มูลบทบรรพกิจ วาหนิติ์นิกร อักษรประโยค สังโยคพิธาน ไวพจน์พิจารณ์ พิศาลการันต์ แบบสอนหนังสือไทย

ยุทธนา อยทธยา ทึ่ยุทธภูมื้ ๚ ทางร็อยโยชน์ การเม่นประโยชน
อโยชฌียบุรี อโยทธยา ๆ)ะ

® จบยอไวพจน์ ที่ ๑๗ ๚ะ

๏ รนเร่งรบ รรี)นรน ไหรญ โตรณ รณณรงค กลๅงรณ ๚

รุนรไเ หิร”ญ อารรีไ] อรรีบ รรีบชะ เบนนิรไเดร ๚ รรีวราน กำราญ

รอนราญ สำราญ สราญ ๚ นาไหลริน ๆ เพริน เภริน นรินทร์เพีน

นารถนรินท่ร์ ราชวรินทร์ ว”ชริอนำทมรริ์นทร์ อมรินทร์ ๚ รุนส่งไป
กรรีกกรุน ความการุญ ทาววะรุณพระพรุณ อยาบชา ทารุณ
รุ่นตรุณ แสงอรุณ ทำววิรุฬหก ๚ นเรนทร์ พิเรนทร์ อ0ามเรนทร^

1

อเรนทร์ ชาติสำหาร ๚ เรรวน สำรวล ๚ ร์าเร็ยน ปเรียญ
ปเรียรดื้ยา๚งรง รณณรงค กระยารงค์ ๚ นาร”ก เทพาร'กษ บริรรี)ษ
รรีไใคร่ ๚ มูลร']ก เพลิงราค ราคดำฤษณา ๚ ตรีๅ'นารด รจนา รจเรข
ราชรถ สมมโนรถ พระนารท พระรทเสน ของมีรศ สุคนธรศ
เสาวรศ โอชารศ เอมรศ พระโอรส พระเอารส ๚ ผูกร”ด ในร”ชกาล
บทร”ช ร”ชฏะ อฒร”ตตื้ ไตรยรตน เนาวร”ตน์ นพร”ตน์ ๚ เทราด

จ”กรพรรติราช เถลิงถว”ลยราช ทรงราช ประเทศราช บาวรอง

ราษฎร ๆ) ไม้มะรีด ทองสำริด เดชผริต เดชฤทธิ เทวฤทธ
บุญญฤทธิ ราชฤทธิ สํมฤทธิศก อิทธิฤทธิ ทุจริต สุจริต

1*9(^0^

จารต ๚ รดรุด ^ ฤทธิรุตม์ พระนรุตม์ มารุต กาลาคนิรุท อนิ

อรรคนิรุท ให้การพิรุธ บุรุษ ๆ] จ่าเรด อิศเรด พระนเร
อิศวเรสร® สีโรตม์ ไพโรจ
รุ่งโรจ เรืองโรจ วิโรจ สรวิโรจ

เขานิโรธ .ทรงพระพิโรธ ๆ] พลรบ เคารพ เคารพย ทาวโกรพย์ ๚

ทางราบ รอญราพ ราพนาสูร ๚ ยารม มโนรมย์ รืนรมย์ อภิรม

อารมณ์ ๚ เรียราย พระนารายน์ ๚ะ

© จบรอไวพจน์ ทึ ๑๘ ■ ๚ะ

I

๏ จึงลนลาน น่าพระลาน ใบลาน แบหลาลาญ ลาญชีพ
เลวลาญ มโหฬาร มเหาฬาร โอฬาร เอาฬาร วิฬาร ๚ ดอกสินจง

*^

ตไเมุจสินท์ พระยามิลินท์ สระมจสินท์ ๆ] ค่างสิง อาลิงค์
นิดถลุงค์ มาดลุงค์ ๚ ดิลก มาฬก ๆ] ฉกล็ก ลวิาขะ ทรนิกษณ์ ธ”ญญน
นรล”กษณ์ พระไตรยล”กษณ์ พระล”กษณ์ ล”กษณสมบุรณ์ ล”กษณส
เสาวล”กษณ์ อาล”กษณ์ นิประล”กษณ์ ๚ มหาดเลก เรียนเลข จ่ายเลข
ศ”กเลข ๚ ไม้อุโลก นินทาโลก สุริยาโลก สารโสลก อาโลก นิวโลกย
ส”ตวโลกย ๚ ฬั้.ลด ลาลด โสฬส ๆ] ล่วงลด ปากลด ล่ฐ ลทธิ นิรรดา ๆ]
เนินลาด พระนฬาศ เขาไกรลาส ประหลาด ลีลาสฺ วิลาส กมลาศน์

พิปะลาศ ประลาค่ ๆ] ถากลิด กลอนสิลิต ' ชวลิต โมฬิศ ๚ มาลุต สีลุจย์

มฤคลุท ๆ! กิเลส เกลส กะมะเลส เบนเลศ เรียงเล็ด ลํ้าเลิศ ๚

เขียนแลวลบ ลพบูรี ๆ) ความล่บ เลขล"บธ์ เลขล็ภ เม๚่นลำลาบ สรรลาม่

ไห้พิลาป ได้ลาภ ๚ หลงโลภ ใจโลมภ ๚ะ

® จบลอไวพจน์ ที ๑๙ ๆ)ะ

๏ คิดเวียนวน เบนกังวล ๆ] ไม่หลายว”น เดือนสาว”น ม่ทุมว”น
พนมกัน ไพรกัน เบญจวรรณ สุวรรณ บาหิมวนต์ อภิว”นท์ ไกว”ล เถาก
ลรรดาวัลิ ๚ ดาราหว”น มไหสวรรย์ เมืองสวรรค์ ไอสวรรย์ เถลิงถ
เวลาวาน ทำวม”ฆวาน ตติยะวาร ไตรยวาร ไตรยทวาร ทุกกันวาร ศุภวาร
จ”กรวาฬ ม่ลาวาฬ คลองวาฬ ๚ ห่วงกระวิน วิญญาณ วิเวกวิณ หว”งถวิล ๚
มอบเวนสมบ”ต อยู่ม่ระจำเวร เบ่นกรรมเวร ๚ คำวิงวอน จีวร สถาวร
งามบวร ใจอาวรณ เบญจนิวรณ ๆ) เวียนวง เขาวงก์ เชํ้อวงญษาติวงษ์
ม่ระยุรวงษ ภานุวงษ ระวิวงษ สุรวงษ สุริยวงษ ๚ วิดกัก กัดวรรค
ชนภวรรค ๆ) วิเวก สำเวค ๆ) สาระกัด เด็กอยู่กัด เหวียงกัด สงสารก
สำข์ท”กษีณากัฏ สำข์อุตรากัฏ ไวยกัฒน์ กัตรม่ระฏิบ”ต สกัสดิ
กักรวรรติกัตร ๚ ชำงอาลวาด เขียนวาด ฉํพพิธวาต ชายอนุวาต นิศ
บศสาสะวาต อ”ศสาสะวาต ลมส”ติถกะวาต ฆราวาศ บรมนิวาศ สทธาวาศ
สมสำวาศ อาวาฟิ ๆ) เรีอรั่วกัองวิด ม่ระวิช ชีวิตร ม่ระวิตร วิตร

1*3

วิวิธ ๆ! หลบวุดไป คุณ,วุฒิ คุณวุฒ ไวยวุฒ สามคาวุต สาตราวุธ
เทพาวุธ วชิราวุธ พระอินทร คทาวุธ เวคสะวรรณ ในยนาวุธ พร
ทุสาวุธ อาฬวกะยวิาษ์ ๚ หิมเวด สิงเวช เทเวศร ร่ายพระเวท ไสยเวท
พระนิเวศ เสด็จประเวศ พระนิเวศน์

® จบวอไวพจน์ ที ๒๐ ,๚ะ

, @ สือสน สิบสน ไพรสณฑ์ พนสณฑ์ สิงสนทนา อนุสนธ
กสล โกศล ๚ คมส”น ถึงอาส”ญญกรรม อาส”ญ ไพรส”ณฑ์ พนส”ณฑ์
เกษมสินต์ เลือกสรร ร”งสรรค์ ฤดูวษรรต์ ทุกสึงสรรพ์ ก
โศกส”ลย ๚ จ”กสาน เกษมสานต์ พระราชสาสน แก่นสาร เขวิสาร คชสาร
เสี่ยมสาร ไพศาล โรงศาล ทิศอิสาณ ปราสาณ ๚ สินไหม ตราสิน ต”ดสิน
ทร”พยสิน ดวิยสายสิญจน์ กระแสสินธุ ร”ตนโกสินทร์ พระท
ร”กษาศีล ศิลปฺสาตร ศีลบศร อุโบสถศีล เสาสิลา ๚ โก่งกระสุน พระศรีสณห
สนทโรวาท กงสุล ๚ ได้ดึงสูนย สินสูญ ส''บสูญ นเรสูน พวกอ
ราพนาสร มไหสูรย์ แสงสูรย ไอสูรย ตรศูล ๚ คำสวิสอน เกสร ไกร
ทรงอนุสร พระแสงสร สโมสร องคอดิศร ’ องคมหิศร เขียนอ”กษร

ำ

1®)๖0

นางเทพอบสร ๆ; เรือกสวน กำสรวญ พระราเมศวร พระอิศวร ภูมิศวร ๚

กะเบียดกะเสียน กระเษียณอายุ กระเษียรสมุท พระเดียร ๆ]

สระสรง ต็องประสง พระสงฆ์ ปราสงษ์ ๚ ตํนมส“ง แตรส่งข์ ส็งฆรา

เวลาสาง ๆ . สะสาง ทสางคุลี ตรืทสางค์'๚ บีศาจสิง สฤงฆาร นรสิ
นระสิงห์ สิงหบ“ญชร สิงหมุทธาธร ๆ) ผมหย“กสก เงินมาสก เจริญพร

อุบาสก เอกศก โทศก ตฺรืศก จ“ตวาศก เบญศก ฉศก ส'บดศก อิฐศก '

นพศก สโม่ฤทธิศก ๚ ไม้ขอนสงิไ ตงกองส'ก ศงิาดานุภาพํ มเหสงิาขเทวราช

มเหศรศ่กดิ ยศศงิาดิ สรศ'กดิ สรศ'กดิ พระส'กยบุตร ศ'กรราช ๚ คร

ตำคายสาก ศรีสากยมุนี สากยวงษ เดือนไพศาข ๆ] ขํ'!ศึก บวชส

เหล็กสึก ศึกษา ๚ เขอิสุก ผาสุก ความศุข ว'นสุกร ๚ ปลุกเสก อภิ
เสขบุทคล อเสขบุทคล เศิกก็ใช้ว่าศึก ๚ ของสด กำสรด อุโบสถ โอสถ ๚

ตวงดำยสด สดจรไป คำสำ คำส'ตย บริส”ช กระษ'ตริย์ กระษ'ตรา

พระมหาส'ตว์ พระโพธิส'ตว์ ส'ตวโลกย์ สาม”ญญส'ตว์ สรร

ส'ตว์เดียรำฉาน พระส”ทธรรม ศร”ทธาทำบุญ จ”ตบรรส'ษย ๚ วิดสาด

ผลลางสาด บีศาจ ไดกุมสาดร ไสยสาตร สาตราวุธ เวชสาตร โหราสาตร

อำษรสาตร เดือนอาสาธ นายเนสาท ปราสาท ปะสาท ฤดูสารท ประสาธน์

ประสาสน์ๆ) ไม้สีสิด มหาสิทธิโชค ยกให้เบีนสิทธิ .สิทธิโชค อาญ
มอบตำเบีนสิศย พระสฤษดิรำษ เรึมรำสฤษดิ ๆ] ' สูงทีสุด บริสุทธื้ พิสุท่ธื้
วิสุทธิ ๚ สูดกลิน ตองพสูตร พระสูตร สายสูตร สนดวยสตร

ซ

1®)๖๑

วิสูทธิโยธามาดย ๚ วาเสฐ เศรฐี ฃองวิเศศ เหลือเศศ ๚ เสริดหนิ

ผู้ประเสริฐ ๚ มาประสบ สบไสมย ปลงศพ พระบรมศพ พระศพ มหรสพ

ราษีพฤศภ พระนราสภ ๚ ส”บพ้น ส”บดะ , ว่า ๗ ส”บดาห ว่า ๗ ว”น
กดตศบท ศ”บท ว่าเสียง สพพญญู สรรพญผู น0า^ ซ(Iบ/ ส/ะะ^นทรพย ๚

กลึนสาบ แมลงสาบ คำสาป ๆ! นํบหนึงถึงสิบ เขาสิพนิมิตร ร่ายศิพมนต ๚

สองเสพย์ เสพย์สุรา ๚ มรสุม อรสุม โกสุม โกสุมภ์ สุษุม ๚ะ

® จบสอไวพจน์ ที ๒๑ ๚ะ-

๏ จีนตไเหน ไปกลางหน พวกพหล โกลาหล ก"องกาหฬ

เกาะสิงหฬ เชาสิงหฬ ๚ กจีหน เหหไเ ใหญ่มหโนต์ พระอรห“น

มืดโมห“นธ์ มหรรณพ หรรษาภิรมย หืนหรรษ ๚ ห"วยละหาน ปะหาน
ห”กหาญ ทหาร ปริหาร บรรหาร ประหาร
'\

ทวยหาญ ใจอาจหาญ

พระวิหาร ส”งหาร อาหาร มหานดาธยาไศรย ๚ ดินสอหิน พระมหินทร์

มเหศวรมหินทร์ ๚ เบาสองหุน มหุรดิวาร ๚ ห"อยโหน หมอโหร

โหรดาจาริย ๚ ห”นเหียน บ”งเหียน พาเหียร ๚ ว่านมหาหง ฝูงหงษ ๆ!

มหาหิง หมู'มหิงษ์๚ ผืกห”ด มหดิยานุภาพ มห”จจะราชานุภาพ คฤห

พระห”ดถ์ พร‘ะหรรถ พระห”ถ มห้ธยาไศรย มห”ศจรรย์ ว่นพฤห”ศบดี ๆ!

นกกระหิด นิดหิต นฤคหิต มหิทธิฤทธื้ พระอุณหิศ ๆเ เห็ด เหตุ

๏ จบหอไวพจน์ ๒๒■ที ๚ะ

*

1*3เ? )®)

๏ ตดเบ่นอน อ”ญชํน อ”ญเชิญ อ”ญขยม อรรชุน อรรณพ
อรร์ตโนม”ต ๚ อานดาบ เบาะอาน เจ็าจอมอารย์ พระศรีอารย์ ๚ บา
พระอินทร ๚ ลุณห์ อุษณ ๚ จ”งออน บ”งอร เอวอร ๆ! อึดอ”ด ช็างอ”ฐท
เบียอ”ฐ อ”ษฎ อ”ษฎา อ”ษฎงค์ อ”ษฎางค์ ๆ! เกวียนด”งอาต ๆ สอาด ใจองอ

อาตม เบนอาทิ อาศน์ อาจหาญ อาจจะทำได้ ๚ อิดโรย แผ่นอิฐ อิฐา

พระอิศวร ๚ น่าอุด อุจเกษตร ๚ นอนขึงอูด ลาอูฐ ๚ เพลงโอด เอมโอช

พระโอฐ พระโอษฐ ๚ ๚ะ

© จบออไวพจน์พิจารณ์ ที ๒๓ ๚ะ

® ไวพจน์จรดเสร็จสน สารสนอง ๆ!ะ
เพียรค”ดเพียรคิดตรอง ตฤกถอย
รวมพากย์เรียบพจน์ผอง พ”นผูก ได้นา
จบระบิลระเบียบสร'อิย สว”สดิแผวภูลผล

0

พิศาลการ"นต์

-*

า’



๏ เรยงเทยบเรยบถอยถอง ทางบรรพ
นามพิศาลการํนต์ เรืองน
เฃียนตํวแต่บอสรร เสียงอ่าน ,
ควรจะชํกเช่นชี . เชิดอวีงอย่างเห็น

๏ อีกษรบ่อนนีชือ .การ”นต์ ๆ]
คือบอกตวสำคญ เพีมทวีย
หากเติมเพอเพญผน ตามพากย์
เปลี่ยน ๆ เวียนย”กยพิย ย่อมสรอยเสศเสริม

๑ วิธีใช้ถวีเยคำขบวนหนึง มีอ”กษรเพึมไว้ขวีงทวียคำแต่มิใช่ตวีสก

เติมลงไว้เพื่อจะให็เต็มคำซึงมาแต่ภาษามคธ แลเสียงภาษาอื่นบวีง เส

ไมตลอดไปลง จงลงไม ไวเบนทสงเกตวาไมอาน ควรเรยกชอว่าการํนต์

ยกยายตามดวทีเติมทายคํๅ ค0 (ก) การนต์ (ข) การ๎นด์ (ค)
เบนตน ชกมาเทียบไว้เบนต"วอย่างดงนี ๚ะ

๏ (ก) การ๎นต์ มีติว ( ก ) เติมททียไม่ย่าน^ ๐ คืIอคำว่า บ่ลล

เขาวข้ก์ คลองมหาวงก์

๏ (ข) การไเต์ มีต่ว (ข) เติมท์ายไม่อ่าน คั๊อคำว่า แต

ความทุกข์ วิมุติวิโมกข์ อาภรณพิโมกข์ สิงฆปาโมกข์ ทิส
สุนกข ๚ะ

๏ (ค) การ”นต์ มีตำ (ค) เติมทำยไม่อ่า^น 0 คิอI คำว่า พระข

พระโพชฌงค์ ทำวภุชงค์อ่ษฎงค์ ปฤษฎางค์ อ”หฎางค์ ค”คณา

ไตรเวทางค์ เพทางค์สาตร์อนงค์ สรรพางค เภิกภ*งค์ พวกพรรค๙

อโมงค์ ตุรงค์ จตรงค์ จตุรางค สาวสุรางคํ รงสรรค์ สวร

พระองค์ .ดาบสสรภ้งค์ ตรียางค์ ไตรยางค์ ธาตุวิภำค์ พระรา

ตำ)งประสงค์ รณรงค์ พระธำมรงค์ ลายเบญจรงค์

๏ (ฆ) การ*นต์ มีตำ ( ฆ ) เติมทำยไม่อ่าน คือคำว่า พระสงฆ

นางพย*กฆ์ อำน”คฆมณ พระชงฆ ๚

© (จ) การนค์ มีตำ ( จ ) เติมทำยไม่อ่าน คือคำว่- ใจฉกรรจ์

พลสกรรจ ๚

® (ช) การ”นต์ มีตํว (ช) เติมทำยไม่อ่านเ^ คื0อคำIว่า กษิรามพุ

พระบทวะลญช สาขภญช ฯใะ

® (ฑ) การํนต์ มีตํว ( ฑ ) เติมทิายไม่อ่าน คอคำว่า กองก

เ. กะเกณฑ์ คํองราชท์"ณฑ์ พรหมทโแฑ ภากท"ณฑ์

โยกเกณฑ์

เกาทํณฑ์ ราชภํณฑ์ ร"ตนภํณฑ์ มห"คฆภ้ณฑ์ I วรภณฑพลากร
เขาสไ]ตบริภ็ณฑ์ ราชาภิมณฑ์
พระร"ตนกร”ณฑ์ ๙

มีมหาชาติ ๑๓ ก

ของบฆชาก"ณฑ์ ๚ะ

® (ณ) การ"นต์ มีต"ว (ณ) ^๑5 เติธม-/ท\;้1 Iาย1 ่ใม^่อ่0าน1 คิอคำว่า พระกฤษ

อลงกรณ์ พยากรณ็ อธิกรณ์ กรรมกรณ์ ส"บดปกรณ์ มหา

อาเกียรณ์ ปฏิส"งขรณ์ จตุรวจารณ บรรจถรณ บรรรรณ
มากสาธารณ (ฬ

ความอุทธรณ ฟิมบูรณ บริบูรณ์สุพรรณ์ ผวพรรณ

พราหมณ อาภรณ มวยมรณ์ อารมณ์ ศภลํกษณ์ อาล"กษณ์

อ"ประล"กษณ์ สุวรรณ์ อาวรณ นวรณ อุทาหรณ คำฤษณ์

มเหยงคณ ๆ}

® (ด) การ"แต์ ไม่มีทีใช้ มีแต่ (ติ) การ"นต์คือคำว่า

รามเกียรด สมท้ดื้ วิท้ดื้ ปฏิบัดื้ จ"กรพรรติ บำเรอภ"กด'

พลสวสด จตรประวด ยศศกติ ผูสูงศกติ บ"นดาศกติ ตองโมกขศกด

เบนยุกติธรรม พระปริยัดื้ สวดญัติ ราชาณด อภิรัค

โพธาภริตึ ๚ะ

1*0V)?::^ เติมท็ายไม่อ่าน. คือคำว่า ศก

*

@ (ต) การไเต์ มีตำ (ต)

เกษากนต สงกรานต์ พรรคานต์ พระทนต์พระสุทนต อนนต์

อนนต เวทมนต์ รำ!นิมนต์ ทำวสามนเตส์นาสามนต แยบยนต

เลขยำต์ เวชยนต์ ไพรชยำต์ จาตุรนจตา์นุรำต์ เขาหิมวำต์

บาหิมพานต เกษมส็นต์ เกษมสานต์ โทษมหพ่นรตะ์อรห็นต์

ฤดูเหมำต์ ฤดูคิมหำต์ ฤลูวษ่นต์

๏ (ถ) การำต์ มีตำ (ถ) เติมทำยไม่อ่าน คือคำว่า พระบรม”ดถ์

พระห”ดถ์ พระห0ถ^ ก๘ ดเช2^ั แจงย์ดถ์ แจั๊งย์ถก็ใช้ศุภอดถ สนทรอ'ดถ์

ดาษเดียรถ์ คำภีร์สาราดถ์ ๚ 0^

๏ (ท) การไเต์มกมตำ (ร0 แถมด'วยเหมอนคำเหล่าน พระจ"นทร์

อฒจไเท์ เอกฉํนท์ คำฉินท์ บดนทร พระนนท เมืองนนท์

ธรณินทร์ ธรเณนทเ ภูเบนทร์ นฤเบนทร์ องค์อำมรินทร์

ทำวว”ชรินทร์ ทำวส”กริน.ธท* ร็ พระภูมินทร็ ภู^บดินทร์ กรุงร”ตนโกสิ

ราชวรินทร์ พิเรนทร์ อำมเรนทร์ พระทีนำอำมรินทร์ สีข

มเหศวรมหินทร์ พระอินทร์ จำแจ่มอินทร์ องค์อมอรำิมนริทนรท์ร์

ก็ใช้ บรมินทร์ บรเมนทร มหิศวรินทร ^0^

© (ธ) การนต มีตำ (ธ) เติมทำยไม่อ่าน คือคำว่า พระสกนธ์

เบญจขำธ์ พวกพลขำธ์ นครเขือนขำธ์ พระสุคนธ์ เสา

พระราชสมพำธ์ พระราชนิพนธ์ คำประพำธ์ เผ่าพนธุ กระแ

I

129'๖ลิ่ สมฤ
๚ะ
ชลสินธ เอกพินธ^ ทวิพินธ^ บริส^ทธ์ อนุสนธื้ ปฏิสนธิ
ศํลดิสิทธื้ประสิทธ พระฤๅษีสมมิทธ เรืองฤทธ โมหํนธ์ มืดมหํนธ์

© (น) การินต์ มืตํว ( น) เติมทวิยไม่อ่าน คอคำว่า

แกำแกมกาญจน์ แก่นจนน์ ทวิวสุทวิน์ วํนอุบาสน์ พระไตรยรตน

เพชรรวิ)น์ เนาวรวิน์ นพรวิน์ พงษกมลาศน์ พระราชนิเวศน
เสด็จน่ง้เหนื
บรมนิวาศน์ พร ะราชสาสน์ พระ ที่น่งสิงหาศน์

สำน่กนืพำ้1เกน ทำนุกน สุนุกนึไว้พจน์ พากย์พจน์ เพยนพจน
ชาญเชาวน์เขาคํนธมาทน์ '๚ะ

1 การ"นต์มีต"ว ( บ ) เติมทวิยไม่อ่าน คือคำว่า

@ (บ)
บำบุศบ์

๏ ( ป ) การไเต์ มีตํ(ปว) เติมทวิยไม่อ่าน คือคำว่า พระทรงศิล!

ธนูศิล!]แสนกวิ!] ๚ะ

๏ ( พ ) การไเต์ มีตำ ( พ ) เติมทวิยไม่อ่าน คือคำว่า ทิศบรพ์
เบองบรรพ์ ทุกสึงสรรพ์ หนวิสิอพิมพ์ สบสรรพ์

® (ภ) การนต์ มีตำ ( ภ ) เติมทวิยไม่อ่าน คือคำว่า ราษีกุมภ
จตุสดมภ์ พนสดมภ์ อุประถํมภ์ ปรารมภ์ โกสุมภ สยามูปสดวิภ์

® (ม) การไเต์ มืตำ ( ม ) เติมทวิยไม่อ่าน คอคำว่า พระชนม
พระทรงธรรม สารกรมธรรม ใจอาธรรม เบนสจธรรม เบ่นยุติธรรม์
พิศม์สำแลง ยาพิศม์ อสร่พิศม์ เบนไข้พิศม์ ทฤฆายศม์

1

1;!3(5^0

๑ (ย) การไเต๎ มิตำ (ย) เติมทำยไม่อ่าน คอคำว่า กลอน

กาพย์ อ”ศจรรย์ มห์ศจรรย์ พระอาจาริย์ พระเจดีย์ ขสถอิงตยท์ิพย์

หมูเทพย ราชโยธาเทพย์ พระอาทิตย์ แทตย์ อินทรีย์ มนุศย์
เม่นนิตยเน์ืองนิตย์ บทภ๘า๙ชนืย์ อภ๘ิเ ๔วาทวํนทนืย์จาบ”ลพย์ลอยบ

เดือนบษย์ พิบุลย์ พจนพากย์ ตำราแพทย์ คนชาติแพสยพ์ระภาคย

เสาวภาคย มหาอามาตย โยธามาตย์ เยาวมาลย

ปราโมทย์ อภิรมย์ บุรศย์ บุรีรมย์ รืนรมย์ สำราญรมย์ มฤตย์

อำมฤตย์ ทิวโลกย วรวากย ช”ชวาลย์ ทำวโกสีย์กรงกระษำ'เรีย์
ไอสูรย์ไอสวรรย์ แสงสูรย บำสูรย์ แกำไพทรย์ สินทร”พย์ คนมี

ทร”พย์ เบนสิศย์ โศกศํลย์ อดลย์ บณฑตย คำส”ตํย์ อาส”ตย์
ซอส”ตย์ ตำโจทย์ พิณพาทย์ ๚

@ (ร) การ”นตํ มิตำ (ร) เติมทายไม่อ่าน คิอคำว่า แหวนเพช

ค”มภีร์ คำภีร์ ธรรมลงการ เทเวศร นเรศร์ อิศเรศร์ ว”นเสาร์
สายสิญจนสตรี ยญญสูตรี พระสูตร วิสูตร วิสูตรวารี ศีเสวตร์

โหราสาตร์ สารสาตร์ หม่อมิตร์ ประจามิตร์ มิตร์สหาย พระราชอาณาจ”กร์

อ”ฒจ”กร์ วรจ”กร์ สิงคโปร์ นำเบอร์ ออฟพีเซอร์

@ (ล) การนต มีตว (ล) เติมทายไม่อ่าน ดือคำว่า ไมล์ ๔๗ เสน

โมล์-แบบหล่อตำอกษร ช'ะ

® (ว) การ”นต์ มีตำ (ว) เติมทำยไม่อ่าน คอคำว่า อุบาท

ราชรบาทว์ ฃองรบาทว์ ทรงพระเยาว ย่อมเยาว เกลือสินเธ

หม'ส”ตว์ พลอ“ศว์ หรศว์ มำเซ็กเธาว์ ๚ะ

๏ ( ษ) การ”นต์ มีตำ(ษ) เติมทำยไม่อ่าน คือคำว่ปาระจ”กษ์

ปรตย”กษ์ พิท์กษ์ ประบกษ์ ชศณบกษ์ สุกระบกษ์ กาฬบกษ์

กฤษณนีกษ์ไพรพฤกษ์ พระยาย”ก้ษ์ บริร”ก้ษ์ เทพาร”กสุษร์าร”กษ์

ปารล”กษ์ อาล”กษ์ ศิวโมกษ์ ,ปาโมกษ์ โมกษ์บริสทธ ตระกุลวงษ์

สริยวงษ์ รวิวงษ์ ภาณวงษ เชอพระวงษ์ พระยาหงษ์ หนหรรษ์

อานิสงษ์ ปราสงไษต์รยางษ์ ๚ะ

-

เจ็ดว”น ๏ (ห) การไเต์ มีติ(หวิ ) เติมทำยไม่อ่าน คือคำว่า ส”ปดาห์
1

พลพาห์ ศรีสุริยพาห์ - พระครุธพาห์ พระสมุหส์มุห์บาญชี

เมาโมห์ มาห์ พลพยุห์ ทรงพระดำริห์ ดาบโลห์ อุสาห์ทำ

เวลาสาย่ณห์พระสุณห์ ดาวะเพคร:าะห์ สงเคราะห์ อนุห์เครสานะเทห์

พระเทห์ ทั๊าววิเทห์ เลษ์ก.นล่าราหุ แท่นคฤห์ เมืองราชคฤห

มนต์เสนห์ ]]0^

-

© จบเสร00็0จส0ำ^ เร็จแก้ 0^ 6* การํนต์

พึงพิศฉบ\|บรรพ์ แบบเบั๊อง

ภอเบนนุฟินธสรรพ์ สาวสืบ ไปนา

หวํงผดุงเด็ดเปลอง ปลดช^ฝ,เชิงเขลา

® คำทีต๎อ์งใช้ไม้ ซึงเบนภาษาไปยบพ์ง ภาษาอืนบพ์ง มํก

ตกอย'ในอ”กษรกลางโดยมาก ก”บคำที่ตองใช้ไม้ ช”กให้เบนสำเนียงส

ไ

1830^12:3

ทํง์คำไทยแลภาษาอืนก็มีมาก จะรวบรวมมาไว้พอกุลบุตร์ ได้ส่งเกตจำเบ่
อย่างคํงน็ '๚

๏ คำไม้ตรีเรียงตามอว้าษร ๚ะ

๑ กุ๊กกู๊ทำเก๊ แขกชีอโก๊จีนเก๊า น”ากุ๊น องแตสา้กุม๊นก๊ก

สี่ตั้ดก ”งกั๊ก ไก่ร'องกุ๊ก ๆต'องเก๊ก เลอย”กเก๊ก ติดฅอแก๊ก น*าก๊อก
'ก6Vาด เล^อสะก6Vอด
กวนเก็ย เบ0^1ดร0อ^ งก6^าบ ๆ หมวกแก61/บ เร/ะ!ยกเบ030]ดก^ว ๆ เฉาก6Vวย

.๚ะ

๏ จุ้นจู๊ ฃงจู๊ อาเจ๊ เจ๊ส่ว เจ๊าโล่ อย่างน*นแลจ๊ะ จุ๊น ว่าเรือ เจ๊ง

จงจกหว้าจ๊ก ๆ หนูรว้)งเก ๆ ' อาเจ๊ก - นาไหลโจ๊ก ไก่ร'องจอก ดํงจ๊วก

ดว้แจั๊ยก ดํงเจั๊อก นกร'องจบ ๆ หอยจุ๊บแจง ลูกไก่แยบ คะจุ๊ย รำจ๊อย

แยจว แยเ]ง ' ๆ]ะ

® แขกชีอโด๊ ยวนข้อด๊ง เด๊ก ว่านอน โด๊ก ว่าพ'อ

ตะต๊อก ว่านกกะทุง ต๊อก ว่าชายพก ต๊อก ว่าสุนว้ๅข์ อไแเ

ว่าเต่า ต๊ด ว่าเผา อนต๊าด . ว่าสิน ด๊าด มอญว่านำ
ว่าร'อยกรอง มาด๊บ ว่าสุมทุม กนโด๊บ ว่าตว้าแตน ตะแยบ ว่าลีม
เต๊ ว่าเปล่า สล”กเต๊ ว่าใบชา อาเต๊า ต๊วน ว่าอ่อน แอน ว่าทไ
ตุง ’ว่าชิงช'า เล่าเต๊ง กระโต๊งโห่ง ตีด”งต๊กๆ ตเ! ว่าตึก, ไก
อกเต'นตั๊ก ๆ ตุ๊กแก ตู๊ก ว่าเก็บไว้ ตูก ว่าเรือ นกตู๊ก มีกงเต๊ก ตี
เตั๊ยะ ต*งํ๋โต๊ะ ตั้งโต๊ะ

๏ บี ว่าเขาสาน่ เต้บั๊ ว่าใบชฺา พะบู๊ จีนบ๊ เบ๊จี บ๊ะ

อุบ๊ะ บ๊ก ว่าตำ บ^ก ว่าหํก บุ๊ก ว่าหนํงืสือ แบ๊ก ว่าแตก ดข้เบี

บ่ด ว่าหาย ว่าอาหาร บ๊าก , ว่าฃอรไ] โบ๊ด ว่าเรือ โบ๊ย ว่าซือ เกียมบ๊วย

รไ]งอุเบ๊อะ อํวเบ๊าะ ว่าเสไเดาย ๆ)ะ

® ใ] ว่าพิศม์ กำ^ ว่ากุ้งฝอย ดีดดไไ] ไ] ว่าเดีอด ว่าผ่า กระดา

หนึง จีนชือเ1]ยน จึงเ^ยน ว่าพาน เ1]อน ว่าพไเกไเ กระดาษ^งหนึ่

ดไ!)ก ซิก ว่าสดึง มิศ!]าก แน่นซิก เสียงเโ]ก ดไโ!]ก นายไ]อก

อไย!]อกเไ]ก ไ]อก ว่าแฃนคอก เด็กเซิยก ๆ ซิดเขียนหนไสิอตำ ดำซิ

ฃาดปุด ไ]บ ว่ากระโดด ต่อยซิบ ดไ'!]าบ เสือรไ)งซิบแ]บ แมวรไ)งไ]าว

ไ]ะ ๆ อาเไ]ะ ทำโไ]ะ ' , ๚ะ

© รไ]งอ๊อ เอ เกเอ๊ แอ๊แห้ โอ๊ อ๊ะ ดไอซิ เสียง กเซยเอ๊ ดไแ
รไ)งโอ๊ก ลไแเยด
นกรไเงอ๊อก ไก่รไ)งเอั๊ยก กลืนแอ■ก เรอแก นายอ๊อด

เต็มอด รองอ๊อบ รองเอ๊ะ' - ๆ)ะ

๏ ตำไม้ตรีจบเท่าน ๚ะ

๏ คำไม้จตวาเรียงตามอิกษรด์งน ๚ 0^

๑ อาก่อ เก่งก่า กีตไโต๊ะ อากู๋ เดินเก่ เถาแก่ ไก่เกีอ ขน

ว่าลิง โดนนึ่ง รไ]งเก่ง ก่อเก่ง ก่วยเดี๋ยว หงอยก่อย ๆ)ะ

๏ ทำหน์าจํอ ฃานจำ ว็งจี๋ จีนจู้ แดดแจํ ปลาเจี๋ยน จํง

โจํงลิง นายจํอง หน'าจี๋ว นางแจํว หน'าจํอย จไแจี๋ยว ทำบนเจํอ จ*ว
ว0น^ จ^อ ๚ะ

๏ ดูด สโาประเดี๋ยว ๚ะ

๏ บอต๋อ จู้ยติ เจียแด ต๋ง ตงตึง ตึ๋ง ๚ะ

๏ คุยปอ คำบดีปํ เมาแป ฃาเป เนียมแป ผมไป นายโป กระเ!]า

นๅยา]ง ปาปง ฃาด!]ง ร'องปองเปง หล่นปมๆ ฃาดปุย นายเบ๋เอ

หนำเปอเหลอ * ‘๚ะ

๏ แทงอ๋อ ร'องอำ ร'องอี๋ ฃนมอี๋ รร'อ'องงออือึ๋จินอู๋^0^0 &]
รองโอ๋ ใบตไโอ๋ เอ๋าเหลง ร'องอ๋ะ นายอ\เแพรปกเอี๋ยนแต๊ะอ^ง

จีนอ๋อง น'องเอ๋ย ๚ะ

๏ โอ๋ย นายอ๋อย เอ๋อ เอ๋ะ ๚ะ

๏ วึงกร์อ เส็ยงแกรนํอนโกร์ ใบไม้โกร๋น ๚ะ
๏ บินปร์อ รืงปรอ เสียงแปร๋ ชำงร'องแปรป๋ร*นงประ ๚ะ

๏ จบคำใช้ไม้จ”ตวาเท่านี ๚ะ

® อิกษรควรใช้ไม้ ชกเบนคำสไแหมือนคำเหล่านื ๚ะ
® ดำแก็ก สะเก็ด เก็บไม้ ๚ะ
® เกิดเข็ญ ดำยสองเข็ด เข็ดหลาบ บกเข็ม สนเข็ม

๏ ลำเค็ญ ส่งเด็ด ผํกเด็ด เด็จ.ฉาเด็จฉะ ทางท่อง ๚ะ

๏ เง็น เงิน กินเง็ก แง็ก บีบเสียแง็ดเดียว เจ็ดวน เจบแสบ “า]ะ

๏ เซ็กชิน เซ็ดล็าง ๚ะ

๏ นำกระเซ็น เจำเซ็น ไม้เซ็น แส้เซ็ง รำ)งออกเซ็ก ๚ะ

๏ กระเด็น ไม้เต็ง เด็ก ๆ เสด็จ ฃาดเด็จ สมเด็จ เผดจ๚ะ

® โฮเต็ล เบาเต็ง ใส่ให้เต็ม ๆ]ะ
๏ คำเทจ ๚ะ

๏ ไม้คะเ‘แด ตกเบ็ด เบ็ดเสร็จ เขบ็จขบวน ๚ะ

® หากเบ็น เบ็ด ๚ะ

® ชินเพ็ญ บำเพ็ญ สำเพ็ง นายเพ็ง แหวนเพ็เพช็ร ดไม้

เมืองเพ็ชรบุรี ๚ะ

๏ พวกเม็ง เม็ดใน เวลาเย็น สำเร็จ ๚ะ

๏ แลเล็ง ใหญ่เล็ก มหาคเล็ก กำบนเหล็ก ติบเลหอลด็เกลด

เรียงเล็ด ติดเล็บ เล็บเต็อแนนต และเล็ม ล่าเล็ม ๚ะ

’ ® เว็จ จะเหว็จ นายเล็ง ใบเสร็จ เล็บเต็มเบอร์ V ๚ะ
๏ แลเห็น เล็บเห็ด ลูกเอ็น เสไแอ็น เสียงเอ็ด เอ็มเปรอ ๚ะ

๏ เสอกุยเฮง หมูแฮม ๚ะ

๏ จบคำไม้ เท่าน ๚ะ

/

1200:^

๏ อนึง เครืองหมายทีใช้ในอิกษรไทยมีหลายอย่าง กุลบุตรคว

จำใชุทวถึง ไมี ตีนกา * น แต่โบราณมา ใช้เบนไม้โทอย่าง ๑ น"กปราชภ

หลงจดเป่นไม้จํต่วา สำหร”บชไาเสียงสูง ในอ”กษรกลางอย่าง ๑ ใช้กาหมายอ

ที ใ พุด *เซียนตกเขียนพล เหมีอนว่า ข็าพเจ็านาย
เบน นายเพ็ง เช่

บุตร์

เครืองหมายรูปอย่างน ฯ สำหร”บใช้ไปยาล ในคำว่า ทูลเกลที ฯ โปรดเก

กรุงเทพ ฯ พณ ฯ เบนคำย่อย่นไว้ เมืออ่านตองอ่า'นเต็มความ ทูลเกลคํ ฯ

อ่านว่า ทูลเกลคํทูลกระหม่อม โปรดเกลคํ ฯ อ่านว่าโปรดเกลคํโปรดกระหม่อม

กรุงเทพ ฯ อ่านว่า กรุงเทพมหานคร พณ ฯ อ่านว่า พณห”วเจ็าท่าน อย่างน

ทีใช้มาก ๚ะ ค”น ๚ อย่างนี สำหรบใช้ทีสินขอความตอนหนึง ๚ะ ทีใช้วงไว้บ

แห่งต”องการอ่าน บางทีเขียนผิดไปวงเสียไม่ต”อ่งการอ่าน เหมือนคำว่

ควบก”บต”ว ( ล ) อย่างนั๊ต”องการอ่าน แต่วงไว้เบนทีสิงเกตให้รู้ว่าเบนต”วแปลก ๆ]ะ

ทื่วงเสียไม่อ่านนไเ คือเขียนคำเกินไปบ”าง เขียนผิดความไปบ”าง วงทีงเสี

เหมือนคำว่า ข”าพเจ”านายสีพีนายสน มาให้การต่างพองแก่ท่าน ( ตร

ชุนศรีธรรมราช ใจความว่า ๚ เช่นนเบนต”วอย่าง ๆ]ะ

@ ส”งโยคไวพจน์ท^ง การนตํ ■ๆ]
สามเรืองเรียงรวมก”น เล่มน
เพียรคิดรวบจ”ต่สรร สาวสืบ ไว้นา
ใดคลาดปราชโปรดจ จดแตมเติมเขียน

/

๏ ตรีฬุ้ไต่คู้ควบ กบคำ ๚ะ
คิดเพ็มเติมประจำ ท่อนทำย
หม่นดูจวบเตียงสำ เหนียกแม่น ไม้เฮย
คำเปลียนแปลกคลาย ๆ อย่าเคลมคลำฉงน

อนุสาศนฟิอนเสรจสน สารแสดง

จำแนกจำนงแจง ' แจกไว้

คลีคลายบ่เคลือบแฝง เผยแผ่

เพือสจากมารได้ .ขเล่ขาร้ดเซียน ๚ะ

1

พ็มพ์ที่ หำงห้นส่วนจำกํค นนทชย (แผนกการพิมพ์) 308/1 เยองซอยอารี ถนนพหลโยธิน กรงเทพ
โทร. 72296-70548-781286 นายเลอชํย เอกะโรหิฅ ผู้พิมพ์ผ้โฆษณา พ.ก. 2516

I