๑๘๐ ตารางที่ ๔.๔๔ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการเตรียมความพรอม (n=๓๘๓) รายได � รายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ ๒๕,๐๐๐ ขึ้นไป ๓.๔๙ ๓.๖๗ ๓.๓๘ ๔.๐๐ ๑. ต่ํากวา ๕,๐๐๐ ๓.๔๙ - ๐.๐๕ ๐.๕๘ ๐.๐๑ ๒. ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ ๓.๖๗ - - ๐.๑๖ ๐.๑๐ ๓. ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ ๓.๓๘ - - - ๐.๐๒ ๔. ๒๕,๐๐๐ ขึ้นไป ๔.๐๐ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๔๔ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามรายได ดานการเตรียม ความพรอม แตกตางกันจํานวนสองคู คือ ประชาชนที่มีรายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ บาท การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีรายได ๒๕,๐๐๐ บาทขึ้นไป ประชาชนที่มีรายได ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ บาท การมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีรายได ๒๕,๐๐๐ บาทขึ้นไป
๑๘๑ ตารางที่ ๔.๔๕ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการพัฒนาบุคลากร (n=๓๘๓) รายได � รายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ ๒๕,๐๐๐ ขึ้นไป ๓.๗๐ ๓.๗๕ ๔.๔๕ ๔.๖๑ ๑. ต่ํากวา ๕,๐๐๐ ๓.๗๐ - ๐.๕๖ ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๒. ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ ๓.๗๕ - - ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๓. ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ ๔.๔๕ - - - ๐.๕๔ ๔. ๒๕,๐๐๐ ขึ้นไป ๔.๖๑ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๔๕ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามรายได ดานการพัฒนาบุคลากร แตกตางกันจํานวนสี่คู คือ ประชาชนที่มีรายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ บาท การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีรายได ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ บาท ประชาชนที่มีรายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ บาท การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีรายได ๒๕,๐๐๐ บาทขึ้นไป ประชาชนที่มีรายได ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ บาท การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีรายได ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ บาท
๑๘๒ ประชาชนที่มีรายได ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ บาท การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีรายได ๒๕,๐๐๐ บาทขึ้นไป ตารางที่ ๔.๔๖ ผลสรุปโดยรวมการเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยจําแนกตามปจจัยสวนบุคคลตามสมมติฐานที่ ๑ – ๕ (n=๓๘๑) สมมติ ฐาน ตัวแปร ตน ตัวแปรตาม คา t คา F Sig. ผลการศึกษา ยอมรับ ปฏิเสธ ๑. เพศ การมีสวนรวมในการ บ ริ ห า ร จั ด ก า ร ง า น บรรเทาสาธารณภัย -๒.๘๘ - ๐.๔๘๓ √ ๒. อายุ การมีสวนรวมในการ บ ริ ห า ร จั ด ก า ร ง า น บรรเทาสาธารณภัย ๓.๖๕ ๐.๐๑๓ √ ๓. ระดับ การ ศึกษา การมีสวนรวมในการ บ ริ ห า ร จั ด ก า ร ง า น บรรเทาสาธารณภัย ๓.๘๔ ๐.๐๑๐ √ ๔. อาชีพ การมีสวนรวมในการ บ ริ ห า ร จั ด ก า ร ง า น บรรเทาสาธารณภัย ๔.๕๘ ๐.๐๐๔ √ ๕. รายได การมีสวนรวมในการ บ ริ ห า ร จั ด ก า ร ง า น บรรเทาสาธารณภัย ๓.๑๓๐ ๐.๐๒๖ √ จากตารางที่ ๔.๔๖ ผลสรุปโดยรวมการเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดังนี้
๑๘๓ ประชาชนที่มีเพศตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม ไมแตกตางกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย ประชาชนที่มีอายุตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม แตกตางกัน จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย ประชาชนที่มีระดับการศึกษาตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมแตกตางกัน จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย ประชาชนที่มีอาชีพกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม แตกตางกัน จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย ประชาชนที่มีรายไดตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม แตกตางกัน จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย ผลการวิเคราะหแนวทางการสงเสริมการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานปองกันและบรรเทาสาธารณภัยตามหลักพุทธธรรมขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แบบสอบถามขอเสนอแนะเกี่ยวกับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน รายละเอียดดังแสดงในตารางที่ ๔.๔๗
๑๘๔ ตารางที่ ๔.๔๗ ขอเสนอแนะการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มีอะไรบาง ลําดับ ปญหาและอุปสรรค จํานวน ๑ ใหองคการบริหารสวนตําบลสะเนียนจัดเตรียมงบประมาณให เพียงพอเมื่อเกิดสาธารณภัย ๑๕ ๒ ชุมชนไมตระหนักถึงปญหาและการมีสวนรวมในการเตรียม ความพรอม ๑๕ ๓ ควรมีการฝกซอมเตรียมความพรอมอยางสม่ําเสมอ ๑๒ ๔ มีการจัดฝกอบรมใหกับ อปพร.ทุกป ๑๒ ๕ ไมปฏิบัติตามระเบียบและขั้นตอน ๑๑ ๖ การรณรงคและประชาสัมพันธ จะตองทําอยางสม่ําเสมอ และตอเนื่องซึ่งเปนอีกวิธีการหนึ่งที่ จะกระตุนใหประชาชนสนใจ รับทราบและปฏิบัติตาม ๑๐ ๗ ไมสามารถเขาถึงเทคโนโลยี ๙ ๘ คนในชุมชนไมคอยใหความรวมมือในการปฏิบัติ ๘ ๙ ใหมีการรอบรมเรื่องสาธารณภัยใหกับคนในชุมชน ๘ ๑๐ จัดหาอุปกรณใหเพียงพอตอการทํางานของเจาหนาที่ ๕ ๑๑ คนในชุมชนไมคอยใหความรวมมือในการใชเทคโนโลยี ๕ ๑๒ การรับรูขาวสารมีนอย บางชุมชนการประชาสัมพันธไมถั่วถึง ๕ ๑๓ จัดสงเจาหนาที่เขารับการฝกอบรมเพิ่มความรูและเทคโนโลยี สมัยใหม ๓ ๑๔ ทุกฝายไมคอยไดพูดจาตกลงกันเทาที่ควร ๓ ๑๕ ในชุมชนไมคอยไดรับการอบรมเรื่องการใชเทคโนโลยี ๑ ๑๖ มีสวนรวมในการเสนอปญหา แตไมไดรับการสนับสนุน ๑ ๑๗ ไมคอยใหความสําคัญในการตัดสินใจของผูนํา ๑ ๑๘ ประชาชนไมสนใจที่จะรับทราบและปฏิบัติตาม ๑ ๑๙ คนในชุมชนไมคอยเห็นความสําคัญของการผูอํานวยการทองถิ่น ๑ ๒๐ ใหทุกภาคสวนตระหนักถึงปญหา วาเปนปญหาระดับจังหวัด ๑ ๒๑ ควรมีการสงเสริมและพัฒนาเจาหนาที่ ๑
๑๘๕ ๔.๒ การนําเสนอขอมูลเชิงคุณภาพ รูปแบบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ซึ่งผูใหขอมูลสําคัญ (key informants) ไดใหสัมภาษณถึงประเด็นดังกลาวขางตนนี้ที่ผูวิจัยสรุปดังตอไปนี้ ๔.๒.๑ ผลการวิเคราะหแบบสัมภาษณของผูใหขอมูลหลักเกี่ยวกับการสงเสริมการมี สวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ๗ ๑) หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานหมั่นประชุมเปนนิตย จากการวิเคราะหขอมูลการสัมภาษณในประเด็น การมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานพรอมเพียงกันประชุมพรอมเพียงกันทํากิจกรรม พบวา องคการบริหารสวนตําบลสะเนียนมีการจัดประชุม0 1 ขาราชการ พนักงาน ลูกจางที่มีหนาที่เกี่ยวของ พนักงาน และเจาหนาที่งานปองกันและบรรเทาสาธารณภัยตองเขาประชุมเพื่อรับทราบ แนวทาง1 2 ขั้นตอนโดยพรอมเพียงกัน มีการประชุมอยางตอเนื่อง เพื่อรับนโยบายจากนายกองคการบริหารสวนตําบล. 2 3 และจัดทําแผนปองกันและบรรเทาสาธารณภัย โดยการประชุมตองมีตัวแทนจากชุมชนมารวม เพื่อแสดงความคิดเห็น เสนอปญหาและความตองการของตนเอง องคการบริหารสวนตําบลสะเนียนไดดําเนินการจัดประชุมสรางความรับรูความเขาใจ ใหกับประชาชนและผูนําชุมชนเปนประจําทุกปเพื่อใหเกิดกระบวนการคิดและนําไปปรับปรุง ใหสอดคลองกับสภาวการณปจจุบันโดยทํางานรวมกับภาคีเครือขายทั้งในชุมชนและนอกชุมชน3 4 ประชาชนตําบลสะเนียน มีความตระหนัก และเห็นความสําคัญของการมีสวนรวม และเขาประชุมจัดทําแผนปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ไดจัดใหมีการแลกเปลี่ยนเรียนรูรวมกัน ในการขับเคลื่อนงานในตําบลสะเนียน รวมถึงการประชาสัมพันธกิจกรรมงานตางๆ ใหทุกคน ไดรับทราบในที่ประชุม ๑) สมาชิกรวมตัดสินใจ รวมดําเนินการ รวมรับผลประโยชน 1 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑ วันที่ ๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 2 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๒ วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 3 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๓ วันที่ ๑๐ กุมภาพันธพ.ศ. ๒๕๖๕. 4 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๗ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๘๖ ร ว ม ใ น ก า ร ป ร ะ เ มิ น ผ ล ๒) ไ ม บั ญ ญั ติ ต า ม อํ า เ ภ อ ใ จ ส ม า ชิ ก ย อ ม รั บ ม ติ ที่ ป ร ะ ชุ ม ๓) สมาชิกใหการเคารพผูอาวุโส เชื่อฟงผูบังคับบัญชา ประชาชนมีสวนรวมประชุมจัดทําแผนปองกันและบรรเทาสาธารณภัยในชุมชนเพื่อเปน การเตรียมความพรอมในการรับมือกันสาธารณภัยเปนแข็งของชุมชน4 5 มีการประชุมปรับปรุงแผน ปองกันและบรรเทาสาธารณภัยของหมูบานเปนประจําทุกปเมื่อเสร็จแลวก็ซักซอมการดําเนินการ ตามแผนตอไป การประชุมทําใหเกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรูรวมกัน การวางแผนโครงการมีสวนรวม ทําใหคนในชุมชนทุกคนสามารถแสดงความคิดเห็นขอเสนอแนะ การประชุมจึงมีความสําคัญอยางยิ่ง5 6 สรุป องคการบริหารสวนตําบลสะเนียน มีการประชุมอยางตอเนื่องเพื่อใหเกิด กระบวนการคิดและนําไปปรับปรุงใหสอดคลองกับสภาวการณปจจุบัน ของประชาชนตําบลสะเนียน มีการวิเคราะหแลกเปลี่ยนเรียนรู รวมกัน ในการขับเคลื่อนงานปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ๒) หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานพรอมเพียงกันประชุมพรอมเพียงกันทํากิจกรรม จากการวิเคราะหขอมูลการสัมภาษณในประเด็น การมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานพรอมเพียงกันประชุมพรอมเพียงกันทํากิจกรรม พบวา คนในตําบลสะเนียนรูสิทธิรูหนาที่ตรงตอเวลามีความพรอมเพรียงในการทํากิจกรรมตางๆ 6 7 ที่ผานมาไดเปนอยางดียิ่ง ประชาชนในพื้นที่ตําบลสะเนียนมีความพรอมเพรียงกันมาก เพราะทุกคนตองชวยกัน แกปญหาและตระหนักถึงอันตรายจากสาธารณภัย7 8 ประชาชนมีความสามัคคีกันพรอมเพรียงกันเวลาจัดกิจกรรม เชน การทําแนวกันไฟปา ในชุมชนจะชวยงานกันอยางพรอมเพรียง8 9 ชุมชนเขมแข็งมีความโอบออมอารีชวยเหลือซึ่งกันและกัน มีการปกครองแบบเครือญาติ คนในชุมชนมีความสามัคคี มีสวนรวมในการดําเนินกิจกรรมตางๆเปนอยางดีและเชื่อฟงผูนํา 9 10 5 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๘ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 6 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑๐ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕. 7 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๓ วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 8 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๘ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 9 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๒ วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 10 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๗ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๘๗ ยอมรับฟงขอคิดเห็นและขอเสนอแนะ นําไปพัฒนาหมูบานทําใหคนในชุมชนเกิดความเข็มแข็ง ความพรอมเพียงกันประชุมพรอมเพียงกันทํากิจกรรม กับงานปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ในการเตรียมความพรอม ผูนําชุมชนหรือผูใหญบานทุกหมูบาน มีการขับเคลื่อนคนในชุมชนใหเห็นความสําคัญ ของสาธารณภัย รวมถึงจัดกิจกรรมตางๆอยางพรอมเพรียงกันมาก10 11 การทํางานไดรับความรวมมือจากคนในชุมชน สงผลใหกระบวนการปองกันและบรรเทา สาธารณภัย ดานการฟนฟูไดอยางเร็วขึ้น ทั้งผูนําและประชาชนเกิดขวัญกําลังใจ1 1 12 คือ ถาดําเนินกิจกรรมแลวไดรับความรวมมือจากคนในชุมชนจะประสบความสําเร็จเปนอยางดี ผูนํามีกําลังใจในการทํากิจกรรมตอ ๆ ไป สวนผูตาม ชาวบานก็จะมารวมกันทํากิจกรรมทําใหเกิด กระบวนการพัฒนาไดอยางรวดเร็วขึ้น สรุป คนในชุมชนมีความพรอมเพรียงกันในการทํากิจกรรมตางๆ มีสวนรวมในการดําเนิน กิจกรรมตางๆ เปนอยางดี ชุมชนเขมแข็งมีความโอบออมอารีชวยเหลือซึ่งกันและกัน มีกาบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัย แบบบูรณาการณระหวางองคกรรวมกับชุมชน ๓) หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน จากการวิเคราะหขอมูลการสัมภาษณในประเด็น การมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน พบวา กฎระเบียบทางราชการที่สั่งมาใหองคการบริหารสวนตําบลสะเนียนถือปฏิบัติ และดําเนินการ 1 2 13 ตองทําความเขาใจกับชุมชนและไมขัดตอกฎของชุมชน สวนใหญที่มีนั้น และตองเกิดขึ้นจากความตองการของคนสวนใหญในชุมชนที่ปรารถนา ชุมชนสามารถบริหารจัดการในดานตางๆ ดวยชุมชนเอง13 14 ชุมชนเองมีการประสานกับชุมชนอื่นๆและพื้นที่ขางเคียง14 15 11 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑ วันที่ ๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 12 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑๐ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕. 13 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๙ วันที่ ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕. 14 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๗ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 15 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑๐ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๘๘ การออกกฎระเบียบตองนําสูการปฏิบัติไดจริงและเกิดผลดีตอสวนรวม15 16 มีการปรับปรุง เปนระยะตามสภาพปญหาและสภาวะการที่เปลี่ยนแปลงไป กฎระเบียบ หรือกติกาทางสังคม จําเปนตองใชเมื่อประชาชนอยูกันหลาย ๆ คน จําเปนตองบังคับใชระเบียบและขอกฎหมาย กฎระเบียบที่ประชาชนลงความเห็นรวมกัน1 6 17 ถือวาเปนประชามติของชุมชนนั้นๆ คลายๆ กับกฎหมายเหมือนกัน แตเปนเรื่องที่ประชาชนในชุมชนชวยกันตราขึ้นมา เปนกฎระเบียบ ของชุมชนที่ถือวาดี ถาชุมชนไหนมีกฎระเบียบ ที่คิดขึ้นมาดูแลโดยคนในชุมชน หมายความวาชุมชน นั้น มีความเขมแข็ง การตั้งกฎระเบียบโดยยึดชุมชนเปนหลักกฎระเบียบที่เกิดขึ้นคนในชุมชนตองมีสวนรวม แสดงความคิดเห็นเปนมติเสียงสวนใหญแตตองเคารพเสียงสวนนอยกฎระเบียบที่ตั้งขึ้นจะทําใหเกิด การยอมรับและนําไปปฏิบัติ17 18 การตั้งกฎระเบียบของชุมชน บางอยางอาจจะขัดกับกฎหมายหรือขัดกับความเปนจริง ไปบางแตก็เปนการตั้งไวเปนสิทธิจริยา เชน ครอบครัวใดที่เผาพื้นที่การเกษตรในชวง ๗๕ วันหามเผา จะตองถูกดําเนินคดีตามกฎหมายจนถึงศาลสั่งวางมีโทษจําคุก18 19 จะไมไดรับความรวมมือในการจัด งานจากชุมชน หรือคนไหนตัดไมทําลายปา จะถูกแจงความไปยังเจาหนาที่ตํารวจ ขณะนี้ยังไมได ใชกับใคร เพราะชุมชนมีความเขมแข็ง จึงทําใหเกิดความเกรงกลัวในกฎระเบียบ หากถูกจําคุก เกี่ยวกับการทําลายปา ชุมชนจะงดการใหความรวมมือในกิจกรรมเกี่ยวกับครอบครัวนั้น ชุมชนไดกําหนดมาตรการทางสังคมเพื่อใหประชาชนอยูรวมกันอยางสงบสุขและปลอดภัย โดยเนนมาตรการรักษาความปลอดภัยและความสงบสุขมาตรการสังคม ที่ชุมชนมีการตั้งประชามติ รวมกัน เชน การเผาปา ไมมีการดื่มเหลาขณะขับขี่รถบนทองถนนและตองสวมหมวกกันนอกทุกครั้ง ขณะขับขี่รถจักรยานยนตนี้คือ ตัวอยางที่คนในชุมชนใหความรวมมือ หรือแมแตการขอความรวมมือ ใหงดขายสุราในหมูบานชวงวันสําคัญ ก็ไดรับความรวมมือเปนอยางดี1 9 20 กฎระเบียบ ก็เหมือน กฎหมาย ตองมีการตั้งเพื่อเปนแนวทางการปฏิบัติถาในหมูบานไหนไมมีกฎระเบียบ ก็ไมมีแนวทาง ปฏิบัติ ทําใหเกิดปญหาในชุมชน ดังนั้นในหมูบาน จึงจําเปนตองมีกฎระเบียบ โดยกฎนั้นคนในชุมชน 16 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๔ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 17 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๕ วันที่ ๒๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 18 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๒ วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 19 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๖ วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 20 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๙ วันที่ ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๘๙ ไดรวมกันออกความเห็นวาจะตองปฏิบัติอยางไร ถาไมปฏิบัติ ก็จะตองรับโทษอยางไร การตั้งกฎใน ชุมชน เปนการเติมเต็มในประเด็นที่กฎหมายเขาไมถึง สรุป กฎระเบียบในชุมชนไดกําหนดมาตรการทางสังคมเพื่อใหประชาชนอยูรวมกัน อยางสงบสุข ใชเปนกฎหมายที่ประชาชนลงความเห็นรวมกัน ถือวาเปนประชามติของชุมชน เปนเรื่อง ที่ประชาชนในชุมชนชวยกันตราขึ้นมาเพื่อดูแลคนในชุมชน โดยเนนมาตรการรักษาความปลอดภัย และความสงบสุขมาตรการสังคม ๓.๔) หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานมีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา จากการวิเคราะหขอมูลการสัมภาษณในประเด็น การมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานมีความเคารพนับถือ ตอผูบังคับบัญชา พบวา การนับถือ การเคารพ ผูอาวุโส เปนวัฒนธรรมที่มีมานานแลว คือผูนอยตองเคารพผูอาวุโส ผูอาวุโสตองเคารพผูนํา เปนสิ่งที่ตองยอมรับ (ประเพณี) เมื่อเปนชุมชนที่มีคุณธรรม20 21 เรื่องเหลานี้ก็ จะเกิดขึ้น วัฒนธรรมการเคารพนับถือผูอาวุโส ผูนําชุมชน ในชุมชนยังคงรักษาวัฒนธรรมอันดีงามนี้ บางครั้งอาจมีการโตเถียงบางแตอยูภายใตของหลักการและเหตุผลที่สามารถรับฟงได2 1 22 นําสูการเคารพนับถือกัน ทําใหการพัฒนาเปนไปอยางราบรื่น โดยผูใหญในชุมชนที่เคยดํารงตําแหนงสําคัญ เมื่อเกษียณไปแลว มาเปนผูทรงคุณวุฒิ22 23 ก็มีการใหความเคารพผูอาวุโสกันเชนเดิม การใหความเคารพนับถือตอผูนําเปนสิ่งสําคัญถาผูนํากับประชาชนเกิดความขัดแยงกัน การพัฒนาชุมชนคงไมเกิดขึ้น23 24 แสดงถึงชุมชนใหความเคารพนับถือผูนําและผูอาวุโสในชุมชน องคการบริหารสวนตําบลสะเนียนเปนนิติบุคคลบริหารงานตามอํานาจหนาที่ภายใต ระเบียบและกฎหมาย จะมีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา และใหเกียรติซึ่งกันและกัน24 25 โดยคนในชุมชนใหความศรัทธาและนับถือผูนําชุมชนซึ่งเปนผูมีความรูความสามารถชวยเหลือ 21 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑๐ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕. 22 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๗ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 23 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๓ วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 24 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑ วันที่ ๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 25 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๔ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๙๐ และสนับสนุนใหคนในชุมชนมีความสุข และความปลอดภัยเพิ่มขึ้นมีความโอบออมอารีและปกครอง โดยคนในชุมชน องคการบริหารสวนตําบลสะเนียน มีผูบริหารที่มีวิสัยทัศน สามารถประสานงาน โดยรวมระหวางหมูบานกับผูนําชุมชน และมีความเขมแข็ง ก็มีการเคารพ นับถือ2 5 26 การใหความ เคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา ผูนําชุมชน หรือผูอาวุโสในชุมชน เปนสิ่งที่ ทําใหคนในชุมชนอยูรวมกัน อยางมีความสุขไมมีความขัดแยงเปนชุมชน สรุป การมีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา ผูนําและผูอาวุโสในชุมชนเปนวัฒนธรรม ที่มีมานานแลว คนในชุมชนใหความศรัทธาและนับถือผูนําชุมชน ดวยชุมชนตําบลสะเนียนมีความเปน ระบบ จึงมีความเคารพนับถือซึ่งกันและกัน ทําใหการพัฒนาเปนไปอยางราบรื่น ๓.๕) หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานการใหเกียรติซึ่งกันและกัน จากการวิเคราะหขอมูลการสัมภาษณในประเด็น การมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการใหเกียรติซึ่งกันและกัน ผลการสัมภาษณพบวา การทํางานหรือการอยูรวมกันยอมควรใหเกียรติซึ่งกันและกันไมลบหลูดูหมิ่นกันซึ่งสงผล ใหชุมชนอยูอยางรมเย็นเปนสุขลูกหลานไมสรางปญหาใหกับสังคม26 27 ทุกคนจะใหความเคารพในบทบาทหนาที่ซึ่งกันและกัน27 28 แมบางครั้งจะอาวุโสนอยก็ตาม แตก็สามารถแยกแยะในบทบาทหนาที่28 29 ไมขัดแยงกัน โดยไมมีเหตุผลถือวาเปนปจจัยสําคัญในการนํามาซึ่งการพัฒนาชุมชนใหไปในทิศทางที่ตองการได ประชาชนตําบลสะเนียน ทุกคนใหเกียรติกัน ผูนําก็ใหความสําคัญของลูกบาน29 30 ถาไมให เกียรติกัน ยอมทําใหเกิดความแตกแยก ในชุมชน ถาทุกคนใหเกียรติกัน จะไมเกิดความขัดแยงกันภายในทําใหชุมชน30 31มีความเขมแข็งเกิด การพัฒนาในชุมชน 26 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๒ วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 27 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑๐ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕. 28 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๕ วันที่ ๒๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 29 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๔ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 30 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑ วันที่ ๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 31 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๙ วันที่ ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๙๑ ชุมชนที่ใหเกียรติซึ่งกันและกัน เครพนับถือกันยอมรับความคิดเห็นของทุกคนในชุมชน โดยมีการขับเคลื่อนการสงเสริมกิจกรรมภายในเพื่อใหคนในชุมชนอยูอยางมีความสุขสงผลใหการ บริหารจัดการสาธารณภัยในชุมชนเปนทิศทางเดียวกัน31 32และทําใหชุมชนเกิดความเขมแข็ง การใหเกียรติซึ่งกันและกัน เคารพกัน เปนวัฒนธรรมของชุมชนอยูแลว คือมีการใหเกียรติ ซึ่งกันและกันโดยไมแยกหญิงหรือชาย32 33 การทํางานหรือการอยูรวมกันยอมควรใหเกียรติซึ่งกัน และกันไมลบหลูดูหมิ่นกันซึ่งสงผลใหชุมชนอยูอยางรมเย็นเปนสุขลูกหลานไมสรางปญหาใหกับสังคม การใหเกียรติซึ่งกันและกันเปนสิ่งจําเปนเพราะชุมชนตําบลสะเนียนมีความหลากหลายในชาติพันธ การใหเกียรติผูอื่นเปนสิ่งที่ดี สรุป ประชาชนตําบลสะเนียนมีการใหเกียรติซึ่งกันและกัน เคารพในบทบาทหนาที่ การทํางานหรือการอยูรวมกันยอมควรใหเกียรติซึ่งกันและกันไมลบหลูดูหมิ่นกันซึ่งสงผลใหชุมชน อยูอยางรมเย็นเปนสุข ลูกหลานไมสรางปญหาใหกับสังคมชุมชน สงผลใหประชาชนมีความเขมแข็ง และชุมชนตําบลสะเนียนมีความหลากหลายในชาติพันธการใหเกียรติผูอื่นเปนสิ่งที่ดี ๓.๖) หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน จากการวิเคราะหขอมูลการสัมภาษณในประเด็น การมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน ผลการสัมภาษณพบวา ชุมชนมีการรักษาจารีตประเพณีอันดีงามของชุมชนในดานตางๆไดเปนอยางดี เปนรากเหงาของขุมชนเพื่อเปนพื้นฐานสูการปองกันและบรรเทาสาธารณภัยดานอื่นๆ33 34ตอไป จารีตประเพณีที่ถือปฏิบัติกันมาอยางชานาน หากไมรวมกันปฏิบัติตามและนํามาพัฒนา ตอยอดจะทําใหจารีตประเพณีนั้นหายไป34 35 ประชาชนสวนใหญมีความเชื่อดั้งเดิมอยูคือความเชื่อในเรื่องผี จึงทําใหหลายหมูบานยังมี พิธีกรรมตางๆ ที่ถือปฏิบัติสืบตอมาจนถึงปจจุบัน35 36 ไดแก เลี้ยงผี ปใหมมง ปใหมเมี่ยน การอยูกรรม ประเพณีกินขาวใหม แตละหมูบานจะมีประเพณีไมเหมือนกัน 32 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๒ วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 33 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๗ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 34 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๓ วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 35 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑๐ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕. 36 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑ วันที่ ๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๙๒ ชุมชนที่มีความหลากหลายในดานวัฒนธรรมและประเพณี แตมีความผูกพันกับศาสนา พุทธมีการเขาวัดทําบุญ ใหความรวมมือดีกับงานประเพณี วัฒนธรรมของชุมชนกันอยางสม่ําเสมอ36 37 เปนสิ่งที่ยึดโยงคนในชุมชนเอาไวไดมากที่สุด สามารถดูไดจากประเพณีการบวชปาเปนอยางดี การที่ชุมชนเขมแข็งสามารถอนุรักษศิลปะและวัฒนธรรมทองถิ่น ภูมิปญญาทองถิ่น37 38 โดยมีการจัดงานประเพณีของแตละชาติพันธทุกๆ ป จะไดรับความรวมมือจากคนในชุมชนเปนอยางดี นอกจากนี้ยังไดรับความรวมมือจากผูนําชุมชน เปนอยางดี การสืบทอดภูมิปญญาทองถิ่นและประเพณีวัฒนธรรมของชุมชน ตองมีการพัฒนาสืบทอด ประเพณีวัฒนธรรมของชุมชนเปนเวลาชานานดวยการผสานพลังประชาชนรวมกับผูนําชุมชน ผูนําศาสนา หนวยงานราชการทุกภาคสวนในพื้นที่38 39 สรุป ประชาชนตําบลสะเนียนมีการรักษาจารีตประเพณีอันดีงาม เปนชุมชนที่มีความ เหนียวแนน ดานวัฒนธรรมประเพณี มีความผูกพันเรื่องประเพณีประชาชนสวนใหญมีความเชื่อ ดั้งเดิมอยู คือ ความเชื่อในเรื่องผี จึงทําใหหลายหมูบานยังมีพิธีกรรมตางๆ ที่ถือปฏิบัติสืบตอมา จนถึงปจจุบัน เปนสิ่งที่ยึดโยงคนเอาไวไดมากที่สุด ทําใหชุมชนเขมแข็งมีการอนุรักษทรัพยากรทองถิ่น โดยจัดงานประเพณีบวชปาเปนประจําทุกๆปชุมชนที่มีความหลากหลายในดานวัฒนธรรมประเพณี แตมีความผูกพันกับวัด ๓.๗) หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานทํานุบํารุง พระพุทธศาสนา ของชุมชน จากการวิเคราะหขอมูลการสัมภาษณในประเด็น การมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานทํานุบํารุง พระพุทธศาสนา ของชุมชน ผลการสัมภาษณพบวา การทํานุบํารุง พระพุทธศาสนาเปนหัวใจหลักของชุมชน สรางความเขมแข็งในเรื่องของ การสืบทอดจารีตประเพณีทางศาสนามาอยางยาวนาน ประชาชนคอนขางรักษาศาสนา39 40 จัดใหมีการสงเสริมการศึกษาดานพระพุทธศาสนาอยางตอเนื่องและมั่นคง40 41 37 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๗ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 38 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๔ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 39 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๖ วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 40 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๙ วันที่ ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕. 41 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑๐ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๙๓ ในหลายพื้นที่ ทุกวันสําคัญทางศาสนาประชาชนจะพากันรวมเขาวัดทําบุญ ตั้งแตวัยเด็ก จนถึงผูสูงอายุชวยกันสืบสานวัฒนธรรมประเพณี41 42 เลยเปนภาพที่นาจดจําเปนแบบอยาง ประชาชนชูความโดดเดนในการสืบสานทํานุบํารุงพระพุทธศาสนา สงผลใหการพัฒนา ดานคุณธรรม จริยธรรม และจิตใจของคนในชุมชนอยูในเกณฑที่ดี42 43 ชุมชนใหความสนใจในเรื่องการทํานุบํารุงพุทธศาสนา เพราะพื้นฐานเปนชาวพุทธตั้งแต บรรพบุรุษ ประชาชนมีวัดที่ถือเปนศูนยกลางการยึดเหนียวและพัฒนาจิตใจ43 44 ชุมชนไดกําหนดกิจกรรมในการทํานุบํารุงพระพุทธศาสนาเปนประจําทุกปเพื่อสงเสริม ใหเด็กเยาวชนในชุมชนเกิดการจรรโลงพระพุทธศาสนาใหคงอยูสืบไป44 45 โดยกําหนดใหเด็กเยาวชน ประชาชนเขาวัดปฏิบัติธรรมทุกวันธรรมะสวนะหรือสวดมนตในวันสําคัญทางศาสนาและอนุรักษ ธรรมชาติสืบไป สรุป ประชาชนตําบลสะเนียนมีกระบวนการขับเคลื่อนชุมชนที่ประชาชนในชุมชนไดเขา มามีสวนรวมในการนอมนําหลักธรรมทางศาสนาเปนแนวทางการปฏิบัติและการสืบทอดประเพณี วิถีวัฒนธรรม กับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยของชุมชน การทํานุ บํารุง ศาสนา เปนหัวใจหลักของประชาชนตําบลสะเนียนมีความโดดเดน ในการประยุกตใช หลักธรรม โดยการสืบสานพระพุทธศาสนา ควบคูกับประเพณีและวัฒนธรรมพื้นบาน สงผลใหการ พัฒนาดานคุณธรรม ดานจิตใจของคนในชุมชนอยูในเกณฑที่ดี ๔.๒.๒ ผลการวิเคราะหแบบสัมภาษณของผูใหขอมูลหลักเกี่ยวกับการมีสวนรวมของ ประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย การสัมภาษณนี้ มีจุดมุงหมายเพื่อศึกษาขอมูลการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ถามตามแนวคิดของ กรมปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ซึ่งแบงออกเปน ๔ ดาน ไดแก ๑) ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล ๒) ดานการสรางระบบสนับสนุนการตัดสินใจสั่งการ ๓) ดานการเตรียมความพรอม ๔) ดานการพัฒนาบุคลากร ซึ่งสรุปบทสัมภาษณเชิงลึก (In-depth Interview) ผูใหขอมูลหลัก (Key Informants) จํานวน ๑๐ รูปหรือคน ดังตอไปนี้ 42 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๘ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 43 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๓ วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 44 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๗ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 45 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑ วันที่ ๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๙๔ ๑) การใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัลในการบริหารจัดการ จากการสัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญมีประเด็นที่นาสนใจเกี่ยวกับการใชเทคโนโลยี สารสนเทศ และนวัตกรรม ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน จะมีการนําโทรศัพทเคลื่อนที่มาใช ในการติดตอประสารงาน4 5 46 และในการรายงานเหตุการณตลอดจนการแจงเหตุดวน เหตุรายในพื้นที่ จะอาศัยโทรศัพทเคลื่อนที่รายงานผานแอพพลิเคชั่น Line 47 การรับสงขอมูล และการเชื่อมโยงขอมูล ระหวางหนวยงานในการประสารงาน47 48 นับวาเปนอุปกรณสําคัญอยางหนึ่งที่ปจจุบันมีการใชงาน ในชีวิตประจําวันทั้งที่บาน48 49 และในหนวยงานตางๆ4 9 50 รวมถึงการศึกษาคนควาหาความรู ในรูปแบบตางๆ เพื่อการใชในชีวิตประจําวันจึงเปนสิ่งจําเปน50 51 จะตองไดรับการดูแลเอาใจใส และปลูกฝงการใชเทคโนโลยีอยางถูกตองและเกิดประโยชน51 52 องคการบริหารสวนตําบลสะเนียน มีชองทางการการเผยแพรขาวสารหลายชองทาง เชน Website Facebook และ Line53 เปนการเอาเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัลมาใชในการบริหารจัดการสาธารณภัยในพื้นที่ โดยจะมีการ อบรมใหความรูกับผูนําชุมชนและเจาหนาที่ ในเรื่องการประชาสัมพันธใหขอมูลผานการตั้งกลุม Line แตยังตองการปรับปรุง และพัฒนาระบบใหมีความครอบคลุมในมิติเวลา 53 54 และความชัดเจน ของขอมูลขาวสารและระบบเตือนภัยเปนปญหาระดับชาติเปนปญหาที่ทุกฝายที่เกี่ยวของตองให ความสําคัญ และตองสละเวลาเขามามีสวนรวมการในการประสารงาน ผานโทรศัพทเคลื่อนที่ ในการแจงเหตุรายในพื้นที่ กอนมีการทําหนังสือหรือเอกสาร อีกสวนหนึ่งที่เปนการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัย คือ การจัดทําระบบภูมิศาสตรสารสนเทศศาสตร หมายถึงการปกหมุด โดยใชแผนที่ Google Map ในการจัดทําแปลงเกษตร สะดวกตอการชวยเหลือเมื่อเกิดสาธารณภัย54 55 แตควรมีการพัฒนาระบบการบริหารจัดการขอมูลสารสนเทศในภาวะวิกฤตอยางตอเนื่อง ทันตอเทคโนโลยีในปจจุบัน เพื่อการบริหารจัดการขอมูลสารสนเทศไดอยางมีระบบและประสิทธิ์ภาพ 46 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑ วันที่ ๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 47 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๗ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 48 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๔ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 49 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๘ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 50 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๕ วันที่ ๒๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 51 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๙ วันที่ ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕. 52 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๒ วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 53 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๓ วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 54 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑๐ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕. 55 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๖ วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๙๕ สรุป การใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัลในการบริหารจัดการสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน กํานัน ผูใหญบาน อสม. ประชาชนในชุมชนทุกภาคสวนตองเล็งเห็น ความสําคัญ ของโทรศัพทเคลื่อนที่ในในการประสารงาน การประชาสัมพันธการแจงเหตุดวน เหตุรายในพื้นที่ และการรับสงเชื่อมโยงขอมูลขาวสาร ระหวางหนวยงาน นับวาเปนอุปกรณสําคัญ อยางหนึ่งที่ปจจุบันมีการใชงานในชีวิตประจําวันทั้งที่บาน และในหนวยงานตางๆ รวมถึงการศึกษา คนควาหาความรูในรูปแบบตางๆ เพื่อการใชในชีวิตประจําวันจึงเปนสิ่งจําเปน ที่จะตองไดรับการดูแล เอาใจใสและปลูกฝงการใชเทคโนโลยีอยางถูกตองและเกิดประโยชน องคการบริหารสวนตําบล สะเนียนมีชองทางการการเผยแพรขาวสารหลายชองทาง เชน Website Facebook และ Line เปนการเอาเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัลมาใชในการบริหารจัดการสาธารณภัยในพื้นที่เปนทางเลือก หนึ่งที่สามารถชวยประชาสัมพันธใหชุมชนไดทราบถึงปญหาและอันตรายในชีวิตและทรัพยสิน เพื่อเสนอแนะแนวทางแกไขปญหารวมกัน บางชุมชนการประชาสัมพันธยังไมทั่วถึงในการรับรูขาวสาร มีนอยโอกาสในการเขามารับทราบขาวสารการประชาสัมพันธไมมีการประชาสัมพันธการบริหาร จัดการสาธารณภัย ใหเกิดประโยชนสูงสุดโดยเฉพาะอันตรายจากสาธารณภัยจึงเปนสิ่งจําเปน โดยทุกภาคตองใหความสําคัญชวยประชาสัมพันธใหทุกคนในชุมชนทราบถึงแนวทางในการแกปญหา เพื่อเปนความรูเกี่ยวกับสาธารณภัยและสามารถนํามาประยุกตใชในชุมชนใหเกิดประโยชนตอไป ๒) ดานการสรางระบบสนับสนุนการตัดสินใจสั่งการ จากการสัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญมีประเด็นที่นาสนใจเกี่ยวกับดานการสรางระบบ สนับสนุนการตัดสินใจสั่งการขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน ไดมีการมอบหมายภารกิจในการ สั่งการ เปนไปตามลําดับขั้นตอนตามระเบียบทางราชการ 55 56 แตในทางปฏิบัติเจาหนาที่สามารถ ตัดสินใจเบื้องตนในการบรรเทาเหตุดวนตางๆได56 57 และการมีสวนรวมของประชาชนในการแกไข ปญหาที่เกิดขึ้นในหมูบานของตนเอง 57 58 ดวยการรางแนวคิดในการดําเนินงานพัฒนาระบบขอมูล สนับสนุนการตัดสินใจ58 59 และรายงานผลการปฏิบัติภายหลัง อันเปนการปฏิบัติที่รวดเร็วทันเหตุการณ ประชาชนสามารถประสานงานเหตุสาธารณภัยผานผูนําหมูชุมชน มายังสํานักงานปศุสัตวอําเภอ59 60 ตามระเบียบในการแจงเหตุตองทําทันทีที่เกิดเหตุ ซึ่งประกอบดวย ๓ ขั้นตอน คือ กอนเกิดภัย 56 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๓ วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 57 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑ วันที่ ๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 58 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๗ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 59 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๔ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 60 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๕ วันที่ ๒๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๙๖ ขณะเกิดภัย และหลังเกิดภัย โดยหลังเกิดจะดําเนินการฟนฟูเยียวยาชวยเหลือผูประสบภัยตาม ขั้นตอนมีการประชุม แนะแนวทางการชวยเหลือตามระเบียบ60 61 และโดยนําขอมูลหลังการตรวจสอบ พื้นที่เสียหายจากสาธารณภัย ฯ พิจารณาอีกครั้งหนึ่ง คณะกรรมการตรวจสอบขอเท็จจริง หรือ ความ เสียหาย ของอบต. สรุปไดวา ระบบสนับสนุนการตัดสินใจสั่งการขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน เปนกระบวนการกําหนดลักษณะ พิจารณาระบบขอมูลสนับสนุนการตัดสินใจ พิจารณาใหมี เชน ระบบสนับสนุน การติดตาม เผชิญ วิเคราะห และคาดการณ การเตือนภัยขนาดหรือขอบเขตของ ความเสี่ยงโดยการวิเคราะหภัยที่เกิดขึ้น รวมทั้งประเมินสภาวะการเพื่อตอบรับตอความเสี่ยงที่จะ เกิดขึ้น เชน ความเปราะบาง ศักยภาพ ในการรับมือของชุมชนที่อาจจะไดรับผลกระทนอันตราย รวมถึงการคาดการณผลกระทบตอชีวิต ทรัพยสิน การดํารงชีวิต และสิ่งแวดลอม โดยการวิเคราะห ความนาจะเปนของการเกิดผลกระทบจากภัยในพื้นที่ กอใหเกิดประโยชนในการวางแผนเพื่อจัดการ ความเสี่ยงอยางเปนระบบ61 62 ตามลําดับขั้นตอนตามระเบียบทางราชการ ในการชวยเหลือประชาชน ตามอํานาจหนาที่ และมีการปรึกษาประสานงานผานผูนําการตัดสินใจยับยั้งเหตุ เชน สํานักงาน ปศุสัตวอําเภอ สั่งการ เมื่อสัตวที่ตายควรฝง หรือ เผา หรือ ชําแหละไดเปนตน ๓) ดานการเตรียมความพรอม จากการสัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญมีประเด็นที่นาสนใจเกี่ยวกับดานการเตรียมความพรอม ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน มีการคัดเลือกเจาหนาที่ที่มีความสามารถเฉพาะทางในการ ปฏิบัติหนาที่6 2 63 จึงมีความมั่นใจวาเจาหนาที่มีความสามารถในการใหบริการ 63 64 และมีการจัดหา เครื่องมือและอุปกรณในการใหความชวยเหลือประชาชน64 65 มีการอบรมใหความรูความเขาใจในการ ปฏิบัติและเตรียมความพรอมหรือที่ดําเนินการ 65 66 เพื่อเปนการปองกันกอนเกิดสาธารณภัย แตเนื่องจากทองถิ่นเปนนิติบุคคล6 6 67 การจัดหาเครื่องไม เครื่องมือ วัสดุ อุปกรณไวตามสมควร แกงบประมาณที่มีจํากัด แตก็สามารถปฏิบัติงานตามสถานการณ ไดอยางมีประสิทธิ์ภาพ และทันตอ 61 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๖ วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 62 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๙ วันที่ ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕. 63 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๗ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 64 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๘ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 65 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๕ วันที่ ๒๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 66 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑๐ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕. 67 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๓ วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๙๗ ความตองการในการบรรเทาความเดือดรอนของประชาชนและคํานึงถึงความปลอดภัยเปนหลัก67 68 และมีการจัดตั้งอาสาสมัครปองกันภัยฝายพลเรือนมาเปนผูชวยเจาพนักงานปองกันและบรรเทา สาธารณภัย68 69 ในการเขาระงับเหตุและใหความชวยเหลือประชาชนเบื้องตนภายในชุมชนของตนเอง เปนการสรางนิสัยที่ดีใหกับคนในชุมชน รูรักสามัคคีกันโดยมีจิตสาธารณในระดับหมูบาน ระดับตําบล มีเครือขายอาสาสมัครใหการรวมมือกันเปนอยางดีเปนผลดีตอชีวิตและทรัพยสินของประชาชน69 70 สรุป องคการบริหารสวนตําบลสะเนียนควรมีการเตรียมพรอมในการใหความชวยเหลือ ประชาชนในทุกๆ ดานตามความจําเปน เชนบุคลากร วัสดุ อุปกรณ ในการปฏิบัติงานไดอยาง ทันทวงที เพื่อใหเกิดประโยชนสูงสุดตอประชาชนและชุมชน โดยจัดหาทรัพยากรเครื่องมือที่จําเปน เพื่อการปองกันและบรรเทาสาธารณะภัย ใหเหมาะสม และควรมีการวางแผนแนวทางการปฏิบัติการ ใหพรอมเผชิญสาธารณภัย และควรมีการซักซอมแผนปฏิบัติการฉุกเฉินอยูเสมอ รวมถึงในอนาคตควร มีการจัดหาวัสดุ อุปกรณ และกําลังคนเพื่อเผชิญเหตุ และเขาระงับเหตุเบื้องตนตามหมูบานตางๆ เปนการแบงเบาภาระหนาที่ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน เปนการรวมรับผลประโยชน จากการดําเนินงานรวมกันของประชาชนในชุมชนและหนวยงานรัฐในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัย ทําใหคนในชุมชนเกิดความรักความสามัคคีกัน ในครัวเรือนมีความรูสามารถแกไขปญหา เฉพาะหนาได เพื่อลดความสูญเสียที่จะเกิดขึ้น โดยภาพรวมจากการดําเนินงานทําใหชุมชน มีสภาพแวดลอมที่ดีมีความเขาใจในหนาที่ทําใหประชาชนในชุมชนมีความเข็มแข็ง ๔) ดานการพัฒนาบุคลากร จากการสัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญมีประเด็นที่นาสนใจเกี่ยวกับดานดานการพัฒนา บุคลากรขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน มีการคัดเลือกเจาหนาที่เพื่อเขารับการฝกอบรม ใหมีความรูความสามารถในการใหบริการทั้งภาคทฤษฏี และภาคปฏิบัติ อยางสม่ําเสมอ70 71 ในการใช เทคโนโลยีสมัยใหมและยังเปนการพัฒนาศักยภาพของเจาหนาที่71 72 อยูเสมอเมื่อมีการอบรมใดๆ ที่เปนประโยชนและใหความรูแกเจาหนาที่องคการบริหารสวนตําบลสะเนียน72 73จะสนับสนุนอยาง เต็มที่หรือเวลาที่มีการจัดอบรมใหประชาชนหรือผูนําก็จะใหเจาหนาที่ ที่เกี่ยวของเขารวมโครงการ 68 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๒ วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 69 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑ วันที่ ๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 70 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๖ วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 71 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑ วันที่ ๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 72 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๔ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 73 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๓ วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๙๘ ฝกอบรมเพื่อพัฒนารวมกันและจัดฝกอบรมใหกับอาสาสมัครปองกันภัยฝายพลเรือน (อปพร.) 73 74 ก็ไดรับความรวมมือเปนอยางดีในการอบรมทักษะเพื่อใหการดูแลอยางทั่วถึงและประชาชน ไดรับความรูจนสามารถนําไปใชงานไดจริง 74 75แลวสามารถนําไปถายทอดความรูนั้นใหกับคนในชุมชน และคนในครอบครัวใหสามารถดําเนินการปฏิบัติในการแกปญหาไดดวยตนเองอยางถูกตองรวดเร็ว และปลอดภัย7 5 76 ควรสงเสริมไดรับการอบรมในการทําลายเชื้อโรคระบาดแกชุมชนเพื่อเปนการ ควบคุมโรคเบื้องตน76 77 สรุป การพัฒนาบุคลากรไมจําเปนตองเปนตองเนนแตเจาหนาที่แตควรตองอาศัยชุมชน เปนฐานหลักในการเตรียมความพรอมกอนเกิดภัย โดยใหประชาชนในชุมชนมีสวนรวมในการบริหาร จัดการสาธารณภัย จัดใหมีการฝกอบรมใหความรูดานตางๆ มีการพัฒนาศักยภาพบุคลากรในองคกร ใหมีความรูความสามารถทันตอสถานการณความเปลี่ยนแปลงที่ทันสมัยเพื่อที่จะไดนํามาพัฒนา องคกร และชุมชนรวมทั้งสงเสริมการฝกอบรมอาสาสมัครปองกันภัยฝายพลเรือนใหมีความรู ทักษะ ความชํานาญ เพื่อที่นําความรูความสามารถที่ไดไปถายทอดใหนําไปดูแลประชาชน และใหความ ชวยเหลือคนในชุมชน ใหคนในชุมชนสามารถชวยเหลือตนเองไดโดยที่ไมตองรอรับความชวยเหลือ จากภาครัฐ แตอยางเดียวเปนการแบงเบาภาระขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียนไดในระดับหนึ่ง 74 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๘ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 75 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๑๐ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๕. 76 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๒ วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕. 77 สัมภาษณผูใหขอมูลสําคัญ ลําดับที่ ๕ วันที่ ๒๑ กุมภาพันธ พ.ศ. ๒๕๖๕.
๑๙๙ ตารางที่ ๔.๔๘ สรุปผลการวิเคราะหแบบสัมภาษณเกี่ยวกับการมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ลําดับ ขอมูลการใหสัมภาษณ ความถี่ คนที่ หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานหมั่นประชุมเปนนิตย ๑ จัดทําแผนปองกันและบรรเทาสาธารณภัย โดยการประชุมตองมี ตัวแทนจากชุมชนมารวมเพื่อแสดงความคิดเห็น เสนอปญหา และความตองการของตนเอง ๒ ๕ , ๙ ๒ ขาราชการ พนักงาน ลูกจางที่มีหนาที่เกี่ยวของและเจาหนาที่ งานปองกันและบรรเทาสาธารณภัยเพื่อทราบแนวทางขั้นตอน ๒ ๒ , ๘ ๓ มีการประชุมอยางตอเนื่อง เพื่อรับนโยบายจากนายกอบต. ๑ ๓ ๔ องคการบริหารสวนตําบลสะเนียนมีการจัดประชุม ๑ ๑ ๕ องคการบริหารสวนตําบลสะเนียนไดดําเนินการจัดประชุมสราง ความรับรูความเขาใจใหกับประชาชนและผูนําชุมชน ๑ ๗ ๖ เพื่อใหเกิดกระบวนการคิดและนําไปปรับปรุงใหสอดคลองกับ สภาวการณ ๑ ๑๐ ๗ การทํางานรวมกับภาคีเครือขายทั้งในชุมชนและนอกชุมชน ๑ ๔ ๘ เห็นความสําคัญของการมีสวนรวมและเขาประชุมจัดทําแผน ปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ๑ ๖ หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานพรอมเพียงกันประชุมพรอมเพียงกัน ๑ ผูนําชุมชนทุกหมูบาน มีการขับเคลื่อนใหเห็นความสําคัญของ สาธารณภัย รวมถึงจัดกิจกรรมตางๆอยางพรอมเพรียงกันมาก ๒ ๗ , ๙ ๒ ประชาชนมีความพรอมเพรียงกันมาก เพราะทุกคนตองชวยกัน แกปญหาและตระหนักถึงอันตรายจากสาธารณภัย ๒ ๔ , ๘ ๓ ประชาชนมีความสามัคคีกันพรอมเพรียงกันเวลาจัดกิจกรรม ๒ ๑ , ๒ ๔ ชาวบานก็จะมารวมกันทํากิจกรรมทําใหเกิดกระบวนการพัฒนา ไดอยางรวดเร็ว ๒ ๕ , ๖
๒๐๐ ตารางที่ ๔.๔๘ สรุปผลการวิเคราะห์แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับการมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน (ตอ) ลําดับ ขอมูลการใหสัมภาษณ ความถี่ คนที่ ๕ การไดรับความรวมมือจากคนในชุมชน สงผลใหการฟนฟูไดอยาง เร็วขึ้น ๑ ๑๐ ๖ สิทธิรูหนาที่ตรงตอเวลามีความพรอมเพรียงในการทํากิจกรรม ตางๆ ๑ ๓ หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน ๑ คนในชุมชนใหความรวมมือหรือแมแตการขอความรวมมือใหงด ขายสุราในหมูบานก็ไดรับความรวมมือเปนอยางดี ๒ ๑ , ๓ ๒ ตองไมขัดตอกฎชุมชนใหชุมชนสามารถบริหารจัดการในดาน ตางๆ ดวยชุมชนเอง ๒ ๗ , ๘ ๓ ประสานกับชุมชนอื่นๆและพื้นที่ขางเคียง ๑ ๑๐ ๔ กฎระเบียบนําสูการปฏิบัติไดจริงและเกิดผลดีตอสวนรวม ๑ ๔ ๕ กฎระเบียบ หรือกติกาสังคม จําเปนตองใชบังคับใชกฎหมาย กับ ประชาชนรวมกัน ๑ ๕ ๖ มติเสียงสวนใหญแตตองเคารพเสียงสวนนอยกฎระเบียบที่ตั้งขึ้น จะทําใหเกิด การยอมรับและนําไปปฏิบัติ ๑ ๒ ๗ จะตองถูกดําเนินคดีตามกฎหมายจนถึงศาลสั่งวางมีโทษจําคุก ๑ ๖ ๘ กฎระเบียบทางราชการใหองคการบริหารสวนตําบลสะเนียนถือ ปฏิบัติและดําเนินการ ๑ ๙ หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานมีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา ๑ บางครั้งอาจมีการโตเถียงบางแตอยูภายใตของหลักการและ เหตุผลตอแตก็ยังใหเกียรติผูนํา ๒ ๑ , ๘ ๒ ผูนอยตองเคารพผูอาวุโส ผูอาวุโสตองเคารพผูนํา เปนสิ่งที่ตอง ยอมรับ ๑ ๗
๒๐๑ ตารางที่ ๔.๔๘ สรุปผลการวิเคราะห์แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับการมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน (ตอ) ลําดับ ขอมูลการใหสัมภาษณ ความถี่ คนที่ ๓ การใหความเคารพนับถือ ตอผูบังคับบัญชา ผูอาวุโส เปน วัฒนธรรมที่มีมาแตชานาน ๑ ๑๐ ๔ ผูใหญในชุมชนที่เคยดํารงตําแหนงสําคัญ เมื่อเกษียณไปแลวมา เปนที่ปรึกษา ๑ ๓ ๕ การใหความเคารพนับถือตอผูนําเปนสิ่งสําคัญถาเกิดความ ขัดแยงกัน การพัฒนาชุมชนคงไมเกิดขึ้น ๑ ๒ ๖ องคการบริหารสวนตําบลสะเนียนเปนนิติบุคคลบริหารงานตาม อํานาจหนาที่ภายใตระเบียบและกฎหมายมีนายกเปนผูบริหาร ๑ ๕ ๗ กฎระเบียบ หรือกติกาสังคม จําเปนตองใชบังคับใชกฎหมาย กับ ประชาชนรวมกัน ๑ ๖ ๘ ผูบริหารที่มีวิสัยทัศน และมีความเขมแข็ง การประสานงาน ระหวางหมูบานกับผูนําชุมชนก็จะไดรับความรวมมือ ๑ ๔ ๙ การใหความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา ผูนําชุมชน หรือผู อาวุโสในชุมชน เปนสิ่งที่ทําใหคนในชุมชนอยูรวมกันอยางมี ความสุข ๑ ๙ หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานการใหเกียรติซึ่งกันและกัน ๑ คนในชุมชนการใหเกียรติซึ่งกันและกันเคารพในบทบาทหนาที่ซึ่ง กัน ๒ ๕ , ๑๐ ๒ ผูการทํางานหรือการอยูรวมกันควรใหเกียรติซึ่งกันและกันไมลบ หลูดูหมิ่นกัน ๒ ๔ , ๖ ๓ ชุมชนที่ใหเกียรติซึ่งกันและกัน นับถือกันยอมรับความคิดเห็น ของทุกคน ๒ ๑ , ๙ ๔ ทุกคนใหเกียรติกัน ผูนําเห็นความสําคัญของลูกบาน ๑ ๒ ๕ การใหเกียรติซึ่งกันและกันโดยไมแยกหญิงหรือชาย ๑ ๗
๒๐๒ ตารางที่ ๔.๔๘ สรุปผลการวิเคราะห์แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับการมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน (ตอ) ลําดับ ขอมูลการใหสัมภาษณ ความถี่ คนที่ ๖ ผูอาวุโสนอยแตมีตําแหนงหนาที่ ก็สามารถแยกแยะในบทบาท หนาที่ ไมขัดแยงกันถือวาเปนปจจัยสําคัญ ๑ ๓ ๗ การใหเกียรติซึ่งกันและกันเปนสิ่งจําเปนเพราะชุมชนมีความ หลากหลายในชาติพันธ การใหเกียรติผูอื่นเปนสิ่งที่ดี ๑ ๘ หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน ๑ ชุมชนมีการรักษาจารีตประเพณีอันดีงามของชุมชนในดานตางๆ ไดเปนอยางดี เปนรากเหงาของขุมชน ๓ ๓ , ๔ , ๑๐ ๒ การสืบทอดภูมิปญญาทองถิ่นและประเพณีวัฒนธรรมชุมชน พัฒนามีการสืบทอดประเพณีวัฒนธรรมของชุมชนเปนเวลาชา นาน ๒ ๕ , ๙ ๓ สวนใหญมีความเชื่อดั้งเดิมอยูคือความเชื่อในเรื่องผี จึงทําให หลายหมูบานยังมีพิธีกรรมตางๆ ปฏิบัติสืบมาจนถึงปจจุบัน ๑ ๑ ๔ ชุมชนมีความหลากหลายในดานวัฒนธรรมประเพณี แตมีความ ผูกพันกับวัด ประเพณี วัฒนธรรม จะทํารวมกันอยางสม่ําเสมอ ๑ ๗ ๕ ชุมชนเขมแข็งอนุรักษศิลปวัฒนธรรมทองถิ่น ภูมิปญญาทองถิ่น โดยจัดงานประเพณีทุกๆป ไดรับความรวมมือจากคนในชุมชน เปนอยางดี ๑ ๘ ๖ จารีตประเพณีที่ถือปฏิบัติรวมกันและนํามาพัฒนาตอยอดจะทํา ใหจารีตประเพณีนั้นไมหายไป ๑ ๒ ๗ ชุมชนกับผูนําชุมชน ผูนําศาสนา หนวยงานราชการทุกภาคสวน ในพื้นที่ รวมพลังจัดงานประเพณี วัฒนธรรมอยางตอเนื่อง ๑ ๖ หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ ดานปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน ๑ โดยพื้นฐานประชาชนเปนชาวพุทธตั้งแตบรรพบุรุษ มีวัดเปน ศูนยกลางของการพัฒนา และทํานุบํารุงพุทธศาสนา ๒ ๒ , ๖
๒๐๓ ตารางที่ ๔.๔๘ สรุปผลการวิเคราะห์แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับการมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน (ตอ) ลําดับ ขอมูลการใหสัมภาษณ ความถี่ คนที่ ๒ มีกระบวนการขับเคลื่อนประชาชนในชุมชนไดเขามามีสวนรวม ในการนอมนําหลักธรรมทางศาสนาเปนแนวทางการปฏิบัติและ การสืบทอดประเพณี และวิถีวัฒนธรรม ๒ ๔ , ๕ ๓ ทางการสืบทอดจารีตประเพณีทางศาสนาเปนความเข็มแข็งมา อยางยาวนาน ๑ ๘ ๔ ประชาชนคอนขางรักษาศาสนา สงเสริมการศึกษาดานศาสนาให เปนไปอยางตอเนื่องมั่นคง ๑ ๓ ๕ การสืบสานทํานุบํารุงพระพุทธศาสนา สงผลใหตอการพัฒนา ดานคุณธรรม ดานจิตใจของคนในชุมชน ๑ ๗ ๖ วันสําคัญประชาชนมาทําบุญที่วัด ชวยกันสืบสานพุทธศาสนา ๑ ๙ ๗ ชุมชนไดจัดกิจกรรมเพื่อสงเสริม ใหเด็กเยาวชนในชุมชน เขา วัดปฏิบัติธรรมหรือสวดมนตในวันสําคัญทางศาสนาและอนุรักษ ธรรมชาติสืบไป ๑ ๑ ๘ การทํานุ บํารุง ศาสนา เปนหัวใจหลักของชุมชน ๑ ๑๐
๒๐๔ ๔.3 องคความรู ๔.3.๑ องคความรูที่ไดรับจากการวิจัย ผลการวิจัยเรื่อง การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ตามแนวคิด การมีสวนรวมของโคเฮนและอัพฮอฟ ซึ่งแบงออกเปน ๔ ประเภท ไดแก ๑. การมีสวนรวม การตัดสินใจวาควรทําอะไรและทําอยางไร ๒. การมีสวนรวมเสียสละในการพัฒนา รวมทั้งลงมือ ปฏิบัติตามที่ไดตัดสินใจ ๓. การมีสวนรวมในการแบงปนผลประโยชนที่เกิดขึ้นจากการดําเนินงาน ๔. การมีสวนรวมในการประเมินผล นอกจากนั้นยังไดรับการสงเสริม สนับสนุนจากหนวยงานภาครัฐ และเอกชน โดยมีการนําหลักอปริหานิยธรรม ๗ คือ ๑. การประชุมเปนนิตย๒. การพรอมเพรียงกัน ประชุม ๓. การไมบัญญัติ หรือไมลมเลิกขอบัญญัติตามอําเภอใจ ๔. การเชื่อฟงผูบังคับบัญชา ๕. การใหเกียรติ และคุมครองสิทธิสตรี๖. การสงเสริม และรักษาวัฒนธรรมประเพณีอันดีงาม ๗ การอารักขา คุมครอง ปกปอง อันชอบธรรม ผูวิจัยสามารถสังเคราะหเปนองคความรูจากแนวคิด ทฤษฏีของ กรมปองกันและบรรเทาสาธารณภัย พ.ศ.๒๕๖๔ - ๒๕๖๖ ตามหลักการขับเคลื่อนงาน DDPM ทั้ง ๔ ดาน ดังนี้๑. ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล ๒. ดานการสรางระบบ สนับสนุนการตัดสินใจสั่งการ ๓. ดานการเตรียมความพรอม ๔. ดานการพัฒนาบุคลากร ซึ่งสามารถ สรุปองคความรูที่ไดรับจากการวิจัย ดังแผนภาพที่ ๔.๑
๒๐๕ แผนภาพที่ ๔.๑ สรุปองคความรูจากการวิจัยที่ ๔.๑ องคความรูจากการวิจัย การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน การมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณ ภัยองคการบริหารสวนตําบล สะ เนียน ดานการมีสวนรวมในการตัดสินใจ - มีสวนรวมในการตัดสินใจเพื่อแกไข ปญหาสาธารณภัยของชุมชน - มีสวนรวมในการตัดสินใจใน สถานการณสาธารณภัยของชุมชน ดานการมีสวนรวมในการ ดําเนินงาน - มีสวนรวมประชุมเพื่อเตรียมความ พรอมรับมือภัยพิบัติในชุมชน - มีสวนรวมแจงขาวสารการเฝาระวัง สาธารณภัย ดานการมีสวนรวมในการรับ ผลประโยชน - มีสวนรวมกับผูนําชุมชนในการเขา รวมกิจกรรมโครงการเกี่ยวกับงาน บรรเทาสาธารณภัย - มีสวนรวมเฝาระวังและประเมิน สถานการณ สาธารณภัยของชุมชน ดานการมีสวนรวมในการ ประเมินผล - มีสวนรวมประเมินสถานการณสา ธารณภัยของชุมชน - มีสวนรวมประชุมติดตามการ ดําเนินกิจกรรมและโครงการงาน บรรเทาสาธารณภัย การมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ตามหลักอปริหานิยธรรม หมั่นประชุมเปนนิตย - มีสวนรวมในการประชุมจัดทําแผนงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบล - มีสวนรวมในการประชุมแกไชปญหางาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวน ตําบล พรอมเพรียงกันประชุม พรอมเพรียงกันทํา กิจกรรม - เขารวมประชุมกอนเวลาและตรงเวลาเสมอ - ไมละทิ้งการประชุมโดยไมมีเหตุอันสมควร ไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน - องคการบริหารสวนตําบล ไมตั้งกฎระเบียบ กฎเกณฑตางๆ ที่เกี่ยวของกับงานบรรเทาสา ธารณภัย ขัดตอชุมชน - ปฏิบัติตามกฎระเบียบที่เกี่ยวของกับงาน บรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวน ตําบล มีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา - มีความเคารพนับถือผูนําองคการบริหารสวน ตําบล - ปฏิบัติตามระเบียบที่เกี่ยวกับงานบรรเทาสา ธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลเพื่อให บรรลุตามพันธกิจ การใหเกียรติ และคุมครองสิทธิ สตรี - เปดโอกาสใหสตรีมีสวนรวมแสดงความคิดเห็น การพัฒนางานบรรเทาสาธารณภัย - เปดโอกาสใหสตรีมีสวนรวมโครงการ/กิจกรรม งานบรรเทาสาธารณภัย ปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน - องคการบริหารสวนตําบล ไดรักษาวัฒนธรรม ประเพณีอันดีงามของชุมชน - องคการบริหารสวนตําบล ไดเปดโอกาสให ชุมชนมีสวนรวมในกิจกรรมหรือโครงการเกี่ยวกับ วัฒนธรรมประเพณีของชุมชน การอารักขา คุมครอง ปกปองอันชอบธรรม - มีสวนรวมคุมครอง การปองกันภัยและระงับ เหตุสาธารณภัยตางๆ - มีสวนรวมในการรณรงคปองกันสาธารณภัย การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณ ภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรม ดิจิทัล - มีการใชเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการ บริหารจัดการงานบรรเทาสารธารณภัย - มีนวัตกรรมเพื่อการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัย ดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ - ทานมีสวนรวมประชุมเพื่อเตรียมความ พรอมรับมือภัยพิบัติในชุมชน - ทานมีสวนรวมจัดทําแผนเพื่อรับ สถานการณสาธารณภัยของชุมชน ดานการเตรียมความพรอม - มีระบบสารสนเทศแจงเตือนสาธารภัย ระดับพื้นที่ - มีวัสดุ อุปกรณ เครื่องมือ เครื่องใชดาน การปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ดานการพัฒนาบุคลากร - มีโครงการกิจกรรมพัฒนาบุคลากรงาน บรรเทาสาธารณภัยใหเปนมืออาชีพ - มีระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารและ พัฒนาบุคลากรงานบรรเทาสาธารณภัย
๒๐๖ จากแผนภาพที่ ๔.๑ องคความรูจากการวิจัย “การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” ซึ่งแตละดานมีขอคนพบที่สําคัญ คือ ๑. การมีสวนรวมของโคเฮนและอัพฮอฟ ซึ่งแบงออกเปน ๔ ประเภท ๑.๑ ดานการมีสวนรวมในการตัดสินใจ มีสวนรวมในการตัดสินใจเพื่อแกไขปญหาสาธารณภัยของชุมชน มีสวนรวมในการตัดสินใจในสถานการณสาธารณภัยของชุมชน ๑.๒ ดานการมีสวนรวมในการดําเนินงาน มีสวนรวมประชุมเพื่อเตรียมความพรอมรับมือภัยพิบัติในชุมชน มีสวนรวมแจงขาวสารการเฝาระวังสาธารณภัย ๑.๓ ดานการมีสวนรวมในการรับผลประโยชน มีสวนรวมกับผูนําชุมชนในการเขารวมกิจกรรมโครงการเกี่ยวกับงานบรรเทาสาธารณภัย มีสวนรวมเฝาระวังและประเมินสถานการณ สาธารณภัยของชุมชน ๑.๔ ดานการมีสวนรวมในการประเมินผล มีสวนรวมประเมินสถานการณสาธารณภัยของชุมชน มีสวนรวมประชุมติดตามการดําเนินกิจกรรมและโครงการงานบรรเทาสาธารณภัย ๒. การนําหลักอปริหานิยธรรม ๒.๑ หมั่นประชุมเปนนิตย มีสวนรวมในการประชุมจัดทําแผนงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบล มีสวนรวมในการประชุมแกไชปญหางานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบล ๒.๒ พรอมเพรียงกันประชุม พรอมเพรียงกันทํากิจกรรม เขารวมประชุมกอนเวลาและตรงเวลาเสมอ ไมละทิ้งการประชุมโดยไมมีเหตุอันสมควร ๒.๓ ไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน องคการบริหารสวนตําบล ไมตั้งกฎระเบียบกฎเกณฑตางๆ ที่เกี่ยวของกับงาน บรรเทาสาธารณภัย ที่ขัดตอชุมชน ปฏิบัติตามกฎระเบียบที่เกี่ยวของกับงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบล ๒.๔ มีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา มีความเคารพนับถือผูนําองคการบริหารสวนตําบล ปฏิบัติตามระเบียบที่เกี่ยวกับงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบล เพื่อใหบรรลุตามพันธกิจ
๒๐๗ ๒.๕ การใหเกียรติ และคุมครองสิทธิ สตรี เปดโอกาสใหสตรีมีสวนรวมแสดงความคิดเห็นการพัฒนางานบรรเทาสาธารณภัย เปดโอกาสใหสตรีมีสวนรวมโครงการ/กิจกรรม งานบรรเทาสาธารณภัย ๒.๖ ปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน องคการบริหารสวนตําบล ไดรักษาวัฒนธรรมประเพณีอันดีงามของชุมชน องคการบริหารสวนตําบล ไดเปดโอกาสใหชุมชนมีสวนรวมในกิจกรรมหรือโครงการ เกี่ยวกับวัฒนธรรมประเพณีของชุมชน ๒.๗ การอารักขา คุมครอง ปกปองอันชอบธรรม มีสวนรวมคุมครอง การปองกันภัยและระงับเหตุสาธารณภัยตางๆ มีสวนรวมในการรณรงคปองกันสาธารณภัย ๓. การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักการขับเคลื่อนงาน DDPM ๓.๑ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล มีการใชเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารจัดการงานบรรเทาสารธารณภัย มีนวัตกรรมเพื่อการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ๓.๒ ดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ ทานมีสวนรวมประชุมเพื่อเตรียมความพรอมรับมือภัยพิบัติในชุมชน ทานมีสวนรวมจัดทําแผนเพื่อรับสถานการณสาธารณภัยของชุมชน ๓.๓ ดานการเตรียมความพรอม มีระบบสารสนเทศแจงเตือนสาธารภัยระดับพื้นที่ มีวัสดุ อุปกรณ เครื่องมือ เครื่องใชดานการปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ๓.๔ ดานการพัฒนาบุคลากร มีโครงการกิจกรรมพัฒนาบุคลากรงานบรรเทาสาธารณภัยใหเปนมืออาชีพ มีระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารและพัฒนาบุคลากรงานบรรเทาสาธารณภัย ๔.๓.๒ องคความรูที่ไดสังเคราะหจากการวิจัย รูปแบบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยของ องคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มุงเนนการมีสวนรวมและการบริหาร จัดการสาธารณภัย โดยชุมชนเปนหลักและองคการบริหารสวนตําบลสะเนียนคอยสงเสริมในการสราง ความรูและความเขาใจ โดยใชกลไกการบริหารจัดการสาธารณภัยในชุมชน เพื่อสรางแรงกระตุน ใหทุกภาคสวนที่เกี่ยวของทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน เขามามีสวนรวมในการบริหาร จัดการสาธารณภัย ไดอยางถูกตองและปลอดภัยตามหลักวิชาการ ตั้งแต กอนเกิดภัย ขณะเกิดภัย และหลังสิ้นสุดภัย ตลอดจนสงเสริมและสนับสนุนใหประชาชนไดตระหนักถึงอันตรายในชีวิต
๒๐๘ และทรัพยสินมีจิตสํานึกในการมีสวนรวมปองกัน จะสงผลถึงขั้นตอนการบริหารจัดการสาธารณภัย โดยพิจารณาเลือกใชวิธีที่เหมาะสมของพื้นที่โดยนําหลักทั้งในดานภูมิปญญาทองถิ่นและวัฒนธรรม ชุมชน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม นอกจากนั้นยังไดรับการสงเสริม สนับสนุนจากหนวยงาน ภาครัฐ และเอกชน โดยมีการนําหลักอปริหานิยธรรม ๗ คือ หลักการทํางานเปนทีมอยางมี ประสิทธิภาพ ประกอบดวย การจัดประชุมอยางสม่ําเสมอ มีสวนรวมในการจัดประชุมทํากิจกรรม อยางพรอมเพรียง มีกฎระเบียบที่ไมขัดตอชุมชน มีความเคารพนับถือตอผูนํา ใหเกียรติ ซึ่งกันและกัน ปฏิบัติตามจารีตประเพณีของชุมชน ทํานุบํารุงพระพุทธศาสนา นอมนําหลักธรรมคําสอนมาปฏิบัติใช ในการดําเนินชีวิตประจําวัน มาบูรณาการกับการบริหารจัดการสาธารณภัย ซึ่งผูวิจัยสามารถ สังเคราะหเปนองคความรูจากการวิจัยได PCMS : MODEL ดังแผนภาพที่ ๔.๒ r แผนภาพที่ ๔.๒ องคความรูที่ไดสังเคราะหจากการวิจัย ที่มา : สังเคราะหโดยจาสิบโทเกรียงศักดิ์ คะใจ Meet การประชุม Together ความพรอม เพียงกัน Definition กฎ ระเบียบ Comply ความเครพ เชื่อฟง Accredit การใหเกียรติ Culturet วัฒนธรรม ประเพณี Protect การปกปอง คุมครอง Safety ความปลอดภัย Participation การมีสวนรวม Coordination การประสานงาน Management Administration การบริหารจัดการ
๒๐๙ จากแผนภาพที่ ๔.๒ องคความรูที่ไดสังเคราะหงานการวิจัยเรื่อง “การมีสวนรวมของ ประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” ทําใหผูวิจัยไดรับองคความรูจากการสังเคราะหงานวิจัย ดังปรากฏ เปน PCMS โมเดล สรุปไดดังนี้ P = Participation การมีสวนรวม ไดแก แนวคิดการมีสวนรวมของ โคเฮนและอัพฮอฟ ซึ่งแบงออกเปน ๔ ดาน ไดแก ๑) การมีสวนรวมการตัดสินใจ ๒) การมีสวนรวมดําเนินการ ๓) การมีสวนรวมในการรักษาผลประโยชน ๔) การมีสวนรวมในการประเมินผล การมีสวนรวม เปนการสรางโอกาสใหประชาชนตระหนักถึงปญหาที่แทจริงของตน โดยการรณรงคประชาสัมพันธ ใหเห็นความสําคัญของสาธารณภัยวามีอันตรายตอชีวิตและทรัพยสิน จึงตองมีการรวมกันวิเคราะห ความเสี่ยงในชุมชนแลวกระบวนการมีสวนรวมจะเริ่มจากการคนหาปญหารวมการตัดสินใจ รวมลงมือปฏิบัติและรวมรับผิดชอบในเรื่องตางๆ ทั้งการวางแผนดําเนินกิจกรรมแกไขปญหาไดรวมกัน จัดทําแผนปองกันและบรรเทาสาธารณภัยระดับชุมชนเพื่อเปนเครื่องมือในการเตรียมความพรอม และพัฒนาความสามารถในการควบคุม การจัดการ การใชและกระจายทรัพยากร เพื่อใหเกิด ประโยชนตอการดํารงชีพของประชาชน เมื่อเกิดสาธารณภัยจะไดปฏิบัติไดอยางถูกตองเปนระบบ เพื่อลดความสูญเสียในชีวิตและทรัพยสิน และพัฒนาความสามารถในการควบคุม การจัดการ การใช และกระจายทรัพยากร เพื่อใหเกิดประโยชนตอการดํารงชีพของประชาชน เพื่อใหสมาชิกทุกคนใน องคการหรือหนวยงานเดียวกัน ไดกระทํากิจกรรมรวมกันเพื่อใหงานนั้นๆบรรลุเปาหมายที่คาดหวัง และประสบผลสําเร็จ บุคลากรทุกระดับในหนวยงานไดรวมมือกันรับผิดชอบ มีความรูสึกผูกพันกัน ในฐานะเปนสวนหนึ่งขององคกร ตองการปฏิบัติงานอยางมีประสิทธิภาพตามเปาหมาย และทิศทาง การรวมรับผลประโยชนจากกิจกรรมนั้นๆ รวมทั้งไดมีสวนรับประโยชนจากผลของการพัฒนา อยางเทาเทียม เปนการเปดโอกาสใหทุกคนมีสวนรวมในการใชความคิดริเริ่ม การพิจารณาตัดสินใจ บรรลุจุดมุงหมายของกลุมนั้น ทําใหเกิดความรับผิดชอบตอกลุม การที่ประชาชนจะเขามามีบทบาท ในการรวมคิด รวมทํา รวมแกไข และรวมรับผลประโยชนดังที่กลาวมานั้น ขึ้นอยูกับลักษณะของ กลยุทธการพัฒนาที่เห็นความสําคัญของประชาชนในระดับรากหญาโดยคํานึงถึงหลักเกณฑประกอบ ทั้งดานการกระจายอํานาจ การวางแผนจากสวนกลางสูทองถิ่น และการกําหนดแนวทางการพัฒนา จากลางขึ้นบน
๒๑๐ C = Coordination การประสานงาน หมายถึง ภาระหนาที่ตองเชื่อมโยงงานของทุกคน ใหเขากันได และกํากับใหไปสูจุดมุงหมายเดียวกัน การประสานงานในปจจุบันมีการนําเอาเทคโนโลยี และนวัตกรรมสมัยใหมเขามาใช เพื่อความสะดวกรวดเร็วในการติดตอสื่อสารกัน เชน Website Facebook และ Line เปนการเอาเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัลมาใชในการบริหารจัดการสาธารณ ภัยในพื้นที่ โดยจะมีการอบรมใหความรูกับผูนําชุมชนและเจาหนาที่ ในเรื่องการประชาสัมพันธให ขอมูลผานการตั้งกลุม Line เพื่อใหการทํางานและเจาหนาที่ฝายตางๆ ทําใหงานดําเนินไปไดอยาง ราบรื่น สอดคลองกับวัตถุประสงคในการทํางานรวมกัน หรือใหเกิดความคิดความเขาใจตรงกันในการ รวมมือปฏิบัติงานใหสอดคลอง ทั้งเวลา และกิจกรรมที่จะตองกระทําการติดตอสื่อสารและมี ประสิทธิภาพเพื่อใหงานดําเนินไปอยางราบรื่น รวมถึงการประสานงานภายในองคการและภายนอก องคการ ใหเกิดความประหยัด รวดเร็ว และถูกตอง ในการชวยเหลือขณะกอนเกิดภัย ขณะเกิดภัย และเมื่อภัยสินสุดภัยลง ตามความตองการของประชาชนทีประสบสาธารณภัยใหไดผลดีนั้น ผูปฏิบัติงานตองมีทักษะในการสื่อสารและการประสานงานระหวางคนทํางานรวมกัน และระหวาง หนวยงาน เพื่อใหการทํางานราบรื่น ไปในทิศทางเดียวกัน มีขั้นตอนและวิธีการอยางมีประสิทธิผล ถูกตอง รวดเร็ว และมีศักยภาพในการทํางานประสบความสําเร็จรวมกันทั้งองคกร M = Management Administration การบริหารจัดการ ไดแก สังเคราะหจากแนวคิด ทฤษฏีของเฮนรี่ ฟาโยล (Henryi Fayol.) เปนเจาของแนวความคิดวาดวยหลักการจัดการ ในการบริหารงานของผูบริหารงานทั้งภาครัฐและเอกชน ( Private and Public) นั้น มีความยืดหยุน โดยยึดตามหลักการขับเคลื่อนงานกรมปองกันและบรรเทาสาธารณภัย พ.ศ.๒๕๖๔ – ๒๕๖๖ ตามหลักการขับเคลื่อนงาน DDPM ดังนี้ ๑. D-Digital Transformation การใชเทคโนโลยี และนวัตกรรมดิจิทัล ในการบริหารจัดการสาธารณภัยเพื่อพัฒนาองคกรใหสามารถปฏิบัติงานไดอยาง มีประสิทธิภาพ ๒. D-Decision Support System : DSS การสรางระบบสนับสนุนการตัดสินใจ สั่งการในการบริหารจัดการสาธารณภัย ๓. P-Preparedness การเตรียมความพรอมในการบริหาร จัดการสาธารณภัย ๔. M-Man การพัฒนาบุคลากรของกรมปองกันและบรรเทาสาธารณภัย และผูปฏิบัติงานดานการบริหารจัดการสาธารณภัยทุกระดับใหเปนมืออาชีพรวมทั้งปฏิบัติงานรวมกับ หนวยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคมในการบริหารจัดการสาธารณภัยไดอยาง มีประสิทธิภาพ โดยมีปจจัยที่จําเปนตอการบริหารจัดการไมวาจะเปนองคการ หรือหนวยงานประเภท ใด มีปจจัยที่สําคัญ ดังนี้ คน เงิน วัสดุ และวิธีการทํางาน ซึ่งสาธารณภัยเปนภัยที่เกิดขึ้นแบบฉับพลัน ทันดวนไมสามารถคาดการไดลวงหนาจึงจําเปนที่ผูบริหารตองมีเครื่องมือในการบริหารจัดการ สาธารณภัยที่ เรียกวาแผนปองกันและบรรเทาสาธารณภัยขององคกรปกครองสวนทองถิ่น
๒๑๑ เพื่อนํามาใชในการทํางานไดอยางรวดเร็วไมซ้ําซอน ถูกตองทันเวลา และปลอดภัยทั้งผูประสบภัย และเจาหนาที่ๆ ที่เขาไปใหความชวยเหลือดวย การบริหารทั่วไปเปนงานที่มีบทบาทหลักในการ สงเสริม สนับสนุน และอํานวยความสะดวกตางๆ เพื่อใหการปฏิบัติงานอื่นๆ เปนไปดวยความ เรียบรอย บรรลุตามมาตรฐานคุณภาพ และเปาหมายที่กําหนด มุงพัฒนาใหใชนวัตกรรม และเทคโนโลยีในการบริหารจัดการ และผลงานตอสาธารณชน ซึ่งจะกอใหเกิดความรูความเขาใจ เจตคติที่ดี และใหการสนับสนุน การจัดการสาธารณภัย โดยเนนความโปรงใส ความรับผิดชอบ สามารถตรวจสอบได และการมีสวนรวมของบุคคล ชุมชน องคกรที่เกี่ยวของ เพื่อใหการจัดการ สาธารณภัยมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล S = Safety ความปลอดภัย หมายถึง การที่รางกายปราศจากอุบัติภัยหรือทรัพยสิน ปราศจากความเสียหายใดๆ เปนสิ่งที่มนุษยหรือสัตวตองการความปลอดภัยทั้งสิ้น ความปลอดภัย จะเปนประโยชนมากหรือนอยเพียงใดขึ้นอยูกับการปฏิบัติหรือการกระทําของตนเอง ภัยพิบัติ มีทั้งภัย ที่เกิดขึ้นจากธรรมชาติและภัยที่มนุษยสรางขึ้น ภัยธรรมชาตินั้นแมไมอาจลวงรูถึงวัน เวลา นาที ของการเกิดที่แนนอนได และเปนภัยที่ไมสามารถหลีกเลี่ยงได องคการบริหารสวนตําบลสะเนียน จึงมีความจําเปนที่จะตองประชาสัมพันธใหประชาชนในชุมชนไดรับรูรับทราบถึงอันตรายในชีวิต และทรัพยสินเมื่อเกิดเหตุสาธารณภัยขึ้นในพื้นที่จะปฏิเสธที่ตองมีผลกระทบตอการดําเนิน ชีวิตประจําวัน แตทวาการเตรียมความพรอมปองกันที่ดีสามารถลดความรุนแรงและผลกระทบ ใหเบาบางลงได เชน การบาดเจ็บ และเสียชีวิต ของประชาชนตลอดจนเจาหนาที่ที่ปฏิบัติหนา ใหความชวยเหลือประชาชนทุกคน ที่ทําใหเกิดความปลอดภัยในการทํางาน คือ การมีสภาพการณ ที่ปลอดภัย ปราศจากการอุบัติเหตุตางๆ ที่สงผลใหเกิดการบาดเจ็บตอรางกาย ชีวิต หรือทรัพยสิน ในขณะที่ปฏิบัติงาน สิ่งที่ตองคํานึงถึงเสมอในการปฏิบัติงาน คือ ความปลอดภัย โดยเฉพาะงาน ปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ซึ่งมีความเสี่ยงที่จะไดรับ อันตรายจากการทํางานสูง หากปองกัน ไมรัดกุมไมเพียงพออาจกอใหเกิดความเสียหายทั้งผูปฏิบัติงาน ตลอดจนผูที่ขอรับความชวยเหลือเอง ก็ตาม อุบัติเหตุสวนใหญเกิดขึ้นจากการรูเทาไมถึงการณ และความประมาทของผูปฏิบัติงานเอง นอกจากนี้แลวสภาพแวดลอม ในการทํางาน เชน ลม ฟา อากาศ แสงสวาง หรือเสียงก็อาจกอใหเกิด อันตรายได หากสิ่งเหลานั้นมีความบกพรองและผิดจากมาตรฐานที่กําหนดไวก็อาจเกิดอุบัติเหตุไดทุก เมื่อเชนกัน ดังนั้นความปลอดภัยในการทํางานจึงถือเปนหัวใจสําคัญของการทํางาน เมื่อมีความรู และความเขาใจที่ถูกตองแลวนั้น โอกาสที่จะประสบอันตรายในขณะทํางานยอมลดนอยลงตามไปดวย รวมถึงความปลอดภัยของผูปฏิบัติงานที่เกี่ยวของ
บทที่ ๕ สรุป อภิปรายผลและขอเสนอแนะ การวิจัยเรื่อง “การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน”โดยมีวัตถุประสงคการวิจัย ดังนี้ ๑) เพื่อศึกษาระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการปองกันและบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ๒) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็น ของประชาชนตอการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยจําแนกตามปจจัยสวนบุคคล และ ๓) เพื่อนําเสนอแนวทางการสงเสริมการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานปองกันและบรรเทาสาธารณภัยตามหลักพุทธธรรมขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน การศึกษาวิจัยครั้งนี้ ดําเนินการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) คือ การวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ใชวิธีการวิจัยเชิงสํารวจ (Survey Research) จากการแจกแบบสอบถาม (Questionnaire) กลุมตัวอยางที่ใชในการวิจัย คือ ประชาชนในเขต การปกครององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยใชวิธีการสุมตัวอยาง จากสูตรของ ทาโร ยามาเน (Taro Yamane) ไดกลุมตัวอยางจํานวน ๓๘๓ คน จากจํานวนประชากร ที่มีอายุไมต่ํากวา ๑๘ ปบริบูรณ จํานวน ๙,๕๙๒ คน วิเคราะหขอมูลดวยการหาความถี่ (Frequency) คารอยละ(Percentage) คาเฉลี่ย (Mean) คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และเมื่อพบวามีความแตกตางจะทาการเปรียบเทียบความแตกตางคาเฉลี่ยเปนรายคูดวยวิธีผลตาง นัยสําคัญนอยที่สุด (Least Significant Difference : LSD.) และการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยวิธีการสัมภาษณเชิงลึก (In-Depth Interview) กับผูใหขอมูลสําคัญ (Key Informants) จํานวน ๑๐ รูปหรือคน และใชเทคนิคการวิเคราะหเนื้อหาเชิงพรรณนา ซึ่งมี รายละเอียดดังนี้ระหวางหลักพุทธธรรมกับการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน และใชเทคนิคการวิเคราะหเนื้อหา (Content Analysis Technique) ประกอบบริบท (Context) นําเสนอเปนความเรียงประกอบตารางแจกแจง ความถี่ของผูใหขอมูลสําคัญเพื่อสนับสนุนขอมูลเชิงปริมาณ ซึ่งมีรายละเอียดดังตอไปนี้
๒๑๓ ๕.๑ สรุปผลการวิจัย ๕.๒ อภิปรายผลการวิจัย ๕.๓ ขอเสนอแนะ ๕.๑ สรุปผลการวิจัย ๕.๑ สรุปผลการวิเคราะหขอมูลทั่วไปของผูตอบแบบสอบถาม ผูตอบแบบสอบถามสวนใหญเปนเพศชาย มีจํานวน ๒๑๗ คน คิดเปนรอยละ ๕๖.๗ เพศหญิง มีจํานวน ๑๖๖ คน คิดเปนรอยละ ๔๓.๓ ของผูตอบแบบสอบถาม โดยมีอายุระหวาง ๓๑ - ๔๐ ป มีจํานวน ๑๓๖ คน คิดเปนรอยละ ๓๕.๕ อายุระหวาง ๔๑ - ๕๐ ป มีจํานวน ๑๐๙ คน คิดเปนรอยละ ๒๘.๕ อายุระหวาง ๑๘ - ๓๐ ป มีจํานวน ๘๖ คน คิดเปนรอยละ ๒๒.๔ และอายุ ๕๑ ปขึ้นไป มีจํานวน ๕๒ คน คิดเปนรอยละ ๑๓.๖ ผูตอบแบบสอบถามมีระดับการศึกษาดังตอไปนี้ ระดับการศึกษาระดับประถมศึกษา มีจํานวน ๑๗๗ คน คิดเปนรอยละ ๔๖.๒ ระดับมัธยมศึกษา มีจํานวน ๑๕๙ คน คิดเปนรอยละ ๔๑.๕ ระดับอนุปริญญา มีจํานวน ๒๗ คน คิดเปนรอยละ ๗.๑ และระดับปริญญาตรีขึ้นไป จํานวน ๒๐ คน คิดเปนรอยละ ๕.๒ ผูตอบแบบสอบถามมีอาชีพเกษตรกร มีจํานวน ๑๖๘ คิดเปนรอยละ ๔๓.๙ อาชีพรับจาง มีจํานวน ๑๑๕ คิดเปนรอยละ ๓๐.๐ อาชีพคาขาย/ธุรกิจ มีจํานวน ๙๗ คิดเปนรอยละ ๒๕.๓ อาชีพรับราชการ/พนักงานของรัฐ มีจํานวน ๓ คิดเปนรอยละ ๐.๘และอาชีพอื่นๆ มีจํานวน - คิดเปนรอยละ – ผูตอบแบบสอบถาม มีรายไดเฉลี่ยตอเดือน ต่ํากวา ๕,๐๐๐ บาท จํานวน ๑๙๗ คน คิดเปนรอยละ ๕๑.๔ รองลงมา มีรายไดเฉลี่ยตอเดือน ๕,๐๐๑ – ๑๕,๐๐๐ บาท จํานวน ๑๔๘ คน คิดเปนรอยละ ๓๘.๖ รายไดเฉลี่ย ตอเดือนลําดับสุดทายตั้งแต๑๕,๐๐๑ – ๒๕,๐๐๐ บาท จํานวน ๑๙ คน คิดเปนรอยละ ๕.๐ และ ๒๕,๐๐๑ บาทขึ้นไป จํานวน ๑๙ คน คิดเปนรอยละ ๕.๐ ๕.๑.๑ สรุปผลการวิเคราะหระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ๑. ระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ทั้ง ๔ ดาน โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๙, S.D. = ๐.๗๔) เมื่อพิจารณาเปนรายดานสรุปไดดังนี้ ๑) ดานการมีสวนรวมในการตัดสินใจ การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ซึ่งโดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๐, S.D. = ๐.๙๘)
๒๑๔ ๒) ดานการมีสวนรวมในการดําเนินงาน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ซึ่งโดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๐, S.D. = ๐.๘๐) ๓) ดานการเตรียมความพรอม การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ซึ่งโดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๓, S.D. = ๐.๘๐) ๔) ดานการพัฒนาบุคลากร การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ซึ่งโดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๓, S.D. = ๐.๘๑) ๒. ระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ตามหลักอปริหานิยธรรมขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน วาดวยธรรมไมเปนที่ตั้งแหงความเสื่อมธรรมที่ทําใหไมเสื่อม เปนไปเพื่อความเจริญฝายเดียว มี ๗ อยาง โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๓, S.D. = ๐.๗๐) เมื่อพิจารณาเปนรายดาน สรุปได ดังนี้ ๑) หมั่นประชุมเปนนิตย การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ซึ่งโดยภาพรวม อยูในระดับปานกลาง (x̅= ๓.๔๓, S.D. = ๐.๙๓) ๒) พรอมเพียงกันเลิกประชุม พรอมเพียงกันทํากิจกรรม การมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๖, S.D. = ๐.๙๒) ๓) ไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอ การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๒, S.D. = ๑.๐๙) ๔) มีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๗๘, S.D. = ๐.๘๓)
๒๑๕ ๕) การใหเกียรติ และคุมครองสิทธิ สตรีการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅=๓.๖๕, S.D.=๐.๘๑) ๖) ปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅=๓.๘๑, S.D.=๐.๙๐) ๗) การอารักขา คุมครอง ปกปองอันชอบธรรม การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅=๓.๖๐, S.D.=๐.๘๑) ๓. ระดับการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยภัยขององคการบริหารสวน ตําบล สะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ทั้ง ๔ ดาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๓, S.D. =๐.๗๖) เมื่อพิจารณาเปนรายดานสรุปไดดังนี้ ๑) ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๘, S.D. = ๐.๘๖) ๒) ดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅=๓.๕๘, S.D.=๐.๘๔) ๓) ดานการเตรียมความพรอม การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅=๓.๕๘, S.D.=๐.๘๔) ๔) ดานการพัฒนาบุคลากร การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅=๓.๘๐, S.D.=๐.๘๓) ๕.๑.๒ ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนตอการมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน
๒๑๖ ผลการทดสอบสมมติฐาน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยจําแนกตาม ปจจัยสวนบุคคล ไดแก เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได เพื่อนําไปสูการตอบสมมติฐาน ที่ตั้งไว ซึ่งสามารถแสดงรายละเอียดไดดังนี้ สมมติฐานขอที่ ๑ ประชาชนที่มีเพศตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ไมแตกตางกัน (t = - ๒.๘๘, Sig.= ๐.๔๘) ดังนั้นจึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย สมมติฐานขอที่ ๒ ประชาชนที่มีอายุตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แตกตางกัน (F=๓.๓๐๔, Sig.=๐.๐๒) ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย อยางมีนัยสําคัญทางสถิติ ที่ระดับ ๐.๐๕ สมมติฐานขอที่ ๓ ประชาชนที่มีการศึกษาตางกัน การมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แตกตางกัน (F=๓.๘๕๖, Sig.=๐.๐๑) ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานการวิจัยอยางมีนัยสําคัญ ทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ สมมติฐานขอที่ ๔ ประชาชนที่มีอาชีพตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ไมแตกตางกัน (F=๔.๕๐๓, Sig.= ๐.๐๑) ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย อยางมีนัยสําคัญ ทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ สมมติฐานขอที่ ๕ และประชาชนที่มีรายไดตางกัน การมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แตกตางกัน (F = ๒.๘๐๒, Sig. = ๐.๐๔) ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย อยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ ๕.๑.๓ แนวทางการสงเสริมการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน การสัมภาษณของผูใหขอมูลสําคัญ (key informants) เกี่ยวกับแนวทางการสงเสริม การ มีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานปองกันและบรรเทาสาธารณภัยตามหลัก พุทธธรรม(หลักอปริหานิยธรรม ๗ ประการ) ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน สรุปไดดังนี้
๒๑๗ องคการบริหารสวนตําบลสะเนียนจัดประชุม ขาราชการ พนักงาน ลูกจางที่มีหนาที่ เกี่ยวของและเจาหนาที่งานปองกันและบรรเทาสาธารณภัยเพื่อรับทราบแนวทาง ขั้นตอน มีการประชุมอยางตอเนื่อง เพื่อรับนโยบายจากนายกอบต. และจัดทําแผนปองกันและบรรเทา สาธารณภัย โดยการประชุมตองมีตัวแทนจากชุมชนมารวมเพื่อแสดงความคิดเห็น เสนอปญหา และความตองการของตนเอง เพื่อใหประชาชนตําบลสะเนียน มีความตระหนัก และเห็นความสําคัญ ของการมีสวนรวมและเขาประชุมจัดทําแผนปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ไดจัดใหมีการ แลกเปลี่ยนเรียนรูรวมกัน ในการขับเคลื่อนงานในตําบลสะเนียน รวมถึงการประชาสัมพันธกิจกรรม งานตางๆ ใหทุกคนไดรับทราบ และใหเกิดกระบวนการคิดแลวนําไปปรับปรุงใหสอดคลอง กับสภาวการณปจจุบันของประชาชนตําบลสะเนียน มีการวิเคราะหพื้นที่และแลกเปลี่ยนเรียนรู รวมกัน ในการขับเคลื่อนงานปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ประกอบกับการนํากฎระเบียบ ทางราชการ จําเปนตองบังคับใชกฎหมาย ใชกฎหมายที่ประชาชนลงความเห็นรวมกัน ถือวาเปน ประชามติของชุมชน คลาย ๆ กับกฎหมายเหมือนกัน ที่เกิดขึ้นคนในชุมชนตองมีสวนรวมแสดง ความคิดเห็นเปนมติเสียงสวนใหญแตตองเคารพเสียงสวนนอยกฎระเบียบที่ตั้งขึ้นจะทําใหเกิด การยอมรับและนําไปปฏิบัติตามวัฒนธรรมการเคารพนับถือผูอาวุโส ผูนําชุมชน ในชุมชนยังคงรักษา วัฒนธรรมอันดีงามนี้คนในชุมชนใหความศรัทธาและนับถือผูนําชุมชน และมีการใหเกียรติซึ่งกัน และกันเคารพในบทบาทหนาที่ซึ่งกันและกันสามารถแยกแยะในบทบาทหนาที่ ไมขัดแยงกัน โดยไมมีเหตุผลถือวาเปนปจจัยสําคัญในการนํามาซึ่งการพัฒนาชุมชนใหไปในทิศทางที่ตองการ ถึงสวนใหญมีความเชื่อดั้งเดิมอยูคือความเชื่อในเรื่องผีจึงทําใหหลายหมูบานยังมีพิธีกรรมตางๆ ปฏิบัติสืบมาจนถึงปจจุบัน ไดแก ประเพณีการเลี้ยงผี ปใหมมง ปใหมเมี่ยน การอยูกรรม การกินขาว ใหม ประเพณีกินขาวใหม แตละหมูบานจะมีประเพณีไมเหมือนกัน ที่มีความหลากหลาย ในดานวัฒนธรรมประเพณี แตมีความผูกพันกับวัด ในหลายหมูบาน ใหความรวมมือดีเรื่องประเพณี เปนสิ่งที่ยึดโยงคนเอาไวไดมากที่สุด สามารถดูไดจากประเพณีการบวชปาเปนอยางดีเปนหัวใจหลัก ของชุมชน เปนความเขมแข็งทางการสืบทอดจารีตประเพณีทางศาสนาอยางยาวนาน ๕.๒ อภิปรายผลการวิจัย จากการสรุปผลการวิจัยเรื่อง “การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” โดยผูวิจัยจะกลาวถึงประเด็นสําคัญและนาสนใจและนํามาอภิปรายไดดังนี้
๒๑๘ ๕.๒.๑ ระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณ ภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยจําแนกรายดาน พบวา ระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมอยูในระดับ ปานกลาง จะเห็นไดวาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน สามารถบริหารจัดการไดดี อาจเนื่องมาจากการบริหารดาน ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล การใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล ในการบริหารจัดการสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน กํานัน ผูใหญบาน อสม. ประชาชนในชุมชนทุกภาคสวนตองเลงเห็นความสําคัญ ของโทรศัพทในการประสารงานผาน โทรศัพทเคลื่อนที่ในการแจงเหตุดวน เหตุรายในพื้นที่ การรับสงขอมูล และการเชื่อมโยงขอมูล ระหวางหนวยงานในการประสารงาน นับวาเปนอุปกรณสําคัญอยางหนึ่งที่ปจจุบันมีการใชงาน ในชีวิตประจําวันทั้งที่บาน และในหนวยงานตางๆ สอดคลองกับงานวิจัยชอง พีรภัฒน ระรื่นรมย ไดศึกษาวิจัยเรื่องการบริหารจัดการการใหบริการดานเทคโนโลยีสารสนเทศของเทศบาลเมืองไรขิง จังหวัดนครปฐม ผลการวิจัยพบวา ปจจุบันเทคโนโลยีมีหลายหลายประเภท และมีการพัฒนา อยูตลอดเวลาทําใหไมสามารถทําความเขาใจและใชงานตามไดทันเพราะการใหบริการในแตละดาน ตองใชเวลานาน อีกทั้งมีราคาสูงไมสามารถซื้อรุนใหมเพื่อพัฒนาระบบไดทัน การใชงานของผูสูงอายุ นั้นยังไมสามารถใชงานไดเต็มประสิทธิภาพ ประชาชนประกอบอาชีพเกษตรไมใหความสําคัญ กับการใชเทคโนโลยีศูนยขอมูลขาวสารยังไมเพียงพอประชาชนขาดความเชื่อมั่นในการถายทอด ความรูจากผูนําชุมชนระยะเวลาในการจัดอบรมบางเรื่องยังไมเพียงพอขาดการใหความรูแบบลงพื้นที่ เพื่อใหเกิดการปฏิบัติที่แทจริงขาดการจัดทําคูมือเพื่อเปนฐานขอมูลขาดการจูงใจในการเขาอบรม และเขาใชเทคโนโลยีขาดการสํารวจขอมูลหรือแนะแนวหัวขอกอนวันเริ่มประชาคม ประชาชนจึงไมมี ขอมูลที่เพียงพอในการเสนอตอที่ประชุม0 1 ดานการสรางระบบสนับสนุนการตัดสินใจสั่งการ ระบบสนับสนุนการตัดสินใจสั่งการ ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน เปนกระบวนการกําหนดลักษณะ พิจารณาระบบขอมูล สนับสนุนการตัดสินใจ พิจารณาใหมมี เชน ระบบสนับสนุน การติดตาม เผชิญ วิเคราะห 1 พีรภัฒน ระรื่นรมย “การบริหารจัดการใหบริการดานเทคโนโลยีสารสนเทศของเทศบาลเมืองไรขิ่ง จังหวัดนครปฐม” สารนิพนธรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, (บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช วิทยาลัย, ๒๕6๑).
๒๑๙ และคาดการณ การเตือนภัยขนาดหรือขอบเขตของความเสี่ยงโดยการวิเคราะหภัยที่เกิดขึ้น รวมทั้งประเมินสภาวะการเปดรับตอความเสี่ยงสอดคลองกับงานวิจัยของ พระครูเขมาภิวุฒิ (สังเวียน อภิชาโต) ไดศึกษาวิจัยเรื่อง “การพัฒนาการบริหารแบบมีสวนรวมเชิงพุทธสําหรับ ผูบริหาร สํานักเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม” ผลการวิจัยพบวา การพัฒนาการบริหารแบบ มีสวนรวมของผูบริหารสํานักเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม ประกอบดวย กระบวนการของ การมีสวนรวม ๕ ดาน ไดแก ๑) การมีสวนรวมในการรับรู การคิดศึกษาและคนควา หาปญหา และสาเหตุ ๒) การมีสวนรวมในการวางนโยบาย หรือแผนงาน โครงการ หรือกิจกรรม ๓) การมีสวนรวมในการตัดสินใจในการจัดหรือปรับปรุงระบบการบริหารทรัพยากร อยางมีประสิทธิภาพ ๔) การมีสวนรวมในการควบคุม ติดตาม และประเมินผลการทํางานและนําผล กลับมาใชใหเกิดประโยชน ๕) การมีสวนรวมในการรับผลประโยชนจากการพัฒนา โดยมีผลการ ประเมินการบริหารแบบมีสวนรวมจากกลุมตัวอยาง พบวา ความถูกตอง มีคาเฉลี่ยอยูในระดับมาก ที่สุด และความเปนประโยชน ความเหมาะสม และความเปนไปได มีคาเฉลี่ยอยูในระดับมาก ตามลําดับ1 2 ดานการเตรียมความพรอม องคการบริหารสวนตําบลสะเนียนควรมีการเตรียมพรอม ในการใหความชวยเหลือประชาชนในทุกๆ ดานตามความจําเปน เชนบุคลากร วัสดุ อุปกรณ ในการปฏิบัติงานไดอยางทันทวงที เพื่อใหเกิดประโยชนสูงสุดตอประชาชน โดยจัดหาทรัพยากร ที่จําเปน เพื่อการปองกันและบรรเทาสาธารณะภัย ใหเหมาะสม สอดคลองกับงานวิจัยของ แสงเทียน จิตรโชติไดทําการศึกษาวิจัยเรื่อง “แนวทางการบริหารงบประมาณตามหลักธรรมาภิบาล สําหรับสถานศึกษาขยายโอกาสในเขตอําเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี” ผลวิจัยพบวา ระดับ การบริหารงบประมาณของผูบริหารโรงเรียนขยายโอกาส อําเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ทั้ง ๑๐ ดาน โดยภาพรวมอยูในระดับมากผูบริหารโรงเรียนขยายโอกาส อําเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ไดมีการบริหารงบประมาณใหเปนไปตามพระราชกฤษฎีกาวาดวยหลักเกณฑ และวิธีการบริหารกิจการบานเมืองและสังคมที่ดี พ.ศ.๒๕๔๖ และระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรี วาดวยการสรางระบบบริหารกิจการบานเมืองและสังคมที่ดี พ.ศ. ๒๕๔๒ ซึ่งตอมาไดออก พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติ ขาราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๗ ซึ่งมีผลใหการบริหารการศึกษามีอิสระมากขึ้น 2 พระครูเขมาภิวุฒิ (สังเวียน อภิชาโต), “การพัฒนาการบริหารแบบมีสวนรวมเชิงพุทธสําหรับ ผูบริหาร สํานักเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม”, วิทยานิพนธพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, (บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕61).
๒๒๐ ดังนั้นผูบริหารโรงเรียนจึงปรับเปลี่ยนการบริหารการศึกษาใหสอดคลองกับนโยบายและหนวยงานอื่น โดยเฉพาะอยางยิ่งโรงเรียนขยายโอกาส อําเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ไดกําหนดตัวชี้วัด ความสําเร็จของโรงเรียนที่สําคัญประการหนึ่ง คือ การบริหารงบประมาณตามหลักธรรมาภิบาล ผูบริหารโรงเรียนไดมีสวนผลักดันนโยบาย จึงทําใหการบริหารงบประมาณตามหลักธรรมาภิบาล ของผูบริหารโรงเรียนขยายโอกาส อําเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี อยูในระดับมากทุกดาน2 3 ดานการพัฒนาบุคลากร การพัฒนาบุคลากรไมจําเปนตองเปนแตเจาหนาที่แตตองอาศัย ชุมชนเปนฐานหลักในการเตรียมความพรอมกอนเกิดภัย โดยใหประชาชนในชุมชนจะมีสวนรวม ในการบริหารจัดการสาธารณภัย จัดใหมีการฝกอบรมใหความรูดานตางๆ มีการพัฒนาศักยภาพ บุคลากรในองคทันตอสถานการณความเปลี่ยนแปลงที่ทันสมัยเพื่อที่จะไดนํามาพัฒนาองคกร อาสาสมัครปองกันภัยฝายพลเรือนใหมีความรู ทักษะ ความชํานาญ เพื่อที่จะมีสวนรวมของประชาชน ในการนําความรูที่ไดไปถายทอดดูแล และใหความชวยเหลือคนในชุมชน สอดคลองกับงานวิจัย ของ พระชาญชัย อินฺทญาโณ (ยันตฉิมพลี) ไดทําการศึกษาวิจัยเรื่อง “แนวทางการพัฒนาภาวะ ผูนําของพระสงในอําเภอโนนสะอาด จังหวัดอุดรธานี” ผลวิจัยพบวา แนวทางการพัฒนาภาวะผูนํา คือ ๑) การครองตนรูจักคนควาแสวงหาความรู มีความเปนอยูอยางเรียบงายไมฟุงเฟอย มีสัมมาคารวะออนนอมถอมตนชวยเหลือสังคมอยูเสมอปฏิบัติตนใหเหมาะสมกับตําแหนงหนาที่ ของตน ๒) การครองคน สรางความสามัคคีกับหมูคณะและชุมชนเปนกัลยาณมิตรกับทุกคนปฏิบัติงาน ทําตัวใหเปนที่ยอมรับของสังคมใหคําปรึกษาและชวยเหลือสังคมดวยความจริงใจ ๓) การครองงาน ปฏิบัติงานอยางมีระเบียบแบบแผนขั้นตอนที่ถูกตอง มีอุดมการณ รัก และมีความสุขกับการทํางาน มีความกระตือรือรนอุสาหะอดทนพัฒนางานอยางตอตอเนื่อง3 4 ๕.๒.๒ ผลการเปรียบเทียบผลความคิดเห็นของประชาชนตอการมีสวนรวมของ ประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน 3 แสงเทียน จิตรโชติ,“แนวทางการบริหารงบประมาณตามหลักธรรมาภิบาลสําหรับสถานศึกษาขยาย โอกาส ในเขตอําเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี”, พุทธศาสตรมหาบัณฑิต(พระพุทธศาสนา) บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕61). 4 พระชาญชัย อินฺทญาโณ (ยันตฉิมพลี) ไดวิจัยเรื่อง “แนวทางการพัฒนาภาวะผูนําของพระสงใน อําเภอโนนสะอาด จังหวัดอุดรธานี”,สารนิพนธพุทธศาสตรมหาบัณฑิต(พระพุทธศาสนา), (บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๑).
๒๒๑ การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยจําแนกตามปจจัยสวนบุคคล ไดแก เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได ที่แตกตางกัน มีสวนรวมของประชาชนในการปองกันและ บรรเทาสาธารณภัยแตกตางกัน จําแนกไดดังนี้ สมมติฐานขอที่ ๑ เพศ ตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม จําแนกตามเพศ พบวา ไมแตกตางกัน (t = - ๒.๘๘, Sig.= ๐.๔๘๓) ดังนั้น จึงปฏิเสธสมมติฐานการ วิจัย ซึ่งสอดคลองกับงานวิจัยของ พระสมุหดิเรก อติเรกสุโภ (งามกาละ) ไดวิจัยเรื่อง “การบริหาร จัดการงานสาธารณสงเคราะหของพระสังฆาธิการ ในอําเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี” ผลการศึกษา พบวา การบริหารจัดการงาน สาธารณสงเคราะหของพระสังฆาธิการในอําเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี จําแนกตามสถานภาพสวนบุคคล ประชาชนที่เพศและรายไดตางกัน มีความคิดเห็นตอ การบริหารจัดการงานสาธารณสงเคราะหของ พระสังฆาธิการ อําเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ไมแตกตางกัน ซึ่งปฏิเสธสมมติฐานที่ตั้งไว ประชาชนที่มีอายุ วุฒิการศึกษา อาชีพ ตางกัน มีความคิดเห็นตอการบริหารจัดการงานสาธารณสงเคราะหของ พระสังฆาธิการ อําเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี โดยภาพรวม มีความแตกตางกัน ซึ่งยอมรับสมมติฐานที่ตั้งไว4 5 สมมติฐานขอที่ ๒ อายุตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม จําแนก ตามอายุ พบวา แตกตางกันอยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ (F=๓.๖๕๕, Sig.= ๐.๐๑๓) ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย ซึ่งสอดคลองกับงานวิจัยของ พระมหาสิทธิศักดิ์ สิทฺธาภิรโต (เสนา) ไดวิจัยเรื่อง “การบริหารงานแบบมุงผลสัมฤทธิ์ของเทศบาลเมืองเพชรบูรณ จังหวัดเพชรบูรณ” ผลการศึกษาพบวา ประชาชนที่มีอายุ รายไดตอเดือนตางกัน มีความคิดเห็นตอ การบริหารงานแบบมุงผลสัมฤทธิ์ของเทศบาลเมืองเพชรบูรณ จังหวัดเพชรบูรณ โดยภาพรวม แตกตางกัน อยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕5 6 5 พระสมุหดิเรก อติเรกสุโภ (งามกาละ) ไดวิจัยเรื่อง “การบริหารจัดการงานสาธารณสงเคราะหของ พระสังฆาธิการ ในอําเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี”,พุทธศาสตรมหาบัณฑิต(พระพุทธศาสนา), บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๑). 6 พระมหาสิทธิศักดิ์ สิทฺธาภิรโต (เสนา) ไดวิจัยเรื่อง “การบริหารงานแบบมุงผลสัมฤทธิ์ของเทศบาล เมืองเพชรบูรณ จังหวัดเพชรบูรณ”,พุทธศาสตรมหาบัณฑิต(พระพุทธศาสนา), บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๒).
๒๒๒ สมมติฐานขอที่ ๓ การศึกษา ตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมจําแนกตามระดับการศึกษา พบวา แตกตางกัน อยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑ (F=๓.๘๔๗, Sig.=๐.๐๑๐) ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย ซึ่งสอดคลองกับงานวิจัยของ สุวรรณ แกวนะ ผูประกอบการ ที่มีอายุ ระดับการศึกษา ตางกัน มีความคิดเห็นไมแตกตางกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย สวนผูประกอบการ ที่มี เพศ ตําแหนง ระยะเวลาดําเนินการ ตางกัน มีความคิดเห็นแตกตางกันอยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕6 7 สมมติฐานขอที่ ๔ อาชีพ ตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม จําแนกตามอาชีพ พบวา ไมแตกตางกัน (F=๔.๕๘๒, Sig.= ๐.๐๐๔) ดังนั้นจึงปฏิเสธสมมติฐาน การวิจัย ซึ่งสอดคลองกับงานวิจัยของ สุวิมล สังวรณเมื่อพิจารณารายดานพบวา การบริหารจัดการ ปญหาอุทกภัยขององคกรปกครองสวนทองถิ่น จังหวัดสิงหบุรีพบวา ประชาชนที่มีอาชีพ และรายได ตอเดือน ตางกัน มีความคิดเห็นตอการบริหารจัดการปญหาอุทกภัย โดยภาพรวมแตกตางกัน อยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย7 8 สมมติฐานขอที่ ๕ รายไดตอเดือน ตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมจําแนกตามรายได พบวา แตกตางกันอยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑ (F=๓.๑๓๐, Sig.= ๐.๐๒๖) ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย ซึ่งสอดคลองกับงานวิจัยของ พระธวัชชัย สนฺติธมฺโม (วรรณนาวิน) ไดวิจัยเรื่อง “การมีสวนรวมของประชาชนในการพัฒนาชุมชน ในเขตเทศบาลเมืองสระแกว จังหวัดสระแกว” พบวา ประชาชนที่มี อาชีพ และระดับการศึกษา ตางกัน การมีสวนรวมในการพัฒนาชุมชนในเขตเทศบาลเมืองสระแกว แตกตางกัน อยางมีนัยสําคัญ ทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย สวนประชาชนที่มี เพศ อายุและ รายได ตางกัน 7 สุวรรณ แกวนะ, “การบริหารจัดการการใชแรงงานตางดาวของผูประกอบการ อําเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ”, วิทยานิพนธพุทธศาสตรมหาบัณฑิต, (บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ ราชวิทยาลัย, ๒๕62). 8 สุวิมล สังวรณ, “การบริหารจัดการปญหาอุทกภัยขององคกรปกครองสวนทองถิ่น จังหวัดสิงหบุรี”, พุทธศาสตรมหาบัณฑิต(พระพุทธศาสนา), บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๒.
๒๒๓ มีสวนรวมในการพัฒนาชุมชนในเขตเทศบาลเมืองสระแกว ไมแตกตางกัน จึงปฏิเสธสมมติฐาน การวิจัย8 9 ๕.๒.๓ แนวทางการสงเสริมการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยตามหลักพุทธธรรมขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แนวทางการสงเสริมการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรมขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน องคการบริหารสวนตําบลสะเนียนจัดประชุมเพื่อรับทราบแนวทาง ขั้นตอน มีการประชุม อยางตอเนื่อง เพื่อรับนโยบายจากนายกอบต. และจัดทําแผนปองกันและบรรเทาสาธารณภัย โดยการประชุมตองมีตัวแทนจากชุมชนมารวมเพื่อแสดงความคิดเห็น เสนอปญหาและความตองการ ของตนเอง เพื่อใหประชาชนตําบลสะเนียน มีความตระหนัก และเห็นความสําคัญของการมีสวนรวม และเขาประชุมจัดทําแผนปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ไดจัดใหมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู รวมกัน ในการขับเคลื่อนงานในตําบลสะเนียน รวมถึงการประชาสัมพันธกิจกรรมงานตางๆ ใหทุกคน ไดรับทราบ ประกอบกับการนํากฎระเบียบทางราชการ จําเปนตองบังคับใชกฎหมาย ใชกฎหมาย ที่ประชาชนลงความเห็นรวมกัน ถือวาเปนประชามติของชุมชน คนในชุมชนตองมีสวนรวมแสดง ความคิดเห็นเปนมติเสียงสวนใหญแตตองเคารพเสียงสวนนอยกฎระเบียบที่ตั้งขึ้นจะทําใหเกิด การยอมรับและนําไปปฏิบัติ ตามวัฒนธรรมการเคารพนับถือผูอาวุโส ผูนําชุมชน ในชุมชนยังคงรักษา วัฒนธรรมอันดีงามนี้ คนในชุมชนใหความศรัทธาและนับถือผูนําชุมชน และมีการใหเกียรติซึ่งกันและกันเคารพ ในบทบาทหนาที่ซึ่งกันและกันสามารถแยกแยะในบทบาทหนาที่ ไมขัดแยงกันโดยไมมีเหตุผล ถือวาเปนปจจัยสําคัญในการนํามาซึ่งการพัฒนาชุมชนใหไปในทิศทางที่ตองการ เรื่องประเพณี เปนสิ่งที่ยึดโยงคนเอาไวไดมากที่สุด เปนหัวใจหลักของชุมชน เปนความเขมแข็งทางการสืบทอดจารีต ประเพณีทางศาสนาอยางยาวนาน ซึ่งสอดคลองกับการวิจัยของ ทักษิณ ประชามอญ ไดวิจัยเรื่อง “รูปแบบการบริหารงานแบบมีสวนรวมตามหลักพุทธธรรมขององคการบริหารสวนจังหวัดในกลุม จังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน” ผลการวิจัยพบวา การประยุกตหลักพุทธธรรมที่เสริมสราง 9 พระธวัชชัย สนฺติธมฺโม (วรรณนาวิน), “การมีสวนรวมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนในเขต เทศบาลเมืองสระแกว จังหวัดสระแกว”, พุทธศาสตรมหาบัณฑิต(พระพุทธศาสนา), (สาขารัฐประศาสนศาสตร, บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๒).
๒๒๔ การบริหารงานแบบมีสวนรวมขององคการบริหารสวนจังหวัด ไดแก การนําหลักอปริหานิยธรรม ไปประยุกตใชกับการบริหารงานแบบมีสวนรวมขององคการบริหารสวนจังหวัด ในกลุมจังหวัด ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน ทั้งในดานการตัดสินใจ ดานปฏิบัติการ ดานการรับผลประโยชน และดานการประเมินผล สามารถนําไปสูการพัฒนากระบวนการมีสวนรวมของประชาชนใหเกิด ความเขมแข็ง จนกระทั้งบุคลากรภาครัฐและประชาชนเกิดทักษะในการใชเครื่องมือสรางกระบวนการ มีสวนรวมมากยิ่งขึ้น ไมใชแคเพียงดําเนินการใหครบกระบวนการเทานั้น แตตองดําเนินการ ใหถึงสาระสําคัญของกระบวนการมีสวนรวมอยางแทจริง รูปแบบการบริหารงานแบบมีสวนรวมตามหลักพุทธธรรมขององคการบริหารสวนจังหวัด ในกลุมจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน พบวา การนํารูปแบบการพัฒนาการบริหารงาน แบบมีสวนรวมตามหลักพุทธธรรม คือ การนําหลักอปริหานิยธรรม ๗ มาบูรณาการกับกระบวนการ มีสวนรวมของประชาชน ไดแก รวมตัดสินใจ รวมปฏิบัติการ รวมรับผลประโยชน และรวมประเมินผล สามารถพัฒนาบุคลากรภาครัฐและประชาชนใหเกิดทักษะและเห็นความสําคัญของกระบวนการ มีสวนรวม โดยยึดนโยบายการจัดประชุมกันเนืองนิตย การทํางานเปนทีม การปฏิบัติตามวัฒนธรรม องคกร การใหความเคารพตามหลักอาวุโส การสงเสริมสิทธิและเสรีภาพของสตรีและผูอื่น การสราง ความผูกพันตอองคกร และการดูแลและจัดสวัสดิการ เพื่อใหการบริหารงานแบบมีสวนรวม ขององคการบริหารสวนจังหวัด ในกลุมจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีประสิทธิภาพ และประสิทธิผลทางปฏิบัติตอไปอยางยั่งยืน9 10 มีความสอดคลองกับงานวิจัยของ เวธิกา แดงเรือง ไดวิจัยเรื่อง “การบริหารงานตามหลักอปริหานิยธรรมของเทศบาลตําบลหนองผึ้ง อําเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม” ผลการวิจัยพบวา แนวทางในการบริหารงานของเทศบาลตําบลหนองผึ้ง อําเภอสารภี จังหวัดเชียงใหมพบวา หลักอปริหานิยธรรมเมื่อนํามาประยุกตใชในการพัฒนา การบริหารงานของเทศบาลตําบล หนองผึ้งแลว มีความสอดคลองและใกลเคียงกันสามารถนํามาใช กับหลักธรรมาภิบาลที่ทางเทศบาลตําบลหนองผึ้งไดใชในการบริหารงานเปนหลักอยูแลว ซึ่งเขากันได อยางดียิ่งโดยหลักอปริหานิยธรรมนั้น ชวยใหองคกรหรือบุคลากร หรือพนักงาน หรือแมแตประชาชน ที่ไดนําหลักธรรมคืออปริหานิธรรมนี้ไปประยุกตใชแลว ทําใหความสมัครสมานสามัคคีเกิดขึ้นในกลุม บุคลากร 10 ทักษิณ ประชามอญ, “รูปแบบการบริหารงานแบบมีสวนรวมตามหลักพุทธธรรมขององคการ บริหารสวนจังหวัดในกลุมจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน”, พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชา รัฐประศาสนศาสตร, (บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๐).
๒๒๕ อันสงผลใหองคกรมีแตความเจริญ ไมมีเสื่อม เมื่อมองโดยภาพรวมเกี่ยวกับการบริหารงาน ของเทศบาลตําบลหนองผึ้ง อําเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม เปนอันสรุปไดวา เทศบาลตําบลหนองผึ้ง ไดยึดหลักอปริหานิยธรรมเปนแนวทางในการบริหารงาน จึงทําใหการบริหารงานประสบความสําเร็จ ไดในระดับหนึ่ง 10 11 มีความสอดคลองกับงานวิจัยของ พระอธิการปรีชา ติกฺขญาโณ (มาทา) ไดวิจัยเรื่อง “ประสิทธิผลการบริหารงานตามหลักอปริหานิยธรรมของเทศบาล ตําบลนาแกว อําเภอเกาะคา จังวัดลําปาง” ผลการวิจัยพบวา ๑. ความสัมพันธระหวางหลักอปริหานิยธรรม กับประสิทธิผลการบริหารงานของเทศบาลตําบลนาแกว อําเภอเกาะคา จังหวัดลําปาง พบวา การประยุกตใชหลักอปริหานิยธรรม มีความสัมพันธเชิงบวก กับการบริหารของเทศบาลตําบลนาแกว อําเภอเกาะคา จังหวัดลําปาง ในภาพรวมอยางมีนัยสําคัญทางสถิติ โดยพบวา การประยุกตใชหลัก อปริหานิยธรรม มีความสัมพันธเชิงบวกในระดับสูง ๒. แนวทางการนําหลักอปริหานิยธรรม มาประยุกตใชในการบริหารงานของเทศบาลตําบล นาแกว อําเภอเกาะคา จังหวัดลําปาง ดานการหมั่นประชุมกันเนืองนิตย คือการประสานงานรวมมือการใหเกิดการประชุมกันเปนประจํา ดานการประชุม หรือเลิกประชุม และทําภารกิจอื่น ๆ ใหพรอมเพรียงกัน คือ เนนความสามัคคี ในหมูคณะ ใหมีการรวมมือรวมใจกัน ในการทํากิจกรรมทุกกิจกรรม ดานการไมบัญญัติสิ่งใหม ๆ ตามอําเภอใจ คือ การยึดหลักความถูกตองชอบธรรม เพื่อใหเกิดความเปนธรรมใหเกิดขึ้น ในสังคมชุมชน ดานการเคารพนับถือผูที่มีอาวุโส และรับฟงคําแนะนํา คือ การใหเกียรติตอผูที่ผาน ประสบการณมาแลวมากมายในชีวิต เปนการเปดใจยอมรับฟงคําแนะนําเพื่อจะไดนําไปปรับใช กับงานในดานตาง ๆ ที่เกี่ยวของได ดานการไมขมเหง หรือลวงเกินสตรี คือ การคํานึงถึงความ เสมอภาคการใหเกียรติซึ่งกันและกัน เปนไปดวยความเทาเทียมกัน ดานการเคารพสักการะ ปูชนียสถาน ปูชนียวัตถุ และรูปเคารพตาง ๆ คือ การสงเสริมการอนุรักษรักษาวัฒนธรรมประเพณี อันดีงาม การเคารพสถานที่ตางๆ การทํานุบํารุงสถานที่ตางๆ ที่สําคัญทางพระพุทธศาสนาใหดํารงอยู สืบตอไป ดานกา รใหคว า มคุมครอ งคนดีมีคุ ณธ รรมใ หอยูในชุ มช นอยา งปลอดภั ย โดยวัดจากความคิดเห็นของประชาชนผูมาใชบริการเปนสําคัญ คือ การสงเสริมดานการทําความดี ตอสังคมชุมชนที่ตนเองอาศัยอยู มีการเชิดชูเกียรติยกยอง โดยเนนถึงการทําความดี ความสามัคคี ใหเกิดขึ้นภายในชุมชน 11 เวธิกา แดงเรือง,“การบริหารงานตามหลักอปริหานิยธรรมของเทศบาลตําบลหนองผึ้ง อําเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม”, พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร, (บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหา จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๐).
๒๒๖ ขอเสนอแนะจากการวิจัยการบริหารงานของเทศบาลตําบลนาแกวควรนําหลัก อปริหานิยธรรมไปบูรณาการรวมกับการบริหารงานเพื่อประโยชนอันสูงสุดขององคกร ในการบริหาร จัดการในดานตาง ๆ อันจะกอใหเกิดประโยชนกับประชาชนในทุก ๆ หมูบานในเขตการปกครอง ตลอดจนถึงขยายผลไปยังเทศบาลและอบต.อื่น ๆ เพื่อใหนําหลักธรรมนี้ไปประยุกตใชกับการ บริหารงานในดานตาง ๆ ไดอยางมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล11 12 มีความสอดคลองกับงานวิจัยของ กิตติ ศรีสมบัติ ไดวิจัยเรื่อง “การประยุกตใชหลักอปริหานิยธรรมในการบริหารงานของเทศบาลตําบล สันผักหวาน อําเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม” ผลการวิจัยพบวา แนวทางการนําหลัก อปริหานิยธรรม ไปประยุกตใชการบริหารงานของเทศบาล พบวา การเปดโอกาสใหทุกภาคสวนในชุมชุนเขาไปมี สวนรวมทําใหการทํางานเปนไปอยางมีระบบสามารถนําไปปฏิบัติไดอยางเปนรูปธรรมตาม วัตถุประสงคซึ่งตองมีการวางแผนการจัดองคกร การบริหารบุคคล การสั่งการ การประสานงาน การตรวจสอบและการประเมินผลโดยคํานึงถึงผลประโยชนของสวนรวมและประชาชนเปนที่ตั้งเพื่อ ความรมเย็นเปนสุข อยางยั่งยืน12 13 และมีความสอดคลองกับงานวิจัยของ พระคํารณ อติภทฺโท (ทองนอย) ไดวิจัยเรื่อง “การบริหารจัดการเชิงเครือขายเศรษฐกิจชุมชนของกลุมเกษตรกรผูปลูกขา ตามหลักอปริหานิยธรรมในเขตเทศบาลตําบลทุงนอย อําเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร” ผลการวิจัย พบวา ๑) ดานการรับรูมุมมองที่เหมือนกันควรมีการ รวมพูดคุย ประสานงาน กําหนดราคา และการปองกันโรคระบาด ๒) ดานสรางความคิดรวมกันควรมีจัดทําขอมูลเพื่อเปรียบเทียบผลผลิต บันทึกขอมูลการผลิต ตนทุน เพื่อนําไปสูการแกไขปญหา ๓) ดานรับผลประโยชนรวมกันควรมี การสงเสริมใหผูปลูกขาไดมีสิทธิแสดงความคิดเห็น มีการจัดทํากฎระเบียบ แปรรูป และขอใหภาครัฐ เขามาสงเสริม ๔) ดานการมีสวนรวมในเครือขายควรมีโอกาสในการเลือกผูนํากลุม รวมกําหนด กฎระเบียบและรวมคัดเลือกคณะกรรมการบริหาร ๕) ดานมีความสามัคคีกันในเครือขาย ควรมีการเคารพซึ่งกันและกัน นอบนอมใหเกียรติกัน แนะนําวิธีการแกไขปญหา ๖) ดานการพึ่งพากัน ในการรักษาระบบนิเวศน มีการกําหนดเปาหมาย จัดหาตลาด และรับรูขอมูลขาวสาร 12 พระอธิการปรีชา ติกฺขญาโณ (มาทา), “ประสิทธิผลการบริหารงานตามหลักอปริหานิยธรรมของ เทศบาลตําบลนาแกว อําเภอเกาะคา จังหวัดลําปาง”, พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร, (บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๐). 13 กิตติ ศรีสมบัติ, “การประยุกตใชหลักอปริหานิยธรรมในการบริหารงานของเทศบาล ตําบลสันผักหวาน อําเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม”, พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร, (บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๘).
๒๒๗ และ ๗) ดานการแลกเปลี่ยนประสบการณกันในเครือขาย ควรมีการแกไขปญหารวมกัน ใหภาครัฐ เขามาแนะนําหาแนวทางใหมๆ และควรมีการแชรประสบการณดีๆ หรือใหมๆ ใหแกกันและกัน13 14 ๕.๓ ขอเสนอแนะ ๕.๓.๑ ขอเสนอแนะเชิงนโยบาย จากการศึกษาวิจัยเรื่อง “การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” ผูวิจัยขอเสนอ ประเด็นที่ควรกําหนดเปนนโยบายเพื่อใหผูที่เกี่ยวของไดนําไปใช ดังตอไปนี้ ๑. สงเสริมใหประชาชนมีสวนรวมในการจัดทําแผนปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ของชุมชนไวเปนเครื่องมือในการทํางานเมื่อเกิดสาธารณภัย โดยสงเจาหนาที่ลงพื้นที่เพื่อรวม ขับเคลื่อนการมีสวนรวม เพื่อนําขอมูลมาวิเคราะหจัดทําแผนดําเนินงานเพื่อใหเกิดเปนประสิทธิผล โดยประชาชนมีสวนรวมเสนอปญหาและสาเหตุของปญหาในการจัดการสาธารณภัยในชุมชนกอน ๒. สงเสริมและรณรงคการประชาสัมพันธแจงเตือนภัย และรายงานผลการปฏิบัติ ใหประชาชนในพื้นที่ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียนทราบอยางตอเนื่อง ตลอดถึงประชาชน ในชุมชนมีสวนรวมในการดําเนินการขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียนในรูปแบบของกิจกรรม ที่ประชาชนสามารถมีสวนรวมโดยตรงในการแกไขปญหาในรูปแบบของโครงการและกิจกรรม ๓. สงเสริมใหประชาชนมีสวนรวมในการดําเนินการแกไขผลดําเนินงานที่ไมมีผลตรงเปา หรือไมสําเร็จจากการดําเนินงานของเจาหนาที่เพื่อวางแผนในการจัดการใหตรงจุดอยางจริงจัง และถูกตองตรงกับวัตถุประสงคของการดําเนินการ ๔. สงเสริมการฝกอบรมใหกับประชาชน ไดมีความรูความสามารถใหการเตรียมความ พรอมรับมือกับภัยพิบัติ ลดอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับชีวิตและทรัพยสินทั้งของตนเอง ครอบครัว และชุมชน ๕. นําเทคโนโลยีและนวัตกรรมสมัยใหมมาใชในการปฏิบัติงานและสงเสริมใหประชาชน เขาถึงเทคโนโลยีเพื่อการติตอสื่อสารในการรายงานขาวสารใหครบคุมทุกชุมชนในการเตรียมการ รับมือเมื่อจะเกิดสาธารณภัยขึ้นในพื้นที่ 14 พระคํารณ อติภทฺโท (ทองนอย), “การบริหารจัดการเชิงเครือขายเศรษฐกิจชุมชนของกลุม เกษตรกร ผูปลูกขาตามหลักอปริหานิยธรรมในเขตเทศบาลตําบลทุงนอย อําเภอ โพทะเล จังหวัดพิจิตร”, วิทยานิพนธพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร, (บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬา ลง กรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๒).
๒๒๘ ๕.๓.๒ ขอเสนอแนะเชิงปฏิบัติการ จากการศึกษาวิจัยเรื่อง “การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” ผูวิจัยขอเสนอ ประเด็นที่ควรนําไปปฏิบัติเพื่อใหผูเกี่ยวของไดนาไปใช ดังตอไปนี้ ๑. ควรมีการใหขอมูลขาวสาร การรณรงค อบรม/ประชุมใหความรูความเขาใจกับ ประชาชนแตละชุมชนอยางตอเนื่องโดยเนนการปองกันและบรรเทาสาธารณภัยจากครัวเรือน เพื่อเปนการแบงเบาภาระงานขององคกรปกครองสวนทองถิ่น ๒. รณรงคกิจกรรมใหความรูเรื่องของเทคโนโลยีในการประสานงานและแจงเตือนถึง อันตรายที่เกิดจากสาธารณภัย และควรมีการเตรียมความพรอมในเรื่องเครื่องมือ อุปกรณในการ ปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ๓. จัดสรรงบเพื่อจัดหาเครื่องมือและอุปกรณใหเพียงพอตอความตองการของชุมชนใน การออกปฏิบัติงานเมื่อเกิดเหตุสาธารณภัยขึ้นในพื้นของแตละชุมชน และเจาหนาที่เพื่อลดขั้นตอนใน การปฏิบัติงานใหมีความรวดเร็วมากยิ่งขึ้น ๔. ควรจัดตั้งงบประมาณในการชวยเหลือประชาชนใหเพียงตอความตองการในการรับมือ กับสาธารณภัยที่ไมสามารถคาดเดาไดวาจะมีความรุนแรงมากนอยเพียงใดสําหรับใหการชวยเหลือเมื่อ เกิดเหตุสาธารณภัยขึ้นในพื้นที่ ๕. จัดใหมีการฝกอบรมใหความรูในการรับมือกับสาธารณภัย และฝกซอมแผนการปฏิบัติ ใหกับอาสาสมัครปองกันภัยฝายพลเรือน(อปพร.) เปนประจําทุกป เมื่อเกิดภัยขึ้นใหคนในชุมชนมี ทักษะในการชวยเหลือตัวเองและครอบครัวเบื้องตน เพื่อลดการสูญเสียในชีวิตและทรัพยสิน ๕.๓.๓ ขอเสนอแนะเพื่อการวิจัยครั้งตอไป จากการศึกษาวิจัยเรื่อง “การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” ผูวิจัยขอเสนอ ใหผูสนใจไดนําไปศึกษาวิจัยครั้งตอไปในประเด็นดังตอไปนี้ ๑. ควรศึกษาเกี่ยวกับแนวทางการสรางเครือขายการมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน
๒๒๙ ๒. ควรศึกษาการพัฒนาระบบการประสานงานระหวางประชาชนและหนวยงานราชการ ประสิทธิภาพและรวดเร็วยิ่งขึ้นในการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ๓. ควรศึกษาปญหา อุปสรรค การนําระเบียบขอบังคับ และหนังสือสั่งการตางๆ มาใชในการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหาร สวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ๔. ควรศึกษาเกี่ยวกับภาวะผูนําในชุมชนกับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ๕. ควรวิเคราะหปจจัยที่สงผลตอการนํากฎหมายปองกันและบรรเทาสาธารณภัย ไปใชในพื้นที่ใหเกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผล