หนังสือ พิธีสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

100 วันพฤหัสบดี สัปดาห์ศักดิ์สทิ ธ์ิ

36. บทภาวนาหลังรบั ศลี

ข้าแต่พระผทู้ รงสรรพานุภาพ
ขา้ พเจา้ ทงั้ หลายได้รับพละก�าลงั เพิ่มขึ้น
จากการเล้ียงของพระบตุ รในโลกนีฉ้ นั ใด
กข็ อโปรดใหเ้ หมาะสมทจี่ ะไดร้ ับความอ่มิ หนา�
จากการเล้ียงในสวรรค์ฉันน้นั ดว้ ยเถดิ
ทงั้ น ี้ ขอพงึ่ พระบารมีพระครสิ ตเจ้าของขา้ พเจ้าทัง้ หลาย

การแห่ศลี ไปพัก

37. เม่ือสวดบทภาวนาหลังรับศีลแล้ว พระสงฆ์ยืนหน้าแท่นบูชา ใส่ก�ายานในเต้าแล้วคุกเข่า
ถวายกา� ยาน ตอ่ จากนัน้ รบั ผ้าคลุมบ่า หยบิ ผอบศลี เอาชายผ้าคลุมบา่ ท้งั สองข้างคลุมไว้

38. ขบวนแห่เร่ิมเคลื่อนไป ไม้กางเขนเดินน�าหน้า พร้อมด้วยผู้ถือเทียนขนาบข้างไม้กางเขน
พระสงฆแ์ ละผชู้ ่วยพธิ ีอ่ืนๆ ถอื เทียนเดินตามมา ผถู้ อื กา� ยานเดนิ น�าหนา้ พระสงฆผ์ ้อู ญั เชญิ
ศลี มหาสนทิ เดนิ ผา่ นกลางโบสถไ์ ปยงั ทพี่ กั ศลี ซงึ่ จดั ไวใ้ นทแี่ หง่ ใดแหง่ หนงึ่ ทปี่ ระดบั ประดา
อย่างเหมาะสม ระหว่างน้ัน ร้องเพลง Pange lingua (เว้นสองตอนสุดท้าย) หรือเพลง
สรรเสริญศีลมหาสนิทอืน่ ๆ

39. เม่ือขบวนแห่มาถึงที่พักศีลท่ีเปิดอยู่ พระสงฆ์วางผอบศีลหน้าตู้ศีล ใส่ก�ายานในเต้า แล้ว
คกุ เขา่ ถวายกา� ยานแกศ่ ลี มหาสนทิ ขณะนน้ั ขบั รอ้ งบท Tantum ergo หรอื บทเพลงสรรเสรญิ
ศีลมหาสนทิ อ่นื ๆ ตอ่ จากน้นั พระสงฆน์ า� ศีลมหาสนทิ ใสใ่ นตศู้ ีลแล้วปิดประตูตู้ศีล

40. เมื่อนมัสการศีลมหาสนิทเงียบๆ อยู่ครู่หน่ึงแล้ว พระสงฆ์กับผู้ช่วยพิธีคุกเข่าเคารพ
ศีลมหาสนทิ แลว้ กลบั ไปยังห้องสกั การภณั ฑ์

41. ต่อจากน้นั ให้นา� สิ่งของตา่ งๆ ออกจากแท่นบชู า และถา้ ท�าได้ ใหน้ า� กางเขนออกไปเก็บไว้
ในหอ้ งสักการภัณฑ์ด้วย ถา้ ยงั มีกางเขนเหลอื อย่ใู นโบสถ ์ กค็ วรมผี ้าสีมว่ งคลุมไว้

42. ผรู้ ว่ มพธิ ีมิสซาตอนเย็น ไม่ตอ้ งสวดบทท�าวตั รเยน็

43. ควรเตือนสัตบุรุษให้มาเฝ้าศีลมหาสนิท ตลอดช่วงเวลาที่เหมาะสม เวลากลางคืน
ตามธรรมเนียมของแตล่ ะแหง่ แต่หลงั เที่ยงคนื แล้วการเฝา้ ศีลไมต่ ้องท�าอย่างสงา่

44. ถ้าในวัดน้ัน จะไม่มีพิธีระลึกถึงพระทรมานของพระเยซูเจ้าในวันศุกร์ศักดิ์สิทธ์ิ มิสซาจบ
ตามปกติ และเก็บศีลมหาสนทิ ไวใ้ นตูศ้ ลี เช่นเคย

101

วันศุกร์แหง่ พระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจา้



1. ตามประเพณแี ตโ่ บราณ วนั นแ้ี ละวนั เสารศ์ กั ดสิ์ ทิ ธ ์ิ พระศาสนจกั รไมป่ ระกอบพธิ ศี ลี ศกั ดส์ิ ทิ ธ ์ิ
ใดๆ เลย นอกจากศีลอภัยบาปและศลี เจิมคนไข้

2. ในวันศุกร์ศักดิ์สิทธ์ิน้ี พระสงฆ์แจกศีลแก่สัตบุรุษเพียงแต่ในพิธีระลึกถึงพระทรมาน
ของพระเยซูเจ้าเทา่ น้นั แตผ่ ูป้ ว่ ยทไ่ี ม่อาจมาร่วมพิธีได ้ อาจรับศลี มหาสนิทในเวลาใดกไ็ ด้

3. แทน่ บชู าตอ้ งไมม่ สี ่งิ ใดวางอยู่เลย คือ ไมม่ ีไมก้ างเขน ไม่มีเชิงเทียน และไม่มผี า้ ปูแทน่

การเฉลมิ ฉลองพระทรมานขององค์พระผเู้ ป็นเจา้

4. ตอนบา่ ยวนั น ี้ คอื ราวบา่ ยสามโมง (เวน้ แตจ่ ะเลอื กเวลาเยน็ กวา่ นนั้ เพราะเหตผุ ลดา้ นอภบิ าล
สัตบุรุษ) มีพิธีระลึกถึงพระทรมานของพระคริสตเจ้า ซ่ึงประกอบด้วยสามภาค คือ
ภาควจนพิธีกรรม ภาคนมสั การไม้กางเขน และภาครับศลี มหาสนิท

5. พระสงฆ ์ (และสังฆานุกร) สวมอาภรณส์ แี ดง เหมอื นกบั ในการประกอบพิธีมิสซาเดินไปยัง
แทน่ บชู าอยา่ งเงยี บๆ เมอื่ แสดงความเคารพแลว้ กห็ มอบกราบลง หรอื ถา้ เหน็ ควร จะคกุ เขา่
กไ็ ด ้ แล้วภาวนาอย่างเงียบๆ ครู่หนง่ึ สัตบรุ ุษทุกคนคกุ เขา่ กม้ ลงนมสั การ

6. แลว้ นนั้ พระสงฆก์ บั ผชู้ ว่ ยพธิ เี ดนิ ไปยงั ทน่ี ง่ั หนั หนา้ มาทางสตั บรุ ษุ พนมมอื สวดบทภาวนา
บทหน่ึงในสองบทตอ่ ไปน้ี

บทภาวนา (ไมก่ ลา่ ว : ใหเ้ ราภาวนา)

ข้าแต่พระเจ้า
โปรดทรงระลกึ ถงึ พระกรณุ า
พระคริสตเจ้าพระบตุ รของพระองค์ทรงหลั่งพระโลหิต
เริม่ ต้ังพระธรรมลา้� ลกึ แห่งปสั กาเพ่ือข้าพเจ้าท้งั หลาย
โปรดทรงบนั ดาลความศกั ดิ์สิทธิ์
และทรงคมุ้ ครองผู้รบั ใช้ของพระองคด์ ้วยเถิด
พระองคท์ า่ นทรงจ�าเรญิ และครองราชย์ตลอดนริ ันดร

102 วันศกุ ร ์ สัปดาหศ์ ักดิส์ ทิ ธิ์

(หรือ)

ขา้ แต่พระเจ้า
พระองคโ์ ปรดใหพ้ ระคริสตเจา้ พระบตุ ร
ทรงรบั ทรมานเพอ่ื ทรงทา� ลายความตาย
ซ่งึ เป็นผลของบาปแรกทีต่ กทอดมาถึงมนษุ ยชาติทัง้ มวล
โปรดใหข้ ้าพเจ้าทั้งหลายมสี ภาพละม้ายคลา้ ยกบั พระองคท์ ่าน
ขา้ พเจา้ ทงั้ หลายจ�าต้องมรี อ่ งรอย
ของมนุษยค์ นเกา่ ในโลกตามธรรมชาตฉิ ันใด
ก็ขอโปรดให้ขา้ พเจ้าทงั้ หลาย
ได้รับพระหรรษทานบันดาลความศักด์สิ ทิ ธ ์ิ
สวมสภาพของมนุษยค์ นใหมจ่ ากสวรรค์ฉันนั้นดว้ ยเถดิ
ท้งั น้ ี ขอพง่ึ พระบารมีพระคริสตเจา้ ของข้าพเจ้าทง้ั หลาย

(รบั ) อาเมน

พระทรมานขององคพ์ ระผู้เป็นเจ้า 103

ภาคทหี่ นึ่ง :

วจนพิธกี รรม

7. ทุกคนน่ังฟัง

บทอ่านจากหนงั สือประกาศกอิสยาห์ อสย 52:13-53:12

องค์พระผู้เปน็ เจา้ ตรสั ว่า “ผูร้ บั ใชข้ องเราจะเจรญิ รงุ่ เรอื ง

เขาจะได้รับการยกย่องเทิดทูนให้สงู ยิ่ง

คนจา� นวนมากจะตกตะลึงเมือ่ เห็นเขา

หนา้ ตาของเขาเสยี โฉมจนไมเ่ หมอื นหนา้ ตามนุษย์

รปู ร่างของเขาก็ผดิ ไปจากรูปร่างของผคู้ น

ดังน้นั ชนหลายชาติจะตกตะลึงเม่อื เห็นเขา

บรรดากษตั รยิ ์จะทรงเงยี บงนั ตอ่ หน้าเขา

เพราะจะทรงเห็นสิ่งท่ีไม่มีใครเคยเล่า

และจะทรงเขา้ ใจสิง่ ทีไ่ มท่ รงเคยไดย้ ิน”

ใครเล่าไดเ้ ช่อื สิ่งที่พวกเราไดย้ ินมา

องคพ์ ระผ้เู ปน็ เจ้าทรงแสดงพระอานุภาพใหแ้ ก่ผใู้ ดบา้ ง

ผู้รบั ใชข้ ององคพ์ ระผเู้ ปน็ เจ้าเติบโตเฉพาะพระพักตร์

เหมอื นตน้ ไม้ออ่ น เหมือนรากไมใ้ นดินแห้ง

เขาไมม่ คี วามสง่าหรือความงามใดทจ่ี ะดึงดูดสายตาของเรา

เขาไม่มหี น้าตาท่ชี วนมองเลย

ทกุ คนดูถูกและเหยียดหยามเขา

เขาเป็นคนที่ต้องทนทุกขแ์ ละต้องเจ็บปวด

เป็นเหมอื นคนท่ใี ครๆ เบือนหนา้ หนี

เขาถกู สบประมาท ไม่มผี ใู้ ดสนใจเลย

โดยแท้จริงแล้ว เขาแบกความทกุ ขท์ รมานของพวกเรา

เขารบั ความเจบ็ ปวดของพวกเราไว้

แลว้ เรากลบั คิดวา่ เขาถูกพระเจา้ ทรงลงโทษ

104 วนั ศกุ ร์ สปั ดาห์ศักดสิ์ ทิ ธ์ิ

ถูกโบยตีและได้รับความอปั ยศ
เขาถูกแทงเพราะการลว่ งละเมดิ ของพวกเรา
ถกู ขย้ีเพราะความผิดของเรา
การลงโทษทีน่ า� สันตสิ ขุ มาให้เรากลับตกอยู่กบั เขา
รอยแผลถกู โบยตขี องเขารกั ษาเราให้หายเป็นปกติ
เราทกุ คนหลงทางไปเหมอื นฝูงแกะ ตา่ งคนตา่ งไปตามทางของตน
แต่องคพ์ ระผู้เปน็ เจา้ ทรงใหค้ วามผิดของเราทุกคนตกอยู่กบั เขา
เขายอมรับทกุ ขท์ รมานและความอปั ยศ
เขามไิ ดป้ รปิ ากเหมอื นลูกแกะทถ่ี ูกนา� ไปฆ่า
เหมอื นแกะท่ไี มร่ ้องต่อหน้าคนตัดขน
เขาถูกจบั กมุ ถูกพิพากษา และถูกนา� ไปประหาร
ผรู้ ่วมสมยั ของเขาคนใดบ้างเปน็ หว่ งถงึ ชะตากรรมของเขา
เขาถูกพรากไปจากแผน่ ดนิ ของผมู้ ีชีวติ
ถูกประหารเพราะการลว่ งละเมดิ ของประชากรของเขา
เขาถกู ฝงั ไว้กับคนอธรรม
หลุมศพของเขาอยู่กับคนรา่� รวย
แตเ่ ขาไม่เคยใช้ความรนุ แรงกับผใู้ ด
ปากของเขาไม่เคยกล่าวมุสา
ถงึ กระนนั้ องค์พระผู้เป็นเจา้ พอพระทยั ให้เขาถกู ขย้ีดว้ ยความทกุ ข์ทรมาน
เม่ือเขามอบตนเพอ่ื ชดเชยบาป
เขาจะได้เห็นลกู หลาน จะมอี ายยุ นื
พระประสงคข์ ององคพ์ ระผเู้ ป็นเจ้าจะส�าเรจ็ ไปอาศัยเขา
องคพ์ ระผเู้ ปน็ เจ้าทรงประกาศว่า
“หลังจากที่เขาประสบความทรมานแล้ว
เขาจะไดเ้ ห็นแสงสวา่ งและจะพอใจ
ความรู้ของผู้รับใชท้ ่ชี อบธรรมของเรา
จะน�าความชอบธรรมมาใหแ้ ก่คนจา� นวนมาก

พระทรมานขององคพ์ ระผูเ้ ป็นเจ้า 105

เขาจะรับความผดิ ของคนทัง้ หลายไว้เอง
ดงั นั้น เราจะมอบคนจา� นวนมากให้เป็นส่วนมรดกของเขา
เขาจะไดแ้ บ่งของเชลยกบั บรรดาผู้ทรงอา� นาจ
เพราะเขายอมตาย ยอมให้ทกุ คนคดิ ว่าเป็นผู้ลว่ งละเมิด
แตท่ ่จี ริง เขาแบกบาปของคนทงั้ ปวง
และวอนขอแทนบรรดาผลู้ ว่ งละเมิด”
(พระวาจาของพระเจ้า)

สรอ้ ย พระบดิ าเจ้าขา้ ขา้ พเจ้ามอบจิตไวใ้ นพระหัตถข์ องพระองค์

(หรือเพลงที่ 34) จงวางใจในองค์พระเจ้า เพราะข้าฯ จะสรรเสริญพระองค์อีก
พระองคท์ รงเป็นความรอด พระเจา้ ของขา้ ฯ

เพลงสดุดี สดด 31:1 และ 5, 11-12, 14-15, 16 และ 24

ก. ขา้ แตอ่ งค์พระผ้เู ปน็ เจ้า ขา้ พเจ้าลีภ้ ัยมาพ่ึงพระองค์
ขอพระองคอ์ ย่าทรงปลอ่ ยให้ข้าพเจ้าตอ้ งอบั อายเลย
ขอทรงชว่ ยใหข้ า้ พเจ้ารอดพ้นเถิด
เพราะพระองค์ทรงความเทีย่ งธรรม
ข้าพเจ้ามอบจิตใจไว้ในพระหตั ถ์ของพระองค์
ข้าแตอ่ งค์พระผเู้ ป็นเจา้ พระเจ้าผู้ซือ่ สตั ย ์ พระองคท์ รงไถ่กขู้ ้าพเจ้า

ข. ขา้ พเจ้าเปน็ ท่เี ยาะเยย้ ของบรรดาศตั รู
เป็นทรี่ งั เกียจของเพ่ือนบ้าน
เปน็ ส่ิงนา่ กลวั ตอ่ ผคู้ นุ้ เคย
ผู้ทเ่ี ห็นขา้ พเจา้ ตามถนนกห็ ลบหนีไป
ขา้ พเจา้ ถกู ลมื เหมือนคนตาย
ถูกทอดทิง้ เหมือนภาชนะดนิ เผาท่ีแตกแลว้

106 วนั ศุกร ์ สัปดาห์ศักดส์ิ ทิ ธ์ิ

ค. แตข่ า้ พเจา้ วางใจในพระองค์ ขา้ แตอ่ งค์พระผู้เปน็ เจา้
ข้าพเจา้ กล่าววา่ “พระองค์คือพระเจา้ ของขา้ พเจ้า”
วนั เวลาของข้าพเจ้าอยู่ในพระหตั ถข์ องพระองค์
ขอพระองค์ทรงช่วยข้าพเจ้าให้พน้ จากเง้ือมมือของศตั รู
และจากผทู้ เ่ี บียดเบียนข้าพเจา้ เถดิ

ง. ขอพระพักตร์ของพระองคฉ์ ายแสงลงมาเหนอื ข้ารบั ใช้ของพระองค์
โปรดทรงชว่ ยขา้ พเจา้ ให้รอดพ้นเพราะเห็นแกค่ วามรักมนั่ คงของพระองค์
ท่านท้งั หลายท่มี คี วามหวงั ในองคพ์ ระผู้เปน็ เจา้
จงเขม้ แขง็ และมั่นคงเถดิ

8. แลว้ อา่ นบทอ่านต่อไปนี ้ และบทสรอ้ ยกอ่ นพระวรสาร ฮบ 4:14-16, 5:7-9

บทอา่ นจากจดหมายถึงชาวฮบี รู

พน่ี อ้ ง ในเมอ่ื เรามมี หาสมณะยงิ่ ใหญ ่ ผซู้ งึ่ ผา่ นเขา้ สสู่ วรรคแ์ ลว้ คอื พระเยซเู จา้
พระบตุ รของพระเจา้ เราจงยดึ มนั่ อยใู่ นการแสดงความเชอ่ื ของเราเถดิ เพราะเหตุ
วา่ เราไม่มีมหาสมณะท่ีร่วมทุกข์กับเราผู้อ่อนแอไม่ได้ แต่เรามีมหาสมณะผู้ทรง
ผา่ นการทดลองทกุ อยา่ งเหมอื นกบั เรา ยกเวน้ บาป ดงั นนั้ เราจงเขา้ ไปสพู่ ระบลั ลงั ก์
แห่งพระหรรษทานด้วยความม่ันใจเพื่อรับพระกรุณา และพบพระหรรษทาน
เก้อื กูลในยามท่เี ราต้องการ
ขณะท่ีพระเยซูเจ้าทรงพระชนมชีพบนแผ่นดินนี้ พระองค์ทรงอธิษฐานทูล
ขอคร่�าครวญและรา่� ไห ต้ อ่ พระเจา้ ผทู้ รงช่วยพระองคใ์ ห้พน้ ความตายได ้ พระเจา้
ทรงสดับเพราะความเคารพย�าเกรงของพระเยซเู จ้า ถงึ แมว้ า่ พระเยซเู จ้าทรงเปน็
พระบุตร ก็ยังทรงเรียนรู้ที่จะนอบน้อมเชื่อฟังโดยการรับทรมาน และเมื่อทรง
กระท�าภารกิจของพระองค์ส�าเร็จบริบูรณ์แล้ว ก็ทรงเป็นผู้บันดาลความรอดพ้น
นิรันดร แกท่ ุกคนที่ยอมนอบนอ้ มเช่อื ฟังพระองค์

(พระวาจาของพระเจา้ )

พระทรมานขององค์พระผูเ้ ป็นเจา้ 107

ก่อนพระวรสาร ฟป 2:8-9

(เพลงท่ี 83) ขอสรรเสริญเยนิ ยอพระองค์ ราชาธิราชผ้ทู รงเกียรตินิรนั ดร
พระครสิ ตเจ้าทรงถอ่ มพระองคจ์ นถึงกบั ทรงยอมรับแม้ความตาย
เป็นความตายบนไมก้ างเขน
เพราะเหตนุ ี ้ พระเจ้าจงึ ทรงเทดิ ทนู พระองคท์ า่ นขึ้นสูงสง่
และประทานนามให้แก่พระองคท์ า่ น
พระนามน้ีประเสรฐิ กวา่ นามอืน่ ใดท้ังสน้ิ

9. ต่อจากนั้น อ่านเร่ืองพระทรมานตามค�าบอกเล่าของนักบุญยอห์น ตามแบบที่อ่านใน
วนั อาทติ ย์ใบลาน

พระทรมานของพระเยซูคริสตเจ้า
จากพระวรสารตามค�าบอกเล่าของนกั บญุ ยอห์น ยน 18:1-19:42

ล = ผู้เลา่
  X = พระครสิ ตเจา้
พ = ผู้พูดชาย
พ (หญิง) = ผพู้ ูดสตรี
พพ = ผู้พดู หลายคน, ฝงู ชน

ล เวลาน้ัน พระเยซเู จ้าเสดจ็ ไปพร้อมกบั บรรดาศิษย ์ ขา้ มหว้ ยขดิ โรน ทีน่ น่ั มี
สวนแห่งหน่ึง พระองค์เสด็จเขา้ ไปพรอ้ มกับบรรดาศษิ ย ์ ยูดาสผู้ทรยศรู้จัก
สถานทน่ี นั้ ดว้ ย เพราะพระองคเ์ คยทรงพบกบั บรรดาศษิ ยท์ นี่ นั่ บอ่ ยๆ ยดู าสนา�
กองทหารและยามรกั ษาพระวหิ ารทบ่ี รรดาหวั หนา้ สมณะและชาวฟารสิ จี ดั หาให้
มาที่น่ัน ถือตะเกียง ไต้ และอาวุธไปด้วย พระเยซูเจ้าทรงทราบทุกส่ิง
ท่จี ะเกดิ ขนึ้ กับพระองค ์ จงึ เสด็จออกไปตรสั ถามเขาเหล่านนั้ วา่

X “ท่านทง้ั หลายเสาะหาใคร”
ล เขาตอบวา่
พ “หาเยซ ู ชาวนาซาเรธ็ ”

108 วนั ศุกร ์ สปั ดาหศ์ กั ดิ์สทิ ธ์ิ

ล พระองค์ตรสั ตอบว่า
X “เราเป็น”
ล ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็ยืนอยู่กับพวกเขาด้วย แต่เม่ือพระองค์ตรัสว่า

“เราเปน็ ” เขาเหล่าน้นั กถ็ อยหลงั ลม้ ลงกับพ้นื ดนิ พระองค์ตรสั ถามอกี วา่
X “ท่านท้งั หลายเสาะหาใคร”
ล เขาตอบว่า
พ “หาเยซู ชาวนาซาเร็ธ”
ล พระเยซูเจ้าตรสั ตอบวา่
X “เราบอกท่านทั้งหลายแล้วว่า เราเป็น ถ้าท่านเสาะหาเรา ก็จงปล่อย

คนเหล่านีไ้ ป”
ล ดังนี้ พระวาจาที่พระเยซูเจ้าเคยตรัสไว้จึงเป็นจริงว่า “บรรดาผู้ที่พระองค์

ทรงมอบใหข้ า้ พเจ้านัน้ ข้าพเจา้ ไมไ่ ด้ทา� ใหผ้ ใู้ ดพินาศเลย”
ซีโมน เปโตรมีดาบ จึงชักดาบออกมาฟันผู้รับใช้คนหนึ่งของมหาสมณะ

ถกู ใบหขู า้ งขวาขาด ผรู้ บั ใชค้ นนน้ั ชอื่ มลั คสั แตพ่ ระเยซเู จา้ ตรสั แกเ่ ปโตรวา่
X “เกบ็ ดาบใส่ฝกั เสยี เราจะไมด่ ่ืมจากถ้วยท่พี ระบิดาประทานใหเ้ ราหรอื ”
ล กองทหาร ผู้บังคับกอง และยามรักษาพระวิหารที่ชาวยิวจัดให้จับกุม

พระเยซูเจ้า มัดพระองค์ น�าไปหาอันนาสก่อน อันนาสเป็นบิดาภรรยา
ของคายาฟาส ซ่ึงเป็นมหาสมณะในปีน้ัน คายาฟาสเป็นผู้ที่ให้ค�าแนะน�า
แก่ชาวยิวว่า “จะเป็นประโยชน์มากกว่าถ้าคนเดียวจะตายเพื่อประชาชน”
ซโี มน เปโตรตามพระเยซเู จา้ ไปกบั ศษิ ยอ์ กี ผหู้ นง่ึ ศษิ ยผ์ นู้ น้ั รจู้ กั มหาสมณะ
จึงเขา้ ไปในลานบ้านของมหาสมณะพร้อมกบั พระเยซูเจ้า สว่ นเปโตรยนื อยู่
ข้างนอกหน้าประตู ศิษย์อีกผู้หนึ่งที่รู้จักมหาสมณะนั้นได้ออกมาพูดกับ
หญิงเฝา้ ประต ู แล้วพาเปโตรเข้าไปด้วย หญิงเฝ้าประตูพูดกับเปโตรว่า
พ (หญงิ ) “ท่านไม่เปน็ ศิษยข์ องชายผนู้ ด้ี ว้ ยหรือ”
ล เปโตรตอบวา่
พ “ไม่เปน็ ”

พระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้า 109

ล บรรดาผรู้ บั ใชแ้ ละยามไดน้ า� ถา่ นมากอ่ ไฟเพราะอากาศหนาว แลว้ ยนื ผงิ ไฟ
กนั ทนี่ น่ั เปโตรกย็ นื ผงิ ไฟกบั เขาดว้ ย มหาสมณะซกั ถามพระเยซเู จา้ ถงึ เรอื่ ง
ศษิ ยแ์ ละค�าส่ังสอนของพระองค ์ พระเยซเู จ้าตรัสตอบวา่

X “เราพดู ใหโ้ ลกฟงั อยา่ งเปดิ เผย เราสงั่ สอนในศาลาธรรมเสมอ และในพระวหิ าร
ซงึ่ ชาวยวิ ทกุ คนมาชมุ นมุ กนั เราไมเ่ คยพดู สง่ิ ใดเปน็ ความลบั ทา่ นถามเรา
ทา� ไม จงถามผู้ท่ีได้ฟังเราเถิดว่า เราบอกส่ิงใดกับเขา เขารู้ว่าเราได้พูด
อะไร”

ล เมอ่ื พระองคต์ รสั เชน่ น ี้ ยามคนหนงึ่ ซง่ึ ยนื อยทู่ น่ี น่ั ตบพระพกั ตรพ์ ระเยซเู จา้
ตวาดวา่

พ “เจ้าตอบเช่นน้ีแก่มหาสมณะไดห้ รือ”
ล พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า
X “ถา้ เราพดู ผดิ จงชใ้ี หเ้ หน็ วา่ เราผดิ อยา่ งไร แตถ่ า้ เราพดู ถกู ทา่ นตบหนา้ เราทา� ไม”
ล อันนาสจงึ สง่ พระองค ์ ซ่งึ ยงั ถูกมัดอยไู่ ปหามหาสมณะคายาฟาส
ขณะนนั้ ซีโมน เปโตรกา� ลังยนื ผิงไฟอยู่ คนทอ่ี ย่ดู ว้ ยจงึ ถามเขาวา่
พ “ท่านไมเ่ ปน็ ศษิ ยข์ องเขาดว้ ยหรอื ”
ล เปโตรปฏเิ สธว่า
พ “ไมเ่ ป็น”
ล ผูร้ ับใชค้ นหนึ่งของมหาสมณะเป็นญาติกบั คนซง่ึ เปโตรฟนั ใบหขู าด พดู วา่
พ “ขา้ พเจา้ เหน็ ท่านอยูใ่ นสวนกับเขามิใชห่ รอื ”
ล เปโตรปฏิเสธอีกครั้งหนึ่ง ทนั ใดนน้ั ไก่ก็ขัน
เขาเหล่าน้ันน�าพระเยซูเจ้าจากบ้านของคายาฟาสไปยังจวนผู้ว่าราชการ

ขณะนนั้ เปน็ เวลาเชา้ ตร ู่ คนเหลา่ นน้ั ไมเ่ ขา้ ไปในจวน เพอื่ มใิ หเ้ ปน็ มลทนิ แก่
ตน จะได้กินปัสกาได ้ ปีลาตจงึ ออกมาพบเขาข้างนอก กลา่ วว่า
พ “ทา่ นทงั้ หลายมีข้อกลา่ วหาอะไรมาฟอ้ งชายคนน้ี”
ล เขาตอบว่า
พ “ถา้ คนน้ีไมใ่ ช่ผ้รู ้าย เราคงไม่นา� มามอบใหท้ า่ น”

110 วนั ศกุ ร์ สปั ดาหศ์ ักดส์ิ ิทธิ์

ล ปลี าตพูดกับเขาว่า
พ “ทา่ นทงั้ หลายจงน�าเขาไปพพิ ากษากันเองตามกฎหมายของท่านเถิด”
ล ชาวยวิ ตอบว่า
พ “พวกเราไมม่ อี า� นาจประหารชีวิตผูใ้ ดได”้
ล ดังน ้ี พระวาจาของพระเยซูเจา้ จึงเป็นจริงตามทต่ี รสั ไว้ล่วงหนา้ วา่ พระองค์

จะตอ้ งส้ินพระชนมอ์ ยา่ งไร ปีลาตกลับเข้าไปในจวน และเรยี กพระเยซูเจ้า
มาถามว่า
พ “ท่านเปน็ กษตั ริย์ของชาวยิวหรือ”
ล พระเยซเู จา้ ตรสั วา่
X “ท่านถามดังนีด้ ว้ ยตนเอง หรอื ผูอ้ ื่นบอกท่านถึงเรอ่ื งของเรา”
ล ปีลาตตอบว่า
พ “ขา้ พเจา้ เปน็ ชาวยวิ หรอื ชนชาตขิ องทา่ นและบรรดาหวั หนา้ สมณะมอบทา่ น
ให้ขา้ พเจา้ ท่านทา� ผิดส่ิงใด”
ล พระเยซเู จ้าตรัสตอบว่า
X “อาณาจักรของเรามิได้มาจากโลกน้ี ถ้าอาณาจักรของเรามาจากโลกน ้ี
ผรู้ บั ใชข้ องเรากค็ งจะตอ่ สเู้ พอ่ื มใิ หเ้ ราถกู มอบแกช่ าวยวิ แตอ่ าณาจกั รของเรา
ไม่ได้เป็นของโลกน”้ี
ล ปลี าตจงึ ถามพระองคว์ ่า
พ “ถา้ เช่นนนั้ ท่านเป็นกษตั รยิ ใ์ ชไ่ หม”
ล พระเยซเู จ้าตรสั ตอบว่า
X “ท่านพูดว่าเราเป็นกษัตริย์นั้นถูกต้องแล้ว เราเกิดมาเพ่ือเป็นกษัตริย ์
เรามาในโลกนเ้ี พ่อื เปน็ พยานถึงความจรงิ ผู้ใดอย่ฝู ่ายความจริงกฟ็ งั เรา”
ล ปีลาตจงึ ถามวา่
พ “ความจริงคืออะไร”
ล พูดดังนี้แลว้ เขากก็ ลบั ออกมาพบชาวยวิ ขา้ งนอกอีก พูดวา่
พ “ข้าพเจ้าไม่พบข้อกล่าวหาอะไรปรักปร�าชายผู้น้ีได้ แต่ท่านทั้งหลาย

พระทรมานขององคพ์ ระผเู้ ป็นเจ้า 111

มธี รรมเนยี มใหป้ ลอ่ ยนกั โทษคนหนง่ึ ในเทศกาลปสั กา ทา่ นทงั้ หลายตอ้ งการ
ให้ขา้ พเจา้ ปลอ่ ยกษัตริย์ของชาวยิวหรอื ”

ล เขาเหลา่ น้นั จึงร้องตะโกนวา่
พพ “อย่าปลอ่ ยคนน ี้ แต่จงปล่อยบารบั บาส”
ล บารบั บาสผูน้ ้เี ปน็ โจร
ปีลาตส่ังให้น�าพระเยซูเจ้าไปเฆ่ียน บรรดาทหารได้เอาหนามมาสานเป็น

มงกฎุ สวมพระเศียร ให้พระองค์ทรงเสอื้ คลมุ สแี ดง ทหารเข้ามาหาพระองค ์
และพดู ว่า
พพ “กษัตรยิ ์ของชาวยิว ขอทรงพระเจริญ”
ล แลว้ ตบพระพกั ตร์พระองค์
ปลี าตออกมาขา้ งนอกอกี ครั้งหน่งึ พดู กับคนเหล่าน้ันว่า
พ “ดเู ถดิ เรานา� ชายผนู้ อี้ อกมาใหท้ า่ นรวู้ า่ เราไมพ่ บวา่ เขามคี วามผดิ ประการใด”
ล แล้วพระเยซูเจ้าเสด็จออกมาข้างนอก ทรงมงกุฎหนามและเสื้อคลุมสีแดง
ปลี าตพูดกับประชาชนวา่
พ “นค่ี ือคนคนนั้น”
ล เมอ่ื บรรดาหวั หนา้ สมณะและยามรกั ษาพระวหิ ารเหน็ พระองคก์ ร็ อ้ งตะโกนวา่
พพ “เอาไปตรงึ กางเขน เอาไปตรึงกางเขน”
ล ปลี าตสง่ั ว่า
พ “ท่านทั้งหลาย จงน�าเขาไปตรึงกางเขนกนั เองเถดิ เพราะเราไมพ่ บวา่ เขามี
ความผิดประการใด
ล ชาวยิวตอบว่า
พพ “พวกเรามีกฎหมาย และตามกฎหมายน้ัน เขาต้องตาย เพราะได้ตั้งตน
เปน็ บุตรของพระเจ้า”
ล เม่ือปีลาตได้ยินถ้อยค�านี้ ก็มีความกลัวมากขึ้น จึงเข้าไปในจวนอีก
ถามพระเยซเู จา้ วา่
พ “ทา่ นมาจากไหน”

112 วนั ศุกร ์ สัปดาห์ศักด์สิ ิทธิ์

ล พระเยซูเจ้าไม่ตรัสตอบแตป่ ระการใด ปีลาตจงึ ถามพระองคว์ า่
พ “ทา่ นไมอ่ ยากพดู กบั เราหรอื ทา่ นไมร่ หู้ รอื วา่ เรามอี า� นาจจะปลอ่ ยทา่ นกไ็ ด ้

จะตรงึ กางเขนทา่ นก็ได ้
ล พระเยซเู จา้ ตรสั ตอบว่า
X “ท่านไม่มีอ�านาจใดเหนือเราเลย ถ้าท่านมิได้รับอ�านาจน้ันมาจากเบ้ืองบน

ดังนนั้ ผูท้ ่ีได้มอบเราให้ท่าน กม็ ีบาปมากกวา่ ทา่ น”
ล ตัง้ แตเ่ วลานน้ั ปีลาตพยายามหาทางปล่อยพระองค ์ ชาวยวิ ตะโกนวา่
พพ “ถ้าท่านปล่อยผู้น้ีไป ท่านก็ไม่เป็นมิตรของพระจักรพรรดิ ผู้ใดตั้งตน

เปน็ กษัตรยิ ์ ก็เป็นศัตรูของพระจกั รพรรดิ”
ล เม่ือปีลาตได้ยินถ้อยค�าเหล่าน้ี ได้ส่ังให้น�าพระเยซูเจ้าออกมาข้างนอก ให้

น่ังบนบัลลังก์พิพากษาในสถานที่ท่ีเรียกว่า “ลานศิลา” ภาษาฮีบรูว่า
“กบั บาธา” วันน้นั เป็นวันเตรียมฉลองปสั กา เวลาประมาณเที่ยงวนั ปีลาต
บอกชาวยิวว่า
พ “นี่คอื กษตั รยิ ์ของทา่ นทั้งหลาย”
ล เขาเหล่าน้นั ตะโกนวา่
พพ “เอาตวั ไป เอาตัวไปตรึงกางเขน”
ล ปลี าตถามเขาวา่
พ “จะให้เราตรงึ กางเขนกษตั ริย์ของท่านหรอื ”
ล บรรดาหวั หนา้ สมณะตอบว่า
พพ “พวกเราไมม่ กี ษัตริย์อนื่ นอกจากพระจกั รพรรดิ”
ล ปลี าตจงึ มอบพระองค์ให้เขาเหล่านนั้ นา� ไปตรงึ กางเขน
บรรดาทหารน�าพระเยซูเจ้าไปประหาร พระองค์ทรงแบกไม้กางเขน
เสดจ็ ออกไปยงั สถานทที่ เ่ี รยี กวา่ “เนนิ หวั กะโหลก” ภาษาฮบี รวู า่ “กลโกธา”
เขาตรึงพระองค์บนไม้กางเขนที่นั่นพร้อมกับนักโทษอีกสองคน อยู่คนละ
ข้าง พระเยซูเจ้าทรงอยู่ตรงกลาง ปีลาตเขียนป้ายประกาศติดไว้บนไม้
กางเขน เปน็ ข้อความวา่ “เยซ ู ชาวนาซาเร็ธ กษัตริย์ของชาวยวิ ” ชาวยวิ
จ�านวนมากไดอ้ า่ นปา้ ยประกาศน ี้ เพราะสถานทท่ี พี่ ระเยซเู จา้ ทรงถกู ตรงึ นน้ั

พระทรมานขององค์พระผูเ้ ปน็ เจา้ 113

อยใู่ กลก้ รงุ และป้ายประกาศนั้นเขียนไวเ้ ป็นภาษาฮบี ร ู ละตนิ และกรีก
ล บรรดาหัวหน้าสมณะของชาวยวิ กลา่ วกบั ปีลาตว่า
พ “อยา่ เขยี นวา่ ‘กษตั รยิ ์ของชาวยิว’ แตจ่ งเขียนว่าคนนี้ได้กล่าววา่ ‘ข้าพเจา้

เป็นกษัตรยิ ข์ องชาวยิว’”
ล ปลี าตตอบวา่
พ “เขียนแล้ว ก็แลว้ ไปเถอะ”
ล เม่ือบรรดาทหารได้ตรึงพระเยซูเจ้าแล้ว ก็น�าฉลองพระองค์มาแบ่งออก

เปน็ สสี่ ว่ น นา� ไปคนละสว่ น สว่ นเสอ้ื ยาวของพระองคน์ น้ั ไมม่ ตี ะเขบ็ ทอเปน็
ผนื เดียวตลอดตั้งแต่คอจนถึงชายเสอ้ื เขาจึงพดู กนั ว่า
พ “เราอย่าแบ่งเสือ้ ตวั น้เี ลย เราจบั ฉลากกันเถดิ ดวู า่ ใครจะได”้
ล ดังนี้ ก็เป็นความจริงตามพระคัมภีร์ที่ว่า “พวกเขาน�าเส้ือผ้าของข้าพเจ้า
มาแบ่งกัน และจับสลากเส้ือยาวของข้าพเจา้ ” บรรดาทหารก็ทา� เช่นน้ี
พระมารดาของพระเยซูเจ้าประทับยืนอยู่ข้างไม้กางเขนของพระองค์
พรอ้ มนอ้ งสาวของพระนาง มารยี ภ์ รรยาของเคลโอปสั และมารยี ช์ าวมกั ดาลา
เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเห็นพระมารดาและศิษย์ที่รักยืนอยู่ใกล้ๆ จึงตรัสกับ
พระมารดาว่า
X “แม ่ น่ีคือลูกของคุณแม”่
ล แล้วตรสั แกศ่ ิษยผ์ ู้นน้ั ว่า
X “น่คี อื แมข่ องทา่ น”
ล นบั ตงั้ แต่นั้น ศิษยผ์ ู้น้ันกร็ ับพระนางเปน็ มารดาของตน
หลงั จากนน้ั พระเยซูเจ้าทรงทราบวา่ ทกุ สิ่งสา� เร็จแล้ว จึงตรัสวา่
X “เรากระหาย”
ล พระคัมภีร์ตอนน้จี งึ เปน็ ความจรงิ ด้วย
ที่นั่นมีภาชนะใบหนึ่งบรรจุน�้าองุ่นเปร้ียวเต็มวางอยู่ ทหารจึงเอาฟองน�้า
ชุบน�้าองุ่นเปร้ียวเสียบปลายกิ่งหุสบ ยื่นถึงพระโอษฐ์ เมื่อพระเยซูเจ้า
ทรงจบิ น�้าองุน่ เปรย้ี วแล้ว ตรสั วา่
X “ส�าเรจ็ บรบิ รู ณ์แลว้ ”

114 วันศกุ ร์ สปั ดาห์ศักด์ิสทิ ธ์ิ

ล พระองค์ทรงเอนพระเศียร สน้ิ พระชนม์
(คุกเข่าเงียบๆ สกั ครหู่ นง่ึ )

ล วันนั้นเป็นวันเตรียมฉลอง ชาวยิวไม่ต้องการให้ศพค้างอยู่บนไม้กางเขน
ในวนั สบั บาโต เพราะวนั สบั บาโตวนั นนั้ เปน็ วนั ฉลองยง่ิ ใหญ ่ เขาจงึ ขออนญุ าต
ปีลาต ให้ทุบขาผู้ท่ีถูกตรึงและน�าศพไป บรรดาทหารทุบขาคนท้ังสอง
ซ่งึ ถูกตรึงพรอ้ มกบั พระองค์ เมือ่ ทหารมาถงึ พระเยซเู จ้า กเ็ หน็ ว่าพระองค์
สนิ้ พระชนมแ์ ลว้ จงึ มไิ ดท้ บุ ขาของพระองค ์ แตท่ หารคนหนงึ่ ใชห้ อกแทงดา้ นขา้ ง
พระวรกายของพระองค ์ โลหติ และนา�้ กไ็ หลออกมาทนั ท ี ผทู้ ไี่ ดเ้ หน็ กเ็ ปน็ พยาน
คา� พยานของเขานา่ เชอ่ื ถอื เขารวู้ า่ เขาพดู ความจรงิ เพอ่ื ทา่ นทงั้ หลายจะเชอื่
ด้วย



เหตุการณ์ท้ังหมดนี้เกิดข้ึน เพ่ือข้อความในพระคัมภีร์เป็นจริงว่า “กระดูก
ของเขาจะไมห่ กั แมเ้ พยี งชนิ้ เดยี ว” และขอ้ ความอกี ตอนหนง่ึ วา่ “เขาทง้ั หลาย
จะมองดูผู้ทีเ่ ขาแทง”



หลงั จากนน้ั โยเซฟชาวอารมิ าเธยี ซง่ึ เปน็ ศษิ ยล์ บั ๆ คนหนงึ่ ของพระเยซเู จา้
เพราะกลัวชาวยิว ขออนุญาตปีลาตอัญเชิญพระศพของพระเยซูเจ้าลง
ปลี าตกอ็ นญุ าต เขาจงึ มาอญั เชญิ พระศพลง นโิ คเดมสั ซงึ่ กอ่ นนน้ั เคยมาเฝา้
พระองค์เวลากลางคืนก็มาด้วย เขาน�าเคร่ืองหอมที่ผสมด้วยมดยอบและ
ว่านหางจระเข้หนักประมาณหนึ่งร้อยปอนด์ ทั้งสองคนอัญเชิญพระศพ
ของพระเยซเู จา้ ใชผ้ า้ พนั พระศพพรอ้ มกบั ใสเ่ ครอื่ งหอมตามประเพณฝี งั ศพ
ของชาวยวิ ในสถานทท่ี พี่ ระองคท์ รงถกู ตรงึ นน้ั มสี วนแหง่ หนง่ึ สวนนม้ี คี หู า
ขุดใหม่ท่ียังไม่เคยใช้ฝังผู้ใดเลย เขาจึงอัญเชิญพระศพของพระเยซูเจ้า
บรรจไุ ว้ทนี่ น่ั เพราะวันนน้ั เป็นวนั เตรยี มฉลองของชาวยวิ และคูหาอยใู่ กล้

(พระวาจาของพระเจา้ )

พระทรมานขององค์พระผู้เป็นเจ้า 115

บทภาวนาของมวลชน

11. วจนพิธกี รรมจบลงดว้ ยบทภาวนาของมวลชน ซึง่ กระท�าดังต่อไปน้ ี พระสงฆย์ นื อย ู่ ณ ทน่ี ง่ั
(หรอื เพอื่ ความเหมาะสม จะยนื ทบี่ รรณฐานหรอื ทแี่ ทน่ บชู ากไ็ ด)้ พนมมอื แลว้ กลา่ วคา� เชญิ ชวน
ซง่ึ แสดงเจตนาของการอธษิ ฐาน ต่อไป ทุกคนภาวนาเงียบๆ ครหู่ น่ึง แล้วพระสงฆพ์ นมมือ
สวดบทภาวนา ตลอดเวลาท่ภี าวนาน้ี สัตบรุ ุษจะคุกเข่าหรือยืนกไ็ ด้

12. สภาพระสังฆราชจะก�าหนดให้เตือนใจสัตบุรุษก่อนบทภาวนาของพระสงฆ์ก็ได้ หรือจะ
ก�าหนดให้ปฏิบัติตามแบบเก่า คือ ให้สังฆานุกรกล่าวเชิญว่า เชิญย่อเข่า - เชิญลุกข้ึน
พร้อมกบั ทุกคนย่อเข่าเพอื่ ภาวนาเงียบๆ กไ็ ด ้

เมอ่ื มเี หตรุ า้ ยสาธารณะ ประมขุ ทอ้ งถน่ิ จะอนญุ าตหรอื กา� หนดใหเ้ พมิ่ เจตนาอธษิ ฐาน
พิเศษอีกกไ็ ด้

13. ในจา� นวนบทภาวนาทมี่ อี ยใู่ นหนงั สอื มสิ ซานน้ั อนญุ าตใหพ้ ระสงฆเ์ ลอื กเอาบททเ่ี หมาะ
ทสี่ ดุ สา� หรบั สภาพการณใ์ นทอ้ งถนิ่ แตต่ อ้ งรกั ษาหมวดของเจตนาอธษิ ฐาน ซงึ่ เสนอสา� หรบั
บทภาวนาของมวลชน (ด ู กฎทัว่ ไปในหนงั สอื มิสซา เลข 46)

116 วนั ศุกร ์ สปั ดาหศ์ กั ดิ์สทิ ธ์ิ

1. ส�าหรับพระศาสนจกั ร

พี่น้องท่ีรักยิ่ง ให้เราภาวนาอุทิศแก่พระศาสนจักรศักดิ์สิทธ์ิของพระเจ้า
ขอพระองค์ทรงคุ้มครองให้มีความสงบสุข และเป็นหนึ่งเดียวกันท่ัวพิภพ
อกี ท้ังโปรดใหเ้ ราดา� รงชีวิตอย่างสงบและร่มเยน็ เพ่ือถวายพระเกียรตแิ ด่พระเจา้
พระบดิ าผูท้ รงสรรพานภุ าพ

ภาวนาเงยี บๆ ครู่หนึ่ง แล้วพระสงฆ์สวดวา่


ข้าแตพ่ ระผูท้ รงสรรพานภุ าพสถิตนิรนั ดร
พระองคท์ รงแสดงให้ชนชาติทงั้ หลาย
เห็นพระสิริรุ่งโรจน์ในพระคริสตเจ้า
ขอทรงปกปกั รกั ษาผลงานท่แี สดงพระกรุณา
เพื่อพระศาสนจักรทแ่ี ผข่ ยายอย่ทู ั่วโลก
จะได้ยืนหยดั มนั่ คงในความเช่ือ
และประกาศพระนามของพระองค์
ท้งั น ้ี ขอพง่ึ พระบารมีพระคริสตเจ้าของขา้ พเจา้ ทัง้ หลาย

(รบั ) อาเมน

พระทรมานขององคพ์ ระผูเ้ ปน็ เจ้า 117

2. ส�าหรบั พระสนั ตะปาปา

ใหเ้ ราภาวนาเพอื่ สมเดจ็ พระสนั ตะปาปา (ออกนาม) ขอพระเจา้ ผทู้ รงยกยอ่ ง
พระองค์ท่านขึ้นสู่ฐานันดรสังฆราช ทรงคุ้มครองให้ปลอดภัยและมีสุขภาพดี
ในพระศาสนจกั ร เพอ่ื ทรงปกครองประชากรศกั ดส์ิ ทิ ธิ์ของพระเจ้า

ภาวนาเงยี บๆ คร่หู นงึ่ แล้วพระสงฆ์สวดว่า

ขา้ แต่พระผ้ทู รงสรรพานุภาพสถิตนิรนั ดร
พระองค์ทรงสถาปนาทุกสง่ิ ไวอ้ ยา่ งเปน็ ระเบยี บดว้ ยพระปรชี าญาณ
โปรดทรงฟังคา� อธษิ ฐานภาวนาของขา้ พเจ้าทง้ั หลาย
และทรงคมุ้ ครองสมเด็จพระสันตะปาปา
ซ่งึ พระองค์ทรงเลอื กไว้ให้เปน็ ประมุขของขา้ พเจา้ ทั้งหลาย
เพือ่ ประชากรครสิ ตชนทอี่ ยใู่ นความปกครองของพระองค ์
จะไดม้ ีความเชื่อทวีย่งิ ข้นึ
โดยมีสมเดจ็ พระสนั ตะปาปาเปน็ ผนู้ า� ดว้ ยเถดิ
ทัง้ น ี้ ขอพึง่ พระบารมพี ระครสิ ตเจา้ ของขา้ พเจา้ ท้งั หลาย

(รับ) อาเมน

118 วันศุกร์ สปั ดาหศ์ ักดิ์สิทธิ์

3. สา� หรบั ผู้ไดร้ บั ศีลบวชและสตั บุรุษ

ให้เราภาวนาเพื่อพระคุณเจ้า ...(ออกนาม) พระสังฆราชของเรา
เพื่อพระสังฆราชท้ังหลาย พระสงฆ ์ สงั ฆานุกรทุกองค ์ และสัตบุรุษทง้ั มวล

ภาวนาเงยี บๆ คร่หู น่งึ แลว้ พระสงฆ์สวดวา่

ข้าแตพ่ ระผู้ทรงสรรพานุภาพสถิตนิรนั ดร
พระจติ ของพระองค์ทรงปกครอง
และบันดาลความศกั ดิส์ ิทธใิ์ ห้ท่ัวพระศาสนจกั ร
โปรดทรงฟงั ข้าพเจา้ ท้ังหลายอธษิ ฐานภาวนา
อุทิศแก่ผู้ไดร้ บั ศลี บวชและสัตบรุ ุษในพระศาสนจกั ร
เพื่อทกุ คนจะได้รับพระหรรษทาน
ช่วยให้รับใชพ้ ระองคอ์ ยา่ งซ่ือสตั ยต์ ลอดไป
ท้งั นี ้ ขอพึ่งพระบารมีพระคริสตเจ้าของข้าพเจา้ ทัง้ หลาย

(รบั ) อาเมน

พระทรมานขององค์พระผู้เปน็ เจ้า 119

4. สา� หรับผเู้ ตรยี มรับศลี ลา้ งบาป

ใหเ้ ราภาวนาเพอื่ ผเู้ ตรยี มรบั ศลี ลา้ งบาป (ในวดั ของเรา) ขอพระเจา้ ทรงสอ่ งสวา่ ง
สติปัญญาและจิตใจของเขา ทรงรบั เขาไวใ้ นพระเมตตาของพระองค ์ เขาจะได้รบั
การอภัยบาปทง้ั สิน้ อาศยั ศีลลา้ งบาป รวมเข้าในพระกายทพิ ยข์ องพระเยซคู รสิ ต ์
องค์พระผู้เป็นเจา้ ของเรา

ภาวนาเงยี บๆ ครูห่ นึ่ง แลว้ พระสงฆ์สวดวา่

ข้าแต่พระผทู้ รงสรรพานุภาพสถิตนริ ันดร
พระองค์โปรดใหพ้ ระศาสนจักรบงั เกดิ บตุ รใหมอ่ ยู่เสมอ
ขอโปรดให้ผู้เตรยี มรับศลี ลา้ งบาป (ในวัดของขา้ พเจา้ ท้งั หลาย)
มีความเช่อื และสตปิ ัญญาทวขี ้ึน
ขอให้เขาเกิดใหม่ดว้ ยน�า้ แห่งศีลล้างบาป
รวมเขา้ อยใู่ นหมบู่ ุตรบุญธรรมของพระองค์
ทัง้ นี ้ ขอพ่งึ พระบารมพี ระคริสตเจ้าของขา้ พเจ้าทงั้ หลาย

(รบั ) อาเมน

120 วันศกุ ร์ สปั ดาห์ศกั ด์สิ ิทธ์ิ

5. สา� หรบั เอกภาพของบรรดาคริสตชน

ให้เราภาวนาเพ่ือพี่น้องท้ังหลายท่ีเชื่อในพระคริสตเจ้า ขอพระเจ้า
ทรงรวบรวมและคุ้มครองรักษาทุกคนไว้ ให้ด�าเนินชีวิตตามความจริง อยู่ใน
พระศาสนจกั รเดียวกนั

ภาวนาเงยี บๆ ครหู่ นึ่ง แล้วพระสงฆ์สวดว่า

ขา้ แต่พระผู้ทรงสรรพานภุ าพสถิตนิรนั ดร
สิง่ ใดท่ีกระจดั กระจายอยู่
พระองค์กท็ รงรวบรวมไว้ดว้ ยกนั
สง่ิ ใดท่ีรวมกันอยู่แล้ว พระองคก์ ็ทรงทา� นุบ�ารงุ รกั ษาใหด้ า� รงไว้
ขอทรงพระกรุณาทอดพระเนตรมายังประชากรของพระบตุ ร
ศีลลา้ งบาปเดยี วกันบนั ดาลให้เขามคี วามศกั ดิ์สทิ ธิ์แล้ว
ขอให้ความเชื่อถกู ต้องและสายสัมพันธ์แห่งความรกั
รวบรวมเขาไว้เป็นหน่งึ เดยี วกันดว้ ยเถดิ
ทงั้ นี้ ขอพึ่งพระบารมพี ระครสิ ตเจ้าของขา้ พเจ้าท้งั หลาย

(รับ) อาเมน

พระทรมานขององค์พระผ้เู ป็นเจ้า 121

6. ส�าหรับชาวยวิ

ให้เราภาวนาเพื่อชาวยิว พระเจ้าทรงมีพระด�ารัสกับเขาเป็นกลุ่มแรก
ขอพระองค์โปรดให้เขามีความรักต่อพระนาม และด�าเนินชีวิตซ่ือสัตย์ต่อพันธ
สัญญาของพระองคท์ วยี ิง่ ขน้ึ

ภาวนาเงยี บๆ ครู่หน่ึง แล้วพระสงฆ์สวดว่า

ขา้ แตพ่ ระผูท้ รงสรรพานภุ าพสถติ นริ ันดร
พระองค์ประทานพระสัญญาแก่อับราฮมั และลูกหลานของท่าน
ขอทรงพระเมตตาฟงั คา� อธษิ ฐานภาวนาของพระศาสนจักร
โปรดใหผ้ ทู้ ท่ี รงเรียกมาเปน็ ประชากรกลุ่มแรกของพระองค์
ไดร้ ับผลการไถก่ ้อู ย่างสมบรู ณ์ด้วยเถิด
ทง้ั นี ้ ขอพ่งึ พระบารมีพระคริสตเจา้ ของขา้ พเจ้าท้งั หลาย

(รบั ) อาเมน

122 วันศุกร์ สปั ดาห์ศกั ด์ิสทิ ธ์ิ

7. สา� หรับผู้ไมม่ คี วามเชื่อในพระคริสตเจา้

ใหเ้ ราภาวนาเพอ่ื ผไู้ มม่ คี วามเชอ่ื ในพระครสิ ตเจา้ ขอใหเ้ ขาไดร้ บั ความสวา่ ง
ของพระจติ เจา้ จะไดเ้ ขา้ มาดา� เนินชวี ิตในหนทางแหง่ ความรอดพ้น

ภาวนาเงยี บๆ คร่หู นง่ึ แล้วพระสงฆ์สวดวา่

ข้าแตพ่ ระผูท้ รงสรรพานุภาพสถิตนิรันดร
ขอโปรดใหผ้ ูไ้ มม่ ีความเชือ่ ในพระคริสตเจา้
แต่ดา� เนินชีวิตด้วยความจริงใจ
เฉพาะพระพักตร์พระองค์ได้พบความจรงิ
โปรดใหข้ า้ พเจา้ ทง้ั หลายมคี วามรกั ตอ่ กันมากยิง่ ขน้ึ อยเู่ สมอ
มคี วามสาละวนทีจ่ ะเขา้ ใจพระธรรมลา้� ลึก
เรอ่ื งพระชนมชพี ของพระองค์ดยี ิ่งขึ้น
จะไดเ้ ปน็ พยานประกาศให้โลกรถู้ งึ
ความรกั ของพระองค์อย่างสมบรู ณ์ยง่ิ ข้นึ ด้วยเถดิ
ทง้ั น ้ี ขอพึ่งพระบารมพี ระครสิ ตเจา้ ของขา้ พเจ้าทั้งหลาย

(รบั ) อาเมน

พระทรมานขององคพ์ ระผู้เปน็ เจ้า 123

8. ส�าหรบั ผู้ไมม่ คี วามเชื่อในพระเจ้า

ให้เราภาวนาเพ่ือผู้ที่ไม่ยอมรับนับถือพระเจ้า ให้เขาแสวงหาความถูกต้อง
ด้วยจริงใจ จนเข้าพบพระองคไ์ ด้

ภาวนาเงียบๆ ครหู่ นึ่ง แลว้ พระสงฆส์ วดว่า

ข้าแต่พระผูท้ รงสรรพานภุ าพสถิตนริ นั ดร
พระองค์ทรงสร้างมนษุ ยท์ กุ คน
ใหเ้ ขามีความปรารถนาแสวงหาพระองคต์ ลอดเวลา
เมื่อพบแลว้ จะไดม้ ีใจสงบ
ขอโปรดให้มนุษยท์ ุกคนแลเหน็ หลกั ฐาน
แสดงพระทัยดขี องพระองคใ์ นภยันตรายและอุปสรรคต่างๆ
แลเห็นกจิ การดขี องผ้มู คี วามเชือ่ ในพระองค์เป็นพยานยนื ยนั
เขาจะได้มีความชนื่ ชมยนิ ดีประกาศวา่
พระองคเ์ พยี งผูเ้ ดียวทรงเป็นพระเจ้าแท้
และทรงเปน็ พระบดิ าของมวลมนุษย์
ทั้งนี้ ขอพง่ึ พระบารมีพระคริสตเจา้ ของขา้ พเจ้าทัง้ หลาย

(รบั ) อาเมน

124 วันศุกร ์ สัปดาหศ์ ักดส์ิ ิทธ์ิ

9. ส�าหรับผปู้ กครองบา้ นเมือง

ให้เราภาวนาเพื่อผู้ปกครองบ้านเมืองทุกคน ขอให้พระเจ้าของเราทรงน�า
จิตใจเขาตามพระประสงค์ เพอ่ื ให้มนษุ ยท์ ง้ั หลายได้รับสนั ติและอสิ รภาพแทจ้ ริง

ภาวนาเงยี บๆ ครู่หนึ่ง แลว้ พระสงฆส์ วดวา่

ขา้ แตพ่ ระผู้ทรงสรรพานภุ าพสถติ นริ นั ดร
พระองคท์ รงครอบครองจติ ใจของมวลมนษุ ย์
และทรงค้มุ ครองสทิ ธขิ องทกุ คน
ขอทรงพระกรณุ าทอดพระเนตร
บรรดาผู้มีอ�านาจปกครองข้าพเจ้าท้ังหลาย
โปรดให้นานาชาติมคี วามเจริญวัฒนา
มสี นั ติภาพถาวรทั่วแผน่ ดิน
และมีเสรภี าพในการนบั ถือศาสนาดว้ ยเถิด
ทั้งน ี้ ขอพ่ึงพระบารมีพระครสิ ตเจ้าของข้าพเจ้าทง้ั หลาย

(รับ) อาเมน

พระทรมานขององค์พระผเู้ ป็นเจ้า 125

10. สา� หรับผ้มู ีความทกุ ข์ยากต่างๆ

พ่ีน้องที่รักยิ่ง ให้เราภาวนาวอนขอพระเจ้า พระบิดาผู้ทรงสรรพานุภาพ
ขอพระองค์ทรงช่วยให้โลกพ้นจากความลุ่มหลงทั้งหลาย ทรงขจัดโรคภัยไข้เจ็บ
และความหิวโหย โปรดให้ผู้ถูกจองจ�าออกจากเรือนจ�า ให้ผู้เสียอิสรภาพได้รับ
อสิ รภาพคนื มา ให้ผู้เดนิ ทางไดร้ บั ความปลอดภยั ผอู้ พยพได้กลับบ้าน คนไขห้ าย
จากโรค และผู้ก�าลังสิน้ ใจได้รับความรอดพ้น

ภาวนาเงยี บๆ ครหู่ น่ึง แลว้ พระสงฆ์กล่าวว่า

ข้าแต่พระผทู้ รงสรรพานุภาพสถิตนิรนั ดร
พระองค์ทรงบรรเทาผู้เปน็ ทกุ ขโ์ ศกเศร้า
ทรงเปน็ พละกา� ลงั ของผู้ตกระก�าลา� บาก
ขอทรงฟงั คา� วอนขอของผู้รอ้ งหาพระองคใ์ นยามทุกขย์ าก
ทุกคนจะไดช้ ื่นชมยินดรี บั พระกรุณาตามความต้องการ
ท้ังน้ี ขอพง่ึ พระบารมพี ระครสิ ตเจ้าของขา้ พเจ้าทัง้ หลาย

(รับ) อาเมน

126 วันศกุ ร ์ สัปดาหศ์ กั ด์สิ ิทธิ์

ภาคทส่ี อง :
นมสั การไม้กางเขน

14. เมอ่ื ภาวนาของมวลชนจบแลว้ กถ็ งึ พธิ นี มสั การไมก้ างเขนอยา่ งสงา่ การแสดงไมก้ างเขนให ้
ผมู้ ารว่ มพธิ เี หน็ มสี องแบบใหเ้ ลอื กเอาแบบทเ่ี หมาะสมกบั ความตอ้ งการดา้ นอภบิ าลสตั บรุ ษุ

การแสดงไมก้ างเขนแบบท่หี นงึ่

15. ผู้ช่วยพิธีคนหน่ึงถือไม้กางเขนท่ีมีผ้าคลุม กับอีกสองคนถือเทียนที่จุดอยู่จากห้องสักการ
ภัณฑ์มายังแท่นบูชา พระสงฆ์ยืนหน้าแท่นบูชา หันมาทางสัตบุรุษ รับไม้กางเขน เปิดผ้า
ตอนบนออกเลก็ นอ้ ย ชไู มก้ างเขนขน้ึ รอ้ งเพลง “นค่ี อื ไมก้ างเขนทพ่ี ระผไู้ ถโ่ ลกไดต้ รงึ แขวน
อย”ู่ โดยผชู้ ว่ ยพิธชี ่วยขบั รอ้ ง หรือถา้ ตอ้ งการจะใหน้ กั ร้องชว่ ยขบั รอ้ งดว้ ยก็ได ้ ทกุ คนรอ้ ง
ตอบวา่ “เชญิ มากราบนมสั การรว่ มกนั เถดิ ” เมอ่ื รอ้ งจบแลว้ ทกุ คนคกุ เขา่ กราบลงนมสั การ
เงียบๆ คร่หู นึ่ง แต่พระสงฆย์ งั คงยนื และถือไม้กางเขนชูอยู่

ตอ่ ไป พระสงฆ์เปดิ ผ้าคลุมแขนขวาของไมก้ างเขน ชูขนึ้ อกี ครง้ั หนงึ่ พลางรอ้ งเพลง
“นคี่ อื ไม้กางเขน” เหมือนข้างต้น

ทสี่ ดุ พระสงฆเ์ ปดิ ผา้ คลมุ ไมก้ างเขนออกทงั้ หมด ชขู น้ึ รอ้ งเพลง “นค่ี อื ไมก้ างเขน”
เปน็ ครัง้ ที่สาม เหมอื นครั้งแรก

การแสดงไม้กางเขนแบบท่ีสอง

16. พระสงฆ์หรือสังฆานุกร หรือผู้ช่วยพิธี พร้อมกับผู้ช่วยอื่นไปที่ประตูโบสถ์ รับไม้กางเขนที่
ไม่มีผ้าปิด ส่วนผู้ช่วยพิธีก็รับเทียนท่ีจุดอยู่แห่ผ่านกลางโบสถ์ไปยังสักการสถาน ผู้ถือไม้
กางเขนชูไม้กางเขนขึ้นที่ใกล้ประตูคร้ังหนึ่ง กลางโบสถ์ครั้งหนึ่ง และระหว่างโต๊ะรับศีลอีก
ครงั้ หนง่ึ พลางรอ้ งเพลง“นค่ี อื ไมก้ างเขน” ทกุ คนรอ้ งตอบวา่ “เชญิ มากราบนมสั การรว่ มกนั
เถดิ ” และเมื่อตอบแต่ละครง้ั คกุ เข่ากราบลง นมสั การเงียบๆ ครูห่ นงึ่ เหมอื นข้างบน

พระทรมานขององค์พระผเู้ ป็นเจา้ 127

เพลงเชิญชวนเมอื่ แสดงกางเขน

(ก่อ) นค่ี อื ไมก้ างเขนทพี่ ระผไู้ ถ่โลกไดต้ รงึ แขวนอยู่
(รบั ) เชิญมากราบนมสั การร่วมกันเถิด

การนมัสการไมก้ างเขน

17. ต่อจากน้ัน พระสงฆ์พร้อมกับผู้ถือเทียนสองคน น�าไม้กางเขนไปท่ีระหว่างโต๊ะรับศีลหรือ
ทอี่ นื่ ทเี่ หมาะสม วางไมก้ างเขนลงทนี่ นั่ หรอื มอบใหผ้ ชู้ ว่ ยพธิ ถี อื ไวโ้ ดยมเี ทยี นทจี่ ดุ อยตู่ งั้ อยู่
ทางซา้ ยและขวาของไมก้ างเขน แล้วนมสั การไมก้ างเขน

18. พระสงฆ์ คณะสงฆ์และสัตบุรุษ เข้ามานมัสการไม้กางเขนเป็นแถว และแสดงความเคารพ
ต่อไม้กางเขนโดยเพียงแต่ย่อเข่า หรือแสดงอากัปกิริยาอ่ืนที่เหมาะสม แล้วแต่ธรรมเนียม
ของท้องถ่ิน เชน่ จบู หรือไหว ้ ไม้กางเขน

19. ไมก้ างเขนทนี่ า� มาใหน้ มสั การนน้ั ใหม้ เี พยี งอนั เดยี ว ถา้ สตั บรุ ษุ มารว่ มพธิ มี ากจนไมส่ ามารถ
เขา้ ไปนมัสการทลี ะคนไดท้ ้งั หมด เมอื่ สัตบุรุษนมัสการไมก้ างเขนได้สว่ นหนึ่งแล้ว พระสงฆ์
นา� ไมก้ างเขนมายนื ตรงกลางแทน่ บชู า พดู สนั้ ๆ เชญิ ชวนสตั บรุ ษุ ใหน้ มสั การไมก้ างเขน ครน้ั
แลว้ ชูไวเ้ พื่อให้สตั บุรุษนมัสการเงียบๆ

20. ระหว่างนั้น ร้องเพลงล�าน�า “ข้าแต่พระคริสตเจ้า ข้าพเจ้าท้ังหลายนมัสการ” และ
บทตัดพอ้ หรือเพลงอน่ื ท่ีเหมาะสม สา� หรบั ผทู้ ีไ่ ดน้ มสั การไม้กางเขนแล้วให้น่งั ได้

128 วันศุกร ์ สัปดาห์ศกั ดสิ์ ิทธ์ิ



เพลงเมือ่ นมัสการกางเขน

เพลงตอนนี้ใหม้ กี ารก่อและรับสลบั กนั ไป
เพลงลา� น�า
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าท้ังหลายนมัสการไม้กางเขนของพระองค ์
สรรเสริญและเทิดเกียรติการกลับคืนพระชนมชีพของพระองค ์ เพราะเดชะบารมี
แห่งไมก้ างเขนน ี้ ความชน่ื ชมยนิ ดจี งึ เกิดขน้ึ ท่ัวพิภพ

สดด 67:1

ขอพระเจ้าทรงส�าแดงพระเมตตา และประทานพระพรแก่เรา ขอพระองค ์
โปรดให้พระพกั ตร์ฉายแสงมาเหนือเรา และทรงพระเมตตาตอ่ เรา

(รับ) ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าทั้งหลายนมัสการไม้กางเขนของพระองค์
สรรเสริญและเทิดเกียรติการกลับคืนพระชนมชีพของพระองค์ เพราะเดชะบารมี
แห่งไม้กางเขนน้ี ความช่ืนชมยนิ ดจี ึงเกิดขึน้ ท่ัวพิภพ

เพลงตัดพ้อ (หรือเพลงท่ี 60)
ตอนท่ี 1
(ก่อ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง

หมองใจในเรอ่ื งใด จงตอบซิ
(รับ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง

หมองใจในเร่อื งใด จงตอบซิ
(ก่อ1) เพราะเราได้น�าท่านออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ ท่านจึงเตรียมไม้กางเขน

ไวใ้ ห้พระผูไ้ ถข่ องทา่ นหรอื
(รับ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง

หมองใจในเรอ่ื งอะไร จงตอบซิ

พระทรมานขององคพ์ ระผ้เู ป็นเจ้า 129

(ก่อ2) เพราะเราได้น�าท่านผ่านถิ่นทุรกันดารเป็นเวลาส่ีสิบปี ได้เล้ียงท่านด้วย
มานนา ได้น�าท่านเข้าไปในแผ่นดินท่ีดี ท่านจึงเตรียมไม้กางเขนไว้ให ้
พระผู้ไถข่ องท่านหรอื

(รับ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง
หมองใจในเรอ่ื งอะไร จงตอบซิ

(ก่อ3) มีอะไรที่เราควรจะท�าให้ท่านได้อีกและไม่ได้ท�า เราได้ปลูกท่านไว ้
หวังจะให้เป็นสวนองุ่นสวยงามท่ีสุดส�าหรับเรา แต่ท่านกลับท�าให้เราได้
รบั ความขมข่นื อยา่ งยงิ่ เมอ่ื เรากระหายนา้� ทา่ นกลบั เอานา�้ องนุ่ เปรยี้ วมา
ใหด้ มื่ แลว้ ยงั เอาหอกมาแทงสขี ้างพระผู้ไถ่ของทา่ นอกี

(รบั ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง
หมองใจในเรื่องอะไร จงตอบซิ

ตอนท่ี 2

(ก่อ1) เพราะท่าน เราได้เฆ่ียนตีอียิปต์ พร้อมกับบุตรคนแรกของเขา แต่ท่าน
กลบั มอบเราใหศ้ ตั รเู ฆ่ียนตี

(รบั ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง
หมองใจในเรือ่ งอะไร จงตอบซิ

(ก่อ2) เราน�าท่านออกจากอียิปต์ ท�าให้กษัตริย์ฟาโรห์จมน�้าตายในทะเลแดง
แตท่ า่ นกลับมอบเราแก่บรรดาหวั หน้าสมณะ

(รับ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง
หมองใจในเรื่องอะไร จงตอบซิ

(ก่อ3) เราได้เปิดทะเลเป็นทางให้ท่านเดินผ่านไป แต่ท่านกลับเอาหอกมาเปิด
สีข้างของเรา

(รับ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง
หมองใจในเรอื่ งอะไร จงตอบซิ

130 วนั ศุกร์ สปั ดาห์ศักด์สิ ทิ ธิ์

(กอ่ 4) เราใชก้ ลุม่ เมฆน�าหนา้ ท่านในถิน่ ทรุ กันดาร แต่ทา่ นกลับนา� เราไปยงั จวน
ของปลี าต

(รบั ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง
หมองใจในเรื่องอะไร จงตอบซิ

(ก่อ5) เราใหม้ านนาเลยี้ งทา่ นในถนิ่ ทรุ กนั ดาร แตท่ า่ นกลบั ตบหนา้ และเฆย่ี นเรา
(รบั ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง

หมองใจในเรื่องอะไร จงตอบซิ
(ก่อ6) เราให้ท่านดื่มน�้าจากหิน ช่วยท่านให้รอดตาย แต่ท่านกลับเอาน�้าขม

และน้�าองุ่นเปรี้ยวมาใหเ้ ราดม่ื
(รับ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง

หมองใจในเรอื่ งอะไร จงตอบซิ
(ก่อ7) เพราะทา่ น เราไดฟ้ าดฟนั บรรดากษตั รยิ ช์ าวคานาอนั ใหพ้ า่ ยแพ ้ แตท่ า่ น

กลบั ใช้ไมอ้ ้อฟาดศรี ษะเรา
(รบั ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง

หมองใจในเรื่องอะไร จงตอบซิ
(กอ่ 8) เราไดม้ อบคทากษัตรยิ แ์ กท่ า่ น แต่ท่านกลับนา� มงกุฎหนามมาสวมศรี ษะ

ของเรา
(รับ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง

หมองใจในเรอ่ื งอะไร จงตอบซิ
(ก่อ9) เราได้ยกย่องท่านให้มีอ�านาจสูงส่ง ส่วนท่านกลับจับเราแขวนไว้

บนไมก้ างเขน
(รับ) ประชากรของเราเอ๋ย เราได้ท�าอะไรกับท่าน เราได้ท�าให้ท่านขุ่นข้อง

หมองใจในเรื่องอะไร จงตอบซิ

พระทรมานขององค์พระผเู้ ป็นเจ้า 131

เพลงสรรเสริญ

(รับพรอ้ มกัน)

1. ไม้กางเขนความหวังของเรา เป็นไม้ประเสริฐกว่าไม้อ่ืนใดท้ังส้ิน ไม่มีป่า
ใดผลิตต้นไมท้ ี่มดี อก ใบและผลเชน่ นี้

2. ไม้ประเสรฐิ ใช้ตะปูประเสริฐ แขวนตรึงพระผปู้ ระเสรฐิ ไว้
(ก่อ1) ขอให้ทุกคนขับร้องสรรเสริญการต่อสู้ที่รุ่งโรจน์ ฉลองชัยย่ิงใหญ่

บนไม้กางเขนทีพ่ ระผไู้ ถโ่ ลกถวายองคเ์ ปน็ บูชาและรบั ชยั ชนะ
(รบั ) ไม้กางเขนความหวังของเรา เป็นไม้ประเสริฐกว่าไม้อื่นใดทั้งสิ้น ไม่มีป่า

ใดผลติ ต้นไมท้ ี่มีดอก ใบและผลเชน่ นี้
(กอ่ 2) เมื่อบิดาแรกกินผลไม้อุบาทว์ สมควรรับโทษถึงตาย พระเจ้าทรงสงสาร

ความผดิ ของเขา จงึ ทรงกา� หนดใหต้ น้ ไมอ้ กี ตน้ หนงึ่ แกไ้ ขผลรา้ ยทเ่ี กดิ จาก
ต้นไมอ้ ุบาทวน์ นั้
(รบั ) ไม้ประเสรฐิ ใชต้ ะปปู ระเสรฐิ แขวนตรึงพระผูป้ ระเสริฐไว้
(ก่อ3) แผนการแหง่ ความรอดพน้ ของเราเรยี กรอ้ งกจิ การน ้ี ใหใ้ ชค้ วามเฉลยี วฉลาด
เอาชนะเลห่ ก์ ลหลากหลายของมารร้าย ศัตรูใช้ส่งิ ใดทา� ร้าย แผนการน้ีก็
ใช ้ สงิ่ นนั้ เป็นเครือ่ งบ�าบัดรกั ษาใหห้ าย
(รับ) ไม้กางเขนความหวังของเรา เป็นไม้ประเสริฐกว่าไม้อื่นใดท้ังสิ้น ไม่มีป่า
ใดผลิตต้นไม้ท่ีมีดอก ใบและผลเช่นน้ี
(กอ่ 4) เม่ือถึงเวลาศักดิ์สิทธ์ิท่ีทรงก�าหนด พระบิดาทรงส่งพระบุตรผู้สร้างโลก
ลงมาจากสวรรค์ ให้ทรงรับสภาพมนุษย์ บังเกิดจากพระครรภ์ของ
พรหมจาร ี
(รบั ) ไมป้ ระเสรฐิ ใช้ตะปปู ระเสรฐิ แขวนตรึงพระผปู้ ระเสริฐไว้
(กอ่ 5) ทรงเป็นทารก ทรงร้องไหใ้ นรางหญา้ แคบๆ พระมารดาพรหมจารที รงใช ้
ผา้ พนั พระกายออ่ นแอ ใชผ้ า้ แถบมดั พระหตั ถ ์ พระบาท และพระชงฆไ์ วแ้ นน่
(รับ) ไม้กางเขนความหวังของเรา เป็นไม้ประเสริฐกว่าไม้อื่นใดท้ังสิ้น ไม่มีป่า
ใดผลิตตน้ ไมท้ ม่ี ีดอก ใบและผลเช่นนี้

132 วันศุกร ์ สปั ดาหศ์ กั ดส์ิ ิทธ์ิ

(ก่อ6) เมื่อพระชนมายุล่วงไปแล้วสามสิบพรรษาตามท่ีทรงก�าหนดไว้ พระองค์
สมคั รพระทัยรับทนทรมาน เพราะทรงบงั เกิดมาเพ่อื การน ี้ ทรงถูกยกขึ้น
บนไมก้ างเขนเยี่ยงลกู แกะเปน็ บูชายัญ

(รับ) ไม้ประเสรฐิ ใชต้ ะปูประเสรฐิ แขวนตรึงพระผปู้ ระเสรฐิ ไว้
(ก่อ7) พระองคเ์ สวยนา�้ สม้ เปรย้ี วและนา�้ ขม ทรงถกู ตดี ว้ ยไมอ้ อ้ ทรงถกู ถม่ นา�้ ลายรด

ทรงถูกหอกและตะปูแทงพระวรกาย พระโลหิตหลั่งไหลออกมาล้าง
ทวั่ แผ่นดิน มหาสมุทร ดวงดาวและพื้นพภิ พ
(รบั ) ไม้กางเขนความหวังของเรา เป็นไม้ประเสริฐกว่าไม้อ่ืนใดท้ังสิ้น ไม่มีป่า
ใดผลติ ต้นไม้ที่มดี อก ใบและผลเช่นนี้
(ก่อ8) ตน้ ไมท้ ส่ี งู เอย๋ จงโนม้ กงิ่ ลงมา จงคลายพระกายทต่ี งึ ใหห้ ยอ่ นลง จงลดความแขง็
ตามธรรมชาตใิ หน้ อ้ ยลง แลว้ ถวายเนอื้ ไมอ้ อ่ นนมุ่ รองรบั พระกายของพระราชา
เจา้ สวรรค์
(รบั ) ไม้ประเสริฐ ใชต้ ะปูประเสริฐ แขวนตรงึ พระผปู้ ระเสรฐิ ไว้
(ก่อ9) เจา้ เทา่ นนั้ สมจะรองรบั พระผเู้ ปน็ คา่ ไถโ่ ลก และสมจะเตรยี มทา่ เรอื ไวร้ บั โลก
ทเี่ ปน็ เสมอื นกะลาสจี ากเรอื แตกอบั ปาง ซง่ึ พระโลหติ ศกั ดส์ิ ทิ ธทิ์ ไ่ี หลออก
จากพระกายลกู แกะได้อาบชโลมไว้
(รบั ) ไม้กางเขนความหวังของเรา เป็นไม้ประเสริฐกว่าไม้อ่ืนใดทั้งสิ้น ไม่มีป่า
ใดผลติ ตน้ ไม้ทม่ี ดี อก ใบและผลเชน่ น้ี



ทุกคนตอ้ งรับร้องขอ้ สดุ ทา้ ยน้ี

ขอพระตรีเอกภาพ พระบิดา พระบุตรและพระจิต จงได้รับพระสิริรุ่งโรจน์
เท่าเสมอกันตลอดนิรันดร เพราะพระหรรษทานประทานชีวิตจากพระองค์
ไดไ้ ถแ่ ละคุ้มครองเราไว้แลว้ อาเมน

อาจจะขบั รอ้ งเพลง มารดาแสนโศกาทรงยืนอยู่ หรอื บทเพลงอนื่ ๆ ที่เหมาะสมแทนกไ็ ด ้

21. เมื่อนมสั การจบแล้ว ให้น�าไม้กางเขนไปตง้ั ไวใ้ นทท่ี เี่ คยต้ังบนแทน่ บูชา ใหต้ ้ังเทยี นทจี่ ดุ อยู่
ข้างแทน่ บชู าหรอื ใกล้ไม้กางเขน

พระทรมานขององคพ์ ระผเู้ ปน็ เจ้า 133

ภาคที่สาม :
รบั ศลี มหาสนิท



22. ผชู้ ว่ ยพธิ นี า� ผา้ ปพู ระแทน่ ผา้ รองศลี และหนงั สอื พธิ วี างบนแทน่ บชู า ครนั้ แลว้ สงั ฆานกุ ร หรอื
(ถ้าไม่มีสังฆานุกร) พระสงฆ์เองน�าศีลมหาสนิทจากที่พักศีลมายังแท่นบูชาโดยตรง คนอ่ืน
ยนื อยเู่ งียบๆ ผู้ถอื เทียนสองคนมาพร้อมกบั ศลี มหาสนทิ แล้ววางเชิงเทยี นไวข้ ้างแท่นบูชา
หรอื บนแทน่ บูชา

เมอื่ สงั ฆานกุ รวางศลี มหาสนทิ บนแทน่ บชู าและเปดิ ผา้ คลมุ ผอบศลี แลว้ พระสงฆเ์ ดนิ มา
และย่อเข่า ขึน้ ไปท่แี ท่นบูชา

23. พระสงฆพ์ นมมอื กล่าวเสยี งดังวา่

พระเยซูเจา้ ทรงสอนใหเ้ ราเรยี กพระเจา้ เป็นพระบดิ า เราจึงภาวนาว่า

พระสงฆย์ งั คงพนมมือ ภาวนาพรอ้ มกับผูร้ ว่ มพธิ ีทุกคนว่า

ขา้ แต่พระบดิ าของขา้ พเจ้าทงั้ หลาย พระองค์สถิตในสวรรค์
พระนามพระองคจ์ งเปน็ ทส่ี ักการะ
พระอาณาจักรจงมาถึง
พระประสงคจ์ งส�าเรจ็ ในแผ่นดินเหมอื นในสวรรค ์
โปรดประทานอาหารประจา� วัน แกข่ า้ พเจา้ ทัง้ หลายในวนั นี้
โปรดประทานอภยั แกข่ ้าพเจา้ เหมอื นขา้ พเจา้ ให้อภยั แกผ่ ูอ้ ่ืน
โปรดชว่ ยขา้ พเจ้าไม่ใหแ้ พ้การประจญ
แตโ่ ปรดชว่ ยให้พ้นจากความชัว่ ร้ายเทอญ

24. พระสงฆพ์ นมมอื ภาวนาคนเดียววา่

โปรดเถิดพระเจ้าขา้ โปรดชว่ ยขา้ พเจา้ ท้งั หลายให้พ้นภยันตรายท้ังสน้ิ
โปรดประทานสนั ตสิ ุขทุกวันน ้ี ทรงพระกรุณาให้พ้นบาป และปลอดภยั
ไร้ความวนุ่ วายใดๆ ตลอดไป ขณะท่ีหวังจะไดร้ บั ความสขุ
และรอรับเสด็จพระเยซคู ริสตเจา้ พระผกู้ อบกขู้ ้าพเจา้ ท้ังหลาย

สัตบุรษุ ลงท้ายวา่

เหตวุ า่ พระอาณาจกั ร พระอานภุ าพ และพระสริ ริ งุ่ โรจน์ เปน็ ของพระองค์
ตลอดนริ นั ดร

134 วันศกุ ร ์ สัปดาห์ศกั ด์ิสิทธ์ิ

25. ครั้นแลว้ พระสงฆ์พนมมอื ภาวนาเงยี บๆ วา่

ขา้ แต่พระเยซูครสิ ตเจ้า โปรดอย่าใหก้ ารรบั พระกายของพระองค ์
เปน็ การตัดสนิ ลงโทษ แตเ่ พราะพระองค์ทรงพระเมตตา

โปรดใหเ้ ปน็ การคมุ้ ครอง บา� บดั รกั ษาขา้ พเจา้ ทง้ั กายและใจดว้ ยเทอญ

26. พระสงฆพ์ นมมอื ไหว้ หยิบแผน่ ศลี ชูเหนือผอบเล็กนอ้ ย กล่าวดงั ๆ ว่า

นค่ี ือลกู แกะพระเจา้ น่คี ือผทู้ รงลบล้างบาปของโลก
ผู้ท่พี ระเจา้ ทรงเรยี กมาร่วมงานเลยี้ งของพระองค ์ ย่อมเปน็ สขุ

ครนั้ แล้ว พระสงฆก์ ับสตั บุรษุ ภาวนาพรอ้ มกันวา่

พระเจา้ ขา้ ขา้ พเจ้าไมส่ มควรจะรบั เสด็จมาประทับอยกู่ บั ขา้ พเจา้
โปรดตรัสเพียงพระวาจาเดยี ว แลว้ จิตใจข้าพเจ้าก็จะบรสิ ทุ ธิ์

27. พระสงฆ์รับพระกายของพระครสิ ตเจ้าดว้ ยความเคารพ กลา่ วในใจว่า
“พระกายพระคริสตเจา้ ”

28. ตอ่ จากนนั้ พระสงฆน์ า� ศลี มหาสนทิ ไปแจกแกส่ ตั บรุ ษุ ระหวา่ งรบั ศลี มหาสนทิ จะรอ้ งบทเพลง

ที่เหมาะสมกไ็ ด้
29. เมื่อแจกศีลเสร็จแล้ว พระสงฆ์หรือสังฆานุกรน�าผอบศีลไปไว้ ณ ที่ท่ีเตรียมไว้นอกโบสถ ์

หรือถา้ จา� เปน็ กเ็ กบ็ ไวใ้ นตศู้ ีล
30. ตอ่ จากนน้ั ทุกคนนิง่ เงยี บสกั ครู่หนึง่ ครัน้ แลว้ พระสงฆส์ วดบทภาวนาต่อไปนี้

บทภาวนาหลงั รับศลี

ใหเ้ ราภาวนา
ขา้ แตพ่ ระเจ้าผทู้ รงสรรพานุภาพสถิตนิรนั ดร
อาศัยการส้นิ พระชนมแ์ ละการกลับคืนพระชนมชีพของพระครสิ ตเจา้
พระองค์ทรงรื้อฟนื้ ข้าพเจา้ ท้งั หลายให้เป็นคนใหม่แลว้
ขอโปรดรกั ษาผลงานแหง่ พระเมตตาของพระองค์
ไว้ในตัวข้าพเจา้ ท้ังหลาย เม่อื ได้รว่ มพิธีกรรมศกั ดส์ิ ิทธ์ินี้แล้ว
ข้าพเจ้าท้ังหลายจะได้ดา� เนนิ ชีวิตอยา่ งเล่อื มใสศรทั ธาตลอดไป
ทง้ั น้ี ขอพึง่ พระบารมพี ระครสิ ตเจ้าของขา้ พเจา้ ท้งั หลาย

พระทรมานขององคพ์ ระผู้เป็นเจา้ 135

31. เพอื่ ปดิ พิธี สงั ฆานกุ รหรอื พระสงฆย์ นื หันไปทางสัตบุรุษ อาจกล่าวเชญิ ว่า

“จงก้มศีรษะวอนขอพระพรจากพระเจา้ ”

แลว้ พระสงฆป์ กมอื เหนือสัตบรุ ษุ สวดบทภาวนาตอ่ ไปนี้

บทภาวนาอวยพรประชากร

ข้าแตพ่ ระเจ้า
ประชากรของพระองคไ์ ด้ระลกึ ถึงการสนิ้ พระชนม์
พร้อมกบั ความหวังในการกลบั คนื พระชนมชีพของพระบุตรแลว้
โปรดทรงหลงั่ พระพรลงมายังเขาอย่างอดุ มบริบรู ณ์
ให้เขาได้รับความเอน็ ดูปราน ี ความทุเลาบรรเทา
ความเชื่อศักดิส์ ิทธ ิ์ และความรอดพน้ นริ ันดร
จากพระองค์ตลอดไปด้วยเถิด
ทั้งน้ี ขอพง่ึ พระบารมพี ระครสิ ตเจา้ ของข้าพเจา้ ท้งั หลาย

(สัตบรุ ุษตอบ) อาเมน

32. แล้วทุกคนย่อเขา่ เคารพไมก้ างเขน และเดนิ ออกไปเงยี บๆ

33. ให้น�าทุกส่ิงออกจากแท่นบูชา เว้นแต่ไม้กางเขนท่ีตั้งไว้บนพระแท่น พร้อมกับเชิงเทียน
และเทยี นสองหรือสเ่ี ลม่

34. ผูท้ ไ่ี ด้ร่วมพิธกี รรมอยา่ งสงา่ ในตอนบ่ายแลว้ ไม่ตอ้ งสวดบทท�าวัตรเย็น

136

วนั เสาร์ศกั ดสิ์ ทิ ธิ์

1. ในวนั เสารศ์ กั ดสิ์ ทิ ธ ิ์ พระศาสนจกั รยงั คงรอคอยอยทู่ พี่ ระคหู าขององคพ์ ระผเู้ ปน็ เจา้
อธิษฐานภาวนาและจ�าศลี อดอาหาร เพอื่ ร�าพงึ คิดถงึ พระทรมาน การส้ินพระชนม์
และการเสดจ็ ลงไปยังแดนผ้ตู าย พรอ้ มกบั รอคอยการกลับคนื พระชนมชีพของ
พระองค์

2. ขณะทพ่ี ระแทน่ บชู ายงั เปลอื ยเปลา่ อยู่ ไม่มีผา้ ป ู พระศาสนจักรละเวน้ ไมถ่ วายบูชา
มสิ ซา แตพ่ ระศาสนจกั รตนื่ เฝา้ อยา่ งสงา่ หรอื ผา่ นกลางคนื รอคอยเวลาการกลบั คนื
พระชนมชพี เพอ่ื จะเปดิ โอกาสใหแ้ กค่ วามยนิ ดขี องเทศกาลปสั กา ซงึ่ จะเฉลมิ ฉลอง
เทศกาลนี้เป็นเวลายาวนานถึงห้าสิบวัน

3. ในวนั เสารศ์ ักดสิ์ ิทธิ์นี้ แจกศีลมหาสนทิ ไดเ้ พ่อื เป็นศีลเสบยี งเทา่ นนั้

137

เทศกาลปัสกา
วนั อาทิตยป์ ัสกา
แห่งการกลับคืนพระชนมชีพขององค์พระผ้เู ปน็ เจ้า

พิธีตืน่ เฝา้ ปสั กา



1. ตามธรรมเนียมแต่โบราณ คืนนี้เป็นคืนพิเศษ ถวายเป็นเกียรติแด่พระเจ้า (อพย 12:42)
เป็นคืนทบี่ รรดาสัตบุรุษปฏบิ ัติตามค�าตกั เตอื นของพระวรสาร (ลก 12:35-38) ถือเทยี นจุด
อยู่เหมอื นคนใชท้ ี่คอยนายกลบั มา เม่อื นายกลบั มาจะได้พบเขาตื่นคอยอย ู่ แล้วจะได้จัดให้
เขานัง่ กินเล้ยี งกบั นาย

2. พธิ ตี ่ืนเฝา้ ปัสกาในคนื น้ี มดี ้วยกนั 4 ภาค เรมิ่ ดว้ ย
- ภาคท ่ี 1 พธิ แี สงสวา่ ง ซ่ึงเปน็ พธิ ีสัน้ ๆ
- ภาคท ี่ 2 วจนพธิ ีกรรม พระศาสนจักรพิจารณาคา� นงึ ถงึ กิจการนา่ พิศวงท ่ี
พระเจ้าทรงกระทา� เพอื่ ชว่ ยประชากรของพระองคต์ ง้ั แตป่ ฐมกาล ดว้ ย
ความเชอ่ื มน่ั ในพระวาจาและพระสญั ญาของพระองค ์
- ภาคท ่ี 3 พิธศี ีลลา้ งบาป
- ภาคท ี่ 4 พธิ ศี ลี มหาสนทิ ทพี่ ระครสิ ตเจา้ ผทู้ รงสน้ิ พระชนมแ์ ละกลบั คนื พระชนมชพี
ทรงจดั เตรียมไวส้ า� หรบั ประชากรของพระองค์

3. พธิ ตี ืน่ เฝา้ ปสั กาท้ังหมดนีต้ อ้ งทา� เวลากลางคนื จะเรมิ่ กอ่ นหวั คา�่ ไม่ได้และตอ้ งจบก่อนสวา่ ง
วันอาทติ ย์

4. มิสซาเวลากลางคืน ถึงแม้จะประกอบพิธีก่อนเท่ียงคืน ก็ถือว่าเป็นมิสซาของวันอาทิตย์
ปัสกา ผู้ท่ีร่วมพิธีมิสซาเวลากลางคืนจะรับศีลมหาสนิทอีกคร้ังหน่ึงในมิสซาของวันปัสกา
ก็ได้

5. พระสงฆ์ที่ถวายหรือร่วมถวายมิสซาเวลากลางคืน จะถวายหรือรว่ มถวายมิสซาอกี คร้ังหน่ึง
ในวนั ปสั กาก็ได้

6. ในพธิ ตี นื่ เฝา้ ปสั กา พระสงฆแ์ ละผชู้ ว่ ยพธิ สี วมอาภรณส์ ขี าว เหมอื นกบั เวลาถวายบชู ามสิ ซา

7. ให้จดั เทียนไว้ส�าหรับทุกคนที่ร่วมพธิ ีต่นื เฝ้า ใหด้ ับไฟทุกดวงในโบสถ์

138 วันอาทติ ย์ สมโภชปัสกา

ภาคท่หี นงึ่ :
พธิ ีแสงสวา่ ง เสกไฟและเทยี นปสั กา

8. ใหเ้ ตรยี มกองไฟไวใ้ นทเ่ี หมาะสมนอกโบสถ ์ จดั วางเทยี นปสั กาไวบ้ นโตะ๊ พรอ้ มกบั เมด็ กา� ยาน
ทั้งห้าเม็ดท่ีจะต้องใช้ติดเทียนปัสกา เมื่อสัตบุรุษมาชุมนุมที่น่ันแล้ว พระสงฆ์เดินมาพร้อม
กับบรรดาผชู้ ว่ ยพิธี

แตถ่ า้ ทใี่ ดจดุ ไฟนอกโบสถไ์ มไ่ ด ้ ใหป้ ระกอบพธิ ตี ามทจ่ี ะกลา่ วตอ่ ไปขา้ งหนา้ (เลข 13)

9. พระสงฆ์เร่ิมพิธีโดยท�าเคร่ืองหมายกางเขน และทักทายสัตบุรุษที่ชุมนุมกันอยู่เหมือนตอน
เร่มิ พธิ มี สิ ซา แลว้ กล่าวเตอื นใจสั้นๆ เกยี่ วกับพิธีตืน่ เฝ้าเวลากลางคนื ดว้ ยถอ้ ยค�าต่อไปน้ี
หรือถ้อยค�าท่ีคล้ายกนั



พีน่ ้องทีร่ กั ทัง้ หลาย ในคนื ศกั ดส์ิ ทิ ธย์ิ ง่ิ น ี้
ที่พระเยซคู รสิ ต์ องค์พระผเู้ ป็นเจ้าของเราทรงผา่ นจากความตาย
ไปรบั ชีวิต พระศาสนจักรเชญิ ชวนบรรดาครสิ ตชน
ผเู้ ปน็ บุตรที่แยกยา้ ยกนั อยู่ทั่วโลก ใหม้ าชุมนุมกนั เพือ่ ตนื่ เฝ้า
และอธษิ ฐานภาวนา ถา้ เราระลกึ ถงึ การท่พี ระคริสตเจ้าทรงผา่ นจาก
ความตายไปสชู่ วี ิต โดยฟังพระวาจาและถวายบูชามิสซา เราก็มีหวงั
จะมสี ่วนร่วมในชัยชนะของพระองคเ์ หนือความตาย
และจะดา� เนนิ ชีวิตอยรู่ ว่ มกบั พระองค์ในพระเจ้า

10. ต่อไป พระสงฆเ์ สกไฟ กล่าวว่า

ให้เราภาวนา
ข้าแตพ่ ระเจา้
พระองค์ประทานไฟสวา่ งสุกใสแก่สตั บรุ ุษโดยทางพระบตุ ร
โปรดประทานความศักดิ์สทิ ธ ์ิ X ใหแ้ กไ่ ฟใหม่น้ี
และโปรดให้งานสมโภชปัสกาจดุ ไฟความปรารถนา
ถึงส่งิ ของสวรรคใ์ นใจข้าพเจ้าทั้งหลาย
เพอื่ จะไดม้ ใี จบรสิ ทุ ธ ์ิ บรรลถุ งึ งานสมโภชสวา่ งโชตชิ ว่ งตลอดนริ นั ดร
ทง้ั น ้ี ขอพึ่งพระบารมพี ระคริสตเจา้ ของขา้ พเจา้ ท้ังหลาย (รบั ) อาเมน

พิธตี ่นื เฝา้ ปสั กา 139

11. เมอ่ื เสกไฟใหมแ่ ลว้ ผชู้ ว่ ยพธิ คี นหนงึ่ นา� เทยี นปสั กามาอยตู่ อ่ หนา้ พระสงฆ ์ ซง่ึ ใชเ้ หลก็ แหลม
ขีดเป็นรูปไม้กางเขนบนเทียนปัสกา แล้วเขียนอักษรกรีก อัลฟา ด้านบนรูปไม้กางเขน
อักษรโอเมกา ด้านล่าง กับเขียนตัวเลขสี่ตัวท่ีบอกปีคริสตศักราชปัจจุบันลงในระหว่าง

ช่องสี่ช่อง พลางกล่าววา่

1. พระครสิ ตเจา้ ในอดตี และปจั จุบนั
2. ทรงเป็นปฐมและอวสาน
3. ทรงเปน็ อัลฟา
4. และโอเมกา
5. ทรงเปน็ เจา้ ของกาลเวลา
6. และศตวรรษทั้งสิ้น
7. พระสริ ิรุ่งโรจนแ์ ละอา� นาจเกรยี งไกรเป็นของพระองค์
8. ตลอดชั่วอายุขัย และตลอดนริ นั ดร อาเมน

12. เม่ือขีดรูปไม้กางเขนและเครื่องหมายอื่นๆ แล้ว พระสงฆ์จะน�าก�ายานห้าเม็ดติดบนเทียน
เปน็ รปู กางเขนกไ็ ด ้ โดยกลา่ วระหว่างน้นั ว่า

140 วันอาทติ ย์ สมโภชปสั กา

1. ขอพระคริสตเจ้า 1
2. ทรงพิทกั ษ ์ 4 2 5
3. และรกั ษาขา้ พเจ้าทัง้ หลายไว้ 3
4. ดว้ ยรอยแผลศกั ด์สิ ิทธิ์
5. และรุ่งโรจนข์ องพระองค ์ อาเมน

13. ถ้าไม่สะดวกจุดไฟนอกโบสถ์ พระสงฆ์อาจเสกไฟที่ประตูโบสถ์ สัตบุรุษอยู่ภายในโบสถ์
หันหนา้ มาทางกองไฟ แล้วปฏบิ ตั ติ ่อไปตามขอ้ 10 -12

14. พระสงฆ์จดุ เทียนปัสกาจากไฟทเี่ พงิ่ เสก พลางกล่าวว่า

ขอให้ความสว่างของพระครสิ ตเจา้ ผ้ทู รงกลบั คนื พระชนมชีพ
อย่างรงุ่ โรจน ์ ขจัดความมดื ในจิตใจของเราให้หมดสนิ้ ไปเทอญ

สภาพระสงั ฆราชอาจกา� หนดพธิ ที กี่ ลา่ วนใ้ี นรปู แบบอนื่ ทเี่ หมาะสมกวา่ ตามขนบธรรมเนยี ม
ของประชาชนก็ได้

ขบวนแห่

15. เมื่อจุดเทียนปัสกาแล้ว ผู้ช่วยพิธีน�าถ่านจากกองไฟใส่เต้าก�ายาน แล้วพระสงฆ์ใส่ก�ายาน
ตามธรรมเนียม สงั ฆานกุ ร หรอื (ถา้ ไมม่ ีสงั ฆานกุ ร) พระสงฆเ์ องรับเทียนปัสกา ตอ่ จากน้นั
ขบวนแหเ่ ทยี นปสั กา จดั ดงั น ้ี ผถู้ อื กา� ยานถอื เตา้ กา� ยานทม่ี คี วนั เดนิ นา� หนา้ ตามดว้ ยสงั ฆานกุ ร
หรอื พระสงฆถ์ อื เทยี นปสั กา พระสงฆ ์ ผชู้ ว่ ยพธิ แี ละสตั บรุ ษุ ทกุ คนถอื เทยี นทย่ี งั ไมจ่ ดุ ของตน


เม่อื มาถึงประตโู บสถ์ สงั ฆานกุ รหรือพระสงฆช์ ูเทียนปสั กาข้ึน ขบั รอ้ งแต่ผู้เดียวว่า

พระครสิ ตเจ้า องคค์ วามสวา่ งของชาวเรา



ทกุ คนตอบวา่

ขอขอบพระคุณพระเจ้า

พธิ ตี ่นื เฝ้าปัสกา 141

พระสงฆจ์ ดุ เทยี นของตนจากเทยี นปสั กา
16. สังฆานุกรหรือพระสงฆ์ถือเทียนปัสกาเดินต่อไปถึงกลางโบสถ์ ยืนชูเทียนปัสกาขึ้น

ขับร้องอีกครัง้ หนงึ่ วา่

พระครสิ ตเจา้ องคค์ วามสวา่ งของชาวเรา

ทุกคนตอบวา่

ขอขอบพระคุณพระเจ้า

แล้วทกุ คนจดุ เทียนของตนจากเทียนปัสกา เดินหน้าตอ่ ไป

17. เมอ่ื สงั ฆานุกรหรือพระสงฆถ์ ือเทียนปสั กาเดินมาถึงหนา้ พระแท่นบชู า ก็ยนื หันหนา้ มาทาง
สตั บรุ ษุ ชูเทียนปสั กาขนึ้ ขับรอ้ งเปน็ ครั้งที่สามว่า

พระครสิ ตเจ้า องคค์ วามสว่างของชาวเรา

ทกุ คนตอบว่า

ขอขอบพระคณุ พระเจ้า

แล้วตัง้ เทียนปสั กาบนเชิงเทยี นที่จดั ไวใ้ กลบ้ รรณฐานหรือตรงกลาง
ใหจ้ ุดตะเกยี งหรอื เปดิ ไฟทกุ ดวงในโบสถ ์ ยกเวน้ เทียนบนพระแท่น

การประกาศสมโภชปัสกา

18. เมอ่ื มาถงึ พระแทน่ บชู าแลว้ พระสงฆเ์ ดนิ ไปยงั ทน่ี งั่ และใสก่ า� ยานในเตา้ และเสกเหมอื นทที่ า�
ในตอนอา่ นพระวรสารเวลามสิ ซา

ถ้าสังฆานุกรเป็นผู้ประกาศสมโภชปัสกา เขาไปขอพรจากพระสงฆ์ เหมือนเม่ือจะอ่าน
พระวรสาร พระสงฆอ์ วยพรวา่

ขอพระคริสตเจ้าสถิตอยู่กับใจและริมฝีปากของท่าน ท่านจะได้
ประกาศสมโภชปัสกาของพระองค์อย่างเหมาะสม เดชะพระนาม
พระบดิ า และพระบุตร X และพระจิต

(รบั ) อาเมน



ถา้ ผปู้ ระกาศสมโภชปัสกาเป็นผู้อน่ื ที่ไม่ใชส่ ังฆานุกร กไ็ ม่ต้องขอพร

142 วนั อาทติ ย์ สมโภชปัสกา

19. สังฆานุกร หรือถ้าไม่มีสังฆานุกร พระสงฆ์ผู้เป็นประธานหรือพระสงฆ์ท่ีร่วมมิสซาถวาย
ก�ายานแกห่ นงั สอื และเทยี นปสั กา แลว้ จงึ ประกาศสมโภชปสั กาทบ่ี รรณฐานหรอื ทต่ี ง้ั หนงั สอื
ระหวา่ งนน้ั ทุกคนยืนและถือเทียนที่จุดอยู่ไว้

ถา้ จา� เปน็ ผ้ปู ระกาศสมโภชปัสกาจะเปน็ นกั ขับรอ้ งฆราวาสกไ็ ด ้ แตจ่ ะตอ้ งไมก่ ลา่ วค�าวา่

“พระเจ้าสถติ กบั ท่าน”

จะใช้บทประกาศสมโภชแบบยอ่ ก็ได้ นอกจากน้ัน สภาพระสงั ฆราชจะดดั แปลงบทประกาศ
สมโภชปสั กา โดยแทรกค�าโหร่ ้องของสัตบุรุษในบทนี้ด้วยกไ็ ด้

เพลงประกาศสมโภชปสั กา (แบบยาว)

บดั น ้ี ขอให้บรรดาทตู สวรรคช์ ืน่ ชมโสมนัส
ขอให้ชาวสวรรคร์ ่าเรงิ ยินดีเฉพาะพระพกั ตรพ์ ระเจ้า
ให้แตรสัญญาณนา� ความรอดพน้ ส่งเสียงก้องกงั วาล
ฉลองชัยชนะแห่งพระมหากษัตราธริ าช
ขอใหแ้ ผ่นดนิ ไดร้ บั แสงสว่างเจดิ จ้านี้มีความชน่ื ชม
ขอให้แสงรงุ่ โรจนแ์ หง่ พระราชาผู้ด�ารงอยู่ชั่วนริ นั ดร
แสดงให้ท่วั โลกทราบวา่ ตนไดพ้ ้นจากความมดื แล้ว
ขอให้พระศาสนจักร มารดาศักดส์ิ ทิ ธข์ิ องชาวเราช่นื ชมยินดี
สอ่ งแสงโชติช่วงแห่งพระผู้ไถ่
ขอให้ประชากรของพระเจา้ เปล่งเสยี งโห่รอ้ งแสดงความยนิ ดี
ดงั กึกก้องไปทว่ั สักการสถานแห่งนี้

(ถ้าผปู้ ระกาศสมโภชปสั กามิใช่สังฆานกุ ร หรอื พระสงฆ ์ ใหเ้ วน้ ข้อความในวงเลบ็ )

(ดงั นน้ั พน่ี อ้ งท่ีรกั ทง้ั หลายซ่งึ ชุมนมุ กนั อยทู่ ีน่ ่ี
ในแสงสวา่ งศกั ดส์ิ ทิ ธเ์ิ จดิ จา้
จงร่วมใจกบั ขา้ พเจ้า วอนขอพระเมตตาแหง่ พระผู้ทรงสรรพานภุ าพ
ที่ทรงพระกรุณาเลอื กสรรข้าพเจา้ ไม่ใช่เพราะคุณธรรมความดี

พิธตี ืน่ เฝา้ ปสั กา 143

ให้เขา้ อยู่ในคณะสงฆข์ องพระองค์
ขอพระองคโ์ ปรดให้ข้าพเจา้ ผรู้ ับใช้ต�า่ ต้อยได้รบั พระหรรษทาน
ใหข้ ับร้องสรรเสริญเทยี นปัสกาได้อย่างเหมาะสมด้วยเถิด)

  (X พระเจา้ สถติ กับท่าน l และสถติ กับท่านด้วย)
  X จงสา� รวมใจระลึกถึงพระเจ้า l เรากา� ลงั ระลกึ ถงึ พระองค์
  X ให้เราขอบพระคณุ พระเจา้ พร้อมกันเถดิ l เหมาะสมและชอบยงิ่ นัก

เป็นการเหมาะสมถูกต้องแท้จรงิ
ทจ่ี ะเปลง่ เสยี งขบั ร้องดว้ ยสน้ิ สดุ จิตใจอยา่ งไพเราะ
สรรเสรญิ พระบดิ าเจ้าผทู้ รงสรรพานุภาพ
สรรเสริญพระเยซคู ริสต ์ องคพ์ ระผเู้ ป็นเจา้ ของเรา
พระบุตรเพยี งพระองคเ์ ดียว
พระครสิ ตเจ้าทรงช�าระหนี้ท่ีอาดมั ได้ทา� ไว้แทนเรา
ตอ่ พระบดิ าผสู้ ถิตนริ นั ดร
ทรงหลง่ั พระโลหิตชา� ระโทษทณั ฑ์ด้ังเดิมของเรา
บัดน้เี ปน็ งานสมโภชปสั กา
วนั ทพี่ ระคริสตเจ้า ลกู แกะปสั กาท่ีแทจ้ ริงถูกประหาร
บันดาลความศักด์สิ ิทธใ์ิ หแ้ กบ่ ้านพักอาศยั ของคริสตชนผมู้ คี วามเชอ่ื
คนื นเ้ี ปน็ คืนท่พี ระองคท์ รงนา� ชนอสิ ราเอล
บรรพบุรษุ ของขา้ พเจา้ ทง้ั หลายออกจากอยี ปิ ต ์ พ้นการเปน็ ทาส
เดนิ บนหนทางแห้ง ขา้ มทะเลแดง
คืนนจ้ี ึงเปน็ คนื ทเ่ี สาเพลงิ ได้ทา� ลายความมดื แห่งบาปใหส้ ูญส้ินไป
คนื นีเ้ ปน็ คนื ท่ีผ้เู ช่ือในพระครสิ ตเจา้ ท่ัวโลก
ได้หลดุ พ้นจากความชัว่ รา้ ยแห่งโลกียแ์ ละเงาของบาป

144 วนั อาทิตย์ สมโภชปสั กา

มารบั พระหรรษทาน มีสว่ นในความศักด์ิสทิ ธิอ์ ีกครั้งหนึง่
คืนน้แี หละเป็นคนื ทพ่ี ระครสิ ตเจ้า
ทรงทา� ลายพันธะแหง่ ความตาย
ทรงกลับคืนพระชนมชพี อย่างผู้ทรงชัยจากแดนผตู้ าย
ชวี ิตของเราคงจะไม่มปี ระโยชน์อันใด
หากวา่ พระครสิ ตเจ้ามไิ ด้ทรงไถ่กไู้ ว้
พระทยั กรณุ าของพระองค์ต่อข้าพเจ้าทง้ั หลายช่างน่าพิศวงเพียงไร
ความรักของพระองค์กเ็ หลือล้นสดุ จะพรรณนา
พระองคถ์ ึงกับประทานพระบุตรมาเป็นคา่ ไถ่
เพ่อื จะไถ่ทาสใหเ้ ปน็ อิสระ
บาปของอาดัมชา่ งมคี วามจา� เป็นเสียจรงิ
ที่จะตอ้ งถกู ทา� ลายด้วยการส้นิ พระชนม์ของพระครสิ ตเจ้า
ความผดิ น้ชี ่างมโี ชคอยา่ งเหลือลน้
ท่ีเป็นสุขไดม้ ีพระผู้ไถ่ยิ่งใหญ่ถึงเพยี งน้ี
คืนน้ชี า่ งเป็นคนื แสนสุขแท้
เปน็ คืนเดยี วทไ่ี ดร้ บั พระพรให้รู้กา� หนดเวลา
ทพี่ ระครสิ ตเจา้ ทรงกลบั คืนพระชนมชีพจากแดนผตู้ าย
คนื นีเ้ ป็นคนื ที่พระคมั ภรี ก์ ล่าวไว้วา่
“กลางคนื จะสวา่ งไสวดุจกลางวนั
เปน็ คืนนา� ความสว่างแจ่มจา้ น�าความชน่ื ชมยนิ ดมี าให้ขา้ พเจา้ ”
ความศกั ดิส์ ทิ ธิ์ของคืนน้ีขับไลค่ วามชว่ั ใหส้ ูญไป ช�าระลา้ งความผิด
นา� ความบริสุทธิม์ าคืนใหค้ นบาป
น�าความชื่นชมยินดมี าให้ผ้โู ศกเศรา้
ทงั้ ยังขจดั ความเกลยี ดชัง นา� สันต ิ และปราบอา� นาจโลกยี ์

พธิ ีตื่นเฝ้าปสั กา 145

เหตฉุ ะน้ ี ขา้ แตพ่ ระบิดาเจา้ ผศู้ กั ดิ์สิทธ์ิ
โปรดรบั คา� สดดุ ีสรรเสรญิ น้ีเปน็ บูชายามเยน็
ทขี่ ้าพเจ้าทั้งหลายถวายแดพ่ ระองค์ในคืนน่าชืน่ ชมน้ี
ในโอกาสทพี่ ระศาสนจกั รศักดิส์ ิทธ์ิมบี ัญชา
ให้ศาสนบรกิ รประกอบพธิ ีกรรมสงา่ งาม
ถวายเทียนซึ่งเป็นผลงานของเหลา่ ภุมรินทร์
เป็นสัญลักษณแ์ หง่ แสงสวา่ งน้ี
ขา้ พเจ้าท้งั หลายทราบถงึ คา� สรรเสริญเทยี น
ซึ่งมเี ปลวเพลิงลุกโชตชิ ว่ งถวายเกียรตแิ ดพ่ ระเจา้ อย่ใู นขณะน้แี ลว้
เปลวเพลงิ นแี้ มจ้ ะแบง่ แยกกนั ออกไป กม็ ไิ ดล้ ดความโชตชิ ว่ งลงไปเลย
คนื นี้เป็นคืนแสนสขุ แท้ ในคนื นี้เอง แผน่ ดนิ สัมพนั ธ์กับสวรรค ์
มนุษย์กบั พระเจา้ กลบั คนื ดีกัน
ดงั นนั้ ขา้ แตอ่ งคพ์ ระผเู้ ปน็ เจา้ ขา้ พเจา้ ทง้ั หลายขอกราบวอนพระองค์
ได้โปรดใหเ้ ทียนซึง่ ถวายเป็นเกียรติแดพ่ ระนาม
เพ่อื ขจัดความมืดแห่งราตรีน้ี ลุกโชติช่วงอยูต่ ลอดไปอย่าไดม้ อดดับ
ขอใหเ้ ปลวเพลงิ นีพ้ ลุ่งสูงข้ึนเบือ้ งบนดุจควันเครอ่ื งหอม
ไปรวมกบั แสงสวา่ งแหง่ ดวงดาราบนท้องฟ้า
ขอให้เทยี นนล้ี ุกสวา่ งอย่จู นดาวประจา� รุ่งโผล่ขึ้นเวลาเชา้
ดาวประจา� รงุ่ ทไ่ี มม่ วี นั ตกดวงนคี้ อื พระครสิ ตเจา้ พระบตุ รของพระองค์
ผู้เสดจ็ กลบั คนื พระชนมชพี จากแดนผู้ตาย
สอ่ งแสงนา� สันตภิ าพมาใหม้ นษุ ยชาติ
พระองค์ท่านทรงจ�าเรญิ และครองราชย์ตลอดนริ ันดร
(รับ) อาเมน

ดับเทียน ทกุ คนน่ัง

146 วันอาทติ ย์ สมโภชปสั กา

เพลงประกาศสมโภชปัสกา (แบบสัน้ )

บดั น ี้ ขอให้บรรดาทูตสวรรคช์ ื่นชมโสมนัส
ขอใหช้ าวสวรรคร์ า่ เรงิ ยินดีเฉพาะพระพักตรพ์ ระเจ้า
ใหแ้ ตรสญั ญาณน�าความรอดพน้ ส่งเสยี งกอ้ งกังวาน
ฉลองชยั ชนะแหง่ พระมหากษตั ราธิราช
ขอให้แผ่นดนิ ไดร้ ับแสงสว่างเจดิ จา้ นม้ี ีความชนื่ ชม
ขอให้แสงรุง่ โรจน์แหง่ พระราชาผ้ดู า� รงอย่ชู ั่วนิรนั ดร
แสดงให้ทว่ั โลกทราบวา่ ตนได้พน้ จากความมดื แล้ว
ขอให้พระศาสนจักร มารดาศักดสิ์ ทิ ธ์ิของชาวเรา
ชื่นชมยนิ ด ี สอ่ งแสงโชตชิ ่วงแหง่ พระผ้ไู ถ่
ขอใหป้ ระชากรของพระเจ้าเปล่งเสียงโหร่ อ้ งแสดงความยินดี
ดงั กกึ ก้องไปท่วั สักการสถานแห่งน้ี

(ถ้าผ้ปู ระกาศสมโภชปัสกามิใชส่ ังฆานกุ ร หรือพระสงฆ ์ ให้เวน้ ขอ้ ความในวงเลบ็ )

(X พระเจา้ สถิตกบั ทา่ น l และสถิตกบั ทา่ นด้วย)
  X จงสา� รวมใจระลึกถึงพระเจ้า l เราก�าลงั ระลึกถึงพระองค์
  X ให้เราขอบพระคณุ พระเจา้ พรอ้ มกันเถดิ l เหมาะสมและชอบยง่ิ นกั


เป็นการเหมาะสมถกู ต้องแท้จริง
ทจี่ ะเปลง่ เสยี งขบั รอ้ งด้วยสน้ิ สุดจิตใจอย่างไพเราะ
สรรเสริญพระบดิ าเจ้าผูท้ รงสรรพานภุ าพ
สรรเสรญิ พระเยซูครสิ ต ์ องค์พระผเู้ ป็นเจ้าของเรา
พระบุตรเพียงพระองคเ์ ดยี ว
พระคริสตเจา้ ทรงชา� ระหนที้ ี่อาดัมไดท้ า� ไว้แทนเรา
ตอ่ พระบิดาผ้สู ถติ นิรนั ดร
ทรงหลัง่ พระโลหติ ชา� ระโทษทัณฑ์ดัง้ เดิมของเรา

พิธตี ื่นเฝา้ ปสั กา 147


บัดนีเ้ ป็นงานสมโภชปัสกา
วันที่พระคริสตเจ้า ลูกแกะปสั กาแทจ้ รงิ ถูกประหาร
บนั ดาลความศกั ด์ิสทิ ธใิ์ ห้แกบ่ ้านพักอาศัยของคริสตชนผมู้ คี วามเชอื่
คืนนเ้ี ปน็ คนื ทพี่ ระองคท์ รงนา� ชนอสิ ราเอล
บรรพบรุ ุษของขา้ พเจ้าทง้ั หลายออกจากอียปิ ต ์ พ้นจากการเป็นทาส
เดินบนหนทางแหง้ ข้ามทะเลแดง
คนื นีจ้ งึ เปน็ คนื ท่เี สาเพลิงไดท้ า� ลายความมดื แหง่ บาปให้สูญสนิ้ ไป
คนื นเ้ี ป็นคืนทผี่ เู้ ชื่อในพระครสิ ตเจ้าท่วั โลก
ได้หลดุ พน้ จากความช่วั รา้ ยแหง่ โลกยี ์และเงาของบาป
มารับพระหรรษทาน มสี ่วนในความศักดส์ิ ทิ ธิ์อีกครั้งหนึ่ง
คืนนีแ้ หละเป็นคนื ทีพ่ ระคริสตเจ้า
ทรงท�าลายพันธะแหง่ ความตาย
กลบั คนื พระชนมชีพจากแดนผูต้ ายอย่างผู้ทรงชยั
พระทัยกรุณาของพระองคต์ อ่ ข้าพเจา้ ทั้งหลายชา่ งนา่ พศิ วงเพียงไร
ความรกั ของพระองค์กเ็ หลือล้นสุดจะพรรณนา
พระองค์ถงึ กบั ประทานพระบตุ รมาเปน็ คา่ ไถ่เพื่อไถ่ทาสให้เป็นอิสระ
บาปของอาดัมช่างมีความจ�าเป็นเสียจริง
ทีจ่ ะต้องถูกทา� ลายดว้ ยการสิ้นพระชนมข์ องพระคริสตเจ้า
ความผดิ น้ีชา่ งมีโชคอยา่ งเหลอื ลน้
ท่ีมบี ญุ ไดม้ พี ระผู้ไถย่ ่งิ ใหญ่ถึงเพยี งนี้
ความศกั ดส์ิ ิทธิข์ องคนื นเ้ี อง
ขับไล่ความช่ัวใหส้ ญู ไป ช�าระลา้ งความผิด
น�าความบริสุทธ์ิมาคนื ให้คนบาป
นา� ความชนื่ ชมยินดีมาใหผ้ ู้โศกเศร้า

148 วนั อาทติ ย์ สมโภชปสั กา


คนื นเี้ ป็นคืนแสนสุขแท้
ในคนื นี้เอง แผน่ ดินสมั พนั ธก์ ับสวรรค์
มนุษย์กบั พระเจา้ กลบั คืนดกี นั
เหตฉุ ะนี้ ขา้ แตพ่ ระบิดาเจ้าผู้ศกั ด์สิ ิทธิ์
โปรดรบั คา� สดดุ สี รรเสริญนีเ้ ปน็ บูชายามเยน็
ที่ขา้ พเจา้ ท้งั หลายถวายแดพ่ ระองค์ในคนื น่าชื่นชมนี้
ในโอกาสทพี่ ระศาสนจกั รศักดิส์ ิทธ์ิมบี ัญชา
ใหศ้ าสนบรกิ รประกอบพธิ ีกรรมสงา่ งาม
ถวายเทยี นซึ่งเปน็ ผลงานของเหลา่ ภุมรินทร์
เป็นสญั ลักษณแ์ ห่งแสงสวา่ งใหม่นี้
ดังน้นั ข้าแตอ่ งคพ์ ระผูเ้ ป็นเจ้า
ข้าพเจา้ ท้งั หลายขอกราบวอนพระองค์
ไดโ้ ปรดให้เทยี นซง่ึ ถวายเป็นเกียรตแิ ด่พระนาม
เพือ่ ขจัดความมดื แหง่ ราตรีน้ี
ลุกโชติชว่ งอยตู่ ลอดไปอย่าไดม้ อดดับ
ขอใหเ้ ปลวเพลิงนพ้ี ล่งุ สงู ขนึ้ เบือ้ งบนดุจควนั เครื่องหอม
ไปรวมกับแสงสว่างแห่งดวงดาราบนท้องฟ้า
ขอใหเ้ ทียนนล้ี กุ สวา่ งอยู่จนดาวประจา� รุ่งโผลข่ ้ึนเวลาเชา้
ดาวประจา� รงุ่ ทีไ่ ม่มีวนั ตกดวงน ี้ กค็ ือพระครสิ ตเจา้
พระบุตรของพระองค ์ ผเู้ สด็จกลบั คืนพระชนมชพี จากแดนผูต้ าย
ส่องแสงนา� สันตภิ าพมาให้มนุษยชาติ
พระองคท์ ่านทรงจ�าเริญและครองราชย์ตลอดนิรนั ดร
(รับ) อาเมน

ดับเทียน ทกุ คนน่ัง

พิธตี ืน่ เฝ้าปัสกา 149

ภาคที่สอง :
วจนพิธีกรรม

20. ในพิธีตื่นเฝ้าคืนน้ี ซ่ึงเป็นพิธีต่ืนเฝ้าส�าคัญที่สุด มีบทอ่านให้อ่านเก้าบท คือ เจ็ดบทจาก
พันธสัญญาเดิม และสองบทจากพันธสัญญาใหม่ ท่ีใดท�าได้ควรอ่านท้ังเก้าบท เพื่อรักษา
ลักษณะของการตื่นเฝา้ ซึ่งนา่ จะใช้เวลานานพอสมควร

21. ถ้ามีเหตุผลด้านอภิบาลสัตบุรุษ จะลดบทอ่านของพันธสัญญาเดิมก็ได้ แต่พึงสังวรไว้เสมอ
วา่ การอ่านพระวาจาของพระเจ้าเป็นส่วนสา� คัญของพิธตี นื่ เฝ้าในคนื ปัสกาน ี้ ดังน้ัน ให้อา่ น
บทอา่ นจากพันธสญั ญาเดิมอย่างนอ้ ยสามบท แตบ่ ทอ่านจากหนงั สืออพยพ (บทที่ 14) น้นั
จะต้องอา่ นเสมอ ละเว้นไมไ่ ด้

22. ทุกคนดับเทียน น่ังลงฟังบทอ่าน ก่อนจะเร่ิมอ่านพระวาจา พระสงฆ์เตือนใจสัตบุรุษด้วย
ถอ้ ยคา� ตอ่ ไปน ี้ หรอื ท่ีคล้ายกันว่า

พีน่ ้องท่รี กั ย่งิ เราเพิง่ เรม่ิ พิธตี ืน่ เฝา้ เตรียมฉลองอยา่ งสงา่ แล้ว
บัดนีใ้ หเ้ ราตงั้ ใจฟงั พระวาจาของพระเจ้า ให้ร�าพงึ ว่า
ในอดีตกาลพระเจา้ ทรงช่วยประชากรของพระองค์ให้รอดพ้นเช่นไร
เมอ่ื ถงึ เวลากา� หนด พระองคก์ ท็ รงสง่ พระบุตรมาชว่ ยเราใหร้ อดพ้น
เช่นเดยี วกนั ใหเ้ ราภาวนา ขอพระเจ้าทรงบนั ดาลให้ผลงานปสั กา
ซึง่ น�าความรอดพน้ นี ้ บงั เกิดผลอยา่ งสมบูรณ์สา� หรบั เราด้วย

23. แล้วผู้อ่านเดินไปที่บรรณฐาน อ่านบทอ่านท่ีหนึ่ง เม่ืออ่านจบแล้ว นักขับร้องคนหน่ึงร้อง
หรืออ่านเพลงสดดุ ี สัตบรุ ุษขบั ร้องรบั บทสร้อย หลังจากนน้ั ทกุ คนลกุ ขน้ึ พระสงฆก์ ล่าวว่า
“ให้เราภาวนา” และเมอื่ ทกุ คนภาวนาเงยี บๆ ครู่หนงึ่ แลว้ พระสงฆ์ก็สวดบทภาวนา

ถ้าไม่ขับร้องหรืออ่านเพลงสดุดีสลับกับบทสร้อย จะน่ิงเงียบสักครู่หนึ่งแทนก็ได ้
ในกรณีดงั กลา่ ว ไม่ต้องนง่ิ เงยี บอีก หลังจากพระสงฆก์ ล่าววา่ “ใหเ้ ราภาวนา”