หนังสือ พิธีสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

1

วันอาทติ ย์พระทรมานขององคพ์ ระผูเ้ ปน็ เจา้
(วนั อาทิตยใ์ บลาน)

1. วนั น ี้ พระศาสนจกั รระลกึ ถงึ พระเยซคู รสิ ตเจา้ เสดจ็ เขา้ กรงุ เยรซู าเลม็ เพอื่ พระธรรมลา้� ลกึ แหง่ ปสั กา
จะได้ส�าเร็จไป ดังนั้น ในพิธีบูชาขอบพระคุณทุกคร้ัง จะมีการระลึกถึงพระองค์เสด็จเข้ากรุง
เยรซู าเล็ม ดงั กลา่ วน ี้ โดยพธิ แี หเ่ ขา้ หรอื การเขา้ โบสถอ์ ยา่ งสงา่ กอ่ นพธิ บี ชู าขอบพระคณุ เอก สว่ นพธิ ี
บชู าขอบพระคณุ อืน่ ๆ มีการเขา้ โบสถอ์ ย่างธรรมดา อย่างไรกด็ ี การเข้าโบสถ์อย่างสง่านั้นจะทา�
ซา�้ อกี กไ็ ด ้ เมือ่ มีสัตบุรุษมารว่ มพธิ ีเป็นจา� นวนมาก แตก่ ารแห่จะทา� ซา�้ ไมไ่ ด้

พธิ รี ะลึกถงึ องคพ์ ระผู้เป็นเจ้าเสด็จเขา้ กรุงเยรซู าเลม็
แบบท่หี น่ึง : การแห่

2. เมอ่ื ถงึ เวลาทก่ี า� หนด สตั บรุ ษุ มาชมุ นมุ กนั ในโบสถเ์ ลก็ หรอื สถานทอ่ี นื่ ทเ่ี หมาะสม นอกโบสถท์ จ่ี ะ
มพี ธิ ีบชู าขอบพระคณุ ทุกคนถอื ใบลาน

3. พระสงฆ ์ (และสงั ฆานุกร) สวมอาภรณศ์ ักดส์ิ ทิ ธส์ิ ีแดงท่ตี ้องใชส้ า� หรับพธิ ีบชู าขอบพระคณุ
4. ระหวา่ งทช่ี ุมนุมอยู่นั้น ร้องเพลงลา� นา� ตอ่ ไปน ้ี หรือเพลงอน่ื ท่เี หมาะสม

เพลงล�าน�า มธ 21:9

โฮซานนาแด่โอรสของกษัตริยด์ าวิด
ขอถวายพระพรแดผ่ มู้ าในพระนามขององคพ์ ระผู้เป็นเจ้า
โฮซานนา ณ สวรรคส์ งู สดุ

(หรอื เพลงท่ี 53) โฮซานนาแดโ่ อรสของดาวดิ ขอถวายพรแดผ่ มู้ าในนามของพระเจา้
ข้าแต่พระราชาแห่งอิสราเอล โฮซานนา พระเจ้าสูงสดุ

2 วนั อาทติ ยใ์ บลาน

5. พระสงฆท์ กั ทายสตั บรุ ษุ โดยเรมิ่ วา่ “เดชะพระนาม...” ทกั ทายตามธรรมเนยี ม แลว้ กลา่ วคา� เตอื นใจ

สน้ั ๆ ใชถ้ อ้ ยค�าตอ่ ไปนห้ี รือถอ้ ยคา� ท่คี ล้ายคลงึ กนั เชิญชวนใหร้ ว่ มพิธีของวนั นีอ้ ยา่ งศรทั ธา

พีน่ ้องทง้ั หลาย
เราได้เตรียมจติ ใจของเราดว้ ยการใช้โทษบาป
และประกอบกจิ เมตตาปรานตี ัง้ แต่ต้นเทศกาลมหาพรตแล้ว
วนั น ้ี เรามาชมุ นุมกันที่น่ ี เพ่ือร่วมใจกบั คริสตชนทัว่ โลก
ฉลองพระธรรมลา�้ ลึกแห่งปัสกาของพระคริสตเจา้
พระธรรมลา�้ ลึกแหง่ ปสั กาน้ไี ด้แก่การรบั ทรมาน
และการกลับคืนพระชนมชีพจากความตาย
และการเสดจ็ สูส่ วรรคอ์ ยา่ งรุ่งโรจน์
พระองคไ์ ด้เสด็จเขา้ กรุงเยรูซาเลม็ นครศกั ด์สิ ทิ ธิ์
เพอ่ื ทา� ใหพ้ ระธรรมลา�้ ลึกแห่งปัสกานส้ี า� เรจ็ ไป
ดงั น้ัน ขณะทเ่ี รากา� ลังระลกึ ถงึ
การท่ีพระองคเ์ สดจ็ เขา้ กรงุ เยรูซาเล็มน้ี
ขอพระหรรษทานช่วยเราให้ตามเสด็จ
โดยรว่ มจติ ใจทนทุกข์กบั พระองค์
เพ่อื กลบั คนื ชพี มชี ีวิตอย่กู ับพระองค์ตลอดไป

พระทรมานขององคพ์ ระผูเ้ ป็นเจา้ 3

6. กลา่ วเตือนใจแลว้ พระสงฆพ์ นมมอื สวดภาวนาบทใดบทหนง่ึ ดังตอ่ ไปนี้

ใหเ้ ราภาวนา
ขา้ แต่พระผทู้ รงสรรพานุภาพ สถิตนริ นั ดร
ขอโปรดบันดาลใหใ้ บลานเหล่านศ้ี ักด์สิ ิทธ์ิ
ด้วยพระพร X ของพระองค์
ขอโปรดให้ขา้ พเจ้าทง้ั หลายผกู้ �าลังตามเสด็จ
พระครสิ ตเจา้ ผู้ทรงเป็นกษตั รยิ ์ดว้ ยใจชน่ื ชมยินดีอยูน่ ้ี
ได้บรรลถุ งึ นครเยรูซาเลม็ นิรันดรดว้ ยเถดิ
พระองค์ทา่ นทรงจา� เริญ และครองราชย์ตลอดนิรันดร
(รบั ) อาเมน

หรอื

ให้เราภาวนา
ขา้ แตพ่ ระเจ้า โปรดให้ผ้วู างใจในพระองคไ์ ดร้ บั ความเชื่อทวยี งิ่ ขน้ึ
ขอทรงพระเมตตาฟงั คา� อธษิ ฐานภาวนาของผวู้ อนขอ
ข้าพเจา้ ท้ังหลายตา่ งถือใบลานมารบั เสดจ็
พระครสิ ตเจ้าผู้ทรงชัยในวันน้ี
ขอโปรดใหข้ า้ พเจา้ ทงั้ หลายนา� กจิ การดีเปน็ ผลงาน
มาถวายพระองคด์ ้วยเถิด
พระองคท์ า่ นทรงจา� เริญ และครองราชย์ตลอดนริ ันดร

(รบั ) อาเมน

(แล้วพระสงฆ์เอาน�้าเสกพรมใบลาน)

7. ตอ่ จากนนั้ อา่ นเรอ่ื งพระเยซเู จา้ เสดจ็ เขา้ กรงุ เยรซู าเลม็ ดงั ตอ่ ไปน ี้ (สงั ฆานกุ รเปน็ ผอู้ า่ น ถา้ หาก
ไม่มสี งั ฆานกุ ร พระสงฆ์เปน็ ผู้อ่านเองตามปกติ)

4 วันอาทิตย์ใบลาน

ปี A

X บทอ่านจากพระวรสารตามค�าบอกเล่าของนักบญุ มทั ธิว
มธ 21:1-11

เม่ือพระเยซูเจ้าเสด็จพร้อมกับบรรดาศิษย์เข้ามาใกล้กรุงเยรูซาเล็ม และ
เสด็จมาท่หี มบู่ ้านเบทฟายีบนภูเขามะกอกเทศ พระองค์ทรงใช้ศษิ ย์สองคน ตรัส
สงั่ วา่ “จงไปทห่ี มบู่ า้ นขา้ งหนา้ แลว้ ทา่ นจะพบแมล่ าตวั หนงึ่ ผกู อย่ ู มลี กู อยดู่ ว้ ย จง
แก้เชอื กและจงู มาให้เราเถดิ ถ้ามีใครถาม จงตอบวา่ “พระอาจารยต์ ้องการใช้มัน
และจะสง่ กลบั คนื ใหท้ นั ทเี มอ่ื ใชเ้ สรจ็ ” เหตกุ ารณน์ เ้ี กดิ ขน้ึ เพอ่ื พระดา� รสั ทตี่ รสั ทาง
ประกาศกจะไดเ้ ป็นความจรงิ ว่า

จงบอกธิดาแห่งศิโยนว่า ดูซิ กษัตริย์ของท่านเสด็จมาพบท่าน มีพระทัย
ออ่ นโยน ประทบั บนแมล่ า บนลกู ลา สัตวใ์ ช้งาน

ศษิ ยท์ งั้ สองคนไปทา� ตามทพี่ ระเยซเู จา้ ทรงสง่ั เขาจงู แมล่ าและลกู ลามาถวาย
พระองค ์ ปเู สอ้ื คลมุ ของตนบนหลงั ลา พระองคป์ ระทบั บนหลงั ลา ประชาชนจา� นวน
มากปเู สื้อคลุมของตนบนทางเดิน บางคนตดั กง่ิ ไมม้ าวางตามทางเดิน ประชาชน
ทั้งท่ีเดินไปขา้ งหนา้ และท่ีตามมาขา้ งหลัง ตา่ งโห่รอ้ งว่า

“โฮซานนาแดโ่ อรสของกษตั รยิ ด์ าวดิ ขอถวายพระพรแดผ่ มู้ าในพระนามของ
องค์พระผู้เป็นเจ้า โฮซานนา ณ สวรรคส์ ูงสุด”

เม่ือพระองค์เสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มแล้ว ประชาชนท่ัวท้ังเมืองต่างแตกตื่น
ถามว่า “ผู้น้ีเป็นใครหนอ” ประชาชนท่ีติดตามพระเยซูเจ้าก็ตอบว่า “ผู้นี้คือ
พระเยซู ประกาศกจากนาซาเรธ็ แคว้นกาลิล”ี

(พระวาจาของพระเจา้ )

พระทรมานขององค์พระผเู้ ปน็ เจ้า 5

ปี B

X บทอา่ นจากพระวรสารตามคา� บอกเลา่ ของนกั บญุ มาระโก
มก 11:1-11

เมอ่ื พระเยซเู จา้ เสดจ็ พรอ้ มกบั บรรดาศษิ ยเ์ ขา้ มาใกลก้ รงุ เยรซู าเลม็ ทห่ี มบู่ า้ น
เบธฟายแี ละเบธานี ใกล้กบั ภเู ขามะกอกเทศ พระองคท์ รงใชศ้ ิษยส์ องคนไป ตรัส
แก่เขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านข้างหน้า เม่ือเข้าไปแล้ว ท่านจะพบลูกลาตัวหนึ่ง
ผูกอย ู่ ยงั ไมม่ ใี ครเคยข่ลี าตัวนัน้ เลย จงแกเ้ ชือกและจงู มันมาเถิด ถา้ มผี ้ใู ดถามวา่
‘ท�าไมทา่ นจึงทา� เชน่ นี’้ จงบอกเขาว่า ‘พระอาจารย์ตอ้ งการใช้มัน และจะสง่ กลับ
คืนมาให้ทันที’” ศิษย์ท้ังสองคนออกไป พบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ที่ประตูด้านนอก
บนถนน ขณะที่เขากา� ลงั แก้เชือก บางคนท่ยี นื อยู่ท่ีน่นั ถามว่า “ทา� อะไรกนั แก้
เชอื กลกู ลาท�าไม” ศษิ ยท์ ง้ั สองคนกต็ อบตามทพี่ ระเยซเู จา้ ไดต้ รสั ไว ้ เขาจงึ ยอมให้
นา� ลกู ลาไป ศษิ ยท์ งั้ สองคนจงู ลกู ลามาถวายพระเยซเู จา้ ปเู สอื้ คลมุ ของตนบนหลงั
ลา พระองค์จงึ ทรงลูกลาตัวนัน้ คนจ�านวนมากปเู ส้ือคลุมของตนตามทาง บางคน
ปูก่ิงไม้ซึ่งตัดมาจากทุ่งนาด้วย พวกที่เดินไปข้างหน้า และผู้ท่ีตามมาข้างหลัง
ตา่ งโหร่ อ้ งวา่ “โฮซานนา ขอถวายพระพรแดผ่ มู้ าในพระนามขององคพ์ ระผเู้ ปน็ เจา้
ขอพระพรจงมีแด่พระอาณาจักรท่ีก�าลังจะมาถึงของกษัตริย์ดาวิด บรรพบุรุษ
ของเรา โฮซานนา ณ สวรรคส์ งู สุด” พระเยซูเจา้ เสด็จเขา้ กรงุ เยรซู าเล็ม เข้าไปใน
พระวิหาร เมื่อทอดพระเนตรส่ิงต่างๆ โดยรอบแล้ว พระองค์ก็เสด็จออกไปยัง

หมบู่ า้ นเบธานี พร้อมกบั อคั รสาวกสิบสองคน ขณะนนั้ เปน็ เวลาคา่� แลว้

(พระวาจาของพระเจ้า)

6 วนั อาทติ ย์ใบลาน

หรือ

X บทอา่ นจากพระวรสารตามคา� บอกเล่าของนักบุญยอห์น
ยน 12:12-16

วันรุ่งขึ้น ประชาชนจ�านวนมากที่มาในวันฉลองได้ข่าวว่าพระเยซูเจ้า
เสด็จมาท่กี รุงเยรูซาเล็ม จงึ ถือใบปาล์ม ออกไปรบั เสด็จ พลางร้องวา่ “โฮซานนา
ขอถวายพระพรแด่พระองคผ์ ้เู สดจ็ มาในพระนามของพระเจ้า ขอถวายพระพรแด่
กษัตรยิ แ์ ห่งอสิ ราเอล”
พระเยซเู จา้ ทรงพบลูกลาตัวหนง่ึ จึงประทบั บนหลังลกู ลาตวั น้นั ดงั ทเี่ ขียน
ไวใ้ นพระคมั ภีร์ว่า ธิดาแห่งศิโยนเอย๋ อย่ากลวั เลย ดูซ ิ กษตั รยิ ์ของเจา้ กา� ลังเสด็จ
มาแล้ว ประทบั บนหลงั ลกู ลา
ครงั้ แรก บรรดาศษิ ยไ์ มเ่ ขา้ ใจความหมายของเหตกุ ารณน์ ้ี แตเ่ มอ่ื พระเยซเู จา้
ได้รับพระสิริรุ่งโรจน์แล้ว เขาจึงระลึกได้ว่า ส่ิงท่ีประชาชนกระท�าแด่พระองค์น้ัน
มเี ขียนไว้ในพระคมั ภีร์แลว้

(พระวาจาของพระเจา้ )

พระทรมานขององค์พระผู้เปน็ เจา้ 7

ปี C

X บทอ่านจากพระวรสารตามคา� บอกเลา่ ของนกั บุญลูกา
ลก 19:28-40

เวลาน้นั พระเยซูเจา้ ทรงพระดา� เนินต่อไป เสด็จนา� หน้าประชาชนขน้ึ ไปยงั
กรงุ เยรซู าเลม็ เมอ่ื เสดจ็ เขา้ ใกลห้ มบู่ า้ นเบธฟายแี ละเบธาน ี ใกลก้ บั ภเู ขาทเี่ รยี กกนั วา่
ภเู ขามะกอกเทศ พระองคท์ รงสง่ ศษิ ยส์ องคนไป ทรงสง่ั วา่ “จงเขา้ ไปในหมบู่ า้ นขา้ งหนา้
เม่ือเข้าไปแล้ว ท่านจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ยังไม่มีใครเคยขี่ลาตัวนั้นเลย
จงแกเ้ ชอื กและจงู มาใหเ้ ราเถดิ ถา้ ผใู้ ดถามวา่ ทา่ นแกเ้ ชอื กผกู ลาทา� ไม จงตอบเขาวา่
พระอาจารย์ต้องการใช้มัน” ศิษย์ท่ีพระองค์ทรงสั่ง ได้ไปและพบตามที่พระองค์
ทรงบอกเขา ขณะทเ่ี ขากา� ลงั แกเ้ ชอื กผกู ลกู ลาอย ู่ เจา้ ของลาถามวา่ “ทา่ นแกเ้ ชอื ก
ลกู ลาทา� ไม” ศิษย์ทง้ั สองคนกต็ อบวา่ “องค์พระผเู้ ปน็ เจ้าทรงตอ้ งการใช้มัน”

ศิษย์ท้ังสองคนจูงลูกลามาถวายพระเยซูเจ้า ปูเสื้อคลุมของตนบนหลังลา
แลว้ ทลู เชญิ พระเยซเู จา้ ใหท้ รงลาตวั นน้ั ขณะทพ่ี ระองคเ์ สดจ็ ไป ประชาชนปเู สอ้ื คลมุ
ของตนบนทาง เมอื่ พระองคเ์ สดจ็ มาใกลท้ างลงจากภเู ขามะกอกเทศแลว้ บรรดาศษิ ย์
ต่างมีความชื่นชมยินดี โห่ร้องสรรเสริญพระเจ้า เพราะการอัศจรรย์ทุกอย่าง
ที่เขาเหน็ ว่า

“ขอถวายพระพรแด่กษตั ริยผ์ ูเ้ สด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า
สันตจิ งมีในสวรรคแ์ ละพระสิรริ ุ่งโรจนจ์ งมีในท่สี งู สดุ ”
ชาวฟารสิ บี างคนในหมปู่ ระชาชนทลู พระองคว์ า่ “พระอาจารย ์ จงหา้ มบรรดา
ศษิ ยข์ องท่านเถิด” พระองค์ตรัสตอบว่า “เราบอกท่านท้ังหลายว่า ถ้าคนเหล่าน้ี
นิ่งเงยี บ ก้อนหินทง้ั หลายจะสง่ เสยี งตะโกน”

(พระวาจาของพระเจ้า)

8 วนั อาทติ ย์ใบลาน

8. อา่ นพระวรสารแลว้ ถา้ เหน็ สมควรจะมเี ทศนส์ น้ั ๆ กไ็ ด ้ ตอ่ จากนนั้ เวลาจะเรม่ิ แห ่ พระสงฆผ์ ปู้ ระกอบ
พธิ หี รอื ผชู้ ว่ ยพธิ ีอ่นื ท่ีเหมาะสมจะกล่าวเตอื นด้วยถอ้ ยค�าต่อไปน ้ี หรอื ถอ้ ยค�าที่คลา้ ยกนั ก็ไดว้ า่

พน่ี อ้ งท้งั หลาย
ใหเ้ ราทา� ตามอยา่ งประชากรทโ่ี ห่ร้องรบั เสดจ็ พระเยซูเจ้า
ให้เราเดินไปในวถิ แี ห่งสันตสิ ขุ

หรือ

ให้เราดา� เนนิ ไปในสันติสขุ เถดิ

ทกุ คนตอบรับวา่

ในพระนามของพระคริสตเจ้า อาเมน

9. แลว้ ขบวนแหก่ เ็ รมิ่ เคลอื่ นไปยงั โบสถท์ จ่ี ะมกี ารถวายบชู ามสิ ซา ถา้ ใชก้ า� ยาน ผถู้ อื เตา้ ทใี่ สก่ า� ยานแลว้
นา� ขบวน ถดั มาผถู้ อื กางเขนเดนิ ระหวา่ งกลางผถู้ อื เทยี น 2 คน กางเขนนค้ี วรตกแตง่ ดว้ ยใบลาน
ต่อมาพระสงฆ์ ผู้ช่วยพิธีและสัตบุรุษถือใบลานตามมา ขณะก�าลังแห่ นักขับร้องและสัตบุรุษ
รอ้ งเพลงตอ่ ไปน้ีหรือเพลงอื่นทเ่ี หมาะสม

เพลงลา� นา� 1

พวกเดก็ ชาวฮบี ร ู ถือกิ่งมะกอกไปรบั เสด็จพระคริสตเจา้
ตา่ งส่งเสียงโห่ร้องว่า โฮซานนา พระเจ้าสงู สุด

(หรอื เพลงที่ 54) บรรดาเดก็ ชาวฮบี รู ถือกิง่ มะกอกไปรบั เสด็จพระคริสตเจ้า
พลางสง่ เสยี งโหร่ ้องและกลา่ ววา่ โฮซานนา พระเจ้าสงู สุด

(เพลงล�านา� นจ้ี ะรอ้ งสลบั กบั เพลงสดดุ ที ี่ 24 ก็ได)้

พระทรมานขององค์พระผเู้ ปน็ เจ้า 9

เพลงสดดุ ี สดด 24

ก. แผ่นดินและสรรพสงิ่ บนแผน่ ดนิ เปน็ ขององคพ์ ระผเู้ ปน็ เจา้
โลกและผู้คนที่อยใู่ นโลกกเ็ ช่นเดียวกัน
พระองคท์ รงวางรากฐานของโลกไว้เหนอื ทะเล
ทรงตรึงยึดไว้มน่ั คงบนกระแสน้�าไหล
ใครจะข้ึนไปยังภูเขาขององคพ์ ระผเู้ ปน็ เจา้ ได้
ใครจะยนื อยูใ่ นสถานศกั ดส์ิ ทิ ธ์ขิ องพระองค์

ข. ผูม้ ีมอื สะอาดและใจบริสทุ ธิ์
ผมู้ ใี จไมใ่ ฝ่หารูปเคารพ
ผไู้ มอ่ อกปากสาบานเพยี งเพ่ือหลอกลวง
บุคคลเช่นนี้จะไดร้ ับพระพรจากองคพ์ ระผเู้ ป็นเจา้
จะไดร้ บั ความเป็นธรรมจากพระเจา้ ผ้ทู รงชว่ ยเขาใหร้ อดพน้
นีค่ อื เชื้อสายที่แสวงหาพระองค์
แสวงหาพระพักตรข์ องพระเจา้ แห่งยาโคบ

ค. ประตเู อย๋ จงยกไม้ขวางของเจ้าขึ้นเถิด
จงยกบานประตูโบราณขึน้ ใหส้ งู
ให้พระมหากษัตรยิ ผ์ ้ทู รงพระสริ เิ สดจ็ เข้ามา
พระมหากษัตริยผ์ ู้ทรงพระสริ ิพระองค์น้ีคือใครเล่า
พระองคค์ อื องคพ์ ระผูเ้ ป็นเจ้าผู้ทรงพลังและทรงอานุภาพ
องคพ์ ระผู้เป็นเจา้ ผทู้ รงอานภุ าพในยทุ ธภูมิ

10 วันอาทติ ย์ใบลาน

เพลงลา� นา� 2

พวกเดก็ ชาวฮบี ร ู เอาเสอ้ื ผา้ ปูถนนรบั เสด็จ พลางสง่ เสียงร้องว่า
“จงถวายสาธุการแด่พระโอรสของดาวดิ
ขอถวายพรแด่ผู้มาในพระนามของพระเจ้า”

(หรอื เพลงท่ี 54) บรรดาเด็กชาวฮบี รู ถือกง่ิ มะกอกไปรบั เสดจ็ พระครสิ ตเจา้
พลางสง่ เสียงโห่ร้องและกลา่ วว่าโฮซานนา พระเจ้าสงู สุด

(เพลงล�านา� นจี้ ะรอ้ งสลับกบั เพลงสดดุ ีท ่ี 47 กไ็ ด้)

เพลงสดดุ ี สดด 47

ก. ประชากรท้ังหลาย จงปรบมอื เถิด
จงเปล่งเสียงโหร่ ้องถวายพระเจา้ ด้วยความยนิ ดี
เพราะองค์พระผเู้ ป็นเจ้า พระเจา้ สูงสุด ทรงน่าเกรงขาม
ทรงเปน็ กษัตริย์ผู้ยง่ิ ใหญเ่ หนือท่ัวแผน่ ดิน

ข. ทรงน�าประชากรทั้งหลายมาไวใ้ ตอ้ า� นาจของเรา
และทรงน�านานาชาติมาไวใ้ ต้เทา้ ของเรา
พระองค์ทรงเลอื กแผน่ ดินเปน็ มรดกสา� หรับเรา
เป็นความภมู ใิ จของยาโคบ ซ่งึ พระองค์ทรงรัก

ค. พระเจ้าเสดจ็ ขึน้ ขณะที่มีเสยี งโหร่ ้องถวายชยั
องคพ์ ระผู้เปน็ เจา้ เสดจ็ ไปขณะทม่ี ีเสยี งเปา่ เขาสัตว์
จงรอ้ งเพลงสรรเสรญิ พระเจา้ จงรอ้ งเพลงเถิด
จงรอ้ งเพลงถวายกษตั ริยข์ องเรา จงร้องเพลง
เพราะพระเจ้าทรงเป็นกษตั ริยป์ กครองทวั่ แผ่นดนิ
จงรอ้ งเพลงไพเราะถวายพระองคเ์ ถิด

พระทรมานขององคพ์ ระผู้เปน็ เจ้า 11

ง. พระเจา้ ทรงปกครองเหนือนานาชาติ
พระองคป์ ระทบั อย่บู นพระบัลลงั ก์ศกั ดิ์สทิ ธ์ิของพระองค์
บรรดาผูน้ า� ประชากรทง้ั หลายมาชมุ นมุ กนั
พร้อมกับประชากรของพระเจา้ แหง่ อบั ราฮมั
ผูท้ รงอา� นาจบนแผน่ ดนิ เป็นของพระเจา้
พระองค์ทรงรับการยกยอ่ งอย่างย่ิง

เพลงสรรเสริญพระคริสตกษัตรยิ ์

(กอ่ ) 1. พระคอื ขัตตยิ าอิสราเอล ดาวดิ วงศ์เด่นจรสั ศรี
เสดจ็ มาในพระนามจอมโลกีย ์ เปน็ กษตั รยิ ป์ ฐพคี รองวญิ ญาณ์

2. เทวญั ทุกชั้นสรวงสวรรค ์ มนษุ ย์สัตว์สารพันทกุ ราศี
พร้อมกันสรรเสริญพระภูมี สขุ เกษมเปรมปรีดิน์ อ้ มวันทา

3. ชาวชนฮีบรูรกู้ ันวิ่ง ชกู ิง่ ปาล์มชยั ในรัศมี
ฝ่ายเราเข้าเฝ้า ณ บัดนี ้ จงรักภักดภี าวนา

4. พวกเขาเหลา่ นนั้ รอ้ งสรรเสรญิ พระใกลเ้ ผชิญมรณ์วิถี
ฝ่ายเราถวายสดดุ ี เฉลมิ ราชย์สทุ ธีพระราชา

5. พวกเราเป็นท่สี บพระทยั ศรัทธาข้าไซร้สมศกั ด์ศิ รี
วอนจอมราชยั ไดป้ ราน ี ประทานสงิ่ ดที รงเมตตา

(รบั ) ข้าแตพ่ ระครสิ ตราชา ผูไ้ ถ่โลกานา� วิถี
โปรดสดับรบั ค�าสดุด ี เฉลมิ พระเกียรติรุจกี ษัตรา
เยาวชนฮบี รูผู้มบี ญุ หอ้ มลอ้ มเจา้ พระคณุ ดว้ ยหรรษา
แห่แหนโหร่ อ้ งซอ้ งศรทั ธา ชน่ื ชมทัว่ หนา้ สธู่ านี

10. เมอ่ื ขบวนแหเ่ ข้าโบสถ์ให้รอ้ งเพลงกอ่ รบั ต่อไปน ้ี หรือเพลงอ่นื ทก่ี ล่าวถงึ พระคริสตเจา้
เมื่อเสดจ็ เข้ากรงุ เยรซู าเล็ม

12 วนั อาทิตยใ์ บลาน

(รบั )
ปางองคพ์ ระครสิ ต์ สู่กรุงศักดิ์สิทธิ์ สัมฤทธิ์เจตนา
เยาวชนฮีบรู ตา่ งกรูกนั มา พรอ้ มประกาศว่า เยซูทรงชยั
พระเจา้ ชีวติ บ�าเพ็ญราชกิจ ลว้ นน่าเลื่อมใส
พระจกั คนื ชนม์ ส่งผลเกรยี งไกร พลางโบกปาลม์ ไสว สาธกุ ารพระบดิ า

(ก่อ) เมอื่ ประชาชนไดย้ นิ ว่า พระเยซเู จา้ เสดจ็ มากรุงเยรซู าเลม็
จงึ ออกไปรบั เสดจ็ พระองค ์ ตา่ งโบกใบลานรอ้ งวา่
“สาธกุ ารแดพ่ ระเจา้ สงู สดุ ”

(หรอื เพลงท่ี 55) โฮซานนา พระเจา้ สงู สดุ ขอถวายพรแดผ่ มู้ าในนามของพระเจา้
โฮซานนา พระเจา้ สูงสุด

11. เมอื่ มาถงึ แทน่ บชู า พระสงฆแ์ สดงความเคารพพระแทน่ และจะถวายกา� ยานดว้ ยกไ็ ด ้ หลงั จากนน้ั
เดนิ ไปยงั ทนี่ งั่ งดภาคเรมิ่ พธิ ี โดยสวดบทภาวนาของประธานทนั ท ี ซงึ่ ถอื วา่ เปน็ การปดิ การแห่
แลว้ พิธีบชู าขอบพระคุณด�าเนนิ ตอ่ ไปดว้ ยการอา่ นบทอา่ น

12. ถ้าไม่สะดวกท่ีจะจัดขบวนแห่จากสถานท่ีนอกวัด ก็ให้พระสงฆ์และผู้ช่วยพิธีและสัตบุรุษ
จ�านวนหนึง่ แหจ่ ากดา้ นในประตูวัดเขา้ มากไ็ ด้

แบบทสี่ อง การเขา้ โบสถอ์ ย่างธรรมดา

13. ในพิธบี ชู าขอบพระคณุ อ่นื ๆ ของวันอาทิตยน์ ้ี ซ่งึ ไม่มกี ารเขา้ โบสถ์อยา่ งสงา่ ใหท้ �าการระลกึ
ถงึ พระเยซูเจา้ เมอื่ เสดจ็ เขา้ กรงุ เยรซู าเลม็ โดยการเดินเขา้ โบสถอ์ ย่างธรรมดา

พระทรมานขององคพ์ ระผูเ้ ป็นเจ้า 13

14. ขณะท่ีพระสงฆ์เดินมาแท่นบูชาให้ร้องเพลงเริ่มพิธีกับเพลงสดุดีหรือเพลงอื่นท่ีกล่าวถึงเรื่อง
เดยี วกนั เมื่อมาถึงแท่นบูชาแล้ว พระสงฆ์แสดงความเคารพเดินไปยังท่ีน่ัง ปราศรัยต้อนรับ
สัตบรุ ษุ ทันทแี ลว้ มิสซาดา� เนินตอ่ ไปเชน่ เคย

ในมิสซาทไ่ี มม่ ีการขบั ร้อง เมื่อถงึ แท่นบชู าและแสดงความเคารพแล้ว พระสงฆป์ ราศรัย
ตอ้ นรบั สัตบุรุษทนั ที อ่านเพลงเริ่มพธิ แี ล้วมิสซาฯ ด�าเนนิ ต่อไปเชน่ เคย

เพลงเรม่ิ พิธี เทยี บ ยน 12:1, 12-13, สดด 24:9-10

กอ่ นวนั สมโภชปัสกาหกวนั เมอ่ื พระเยซเู จา้ เสด็จเข้ากรุงเยรซู าเลม็
บรรดาเด็กไดอ้ อกไปรบั เสดจ็ ถือใบลาน รอ้ งเสียงดงั วา่

* “โฮซานนา สาธุการแดพ่ ระเจา้ สูงสุด
ขอถวายพรแดพ่ ระผู้เสด็จมาพร้อมดว้ ยพระเมตตาอยา่ งลน้ เหลอื ”

ประตเู อย๋ จงยกไมข้ วางของเจา้ ข้นึ เถิด
จงยกบานประตโู บราณขน้ึ ให้สงู
ให้พระมหากษตั ริย์ผู้ทรงพระสริ เิ สดจ็ เขา้ มา
พระมหากษัตรยิ ผ์ ู้ทรงพระสิรพิ ระองคน์ ้ีคอื ใครเลา่
พระองค์คอื องค์พระผูเ้ ป็นเจ้า พระเจ้าจอมจักรวาล
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระสริ ริ ่งุ โรจน์



* “โฮซานนา สาธุการแดพ่ ระเจ้าสูงสุด
ขอถวายพรแด่พระผเู้ สด็จมาพรอ้ มดว้ ยพระเมตตาอย่างลน้ เหลือ”

15. หลงั การแหห่ รือการเข้าโบสถอ์ ย่างสง่า พระสงฆเ์ ร่ิมมิสซาดว้ ยบทภาวนาของประธาน

14 วนั อาทิตย์ใบลาน

พธิ ีบูชาขอบพระคณุ

บทภาวนาของประธาน

ข้าแตพ่ ระผู้ทรงสรรพานภุ าพสถิตนิรันดร
พระองคโ์ ปรดใหพ้ ระผู้ไถข่ ้าพเจา้ ทง้ั หลาย
ทรงรบั สภาพมนษุ ย์ และส้นิ พระชนมบ์ นไม้กางเขน
เป็นพระฉบับความถอ่ มตนใหป้ ฏบิ ตั ิตาม
ขอทรงพระกรุณาโปรดให้ขา้ พเจา้ ทงั้ หลาย
ไดร้ ับคา� สอน ใหม้ คี วามอดทนตามพระฉบบั
เพื่อสมจะกลบั คืนชพี เหมอื นกับพระองคท์ ่าน
ผู้ทรงจา� เรญิ และครองราชย์
เปน็ พระเจา้ หนึ่งเดยี วกับพระองค ์ และพระจติ ตลอดนิรนั ดร

บทอ่านจากหนงั สอื ประกาศกอสิ ยาห์ อสย 50:4-7

องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าประทานให้ข้าพเจ้ามีล้ิน เหมือนลิ้นของศิษย์ท่ี
พระองคท์ รงสอน เพอื่ ขา้ พเจา้ จะไดร้ จู้ กั พดู จาใหก้ า� ลงั ใจแกผ่ เู้ หนด็ เหนอื่ ย ทกุ ๆ เชา้
พระองคท์ รงปลกุ ขา้ พเจา้ ทรงปลกุ หขู า้ พเจา้ ใหฟ้ งั เหมอื นศษิ ยท์ พี่ ระองคท์ รงสอน

องคพ์ ระผเู้ ปน็ เจา้ พระเจา้ ทรงเปดิ หใู หข้ า้ พเจา้ และขา้ พเจา้ กไ็ มต่ อ่ ตา้ น ไมห่ นั หลงั
หนไี ป ขา้ พเจา้ หนั หลงั ใหแ้ กผ่ โู้ บยตขี า้ พเจา้ และหนั หนา้ ใหแ้ กผ่ ทู้ ดี่ งึ เคราขา้ พเจา้
ข้าพเจา้ ไมซ่ ่อนหน้าแกผ่ สู้ บประมาทและถม่ นา�้ ลายรด

องคพ์ ระผเู้ ปน็ เจา้ พระเจา้ ทรงชว่ ยขา้ พเจา้ ดงั นนั้ ขา้ พเจา้ จงึ ไมต่ อ้ งละอาย ขา้ พเจา้
ทา� หนา้ ของขา้ พเจา้ ใหด้ า้ นเหมอื นหนิ ขา้ พเจา้ รวู้ า่ ขา้ พเจา้ จะไมอ่ บั อาย

(พระวาจาของพระเจ้า)

พระทรมานขององค์พระผู้เปน็ เจ้า 15

สร้อย (เพลงท่ี 50) ขา้ แตพ่ ระเจา้ ขา้ แต่พระเจา้ เหตไุ ฉนจึงทอดทง้ิ ข้าพเจ้าเลา่

เพลงสดุดี สดด 22:7-8, 16-17, 18-19, 22-23

ก. ผใู้ ดเห็นขา้ พเจา้ กเ็ ยาะเย้ย

เขาย้มิ หยันและสั่นศรี ษะ พลางพดู วา่

“เขาวางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า ก็ใหพ้ ระองค์ทรงชว่ ยซิ

ถ้าพระองคโ์ ปรดปราน ก็ใหพ้ ระองคท์ รงปลดปล่อยเขา”

ข. สุนัขฝงู หน่ึงร่ีเขา้ มากล้มุ รุมขา้ พเจ้า
อันธพาลกลุ่มหนึ่งปรีเ่ ขา้ มาประชดิ
เขาเจาะไชมือและเทา้ ของขา้ พเจา้
ข้าพเจา้ นับกระดูกของขา้ พเจ้าได้ทุกชิน้
เขาต่างจ้องมองข้าพเจา้ และสะใจ

ค. เขานา� เสือ้ ผ้าของขา้ พเจา้ มาแบง่ ปันกัน
น�าเส้ือยาวของข้าพเจา้ มาจบั สลากกนั
ข้าแต่องค์พระผู้เปน็ เจ้า ขออย่าทรงอยู่หา่ งจากข้าพเจา้
พระองคท์ รงเป็นพลงั ของขา้ พเจา้ โปรดเสด็จมาชว่ ยข้าพเจา้ โดยเรว็ เถดิ

ง. แลว้ ขา้ พเจา้ จะประกาศพระนามของพระองคแ์ ก่บรรดาพน่ี ้อง
จะสรรเสริญพระองคใ์ นหมปู่ ระชากรท่มี าชุมนุมกัน
ทา่ นทงั้ หลายท่ยี า� เกรงองคพ์ ระผเู้ ปน็ เจ้า จงสรรเสรญิ พระองค์เถิด
พงศ์พันธุ์ยาโคบเอ๋ย จงถวายพระเกยี รตแิ ดพ่ ระองค์เถดิ
พงศ์พันธุอ์ สิ ราเอลเอย๋ จงเคารพยา� เกรงพระองค์เถิด

16 วันอาทิตย์ใบลาน

บทอา่ นจากจดหมายนกั บญุ เปาโลอคั รสาวกถึงชาวฟลิ ปิ ปี
ฟป 2:6-11

พ่ีน้อง แม้ว่าพระเยซูเจ้าทรงมีธรรมชาติพระเจ้า พระองค์ก็มิได้ทรงถือว่า
ศกั ดศ์ิ รเี สมอพระเจา้ นน้ั เปน็ สมบตั ทิ จ่ี ะตอ้ งหวงแหน แตท่ รงสละพระองคจ์ นหมดสน้ิ
ทรงรับสภาพดุจทาส เป็นมนุษย์ดุจเรา ทรงแสดงพระองค์ในธรรมชาติมนุษย์
ทรงถอ่ มพระองคจ์ นถงึ กบั ทรงยอมรบั แมค้ วามตาย เปน็ ความตายบนไมก้ างเขน

เพราะเหตนุ ี้ พระเจา้ จึงทรงเทดิ ทนู พระองคข์ ้ึนสงู ส่ง และประทานพระนามให้
แกพ่ ระองค ์ พระนามนปี้ ระเสรฐิ กวา่ นามอนื่ ใดทงั้ สนิ้ เพอ่ื ทกุ คนในสวรรคแ์ ละบนแผน่ ดนิ
รวมท้ังใต้พื้นพิภพจะย่อเข่าลงนมัสการพระนาม “เยซู” น้ี และเพื่อชนทุกภาษาจะ
ได้ร้องประกาศว่า พระเยซูคริสต์ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า เพ่ือพระสิริรุ่งโรจน์แด่
พระเจ้าพระบดิ า

(พระวาจาของพระเจ้า)

กอ่ นพระวรสาร ฟป 2:8-9

(เพลงท่ี 83) ขอสรรเสริญเยินยอพระองค์ ราชาธริ าชผู้ทรงเกียรตินริ ันดร

พระครสิ ตเจา้ ทรงถ่อมพระองคจ์ นถึงกับทรงยอมรับแม้ความตาย

เป็นความตายบนไมก้ างเขน

เพราะเหตุน ี้ พระเจา้ จงึ ทรงเทิดทูนพระองคข์ ้นึ สงู สง่

และประทานพระนามให้แก่พระองค์

พระนามน้ปี ระเสรฐิ กว่านามอื่นใดทงั้ สิน้

16. เม่ืออ่านเร่ืองพระทรมานของพระเยซูเจ้า ผู้ช่วยพิธีไม่น�าเทียนและก�ายานมา ผู้อ่านไม่กล่าว
คา� ทกั ทาย “พระเจา้ สถติ กบั ทา่ น” และไมท่ า� เครอ่ื งหมายกางเขนบนหนงั สอื เรอ่ื งพระทรมานนี้
สังฆานุกรเป็นผู้อ่าน หรือถ้าไม่มีสังฆานุกร พระสงฆ์เป็นผู้อ่าน ฆราวาสจะเป็นผู้อ่านก็ได้
แตพ่ ระสงฆ์ควรเปน็ ผ้อู า่ นตอนที่เป็นพระวาจาของพระเยซเู จา้ ถา้ ทา� ได้
ถา้ สงั ฆานกุ รเปน็ ผอู้ า่ นเรอื่ งพระทรมาน เขาจะมาขอพรจากพระสงฆ ์ ตามธรรมเนยี มทท่ี า�
กอ่ นอา่ นพระวรสาร แต่ถ้าผู้อ่านเปน็ ฆราวาสก็ไม่ตอ้ งขอพร

17. หลังอ่านเรือ่ งพระทรมาน ควรมีการเทศน์สนั้ ๆ หรอื มเี วลาเงียบสกั พกั หนง่ึ

พระทรมานขององค์พระผูเ้ ปน็ เจ้า 17

พระทรมานของพระเยซคู รสิ ตเจ้า

ล = ผู้เลา่
  X =  พระครสิ ตเจา้

พ = ผพู้ ูด - ฝูงชน

ปี A

แบบยาว มธ 26:14-27:66
แบบสัน้ มธ 27:11-54

พระทรมานของพระเยซคู ริสตเจ้า

จากพระวรสารตามค�าบอกเล่าของนักบญุ มทั ธวิ

ล คนหนง่ึ ในบรรดาอัครสาวกสบิ สองคน ชอ่ื ยูดาส อสิ คารโิ อท ไปพบบรรดา

หัวหน้าสมณะ ถามวา่
พ “ถ้าข้าพเจ้ามอบเขาใหท้ า่ น ท่านจะใหอ้ ะไรแกข่ า้ พเจา้ ”
ล บรรดาหวั หนา้ สมณะจา่ ยเงนิ สามสบิ เหรยี ญใหแ้ กย่ ดู าส ตง้ั แตน่ น้ั มา ยดู าส

ก็หาโอกาสท่ีจะมอบพระองค์

วันแรกของเทศกาลกินขนมปังไร้เช้ือ บรรดาศิษย์เข้ามาทูลถาม

พระเยซเู จา้ วา่
พ “พระองค์มีพระประสงค์ให้เราจัดเตรียมการเล้ียงปัสกาที่ไหน” พระองค ์

ตรสั วา่
X “จงเข้าไปในกรุง ไปพบชายคนหนึ่ง บอกเขาว่า พระอาจารย์บอกว่าเวลา

ก�าหนดของเราใกล้เข้ามาแล้ว เราจะกินปัสกากับศิษย์ของเราท่ีบ้าน

ของทา่ น”
ล บรรดาศิษยก์ ็กระทา� ตามท่ีพระเยซเู จา้ ทรงบัญชา และจดั เตรยี มปสั กา

ครน้ั ถงึ เวลาคา่� พระองคป์ ระทบั รว่ มโตะ๊ กบั ศษิ ยท์ ง้ั สบิ สองคน ขณะทที่ กุ คน

ก�าลงั กินอาหารพรอ้ มกับพระเยซูเจ้าอย่นู น้ั พระองค์ตรสั วา่
X “เราบอกความจรงิ แกท่ า่ นทั้งหลายว่า คนหน่ึงในทน่ี ี้จะทรยศตอ่ เรา”
ล บรรดาอคั รสาวกรู้สกึ สลดใจและทลู ถามพระองคท์ ลี ะคนว่า

18 วนั อาทติ ยใ์ บลาน

พ “เปน็ ขา้ พเจ้าหรอื พระเจา้ ข้า”
ล พระองค์ตรสั ตอบวา่
X “คนทจี่ มิ้ อาหารในชามเดยี วกนั กบั เรานแี่ หละ จะทรยศตอ่ เรา บตุ รแหง่ มนษุ ย์

จะจากไปตามท่ีมีเขียนเก่ียวกับพระองค์ในพระคัมภีร์ วิบัติจงเกิดแก่คนที่
ทรยศต่อบตุ รแหง่ มนุษย์ ถา้ เขาไมไ่ ด้เกดิ มาก็จะดกี ว่า”
ล ยดู าสผ้ทู รยศต่อพระองค์ ทลู ถามว่า
พ “เปน็ ขา้ พเจ้าหรอื พระอาจารย์”
ล พระองคต์ รสั ตอบว่า
X “ใชแ่ ล้ว”
ล ขณะท่ที กุ คนกา� ลงั กนิ อาหารอย่นู นั้ พระเยซูเจา้ ทรงหยิบขนมปัง ตรัสถวาย
พระพร ทรงบขิ นมปังประทานให้บรรดาศิษย ์ ตรสั วา่
X “จงรับไปกนิ เถดิ น่เี ปน็ กายของเรา”
ล แล้วพระองค์ทรงหยิบถ้วย ตรัสขอบพระคุณ ประทานให้เขาเหล่าน้ัน
ตรัสว่า
X “ทุกท่านจงด่ืมจากถ้วยน้ีเถิด นี่เป็นโลหิตของเรา โลหิตแห่งพันธสัญญา
ท่ีหลง่ั ออกมาเพือ่ อภยั บาปสา� หรบั คนจา� นวนมาก เราบอกท่านทงั้ หลายวา่
แต่น้ีไปเราจะไม่ด่ืมน้�าจากผลองุ่นอีก จนกว่าจะถึงวันท่ีเราจะด่ืมเหล้าองุ่น
ใหม่กบั ทา่ นในพระอาณาจกั รของพระบิดาของเรา”
ล เม่ือขับร้องเพลงสดุดีแล้ว ทุกคนออกจากห้องเพื่อไปยังภูเขามะกอกเทศ
แล้วพระเยซเู จ้าตรสั แกบ่ รรดาศิษย์ว่า
X “ทุกท่านจะทอดท้ิงเราในคืนน้ี เพราะมีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า เราจะตี
ผเู้ ล้ยี งแกะ และแกะจะกระจัดกระจายไป แต่เมือ่ เรากลบั คืนชีพแลว้ เราจะ
ไปยงั แคว้นกาลลิ ีก่อนหนา้ ทา่ น”
ล เปโตร ทลู ตอบวา่
พ “แมท้ ุกคนจะทอดทงิ้ พระองค ์ ข้าพเจา้ ก็จะไมท่ อดทงิ้ พระองค์เลย”
ล พระเยซูเจา้ ตรัสกับเขาว่า
X “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ในคืนน้ีเอง ก่อนไก่ขัน ท่านจะปฏิเสธเรา
สามครงั้ ”

พระทรมานขององคพ์ ระผู้เป็นเจ้า 19

ล เปโตรทูลวา่
พ “ถึงแม้ข้าพเจ้าจะต้องตายพร้อมกับพระองค์ ข้าพเจ้าก็จะไม่ปฏิเสธ

พระองคเ์ ลย”
ล ศิษยท์ ุกคนต่างกลา่ วเช่นเดยี วกนั

เม่ือพระเยซูเจ้าเสด็จมาพร้อมกับบรรดาศิษย์ถึงสถานท่ีแห่งหน่ึงช่ือ

เกทเสมน ี พระองคต์ รัสแกเ่ ขาเหล่าน้นั ว่า
X “จงนัง่ อยู่ทีน่ ่ี ขณะทีเ่ ราไปอธิษฐานภาวนาทโี่ นน่ ”
ล แลว้ ทรงพาเปโตรและบตุ รทั้งสองของเศเบดีไปด้วย พระองค์ทรงรู้สกึ เศร้า

และสลดพระทยั อยา่ งยงิ่ จึงตรัสแกเ่ ขาทง้ั สามคนว่า
X “ใจเราเป็นทุกข์แทบสิ้นชวี ิต จงอยทู่ ี่นแ่ี ละตนื่ เฝ้ากับเราเถิด”
ล แลว้ พระองคท์ รงพระดา� เนนิ ไปขา้ งหนา้ อกี เลก็ นอ้ ย ทรงซบพระพกั ตรล์ งกบั

พื้นดนิ อธิษฐานภาวนาว่า
X  “พระบดิ าเจ้าขา้ ถา้ เปน็ ไปได้ ขอใหถ้ ว้ ยนพ้ี น้ ขา้ พเจา้ ไปเถดิ ถา้ เปน็ ไปไม่

ได้ ก็ขออย่าให้เป็นไปตามใจข้าพเจ้า แต่ให้เป็นไปตามพระประสงค์ของ

พระองค์เถิด”
ล พระองค์เสด็จกลับมาพบบรรดาศิษย์ ทรงพบเขาเหล่านั้นก�าลังหลับอยู ่

จงึ ตรัสกบั เปโตรว่า
X “ทา่ นตน่ื เฝา้ อยกู่ บั เราสกั หนงึ่ ชว่ั โมงไมไ่ ดห้ รอื จงตน่ื เฝา้ และอธษิ ฐานภาวนา

เพอ่ื จะได้ไมเ่ ขา้ ส่กู ารทดลอง จิตใจพร้อมแล้วกจ็ ริง แตเ่ นื้อหนังออ่ นกา� ลัง”
ล พระองค์เสดจ็ ไปอีกครง้ั หนึง่ ทรงอธษิ ฐานภาวนาว่า
X “พระบิดาเจ้าขา้ ถา้ ขา้ พเจ้าต้องดื่มจากถว้ ยนโี้ ดยหลกี เลยี่ งมไิ ดแ้ ล้ว ขอให้

เป็นไปตามพระประสงค์ของพระองค์เถดิ ”
ล ครัน้ เสด็จกลับมาก็ทรงพบเขาหลบั อยอู่ กี เพราะนัยนต์ าลืมไมข่ ้นึ พระองค์

จึงเสดจ็ จากเขาทงั้ สามคน ไปอธษิ ฐานภาวนาอย่างเดียวกนั เป็นครั้งทส่ี าม

แลว้ เสดจ็ กลับมาพบเขา ตรัสวา่
X “เดยี๋ วน ้ี ทา่ นหลบั ตอ่ ไปและพกั ผอ่ นได ้ เวลาทบี่ ตุ รแหง่ มนษุ ยจ์ ะตอ้ งถกู มอบ

ในเงื้อมมือของคนบาปมาถึงแล้ว จงลุกขึ้น ไปกันเถิด ผู้ทรยศต่อเราอยู่

ทน่ี แี่ ลว้ ”

20 วนั อาทติ ยใ์ บลาน

ล ขณะท่ีพระองค์ก�าลังตรัสอยู่น้ัน ยูดาสซ่ึงเป็นคนหนึ่งในบรรดาอัครสาวก
สิบสองคนมาถึงพร้อมกับคนจ�านวนมาก ถือดาบและไม้ตะบองเป็นอาวุธ
บรรดาหวั หนา้ สมณะและผอู้ าวโุ สของประชาชนสง่ พวกนมี้ า ผทู้ รยศตอ่ พระองค์
ให้สญั ญาณแกค่ นเหล่านว้ี า่

พ “ขา้ พเจา้ จบู ผ้ใู ด ก็เปน็ ผู้นัน้ แหละ จบั กมุ เขาไว้เถิด”
ล ทันใดนัน้ ยูดาสกเ็ ขา้ มาหาพระเยซูเจา้ ทูลวา่
พ “สวสั ดี พระอาจารย”์
ล แลว้ จบู พระองค์ พระเยซเู จา้ ตรัสกบั เขาว่า
X “เพือ่ นเอย๋ จงทา� อย่างทต่ี ั้งใจจะท�าเถิด”
ล เวลานน้ั คนเหลา่ นน้ั ตา่ งกรกู นั เขา้ กบั กมุ พระองค ์ ขณะนนั้ คนหนง่ึ ซงึ่ อยกู่ บั

พระเยซเู จา้ กช็ กั ดาบฟนั ผรู้ บั ใชค้ นหนงึ่ ของมหาสมณะ ใบหขู าด พระเยซเู จา้
จงึ ตรสั วา่
X “เอาดาบใสฝ่ กั เสยี เพราะทกุ คนทใี่ ชด้ าบ กจ็ ะตอ้ งพนิ าศดว้ ยดาบ ทา่ นคดิ วา่
เราจะออ้ นวอนพระบดิ าเจา้ ใหส้ ง่ ทตู สวรรคม์ ากกวา่ สบิ สองกองพลมาชว่ ยเรา
บดั นม้ี ไิ ดห้ รอื แลว้ พระคมั ภรี ท์ เ่ี ขยี นวา่ จะตอ้ งเปน็ เชน่ น ้ี จะเปน็ ความจรงิ ได้
อยา่ งไรเลา่ ”
ล ขณะน้นั พระเยซเู จา้ ตรัสแก่ประชาชนวา่
X “เราเปน็ โจรหรอื ทา่ นทัง้ หลายจึงถือดาบ ถอื ไมต้ ะบองมาจับกุมเรา เราน่งั
สอนในพระวิหารทกุ วัน ทา่ นกม็ ิไดจ้ ับกุมเรา”
ล เหตุการณ์ทั้งหมดน้ีเกิดขึ้น เพ่ือให้ข้อเขียนของบรรดาประกาศกเป็น
ความจริง หลังจากนน้ั ศิษย์ทกุ คนละทง้ิ พระองค์และหนไี ป
บรรดาผทู้ จ่ี บั กมุ พระเยซเู จา้ นา� พระองคไ์ ปยงั บา้ นของคายาฟาสมหาสมณะ
บรรดาธรรมาจารยแ์ ละผู้อาวุโสชุมนมุ กันทีน่ ัน่ ส่วนเปโตรติดตามพระองค์
ไปหา่ งๆ จนเขา้ ถงึ ภายในลานบ้านของมหาสมณะ นงั่ อยูก่ บั บรรดาผ้รู บั ใช ้
คอยดวู ่าเหตุการณ์จะจบลงอยา่ งไร
บรรดาหัวหน้าสมณะและสมาชิกสภาสูงทุกคนพยายามหาพยานเท็จมา
กลา่ วหาพระเยซเู จ้า เพอื่ จะประหารชวี ิตพระองคใ์ หไ้ ด ้ แตเ่ ขาหาหลกั ฐาน
ไมไ่ ด ้ แมว้ า่ จะมพี ยานเท็จหลายคน ในท่ีสุด มีคนสองคนมาใหก้ ารว่า

พระทรมานขององค์พระผูเ้ ป็นเจ้า 21

พ “คนคนนไี้ ดพ้ ดู วา่ ‘ฉนั มอี า� นาจจะทา� ลายพระวหิ ารของพระเจา้ และสรา้ งขน้ึ

ใหมไ่ ด้ภายในสามวัน’ ”
ล มหาสมณะจงึ ลกุ ข้ึนถามพระองค์วา่
พ “ทา่ นไม่ตอบอะไรหรอื พยานเหลา่ น้ีตง้ั ข้อกล่าวหาอะไรปรักปรา� ท่าน”
ล แต่พระเยซูเจ้าทรงนง่ิ มหาสมณะจงึ พดู กับพระองค์ว่า
พ “เราสั่งให้ท่านสาบานโดยอ้างพระเจ้าผู้ทรงชีวิต จงตอบเราว่าท่านเป็น

พระคริสต์ พระบตุ รของพระเจา้ ผ้ทู รงชวี ิตหรอื ”
ล พระเยซเู จา้ ตรสั ตอบว่า
X “ใชแ่ ล้ว แต่ยงั มมี ากกวา่ น้นั อกี เราบอกความจรงิ แกท่ า่ นทงั้ หลายว่า ตงั้ แต่

บดั นไี้ ปทา่ นจะเหน็ บตุ รแหง่ มนษุ ยป์ ระทบั ณ เบอ้ื งขวาของพระผทู้ รงอานภุ าพ

และจะเสด็จมาพร้อมกบั หมูเ่ มฆบนท้องฟา้ ”
ล มหาสมณะจึงฉกี เสอ้ื ของตนแลว้ กล่าวว่า
พ “เขาพูดดูหม่ินพระเจ้า เราจะต้องการพยานอะไรอีกเล่า ท่านทั้งหลาย

ต่างได้ยนิ เขาพูดดหู มิ่นพระเจา้ แลว้ ทา่ นคดิ อย่างไร”
ล ทุกคนตอบว่า
พ “เขาสมควรตอ้ งตาย”
ล แล้วพวกน้ันก็พากันถ่มน้�าลายรดพระพักตร์ของพระองค์ ชกต่อยพระองค์

บางคนตบตพี ระองค์ กล่าววา่
พ “พระครสิ ต์จงท�านายซิว่า ใครตบหนา้ เจ้า”
ล ขณะท่ีเปโตรน่ังอยูท่ ีล่ านข้างนอก หญงิ รบั ใชค้ นหน่ึงเขา้ มาพดู ว่า
พ “ท่านกเ็ คยอยูก่ บั เยซู ชาวกาลิลีด้วย”
ล แตเ่ ปโตรปฏิเสธต่อหนา้ คนท้งั หลายวา่
พ “ฉันไม่รู้ว่าท่านพดู เรื่องอะไร”
ล เมอื่ เปโตรออกไปทปี่ ระต ู หญงิ รบั ใชอ้ กี คนหนงึ่ เหน็ เขา้ จงึ พดู กบั คนทอี่ ยทู่ นี่ นั่ วา่
พ “คนน้ีเคยอยูก่ ับเยซู ชาวนาซาเร็ธดว้ ย”
ล เปโตรปฏิเสธอีก ทัง้ สาบานว่า
พ “ฉันไม่เคยรจู้ กั คนนน้ั เลย”

22 วนั อาทติ ย์ใบลาน

ล ต่อมาไมน่ าน คนทอี่ ยทู่ น่ี ่ันเข้ามาพูดกับเปโตรว่า
พ “ทา่ นเป็นคนหนึง่ ในพวกนน้ั แน่ๆ ฟงั สา� เนียง ก็รแู้ ลว้ ”
ล แต่เปโตรเรมิ่ สาบานอยา่ งแข็งขนั วา่
พ “ฉนั ไมร่ ู้จักคนนน้ั ”
ล ทันใดไก่ก็ขัน เปโตรจึงระลึกถึงค�าที่พระเยซูเจ้าตรัสไว้ว่า “ก่อนไก่จะขัน

ทา่ นจะปฏิเสธเราสามครง้ั ” เขาจงึ ออกไปข้างนอก ร้องไห้อยา่ งขมขืน่
คร้ันรุ่งเช้า บรรดาหัวหน้าสมณะและผู้อาวุโสของประชาชนประชุมปรึกษา

พร้อมกันทุกคน กล่าวโทษพระเยซูเจ้าเพ่ือประหารชีวิตพระองค์ เขามัด
พระองคแ์ ลว้ นา� ไปมอบใหป้ ีลาต ผู้วา่ ราชการ
เม่ือยูดาสผู้ทรยศต่อพระเยซูเจ้าเห็นว่าพระองค์ทรงถูกตัดสินประหารชีวิต
กเ็ สยี ใจ จึงน�าเงินสามสิบเหรยี ญไปคืนใหห้ ัวหนา้ สมณะและผู้อาวโุ ส พดู วา่
พ “ขา้ พเจ้าทา� บาปทีไ่ ด้ทรยศตอ่ ผบู้ ริสทุ ธิ์”
ล เขาเหลา่ นน้ั ตอบว่า
พ “ธุระอะไรของเราเลา่ เปน็ เรอ่ื งของเจ้าตา่ งหาก”
ล ยดู าสจงึ โยนเงนิ ทงิ้ ไวใ้ นพระวหิ าร แลว้ ไปแขวนคอตาย บรรดาหวั หนา้ สมณะ
จงึ เกบ็ เงินนนั้ กล่าววา่
พ “เปน็ การไมถ่ กู ตอ้ งทจ่ี ะเกบ็ เงนิ นไี้ วใ้ นคลงั ศกั ดส์ิ ทิ ธ ์ิ เพราะมนั เปน็ คา่ โลหติ ”
ล เขาท้ังหลายจึงปรึกษากัน แล้วน�าเงินนั้นไปซื้อนาแปลงหนึ่งของช่างหม้อ
ทา� เปน็ สสุ านสา� หรบั คนตา่ งเมอื ง เพราะฉะนนั้ นาแปลงนนั้ จงึ มชี อื่ วา่ “นาเลอื ด”
จนถงึ วนั น ้ี ดงั น ี้ พระดา� รสั ทตี่ รสั ไวท้ างประกาศกเยเรมยี ์ จงึ เปน็ ความจรงิ วา่
“เขาท้ังหลายน�าเงินสามสิบเหรียญอันเป็นราคาค่าตัวซ่ึงลูกหลานอิสราเอล
ตีราคาเขาไว้ ไปซ้อื นาของช่างหมอ้ ตามทพ่ี ระเจ้าทรงบัญชาขา้ พเจ้า”

(ถ้าจะใชแ้ บบสั้น เร่มิ อา่ นเรอ่ื งพระทรมานตงั้ แต่ตรงน้)ี

ล ขณะน้ัน พระเยซูเจ้าทรงยืนอยู่ต่อหน้าผู้ว่าราชการ ผู้ว่าราชการถาม
พระองคว์ า่

พระทรมานขององค์พระผู้เปน็ เจา้ 23

พ “ท่านเปน็ กษตั ริย์ของชาวยิวหรือ”
ล พระเยซูเจา้ ทรงตอบว่า
X “ทา่ นพูดเองนะ”
ล แต่เมื่อบรรดาหัวหน้าสมณะและผู้อาวุโสกล่าวหาพระองค์ พระองค์มิได ้

ทรงตอบ ปีลาตจึงถามพระองคว์ ่า
พ “ท่านไม่ไดย้ นิ หรอื วา่ เขากล่าวหาทา่ นหลายประการ”
ล แตพ่ ระองคม์ ไิ ดต้ รัสตอบประการใด ทา� ใหผ้ ้วู า่ ราชการประหลาดใจมาก

มปี ระเพณที ผ่ี วู้ า่ ราชการตอ้ งปลอ่ ยนกั โทษคนหนงึ่ ตามคา� ขอรอ้ งของประชาชน

ในวันฉลอง เวลานนั้ มนี ักโทษอุกฉกรรจค์ นหนงึ่ ชอ่ื บารับบสั ดังน้นั เมอ่ื

ประชาชนมาชมุ นมุ กัน ปีลาตจึงถามวา่
พ “ทา่ นทงั้ หลายตอ้ งการใหข้ า้ พเจา้ ปลอ่ ยผใู้ ด ปลอ่ ยบารบั บสั หรอื เยซ ู ทเี่ รยี ก

วา่ พระครสิ ต์”
ล ปีลาตร้อู ยแู่ ล้ววา่ เขาจบั พระองค์มามอบให้เพราะความอิจฉา

ขณะที่ปลี าตนั่งอยูบ่ นบัลลังก์ศาลนัน้ ภรรยาของเขาสง่ คนมาบอกว่า
พ “อยา่ ไปยุ่งเกี่ยวกับผชู้ อบธรรมคนน้เี ลย เพราะวันน ้ี ฉันฝนั ถงึ เรอ่ื งของคน

คนน้ ี จึงไม่สบายใจมาก”
ล แตบ่ รรดาหวั หนา้ สมณะและผอู้ าวโุ สเสยี้ มสอนยยุ งประชาชนเพอื่ ขอใหป้ ลอ่ ย

บารบั บัส และประหารพระเยซเู จ้า ผูว้ ่าราชการจึงถามวา่
พ “ในสองคนน ี้ ทา่ นอยากใหข้ ้าพเจ้าปล่อยคนไหน”
ล พวกเขาตอบว่า
พ “บารบั บัส”
ล ปลี าตจึงถามวา่
พ “ถ้าเช่นน้นั จะใหข้ า้ พเจ้าทา� อะไรกบั เยซ ู ซง่ึ มีช่ือวา่ พระครสิ ต์”
ล ทกุ คนตอบว่า
พ “ใหเ้ ขาถูกตรงึ กางเขน”
ล ปลี าตถามอกี ว่า
พ “เขาทา� ผิดอะไร”

24 วันอาทติ ยใ์ บลาน

ล แตป่ ระชาชนรอ้ งตะโกนดังยิ่งขนึ้ ว่า
พ “ใหเ้ ขาถกู ตรงึ กางเขน”
ล เม่ือปีลาตเห็นว่าไม่มีประโยชน์อะไร มีแต่จะวุ่นวายยิ่งข้ึน จึงน�าน�้ามา

ล้างมือต่อหน้าประชาชน กล่าววา่
พ “ข้าพเจ้าไมข่ อเกย่ี วข้องกบั โลหิตของผนู้ ้ี เร่ืองนเ้ี ป็นธรุ ะของทา่ น”
ล ประชาชนทกุ คนตอบว่า
พ “ขอใหเ้ ลอื ดของเขาตกเหนอื เราและเหนอื ลกู หลานของเราเถิด”
ล แลว้ ปลี าตสงั่ ใหป้ ลอ่ ยบารบั บสั สง่ั ใหโ้ บยตพี ระเยซเู จา้ แลว้ มอบพระองคใ์ ห้

เขาน�าไปตรึงบนไมก้ างเขน
บรรดาทหารของผู้ว่าราชการน�าพระเยซูเจ้าเข้าไปในจวน และเรียกทหาร

ท้งั กองมาพรอ้ มกัน เขาเปลือ้ งฉลองพระองค์ออก น�าเสอ้ื คลมุ สีมว่ งแดงมา
คลุมให้ น�าหนามมาสานเป็นมงกุฎสวมพระเศียร ให้พระองค์ถือไม้อ้อใน
พระหตั ถข์ วา แล้วคุกเข่าลงเฉพาะพระพกั ตร ์ เยาะเย้ยพระองคว์ า่
พ “ข้าแตก่ ษัตริยข์ องชาวยวิ ขอทรงพระเจริญเทอญ”
ล เขาถ่มน�้าลายรดพระองค์ ฉวยไม้อ้อฟาดพระเศียร เม่ือเยาะเย้ยพระองค์
แล้ว เขาก็ถอดเสื้อคลุมของพระองค์ออก น�าฉลองพระองค์สวมให้ดังเดิม
แลว้ จงึ นา� พระองค์ไปตรึงบนไม้กางเขน
ขณะท่บี รรดาทหารนา� พระองคอ์ อกไปนน้ั เขาพบชายชาวไซรนี คนหนึ่งชื่อ
ซโี มน จงึ เกณฑ์ให้แบกไมก้ างเขนของพระองค ์ เม่ือมาถึงสถานที่แห่งหนง่ึ
ซง่ึ เรยี กวา่ กลโกธา แปลวา่ เนนิ หวั กะโหลก ทหารนา� เหลา้ องนุ่ ผสมด ี มาให้
พระองคด์ ม่ื พระองคท์ รงชมิ แลว้ ไมย่ อมดม่ื เมอ่ื ตรงึ พระองคบ์ นไมก้ างเขน
แลว้ เขานา� ฉลองพระองคม์ าแบง่ กนั โดยจบั ฉลาก และนง่ั เฝา้ ดพู ระองคอ์ ย ู่
ทนี่ น่ั
เขาติดป้ายเหนือพระเศียรของพระองค์ เขียนข้อกล่าวหาพระองค์ไว้ว่า
‘นี่คือเยซูกษัตริย์ของชาวยิว’ เขายังตรึงโจรสองคนพร้อมกับพระองค์ด้วย
คนหน่งึ อย่ขู ้างขวา อีกคนหนงึ่ อยู่ขา้ งซา้ ย
ผู้คนที่ผ่านไปมา ต่างสบประมาทพระองค์ ส่ันศีรษะเยาะเยย้ วา่

พระทรมานขององค์พระผเู้ ปน็ เจา้ 25

พ “ท่านผู้ท�าลายพระวิหารและสร้างขึ้นใหม่ได้ภายในสามวัน จงช่วยตนเอง

ให้รอดพ้น ถา้ ทา่ นเป็นบตุ รของพระเจ้า จงลงมาจากไมก้ างเขนซิ”
ล บรรดาหวั หนา้ สมณะพรอ้ มกบั ธรรมาจารยแ์ ละผอู้ าวโุ สตา่ งเยาะเยย้ พระองค์

เช่นเดียวกนั วา่
พ “เขาช่วยคนอ่ืนให้รอดพ้นได้ แต่ช่วยตนเองไม่ได้ เขาเป็นกษัตริย์แห่ง

อสิ ราเอล จงลงมาจากไมก้ างเขนเดย๋ี วน ี้ แลว้ เราจะเชอ่ื เขาไวว้ างใจในพระเจา้

หากพระองคพ์ อพระทยั เขา ขอให้พระองค์ทรงชว่ ยเขาบดั นีเ้ ถิด เพราะเขา

เคยพดู วา่ ‘ข้าพเจ้าเปน็ บตุ รของพระเจา้ ’ ”
ล โจรท่ีถูกตรงึ บนไม้กางเขนพรอ้ มกบั พระองคก์ ็เยาะเยย้ พระองค์ดว้ ย

ต้ังแต่เวลาเที่ยง ท่ัวแผ่นดินก็มืดจนถึงเวลาบ่ายสามโมง ครั้นถึงเวลาบ่าย

สามโมง พระเยซูเจ้าทรงร้องเสียงดังว่า
X “เอลี เอล ี ลามาสะบคั ทาน”ี
ล ซ่ึงแปลวา่
X “ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า ท�าไมพระองค์จึง

ทรงทอดทิ้งขา้ พเจ้าเล่า”
ล บางคนทอี่ ย่ทู ี่นั่นได้ยินจึงพดู วา่
พ “เขากา� ลังรอ้ งเรยี กเอลยี าห์”
ล ทนั ใดนนั้ ชายคนหนง่ึ วิง่ ไปนา� ฟองน�้าจ่มุ เหล้าองนุ่ เปร้ยี ว เสียบปลายไม้อ้อ

ส่งให้พระองค์เสวย แต่คนอ่นื พูดว่า
พ “อย่าเพงิ่ คอยดูซวิ ่า เอลยี าห์จะมาช่วยเขาไหม”
ล แต่พระเยซเู จา้ ทรงเปล่งเสียงดังอีกครัง้ หน่งึ แลว้ สน้ิ พระชนม์

(คกุ เขา่ เงียบๆ สกั ครู่)

ทันใดน้ัน ม่านในพระวิหาร ก็ฉีกขาดเป็นสองส่วนตั้งแต่ด้านบนลงมาถึง
ด้านล่าง แผ่นดินสั่นสะเทือน ก้อนหินแตก คูหาที่ฝังศพเปิดออก ร่างของ
ผศู้ กั ดิ์สิทธ์หิ ลายรา่ งท่ีล่วงหลับไปแล้วกลบั คนื ชพี และออกมาจากหลมุ ศพ
หลงั จากท่ีพระเยซูเจา้ ทรงกลบั คนื พระชนมชีพ เขา้ ไปในนครศักดิ์สทิ ธ์ิแล้ว

26 วันอาทิตยใ์ บลาน

แสดงตนแก่ผู้คนจ�านวนมาก นายร้อยและบรรดาทหารท่ีเฝ้าพระเยซูเจ้า
เม่อื เห็นแผ่นดนิ ไหวและเหตกุ ารณ์ท่ีเกิดขน้ึ ก็ตกใจกลวั ยิง่ นัก กล่าววา่
พ “ชายคนน้เี ปน็ บุตรของพระเจ้าแน่ทเี ดียว”

(พระทรมานแบบส้ันจบทน่ี )ี่
ล ทน่ี น่ั สตรหี ลายคนมองดเู หตกุ ารณอ์ ยหู่ า่ งๆ สตรเี หลา่ นตี้ ดิ ตามพระเยซเู จา้

มาจากแควน้ กาลลิ ี เพื่อรับใช้พระองค์ ในจา� นวนน้มี ีมารียช์ าวมกั ดาลาและ
มารีย์มารดาของยากอบและของโยเซฟและมารดาของบตุ รเศเบดี



คร้ันถึงเวลาเย็น คนมั่งมีชาวอาริมาเธียคนหนึ่งช่ือโยเซฟมาที่น่ัน เขาเป็น
ศิษยข์ องพระเยซูเจ้าดว้ ย เขาไปพบปีลาตเพื่อขอพระศพของพระเยซเู จ้า
ปีลาตจึงสั่งใหม้ อบพระศพแกเ่ ขา โยเซฟเชิญพระศพลงมา หอ่ ดว้ ยผ้าปา่ น
สะอาด วางพระศพในคหู าหินเป็นคหู าใหมท่ ่เี ขาขุดไวส้ า� หรบั ตนเอง กลงิ้
ก้อนใหญ่ปิดทางเข้าคูหา แล้วจึงกลับไป มารีย์ชาวมักดาลา และมารีย์อีก
คนหนึ่งอย่ทู นี่ นั่ น่ังอยู่หนา้ คูหา



วนั ร่งุ ขนึ้ เปน็ วนั สับบาโต บรรดาหัวหน้าสมณะและชาวฟาริสีไปพบปลี าต
พร้อมกนั กลา่ วว่า

พ “ทา่ นขอรบั เราจา� ไดว้ า่ คนลวงโลกผนู้ เี้ มอ่ื ยงั มชี วี ติ อยเู่ คยพดู วา่ ‘ฉนั จะกลบั
คืนชพี หลังจากสามวัน’ ท่านจงสง่ั ให้มคี นเฝ้าคูหาจนถึงวันที่สาม เพื่อมใิ ห้
บรรดาศษิ ยข์ องเขาขโมยศพไปแลว้ ประกาศแกป่ ระชาชนวา่ ‘เขากลบั คนื ชพี
จากบรรดาผูต้ ายแลว้ ’ การหลอกลวงครง้ั นจี้ ะร้ายแรงย่งิ กวา่ คร้งั กอ่ น”

ล ปีลาตจงึ บอกเขาว่า
พ “ท่านจงจัดทหารยาม ไปเฝา้ ตามใจชอบเถดิ ”
ล บรรดาหัวหน้าสมณะและชาวฟาริสีจัดการเฝ้าพระคูหาอย่างเข้มงวด

โดยประทับตราที่หนิ ปิดทางเข้าและวางยามไว้



(พระวาจาของพระเจา้ )

พระทรมานขององค์พระผู้เปน็ เจ้า 27

ปี B

แบบยาว มก 26:14:1- 15:47
แบบสั้น มก 15:1-39

พระทรมานของพระเยซูครสิ ตเจา้

จากพระวรสารตามค�าบอกเล่าของนักบญุ มาระโก

ล สองวนั กอ่ นจะถงึ วนั ปสั กาและเทศกาลกนิ ขนมปงั ไรเ้ ชอื้ บรรดาหวั หนา้ สมณะ

และธรรมาจารยค์ ดิ หาอบุ ายเพอ่ื จบั กมุ พระเยซเู จา้ จะไดฆ้ า่ เสยี เขาพดู กนั วา่
พ “อยา่ ท�าในวนั ฉลองเลย มิฉะนน้ั ประชาชนจะก่อการจลาจล”
ล พระองค์ประทับอยู่ท่ีหมู่บ้านเบธานี ในบ้านของซีโมนท่ีเคยเป็นโรคเรื้อน

ขณะท่ีก�าลังประทับที่โต๊ะอาหาร หญิงคนหนึ่งถือขวดหินขาวบรรจุน้�ามัน

หอมสมนุ ไพรบรสิ ทุ ธ ิ์ ราคาแพงเขา้ มา นางทบุ ขวดหนิ ขาวแตก และเทนา�้ มนั

หอมลงบนพระเศยี รของพระองค ์ บางคนพดู กันอย่างไมพ่ อใจว่า
พ “ทา� ไมจงึ ทา� ใหน้ า�้ มนั หอมเสยี ไปเปลา่ ๆ นา้� มนั หอมนอี้ าจจะขายไดเ้ งนิ มากกวา่

สามรอ้ ยเหรยี ญ แลว้ เอาเงินไปให้คนยากจน”
ล เขาเหล่าน้ันบน่ ว่านาง พระเยซเู จา้ จงึ ตรัสว่า
X “ปลอ่ ยนางเถดิ ท�าใหน้ างยุ่งยากใจทา� ไม นางได้ทา� กจิ การดตี อ่ เรา ทา่ นจะ

มีคนยากจนอยู่กบั ทา่ นเสมอ ทา่ นจะทา� ดตี อ่ เขาเมอื่ ไรก็ได ้ แตท่ า่ นจะไมม่ ี

เราอย่กู บั ทา่ นเสมอไป นางไดท้ า� ส่ิงทน่ี างท�าได้แล้ว นางชโลมกายของเรา

ล่วงหน้าก่อนจะถึงเวลาฝังศพ เราบอกความจริงกับท่านทั้งหลายว่า ที่ใด

ในโลกท่ีมีการประกาศข่าวดี จะมีการกล่าวถึงส่ิงท่ีนางได้ท�าเพ่ือเป็นการ

ระลกึ ถึงนาง”
ล ยดู าส อสิ คารโิ อท หน่ึงในบรรดาอคั รสาวกสบิ สองคน ไปพบบรรดาหัวหน้า

สมณะเพอ่ื จะมอบพระเยซเู จา้ เมอื่ เขาเหลา่ นนั้ ไดย้ นิ ดงั นกี้ ด็ ใี จและสญั ญาจะ

ใหเ้ งนิ แกย่ ดู าส ยูดาสจงึ หาโอกาสทจี่ ะมอบพระองค์

วันแรกของเทศกาลกนิ ขนมปังไรเ้ ชอ้ื เมอื่ เขาฆา่ ลกู แกะปสั กา บรรดาศิษย์

ทูลถามพระเยซเู จ้าว่า
พ “พระองค์มพี ระประสงคใ์ ห้เราจดั เตรียม การเลยี้ งปสั กาท่ไี หน”

28 วนั อาทติ ยใ์ บลาน

ล พระองค์จึงทรงใช้ศษิ ย์สองคนไป สัง่ เขาวา่
X “จงเข้าไปในกรุง แล้วจะพบชายคนหน่ึงก�าลังเดินแบกหม้อน้�าอยู่ จงตาม

เขาไป เขาเขา้ ไปท่ีไหน จงถามเจ้าของบ้านวา่ ‘พระอาจารยถ์ ามว่า ห้องท่ี
เราจะกินปัสกากับบรรดาศิษย์นั้นอยู่ที่ไหน’ เขาจะชี้ให้ท่านเห็นห้องใหญ่
ชนั้ บนปพู รมไวเ้ รียบรอ้ ย จงจัดเตรียมปัสกาไวส้ า� หรับพวกเราท่นี ัน่ แหละ”
ล ศษิ ยท์ ง้ั สองคนออกเดนิ ทางเขา้ ไปในกรงุ พบสง่ิ ตา่ งๆ ดงั ทพ่ี ระองคท์ รงบอก
ไว ้ จึงจัดเตรยี มปัสกา
ครนั้ ถึงเวลาคา�่ พระองคเ์ สด็จมาพร้อมกบั บรรดาอคั รสาวกสบิ สองคน
ขณะทที่ กุ คนนงั่ ทโ่ี ตะ๊ และกนิ อาหารพรอ้ มกบั พระเยซเู จา้ อยนู่ น้ั พระองคต์ รสั วา่
X “เราบอกความจรงิ กบั ทา่ นทง้ั หลายวา่ คนหนงึ่ ในทนี่ จี้ ะทรยศตอ่ เรา คนทรยศ
ก�าลังกินอาหารกบั เรา”
ล บรรดาอัครสาวกรสู้ กึ เศรา้ ใจ ทูลถามพระองค์ทีละคนว่า
พ “ใชข่ ้าพเจา้ หรือไม”่
ล พระองค์ตรัสว่า
X “เป็นคนหน่ึงในสิบสองคนนี้ คือคนท่ีก�าลังจิ้มอาหารในชามเดียวกันกับเรา
เพราะบุตรแห่งมนุษย์ก�าลังจะจากไปตามที่เขียนเกี่ยวกับพระองค์ไว้ใน
พระคมั ภีร ์ วบิ ตั ิจงเกดิ แก่คนทที่ รยศตอ่ บตุ รแห่งมนษุ ย ์ ถา้ เขาไม่ไดเ้ กิดมา
จะดกี ว่า”
ล ขณะที่ทุกคนก�าลังกินอาหารอยู่นั้น พระองค์ทรงหยิบขนมปัง ตรัสถวาย
พระพร ทรงบิขนมปัง ประทานให้เขาเหล่านั้น ตรสั ว่า
X “จงรบั เถดิ น่เี ป็นกายของเรา”
ล แลว้ พระองค์ทรงหยบิ ถ้วย ตรสั ขอบพระคุณ ประทานให้เขาและทกุ คนดม่ื
จากถว้ ยนนั้ พระองคต์ รสั กบั เขาว่า
X “น่ีเป็นโลหิตของเรา โลหิตแห่งพันธสัญญาที่หลั่งออกเพ่ือคนจ�านวนมาก
เราบอกความจริงกับท่านท้งั หลายวา่ เราจะไม่ด่ืมนา้� จากผลองุน่ ใด จนกวา่
จะถึงวันทีเ่ ราจะดม่ื เหลา้ อง่นุ ใหมใ่ นพระอาณาจักรของพระเจา้ ”
ล เมื่อขับร้องเพลงสดดุ แี ล้ว ทกุ คนออกจากหอ้ งเพ่อื ไปยังภูเขามะกอกเทศ
พระเยซูเจา้ ตรสั กบั เขาวา่

พระทรมานขององค์พระผเู้ ป็นเจา้ 29

X “ทา่ นทกุ คนจะทอดทงิ้ เรา เพราะมเี ขยี นไวใ้ นพระคมั ภรี ว์ า่ เราจะตผี เู้ ลย้ี งแกะ

และแกะจะกระจัดกระจายไป แตเ่ ม่อื เรากลบั คืนชพี แลว้ เราจะไปยังแควน้

กาลลิ กี อ่ นหนา้ ท่าน”
ล เปโตรทลู วา่
พ “แม้วา่ ทุกคนจะทอดทงิ้ พระองค ์ ข้าพเจา้ ก็จะไมท่ อดทงิ้ พระองค์เลย”
ล พระเยซูเจา้ ตรัสตอบว่า
X “เราบอกความจริงกบั ท่านวา่ คนื น้ีก่อนไก่จะขนั สองครัง้ ทา่ นจะปฏเิ สธเรา

สามครง้ั ”
ล แต่เปโตรทลู ย้า� ว่า
พ “ถึงแม้ข้าพเจ้าจะต้องตายพร้อมกับพระองค์ ข้าพเจ้าก็จะไม่ปฏิเสธ

พระองคเ์ ลย”
ล อคั รสาวกทุกคนก็พูดเหมอื นกัน

พระเยซเู จา้ เสดจ็ มาพรอ้ มกบั บรรดาศษิ ยถ์ งึ สถานทแ่ี หง่ หนง่ึ ชอ่ื “เกทเสมน”ี

พระองค์ตรสั กบั เขาวา่
X “จงน่งั อย่ทู ่นี ่ี ขณะที่เราไปอธษิ ฐานภาวนา”
ล แลว้ ทรงพาเปโตร ยากอบ และยอห์นไปกบั พระองค ์

พระองคท์ รงเรมิ่ รสู้ กึ หวาดกลวั และเศรา้ พระทยั อยา่ งยง่ิ จงึ ตรสั กบั เขาทง้ั สามวา่
X “ใจเราเป็นทุกขแ์ ทบสิ้นชีวิต จงอยทู่ นี่ ี่และตื่นเฝา้ เถดิ ”
ล แลว้ ทรงพระดา� เนนิ ไปขา้ งหนา้ อกี เลก็ นอ้ ย ทรงเอนพระวรกายลงกบั พน้ื ดนิ

ทรงอธษิ ฐานภาวนาเพ่อื ใหเ้ วลานน้ั ผ่านพ้นพระองค์ไป ถา้ เป็นไปได้

พระองค์ทลู วา่
X “อบั บา พระบิดาเจา้ ข้า พระองค์ทรงทา� ทุกส่ิงได้ โปรดทรงเอาถว้ ยนี้ไปจาก

ขา้ พเจา้ เถดิ อยา่ ใหเ้ ปน็ ไปตามใจขา้ พเจา้ แตใ่ หเ้ ปน็ ไปตามพระประสงคข์ อง

พระองค์เถิด”
ล พระองค์เสดจ็ กลบั มา พบศิษยท์ ้ังสามกา� ลงั หลบั จึงตรสั กบั เปโตรวา่
X “ซีโมน ท่านหลับหรือ ท่านต่ืนเฝ้าสักหน่ึงชั่วโมงไม่ได้หรือ จงต่ืนเฝ้าและ

อธษิ ฐานภาวนาเพอื่ จะไมเ่ ขา้ สกู่ ารทดลอง จติ ใจพรอ้ มแลว้ กจ็ รงิ แตเ่ นอื้ หนงั

ออ่ นก�าลัง”

30 วันอาทติ ยใ์ บลาน

ล แลว้ พระองคเ์ สดจ็ ไปอธษิ ฐานภาวนาอกี ครงั้ หนงึ่ ทรงกลา่ วถอ้ ยคา� เดยี วกนั
ครั้นเสด็จกลบั มาก็ทรงพบเขาหลับอยู่อีก เพราะลืมตาไมข่ น้ึ และเขาไม่รู้จะ
ทลู ตอบพระองคอ์ ยา่ งไร เมอื่ เสดจ็ กลบั มาครงั้ ทสี่ าม พระองคต์ รสั กบั เขาวา่

X “บดั น้ีท่านหลับต่อไปและพักผอ่ นได้ พอเถอะ เวลาทบี่ ุตรแห่งมนษุ ยจ์ ะตอ้ ง
ถูกมอบไว้ในเง้ือมมือของคนบาปมาถึงแล้ว จงลุกขึ้น ไปกันเถิด ผู้ทรยศ
มาแลว้ ”

ล ขณะทพ่ี ระเยซเู จา้ กา� ลงั ตรสั อยนู่ น้ั ยดู าส หนง่ึ ในบรรดาอคั รสาวกสบิ สองคน
มาถงึ พรอ้ มกบั คนจา� นวนหนงึ่ ถอื ดาบและไมต้ ะบองเปน็ อาวธุ บรรดาหวั หนา้
สมณะ ธรรมาจารย์และผู้อาวุโสส่งคนเหล่าน้ีมา ผู้ทรยศให้สัญญาณกับ
คนเหล่าน้ีวา่

พ “เราจูบผู้ใด ก็เป็นคนน้ันแหละ จงจับกุมเขาไว้แล้วคุมตัวเขาไปอย่างแน่น
หนาเถิด”

ล เมอ่ื ยูดาสมาถงึ ก็ตรงเข้าไปหาพระองค ์ ทลู ว่า
พ “พระอาจารยเ์ จ้าขา้ ”
ล แลว้ จบู พระองค ์ คนเหลา่ นนั้ ตา่ งกรกู นั เขา้ มาจบั กมุ พระองค ์ คนทย่ี นื อยทู่ นี่ น่ั

คนหน่ึงชักดาบฟนั ผรู้ บั ใช้คนหนึ่งของมหาสมณะ ใบหขู าด
พระเยซเู จา้ ตรสั ถามคนเหล่าน้นั วา่
X “ทา่ นทงั้ หลายถอื ดาบ ถอื ตะบองมาจบั เราราวกบั เราเปน็ โจรเทยี วหรอื เราอยู่

กบั ทา่ นทกุ วนั สงั่ สอนในบรเิ วณพระวหิ าร ทา่ นกไ็ มไ่ ดม้ าจบั เรา แตเ่ หตกุ ารณน์ ี้
เกดิ ขึน้ เพอื่ ให้พระคัมภรี ์เปน็ ความจริง”
ล ศษิ ยท์ กุ คนทง้ิ พระองค ์ แลว้ หนไี ป ชายหนมุ่ คนหนงึ่ หม่ ผา้ ปา่ นผนื เดยี วตาม
พระองค์ไป คนเหล่าน้ันพยายามจับเขา แต่เขาสลัดผ้าป่านนั้นทิ้ง แล้ววิ่ง
หนไี ปแตต่ วั เทา่ นั้น
บรรดาผู้ท่ีจับกุมพระเยซูเจ้าน�าพระองค์ไปยังบ้านของมหาสมณะ บรรดา
หัวหน้าสมณะ ผู้อาวุโสและธรรมาจารย์ทุกคนชุมนุมกันท่ีนั่น ส่วนเปโตร
ติดตามพระองคไ์ ปห่างๆ จนเขา้ ถึงภายในลานบ้านของมหาสมณะ และนงั่
ผิงไฟอยู่กับบรรดาผู้รับใช้ บรรดาหัวหน้าสมณะและสมาชิกสภาสูงทุกคน

พระทรมานขององคพ์ ระผู้เปน็ เจา้ 31

พยายามหาพยานเพอื่ กลา่ วหาพระเยซเู จา้ และประหารชวี ติ พระองค ์ แตเ่ ขา

หาพยานไม่ได้ พยานเท็จหลายคนปรักปร�าพระองค์ แต่ค�าให้การของเขา

ไม่ตรงกนั บางคนลกุ ขึน้ ให้การเทจ็ ปรักปรา� พระองคว์ ่า
พ “เราไดย้ นิ เขาพูดวา่ ‘ฉันจะทา� ลายวหิ ารทส่ี ร้างดว้ ยมือมนษุ ยน์ ้ี และภายใน

สามวนั จะสรา้ งข้ึนใหม่อกี หลังหนึง่ ซึง่ ไมไ่ ด้สรา้ งขนึ้ ด้วยมือมนุษย์’ ”
ล แมก้ ระทง่ั เรื่องน้ี ค�าให้การของพยานก็ไมต่ รงกนั มหาสมณะจึงลุกข้ึนยืน

ท่ามกลางที่ชุมนุม ถามพระเยซูเจ้าวา่
พ “ทา่ นไมต่ อบอะไรหรอื พยานเหล่านต้ี งั้ ข้อกล่าวหาอะไรปรกั ปรา� ท่าน”
ล แต่พระองค์ทรงนิง่ มไิ ดต้ รสั ตอบแต่ประการใด มหาสมณะจงึ ถามพระองค์

อีกว่า
พ “ทา่ นเป็นพระคริสต ์ พระบตุ รของพระผ้คู วรรับการถวายพระพรหรอื ”
ล พระเยซเู จา้ ตรัสว่า
X “เราเปน็ และทา่ นทง้ั หลายจะเหน็ บตุ รแหง่ มนษุ ยป์ ระทบั นงั่ ณ เบอ้ื งขวาของ

พระผู้ทรงอานภุ าพ และจะเสด็จมาพรอ้ มกับหมู่เมฆบนท้องฟา้ ”
ล มหาสมณะจงึ ฉกี เสื้อของตน แลว้ กล่าวว่า
พ “เราจะตอ้ งการพยานอะไรอกี เลา่ ทา่ นทง้ั หลายตา่ งไดย้ นิ เขาพดู ดหู มนิ่ พระเจา้

แล้วท่านคิดเหน็ อย่างไร”
ล เขาทกุ คนตดั สนิ วา่ พระองคค์ วรรบั โทษถงึ ตาย บางคนถม่ นา้� ลายรดพระองค์

ใช้ผ้าปิดพระพกั ตร ์ ชกตอ่ ยพระองค ์ และพดู ว่า
พ “จงทายซ”ิ
ล บรรดาผรู้ ับใช้ก็ตบตพี ระองคด์ ว้ ย

ขณะที่เปโตรอยู่ท่ีลานข้างล่าง หญิงรับใช้คนหน่ึงของมหาสมณะมาที่น่ัน

เมื่อเห็นเปโตรกา� ลังนง่ั ผิงไฟอย ู่ ก็จอ้ งมองเขาและพูดวา่
พ “ทา่ นอยกู่ ับเยซู ชาวนาซาเร็ธดว้ ย”
ล แตเ่ ปโตรปฏิเสธวา่
พ “ฉนั ไม่ร ู้ และไมเ่ ข้าใจว่าท่านพูดเรือ่ งอะไร”
ล แล้วจงึ เดินไปทท่ี างเขา้ ออกไกก่ ็ขัน หญิงรับใช้ยงั คงเหน็ เปโตรจึงบอกคน

ท่ียนื อยทู่ ่นี ัน่ วา่

32 วนั อาทิตยใ์ บลาน

พ “คนนเ้ี ปน็ คนหนึ่งในพวกของเขาดว้ ย”
ล แตเ่ ปโตรปฏเิ สธอีก ตอ่ มาไม่นาน คนทีย่ นื อยู่ทนี่ ั่นกลา่ วกับเปโตรว่า
พ “ทา่ นเปน็ คนหนึ่งในพวกเขาแน่ๆ เพราะทา่ นเปน็ ชาวกาลิล”ี
ล แต่เปโตรเร่ิมสบถสาบานอย่างแข็งขนั วา่
พ “ขา้ พเจ้าไม่รจู้ กั คนทที่ า่ นกา� ลังพดู ถงึ ”
ล ทันใดน้ันไก่ก็ขันเป็นครั้งที่สอง เปโตรจึงระลึกถึงค�าท่ีพระเยซูเจ้าตรัสไว้

แกต่ นวา่ “กอ่ นไกจ่ ะขนั สองครงั้ ทา่ นจะปฏเิ สธเราสามครง้ั ” แลว้ เขากร็ อ้ งไห้

(ถา้ จะใช้แบบสนั้ เร่ิมอ่านเรอ่ื งพระทรมานต้ังแต่ตรงนี)้

ครนั้ รงุ่ เชา้ บรรดาหวั หนา้ สมณะ พรอ้ มกบั ผอู้ าวโุ ส ธรรมาจารย ์ และบรรดา
สมาชิกสภาสงู ทุกคน ประชมุ ตกลงกนั สง่ั ให้มดั พระเยซเู จ้า และน�าไปมอบ
ใหป้ ลี าต ปีลาตจงึ ถามพระองค์วา่

พ “ท่านเปน็ กษัตริย์ของชาวยวิ หรือ”
ล พระองค์ตรัสตอบว่า
X “ท่านพูดเองนะ”
ล บรรดาหวั หนา้ สมณะพยายามกลา่ วหาพระองคห์ ลายประการ ปลี าตจงึ ถาม

พระองคอ์ ีกว่า
พ “ทา่ นไม่ตอบอะไรหรอื เห็นไหมเขากลา่ วหาท่านหลายประการทีเดียว”
ล แตพ่ ระเยซเู จา้ มไิ ดต้ รสั ตอบอกี ทา� ใหป้ ลี าตประหลาดใจมาก ทกุ ปใี นเทศกาล

ปสั กา ปลี าตเคยปลอ่ ยนกั โทษหนงึ่ คนตามคา� ของประชาชน ชายคนหนงึ่ ชอื่
บารบั บสั ถกู จองจา� พรอ้ มกบั พวกกบฏทฆ่ี า่ คนในการจลาจล เมอ่ื ประชาชน
ข้ึนไปขอให้ปีลาตปล่อยนกั โทษตามประเพณีทีเ่ คยทา� ปีลาตถามวา่
พ “ทา่ นตอ้ งการให้เราปล่อยกษัตริยข์ องชาวยิวหรอื ”
ล ปีลาตรู้อยู่แล้วว่าบรรดาหัวหน้าสมณะมอบพระองค์ให้เพราะความอิจฉา
แตบ่ รรดาหวั หนา้ สมณะเสยี้ มสอนยยุ งประชาชนใหข้ อปลี าตปลอ่ ยตวั บารบั บสั
แทนท่จี ะปล่อยพระเยซูเจ้า ปลี าตถามเขาอีกวา่
พ “ทา่ นจะใหข้ ้าพเจ้าทา� อะไรกับคนน้ที ีท่ ่านเรียกว่า กษตั ริย์ของชาวยิว”

พระทรมานขององค์พระผเู้ ป็นเจ้า 33

ล ประชาชนรอ้ งตะโกนตอบวา่
พ “เอาเขาไปตรึงกางเขน”
ล ปลี าตถามว่า
พ “เขาทา� ผดิ อะไร”
ล แตป่ ระชาชนร้องตะโกนดังยิง่ ข้ึนวา่
พ “เอาเขาไปตรงึ กางเขน”
ล ปลี าตตอ้ งการเอาใจประชาชน จงึ ปลอ่ ยบารบั บสั ไป แลว้ สง่ั ใหโ้ บยตพี ระเยซเู จา้

มอบพระองคใ์ หเ้ ขานา� ไปตรงึ บนไมก้ างเขน บรรดาทหารนา� พระองคเ์ ขา้ ไป
ในลานชน้ั ในคอื “จวนของผูว้ ่าราชการ” แล้วเรยี กทหารท้ังกองมาพร้อมกนั
เขาคลุมพระองค์ด้วยเสื้อคลุมสีม่วงแดง น�าหนามมาสานเป็นมงกุฎสวม
พระเศียร แลว้ คา� นับพระองค์พลางพูดวา่
พ “ข้าแต่กษัตรยิ ์ของชาวยวิ ขอทรงพระเจริญเทอญ”
ล เขาใช้ไม้อ้อฟาดพระเศียร ถ่มน�้าลายรด แล้วคุกเข่ากราบพระองค์เป็นเชิง
เยาะเย้ย เม่ือเยาะเย้ยพระองค์จนพอใจแล้ว เขาก็ถอดเสื้อคลุมสีม่วงแดง
ออกจากพระองค ์ สวมฉลองพระองค์ให้ดังเดิม
บรรดาทหารนา� พระองคอ์ อกไปเพอื่ ตรงึ บนไมก้ างเขน ชายคนหนงึ่ ชอ่ื ซโี มน
ชาวไซรีนเป็นบิดาของอเล็กซานเดอร์และรูฟัส ก�าลังเดินทางจากชนบท
ผา่ นมาทางนนั้ บรรดาทหารจงึ เกณฑใ์ หเ้ ขาแบกไมก้ างเขนของพระองคไ์ ป
ทหารนา� พระองคม์ าถงึ สถานทแี่ หง่ หนึ่งซ่ึงเรียกว่า “กลโกธา” แปลวา่ “เนนิ
หวั กระโหลก”
ทหารนา� นา้� องนุ่ เปรย้ี วผสมมดยอบใหพ้ ระองคด์ มื่ แตพ่ ระองคไ์ มท่ รงดมื่ เขา
ตรงึ พระองคบ์ นไมก้ างเขน แลว้ แบง่ ฉลองพระองคก์ นั โดยจบั สลากวา่ ใครจะ
ไดส้ งิ่ ใด ขณะทเ่ี ขาตรงึ พระองคน์ น้ั เปน็ เวลาประมาณเกา้ นาฬกิ า มปี า้ ยบอก
ข้อกล่าวหาพระองคเ์ ขยี นไว้ว่า “กษตั ริย์ของชาวยิว” เขายังตรึงโจรสองคน
พร้อมกับพระองค์ด้วย คนหนึ่งอยู่ข้างขวา อีกคนหนึ่งอยู่ข้างซ้าย ผู้คนท่ี
ผา่ นไปมาต่างสบประมาทพระองค ์ สั่นศีรษะเยาะเย้ยว่า
พ “ท่านผู้ท�าลายพระวิหาร และสร้างขึ้นใหม่ได้ภายในสามวัน จงช่วยตน
ให้รอดพ้น และลงจากไม้กางเขนซิ”

34 วนั อาทิตย์ใบลาน

ล บรรดาหวั หน้าสมณะและธรรมาจารยต์ ่างเยาะเย้ยพระองคเ์ ชน่ เดยี วกนั ว่า
พ “เขาช่วยคนอ่ืนให้รอดพ้นได้ แต่ช่วยตนเองไม่ได้ พระคริสต์ กษัตริย์แห่ง

อสิ ราเอลจงลงมาจากไมก้ างเขนบัดนีซ้ ิ เราจะได้เห็นและมคี วามเชือ่ ”
ล แมผ้ ู้ถกู ตรงึ บนไม้กางเขนพรอ้ มกบั พระองคก์ ็เยาะเย้ยพระองคด์ ้วย เมอื่ ถงึ

เวลาเท่ียง ทั่วแผ่นดินก็มืดไปจนกระท่ังถึงเวลาบ่ายสามโมง ครั้นถึงเวลา
บ่ายสามโมง พระเยซเู จ้าทรงรอ้ งเสียงดงั วา่
X “เอโลอี เอโลอ ี ลามา ซาบก๊ั ทานี”
ล ซึ่งแปลว่า
X “ขา้ แตพ่ ระเจ้า ขา้ แตพ่ ระเจ้า ทา� ไมพระองคจ์ ึงทรงทอดทงิ้ ข้าพเจ้าเล่า”
ล ผ้ทู ่ียนื อยทู่ ีน่ ั่นบางคนไดย้ ินจึงพดู วา่
พ “ฟังซิ เขากา� ลังร้องเรียกเอลยี าห”์
ล ชายคนหนง่ึ วงิ่ ไปนา� ฟองนา้� จมุ่ เหลา้ องนุ่ เปรย้ี วเสยี บปลายไมอ้ อ้ สง่ ใหพ้ ระองค์
เสวย กล่าวว่า
พ “เราคอยดซู ิวา่ เอลียาหจ์ ะมาปลดเขาลงหรือไม”่
ล แตพ่ ระเยซเู จ้าทรงเปลง่ เสยี งดัง แล้วสนิ้ พระชนม ์

(คุกเข่าเงียบๆ สกั คร่หู น่งึ )

มา่ นในพระวหิ ารฉกี ขาดเปน็ สองสว่ นตง้ั แตด่ า้ นบนลงมาถงึ ดา้ นลา่ ง นายรอ้ ย
ซ่ึงยืนเฝ้าอยู่เฉพาะพระพักตร์ของพระองค์ เม่ือเห็นพระองค์สิ้นพระชนม ์
ดังน้ัน จึงพดู ว่า

พ “ชายคนน้ีเปน็ พระบตุ รของพระเจ้าแนท่ เี ดยี ว”

(พระทรมานแบบสน้ั จบทีน่ ี)่

ล สตรบี างคนมองดเู หตกุ ารณอ์ ยหู่ า่ งๆ ในจา� นวนนมี้ มี ารยี ช์ าวมกั ดาลา มารยี ์
มารดาของยากอบคนเล็กและของโยเสทและนางสะโลเม สตรีเหล่านี้เคย
ตดิ ตามรบั ใชพ้ ระองคเ์ มอื่ พระองคท์ รงอยใู่ นแควน้ กาลลิ ี สตรอี น่ื ๆ อกี หลายคน
ซึ่งขึ้นมาทกี่ รุงเยรูซาเลม็ พร้อมกบั พระองค ์ กอ็ ยู่ทนี่ ัน่ ดว้ ย

พระทรมานขององคพ์ ระผูเ้ ปน็ เจ้า 35

วันนั้นเป็นวันเตรียม คือวันก่อนวันสับบาโต คร้ันถึงเวลาเย็น โยเซฟชาว
อาริมาเธียซ่ึงเป็นสมาชิกที่น่านับถือคนหนึ่งของสภาสูง และก�าลังรอคอย
พระอาณาจกั รของพระเจ้า กล้าเขา้ ไปพบปีลาต ขอพระศพของพระเยซูเจ้า
ปีลาตประหลาดใจที่พระองค์ส้ินพระชนม์แล้ว จึงเรียกนายร้อยมาถามว่า
พระองค์สิ้นพระชนม์นานแล้วหรือ เมื่อรู้จากนายร้อย จึงมอบพระศพให้
โยเซฟ โยเซฟซ้ือผ้าป่านมาผืนหน่ึง เชิญพระศพลงมา ห่อด้วยผ้าป่าน
วางพระศพในคหู าทขี่ ดุ ไวใ้ นหนิ แลว้ กลงิ้ กอ้ นหนิ ปดิ ทางเขา้ คหู า มารยี ช์ าว
มักดาลา และมารียม์ ารดาของโยเสทคอยมองดูวา่ เขาวางพระศพไว้ที่ใด



(พระวาจาของพระเจ้า)

36 วันอาทิตย์ใบลาน

ปี C

แบบยาว ลก 22:14-23:56

แบบส้นั ลก 23:1-49

พระทรมานของพระเยซคู ริสตเจ้า
จากพระวรสารตามค�าบอกเลา่ ของนักบุญลูกา

ล. เมื่อถึงเวลา พระเยซูเจ้าประทับท่ีโต๊ะพร้อมกับบรรดาอัครสาวก พระองค์
ตรัสกบั เขาว่า

X “เราปรารถนาอยา่ งยงิ่ จะกนิ ปสั กาครงั้ นรี้ ว่ มกบั ทา่ นกอ่ นจะรบั ทรมาน เราบอกทา่ น
ทงั้ หลายวา่ เราจะไมก่ นิ ปสั กาอกี จนกวา่ ปสั กานจี้ ะเปน็ ความจรงิ ในพระอาณาจกั ร
ของพระเจ้า”

ล พระองค์ทรงหยบิ ถ้วยขึน้ ทรงขอบพระคุณ ตรัสวา่

X “จงรบั ถว้ ยนไี้ ปแบง่ กนั ดม่ื เถดิ เราบอกทา่ นทงั้ หลายวา่ ตงั้ แตน่ ไี้ ป เราจะไมด่ ม่ื
เหลา้ จากผลอง่นุ อีกจนกวา่ พระอาณาจกั รของพระเจ้าจะมาถงึ ”

ล พระองคท์ รงหยบิ ขนมปงั ทรงขอบพระคณุ ทรงบขิ นมปงั ประทานใหบ้ รรดา
ศษิ ย ์ ตรัสว่า

X “นเ่ี ปน็ กายของเราทถ่ี กู มอบเพอื่ ทา่ นทงั้ หลาย จงทา� ดงั นเ้ี พอ่ื ระลกึ ถงึ เราเถดิ ”

ล ในทา� นองเดียวกนั เม่ือกินอาหารเสรจ็ แล้ว พระองคท์ รงหยบิ ถ้วย ตรัสว่า

X “ถว้ ยนเ้ี ปน็ พนั ธสญั ญาใหมใ่ นโลหติ ของเราทหี่ ลง่ั เพอ่ื ทา่ นทง้ั หลาย ผทู้ รยศตอ่ เรา
อยู่ที่น่ี ร่วมโต๊ะกับเราด้วย บุตรแห่งมนุษย์ก�าลังจะจากไปตามที่ก�าหนดไว้
วิบตั ิจงเกดิ แกผ่ ้ทู ที่ รยศต่อบตุ รแหง่ มนุษย”์

ล บรรดาศษิ ยจ์ งึ ถามกนั วา่ พวกเขาคนใดจะทา� การน ี้ บรรดาศษิ ยโ์ ตเ้ ถยี งกนั วา่
ในกลมุ่ ของตน ผใู้ ดควรไดร้ บั การยกยอ่ งวา่ ยง่ิ ใหญท่ สี่ ดุ พระเยซเู จา้ จงึ ตรสั กบั
เขาว่า

พระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจา้ 37

X “กษตั รยิ ข์ องคนตา่ งชาตยิ อ่ มเปน็ เจา้ นายเหนอื ผอู้ น่ื และผมู้ อี า� นาจเรยี กตนเองวา่
เจา้ บญุ นายคณุ แตท่ า่ นทง้ั หลายจงอย่าเปน็ เช่นนนั้ ท่านท่ีเปน็ ผู้ยิง่ ใหญ่ท่ีสดุ
จงท�าตนเป็นผู้น้อยที่สุด ผู้ท่ีเป็นผู้น�าจงเป็นผู้รับใช้ ใครเล่ายิ่งใหญ่กว่ากัน
ผทู้ น่ี ง่ั โตะ๊ หรอื ผรู้ บั ใช ้ มใิ ชผ่ ทู้ นี่ งั่ โตะ๊ ดอกหรอื แตเ่ ราอยใู่ นหมทู่ า่ นเหมอื นเปน็
ผรู้ บั ใชจ้ รงิ ๆ ทา่ นทง้ั หลายเปน็ ผทู้ ย่ี นื หยดั อยกู่ บั เราในการทดลองทเี่ ราไดร้ บั
เราจดั พระอาณาจกั รใหท้ า่ นทง้ั หลาย ดงั ทพี่ ระบดิ าทรงจดั ไวใ้ หเ้ รา ทา่ นจะไดก้ นิ
และดมื่ รว่ มโตะ๊ กบั เราในพระอาณาจกั รและจะนง่ั บนบลั ลงั กพ์ พิ ากษาอสิ ราเอล
ทงั้ สบิ สองตระกลู ซโี มน เปโตร จงฟงั เถดิ ซาตานไดข้ อและพระเจา้ ทรงอนญุ าต
ให้ซาตานทดสอบท่านทั้งหลายเหมือนฝัดข้าวสาลี แต่เราอธิษฐานอ้อนวอน
เพื่อท่านให้ความเชื่อของท่านม่ันคงตลอดไป และเม่ือท่านกลับใจแล้ว
จงชว่ ยค�้าจนุ พ่นี อ้ งของท่านเถดิ ”

ล เปโตรทลู ตอบวา่

พ “พระเจา้ ขา้ ขา้ พเจา้ พรอ้ มแลว้ ทจ่ี ะอยกู่ บั พระองค ์ แมจ้ ะตอ้ งเขา้ คกุ หรอื จะตอ้ ง
ไปตายพรอ้ มกับพระองค์”

ล พระองคต์ รสั ว่า

X “เปโตรเอย๋ เราบอกทา่ นวา่ วนั นไ้ี กย่ งั ไมท่ นั ขนั ทา่ นกจ็ ะปฏเิ สธวา่ ไมร่ จู้ กั เรา
ถงึ สามครัง้ ”

ล พระเยซูเจ้าตรัสกบั บรรดาศิษยอ์ กี วา่

X “เมอื่ เราสง่ ทา่ นทง้ั หลายไปโดยไมม่ ถี งุ เงนิ ไมม่ ยี า่ ม ไมม่ รี องเทา้ ทา่ นขาดสง่ิ ใดบา้ ง”

ล เขาเหลา่ น้ันตอบวา่

พ “ไม่ขาดสิ่งใดเลย”

ล พระองคจ์ ึงตรสั กบั เขาวา่

X “แตบ่ ดั น ้ี ผใู้ ดมถี งุ เงนิ จงนา� ไปดว้ ย ผใู้ ดมยี า่ มกจ็ งนา� ไปเชน่ เดยี วกนั ผใู้ ดไมม่ ดี าบ
ก็จงขายเส้ือคลุมเพื่อซ้ือดาบเถิด เพราะเราบอกท่านท้ังหลายว่า ถ้อยค�าท่ี
พระคมั ภรี ก์ ลา่ วถงึ เราวา่ ‘เขาจะถกู นบั อยใู่ นหมคู่ นอธรรม’ จะตอ้ งเปน็ ความจรงิ ”

38 วันอาทิตย์ใบลาน

ล บรรดาศษิ ยท์ ลู วา่

พ “พระเจา้ ขา้ ทนี่ ี่มดี าบสองเล่ม”

ล พระองค์ตรสั วา่

X “พอแลว้ ”

ล พระเยซเู จา้ เสดจ็ จากทน่ี น่ั ไปยงั ภเู ขามะกอกเทศเชน่ เคย บรรดาศษิ ยต์ ามเสดจ็
ไปด้วย เม่อื เสดจ็ ถงึ ทน่ี ั่นแลว้ พระองค์ตรัสกบั เขาเหล่านั้นวา่

X “จงอธิษฐานภาวนาเถิด เพือ่ จะไมถ่ ูกทดลอง”

ล แล้วพระองค์เสด็จห่างออกไปจากบรรดาศิษย์ประมาณระยะปาก้อนหิน
ทรงคุกเข่าลงอธษิ ฐานภาวนาวา่

X “พระบดิ าเจา้ ขา้ ถา้ พระองคม์ พี ระประสงค ์ โปรดทรงนา� ถว้ ยนไ้ี ปจากขา้ พเจา้
เถดิ แตอ่ ยา่ ใหเ้ ปน็ ไปตามใจขา้ พเจา้ ใหเ้ ปน็ ไปตามพระประสงคข์ องพระองค์
เถดิ ”

ล ทตู สวรรคอ์ งคห์ น่งึ ปรากฏมาถวายพละก�าลังแดพ่ ระองค ์ พระองค์ทรงอยใู่ น
ความทุกข์กังวลอย่างสาหัส จึงทรงอธิษฐานอย่างมุ่งมั่นยิ่งขึ้น พระเสโท
ตกลงบนพน้ื ดนิ ประดจุ หยดโลหติ พระองคท์ รงลกุ ขนึ้ จากการอธษิ ฐานภาวนา
เสดจ็ ไปพบบรรดาศษิ ยซ์ งึ่ หลบั อยเู่ พราะความโศกเศรา้ พระองคจ์ งึ ตรสั กบั เขาวา่

X “นอนหลบั ทา� ไม จงลุกขึน้ อธิษฐานภาวนาเถดิ เพ่ือจะไมถ่ ูกทดลอง”

ล ขณะท่ีพระเยซูเจ้าตรัสอยู่น้ัน คนหมู่หนึ่งก็มาถึง ยูดาสหน่ึงในบรรดาอัคร
สาวกสิบสองคนเป็นผู้น�า ยูดาสเข้ามาใกล้พระเยซูเจ้าเพ่ือจุมพิตพระองค์
พระเยซเู จา้ ตรัสกบั เขาว่า

X “ยดู าส ทา่ นใช้การจุมพิตเพื่อทรยศบุตรแหง่ มนุษยห์ รือ”

ล เมื่อบรรดาศิษยท์ ่ีอยู่กับพระองค์เหน็ วา่ เกดิ อะไรข้ึนก็ทูลว่า

พ “พระเจา้ ข้า พวกเราใช้ดาบฟันได้ไหม”

ล แล้วศิษย์คนหนึ่งได้ฟันผู้รับใช้ของหัวหน้าสมณะ ตัดใบหูข้างขวาของเขา
แตพ่ ระเยซเู จ้าตรัสวา่

พระทรมานขององค์พระผเู้ ป็นเจา้ 39

X “หยุดเถิด พอแล้ว”

ล ทรงสัมผัสหูและทรงรักษาเขา พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาหัวหน้าสมณะ
นายทหารผ้รู กั ษาพระวิหารและบรรดาผู้อาวโุ สซง่ึ มาจับกมุ พระองค์ว่า

X “เราเป็นโจรหรือ ท่านท้ังหลายจึงถือดาบ ถือไม้ตะบองมาจับเรา เราอยู่กับ
ทา่ นทกุ วันในพระวิหาร ท่านกไ็ มจ่ ับกมุ เราเลย แต่นเ่ี ปน็ เวลาของท่าน เป็น
อ�านาจของความมืด”

ล เขาท้ังหลายจับกุมพระเยซูเจ้าและน�าพระองค์เข้าไปในบ้านของมหาสมณะ
เปโตรติดตามไปห่างๆ คนในบ้านมหาสมณะก่อไฟข้ึนที่กลางลานบ้าน
เปโตรจงึ เขา้ ไปนง่ั รวมอยกู่ บั คนเหลา่ นน้ั ดว้ ย หญงิ รบั ใชค้ นหนง่ึ เหน็ เปโตรนง่ั
ขา้ งกองไฟ จงึ จอ้ งหนา้ พูดว่า

พ “คนนอ้ี ยูก่ ับเขาดว้ ย”

ล แตเ่ ปโตรปฏเิ สธว่า

พ “นางเอ๋ย ขา้ พเจ้าไมร่ ูจ้ กั เขา”

ล ต่อมาไมน่ าน อีกคนหนง่ึ เห็นเปโตร จงึ พูดวา่

พ “ท่านเป็นคนหน่ึงในพวกเขาดว้ ย”

ล แตเ่ ปโตรตอบว่า

พ “ไมใ่ ชด่ อก เพ่ือนเอ๋ย”

ล หน่ึงชวั่ โมงต่อมา อีกคนหน่ึงพดู ยา้� วา่

พ “แนท่ ีเดียว คนคนนีอ้ ยกู่ บั เขาด้วย เพราะเป็นชาวกาลิล”ี

ล แต่เปโตรตอบวา่

พ “เพือ่ นเอ๋ย ข้าพเจ้าไมร่ ูว้ ่าท่านก�าลังพูดอะไร”

ล เปโตรพูดยังไม่ทันขาดค�าไก่ก็ขัน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเหลียวมามอง
เปโตร เปโตรจงึ ระลกึ ถึงพระวาจาขององค์พระผ้เู ป็นเจ้าทีต่ รัสกบั เขาวา่

40 วนั อาทติ ยใ์ บลาน

“วนั น ี้ กอ่ นไกข่ นั ทา่ นจะปฏเิ สธเราสามครงั้ ” เปโตรจงึ ออกไปขา้ งนอก รอ้ งไห้
อย่างขมข่ืน ผู้ที่ควบคุมพระเยซูเจ้าสบประมาทเยาะเย้ยและทุบตีพระองค์
เอาผ้าปดิ พระเนตร และทูลถามพระองค์ว่า

พ “ทายซวิ า่ ใครตีเจ้า”

ล เขายังไดพ้ ดู กล่าวรา้ ยพระองค์อกี มากมาย

ครน้ั รงุ่ เชา้ บรรดาผอู้ าวโุ สหวั หนา้ สมณะและธรรมาจารยร์ ว่ มประชมุ กนั สั่งให้
นา� พระองค์มาอยูต่ ่อหนา้ สภาสงู และพูดว่า

พ “ถ้าทา่ นเป็นพระครสิ ต ์ จงบอกเราเถิด”

ล พระองคต์ รสั ตอบว่า

X “ถ้าเราบอกท่าน ท่านก็ไม่เช่ือ ถ้าเราถามท่าน ท่านก็ไม่ตอบ ต้ังแต่บัดน้ี
บุตรแห่งมนษุ ย์จะประทบั ณ เบือ้ งขวาพระอานภุ าพของพระเจ้า”

ล ทกุ คนจงึ พดู วา่

พ “ดงั นนั้ ท่านเปน็ บตุ รของพระเจา้ ใชไ่ หม”

ล พระองค์ตรัสตอบว่า

X “ท่านพดู เองนะวา่ เราเป็น”

ล คนเหล่าน้นั จึงพูดวา่

พ “เราจะตอ้ งการพยานอะไรอีก เราได้ยินจากปากของเขาแล้ว”

(พระทรมานแบบส้ันเริม่ ทน่ี ี่ ) ลก 23:1-49

ล ทุกคนในท่ีประชุมลุกขึ้น น�าพระเยซูเจ้าไปมอบให้ปีลาต เขาเหล่านั้นต้ังข้อ
กลา่ วหาพระองค์โดยพูดวา่

พ “เราพบคนคนนย้ี ยุ งประชาชนของเรา หา้ มเสยี ภาษแี กพ่ ระจกั รพรรด ิ และอา้ งวา่
ตนเปน็ พระคริสต์กษัตริย์”

พระทรมานขององค์พระผเู้ ป็นเจ้า 41

ล ปีลาตจึงถามพระองคว์ ่า

พ “ทา่ นเป็นกษตั รยิ ์ของชาวยิวหรือ”

ล พระองค์ตรัสตอบว่า

X “ท่านพดู เองนะ”

ล ปีลาตจงึ พูดกบั บรรดาหัวหนา้ สมณะและประชาชนว่า

พ “เราไมพ่ บความผิดขอ้ ใดในคนคนนี”้

ล แตพ่ วกเขาย้�าอกี ว่า

พ “เขาก่อกวนประชาชนเทย่ี วส่งั สอนท่วั แคว้นยูเดยี โดยเรม่ิ ต้ังแตแ่ คว้นกาลลิ ี
จนถงึ ทน่ี ”ี่

ล เม่ือปีลาตได้ยนิ ดังน้จี งึ ถามวา่

พ “คนนีเ้ ปน็ ชาวกาลิลหี รอื ไม่”

ล เมอื่ ทราบว่าพระองค์ทรงอยู่ในอ�านาจของกษัตริยเ์ ฮโรด จึงส่งพระองค์ไปให้
กษัตริยเ์ ฮโรด ซ่งึ ในขณะนั้นประทบั อยทู่ กี่ รุงเยรูซาเล็ม

เมื่อกษัตริย์เฮโรดทอดพระเนตรเห็นพระเยซูเจ้าก็ทรงยินดีมาก
เพราะทรงไดย้ นิ เรอื่ งตา่ งๆ เกยี่ วกบั พระเยซเู จา้ มพี ระประสงคจ์ ะเหน็ พระองค์
มานานแลว้ และทรงหวงั จะไดเ้ หน็ อศั จรรยจ์ ากพระเยซเู จา้ บา้ ง กษตั รยิ เ์ ฮโรด
ตรัสถามพระเยซูเจ้าหลายเร่ือง แต่พระเยซูเจ้ามิได้ทรงตอบแต่ประการใด
บรรดาหวั หน้าสมณะและธรรมาจารยซ์ งึ่ อยทู่ ีน่ ัน่ รว่ มกนั กลา่ วหาพระเยซเู จา้
อยา่ งรนุ แรง กษตั รยิ เ์ ฮโรดพรอ้ มกบั บรรดาทหารสบประมาทเยาะเยย้ พระเยซเู จา้
ให้พระองค์สวมเสื้อสีฉูดฉาดและส่งกลับไปมอบให้ปีลาต กษัตริย์เฮโรดและ
ปลี าตซ่ึงแต่ก่อนเปน็ ศัตรกู ันก็กลับเป็นเพอื่ นกัน

ปีลาตเรียกประชุมบรรดาหัวหน้าสมณะ บรรดาผู้น�าและประชาชน
แล้วพูดกบั เขาวา่

42 วนั อาทติ ยใ์ บลาน

พ “ทา่ นทง้ั หลายนา� ชายผนู้ ม้ี าหาเราในฐานะเปน็ ผยู้ ยุ งประชาชนใหก้ บฏ เราไตส่ วนเขา
ตอ่ หนา้ ทา่ นทงั้ หลายแลว้ แตไ่ มพ่ บวา่ เขามคี วามผดิ ประการใด ตามทที่ า่ นกลา่ วหา
กษตั รยิ เ์ ฮโรดกไ็ มท่ รงพบความผดิ ประการใดดว้ ย จงึ ทรงสง่ เขากลบั มาใหเ้ ราอกี
ทา่ นกเ็ หน็ แลว้ วา่ เขาไมไ่ ดท้ า� ผดิ ทค่ี วรจะมโี ทษถงึ ตาย เพราะฉะนน้ั เราจะสง่ั ให้
เฆ่ยี นเขาแล้วปล่อยไป”

ล แต่ประชาชนรอ้ งตะโกนพร้อมกันวา่

พ “ฆ่าเขาเสีย ปล่อยบารบั บสั ใหเ้ รา”

ล บารบั บสั ผนู้ ถี้ กู จา� คกุ เพราะกอ่ การจลาจลในเมอื งและฆา่ คน ปลี าตตอ้ งการ
ปลอ่ ยพระเยซเู จา้ จงึ พดู กบั ประชาชนอกี แตค่ นเหลา่ นนั้ รอ้ งตะโกนกลบั มาวา่

พ “เอาไปตรงึ กางเขน เอาไปตรงึ กางเขน”

ล ปีลาตพูดกบั ประชาชนเป็นครั้งท่ีสามวา่

พ “เขาท�าผิดอะไร เราไม่พบว่าเขาท�าผิดอะไรท่ีควรจะมีโทษถึงตาย ดังน้ัน
เราจะใหเ้ ฆ่ียนเขาและปล่อยไป”

ล แต่ประชาชนยังคงตะโกนเสียงดังต่อไป ขอให้เอาพระองค์ไปตรึงกางเขน
และเสียงของประชาชนดังขึ้นๆ ปีลาตจึงตัดสินให้เป็นไปตามค�าเรียกร้อง
ของประชาชนปล่อยคนท่ีถูกจ�าคุกเพราะก่อการจลาจลและฆ่าคน และมอบ
พระเยซเู จา้ ใหเ้ ขาจดั การตามความพอใจ

ขณะท่ีบรรดาทหารน�าพระองค์ออกไป พวกเขาเกณฑ์ชายคนหนึ่ง
ช่ือซีโมนชาวไซรีน ซึ่งก�าลังกลับจากชนบท วางไม้กางเขนบนบ่าของเขา
ให้แบกตามพระเยซูเจ้า ประชาชนจ�านวนมากติดตามพระองค์ไป รวมทั้ง
สตรกี ลมุ่ หนงึ่ ซง่ึ ขอ้ นอกครา�่ ครวญถงึ พระองค ์ พระเยซเู จา้ ทรงหนั พระพกั ตร์
มาทางสตรีเหลา่ น้ี ตรสั วา่

X “ธิดาเยรูซาเล็มเอ๋ย อย่าร้องไห้สงสารเราเลย แต่จงร้องไห้สงสารตนเอง
และลกู ๆ เถดิ เพราะวันนนั้ จะมาถึงเมอื่ ประชาชนจะพดู ว่า ‘หญิงทเี่ ปน็ หมนั

พระทรมานขององค์พระผเู้ ป็นเจา้ 43

ครรภ์ทมี่ ไิ ด้ให้ก�าเนดิ บุตรและนมทม่ี ไิ ด้เล้ยี งลูกก็เปน็ สขุ ’ เวลาน้ันประชาชน
จะพดู กบั ภเู ขาวา่ ‘จงถลม่ ลงมาทบั เราเถดิ ’ และพดู กบั เนนิ เขาวา่ ‘จงกลบเรา
ไว้เถิด’ เพราะถ้าเขาทา� กบั ไมส้ ดเช่นน ้ี อะไรจะเกิดขน้ึ กับไม้แห้งเลา่ ”

ล บรรดาทหารนา� ผรู้ า้ ยสองคนไปประหารพรอ้ มกบั พระองคด์ ว้ ย เมอื่ มาถงึ สถานที่
ที่เรยี กวา่ เนินหวั กระโหลก

บรรดาทหารตรึงพระองค์ที่น่ันพร้อมกับผู้ร้ายสองคน คนหนึ่งอยู่ข้างขวา
และอกี คนหนง่ึ อย่ขู า้ งซ้าย พระเยซูเจา้ ตรัสวา่

X “พระบดิ าเจา้ ขา้ โปรดอภยั ความผดิ แกเ่ ขาเถดิ เพราะเขาไมร่ วู้ า่ กา� ลงั ทา� อะไร”

ล ทหารน�าเสื้อผ้าของพระองค์ไปจับสลากแบ่งกัน ประชาชนยืนดูอยู่ที่น่ัน
ส่วนบรรดาผู้น�าเยาะเย้ยพระองคว์ ่า

พ “เขาช่วยคนอนื่ ให้รอดพน้ ได ้ ก็ให้เขาชว่ ยตนเองซิ ถา้ เขาเปน็ พระคริสต ์
ผทู้ พ่ี ระเจา้ ทรงเลอื กสรร”

ล แมแ้ ตบ่ รรดาทหารกเ็ ยาะเยย้ พระองคด์ ว้ ย เขานา� เหลา้ องนุ่ เปรย้ี วเขา้ มาถวาย
พลางกลา่ วว่า

พ “ถ้าทา่ นเป็นกษตั รยิ ข์ องชาวยวิ กจ็ งชว่ ยตนเองให้รอดพน้ ซ”ิ

ล มคี า� เขยี นไว้เหนือพระองค์วา่

พ “ผูน้ คี้ ือกษตั ริยข์ องชาวยวิ ”

ล ผรู้ า้ ยคนหนงึ่ ทถ่ี ูกตรึงบนไมก้ างเขน พดู ดหู ม่ินพระองค์ว่า

พ “แกเป็นพระครสิ ตไ์ ม่ใช่หรือ จงชว่ ยตนเองและช่วยเราให้รอดพ้นดว้ ยซิ”

ล แตอ่ ีกคนหนึง่ ดุเขากล่าววา่

พ “แกไมเ่ กรงกลวั พระเจา้ หรอื ทมี่ ารบั โทษเดยี วกนั สา� หรบั พวกเรากย็ ตุ ธิ รรมแลว้
เพราะเรารบั โทษสมกับการกระทา� ของเรา แตท่ า่ นผู้น้ีมิไดท้ า� ผดิ เลย”

ล แล้วเขาทลู ว่า

44 วนั อาทติ ยใ์ บลาน

พ “ขา้ แตพ่ ระเยซ ู โปรดระลกึ ถงึ ขา้ พเจา้ ดว้ ย เมอื่ พระองคจ์ ะเสดจ็ สพู่ ระอาณาจกั ร
ของพระองค์”

ล พระองค์ตรัสตอบเขาว่า
X “เราบอกความจรงิ กบั ท่านวา่ วันนี้ท่านจะอยู่กบั เราในสวรรค”์
ล ขณะนนั้ เปน็ เวลาประมาณเทยี่ งวนั ทวั่ แผน่ ดนิ มดื ไปจนถงึ เวลาบา่ ยสามโมง

เพราะดวงอาทิตย์มืดลง ม่านในพระวิหารฉีกขาดตรงกลาง พระเยซูเจ้า
ทรงรอ้ งเสียงดงั ว่า
X “พระบิดาเจ้าขา้ ขา้ พเจ้ามอบจติ ของข้าพเจา้ ไว้ในพระหัตถข์ องพระองค์”
ล เมื่อตรัสดังนแ้ี ลว้ กส็ นิ้ พระชนม ์

(คกุ เข่าเงียบๆ สกั ครูห่ นง่ึ )

เมอ่ื นายร้อยเห็นเหตุการณท์ เี่ กิดขึ้น เขาถวายพระเกียรติแด่พระเจา้ พูดวา่

พ “ชายคนนเ้ี ป็นผู้ชอบธรรมแนท่ เี ดยี ว”

ล ประชาชนที่มาชุมนุมกันดูเหตุการณ์นี้ เม่ือเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นก็ข้อนอก
พากนั กลบั ไป ทกุ คนทร่ี จู้ กั คนุ้ เคยพระองค ์ รวมทงั้ บรรดาสตรที ต่ี ดิ ตามพระองค ์
มาจากแคว้นกาลิลตี ่างยนื อยหู่ ่างๆ คอยดเู หตกุ ารณ์น้ี

(พระทรมานแบบสน้ั จบที่นี่ )
ชายคนหนึ่งชื่อโยเซฟ เป็นสมาชิกในสภาสูงของชาวยิว เป็นคนดีและ

ชอบธรรม เขาไม่เห็นด้วยกับมติและการกระท�าของสภา เขามาจาก
เมืองอาริมาเธีย เมืองหนึ่งของชาวยิวและรอคอยพระอาณาจักรของ
พระเจ้า ชายผู้นี้ไปพบปีลาตขอพระศพของพระเยซูเจ้า เขาเชิญพระศพ
ลงมา เอาผ้าป่านห่อไว้น�าไปวางไว้ในคูหาซ่ึงขุดไว้ในหิน คูหานั้นยัง
ไม่เคยบรรจุศพผู้ใดเลย วันนั้น เป็นวันเตรียมสมโภชและวันสับบาโต
กา� ลงั เรมิ่ แลว้ บรรดาสตรที มี่ ากบั พระองคจ์ ากแควน้ กาลลิ ไี ดต้ ามโยเซฟไปดว้ ย
เห็นพระคูหา และสังเกตดูว่าพระศพวางไว้อย่างไร บรรดาสตรีจึงกลบั ไป
จัดเตรียมเคร่ืองหอมและน�้ามันหอม แต่ในวันสับบาโต เขาหยุดพักตาม
บทบัญญตั ิ

(พระวาจาของพระเจา้ )

พระทรมานขององคพ์ ระผู้เปน็ เจา้ 45

บทขา้ พเจา้ เช่ือ

บทภาวนาเตรยี มเครอื่ งบชู า

ขา้ แตพ่ ระเจา้
ขอให้พระทรมานของพระบตุ รเพียงพระองค์เดียวของพระองค์
เรง่ ให้พระกรุณาของพระองค์อภัยบาปข้าพเจา้ ทั้งหลาย
แม้ความประพฤติของข้าพเจา้ ทั้งหลาย ไมส่ มจะได้รบั การอภัยเชน่ น้ี
กระน้ันกด็ ี ขอสกั การบูชาแสนประเสริฐ และพระเมตตาของพระองค์
บนั ดาลใหข้ า้ พเจา้ ท้งั หลายสมจะได้รับดว้ ยเถดิ
ท้งั นี้ ขอพึ่งพระบารมีพระคริสตเจา้ ของข้าพเจา้ ทงั้ หลาย

46 วนั อาทติ ย์ใบลาน

บทน�าขอบพระคณุ

X พระเจ้าสถติ กับท่าน l และสถิตกบั ทา่ นด้วย

X จงส�ารวมใจระลึกถงึ พระเจ้า l เรากา� ลังระลกึ ถงึ พระองค์

X ใหเ้ ราขอบพระคณุ พระเจ้าพรอ้ มกันเถดิ l เหมาะสมและชอบยิง่ นัก

ข้าแต่พระบิดาเจา้ ผศู้ กั ดสิ์ ทิ ธ์ิสถิตนริ ันดร
พระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ เปน็ การเหมาะสมถกู ตอ้ งแทจ้ รงิ
และเป็นมิง่ มงคลที่จะขอบพระคณุ พระองค์ตลอดกาล
ณ ทุกสถานแหง่ หน เดชะพระบารมีพระคริสตเจ้า
แม้มิได้ทรงกระทา� ผดิ
พระองค์ยังทรงยอมรับทนทรมานเพ่ือคนอธรรม
ทรงรับโทษอยา่ งอยุติธรรมแทนคนชั่วรา้ ย
การสน้ิ พระชนมข์ องพระองคท์ ่าน
ชา� ระความผิดของขา้ พเจา้ ทงั้ หลาย
การกลบั คืนพระชนมชพี นา� ความชอบธรรมมาให้
ดังนัน้ ขา้ พเจา้ ท้งั หลายพากันถวายพระเกยี รติสดดุ ี
พร้อมกบั เทพนิกรและบรรดานักบุญเป็นนจิ กาล ว่าดงั น้ี

เพลงรับศีล มธ 26:42

พระบดิ าเจา้ ขา้ ถ้าขา้ พเจ้าตอ้ งดมื่ จากถ้วยน้ีโดยหลกี เลย่ี งมิไดแ้ ลว้

ขอใหเ้ ป็นไปตามพระประสงค์ของพระองค์เถิด

พระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้า 47

บทภาวนาหลงั รับศีล

ขา้ แต่พระเจา้
ข้าพเจ้าทง้ั หลายไดร้ บั ศีลศกั ด์ิสทิ ธ์อิ มิ่ หนา� แลว้
พระองคโ์ ปรดให้พระบุตรสน้ิ พระชนม์
เพื่อขา้ พเจ้าท้ังหลายมคี วามหวังจะได้รับตามท่ีมคี วามเชอื่
ขอการกลับคืนพระชนมชีพของพระองค์ทา่ น
บนั ดาลใหข้ า้ พเจา้ ทัง้ หลายบรรลุถงึ จุดหมายที่หวงั ไวด้ ้วยเถดิ
ทัง้ นี ้ ขอพ่งึ พระบารมพี ระครสิ ตเจา้ ของขา้ พเจ้าทั้งหลาย

บทภาวนาอวยพรประชากร

ข้าแตพ่ ระเจา้
โปรดทอดพระเนตรครอบครัวของพระองค์
ท่ีพระเยซูครสิ ตเจ้า องคพ์ ระผเู้ ป็นเจ้าของขา้ พเจ้าทั้งหลาย
ทรงมอบพระองคไ์ วใ้ นเงือ้ มมือของคนบาป
และทรงรบั ทรมานบนไมก้ างเขน
พระองคท์ า่ นทรงจา� เริญ และครองราชยต์ ลอดนิรันดร

48

วันจนั ทร์ สปั ดาห์ศักดิส์ ทิ ธิ์

เพลงเรมิ่ พิธี สดด 35:1-2, สดด 140:7

ข้าแต่องคพ์ ระผเู้ ปน็ เจ้า
ขอพระองคท์ รงสู้คดีกบั ผูท้ ีก่ ลา่ วหาข้าพเจ้า
ขอทรงต่อสู้กับผูท้ ี่ต่อสขู้ า้ พเจ้า
ขอพระองค์ทรงควา้ โล่และดงั้ และทรงลกุ ข้ึนมาช่วยขา้ พเจ้าด้วยเถิด
ข้าแต่องค์พระผเู้ ป็นเจา้
พระองค์ทรงเป็นพละก�าลงั ทีช่ ว่ ยขา้ พเจา้ ใหร้ อดพน้

บทภาวนาของประธาน

ข้าแตพ่ ระเจ้าผทู้ รงสรรพานภุ าพ
ขา้ พเจ้าทงั้ หลายประพฤติผดิ พลาด
เพราะความอ่อนแอตามประสามนุษย์
ขอพระทรมานของพระบตุ รเพียงพระองคเ์ ดยี ว
บนั ดาลใหข้ ้าพเจ้าทง้ั หลายมกี า� ลงั เข้มแข็งย่งิ ข้นึ ด้วยเถดิ
ทัง้ น้ี ขอพึง่ พระบารมีพระเยซคู ริสตเจา้
พระบตุ รผูท้ รงจา� เริญและครองราชย์
เป็นพระเจ้าหนงึ่ เดียวกบั พระองค ์ และพระจิต ตลอดนิรนั ดร

วันจันทร ์ สปั ดาห์ศกั ดสิ์ ทิ ธิ์ 49

บทอ่านจากหนงั สือประกาศกอิสยาห์ อสย 42:1-7

องคพ์ ระผู้เปน็ เจ้าตรสั ว่า
“น่ีคอื ผรู้ บั ใช้ของเรา ซึ่งเราเชดิ ชู
เราเลือกเขาเพราะเราพอใจเขา
เราให้จิตของเราแก่เขา
เขาจะนา� ความยตุ ิธรรมไปใหแ้ ก่นานาชาติ
เขาจะไมร่ อ้ งตะโกนหรือเปลง่ เสียงดงั
จะไม่ทา� ให้ใครได้ยนิ เสยี งของเขาตามถนน
ไมอ้ ้อทช่ี ้�าแลว้ เขาจะไม่หกั
และไส้ตะเกียงทีร่ บิ หรี่อย่ ู เขาจะไม่ดับ
เขาจะประกาศความยตุ ธิ รรมด้วยความสัตยจ์ รงิ
เขาจะไมห่ มดหวงั หรือทอ้ ใจ
จนกว่าจะได้สถาปนาความยตุ ธิ รรมไว้บนแผ่นดนิ
ดนิ แดนชายทะเลจะรอคอยคา� สอนของเขา”
องคพ์ ระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผทู้ รงสรา้ งท้องฟา้ กว้างใหญ่
ทรงคลี่แผน่ ดินและทุกส่ิงที่เกดิ จากท่นี ั่น
ประทานชวี ติ แก่ประชากรบนแผน่ ดนิ
และประทานลมหายใจแกผ่ ทู้ ่ดี า� เนนิ อยู่ที่นนั่ ตรสั ว่า
“เราคือองค์พระผู้เป็นเจา้ เราไดเ้ รยี กท่านมาเพ่ือนา� ความชอบธรรม
เราจับมือของทา่ นและรกั ษาทา่ นไว้
เราให้ท่านเป็นพนั ธสัญญาของประชากร
และเป็นแสงสว่างสอ่ งนานาชาติ
เพอ่ื เปิดตาคนตาบอด ปลดปลอ่ ยผู้ถูกจองจา� จากคกุ
ปลดปล่อยผู้ทอี่ ยู่ในความมดื จากที่คมุ ขัง”

(พระวาจาของพระเจ้า)