศักดิ์
2.4 พระอภิญญา
2.5 ละสังขาร
2.1 ประวตั วิ ดั สตั หบี
วัดสัตหีบ หรือท่ีประชาชนทั่วไปเรียกกันวา “วัดหลวงพออ๋ี” เน่ืองมากจากหลวงพออี๋เปๅน
ผูสรางวัดน้ีข้ึน เมื่อ พ.ศ.2442 ตั้งอยูท่ี 333 หมู 1 ถนนบานนา ตําบลสัตหีบ อําเภอสัตหีบ จังหวัด
ชลบุรี รหัสไปรษณียแ 20180 โดยมีนายขํา นางเอียง ชาวบานตําบลสัตหีบ เปๅนผูขอพระราชทานที่ดิน
เพื่อสรางวัด เพราะท่ีดินดังกลาวน้ัน เดิมเปๅนท่ีวางเปลาและเปๅนปุาไม
มเี จาของ มอี าณาบริเวณ ดังน้ี
- ดานเหนอื ติดทางเกวียน (ถนนบา นนา)
- ดานใตตดิ ทะเล
- ดานตะวนั ตกติดชายเขา (หลงั ร.พ.อาภากรเกียรติวงศแ)
- ดา นตะวันตกติดทดี่ ินบา นสัตหบี
โดยในปจใ จุบัน ที่ดินตามเอกสารสทิ ธ์ิ วันมีเนอ้ื ทจ่ี าํ นวน 30 ไร 28 ตารางวา ไดรับพระราชทาน
วิสุงคามสีมาอุโบถหลังแรก (ร้ือถอนแลว) เม่ือวันที่ 21 กันยายน ร.ศ.138 (พ.ศ.2463) เน้ือท่ีไดรับ
พระราชทานวิสุงคามสีมา กวาง 2 เสน ยาว 3 เสน สิ่งกอสรางและเสนาสนะอื่น ๆ ท่ีหลวงพออี๋ อดีต
เจาอาวาสวัดสัตหีบ รูปที่ 1 สรางไว เชน ศาลาธรรมประสพ 1 หลัง สรางดวยคอนกรีตท้ังหลัง แมแต
หลังคากเ็ ทดวยคอนกรีต สรางกุฎิสงฆแ 4 หลัง หลวงพออี๋อยูหลังแผดหันหนาไปทางทะเล มีหองจํานวน
5 หอง สวนหลังเล็กมี 2 หอง มีถังนํ้าฝนขนาดใหญ 1 ลูก ไดสรางขนาดติดกับกุฎิของหลวงพออ๋ีต้ังอยู
ทางทิศตะวันออก บนถังนาํ้ ฝนไดท าํ เปๅนหอกลองและหอระฆัง อละไดสรางโรงเรียนประชาบาลขึ้นอีก 1
หลัง ชื่อวา “โรงเรียนบ๊ักเส็งเศรษฐนุกูล” โดย ขุนเจริญ ม่ังมี เปๅนผูมีสวนรวมสําคัญในการกอสราง
ปใจจุบัน โรงเรียนดังกลาว น้ีไดยายไปตั้งเปๅน “โรงเรียนบานสัตหีบ”หรือท่ีเรียกกันวา “โรงเรียนบาน
นา”เพราะตั้งอยูท่ีถนนบานนา ส่ิงกอสรางในวนเหลานี้ไดถูกรื้อถอนไปหมดแลว เหลืออยูแตเพียง
37
“ศาลาธรรมประสพ”หลงั เดยี วเทา นนั้ ปใจจุบันทางวดั ไดใ ชเ ปๅนหองสมุด เพื่อใหบุคคลทั่วไปใชเปๅนแหลง
ศกึ ษาคนควา หาความรู
เจาอาวาสวดั สตั หบี ต้งั แตอดีตจนถึงปใจจุบนั
ลาํ ดับ รายนาม เร่ิมวาระ สนิ้ สดุ วาระ รวมระยะเวลา (ป)ี
1 พระครวู รเวทมนุ ี (อี๋ พทุ ธสโร) พ.ศ. 2442
2 พระครศู รสี ัตตคุณ (พ.ม.เกษม สนตุสสโก) พ.ศ. 2489 พ.ศ. 2489 47 ปี
3 พระครูศรีสตั ตคุณ (บญั ญตั ิ โกมุทโท) พ.ศ. 2496
4 พระครวู ิบูลธรรมบาล (เหลง็ ธมมปาโล) พ.ศ. 2527 พ.ศ. 2496 9 ปี
5 พระครทู ัสนยี คณุ ากร (วรรณะ ทสสนโี ย) พ.ศ.2557
พ.ศ. 2527 31 ปี
พ.ศ. 2557 30 ปี
จนถงึ ปจใ จบุ นั
เจาอาวาสรปู ท่ี 2
พระครศู รีสตั คุณ (พระมหาเกษม สนตสุ สโก ป.ธ.4) ไดสรางเสนาสนะ มศี าลา 1 หลัง กฎุ ิสงฆแ
สรา งดวยไม 5 หลงั ปใจจบุ ันไดรอื้ ถอนออกไปหมดแลว ทย่ี ังเหลือเปๅนอนุสรณแ คือท่ดี นิ จํานวน 6 ไร ซง่ึ
ซอ้ื มาจากนายประเวศนแ วิเศษภตู ิ ราคา 20,000 บาท อยูตดิ ถนนบา นนา ปจใ จุบันไดส รา งหองแถว
และฌาปนสถาน (เมรุ)วัดสัตหบี
เจา อาวาสรปู ท่ี 3
พระครศู รีสัตคุณ (บัญญัติ โกมโุ ท) หรอื พระอาจารยแสายบัว ทานไดสรางเสนาสนะข้นึ อีกหลาย
หลัง และท่ยี ังใชการได คือ
- อุโบสถ สรางเสร็จเมอื พ.ศ.2511
- วิหารหลวงพอ อ๋ี สรา งเม่ือ พ.ศ..2515
- ศาลาบาํ เพญ็ กุศล ฌาปนสถาน (เมรุ) สรา งเสร็จเม่ือ พ.ศ.2513
- สุสาน (ท่เี กบ็ ศพ ในฌาปนสถาน สรา งเสร็จเมอื่ ง พ.ศ.2514
- หอระฆงั สรางเสรจ็ เมื่อ พ.ศ.2519
- ศาลาการเปรยี ญ และโรงครัวสรา งเสรจ็ เมอื พ.ศ.2522
โดยเฉพาะอโุ บสถน้ัน ทา นพระครูศรีสัตคุณ ไดใชค วามเพียรพยายามและความละเอียด เปนๅ
พิเศษ เพราะกวา จะกําหนดรูปรา งขึน้ มาได ทานตองไปขอให คณุ สงา มยรุ ะ ซ่ึงเปนๅ ชา งปใ็น มีฝมี ือ ซ่ึงได
วางมอื จากงานปน็ใ ไปแลว มาชวยกนั ออกแบบลายหนาบนั ให ทา นพยายามอยนู าน คุณสงา จึงตกลงปนใ
ให นบั วา เปๅนความโชคดขี องชาวบา นสัตหีบ ท่ีไดมอี โุ บสถท่ีสงางาม เปนๅ ท่สี รรเสรญิ แกผพู บเหน็ ท่ัวไป
ดว ยคุณความดดี ังทีก่ ลาวมาน้ี พระครูศรีสตั คณุ ทานจงึ เปๅน ที่เคารพรักของชาวบานสตั หบี เปนๅ อยา งยิง่
38
เจาอาวาสรปู ท่ี 4
พระครวู ิบลู ธรรมบาล (เหลง็ ธมมปาโล) ไดรับการแตงตง้ั เปๅนเจาอาวาสวัดสัตหบี รูปที่ 4 ตอ
จากพระครศู รสี ัตคุณ (สายบวั ) เม่อื ปี พ.ศ. 2527 มาถงึ ยุคของทา นสนน้ั ส่งิ กอสรางเสนาสนะของวัดสตั
หีบไดสมบรู ณแเกือบทกุ อยา ง ทานจงึ มนี โยบายชวยสงเคราะหแแกส าธารณชน ในการกอสรา งอาคารเรียน
โรงพยาบาล วดั ในเขตปกครอง และหนวยงานราชการในอําเภอสัตหบี
ทางดานการศึกษา ทานไดเล็งเห็นความสาํ คญั ของการศึกษา วาจะสามารถพัฒนาคนให เปนๅ
ทรัพยากรทีมีคุณภาพของประเทศชาติได จึงไดด ําเนนิ รอยตามแนวอดีตเจาอาวาสรปู ที่ 3 คือ การแจก
ทุนการศึกษาใหแ กนักเรียนในเขตพน้ื ที่อําเภอสัตหีบ ท่ีมีผลการเรยี นดี ความประพฤตดิ ี แตขาดแคลน
ทนุ ทรัพยซแ ึ่งสมัยนัน้ ยังแจกทุนในวงจาํ กดั พอมาถึงยคุ ของทานไดด ําริหวแ า จะขยายการแจกทุนการศกึ ษา
ใหก วา งกวาเดมิ คือจดั ใหแ กโรงเรียนของรัฐ ในเขตอาํ เภอสัตหีบ และในระดบั อุดมศึกษาดวย ตามกาํ ลัง
ทรัพยใแ นปีนน้ั ๆ
เจาอาวาสวดั สตั หบี รปู ที่ 5 (รปู ปจใ จบุ นั )
พระครทู ัสนียคณุ ากร (วรรณะ ทสสนโี ย) น.ธ.เอก ปบ.ส. พธ.บ. พธ.ม.
39
สถานะเดิม
ช่ือ วรรณะ นามสกลุ บญุ เต็ม
เกดิ เม่ือวนั ท่ี 7 ฯ9 ปี ฉลู ตรงกบั วนั ที่ 6 เดือน สิงหาคม พ.ศ.2492 ทีบ่ านบางเสร อาํ เภอ
สัตหีบ จงั หวดั ชลบุรี
บรรพชา
วัน 1ฯ 6 ปีขาล ตรงกบั วนั ท่ี 12 เดือนมิถนุ ายน พ.ศ. 2505 ณ วัดบางเสรคงคาราม ต.บางเสร อ.สตั
หีบ จ.ชลบุรี พระอุปชใ ฌายแ พระครสู าธกธรรมคณุ อดตี เจาคณะตาํ บลสัตหีบ วดั อัมพาราม ต.นาจอมเทียน
อ.สัตหีบ จ.ชลบรุ ี
อุปสมบท
วนั 1ฯ6 ปีมะเมีย ตรงกับวนั ที่ 11 เดือนพฤษภาคม พ.ศ.2514 สําเร็จญตั ิ เวลา 14.22 น ณ
วัดบางเสรคงคาราม จงั หวดั ชลบุรี ไดร บั ฉายาวา ทสสนีโย โดยมีพระครูสาธกธรรมคุณ วัดอมั พาราม
เปๅนพระอปุ ใชฌายแ พระอธกิ ารรว ม ยจรณธมโม วัดสามคั คีบรรพต เปๅนพระกรรมวาจาจารยแ พระ
อาจารยเแ สมือน ทินนาโภ วัดบางเสรคงคาราม เปๅนพระอนุสาวนาจารยแ
วทิ ยฐานะ
พ.ศ. 2551 สาํ เร็จการศึกษาหลักสตู รบริหารกิจการคณะสงฆแ (ป.บส)
มหาวทิ ยาลัยมหาจฬุ าลงกรณราชวทิ ยาลัย หนว ยวทิ ยบริการ วัดใหญอ นิ ทาราม (พระอารามหลวง)
อาํ เภอเมือง จังหวัดชลบุรี
พ.ศ. 2555 สําเร็จการศึกษาปริญญาตรี พุทธศาสตรบัณฑติ คณะสังคมศาสตรแ สาขาการ
จัดการเชงิ พุทธ เกียรตนิ ิยมอันดบั สอง จากมหาวทิ ยาลยั มหาจุฬาลงกรราชวทิ ยาลยั
พ.ศ. 2557 สาํ เรจ็ การศกึ ษาปรญิ ญาโท พุทธศาสตรแมหาบัณฑติ คณะสงั คมศาสตรแ สาขาการ
จดั การเชงิ พุทธ เกียรตนิ ิยมอันดบั สอง จากมหาวิทยาลัยมหาจฬุ าลงกรราชวิทยาลัย
งานปกครอง
พ.ศ. 2516 -2557 เปนๅ เจา อาวาสวดั บางเสรค งคาราม
พ.ศ. 2539-2551 เปนๅ เจาคณะตาํ บลสัตหบี
พ.ศ. 2551 -ปใจจบุ ัน เปนๅ เจาคณะอาํ เภอสัตหีบ
พ.ศ.2532 - ปจใ จบุ ัน เปๅนพระอปุ ชใ ฌายแ
พ.ศ. 2557 - ปใจจบุ นั เปๅนเจา คณะอําเภอช้นั พิเศษ
พ.ศ.2557 - ปจใ จุบัน เปนๅ เจา อาวาสวัดสัตหีบ
40
2.2 ประวตั พิ ระครวู รเวทมนุ ี (หลวงพอ อ๋ี) เจา อาวาสวดั สัตหบี
2.1 ชาตภิ มู ิ
พระครูวรเวทมุนี หรือปรากฏนามเปๅนท่ีรูจักกันท่ัวไปวา “หลวงพออี๋” เพราะทานชื่ออ๋ี มาแต
แรก เปๅนบุตรนายขํา-นางเอียง ทองขํา เกิดเม่ือวันท่ี 1 ตุลาคม พ.ศ.2408 ตรงกับวันอาทิตยแ ข้ึน 11
คํ่า เดือน 11 ปีฉลู ท่ีบานตําบลสัตหีบ กิ่งอําเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ตรงกับปลายรัชสมัยของ
พระบาทสมเด็จพระจอมเกลาเจา อยูหัว
2.2 บรรพชติ
เมอ่ื อายไุ ด 25 ปี ไดอปุ สมบททว่ี ัดอา งศลิ านอก (ซึ่งปใจจุบันไดยุบรวมเขาเปๅนวัดอางศิลา) โดย
มีพระอาจารยแจ่ัน จนทสโร เปๅนพระอุปใชฌายแ พระอาจารยแทิม เปๅนพระกรรมวาจาจารยแ และพระ
อาจารยแแ ดง เปนๅ พระอนุสาวนาจารยแ พระอุปใชฌายแไดต ง้ั ฉายาใหวา “พุทธสโร”
เมื่ออุปสมบทแลว ทานไดอยูศึกษาพระธรรมวินัยและศาสนพิธีในสํานักพระอุปใชฌายแรวม 6
พรรษา ทองจําพระพุทธมนตแไดมากและแมยํา รวมถึงพระปาฏิโมกขแดวย ตอมาทานไดไปศึกษาสมถะ
และวิปใสสนาธุระในสํานักของพระครูนิโรธาจารยแ หรือหลวงพอปาน วัดมงคลโคธาวาส (วัดบางเหี้ย)
ตาํ บลบางเหี้ย (ตําบลคลองดานในปใจจุบัน) อําเภอบางบอ จังหวัดสมุทรปราการ มีความชํานาญในการ
ปฏิบัติสมถะและวิปใสสนากัมมัฏฐาน และไดเดินทางกลับมาจําพรรษาท่ีวัดอานศิลานอก จังหวัดชลบุรี
ตามเดิม
หลวงพออี๋ไมไดกลับบานเลย เปๅนเวลา 11 พรรษา เพื่อเลาเรียนวิชาตางๆ จนพอสมควรแลว
ทานจึงไดร าบลาหลวงพอปาน กลบั ไปอาํ เภอสัตหีบ เมื่อไปถึงบาน โยมบิดาไดนิมนตแ ใหทานอยูเสียในที่
สงบแหงหนึ่งซ่ึงอยูชายทะเล ปลูกกระต฿อบเล็กๆ ใหอยูปฏิบัติภาวนาธรรม และไดเห็นปฏิปทาของพระ
ลูกชาย ดนู า เลอ่ื มใสศรทั ธา จงึ คดิ วาทานคงไมศกึ หาลาเพศเปนๅ แน
41
บิดาของทานรับราชการ ตําแหนงท่ีชาวบานในสมัยนั้นเรียกวา นายกอง ในปี พ.ศ. 2450 โยม
บิดาของทานมีโอกาสไปกรุงเทพฯ และเขาไปยังสํานักพระราชวัง ไดมีโอกาสกราบบังคมทูลตอ
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกลาเจาอยูหัว เพื่อขอพระบรมราชานุญาตสรางวัดสัตหีบ ภายในบริเวณ
ทดี่ นิ วา งเปลา เมื่อไดร ับพระกรุณา โยมบิดาแสนจะดีใจรีบเดินทางกลบั มานมัสการ ใหพ ระลูกชายทราบ
ชวงปี พ.ศ. 2450-2451 หลวงพออ๋ี โยมบิดา ตลอดถึงชาวบาน ไดรวมกันกอสรางวัดแหงน้ีขึ้น
โดยไปหาไมสวยๆ ในบริเวณใกลเ คยี ง มาทําเสา ทาํ ฝา และหาดินเหนียวท่ีบางปะกง ไปเผาทํากระเบื้อง
มุงหลังคา การสรางวัดของทาน ไมถึง 5 ปี ก็แลวเสร็จ เวน อุโบสถ วิหาร และศาลาการเปรียญ มีการ
สรา งในเวลาตอ มา และไดร บั พระราชทานวิสงุ คามสมี า เมื่อวนั ท่ี 21 กนั ยายน ร.ศ.138 (พ.ศ.2463)
2.3 สมณศกั ด์ิ
ในปีทห่ี ลวงพอ อี๋ทานสรางวดั นนั้ กติ ติศพั ทแของทานขจรจายไปไกล ในดานความศักด์ิสิทธ์ิ และ
อภินิหาร ผูคนพากันหล่ังไหลไปมากมาย มีท้ังที่ตองการฟใงธรรมะและการปฏิบัติสมาธิกับทาน บางคน
ตองการวตั ถมุ งคล กไ็ ดส มปารถนาทุกประการ
ดังนั้น ทานจึงเปๅนเจาอาวาสรูปแรกและเปๅนผูสรางวัดสัตหีบ นับวาทานมีพระคุณตอวัดสัตหีบ
และชาวอําเภอสัตหีบเปๅนอยางมาก ทานไดรับการแตงตั้งใหเปๅนเจาคณะตําบลสัตหีบ เมื่อปี พ.ศ.2467
และไดรับการแตงตั้งใหเปๅนพระอุปใชฌายแในปีเดียวกัน เมื่อตําบลสัตหีบไดรับการ สถาปนาขึ้นเปๅนก่ิง
อําเภอ ทานไดรับการแตงต้ังเปๅนเจาคณะแขวงก่ิงอําเภอสัตหีบ เมื่อ พ.ศ.2484 และไดรับพระราชทาน
เลื่อนสมณศกั ดิ์เปนๅ พระครูสัญญาบตั ร ในราชทนิ นามที่ “พระครวู รเวทมุน”ี
พระวรเวทมุนี หรือหลวงพออ๋ี มีความรูทางดานการใชยาแผนโบราณรักษาโรคท่ัวไป มีวัตถุ
มงคลท่ีมีความขลังและศักดิ์สิทธ์ิ ซึ่งญาติโยมนํามาใหทานปลุกเสก จนเปๅนท่ีนิยมของประชาชนทั่วไป
แมวาทานจะไดสมณศักด์ิเปๅนพระครุวรเวทมุนีแลว แตประชาชนท่ัวไปนิยมเรียกทานวา “หลวงพออ๋ี”
มาจนถงึ ทุกวันน้ี
หลวงพออี๋มีความชํานาญในดานสมถะและวิปใสสนาธุระ คือ คลองแคลวในการเขา-ออก และ
การพักจิตอยูในกศณิ ตามปรารถนา จะเรียกวามีวสภี าพก็ควร เพราะเมื่อทานปารถนาจําสํารวมจิตแลว
ไมมีอะไรจะมาขวางทางเดินภายในของทานได สามารถกําหนดทางเดินเขา-ออก ไดตามประสงคแ เมื่อ
กลาวถึงคุณสมบัติขอน้ีแลว ดูเหมือนวาทานจะเหนือกวาพระเถระรูปอื่นๆ เพราะทานสามารถยกจิตให
พน จากเวทนาได ดังจะเหน็ ไดจากเวทนาที่เกดิ ขนึ้ จากความหนาว รอน หิว กระหาย ความเจ็บปวด เปๅน
ตน ทานไมเคยปริปากในเรื่อทุกขเวนาใหผูอื่นไดยินเลย คงอยู ในอาการสงบเปๅนปกติ จนหมดอายุขัย
ของทาน
2.4 พระอภญิ ญา
ในระหวางสงครามโลกครง้ั ท่ี 2 อําเภอสัตหบี จังหวดั ชลบุรี เปๅนจุดยุทธศาสตรแที่สําคัญของทาง
ทหาร และเปๅนเปาู หมายโจมตีของฝุายพันธมิตร บรรดาผูหวาดหว่ันในภัยสงครามตางยึดเอาหลวงพออี๋
เปๅนท่ีพึ่ง วันหน่ึงๆชาวบานและผูคนในอําเภอสัตหีบ จะมาหลบภัยอยูในวัดสัตหีบกันจนหมดสิ้น ดวย
42
เกรงวาขาศึกจะมาท้ิงระเบิดปรากฏวาเคร่ืองบินฝุานพันธมิตรไดนําระเบิดมาท้ิงที่สัตหีบถึงสามคร้ัง แต
ลูกระเบิดไมระเบิดสักลูกเดียว เพราะตกลงในทะเลเสียหมด เวลาเคร่ืองบินมาทิ้งระเบิดหลวงพออี๋ทาน
จะออกไปยืนอยูกลางแจง แลวเพงมองขึ้นไปเบื้องบน กําหนดกสิณลมพัดเอาลูกระเบิดหนักเปๅนตันๆ
น้ัน ไปตกลงในทะเล ลูกระเบิดเหลาน้ันไมทํางาน เพราะเมื่อเครื่องบินฝูงใหญมาถึง หลวงพออี๋ทานได
เดินลงไปท่ลี าดวัดเอาผาอาบน้ําฝนทีท่ านพาดบาไวน้นั สะบัดโบกไปมา ทานเพงกสิณน้ํา ไปท่ีชนวนและ
ดินระเบิด ลูกระเบิดเมื่อเปียกนํ้าก็เหมือนลูกเหล็กหนักๆ ลูกหน่ึงเทานยืนบริกรรมเฉยอยู ฝูงเคร่ืองบิน
พอบนิ มาถึงตลาดสตั หีบ ก็โปรยลูกระเบดิ เปียกนํา้ ลงมา พอผา นฐานทพั เรือกโ็ ปรยลูกระเบิดลงมา ก็ไมมี
ผล ลูกระเบิดถูกลมหอบพัดไปตกลงกลางทะเลหมด การท้ิงระเบิดทั้งสามคร้ังระเบิดแมลูกเดียวก็ไม
ทาํ งาน ประชาชนจงึ เชื่อในปาฎิหารยิ ขแ องทานย่งิ นกั
ทหารเรือท้ังหลาย นอกจะมีความเคารพในหลวงปูุศุข กรมหลวงชุมพรฯ แลวก็มีหลวงพออี๋
พุทธสโร อกี องคแหน่ึงทเ่ี ปนๅ ท่เี คารพสักการบชู า
อน่งึ ความท่สี ขุ ภาพที่แข็งแรงหรอื ความมอี าพาธนอยก็ดี ดูเหมมือนจะเปๅนคุณสมบัติพิเศษของ
ทานอกี อยางหน่งึ ดว ยเพราะแมวา ทานจจะมีอายุถึง 80 ปีแลวคนหนุมๆก็เดินเอาชนะทานไดยาก เปๅนท่ี
รูจักทั่วไป ถาไมนึกอานุภาพกําลังคุณธรรมภายในใจของทานก็นาจะช่ืนชมกําลังกายของทานอีกอยาง
หนงึ่ ดว ย ฉะนนั้ จงึ พาพระภกิ ษทุ ีม่ กี ําลงั กายและกําลงั ใจเสมอเหมือน ทา นไดย าก
2.5 ละสงั ขาร
หลวงพออี๋ เร่ิมอาพาธในอวสานแหงชีวิตนี้ ดวยโรคฝีท่ีคอตั้งแตเดือนมีนาคม พ.ศ.2498 แต
ทานก็ไมไดใสรักษานัก ทานเคยปรารภวา “มันจะเอาชีวิตทาน” คงใชแคยาของทานเอง ปิดบางพอก
บาง ใชนํ้ามนตแบาง เรื่อยมา และไมไดหยุดการรับกิจนิมนตแ กําลังของทานเร่ิมลดลง หัวฝีเล็กๆ ใตคาง
ดา นขวาก็เริ่มบวมมากข้ึน มีผูหวงใยแนะนําทานใหเขาโรงพยาบาลเพื่อผาตัดเสีย ทานบอกวา “ชางมัน
เถอะเปๅนกรรมเกาของฉนั เจากวางหนองไกเ ตยี้ มนั ตามมาทวงหนแ้ี ลว
ทานเคยบอกคนใกลชิดวา ในอดีตนั้น เคยไปยิงกวางตัวหนึ่งที่หนองไกเต้ีย ถูกที่ซอกคอ กวาง
ตวั น้นั ตาย กรรมนน้ั จงึ ตามมมาใหผ ล ทานคดิ วา เปๅนกรรมเกา อยากชําระหนี้ใหเสร็จสิ้น จึงไมไดสนใจที่
จะรักษาทางการแพทยแปใจจุบัน แมโรงพยาบาลก็ไมไดพูดถึงเวลาผานไปฝีท่ีคอโตเร็วมากขึ้นและทําให
กาํ ลังรวงโรย ประกอบกบั เขา สวู ยั ชราภาพมากแลว
วนั ที่ 20 กันยายน พ.ศ.2489 พระภิกษุสงฆแไดจัดเวรยาม ผลัดกันเฝูาพยาบาลทาน 4 รูปบาง
5 รูปบาง จนกระท้ังถึงวันท่ี 20 กันยายน พ.ศ. 2489 ตรงกับวันแรม 10 คํ่า เดือน 10 ปีจอ เวลา
20.35 น. คือวันถึงกาลอาวสานแหงชีวิติของหลวงพออ๋ี ทานไดส่ังใหพระภิกษุจําเนียร พระหลานชาย
ชว ยประคองใหท านลกุ ขนึ้ นัง่ และสั่งไมใ หค นแตะตองตัวทาน เสร็จแลวทาน ไดน่ังขัดสมาธิ ตัวตรง เร่ิม
เจริญ จิตตภาวนา ขณะทีท่ ุกคนกําลังใจจดใจจอหวงใยอาการอาพาธ ของทานอยูก็เกิดเหตุการณแที่ทุกก
คนคาดไมถึง ทาํ ใหต กใจกันสุดขดี เมื่อไมกระดานแผนหน่ึงซึ่งต้ังพิงฝาผนังภายในกุฏิอยูอยางนั้นมานาน
แลว ไดลมโครมลงมาฟาดกับพื้นกระจกแผนหนึ่งท่ีติดกับบานประตูตู หางจากไมกระดานหลายเมตร
43
กระเด็นหลุดออกมาแตกกระจายท่ัวพื้น ท้ังพระและลูกศิษยแตางหันมาดูหลวงพออี๋ทานน่ังสงบน่ิง
ปราศจากลมหายใจเขา ออกแลว ทุกคน เริ่มตะลึง บางก็ครํ่าครวญรองไหดวยความอาลัยรักตอหลวงพอ
อ๋ี ขา วการมรณภาพของทาน แพรก ระจายไปทว่ั ก่ิงอาํ เภอสตั หบี อยางรวดเรว็ รวมสิรอิ ายุของทา น 81 ปี
แมวาหลวงพออ๋ีทานมารภาพละสังขารจากโลกน้ีไป จนถึงปใจจุบัน (พ.ศ.2558) นับได 69 ปี
แลว ก็ตาม แตดูประหนึ่งวาชีวิตของทานยังดํารงอยู เพราะคุณงามความดีที่ทานไดบําเพ็ญมา ต้ังแตเริ่ม
อุปสมบทจนถึงมรณภาพ ยังคงตราตรึงอยูในจิตใจของศิษยานุศิษยแ ทานเปๅนพระสุปฏิปในโน เปๅนที่พึ่ง
ทางจิตใจของชาวสัตหีบ และผูที่เคารพศรัทธาอยางแรงกลาถึงปใจจุบันนี้ ณ วิหารหลวงพออี๋ เปๅน
สถานท่ีประดิษฐานรูปเหมือนของทาน มีศิษยานุศิษยแและผูท่ีเคารพศรัทธา ไดเดินทางมานมัสการรูป
เหมือนทานอยา งมิรูเสื่อมคลาย
วัดสัตหีบในอดีต เปๅนแหลงธรรม และยังเปๅนสถานท่ีใหความรมเย็นแกญาติโยม ผูเดินทาง มา
พง่ึ พาอาศัย คนปวุ ยจากจังหวัดตาง ๆ ไดร อนแรมมาเพื่ออาศัยอิทธิบุญมารมีของหลวงพออ๋ี ไดชวยขจัด
ปใดเปุาทุกขแให ดวยอํานาจแหงอภิญญาญาณของทาน สามารถชวยเหลือชีวิตผูเจ็บปุวย ใหหายวันหาย
คืนจนกลับสูบานเรือนของตนได รวมท้ังคนเจ็บปุวยที่ตองดวยคุณไสยรายแรง หลวงพอทานก็ชวยปใด
เปุาใหร อดชีวิตกลับไปได จนเปนๅ ท่เี ลือ่ งลือในหมูชนทัว่ ไป
44
กิจกรรมทา ยบท
ใบงาน
คาํ ชแี้ จง
กกกกกกก1. ใบงานนจ้ี ัดทําขึน้ เพอ่ื ใหน ักศึกษามีความรแู ละประสบการณแในหัวเร่ืองที่ 2 ประวตั คิ วาม
เปนๅ มา
กกกกกกก2. ใหนักศึกษาปฏิบตั ติ ามขัน้ ตอนตอไปน้ี
กกกกกกกกกก2.1 ใหนักศกึ ษาคนควา ประเด็น เรอ่ื งประวัตคิ วามเปนๅ มาของวดั สตั หบี และ จากสื่อการ
เรียนรทู ี่หลากหลาย ไดแก ส่อื หนังสือที่เก่ยี วของ (2 เลม) สืบคนจากอินเตอรแเน็ต (2 เว็บไซดแ)
สัมภาษณแภูมิปญใ ญาหรือผรู ู จาํ นวน 1 คน และศึกษาจากแหลงเรียนรูในชุมชน (หองสมุดประชาชน
“เฉลิมราชกุมารี”อําเภอสัตหีบ) จากส่ือหนังสอื อยางนอย 2 เลม รวมถึงศึกษาจากใบความรเู รอ่ื ง
ประวัติความเปๅนมา
2.2 ใหน ักศึกษารวมรวบขอ มูลท่ีไดจากการศึกษาคนควา ในขอ 2. 1 ลงในเอกสารการ
เรียนรูดวยตนเอง (กรต.) สง ครูผูสอนเมอ่ื วันท่ีมาพบกลุมเสร็จส้นิ ในวันท.่ี .... เดือน ......... พ.ศ. ..............
กกกกกกกกกก2.3 นักศึกษามาพบกลุมในวันที่ที่ไดกําหนดไวในขอ 2.2 อภิปรายขอมูลที่ศึกษาคนควาได
แลกเปล่ียนกบั เพ่ือนนักศกึ ษาและครูผูส อน อภิปราย วเิ คราะหขแ อมลู ท่ศี กึ ษาแลกเปลี่ยนกับครู
กกกกกกกกกก2.4 สรุปการเรียนรูท่ีไดจากการอภิปรายและวิเคราะหแขอมูลท่ีไดรวมกัน บันทึกลงใน
เอกสารการเรียนรดู วยตนเอง (กรต.)
กกกกกกกกกก2.5 นักศึกษานําผลสรุปการเรียนรูที่ไดไปทดลอง ปฏิบัติตอบคําถามในใบงานฉบับน้ี
แลวบันทกึ คาํ ตอบทไี่ ดล งในเอกสารการเรียนรดู ว ยตนเอง (กรต.) สงครผู สู อนหลังเสรจ็ สิ้นการพบกลุมใน
วนั ท่.ี ...... เดอื น ................. พ.ศ. ...........
คาํ ถาม
1. ใหนักศกึ ษาบอกประวัติความเปๅนมาของวัดสัตหีบ (วดั หลวงพอ อี๋)
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………
2. ใหนกั ศกึ ษาบอกประวตั หิ ลวงพอ อ๋มี าพอสังเขป
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………