48そうとしました。しかし 間一髪かんいっぱつのところで、山幸彦王子は兄を溺おぼ れさせる、上あ げ潮しお の宝石ほうせき を出だ しました。そのような危険きけん に曝さらされたとき、海幸彦王子は申もうし訳わけ ありませんでしたと謝罪しゃざいしました。そこで弟は、下さ げ潮しお の宝石ほうせき を出だ して彼かれ を救すく いました。จากนั้นเจ้าชายยะมะซะฌิฮิโกะจึงคืนตะขอเบ็ดตกปลาให้แก่พระเชษฐา ทำตามทุกอย่างที่ราชาแห่งท้องทะเลสั่งไว้เจ้าชายอุมิซะฌิฮิโกะผู้พี่อับจน โกรธแค้นเจ้าชายยะมะซะฌิฮิโกะมากจนต้องการเข่นฆ่า ขณะนั้นเอง เจ้าชายยะมะซะฌิฮิโกะจึงได้ใช้พลังของลูกแก้วเรียกกระแสน้ำทำให้ผู้พี่จมลงไป เมื่อเจ้าชายอุมิซะฌิฮิโกะเห็นว่าตนตกอยู่ในอันตราย จึงได้ขอขมา ขอให้พระอนุชายกโทษให้เจ้าชายยะมะซะฌิฮิโกะจึงใช้พลังของลูกแก้วปราบคลื่นช่วยชีวิตพระเชษฐาเอาไว้長なが い 間あいだ このように苦くる しめられた後で、彼は 頭あたま を下げて言いました。「弟よ、これからはあなたに 従したが います。昼も夜もあなたの護衛ごえい となり、すべてにおいてあなたに仕つか えます」。溺れる
49かと思ったときの、彼の水 中すいちゅう でのもがきは、今日に到いた るまで王の宮殿に展示てんじされています。（水谷愛乃・訳注）หลังจากเจ้าชายอุมิซะฌิฮิโกะต้องทนทุกข์เช่นนี้อยู่นาน เขาโค้งคำนับ และตรัสว่า “หลังจากนี้ไปข้ายอมรับในตัวเจ้า น้องชายข้า ข้าจักป้องภัยเจ้าทั้งยามทิวาราตรี และจะให้เจ้าทุกอย่าง” ในช่วงเวลาที่คิดว่าตนกำลังจะจม ภาพตัวเองที่ตะเกียกตะกายในน้ำ ยังคงถูกจัดแสดงในวังของพระราชาตราบจนทุกวันนี้(แปลโดย นุชวรา ปั้นอุดม, เปมิกา สุจารุรัตน์,พรทิพา พิมพ์ทนต์และศิวัชญา สุจิตรประเสริฐ)
50俵藤太たわらとうたทาวาระโนะโทตะ米俵公こめだわらこうโกเมะดาวาระโค (นายท่านกระสอบข้าว)
51むかしむかし、米俵公こめだわらこう11 と呼ばれる勇敢ゆうかんな武士ぶ し がいました。彼は、すべての時間じかん を主君しゅくんの敵てきとの 戦たたかいに費ついやしていました。กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีซามูไรผู้กล้าหาญผู้ถูกเรียกว่า โกเมะดาวาระโค12 เขานั้นใช้เวลาทั้งหมดไปกับการต่อสู้กับศัตรูขององค์ราชาある日ひ 、武士ぶ し は冒険ぼうけん を求もと めて旅立たびだ ち、非常ひじょう に長なが い橋はし までやって来き ました。その橋はし は、 美うつく しい 湖みずうみ から流なが れ出だ す川かわ に、ちょうとかかっていました。この橋はし に⾜あし を踏ふ み入い れると、およそ 6メートルの大蛇だいじゃ が横よこ たわり、日向ひなた ぼっこをしているのが見み えました。大蛇を踏ふまずに橋を渡わたることはできません。วันหนึ่ง ซามูไรได้ออกเดินทางเพื่อตามหาการผจญภัย และในที่สุดก็มาถึงสะพานที่ยาวเป็นอย่างมาก สะพานนั้นทอดข้ามแม่น้ำที่ไหลมาจากจากทะเลสาบที่สวยงามพอดี ในขณะที่เขากำลังจะก้าวข้ามแม่น้ำ เขาก็เห็นอสรพิษยักษ์ที่ความยาวประมาณ 6 เมตร กำลังนอนขวางทาง และนอนอาบแดดอยู่ การที่จะข้ามโดยไม่เหยียบเจ้างูยักษ์นี้นั้นเป็นไปไม่ได้เลย11 米の入った、藁を編んで作った円筒状の袋。12 ถุงทรงกระบอกที่ท าขึ้นจากการถักฟาง ส าหรับใส่ข้าว
52ほとんとの人は、そのような恐おそ ろしい光景こうけい を目め にしたら、踵きびす を返かえ すでしょう。しかし、米俵公がひるむことはありませんでした。彼はただ大蛇の 体からだ を、音おと を立た てながら踏ふ みつぶし、前方ぜんぽうへ向むかって歩あるいていきました。คนส่วนมากหากได้เห็นภาพอันน่ากลัวนี้ก็คงจะเผ่นป่าราบไปแล้ว แต่โกเมะดาวาระโคนั้นไม่มีความหวาดกลัว เขาเพียงแค่ส่งเสียงพร้อมกับเหยียบลงไปบนตัวงูยักษ์แล้วมุ่งเดินไปข้างหน้า即座そくざ に大蛇は小人こびと に変身へんしん し、膝ひざ を折お り曲ま げてお辞儀じ ぎ をし、敬意けいいのしるしとして、橋板はしいた13に 3回 頭かいあたまをつけ、「ご主人様しゅじんさま、あなたこそ本当ほんとう の 男おとこ です」」と言い いました。「何日なんにち もの飽あ き飽あ きする日々ひ び に、私はここに横たわり、私の敵てき に仕返しかえ しをしてくれる13 橋の、人や車が通る箇所に敷いてある板。
53人を待ま っていました。しかし私を見たすべての人は、臆 病おくびょう で逃に げ出だ しました。あなたは私のために仕返しをしてくださいますね？ 私はこの 湖みずうみ の底そこ に住す んでいます。私の敵は、向む こうの山やま の 頂 上ちょうじょう に住んでいるムカデです。私と一緒いっしょ に来き てください、お願ねが いします。あなたが助たす けてくれなければ、私はおしまいです。」ณ แห่งนั้น งูยักษ์ก็ได้กลายร่างเป็นคนแคระ และได้คุกเข่าลงทำความเคารพซามูไร โดยการเอาหัวไปแตะที่แผ่นไม้ปูสะพาน14 3 ครั้ง และพูดว่า “นายท่าน ท่านนี่ล่ะ คือชายอย่างแท้จริง !” “แต่ละวันอันแสนน่าเบื่อ ข้านอนอยู่ที่นี่เป็นเวลาหลายวันแล้ว เฝ้ารอผู้ที่มาแก้แค้นศัตรูให้ข้าได้ แต่ผู้คนที่ข้าพบเจอกลับหนีไปด้วยความขี้ขลาด ท่านจะช่วยแก้แค้นศัตรูให้ข้าได้ใช่ไหม? ตัวข้าอาศัยอยู่ที่ก้นทะเลสาบนี้ ส่วนศัตรูของข้าคือตะขาบที่อาศัยอยู่ที่ยอดภูเขาทางฝั่งโน้น กรุณามากับข้าที ขอร้องล่ะ หากท่านไม่ยอมช่วยข้าล่ะก็ข้าคงจบสิ้นแล้ว”14 แผ่นไม้ที่ปูไว้ในจุดที่รถ หรือคนผ่าน แผ่นไม้ของสะพาน
54武士ぶ しはこのような冒険ぼうけんに出会で あってうれしくなりました。彼は喜よろこんで小人のあとについていき、湖の水中にある東屋あずまや15に着つきました。それは、サンゴと、海藻かいそうや他たの水生植物すいせいしょくぶつの 形かたちをした金属製きんぞくせいの小枝模様こえだもようでできた、とても不思議ふしぎな建物たてものでした。そこには使用人しようにんや護衛ごえいとして、人間にんげんほとの大おおきさの沢蟹さわがにや、ミズノエサル16、イモリ、オタマジャクシがいました。15 休憩所として設けられた、簡素な壁のない小屋。16 ちりめん本の「water-monkey」は、想像上の動物で、干支の 1 つである壬申。中国の干支は 60 あり、十干と十二支の組み合わせでできている。
55เมื่อซามูไรได้เห็นการผจญภัยเช่นนี้ ก็รู้สึกดีใจขึ้นมา เขาตามคนแคระไปด้วยความยินดีจนถึงศาลา17กลางทะเลสาบ มันสร้างด้วยเหล็กที่ทำลวดลายเป็นกิ่งไม้เล็ก ๆ ลักษณะเหมือนกับปะการัง สาหร่ายทะเล หรือพืชน้ำต่าง ๆ เป็นสิ่งก่อสร้างที่ประหลาดมาก ที่นั่นมีปูน้ำจืดขนาดใหญ่เท่ามนุษย์ ลิงธาตุน้ำ18 นิวต์ และลูกอ๊อด ซึ่งทำหน้าที่เปรียบเหมือนคนรับใช้ และผู้คุ้มกัน しばらくの間 休あいだやすんでいると、睡蓮すいれんの葉はのような形をした盆ぼんに載のった、夕 食ゆうしょくが運はこばれてきました。皿さらはオランダガラシの葉はでできています。本物ほんものではありませんが、本物よりはるかに美うつくしいものでした。というのは、それらは水緑色みずみとりいろの磁器じ きで、かすかに金かねで光ひかっていたからです。そして、箸はしは黒くろい象牙ぞうげのような、美しく石化せっかした木でできています。 盃さかずきの酒さけは水みずのように見えますが、味あじはとても良よいので、見かけは問題もんだいではありません。เมื่อพักผ่อนไปได้ชั่วครู่ อาหารมื้อเย็นก็ได้ถูกนำใส่ภาชนะที่มีรูปร่างคล้ายกับใบบัวมามอบให้ซามูไร จานที่ดูเหมือนว่าจะทำจากใบวอเตอร์เครส ถึงจะไม่ใช่ของจริงแต่ก็ดูสวยยิ่งกว่าของจริง คงเพราะพวกเครื่องชามสีเขียวครามเหล่านั้น มีประกายทองเป็นเลื่อมแวววับ ตะเกียบที่ดูราวกับงาช้างสีดำ จริง ๆ แล้วทำมาจาก17 Azumaya กระท่อมเรียบง่ายไม่มีก าแพง สร้างขึ้นเป็นที่พัก18 “ลิงธาตุน ้า” ในหนังสือ“จิริเมนบง” เป็นสัตว์ในจินตนาการและลิงธาตุน ้าเป็นหนึ่งใน 12 นักษัตรนักษัตรในประเทศจีนนั้นมี60 นักษัตรซึ่งรวม 10 นักษัตรและ12 นักษัตรเข้าด้วยกัน
56ต้นไม้กลายเป็นหินที่สวยงาม เหล้าสาเกในจอกก็ใสอย่างกับน้ำ รสชาติก็ช่างดีเสียเหลือเกิน ภาพลักษณ์ทุกอย่างล้วนดูดีไม่มีที่ติさて、彼らはご馳走ちそう を食た べ、歌うた いました。湯気ゆ げ の立た つ熱あつ い酒さけの 盃さかずき で、小人が武士に誓ちか いを立た てたとき、としん、としん、としんと、軍隊ぐんたい の⾜音あしおと のように、小人が話していた恐おそ ろしい怪物かいぶつ が、近ちか づいてくる音おと が聞き こえました。その音は、まるで大陸たいりく が動うご いているかのように響ひび きました。 体からだ の側面そくめん は、提 灯ちょうちん19を持った 1000 人の人の列れつのように見えます。しかし危険きけんが迫せまってきたとき、武士は理解りかい することができました。この騒動そうとう のすべてが 1匹ぴきの生いき物もの、1600 メートル以上いじょうの長ながさの、巨大きょだいなムカデによって起お こされていることを。そして体の側面の、提灯を持った人のように見えたものは、実じつは体の片側かたがわに 1000 本ずつある ムカデ 自身じしん の ⾜ で した。その⾜はすべて、全部ぜんぶ の毛穴けあな からにじみ出たねばねばの毒とく で、きらきらと光り 輝かがや いていました。19 紙をはった籠状の袋に蝋燭を入れた、携帯できる照明具。
57พวกเขารับประทานอาหารมื้อเย็น และร้องเพลงกัน ขณะที่คนแคระกำลังยกจอกเหล้าเพื่อกล่าวคำสาบานตัวต่อซามูไร ทันใดนั้น ก็มีเสียง ตึง ตึง ตึง ราวกับเสียงฝีเท้าของกองทัพกำลังย่ำเข้ามาใกล้เป็นเสียงของสัตว์ประหลาดน่าเกรงขามที่คนแคระเคยเล่าให้ฟัง เสียงนั้นดังกังวานไปทั่วเหมือนพื้นทวีปกำลังเคลื่อนตัว ข้าง ร่างกายของมันราวกับเหมือนมีคนจำนวนพันคนกำลังถือโคมไฟ20 และในตอนที่อันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา ซามูไรก็ได้เข้าใจเรื่องหนึ่ง เรื่องอลหม่านตรงหน้าเขาตอนนี้ จริง ๆ แล้วเกิดจากตะขาบตัวมหึมาที่มีความยาวตัวกว่า 1600 เมตรเพียงแค่ตัวเดียวเท่านั้น และข้างร่างกายของมันที่ดูราวกับผู้คนถือตะเกียง จริง ๆ แล้วคือขาด้านละหนึ่งพันข้าง ขาเหล่านั้นล้วนงอกออกมาจากรูขุมขนของมันพร้อมกับพิษหนืด ๆ ที่ส่องประกายเจิดจ้าもう時間じかん の余裕よゆう はありません。ムカデはすでに山やま の半分はんぶん まで降お りてきていました。そこで武士ぶ し は急いそ いで弓ゆみ を手て に取と りました。弓はとても大きくて重いので、普通ふつうは 5 人の男でないと引ひっ張ぱ れないものでした。武士ぶ し は矢や を、弓ゆみ の切込きりこ みに合あ わせて放はなちました。ไม่มีเวลามากแล้ว เจ้าตะขาบได้ลงมาเกินครึ่งของภูเขาแล้ว ซามูไรรีบคว้าคันธนูขึ้นมา คันธนูนั้นใหญ่และหนัก ปกติ20 Chouchin อุปกรณ์ให้แสงสว่างที่สามารถพกพาได้ใส่เทียนไขไว้ในถุงทรงตระกร้าที่ขึงด้วยกระดาษ
58แล้วถ้าไม่ใช้ผู้ชายจำนวนห้าคนก็จะไม่สามารถเหนี่ยวสายของคันธนูนั้นได้ ซามูไรยิงลูกธนูออกไปจากคันธนูบากโค้ง武士はこれまで一度いちとも目 標もくひょうを外はずしたことはありません。矢やは怪物かいぶつの 額ひたいのちょうと真まん中なかに当あたりました。しかし残念ざんねんなことに、額がまるで真 鍮しんちゅうでできているかのように、矢やは跳はね返かえりました。นับจนถึงตอนนี้เขาไม่เคยพลาดเป้าเลยแม้แต่ครั้งเดียว แม้แต่รอบนี้ลูกธนูก็เข้าที่กลางหัวของสัตว์ประหลาด แต่ที่น่าเสียดายก็คือ หัวของมันแข็งราวกับถูกทำมาจากทองเหลือง ทำให้ลูกธนูเด้งกลับมา再ふたたび武士は弓を取り、矢を放ちました。2 回目も矢は当たりましたが跳ね返りました。いまや恐ろしい生き物は水際みずぎわ まで降りてきていて、間ま もなく汚よご れた毒とく で 湖みずうみ を汚染おせん するでしょう。武士は自分自身じぶんじしん に言いました。「人間の唾つば ほと確実かくじつ にムカデを殺ころすものはない」。そう言うと彼は、残っていた 1 本の矢の先端せんたんに唾つば を吐は きました（というのは矢筒やづつ には 3 本の矢しか入っていなかったのです）。今度こんと も矢は、ムカデの 額ひたい のちょうと真ん中
59に命 中めいちゅう しました。しかし矢は跳ね返ることなく突つ き刺さ さり、頭あたま の後うし ろに突つ き出で たので、ムカデは倒たお れて死し にました。あたり一帯いったいは、地震じしんのように揺ゆれました。2000本の⾜から出た有毒ゆうとくな 光ひかり は、 嵐あらし の日ひ の黄昏たそがれ のように暗くら くなり、とんよりしました。ซามูไรยิงลูกธนูออกไปอีกครั้ง ลูกธนูยิงโดนทั้ง 2 ครั้ง แต่กลับเด้งกลับมา สิ่งมีชีวิตอันน่ากลัวนั้นได้เคลื่อนตัวลงมาจะถึงริมน้ำ ในไม่ช้าทะเลสาบก็จะปนเปื้อนไปด้วยพิษอันสกปรก ซามูไรได้พูดกับตนเอง “ไม่มีสิ่งใดฆ่าตะขาบได้แน่นอนเท่าน้ำลายมนุษย์” เขาที่พูดเช่นนั้นได้พ่นน้ำลายไปตรงปลายลูกธนูที่เหลือเพียงดอกเดียว (ในกระบอกใส่ลูกธนูมีลูกธนูเพียงแค่ 3 ดอกเท่านั้น) ในครั้งนี้ลูกธนูก็เข้าเป้าตรงกลางหน้าผากของตะขาบพอดี ลูกธนูแทงทะลุออกไปที่ด้านหลังหัวและไม่เด้งกลับมา ทำให้ตะขาบล้มลงตาย ทั่วรอบบริเวณนั้นสั่นราวกับแผ่นดินไหว แสงพิษที่ออกมาจากขา 2000 ข้างก็มืดลง และครึ้มราวกับช่วงเวลาโพล้เพล้ในวันที่มีพายุ
60その後ご 武士はふわりと浮う かんで、自分の城しろに戻ってきていることに気付き づきました。彼の周囲しゅうい には贈おく り物もの が並ならんでいて、その 1 つ 1 つに「感謝かんしゃしている小人より」という言葉ことばが書かかれていました。贈り物の 1 つは、青銅せいとう の鐘かね でした。武士は勇敢ゆうかん であるだけでなく信心深しんじんぶか かったので、先祖せんぞ の墓はか がある寺院じいん に、その鐘を吊つ るしました。2 つ目の贈り物は 刀かたな で、すべての敵てき を倒たお して勝利しょうり することを可能かのうにしてくれました。3 つ目の贈り物は、矢が貫通かんつう することのない 鎧よろいや 兜かぶとの一式いっしきでした。4 つ目の贈り物は絹きぬ の巻物まきもの で、ときとき 宮 中きゅうちゅう の新しい衣服いふく を作るため、大きな布地ぬのじ を切き っても、決けっ して少すく なくなりませんでした。หลังจากนั้นซามูไรก็รู้สึกตัวว่าตนลอยขึ้นเบา ๆ และกลับมายังปราสาทของตัวเอง บริเวณรอบ ๆ ตัวเขานั้นมีของขวัญเรียงรายอยู่ ในแต่ละชิ้นมี
61ข้อความเขียนเอาไว้ว่า ‘จากคนแคระที่รู้สึกขอบคุณท่าน’ ของขวัญชิ้นที่ 1 เป็นระฆังสำริด เพราะว่าซามูไรนั้นไม่เพียงแต่กล้าหาญ แต่ยังมีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้า จะแขวนระฆังนั้นเอาไว้ที่วัดซึ่งมีหลุมศพของบรรพบุรุษอยู่ของขวัญชิ้นที่ 2 เป็นดาบ ซึ่งสามารถเอาชนะ และล้มศัตรูได้ทั้งหมด ของขวัญชิ้นที่ 3 คือพวกชุดเกราะ หมวกเกราะที่ธนูทะลุผ่านไม่ได้จำนวน 1 ชุด ของขวัญชิ้นที่ 4 คือม้วนผ้าไหมแพร ในบางครั้งเพื่อทำชุดใหม่ในพระราชวัง แม้ว่าจะตัดชิ้นผ้าใหญ่แต่ผืนผ้าก็จะไม่เล็กลงแน่นอน5 つ目の贈り物は米 俵こめだわら です。自分や家族かぞく 、信頼しんらい している家臣かしんの食事しょくじ のため、毎日米まいにちこめ を使つか っても、彼が生きている 間あいだ は、決して尽つ きることはありませんでした。ของขวัญชิ้นที่ 5 คือกระสอบข้าวเพื่อเป็นอาหารให้แก่ตัวเอง ครอบครัว และข้ารับใช้ที่ไว้ใจ ถึงจะนำข้าวมาใช้ทุกวัน หากยังมีชีวิตอยู่ ข้าวจะไม่มีวันหมดไปอย่างแน่นอน
62そして、この 5 つ目にして最後さいご の贈り物から、米俵公という名前なまえ と称 号しょうごう が付つ けられました。というのは、この素晴す ば らしい俵たわらほと、不思議なものは世よの中なかにないと思われたからです。その俵は、所有者しょゆうしゃを裕福ゆうふくで 幸しあわせにしたのです。（田中菜津季・訳注）และจากของขวัญชิ้นที่ 5 และเป็นชิ้นสุดท้ายนี้เขาได้รับชื่อเรียก และสมญานามว่า ‘โกเมะดาวาระโค (นายท่านกระสอบข้าว)’ ในโลกนี้ไม่มีสิ่งประหลาดเท่าถุงกระสอบวิเศษนี้แล้ว ถุงกระสอบนั้นทำให้ผู้ที่เป็นเจ้าของร่ำรวย และมีความสุข(แปลโดย ธีรเทพ พรสุรัตน์, พิมธิดา เชาว์พัฒนากุล และเพชรลดา พิภพวรไชย)
63
64団子だんごを失なくしたお婆ばあさんคุณยายที่ทำดังโงะหายไป
65むかしむかし、笑わらうことと、米粉こめこで団子だんごを作つくることが好すきな、面白おもしろいおばあさんがいました。กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีคุณยายคนหนึ่งแปลกกว่าใคร เขาชื่นชอบการหัวเราะ และการทำดังโงะจากแป้งข้าวเจ้าเป็นชีวิตจิตใจある日、 夕 食ゆうしょく のために団子だんご を用意ようい していたときに、1 つ落お としてしまいました。その団子は、小ちいさな台 所だいところの土間と ま21の穴あなに転ころがり落おちて見えなくなりました。おばあさんは穴に手てを入いれて取とろうとしました。すると突然とつぜん土間が崩くずれて、おばあさんは落ちてしまいました。อยู่มาวันหนึ่ง ระหว่างที่คุณยายกำลังทำดังโงะเพื่อเตรียมเป็นมื้อเย็นอยู่นั้นก็ดันเผลอทำหล่นไปลูกหนึ่ง ดังโงะลูกนั้นกลิ้งหล่นหายเข้าไปในรูเล็ก ๆ ในห้องครัวส่วนที่เป็นพื้นดิน22 คุณยายพยายามเอื้อมมือเข้าไปหยิบดังโงะในรูทว่าทันใดนั้นพื้นดินก็ถล่มลงดังครืน ทำให้คุณยายตกลงไปด้วย21 家の中で床板を張らず、地面のままにしてあるところ。22 Doma จุดที่เป็นพื้นดินโดยที่ไม่ถูกปูพื้นภายในบ้าน
66おばあさんはかなり深ふかい 所ところまで落ちましたが、少すこしも怪我け がをしませんでした。自分じぶんの⾜あしで 再ふたたび起おき上がったときに、道みちに立っていることに気付き づきました。おばあさんの家いえの前まえの道みちにそっくりです。そこはとても明あかるくて、一面いちめんに田たんぼが広ひろがっていましたが、人は 1 人もいませんでした。とうしてこんなことになったのか、私には分わかりません。しかしおばあさんは、違ちがう国くにに落ちてしまったようなのです。คุณยายตกลงมาค่อนข้างลึกเลยทีเดียว แต่กลับไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย ในตอนที่คุณยายพยุงขาลุกขึ้นมาอีกครั้ง ถึงได้รู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนถนนที่เหมือนกับถนนหน้าบ้านของตัวเองไม่มีผิด ที่นั่นทั้งสว่างสดใส ทั้งมีผืนนาอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาตั้งอยู่ แต่กลับไม่มีใครอยู่เลยแม้แต่คนเดียว ทำไมเรื่องถึงกลายมาเป็นแบบนี้คุณยายเองก็ไม่แน่ใจนัก ราวกับว่าเผลอตกลงมาในอีกประเทศหนึ่งเสียอย่างนั้นおばあさんが落ちた道は急きゅう な坂さか になっていました。それで団子だんご を探さが しても無駄む だ だったので、団子は坂の下した へ転がっていったに違ちが いないと、
67おばあさんは思いました。おばあさんは道を駆か け下お りて、泣な きながら団子を探さがしました。「私の団子、私の団子！ 私の団子はどこ？」ถนนที่คุณยายตกลงมานั้นเป็นทางลาดชัน จะตามหาดังโงะไปก็เปล่าประโยชน์ ดังนั้นคุณยายจึงคิดได้ว่า ดังโงะคงจะกลิ้งลงจากเนินไปแล้วไม่ผิดแน่ เช่นนั้นคุณยายก็วิ่งลงจากเนินตามถนน และร้องออกตามหาดังโงะโดยทันที“ดังโงะของข้า! ดังโงะของข้า! ดังโงะของข้าอยู่ที่ไหน?”しばらくしておばあさんは、道端みちばたに立たっている石地蔵いしじぞう23を見つけて声こえを掛かけました。「お地蔵様じぞうさま、私の団子を見ませんでしたか？」地蔵は答こたえました。「はい、あなたの団子が私のそばを通とおって転ころがり落おちて行くのを見ましたよ。でもそれ以上いじょう23 旅人や子ともを守ると言われる、日本で見られる像。
68遠とおくへ行かない方ほうがいいでしょう。そこを下くだった 所ところには、人間にんげんを食たべる悪わるい鬼おに24が住すんでいますから」ผ่านไปสักพักหนึ่ง คุณยายก็ได้พบกับรูปปั้นหินจิโซ25 ที่ตั้งอยู่ข้างทางจึงเข้าไปคุยด้วย“ท่านจิโซ ท่านเห็นดังโงะของข้าบ้างหรือเปล่าคะ?” จิโซได้ตอบกลับไปว่า “เห็นสิ ข้าเห็นดังโงะของเจ้ากลิ้งผ่านตัวข้าไป ถ้าไม่กลิ้งตกไปไกลมากนักก็คงจะดีนะ เพราะข้างล่างนั่นเป็นที่อยู่อาศัยของพวกยักษ์ใจร้าย26ที่กินมนุษย์เป็นอาหารนะสิ”しかしおばあさんは笑っただけで、さらに道を駆け下りていきました、泣きながら――「私の団子、私の団子」――私の団子はとこ？」。そしておばあさんは別べつの地蔵じぞうの 所ところに来きて尋たずねました。「優やさしいお地蔵様じぞうさま、私の団子を見ませんでしたか？」地蔵は言いました。「はい、あなたの団子がついさっき、転がって行くのを見ましたよ。でもそれ以上遠くへ行ってはいけません。そこを下った所に、人間を食べる悪い鬼がいますから」24 人に害を与える想像上の怪物。角と牙が生えている。25 รูปปั้นเณรที่ว่ากันว่าคอยปกป้องเด็ก ๆและนักเดินทางของญี่ปุ่ น26 สัตว์ประหลาดในจินตนาการ มีเขาและเขี้ยวและคอยท าร้ายผู้คนเสมอ
69ถึงกระนั้นคุณยายก็แค่หัวเราะตอบไป ตั้งหน้าตั้งตาวิ่งลงไปตามทาง และร้องออกตามหาดังโงะต่อไป“ดังโงะของข้า ดังโงะของข้า! ดังโงะของข้าอยู่ที่ไหน?” และแล้วคุณยายก็ได้พบกับรูปปั้นจิโซอีกรูปหนึ่งจึงเข้าไปถามว่า“ท่านจิโซผู้ใจดี ท่านเห็นดังโงะของข้าบ้างหรือเปล่าคะ?” จิโซจึงตอบกลับว่า“เห็นสิ เมื่อกี้ข้าเห็นดังโงะของเจ้ากลิ้งผ่านไปน่ะ แต่ว่าเจ้าจะไปต่อมากกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ เพราะข้างล่างนั่นมียักษ์ใจร้ายที่กินมนุษย์เป็นอาหารอยู่”しかしおばあさんは笑っただけで走り続けました、大声おおごえで叫さけびながら――「私の団子、私の団子」 私の団子はとこ？」。そしておばあさんは、3 つ目の地蔵の所に来て尋ねました。「親切なお地蔵様、私の団子を見ませんでしたか？」しかし地蔵は言いました。「今はあなたの団子の話をしてはいけません。鬼おにが来くるところです。私の袖そでの後うしろへしゃがみなさい、少しも音おとを立たててはいけません」ถึงกระนั้นคุณยายก็แค่หัวเราะตอบไป และมุ่งหน้าวิ่งต่อไปพร้อมกับร้องตะโกนเสียงดังว่า “ดังโงะของข้า ดังโงะของข้า! ดังโงะของข้าอยู่ที่ไหน?” และแล้วคุณยายก็ได้พบกับรูปปั้นจิโซรูปที่ 3 จึงเข้าไปถามว่า
70“ท่านจิโซผู้ใจดี ท่านเห็นดังโงะของข้าบ้างไหมคะ” ทว่าจิโซก็ได้พูดว่า“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาพูดถึงดังโงะนะ ยักษ์กำลังมา มาหลบที่ข้างหลังชายแขนเสื้อของข้า และอย่าส่งเสียงออกมาเด็ดขาด”まもなく鬼がすぐ近くまで来て、立ち止とまって地蔵にお辞儀じ ぎをして、こう言いました。「こんにちは、地蔵さん」」地蔵もとても丁寧ていねいに「こんにちは」と言いました。
71すると鬼は突然いぶかしそうに、2～３回かい空気くうきを嗅かいで叫さけびました――「地蔵さん、地蔵さん」 とこかに人間にんげんの臭においがしませんか？」เมื่อยักษ์เข้ามาใกล้ก็หยุดแล้วยืนโค้งคำนับให้จิโซ และพูดว่า “สวัสดี ท่านจิโซ!”จิโซจึงกล่าว “สวัสดี” ตอบอย่างสุภาพ ทันใดนั้น ยักษ์ก็ทำหน้าสงสัย ดมฟุดฟิด 2-3 ครั้งแล้วตะโกนออกมาว่า “ท่านจิโซ ท่านจิโซ! ได้กลิ่นมนุษย์แถวนี้ไหม”「おお」と地蔵は言いました――「たぶん思い違いです」再ふたたび空気くうきを嗅かいでから、「いいえ」と鬼は言いました。「人間の臭いがします」“โอ้” จิโซจึงกล่าว “บางทีท่านน่าจะคิดไปเอง”พอสูดหายใจดูอีกครั้ง “ไม่ครับ” ยักษ์กล่าว “ได้กลิ่นมนุษย์ครับ”そのときおばあさんは、笑いをこらえ切れなくなりました。「テ、ヘ、へ」」。鬼はすぐに、地蔵の袖の後ろに大きな毛けむくじゃらの手てを伸のばし、なおも「テ、ヘ、へ」」と笑わらい続つづけるおばあさんを引ひっ張ぱり出だしました。ขณะนั้นคุณยายก็ไม่สามารถกลั้นหัวเราะของเธอได้อีกต่อไป “อะ ฮา ฮ่า!” ทันใดนั้นยักษ์ก็เอื้อมมือที่ปุกปุยไปด้วยขนไปด้านหลังจิโซ “อะ ฮะ ฮ่า!” และดึงคุณยายที่หัวเราะไม่หยุดออกมา
72「あーはー」と鬼は叫びました。そのとき地蔵は言いました。「その良いおばあさんをとうするつもりですか？ 彼女を傷つけてはいけません」「そんなことはしません」と鬼は言いました。「彼女を家に連れて行き、私たちのために料理りょうりを作ってもらうのです」「テ、へ、へ」」とおばあさんは笑いました。「それならいいでしょう」と地蔵は言いました。「しかし本当に彼女に優しくしなければなりません。もしそうでなければ、私はとても怒おこりますよ」「決して痛いためつけたりしません」と鬼は約束やくそくしました。「おばあさんは毎日、私たちのために、少しだけ 働はたらいてくれればいいのです。さようなら、地蔵さん」
73“อ่าฮ่า” ยักษ์ร้องออกมา ทันใดนั้นจิโซจึงพูดว่า “คิดจะทำอะไรกับคุณยายหรือ จะทำร้ายเธอไม่ได้นะ”“ไม่ทำหรอกครับ” ยักษ์บอก “จะพาคุณยายไปที่บ้านแล้วให้เธอทำอาหารให้พวกเราครับ”“อะ ฮา ฮ่า!” คุณยายหัวเราะ“ถ้าเช่นนั้นก็ได้” จิโซกล่าว “แต่ว่าต้องปฏิบัติต่อคุณยายให้ดี ไม่เช่นนั้นข้าจะโกรธมากนะ”“จะไม่ทำร้ายแน่” ยักษ์ให้สัญญา “คุณยายแค่ต้องมาทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้พวกเราทุกวันเอง ลาก่อน ท่านจิโซ”それから鬼はおばあさんを連つれてはるばると道を下り、小舟こぶねが置おいてある広ひろくて深ふかい川かわまでやって来ました。鬼はおばあさんを小舟に乗のせて、川を漕こぎ渡わたって、彼の家まで連れて行きました。それはとても大きな家でした。鬼はすぐにおばあさんを台 所だいところへ案内あんないして、自分や一緒いっしょに暮くらす他ほかの鬼たちの夕 食ゆうしょくを作るように言いました。そして鬼は小さな木製もくせいのしゃもじ27を渡わたしてこう言いました。27 ご飯を茶碗によそうための道具。
74「お前はいつも 必かならず、米こめを 1粒つぶだけ鍋なべに入いれるんだ。水みずの中なかの１粒の米を、このしゃもじでかき回まわすと、鍋なべが一杯いっぱいになるまで米粒こめつぶが増ふえるから」จากนั้นยักษ์จึงพาคุณยายเดินไปตามถนนจนถึงแม่น้ำลึกกว้างใหญ่ที่มีเรือลำเล็กจอดอยู่ นำคุณยายขึ้นบนเรือลำเล็ก และพาข้ามฟากแม่น้ำจนไปถึงบ้าน เป็นบ้านที่หลังใหญ่เลยทีเดียว ยักษ์นำทางคุณยายไปที่ห้องครัวทันที แล้วบอกให้ทำอาหารค่ำสำหรับเขา และยักษ์ตนอื่นที่อาศัยอยู่ด้วยกัน จากนั้นยักษ์จึงยื่นทัพพีไม้28 ให้ และพูดว่า“ทุกครั้งเจ้าจะต้องนำข้าวใส่หม้อเพียงแค่ 1 เม็ด เพราะเมื่อคนเม็ดข้าวในหม้อด้วยทัพพีไม้นี้ เม็ดข้าวจะเพิ่มขึ้นจนเต็มหม้อ”そこでおばあさんは鬼が言った通とお りに、米を 1 粒鍋なべ に入れて、しゃもじでかき回まわ し始はじ めました。かき回すにつれて、1 粒の米が 2 粒に、4 粒に、8 粒に、16 粒に、32 粒に、64 粒にと増ふえていきました。おばあさんがしゃもじを動うご かすたびに、米粒こめつぶの 量りょうは増ふえ続つづけ、数分すうふんで大きな鍋は一杯いっぱいになりました。คุณยายจึงนำข้าว 1 เม็ด ใส่หม้อแล้วเริ่มคนข้าวด้วยทัพพีไม้ตามที่ยักษ์บอก พอคนข้าวด้วยทัพพีไปเรื่อย ๆ ข้าวหนึ่งเมล็ดก็เพิ่มขึ้นเป็น 2 เม็ด 4 เม็ด 8 เม็ด 16 28 Shamoji อุปกรณ์ที่ใช้ส าหรับตักกับข้าวใส่ชาม
75เม็ด 32 เม็ด และ 64 เม็ด ทุกครั้งที่คุณยายคนข้าวด้วยทัพพี ปริมาณข้าวก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และภายในไม่กี่นาทีข้าวก็เพิ่มพูนจนเต็มหม้อその後、その面白いおばあさんは、長ながい 間あいだ鬼の家に住み続け、鬼とその仲間なかまのために、毎日食事しょくじを作りました。鬼は決しておばあさんを、痛めつけたり怖こわがらせたりしません。おばあさんの仕事しごとは魔法まほうのしゃもじのおかげで、とても簡単かんたんに進すすみました。もっとも、おばあさんは本当ほんとうに大 量たいりょうのご飯を作らなければなりませんでした。なぜなら鬼はとんな人間よりもたくさん食べるのです。หลังจากนั้นคุณยายผู้มีอารมณ์ขันก็ยังคงอาศัยอยู่ในบ้านของยักษ์ต่อไปเป็นเวลานาน เธอทำอาหารทุกวันเพื่อที่จะสนิทสนมกับยักษ์ ส่วนยักษ์นั้นก็ไม่เคยทำร้ายหรือทำให้คุณยายกลัวเลย ด้วยเวทมนตร์ของทัพพีวิเศษ งานของคุณยายจึงผ่านลุล่วงไปด้วยดี แม้ว่าคุณยายจะต้องทำอาหารเป็นจำนวนมาก แต่นั่นก็เพราะยักษ์กินข้าวเยอะกว่ามนุษย์หลายเท่าしかしおばあさんは寂さびしさを感かんじていました。彼女自身か の じ ょ じ し んの小さい家に帰って、団子を作りたいと、いつも強つよく願ねがっていまし
76た。そしてある日、すべての鬼がとこかへ外 出がいしゅつしたときに、おばあさんは逃にげてみようと 考かんがえました。แต่ทว่าคุณยายก็เริ่มรู้สึกเหงา เธอจึงอธิษฐานอย่างแรงกล้าเพื่อให้ได้กลับไปยังบ้านหลังเล็กของเธอแล้วกลับไปทำดังโงะอีกครั้ง จนกระทั่งในวันหนึ่งตอนที่ยักษ์ออกไปข้างนอก คุณยายก็ตัดสินใจที่จะหนีออกมาおばあさんはまず魔法まほう のしゃもじを取り、帯おび29 の下にそっと入れました。それからおばあさんは川まで下りていきました。誰だれ もおばあさんを見ていません。小舟はそこにありました。おばあさんはそれに乗って漕ぎ出しました。上手じょうず に漕こ ぐので、すぐに岸きしから遠とおく離はなれました。คุณยายหยิบทัพพีวิเศษแล้วค่อย ๆ เสียบไว้ใต้โอบิ30 หลังจากนั้นคุณยายก็ลงไปที่แม่น้ำโดยที่ไม่มีใครพบเห็นคุณยาย และที่นั่นก็มีเรือลำเล็กอยู่จอดพอดี คุณยายจึงขึ้นเรือแล้วเริ่มพายออกไป ด้วยความชำนาญในการพายเรือของคุณยายจึงเริ่มพายห่างออกจากชายฝั่งไกลขึ้นเรื่อย ๆ29 着物の上から腰のあたりに巻く布。30 ผ้าที่พันรอบเอวบนชุดกิโมโน
77しかし川はとても広くて、4 分の 1 も漕こ ぎ渡わた らない頃ころ に、鬼は全員ぜんいんが揃そろって家に帰って来ました。料理人りょうりにん がいなくなり、魔法のしゃもじも消き えたことに、鬼たちは気づきました。彼らはすぐに川まで駆け下り、とても速はや いスピードで舟を漕いでいくおばあさんを見ました。ทว่าด้วยความที่แม่น้ำนั้นกว้างมาก ขณะที่เธอยังพายไปไม่ถึง 1 ใน 4 ของระยะทางในแม่น้ำ พวกยักษ์ทั้งหมดก็กลับมาถึงบ้านเสียก่อนพวกยักษ์พบว่าคนทำอาหารของพวกเขาได้หายไปพร้อมกับทัพพีวิเศษ พวกเขาจึงรีบวิ่งลงไปที่แม่น้ำทันที และแล้วก็ได้พบกับคุณยายที่กำลังพายเรืออย่างรวดเร็ว
78おそらく鬼たちは泳およげなかったのでしょう。いずれにしても舟はありません。向むこう岸ぎしに着つく前まえに、あの面白いおばあさんを捕つかまえる唯一ゆいいつの方法ほうほうは、川の水をすべて飲のみ干ほすことだと、鬼たちは考えました。そこで鬼たちは 跪ひざまずき、大急おおいそぎで水を飲み始めたので、おばあさんがまだ半分はんぶんも渡り切らないうちに、水嵩みずかさはとても低ひくくなりました。คงเพราะพวกยักษ์ไม่สามารถว่ายน้ำได้ อีกทั้งยังไม่มีเรือ พวกเขาจึงคิดว่าทางเดียวที่จะจับคุณยายอารมณ์ขันนั้นได้คือ การดื่มน้ำในแม่น้ำนี้ให้หมดก่อนที่คุณยายจะถึงอีกฝั่ง ด้วยเหตุนี้เองพวกยักษ์จึงคุกเข่าแล้วเริ่มดื่มน้ำในแม่น้ำอย่างรวดเร็ว ระดับน้ำก็ค่อย ๆ ลดลงเรื่อย ๆ ในขณะที่คุณยายที่ยังพายไม่ถึงครึ่งทางしかしおばあさんは漕ぎ続けました。水がとても浅あさくなったので、鬼は飲むのをやめて、川を歩いて渡り始めました。するとおばあさんは櫂かい31を下おろし、帯から魔法のしゃもじを取り出31 水をかいて舟を進める道具。
79して、鬼に向むかって振ふりました。そしておかしな顔かおつきをしたので、鬼たちは皆みな、吹ふき出だしてしまいました。แต่คุณยายก็ยังคงพายต่อไปเรื่อย ๆ พอน้ำเริ่มตื้นมาก ยักษ์ก็หยุดดื่มน้ำแล้วเริ่มเดินข้ามแม่น้ำมาทันที หลังจากนั้นคุณยายก็วางไม้พาย 32 ลง หยิบทัพพีวิเศษออกมาจากโอบิแล้วแกว่งใส่ยักษ์ หน้าตลกของเธอทำให้พวกยักษ์ระเบิดหัวเราะออกมาところが鬼たちは吹き出した瞬 間しゅんかんに、こらえ切きれずに、飲んだ水をすべて吐き出してしまいました。川は再び水で一杯になりました。鬼たちはもう渡れません。面白いおばあさんは無事ぶ じに向こう岸に着き、できる限かぎり速はやく道を駆け上がって逃げました。彼女は立ち止まることなく走はしり続つづけて、自分の家に再び戻ってきました。32 อุปกรณ์ที่ใช้กวักน ้าในการขับเคลื่อนเรือ
80แต่ทว่าระหว่างที่พวกยักษ์นั้นหัวเราะนั้น พวกเขาก็สำลักน้ำที่ตัวเองได้ดื่มออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ แม่น้ำจึงกลับมาเต็มไปด้วยน้ำอีกครั้ง พวกยักษ์ไม่สามารถข้ามแม่น้ำมาได้แล้ว คุณยายที่มีอารมณ์ขันจึงไปอีกฝั่งได้อย่างปลอดภัย และหนีขึ้นฝั่งไปบนถนนเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ เธอวิ่งต่อไปเรื่อย ๆ โดยที่ไม่หยุดพักแล้วกลับมายังที่บ้านของเธอได้อีกครั้งその後、おばあさんはとても幸しあわせになりました。いつでも好きなときに団子を作ることができたからです。さらに、米を作る魔法のしゃもじも持っています。おばあさんは近所きんじょ の人たちや旅行者りょこうしゃ に団子を売って、間ま もなくお金持かねもちになりました。(舟津和香・訳注)หลังจากนั้นคุณยายก็มีความสุขเป็นอย่างมาก เพราะเธอนั้นสามารถทำดังโงะได้ตลอดเวลาเมื่อไหร่ก็ได้ตามที่เธอต้องการ นอกจากนั้นเธอยังมีทัพพีวิเศษไว้ช่วยทำกับข้าวอีกด้วย คุณยายได้เริ่มทำดังโงะขายให้กับคนในละแวกบ้าน และนักเดินทาง จนหลังจากนั้นอีกไม่นานเธอก็กลายเป็นคนที่ร่ำรวย(แปลโดย ธัญชนก สังขะเมฆะ, พิมพ์พรรณ ขัตติยะ, และพรนภัส พันธ์ไผ่)
81
82猫ねこの絵えを描えがいた小僧こぞうเณรน้อยผู้วาดรูปแมว
83むかしむかし、日本にほん の小ちい さな田舎いなか の村むら に、貧まず しい農夫のうふ とその妻つまが住すんでいました。2 人はとても善 良ぜんりょうな人でした。そして、彼らにはたくさんの子供ことも がありました。しかし、子供 たちを養やしなっていくことにとても苦労くろうしていました。長 男ちょうなんはまだ 14歳さいでしたが、父ちち を助たす けるのに十 分じゅうぶん な 力ちから を持も っていました。小さい 妹いもうと たちは歩ある けるようになると、すぐ母はは を助たす けることを学まな びました。เมื่อนานมาแล้ว ณ หมู่บ้านเล็ก ๆ ในชนบทของญี่ปุ่น มีชาวนาผู้ยากไร้อาศัยอยู่กับภรรยาสองคน ทั้งสองเป็นคนที่ซื่อสัตย์สุจริต และมีลูกด้วยกันมากมาย แต่ทว่าการเลี้ยงดูเหล่าเด็ก ๆ เป็นเรื่องที่เหนื่อยยากมาก ลูกชายคนโตมีอายุเพียงแค่ 14 ปี แต่ก็ช่วยบิดาทำมาหากินได้เหล่าน้องสาวที่ยังเล็กเมื่อเริ่มเดินได้ ก็เรียนรู้ที่จะช่วยเหลือมารดาของตนทันที
84しかし 最もっと も 幼おさな い 弟おとうと は、厳きび しい労働ろうとう には向む いていないようでした。彼はとても利口りこう で、兄あに よりも姉あね よりも 賢かしこ い子こ でした。しかし彼は非常ひじょう に弱よわ く、 体からだ が小ちい さかったので、人々ひとびと は口々くちぐち にこの子は大きくなれないだろうと言いました。そこで両 親りょうしん は 百 姓ひゃくしょう になるより、僧そう になる方ほう が、息子むすこ のためには良よいだろうと考えました。ある日、両親は息子を連つ れて村むら の寺てら へ行き、そこに住す んでいる善 良ぜんりょう な年寄としよ りの和尚おしょう33 に、この息子を弟子で し として置お いて、僧そう として知し っておくべきことをすべて教おし えてくれるように頼たのみました。แต่ทว่าน้องชายที่ยังวัยเยาว์ดูเหมือนว่าจะไม่เหมาะกับงานที่หนักหน่วง เขาเป็นเด็กที่มีสติปัญญาชาญฉลาดมากกว่าพี่ชายและพี่สาวของเขา แต่ทว่าเขามีร่างกายที่ผอมบาง และเรี่ยวแรงน้อย ชาวบ้านต่างก็พูดกันว่าเด็กคนนี้คงจะไม่ได้เติบใหญ่แน่ พ่อแม่จึงคิดว่าให้ลูกชายเติบโตมาเป็นพระคงจะเป็นการดีต่อตัวเขามากกว่าเป็นเกษตรกร วันหนึ่งพ่อแม่จึงได้พาลูกชายไปวัดในหมู่บ้าน และขอร้องให้33 仏教を教えられるほど修行を積み、徳と経験があり、地位が高い僧を、敬っていう言葉。
85พระภิกษุอาวุโส34 ที่อาศัยอยู่ที่วัดในหมู่บ้านให้รับลูกชายของตนเป็นลูกศิษย์และสอนทุกสิ่งที่สมควรแก่การรู้ในฐานะพระภิกษุให้กับเขา年寄としよりの和尚は、 幼おさない少 年しょうねんに優やさしく声こえをかけ、いくつかの 難むずかしい質問しつもんをしました。その 答こたえがとても 賢かしこかったので、和尚は小ちいさい 男おとこの子こを弟子として寺に引ひき取とり、僧そうになるための教 育きょういくをすることに同意と う いしました。พระภิกษุอาวุโสได้เรียกเด็กชายวัยเยาว์ด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล และถามคำถามที่ยากกับเขาหลายข้อ คำตอบที่ได้นั้นช่างเป็นคำตอบที่ชาญฉลาด พระภิกษุอาวุโสจึงยอมรับเด็กชายวัยเยาว์เป็นลูกศิษย์และตกลงที่จะให้การศึกษาเพื่อเตรียมเขาให้พร้อมสู่การเป็นพระภิกษุ34 ค าที่ใช้เรียกพระภิกษุที่มีการฝึกฝนมาอย่างดีมีศีลธรรมและประสบการณ์รวมทั้งมีต าแหน่งสูงในพระพุทธศาสนา
86年寄りの和尚が教えたことを、男の子はすぐに習 得しゅうとく し ま し た 。 さ らに、たいていの事こと は言い いつけを守まも りました。しかし、男の子には 1 つだけ欠点けってん がありました。それは、勉 強べんきょう の 時間じかん に好この んで猫ねこ の絵え を描えが くことです。さらに猫ねこ を描くべきではない場所ばしょにも、猫を描いてしまうのです。สิ่งที่พระภิกษุอาวุโสพร่ำสอน เด็กชายก็สามารถเรียนรู้ได้ทันทียิ่งไปกว่านั้นก็ยังปฏิบัติตามคำสั่งเป็นอย่างดีแต่ทว่าเด็กชายนั้นยังมีข้อบกพร่องอยู่ข้อหนึ่ง นั่นคือเขาชอบวาดรูปแมวในระหว่างศึกษาเล่าเรียน ยิ่งไปกว่านั้นเขายังวาดรูปแมวในสถานที่ที่ไม่ควรวาดอีกด้วยいつでも１人になると、男の子は猫を描きました。和尚の経 本きょうほん35の余白よはくにも、寺の35 宗教の教えや守らなければならないことが載っている本のこと。
87屏風びょうぶや衝立ついたて36にも残のこらず描き、壁かべや 柱はしらにも描きました。和尚は男の子に何回なんかいも良くない ことだと言い聞きかせましたが、男の子は猫を描くことを止めません。彼が猫を描いたのは 、描かずにいられなかったからです。彼はいわゆる「天才画家てんさいがか」でした。そのため小坊主こぼうず37 には向むいていませんでした、経本を学まなばなければならない小坊主には。ทุกครั้งที่เด็กชายอยู่คนเดียวก็มักจะวาดรูปแมว เขาวาดรูปแมวไว้ทั่วทั้งตามขอบกระดาษของหนังสือสวดมนต์38ของภิกษุอาวุโส ไม่เว้นแม้แต่บนฉากกั้นห้องของวัด และแผงกั้น39 รวมถึงบนกำแพง และเสาด้วย พระภิกษุอาวุโสพร่ำบอกเด็กชายว่า มันเป็นเรื่องที่มิถูกมิควรทำ แต่เด็กชายก็ไม่หยุดวาดรูปแมว ที่เขาวาดรูปแมวเป็นเพราะว่าเขาอดไม่ได้ที่จะวาดรูปพวกมัน เขาเป็นที่รู้จักในนาม “จิตรกรอัจฉริยะ” เพราะเช่นนั้นเขาจึงไม่เหมาะจะเป็นเณรน้อย40 เพราะเณรน้อยต้องตั้งใจศึกษาหนังสือสวดมนต์ある日、 襖ふすまの上うえに猫の絵えをいくつか、とても上手じょうずに描いてしまった後あとで、年寄りの和尚 は厳きびしく言いい渡わたしました。「小僧こぞうよ、お前まえはすぐにこの寺を出でて行かなけれはならない。お前は36 室内に置き、部屋を仕切ったり、目隠しにする家具のこと。装飾品として飾られることもあった。37 修業中の年少の僧。38 หนังสือค าสอนทางศาสนาและสิ่งที่ต้องปฏิบัติตามของศาสนาพุทธ39 เครื่องเรือนที่ตั้งอยู่ในห้องเพื่อแบ่งพื้นที่ในห้องหรือใช้ปิดบังสายตา ซึ่งบางครั้งก็ใช้เป็นของตกแต่ง40 พระภิกษุวัยเยาว์ที่ยังอยู่ในช่วงฝึกปฏิบัติธรรม
88決けっして良よい僧そうにはなれないが、たぶん素晴す ばらしい画家が かにはなるだろう。最後さいごに 1 つ 忠 告ちゅうこくをしておこう。それを決して忘わすれることのないように。「夜よるは広ひろい場所ばしょを避さけなさい。狭せまい場所に留ととまりなさい。」」วันหนึ่งหลังจากที่เขาวาดรูปแมวลงบนประตูบานเลื่อนอย่างชำนาญ พระภิกษุอาวุโสจึงกล่าวกับเด็กชายอย่างเข้มงวดว่า “เณรน้อยเอ๋ย เจ้าจะต้องออกไปจากวัดเดี๋ยวนี้ เจ้าไม่สามารถเป็นพระภิกษุที่ดีได้ แต่ว่าคงจะเป็นจิตรกรที่ยอดเยี่ยมได้แน่ สุดท้ายนี้ข้ามีคำเตือนจะให้เจ้า 1 อย่าง ขอให้เจ้าจงอย่าลืมมัน ‘ยามดึกจงหลีกเลี่ยงสถานที่กว้าง จงอยู่ในสถานที่แคบ’ ”和尚が口にした「夜は広い場所を避けなさい。狭い場所に留まりなさい」という意味い み が 、男の子には分かりませんでした。寺を出るために、着物きもの を入れた小さい包つつ みを括くく りなが ら、男の子は 考かんが えに考え
89ました。しかし彼はその言葉ことば を理解りかい できませんでした。和尚とそれ以上話いじょうはなすのは恐こわいので、「さよなら」とだけ言いいました。ความหมายของคำเตือนจากพระภิกษุอาวุโสที่ว่า “ยามดึกจงหลีกเลี่ยงสถานที่กว้าง จงอยู่ในสถานที่แคบ” เด็กชายไม่เข้าใจเลยสักนิด ในระหว่างที่เด็กชายกำลังมัดห่อผ้ากิโมโนเพื่อที่จะออกจากวัดก็คิดทบทวนแล้วคิดทบทวนอีก แต่เด็กชายก็ไม่สามารถทำความเข้าใจกับคำเตือนนั้นได้เลย เนื่องจากเด็กชายกลัวที่จะพูดคุยกับพระภิกษุอาวุโสไปมากกว่านั้น เขาจึงกล่าวเพียงคำว่า “ลาก่อน”男の子はとても悲かなしく思いながら、寺を後あとにしましたが、とうすればいいのか迷まよい始はじめました。もしまっすぐ家いえに帰かえったら、和尚の言いつけに背そむいたという理由りゆうで、父が自分じぶんを罰ばっするに違ちがいないと思いました。それで帰宅きたくを恐おそれたのです。そのときにふと、12 マイル4141 19.312 キロメートル。
90離はなれた 隣となりの村むらに、とても大きな寺があることを、男の子は思おもい出だしました。その寺にはたくさんの僧そうがいると、聞いたことがありました。そこで彼は僧たちの所に行って、弟子にしてくれるように頼たのもうと決心けっしんしました。เด็กชายออกจากวัดด้วยความรู้สึกโศกเศร้าพลางนึกสงสัยว่าควรทำอย่างไรต่อไป หากกลับบ้านพ่อคงลงโทษตนโทษฐานที่ไม่เชื่อฟังคำสั่งของพระภิกษุอาวุโส ทำให้เขาไม่กล้ากลับบ้าน แล้วเด็กชายก็นึกถึงวัดใหญ่ที่อยู่หมู่บ้านถัดไปซึ่งห่างออกไป 12 ไมล์42 เขาเคยได้ยินว่า วัดแห่งนั้นมีพระภิกษุสงฆ์บวชอยู่หลายรูป จึงตัดสินใจจะไปหาพระเหล่านั้นแล้วขอฝากตัวเป็นศิษย์ด้วยさてその大きな寺は閉し められていましたが、男の子はその事実じじつ を知し りませんでした。なぜ閉められていたかというと、化ばけ物もの が僧たちを脅おと して追お い出だ し、そこに住す みついてしまったからです。何人なんにん かの勇敢ゆうかん な 侍さむらい43 がその後、化け物を退治たいじ しようと、夜にその寺に行きました。しかし彼らの生い きた 姿すがた を、二度に と と見ることはできませんでした。そのことを誰だれ も、男の子に話したことはなかったのです。――そこで男の子は村までの道みち を、はるばると歩いて行きました。僧たちに優しく 扱あつか われたらいいなと願いながら。42 19.312 กิโลเมตร43 武術が得意で、それを仕事とする人々のこと。
91แต่ทว่าเด็กชายไม่รู้ความจริงเรื่องที่วัดใหญ่แห่งนั้นได้ปิดตัวลงแล้ว เหตุผลที่วัดปิดตัวลงไปนั้นเป็นเพราะมีปีศาจมาสร้างความหวาดกลัว ขับไล่เหล่าพระภิกษุสงฆ์ออกไปแล้วเข้ามาสิงสถิตอยู่ในวัดแทน มีซามูไร44ผู้กล้าหาญบางคนพยายามจะปราบปีศาจจึงไปที่วัดแห่งนั้นในยามวิกาล แต่ก็ไม่มีใครพบเห็นร่างเป็น ๆ ของพวกเขาอีกเลย ไม่เคยมีใครบอกเด็กชายเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกเช่นกัน เด็กชายจึงเดินทางไกลไปตามถนนที่ทอดยาวจนถึงหมู่บ้านพร้อมกับหวังว่า คงจะดีไม่น้อยหากได้รับการต้อนรับจากเหล่าพระภิกษุสงฆ์村に着ついた頃ころは、辺あたりはすでに暗くらくなっていて、人々は皆寝みなねていました。しかし目抜め ぬき通とおり45の反対側はんたいがわの丘おかの上うえに、大おおきな寺てらがあるのを、男の子は見つけました。そして寺の中に明あかりが点ついているのも見ました。こういう話をする人たちが言うこ44 กลุ่มคนที่ท างานโดยอาศัยความเก่งกาจในศิลปะการต่อสู้ของตน45 大通り。町の中て最も賑わっている通りのこと。
92とですが、泊とまる場所ばしょを求もとめる孤独こ と くな旅人たびびとを誘さそい込こもうと、化け物は明かりを灯すそうです。เมื่อไปถึงหมู่บ้าน บริเวณรอบข้างก็มืดหมด ทุกคนนอนหลับกันแล้ว เขาเห็นทางเข้าวัดบนเนินเขาที่ฝั่งตรงข้ามกับถนนสายหลัก46 ในหมู่บ้าน เห็นแสงสว่างจากด้านในวัด มีคนบอกกันว่าส่วนใหญ่พวกปีศาจจะจุดไฟให้มีแสงเพื่อนักเดินทางที่โดดเดี่ยวแวะมาหาที่พัก 男の子はすぐに寺に行き、戸とを叩たたきました。中では何の音もしません。彼は何度なんとも戸を叩きました。しかし誰も出てきません。ついに彼はそっと戸を押おしてみました。戸が締しめられていないことが分かり、男の子はとても 喜よろこびました。そこで彼は中に入りました。明あかりは灯ともっていましたが、僧はいません。เขาเดินไปที่วัดแล้วเคาะประตู แต่ข้างในกลับไม่มีเสียงใดเลย แม้จะเคาะประตูกี่ครั้งก็ไม่มีใครออกมาเปิดให้ เขาจึงถือวิสาสะผลักประตูออกไปเบา ๆ เมื่อพบว่า สามารถเปิดประตูเข้าไปได้เด็กชายก็ดีใจเป็นอย่างมาก จากนั้นเขาก็เข้าไปข้างใน แม้จะมีแสงไฟแต่กลับไม่พบพระภิกษุสงฆ์เลย46 ถนนสายหลัก ถนนที่ผู้คนพลุกพล่านที่สุดในเมือง
93僧はすぐに来るだろうと男の子は考えて、座すわ って待ま っていました。そのとき寺のすべてのものが、 埃ほこり で灰色はいいろ になっていて、蜘蛛く も の巣す がたくさんかかっていることに気付き づ きました。そこで男の子は考えました。僧たちは寺をきれいにするため、弟子で し を置きたいだろうと。とうして僧たちは、すべてを埃だらけにしているのか、男の子は不思議ふしぎ に思いました。けれとも彼を最も喜ばせたのは、猫を描くのにちょうと良い、大きな白い屏風びょうぶ があったことです。男の子は疲つか れていましたが、すぐに硯 箱すずりばこ を探して見つけると、墨すみ を擦す って、猫を描き始めました。
94เด็กชายคิดว่า อีกเดี๋ยวพระภิกษุสงฆ์ก็คงมาจึงนั่งรอ ตอนนั้นเองจึงเริ่มสังเกตเห็นว่า ทั้งวัดเต็มไปด้วยฝุ่น และรังแมงมุมจำนวนมหาศาล หลังจากนั้นเด็กชายจึงไตร่ตรอง เหล่าพระภิกษุสงฆ์ย่อมปรารถนาให้มีลูกศิษย์ลูกหาทำวัดให้สะอาดสะอ้าน เด็กชายจึงนึกประหลาดใจที่พระภิกษุสงฆ์ปล่อยให้วัดเต็มไปด้วยฝุ่นเช่นนี้แต่ถึงอย่างนั้นสิ่งที่ทำให้เด็กชายดีใจอย่างหาที่สุดไม่ได้เลยคือ ที่วัดแห่งนี้มีฉากกั้นห้องสีขาวใบใหญ่เหมาะกับการวาดรูปแมวพอดิบพอดีแม้เด็กชายจะเหนื่อยล้าเพียงใด เขาก็รีบหากล่องพู่กันจนพบ นำหมึกมาฝนแล้วเริ่มวาดรูปแมวทันที男の子は屏風にたくさんの猫を描きました。その後で、眠くて眠くてたまらなくなりました。屏風のそばで寝ようと横たわったちょうとそのときに、彼は突然、「夜は広い場所を避けなさい。狭い場所に留まりなさい」という言葉を思い出しました。เด็กชายวาดรูปแมวหลายตัวลงบนฉากกั้นห้อง หลังจากนั้นเขาเริ่มรู้สึกง่วงขึ้นมาจนฝืนต่อไปไม่ไหว ตอนที่คิดว่าจะเอนตัวนอนข้างฉากกั้น ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงคำเตือนขึ้นมาที่ว่า “ยามดึกจงหลีกเลี่ยงสถานที่กว้าง จงอยู่ในสถานที่แคบ”その寺はとても広く、男の子は独ひとりぼっちでした。その言葉を思い出したときに、意味はまったく分かりませんが、彼は初
95めて少し恐くなってきました。そこで眠ねむれる「狭い場所」を探そうと決めました。引ひき戸とのある小さな部屋を見つけ、そこに入って閉とじ籠こもったのです。それから彼は横になり、すぐに寝入ね いりました。วัดนั้นกว้างใหญ่มาก และเด็กชายนั้นอยู่อย่างลำพัง พอนึกถึงคำพูดนั้นก็ยังคงไม่เข้าใจความหมายของมัน และเด็กชายก็เริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน พอเริ่มรู้สึกง่วงขึ้นมาจึงได้ตัดสินใจออกตามหาที่แคบ จนได้เจอกับห้องเล็ก ๆ จึงเข้าไปขังตัวเองไว้ในห้อง และล้มตัวลงนอนหลับทันที夜もだいぶ更けた頃、大きな凄すさまじい音―― 戦たたかったり、叫んだりしている音――のために彼は目覚め ざめました。それは恐ろしい音だったので、男の子は小さい部屋の隙間すきまから覗のぞくことさえ恐がりました。恐怖きょうふで息いきを殺ころしたまま、彼はじっと横になっていました。ตอนกลางดึก มีเสียงอันน่ากลัวดังขึ้น บ้างก็มีเสียงต่อสู้ กรีดร้อง ทำให้เด็กชายนั้นตื่นขึ้นมา เสียงนั้นน่ากลัวมาก เด็กชายไม่
96กล้าแม้แต่จะมองผ่านช่องว่างเล็ก ๆ จากในห้อง เขาหายใจเบาๆ แล้วล้มตัวลงนอนเงียบ ๆ寺に灯とも っていた明かりは消き えましたが、恐ろしい音は続つづ き、だんだん物凄ものすご くなっていきました。そして、寺全体てらぜんたい が揺ゆ れました。長なが い時間じかん が経た ってから、静 寂せいじゃく が 訪おとず れました。しかし男の子はまだ動うご くのを恐おそ れていました。小さな戸と の隙間すきま を通とお して、朝あさ の太陽たいよう の 光ひかり が部屋へ や に射さ しこんでくるまで、彼は身動みうご きしませんでした。แสงไฟในวัดนั้นดับลงแล้ว แต่ทว่าเสียงอันน่ากลัวนั้นยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดและยังดังขึ้นเรื่อย ๆ ทั่วทั้งวัดสั่นสะเทือนไปหมด หลังจากผ่านช่วงเวลาอันยาวนานนั้น ความเงียบสงัดก็เข้ามาแทน แต่เด็กชายก็ยังไม่กล้าขยับตัว เขาจึงไม่ขยับตัวเลยจนกระทั่งแสงอาทิตย์ลอดเข้ามาในห้องผ่านช่องเล็ก ๆ ตรงประตูそれから彼はとても慎 重しんちょう に隠かく れ場所ばしょ から抜ぬ け出だ し、あたりを見回みまわ しました。まず彼の視線しせん が捉とら えたのは、寺のすべての床ゆかが血ち で覆おお われていることでした。次つぎ に彼が見たものは、床の真まん中なか に死し んで横よこ たわっている、とても大きな怪物かいぶつ のようなネズミです。それは、牛うしよりも大きい巨大きょだいな化ばけネズミでした!
97หลังจากนั้นเด็กชายก็ค่อย ๆ ออกมาจากห้องที่เข้าไปซ่อน และมองไปรอบ ๆอย่างระมัดระวัง สิ่งที่เขาได้ทอดสายตาไปเห็นเป็นอย่างแรกคือ ทั่วทั้งพื้นวัดนั้นเต็มไปด้วยเลือด ต่อมาเขาก็ได้เห็นหนูรูปร่างเหมือนปีศาจขนาดใหญ่ที่นอนตายจมกองเลือดอยู่กลางห้อง มันเป็นหนูปีศาจตัวใหญ่กว่าวัวเสียอีก!しかし誰だれ が、または何がそれを退治たいじ できたのでしょう? そこには人も他た の生い き物もの も見当み あ たりません。突然とつぜん 男の子は目を留とめました。彼が昨夜さくや 描いたすべての猫の口くち が、血で赤あか く濡ぬ れていました。それで彼は悟さと りました。この化ば け物もの は、彼が描いた猫たちによって倒たお されたのだと。そして 賢かしこ い年寄りの和尚が、「夜は広い場所を避けなさい。狭い場所に留まりなさい」と言った理由りゆうを、そのときに初はじめて悟りました。