The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.

สารนิพนธ์ เรื่อง การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององค์การบริหารส่วนตำบลสะเนียน อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน โดยจ่าสิบโทเกรียงศักดิ์ คะใจ

Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search

สารนิพนธ์ เรื่อง การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององค์การบริหารส่วนตำบลสะเนียน อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน โดยจ่าสิบโทเกรียงศักดิ์ คะใจ

สารนิพนธ์ เรื่อง การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององค์การบริหารส่วนตำบลสะเนียน อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน โดยจ่าสิบโทเกรียงศักดิ์ คะใจ

๑๓๐ ๒) ระดับความคิดเห็นของประชาชนกับการมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนานวิเคราะหโดยการหาคาเฉลี่ย (Mean) และคาสวนเบี่ยงเบน มาตรฐาน (Standard Deviation) ของคะแนนจากการตอบแบบสอบถามของประชาชน ที่มีสวนรวมในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวน ตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ๓) แปลความหมายของคาเฉลี่ยโดยยึดเกณฑ ดังนี้7 8 คาเฉลี่ย ๔.๕๑ - ๕.๐๐ มีสวนรวมอยูในระดับ มากที่สุด คาเฉลี่ย ๓.๕๑ - ๔.๕๐ มีสวนรวมอยูในระดับ มาก คาเฉลี่ย ๒.๕๑ - ๓.๕๐ มีสวนรวมอยูในระดับ ปานกลาง คาเฉลี่ย ๑.๕๑ - ๒.๕๐ มีสวนรวมอยูในระดับ นอย คาเฉลี่ย ๑.๐๐ - ๑.๕๐ มีสวนรวมอยูในระดับ นอยที่สุด ๔) การทดสอบสมมติฐานเพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนกับการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามปจจัยสวนบุคคล สถิติที่ใชคือ การทดสอบคาที (t - test) ในกรณีตัวแปรตนสองกลุมและการทดสอบคาเอฟ (F - Test) ดวยวิธีการวิเคราะหความแปรปรวน ทางเดียว (One Way ANOVA) ในกรณีตัวแปรตนตั้งแตสามกลุมขึ้นไป เมื่อพบวามีความแตกตาง จะทําการเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางเปนสําคัญนอยที่สุด (Least Significant Difference : LSD) ๕) ขอคําถามปลายเปดที่แสดงปญหาอุปสรรคและขอเสนอแนะแนวทางเกี่ยวกับ การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวน ตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ผูวิจัยจะทําการจัดกลุมตามประเด็นที่กําหนด ใชในแบบสอบถามปลายเปดจากนั้นจะทําการวิเคราะห โดยใชการแจกแจงความถี่ (Frequency) และรอยละ (Percentage) 8 สุวรียศิริโภคาภิรมย, การวิจัยทางการศึกษา, (ลพบุรี : ฝายเอกสารการพิมพ สถาบันราชภัฏ เทพสตรี, ๒๕๔๖), หนา ๑๔๐.


๑๓๑ ๓.๓ การวิจัยเชิงคุณภาพ ๓.๓.๑ ผูใหขอมูลสําคัญ ผูวิจัยทําการสัมภาษณเชิงลึก (In-depth Interview) ผูใหขอมูลสําคัญในการวิจัยเรื่อง “การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวน ตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” ผูวิจัยกําหนดผูใหขอมูลสําคัญ (Key informants) โดยแบงออกเปน ๕ กลุม ไดแก ๑. กลุมผูบริหารหรือกําหนดนโยบาย ๒. กลุมผูปฏิบัติ ๓. กลุมภาคประชาชน ๔. กลุมนักวิชาการทางรัฐประศาสนศาสคร ๕. กลุมนักวิชาการ ทางพระพุทธศาสนา จํานวน ๑๐ รูปหรือคน ซึ่งมีคุณสมบัติสอดคลองกับประเด็นสาระสําคัญ ของการวิจัยครั้งนี้ ประกอบดวย ๑. กลุมผูบริหารหรือกําหนดนโยบาย จํานวน ๓ คน ลําดับที่ ๑ นายสวาง เปรมประสิทธิ์ นายกองคการบริหารสวนตําบลสะเนียน ลําดับที่ ๒ นายเมฆินทร อินนะไชย รักษาการในตําแหนงหัวหนาสํานักงานปองกัน และบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดนาน สาขานานอย ลําดับที่ ๓ สิบตํารวจโทมานพ แนวลาด ปลัดองคการบริหารสวนตําบลสะเนียน ๒. กลุมผูปฏิบัติ จํานวน ๓ คน ลําดับที่ ๔ นางวรรณี เชียงทา ทองถิ่นอําเภอเมืองนาน ลําดับที่ ๕ นายสัตวแพทยวีรวัฒน โพธิ์สุยะ ปศุสัตวอําเภอเมืองนาน ลําดับที่ ๖ นางสาวน้ําทิพย สิทธิ นักวิชาการเกษตรประจําตําบลสะเนียน ๓. กลุมภาคประชาชน จํานวน ๒ คน ลําดับที่ ๗ นางคําผิว วงศกา กํานันตําบลสะเนียน ลําดับที่ ๘ นายดํารง ตะจา ประธานอาสาสมัครปองกันภัยฝายพลเรือน (อปพร.) ตําบลสะเนียน ๔. นักวิชาการทางรัฐประศาสนศาสตร จํานวน ๑ คน ลําดับที่ ๙ ดร.ภานุวุธ บูรณพรหม นายกองคการบริหารสวนตําบลผาสิงห ๕. นักวิชาการทางพระพุทธศาสนา จํานวน ๑ คน ลําดับที่ ๑๐ พระสุนทรมุนี รองเจาคณะจังหวัดนาน


๑๓๒ ๓.๓.๒ เครื่องมือที่ใชในการวิจัย การวิจัยเรื่อง “การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” ผูวิจัยไดสรางแบบสัมภาษณ เพื่อการเก็บรวบรวมขอมูล โดยแบบสัมภาษณที่ใชเปนแบบกึ่งโครงสราง (Structured Interview) ซึ่งมีสาระสําคัญ ดังนี้ ๑. ศึกษาวิธีการสรางแบบสัมภาษณที่ใชในการเก็บขอมูลจากเอกสาร ตารางและงานวิจัย ที่เกี่ยวของ เพื่อเปนแนวทางในการกําหนดกรอบความคิดในการสรางแบบสัมภาษณ ๒. ศึกษาแนวคิด ทฤษฏีและเอกสารการวิจัยตางๆที่เกี่ยวของ โดยพิจารณาถึงรายละเอียด ตางๆ เพื่อใหครอบคลุมวัตถุประสงคของการวิจัยที่กําหนดไว ๓. ขอคําแนะนําจากอาจารยที่ปรึกษา เพื่อใชเปนแนวทางในการสรางแบบสัมภาษณ ๔. สรางแบบสัมภาษณใหครอบคลุมวัตถุประสงคของการวิจัย เพื่อใชเปนเครื่องมือ ในการเก็บรวบรวมขอมูลจากผูใหขอมูลสําคัญ (Key informants) เพื่อนํามาวิเคราะห ๕. นําเสนอรางเครื่องมือการวิจัยตออาจารยที่ปรึกษา ๖. ปรับปรุงแกไข ๗. จัดพิมพแบบสัมภาษณในการวิจัยฉบับสมบูรณ และนําไปใชจริง เพื่อเก็บรวบรวม ขอมูล ๓.๓.๓ การเก็บรวบรวมขอมูล ในการวิจัยครั้งนี้ผูวิจัยไดดําเนินการเก็บรวบรวมขอมูลตามขั้นตอน ดังนี้ ๑. ผูวิจัยรวบรวมขอมูลจากหนังสือ บทความ งานวิจัยและเอกสารสิ่งพิมพตางๆ ที่เกี่ยวของกับ “การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” สรางแบบสัมภาษณ ๒. ผูวิจัยไดขอหนังสืออนุญาตเก็บรวบรวมขอมูลจากเจาหนาที่วิทยาลัยสงฆนครนาน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ถึงผูใหขอมูลสําคัญ (Key informants) เพื่อขอความอนุเคราะหในการใหสัมภาษณ ๓. ทําการนัดวัน เวลา และสถานที่กับผูใหขอมูลสําคัญ (Key informants) เพื่อสัมภาษณ ตามที่กําหนดไว


๑๓๓ ๔. ผูวิจัยดําเนินการเก็บรวบรวมขอมูลโดยการสัมภาษณกับผูใหขอมูลสําคัญ คือ บุคลากร ที่มีสวนเกี่ยงของในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จํานวน ๑๐ คน ซึ่งในการสัมภาษณนั้น ผูศึกษาไดนําแบบสัมภาษณ เก็บรวบรวมขอมูลดวยตัวเอง ตามวัน เวลาและสถานที่ที่กําหนดไว ๕. ในสวนของการวิจัยเชิงคุณภาพ ซึ่งใชวิธีการสัมภาษณนั้น ผูวิจัยจะสัมภาษณผูใหขอมูล สําคัญโดยใชวิธีการสัมภาษณเชิงลึก (In depth Interview) และทําการบันทึกขอมูล โดยขออนุญาต ใชวิธีการจดบันทึกและการบันทึกเสียงประกอบการสัมภาษณ จนครบทุกประเด็น ๖. นําขอมูลดิบที่ไดมารวบรวม เพื่อวิเคราะหโดยวิธีการที่เหมาะสมและนําเสนอตอไป ๓.๓.๔ การวิเคราะหขอมูล ผูวิจัยวิเคราะหขอมูลจากการสัมภาษณ ผูวิจัยจะทําการจัดกลุมขอมูล (Data Grouping) ตามสาระสําคัญของประเด็นการสัมภาษณ จากนั้นจะทําการวิเคราะหขอมูลเชิงเนื้อหา (Content Analysis Technique) โดยวิธีการดังนี้ ๑. นําขอมูลที่ไดจากการสัมภาษณมาถอดเสียงและบันทึกเปนขอความ ๒. นําขอความจากการสัมภาษณและการจดบันทึกมาจําแนกเปนประเด็นและเรียบเรียง เฉพาะประเด็นที่เกี่ยวของกับวัตถุประสงคการวิจัย ๓. วิเคราะหคําใหสัมภาษณของผูใหขอมูลสําคัญตามวัตถุประสงคการวิจัย โดยใชเทคนิค การวิเคราะหเนื้อหา (Content Analysis Technique) ประกอบบริบท (Context) ๔. สังเคราะหขอมูลตามวัตถุประสงคการวิจัยและนําเสนอตอไป


บทที่ ๔ ผลการวิเคราะหขอมูล การศึกษาวิจัยเรื่อง “การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” ผูวิจัยนํา แบบสอบถามที่รวบรวมไดจากกลุมตัวอยางจํานวน ๓๘๓ คน มาวิเคราะหโดยใชโปรแกรมสําเร็จรูป การวิเคราะหขอมูลทางสังคมศาสตรผลการวิเคราะหขอมูลนําเสนอดังตอไปนี้ ๔.๑ การนําเสนอขอมูลเชิงปริมาณ ๔.๑.๑ ผลการวิเคราะหขอมูลเบื้องตน ๔.๑.๒ ผลการวิเคราะหตามวัตถุประสงคของการวิจัย ๔.๒ การนําเสนอขอมูลเชิงคุณภาพ ๔.๒.๑ ผลการวิเคราะหแบบสัมภาษณของผูใหขอมูลหลักเกี่ยวกับการสงเสริม การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ๗ ๔.๒.๒ ผลการวิเคราะหแบบสัมภาษณของผูใหขอมูลหลักเกี่ยวกับการมีสวนรวม ของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ๔.๓ องคความรู ๔.๓.๑ องคความรูที่ไดรับจากการวิจัย ๔.๓.๒ องคความรูที่ไดสังเคราะหจากการวิจัย ๔.๑ การนําเสนอขอมูลเชิงปริมาณ ๔.๑.๑ ผลการวิเคราะหขอมูลเบื้องตน ผลการวิเคราะหขอมูลทั่วไปเกี่ยวกับปจจัยสวนบุคคลของผูตอบแบบสอบถาม การศึกษาขอมูลปจจัยสวนบุคคลของผูตอบแบบสอบถามจํานวน ๓๘๓ คน จําแนกตาม เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได (ตอเดือน) แสดงดวยความถี่และรอยละ มีรายละเอียด ดังแสดงในตารางที่ ๔.๑ ดังนี้


๑๓๕ ตารางที่ ๔.๑ แสดงจํานวนและคารอยละของผูตอบแบบสอบถาม (n = ๓๘๓) สถานภาพทั่วไปของผูตอบแบบสอบถาม จํานวน รอยละ เพศ ชาย ๒๑๗ ๕๖.๗ หญิง ๑๖๖ ๔๓.๓ รวม ๓๘๓ ๑๐๐.๐ อายุ ๑๘ - ๓๐ ป ๘๖ ๒๒.๔ ๓๑ - ๔๐ ป ๑๓๖ ๓๕.๕ ๔๑ - ๕๐ ป ๑๐๙ ๒๘.๕ ๕๑ ป ขึ้นไป ๕๒ ๑๓.๖ รวม ๓๘๓ ๑๐๐.๐ ระดับการศึกษา ระดับประถมศึกษา ๑๗๗ ๔๖.๒ ระดับมัธยมศึกษา ๑๕๙ ๔๑.๕ ระดับอนุปริญญา ๒๗ ๗.๑ ระดับปริญญาตรีขึ้นไป ๒๐ ๕.๒ รวม อาชีพ ๓๘๓ ๑๐๐.๐ รับราชการ / พนักงานของรัฐ ๓ ๐.๘ เกษตรกร ๑๖๘ ๔๓.๙ รับจาง ๑๑๕ ๓๐.๐ คาขาย / ธุรกิจ ๙๗ ๒๕.๓ รวม ๓๘๓ ๑๐๐.๐ รายไดเฉลี่ยตอเดือน ต่ํากวา ๕,๐๐๐ บาท ๑๙๗ ๕๑.๔ ๕,๐๐๑ – ๑๕,๐๐๐ บาท ๑๔๘ ๓๘.๖ ๑๕,๐๐๑ – ๒๕,๐๐๐ บาท ๑๙ ๕.๐ ๒๕,๐๐๑ บาทขึ้นไป ๑๙ ๕.๐ รวม ๓๘๓ ๑๐๐.๐


๑๓๖ จากตารางที่ ๔.๑ ขอมูลทั่วไปของผูตอบแบบสอบถามเรื่อง “การมีสวนรวม ของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน” จําแนกไดดังนี้ เพศ จากการศึกษา พบวา ผูตอบแบบสอบถามสวนใหญเปนเพศชาย มีจํานวน ๒๑๗ คน คิดเปนรอยละ ๕๖.๗ เพศหญิงมีจํานวน ๑๖๖ คน คิดเปนรอยละ ๔๓.๓ ตามลําดับ อายุจากการศึกษาพบวา ผูตอบแบบสอบถามสวนใหญมีอายุระหวาง ๓๑ - ๔๐ ป จํานวน ๑๓๖ คน คิดเปนรอยละ ๓๕.๕ รองลงมามีอายุระหวาง ๔๑ - ๕๐ ป จํานวน ๑๐๙ คน คิดเปนรอยละ ๒๘.๕ ถัดมามีอายุระหวาง ๑๘ - ๓๐ ป จํานวน ๘๖ คน คิดเปนรอยละ ๒๒.๔ สุดทาย ผูที่มีอายุ ๕๑ ป ขึ้นไป จํานวน ๕๒ คน คิดเปนรอยละ ๑๓.๖ ตามลําดับ ระดับการศึกษา จากการศึกษา พบวา ผูตอบแบบสอบถามสวนใหญมีการศึกษาระดับ ประถมศึกษา จํานวน ๑๗๗ คน คิดเปนรอยละ ๔๖.๒ รองลงมามีการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จํานวน ๑๕๙ คน คิดเปนรอยละ ๔๑.๕ ถัดมามีการศึกษาระดับ อนุปริญญา จํานวน ๒๗ คน คิดเปน รอยละ ๗.๑ สุดทายผูที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป จํานวน ๒๐ คน คิดเปนรอยละ ๕.๒ ตามลําดับ อาชีพ จากการศึกษา พบวา ผูตอบแบบสอบถามสวนใหญมีอาชีพอาชีพเกษตรกร จํานวน ๑๖๘ คน คิดเปนรอยละ ๔๓.๙ รองลงมามีอาชีพรับจาง จํานวน ๑๑๕ คน คิดเปนรอยละ ๓๐.๐ ถัดมามีอาชีพคาขาย/ธุรกิจ จํานวน ๙๗ คน คิดเปนรอยละ ๒๕.๓ และสุดทาย อาชีพขาราชการ/พนักงานของรัฐ จํานวน ๓ คน คิดเปนรอยละ ๐.๘ ตามลําดับ รายไดเฉลี่ยตอเดือน จากการศึกษา พบวา ผูตอบแบบสอบถามสวนใหญมีรายไดเฉลี่ย ตอเดือน ต่ํากวา ๕,๐๐๐ บาท จํานวน ๑๙๗ คน คิดเปนรอยละ ๕๑.๔ รองลงมา มีรายไดเฉลี่ย ตอเดือน ๕,๐๐๑ – ๑๕,๐๐๐ บาท จํานวน ๑๔๘ คน คิดเปนรอยละ ๓๘.๖ รายไดเฉลี่ยตอเดือน ลําดับสุดทายตั้งแต๑๕,๐๐๑ – ๒๕,๐๐๐ บาท จํานวน ๑๙ คน คิดเปนรอยละ ๕.๐ และ ๒๕,๐๐๑ บาทขึ้นไป จํานวน ๑๙ คน คิดเปนรอยละ ๕.๐ เทากัน


๑๓๗ ๔.๑.๒ ผลการวิเคราะหตามวัตถุประสงคของการวิจัย ผลการวิเคราะหระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับระดับการมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ผลการวิเคราะหขอมูลระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ในภาพรวมและราย ดาน จํานวน ๔ ดาน คือ ๑. ดานการมีสวนรวมในการตัดสินใจ ๒. ดานการมีสวนรวมในการ ดําเนินงาน ๓. ดานการมีสวนรวมในการรับผลประโยชน ๔. ดานการมีสวนรวมในการประเมินผล ดังตารางที่ ๔.๒ ถึง ๔.๖ ดังนี้ ตารางที่ ๔.๒ คาเฉลี่ย และคาเบี่ยงเบนมาตรฐานระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม (n = ๓๘๓) การมีสวนรวมในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยองคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอ เมืองนาน จังหวัดนาน ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. ดานการมีสวนรวมในการตัดสินใจ ๓.๖๐ ๐.๙๘ มาก ๒. ดานการมีสวนรวมในการดําเนินงาน ๓.๖๐ ๐.๘๐ มาก ๓. ดานการมีสวนรวมในการรับผลประโยชน ๓.๖๓ ๐.๘๐ มาก ๔. ดานการมีสวนรวมในการประเมินผล ๓.๕๓ ๐.๘๑ มาก ภาพรวม ๓.๕๙ ๐.๗๔ มาก จากตารางที่ ๔.๒ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๙, S.D. = ๐.๗๔) เมื่อจําแนกเปนรายดาน พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน อยูในระดับมาก ทุกดาน


๑๓๘ ตารางที่ ๔.๓ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการมีสวนรวมในการตัดสินใจ (n=๓๘๓) ดานการมีสวนรวมในการตัดสินใจ ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. มีสวนรวมในการตัดสินใจแผนงานบรรเทา สาธารณภัย ๓.๕๒ ๐.๙๗ มาก ๒. มีสวนรวมในการตัดสินใจในสถานการณสาธารณภัย ของชุมชน ๓.๖๓ ๑.๘๐ มาก ๓. มีสวนรวมในการตัดสินใจเพื่อแกไขปญหา สา ธารณภัยของชุมชน ๓.๖๖ ๐.๙๑ มาก รวม ๓.๖๐ ๐.๙๘ มาก จากตารางที่ ๔.๓ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๐ S.D. = ๐.๙๘) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการมีสวนรวมในการตัดสินใจ อยูในระดับมากทุกขอ


๑๓๙ ตารางที่ ๔.๔ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการมีสวนรวมในการดําเนินงาน (n=๓๘๓) ดานการมีสวนรวมในการดําเนินงาน ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑.ทานมีสวนรวมประชุมเพื่อเตรียมความพรอมรับมือ ภัยพิบัติในชุมชน ๓.๖๘ ๐.๙๒ มาก ๒.ทานมีสวนรวมจัดทําแผนเพื่อรับสถานการณ สา ธารณภัยของชุมชน ๓.๕๑ ๐.๘๙ มาก ๓.ทานมีสวนรวมแจงขาวสารการเฝาระวังสาธารณภัย ๓.๖๓ ๐.๘๘ มาก รวม ๓.๖๐ ๐.๘๐ มาก จากตารางที่ ๔.๔ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการมีสวนรวม ในการดําเนินงาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๐, S.D. = ๐.๘๐) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการมีสวนรวมในการดําเนินงาน อยูในระดับมากทุกขอ


๑๔๐ ตารางที่ ๔.๕ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการมีสวนรวมในการรับผลประโยชน (n=๓๘๑) ดานการมีสวนรวมในการรับผลประโยชน ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑.ทานมีสวนรวมกับผูนําชุมชนในการเขารวมกิจกรรม โครงการเกี่ยวกับงานบรรเทาสาธารณภัย ๓.๖๕ ๐.๙๖ มาก ๒.ทานมีสวนรวมเฝาระวังและประเมินสถานการณ สาธารณภัยของชุมชน ๓.๖๓ ๐.๙๑ มาก ๓.ทานมีสวนรวมกับผูนําชุมชนในการรณรงคประชาชน ใหเขามามีสวนรวมกับในการปองกันสาธารณภัย เพื่อใหประชาชนสามารถชวยเหลือและปองกันตัวเอง และครอบครัวจากสาธารณภัยที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ๓.๖๓ ๐.๘๗ มาก รวม ๓.๕๓ ๐.๘๑ มาก จากตารางที่ ๔.๕ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการมีสวนรวม ในการรับผลประโยชน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๓ , S.D. = ๐.๘๑) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการมีสวนรวมในการรับผลประโยชน อยูในระดับมากทุกขอ


๑๔๑ ตารางที่ ๔.๖ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการมีสวนรวมในการประเมินผล (n=๓๘๓) ดานการมีสวนรวมในการประเมินผล ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑.ทานมีสวนรวมประชุมติดตามการดําเนินกิจกรรมและ โครงการงานบรรเทาสาธารณภัย ๓.๕๔ ๐.๘๙ มาก ๒.ทานมีสวนรวมประเมินผลการดําเนินกิจกรรมและ โครงการงานบรรเทาสาธารณภัย 3.๔๗ 0.๙๑ ปานกลาง ๓.ทานมีสวนรวมประเมินสถานการณสาธารณภัยของ ชุมชน ๓.๕๙ 0.๘๙ มาก รวม ๓.๕๓ 0.๘๑ มาก จากตารางที่ ๔.๖ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการมีสวนรวม ในการประเมินผล โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๓, S.D. = ๐.๘๑) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา ทานมีสวนรวมประเมินผลการดําเนินกิจกรรมและโครงการ งานบรรเทาสาธารณภัย (x̅= ๓.๕๓, S.D. = ๐.๘๑๘) อยูในระดับปานกลาง สวนขอที่เหลือ ดานการมีสวนรวมในการประเมินผล อยูในระดับมากทุกขอ ผลการวิเคราะหขอมูลระดับการมีสวนรวมในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ตามหลักอปริหานิยธรรมขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน วาดวยธรรมไมเปนที่ตั้งแหงความเสื่อมธรรมที่ทําใหไมเสื่อม เปนไปเพื่อความเจริญฝายเดียว มี ๗ อยาง ไดแก ๑) หมั่นประชุมเปนนิตย๒) พรอมเพรียงกันประชุม พรอมเพรียงกันทํากิจกรรม ๓) ไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน ๔) มีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา ๕) การใหเกียรติ และคุมครองสิทธิ สตรี๖) ปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน ๗) การอารักขา คุมครอง ปกปอง อันชอบธรรม ในภาพรวมและรายดาน ดังตารางที่ ๔.๗ ถึง ๔.๑๔ ดังนี้


๑๔๒ ตารางที่ ๔.๗ คาเฉลี่ย และคาเบี่ยงเบนมาตรฐานระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม โดยภาพรวม (n=๓๘๓) การมีสวนรวมในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. หมั่นประชุมเปนนิตย ๓.๔๓ ๐.๙๓ ปานกลาง ๒. พรอมเพรียงกันประชุม พรอมเพรียงกันทํากิจกรรม ๓.๕๖ ๐.๙๒ มาก ๓. ไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน ๓.๖๒ ๑.๐๙ มาก ๔. มีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา ๓.๗๘ ๐.๘๓ มาก ๕. การใหเกียรติ และคุมครองสิทธิ สตรี ๓.๖๕ ๐.๘๑ มาก ๖. ปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน ๓.๘๑ ๐.๙๐ มาก ๗. การอารักขา คุมครอง ปกปองอันชอบธรรม ๓.๖๐ ๐.๘๑ มาก ภาพรวม ๓.๖๓ ๐.๗๐ มาก จากตารางที่ ๔.๗ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๓, S.D. = ๐.๗๐) เมื่อจําแนกเปนรายดาน พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานหมั่นประชุมเปนนิตยอยูในระดับปานกลาง (x̅= ๓.๔๓ S.D. = ๐.๙๓) สวนดานที่เหลือ อยูในระดับมาก ทุกดาน


๑๔๓ ตารางที่ ๔.๘ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานหมั่นประชุมเปนนิตย (n=๓๘๓) หมั่นประชุมเปนนิตย ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. มีสวนรวมในการประชุมจัดทําแผนงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบล ๓.๔๘ ๐.๙๗ ปานกลาง ๒. มีสวนรวมในการประชุมดําเนินกิจกรรมโครงการ แผนงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวน ตําบล ๓.๓๖ ๑.๐๐ ปานกลาง ๓. มีสวนรวมในการประชุมแกไชปญหางานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบล ๓.๔๗ ๑.๐๐ ปานกลาง รวม ๓.๔๓ ๐.๙๓ ปานกลาง จากตารางที่ ๔.๘ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานหมั่นประชุมเปนนิตยโดยภาพรวมอยูในระดับปานกลาง (x̅= ๓.๔๓ S.D. = ๐.๙๓) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานหมั่นประชุมเปนนิตยอยูในระดับปานกลางทุกขอ


๑๔๔ ตารางที่ ๔.๙ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานพรอมเพรียงกันประชุม พรอมเพรียงกัน ทํากิจกรรม (n=๓๘๓) พรอมเพรียงกันประชุม พรอมเพรียงกันทํากิจกรรม ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. เขารวมประชุมกอนเวลาและตรงเวลาเสมอ ๓.๖๒ ๑.๐๑ มาก ๒. มีสวนรวมในการประชุมโครงการ/กิจกรรม/แกไข ปญหางานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหาร สวนตําบลโดยพรอมเพรียงกัน ๓.๔๙ ๐.๙๙ ปานกลาง ๓. ไมละทิ้งการประชุมโดยไมมีเหตุอันสมควร ๓.๕๗ ๑.๐๓ มาก รวม ๓.๕๖ ๐.๙๒ มาก จากตารางที่ ๔.๙ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานพรอมเพรียงกันประชุม พรอมเพรียงกันทํากิจกรรม โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๖ S.D. = ๐.๙๒) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา มีสวนรวมในการประชุมโครงการ/กิจกรรม/แกไขปญหา งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลโดยพรอมเพรียงกัน อยูในระดับปานกลาง (x̅= ๓.๔๙ S.D. = ๐.๙๙) สวนขอที่เหลือ ดานพรอมเพรียงกันประชุม พรอมเพรียงกันทํากิจกรรม อยูในระดับมากทุกขอ


๑๔๕ ตารางที่ ๔.๑๐ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน (n=๓๘๓) ไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. องคการบริหารสวนตําบล ไมตั้งกฎระเบียบกฎเกณฑ ตางๆ ที่เกี่ยวของกับงานบรรเทาสาธารณภัย ขัดตอ ชุมชน ๓.๖๔ ๒.๓๔ มาก ๒. องคการบริหารสวนตําบล ออกระเบียบกฎเกณฑที่ เกี่ยวของกับงานบรรเทาสาธารณภัย เปนประโยชน ตอชุมชน ๓.๖๒ ๐.๙๔ มาก ๓. ปฏิบัติตามกฎระเบียบที่เกี่ยวของกับงานบรรเทา สาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบล ๓.๖๓ ๐.๙๔ มาก รวม ๓.๖๒ ๑.๐๙ มาก จากตารางที่ ๔.๑๐ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๒ S.D. = ๑.๐๙) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานไมตั้งกฎระเบียบที่ขัดตอชุมชน อยูในระดับ มากทุกขอ


๑๔๖ ตารางที่ ๔.๑๑ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานมีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา (n=๓๘๓) มีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. มีความเคารพนับถือผูนําองคการบริหารสวนตําบล ๓.๙๖ ๐.๙๘ มาก ๒. ปฏิบัติตามระเบียบที่เกี่ยวกับงานบรรเทา สา ธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลเพื่อใหบรรลุ ตามพันธกิจ ๓.๗๕ ๐.๙๗ มาก ๓. ใหความรวมมือในกิจกรรมของงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบล ๓.๖๔ ๐.๙๑ มาก รวม ๓.๗๘ ๐.๘๘ มาก จากตารางที่ ๔.๑๑ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานมีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๗๘ S.D. = ๐.๘๘) เมื่อจําแนกเปนรายขอ การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานมีความเคารพนับถือตอผูบังคับบัญชา อยูในระดับ มากทุกขอ


๑๔๗ ตารางที่ ๔.๑๒ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานการใหเกียรติ และคุมครองสิทธิ สตรี (n=๓๘๓) การใหเกียรติ และคุมครองสิทธิ สตรี ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. เปดโอกาสใหสตรีมีสวนรวมโครงการ/กิจกรรม งาน บรรเทาสาธารณภัย ๓.๖๕ ๐.๘๕ มาก ๒. เปดโอกาสใหสตรีมีสวนรวมแสดงความคิดเห็นการ พัฒนางานบรรเทาสาธารณภัย ๓.๖๘ ๐.๙๓ มาก ๓. เปดโอกาสใหสตรีไดรับความคุมครองโดยชอบธรรม ตามกฎหมาย ๓.๖๒ ๐.๘๘ มาก รวม ๓.๖๕ ๐.๘๘ มาก จากตารางที่ ๔.๑๒ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานการใหเกียรติ และคุมครองสิทธิ สตรี โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๕ S.D. = ๐.๘๘) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานการใหเกียรติ และคุมครองสิทธิ สตรี อยูในระดับมากทุกขอ


๑๔๘ ตารางที่ ๔.๑๓ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน (n=๓๘๓) ปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. องคการบริหารสวนตําบล ไดสงเสริมวัฒนธรรม ประเพณีอันดีงามของชุมชน ๓.๗๙ ๐.๙๑ มาก ๒. องคการบริหารสวนตําบล ไดรักษาวัฒนธรรม ประเพณีอันดีงามของชุมชน ๓.๘๕ ๐.๙๗ มาก ๓. องคการบริหารสวนตําบล ไดเปดโอกาสใหชุมชนมี สวนรวมในกิจกรรมหรือโครงการเกี่ยวกับวัฒนธรรม ประเพณีของชุมชน ๓.๘๐ ๑.๐๐ มาก รวม ๓.๘๑ ๐.๙๗ มาก จากตารางที่ ๔.๑๓ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๘๑ S.D. = ๐.๙๗) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานปฏิบัติตามจารีตประเพณี ของชุมชน อยูในระดับมากทุกขอ


๑๔๙ ตารางที่ ๔.๑๔ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานการอารักขา คุมครอง ปกปอง อันชอบธรรม (n=๓๘๓) การอารักขา คุมครอง ปกปองอันชอบธรรม ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. มีสวนรวมคุมครอง การปองกันภัยและระงับเหตุ สาธารณภัยตางๆ ๓.๖๕ ๐.๘๙ มาก ๒. มีสวนรวมในการรณรงคปองกันสาธารณภัย ๓.๖๒ ๐.๘๕ มาก ๓. มีสวนรวมฟนฟู บูรณะสิ่งกอสรางสาธารณประโยชน ๓.๕๔ ๐.๙๒ มาก รวม ๓.๖๐ ๐.๘๑ มาก จากตารางที่ ๔.๑๔ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานการอารักขา คุมครอง ปกปองอันชอบธรรม โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅ = ๓.๖๐ S.D. = ๐.๘๑) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม ดานการอารักขา คุมครอง ปกปองอันชอบธรรม อยูในระดับมากทุกขอ ผลการวิเคราะหขอมูลระดับการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ในภาพรวมและรายดาน จํานวน ๔ ดาน คือ ๑. ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล ๒. ดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ ๓. ดานการเตรียมความพรอม ๔. ดานการพัฒนาบุคลากร ดังตารางที่ ๔.๑๕ ถึง ๔.๒๐ ดังนี้


๑๕๐ ตารางที่ ๔.๑๕ คาเฉลี่ย และคาเบี่ยงเบนมาตรฐานระดับการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนานโดยภาพรวม (n = ๓๘๓) การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยของ องคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล ๓.๕๘ ๐.๘๖ มาก ๒. ดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ ๓.๕๘ ๐.๘๔ มาก ๓. ดานการเตรียมความพรอม ๓.๕๘ ๐.๘๔ มาก ๔. ดานการพัฒนาบุคลากร ๓.๘๐ ๐.๘๓ มาก ภาพรวม ๓.๖๓ ๐.๗๖ มาก จากตารางที่ ๔.๑๕ พบวา การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหาร สวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๖๓, S.D. = ๐.๗๖) เมื่อจําแนกเปนรายดาน พบวา การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน อยูในระดับมากทุกขอ


๑๕๑ ตารางที่ ๔.๑๖ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการใชเทคโนโลยี และนวัตกรรมดิจิทัล (n=๓๘๓) ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. มีการใชเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารจัดการ งานบรรเทาสารธารณภัย ๓.๖๑ ๐.๙๖ มาก ๒. มีนวัตกรรมเพื่อการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัย ๓.๕๔ ๐.๙๔ มาก ๓. มีนวัตกรรมเพื่อการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัย ๓.๖๑ ๐.๙๐ มาก รวม ๓.๕๘ ๐.๘๖ มาก จากตารางที่ ๔.๑๖ พบวา การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหาร สวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๘ S.D. = ๐.๘๖) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรม ดิจิทัล อยูในระดับมากทุกขอ


๑๕๒ ตารางที่ ๔.๑๗ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานระบบสนับสนุนตัดสินใจ สั่งการ (n=๓๘๓) ดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๔. ทานมีสวนรวมประชุมเพื่อเตรียมความพรอมรับมือ ภัยพิบัติในชุมชน ๓.๖๑ ๐.๙๒ มาก ๕. ทานมีสวนรวมจัดทําแผนเพื่อรับสถานการณ สา ธารณภัยของชุมชน ๓.๕๗ ๐.๙๒ มาก ๖. ทานมีสวนรวมแจงขาวสารการเฝาระวังสาธารณภัย ๓.๕๗ ๐.๘๘ มาก รวม ๓.๕๘ ๐.๘๔ มาก จากตารางที่ ๔.๑๗ พบวา การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหาร สวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๘, S.D. = ๐.๘๔) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ อยูในระดับมากทุกขอ


๑๕๓ ตารางที่ ๔.๑๘ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการเตรียมความพรอม (n=๓๘๑) ดานการเตรียมความพรอม ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๗. มีระบบสารสนเทศแจงเตือนสาธารภัยระดับพื้นที่ ๓.๖๐ ๐.๙๓ มาก ๘. มีวัสดุ อุปกรณ เครื่องมือ เครื่องใชดานการปองกัน และบรรเทาสาธารณภัย ๓.๕๘ ๐.๙๓ มาก ๙. มีโครงการ/กิจกรรมฝกซอมการบริหารวิกฤติดาน สาธารณภัย ๓.๕๗ ๐.๙๐ มาก รวม ๓.๕๘ ๐.๘๔ มาก จากตารางที่ ๔.๑๘ พบวา การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการเตรียมความพรอม โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๕๘, S.D. = ๐.๘๔) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการเตรียมความพรอม อยูในระดับ มากทุกขอ


๑๕๔ ตารางที่ ๔.๑๙ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการพัฒนาบุคลากร (n=๓๘๓) ดานการพัฒนาบุคลากร ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑๐. มีแผนพัฒนาบุคลากรงานบรรเทาสาธารณภัยให เปนมืออาชีพ สามารถปฏิบัติงานรวมกับหนวยงาน ภาครัฐ เอกชนและประชาสังคมไดอยางมี ประสิทธิภาพ ๓.๖๖ ๐.๙๑ มาก ๑๑. มีโครงการกิจกรรมพัฒนาบุคลากรงานบรรเทา สาธารณภัยใหเปนมืออาชีพ 3.๙๐ 0.๙๐ มาก ๑๒. มีระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารและพัฒนา บุคลากรงานบรรเทาสาธารณภัย ๓.๘๗ 0.๙๓ มาก รวม ๓.๘๐ 0.๙๑ มาก จากตารางที่ ๔.๑๙ พบวา การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการพัฒนาบุคลากร โดยภาพรวม อยูในระดับมาก (x̅= ๓.๘๐, S.D. = ๐.๙๑) เมื่อจําแนกเปนรายขอ พบวา การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการพัฒนาบุคลากร อยูในระดับ มากทุกขอ


๑๕๕ ตารางที่ ๔.๒๐ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน และระดับการมีสวนรวมในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม (n=๓๘๓) การมีสวนรวมในการบริหารจัดการงานบรรเทาสา ธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ระดับความคิดเห็น x̅ S.D. แปลผล ๑. การมีสวนรวมในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัย ๓.๕๙ ๐.๗๔ มาก ๒. การมีสวนรวมในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยตามหลักอปริหานิยธรรม 3.๖๓ 0.๗๐ มาก ๓. การบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ๓.๖๓ 0.๗๖ มาก รวม ๓.๖๒ ๐.๗๓ มาก จากตารางที่ ๔.๒๐ พบวา การมีสวนรวมในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมอยูในระดับมาก (x� = ๓.๖๒ S.D. = ๐.๗๓) เมื่อพิจารณาเปนรายดาน พบวา การมีสวนรวมในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน อยูในระดับมาก ผลการเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน สมมติฐานที่ ๑ ประชาชนที่มีเพศตางกันการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แตกตางกัน


๑๕๖ ตารางที่ ๔.๒๑ การเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามเพศ (n=๓๘๓) จากตารางที่ ๔.๒๑ ผลการเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม จําแนกตามเพศ พบวา ไมแตกตางกัน (t = - ๒.๘๘, Sig.= ๐.๔๘๓) ดังนั้น จึงปฏิเสธ สมมติฐานการวิจัย เมื่อพิจารณาเปนรายดานพบวา ประชาชนที่มีเพศตางกันการมีสวนรวม ของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ไมแตกตางกันทุกดาน การมีสวนรวมในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบล สะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน เพศ t Sig. ชาย (๒๑๗) หญิง (๑๖๖) � S.D. � S.D. ๑. ดานการใชเทคโนโลยีและ นวัตกรรมดิจิทัล ๒. ดานระบบสนับสนุนการ ตัดสินใจสั่งการ ๓. ดานการเตรียมความพรอม ๔. ดานการพัฒนาบุคลากร ๓.๕๓ ๓.๔๙ ๓.๔๘ ๓.๖๕ ๐.๘๕๐ ๐.๘๓๖ ๐.๘๕๙ ๐.๘๗๖ ๓.๖๕ ๓.๖๙ ๓.๗๑ ๔.๐๐ ๐.๘๗๓ ๐.๘๔๕ ๐.๘๐๙ ๐.๗๔๖ -๑.๓๓ -๒.๓๒ -๒.๖๙ -๔.๐๘ ๐.๓๐๗ ๐.๘๖๔ ๐.๔๔๗ ๐.๐๐๒ รวม ๓.๕๔ ๐.๗๗๐ ๓.๗๖ ๐.๗๓๘ -๒.๘๘ ๐.๔๘๓


๑๕๗ สมมติฐานที่ ๒ ประชาชนที่มีอายุตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แตกตางกัน ตารางที่ ๔.๒๒ การเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอายุ (n=๓๘๓) การมีสวนรวมของ ประชาชนในการ บริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหาร สวนตําบลสะเนียน แหลง ความ แปรปรวน SS df MS F Sig. ๑. ดานการใชเทคโนโลยี และนวัตกรรมดิจิทัล ๒. ดานระบบสนับสนุน ตัดสินใจสั่งการ ๓. ดานการเตรียมความ พรอม ๔ .ด า น ก า ร พั ฒ น า บุคลากร ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ๖.๘๐๗ ๒๗๖.๔๕๗ ๒๘๓.๒๖๔ ๓.๙๓๒ ๒๖๙.๑๑๓ ๒๗๓.๐๔๖ ๖.๑๘๕ ๒๖๖.๖๙๗ ๒๗๒.๘๘๒ ๗.๒๗๘ ๒๖๑.๙๙๗ ๒๖๙.๒๗๕ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๒.๒๖๙ ๗๒๙ ๑.๓๑๑ ๐.๗๑๐ ๒.๐๖๒ ๐.๗๐๔ ๒.๔๒๖ ๐.๖๙๑ ๓.๑๑๑ ๑.๘๔๖ ๒.๙๓๐ ๓.๕๑๐ ๐.๐๒๖ ๐.๑๓๘ ๐.๐๓๔ ๐.๐๑๕ รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ๕.๖๘๑ ๒๑๗.๒๒๑ ๒๒๒.๙๐๒ ๓ ๓๗๙ 3๘๒ ๑.๘๙๔ 0.๕๗๓ ๓.๓๐๔ 0.๐๕๓ *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ **มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑


๑๕๘ จากตารางที่ ๔.๒๒ ผลการเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมจําแนกตามอายุ พบวา แตกตางกันอยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ (F = ๓.๓๐๔, Sig. = ๐.๐๕๓) ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานการวิจัยที่ตั้งไว เมื่อพิจารณาเปนรายดานพบวา ประชาชนที่มีอายุตางกันการมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ไมแตกตางกันใน ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล (F = ๓.๑๑๑, Sig.= ๐.๐๒๑) แตแตกตางกันในดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ (F = ๑.๘๔๖, Sig. = ๐.๑๓๘) ดานการเตรียม ความพรอม (F = ๒.๙๓๐, Sig. = ๐.๐๓๔) ดานการพัฒนาบุคลากร (F = ๓.๕๑๐, Sig. = ๐.๐๑๕) ดังนั้น จึงทําการเปรียบเทียบความแตกตางคาเฉลี่ย เปนรายคูโดยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุด (Least Significant Difference: LSD.) ดังตอไปนี้ ตารางที่ ๔.๒๓ การเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอายุ (n=๓๘๓) อายุ � อายุ 18 – ๓๐ ป ๓๑ – ๔๐ ป 4๑ – 50 ป 51 ปขึ้นไป ๓.๕๔ ๓.๕๔ ๓.๘๑ ๓.๖๗ ๑๘ – ๓๐ ป ๓.๕๔ - ๐.๙๙ ๐.๑๒ ๐.๓๑ ๓๑ – ๔๐ ป ๓.๕๔ - - ๐.๐๑ ๐.๒๗ ๔๑ – ๕๐ ป ๓.๘๑ - - - ๐.๒๖ ๕๑ ปขึ้นไป ๓.๖๗ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๒๓ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมแตกตางกันจํานวนสองคู คือ


๑๕๙ ประชาชนที่มีอายุ ๑๘ – ๓๐ ป การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวา ประชาชนที่มีอายุ ๔๑ – ๕๐ ป ประชาชนที่มีอายุ ๓๑ – ๔๐ ป การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวา ประชาชนที่มีอายุ ๔๑ – ๕๐ ป ตารางที่ ๔.๒๔ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล (n=๓๘๓) อายุ � อายุ 18 – ๓๐ ป ๓๑ – ๔๐ ป 4๑ – 50 ป 51 ปขึ้นไป ๓.๕๒ ๓.๔๕ ๓.๗๗ ๓.๖๕ ๑๘ – ๓๐ ป ๓.๕๒ - ๐.๕๕ ๐.๔๓ ๐.๓๘ ๓๑ – ๔๐ ป ๓.๔๕ - - ๐.๐๑ ๐.๑๕ ๔๑ – ๕๐ ป ๓.๗๗ - - - ๐.๔๐ ๕๑ ปขึ้นไป ๓.๖๕ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๒๔ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล แตกตางกันจํานวนสองคู คือ ประชาชนที่มีอายุ ๑๘ – ๓๐ ป การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวา ประชาชนที่มีอายุ ๔๑ – ๕๐ ป ประชาชนที่มีอายุ ๓๑ – ๔๐ ป การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวา ประชาชนที่มีอายุ ๔๑ – ๕๐ ป


๑๖๐ ตารางที่ ๔.๒๕ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการสรางระบบสนับสนุนการตัดสินใจสั่งการ (n=๓๘๓) อายุ � อายุ 18 – ๓๐ ป ๓๑ – ๔๐ ป 4๑ – 50 ป 51 ปขึ้นไป ๓.๔๔ ๓.๕๔ ๓.๗๑ ๓.๖๐ ๑๘ – ๓๐ ป ๓.๔๔ - ๐.๓๖ ๐.๐๒ ๐.๒๖ ๓๑ – ๔๐ ป ๓.๕๔ - - ๐.๑๑ ๐.๖๕ ๔๑ – ๕๐ ป ๓.๗๑ - - - ๐.๔๔ ๕๑ ปขึ้นไป ๓.๖๐ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๒๕ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการสรางระบบสนับสนุนการตัดสินใจ สั่งการ แตกตางกันจํานวนหนึ่งคู คือ ประชาชนที่มีอายุ ๑๘ – ๓๐ ป การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวา ประชาชน ที่มีอายุ ๔๑ – ๕๐ ป


๑๖๑ ตารางที่ ๔.๒๖ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการเตรียมความพรอม (n=๓๘๓) อายุ � อายุ 18 – ๓๐ ป ๓๑ – ๔๐ ป 4๑ – 50 ป 51 ปขึ้นไป ๓.๔๗ ๓.๔๘ ๓.๗๗ ๓.๖๒ ๑๘ – ๓๐ ป ๓.๔๗ - ๐.๙๔ ๐.๑๖ ๐.๓๒ ๓๑ – ๔๐ ป ๓.๔๘ - - ๐.๐๑ ๐.๓๑ ๔๑ – ๕๐ ป ๓.๗๗ - - - ๐.๒๙ ๕๑ ปขึ้นไป ๓.๖๒ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๒๖ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการเตรียมความพรอม แตกตางกัน จํานวนสองคู คือ ประชาชนที่มีอายุ ๑๘ – ๓๐ ป การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวา ประชาชน ที่มีอายุ ๔๑ – ๕๐ ป ประชาชนที่มีอายุ ๓๑ – ๔๐ ป การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวา ประชาชน ที่มีอายุ ๔๑ – ๕๐ ป


๑๖๒ ตารางที่ ๔.๒๗ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการพัฒนาบุคลากร (n=๓๘๓) อายุ � อายุ 18 – ๓๐ ป ๓๑ – ๔๐ ป 4๑ – 50 ป 51 ปขึ้นไป ๓.๗๓ ๓.๖๘ ๔.๐๑ ๓.๘๒ ๑๘ – ๓๐ ป ๓.๗๓ - ๐.๖๗ ๐.๐๑ ๐.๕๔ ๓๑ – ๔๐ ป ๓.๖๘ - - ๐.๐๑ ๐.๓๑ ๔๑ – ๕๐ ป ๔.๐๑ - - - ๐.๑๖ ๕๑ ปขึ้นไป ๓.๘๒ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๒๗ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการพัฒนาบุคลากร แตกตางกันจํานวน สองคู คือ ประชาชนที่มีอายุ ๑๘ – ๓๐ ป การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวา ประชาชน ที่มีอายุ ๔๑ – ๕๐ ป ประชาชนที่มีอายุ ๓๑ – ๔๐ ป การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวา ประชาชน ที่มีอายุ ๔๑ – ๕๐ ป


๑๖๓ สมมติฐานที่ ๓ ประชาชนที่มีระดับการศึกษาตางกันการมีสวนรวมของประชาชนในการ บริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แตกตางกัน ตารางที่ ๔.๒๘ การเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับ การศึกษา (n=๓๘๓) ก า ร มี ส วน ร วมใ น ก า ร บริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน แหลงความ แปรปรวน SS df MS F Sig. ๑. ดานการใชเทคโนโลยี และนวัตกรรมดิจิทัล ระหวางกลุม ๓.๙๔๕ ๓ ๑.๓๑๕ ๑.๗๘๔ ๐.๑๕๐ ภายในกลุม ๒๗๙.๓๑๙ ๓๗๙ ๐.๗๓๗ รวม ๒๘๓.๒๖๔ ๓๘๒ ๒. ดานการสรางระบบ สนับสนุนการตัดสินใจ สั่งการ ระหวางกลุม ๕.๕๐๓ ๓ ๑.๘๓๔ ๒.๕๙๙ ๐.๐๕๒ ภายในกลุม ๒๖๗.๕๔๒ ๓๗๙ ๐.๗๐๖ รวม ๒๗๓.๐๔๖ ๓๘๒ ๓. ดานการเตรียมความ พรอม ระหวางกลุม ๗.๘๗๗ ๓ ๒.๖๒๖ ๓.๗๕๕ ๐.๐๑๑ ภายในกลุม ๒๖๕.๐๐๕ ๓๗๙ ๐.๖๙๙ รวม ๒๗๒.๘๘๒ ๓๘๒ ๔. ดานการพัฒนาบุคลากร ระหวางกลุม ๑๒.๘๙๔ ๓ ๔.๒๙๘ ๖.๓๕๔ ๐.๐๐๐ ภายในกลุม ๒๕๖.๓๘๑ ๓๗๙ ๐.๖๗๖ รวม ๒๖๙.๒๗๕ ๓๘๒ รวม ระหวางกลุม ๖.๖๐๓ ๓ ๒.๒๐๑ ๓.๘๕๖ ๐.๐๑๐ ภายในกลุม ๒๑๖.๒๙๙ ๓๗๙ ๐.๕๗๑ รวม ๒๒๒.๙๐๒ ๓๘๒ *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ **มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑


๑๖๔ จากตารางที่ ๔.๒๘ ผลการเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมจําแนกตามระดับการศึกษา พบวา แตกตางกัน อยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑ (F = ๓.๘๕๖, Sig. = ๐.๐๑๐) ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานการวิจัยที่ตั้งไว เมื่อพิจารณาเปนรายดานพบวา ประชาชนที่มีระดับการศึกษาตางกันการมีสวนรวม ของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ไมแตกตางกันใน ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล (F = ๑.๗๘๔, Sig. = ๐.๑๕๐) แตแตกตางกันในดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ (F = ๒.๕๙๙, Sig. = ๐.๐๕๒) ดานการเตรียมความพรอม (F = ๓.๗๕๕, Sig. = ๐.๐๑๑) ดานการพัฒนาบุคลากร (F = ๖.๓๕๔, Sig. = ๐.๐๐๐) ดังนั้นจึงทําการเปรียบเทียบความแตกตางคาเฉลี่ยเปนรายคู โดยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุด (Least Significant Difference: LSD.) ดังตอไปนี้ ตารางที่ ๔.๒๙ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับการศึกษา โดยภาพรวม (n=๓๘๓) ระดับการศึกษา � ระดับการศึกษา ประถมศึกษา มัธยมศึกษา อนุปริญญา ปริญญาตรี ขึ้นไป ๓.๖๕ ๓.๕๗ ๓.๕๓ ๔.๑๖ ๑.ระดับประถมศึกษา ๓.๖๕ - ๐.๒๘ ๐.๔๒ ๐.๐๑ ๒.ระดับมัธยมศึกษา ๓.๕๗ - - ๐.๘๑ ๐.๐๑ ๓.ระดับอนุปริญญา ๓.๕๓ - - - ๐.๐๑ ๔.ระดับปริญญาตรีขึ้นไป ๔.๑๖ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๒๙ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับการศึกษา ดานภาพรวม แตกตางกันจานวนสามคู คือ


๑๖๕ ประชาชนที่มีการศึกษาระดับประถมศึกษาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป ประชาชนที่มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป ประชาชนที่มีการศึกษาระดับอนุปริญญาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป ตารางที่ ๔.๓๐ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับการศึกษา ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล (n=๓๘๓) ระดับการศึกษา � ระดับการศึกษา ประถมศึกษา มัธยมศึกษา อนุปริญญา ปริญญาตรี ขึ้นไป ๓.๖๑ ๓.๕๓ ๓.๔๔ ๓.๙๖ ๑.ระดับประถมศึกษา ๓.๖๑ - ๐.๔๒ ๐.๓๔ ๐.๐๘ ๒.ระดับมัธยมศึกษา ๓.๕๓ - - ๐.๖๐ ๐.๐๔ ๓.ระดับอนุปริญญา ๓.๔๔ - - - ๐.๐๔ ๔.ระดับปริญญาตรีขึ้นไป ๓.๙๖ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๓๐ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตาง นัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัย ขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับการศึกษา ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัลแตกตางกันจํานวนสองคู คือ


๑๖๖ ประชาชนที่มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป ประชาชนที่มีการศึกษาระดับอนุปริญญาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป ตารางที่ ๔.๓๑ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับการศึกษา ดานการสรางระบบสนับสนุนการตัดสินใจ สั่งการ (n=๓๘๓) ระดับการศึกษา � ระดับการศึกษา ประถมศึกษา มัธยมศึกษา อนุปริญญา ปริญญาตรี ขึ้นไป ๓.๖๔ ๓.๕๐ ๓.๓๔ ๓.๙๓ ๑.ระดับประถมศึกษา ๓.๖๔ - ๐.๑๔ ๐.๐๘ ๐.๑๔ ๒.ระดับมัธยมศึกษา ๓.๕๐ - - ๐.๓๕ ๐.๐๓ ๓.ระดับอนุปริญญา ๓.๓๔ - - - ๐.๐๒ ๔.ระดับปริญญาตรีขึ้นไป ๓.๙๓ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๓๑ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับการศึกษา ดานการสราง ระบบสนับสนุนการตัดสินใจสั่งการแตกตางกันจํานวนสองคู คือ ประชาชนที่มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป


๑๖๗ ประชาชนที่มีการศึกษาระดับอนุปริญญาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป ตารางที่ ๔.๓๒ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับการศึกษา ดานการเตรียมความพรอม (n=๓๘๓) ระดับการศึกษา � ระดับการศึกษา ประถมศึกษา มัธยมศึกษา อนุปริญญา ปริญญาตรี ขึ้นไป ๓.๕๗ ๓.๕๒ ๓.๕๓ ๔.๑๘ ๑.ระดับประถมศึกษา ๓.๕๗ - ๐.๕๓ ๐.๗๘ ๐.๐๑ ๒.ระดับมัธยมศึกษา ๓.๕๒ - - ๐.๙๕ ๐.๐๑ ๓.ระดับอนุปริญญา ๓.๕๓ - - - ๐.๐๑ ๔.ระดับปริญญาตรีขึ้นไป ๔.๑๘ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๓๒ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับการศึกษา ดานการเตรียม ความพรอมแตกตางกันจํานวนสามคู คือ ประชาชนที่มีการศึกษาระดับประถมศึกษาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป ประชาชนที่มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป


๑๖๘ ประชาชนที่มีการศึกษาระดับอนุปริญญาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป ตารางที่ ๔.๓๓ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับการศึกษา ดานการพัฒนาบุคลากร (n=๓๘๓) ระดับการศึกษา � ระดับการศึกษา ประถมศึกษา มัธยมศึกษา อนุปริญญา ปริญญาตรี ขึ้นไป ๓.๘๐ ๓.๗๑ ๓.๘๑ ๔.๕๖ ๑.ระดับประถมศึกษา ๓.๘๐ - ๐.๓๒ ๐.๙๕ ๐.๐๑ ๒.ระดับมัธยมศึกษา ๓.๗๑ - - ๐.๕๖ ๐.๐๑ ๓.ระดับอนุปริญญา ๓.๘๑ - - - ๐.๐๑ ๔.ระดับปริญญาตรีขึ้นไป ๔.๕๖ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๓๓ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับการศึกษา ดานการพัฒนา บุคลากรแตกตางกันจานวนสามคู คือ ประชาชนที่มีการศึกษาระดับประถมศึกษาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป ประชาชนที่มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป ประชาชนที่มีการศึกษาระดับอนุปริญญาการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป


๑๖๙ สมมติฐานที่ ๔ ประชาชนที่มีอาชีพตางกันการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แตกตางกัน ตารางที่ ๔.๓๔ การเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอาชีพ (n=๓๘๓) การมีสวนรวมในการ บริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยของ องคการบริหารสวน ตําบลสะเนียน แหลงความ แปรปรวน SS df MS F Sig. ๑. ดานการใชเทคโนโลยี และนวัตกรรมดิจิทัล ๒. ดานการสรางระบบ สนับสนุนการตัดสินใจ สั่งการ ๓. ดานการเตรียมความ พรอม ๔.ดานการพัฒนาบุคลากร ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ๑๑.๑๒๐ ๒๗๒.๑๔๔ ๒๘๓.๒๖๔ ๙.๐๘๘ ๒๖๓.๙๕๗ ๒๗๓.๐๔๖ ๗.๒๖๑ ๒๖๕.๖๒๑ ๒๗๒.๘๘๒ ๕.๔๘๒ ๒๖๓.๗๙๓ ๒๖๙.๒๗๕ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๓.๗๐๗ ๐.๗๑๘ ๓.๐๒๙ ๐.๖๙๖ ๒.๔๒๐ ๐.๗๐๑ ๑.๘๒๗ ๐.๖๙๖ ๕.๑๖๒ ๔.๓๕๐ ๓.๔๕๓ ๒.๖๒๕ ๐.๐๐๒ ๐.๐๐๕ ๐.๐๑๗ ๐.๐๕๐ รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ๗.๖๗๒ ๒๑๕.๒๓๐ ๒๒๒.๙๐๒ ๓ ๓๗๙ 3๘๒ ๒.๕๕๗ 0.๕๖๘ ๔.๕๐๓ 0.๐๐๔ *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ **มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑


๑๗๐ จากตารางที่ ๔.๓๔ ผลการเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวม จําแนกตามอาชีพ พบวา ไมแตกตางกัน (F = ๔.๕๘๒, Sig. = ๐.๐๐๔) ดังนั้นจึงปฏิเสธ สมมติฐานการวิจัยที่ตั้งไว เมื่อพิจารณาเปนรายดานพบวา ประชาชนที่มีอาชีพตางกันการมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ไมแตกตางกันในดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล (F = ๕.๒๗๒, Sig. = ๐.๐๐๑) แตแตกตางกันในดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ (F = ๔.๓๑๖, Sig. = ๐.๐๐๕) ดานการเตรียม ความพรอม (F = ๓.๔๖๘, Sig. = ๐.๐๑๖) ดานการพัฒนาบุคลากร (F = ๒.๗๕๖, Sig. = ๐.๐๔๒) ดังนั้น จึงทําการเปรียบเทียบความแตกตางคาเฉลี่ยเปนรายคูโดยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุด (Least Significant Difference: LSD.) ดังตอไปนี้ ตารางที่ ๔.๓๕ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอาชีพ โดยภาพรวม (n=๓๘๓) อาชีพ � อาชีพ ขาราชการ/ พนักงานรัฐ เกษตรกร รับจาง คาขาย/ ธุรกิจ ๕.๐๐ ๓.๖๓ ๓.๕๓ ๓.๗๒ ๑.ขาราชการ/พนักงานรัฐ ๕.๐๐ - ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๒.เกษตรกร ๓.๖๓ - - ๐.๒๔ ๐.๓๔ ๔.รับจาง ๓.๕๓ - - - ๐.๐๕ ๕.คาขาย/ธุรกิจ ๓.๗๒ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕


๑๗๑ จากตารางที่ ๔.๓๕ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอาชีพ ดานภาพรวม แตกตางกัน จํานวนสามคู คือ ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพเกษตรกร ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพรับจาง ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพคาขาย/ธุรกิจ ตารางที่ ๔.๓๖ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอาชีพ ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล (n=๓๘๓) อาชีพ � อาชีพ ขาราชการ/ พนักงานรัฐ เกษตรกร รับจาง คาขาย/ ธุรกิจ ๕.๐๐ ๓.๕๗ ๓.๔๓ ๓.๗๔ ๑.ขาราชการ/พนักงานรัฐ ๕.๐๐ - ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๒.เกษตรกร ๓.๖๓ - - ๐.๑๗ ๐.๑๑ ๔.รับจาง ๓.๕๓ - - - ๐.๐๑ ๕.คาขาย/ธุรกิจ ๓.๗๒ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕


๑๗๒ จากตารางที่ ๔.๓๖ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอาชีพ ดานการใชเทคโนโลยี และนวัตกรรมดิจิทัล แตกตางกันจํานวนสี่คู คือ ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพเกษตรกร ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพรับจาง ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพคาขาย/ธุรกิจ ประชาชนที่มีอาชีพรับจางการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่ มีอาชีพคาขาย/ธุรกิจ


๑๗๓ ตารางที่ ๔.๓๗ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอาชีพ ดานการสรางระบบสนับสนุนการตัดสินใจสั่งการ (n=๓๘๓) อาชีพ � อาชีพ ขาราชการ/ พนักงานรัฐ เกษตรกร รับจาง คาขาย/ ธุรกิจ ๕.๐๐ ๓.๖๐ ๓.๔๔ ๓.๖๖ ๑.ขาราชการ/พนักงานรัฐ ๕.๐๐ - ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๒.เกษตรกร ๓.๖๓ - - ๐.๑๑ ๐.๕๓ ๔.รับจาง ๓.๕๓ - - - ๐.๐๕ ๕.คาขาย/ธุรกิจ ๓.๗๒ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๓๗ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอาชีพ ดานการสรางระบบ สนับสนุนการตัดสินใจสั่งการ แตกตางกันจํานวนสามคู คือ ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพเกษตรกร ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพรับจาง ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพคาขาย/ธุรกิจ


๑๗๔ ตารางที่ ๔.๓๘ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับอาชีพ ดานการเตรียมความพรอม (n=๓๘๓) อาชีพ � อาชีพ ขาราชการ/ พนักงานรัฐ เกษตรกร รับจาง คาขาย/ ธุรกิจ ๕.๐๐ ๓.๖๐ ๓.๔๘ ๓.๖๐ ๑.ขาราชการ/พนักงานรัฐ ๕.๐๐ - ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๒.เกษตรกร ๓.๖๓ - - ๐.๒๒ ๐.๙๙ ๔.รับจาง ๓.๕๓ - - - ๐.๒๙ ๕.คาขาย/ธุรกิจ ๓.๗๒ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๓๘ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอาชีพ ดานการเตรียมความพรอม แตกตางกันจํานวนสามคู คือ ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพเกษตรกร ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพรับจาง ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพคาขาย/ธุรกิจ


๑๗๕ ตารางที่ ๔.๓๙ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามระดับอาชีพ ดานการพัฒนาบุคลากร (n=๓๘๓) อาชีพ � อาชีพ ขาราชการ/ พนักงานรัฐ เกษตรกร รับจาง คาขาย/ ธุรกิจ ๕.๐๐ ๓.๗๖ ๓.๗๖ ๓.๘๙ ๑.ขาราชการ/พนักงานรัฐ ๕.๐๐ - ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๐.๐๑ ๒.เกษตรกร ๓.๖๓ - - ๐.๙๕ ๐.๒๓ ๔.รับจาง ๓.๕๓ - - - ๐.๒๕ ๕.คาขาย/ธุรกิจ ๓.๗๒ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๓๙ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามอาชีพ ดานการพัฒนาบุคลากร แตกตางกันจํานวนสามคู คือ ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพเกษตรกร ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพรับจาง ประชาชนที่มีอาชีพขาราชการ/พนักงานรัฐการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน มากกวาประชาชนที่มีอาชีพคาขาย/ธุรกิจ


๑๗๖ สมมติฐานที่ ๕ ประชาชนที่มีรายไดตางกัน การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แตกตางกัน ตารางที่ ๔.๔๐ การเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทา สาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามรายได (n=๓๘๓) การมีสวนรวมในการ บริหารจัดการงาน บรรเทาสาธารณภัยของ องคการบริหารสวน ตําบลสะเนียน แหลงความ แปรปรวน SS df MS F Sig. ๑. ดานการใชเทคโนโลยี และนวัตกรรมดิจิทัล ๒. ดานการสรางระบบ สนับสนุนการตัดสินใจ สั่งการ ๓. ดานการเตรียมความ พรอม ๔.ดานการพัฒนาบุคลากร ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ๔.๔๕๗ ๒๗๘.๘๐๗ ๒๘๓.๒๖๔ ๖.๐๖๙ ๒๖๖.๙๗๗ ๒๗๓.๐๔๖ ๖.๖๙๑ ๒๖๖.๑๙๑ ๒๗๒.๘๘๒ ๒๒.๗๘๑ ๒๔๖.๔๙๕ ๒๖๙.๒๗๕ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๓ ๓๗๙ ๓๘๒ ๑.๔๘๖ ๐.๗๓๓ ๒.๐๒๓ ๐.๗๐๔ ๒.๒๓๐ ๐.๗๐๒ ๗.๕๙๔ ๐.๖๕๐ ๒.๐๒๐ ๒.๘๗๒ ๓.๑๗๖ ๑๑.๖๗๖ ๐.๑๑๑ ๐.๐๓๖ ๐.๐๒๔ ๐.๐๐๐ รวม ระหวางกลุม ภายในกลุม รวม ๔.๘๓๗ ๒๑๘.๐๖๕ ๒๒๒.๙๐๒ ๓ ๓๗๙ 3๘๒ ๑.๖๑๒ 0.๕๗๕ ๒.๘๐๒ 0.๐๔๐ *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ **มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑


๑๗๗ จากตารางที่ ๔.๔๐ ผลการเปรียบเทียบการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการ งานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน โดยภาพรวมจําแนกตามรายได พบวา แตกตางกันอยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑ (F = ๒.๘๐๒, Sig. = ๐.๐๔๐) ดังนั้นจึงยอมรับสมมติฐานการวิจัยที่ตั้งไว เมื่อพิจารณาเปนรายดาน พบวา ประชาชนที่มีรายไดตางกันการมีสวนรวมของประชาชน ในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน แตกตางกันทุกดาน ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล (F = ๒.๐๒๐, Sig. = ๐.๑๑๑) แตแตกตางกันในดานระบบสนับสนุนตัดสินใจสั่งการ (F = ๒.๘๗๒, Sig. = ๐.๐๓๖) ดานการเตรียมความพรอม (F = ๓.๑๗๖, Sig. = ๐.๐๒๔) ดานการพัฒนาบุคลากร (F = ๑๑.๖๗๖, Sig. = ๐.๐๐๐) ดังนั้นจึงทําการเปรียบเทียบความแตกตางคาเฉลี่ยเปนรายคูโดยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุด (Least Significant Difference: LSD.) ดังตอไปนี้ ตารางที่ ๔.๔๑ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามรายไดโดยภาพรวม (n=๓๘๓) รายได รายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ ๒๕,๐๐๐ ขึ้นไป �๓.๕๔ ๓.๗๑ ๓.๖๘ ๓.๙๘ ๑. ต่ํากวา ๕,๐๐๐ ๒. ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ ๓. ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ ๔. ๒๕,๐๐๐ ขึ้นไป ๓.๕๔ ๓.๗๑ ๓.๖๘ ๓.๙๘ - - - - ๐.๐๔ - - - ๐.๔๓ ๐.๘๙ - - ๐.๐๑ ๐.๑๓ ๐.๒๒ - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๔๑ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามรายได โดยภาพรวม แตกตางกัน จํานวนสองคู คือ


๑๗๘ ประชาชนที่มีรายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ บาท การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีรายได ๕,๐๐๐ – ๑๐,๐๐๐ บาท ประชาชนที่มีรายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ บาท การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีรายได ๒๕,๐๐๐ บาทขึ้นไป ตารางที่ ๔.๔๒ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล (n=๓๘๓) รายได � รายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ ๒๕,๐๐๐ ขึ้นไป ๓.๔๙ ๓.๖๘ ๓.๕๖ ๓.๘๒ ๑. ต่ํากวา ๕,๐๐๐ ๓.๔๙ - ๐.๓๔ ๐.๗๓ ๐.๑๐ ๒. ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ ๓.๖๘ - - ๐.๕๔ ๐.๕๑ ๓. ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ ๓.๕๖ - - - ๐.๓๔ ๔. ๒๕,๐๐๐ ขึ้นไป ๓.๘๒ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๔๒ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการใชเทคโนโลยีและนวัตกรรมดิจิทัล แตกตางกันจํานวนหนึ่งคู คือ ประชาชนที่มีรายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ บาท การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีรายได ๕,๐๐๑ – ๑๕,๐๐๐ บาท


๑๗๙ ตารางที่ ๔.๔๓ การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญนอยที่สุดของการมีสวน รวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน ดานการสรางระบบสนับสนุนการตัดสินใจสั่งการ (n=๓๘๓) รายได � รายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ ๒๕,๐๐๐ ขึ้นไป ๓.๔๙ ๓.๗๓ ๓.๓๕ ๓.๕๐ ๑. ต่ํากวา ๕,๐๐๐ ๓.๔๙ - ๐.๐๑ ๐.๔๗ ๐.๙๔ ๒. ๕,๐๐๑ - ๑๕,๐๐๐ ๓.๗๓ - - ๐.๐๖ ๐.๒๗ ๓. ๑๕,๐๐๑ - ๒๕,๐๐๐ ๓.๓๕ - - - ๐.๕๖ ๔. ๒๕,๐๐๐ ขึ้นไป ๓.๕๐ - - - - *มีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๕ จากตารางที่ ๔.๔๓ พบวา การเปรียบเทียบความแตกตางรายคูดวยวิธีผลตางนัยสําคัญ นอยที่สุดของการมีสวนรวมของประชาชนในการบริหารจัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการ บริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน จําแนกตามรายได ดานการสรางระบบ สนับสนุนการตัดสินใจสั่งการ แตกตางกันจํานวนหนึ่งคู คือ ประชาชนที่มีรายได ต่ํากวา ๕,๐๐๐ บาท การมีสวนรวมของประชาชนในการบริหาร จัดการงานบรรเทาสาธารณภัยขององคการบริหารสวนตําบลสะเนียน อําเภอเมืองนาน จังหวัดนาน นอยกวาประชาชนที่มีรายได ๕,๐๐๑ – ๑๕,๐๐๐ บาท


Click to View FlipBook Version