Ego Documenta

Nostalgia
Aquarel & Pastel on Paper (2001)

Multiple Personality Syndrome
Aquarel & Pastel on Paper (2001)

52
Mad Messiah Aquarel & Pastel on Paper (2000)

Tantric Budha Aquarel & Pastel on Paper (2001)



55

Amazon Flow The Secret
Acrylic on Canvas (2008)
3 Acrylic on Canvas (2007)

Portrait of a Painter Acrylic on Canvas (2007)

57

Portrait of a Painter Acrylic on Canvas (2008) 4

58
Inner Messiah Acrylic & Oil on Canvas (2007)

Saint Celibatus
Acrylic & Oil on Canvas (2007)

Forest Spirit
Acrylic & Oil on Canvas (2007)

Las Tres Potencias Acrylic & Oil on Canvas (2008) Desire Acrylic on Canvas (2008)

61
Anime Veritas Acrylic & Oil on Canvas (2007)



63
Icarus Acrylic & Oil on Canvas (2008)

Being happily reborn; notes on being Felix René

“Und Auch der Künstler kann nur sehen, was er gewollt hat, wenn er sieht, was er gemacht hat.”

64

It will take a diversity of scholars to decode the messages hidden in the work of Felix de Rooy. Trying to speak about him, I find it best to get my information straight from
the horse’s mouth. When I asked him to identify the core of his practice in one sentence, two words were uttered; Eros and Thanatos, Love and Death.
He calls his work Psychic Realism. In its crudest explanation it could mean the actualities of the psyche manifesting in a visual representation and brought to light for
viewing by others. In Felix’ case it is the struggle and lovemaking between the two gods Eros and Thanatos that creates visions resulting in images akin to surrealist and
magical appearances. The Psyche projects the images like a film projector onto the screen from the inside out. The dissector renders the signs and symbols into works in
order to analyze the unconscious. Felix explains Psychic Realism as being dynamic and in no way static. In his case it is a constant oscillation between loving and dying at
the same time. He says: “The spiritual and emotional exploration of my life always remained nourished by Eros” The result is a plethora of expressions in different disciplines
from drawing and filmmaking to the art of assemblage.
Admittedly, we should always remain cautious when an artist speaks about their work. ”Sometimes because an artist has created a self-image and nourishes it. Often also
because the artist … cannot predict what the work will do or what it means.” Having said that, in the case of Felix de Rooy and his oeuvre the nomadic context he provides
marks the entrance into the work. He shows us that it is not sufficient to approach the body of work from a Caribbean/colonial point of view or solely through the aesthetics
of Western art history. The clue here seems to be to add the lens of the nomad living within the space of (post) colonialism. And, read it through the outsider that lives an
alternative that can not be caught by the system” … moving from part to part in an infinite succession of linkages and changes in direction.”
In Nomade in Niemandsland 1(Nomad in No-man’s-land 1), we read about Felix’ history. How genetics and cultures from different continents come together to produce him.
He is the un-rooted multi-continental island mixture of many travels and traveling souls. Obviously this has its effects on the artist. As de Rooy states: ”The pathological
nomad insistency of my family is also deeply rooted in my psyche.” Thus, his winged Eros escapes from its current locale and flies up to the skies to discover new spaces.
Like Icarus, time after time he crashes down to earth. However, Felix René, Happily Reborn from the ashes, constantly re-emerges after an episode of unintended self-
destruction. It is here in this moment of wreckage, which is an intensely amorous copulation with the self in an effort to become rooted, where his auto-analysis reaches its
high point. Through this ever-repeating process we could see his complete multidisciplinary practice as a system in itself.

In this system, every work becomes a way to work through lived experiences of fear and joy, life and death – Eros and Thanatos. This is a gift that Felix receives from his
father who acknowledges and visualizes his fears by painting the old man that terrifies him in the reality of his nightmare as a child. The wandering spirit is chained in paint
and the image is placed in his bedroom. Having caught the demon lurking in his psyche, the child Felix’s mind comes to rest. He is taught the key to exorcising through art.
What we learn from this story is that Felix’s development is close to the romantic 19th (early 20th) century idea that emphasizes the authenticity and pureness of the artists
feelings. Through its captivity in paint, the suffering emerging from his nightmare opens up the portal to another dimension. This has a spiritual meaning and a purifying
function for the artist. Because of this sensibility, de Rooy moved through time as a rebel in the time/space of the Antilles in the 20th century. As a nomadic inhabitant of
the Caribbean, local politics and morals have no say over his artistic production. He portrays the world as it is through his eyes. As a nomad in the 21st century he still
voyages into continents inhabiting No-man’s-land.
Living in this nomadic realm is a different state of being that is able to escape the intercontinental (post) colonial system even though it is born from and operates within it.
It is a layered existence that negates most of the complexities of postcolonial society because it has its own organization, ways of describing itself, criticizing, and reproduction
of self through art. Nomads know that they are different from the system that is hosting them at any particular moment. In this sense the nomad system and the system of
Felix’s art practice are two autonomous layers working simultaneously to produce him and his works.

Being happily reborn; notes on being Felix René

65

For Caribbean people, the Americas and Europe have always been at the border and center of their lived experience simultaneously. Actively negotiating these spaces,
physically (re) migrating into them and trying to make them home is part of recent history. Migration, however, is not the same as Nomadism. For the nomad, the settlement
is always temporary, and as migratory subjects we can learn from how the nomad spirit organizes itself in the new space. When taking flight, it always takes bits and pieces
from a variety of social spheres in any visited society to the new environment. Making the multi-ethnic, multicultural and multi-rootedness its point of reference when
producing its multidisciplinary self.
From that perspective the nomad is a systemic type and an example of what European Union subjectivity could look like in a few generations from now. The beginnings of
this subjectivity are found in migration from the Caribbean, Asia and Africa to the region and more recently from the Eastern European countries to the West. Even though
the motivation may be different, these movements resemble the origins and production of the Caribbean region and results in “(European) Creole” subjectivities akin to
Felix’s.

A new form of nomadism, without having to physically move to another space, is achieved with the coming of the Internet. Via the screen, generations brought up with the
new tools take parts from different social locales into the known environment.
What Felix teaches us is that art is a way to work through lived and imagined experiences. His early development commenced in fin-de-siècle romantic views and progressed
into turn-of-the-century Contemporaneity. Generations of migrant subjects can take him as a case in point of how to negotiate their subjectivity and exemplify their
difference in a setting that considers them as novel and be happily reborn Creole.

Charl Landvreugd

Olsberg-Bruchhausen, May 2012

1 Luhmann N., Die Kunst der Gesellschaft, Frankfurt Am Main, Surhrkamp Verlag, 1997, p. 44
2 Rooy de F., Nomade in Niemandsland 1, XXIII, chapter IX. Original text: “De spirituele en emotionele ontdekkingsreis van mijn leven, bleef altijd door Eros gevoed.”
3 Bongers H., “Kunst, staat en markt”, Het eigen leven van Kunstwerken, Hugo Bongers, Rotterdam, p. I-209. Original text:” Soms omdat een kunstenaar ooit een imago heeft gecreëerd en dat imago blijft koesteren.

Vaak ook omdat de kunstenaar wel weet wat hij doet, maar daarmee nog niet de werking of betekenis van zijn werk kan voorspellen of uitleggen.”
4 Deleuze G. and Guattari F., A Thousand Plateaus: Capitalism and Schizophrenia, Translation by Masumi B., University of Minnesota Press, Minneapolis, London, 1987, P. 494
5 Rooy de F., Nomade in Niemandsland 1, XXIII, chapter IV. Original text: “De pathologische nomadendrang van mijn familie is ook in mijn psyche diep geworteld.”
6 Ibid., chapter IX.
7 Rooy de F., Nomade in Niemandsland 1, XXIII, chapter XV, original text:”Het schilderij hing in mijn slaapkamer en bracht me, vreemd genoeg, tot rust. Mijn vader erkende en visualiseerde mijn angst.

Hij maakte mij meester van mijn verborgen gaven. … . De sleutel van exorcisme door kunst heb ik van mijn vader ontvangen.”

Wandkleden
Tapestries

in collaboration with

66 Mieke Soemodihardjo

The Sorcerer’s Apprentice Textile Embroidery (2008) The Sun in Maya Textile Embroidery (2009)

67
Shaman’s Dream Textile Embroidery (2008)

68
Brokopondo Spirits Textile Embroidery (2007)

69
Spirit of the Ancestors Textile Embroidery (2009)

Assemblages

70

La Esclava Anastatia (1987)

71

El Negro Felipe (1987) Ave Europa Regina (1989)

EKILIBRIO DE MI BERDAT

Mei-mei di tristesa i ternura

72

Mei-mei di trankilidad i lokura
Mi ta resa pa e amor ku ta dura
Mas ku un suspiru den eternidad

Mei-mei di laman i salu
Mei-mei di flor i palu
Mi ta lucha kontra e malu
Ku ta kibra e bendishon

Mei-mei di orgasmo i suspiru
Mei-mei di angel i vampiro
Mi destino ta kaba divino
Den brasanan di kreashon

Mei-mei di miserikòrdia i kastigu
Mei-mei di libertat i katibu
Mi alma ta kanta komo testigu
Di e sanger sagrado di humanidat
E ekilibrio di mi bèrdat

Amsterdam(2002)

Cry Suriname (2002)

73
Primal Mother (1992)

Altar para Dia de los Muertos
Multimedia Assemblage (2004)

Pallant House Gallery Chichester, England

1

MARKANAN DI ALMA 75

Den mi kurason ankrá
Markanan di historia lubidá
Diosnan nobo ta kura heridanan gastá
Ta destrui tèmpelnan
Di un pasado maldishoná

Riba mi kueru marká
Heridanan di tempu pasá
Doló bieuw ta inspirá
Di nobo piká
Ta kibra e spiritu bendishoná

MARKS OF THE SOUL

University gallery, Florida Atlantic University, U.S.A. De Rooy`s roles, or characters, are the pieces displaced interior narrative into a form of medicine. These elements
in the space as giant Nkisi that are personalized not by form a portrait of a being in its maximal expression and,
The sacrament and process in the contemporary Caribbean the medicine and vibration in classic Kongo tradition but like the being and its extension, are established through
are some of the issues that Felix de Rooy invokes through by a new medicine created by de Rooy that relates to his the experience and not through mere representation. For
his art. The space de Rooy creates engages multiple func- understanding of medicine as technology, reflection, and de Rooy, the being can only possibly be experienced and
76 tions and parallels the theatrical notion of using expe- as film, closed circuit in this case, to emphasize the draw- lived, but once simply represented is dead.
rience and space to help people understand the world ing of strength from within. He engages these energies
around them. De Rooy strives for spiritual enlightenment as his spiritual vibration and as forces of his own creative De Rooy works with three basic concepts in his project:
and an understanding of the world, and is thus engaged nature through the use of cinematic language and docu- the phallic, feminine, and functional. The phallic form,
in a process of philosophical reflection and cultural mentation of daily life during the exhibit. aesthetically pleasing, represents the potency of human
research with its base in Kongo culture. and cultural reproduction. The degree of femininity of the
The figures become a system of recording experiences figures relates to fertility and maternity as a basic human
De Rooy displays his objects by following the metho- within the art, and within the space. The secret Kongo function, and parallels the theme of motherhood recur-
dology of the Nkisi, or power sculpture, from the Kongo medicine is evident in the clairvoyant eyes like the closed rent in African art and in Caribbean domestic life.
religious tradition on both sides of the ocean. This use of circuit video camera as a system of recompilation of rep- The functionality of objects stems from their contain-
religious methodology in order to create a new reality is resentations of different types of persons. The represen- ment of individual purposes and life forces. As a form of
central to the discussion of ritual language. ting and recording through the camera implies a process substituted medicine, the use of film and cinematograph-
As it is connected to theatrical performance, the reality of healing and introspection of the power to reflect upon ic technique replaces traditional film experience with a
installed in this exhibit parallels experience in film. one’s own representation. real-life, real-time setting to allow for intimate reflection
and healing.
Trained in the art of filmmaking, de Rooy replaces the ex- De Rooy exposes himself, his interior, as a form of offer-
perience of making a film and narrating a story with the ing and representation of the most intimate part of his
transformation of the space into a virtual narrative, with being, his organs. Substituting the medicine on the inside Barbara Martinez-Ruiz, Curator, 2001
motion becoming the action that exposes a new reality. of the Nkisi for a movie of his entrails, he transforms his

MARKS OF THE SOUL 1 Ego & Super Ego
1966
In my soul Ecoline & Indian Ink on Paper
Marks of history forgotten
New Gods heal old wounds Marks of the Soul
Destroy temples of a past rotten
Multimedia Assemblage (2001)
On my skin
Scars of time begotten
Ancient pain breeds fresh sin
Harvest sad seeds of oblivion

LITTEKENS VAN DE ZIEL

In het hart gevonden
Scherven uit verleden strijd
Oude pijn baart nieuwe zonden
Op het altaar van vergetelheid

In het hart gevonden
Littekens geleden tijd
Een nieuwe God heelt oude wonden
Bouwt tempels op vergankelijkheid

Amsterdam (2001)



DYONISIAN NIGHT 79

Antepasado di Futuro I think I saw Apollo weeping
Amber tears seeping
Mixed Media (2010) Curaçao Museum Through cracks in his body
Carved in marble white
Lost the silent beauty
He was keeping
Under fiery sun
His eternal bride

I think I heard Apollo sighing
Mutilated limbs through time eroding
Inspiring songs
Only Orpheus could remember
Lamenting his dismembered corpse
Sucked dry the saps
From his loins exploding

I think I felt Apollo bleeding
Dark blood streaming from his torso
Undulating under stroboscopic light
Stripping
Jockstrap gleaming
Sacrificing love’s memory
Shrouded by darkness
Of Dyonisian night

I think I saw Apollo weeping

Mikonos, (1994)

80 THE LAST TEMPTATION
Astral Madonna (1986)
Sometimes you are my Jesus
Sometimes Lord of the Rings
Shadow that haunts me
Spirit that sings

Sometimes my last temptation
Sometimes secret bride
Kiss of salvation against
The dying light

Sometimes you are my holy lover
Sometimes demon buried inside
Ancient mother
Eternal child

Sometimes my lonely prophet
Sometimes breath of God
on a moonlit night
My fate uncovered
Battered and bright

Sometimes you are my Jesus

Paramaribo (2002)

Collages

81

Resurrection (1987)

The Spectre of Civilisation (1985) Mother Ear

rth (1988) Rebirth (1985)

Detail Apocalypse

85
Apocalypse (1986)

Digital Collages

in collaboration with

Kirk Claes

86

1 2 Madonna (2012) Queen of the Night (2012)

4

PIEL DE CANELA

88 El canto del angel
Sobre la tierra cayó
Un cuerpo piel de canela vistió
Hombres y muyeres amó
Segun la ley del deseo
En todos los cuerpos
A Dios buscó
Cuando murió
Su cuerpo piel de canela dejó
Alas crecieron
A la luz volvió
En el ojo de Dios
El angel confesó
La memoria de su vida pasado
En todos los cuerpos
Que habia amado
Una gran nostalgia encontró
Por el amor abandonado

Rio de Janeiro (1991)

Kawali (2012)

Amazon (2012)

Satyr (2012)

91

Ethiopian Prince (2012)

titel
jaar
tSecehlfn-iePkortrait
1968
Indian Ink on Paper

Theater

10 Jaar Cosmic Illusion 94 93
Willy Westermann
Ceremonia di siglo xx 96
Mama Korsou i su yu sin trabaw 98
E dos Krianan 100
Desiree 102
Lippenschrift 104
Eennachtnu 106
Voor vrouwen... 108
Mirage 110
Josaphat 112
The Human Voice 114
Dans, dans dan! 116
Zeg de zee vaarwel 118
4d for Thee 120
Marival 122
Montezuma’s Revenge 124
De dood en het meisje 126
Jörgen Raymann 128
Duet / Duel 130
Earthlinks 132
De kleur van Droes 134
De schaduw van goedheiligman 136
Fashion Battle: Sapeurs du Congo 138

10 Jaar Cosmic Illusion

Nu de stichting Cosmic Illusion tien jaar bestaat, is er een duidelijke lijn te zien in het werk van de
twee exponenten van de stichting: Norman de Palm en Felix de Rooy.
Reeds vanaf de eerste dichtbundel Na Kaminda van Norman en de eerste expositie van het werk
van Felix zijn de hevige emoties van beiden voelbaar. Als wij hun latere producties nalopen, zien
wij dat het bijeenvoegen van beider emoties die hevigheid alleen nog maar versterkt heeft. Een
synergie waarbij het samengaan van de delen meer oplevert dan de som der delen.
Het centrale thema bij beiden is de innerlijke strijd die nodig is om tot bewustwording van zichzelf
te komen. Deze strijd wordt voor de buitenwereld in symbolen vervat waardoor hun wereld
moeilijk toegankelijk lijkt, maar eenmaal geraakt door hun beeldspraak wordt men gedwongen
hun wereld binnen te treden, waarna hun strijd een symbool blijkt te zijn voor de strijd die in ieder
mens bestaat, ook al is men zich daar niet altijd van bewust.
De elementen waarmee zij deze strijd voeren zijn echter voor beiden verschillend.
Norman gebruikt in zijn woorden symbolische begrippen die ten doel hebben de essentie te ver-
94 sluieren. Hierdoor krijgt zijn werk een abstract en mysterieus karakter waar het vrouwelijke ele-
ment een grote plaats inneemt.
Felix gebruikt in zijn werk symbolen voor de mannelijke kracht met een sterk exotische ondertoon,
waardoor een concreet en direct shockeffect wordt bewerkstelligd.
Religieuze aspecten zijn in beider werk constant aanwezig doordat beiden gefascineerd zijn, ieder
op hun eigen manier, door het hoe en waarom van het begin, de vruchtbaarheid, het man-of
vrouw-zijn, het wit- of zwart-zijn, de dood en het leven na de dood.
Wie zich afvraagt of de beeldende kunst van Felix bepaald wordt door hetgeen Norman schrijft,
komt bedrogen uit. Men kan stellen dat de literator in de eerste plaats denker is en de beeldende
kunstenaar vormgever en concluderen dat de vormgeving van Felix bepaald wordt door het
geschrevene van Norman. Niets is echter minder waar. Ieder heeft zijn eigen voedingsbodem.
Wederkerig vullen zij elkaar aan.
Norman geeft Felix’ werk diepte, Felix geeft Normans werk duidelijkheid.
Het product van hun samenwerking is hierdoor te plaatsen binnen een mystisch-exotisch realisme
met een magnetiserende uitstraling.
Een nieuwe – andere – kunstuiting, die meer en meer herkend moet worden in een wereld die
bestaat uit keurig gebaande paden en waarin men bang is zich over te geven aan de indringende
emoties die hun werk oproept.

Willy Westermann,

Dramaturg
Amsterdam, 1986

Photography

Kees de Graaff
Amsterdam, 1986

95

Ceremonia di siglo XX

1976

Productie: Cosmic Illusion Productions

Auteur: Felix de Rooy

Regie & Decor: Felix de Rooy

Kostuums: René Metsch

Licht: Erik van Dijk

Geluid: Egbert Ridderplaat & Carl van der Meulen

Affiche-ontwerp: Felix de Rooy

Fotografie: Erik van Dijk

Dramatis Personae:

Diosa di Tristesa – Sandra Nobo

Dios de Guerra – Cedric Polonius
96 Diosa di Commercio – Corry van Heyningen

Dios di Decadencia – Dennis Zanoni

Diosa di Fertilidad – Roxana Salas & Fina Ferreira

Mama Tera – Miriam Inesia

48

Mama Korsou y su yu sin trabow

1977 MAMA CORSOW: Ook hier die overal terug te vinden Balada di Mama Korsow
manifestatie van vakmanschap en knappe symboliek, net zoals in de
Productie: Cosmic Illusion Productions orginaliteit tekst, gebaren, muziek en dans. “... “Ai, esta dushi rekwerdo ta
Felix de Rooy & Norman Ph. de Palm “... WILLEMSTAD – De toneelgroep Met het vorderen van het stuk wordt Mi ta korda virgen mi tabata
Auteur: Felix de Rooy Ilushon Kosmiko heeft gisteravond door al de kinderen van Mama Cor- Asina felis ku palu i bestia riba
Cedric Polonius met Mama Korsow i su yiu sin trabow sow een bedriegelijke eenheid opge- mi
Regie & Decor: Fons v/d Mullen bewezen een verrassende realiteit te bouwd, bestaande uit een grote dob- I e laman fwerte i brutu ku
Felix de Rooy zijn. Verbluffend professioneel, ver- belsteen. Een dobbelsteen, die zoals tabata rondonami
Decorbouw: Hubert Derx frissend eigen. Toneel anders dan an- later blijkt alle kanten uit kan rollen Ola tras ola nos por a kombersa
ders en toch niet “would be”. Lof met en ook weer uit elkaar kan vallen wat ku otro I e tabata kontestami ku
Muzikale leiding: Omayra Leeflang drie hoofdletters voor Felix de Rooy inderdaad gebeurt …” su boroto
Reggie Fancito voor deze theaterproduktie waarin “… En Mama Corsow klaagt stuip-
Affiche-ontwerp: Norman de Palm vakmanschap en originaliteit overal trekkend op de uit elkaar vallende Ai, mi ta korda mi prome
Lucille Wout terug te vinden was van tekst tot dobbelsteen: “Kinderen, ik ben het zo amante: e indjan
Fotografie: Ester Delfina regie tot decor. Een tekst, met naast moe vernederd te worden. Werk alsje- Sin violensia e a bini riba mi
Cedric Polonius een prima inhoud, een papiaments- blieft samen aan de onafhankelijkheid Foi otro banda di laman
Dramatis Personae: José Margaretha gebruik; zo ritmisch, zo melodieus, en bevrijdt me van deze druk”. Pero no por a dura hopi nos
Marelva Celestina zo mooi, dat het één lang gedicht had Helaas een vruchteloze smeekbede. amor puru I apasiona
Mama Korsou – Henna Bosma kunnen zijn. Dit is nu eens een stuk waarvan ik Ora e spanjó a jega i nos har-
Regie zoals je die maar zelden tegen- zou zeggen dat iedere Antilliaan zou monía a keda aplasta
Yu sin Trabou – komt: helemaal af! Er moet een per- moeten gaan zien, zónder vooroor- Asina a kuminsa mi bida maldi-
fekt samenspel zijn geweest tussen de deel! Jonge mensen in ieder geval, siona
Shon Pastor – regisseur en zijn spelers om zoveel ta- maar ook ouderen die dan wel zou- Di hun homber pa otro má
98 Prostituta – lent en topprestaties te kunnen halen den moeten proberen hun eventuele wordu lastra...”
uit deze jonge mensen. oogkleppen thuis te laten. Het zou
Kria – Articulatie, houding, gebaren, alle- namelijk zonde zijn ook maar het Felix de Rooy
maal zo harmonieus, goed afgewerkt, kleinste onderdeel van Mama Corsow 1977
Obrero – natuurlijk en spontaan… Er werd zelfs te moeten missen door verstarring en
goed gehuild, zo goed dat de hele gebondenheid aan allerlei holle con-
Politico – zaal er stil van was, een prestatie die venties.…”
je maar zelden tegenkomt op onze Mayra van der Dijs
Jufrow di Skol – toneelplanken. Goed werk van Esther Amigoe (1977)
Delphina. Felix de Rooy had kritiek
Direktora - op de samenleving maar doortrokken
van een milde relativerende humor en
ook daardoor nooit kwetsend, althans
naar mijn gevoel…”

“… Wat ook zalig was, nu eens een
keer géén vertaling (hoe uitstekend
de vertaalden en vertalers ook mogen
zijn) maar helemaal eigen werk. Een
stuk dat tot in het binnenste van je
binnen aanspreekt omdat het je eigen
leefwereld is, je eigen problematiek,
je eigen mentaliteit. En dan het de-
cor; uniek en functioneel.

48

E dos Krianan

1979 E DOS KRIANAN: ACTUACION MAESTRAL DEN
toneelspel van allure DOS KRIANAN
Productie: Cosmic Illusion Productions “… Het stuk beschrijft de haat-liefde “... Director Felix de Rooy a destaca
verhouding tussen een mevrouw en den su direccion di e obra, y por a
Auteur: Jean Genet haar twee meiden. De twee meiden nota claramente cu el a usa henter
spelen een rol, door, tijdens haar esenario pa su actornan, di manera
Vertaling: Nydia Ecury afwezigheid, om beurten voor me- cu actuacion a tuma lugar usando
vrouw te fungeren. Door die rol- cada metro cuadra disponibel y
Regie: Felix de Rooy verdeling kunnen zij uiting geven tambe e a utiliza e sala pa drentada
aan hun gevoelens tegenover hun di mevrouw...”
Decor: René Metsch mevrouw. Ze houden van haar en ze
haten haar.. In de liefdesgevoelens zit “... Grupo Ilushon Kosmico! A haci
Kostuums: Boutique Trinitaria het verlangen verborgen, net zo te zijn un hit na Aruba sigur cu e obra aki y
als zij. Maar ook haten zij, in haar, de un felicitaicon nan merece induda-
Affiche-ontwerp: Felix de Rooy maatschappij die hen vernedert. blemente cu esaki di parti di aman-
De meiden geven de mevrouw een tenan di teatro Arubano...”
Fotografie: Ed Vlieger illusie van macht, maar tijdens haar
afwezigheid vindt er een machts- Extra Aruba, (1980)
Dramatis Personae: overname plaats. Dan kunnen ze
haar, ongelimiteerd, beurtelings
Mevrouw – Diana Lebacs vleien, vernederen en vertrappen.
Wat als spel begonnen is, ontaardt
Claire – Norman de Palm in een dwangmatige handeling en
100 Solange – Gibi Basilio spitst zich toe in een dramatische
ontwikkeling, waarin de illusie ver-
nietigd wordt en slechts de harde
realiteit overblijft.
E dos Krianan is beslist geen gemak-
kelijk stuk om te gaan zien. Maar het
is wel een stuk, dat gezien mag wor-
den, niet in de laatste plaats, door
de manier waarop de regisseur en
de spelers zich van hun taak hebben
gekweten. Regisseur Felix de Rooy
heeft het tot een mooi geheel gekom-
poneerd en de spelers laten een uit-
stekend toneelspel zien.
De meiden worden gespeeld door
Gibi Bacilio en Norman de Palm.
Diana Lebacs geeft vorm aan de
mevrouw …”

Selly
Beurs- en Nieuwsberichten (1979)