รวมกลอนลำทางสั้น

344

กลอน บอกบา้ นตัวพวงเพชร
ทานอง ลาทางสั้น
ประพันธโ์ ดยแม่ครู ราตรี ศรีวไิ ล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนข้ึน)
โอ฽ละนอ...
ขอรายงานบอกให฾ ท่ีอยู฽ใหมป฽ จั จบุ นั
แตก฽ อ฽ นนัน้ อยู฽บา฾ นหนองมนั ปลา
อย฽ตู ฽อมาไปเรยี นลํา พักอยูน฽ ําคณุ แม฽ราตรศี รวี ิไล
พอเตบิ ใหญ฽สมควร จบขบวนการเรยี น
ไดพ฾ รากศึกษาเอาซิขอเวา฾ เปน็ กลอนต฽อรอฟงั เดอ฾ ..
โอล฽ ะนอ...นวลเอย...
(เนอื้ ในกลอน)
(บทท่ี 1)
ละแมน฽ วา฽ เด฾อนาย
พวงเพชรบอกเว฾าบ฾านเกิดเมอื งนอน
บา฾ นบิดรมารดายา฽ ยายกกเคา฾
ภูมลิ าํ เนาเดมิ นัน้ สารคามเขตที่
ปจั จบุ ันนยี้ ฾ายหนบี า฾ นยา฽ นหลงั
(บทที่ 2)
มาอยย฽ู ัง้ ณ ท่บี ฾านเลขที่แปดทับหกสิบสาม
ซอ่ื วา฽ ซอยเทพผาสุกสวยงามหรือวา฽ ซอยช฽างกลแต฽หลงั คราวกี้
เขตตาํ บลในเมืองและอําเภอเมืองนจ้ี งั หวดั ขอนแก฽น
ขอแฟนๆจงไดไ฾ ปเยี่ยมแวย฽ าม
(บทท่ี 3)
บห฽ วงหา฾ มอยากผกู มิตรจิตใจ
ไผอยากไปเป็นแฟนกะแมน฽ ยนิ ดดี ว฾ ย
หรอื ไผเห็นวา฽ สวยพอไปวัดวาได฾เต็มใจอยากเป็นค฽ู
มาเป็นแฟนและซหู฾ รอื เปน็ เพอ่ื นคู฽ใจ
(บทที่ 4)
ขอบอกใหว฾ ฽าพวงเพชรยินดี
คนั บต฽ วี๊ า฽ เป็นสาวมือสองหรือว฽านางเปน็ ฮ฾าง
เชญิ ไว฾วางใจได฾คันผ฾ูไดสเ นใจสไิ ปเลยี้ งลูกซ฽อย
ไปเป็นพอ฽ บกั น฾อยพอไดต฾ อ฾ ยแมม฽ นั
(บทท่ี 5)
สว฽ นว฽าสํานักงานนั้นบ฽แปรเปลี่ยนไปไส
ประจําสํานักงานแมร฽ าตรศี รวี ไิ ลดัง่ เดมิ ดาเคา฾

344 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

345

เชญิ เด฾อท฽านเชิญไปหาไปเวา฾ เอามาลาํ ร฾องซ฽อย
หรอื วา฽ ไผสนใจอยากเป็นพ฽อบักนอ฾ ยกะเตรียมพรอ฾ มรับรอง
(กลอนลง)

ไผซจิ องหัวใจขอให฾ฟูาวติดต฽ออยา฽ รอชา฾ ...

หนังสือรวมกลอนลำทำงส้ัน 345
ศูนย์กำรเรียนภูมิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

346

กลอน บอกบ้านรายงานตัว บุรนิ ทร์ พลเขต
ทานอง ลาทางสั้น
ประพันธโ์ ดยแม่ครู ราตรี ศรวี ไิ ล ปี พ.ศ. 2555
(กลอนขึน้ )
โอล฽ ะนอ...
ขอกราบเรยี นพีน่ อ฾ งผม฾ู ีเกยี รติทังหลาย
ผมขอลําบรรยายเป็นกลอนซ฾อนต฽อ
หมอลาํ บุรินทรแนเี้ ป็นลกู คุณพอ฽ ชอื่ วา฽ โยธนิ
แม฽ธนภรณนแ ามสกลุ พลเขต
ด฾วยว฽ามีสาเหตเุ ป็นครอบครัวศิลปนิ
ผมบุรนิ ทรจแ ง่ั ได฾ไปศกึ ษาฝุายวิชาหมอลํา
นาํ แมค฽ รรู าตรีศรวี ไิ ล หากแฟนแฟนพอใจ
โปรดจงไดเ฾ ชียรซแ อ฽ ย...แหนเ฽ ดอท฽าน...
โอล฽ ะนอ...นวลนวลเอย...
(เนอื้ ในกลอน)
(บทท่ี 1)
ฟังเดอ฾ ทา฽ นคณาจารยแน฾อยใหญ฽
ซิรายงานบอกใหน฾ ําช้ันชอื่ ผม
(บทท่ี 2)
ขอกราบก฾มนบนอบวันทา
ขอขมาเป็นกลอนกอ฽ นซลิ าํ วนั น้ี
ผมนี่มนี ามชัน้ นายบุรนิ ทรแพลเขต
ดว฾ ยสาเหตชุ ่อื นมี้ หี มอ฽ งทม่ี า
(บทท่ี 3)
ได฾ย฾อนว฽าพระครูให฾บุญใหญห฽ ลายเหลือ
เจ฾าอาวาสวดั เหนือรอ฾ ยเอ็ดคนต้งั
ส฽วนว฽าฉายานน้ั นามผมชื่อน฾องใหม฽
บ฾านบ฽ไกลบ฽ใกลข฾ อลาํ ใหส฾ ฟู฽ งั
(บทท่ี 4)
บา฾ นกาํ เนิดกอ฽ ตัง้ ยงั้ อยู฽อาํ เภอเมือง
มีชื่อเสียงสวยงามบึงพลาญชัยน้ัน
ถดั มัน่ สําคัญคือพระใหญ฽
เมอื งเกินร฾อยบอกใหร฾ อ฾ ยเอ็ดตง้ั ตระหงา฽ นงาม

346 หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

347

(บทท่ี 5)
บ฽เคยข฾ามในเรอื่ งการศกึ ษา
ผมจบ ม.6 มาจาก รว. นี้

ตอ฽ จากหนีไ่ ดห฾ นไี ปเรยี นต฽อ
มมส.เขตนพี้ าช้ีช฽องทาง

(บทท่ี 6)
ดรุ ยิ างคศลิ ป฼นน้ั ดนตรฝี ุายตะวนั ตก
ผมบรุ นิ ทรแหยิบยกเรียนดนตรเี อกกตี ารแ

ศกึ ษาดดู แี ล฾วแนวทางคดิ อ฽าน
อาจารยแสอนทกุ ด฾านสานสรา฾ งศาสตรแศิลป฼

(บทท่ี 7)
ยงั บส฽ ื้นสุดส฽วนหวั ใจ
ผมจงึ ไปเรียนลําตืม่ เตมิ ความรู฾

ครูราตรศี รีวไิ ลสอนให฾ผมเตม็ ไจสานตอ฽
มรดกฮากเหงา฾ มูลเคา฾ เก฽าหลงั

(บทที่ 8)
ปลูกฝงั ใจลกึ ซง้ึ ถึงแกน฽ การลํา
เรยี นประพันธแกลอนนาํ เพิม่ เสริมเติมต้งั

ด฾วยใจหวงั อยากเฮียนฮ฾เู ป็นแนวทางเลอื กใหม฽
ประทับใจปราบปล้ืมของเคา฾ เกา฽ เดิม

(บทที่ 9)
ความร฾ูเพม่ิ เติมซ฽อยเสยี งสี
ศิษยทแ นุ ครสู อนดีศาสตรแศิลป฼ลําร฾อง

ผมไดล฾ องเรยี นรเู฾ ห็นประจักรหลักเด฽น
บ฽แมน฽ เวา฾ เลน฽ ๆเหน็ ฮ฾อู หี ลี

(บทท่ี 10)
ปจั จบุ นั เดยี วน้ีอยรู฽ ะหว฽างศกึ ษา
สายสามัญและสายอาชีพนาํ พรา่ํ เพียรเรยี นไว฾

สาวคนใดสนอ฾ายครบเปน็ เพอ่ื นรอไปเหน็ ใจอ฾ายนําแหน฽
ขอทดแทนพระคุณของพ฽อแม฽

ดว฾ ยการเรียนฮํา่ ฮูเ฾ อาความรูค฾ รบขบวน...

หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น 347
ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

348

กลอน บอกบา้ นรายงานตัว มนชยั เพชรน้าพอง
ทานอง ลาทางส้ัน
ประพนั ธ์โดยแม่ครู ราตรี ศรวี ไิ ล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนขน้ึ )
โอ฽..ละนอ...
ตัวผมมนี ามว฽ามนชยั เพชรนาํ้ พอง
หนม฽ุ เสียงทองนอ฾ งหลา฾ หม฽ู
เรียนลํามาครบคน฽ู ําแม฽ครรู าตรี
ลาํ หลายปีพอสมควร ครบขบวนบทตอน
ทั้งลําซิง่ ลํากลอนมนชยั นอ฾ ยบย฽ า฾ นอย฽อนการลาํ รอ฾ ง
โอ.฽ ..ละนอ...นวลเอย...
(บทท่ี 1)
ละแมน฽ วา฽ เดอ฾ นาง...
สวสั ดีทกุ ท฽านพอ฽ แม฽ทง้ั หลาย
ท้ังคณุ ตาคณุ ยายผ฾ูมาฟังลํารอ฾ ง
มนชัยเพชรนํ้าพองนีเ้ ป็นหมอลาํ น฾องใหม฽
พระเอกหนุม฽ เสียงใสขอแฮงใจทุกทา฽ นประสานให฾ซ฽อยนาํ
(บทที่ 2)
ผมละสขิ อบอกย้ํานาํ บอ฽ นเฮอื นซาน
แตเ฽ ยาววแ ยั โดนนานจนได฾มาลํารอ฾ ง
หินกองเดอ฾ บ฽อนบ฾านนา้ํ พองอําเภออย฽ู
เมอื งสวยหรูขอนแกน฽ นน้ั จงั หวดั หม฽องปอุ งเซา
(บทที่ 3)
บดั นหี้ นั มาเว฾าทางเรอ่ื งการศกึ ษา
จบมอหกเรยี นมาสายสามัญน้ัน
ผมเลยหันมาสก฾ู ารเรียนลําต฽อ
พ฽อบร฽ วยพอซิส฽งต฽อไดไ฾ ปถึงมอ฽ งบ฽อนหวงั
(บทท่ี 4)
หนั ชีวิตตอ฽ ต้ังทางอาชพี หมอลํา
ทั้งศึกษาไปนาํ ออกลํางานพร฾อม
กระผมไปยอนอ฾ มขอเป็นศษิ ยใแ หม฽
แมร฽ าตรีศรีวไิ ลเปน็ ครูเพาะบ฽มใหใ฾ นเรอ่ื งศาสตรศแ ิลป฼
(บทที่ 5)
ยงั บ฽สิ้นดน้ิ ต฽อตามตดิ
อปุ สรรคชวี ติ เป็นเร่อื งธรรมดาแท฾
ครูดแู ลว฽อยใหไ฾ ด฾ศกึ ษาหาอ฽าน

348 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

349

ผา฽ นวิกฤษแทุกฮอ฾ นมาไดเ฾ พิ่งเยน็
(บทที่ 6)
เวน฾ บไ฽ ดค฾ รผู ู฾ซ฽อยทส่ี อง

พี่มงคลเพชรนํ้าพองแนะนําความฮู฾
ผมมนชัยใจส฾ูบุกดนั ฟันฝาุ

เรยี นลํามาแต฽ตนั จนไดอ฾ อกงาน
(บทท่ี 7)
บญุ คุณทา฽ นอาจารยแแม฽ราตรี

และทนุ ครสู อนดจี าก สสค.นน้ั
ซ฽อยสานฝนั ผมไห฾ไปถึงฮอดฝัง่

แมน฽ บ฽ดงั ทะลุฟูากะพอปรึ้มตืม่ ใจ
(บทท่ี 8)
แถมต่มื ไว฾เรียนแตง฽ กลอนลํา

กลมสง฽ เสริมวฒั นธรรมเพ่นิ ซ฽อยทนุ หนนุ ยู฾
ครรู าตรีสอนเพ่มิ เตมิ ทักษะการเรยี นเขยี นกลอนซอ฾ นต่ืม

แสนสุขใจปลาบปล้ึมจากการได฾เล฽าเรียน
(บทที่ 9)
จบครบเผย่ี นเรยี นลําและเขยี นกลอน

ตอนนี้ผมมนชยั ฮู฾ฮ฽อมทางเดนิ ได฾
นาํ ความรูม฾ าใชห฾ าทนุ หนุนต฽อ

ส฽วนวา฽ พอ฽ เอาใจใส฽ลกู เตา฾ หนักเบาสเ฾ู รื่องงาน
(บทที่ 10)
แมผ฽ มพลอยพากจากบา฾ นเสยี ชีวิตตายปา

ผมได฾มาสืบสานดา฾ นการลําร฾อง
ฝากมนชยั เพชรนํ้าพองเอาไว฾ในออ฾ มใจนาํ ทา฽ น

ฮ฽ามงี านเทอื่ หน฾า ให฾ผมไดต฾ ฽อสาน...
ขอใหบ฾ ุญสมภารนาํ ยู฾ซูส฽งศรทั ธาท฽าน...

หนังสือรวมกลอนลำทำงส้ัน 349
ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

350

กลอน บอกบ้านรายงานตวั หมอลาเกยี รตณิ รงค์
ทานอง ลาทางสั้น
ประพันธ์โดยแมค่ รู ราตรี ศรีวิไล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนขึ้น)
โอล฾ ะนอ...
ตัวกระผมนล้ี ะครับช่ือหมอลาํ เกยี รติณรงคแ
นามสกลุ รอดทรง พอ฽ แมป฽ นั ให฾
ผมเปน็ หมอลาํ ใหญ฽ตง้ั แตส฽ ฽วนนํ้าหนัก
คนั ฮา฽ อยากฮ฾จู ักวา฽ บา฾ นผมอยู฽ใส
ใกลบ฾ ฽ไกลพอไปมา ชอ่ื ว฽าบา฾ นเลา฽ อําเภอหนองเรือ
จังหวัดงามลน฾ เหลือนน้ั ละคือขอนแก฽น
โปรดจงจาํ ใหแ฾ ม฽นหมอลาํ ใหญ฽ใจดี
ศิษยแทนุ ครูสอนดี เรยี นรอบรู฾คซ฽ู ท฽ู ฽าการลาํ ร฾อง...
โอย฾ ละนอ... นอคนเอย...
(เนอ้ื ในกลอน)
(บทท่ี 1)
ละแม฽นวา฽ นอนาง...
สวัสดีเด฾อปูาปยู ฽ายายตา
ลูกหลานขอวันทากราบกรวอนเวา฾
เสียงคนลือซา฽ เว฾าวา฽ ผมเปน็ หมอลําใหญ฽
ชื่อ บา฽ วเพชรพลู ชยั ใหญก฽ ะใหญแ฽ ตเ฽ หลา฾ ทางข฾าวบ฽ค฽อยมี
(บทที่ 2)
ใหญจ฽ ั่งซี้แต฽ เกา฽ กอ฽ นตาํ อฐิ
ใหญท฽ งั แนวความคดิ สว฽ นโตกะพอได฾
ไทยบ฾านผมเขาท฾วงว฽าซลิ าํ เปน็ บ฽
มาโตใหญ฽กะดอ฾ ซลิ าํ ไดจ฾ ่งั ใด
(บทท่ี 3)
ผมบอกให฾วา฽ บ฽แมน฽ อปุ สรรค
อยูท฽ ใ่ี จคนมกั เร่อื งการลาํ รอ฾ ง
ผมเลยลองความรภู฾ ูมิปัญญาหาอ฽าน
เรียนศาสตรศแ ิลป฼พน้ื บา฾ นจนไดอ฾ อกงาน
(บทท่ี 4)
อาจารยสแ อนแรกเร่ิมคอื คุณแมจ฽ ูมทอง
ผมไปลองศึกษากะวา฽ ดสี มเว฾า
เอาวิชาความฮูม฾ าลํานําหม฽ู
ตอนนที้ าํ งานอยู฽มเี งินเดอื นซ฽อยให฾กะพอได฾อยูก฽ นิ

350 หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

351

(บทท่ี 5) 351
ยังบส฽ ้นิ สุดส฽วนขบวนการ
อยากสืบสานฝุายศิลป฼ให฾โด฽งดังดไี ด฾
สมคั รไปเฮียนเพมิ่ เตมิ ความรูต฾ ่มื
เป็นควรปลาบปล้มื บ฽ลืมได฾ส฽วนใจ
(บทที่ 6)
สสค. เพนิ่ ใหอ฾ าจารยแแ มร฽ าตรี
คอื ทนุ ครสู อนดมี าให฾สอนลําฟอู น
ตอนนั้นผมเลยไดโ฾ อกาสดีช้ีชอ฽ ง
นาทีทองซ฽อยใหผ฾ มได฾สตู รเรยี น
(บทท่ี 7)
จบครบเผย่ี นหลักสูตรเรยี นลํา
กรมส฽งเสรมิ วัฒนธรรมกะตื่มทนุ หนนุ เพิ่ม
ให฾เสรมิ ทกั ษะด฾านประพันธกแ ลอนสอนแต฽ง
ผมศกึ ษาแจบแจ฾งทังลําฟูอนแต฽งกลอน
(บทที่ 8)
ตอนนี้ยังบ฽สน้ิ หยุดอย฽อนการเรียน
ท้ังเฮียนนําลาํ ไปเพิ่มพูนความฮู฾
ยากปานใดกะซสิ ู฽บดูเ ันฟันฝุา
ให฾ไดม฾ าซง่ึ เหง฾ากกเคา฾ วัฒนธรรม
(บทที่ 9)
ของคูณค้าํ มูลเกา฽ โบฮาณ
มรดกอสี าน ปยุู า฽ เฮาปันไว฾
ขอแฮงใจนําทา฽ นประสานใจซูซ฽อย
อย฽าปล฽อยปะลูกเตา฾ เอาไว฾ถ฾าซ฽อยงาน
(บทที่ 10)
ซ฽อยทางดา฾ นอนรุ กั ษแศิลป฼อีสาน
ฮ฽ามงี านการแสดงให฾ซอ฽ ยลํากะยังได฾
ขอบคณุ ไปยังทา฽ นทางหนว฽ ยงานที่หลิงลาํ่
กระทรวงวัฒนธรรมเปน็ หัวใจซอ฽ ยให฾หมอลําได฾เพิ่งพา
(บทท่ี 11)
ผน฾ู าํ หน฾าเจาะปุองถางทาง
อยา฽ ปล฽อยวางลกู หลานดา฾ นส฽งเสริมความฮ฾ู
ครูผเู฾ สียสละให฾จิตอาสายงิ่ ใหญ฽
คอื แมค฽ รรู าตรศี รีวิไล ลกู หลานขอยกไว฾อวยพรให฾อย฽ดู ี
(กลอนลง)ขอตอบแทนความดีดว฾ ยการสืบสานตอ฽ หมอลําไว฾...

หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศูนย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

352

กลอน บอกบา้ นรายงานตวั หมอลาเด่ยี วชัย
ทานอง ลาทางส้นั
ประพนั ธ์โดยแมค่ รู ราตรี ศรีวิไล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนข้ึน)
โอ฾ละนอ...
ตัวกระผมนี้ละครับชอ่ื บญุ หลาย ฦาแรง
นามฉายาแสดงหมอลําเด่ยี วชัย ใจเกินรอ฾ ย
ใจฟกั ใฝมุ าแตน฽ อ฾ ยในเสยี งลําเสยี งแคน
เวา฾ ชูเ฾ รอ่ื งแฟนสาวบม฽ มี าสน
หนุ฽มหมอลาํ คนจนจง่ั เรียนนาํ ลําไป
แม฽ครรู าตรีศรวี ิไลซอ฽ ยบ฽ใตกตํา่ การลํารอ฾ ง...
โอ฾ยละนอ... นอคนเอย...
(เนอ้ื ในกลอน)
(บทท่ี 1)
ละแม฽นวา฽ นอนาง
ขอวนั ทาขมาไหว฾ แฟนหญิงชายทกุ ทกุ ท฽าน
ญาตวิ งศวแ านทัว่ หล฾าลกู หลานนอ฾ ยหนมุ฽ สาว
(บทที่ 2)
เสียงลาํ แคนดังจา฾ ว จากนอ฾ งใหมม฽ าแฮง
นามบุญหลายฦาแรง มกั แตง฽ กลอนและลาํ รอ฾ ง
สว฽ นว฽าเคหังหอ฾ งบ฾านหนองโนเดอแม฽
ตาํ บลหนองแกบอกให฾ในทอ฾ งถน่ิ อสี าน
(บทท่ี 3)
อําเภอชนบทนน้ั โอทอ฿ บใหญ฽ไหมงาม
ขอนแกน฽ นามจงั หวดั เมอื งผ฾าไหมลอื เรือ่ ง
จบโรงเรียน ม.ปลายน้ัน แวงใหญว฽ ิทยาคมสมซ฽า
ไปหาลาํ จนวา฽ เกอื บซเิ หมิดซบ฽ู า฾ นทางใกลแ฾ ละไกล
(บทท่ี 4)
สะสมความฮ฾ไู ว฾ทางฝาุ ยวชิ าการ
ดา฾ นดนตรอี สี านเล฽นโปงลางพรอ฾ ม
ไปหาลาํ ท้ังรอ฾ ง แขง฽ ขนั นนั้ กะผอ฽ ง
แมน฽ หมอ฽ งไกลและใกล฾ ใจนั้นบ฽หวน่ั ไหว
(บทที่ 5)
พอสอบเข฾าศกึ ษาป.ตรีได฾ เรียนตอ฽ มมส.
จบจาก ม.มหาสารคาม ตกั สิลาลอื ล้าํ
ฮ่ําเฮียนจบมาไดส฾ าขาประวตั ศิ าสตรแ

352 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

353

เรยี นบข฽ าดควบไว฾สาขาร฾องแอว฽ ลาํ 353
(บทท่ี 6)
เรยี นตซื่ ้ํานาํ คุณแม฽ราตรี
ทงั ไดเ฾ ปน็ ศิษยแครสู อนดี จาก สสค.นั้น
ผมเรยี นจบครบขนั้ ตามฝันฟักไฝุ
กรมส฽งเสริมวฒั นธรรมกะใด฾ให฾ทนุ เพมิ่ ต่ืมกัน
(บทท่ี 7)
อดุ หนุนขั้นประพนั ธืแต฽งกลอนลํา
ผมไดไ฾ ปเฮยี นนําจือ่ จาํ มาใช฾
แม฽ครเู สียสละใหเ฾ วลาอนั มีคา฽
สอนศิษยแมามากล฾นดไี ด฾นบั บไ฽ หว
(บทที่ 8)
ผมกะผู฾หนึง่ ไดศ฾ ษิ ยเแ อกกน฾ กฏุ ิ
ทังเปาุ แคนให฾แมค฽ รรู าตรีผ฽องได฾เรยี นลําพรอ฾ ม
ฮอดเวลาสอนซอ฾ มเสยี งลําแคนเค฾าครน่ื
ลูกศษิ ยแแตกวืน้ วื้นมาเตา฾ หล่ังโฮม
(บทท่ี 9)
สมความหวงั วาดไว฾ผมได฾ไตเ฽ ถิงฝนั
เป็นตางดึ อัศจรรยแศาสตรศแ ิลปอ฼ ีสานน้ี
โครงการดเี หลอื ล้ําทุนทางวฒั นธรรมมองได฾โดดเดน฽
เพ่ินเหน็ คุณค฽าลา้ํ สําคัญแทอ฾ ่หี ลี
(บทที่ 10)
เจ฾าของทนุ สว฽ นน้ไี ดม฾ องอา฽ นการไกล
ให฾แมค฽ รรู าตรศี รีวิไล มาเฮ็ดทนุ หนุนย฾ู
เอามาซซู อ฽ ยค้ําสอนลกู ศษิ ยหแ มอลําและเขียนกลอนสอนสงั่
ปลูกฝงั จติ รสํานกึ ให฾ลูกหลานไดต฾ อ฽ สาน
(บทท่ี 11)
ตอนนผ้ี มจากบา฾ นทาํ งานอยท฽ู างไกล
จากฮั้วไฮ฽นาสวนมวลมิตรฝงู สหายพรอ฾ ม
หวั ใจตรอมตรมซ้าํ คึดฮอดเสยี งแคนลําพออยากฟอู นใหม฾ นั ซว฽ ง
ยอ฾ ฮักหวงฮากเหงา฾ ของเคา฾ เกา฽ นาน
(บทท่ี 12)
จติ วญิ ญาณสวมไว฾ ยิ่งใหญค฽ นอสี าน
ขอแต฽งกลอนวอนวานตอ฽ เติมเสรมิ ไว฾
ขอเปน็ แฮงใจให฾สืบทอดมรดกไทยอีสานเคา฾ เกา฽ แก฽
นาํ ฮอยพ฽อก฽อสานตามฮอยแม฽ ซขิ อแลหลํ่าไว฾มูลเคา฾ เกา฽ ครู

หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศูนย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

354

(กลอนลง)
ให฾เลิศหลูอลงั การอีสานซไิ ดเ฾ ฮอื งฮงุ฽ นอลงปูา...

กลอน บอกบ้านรายงานตวั นพกร
ทานอง ลาทางส้ัน
ประพนั ธ์โดยแมค่ รู ราตรี ศรีวไิ ล ปี พ.ศ. 2555
(กลอนขนึ้ )
โอ฽ละนอ...
ขอเอยขอฝากหนุ฽มหน฾าเก฽าลูกเต฾าเหล฽าชาวอีสาน
กระผมชอ่ี อภสิ าน เมฆแสนขอนแกน฽ บา฾ นกดิ ก฽อ
ขอฝากพีน่ อ฾ งให฾สานตอ฽ มูลมังเกา฽ ประเพณี
เป็นของดีปยุู า฽ เฮาเพ่ินนาํ เอามาขับกล฽อมลํางนั
จนมาฮอดปัจจบุ ันบไ฽ ดป฾ ลอ฽ ยวางป฻า
หมอลํานพกรขอนาํ มาฝากให฾ท฽านสานซ฽อยคอยนาํ ย฾.ู ..
โอ฽ละนอ...นวลนวลเอย..
(บทท่ี 1)
ละแมว฽ ฽านอนาย
ชวี ิตผมผ฽านเข฾ามาสว฽ู งการ
เปน็ หมอลําบ฽ทันนานระหว฽าง.....ปนี ี้
พอ฾ สงิ่ ดีหึอฮา฾ ยอปุ สรรคหลายแหง฽
แต฽บเ฽ คยย฾อทอ฾ ขอสูต่ อ่ สาน
(บทที่ 2)
พวกพ่นี ฾องทางบา฾ น กะคอยซ฽อยความหวัง
ยงั เฝูารอ เส฾นทางฝั่งฝนั เอาไว฾
กา฾ วต฽อไปให฾เถิงหมอ฽ งพีน่ อ฾ งครองคอยอยู฽
ช฽อยแฮงใจซกุ ย฾ูซูให฾ทั่วแดน
(เพลง)
- ทว่ั แค฾วนเขตแดนเมอื งไทย
ถงึ ใกล฾หรือไกลกต็ ฾องไปหาลาํ
แฟนแฟนเกอ้ื หนุนบุญนาํ
หวงแหนซ่ึงวฒั นธรรม
ผมขอน฾อมนําสู฾ดว฾ ยความเต็มใจ
-สานฝันช฽วยกันเถดิ หนา
ชาวอีสานเรามาลุน฾ ใหถ฾ งึ เส฾นชยั
แฟนหน฽ุมสาวเรารว฽ มเปน็ แรงใจ
ปูยา฽ ตายายก็อู฾มชูดไู ป

354 หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

355

รว฽ มกนั ปนั ใจใหล฾ ุกหลานไทยก฾าวเดนิ
-ก฾าวเดินอย฽างหนา฾ ตาสดใส
ลาํ ประยกุ ตแตามสมยั หรือลาํ กลอนลําเพลนิ

ถา฾ ลกู หลานพลาดพล้ังลว฽ งเกนิ
อยา฽ ปลอ฽ ยปะละเลยนะขอเชิญ

ตชิ มเพ่อื กอ฽ และยอเยินสว฽ นทเี่ กนิ และพอดี
(บทที่ 3)
(ลา)

เสียงลําน้ี นพกร คนเก฽า
เคยเฮด็ ให฾หม฽เู จ฾าแฟนไดเ฾ ชอ่ื ใจ

(บทท่ี 4)
นบนอบไวก฾ ฾มกราบขอขมา
ขอเจ฾าภาพศรทั ธาเบงิ่ แงงแพงไว฾

ขอสง฽ เสยี งมาให฾ตามลมพดั ผา฽ น
ฝากคําหวานออดอ฾อนขอพรให฾สง฽ เสริม

(บทที่ 5)
จากแรกเริม่ จนกระทั่งปัจจุบัน
ยากปานใดซิบกุ ดนั ฮอดฝง่ั ฝนั จนได฾

ครูประดิษฐแฆ฾องสามจูมสอนให฾บทกลอนวาทท฽า
ผมศึกษาแรกเรมิ่ เสรมิ สรา฾ งฝุายศลิ ป฼

(บทท่ี 6)
ยงั บส฽ น้ิ สุดส฽วนขบวนการ
ไปต฽อสานใหส฾ ูงสุดศาสตรแศิลป฼ความฮู฾

ครรู าตรีศรวี ิไลสอนเพิม่ เตมิ ทกั ษะช้ีชอ฽ ง
ไดส฾ ุดครองค฾องนอ฾ งการร฾องแอ฽วลํา

(บทท่ี 7)
เฮียนตืม่ ซา้ํ ทกั ษะฝุายประพันธแกลอน
ผมออนซอนสุดใจบ฽หว่ันไหวใจท฾อ

สสค.กะหมอ฽ งลมื บไ฽ ดใ฾ ห฾แฮงใจเตม็ ท่ี
ศษิ ยทแ นุ ครูสอนดแี ม฽ราตรีรับไวเ฾ อามาให฾ฮาํ้ ฮยี น

(บทที่ 8)
จบครบเผ่ียนหลักสูตรการลํา
กรมสง฽ เสรมิ วัฒนธรรมกะตอ฽ เติมเสรมิ ไว฾

ใหท฾ ุนมาสอนเพิ่มเตมิ ทักษะประพนั ธกแ ลอนสอนไดโ฾ ดดเดน฽
เห็นประจักรแจ฽มแจ฾งแสดงไว฾ซู฽อัน

หนังสือรวมกลอนลำทำงสั้น 355
ศูนย์กำรเรียนภูมิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

356
(บทที่ 9)
นพกรฆอ฾ งสามจมู น้นี ้นั ลกู ขอนแก฽นแดนหมอลาํ
ขอแฟนแฟนอปุ ถัมภเแ ก้ือกูลหนนุ เออ้ื
หวงั แฟนเกือ้ ซไู ปใหม฾ ฾มฝ่งั
ใหศ฾ ิลปะหมอลําเฮาอยย฽ู ง้ั ฝังแนน฽ แกน฽ สาร
(กลอนลง)
ฝากลูกหลานนพกรไว฾ออ฾ มใจของทา฽ นซู฽คนเดอ฾ ...

356 หนังสือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

357

กลอน บอกบา้ นรายงานตัวบงั อรเพชรหนองบวั 357
ทานอง ลาทางสั้น
ประพนั ธ์โดยแม่ครู ราตรี ศรีวไิ ล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนขึ้น)
โอล฾ ะน฾อ
สวัสดพี นี่ อ฾ งผม฾ู ีเกยี รตทิ ังหลายขอบรรยายเปน็ กลอน
หมอลาํ บงั อรเพชรหนองบัวส฽วนลกู ผวั บ฽ทันมี
มักอ่ีหลีน้นั แม฽นเสียงแคนเสียงลาํ
ไปเรียนนาํ แม฽ราตรศี รวี ิไล
ฝากแฟนแฟนผส฾ู นใจโปรดจ฽งไดซ฾ ส฽งจรรโลงไว฾
โอ฾ละน฾อ...นวนนวนเอย...
(เนอ้ื ในกลอน)
(บทที่ 1)
ละแมว฽ า฽ เดอ฾ นาย
ฟังเดอทา฽ นคณาจารนแ ฾อยใหญ฽
ขอรายงานขอบอกไวส฾ ถานที่อยเ฽ู นา
(บทที่ 2)
ฮา฽ หม฽เู จ฾าอยากไปแวะแวหา
นามฉายาบงั อรเพชรหนองบัวนี้
อหี ลีนามสกุลนั้นบงั อรรดุ ชาติ
ขอประกาศให฾ฮเ฾ู มืองบ฾านถ่ินฐาน
(บทท่ี 3)
บา฾ นเกดิ นัน้ โนนสว฽างทางดี
กุดดนิ กี่ตําบล อําเภอนากลางจงั หวดั หนองบัวนน้ั
ภูเขางามนามชนั้ หนองบวั ลําภดู ินดาํ น้ําซ฽มุ
ขา฾ วนางามจุ฾มกุม฾ และผกั ฮ้วั ไฮ฽สวน
(บทที่ 4)
อดุ มล฾วนมวลหมู฽ปปู ลา
แต฽บังอรหนมี าจากคาเมบา฾ น
ตง้ั แตด฽ นนานลํ้ามาเรยี นลาํ นําหมู฽
อยู฽ขอนแก฽นฝุายกํา้ ลําร฾องแตน฽ าน
(บทท่ี 5)
ออกจากบ฾านแตอ฽ ายุสิบสามปี
มาเรยี นลาํ อยู฽นําแม฽ราตรีเกือบย่ีสบิ ปไี ด฾
ครูบาหญงิ สอนใหล฾ ลี าวาดท฽า
เรียนจบมาทงั้ ลาํ กลอนและซง่ิ องิ ไว฾สิง่ งาม

หนังสือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศูนย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

358

(บทท่ี 6)
บ฽เคยข฾ามฮีตเกา฽ ครองคลํา
ด฾านวัฒนธรรมศาสตรศแ ิลปเ฼ ตรียมพร฾อม
บห฽ วังยอมคนไดจ฾ ติ ใจจดจอ฽
พ฽อกบั แม฽กะพรอ฾ มให฾สานไว฾ฝุายศิลป฼
(บทท่ี 7)
จบครบส้นิ หลักสูตรครูสอน
เรยี นแตง฽ กลอนเทิงลําเพอ่ื เสรมิ ความฮ฾ู
ใจหาญส฾ูบกุ ดนั ฟนั ฝาุ
ประกวดได฾แชมปม฼ าจนว฽านับบถ฽ ฾วนประมวลไว฾ไล฽เรยี ง
(บทที่ 8)
สว฽ นว฽าเร่อื งผเ฾ู คียงค฽ูกายา
วาสนาบังอรหากบ฽รวยแฟนชู฾
อยู฽โดดเดยี่ วมาดนนานล้าํ หาลําเลย้ี งพอ฽ แม฽
บ฽าวบ฽แลหลํ่าส่งิ หัวใจว฽างหา฽ งหาย
(บทที่ 9)
คันหากมบี ฽าวพอ฽ หา฾ งพอ฽ มา฽ ยคดิ ใสใ฽ จถวิล
บต฽ ิว฽านางเตน฾ กินลํากนิ กะส฽วนยินดีดว฾ ย
คนบส฽ วยพอไปวัดวาได฾คันผ฾ูใดสนใจรับรองไดบ฾ ฽วา฽
ขออาสารบั ใช฾เปน็ เพื่อนค฽ูใจ
(บทที่ 10)
คนั บ฽ไดเ฾ ปน็ คูเ฽ คยี งหมอน
สาวบงั อรกะซขิ อหาลําอยไ฽ู ปตามพ้นื
บ฽ใหฝ฾ ืนใจได฾แนวใดจเ ักอยา฽ ง
คาดซิเป็นคู฽สร฾างคงซิได฾ฮ฽วมกัน
(บทที่ 11)
เดียวน้นี ั้นบไ฽ หวหวน่ั ทางใจ
ซิคอ฽ ยหากนิ ไปฝาุ ยลาํ ขับร฾อง
ตอบสนองบญุ ท฽านศรทั ธาเจ฾าภาพ
บงั อรลาํ ขอกราบขอบพระคณุ ทุกท฽านขอวาลให฾ซ฽อยเชียรแ
(บทที่ 12)
โปรดเออ้ื เฟือ้ ชูซ฽อยอปุ ถัมภแ
จา฾ งบังอรไปลาํ เสพงนั บญุ ท฽าน
อย฽าลมื หลานบงั อรลาํ จาํ ไวด฾ ฾วยความภาคภูมิใจขอรับใชค฾ ุณท฽าน
สาํ นกั งานแมร฽ าตรศี รวี ิไล เมอื งขอนแก฽นบอกไวไ฾ ปพนุ฾ ท฽านแวย฽ าม
(กลอนลง)ไปถามถงึ บังอรยินดตี ฾อนรับทา฽ นซู฽คนเด฾อ...

358 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

359

กลอน บอกบ้านรายงานตวั หมอลาสายธาร 359
ทานอง ลาทางส้นั
ประพันธ์โดยแมค่ รู ราตรี ศรีวิไล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนขึ้น)
โอละนอ..
ตัวผมนีล้ ะชื่อว฽าหมอลําสายธาร
หนุม฽ หมอลาํ หา฽ วหาญนามสกุลโชติชัย
ความเปน็ มาเป็นไปขอบอกใหเ฾ ป็นเสียงลํา
ผมฮักวฒั นธรรมพนื้ บ฾านภาคอีสาน
เรยี นลําบ฽ทนั นานไปหกเดือนกว฽าๆ
การลาํ ดลี ําชวั่ แล฾วแต฽ผู฾ฟงั เป็น
คนั เพน่ิ เหน็ ดีนาํ ผมหมอลาํ สายธารชขิ อสานต฽อไป
ศิษยแแม฽ครูราตรีศรวี ไิ ลขอฝากไวน฾ ําคณุ ท฽านซอ฽ ยสานเพิม่ ….
โอละนอ…นวลเอย
(เนอ้ื ในกลอน)
(บทท่ี 1)
ละแม฽นวา฽ เด฾อนาย..
ขอบอกข฽าวพน่ี ฾องท฾องถิน่ ดินไทย
ชื่อ สายธารโชตชิ ัย เลอ่ื นไหลลํารอ฾ ง
สว฽ นว฽าเคหังห฾องเฮอื นซานบ฾านอย฽ู
สขิ อบอกให฾ฮเ฾ู มอื งบ฾านถน่ิ ฐาน
(บทที่ 2)
บอกบอ฽ นบ฾านถน่ิ กาํ เนิดสายธาร
ชื่อวา฽ บา฾ นหนองจิกตําบลหนองซอนนัน้
กลายไปห่นั เชิญยามเยี่ยมแว฽
แวไปกนิ ขา฾ วนํา้ สาแลว฾ จ่งั ค฽อยเมือ
(บทที่ 3)
ผมขอเอือ้ ต฾อนรบั แต็มใจ
เชิญไปชมของดี หนองจิกมีหลายล฾น
ตาํ บลหนองซอนน้มี ีของดีลือซา฽
เศษรฐกิจขายคา฾ เป็ดนอ฾ ยร้ํารวย
(บทที่ 4)
องคแพรกะใหญอ฽ กี ด฾วยอําเภอซ฽าเชยี งยนื
เขตภาคพ้ืนจังหวดั มหาสารคามนี้
ปรญิ ญาตีนนั้ การศึกษาหน฾าที่
เทคโนโลยีสารสนเทศนปี้ ีสามได฾ผ฽านมา

หนังสือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

360

(บทท่ี 5)
สถาบนั มอราชภฎั นี้เขตถน่ิ สารคาม
เมอื งคนงามชื่อตักสิลาการศกึ ษาโฮมท฾อน
ผมออนซอนทางด฾านการลํานาํ หมู฽
ยอ฾ นวา฽ ครูเพ่นิ ใด฾ทุนใหส฾ ง฽ เสรมิ
(บทที่ 6)
ผมได฾เพ่ิมทักษะฝาุ ยเรียนลํา
เรยี นแต฽งกลอนไปนาํ เพ่อื เสริมความร฾ู
ได฾ศึกษาเฮียนฮว฾ู รรณกรรมท฾องถ่ิน
ศลิ ปนิ พนื้ บา฾ นดา฾ นการร฾องแอ฽วลํา
(บทท่ี 7)
ได฾ทกุ ก้ําลาํ เลอื่ นเลือ่ นไหล
ครรู าตรศี รีวิไลผส฾ู ฽งเสรมิ สอนช้ี
ผมสายธารคนน้ซี ขิ อสานสืบต฽อ
พอ฽ กบั แมพ฽ ร฾อมยอมใหเ฾ ล฽าเรียน
(บทที่ 8)
ขอพากเพียรเรียนรูท฾ งั สายฝุายสามัญ
ฝาุ ยหมอลํากะคือกันซิตอ฽ สานฝันไว฾
คนั สาวไดสนอา฾ ยชายหมอลาํ กะบ฽ว฽า
รอก฽อนเด฾อนอ฾ งหลา฽ ลํารวยแล฾วจั่งแตง฽ ดอง
(กลอนลง)
ไฝชิจองหัวใจให฾อดไวส฾ าก฽อนเด฾อนางนอ฾ ง…

360 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

361

กลอน บอกบา้ นรายงานนาตัวจกั รกฤช เพชรขามแก่น 361
ทานอง ลาทางส้นั
ประพันธ์โดยแมค่ รู ราตรี ศรีวไิ ล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนขน้ึ )
โอละนอ...
ตวั ผมมนี ามว฽าหมอลําจักรกฤช รกั ษาจันทรแ
นามฉายาน้นั เพชรขามแกน฽
การลําหา฽ วลําแล฽นบ฽เคยหว่ันเคยไหว
ครูราตรีศรวี ไิ ลเปน็ ครูศิษยแสอนมา
ทั้งบทกลอนลลี าและวาดทา฽ วาที
ศษิ ยแแ มค฽ รรู าตรีว฽าแมน฽ เรียนมาพอ
ภูมใิ จทไ่ี ด฾สานตอ฽ การลาํ ฟูอน
โอละนอ...นวลนวล เอย...
(บทท่ี 1)
(เนอ้ื ในกลอน)
ละแมน฽ ว฽านอนาย
ฟังเด฾อทา฽ นคณาจารยนแ อ฾ ยใหญ฽
สริ ายงานบอกใหพ฾ อฮ฾ูสู฽อนั
(บทท่ี 2)
ตวั ผมนัน้ มีนามวา฽ จกั รกฤช
ฝากแฟนแฟนมวลมติ รจ่ือจาํ นามชัน้
รกั ษาจนั ทรสแ กุลข฾าฉายาเพชรขามแก฽น
เกดิ อยูแ฽ ดนด฽านดา฾ วนามบ฾านซ่อื ขนวน
(บทที่ 3)
ส฽วนตําบลกดุ กวา฾ ง หนองเรอื แมน฽ อาํ เภอ
จังหวัดขอนแก฽นเดอ฾ บา฾ นเซาเนาย้ัง
ตอนหลงั ๆ มาน้ัน ไดผ฾ นั แปรพลัดถิน่
ไปทาํ มาหากนิ อย฽ูในกรงุ เทพกวา฾ งทางกํา้ แกว฽ ไกล
(บทท่ี 4)
การศกึ ษาน้นั ได฾เรียนครบจบขบวน
อยู฽โรงเรยี นบา฾ นขนวน มธั ยมตอนต฾น
ต฽อมาโอนไปเขา฾ มอปลายย฾ายท่ี
จบมอปลายบดั น้ตี ามทใ่ี ฝุฝนั
(บทท่ี 5)
หนองเรอื วิทยานัน้ จบหลกั สตู รมอหก
ชีวิตผกผันแปรใหห฾ า฽ งไกลไลบา฾ น

หนังสือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศูนย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

362

หาประสบการณเแ พมิ่ เตมิ ความฮใ฾ู หม฽
มหาวยิ าลยั บรู พาฝุายพน฾ุ หนนุ สรา฾ งฝาุ ยศิลป฼
(บทที่ 6)
คณะศลิ ปกรรมศาสตรแนั้นดนตรแี ละการแสดง
สาขานีม้ าแฮงเปดิ การเฮียนฮู฾
เอกนมี้ อบสู รา฾ งสรรคแมาก฽อนหมู฽
ผมไปเรยี นอย฽หู ่นั สานสร฾างต฽อสาน
(บทท่ี 7)
ผา฽ นมาสามปีได฾แตเ฽ รียนเล฽าศกึ ษา
ได฾พากเพียรเฮยี นมาใฝหุ าความฮู฾
ครูดนตรสี อนให฾ ดว฾ ยความภาคภูมิใจผมไดส฾ ืบตอ฽
เปน็ บุญหลายกะด฾อได฾เฮียนพ฾อสงิ่ ดี
(บทท่ี 8)
ระหว฽างปีสามน้ีเปน็ หนา฾ ทฝ่ี กึ งาน
ตามรปู การเหมาะสมบม฽ ในใจไว฾
ความต้งั ใจหมายม่นั ผมใฝุฝนั มาโดนต้ังแตน฽ ฾อยจนใหญ฽
ทังพ฽อแมก฽ ะไดเ฾ หน็ พร฾อมพรํ่านาํ
(บทท่ี 9)
คือการเรยี นลํารอ฾ งนําคุณแมร฽ าตรี
นกั กวีเขียนกลอนและเปดิ สอนลําพรอ฾ ม
จากการยินยอมใหเ฾ ตม็ ใจทุกฝุาย
คณะครทู ง้ั หลายในคณะกะพรอ฾ มเหน็ ดว฾ ยสูค฽ น
(บทที่ 10)
จดุ เริ่มต฾นมองอ฽านกาลไกล
ศนู ยแการเรยี นภูมิปัญญาไทยบ฽อนหมายใจตง้ั
หวงั สบื สานความฮูน฾ ําแมค฽ รูราตรีศรีวไิ ลขอนแก฽น
ตรงตามแผนวาดไวผ฾ มได฾ด่ังใจ
(บทที่ 11)
ตามขนั้ ตอนเรยี นได฾หลักสตู รครสู อน
ดา฾ นลํากลอนและลาํ กลอนประยกุ ตแหอื ว฽าหมอลําซงิ่
ครูบาหญิงสอนให฾เชงิ ทรงวาดท฽า
สมกับวา฽ มหาบัณฑิตนักสคู฾ วามรู฾รอบตน
(บทท่ี 12)
ครูราตรซี อกคน฾ เรียนฝุายดนตรี
ศึกษาจบครบดีเอกหมอลาํ นัน้
จบจากสถาบนั วทิ ยาลยั ดุริยางคศิลป฼น้ี มมส.นามซอ่ื

362 หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

363

เปน็ ผูถ฾ อื ยดึ ม่นั ใจตง้ั ตอ฽ เรียน
(บทท่ี 13)
จบครบเผี่ยนในหลกั สูตรสาขา

นําองคแความรม฾ู าแผ฽กระจายขยายเพ่ิม
เดียวนี้เสริมความฮูเ฾ รยี นปริญญาเอกตอ฽

เอกดนตรีวทิ ยานั้นน฾อบเ฽ คยทอ฾ ตอ฽ สาน
(บทที่ 14)
สว฽ นทางด฾านเรยี นเลา฽ ษา

ผมจกั รกฤชกะจบมาจากม.บูได฾
หาทางไปเฮียนฮู฾ ป.โทอีกตม่ื

แต฽กะซิบ฽ลืมศลิ ปะพ้ืนบา฾ นขอสานสรา฾ งตอ฽ ไป
ขอแฮงใจแฮงศรทั ธาวอนอา฾ ยนอ฾ งซูซอ฽ ยจักรกฤชน฾อย...

หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน 363
ศูนย์กำรเรียนภมู ิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

364

กลอน รายงานโต โยธิกา
ทานอง ลาทางสั้น
ประพันธ์โดยแม่ครู ราตรี ศรีวิไล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนขนึ้ )
โอ฽...ละนอ.....
ตวั ฉันน้ีละ฽ ค฾าซอ่ื วา฽ โยธิกานามฉายาศรวี ิไล
อยูบ฽ ไ฽ กลบ฾ ไ฽ กลใกล฾ มหาวทิ ยาลยั มหาสารคาม
คนบ฽โก฾บ฽งามพอไปวัดไปวา
การศึกษาจบปริญญาตรีคณะศลิ ปกรรมศาสตรแ
ได฾มกั ใจมักขนาดวชิ าเอกหมอแคน
หากแฟนๆสงสารโปรดโปรยหวา฽ นกาํ ลังใจ
ลูกสาวหลา฾ แม฽ราตรีศรีวไิ ล
ขอฝากไวใ฾ ห฾เชยี รแซอ฽ ย...คอยซูค้าํ ...
โอ.฽ ..ละนอ...นวลเอย...
(บทท่ี 1)
(ลาสุดสะแนน)
ละแม฽นว฽า...
ขอกราบเรยี นพ่นี ฾องท่ีรอรับฟงั เสียง
ฟงั สาํ เนียงเสียงแคนตต่ี อยแล฽นแตน฾
เสยี งแคนขน้ึ เสียงลาํ จ้ํายา฽ ว
ขอบอกขา฽ วพนี่ อ฾ งผ฾รู อจอ฾ งเบ่ิงแงง
(บทท่ี 2)
นามชัดแจ฾งชอื่ วา฽ โยธิกา
ส฽วนฉายาศรวี ิไลแมป฽ ันเอาไว฾
สว฽ นบิดาบอกให฾ผ฾มู ใี จโอนออ฽ น
วิชิตบงสิทธิพรเป็นพอ฽ บงั เกิดเกล฾าคอยเฝูาซ฽อยสอน
(บทที่ 3)
ผ฾ูซอ฽ ยปูอนสอนฝุายวชิ าการ
ขา฾ ราชการสาธารณสุขบาํ นาญผ฽านงานเรียนรู฾
ฮว฽ มกนั บอุ ุปสรรคหลายดา฾ นแก฾ปญั หาฟันฝาุ
สร฾างศษิ ยมแ ามากหน฾าลือกอ฾ งทวั่ ไทย
(บทที่ 4)
ช่อื มหาสารคามนามบอกใหบ฾ ฾านเกิดโยธกิ า
เมืองตกั ศิลาศนู ยรแ วมการศึกษาพัฒนาหลายด฾าน
พ฽อแมพ฽ ายา฾ ยบ฾านตง้ั หลกั ฐานอย฽ูขอนแก฽น
เมืองหมอแคนชอ่ื กอ฾ งหมอลําร฾องช่อื ดัง

364 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

365

(บทท่ี 5) 365
ตั้งแตต฽ น฾ จนกระท้ังปัจจุบนั
ไดส฾ ร฾างสรรคสแ ระสมและตอ฽ สานฝนั ไว฾
แม฽ราตรีศรีวไิ ลปนั ให฾มลู มังมั่นแกน฽
แดนอีสานฮบั ฮู฾ผย฾ู อยูฝ฾ าุ ยศลิ ป฼
(บทท่ี 6)
บใ฽ ห฾ส้ินสญู เส่อื มเสียไป
โยธิกาศรีวิไลผซ฾ู อ฽ ยเสรมิ พูนเพิ่ม
ต฽อยอดเตมิ เต็มไว฾มรดกมลู แม฽
ซขิ อแลหล่ําส่ิงอิงไว฾วฒั นธรรม
(บทที่ 7)
ทงั แคนลาํ และฟูอนซูสง฽ อนรุ ักษแ
สิ่งคักใจคอื แคนต่ีแตนแลนต฾อย
เปุาเปน็ แต฽ยังน฾อยอายสุ ิบสองขวบ
จวบจนฮอดม้อื นบี้ ฽มีฮ฾ซู ว฽ งเซา
(บทท่ี 8)
เปาุ ประกวดได฾แชมปช฼ นะเลิศหลายสมัย
สอนลกู ศิษยแฝรัง่ และคนไทยผ฽านมาพอแล฾ว
หาแนวทางเสรมิ สรา฾ งเป็นชา฽ งแคนอกี ต฽อ
พ฽อครคู อยโนนดินหอมบอกใหส฾ อนไดค฾ กั ใจ
(บทที่ 9)
หลักสตู รตัดแคนได฾เรียนครบจบดี
เปน็ ลูกศษิ ยกแ น฾ กุฏิอพี่ อ฽ ครูคอยเด฾อ
นําเสนอพอสังเขปคร฽าวๆสาวหมอแคนคนเก฽า
เคยแต฽เปุาแคนโจน฾ คนย฾องม฽วนดี
(บทท่ี 10)
ในมื้อนข้ี อเปลี่ยนปรับแปลง
อยากสานศลิ ป฼แสดงฝุายหมอลําไว฾
แมร฽ าตรศี รีวิไลสรรคสแ ร฾างปูทางไว฾ใหไ฾ ต฽
ซิขอสานสืบไว฾คองเคา฾ แม฽สอน...
(เพลง)

ออนซอนเสยี งลําแม฽ร฾อง
อยากลองมารอ฾ งลําทําเพลง
ยากแคน฾ ก็จะทาํ ให฾เห็น
เพราะวา฽ อยากเป็นศิลปินหมอลํา

สําเนยี งเสยี งลําทาํ นอง

หนังสือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

366

ยังมีบกพรอ฽ งเพี้ยนเปน็ บางเวลา
ใจรักแม฽กม็ ักด฾วยหนา
จึงขอขึน้ มาลําอย฽ูบนเวที
(บทที่ 11)
(ลาํ สุดสะแนน)
มาวันน้ีภูมิใจคักแน฽
ตามฮอยแมส฽ บื ไวไ฾ ปหน฾าบ฽ลืม
(บทท่ี 12)
แสนปราบปลื้มดดู ดื่มหวั ใจ
ได฾สืบสานวัฒนธรรมไทยฝุายลาํ แคนไว฾
ขอวอนใหค฾ ณุ ผฟู฾ ังเสรมิ สง฽
ให฾ดํารงสบื ไวเ฾ คยี งข฾างคไู฽ ทย
(บทท่ี 13)
โยธิกาสิคอ฽ ยแกะคอ฽ ยไง฾ซูซ฽อยภูมปิ ญั ญา
สืบฮอยตาวาฮอยปุูของเฮาฮากเหงา฾ เดมิ เสรมิ ไว฾
ขอแรงใจนําท฽านประสานใจซอ฽ ยแน฽
ลกู สาวแม฽ผน฾ู ส้ี ิคงไวฝ฾ าุ ยศิลป฼
(กลอนลง)
ใหศ฾ ลิ ปินหมอลาํ ฟูเฟอ่ื งเฮืองฮ฽ุง..หนอลงุ ปูา...

366 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

367

กลอน บอกบ้านรายงานตัว ไกแ่ กว้ เพชรหนองบัว 367
ทานอง ลาทางสัน้
ประพนั ธ์โดยแม่ครู ราตรี ศรวี ิไล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนขึน้ )
โอ฽ละนอ...
สวัสดีพน่ี อ฾ งผู฾รอรบั ฟังเสยี ง
ฟังสาํ เนยี งหมอลําไก฽แก฾วเพชรหนองบัว
ยังบ฽ทนั ตัวปานใดเดอกทางลําทงั เรยี นนําลาํ ไป
คันแมน฽ ไก฽ตกี ะใหมเ฽ ริ่มเข฾าสูส฽ งั เวียน
กะผมซิขอพรากเพยี รเรยี นด฾วยความเตม็ ใจ
สบื สานไวศ฾ ิลปอ฼ สี านของพ้นื บ฾านใหค฾ งอยค฽ู ไ฽ู ทยไว฾...
โอ฽ละนอ...นวลนวลเอย...
(บทท่ี 1)
ละแม฽นว฽าเดอ฾ นาย...
ฟังเดอเจ฾าคุณพ฽อศรัทธา
กระผมขอขมากราบกลอนวอนทา฽ น
ลํารายงานโตให฾คนฟงั ฮู฾ขา฽ ว
บอกเร่ืองราวแต฽ต฾นจนเท฽าซ฽วู ัน
(บทท่ี 2)
ตัวผมนน้ั นามวา฽ ศรีจนั ทรแ
สว฽ นสําคัญชอ่ื สกุล นามบุตรดีน้ี
มฉี ายาวา฽ ไก฽แกว฾ เพชรหนองบัวเดอท฽าน
บ฾านโคกสูงตําบล ดงเมืองแอมบอกให฾ อําเภอไกย฽ ฽างแซ฿บดี
(บทที่ 3)
เขาสวนกวางเขตที่จังหวดั ขอนแกน฽ งามแสน
เมอื งดอกคูณเสียงแคนแดนผา฾ ไหมงามยอ฽ ง
ผมเป็นลูกสุดท฾องคนปลายหล฾าหมู฽
อยู฽กบั ยายแต฽นอ฾ ย เปน็ เด็กดว฾ ยพัฒนา
(บทที่ 4)
ผมเตบิ ได฾ใหญ฽กลา฾ ยอ฾ นหลวงปูดุ ูแล
พอ฽ แม฽ผมหนปี า฻ ต้งั แตเ฽ ยาวัยน฾อย
บญุ เก฽านาํ แขวนห฾อยได฾เรียนลาํ นาํ หมู฽
ย฾อนมคี รผู ใ฾ู จดีเพิ่นให฾ผมได฾ต฽อฝนั
(บทท่ี 5)
ใจผมนน้ั มักมาแต฽ดนนาน
ยากสบื สานการแสดงดา฾ นหมอลําไว฾

หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

368

โอกาสดเี ลยไดส฾ มใจคกั แน฽
เป็นหยง่ั บุญคกั แทส฾ ําเร็จได฾ด่งั ใจ
(บทท่ี 6)
เรียนทางลาํ เทงิ ไดเ฾ รียนฝาุ ยประพันธกแ ลอน
สดุ สะอรออนซอนโอกาสทองสนองแท฾
มีผ฾แู ลหลงิ เยี่ยมยามยากจนมคี นซ฽อย
ผมเซาด฾อยโอกาสแล฾วย฾อนเห็นแกว฾ หน฽วยใส
(บทที่ 7)
เป็นหมอลําดีไดย฾ อ฾ นทนุ ใหญ฽ครสู อนดี
แม฽ครูราตรตี อ฽ สานจาก สสค. นั้น
แบ฽งปนั ทุนมาสอนให฾การลําลาํ้ ค฽า
เกิดปัญญาเลศิ ลา้ํ สอนลําไว฾ท่ัวอสี าน
(บทที่ 8)
เฮียนแต฽งกลอนแม฽นด฾านหนว฽ ยงานใหญ฽หนุนนํา
กรมส฽งเสริมวัฒนธรรมนา้ํ ใจใสกล฾า
ให฾ทุนมาหนนุ เออ้ื ประพนั ธกแ ลอนสอนแต฽ง
แฮงศรัทธาเลศิ ลํ้าคูณค้ําคา฽ ควร
(บทที่ 9)
คณุ สมบัติครบถ฾วนผไู฾ ด฾รับกองทุน
เอามาหนุนศลิ ปินศาสตรแศลิ ปอ฼ ีสานไว฾
ผมพอใจสานสร฾างหลทางชวี ติ ใหม฽
ขอขอบคุณผ฾ใู หญท฽ ่ีใจดีซ฽อยไวใ฾ หเ฾ ถิงหมอ฽ งฝัง่ ฝัน
(บทท่ี 10)
ดง่ั สวรรคปแ ระทานใหเ฾ ตมิ ใสแ฽ สงสี
เป็นศษิ ยแทนุ ครูสอนดีด่ังใจหมายไว฾
ครูราตรีศรีวิไลสอนใหข฾ อบคุณดว฾ ยใจท่ีผมไดห฾ ม฽องเพ่งิ
ขอเฮ็ดสดุ ขุดเถิงสนองคุณท่ีให฾ผมได฾เล฽าเรียน
(บทที่ 11)
ทัง้ พวกเพื่อนและรนุ฽ พกี่ ะดหี ลาย
สายศษิ ยแครูสอนดีลว฾ นมเี มตราลน฾
บุญกุศลเสริมให฾ไก฽แกว฾ เดนิ ตามฮอยศิษยแร฽นุ ผู฾พ่ี
แม฽นบด฽ งั บด฽ ีกะภมู ใิ จทไี่ ดล฾ าํ ร฾องกล฽อมแฟน
(บทที่ 12)
ขอให฾ใจฮักแนน฽ ฮกั หน฽อยหนอ฽ ยแต฽นานนาน
ฝากลูกหลานไกแ฽ ก฾วเพชรหนองบัวใสอ฽ อ฾ มใจเอาไว฾
คันสาวใดซมิ อบหัวใจให฾อดใจไวก฾ ฽อน

368 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

369

อา฾ ยลําดังแลว฾ ซยิ ฾อนมาขอนอ฾ งแต฽งดอง
(บทท่ี 13)
คันอ฾ายน฾องซไิ ปแวแ฽ วเยอื น

ถามหาเฮือนแมค฽ รรู าตรศี รวี ิไลเดอ฾ ท฽าน
หอื วา฽ ศนู ยกแ ารเรยี นภูมิปัญญาไทยนนั้ อยู฽จงั หวัดขอนแกน฽

ขอแฟนแฟนซ฽อยใหก฾ ระผมไดต฾ อ฽ สาน
(กลอนลง)
ขอสานฝันสานใจให฾พน่ี อ฾ งซูซ฽อยคอยหนุนย฾.ู ..

หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน 369
ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

370

กลอน บอกบ้านรายงานตวั เอม็ วัชชระ
ทานอง ลาทางส้ัน
ประพันธโ์ ดยแมค่ รู ราตรี ศรีวิไล ปี พ.ศ. 2555
(กลอนข้ึน)
ตวั กระผมมนี ามว฽าวัชชระ แสนคํา
นามฉายาหมอลําเอ้ินว฽าเอม็ วชั ชระ
การทางลําบเ฽ คยละพากเพยี รพยายาม
การลาํ โจทลําถามลาํ ซิ่งลํากลอน
แม฽ครูราตรบี ม฽ สอนการลําฟอู นทกุ วาดท฽า
เฮียนมาพรอ฾ ม...
(บทท่ี 1)
สวัสดเี ดอครับพนี่ ฾องทงั หลาย
ทังคุณหญงิ คุณชายผ฾ทู ม่ี าวันนี้
ประวัติมีไขแจ฾งลาํ แสดงบอกวา฽
ฉายา เอ็ม วัชชระนั้นนา฾ นามใช฾ชือ่ ลาํ
(บทที่ 2)
วชั ชระ แสนคํานามช้ันพ฽อแม฽ปันมา
พอ฽ ชอ่ื วา฽ ถาวร แมช฽ ื่อหนกู ายนั้น
พ฽อแม฽ปันมลู ใหม฾ หาสารล้ําคา฽
คอื อาชีพพอ฽ ค฾าขายผกั หญา฾ อยูก฽ นิ
(บทท่ี 3)
แตก฽ ะยงั บส฽ ิน้ ฝกั ใฝุในตวั
ขายพชื ผักสวนครวั กะวา฽ ดพี อไช฾
แต฽ในใจผมนนั้ ยังฝันฟกั ใฝุ
อยากสบื สานต฽อไวใ฾ หถ฾ ึงหม฽องปอุ งฝนั
(บทท่ี 4)
ก฾าวตามขนั้ ฝันใฝุในศิลป฼
ศิลปนิ หมอลําพนื้ อีสานงามล้าํ
เป็นมอลาํ มาไดส฾ ามปพี อมชี ่ือ
เรียนไปนาํ ซูม฽ อ้ื ทงั งานจ฾างออกลํา
(บทที่ 5)
ไปศึกษาอยู฽ทางกา้ํ นําคุณย฽าราตรี
เป็นลูกศิษยแทนุ ครูสอนดี จากสสค.นน้ั
ผ฾ูแบ฽งปันภมู ิปญั ญามาให฾ คือแม฽ครรู าตรีศรวี ไิ ลผ฾ูจิตใจงามยง่ิ
ครูบาหญิงผส฾ู รา฾ งสรรคไแ ว฾ฝุายศิลป฼

370 หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

371

(บทท่ี 6)
บ฽เคยสนิ้ ความเมตราธรรม
สอนลกู ศิษยแอยปู฽ ระจาํ และทางไปรษณียพแ รอ฾ ม
บ฽ยอมเสยี สูญสิน้ วฒั นธรรมลาํ้ คา฾
สอนลูกศษิ ยแทั่วหลา฾ ทังไทยเทศหลัง่ โฮม
(บทที่ 7)
แตกตม฾ ต฾มคนไหลหล่งั มาเรยี น
ผมพากเพยี รพยายามซิยา฽ งตามฮอยทา฽ น
ใจเบิกบานสุดซึ้ง ไดเ฾ ฮ็ดสดุ ขดุ ถึงของเค฾ามูลเก฽า
มรดกฮากเหง฽ากกเคา฾ ปตูุ า
(บทที่ 8)
ศึกษามาพอได฾ระดับหน่งึ ถงึ กลาง
สขิ อถางหนทางฮอดฝั่งฝนั จนได฾
แม฽นว฽าห฽ุนบ฽ใหเ฾ สียงบ฽ใสกะตามซ฽าง
ทางลํากลอนและซ่งิ ซิขอส฽ูบ฽ถอย
(บทท่ี 9)
ฝากหมอลําวชั ชระร฽นุ นอ฾ ยเชยี รซแ อ฽ ยแหน฽เดอแฟน
ผมขอเปน็ ตวั แทนสืบทอดมรดกไว฾
ไผสนใจซไิ ปวานหอึ จา฾ งมาลาํ งานกะบว฽ ฽า
ขอขอบคุณล฽วงนา฾ เดอลุงปูาย฽ายาย
(บทท่ี 10)
ส฽วนว฽าสาวไผสงสารมักอ฾ายกะขอบอกว฽ายินดี
คันบต฽ วิ า฽ เตน฾ กนิ ลาํ กนิ กะแมน฽ ยินดีพร฾อม
ยอมให฾ไปยามบา฾ น ท฽ากระเสรมิ น้ําพองเชิญอา฾ ยนอ฾ งไปเบิ่ง
ไปเยี่ยมยามถามเถงิ บ฾านแม฽ครูราตรศี รีวิไลกะได฾ ผมขอเลย้ี งรับรอง..
(กลอนลง)
ใผซมิ าจบั จองไปลําร฾องขบั กลอ฽ มยนิ ดีเดอ฾ ...

หนังสือรวมกลอนลำทำงส้ัน 371
ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

372

กลอน บอกบา้ นรายงานตัว ดนัย พลเยยี่ ม
ทานอง ลาทางสั้น
ประพนั ธ์โดยแมค่ รู ราตรี ศรวี ไิ ล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนขึน้ )
ตวั ผมน้ีละ฽ ครับช่อื หมอลําดนัย
บา฾ นผมอยบู฽ ไ฽ กลเขตจงั หวัดร฾อยเอ็ด
การลาํ เดด็ เถิงใจ แมค฽ รรู าตรศี รวี ไิ ล
ผูใ฾ ห฾ความฮบู฾ ฽มสอน ทังบทกลอลและทา฽ ที
ศษิ ยทแ ุนครสู อนดบี ฽มยี ฾านมีย฽อนการลาํ ร฾อง...
(บทท่ี 1)
ฟังเดอเจา฾ คุณพอ฽ ศรทั ไท
ขอรายงานโตไปช่ือดนัยพลเย่ียม
เตรยี มเป็นกลอนแตง฽ ไว฾ไขวจีช้บี อก
อยู฽บา฾ นนอกดอกเจ฾าเฮอื นเยา฾ อ฽ูนอน
(บทที่ 2)
ภูมสิ ถสิ ิงขรชอ่ื บ฾านนามว฽านาทม
ขื้นอาํ เภอโพนทองช่อื เสยี งดงั ก฾อง
เชิญพน่ี ฾องไปยามถามข฽าว
คนั สาวสาวฮกั อา฾ ยให฾ไปเย่ียมเบงิ่ เอา
(บทที่ 3)
ฟงั ซิเว฾าบอกช่ือจงั หวดั
ร฾อยเอ็ดงามเดน฽ ชัดบงึ ผลาญชัยนน้ั
พระใหญ฽งามสุดช้ันตระการตาโดเดน฽
เปน็ เมืองปยุู า฽ ต้งั โบราณเค฾าเก฽ากาล
(บทที่ 4)
หม฽องน้ีบ฾านกาํ เนดิ เมอื งนอน
ตอนนห้ี นั เหไปสตู รเรียนความรู฾
อย฽มู หาวทิ ยาลยั น้ันสารคามนามใหญ฽
จบป.ตรีบอกไวแ฾ ล฾วผมไดเ฾ ฮด็ งาน
(บทที่ 5)
สาขาด฾านสัตวศาสตรแจบมา
แตย฽ งั คาหัวใจอยากใฝุเรียนลาํ ร฾อง
ฝึกสมองเรียนเพิ่มเติมความฮ฾ใู หม฽
ทํางานไปทงั เรียนลาํ สบื ไว฾กะเลยไดด฾ ัง่ หวัง
(บทที่ 6)
ผู฾เตมิ ตง้ั ชีวิตใหม฽ผมดนัย

372 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

373

แมร฽ าตรศี รีวไิ ลบม฽ สอนฝึกซอ฾ ม
ผ฾ูอดออมสอนชี้ ได฾ทุนครสู อนดมี าสอนลกู หลานต฽อ
สสค. เพิ่นให฾ทุนไวต฾ ฽อสาน

(บทท่ี 7)
บม฽ องขา฾ มซซู ฽อยศิลปอ฼ ีสาน

ดว฾ ยจิตใจเบิกบานผ฽านการเฮียนฮู฾
ผมฝาุ ฟันขนั ส฾ูเรยี นกลอนฟอู นตื่ม
จง่ั แมแ฽ สนปราบปรมึ้ นําของเคา฾ เกา฽ เดมิ

(บทที่ 8)
ไดม฾ ีอาชพี เพิ่ม เทิงได฾ซอ฽ ยอนรุ กั ษแ

จ่ังแม฽นสมใจมกั ออกลํางานได฾
ด฾วยใจใสแรงกลา฾ คุณครบู าสอนสัง่
สุขสมหวงั วาดไว฾ในเร่ืองศาสตรศแ ิลป฼

(บทท่ี 9)
ยังบ฽ส้นิ หลักสูตรการลํา

กรมส฽งเสรมิ วัฒนธรรม กะซอ฽ ยทุนหนนุ เพ่มิ
เสรมิ ทักษะทางด฾านการประพันธกแ ลอนสอนแตง฽
การแสดงกะไดท฾ งั พรอ฾ มแตง฽ กลอน

(บทที่ 10)
การขับนําลําฟูอนบ฽ยา฾ นอย฽อนวาทะ

รวมเนื้อหาสาระปราดเปรยี วเดด็ เห้ยี ว
มีกลอนเห้ียวนทิ านธรรมและเกยี้ วยอ฽ ย
บทผญายาบสร฾อยเตม็ ต้ังอัง่ พุง

(บทท่ี 11)
ตอนน้มี ง฾ุ เสริมส฽งวัฒนธรรม

ไผสนใจใหไ฾ ปลาํ บเ฽ ก่ยี งราคาจ฾าง
ซไิ ปทางเมอื งขอนแก฽นกะไดห฾ ึอสไิ ปสารคามยามหมอลาํ ใหญ฽
สาํ นกั งานแมร฽ าตรศี รีวิไลบอกใหเ฾ ชิญทา฽ นแว฽ยาม

(กลอนลง)
ไปถามหาหมอดนยั พลเยีย่ มเดอ฾ ทา฽ นซคิ อยท฽าน...

หนังสือรวมกลอนลำทำงส้ัน 373
ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

374

กลอน บอกบ้านรายงานนาตัว วาทะศักด์ิ
ทานอง ลาทางสั้น
ประพันธโ์ ดยแม่ครู ราตรี ศรวี ไิ ล ปี พ.ศ. 2555

(กลอนขึ้น)
โอ฽ละนอ...
ตวั กระผมมนี ามวาทะศกั ดสิ์ นทิ พจนแ
ใจเกินรอ฾ ยบ฽ถอยลดมกั การร฾องการลาํ
เรียนปรญิ ญาตรีนําและออกลาํ งานไป
แมค฽ รูราตรีศรวี ิไลเพน่ิ สอนให฾เฮยี นฮํา่ การลํารอ฾ ง...
โอ฽ละนอ...นอคุณเอย...
(บทที่ 1)
ละแม฽นวา฽ นอนาย
ตวั ผมนี้ น้นั มนี ามวา฽ วาทะศักดิ์
นามสกุลกะคกั พอ฽ แมป฽ นั มาใช฾
วาทะศกั ดิ์สนทิ พจนบแ อกไหแ฾ ละฟงั ไปบอ฽ นอยู฽
บา฾ นดงเคง็ โปรดฮ฾ู เป็นหม฽องพกั เซา
(บทท่ี 2)
หนองหนิ นนั้ ละเจ฾านามช่ือตาํ บล
ฮอดยามฝนตกรนิ ได฾เฮด็ นาตกกล฾า
เมืองนําหนา฾ เศรษฐกิจหายหว฽ ง
เมอื งสรวงเดอ฾ บอกให฾อาํ เภอนัน้ อย฽าลืม
(บทที่ 3)
สวยสดุ ปลม้ื บึงใหญผ฽ ลาญชัย
เมอื งพระใหญ฽ รอ฾ ยเอด็ เขตจังหวัดนี้
เมืองคนดงี ามด฾วยรวยนํา้ ใจใสสอ฽ ง
ตวั ผมไดจ฾ ากหอ฾ งเฮอื นเยา฾ เก฽ามา
(บทท่ี 4)
ศกึ ษาอยทู฽ างก้ําขอนแกน฽ แดนอีสาน
สถาบนั การจัดการปญั ญา ภิวัฒนแเดอ฾ คณุ ท฽าน
ผมสอบผ฽านทุนนกั ศกึ ษา ทวภิ าคีได฾ ไขทางเดินต฽อ
พวกพอ฽ แม฽พ่ีนอ฾ งกะเหน็ พรอ฾ มพร่าํ กนั
(บทที่ 5)
ระดบั ช้นั เรียนอยู฽ ป.ตรี
ปีทสี่ ามพอดีสูตรเฮียนเขียนเพมิ่
อยากต฽อเติมเสริมไวใ฾ นใจฮอนฮา่ํ
เปน็ หมอลําโอร฽ ฾องเตมิ เพ่ิมศาสตรศแ ิลป฼

374 หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

375

(บทท่ี 6) 375
บ฽สุดสิน้ ซอกเบ่งิ อนิ เตอรแเน็ต
ลงทงั เฟสและยทู บุ สมัครเรยี นลําได฾
ทางเวป็ ไซตผแ มสนใจเข฾าเบ่ิง
ประกาศเถงิ ฮอดหม฽องเรียนรอ฾ งแอ฽วลาํ
(บทที่ 7)
จง่ั แมน฽ บุญหนนุ ค้ําหมอลาํ ซื่อวาทศกั ด์ิ
ได฾สมคั รเรยี นลาํ ดั่งใจหมายหมายมุง฾
ผผู฾ ดงุ ศิลปส฼ ร฾างหาทางใหก฾ า฾ วไต฽
คือแม฽ครรู าตรศี รวี ไิ ลชี้ใหผ฾ มฮ฾ทู ิศทาง
(บทที่ 8)
วางแปลนสอนทักษะใหห฾ ลกั สตู รเรยี นลํา
การประพนั ธกแ ลอนนําระเอียดดมี ีไว฾
สสค. หนนุ ให฾ ทนุ ครสู อนดซี อ฽ ย
ศษิ ยมแ าเรยี นบ฽หนอ฽ ย ทงั เด็กนอ฾ ยผูใ฾ ญ฽นํา
(บทที่ 9)
กรมส฽งเสรมิ วัฒนธรรมพรอ฾ มกะเห็นฮอ฽ มสําคญั
ให฾ทุนมาสรา฾ งสรรคแ ฝุายประพันธกแ ลอนไว฾
วาทศักดเิ์ ลยไดโ฾ อกาสดีทีท฽า
สมมักมาแต฽นอ฾ ยเลยพลอยได฾ชื่นชม
(บทท่ี 10)
ขอกราบกม฾ บญุ คุณแม฽ราตรี
ศิษยทแ นุ ครสู อนดีซบิ ล฽ มื ความเว฾า
ขอนาํ เอาความฮ฾ไู ปต฽อเติมเสรมิ ส฽ง
ให฾ดํารงอย฽คู ้ําเคียงขา฾ งคไ฽ู ทย
(บทท่ี 11)
ส฽วนหวั ใจวาทศกั ดส์ิ ่ีหอ฾ งยังเปดิ ปุองรอแฟน
บ฽หวงแหนสิทธคิ นั ผูส฾ าวสนอ฾าย
แต฽ขอใหอ฾ ฾ายลําดังก฽อนเดออน฽ุ
พอได฾ทุนซ้ือสร฾อยมาไว฾แต฽งดอง
(บทท่ี 12)
ส฽วนพ่นี อ฾ งแฟนผซู฾ อ฽ ยคอยเชียรแ
โปรดเก้ือหนนุ จนุ เจือใหล฾ กู หลานสานไว฾
วาทะศกั ดสิ์ นิทพจนขแ อใหเ฾ ปน็ แฮงใจซูซ฽อย
ขอใหฮ฾ กั นานนานแมน฽ ซเิ พียงนดิ หน฽อยกะพลอยไดอ฾ มิ่ ใจ
ช฽อยสบื มรดกไทยใหฟ฾ ูเฟอ้ื งเฮีองฮุ฽งเด฾อลุงปูา...

หนังสือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

376

กลอน บอกขา่ วบา้ นประวิตร เพชรลาซี
ทานอง ลาทางสน้ั
ประพนั ธ์โดยแมค่ รู ราตรี ศรวี ไิ ล ปี พ.ศ. 2556

(กลอนขนึ้ )
โอ฽ละนอ...
ตัวกระน้ลี ะครบั ชือ่ ประวติ ร สีคามเม
เพชรลาํ ซนี ามฉายา
บ฾านกาํ เนิดเกิดอยเ฽ู มืองตกั ศิลา
เป็นศนู ยแรวมการศึกษาชื่อมหาสารคาม
ถามถึงเร่ืองครอบครัวอย฽ูขอ฾ นขา฾ งยากจน
ผมจึงไดอ฾ ดทนดว฾ ยความมุมานะ
พยายามบ฽ไลละฝาุ ยเรยี นรอ฾ งเรยี นลํา
ไปศกึ ษาอยน฽ู าํ แม฽ครูราตรีศรวี ไิ ล
ลาํ ไดแ฾ ชมปม฼ าหลายสมยั ประกวดได฾หลายเวที
ยอ฾ นคณุ งามความดีทไี่ ด฾สรา฾ งสมมา
รวมแฮงใจแฮงศรัทธาจากแฟนมาต฾ุมโฮมกนั
สิ่งสําคญั คือแฮงใจ ประวติ รจง้ั ได฾สานตอ฽ หมอลําไว.฾ ..
โอ฽นอ...นวลเอย...
(เนอ้ื ในกลอน)
(บทที่ 1)
ละแม฽นวานอนาย
ฟังเด฾อท฽านคณาจารยนแ ฾อยใหญ฽
ขอรายงานบอกใหใ฾ นเร่อื งส฽วนโต
(บทท่ี 2)
หน฽ุมคนโกป฾ ระวิตรเพชรลาํ ซี
ชอ่ื สกุลอ่หี ลีประวิตรสคี ามเมนัน้
ซิขอลําดบั ข้นั ถิ่นถานบ฾านกาํ เนิด
บา฾ นหมากมายหม฽องเกิด โกสมุ พิสัยบอกให฾อําเภอก้ําฝั่งชี
(บทท่ี 3)
จังหวดั นี้เปน็ ย฽านการศึกษา
เมอื งครภู ูมิปญั ญามหาสารคามนามช้ัน
จบ ปอหกอย฽ูหัน่ เลยหันไปเรียนต฽อ
พอ฽ กับแม฽สง฽ ใหไ฾ ปเรียนร฾องแอ฽วลํา
(บทท่ี 4)
มาอยกู฽ ํา้ ขอนแก฽นสวยหรู
สํานักงานแมค฽ รูราตรีศรวี ไิ ลน้นั

376 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

377

เรยี นลาํ จบตามข้นั สานฝันฮอดฝง่ั 377
ชือ่ เสยี งดังโดง฽ ได฾พอฮ฾สู แ฽ู ดน
(บทท่ี 5)
แฟนทว่ั แควน฾ เขตถน่ิ ดนิ ไทย
ใต฾เหนือกลางอสี านผา฽ นมาหลายลน฾
ตั้งแตด฽ นนานล้ําประวิตรมาเรยี นลาํ แต฽อายุสบิ ส่ี
ครบู าหญงิ ซอ฽ ยชส้ี อนให฾ศาสตรศแ ิลป฼
(บทท่ี 6)
จบครบสน้ิ บ฽ไดบ฾ ่นิ จกั ตอน
ทงั้ ลาํ กลอนลาํ ประยุกตแทุกอันเรยี นรู฾
สอนทักษะใหฮ฾ ฾ูประพนั ธแกลอนซ฾อนตื่ม
กระผมซมึ ซบั ไวบ฾ ฽มีให฾เสอื่ มสูญ
(บทท่ี 7)
ด฾วยบญุ คณุ หนุนค้ํานําซ฽อยผมประวิตร
ตดิ อันดับการลําอย฽ูประจาํ ครองแชมป฼
แถมไดเ฾ ป็นแนวหนา฾ ผูน฾ าํ พาพวกหมู฽
บญุ นาํ ซสู ฽งให฾ผมไดด฾ ัง่ ใจ
(บทที่ 8)
ประกวดหมอลาํ ได฾ชนะเลศิ หลายสมยั
คร้ังยง่ิ ใหญใ฽ นชวี ิตประทบั ใจท่ที ําได฾
แมค฽ รูเขยี นกลอนให฾สุดหวั ใจของทา฽ น
โครงการทอ฽ งเที่ยวทวั่ อสี าน ททท. เพิน่ ไดจ฾ ดั ให฾ประกวดกนั
(บทที่ 9)
รูปแบบการประกวดนัน้ เชญิ ท฽องเทยี่ วเบ่ิงของดี
ศิลปะประเพณภี าคอีสานมหี ยงั บา฾ ง
แนวทางการแสดงนน้ั มหี มอลาํ สองค฽ู
ผมเป็นผ฾นู าํ ทมี ฝาุ ยนกั รอ฾ งประครองไว฾เรอื่ งลํา
(บทท่ี 10)
สว฽ นทางกํ้าหวั หนา฾ ฝาุ ยดนตรี
หมอแคนหญิงผูม฾ ปี ระสบการณแหาญกล฾า
ผู฾นําพาวงไห฾เปน็ ประวัติศาสตรไแ ทยชนะคร้งั ย่ิงใหญ฽
โยธกิ าศรวี ไิ ลผ฾ชู ้สี รรสร฾างซอ฽ ยกัน
(บทท่ี 11)
ได฾รางวัลเป็นเงินสดหนงึ่ ลา฾ นจากทางฝุาย ททท.
เฮ็ดใหน฾ า้ํ ตาไหลคลอข฽ซู ค฽ู นั ตอนน้นั
คอื โล฽รางวลั พระราชทานจากเจา฾ สมเด็จองคแพระเทพ

หนังสือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศูนย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

378
โดยสงั เขปคร฽าวคร฽าวประวตั ิเว฾าซูฟ฽ ัง
(บทที่ 12)
เดียวนผ้ี มพกั ยั้งทีอ่ ยูบ฽ ฾านสงแดง
ขนึ้ ตําบลนาแพงอําเภอโคกโพธิ์ชยั เชญิ ทา฽ นไปยามได฾
หึซไิ ปยามเย่ยี มทางสาํ นกั งานใหญ฽
ศนู ยแการเรยี นแมร฽ าตรีศรวี ิไล
เมอื งขอนแกน฽ กะไดเ฾ ชิญทา฽ นแวะไป
ผมขออวยพรชัย ใหพ฾ ี่น฾องทกุ ท฽านเจรญิ เดอ฾ ...

378 หนังสือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

379

กลอน บอกบ้านรายงานตวั ประกฤติ เยาวพันธ์ุ 379
ทานอง ลาทางสน้ั
ประพนั ธ์โดยแม่ครู ราตรี ศรีวิไล ปี พ.ศ. 2556

(บทที่ 1)
ข฾าพเจ฾าช่ือวา฽ นายประกฤติ
เปน็ อาจารยแสอนศษิ ยแ ดนตรหี ลายด฾าน
การใช฾ภาษาเวา฾ เป็นแม฽พิมพยแ ่ิงใหญ฽
สอนลกู ศษิ ยผแ ฽านได฾ ดีแลว฾ ส฽คู น
(บทที่ 2)
ไผกะซา฽ จน฾ จน฾ ลกู ศิษยแแมร฽ าตรี
ทั้งศิษยคแ รสู อน ดี นักประพันธลแ าํ รอ฾ ง
ส฽วนสมองของข฾าพัฒนาหาอา฽ น
นําดนตรีพนื้ บ฾าน มาสรรคแสรา฾ งต฽อสาน
(บทที่ 3)
ภมู ิปญั ญาชาวบ฾านสานต฽อมรดก
ผมประกฤติหยิบยกเอาสง่ิ ดีมีไว฾
เพือ่ หวงั ให฾ ลกู หลานไทยสบื ตอ฽
มูลแม฽ พอ฽ ฝากไว฾เป็นของค้ํา คา฽ คณู
(บทที่ 4)
ขอยอ฾ นไปแตพ฽ น฾ุ ใหฮ฾ ูท฾ วั่ ถงึ กัน
ผมประกฤติ เยาวพันธซุแ ิบอกคาเมบ฾าน
การกาํ เนดิ เกดิ หมอ฽ งอาํ เภอร฽องคาํ เขตถ่นิ
กาฬสนิ ธุทแ ่ตี ั้งจังหวดั หมอ฽ งเกดิ กาล
(บทที่ 5)
ส฽วนทางดา฾ นการเร่อื งศึกษา
สาขาดนตรีสากลอนุปรญิ ญานนั้
สถาบันเฮยี นฮู฾วทิ ยาลยั ครสู ารคามนามว฽า
ปริญญาตรี จนดนตรศี ึกษาวิทยาลัยครูอยู฽กาํ้ ทางพี้ทอ่ี ุดร
(บทที่ 6)
ย฾อนมาขอนแกน฽ พีเ้ รยี นต฽อป.โท
จบสาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษานี้
ทม่ี หาวิทยาลัยนนั้ จงั หวดั ขอนแก฽น
แผนชีวิตคิดไว฾อยากสานสรา฾ งศาสตรศแ ิลป฼
(บทท่ี 7)
ผลงานดีเดน฽ ได฾เสรมิ เกยี รติศกั ดศิ์ รี
รางวัลคนดศี รีน้ําพองเพิน่ ย฾องสองหาให฾

หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

380

รางวัลครดู ใี นดวงใจกะได฾สมใจครบค฽ู
รางวัลครูผ฾ูผลิตสอื่ การเรียนการสอนยอดเย่ียมเตรยี มให฾ตอบแทน
(บทที่ 8)
ครแู กนนาํ กรมสามัญศกึ ษานั้นรางวลั ใหญ฽สวยหรู
ไปสอบครูมาสเตอรแทเี ชอรแไดค฾ ะแนนอนั ดับตน฾
คนขอนแก฽นมอบใหผ฾ มเปน็ ครผู ฾ูนํา ในระดบั ประเทศ
ดว฾ ยสาเหตุเพนิ่ วา฽ ผมเฮด็ ไดเ฾ ลยวางใหฝ฾ ุายงาน
(บทที่ 9)
นาํ เสนอทางดา฾ นผลงานใหญ฽ทําวจิ ัย
ได฾เป็นนักวจิ ัยทางการด฾านศกึ ษาสอนช้ี
ความเช่ียวชาญดา฾ นน้ีสอนดนตรีพืน้ เมืองโปงลาง พณิ แคน โหวด
กลองยาวนีก้ ะคักโพด สอนขบั ร฾องเพลงลกู ท฽งุ หมอลาํ ซํ้าม฽วนนํา
(บทท่ี 10)
ดนตรีไทย ซออซ฾ู ้าํ ซอด฾วง ทังขลย฽ุ ของไทย
ขล฽ุยจนี และขบั ร฾องเพลงไทย และไทยสากลน้ี
สอนดนตรสี ากลแซกโซโฟน กีตารแ ทรมั เป็ตน้ีกะแมน฽
การขับร฾องเพลงสากลน้ีกะแนน฽ สอนไวซ฾ อ฽ู ัน
(บทท่ี 11)
การถ฽ายภาพขน้ั สงู ตดั ตอ฽ วดี โี อน้ันผลงานเพือ่ นาํ เสนอ
กะเฮ็ดได฾เหมดิ เดอ นาํ เสนองานท฽าน
ด฾านเป็นวิทยากรงานวิจยั เชงิ ปฏิบัตกิ ารนน้ั การวิจยั เชิงคุณภาพ
บอกใหท฾ ราบช่ือไวเ฾ พ่อื เอิน้ ใชล฾ ูกหลาน
(บทท่ี 12)
ด฾านลูกเสือชาวบา฾ นกะเปน็ วิทยากร
สอนลกู เสอื สามัญรุน฽ ใหญน฽ าํ ไปเถิงนอ฾ ย
ถอยมาปจั จบันน้ีเรยี นปริญญาเอกต฽อ
อยู฽ม.ขอนแกน฽ นต้ึ ามใจช้สี ั่งนาํ
(บทท่ี 13)
เอกวิจัยศิลปะและวฒั นธรรมน้ัน ผมดเมู ัน่ ศึกษา
วทิ ยานิพนธแ เรื่องแคนในพิธกี รรมใสล฽ าํ ทรงนางเทยี มพร฾อม
ผมอดออมเฮีนยฮู฾ไปศึกษานําแม฽ครรู าตรกี ะส฽วนหนง่ึ
ไดฮ฾ จู฾ ักลกึ ซึ้งถึงฮากเหง฾าแกน฽ อีสาน
(กลอนลง)
จบหลกั การประพนั ธกแ ลอนยังสอนการลาํ ต่มื บล฽ ืมนา฾ ...

380 หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน

ศนู ย์กำรเรียนภมู ิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

381

กลอน ยาตราโคเทยี มเกวียน
ทานอง ลาทางสัน้
ประพันธโ์ ดยแม่ครู ราตรี ศรีวิไล ปี พ.ศ. 2557

(กลอนข้ึน)
โอ฽ย...ละนอ...
อโรคะยาปรมาลาภา การบ฽มีโรคเป็นลาภอนั ประเสริฐ
ความสขุ ซิบงั เกิดต฽อชวี ิตของคน ตนแลเป็นท่เี พ่งิ ของตน
ยืนอยู฽บนพื้นฐานสัจธรรม อย฽าลมื คาํ คนโบราณ
ต้ังแตก฽ ฽อนบ฽มีโรงพยาบาล ใช฾ภูมิปญั ญาพื้นบา฾ นทางด฾านยาสมุนไพร

ไทยเฮ็ดเองไทยใชไ฾ ทยนิยมยาไทย
ยุคสมยั โบราณกาล กะมคี วามสุขสําราญย฾อนยาพ้นื บา฾ นสมนุ ไพร
พาใหไ฾ ทยสุขมี อี ายยุ ืนยาว ก฾าวมาฮอดสมยั ใหม฽ซูว฽ นั น้ี
โอ฽ย...ละนอ...นอคนเอ฽ย...ปัวคนไข฾ด฾วย
(เนอ้ื ในกลอน)
(บทท่ี 1)
ละแม฽นว฽าเดอ฾ นาย
ขอขยายบทซอ฾ นลาํ กลอนบอกเลา฽
เปน็ ของขวัญผ฾ูเฒ฽าซมุ เจา฾ เกดิ ดน
(บทท่ี 2)
อายคุ นหลายขึ้นต฽างเกา฽ บ฽คือหลัง
นงั่ กะโอ฾ย ลุกกะโอยพอ฽ งปวดหัวมัวเกล฾า
ปวดหัวเขา฽ และปวดตามข฾อ พร฾อม ทงั ความดันเบาหวานมารมุ ตมุ฾ โฮมตืม่
โรคข่ีลืมหรือว฽า อาวไซเมอรแ มือเท฾าเป็นหล฽อยชา
(บทท่ี 3)
หรอื เหน็บชาพาให฾มอื เทา฾ ฮอ฾ น นอนกะบ฽เต็มตา
กระซับกระสา฽ ยไปมา หย่งั คืนจนแจ฾ง
อาการสําแดงขน้ึ เปน็ ไปหลายอยา฽ ง
ผู฾ลางคนเอน้ิ ว฽าโรคผู฾เฒ฽าตามเวา฾ วา฽ มา
(บทที่ 4)
โรคนนี้ า฾ ถอื วา฽ ทรมาน
หรือเปน็ ท่รี าํ คาญ มากมายหลายลน฾
เป็นมาดนนานแล฾ว อาการบอกเล฽า
ส฽วนมาก เป็นกับผเู฾ ฒ฽า ท่ีวัยเจ฾าขอ฽ นคน
(บทที่ 5)
คุณหมอเพิ่นคิดค฾นปรุงแต฽งผลิตยา
โดยศกึ ษาสมุนภัย จากใจจริงแท฾

หนงั สือรวมกลอนลำทำงส้ัน 381
ศูนย์กำรเรียนภมู ิปัญญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

382

ตัง้ แต฽โบราณพุ฾น มลู มงั ปยุู า฽
ช่อื วา฽ ยา โคเทียมเกวยี นน้ีนา฾ สมเวา฾ เลา฽ กัน
(บทท่ี 6)
หมอพงษแศักดิ์ แกว฾ เหล฽ายงุ นนี้ น้ั เจา฾ ของใหญ฽ใจดี
ความรม฾ู ีเตม็ ตัว เปน็ เภสัชกรพรอ฾ ม
ยอมทม฽ุ เทใจให฾ ใสใ฽ นยาสมนุ ไพรประสงคแซอ฽ ยพอ฽ แม฽
สืบทอดมาตงั้ แต฽ พอ฽ สมชาย แกว฾ เหล฽ายงุ พ฾ุนน฾า บดิ าเจ฾าผู฾ล฽วงไป
(บทท่ี 7)
สมุนไพรโตน้ี มีเครอ่ื งการันตี
เครอ่ื งหมาย G ถูกตอ฾ งตามกฎหมาย ยาสามัญประจําบา฾ น
โรงงานตงั้ อยู฽อาํ เภอบ฾านไผ฽
ช่ือสมศกั ดิ์เภสัชบอกให฾ ไผกะเวา฾ เล฽าลอื
(บทที่ 8)
ซ่ือโคเทียมเกวยี นน้ี ดีเด฽นเหน็ ประจกั ร
บอกไดเ฾ ลยว฽าคัก แกโ฾ รคภัยหายสน้ิ
ไผด่ืมกนิ ยานี้ สดุ ค฾มุ ค฽าของดี หาซอ้ื ได฾ขายคล฽อง
บห฽ ลอกลวงพ่ีนอ฾ ง คอื คาํ ยอ฾ งอ่ีหลี
(บทที่ 9)
ตราโคเทียมเกวยี นน้ี มีอยู฽สองขนาน
สูตรโบราณหลักหลกั หนงึ่ ยากระษัยเส฾น
โรคที่เป็นดงั่ กล฽าวมาเบือ้ งตน฾ ดื่มเข฾าไปหายห฽วง
ผัวดมื่ กนิ แลว฾ สว฽ ง เมียดมื่ กนิ แลว฾ ยม้ิ ปานปดิ ถิม่ โรคภยั
(บทที่ 10)
ขนานสองทใี่ ช฾ ได฾อยา฽ งเหน็ ผล
ยาสตรี ศรมี งคลซ฽อยผู฾หญงิ จรงิ แท฾
แก฾มดลกู ทม่ี ปี ัญหา มาบ฽ปกติดว฾ ย ทงั ปวดทอ฾ งประจาํ เดอื น ฮ฾อนวบู ๆ วาบๆ
อาการนอนบห฽ ลบั ทงั ปวดหลัง และหงุดหงิด ตกใจง฽าย เป็นหนาวๆฮ฾อนๆ
โฮมท฾อนใสก฽ ัน
(บทท่ี 11)
รา฽ งกายภายในน้ันบไ฽ ดร฾ บั ความสขุ
พาชีวอี มทุกขแ เวยี กงานบม฽ ไี ด฾
ยาสตรีศรมี งคลนี้ใช฾ ท้งั วยั มีประจําเดอื นและหมดประจําเดอื นวยั ทองนีก้ ะแม฽น
ขบั เลอื ดลมแล฽นล้วิ ผวิ พรรณนัน้ ผอ฽ งใส
(บทที่ 12)
ใช฾แล฾วซิเฮด็ ให฾ สวยคํ่าสวยคนื
อายุยืนยาวไกล สุขภาพซดิ ีทัง้ ภายนอกภายใน ผอ฽ งใสใจเจา฾

382 หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น

ศนู ย์กำรเรียนภูมิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร

383

เวยี กหนกั เบาบม฽ ยี ฾าน สู฾การงานเต็มท่ี
เปกฺ เซา฾ แลงแห฽งดี ศรมี งคลซอ฽ ยไห฾เกินคลุม฾ ซุ฽มใจ
(บทที่ 13)
สมุนไพรโตนี้ ไว฾ใจทไี่ ทยทาํ
สว฽ นราคากะถกึ นําย฽อมเยาพอใช฾
เฮ็ดด฾วยใจเปน็ สิ่งสําคญั ย่งิ จากใจจริงคุณหมอ เพน่ิ เปน็ ห฽วงสุขภาพ
บอกใหท฾ ราบ เดอ฾ พ฽อแมพ฽ น่ี ฾องอยา฽ มองขา฾ มสง่ิ ดี
(กลอนลง)
ยาโคเทียมเกวียนเฮามี คุณภาพเป็นหนงึ่ ถงึ ใจแท.฾ ..

หนงั สือรวมกลอนลำทำงสั้น 383
ศูนย์กำรเรียนภูมิปญั ญำไทย แม่ครู ดร. รำตรีศรีวไิ ล บงสิทธพิ ร