มูลบทบรรพกิจ วาหนิติ์นิกร อักษรประโยค สังโยคพิธาน ไวพจน์พิจารณ์ พิศาลการันต์ แบบสอนหนังสือไทย

1

๑๕๖ ^ 1

๏ ตำ (ห) นำตำ 'ำร) แม่กด ได้คำใช้๒ คำ คอ จ*งหรีด เต็มแหรด "จ

๏ ตำ (ห) นำตำ (ร) แม่กบ ได้คำใช้๔ คำ คอ ดั้นหรบ ๆ เตไเหริบ
หริบหรี่ ใบรู่
๏ ตำ (ห) นำตำ (ร) แม่กม ได้คำใช้๔ คำ ๚ะ
('

คอ เมืองหรุ่ม ทอดหรุ่ม

หญำหรอมแหรม เตํนโหรม ๆ ๚ะ

/

๏ ตํว (ห) นำตํว (ร) แม่เกย ได้คำใช้๓ คำ คือ เดินหรอยๆ วึงเ

ศึกหรอ ๆ)ะ 1

/

๏ ตำ (ห) นำตำ (ล) แจกดํงนี

๏ หล หลา หลิ หลี หลึ หลี หลุ หลู เหล'แหล ไหล ใหล โหล

เหลา หลำ หละ !' 1 ๚ะ

๏ หลน หลไเ หลาน หลิน หลิน หลิน หลิน หลุน หลูน เหลน แหลน

โหลน หลอน หลวน เหลียน เหลือน เหลิน เหลอน 110^

๏ หลง หลำ หลาง หลิง หลิง หลิง หธืง หลุง หลูง เหลง แหลง

โหลง หลอง หลวง เหลียงเหลิอง เหลิง เหลอง ๚ะ

® หลก หล”ก หลาก หลีก หลีก หลึก หลีก หลก หลูก เหลก แหลก

โหลก่ หลอก หลวกเหลียกเหลือก เหลีก เหลอก ๆ]ะ

I

/

0(^(3^

หลด หลด หลๅด จุ;เ^,^ จุ;เ^^ จุ;!ลุ^ จุ;เลู,^ เหลด แหลด

โหลด หลอด หลวด เหลยด เหลอด เจุ;เลิด เหลอด I ๚ะ

๏ หลบ หลบ หลาบ หลิบ หลิบ หลิบ หลิบ หลุบ หลูบ เ-หลบ แหลบ

โหลบ หลอบ หลวบ เหลิยบ เหลิอบ เหลิบ เหลอบ ๚ะ

๏ หลม หลม หลาม หลิม หลิม หลิม หลิม หลุม หลูม เหลม แหลม

โหลม หลอม หลวม เหลิยม เหลิอม เหลิม เหลอม ๚ะ

๏ เห ลย หลาย หลาว หล ว หลิว หลิย หลิย หล ย หลูย เหลว แหล ว
' ^
เห ลอย

โหล ย หลอ ย หล วย เห ลิยว เห ลิอย เหลิย เหลิยะ เหลือ เหลอะ เหลอ

เหลอ ะ ห ลำ หลำะ เห ละ แหละ โหล ะ เหลาะ หลู หลรรม หลรร หลอ

'หล่อ หลำ หล่ย หธือ '

■๏ ตำ (ห) นำ ตำ (ล) แม่ ก กา ได้คำใช้ ๑๔ คำ คอ แบ หลา ทำ หลา
หุน หลิ ชาติล่หลื ลบ หล่ ตา เหล่ หลงใหล บ่าไหล่ ขวดโหล หลอเหลา

•หม่เหล่า ไหหลำ จร ห ลำ เบนไข้หละ
.๏ ' ตำ (ห) นำ ตำ (ล) แบ่ ก^ ได้คำใช้ ๑๐ คำ คอ หลน ปลารำ ร่วงหล่น
บ หล่น ลด หลน แพร หละเ รอง หลุะเ หลาน เหลน หลาว แหลน หลอกหลอน

เรียกหล่อน

ตว (ห) นำตว (ล) ''''^ล^ ได้คำใช้ ๑๐ คำ คือ คนหลง ขำงหลัง

หลังนา ทองหลาง หมู่1เอาเหลง หลักแหล่ง ของหลวง ผำเหลือง
ว่าวเหลิง ๚ะ

๑๔๘ \ บกห
๚ะ
๏ ตว (ห) นำตํว (ล) แม่กก ได้คำใช้๗ คำ คือ ' หลกผ๎า

ของหลาก เลียงหลีก เหลวแหลก ลวงหลอก ! ตาเหลือก

๏ ตว (ห) นำตำ (ล) แม่กด ได้คำใช้ ๕ คำ คือ ปลาหลด •อยู่หล่ด ๆ
ประหลาด ลุ่ยหลด เบาหลอด ๚ะ

© ตำ (ห) นำตำ ( ล ) แม่กบ ได้คำใช้ ๘ คำ คือ ลหลบ นอนหลีบ
เข็ดหลาบ เบนช่องหลีบ ทำหลอบ เหลือบดู ผำสีเหลือบ เหลือบยุ

๏ ตำ (ห) นำตำ ( ล ) แม่กม ได้คำใช้ ๑๐ คำ คือ ทางหล่ม เขคืหลาม

คึศะหลิม เบำหฉีม ขุดหลุม , หนามแหลม หลอมทอง หลวมตำ งูเหลือม

ลดเหลือม .- .๚ะ

® ตำ (ห) นำตำ ( ล ) แม่เกย ได้คำใช้ ๑๑ คำ คือ มากหลาย เสํ
หลาว ตาหลีว หลุยไป นำเหลว แลเหลยว ลำเหลอ หนาเหลอ ลืหลำ

ตาหลอ เตาหล่อ ๚ะ

® ตำ ( ห ) นำตำ ( ว ) แจกด"งน ๆ)ะ

๏ หว หวา หวี หวี หวึ หว หวุ หรู เ-หว แหว ไหว ใหว โหว เห

หวำ หวะ ^ ๚ะ

® หวน หว่น หวาน หวีน หวี'แ หวึ'แ หวี'แ หวุ'แ หรูน เหวน แ

โหวน หวอน หววน เหวียน เหวีอน เหวีน เหวอน ๆ)ะ.

\

๑๕ลิ่

© หวง หวง หวาง หวิง หวง หวง หวีง หวูง หวงเหวง แหวง โหวง
เหวือง เหวิง เหวอง ๚ะ
หวอง หววง เหวียา

๏ หวก หวว้า หวาก หวิก หวีก หวืก หวีก หวุก หวูก เหวก แหวก

โหวก หวอก หววก เหวยก เหวีอก เหวิก เหวอก ๆ]ะ

© หวด หวด หวาด หวิด หวีด หวีด หวีด หวุด หวูด เหวด แหวด

โหวด หวอด หววด เหวิยด เหวีอด เหวิด เหวอด ๚ะ

® หวบ หว”บ หวาบ หวิบ หวีบ หวืบ หวืบ หวุบ หวูบ เหวบ แหวบ

โหวบ หวอบ หววบ เหวิยบ เหวีอบ เหวิบ เหวอบ ๚ะ

•® หวม หว่ม หวามหวิม หวีม หวีม หวีม หวุม หวูม เหวม แหวม

โหวม หวอม หววม' เหวิยม เหวีอม เหวิม เหวอม ๚ะ

เหวย เ
หวาย หวาว หวว
า๏ เหวอย หวีว หวีย หวีย หวุย หวูย เหวว แหวว

โหวย หวอย หววย เหวิยว เหวีอย เหวีย เหวียเหะ'วิอ เหวิอะ เหวอ

เหวอะ หวำ หวำะ เหวะ แหวะ โหวะ เหวาะ หวํหวรรม หวรร หวอ

หว่อ หวำ) หว”ย หวือ ๚ะ

.๏ ตัว (ห) นำตว (ว) แม่ ก กา ได้คำโช้๑๔คำ คือ ไปชิหวา หว่าใจ

•ตนหวำ จ“กหวี แมลงหว บิ'^^รู่ วี'''เสียงแหว ใบไม้ไหว กราบไหว

.มะพรำวโหว่ นกดุเห'งา ฦก''ง'งง ขาดห'งะ ๚ะ

๑๖๐

๑ ติว (ห) นำตำ (ว) แม่กน ได้คำใช้ ๔ คำ คอ นึกหว"น หวานด
หว่านเข่า แหวนทอง ๆ]ะ-
1

© ติว่ (ห) นำตำ (ว) แม่กง ได้คำใช้ ๕ คำ คึอ คิดหว'ง หว่างบาน
ปากแหว่ง ติงโหว่งวำๆเหวี่ยงไป ๆ]ะ

๏ ตว (ห) นำตำ (ว) แม่กก ได้คำใช้ ๒ คำ คอ แหวกหญ็า เรียก

โหวก ๆ ๚ะ

๑ ติว (ห) 'นำตำ(ว) แม่กด ได้คำใช้ ๕ คำ คึอ เบยหวำ ใจหวาด

หรื,ด ๆ ไป เบานกหวิด ปลา'ก่อหวอด ๆ]ะ^
@ ตำ (ห) นำตำ (ว) แม่กบ ไม่มีคำใช้ ๆ]ะ-

๏ ตำ (ห) นำตำ (ว ) แม่กบ ได้คำใช้ ๒ คำ คึอ ใจวำเ ๆ หวาม ๆ

ฦกหวมลงไป ๚ะ

๑ ติว (ห) นำติว (ว) แม่เกย ได้คำใช้ ๙ คำ คือ ว่าเหวย หลาวหวาย

ใจหวิว ดูแหวว ๆ รํองโหวย ๆ หวววึนเหวอะ แหวะดู ติงหวอ เสียงหรือ

® ติว่ (ห) นำติว (ห') แจกเล่าเหมือนกไเ เห็นได้คำใช้แต่ในแม

คำ ๑ คือ ท็ายบาหฬี นอกนไเ.ไม่มืที ใช้

I

๑ไว๑ ๆ

/

© อนงอกษรกลางนำอกษรตา สาเนียงแปลกนํบอ”กษรประโยคดํงนี

® ตว (ก) นำตว (น) แม่กก คือคำว่า กนก ๆ]ะ
ๆ'ะ
*

© ตว (ก) นำตำ (น) แม่กบ คือคำว่า กนาบ กนอบ

๑ ตำ (ก) นำตำ (น) แม่เกย คือคำว่า แกนะ ๆ]ะ

๑ ตำ (ก) นำตำ (ม) แม่กด คือคำว่า ดอกกมุท กมุดกมิด ๆ]ะ

© ตำ (ก) นำตำ (ย) แม่กง คือคำว่า เทิากย่ง เดินเกย่ง ติดกยองแกยง ๚ะ

@ ตำ (ก) นำตำ (ย) แม่กบ คือคำว่า กยาบเรือ' กยิบต'' กยุบกยิบ ๆ]ะ

® ตำ (ก) นำตำ (ร) แบ่กง คือคำว่า เกรี่ยง ร!"
@ ตำ (ก) นำตำ (ร) แม่กบ คือคำว่า กรุบกริบ ๆ]"

@ ตำ (จ) นำตำ (ม) แม่กก คือคำว่า จมูก '

๑ ตำ (ต) นำตำ (ง) แม่กก กือคำว่" ว่''

๑ ตำ (ต) นำตำ (น) แม่ ก กา คือคำาา ^คำ^ำ

๑ ตำ (ต) นำตำ (น) แม่เกย คือคำาา ไงงญ่เต^ะ “า’"
ร’ะ
■@ ตำ (ต) นำตำ (น) แม่กด คือคำคํ'' ตนโตนด

@ ตำ (ป) นำตำ (ม) แม่กด คืกคำว่า บ่^^า'ก

๑ ตำ (ป) นำตำ (ย) แม่กด คือคํ®บ่^^

๑ ตำ (ป) นำตำ (ล) แม่ก® คื®คํ^ม่^ ^“
@ ตำ (ป) นำตำ (ล) แม่กด คื®คํ'บ่®'^''

1

๏ ตว (อ) นำตำ (ง) แม่กน คือคำว่า น^าองุ่น
๏ ตว (อ) นำตำ (น) แม่กด คือคำว่า เอน็ดอนาถ
๏ ตว (อ) นำตำ (ย) แม่ ก กา คือคำว่า อย่า อยู่
๏ ตว (อ) นำตำ (ย) แม่กง คือคำว่า แบบอย่าง
® ตว (อ) นำตำ (ย) แม่กก คือคำว่า อยากได้
๏ ตำ (อ) นำตำ (ย) แม่กบ คือคำว่า อยาบ่ชำ
๏ ตำ (อ) นำตำ (ร) แม่กม คือคำว่า อร่าม อรุ่ม เอรือ
๏ ตำ (อ) นำตำ (ร) แม่เกย คือดำว่า รสอร่อย

® จบวาหะนิตื้สน สารสรร
เบนแบบระเบียบบรรพ์ บอกแจำ
สำหรำ!นำเรียนขยำเ ยลเยี่ยง อย่างเฮย
ควรแจกควรจำให้ ถูกถำนขบวนสอน

อ็"กษรประโยค

I

)

ใ

1

I บรรหาร นฤๅ ๚เ
ชื่อไร่'
๏ จาแนกแจกบทเบอง สิบเนือง มานา
นำแนะนิเทศขนาน เช่นดไยคำเดียว
อ"กษรประโยคสาร
สองร่วมสะระใช้

๑ แถลงลำษณสรไ)ย สารโสลก ๆ)
ชื่ออไเษรประโยค ' แยบเยอง
คือคำว่าแกรกโกรก
อีกว่าปล”งปลดเปลือง กรอบกรวบ นนอ
แปลกปลมปลายเสีย;ง

® อีสีประสมอำษรใช้ในคำภาษาไทยแต่เพียงอักษร'สูงนิ''อไษรตา อังแจกม
ในวาหนิตื้นิกร'แาแ ก็อังหาภอที่จะใช้ใ'แคำภาษาไทย"!’ม่ อัองจดอั
ประสมกบอักษรที่ควรจะปร“ฟิ^อั^ไ^ สองอักษรร่วมสะระกนเบนคำเดี
ชื่อว่าอำษรประโยค สำหรบประสมคำใช้ใ'ห้เต็มตามสำเนืยงไทย อักษร ๓

๑'๖๖

คอ (ร ล ว) เบนต'วประโยคสำ,หรํบเอามาควบเข็ากบอํกษรทีควรจะคแวลบํว

แจกเป่น แม่ ก กา กน กง กก กด กบ กม เกย แลผํนด็วย่ใม้

ตามอำษรตำตทีเท•ะีประสมก”นน\เทุก ๆ แม่ไป ๚]ะ

๏ ในหมู่อำษรสูง ๑๑ ยกแต่ (ห) ตำเดียว นอกน\เประโยคได้สนในหมู่อำษ

กลาง ๙ ตำ (ฎฏ ตบ อ) ๕ ตำนประโยคไม่ได้ (กจ ต ป) ๔ ตำนี1

ประโยคได้ ในอำษรตํ่า ๒๔ ยก ๑๗ ตำ'ดีอ (ฅ ฆ งชฌ ญ ฑ ฒณธ

นฟภ มยฬ ฮ) นใม่ควรประโยค ย”งืเหลือ๗คือ (คซ ท พร ล ว)

ยก (ร ล ว) เบนตำประโยคเสีย ย”งคงได้อำษรตํ่าที่ควรประโยค

(ค ซ ท พ) ๔’ ตำเท่าน ตำ (ซ) นั้ถึงประโยคได้ก็แต่ใม่มีที่ใซ้

ประโยคอำษรตา ได้แต่ (ค ท พ) เท่าน I อำษรสูงควรประโยคได้ ๑๐ ตำจ

แต่ยกตำทื่ซํ้าก”นแลตำทีไม่ได้ใช้ คือ (ฃ ฐ ฝ ศ ษ) ๕ ตำนออก

คงควรแจกประโยค ๕ ตำ คือ (ข ฉถผ ส) เท่าน ได้แจกประโยคไว้ในวิธี

วาหนิตึ้น*นแลำ ในเล่ม'แจะแจกประโยคแต่อำษรกลาง ๔ ตำ ก”บอำษรตา ๓ ตำ
เ^^^^.,^ '

ำ ,เท่าน , จงส”งเกตจำเคามูลใ'ห้แม่นยำเทอญ I

๏ ตำ (ก) กบตำ (ร) ประโยคก”นแจกดำ'น \

1

ๆ]ะ

@ กร กรา กร กรี กรี กรี กรุ กรู เกร แกร ไกร ใกร โกร
เกรา กรำ กระ ๚ะ

(

๑\)(3^

® กรน กรน กราน กริน กรืน กรึน กรีน กรุน กรูน เกรน
แกรน โกรน กรอน กรวน เกรยน เกรือน เกร็น เกรอน 'ๆ]ะ

๏ กรง. กร”ง กราง กริง กรีง กรึง1 กรีง กรุง กรู^ เกรง แกรง
โกรง กรอง กรวง เกรียง เกรีอง เกร็ง เกรอง ๚ะ
รก
๏ กรก กร'ก กราก กริก กริก กร็ก กรีก กรุก กรูก ๚ะ
แกรก โกรก กรอก กรวก เกรียก เกรีอก เกริก เกรอก
เกรด
© กรด กร”ด กราด กริด กรีด กรีด ^ กรีด กรุด กรูด ๚ะ

แกรด โกรด กรอด กรวด เกรียด เกรือด เกร็ด เกรอด

๏ กรบ กรํบ กราบ ' กริบ กรีบ กรึบ กรีบ กรุบ กรูบ เกรบ
แกรบ โกรบ กรอบ กรวบ เกรียบ เกรีอบ เกริบ เกรอบ ๚ะ

๏ กรม กรไ] กราน กริม กรีม กรึม กร้ม กรุม กรูม เกรม

แกรม โกรม กรอม กรวม เกรียม เกรีอม เกริม เกรอม 'ๆ]ะ

๏ เกรย กราย กราว กรว กรีว กรึย กรีย กรุย กรูก เกรว
เกรอย

แกรว โกรย กรอย กรวย เกรียว เกรีอย เกรีย เกรียะ เกรีอ
เกรอะ เกรอ เกรอะ
กรรรม กรรร กรอ กรำ กรำะ เกระ แกระ โกระ: เกราะ กรู

กร่อ กรำ) กร๊อ กร่อ กรย กรีอ ๚ะ

@ ต'ว (ก) ควบก'บตว (ร) แม่ ก กา ไม้ดำใช้๑๓ 'คำ คอ จกรา
ก“นเกรา
’/
๚
ตะกร็า ขีทรกร เอาใบไม้กรุ ว'3กตรํนูไกร โกรธา นอนโกรํ 0/

กรากกรำ กระลา กระล กระลาภร

1

๑๖๘

๏ ตว (ก) ควบก”บตํวื (ร) แม่กน ได้คำใช้ ๏๏ คำ คือ นอนกรน

มูลตะกร”น เชิงกราน สงกรานต์ หน'ากร็าน กินกรุ่น ใบ
เหล็กกร่อน จำกรวน เหยนเกรียน กู่เกรีน '

๏ ต”ว (ก) ควบก”บต”ว (ร) แม่กง ได้คำใช้ ๑๕ คำ คือ กรง ติดกรง
กรางเหล็ก ต'นกร่าง ส”นกรึง ๆ กรึงใจ ทำกรุ้งกรึง กรุงนคร เกรงก
บางจะเกร็ง แข็งแกร่ง วึงตะโกรง ตีโกร่ง กรองนา เกรียงไกร

๏ ต”ว (ก) ควบก”บต”ว (ร) แม่กก ได้คำใช้ ๑0 คำ คือ นำกร”กิ ลงกราก

ด”งกริก ๆ เสียงกรุก ๆ ด”งแกรก โกรกกราก กรอกยา ไส้กรอก จ”กิเกรียก

เอิกเกริก ๚ะ .

@ ตำ (ก) ควบก”บตำ (ร) แม่กด ได้คำใช้ ๑๐ คำ คือ ■นากรด ไม้กราด

I)

กฤช, ร่องกรีด ๆ ตะกรุด ผลมกรูด ปากเกร็ด โกรธขง หนูก”ดกรอด ๆ

พุงกรวด ๆ]ะ

@ ตำ (ก) ควบก”บตำ (ร) แม่กบ ได้คำใช้ ๑๐ คำ คอ กรบแทงปลา ตีกร่บ

ไหว้กราบ กริบผม กินกรุบ ๆ ดงกรอบ ๆ กินกริบกรอบ เคืยรกรวบ

บงเข'าเกรียบ ย่องด”งเกรียบ ๆ,^

® ตำ (ก) ควบกบตว (ร) แม่กม ได้คำใช้ ๑๖ คำ คือ กรมใจ ทูกหม่ทุกก

ตา่างก-รม พ±น,^ก^ร0า0ม, กุงกามกราม .ปเ^ล-า.ก^รรม,, ^ยมรกร.ม นกตะกรม \กินกรุ่ม

ไผทโกรม พายกร่อม ๆ กรวมตอ เคยวกรำม ๆ กรวมกน เหยมเกรียม

กรอบเกรียม ๆ;^

๑๖๔

๏ ตว (ก) ควบกบต'^ (-ฐั) แม่เกย ได้คำ'[ช้ ๒0 คำ คืฐ เดินกรายไป

โห่กราว เสีปงกร็าวตวกริว โห่กรีว ' โกรธกร้ว บตกิกดแรกุรย่ว

เชิงโกรย เคมกร่อย กรวยเชิง ซองกรวย เสียงเกรียวเล่นเกร่อ

เกรอะไว้ กรอบเกราะ เสือเกราะ กรีดกรอ กร่อนกร่อ ตะกรใ]
เร็วกร๋อ
/

๑ ตำ (ก) ควบกบตว (ล) ประโยคก่นแจกดำนํ้ 0/

® กล กลา กลิ กลี กลี กลี กลุ กลู เกล แกล ไกล ใกล

โกล เกลา กลำ กละ 1

0.^ 0^
1]0-'

๏ กลน กล”น กลาน กลิน กลืน กลืน กลืน กลุน กลูน เกลน

แกลน โกลน กลอน กลวน เกลียน เกลือเกนสิน เกลอน ๚ะ

@ กฟิว กฟิว กลาง กลิง กลิง กลง กลืง กลง กลูง เกลง
๚ะ
แกลง โกลง กลอง กล'งง เกลืยง เกลือง เกลิง เกลอง
® กลก กลก กลาก กลิก กลิก กล^1 กลืก กลุก กลูก เกลก
แกลก โกลก กลอล กลวล เกลยก เกลอก เกลิก เกลอก ๚ะ

© กลด กลด กลาด กลด กลด กลด กลด กลด กลูด เกลด

แกลด โกลด กลอด ก®’'^ด เกลียด เกลอดเกลิด เกลอด ๚ะ

© กลบ กลบ กลาบ กลิบ กลีบ กอบ กลีบ กลบ กลูบ เกลบ

แกลบ โกลบ กลอบ อ®'^^ เกลิบ เกลอบ ๚ะ

๑(3า)0

๏ กลม กล”ม กลาม กลิม กลีม กลม กลม กลุม กลู3^ เกลม^
แกลม โกลม กลอม กลวม เกลียม เกลอม เกลิม เกลอม

๏ เกลอย กลาย กลาว กลิว กลิว กลืย กลืย กลุย กลูย เกลว.3
แกลว โกลย กลอย กลวย เกลืยว เกลือย เกลืย เกลียะ เกลือ 1

เกลือะ เกลอ เกลอะ กลำ กลำะ เกละ แกละ โกละ เกลาะ^

กลุ๊ กลรรม กลรร กลอ กล่อ กฉ้อ กล๊อ กลก่อล”ย กลือ1 ๚ะ^

® ต”ว (ก) ควบก”บต่ว (ล) แม่ ก กา ได้คำใช้ ๑๑คำ คือ

หาญกลช้ กลี่กลม ' พระแกล ทางไกล ทางใกล้ เกลี่ยไกขลด่เกลา

นิอมเกล'า ทองกลี่า ๑ คำกล่า จะกละ ๚ะ

©' ต”ว (ก) ควบก”บตว (ล) แม่กน - ได้คำใช้ ๑๑คำ คือ

แกลือนกล่น แกล'งกล”น อดกล”นิ ส่งกลืน กลืนกิกลน”วแกลน
เรือโกลน บทกลอน โรคกล่อน' กลาดเกลือน เบนเกลี่อน

@ ตว (ก) ควบก”บตำ (ล ) แม่กง ได้คำใช้ ๑คา คือ ผูกกล”ง

กลาง กล^ง กลง เม^องแกลง แกล1ง/ท0า กลอง กลI03 กลอง ดูกล'อง

แกล'ง กลวง เกลืยงปูน ลบ”ด้เกลียง ข”ด้เกลยง -].10^

® ตว (ก) ควบก”บต”ว ( ล ) แม่กก ได้คำใช้ ๔คำ คือ กล”กิ

เกลอนกลาก กล”บกลอก กลิงเกลอก ๆ!ะ

/

©ต่).๑

๏ ตว (ก) ควบก”บตำ (ล) แม่กด ได้คำใช้ ๕คำ คอ พระกลด
ไม้กล”ด กสุมกลด ตกกลาด น่าเกลียด ๚ะ
® ตำ (ก) ควบก'บตำ (ล) แม่กบ /
ได้ดำใช้ ๔คำ คอ กลบลบ

กล”บคืน เบนกลีบ แกลบ ๚ะ

๏ ตำ (ก) ควบก”บตำ (ล) แม่กม ได้ดำใช้ ๘คำ คํอ วงกลม

ตากลาม ดายกลุ่ม , คนดูกลุ้ม ขํบกล่อม กลมกล่อม เกลยกล่อม

กลมแกลใา . ฯ)ะ

© ตว (ก) ควบกไ)ต”ว (ล) แม่เกย ได้คำใช้ ๑๖ ดำ' คือ

กล”บกลาย ' ตไา.กลไย ว่ากล่าว กลไแกลไ บกกลอย กลอยใจ

กลอยแก่ กลอยสวาด ตนกลไย เชั๊อกเกลียว เกลี่ยวดำ ไกล่เกลีย

เกลยกล่อม เกลีอ ผมสองแกละ ลายกลอ ๚ะ

ต”ว (ก) ควบกไ-เตไ (ว) ประโยคกไา.แจกด”งนี ฯ]ะ

๏ กว กวา กวิ กวี กวึ กวื กวุ กวู เกว แกว ไกว ใกว โกว

เกวา กว่า กวะ ๚ะ

๏ กวน กวน กวาน กวิน กวีน กวึน กวน กวุน กวูน เกวน

แกวน โกวน กวอน' อว'3น เกวียน เกวีอน เกวิน เกวอน ๚ะ

๏ กวง กวง กวา'3 กวิง กวีง กวึง กวีง กวุง กวูง เกวง แกวง

โกวง กรอง กวว^

เ

๑0^12)

๏ กวก กวาไ กวาก กวิก กวีก กวึก กวีก กวุก เกวก
แกวก โกวก กวอก กววก เกวียก เกวีอก เกวิก เกวอก ๚ะ

๏ กวด กวา! กวาด กวิด กวีด กวึด กวีด กวุด กรูด เกวด (1

แกวด โกวด กวอด กววด เกวียด เกวีอด เกวิด เกวอด ๆ]ะ

*

๏ กวบ กว็บ กวาบ กวิบ กวิบ กวึบ กวบ กวุบ กรูบ เกวบ ,

แกวบ โกวบ กวอน กววบ เกวียน เกวีอบ เกวิบ เกวอน ๚ะ

-(

๏ กวม กวัน กวาม กวิม กวีม กวีม กวีม กวุม กรูม เกวม

แกวม โกวม 'กวอม V กววม เกวียม เกวีอม เกวิม เกวอม ๚ะ

/๏ เกวย กวาย กวาว กวิว กวิว กวึย กรืย กวุย กรูย เกวว
เกวอย

แกวว โกวย กวอย กววย เกรืยว เกวอย เกวิย เกวิยะ เกรือ

เกวือะ เกวอ เกวอะ ก่วำ กวำะ เกวะ แกวะ โกวะ เกวาะ กวุ๊ -
ๆ]ะ 1
/

กวรรม ' กวรร กวอ กว่อ กว'อ ' กว๊อ กว๋อ กวัย กวิอ

1-

® ตำ (ก) ควบกบตำ (ว) แม่ ก กา ได้คำใช้ ๔ คำ คือ
๚ะ
แตงกวา มากกว่า จํงกวา ไกวชิงชา

๏ ตำ (ก) ควบกำ!ตำ . (ว) แม่กน ได้คำใช้ ๕ คำ คือ โอ้กวำ

ตไกวิานกวีนวิกตริยา แกว่นกลา.กวเ ยนเขน ]]ฉ^

@ ตว (ก) คว!เกบตว (ว) แมกว 1,ดคา1ช ๒ คา คฎ กวางยาว

แกวงไกว ๆ]ะ

/

6)0^๓

๏ ตว (ก) ควบก”บตํว (ว) แม่กก ได้คำใช้๒ คำ คือ นกกว”ก
กวํกมือเรียก ๚ะ- '

๏ ตว (ก) ควบก”บตํว (ว) แม่กด ได้คำใช้ ๒ คำ คือ กว”ดแกว่ง

แผ็วกวาด \ รี .'■''''รี' ๆ]ะ
\ 1}^0^07
7 -. ; -:;
® ตํว (ก) ควบก”บตํว (ว) แม่กบ ไม่มีคำใช้ '*'ำ

๏ ตว (ก) ควบก”บตํว (ว) แม่กม ไม่มีคำใช้ ๚ะ

๏ ตว (ก) ควบก”บตํว(ว)' แม่เกย ได้คำใช้คคำือ ต๑็นทองกวาว ๚ะ

๏ จ!] (ก) ประโยคเท่าน V รี ' ๚ะ

,*

'-

๏ ต”รี (จ) ประโยคก”บตำ (ร) แจกด”งนี ๚ะ

๑ จร จรา จริ จรี จรจริ จรุ จรู เจร แจร ไจร ใจร โจร

เจรา จรำ จร 07 ๚ะ
07

๏ จรน จรไเ จราน จริน จริน จรึน จริน จรุน จรูน เจรน แจรน

โจรน จรอน จรวน เจรยน เจริอน เจริน เจรอน ๚ะ

๏ จรง จร"ง จราง จริง จริง จรึง จรีง จรุง ^ข^ เจรง แจรง

โจรง จรอง จรวง 1จว^ง 1*ว‘3ป็ง เจรอง ๚ะ

๏ จรก จร"ก จราก จริก จริก จรึก จรีก จรุก เจรก แจรก
โจรก จรอก จรวก เวิ^^’^ ๆ]ะ

๑นิ^

๏ จรด จร”ด จราด จริด จริด จริด จริด จรุด จรูด เจรด แจรด

โจรด จรอด จรวด เจรียด เจรือด เจริด เจรอด ๚ะ
๏ จรบ จรไ) จราบ จริบ 1จ^รบ จรึบ จรึบ จรุบ เจรบ แจรบ
1 ๚ะ
โจรบ จรอบ จรวบ เจรียบ เจรือบ เจริบ เจรอบ

๏ จรม จรไ] จราม จริม จริม จรึม จริม จรุม จรูม เจรม แจรม

โจรม จรอม จรวม เจรียม เจรึอม เจริม เจรอม ๆ]ะ

๏ เจรอย จราย จราว จริว จรีว จรึย จจรรีุยย จรูย เจรว
แจรว โจรย จรอย จรวย เจริยว เจร้อย เจรึย เจรึยะ เจรึอ เจรีอะ

เจรอ เจรอะ จรำ จรำะ เจระ แจระ โจระ เจราะ จรรรม

จรรร จรอ จร่อ จรอ จร๊อ จรํอิ จรไ) จรีอ .๚ะ

โ-' , 4.

เ''

@ ตว (จ) ควบกไตํว , (ร) แม่ ก กา ได้คำใช้๓ คา คอ จรีกาง

.กระลึงจรีรำ จรลา 1 ]] 0/

® ตํว (จ) ควบกบตำ (ร') แม่กน ได้คำใช้ ๓ คำ คือ จรไคลา

จรูญ เจริญ ๚ะ

® ตำ (จ) ควบกบตำ (ร) แม่กง ได้คำใช้ ๓คำ คือ ความจริง

ผกาแจรง จรุงใจ ๚ 0^
0^
® ตํว (จ) ควบกบตํว ร) แม่กก
ได้คำใช้มาแต่ภาษาเขมรคำ๑

คือ จรูก ว่าสุกร ๚ ว^

6)0^(^

๏ ดว (จ) ควบกบตำ (ร) ' แม่กด ได้ท่าใช้ ๓คา คค จรำ
จำร”ส จรวด - ๚ะ

๏ ตำ (จ) ควบกำ)ตำ (ร) แม่กบ ไม่ม่ท่าใช้ ๆ]ะ

๏ ตำ (จ) ควบกำตำ (ร) แม่กม ไม่ม่คำใช้ ๚ะ
;
๏ ตำ (จ) ควบกำ!ตำ (ร) แม่เกย ได้ท่าใช้ ๒คำ คือ จราว
'1 ๚ะ
1
จริว ใ 1

๏ ตำ (จ) ประโยคกำตำ (ล) ' ตำ (ว) ไม่มีคำท่ใชั \\0/เ^7า0/

® จบ (จ) ประโยคเท่าน

1^ห'?*?

® ตว (ต) กํบตำ (ร) ประโยคกินแจกดํงนั๊ ๚
I' '

® ตร ตรา ตริ ตรี ตรี ตรี ตรุ ตรู เตร แตร ใตร ใตร โตร

เตรา ตรำ ตร ๚ะ

@ ตรน ตร”น , ตราน ตริน ตริตริ”’^ ตริ^ ต1 ตรูน เตรน

แตรน โตรน ตรป็น ตรรน เตรยน เตรป็น เตรน เตรป็น

๑ ตรง ตรำ ตราง ตริง ตริง- ตริง ตริง ตรีง ตรูง เตรง แตรง

โตรง ตรอง ตรรง เตรยง ^ตรอง ■■ตรง ■■ตรอา ]] 0^

@ ตรก ตร”ก ตราก ตริก ตริ^ ^รี^ ^รูก เตรก
แตรก โตรก ตรอก ต^ก'ง '■*^'^®® ๚ะ

๏ ตรด ตรด ตราด ตรด ตรด ตรด ตรด ตรุด ตรูด เตรด■ซ
แตรด โตรด ตรอด ตรวด เตรียด เตรือด เตรีด เตรอด
3|||

© ตรบ ตร”บ ตราบ ตรีบ ตรีบ ตรึบ ตรบ ตรุบ ตรูบ ๆ]ะ ■^'
แตรบ โตรบ ตรอบ ตรวบ เตรียบ เตรือบ เตรีบ เตรอบ ‘

๏ ตรม ตร”ม ตราม ตริม ตริม ตร็ม ตริม ตรุม ตรูม เตรม 7

แตรม โตรม ตรอม ตรวม เตรียม เตรือม เตรีม เตรอม ๆ]ะ
๏ เตรย ตราย ตราว ตริว ตรีว ตรึย ตริย ตรุย ตรูย เตรว ^
เตริอ
เตรอย
แตรว โตรย ตรอย ตรวย เตรียว เตรือย เตรีย เตริยะ

เตริอะ เตรอ เตรอะ ตรำ ตรำะ เตระ แตระ โตร ะ เตราะ ตรุ ,
ตรรรม ตรรร ตรอ ตร่อ ตรำ ตร๊อ ตร์อ ตร”ย ตรือ ๚ะ

' -- I

@ ตว (ต) ควบก!เตว (ว) ก กา ' โดคาโช ๒๔ คํๅ 1คค ‘ •เ

ประทบตรา ไตร่ตรา ตรวจตรา ตราชู ตริดำริห เมองตริ ตริโลกย

ตรีศูล ชาตรี ฃ”งตรุไว้ โฉมตรู ศ”ตรู 5 เตร่ไป แตรสํงข์
ผ็าไตรย ไตรยร”ตน์ ไตรยเพท ไตรตรึงษ์ V -*

ตรากตรำ ตระ วำ ' -

ตระหนีตระดก ตระนก ง]"V *เ
^

๏ ต”ว (ต) ควบกำ)ตำ (ร) แม่กน มคำใช้คำ๑ คอ จาตรวน ๆ]ะ

๏ ตำ (ต) ควบกบตำ (ร) แม่กง ไคํคำใช้๕ คำ คอ ^1

ทางตรง

ติดตราตรง ตรงเหลก ดำตรูง ตรึกตรอง ๚ะ :

©ว^^

๏ ตว (ต) ■ควบกบตวิ (ว) กก ไต้คำใช้๓ คำ คื0 ตรำตราก ตรอกถนน

ไริ^ / '

๏ ตว (ต) ควบกบตว (ร) แม่ๆด ได้คำใช้ ๖ คำ คือ ตรฟิสํง ตราดลม
ยามตรุศ เตรดเตร่ ตรวจพล ปากเตร็ด ๆ]ะ

๏ ตว (ต) ควบกบตว (ร) แม่กบ ได้คำใช้ ๓ คำ คือ ตร่บพ้ง ตราบเท่า

ตรบรศ . ๆ]ะ

๏ ตว (ต) ควบก”บตำ (ร) แม่กม ' ไต้คำใช้ ๓ คำ คั้อ ทุกข์ตรอม
ตรอมใจ ตระเตรียม ' ๚ะ

๏ ต”ว (ต) ควบก”บต”ว (ร) แม่เกย ไต้คำใช้ ๒ คำ คือ แตระอุบะ
เตรอะตรอง ๚ะ

® ตเว (ต) ประโยคก”บต”ว (ล ^ แจกด”งน็ ๚ะ

© ตล ตลา ตลิ ตลี ตลึ ตลื ตสุ ต® 'โต® โต® โตล

เตลา ตลำ ตละ '

© ตลน ตล”น ตลาน ต®น ต®น ต®''^ '^®,'^ น ^ต®น '“'“ตสน
๚ ^เ/
ไตลบ) ตลอบ ตลวบ เตลยบ เตลอบ เตลบ เตลอบ

๏ ตลง ตลง ตลาง ^ลู'^เตลง แตลง โตลง
๚ะ
ตลอง ตลวง เตลียง ลี^ง

© ตลก ตลก ตกา^ ตลูก เตลก แตลก
โตลก ตลอก ตลวก เตลี^^ ๚ะ

'1

1

๑0^?:*

๏ ตลค ตลด ตลาด ตลิด ตลิด ตลิด ตลิด ตลุด ดลูด เดลด แตลด

โตฺลด ตลอด ตลวด เตลียด เตลือด เตลิด เตลอด . 11 ๚ะ

๏ ตลบ ตล\| ตลาบ ตลิบ ตลีบ ตลึบ ตลืบ ตลุบ ตลูบ เดลบ แดลบ

โตลบ ตลอบ ตลวบ เตลืยบ เตลือบ เตลิบ เตลอบ ๚ะ

© ตลม ตลไเ ตลาม ตลิม ตลืม ตลึม ตลืม ตลุม ตลูม เตลม แดลม
โตลม ตลอม ตลวม เตลืยม เตลือม เตลิม เตลอม ๚ะ

@ ตฐาย ตคๅๆ ตลิๅ ตลืๆ ตลืย ตลืย ตลย ดลูย เตลว แดลว
เตลอย ^ เตลือะ เดลอ

โตลย ตลอย ตลวย เตลืยว เตลือย เตลีย เตลียะ เดลิอ

เตลอะ ตลว ตลวะ เตละ แตละ โตละ เตลาะ ตลุ่ดลรรม ดลรร ดลอ
ตลิอ ดล'อ ดล๊อ ดลิอ ดลไ] ดลิอ ๚ะ
4โ

1.

1

@ ตำ (ต) ควบกไ]ตำ (ล) แม่ ก กา เ
จดไตล
ได้คำใช้๒ คา คอ ตลีตลาน
๚ะ

© ตํว (ต) ควบกบตว (ล) แม่กน ได้คำใช้ ๔ คำ คือ ตลนตลาน
อุ่นตลุ่น เที่ยวตลอน ไปอิเตลียน

@ ตว (ต) ควบกบตว (ล) แมก-3 ไดคาใช ฐ็! คา คอ รมดล3 ตกตลร

เสาตลง เตลงพากย แตลงแกง ๆ]^

1/,^

^ '■- ' ■■'โ 'โ/^^

6)0^ลิ่

๏ ตว (ต) ควบกบตว (ล) แม่กก ได้คํๅ!ช้เกํๅ๑ กื0 เล่นตลกคนอง00// "ช 4^:

๏ ตว ( ต) ควบกไ)ตำ ( ล ) แม่กด ได้คำใช้ ๔คำ คือ รั๊านตลาด อุดตลุด

ตลอดไป แล่นเตลิค ๚ะ

1

1

๏ ดว ( ต) ตวบกํบตำ ( ล ) แม่กบ'' ได้คำใช้ ๔คำ คือ ตลบแตลง ตลบ

ตลิบต็ว ตลุบตบ ๚ะ

'1 เไ,

๏ ตว (ต) ควบกํบตำ (ล ) แม่กม ได้คำใช้' ๓คำ คือ ตลุมบอน โอตลุ้ม

ตีตล็อม ๚ะ

๏ ตว (ต) ควบกไ]ตำ (ล), แม่เกย ได้คำใช้ค๑ำ•คือ ตีตลุยไป ๚ะ

๏ ตว (ต) ประโยคก"บตำ (ว) ไม่ใคร่มีคำใช้ม\ีในแม่ ก กา คือฟิไเตวา

ในแม่กน คือ ฟิตวไเ ในแม่กง คือ หญ็าตวาง กไในแม่กด คือ ตวำไว้

ริองตวาด เท่านี ๚ 00//

. © จบ (ต) ประโยคเท่านี ๚ 0/
0/

๑ ตว (ป) ประโยคกบต"ว (ร) แจกด"งน ๆ]ะ

ปร ปรา 'ปริ ปรี บ่รึ บ่^ บ่โ บ่! ‘'บ่’ '■'■บ่’ บ่’ บ่’ โบ่ร

เรา ปเร0า ป1ระ.. ๆ’ะ ■••'ง!^,

8
ปรน ปรน ปราบ’ บ่’''^ บ่’บ่’‘'^ บ่’‘'■^ บ่’'^ บ่’’^ '■บ่’^ '■^บ่’บ■ไ^

เรน ปรอน ปรวน เบ่’ย^ ^บ่’®^ ^บ่’^ ^บ่’®^ ๚ะ 'ๆI

๏ ปรง' ปร"ง ปราง ปริง ปรีง ปรึง ปรืง ป-รุง ปรูง เปรง แปรง โปรง

ปรอง ปรวง เปรียง เปรึอง เปริง เปรอง ๚ะ

๏ ปรก ปร”ก ปราก ปริก ปริก ปรึก ปริก ปรุก ปรูก เปรก แปรก

โปรก ปรอก ปรวก เปรึยก เปรือก เปริก เปรอก ๆ!ะ

\

๏ ปรด ปร”ด ปราด ปริด ปริด ปรึด ปรึด ปรุด ปรูด เปรด แปรด

โปรด ปรอด ปรวด เปรียด เปรึอด เปริด เปรอด ' ๚ะ

๏ ปรบ ปริบ ปราบ ปริบ ปรีบ ปรึบ ปรึบ ปรุบ ปรูบ เปรบ แปร

โปรบ ปรอบ ปรวบ เปรียบ เปรึอบ 'เปริบ เปรอบ ๚ะ

® ปรม ปร”ม ปราม ปริม ปรีม ปรึม ปรีม ปรุม ปรูม เปรม แปรม

โปรม ปรอม ปรวม เปรียม เปรีอม เปริม เปรอม ๚ะ

๏ ปราย ปราว ปริว ปรีว ปรึย ปริย ปรุย ปรูย เปรว แปรว
เปรอย
’

โปรย ปรอย ปรวย เปรียว เปรึอย เปรีย เปรียะ เปรีอ เปรีอะ ปรำ

ปรำะ เประ แประ โประ เปราะ ป-รุ ปรรรม ปรรร ปรอ ปริอ ปรำเ

ปร๊อ ปริอ ปร”ย ปรอ ๚ะ

@ ตำ (ป) ควบก”บตำ (ร) แม่ ก กา ได้คำใช้ ๗๑ คำ คั๊อ ปราโมช
ปราการ ปรานี ปราไส ปรากฏ ปราสาท ปรารภ ปรารมภ์ รสปร
บวมปริ ปริปาก ปรีดี ปรีดา ปรีชา อบปรี ไหลปรี่ ปรุโปริง ปรุห
แก่นปร เปรไป ผำแเปร ปรวนแปร แปรเพศ ชำงรำงแปริ ไปรเวศ

๑/๑

กะปรกะเปร่า ปรกปร่า ประสงค์ ประสม ประเสริฐ - ประสิทธิ ประสาน
ประสบ ประจบ ประแจง ประมาณ ประมวญ ประเมิน ประมูล ประทาน

ประหาร ประจกษ ประหลาด ประลอง ประนต ประนม ประฐม ประกาศ

V

ประกาสิต ประหม่า ประมาท ประเดี๋ยว ฝนตกประปราย ประว'ต ประส

ประเทอง ประทง ประน"ง ประติง ประเตียง ประดา ประดู่ ปร.ะวิช ประวิง
ประภาศ ประพาศ ประไภ ประไลย ประอิง ประอร ประโยชน์ ประสงค์ ๚ะ

๏ ตํว (ป) ควบกวตํว (ร) แม่กน ไต้คำใช้ ๙ คำ คือ ปรนปรือ

ผ่อนปรน ปร’นคำหยาบ วายปราณ ประปราน รวงแปร่แปร่น เสียงแปร่น

แปรปรวน . ๚ะ

ตํว (ป) ควบก’บตํว (ร) แม่กง ได้คำใช้ ๑๕ ดำ คือ ตไเปรง นาปรา
พระปราง ปรางปราสาท ตํนมะปราง ต้นมะปริง เปรอะปรึง เครื่องปรุง
ทำสองแปรง ฃนแปรง เสียงแปร่ง ปรุโปร่ง ปรองดอง เถาวไแปรึยง

ปราชเปรึอง ๚ะ

๏ ตํว (ป) ควบก’บตว (ร) แม่กก ไต้คำใช้, ๙ คำ คอ นาปรก่ ปรกติ
หฌำรกปรก สกระปรก ปร่กปรำ ปรกมาศ โถปริก นํ้ามนปรึก ปฤกษา ๆ)ะ

© ต็ว (ป) ควบกริ-เตว ^ร) แม่กด ไต้คำใช้ ๙ คำ คอ พระปร’ส
คว่างปราด นริาป■ราช ปฤษแเา กำเนิดเปรต ตวโปรด ทรงพระกรุณา โปรด

เสียงปรอด ๆ เบนปรรต แร่ปรอบ ' ๆ]ะ

๑^!®!)

๏ ตว (ป) ควบกํบตํว (ร) แม่กบ ได้คำใช้ ๕ คำ คอ ชางปรบหู
ตองปรบไหม ปราบข้าสึก ทำตาปริบ ๆ เปรียบเทียบ
1
๏ ตว (ป) ควบกข้เตำ (ร) แม่กม ได้คำใช้ ๖ คำ
คอ ปราบปราม

หามปราม ลอยนำปร็ม ปริเปรม กะปรกกะปรอม นำเปรียมผง ๚

๏ ตว (ป) ควบก"บตำ ( ร ) แม่เกย ได้คำใช้ ๑๗ คำ คือ 'พูดเปรย

เปรียบเปรย เปรียบปราย อภิปราย โปรยปราย บืนํลูกปราย หว่านโปรย

ตาปรอย ประเปรียว ฃองเปรยว แฮมเปรอ &]อนเปรอะ ปากเปราะ ปรนปรีอ

กอปรีอ บินปรีอ บินปร้อ ๚ะ

® ตำ (ป) ประโย?เกำเตำ ( ล ) แจกดำ'น ๚ะ .

® ปล ปลา ปลี ปลี ปลี ปลี ปลุ ปลู เปล แปล ไปล ใปล โปล

เปลา ปลำ ปละ ๆ)ะ

® ปลน ปลไเ ปลาน ปลีน ปลีน ปลีน ปลีน ปลุน ปลน เปลน
แปลน โปลน ปลอน ปลวน เปลียน เปลีอน เปลีน เปลยิน

@ ปลง ปลำ ปลาง ปลิง ปลีง ปลีง ปลีง ปลุง ปลูร เปล^ แปฐ^

โปลง ปลอง ปลวง เปลียง เปลีอง เปลิง เปลอง -5,^

© ปลก ปลก ปลาก ปลิก ปลีก ปลีก ปลีก ปลุก ปลูก เปลก เ^ปล^

โปลก ปลอก ปลวก เปลียก เปลีอก เปลิก เปลอก ๚ะ

1

I

๏ ปลค ปลค ปลาด ปลิด ปลิด บ่ลิด บ่ลิด บ่ลุด บ่ลูด เ^บ่ลด แบ่ลด

โปลด ปลอด ปลวด เปลยด เปลอด ' เปลิด เปลอด ๚ะ

๏ , ปลบ ปลบ ปลาบ ปลิบ ปลบ ปลิบ ปลิบ ปลุบ ปลูบ เปลบ แปลบ

โปลบ ปลอบ ปลวบ เปลิยบ เปลิอบ เปลิบ เปลอบ ๆ]ะ

๏ ปลม ปลม ปลาม ปลิม ปลีม ปลึม ปลีม ปลุม ปลูม เปลม แปลม

โปลม ปลอม ปลวม เปลียม เปลีอม เปลิม เปลอม ๚ะ

© เปลอย ปลาย ปลาว ปลิว ปลีว ปลึย ปลีย ปลุย ปลุย เปลว แปลว
’

โปลย ปลอย ปลวย เปลียว เปลีอย เปลีย เปลียะ เปลีอ เปลีอะ เปลอ

เปลอะ ปลา ปลาะ เปละ แปละ โปละ เปลาะ ปลํ ปลรรม ปลุรร ปลอ

ปล่อ ปลา ปล๊อ ปล่อ ปลย ปลอ ' ‘วะ

๏ ตา (ป) ควบกิบตา (ล) แม่ ก กา ได้คำใช้๑๔ คำ คอ ปลา

ปลีกลาย ปลีน่อง ล่เบ่ล แปลางน'งฟิฮ ไปล่แปล้ เพยบแปล้ ตนไม้เปลา

ว่างเปล่า นกเปลา มวยปลา เตมปลา กระบอปละ ปลดปละ ๆ)ะ

©ตา (ป) ควบกิบตา ^ล^ แม่กน ได้คำใช้๖คำ คอ โจรปลาเ
ปลอกปลน ปลนตา คำแปลน นาเปลี่ยน ๆ ผลดเปลี่ยน ปลี่นป๚ลาะ น

๏ ตํว (ป) ควบกิบตํว (ล) แม่กง ได้คำใช้ ©๘ คำ คอ ปลงธุ
ปลดปลง ปลงชีพ ปลอดปล่ง ผํกปล”ง' สุกปล่ง้ ทากปลิง ตลิงปลิง งามเ
แปลงตำ ปล”กแปลง ปลอดโปล่ง ปล่องงู ปลำงไม้ หมดเปลอง ปลดเป

เปลองเครือง เปลองตำ ' - ๆ)ะ

๏ ตำ (ป) ควบก”บตำ (ล) แม่กก ได้คำใช้ ๑๒ ดำ คือ ปลกเปลย
ตกปลำ เงินปลีก ปลีกไป ปลุกให้ตน ปลูกตไเไม้ ดูแปลกไป ฃองแปลก
ถำปลอก ปลนปลอก จอมปลวก เปลือกไม้
๚ะ

© ตํว (ป) ควบก”บตำ (ล) แม่กด ได้คำใช้ ๖ คำ คือ ปลดชรา
เปละี'องปลด ^ปลดปลิด พระปลำ ฃองปลาด ว”นปลอด ๚ะ

๏ ตำ •(ป) ควบก”บตำ (ล) แม่กบ ได้คำใช้ ๖ คำ คือ สํบปล”บ
V ผำปลาบ ปลาบไจ พาแลบแปลบ แล่นแปลบ ปลอบประโลม ๚ะ

® ตำ (ป) -ควบก”บตำ (ล) แม่กม ได้คำใช้ ๕ คำ คือ ปลมใจ งามปลม

ปลาบปลม แปลกปลอม ปลอมพล ๚ะ

๏ ตำ (ป) ควบก”บตำ (ล). แม่เกย ได้คำใช้ ๑๒ ดำ คือ ตำเปลา

ปลิวไป เปลวเพลิง เปลวม”น ปล่องเปลว ปละปล่อย ทางเปลี่ยว เปลี

เปลือยกาย เบนง่อยเปลย ปลกเปลย มำเบนเปลาะ ๆ

@ ตำ (ป) ประโยคก”บตำ (ว) เห็นได้คำใช้แต่ แม่ ก กา คึฐ ปวะหล

แม่กด คือ ปวัดิ เท่านี ๆ

® จบ (ป) ประโยคเท่าน ๚ะ

๑๘๔

® ตว (ค) ประโยคกํบตํว (ร) แจกดํงนี .

๏ ดร ครา คริ ครึ ดร ครึ ครุครู เคร แคร ใคร ใค'ร โคร เครา

ครำ คระ ' ๚ะ

๏ ครน ดร"แ 'คราน คริน ครึน ครืน คร้น ครุน ครูน เครน แครน

โดรน ครอน ครวน เครียน เครือน เคริน เครอน

๏ ดรง ดรง, คราง คริง ครึง ครึง ครึง ครุง ครูง เครง แครง โครง

ครอง ครวง 1เครึยง เครึอง เคริง เครอง \ ๚ะ

๏ ครก ดร"ก คราก คริก ครึก ครืก ครืก ครุก ครูก เครก แครก

โครก ‘ครอก ครวก เครึยก เครือก ไคริก เครอก ' ๚ะ

๏ ครด ครด คราด คริด ครด ครด ครด 'ครุด ครด เครด แครด
เครบ ๚ะ
โครด ดรอด ครวด เคร้ยด เครอด เครด เครอด เครม
แครบ
๏ ครบ ดร"บ คราบ คริบ ครึบ ครืบ ครืบ ครุบ ครูบ ๚ะ

โครบ ครอบ ครวบ เครียบ เครึอบ เคริบ เครอบ แครม
๚ะ
® ครม ครม คราม คริม ครีม ครึม ครืม ครุม ครูม
โครม ครอม ครวม เครึยม เครึอม เคริม เครอม

๏ เครย ครย ครย ครุย ครูย แครว
เครอย เดรอ
\
0/
เครย เครยะ เคร,ะ^อ เคร-ะ!^อะ

ครว ครวะ เคร^ ,คราะ ครุ ครรรม ครรร ครอ คร่อ
คร^ ครย ควิ*ป็ '๚ (I/

0^

๑๘๖

๏ ตว (ค) ควบกํบตํว (ร) แม่ ก กา" ได้คำใช้๑๖ คำ คอ คราน
หลายครา ฉุดคร่า ครุตช้ๅนํ้า ครูสอน ไปฟิช้ๅครู่ หามแคร่ ใครผู

กอตะไคร้ หนวดเครา เดร่าท่า นาครำ ครํ่าคร่า ครุคระ คระวี

1^

๏ ตว (ค) ควบก'บตำ (ร) แม่กน ได้คำใช้๘คำ คือ คร”นคราม

มีครรภ์ คร'นต”ว นงคราญ เกียจครวีน ล"นครืน ๆ ครืนดร้านก มีครุ

คฤกครน ครืาครวญ ๚ะ

๏ ตว (ค) ควบก"บตำ (ร) แม่ กง ได้คำใช้๙คำ คือ นำคร"ง ครำน"น

รำ)งคราง ครืนเครง หอยแครง คร่องแคร่ง เสือโคร่ง โคร่งคร่าง ทรงเ

๏ ตำ (ค) ควบก"บตำ (ร) แม่กก ได้คำใช้๔คำ คือ ครกสาก จะแตก

คราก ครึกคร็น กรนครางโครกครอก ๚ะ

๏ ตำ (ค) ควบก"บตำ (ร) แม่กด ได้คำใช้ ๕ คำ คือ คราดหปูก้ ดำครืด

พระยาครุธ ครูดสี ตึงเครียด ๚

๏ ตำ ( ค ) ควบก"บตำ ( ร ) แม่กบ ได้คำใช้ ๕ คำ คือ ครบถำน ลอกคราบ

สุครืพ ครอบสำริด ครอบงำ ๆ]ะ

® ตำ (ค) ควบก"บตำ (ร) แม่กม ได้คำใช้ ๗ คำ คือ สงคราม ยำ)มคราม

ครำมกลำ ดครึม ดูครึม ดำโครม คร่อมหลร้าตอ ๚ะ

๏ ตำ (ค) ควบก"บตำ (ร) แม่เกย ได้คำใช้ ๑๑ คำ คอ เม่นคราว
ชายครุย ไคร้เคร้อ ลุงตะเครียว โรงครว เครอะคระ คร้อ ๆ เครือเถาว"ล

ตะครรืา.ตะครอ ตนตะครอ ครอคระ ๚ะ

\

๑^:9(5า)

๏ ตว (ค) ประโยคกบตว ( ก ) แจกคํงนี ๆ]ะ

© คล คลา คลิ คลี คล คล คลุ คลู เค่ล แคล ไคล ไคล โคล เคลา

คลำ คละ ) ๚ะ

๏ คลน คลน คลาบ^ คลิน คลีน คลึน คลึน คลุน คลูน เคลน แคลน

โคลน คลอน คลวน เคล็ยน เคลือน เคลิน เคลอน ๚ะ

๏ คลง คุลง คลาง คลิง คลีง คลึง คลึง คลุง คลูง เคลง แคลง โคลง

คลอง คลวง เคลียง เคลึองเดลิง เคลอง ๚ะ

๏ คลก คลก คลาก คลก คลก คลก คลก คลุก่ คลูก เคลก แคลก
โคลก คลอก คลวก เคลียกเคลึอก เคลิก เคลอก

๏ คลค คลค คลาด คลด คลด คลด คลด คลุด คลูด เคลด แคุลค

โคลด คลอด คลวด เคลียด เคลึอด เคล็ด เดลอด ๚ะ

๏ คลบ คลบ คลาบ คลิบ คลีบ คลึบ คลีบ คลุบ คลูบ เคลบ แคลบ

โคลบ คลอบ คลวบ เคลียบเคลือบ เคลิบ เคลอบ V

๚ะ

๑ คลม คลไ] คลาม คลิม คลีม คลึม คลึม คลุม คลูม เคลม แคลม

โคลม คลอม คลวม เคลียมเคลีอม เคลิม เคลอม ๚ะ

๑ คลาย คลาว คลัว คลิว คลย คลย คล,^ คลูย เคลว แคลว
เคลอย

โคลย คลอย คลวย เคลียว เคลีอย เคลีย เคลียะ เคลอ เคลอะ เคลอ

เดลอะ คลํว คล^ะ แคละ โคละ เคลาะ คลุ คลรรม คลรร คลอ

คล่อ คลอ คลย คลืค ๆ]ะ

' -.' า

' V'

1.

๑๘๘

® ตว (ค) ควบกํบตํว '(ล) แม่ ก กา ได้คำใช้ ®๐'^'' คลาไคชิ

เดาะลูกคลี คลี่บาน ใส่ไคล้ บางโคล่ คลึงเคลา ลูบคลำ ว่ายนำคลำ
๚ ว0^^ 1
คละปะปน ,

๏ ตว (ค) ควบก”บตํว (ล) แม่กนได้คำใช้๖คำ คอ คุกคลาน' ลมคล

/ 1- ,
ขาดแคลน ลุยโคลน โยกคลอน คลาสศเคล๊ีอน
-.

๏ ตํว่ (ค) ควบก”บต”ว ( ล ) แม่กง ได้คำใช้ ๘ คำ คือ กรมพระคลง
เสียจริตคล”ง ' คลางแคลง เคส่าคลึง เรือโคลง กาพยโคลง ลงคลอง คลวง

© ต”ว ( ค’) ควบก”!เต”ว ( ล ) แม่กก ได้คำใช้ ๒ คำ คือ ตกคลก ลวกคลอก ๚ะ
ไ

@ ตํว ( ค ) ควบกบติว ( ล ) แม่กค ได้คำใช้ ๒ คำ คือ คลาศไ

คลอดบุตร ๚

๏ ตว (ค) ควบก”บต้ว่ (ล) แม่กบ ได้คำใช้ ๓ คำ คิอ คลับ
คลัาคลา เคลือบอาบ
๚0^

® ตว (ค) ควบกบตว ^(ล) แม่กม ได้คำใช้๓ คำ คือ ปกคลุม ม่ดคลุ้

เคลิบเคลม . -' /' ๆ]

๏ ตว (ค) ควบกบตว ( ล ) แม่เกย ได้คำใช้ ๖ คำ คค คคล^ยก

แคลวกนไป คลาศคลอย ประโยธรคลอย เดินคลอกนไป บ^นคล่อ 0^ๆ]

0^

\

/

(5)๘ 8

๏ ต้ว (ค) ประโยคกิบตํว ( ว ) แจกดงนี ก]ะ

๏ คว ควา ควิ คๅ คๅ คๅ (^ๅ ไคๅ '[คๅ โคๅ เควา

ควิา ควะ ๆ!ะ

๏ คว น คว”น ควาน ควิน ครีน ควึนฺครืน ควุน ควูน เควน แควน

โควน ควอน คววน เควียน เครือน เครีน เควอน ๚ะ

๏ ควง ควา ควาง ควิง ควีง ควึง ควีง ควุง ควูเคงวง แควง โควง

คๅอง คววง เควียง เควือง เฅรีง ’เควอง ๚ะ

๏ ควก ■คว"กิ ควาก คว^ ครีก ควึก ครืก ควุก ควูก เควก แควก
โควก ควอก คววก เควียก เครือก เครีก เควอก

๏ ควค ควค ควาด ควด ครีด ควด ควด ควุด ค.วูด เควด แควด

โควด ควอด คววด เครียด เครือด เครีด เดวอด ๚ะ

๏ . ควบ คว๎!เควาบ ควิบ ครีบ ควึบ ครืบ ควบ’ ควูบ เควบ แควบ

โควบ ควอบ คววบ เครียบ เครือบ. เครีบ. เควอบ ๚ะ

๏ ควม ควม ความ ครีม ควีม ครีม ครืม ควุม'ควูม เควม แควม

โควม ควอน คววม เครียม เครือม เครีม เควอม ]] ฉ^

เควย ควาย ค' วาว คว^ว ๘ ควย ควย ควุย ควูย เควว แควว
® คว๊ว
เควอย

โควย ควอย คววย เควยว เควอ^' 1*ควย เควยะ เควอ เควอะ เควอ

’ ควอ'^ ควว คววะ 1ควะ แควะ โคว0^ (^ควา*!^ คว ควรร3า ควรร ควชิ

คว่อ ควอ ควย ควค '’

๑๔0

๏ ตว (ค) ควบณั]ตํว (ว) แม่ ก กา ได้คำใช้ ๔ คำ คื^ ควาไขว่0-) 1ป

ไปทุกแคว ล็ม่คว่า , ๚ะ

© ตว (ค) ควบก“บตำ (ว) แม่กน ได้คำใช้ ๔ คำ คือ เปลวควไเ

ควานหมอ เทียวค'ท้นหา แว่นแควน ๚ะ

©ตำ (ค) ควบกำ!ตำ (ว) แม่กง ได้คำใช้ ๓ คำ คือ

ควิวคว"ง หมุนควำง รำแควำ ๚ะ

๏ ตำ (ค) ควบกำตำ (ว) แม่กก ได้คำใช้ ๒ คำ คิอ

ฉกควาก ^ฃาดแควก ๚ 0^

๏ ตำ (ค) ควบกำตำ (ว) แม่กด แม่กบ ไม่มีคำใช้ ๆ]
คือ
๏ ตว (ค) ควบกบตว ( ว ) แมกม ได้คำใช้ ๑ คำ

ถอยความ ๚

๏ ตํว (ค) ควบก'บตำ ( ว ) แมเกย ได้คำใช้ค๑ํ' คือ

ววควาย /

๏ จบตำ (ค) ประโยคเท่านํ้ ๆ] 0^

® ตำ (ท) ประโยคกำตำ (ร) แจกดำนํ้ ๚ 0^

© ทร ทรา ทริ ทรี ทรึ ทรึ ทรุ ทรู เทร แทร ไทร ใทร โทร

ทรำ ทร:•0^ ๚ 0^
0/

;

๏ ทรน ทรน ทราน ทริ'^ ทรีน ทรึน ทรีน ท่รูน ทรูเทนรน แทรน

โทรน ทรอน ทรวน เทรยน เทรอน เทริน เทรอน ๚ะ

๏ ทรง ทร”ง ทราง ทริง ทรีง ทรึง ทรึง ทรุง ทรูง เทแรทง รง โทรง

ทรอง ทรวง เทรียง เทรึอง เทรึง เทรอง ๚ะ

© ทรก ทร”ก ทราก ทริก ทรีก ทรึก ทรีก ทรุก ทรูก เทรก แทรก

โทรก ทรอก ทรวก เทรึยก เทรีอก เทริก เทรอก ๚ะ

๏ ทรด ทร”ด ทราด ทริด ทรีด ทรึด ทรีด ทรุด ทรูด เทรด แทรด

โทรด ทรอด ทรวด เทรึยด เทรึอด เทริด เทรอด ๚ะ

๏ ทรบ ทรไ] ทราบ ทริบ ทรึบ ทรืบ ทรึบ ทรุบทรูบ เทรบ แทรบ

โทรบ ทรอบ ทรวบ เทรึยบ เทรึอบ เทริบ เทรอบ ๚ะ

๏ ทรม ทรไ] ทราม ทริม ทรีม ทรึม ทรีม ทรุม ทรูม เทรม แทรม

โทรม ทรอม ทรวม เทรียม เทรึอม เทริม เทรอม ๚ะ

๑ เทรย ทราย ทราว ทร^,ว ทร^ว ทร^ย ทร^ย ทรุย ทรูย เทรว แทรว
เทรอย เทรีย เทรียะ เทรึอ เทรึอะ เทรอ

โทรย ทรอย ทรวย เทรียว เทรีอย

เทรอะ ทร่ว ทร”วะ เทระ แท^" ^ท^^ ^ทวิ'”'“ ทรีทรรรม ทรรร ทรอ
ทร่อ ทรอ ทรย ท'^ชิ ๚ะ

๏ ตํว (ท) 'อวบกบ^'^ (ร) แ3า ก กา '1ดอา!)*ช้ ๗ คา คอ อินทรา

จนทรา อินทรีย นนทรี ม^^รี ฉะเชิงเทรา - ๚ะ

๏" ตํว (ท) ควบกิบตํว (ร) แม่กน มิตว (ซ) ใชแทนมากแลว 'ซ":

๏ ติว (ท) ควบก"บตํว (ร) แม่กร ได้คำใช้ ๔ คา คล ทรงเครอ

ไข้ทราง หมากทราง พระทรวง ซ" '

๏ ตํว (ท) ควบก”บติว (ร) แม่กก ได้คำโช้ ๔ คำ คอ นาตาตกทรก
สินทราก ตวแทรก ทรอกธาร ซ"

® ต”ว (ท) ควบกบตว (ร) แม่กด ได้คาไช ๔ คา คอ เ■สอมทรุด

ทรวดทรง มารเทรียด สวมเทริด . ซะ:

\ ® ตํว (ท) ควบกบตัว (ร) แม่กบ ได้คำใช้ ๓ คำ คือ ตัาทรบ ทร”พยส

ทราบเรือง ซะ

® ตัว (ท) ควบกบตัว (ร) แม่กม ได้คำใช้๓ คำ คือ เลวทราม

ทรุดโทรม โทรมน”ศ 'ชะ

® ตัว (ท) ควบก”บตัว (ร) แม่เกย ได้คำใช้คำ ๑ คือ ดินทราย

\.

๑ ตัว (ท) ประโยคก”บตัว (ล) ไม่ใคร่มีคำใชมี้แต่ในแม่กา คำ ๑ คํอ
ทลวงไล่ แม่กก ๒ คำ คือ บลํกิ มุทลวก แม่กด คา ๑ คอ เทลิด แม่เกย

๒ คำ คือ ทลุย ทลาย

® ตัว (ท) ประโยคก”บตัว (ว) ไม่ใคร่มีคำใชมแ้ต่ในแม่กด ๒ คำ คํอ

ทว”ช ทวช แม่เกย คำ ® คอ ทวาย ๚ะ

'๓

๏ ตว (พ) ประโยคกํบตํว (ร) แจกดิง'แ ๚ะ

๏ พร พรา พริ พรี พรึ พร พรุ พรู เพร แพร ไพร ใพโรพร

เพรา พรำ พระ ๚ะ''
เ

© พรน พร*น พราน พรีน พร่น พรึน พร่น พรุนพรูนเพรน แพรน

โพรน พรอน พรวน เพรียน, เพร่อน เพร่น เพรอน /}}0

๏ พรง พร”ง พราง พริง พรึง พรึง พร่ง พรุง เพพรรงูแงพรง โพรง

1 ๆ]ะ

พรอง พรวง 1เพรียง เพรีอง เพริง เพรง

๏ พรก พร"ก พราก พริก พรีก พรึก ก พรุก พรูก เพรก แพรก

โพรก พรอก พรวก เพรียก เพรียก เพริก เพรอก / ๚ะ

® พรด พร”ด พราด พริด พรีด พรึด พรีด พรุด พรูด เพรด' แพรด

:โพรด พรอด รวด เพรียด - เพรีอด เพริด เพรอด ๚ะ

® พรบ พร”บ พราบ พริบ พรีบ พรึบ พรึบ พรุบพรูบเพรบ แพรบ

โพรบ พรอบ พรวบ เพรียบ เพรีอบ เพริบ เพรอบ ๚-ะ

© พรม พรม พราม พริม พรีม พรึม พรึม พรุม พรูม เพรม แพรม

โพรม พรอม พรวม เพรียม เพรึอม เพริม เพรอม ๚ะ

เพร?! พราย พราว พรว พ^'^ พ..ร'^ย..^ พ...ร..ย. พ...ร^ุ.ย. พ...ร^ู.ย. เพรว แพรว
เพรอย
-

โพรย พรอย พ'รวย เพรึ^'^ “ '■''^’®

เพรอะ - พร“ว พรํวะ เพระ ^^’®
พร่อ พร'อ พรย พร® ๚ะ

!(

1^7

\ 6)

๏ ตว (พ) ควบกํบติว (ร) แม่ ก ?าา ได้คำใช้ ๑๒ คำ คอ แดกพราไป

มดพรา . พาพรดพรึ ดกพร ๆ 'แพร่หลาย แพรศ พนมไพร ไพร่พล งามเพร

ฝนตกพรำ , พรำพรร0?0^/, พ' ๚;

๏ ตว (พ) ควบกรตํว (ร) แม่กน ได้คำใช้ ๔ คำ คอ พร^ใ

นายพราน ขาดพรุน ลูกพรวน ม่วงพรวน ^ เ/

'๏ตว (พ) ควบก"บเตำ '(ร) แม่กง ได้คำใช้ ๑๒ คำ คอ คำพราง

ตาพร่าง สะพร"ง งามพร็ง ไม้พรึง พรุ่งน ก่อนเพรง ทางสลงแพร่ง ไ'ม้

บกพร่ออง คำาพพรำอ]ง เพรยียงกนิน ๚ะ

๑ ตว ( พ ) ควบก"บตำ ( ร ) แม่กก ได้คำใช้ ๑๐ คำ คอ พรกพรอม

จากV^ราก พริกไทย พริกเทฅ ไพรพฤกษ ดาวประกายพฤกษ หญิาแพรก
หมากโพรก พรอกพรรง เสียงเพรียก ๚

๏ , ตำ (พ) ควปกบตำ (ร) แม่กด ได้คำใช้ ๘ คำ คึอ ฟิรำงพรต

^1 ๚ะ

พร”ดพราก พรีด พรูด แพรด พรอด พรวด เพราเพริศ

1

๏ ตำ ( พ ) ควบก”บตำ ( ร ) แม่กบ ได้คำใช้ ๓ คำ คือ แลบพร”บ พริบตา

สพรึบพรอม ๚;

® ตำ (พ) ควบก”บตำ (ร) แม่กม ได้คำใช้ ๖ คำ คือ ประพรม ทำวมหาพรหม

พรหมจรรย พราหมณ พรำพรรม เสียงเพรียม ■ๆ]ะ.

® ตำ (พ) ควบก”บตำ (ร) แม่เกย ได้คำใช้ ๘ คำ คือ เลือมพราย

ภตพราย แสงพราว มะพรำว แพรำ ๆ เรือเพรียว เล่นเพรื้อ เสียงเพรา0ะ^ ๆ

*ใ

.1

๏ ตว (พ) ประโยคกบตว ( ล ) แจกด๎งน 0^ๆๆ 0^

บ0^

๏ พล พลา 'พลิ พลิพลิพล พลุ พลู เพล แพล ไพร ใพโลพล

เพลา พลำ พละ ๚ะ

๏ พลน พลน พลๅ'แ พลินพลีน พลน พลิน' พพลลุูนนเพลน แพลน

โพลน พลอน พลวน เพลยน เพลือน เพลินเพลอน เ ๚ะ

๏ พลง พลิงพลาง พลิง พลีง พลึง พลลุิงง พลูเงพลง แพลง

โพลง พลอง พลวา เพสิยง เพลอง เพลิง เพลอง- เพลก ๚ะ
1 แพลก

๏ พลก พล"ก พลาก พลิก พลิก พลิก พลิก พลุก พลูก ๚ะ
โพลก พลอก พลวก ' เพลิยกเพลือก เพธิก เพลอก

๏ พลด พลด พลาด พลิด พสิด พลิด พลิด พลุด พลูด เพลด แพลด

โพลด พลอด พลวด เพลิยดเพลือด เพลิด เพลอด ๚ะ

๏ พลบ พลไ] พลาบ พลิบ พลิบ พลิบ พลิบ พลบ พลูบ เพลบ แพลบ

โพลบ พลอบ พลวบ เพสิยบเพลือบ เพลิบ เพลอบ ๚ะ

๏ พลม พลโ! พลาม พลิม พลิม พลิม พลิม พลุม พลูม เพลม แพลม

โพลม พลอม พลวม เพลิยมเพลือม เพลืม เพลอม ๚ะ

@ เพลย Vย พลๅว พลิว พลิว พลย พลย พลุย พลูย เพลๅ แพลๅ
เพลอย

โพลย พลอย พลวย เพลียว ลี^ ^‘^ลีย- ^‘^ลีชิ ‘‘พลีชิะ เพลอ
เพลอะ พล*ว พลวะ เ’พละ ^ พลรรม พลรร พลฐ

พล่อ พล"อ พลย พลืล ๆ!ะ

I

๏ ตว (พ) ประโยคกํบตํว (ล) แม่ ก กา ใด้คำใชั ๑๕ คำ คอ พลบพชิ
■4

พล่าเนือ พลิดอก บ“ดพล่ จุดพลุ โมพลู เพส่ไป ใพล่เผล โพล้เพ

กระดาษเพลา เพลาใบ พูดพล้า พลาดพลำ พละพลึง -

® ตว (พ) ประโยคกไ]ตํว ('ล) แม่กน ได้คำใช้ ๘ คำ คือ ฉบพล

^ . . . ^ ^ ะ. -เดอดพล่าน พราวพลุ้น ตาโพลน มพรำวพลอน กินพลอน เพลียน

เพลินใจ ๚ะ 1

(จ ตว (พ) ประโยคกไ]ตว (ล) แม่กง ได้คำใช้ ๑๕ คำ คือ ผิดพลง

ไปพลาง พละพลึง เดือดพลุ่ง ใจพลุ่ง รไ)งเพลง พลิก'แพลง เพ

โดด'แาโพล่ง นายโพลำ ไม้พลอง พล่องแพล่ง แร่พลวง พลาด
พระเพลอง ๚ะ

๏ ตํว (พ) ประโยคกไ)ตว (ล) แม่กก 'ได้คํ'าใช้ ๕ คา คอ เดอดพลก ๆ

กลไ]พลิก พลุกว่างา คนพลุกพล่าน หม่อพลวก ๆ)ะ

๏ ต่ว (■พ ) ประโยคกไ]ตำ ( ล ) แม่กด ได้คำใช้ ๔ คำ คือ จไ]พลไ)
พลาดลม เพล็ดดอก ช่างพลอด เพลิดเพลิน ๚

® ตำ ( พ) ประโยคก’บตำ ( ล ) แม่กบ ได้คำใช้ ๒ คำ คือ เวลาพลบ

ตนมะพลบ ๆ]ะ

® ตำ (พ) ประโยคกไเตำ (ล) แม่กม ได้คำใช้ ๔ คำ คือ เพลิงโพลงพล

พดพลุ่มพล่าม พูดพลอมแพลม ชุดองแพลม - ๆ!^

'/

6)^(3^

^2) ตว (พ ) ประโยคกบตๅ ( ก ) แบ่เฤ^ ได้คำใช้ ๑๐ คำ คือ ช้างพลาย

ทองพลุย พลอยหวแบวบ 'พลอยพูจจา พูดพ่ล่อย ๆ พล่วแทงด้น อ่อนเพล

คดเพลย แพละโลม ผาเพลๅะ ๆ]ะ

๏ ตว (พ) ประโยคกบตว (ว) แจกออกก็ไม่ใคร่ได้คำใช้ ในแม่กงมีคำใช้

คา ๑ คอ พ]วงสงกา นอกน๎นไม่เห็นได้คํๅทตองใช้เลย 1 ๚ะ

\' /
- ' ® อ่กษรประโยคสน -
./

สารแถลง

คิดกลาเสรรออกแจง , , แจกไว้ , /

จ”ดพวกอ”กษรแฝง ฝากร็วม เสียงเฮย
''ลอกแลำ ลงพิมพ์ ๚ะ
จบเสเจสำเร็จได้

•๏ แด่นจะว่า ก”บ แก่ แต่ ต่อ สีคำนต่อไป ผ้จะเขียนตวงใช้ให้ลูกก”บความ

ถาใช้ที่ ควรจะว่า ก็บ ว่1เบน แก่ เคลือนคลาศ นก็าปราชทีมีใจละเอยด ก็
จะรํงเกียดติเตียน แลแบบทีถูกตีอ์งถ่องแท้นน พระบาทสมเด็จพระจอมเ

เจาอย่ห์ว เอกอรรคอดมบ”ณฑิตย์ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกลา ฯ พระราชทาน

แนบฉบ”บไว้เบฺนตํวอย่า^ดาท้ - "ง';ะ ..-

* ๏ คำพดคำเซียนใช้ลงนน'งสือ ย่อมแปลก ๆ.ต่าง ๆ ตามล”กษณนิยม ถ

นไเ ๆ ใท้ท่านผ้จะพูจแลจะใช้หน'งสั๊อสํงเกตที่ควร่ที่ไบ่ควรจงป

ควรจ'^วากบ กบ กร; ราอยางอนกดไมถูก แลทควรจVวาแก แก กม วาดอกม

ว่าอย่างอื่นไม่ได้ไม่ถก แลที่ควรตอง'ง่''แต่ แต่ ก็มี ว่าอย่างอื่น

แลที่ควรจะว่าแด 'ว่าไร;' ใช้ไนคำสูง™ เบนหลายจำพวกต่งนํ้ ในท

คำผิด ๆ มากน'ไ! เลอนเลอะบ่ะบ่นกนไบ่ ใช้คำว่า ก”บ ก”บ ก”บ มากน”กทวไป

4^*

๑๘

หนทุกแห่ง ไม่มีผู้ส่งเกตว่าทีควรทีไม่ควรเลย เพราะฉน่นจงจะขอตํงแบ

ไว้ให้เห็นดํงนึ เหมือนในคำพูดว่า (๑') คนอยู่ด'วยกไเ. ( ๒ )

( ๓) มาด'วยก”น ( ๔ ) น”งนอนด'วยก”น (๕ ) ทำด'วยก”น ( ๖ ) กินดวยกน

( ๗ ) เล่นด'วยก”ใเ ( ๘ ) พูดก”น ( ๙ ) เจรจาก่น ( ๑อ ) ปฤกษาก่

) เ^

( ๑๑ ) คิดอ่านก”น ( ๑๒ ) ดูเหมือนก”น ( ๑๓ ) คล'ายก”^แ ( ๑๔ ) อย่างเดียวก”น

,(๑๕) เรืองเดียวก”น (๑๖) ชอบก”น (๑๗) วิวาทโเน (๑๘) ชกตึก”น, *'

( ๑๙ ) ร*กใคร่ก”น ( ๒๐ ) สมคบก”น ( ๒๑ ) ภบปะก"น ( ๒๒ ) ร่วมก”น ก่

( ๒๓ ) ช่วยก”น ( ๒๔ ) พร'อมก”น ( ๒๕ ) สร'างด'วิยก”น ( ๒๖ ) ผูกพ”นก”น

( ๒๗ ) ร'อ่ยด'วิยก”น ( ๒๘ ) คู่ก”น ( ๒๙ ) สำหร”บก”น ( ๓๐ ) ตรงกไเ
(๓๑) ต'องก”น ( ๓๒ ) ติดเนืองก”น ( ๓๓ ) ตลอดถึงก”น ( ๓๔ ) เพือนก”น

( ๓๕ ) น”บถือก”น ( ๓๖ ) เบนไมตรีก”น, ( ๓๗ ) ชิดก”น, ( ๓๘ ) ซากไเ,

(๓๙) ใกล้กน (๔๐) เคยงกน (๔๑) ตอกน (๔๒) รวมกน

( ๔๓ ) แข่งก”น ( ๔๔ ) แย่งชิงก”น ( ๔๕ ) สมทบก”น ใ ๔๖ ) ประจวบก”น,
(๔๗) โดนกน ( ๕)๘) คลองจองกน (๔๙) ถูกตองกน (๕๐) ผสมกน

( ๕๑ ) คละก”น ( ๕๒ ) เจือปนก่น ( ๕๓ ) บวกเข'าล้วยก”"แ (๕๔ ) ครา

เดียวก”น ( ๕๕ ) เสมอก”น ( ๕๖ ) เท่าก”น
® ในคำเหล่าที่ว่ามานืต'องที่ใช้ว่า ก”บ ก”บ' จะใช้อย่างอ

® นายอยู่ด'วิยก”นก”บบ่าว เจาอยู่กบทาษ ฤๅ ฯ ขา ฯ อยู่ดีวยก”นก”บ
ผู้มีช้อ ๑ ๚ะ

๏ บิดาไปด'วิยก”น.ก”บบุตร ฤๅ ไปกบชที่ง ม'า ฬอ่ เกวียน ๒ ๆ]ะ

® พวกลูกคำมาดวยกนกบพวกต่าง ๓๚

เ

'๏ ‘‘^'0]^'^'3ดวยกนนอนดๅยฦๅ^1ๅบชุๅ^ ^^

■๏ คูตสง^กณฑทำคั๊วยกนกบนๅยดั๊ๅ^เ^ ' ๕๚

๏ ไทยนงลอมกินโต๊ะดวยกนฤบจุ๖ ๚ะ

๏ ผูดเล่นควยกน?ๅบไพร่ ๗ ๆ!ะ

๏ ฟิฟิยพูดก!เอาจา•ฐิย ^ 'ๆ]"

® กงสุลเจรจาก“บราชทูต - ^ ๙ -า]ะ
© ผู้ใหญ่ปฤกษาถไเก?บผู้นิอย ๑0 ๚ะ
๏ นายงานคิดอ่าน?าไแกจ'าง
๏ เรืองความน'นดูเหมือนก"บสำนวนคนนว. ๑๑ ๆเะ
' ©๒ ๆ)

๏ รูปภาพนีฅลำยกวคนจริง ฤๅ รูปพรรณของ‘แคลคิยก'บของนว, |' ๑๓ ๆ)

๏ ผืมือช่าง'แ เบนอย่างเดียวกไเก”บผีมอช่างโนน ๑๔ ๚ะ

๏ 'ความเรือง'นี เรืองเดียวก'นก”บความเรืองโน'น . ๑๕ ๚ะ

๑ ชาวบ์านนวชอบก”นกบบานน้ ๑๖ ๚ะ

■, ๑ พวกลาววิวาทกนกบพ-วกแ'ฃก ป' ๑๗ ๚ะ
๑๘ ๚ะ
๏ พวกบำนเห'น็้อข'กตีก”นก”บพว่กบานใต้ '

® เขมรร”กใคร่กนกบญวนเ ,, ๑๕ ๆ)ะ
๏ พวกไทยสมคบก”นกบพวกจีบ' '' ๒๐ ๚ะ

๏ ชาวเมืองพบปะ??นกวชาวบ''บบกก ๒๑ ๆ)ะ
® นกปราชทกวนบ คดรวมกนกบบกปวาชเกา ^
ลูกเดกคนน

เกิดร่วมเวลาก”นก'บเจี'ากบใ"'^'''*’ '2)๒ ๆ)ะ

® เจำนายก”บขำราชการช่วยกบ''าาบ,บํ’''โ'^^’''''*''’^ก'^ ๒๓ ๆะ

® ผู้ใหญ่พร่อมก'นกบผู้บกย '2)๔ ๆ!ะ

® เจาเมองกรมการสรา''ว*ก*ก'าย'าบ'''**'บ^๒*^ ๆะ

■'/

1^' V

ไ.

เชออ

๏ ผลมพรั๊าวผูกดั๊วยกํนกผลส็มต่ๅง ๆ ๒๖ ๚ะ

เรอน็อยรอยไว้ดิวืยก่นกํบเรือใหญ่ ' ๒๗ ๚ 0/

๏ ท่านจางวางซ้ายคู่ก่นกบท่านจางวางขวา เมืองนนเบึนคู่ปรไม่

กไม่เมืองน*น ๒๘ 0^0^^ เ-

บนสำหร“บกไม่ทหาร ฝาคลุมสำหรไม่ก“บโต๊ะกไม่พาน ม่อเขา

สำหร“บกไม่เชิงกราน - '^ ๒๙ ๆ]
๓๐ ๚:
๏ ทิศเห'แอตรงก“นกไม่ทิศใต้

๏ ความเรืองนนตไ)งก“นกไม่เรือง'น) บทร’องนนคลํองจองก“นกไม่

Vทน -,' ไ . ๓๑ ๚ 00^^ ^
๓๒ ๚ 0^-
๏ แถวถนนติดเ'แองก“นกไม่ตลาด

๏ คลองมหาน'ากตลอดถึงก“นกไม่คลองผดุง ' '. ๓๓ ๚'

, ® นายคงเ'พือนก“นกไม่น่ายเกิด ' ๓๔ ๆ]

๏ ผู้มืทร“พย์นไม่ถึอก“นก”บลูกคไ - ๓๕ ๚

๏ ในกรุงเบนไมตรีก่นกไม่ต่างประเทศ ๓๖ ๚ะ

๏ ทองเหลืองหุ้มชิดก”น่กไม่เ'แอไม้ ๓๗ ๚ะ

-,® ความตไม่,ซาก“นกไม่ขไงปลาย ๓๘ ๚
๏ ต*งบอ'มใกล้ก“นกไม่ลำคลอง ๓๙ ๚

๏, เครื่องทองต*งเคียงก“นกไม่เครืองแกไ ๔๐ ๚

๏ คาทิว่าไว้ ในตไเต่อกไแกไม่คำทิง่าขไงท้าย ๔® ๚0^

๏ 'ทุนทร“พย์ของผู้ยไรวมกไม่ของผู้ตาย ๔๒ ๚ ^0^
© มไฃาววีงแข่งกไแกไม่มไแดง 0
๏ เรือญ่วนแจวแ'ข่งกไแท้บเรือพ'เย
๔๓ ๚

๔๔ ๚ะ

๏ ผ้รไยแย่ง่ชิงท้นกบเจไของทรพย์ ๔๕ ๚ะ.

/

12006)

® ขบวนหนาสมทบกนกํบขบรบา;!ลไ
๏ คนเกิดเวลาประจวบก่นก่บเริบเพ็ญ

® เรอขนโดนกบกบเรือล่อง '

® ดนประสิวผสมกบกบมาส ทองเหลืองผสมก“บก่บทองแดง

® เงินดคละก"นก”บเงิบแดง

๏ สงกะสเจึอปนก”นก”บดีบุก ',

® มพรไวบวกเขได"วยก”นก”บผลไม้ต่าง ๆ

® อายุ ฯ ขไ ฯ คราวเดียวก่นก”บท่าบผู้น\เ

® เงินสีสิบแปดเหรียน ใช้เท่าก”นก”บเงินตราชํ่งหนึง

๑ ท่านผู้น*นทำยศศ”กดิเสมอก”นก”ทีท่ราชนิกูล II

© คำตไ)งที่ใช้ ก”ที ก'ที ก'ที ด”งกล่าวมาน็จะรํ่าไปอีก ก็จะไม่สุดลง

เทียบดูตามล”กิษณ ทีกล่าวมาแลวน'นเถิด

ตีพิมพ์บ่ระกาศแจกไปแก่ที™'ห^^^ล''ย'^^งบ่'^^ก็^ ช้แจงไปว่าด้วย
กบ กไ] กบ ให้ถก ท่านผู้พ้งไปด้องถูกตำหนิติเตียนว่าใช้ กบ'' ก'บ ก่

น'ก อะไร ๆก็ใช้ กไ-เ ก”ที ก่ที ไปเสียหมด ก็กล”ทียไามาใช้' แก่ แก่ แก' ไ

ในที่ควรจะใช้ว่า ก่ที จริงๆ ก็กล”ทีย”ก่3งาใช้'แก่ แก่ แก่ เล่า ทำให้เลอ

ไปอีก เพราะฉนไเจะได้ชแจงแบบลนิว้ไที''ที''^ว่า ใ'แท่เช่นคำด้งจะว่าต่อไ

จึ่งควรตองใช้ว่าแก่ จะใช้ว่ากํที ฤๅว่าอย่างอื่นไปไม่ได้เลยทีเด

@ เหมือนในที่คำพูดอย่างน

(๒) ส่งให้ (๓) ยอมให้

(๔) แจกให้ บอกให้ (๖) บอกเล่า

เชอ]® เ

(๗) เสียเงินให้ (๘) ตัดสินให้ (๙) แบ่งให้
( ๑๐ ) ให้ล่อยคำ (๑๑) ให้การ ( ๑๒ ) มอบไว้

( ๑๓ ) ขายไว้ (๑๔) จำนำไว้ ( ๑๕ ) อาย”ดไว้
( ๑๖ ) ฝากไว้ (๑๗) ไว้ธุระ ( ๑๘ ) เว้ เจ
( ๑๙ ) ปลงใจ (๒๐) ไว้ความ ( ๒๑ ) แจ'งความ
( ๒10 ) ชแจง (๒๓) แพ้ความ ( ๒๔ ) แพ้รู้

( ๒๕) บอกไป (๒๖) เสิยของไป ( ๒๗ ) เสียท
( ๒๘) เสียกล (๒๙) เสียอะไร ๆ ( ๓๐ ) ควร

( ๓๑ ) ลมควร (๓๒) วา ( ๓๓ ) ต่อว่า

( ๓๔ ) ตอบ (๓๕) ขน ( ๓๖ ) ทำคุณ
( ๓๗ ) ทำโทษ (๓๘) ลงโทษ ( ๓๙ ) ำทำรำย

( ๔๐ ) ทำอะไร ๆ (๔๑) แจตัจ่าย ( ๔๒ ) แบ่งบน

( ๔๓ ) ปรบไหม (๔๔) เอ็นดู ( ๔๕ ) เบ่นสิทธ

( ๔๖ ) ลุ่มหลง (๔๗) ทอดเท ( ๔๘ ) ทํบ่ถม

( ๔๙ ) ฆ่าศึก (๕๐) สมเคราะห์ ( ๕๑ ) อนุเคราะห์

© ในคำเหล่าที่ว่ามาน ตองทีใช้ว่าอยืางนํ้ อย่างอื่นไ
©ที่ ๑ ให้แก่ เหมือนคำว่า ผู้มืทรํพย์แจกเงินให้แก่คนยาก ผ

เกลือ ให้เรือให้พายแก่โจร ๆ]

©ที่ ๒ ส่งให้แก่ เหมือนคำว่า ร่างหมายรบส่งส่งให้แก่เจ

©ที่ ๓ ยอมให้แก่ เหมือนคำว่า ลูกเรือยอมให้แก่นายเรือตัด

V-

\ (

1*00๓ หมายประกาศแจกให้แก่ขำราชกา
. ๆ,.
^ แจกให้แก่ *

.๏ท ๔ เหมอนคำว่า

ราษฎร -.

I

©ท ๕ ฝากให้แก่ เหมอนคำว่า มีของฝากให้แก่ห“ว่เมือง

, ©ที ๖ บอกเล่าแก่ เหมือนคำว่า ตำรานพระฤๅษีนารท บอกเล่าแก่

พราหมณ ๆ ได้บอกเล่าแก่สิสย์ต่อมา แเลคำว่าผู้เอาความขห้งนีไปบอก เล่

ขำงโนไเ ๚ะ

©ที ๗ เสียเงินให้แก่ เหมือนคำว่เจาของสวนเลียเงินให้แก่นาย
รวาง ๚ะ

©ที่ ๘ ต่ดสินให้แก่ เหมือนคำว่า ของกลางท่านต่ดสินให้แก่โ

©ที่ ๙ แบ่งให้แก่-เหมือนคำว่า เงินทุนกำไรควรแบ่งให้แก่ผู้

มากแลนไ]ย

® ที่ ®๐ ให้ถิอยคำแก่ เหมือนคำว่า เจงิสำนวนให้ถอยคำแ

คู่ความ .
©ที่®๑•ให้การแก่ เหมือนคำว่า นายบุญศรีให้การแก่พระเกษ

©ที่®๒ มอบไว้แก่ เหมือนคำว่า บาญชีรายจ่ายได้มอบไว้แก่นาย

แลำ ๚ะ

๏ ท ๑๓ ขายไว้แก่ เหมือนคำว่า ฯ ขำ ฯ ได้เอารูปพรรณสิงน ๆ ไปขายไว้

แก่ท่าน ๚ะ

©ที่®๔ จำนำไว้แก่ เหมือน'คำว่ทา''ษลำของนายเงินไปจำนำไว้แก่คน
นอกบำน ๚ะ

I
4,

1*00๔

® ท ๑๕ อายดไว้แก่ เหมือนคำว่า เจ็าของกระบือเอากระบอไปอายด
กำนไเ

©ที®๖ ฝากไว้แก่ เหมือนคำว่า แต่ของเล็กน”อยเอาไปฝาก่ไว้
เทือนบทีน ๚ะ

©ที®๗ ไว้ธุระแก่ เหมือนคำว่า ผู้ใหญ่ไว้ธุระแก่ผ๚ู้นว้)ย

๏ ท ๑๘ ไว้ใจแก่ เหมือนคำว่า เหตุทงนเพราะใว้ ใจแก่คนขั๊๚างนอก

๏ที ๑๙ ปลงใจแก่ เหมือนคำว่า ผวปลงใจแก่เมืย ๚

๏ ที ๒๐ ไว้ความแก่ เหมือนคำว่า. นายแสงพี่ไว้ความแก่นาย
ตาง ๚ 0/

® ที่ ๒® แจาความแก่ เหมือนคำว่า พีท่านแจว้เความแก่นงท่าน

I'

©ที่ ๒๒ ชแจงแก่ เหมือนคำว่า ครูอาจารยสํงสอนช้แจงแก่สิศย์

©ที่ ๒๓ แพํความแก่ เหมือนคำว่า โจทย์แพ้ความแก่จำเลย

©ที่๒๔ แพ้รู้แก่เหมือนคำว่าคนโง่แพ้!แก่คนฉลาด

® ที่ ๒๕ ให้ไปแก่ เหมือนคำว่า ส่วนทร”พย์ที่เหลืออยู่ได้ท
ผ้ตาย ๚ 0/

0/

©•ที่ ๒๖ บอกไปแก่ เหมือนคำว่า ขวราชการท*งปวงบอกไปแก่ห
ปากใต้ผายเหนือให้ทราบแล

©ที่ ๒๗ เสียของไปแก่’เหมอนคำว่า ผู้ทีเกียวขํองมืคดีต่างๆ ต'อง

ไปแก่สุภาตระลาการเบนธรรมเนืย’' : วะ

1*30๕ เ

๏ ท ๒๘ เสยทีแก่ เหมอนคำว่า ผู้เจ็าชองกระบือเสียทีแก่อ^ยผู้รำย

กระบือไปได้ ’ ๆ]ะ

I

©ที ๒๙ เสียอะไรๆแก่ เหมือนคำว่า คนซอๆม”กเสียรู้แลเส

แกคนโกง , ' ๆ)ะ

๏ ที ๓๐ ควรแก่ เหมือนคำว่า คดีใดควรแก่แพ้ก็ให้แพ้ ควรแก่ช

ชะนะ ๆ]ะ

©ที ๓© สมควรแก่ เหมือนคำว่า เครืองยศสำร”บนํ้สมควรแก่เจิ

©ที ๓๒ ว่าแก่ เหมือนคำว่า ผู้มีชื่อว่าแก่เพอนก”น

© ที่ ๓๓' ต่อว่าแก่ เหมือนคำว่า' ผู้ที่ได้ส่วน่แบ่งบืนน'อยต่อว่าแก่
แม่กอง ' ๚ะ

©ที่ ๓๔ ตอบแก่ เหมือนคำว่า สิศย์ตอบแก่อาจารย์ว่า ฯข็าฯ ย”งไ
^ 'ชะ
เขทีใจ •-

©ที่ ๓๕ ขนแก่ เหมือนคำว่า หวเมืองชนแก่กรมมหาดไทย แลห”วเม

\

แก่กรมพระกระลาโหม ใ. 'ชะ

©ที่ ๓๖ ทำคุณแก่ เหมือนคำว่า ผู้ใดทำคุณแก่ท่านๆก
-V - I'

แก่ตน

©ที่ ๓๗ ทำโทษแก่ เหมือนคำว่า ผู้ใดทำโทษแก่ท่าน คือม

จำจองแลอืน ๆ - ‘า’ะ

©ที่ ๓๔ ลงโทษแก่ เหมือนคำว่า เจ้านายลงโทษแก่ผูมีความผิด