มูลบทบรรพกิจ วาหนิติ์นิกร อักษรประโยค สังโยคพิธาน ไวพจน์พิจารณ์ พิศาลการันต์ แบบสอนหนังสือไทย

1

1®0๖

©ที ๓๙ ทำรำยแก่ เหมือนคำว่า คนรำยเทียวทำร็ายแก่ชาว

ขนล่องเนือง ๆ ๚ะ

©ที ๔๐ แจกจ่ายไปแก่ เหมือนคำว่า หมายประกาศแจกจ่ายไปแ

แลราษฎรอืน ๆ ๚ะ

©ที ๔๑ แบ่งบนแก่ เหมือนคำว่า ทร”พย์สงของๆบิดามารดาแ

บุตรหลานแลญาติพีน'อง , ๚ะ

©ที ๔๒ บ”งค”บแก่ เหมือนดำว่า ตระลาการ บ่งัด”บ่แก่คู่ความ

พยาน ๚

V

© ที- ๔๓ ปร”บ่ไหมแก่ เหมือนคำว่า ลูกขุนปร”บ่ไหมแก่โจทย ๚

® ให้ก”บ่ไม่ได้ ต'องว่าให้แก่ ว่าก”บ่ไม่ได้ ต'องว่าว่าแก่

ต'องว่าขายแก่ ๚:

© ทรงพระกรุณาโปรดเ,กล'า ฯ ให้ประกาศอีกครไหนืง ด”งันื ๚

V

® ประกาศให้คนเขียนหน”งัสือทไปวงทราบท^ว แล'วส”งัเกตใช้ให

ควรจะว่าก”บ่ ว่าแก่ ว่าแด ว่าแต่ ว่าต่อ ว่าใน ว่าย“งั จงส

ให้แน่แล'วใช้ให้ถูก อย่าให้เบินกรํบไปทุกแห่ง

งกเง็นไป - ๆ)ะ

๏ คนสองคนสามคนขนไป ทำกิริยาเหมือนก”น ใช้ว่ากบ ผิวนอนก
ผิวอยู่ก”บ่เมีย นายไปกบบ่าว คนหนงน่งพูดเล่นก”บ่คนหนึง นาย
บ่าว บุตรร่วมสุขทุกขกบบิดามารดา ลูกคาฃือขายก”บ่ชาวบที่น ขุนน
เจรจาก”บ่แขกเมอง ลครเล่นกบตลก คนหนึงวิวาทก”บ่เพื่อนผ้บร'ทาีย่น

]®ป็00^

ตรนกนกบเจาเรอน, คนโทษไปก“บผู้คุม อะไรอืน ๆ เช่นนีมากมายนก

เอาทคนสองคน'สามคนดุ'|มๅ|ๅ"^ๅ^รู^ๅ|^^^^|ๅ"^,^-แ^‘^^^"^ จึงใช้ก"บ ๚ะ

๏ อนง ถาเบนของทไปดวย มาด็วย อยู่ดวย ’ ได้มาดํวย เสียไปหายไป

■ด้จึยกน ก็จึากบได้ เหมือนหนึงคนไปก”บย่ามของตํว ไปก”บดาบ

-ของตวก็ว่าได้ คนมาก”บหาบต็งของ คนแก่มาก”บไม้เท^ คนมากบช่าง ก”บ

มำ ช่บโค ก”บกระบอ คนอยู่ก”บหีบผำ ทองเก็บไว้ก”บเงิน ผ็าก”บเสออยู่

ด"วยก”น คนได้มืดมาก”บดํ้า ได้ขวานมาก”บสีว ได้บื'นมาก”บดินดำ ได้

เกวียนมาก”บว”ว ๚ หีบไฟไหม้เสียก”บผ็า เงินหายไปก”บถุงด"วยก”น ๚ะ

๏ ของก็ดี ส”ตว์ก็ดี คนก็ต็ อยู่ด"วยก”น ไปด"วยก”น /

ทำอะไรด"วยก”น

ต"องท็จะออกชอดวยกนว่ากบได้สิน คอเงนกบทอง มอเขาถบเชงกราน

บงเหยนกบมา ' ตะพดกบโค สายสนตะกายกบกระบอ นกกบกรง

ทหารก็บบื'น คนกบช"าง ม"าก”บรถ โคก”บเกวียน คนก”บรองเท"า ร่ม

ก”บรองเท"า ช"างก่บม"า ลากบลูฐ บุตรกบบิดา ข"าก”บเจ"า เรือก”บคน

อะไร ๆ เบินอ”นมาก ที่ไปดีว้ยกน มาด"วยก”น อยู่ด"วยก”น ทำอะไร

ด"วยก”น ว่าก”บได้หมด แด่ ล'^าย แ®'^แลเรืยกเอา บอก

เล่า ว่าก”บไม่ได้เลย ทูลเกล"าทูลกระหม่อมถวายในหลวง ในพระบาท

สมเด็จพระเจ"าอย่หว ถวายในเจ"าต่างกรม กำน”นในท่านเสนาบดี ๆ

ถวายพระพรแดพระเจำอยู่^”วิ - กราบทูลพระกรุ^าแดพระบาทสมเด็จพระเช่า

1

12005:^

อยู*ห0ว^ กราบทูลต่อเจ็าต่างกรม เจ็ายํงไม่ได้ตํ้งกรม เรียนต่อท่

เสนาบดี แจ็งความต่อผู้สำเร็จราชการเมือง กรมการพ้องต่อลูกขุน

ณ สาลหลวง ให้ใช้ ใน แด ต่อ โดยสมควร นอกกว่าน

แก่คอ พระราชทานแก่ ให้แก่ บอกแก่ แจ'งความแก่ ทำค

ทำโทษแก่ ลงโทษแก่ ใครๆ อะไร ๆ ว่าไม่สุดแล'ว คำทีต่

ให้แก่ บอกแก่ แจ'งแก่' ร'องเรียนแก่ ทำโทษแก่ ทำคุณแก่

บอกให้แก่ แจกจ่ายแก่ จ่ายไปแก่ เสียให้แก่ แลอื่น ๆ

ให้ว่าแก่I 1.0อ^ย่าว่ากไว่เลย ๆ]:

๏ ริบแต่ ฃอแต่ เรียกแต่ , เร่งแต่ เอาแต่ มาแต่ เอามาแต่

ริบพระราชทานแต่ ไค้อนุเคราะห์แต่ เรียกภาพษ้งีแตแ่ต่ ร2^ูแต

แลอื่น ๆ ใชัแต่ ในทีว่าดั๊วยตั๊นทางมา ๚ะ

๏ อนึงพึงให้จำแต่ย่อ ๆ ด”งนั้ ๚

๏ ไปก”บ มาก”บ นาก”บ นอนก”บ ยืนก”บ เดินก”บ กินก”บ อยู่ก”บ
ทำด'วยก”นก”บ เสํนก”บ เทียวไปก”บ พูดก่นก”บ เจรจากบ ปฤกษา

คดอานกบ เหมือนก”บ เช่นก”บ วิวาทก”บ ชกดีก”บ ร”กใคร่ก

ชอบภอก”บ ' อยู่ด'วยก”นก”บ, อาไฟิรยอยูกบ เอาไวกบ สมคบกบ

รวมฺก”บ พรอมก”บ ร่วมก”บ ผูกกบ ติดกบ ร'อยก”บ ตรึงก”บ

ไ®!)๐8 /

ตรงกนกบ ตองกนกํบ เกียวค่องกํบ เบนความกีบ สึงน*นก*บฟิงน”น คนน*น

กบคนนน ผวกบเมย นายกบบ่าว ขั๊าก๎บเจ^า บุดรกไ]บิดา ชายกบ หญิง

พระสงฆกบคฤหฐ ชาววไ!กบ*ชาวบ่าน ชไงกไ]มไ โคกไ]กระบิอ มากบรถ

โคกบเกวียน เงินก*บทอง ม่อเขำก”บเชิงกราน นกก”บกรง ทหารก”บบึน
โจทยก”บ
ร่มก”บรองเทา /

คนก”บเรือ ฯ ขา ฯ ก”บผู้มีชอ ตระลาการก“บลูกความ

จำเลย หมอก”บคนไข้ ทึบานก”บทีสวน

® ให้แก่ ไว้แก่ ให้ไว้แก่ มอบแก่ มอบให้แก่ ขนแก่ ส่งแก่

ต่อว่าแก่ บอกแก่ เล่าแก่ ตอบแก่ แจาแก่ แจาควฺามแก่ ไว้ใจแก่

\

ไว้ธุระแก่ ฆ่าศึกแก่ ควรแก่ สมควรแก่ ทำแก่ ทำคุณแก่ ลงโ

จ่ายแจกแก่ แบ่งบนแก่ เสียเงินแก่' ปร”บ่ไหมแก่ ไว้ความแก่ ส่งให

อาย”ดใว้แก่ ต”ดสินให้แก่ เบนสิทธิแก่ ตกไปแก่ เอ็นดูแก่ •สงเคราะห์

อนุเคราะห์แก่ พ้องแก่ รรงแก่ เรียนแก่ ออนวอนแก่,
® ^อแต เอาแต รบมาแต เอาไปแต เอามาแต ไตมาแต เรยกแต เรงแต

'เก็บเงินแต่ เรียกภาษีแต่ ยืมมาแต่ ร้อแต่ เช่าแต่ คู้แต่ ถ่า
ขอโทษแต่ ๆ)ะ
\

© จบคำกำหนดใช้ กบ แก่ แต่ ต่อ เท่าษี

1I

'^

1*0๑0

๏ อนงพงให้กุลบุตร มีความส่งเกตถํอยคำทีท่านใช้อกษรสูงกบอกษร
เป่นสำเนียงเดียวก*น แต่อิกษรสูงไม่มีอำนาจทีจะจูงนำอ*กษรกลางให

ได้ ถึงควบก*นเข็าก็คงเบนสำเนียงอิกษฆ รกลางอย'ตจามเดิม ดจคำเหล่า

๏ สกล สกนธ์ สกรรจ์ ซี สกณ สกุล สกอ สกด สกิด ถกน 1

ถเกิงฉกาจ ฉกรรจ์ สก๊อด ขจร ขจํด ข่จิตร ขจี ขจาย ผจญ แสดง

1

ฟิดุด เสด่า เสด็จ สดวก สดำ สดม ผดุง ผดา เผด็จ เผด1 ียง ขดาน

เขดา ไอสติม แม่นาโสตง สบง เสบียงแสบก สบ”ก สบาป ฉบ'ง ฉบบ
สอดสเอ'ะ:^ยน
ฉบ0บ^ สบถ สบด เขบจ ขบวน ฉอ6\ า , ฉอนิบ-/ สอาด ,

ฉอุม

ผอบ ๚ะ

๏ คำเช่นนั้มีมากชํกมาว่าไว้พอเบนอย่างเท่านี

I

/'.

■7. . - ■ส์:ข้เ



แเ:"/'- V' ..ชิ. ^"' ชิ- ^?;;! '..^

V

/V.^.

^4ชิ

I1
/^

"- ป;'

4

1'

๏ หลวงสารประเสรัฐผู2้^ เพยรพจน6’ ' ๚ะ
จํดแบบระเบียบบท บอกไว้
อกษรบอนกนกด กกกบ สกดฤๅ
หว"งเพือสอนเด็กให้ เล่าคไ;คิดหา

© กนหกกกหกแจง จำกํด ๚ะ
กดอไ(ฎารศ รวบไว้
กบเจ็ดหากแจงจด จำจด เทอญพ่อ
สองแม่กงกมไซร้ สกดใช้งอมอ

® แบบพจน์บทภาคน้ นามขนาน ๆ]ะ
สไโยคพิธานสาร สืบถ็อย
เบีนแบบบฮภคฺ,3งาร จงหมไ; จำพ่อ
สช้สดิแผ็วพูลเกษม
สทธรฟิดุฟิ?ยี^
'':

1ข้)ด๔ บรรยาย ^ ด5ั.รี
คลาศบ'าง
๏ จำนงจำแนกเบอง เขยอนแผ่ เผยนา '.1
เร่งร้เพียรเรียน
I ๚ะ

ยํงเคลือนยํงคลาคลาย ๚;

คำล\|สํบท์ฦกขยาย

อย่าเริดอย่าราร็าง

๏ สำเนาเลาเลศเบอง บทระบล
ใดคลาศปราชเชิญฉิน ช่วยช้
บางพวกพูดแI ^ตนน ทาเล่น เปล่านา
แผกเยี่ยงปราชก่อนก
ค่อยคานคำขอ

๏. จะรวบรวมตำอำษรที่ใช้สกด ในแม่ กน กก กด กบ

มาในภาษามคธคำบาฬีบาง มีมาโดยขา)บ”ญญต ในภาษาไทยใช้สืบมาแต่โบ

บาง เพือให้กุลบุตรสำเกตจำเบ่นแบบอย่างในการจะอ่านจะเขีย
จ จ. I

กระบวนอำษร ตามรู้ตามเห็น ภอเบนสำเนาเล่าความ ๚

® ญณน ถดทำ รลฬ เฮย

สำกำตไเตำ น แนะไว้

แม่กนนิพนธ์ ภอ สำเกต สกดแฮ ๚
ตำต่างความต่างให้ คิดเคามูลมี

@ อำษรใช้สกด ในแม่กน ๖ อำษร คือญ ๑ ณ ๑ น ๑ ร ๑

ล๑ฬ ๑ 1] 0.'

/

1206)

๏ ตว (น) เบนตวสกดสำหรบแม่กน ด”วยเบนคำสาม่ญ คือใช้ในคำ

ภาษาไทยแท โดยมากถงคาภาษาบคฐ ทสฦดคํร (บ,) ก็มีพ^งก"นมาก จะแจก

ไว้ในขำงน่าต่อไป ๆ^^

๏ ตว (ญ) สกดเหมือนคำเหล่าบ ๆ]ะ

® กุญชร สญญา โกญจนาท ก'ญจุก กาญจน์ มึงขวํญ เข็ญใจ
ลำเคญ สำคญ ใคร่ครวญ นงคราญ ผจญ เชียวชาญ ฃอเชิญ

ผเชิญ. ปฏิญญา กระตญฌู เด็กดืมถิญ ไปเทอญ ธํญญชาติ ธํญญาหาร
ธญญลกษณ ชำนาญ มีบ"ญชา ทำบุญ บโบญ่ต บ"ญชร บาญชี บญญา
บญจะ บ"ญจก เบญจะพิธ เบญจมา ลำงผลาญ ว"นเพ็ญ สรรพ"ญฌู อภิญญา
ปริภุญช์ อ"บปะม"ญญา สาม"ญ สามาญ ราม"ญ บูชาย"ญ พย"ญชนะ จรูญ
จำรูญ หิร"ญ ไหรญ เจริญ จำเริญ , สราญรมย์ สำราญ ในอะร"ญ การุญ

ปเรียญ ล"ญจกร เลวลาญ ลาญชีพ วิญญาณ วิญฌูชน กำสรวญ ส"ฌจร

สาบสูญ สรเสริญ ถึงอาส"ญ อสญญ วิสญญี อาจหาญ หาวหาญ ๆ)ะ

® ตำ (ญ) มิใชํตำสกด ใช้เบนตนคำมืมาก คือ ญาติปรีชาญาณ

เญยยธรรม เบนใหญ่ ผู้หญิง อนุญาต 'วะ

@ ตำ (ณ) สกด' เหมือนคำเหล่าน 'วะ

@ พระกรรณ ฝูงสกุณ โยคเกณฑ์ กะเกณฑ์ กองกุณฑ์ กุณฑ
กรรณิกา ทศก'ณซึ ทศกรรฐ พระกณ■ฐ'’ พระกรรฐ'’ กณช’. กฤษณ มีเทศนา
๓ ก"ณฑ์ พระเดชพระคุณ โทษคุณ เจาคุณ โยธีค^ คนจณฑาล นํ้าจัณฑ์

ว่าเล่า แหลกเบนจุณ ทำเบนอาจิณ เมืองปราจิณ ทิศปราจิณ ปรีช

' โพธิญาณ ติณหา แผลงว่า ดำฤษณา ติณว่าหญ'า ใช้ว่าตฤ
ตองราชทํณฑ์ พรหมทํณฑ์ ภาคทํณฑ์ สุบรรณ บรรณาการ บรรณศ

วายปราณ ราชบไแทิตย พิณพาทย ดีดพิณั ปฏิภาณ กุมภ“ณฑ์ ราชภ

ร”ตนภ”ณฑ์ บริกฃารภ”ณฑ์ สุพรรณ โสภณ ประมาณ พระมณเฑียร ปริมณฑล

เวลาสาย”ณห์ แสงอรุณ ดรุณ ตรุณ ทารุณ พิรุณ วะรุณเทวราช เก

รณรงค์ บุราณ 'โปราณ เบาราณ พระร”ตนกร”ณฑ์ โครณ- เลณว่าที
ปริเวณ สุวรรณ 'สวาณว่าสุน””กข์ ปราสาณว่าหิน ทิศอิสาณ ทิศ
ป่ระท”กษิณ จำเริญกระสิณ พระอุณหิศ พระอุณณาโลม

๏ ต”ว (ณ) ใช้เบนคำมิใช่ต”วสกด ก็มีมาก ดีออาณาใช้ว่
อาณํตว่าบ”งค”บ ทิศอาคเณย พระสุณิสา สรณคม ค”คณางค์ เบนตไเ

๏ ต”ว (น) สกด คำทีมาในภาษามคธมีมาก ช”กมาไว้เท่าน ภอเบน

แบบอย่าง , ๚ะ

@ พระสกนธ์ เบญจฃํนธ์พลฃํนธ์ พระจ”นทร์แก่นจ”นิทน์

อ”ฒจ”นฑี ประจ”นตคาม ฝูงชน ประชาชน ชนบท เพดาน

พระถ”นว่านม สถนว่านม ในสฐาน ให้ทาน สมาทาน สโมธาน

พระทนต ราชธน ปร ะธาน อนนค์ อน”นต์ กานนว่าบา

' กระบินทรบุร สุราบาน บาหิมพานต์ พงษพ”นธุ เผ่าพ”นธ

ราชส”มพนธ พระราชนิพนธ์ วิมาน มินิว่าปลาเบินชือราษิ ม

1®ปิ๑(?^

เวทมนต นิมนต์ ร่ายมนต์ เสนา■สามนต์ ราชยาน เวชยไเต์ ไพรชยน
แยบยนต เกษมสานต์ ไพรวไเ พระหาวไเ ปทุมวไเ
สมจเฉทปะหาน ว่าละฃาด ปะหาน ว่าล0^
0/

๚:

๏ บ"นดาคำภาษาไทย คือ กนแต่จะเสรำโฟิก ' กนนินทา กาน
กึงไม้ กินเข"า เบนตไเ ใช้ตำ (น) สกดทไสน ๚;

๏ ตำ (ร) สกดเหมือนคำเหล่าน้ ๚ะ

๏ บรรณาการ. ทำการ อาการ วิการ พิการ ปราการ ทุก
ประการ งามตระการ ปริษการ อำกูร วรางกูร พุทธางกูร อาเกียรณ์
ใจฉกรรจ์ สำฃาร ปริกฃาร อำคาร อาคาร โกฐาคาร ภ"ณฑาคาร กุฎาคาร
เภราคาร ส'ลลาคาร ควรมิควร ฟิฤงฆาร อาจาร สมาจาร อาจาริย
เจยร จำเนียร จากเจียร แกำวิเชียร ทางก"น.ดาร วิตถาร พิสดาร
พระอวตาร พงษาวดาร .อาดูร สถิตยเสถียร พระมณเฑียร แกำ
ไพรฑูรย์ สาธารณ์ ชลธาร ทำงธาร คชาธาร ธารพระกร โรงธารคำน
สมบูรณ บริบูรณ บริบวณ โพธิสมภาร ยกให้เบนภาร พากเพียร
ยำษมาร พระยามาร กุมาร พระพิชิตมาร พงษประยูร เกยูร มายร
สุภวาร ทิวาวาร พระทวาร ไตรยทวาร ไตรยวาร แก่นสาร พวกอสูร

นเรสูร ไอสวรรย มไหสวรรย ไอสูรย มไหสูรย แสงสูรย์ พระเศี

เกษียรสมุท อาหาร วิหาร- โวหาร บริหาร บรรหาร ประหาร ว่าตี
สำหาร หมอโหร พาเหียร โอฬาร เอาธาร มโหฬาร ใจอารย์

เมืองเขมร, ราชพรรลภ ๆ!

/

158๑๘

๏ ตว (ร) สกดจำพวกหนึง ไม่มีตํว (อ) แต่อ่านสำเน
เหมอน (ก อ น) ก็มีมากดํงนี , . ๆ

๏ อากร ดารากร พระกร พระลึกร พระศรีกร ศรีสงฃกร

ศุภกร ด”ษกร จามิกร ทาษกรรมกร นิกร พลนิกร พลากร ไม้ธารพระกร

ตรามงกร แสนยากร พระราชลโบูจกร ทิวากร ทิพากร ทินกร

ภาษกร ว่าพระอาทิตย' นิสากร ร”ชนิกร ว่าพระจํนทร์ มหาอรรคน

ม”ญเชฐิกากร ส”ม่ชากร อลงก่รณ์ มหาปกรณ เครืองกรรมกรณ

ส”บดปกรณ์ สิงฃร ปฏิสํงฃรณ์ทูตฃร กรุงนคร สาคร รำละคร

ส”ญจร บทจร โค'จร เฃจร เสดจ์จร อนุจร พนจร พเนจร เคจร

คเนจร พุงขจร 1 กุญชร อรชร ส^ง0หบญ^ ชร บคร มารดร อ0^ศคร

ทิศอุดร บรรจ์ถรณ บรรฐรณ์ สุนทร สาทร อาทร อนาทร อุทร

มโหทร ^ จไเทร ภธร มหิธร สาธร ช;^โลธร ยโสธร กำธร

วิทยาธร อิสินธร ยจุ^ค”นธร เนมินธร . คศิธร ความอุทธรณ์ คทาธร กิ
จ

วานร พ่านว นิกรนร ข่ายบร ผายบร อวยพร ประสิทธิพร สยุมพร

อมพร สถาพร ไม้อุทุมพร อาภรณ์ หมู่อมร ' ภมร มึงสม

กลางสมรภูมื้ มำยมรณ งามบวร . สงวร ถาวร สถาวร นิวรณ์
อาวรณ เกสร ไกรสร ประภศศร พระแสงศร มหิศร ' องค์อะดิสร

อนุสร สโมสร กาษร เขียนอกษร นางเทพอ”บศร สมพ”กศ

เทพส”งหร พยุหร อุทาหรณ บงอร เอวอร ๆ!ะ

1

)ะ©ลิ่

® ตว (ล) สกดเหมือนคำเหล่านี ๚ะ

๏ เลหกล จอมสกล ทํ่วสากล กลศึก รูปวิกล จริตพิกล

กลยา เวลากาล เวลาวกาล กจลจบตร ตระกข ล อนจกฆล เกือขกล
บุทคล บ่งคมคล โรงค”ล
ทำการมงคล ฤกษศภมงคล ' จรดพระน“งค“ลื

เคยมคล จลวิจล จะลาจล จรจร”ล เมืองชลบุรี กระแสชล อ”ศสุชล

ชลไนย เจาภูวดล เมทนิดล ภูธราดล พสุธาดล ส”บดปดล นพปดล

ดลว่าถึง กงสดาล ช่องดาล สนดาล อดุลย์ ราษีดลย์ตนตาล

น0าตาล ทางสถล ธนิตสิถล หวํงถวิล ถวิลยราสชถล สถุล

ภภูวมณฑล บริมณฑล แกั๊วกุณฑล คนจถแฑาล ทิดทูล ' กราบทูล
กราบบ”งอมทูล ขำทูลลอองธุลีพระบาท โรงธารคำน”ล เพชร์นิล มณี

นิลร”ตน์ นิลวรรณ นิลนนท์ จาบ”ลย พระภูบาล นฤบาล

มหิบาล อภิบาล พยาบาล บริบาล มณฑรบาล พระคชบาล นครบาล

กระบิลบานเมือง พิบุลย ไพรบูลย ดอกอุบล นิลุบล นิโลศบล

จงกลนี เพล็ดดอกออกผล ทำบุญได้ผล ผลาผลไม้ ผาลไถนา

พระทศพล เจาจุ๊พล พวกพล ผาก”มพล คนพาล อ”นธพาล พาลมฤค

เพีมภล วิมล พิมล นฤมล มลโยธา มลทิน ดวงกระมล โกมล

สุขุมาล ดวงมาลย เยาวมาลย มุลนาย ประมูล เคามูล 'มากมูล

มวล ยล ว่าเห็น กงวล ไกวล รางวล เถาวล ชชวาลย สงวาล

โกสล กุศล วิสาล ไพสาล โรงศาล โศกศ”ล่ย ร”กษาศึล ศิลปสาตร
ตรีศล ทรงพระสรวล เสรสรวล สารวล พวกพหล โกลาหล ๆ)"

เฐจเฐฮ©

๏ ตว (ฬ'* สกดเหมือนคำเหล่านํ้ ๚ะ

® จกรวาฬ จํกรพาฬ พระกาฬ แกวประพาฬ กาหฬ
ทาววิรุฬ
เกาะสิงหฬ พวกทมิฬ ใจทมิฬ กาฬบกษ จุฬวราภรณ ๚ะ

อาสาฬหมาส ทฬหะ ว่าม“น ๆ) มิฬหะ ว่าคูธ วาฬมฤค

® จบตำสกดแม่กน ๚ะ

๏ แต่นั้จะว่าดำยสกดแม่กก ๚ะ

๏ แม่กกสำกำ)ตํ้งํ้ ตอน (ก) ๚ะ
นำเหกยกตำ (ง) เมือดไว่
ก'.ข อีก ฃ ค ฅ กำ ฆ แฮ
แจกท่วนจำนวนให้ เล่าชาจำสอน

/

๏ อ'กษรใช้สกดในแม่กก ๖ อำษร คือ กขฃ คฅฆ ๚ะ

® ตำ (ก) สกด ใช้ในคำภาษาไทยเบนพั้น แต่คำมคธที่สกดตำ (ก)

ก็มีมากดำนี ๚ะ

© ยาจก เบญจก บญจก ผำสาฎก อำฎก ชาฎก ไตรบฎก

ธงบรรฎาก ตรกะฎก โปดก กรรดก วิตก ธรรมกะถก มณฑก

ว่ากบ ทะสิทก อุทก เหมุทก พรรโษทก ปราทุก สาธก โทษอะถึก

วนทระธก ๆ! หดถาณึก อํศวาณึก ระถาณึก บรรตาณึก เสนา ๙

เหล่า ๚ กะนก ว่าทอง ๆ] บจจะนึก .กากะนึก ก”ลปะนก ช่างก”ล่บก
- วิบาก พิบาก อธิปก วรรณิพก อุประถมภก นกจากพราก ลามก

, โอมก บรมธรรมมก ประดิมุก นายก อร”ญญิก ปรตเยก นรก
อะดิเรก โอฬารึก ดิลก
, ดารก ทิดรก พนจรก เทียวจาฤก สารโสลก ในโลก ในโลกย

จบสลาก ๚ ช”ลลุก ว่าปลิง ๚ สิโลก

แกวผลก สาวก สราพก วิเวก นะวก ทศก ผาสุก , อภิเศก'

เศรวิโศก ปฏิคาหก วะลาหก พลาหก มาห'ก ว่าโรง อฬุก
ว่าฤกษ เบนองค์เอก ๚ะ

๏ คำมฅธทีสกดตำ ( ก ) เช่นนั้ยวิมีมาก ช”กืมาไว้เท่านภอเบน
ตำอย่าง ๚ะ

©ตำ ข ฃ สกดเสียงเดียวก”น. เหมือนคำเหล่านั้

||{ ® น่ามุข จตุรมุข มนตรีมุข รุจิเรข เรียนเลข ศกเลข สรเลข
อย่เบนสุข ส”ลเลข เดือนไพสาข ทศน”ข พระน”ขา ๚ะ

©ต”วคฅ สกดเสียงเดียวก”น เหมือนคำเหล่าน ๆ]ะ

© ปริจาคทาน ปริตยาด คคณานต อคคี อรรฅนี อ”คเรศรี

อ”คราช อ”คมเหษี วรรค พรรค พรรคานต พระผู้มพระภาคย์ เสาวภาค

พย”คฆ' พย”คฆา พยคฆ เม่นยุคคราว กุลยุค ไตรคายุค ทว'าบริยุค

ชลมารค สถลมารค์ ฝูงทิหค สมะยุคสมะไวย โฆคเกณฑ์

มลโยธานุโยค ภาวนานุโยค พระยานาค ตนบุนนาค เอกอัครมหาบุรุศ

เฐฮเ®1๑3

'I

๏ ตำ ฆ ฟิกด เหมือนคำดํงน็ ]]^

๏ เมฆ - เดือนมาฆ ม”ฆวาน ชลโอฆ โอฆสงสาร โมฆชน
อำนรรฆมณี อำนรรฆร”ตน์ มหรรฆฒัฑ์ ๚ะ

๏ คำทีใช้ตว ฆ แต่ไม่ใช่ตวสกดมีอยู่ด”งน ๚ะ

๏ โฆส อุโฆส ว่.าก'อง อโฆส ว่าไม่กํอํง ฆฏา ว่าหมำ

ฆฤฎา ว่าเปริยง พระสงฆ์ ส”งฆการี ผูกอาฆาฏ ทที่ฆระฆะ เทียรฆ

ว่ายาว นายเทียรฆราษ ศฤงฆาร ไฃลมฆาน ฆราวาส นายเพชฌฆาฏ

ไล่พิฆาฏ ๚ะ

บ”ญญ็ตคำไทย ๔ คึอ ฆ่าตาย เฆี่ยน ฆ่อง ระฆ่ง 0/ๅๆ 0/

๏ จบตำฟิกดแม่กกเท่านี ๚ะ

๏ แต่นีจะว่าดายตว่สกดแม่กด ๚ะ .

® แม่กดสกดแจา จฉ

ชอก ซ แล ฌ ถดเซ0^ \[เ

สองวรรคยก ณ น คงน”บ สิบนา

สิบแปดครบทีใช้ ก”บทไ ศ ษ

® อ”กษรควรใช้สกดในแม่กด๑๘อ”กืษร คือ จฉช ซฌฎ ฎ

สุ: ฑฒด ตถท ธฟิษ ส ๆ]ะ'.

I

/

1®ปิ1®!3๓

® อกษร ๒ ตำ คือ ซ ฑ สำเนียงสกดในแม่กดได้ แต่ใน
ภาษาสยามไม่มีที่ใช้ - ๚ะ

๏ (ฉ) . ตำนีสกดได้ แต่ตำงรวมก“บตำ (จ) เหมือนคำว่า

อำฉา ว่าหมี มำฉา ว่าปลา อำฉะรา ว่านางพ้า สำวำฉร ว่าบี'
•เบนตำ. ,1 1,,■๚ะ

(ช) ตำ'แสกดแต่สำภำได้ แต่บางคำตำงรวมก็บตำ ฌ เหมือนคำว่า

คิชฌา ว่าแรำ อำ!ฌาไศรย เบีนตำ. ๚ะ

©ทธ ๒'น ใช้สกดแต่ลำภำได้ บางคำตำงรวมกำผั้ ท ธ ๒ ต

เหมือนคำว่า ช้าพระ'ตุทธเจา ศำดิสิทธิ เบนตำ ๚ะ

๏ (ถ) ตำนสกดแต่ลำภำได้ บางคำตำงรวมกบ ตำ (ต) ดุจคำว่า

สม่ด้ถ์ พระหำถ์ เบนตำ I- ๚ะ

® ตำ (จ) สกดเหมือนคำเหล่า'แ รำเกียจ เกียจครำน กลเกีย
เก่งกาจ ใจฉะกาจ กิจการ สมเด็จ เสด็จ เผด็จ ประดุจ ตราต
ตำรวจ คำเทจ ทุจริต ความอุท"จ ทำเบนนิจ เบนบจจไ! บจุบ"น

บจูสไสมย เขบจขบวน พจน์ พจนาพจมาน พจนวิลาศ พจนสุนทร

คำพูจ อำมาจ มจจุราช มฤตยุราช วิโรจ่ ไพโรจ เรืองโรจ

ว่ารุ่งเรือง ๚ ศรืกีโรจ เวยยาวำจะกร วรรจ เวจ วรรจมรรค

ความสำ บี'ศาจ ฟิร็จ สำเร็จ องอาจ อาจหาญ อำนาจ

อำจิ ว่าเปลวไฟ ๚ะ

๏ ตำ (ฉ) สกดแต่ลำภำไม่เ'ห็นใช้ มีแต่รวมอยู่กำตำ (จ)

ดำ'แ ๚ะ

I

๏ มจฉา แผลงว่ามํศยา ว่าปลา ๚ อิจฉา ว่าหมีวนจฉย
แผลงว่า พินิจย ว่าตดสิน ๆ) บจฉา ว่าภายหล'ง ๚ ปุจฉา ว่าถาม ๚
วิจฉิกะ แผลงว่า พิจิกร แปลว่า แมลงบอง ๚ เบนชื่อราษี ๆ]ะ

® ตำ (ฉ) น็ ถำเบนคำแผลงมาแต่ภาษามคธ ภาษาฟิงษกฤฏ

เห็นเบน ( ศ ) โดยมากมีแบบอย่าง เหมือนคำว่า ฉวะ ว่าศพ อำฉริยะ
ว่าอำ!จรรย สงวจฉระ ว่าสมพ”กศร อำฉรา ว่านางเทพอ”บศร เบนตำเ ๚ะ

๏ บางคนใช้เขียน นางเทพอบษร เบน (ษ) ไม่ถูกแบ
'แต่อ”กษ
' บ”งค”บ ดำย (ษ) ออกจากตำ (ข) ชอบทีใช้คำว่า
๚ะ.
เท่าน”น , '

® ตำ (ช) สกด เหมือนคำเหล่าน ๆ]ะ

๏ บงกช สุบงกช ดาบกฤช ๚ ขช. ว่าฃองฃบเคึยว พลคช

พระคชบาล คชสาร ช”ชวาลย์ ฤทธิเดช พระทรงเดช พระเด

พระคุณ - ทิชคณา เทียวธุช ธวช น”กปราช วานิช พานิช

นงนุช บวช ผนวช พืชพรรณ ๚ อ”มพุช อามพุช ว่าบำ ๚ ก”มพุ

กำพุช เพชรร”ตน์ แหวนเพชร์ โภชนาหาร ทิพยโภชน์ สุทธโภ

สมโภช ใช้ว่าปราโมท เอาชยะเบนทยะ ส”ม่ชากร ประโยช'น์

1ซีปื1®!3(^

ทางนบโยชน เดอนอาสยุช ๆ) บทรํช ว่าธุลีพระบาท ๚ ในรชกาล ถวลย \

รช ถวลยราช เทวะราช มหาราช จํกรพรรดิราช พระราชหฤไทย พระราช

ทรพย นาคราช อ“ควราช ๚ วารีช ว่าปลา .๚ สาโรช สโรช ว่าบว ๚

มาลลาช ๚ วิชา ความรู้ ใช้ว่าวิทยา วิชาจารย วิทยาจารย วิชาธร วิทยาธร

- ประวิช ท์าวว่ชรินทร์ คิดส่งเวช คิดสมเพช ๚ เวช ว่าหมอ ใช้ว่าแพทย ๚

ทิช ทวิช ว่าพราหมณ์ ว่านก ๚ เภส่ช ปริส'ช บรรลึ่ช ริส่ชนา เสาห"

ว่าคนใจดี เอมโอช ๚ะ

๏ ตํว่ (ซ) สกดเบ่นกดได้ แต่ในภาษาไทยไม่มีคำใช้ ๚ะ

๏ ตำ (ฌ) ก็สกดเบ่นกดไดี ในคำไทยไม่มีที่ใช้ มีชุกชุมชึ่ยู่แต่

ภาษามคธ แต่ตไ)งรวมเขวิกบตำ (ช) เหมือนคำเหล่านํ้ ’

๏ คิชฌะ ว่าแรวิ ๚ เขาคิชฌะกูฎ อ”ชฌํดติกะ อ”ชณ์ดตะ ว่าภายใน ๆ)

อ”ชฌาไสย คำไทยใช้ว่า อ”ธยาไฟิรย ๚ อุบ่ชฌาจาริย คำไทยใช้ว่า อบ่

จารย์ ๚ ม”ชฌิม คำไทยใช้ว่า ม”ทยม ว่าท่ามกลาง ๚ ส”ชฌาย คำไทยใช

สาธยาย ว่าท่องบ่น ๆ) อยุชฌิยา ใช้ว่าอยุทธยา อโยทธยา ๚ โพชฌงค

องค์ตร”สรู้ ๚ ว่ช'ฌะ ว่าน”กโทษถึงตาย ๚ เพชฌฆาฎ ว่าผู้ฆ่าน”กโทษ

ถึงตาย ๚ะ

\

๏ ตำ (ฎ ฎ) สกดร่วมกํนมีคำใช้ดิงน ๚ะ

® แกำมรกฎ ราษีกรกฎ ปรากฎ กฎหมาย สกฎ ว่าเกวียน สงสกฤษฎ

สรวีงกุฎิ’ พระมหามะกุฎ พระมหามงกุฎ เฃาตรีกูฎ เฃาจิตรกูฎ ลานโกฏิ

สุพรรณจงโกฎ ว่าผอบทอง ผูกอาฆาฎ คํดพิฆาฎ ระชํฎ ว่าเงิน รกชฎ บาชฎ

อนงค์นาฎ นางนาฎ สนมนาฎ สงสารว“ฎ อ"ฎฐา ใช้ว่าอ”ษฎา เชฎฐา ใช้

เจษฎา ๚ะ

๏ ตำ (ฐ) สกดเหมือนคำเหล่าน - ๚

๏ กาฐ ว่าไม้ โกฐ ' ว่าคลำ โทษอุกฤษฐ ประดิฐ ช้างสุประดิฐ

ท่าราชวรดิฐ ว"ดราชประติฐ เมืองอุดรติฐ กาญจนดิฐ บำเสะดิฐบดี ตุฐี

แผลงว่าดุษดี ชำงอ"ฐทิศ ประทุฐรำย ไชยเชฐ สระเชฐ ว่าพรหม พระ

อธิฐาน อธิษฐาน มากอะกนิฐ พระกะนิฐา พระภ"ทรบิฐ ประเสริฐ เสรฐ

วิสิฐ วาเสฐ อนุสิฐ พระบรมอ"ฐ พระอ^ เบึยอำ ก่ออิฐ ลาอูฐ พระโอฐ

พระโอษฐ - .'๚ะ

๏ (ฑ) ต"วนที่ใช้สกดแต่ลำภ"งยำไม่เห็นตำอย่าง มือยู่แต่ต

ตำ (ฒ) เหมือนคำว่า วุฑฒิ ว"ฑฒะนะ พ"ฑฒนา เบนตำ แต่กระบวน

คำท่านเอาตำ ( ฑ ) เบน ( ร ) ห"นบำง ลดเสียบำง จึ่งคงใช้แต่ว่า ไวยวุ

แล พิพรรฒมงคล พรรฒนา ถาว'ร พฤฒาเถำ ว"นพฒ นำพระพฒ ดำน ๆ]-

I

123 ไซ (3า)

® ตํว (ด) ฟิกด ใช้ในคำไทยโดยมาก และใช้แทนตำ (ตะ) ในคำ

ทีมาแต่ภาษามคธบำง คำภาษาไทย คื0 หินบด มีดบาด เขียนวาด . เรือมาด

มารยาด ฟิมุดดำ ฟิมุดขาว คำพูด' เบนต”น . ๆ]ะ

๏ คำแปลงมาแต่คำมคธ คือ ฟิมม่ต ปะฏิบ^ บิดา บิดร มารดา มารดร

ธิดา นำ)ดา ภรรดา ธาดา ๆ] กานดา วะนิดา ว่านาง ๆ] ลดา ว่าเถาวำเ ๚

ธาดา ว่าพรหม เบินต'น ๆ]ะ

๏ ตำ (ต ) ฟิกดเหมือนคำว่า ’ สงเกต พ่ระเกตุ ธมเกตุ ลิกชิ
ฟิงครามครรชิต ไชยวิชิต สยามพิชิต พระพิชิตมาร นิยาย นิบาต ไข้สำเนิบาต

พระสงฆสนนิบาต อสะนีบาต อุกาบาต กระลาบาต สรำงพรต สมมต

- สมมุต พระนลาต ใช้ว่าวิลาศไม่ถู่ก สนชีวิต อำสา•สะวาต- บิศสาสะวาต

นิศวาต เวรมภวาต สำถกะวาต สุภาสิต ประกาสิต อาตมภาพ ชวะลิต

พระสุคต , ', - ๚ะ

® คำที่เอา ( ต) เบิน ( ตร ) มำมาในทีตำตะซำนในคำบาฬีเหมือนใช้

ว่า บาตร เบินต'น คือ ขอบเขตร โคตร พิจิตร ไพรจิตร ดวงจิตร

เสวตรฉำร ธงฉำร พระ เนดร ไนยเนตร พระสุพรรณบำร สญญาบำร
บาตรเหล๘ก บาตรดน บุตรชาย บุตรหญง ตาล^บฝ'ตร ๚ พตร ว1าของ

ปลมใจ ๚ บพิตร นิตยภำรมาตรา มูตร มิตรสหาย ประจามิตร หมู่อมิตร

นฤมิตร นิมิตรผน วิตร ว่าทรพย์ ๚ วำรจรรยา สารเสวตร กระษำรีย

กระษำร นำษตร เกษตร พระโสตร พระสูตร อตรา ยาตรา ยุรยาตร

มาตรา ๚ะ

I

๏ อนึง คำท็เอา ตถะ เบน ( ตระ) ก็มีอยู่มากหลายคำคลายกบเอ

(ตะ) เบน ( ตระ) ๚ะ

๏ คอ ฟิตถะ ว่าฟิาตรา ว่ตถา ว่าพ“ตรา อ“กขะระสตถะ ว่าอกษรฟิาตร

ธมมะฟิ“ตถะ ว่าธรรมสาตร เวชชะส”ตถะ ว่าเวชฟิาตร โหราสาฟิตร ไสยฟิา

อย่างเดียวก”น ๚ะ

® ชีวิตร พระโสตร ๒ คำน็ ในคำมคธก็ไม่มีต”ว (ตะ) ซอนเบ่น

ชีวิตะ โสตะ ด”งน็ แต่ใช้เบน ชีวิตร พระโสตร ด”วยเอา (ตะ) เบน (ตระ)

ฤๅจะลง (ระ) อาคม ย”งไม่พบตไแหตุ ใช้โดยส”ง์เกตตามๆก”นมา ๚ะ

๏ อนึง คำที่แปลงตำ ( จะ ) เบน (ตยะ) ก็ม”กมีมาในคำทีตำ
ซำนก”นโดยมาก มีตำอย่างน นิจจะ ใช้ว่า นิตย อาทิจจะ ,ใช้ว่า อ
สำจะ ใช้ว่า ความส”ตย อะมำจะ ใช้ว่า อามาตย นิจจะภ”ตตะ ใช้ว่า
ภ”ตร มำจุ ใช้ว่า มฤตยุ แทตย ว่าย”กษ ว่าผี เบึนต”น

๏ แลคำว่า สถิตย น ตำเดิมทีเบนคำมคธก็เบน ถิตะ ลงสะอ”พภาสะ
ขำงน่า เบนสถิต ตำ (ยะ) จะเบนอาคม ฤๅเอา (ตะ) เบน (ตยะ) ยำไม่
พบที่มาแห่งใด บณฑิตะ บ”ณฑิตย์ อย่างเดียวก”น่

๏ ตำ (ถ) สกดเหมีอนคำเหล่าน
๏ ภวนารถ นฤนารถ กรรมบถ คิดฃบถ สบถสาบาล ๚ วายุบถ
อนิลบถ อาทิตยบถ ว่าอากาศ ๚ พระภ”ทรบิถ บถวี บถพี ปรา

ปราถนา สามารถ ราชรถ สมมะโนรถ ทางรไ!ยา ศีลอุโบสถ โรงอุโบสถ

พระโอสถ พระหดถ์ พระหํถ แจไอ“ตถ แจไอรรถ แจไอไ! ■า)ะ

๏ ตว (ท) สกดแต่ลำภไเหมือนคำเหล่าน้ ' ร

/

@ ทไวบุรินทท บไเฦๅสิงหนาท นินนาท นฤนาท นิทร นิทรา

ว่านอน ๆ! หวานสนิท ทองชมพูนท ทองชมพูนุท ชนบท บทกลอน
บาทบท พระบาท พยาบาท ไตรเภท เภทไภย มีประเภท ภ”ทรมุข ประมาท

โกมุท ดอกกระมุท มหาสมุท ทายาท มุสาวาท วิวาท โอวาท อภิวาท

ร่ายพระเวท ไสยยะเวท เวทมนต์ ปราสาท นายเนสาท ปสาทเลือมใส

รดูสารท ๚ะ

@ จำพวกหนึ่ง สกดรวมกนทไ ( ทธ ) ดไนึ่ ๚ะ

'- @ พระมหาสมิทธ พระพุทธเจา พระพุทธบาท ใจประติพทธ
Iเ
นิพ”ทธกุสล อยุทธยา อโยทธยา ต่อยุทธ ยงยุทธ มหิทธิฤทธิ ส”มฤทธิศก

^ สิทธิโชค มหาสิทธิโชค พระประสิทธิ ๚ะ

^ ® จำพวกหนึงออกจาก ( ชะ ) เบน ( ทยะ ) บไง เอา (อิ) เบน ( ยะ )

บไง ดํงนั๊ ๆ!ะ

๏ วิทยา ว่าความรู้ ๚ วิทยาจารย วิทยาธร อ”ธิยาไศรยปราโมทย

พิณพาทย ตํองพิพาทย เบนโจทย อุบาทว ออกจาก อุบทวะ ๆ!ะ

•■V

4

129๓0

๏ ตำ ( ธ ) ฟิกดแต่ลำภํงเหมือนคำเหล่าน ๚ะ

๏ กริวโกรธ จินทรคาธ ฟิริยคาธ จินทรคราธ ฟิริยคราธ จบเบ่น

อฒคราธ ตรีย์คราธ สรรพคราธ ฯ] พระยาครุธ พระครุธพาห ทศพิธราช
ธรรม พิพิธโพคา ไตรยพิธฟิมบ^ อาพาธ ว่าป๋วย ๚ ตำเมะหาโพธิ โพธิ

โพธิสมภาร นงโพธ ๚ ปลิโพธ ว่ากำวน ๚ พยาธิ ไข้เจ็บ สุเมธ อาราธนา

I

ว่าเชิญ ๚ ทรงพระพิโรธ ให้การพิรุธ ๚ วิวิธ อาวุธ สรรพาวุธ

สตรึยาวุธ เดือนอาสาธ บุรพาสาธ อุตราสาธ ปฐมาสาธ ทุติยาสาธ ๚ะ

I . ... ...

เ- ๚ะ

® ตำ (ศ) สกดแต่ลำภ”งเหมือนคำเหล่าน

๏ อากาศ โอกาศ อพโภกาศ สำกาศ พระโลเกศ ตรีทศ ไตรทศ

ทุกทิศ ต่างประเทศ เทศนา พงพน”ศ พินาศ ดาบศ เชอกบาศ สมพาศ
เสดจ์ประพาศ ตรสประภาศ ถอเพศ แปลงเพศ จุธามาศ ปรามาศ ๆ)

ปร”กมาศ เงินทอง ๆ! มาศ ว่าเดือน เขำปายาศ เกียรติยศ อุปายาศ เอมรศ
ของมืรศ พระสุธารศ่ สุคนธรศ โอชารศ นิราศ ทางทุร”ศ ทางทุเรศ
เฃาไกรลาศ ,งามวิลาศ เห็นวิปลาศ เบ่นเลศไนย สำวาศ อาวาศ สธาวาศ
ฆราวาศ บรมนิวาศ พิศวง พิศวาด วาศนา เสดจประเวศ ฃองพิเศศ

เหลือเศศ โสฬศ พระสาศดา ■ๆ]ะ
@ คำไทยใช้ ( ศ ) สกดในคำเหล่าน

© เพราเพริศ ลำเลิศ พิศดู ปราศ บำราศ คลาคลาศ เบนต”น, ๆ]ะ

1๏3๓๑

๏ ทวาทศมาศ ๑๒ เดอม. คือ จิตรมๅศ เจตรมาศ เดือน ๕ วิสาขมาศ

,, เดยิน ๖ เชฐมาส เดฏม, 0; ยิาสาธมาศ เดือน ๘ บุรพ1สาธมาศ เดยินแปด

?/

- ก่อน อุตราฟิาธมาศ เดือนแปดหลํง ปฐมาสาธมาศ เดือนแปดก่อน

! ทุติยาสาธมาศ เดือนแปดหลํง์ สาวะนมาศ เดือน ๙ พ”ทระบทมาศ
เดอน ๑๐ อาสยุชมาศ เดือน ๑๑ กรรติกะมาศ เดือน ๑๒ มิคศิรมาศ

มฤคศิรมาศ เดือน ๑ บุศยมาศ เดือน ๒ มาฆมาศ เดือน ๓ ผคุณมาศ

เดยิน ๔ , ๆ]ะ

I

©ต”ว (ศ) สกดจำพวกหนึง มีอ”กษรอื่นเพึมท^ายคำดุจคำเหล่าน็

I.
๏ น็งเหนืออาศน ราชอาศน์ สิงหาศน์ พระนิเวศน์ ยาพิศม์

ศิศย อ”ศดร อ”ศว์ อ”ศวา อ”ศจรรย์ มห”ศจรรย์ พระพิศณุ องค์อะดิ
อดิศวร อิศวรกระษํตร อิสเรศร นเรศร นฤเบศร เทเวศร พระอิศวร

ประภ”ศร - ๚ะ
ก็มีมากตามขไ)บ”ญญตแต่โบราณ
I

-\

® อนึ่ง คำที่ใช้ มิใช่ต”วสกด

เหมือนคำอฺย่างนีศศิธร เดือนไพศาข ฟิศะ พระเศียรเกลไ กุศล ศาลา

/

โรงศาล จำศีล ศีฃร ศิงฃร ศฤงฆาร พระแสงศร .อภิเศก โศกเศรไ

/

โศกส”ลย ศึกษา ช้าศึก ศิศย ยศศ”กดิ ศ”กดินา' ศ”กดานภาพ ศ”กราช

เอกศก โทศฤ ตรีศก จ”ตวาศก เบญศก ฉศก สตศก อ”ฐศก นพศก

ส”มิฤทธิศก อาศรม เ”'กีรฐ พระตรสุล ๚ะ

๏ ตํว (ษ) ฟิกดแต่ลำภิงมีนํอย มํกมีตํว (ย) และต่วอืนเพึ
มาก มตวอย่างด^นี โอภาษ มนุษย บุรุษ บำราษ โทษ ๕ คำนี พระบ
สมเด็จพระจอม๓ล‘าเจำอยู่ห์ว ทรงใช้ (ส) ไรเกษ พระกฤษณ กาษ
โกษฐาคาร กฤษณา เจษฎา เชษฐา ชุษณบก ดำฤษณา ดุษณี ดุษดี
ด”ษกร ประดิษฐ ประทุษฐณีาย ทฤษดี แผ่นกระดาษ ทาษชาย ทาษหญิ
อธิษฐาน อธิฐาน ธาษตรี บุษบ์ บุษบา บุษยา พลอยบุษย์ ปฤษณา

ปฤษฎางค์ พรรษ พรรษา ราษตรี รากษษ ฤษยา อ”ษฎาวุธ อ”ษฐทิศ
อ”ฐทิศ อ”ษฎงคต อ”ษฎางค์ อ”ขฎก อุษณาการ ๚ะ

® คำใช้ (ษ) มิใช่ต”วสกดใช้มาตามโบราณ ด”งน ๚

๑ มุษา แผลงว่ามารษา ฤๅษี พฤกษา ปฤกษา พระอ”งษา พิพากษา
ร”งษี ราษี ภาษา ภาษี มเหษี หึนหรรษ์ หรรษา ฝูงหงษ์ สุวร
เชอพระวงษ์ ราชวงษ์ สุริยวงษ์ รวิวงษ์ ภาณุวงษ์ บรมวงษ์

วรวงษ์ สมพ”นธวงษ์ พระวงษ์ ‘' ๆ

๏ อนึ่ง พึงส”งเกตว่าต”ว (ษ ) ที่มาแต่ภาษามคธนไเ ม”กออกจากต

(ชะ) โดยมากเหมือนคำเหล่าน บกขี บกษี บกขา บกษา รำชะ

รำขา รำษา รำชะสะ รากษษ รากโษษ ปะระบกชะ ประบกษ์ ปะจำชะ

^1

ประจำษ์ รุกชะ พฤกษ์ รุกขา พฤกษา ยำชะ ยำษ์ ยำขา ยำษา อํกข

อากษี สำขี ,สากษี อำชะระ อำษร สุกกะบกชะ สุกรบกษ์ กาฬะบ
กาฬบกษ์ วิทำชะ พิทำษ์ ภำขะ ภำษ ภำขา ภำษา ทำขิณ ทำษิ

ปะทำษิณ ประทำษิณ จำขุ จำษุ ภิกขุ ภิกษุ คำเหล่านึ่เบ1นะ ตำอ

]®!)๓๓

๏ ตํว (ส) สกดเหมือนคำเหล่าน ๚ะ

. ๏ นบนมํสการ พํสดุสีงของ ' คนชาติแพสย ตรส ดำร“ส

เ:’ จรส จำรส โอรส เอารส สรีสวํสดิ ล่สดี , สุร”สวดี แสนสาห”ส

สหรรสกุมาร พระสาสนา พระราชสาสน์ คำทีตองใช้ (ส) เบนตไเคำ

. เหมือนอย่างคำว่า เสนี เสนา โสภา โสภณ โกสุม เกสร สม

เสาร์ สูริย สวรรค์ สุรา ' สรสิทธิ สมบูรณ สนิท สนม สม”ค

สะโมสร ' คำเช่นนมืมากน์ก จะช”กมารวมไว้ ก็เหลือประมาณทีจะ

เขียน พึงเข”าใจว่า นอกจากบ”งด”บที่ใช้ ศ ษ แล”ว ก็ควรใช้ (ส) สน

คำภาษาไทยแท้ ก็ควรใช้ (ส) เท่าน^ว. ถึงในภาษามคธก็มืแต่ (ส)

ต”วเดียว ซึงเบน ศษนไเ วิธีมาในคำภีร์ส”งสกฤษฎ ก”บวิธีอ”กษร

ส”งขยา ซึ่งน”บอ”กษรแทนต”ว4ลข ในคำภีรวชิรสารเบนต”นนไเ น”บต”ว

(หะ) เบนเลข ๘ ล่าไม่มี ศ ษ แลว ต”วิ (หะ) ก็เบนเลข ๖ หาต”อง

ก”บวิธี กะหํปายา ไม่ กะหํปายา นิ ๑๘๑๑ เบนเลขเรือนพไเด”งน์

กะหํปายา แต่กล”บอยู่ตามเลขมคธ ล่าน”บอย่างเลขไทยกล”บเบนด”งนํ้

๑๑๘๑ สำหร”บลบพุทธส”กราชเบนจุฬศํกราช แลบวกจุฬศ”กราชเบน

พุทธศ”กราชได้ทุกบไบ่ /. ๆ]ะ

® คำโคลงบ”งค”บ ศษส แต่บุราณก็มีมาด”งน์ ๚ะ
๚ะ
® ร0ง^ สฤษดพระแตIงต^ง ส

ร”งร”กษแต่ง ษ บอกแจ”วิ

ศํกดิส่อ ศ สมมต

ไตรเพทท”วิวหากแกลง ก่อเกอเบนองค์

\

I-

110๓๔

๏ แลคำหนึงอีกว่า ในสอทาสาม สอสอแจ่มงาม ว่าไวเบน

กลาง เพราะฉะนี . ควรเห็นว่าสอสอใช้มาก เบ'นพืนในคำภาษามค

แลคำภาษาไทยมากกว่า ส ษ “15^

๏ แลคำบ”งด\| ศษฟิ ในจินดามณมมาแต่โบราณท่านแต

กควรเท่นทีส”งเกตคำโดยโบราณคติสืบมาด“งนี ๚;

๏ บ”งค”บสอสอ ๏ สรรเพชส”ท่ธรรมแลสง ฆะประเสริฐแก่นสาร ■1 ,
สบสูตรสด”บนิแลส”งหาร แลแพสยส”ติยา
แลสว”สดื้โสภา ๆ]ะ :^
๏ โกสุมเกสรสมบ”ดต สุรสิทธิสมภาร
เสาร์สูรย์สวรรค์แลสุรา สิหปราชแลสงกรานต์ ^^0^ 1
สุวภาพสุนทร 0’
© สมเด็จสห”สน”ยเสมอ ธุสมุทรสมสมร
ส”มฤทธิสมาธิสบสถาน แลตร”สสละสมาคม ๆ]
ดุสิตเสวตรเสวยรมย์ ๆ]
๏ สมบูรณสาครแลสิน น”กนิสาธุสงสาร ๆ]ะ
สารถีสมรรถแลสลอน สดุดิโสตรนม”สการ ๚
I ® เสร็จเสด็จแลส”งชพ”สดุ ณ ประเภทนานา
ปราสาทสาตรส”ตวสม แลศ”บทศร'ทธา
ศรภไขษยร”ศมี
® นเสนสนุกนิสาวสุรสนม ศรโศตรเศรฐี
สอลอทไปวงก็บริหาร ยศศ”กดิอ”ศวา
๏ ปงค”บศคอ ๏ ไพศาขแลศิขรพิเสศ
ศ”ตรูแลศุขสุทธอา

® อาศรมศีลแลศิวา

อากาศแลพิศมสุล

(V' แลกุฟิลฟิาลา ๚ะ
ทศฟิภฟิฤงฆาร
1 1®3๓๕

I ® โศฬศพิเฟิกแลบืฟิาจ
Iเฟิริกฟิรีฟิรบงแลฟิรา

® ศาโรชโฟิกแลประเทศ ฟิศิธรประกาศมาน ๚ 0^
สอคอนีปราชผู้ชำนาญ ก็ประกอบในวาที

๏ บ”งด”บษบอ ® บุบยาแลกฤษณแลฤกษ เกษมกระษ”ตริยษ”ตรี
Iโอภาษจํกษุมหิษี ร”กษโทษภูษา

® อ”กษรแลรากษษแลย“กษ แลกระเษตรบุษบา

พฤกษาฤๅษีบุรุษมา นษยภิกษุเหาะหรรษ ๚ 0^

|| ๏ บกษีมหิษยแลผู้ปราช ธก็ผูกเบนเชองฉ”นที

[โ!สิบสนนามคั๊อวส”น ตดิลกโดยหมาย ๚ะ
บมิคลาศมิคลาคลาย
ป ๏ สบฟิ”บทกล่าวนิยมไว้

เพื่อให้มหาชนท”งหลาย ผู้จะอ่านจะเขียนตาม ๚

2) บ๎งคบศอลฮทง ๓ บ) ทาน!ดจดIขา^วเ)บบ'!/'^3ป่วดด เบน)ของบุราณ

' นานมาแลว ควรจะนบลอแล'!)'!^^^^ ^ จบตวฬกดแมกด ๚ะ

บุ ๏ แด่นจะว่าด"วยตวสกดแม่กบต่ส่!บ่ ๚
๚ 0/
[5 @ บปผ อกทใ ฝพฟ ภ

รวมจดเอาตอ‘แ ^บ^ บอก์แจ์ง
เดิมแบ่ดยกตก คงเจ็ด น็นา
ใช้สกคแม่กบแก^'^ กล่าวให้หากเห็น

® อิกษรใช้'สกดในแม่กบ๗อิกษร คือ บปผ ฝพฟ ภ ๚ะ

- /
\

® ตัว (บ) เบนตํวสกดเดิม ใช้ในคำภาษาไทยทํงสิน

คำว่า ไสกบ เคียวขบ นำคบ บาญชีงบ เจนจบ พ้นฉบ กำช

นำซบ ไฟด“บ บนตํบ ขู่สำท'บ ดำนเบนดิน ๚ะ

® อนึง ให้สำเกตรู้ว่า ที่ในคำภาษามคธเบนตว (ปะ)
ในคำไทยเบนสำเนียงตำ (บ) ไปโดยมาก เหมือนคำว่า ๚ ปะร

บริบาล ๆ', อะภิปาละ อภิบาล ๚ พยาปาทะ พยาบาท ๆ] ปะทะ บท ๚

ปาทะ บาท ๚ บตตะ บาตร ๆ) ปุตตะ บุตร ๚ ปาสะ เชือกบาศ ๚
สุฃณณะ สุบรรณ ๚ สบิ'นะ สุบิน ๚ - วิปากะ วิบาก ๆ) ปาปะ บาป ๆ)

ปุญญะ บุญ ๆ, ปะริปุณณะ บริบูรณ ๚ ปะวระ บวร ๆ ปะระมะ บรม ๚

บีดา บิดา ๚ บีตุ บิดร ๚ เสนาปะติ เสนาบดี ๚ อะธิปะดิ อธิบดี
บีจจุปบีนนะ ประจุบน เบีนตำเ เบนตำอย่าง

@ ตัว (ป) สกดใช้ ในคำทีมาแต่ภาษามคธโดยมากดำน

® แสนกำเป แสนกำป ต้นกำปพฤกษ อากำกิริยา สำเขป

สมเษป โคปกะ ว่าตาตุ่ม จาป ว่าแล่งธนู ฉาปว่านกนำย ชำนะ

ว่ากระซิบ พระสะลูป พระสะดูป มณฑป มรฎป ประทีป เทียนธูป

ทำบาป บาปเคราะห์ บาปมิตร รูปพรรณ รูปโฉม รวบสรป

พิลาป ว่ารํ่าไห้ สรรลาป ว่าเจรจากไเ พิเลป ว่าทา นฬปมำ

1®3๓0^

วาปลาแหงสด วบป วรรป ว่าหว่าน กะสาปะน์ ว่าตำลึง
อํประภาค
เ^ สาปะ ว่าคำสาบแช่ง อํประยศ อไ]ระทร”พย์ อไ]ระลกษณ

อํประมาณ ๚ะ

๏ ตว (ผ) สกดในคำไทยไม่มีใช้ ถึงในคำมคธ ใช้สกด

แต่ลำภ”งก็ไม่มี ต่องรวบเช่าก”บต่ว (ปะ) เหมือนคำว่า ปุปผะ

คำไทยใช้ บุษบะ มะห”ปผะละ มหรรผล เวหไ]ผะละ เวหรรผล

วิปผาระ วิบผาร บปผาสะ ผ”กบ”บผาสะ เบนต่น คำเช่นนในมคธ

ค”มภีร์มีใช้มาก 11^

® ต”ว (ฝ) สกดคำไทยไม่มีใชัตำ (ฝ) นํ้ใช้คำอย่างหนึง
๚ะ
คือ ผีพาย ผีมีอ ผีปาก ควรส”งเกตจำ

© ตำ (พ) สกดเหมือนคำเหล่าน ๚ะ

๏ กาพยกลอน สามคาพยุค สรวมชีพ สนชีพ ลาญชีพ
มหาเทพ กองท”พ มาสินธพ
สมมติเทพย์ วาสุเทพ ของทิพย์

มำเสนธพ มาณพ ' มานพ สินทร”พย์ ฝูงทานพ พระนพ' นพเคราะห์

มหรรณพ อรรณพ นพมาศ ทำไตรภพ ราชสมภพ วนสมภพ
เจาจอมภพ ราพนาสูร
ทำววาสพ อาภ”พ ทำอพยพ ทาวโกรพ รอญราพ’ คำสารภาพ

พระไกรสพ พระบรมศพ พระศพ ปลงศพ

อาตมภาพ ทรงสรภาพ คำเสาวภาพ คนสุภาพ .เสพ เสพย ๆ]ะ

1®!)ถว ๘

๏ ตํว (ฟ) สกดภาษาไทยไม่มีใช้ ในภาษาอืนมีอยู่บ็าง เหม
คำว่า อาฟริกา ออพต ออพีเซอร์ ออฟพีต ออฟพีเชอร์
ตวอย่าง
๚ะ

๏ ตำ (ภ) สกดเหมือนคำเหล่าน ธาตุโขภ

เบญจครรภ มีครรภ นภวงษ์ นภดล นภาไลย ปรารภ ' ได้ลา

หลงโลภ ใจละโมภ อ่ศุภ ยาวอุสุภ โคอุสุภราช พลอีภเอาธาร

นบอภิวาท ราชพรรลภ ๚ จบตำสกดแม่กบเท่าน ๚

๏ เรียงท่ารํ่าเทียบถำย ทางสอน

ล่งโยคพิธานถอน กล”นแกล2่^ ง

, ไปพีนผาเผือกลอน กลบเกลือน

จบเสร็จสำเร็จแจำ จ”ดไว้วานจำ ๚

I



\

■'|
1^

1 -'

I' ‘1.

/

โ''

:V * ^' Vไ

■- ' ๏ รวมคำรํ่าคิดถ็อย แถลงสาร '

ไวพจน์พิจารณ์ขนาน ชือย์าง

'-- โดยบทแบบเบาราณ^ เรียบเทียบ ไว้แฮ

เบนขนอบขน'บขทีง คิดเคั๊าคำเคียง ' ๚ะ

1 .
® แจกพจน์จดพากย์น์วนทางแถลง

ไวพจน์พิจารณแจง จํดพรั๊อง

ตวต่างแต่เสียงแฝง ฝากร่วมุ กไเนา

กำหนดพวกคำพอง พาดอางอิงเสียง ๚ะ
^เ

๏ สํกษณใช้นีอยคำขบวนหนึตวงต่างกน แต่อ่านออกเลียงเหมือน
ก'น บางทีต่วเดียวก”น แต่ตวสกดต่อา่างนกนออกเสียงอย่างเดียวกํแนล
ต่างแต่สำเนียงสนบำ^ย'!'^น์"'กุลบุตรควรสงเกตจำไว้เบนแผนกหนึ่

เชิฮ^เฐฮ

ดวยตวสกดนํ้น ได้จํดแจกไว้ในส่งโยคพิธานแลว์ แต่ย”งแยกย'ายเรียรา

จงคิดคดจดคำ ทีมีสำเนียงเดียวกไเ มารวบรวมเข็าไว้เบนหมู่หมวดโณ

ไวพจนพิจารณ์ต่อเรืองเนีองก“บส่งโยคพิธาน ควรจำกำหนดไว้โดยแผน

ด”งนี ๚ะ

® เกาดวยเล็บ เคี่ยวกาว ๚ น”บแปดเก'า ก'าวเดินไป ๚ ตู
ขายขาดค่า ของมีค่า ฆ่าตาย ๆ] จรเข้ กินคน จะเข้ ดนตรี ตะเฆ่ ลา

แถลงไฃ ไขกุญแจๆ! อสงไขย อายุไขย ๚ ไก่ไข่ ตาข่ายๆ! ถ'าจะให้ กรมท่

ท่านำ คอยท่า ๆ! แก่เถำ เท่าก่น ถ่านเท่า ๚ มีอเท่า ท่าวพระยา .ท่าว

หนำมีวิญญาณ น่าไม่มีวิญาญ ๚ พระมุณี ประเพณี แกวมณี ธา

เบาไฟ รีอ์งบาว ๚ ไม่มี เพลิงไหม้ หญงม่าย ๚ บานไหม ปร”บไห

สบไสมย พิสม”ย ๚ ต'น่ไม้ ไม้ตรี ■๗ เบนไมตรีก”น่ ๆ) ฉายา ว่าเงา, นางชา

ว่าเมีย ๆ! มู่เย่า กอหญำ ๆ! ไพรี ว่าขำคึก เภรี ว่ากลอง ๚ ล่าท่พ แหล่งหล/ำ

ผาลไถ มารยาสาไถย ๚ รู้เดียงสา ข”นอาสา สาลา คำมารชำ หรรษา บกชา

ปฤกชา พาชา ๚ ส่าเล่า อุส่าห “า! นางมารศรี ศรีสว”สสตีเิขำ สีดำแดง

ภาษี ราษี ฤๅษี ๚ เสั๊อกไส หมดใส วิไสย นิไสย ออ”ธายไาศไรศยรย ๆ!

บกเสา ว”นเสาร์ ๚ะ

©๏ จบปะกิระณะไวพจน์ เท่านี ๆๆ0^

110๔๓

๏ กนแต่จะเฟิร๎าโศก่ พระสกนธ์ สกล สากล เล่หก
ไม่ชอบกล ๚ เกียจกไเ กรรศํตรู เกษาก”นต์ ก”ญญา กลยา กลยาณ'
1 กปกลป ใจฉกรรจ์ เทวกรรม์ ทศกรร! ทรงพระกรรษะ ผิวกายก”ณห
[ พระกรรณ ว่าหู พระกรรฐา ว่าตอ พลสกรรจ์ มีเทศ ๑๓ กณฑ ราษกญ
ศกกนต โสก”นต์ ๆ! กานกึงไม้ แกำแกมกาญจน์ ทำการงาน บริษการ

บ่วยการ พิการ มีอาการ อล”งการ ■ปราการ ทุกประการ พระกาล เวลากาล
เวลาวิกาล สีกาฬ กาฬบกษ ๚ บกน บกุญ กุญแจ กุญชร กุณฑี
กองกุณฑ์ แก'วกุณฑล ฝูงสกุณ ดอกพิกุล ราชนิกุล ๚' ถูนขลา กองพิธีกู

พุทธางกูร อ”งกูร วรางกูร เกอกูล ตระกู่ล อากูล อนุกูล ปะฏิกูล 'ช

ร'องเกน ๆ กะเกณฑ์ โยคเกณฑ์ ๚ กู่ตะโกน โกญจนาท สกุณโกญจ์

โกณฑ์ ๚ นาเบนตะกอน ทองพระกร นายอากร สรรพากร พระกร
พระสีกร พระศรีกร ศรีส็งข์กร ศภกร อลงกร ยกอธิกรณ ค”มภีร์พยากรณ์
อฺลงกรณ์ ๚ อาเกียรณ์ รามเกียรติ หญ'าเกรียน เข็นเกวียน ๆ] กดขี ปล

แก'วมรกฏ ราษีกรกฎ บนทุกสกฏ บงกช อลงกฎ ปรากฏ ก1

ผ”กกาด เก่งกาจ กองกาษฐ ใจฉกาจ รายกาจ อากาศ คำประกาศ

โ—อกาศ ก๊าด ๚ เกาสกีด กีดตัคจณ กิดติศบท์ ทำการกิจ ราชกิจ
ทองอ”งกรีด กฤษณา ชำระกฤตยฎีกา ดาบกฤช โทษอุกฤษฐ พระกฤษณร”ก๊ษ
พาษาอ0ง^ กฤศ 'ช ส0น^ ตมุตกุด กุ^ฎเ■กากุ^ฎ พระมหามงกุฎ พระแสงอ0ง^ กษ ๆ]

ผ”ก่กูด จ”งกูด เ-ขาตรีกูฏ เขาคิชฌกูฏ ๚ กอการะเกด ดาวพระเกตุ

ธุมเกตุ พระเกษ พระโลเกส ไรเกษ ส”งเกต ๚ โกฐทไห'า โกษฐาคาร

พระโกษ สุวรรณจ”งโกฎ แสนโกฏิ ๚ เสาเกียด เกียจคร'าน เกียรติย

เกยรติคุณ ร”งเกียจ ๚ หนูติดก”บื อาก”!) แสนก”!เป ๚ ดอกองกาบ กาบหย
กาพยกลอน โคลงกาพย์ ๚ กำมือ บาปกรรม ๆ! กรกุม ราษกุมภ

๏ จบกอไวพจน์ ที ๑

๏ แข็งข”น กวดข”น ข”ณฑสีมา ไชยขรรค์ เบญจข”นธ พระขรรคๆ!
เรียกขาน บริกขาร บี'ขาล ส่งขาร ๆ! โลเขน เข็ญใจ ๚ ไม้ขอน ทูตขร
ปฏิส่งขร สิงขร ๚ หลาบเข็ด เขตรแดน

© จบขอไวพจน ที ๒

® ข”องระคน คนไม่ท็ว ผู้คน พระสุคนธ์ สุคนธรศ เสาวคนธ์
โยธีคณ การมงคล บุคคล บุทคล ๚ ขอบค”น เกาทีค”น ค”นธกำจร ข”อสำค”ญ
จรดพระน”งค”ล บ”งคมค”ล พระอ”งค”ล โรงค”ล มากครามคร”น หญิงมีครรภ์ ๆ
แสรกคาน คานหาม โกษฐาคาร เภราคาร ลอยพระอ”งืคาร ว”นอ”งคาร
รำคาล สิงคาล สฤงฆารํ อาคาร ๆ! เจาคุณ เดอนผคุณ ทองนพคุ
บุญคุณ ผู้มีคุฌ' ‘ข ตนคูน เลขคูณ ทวีคูณ ๆ! ประเคน ลำเค็
หาบคอน รำลคร กรุงนคร สาคร ๚ ลิงค่าง ข”างซ”าย ข”างขวา ๆ! ไม้คด
พลคช กรมพระคชบาล พระศรีสุคต ฤๅษีองคด เขามคธราษฎ ภาษามคธ
ร”ดประคต ๚ อตะคด คจฉะ ว่ากอไม้ ๚ เคียนคาด ผูกอาร!าฏ เพชฌร)าฏ
ไล่พิฆาฏ สุริยคาธ น์นทรคาธ ๚ ผกคราด อ”ฒคราด ตรียคราธ สรรพคราธๆ!

1®0๔

ประโคมสงคต คตแคน ๆ] นอนคดค น๎งค^ พระอํงคุฐ ๆ] คูธ คูถ ๚

จิ ข จิ*^

สงเคด เคจฉาเคจฉะ ทางท่อง ๆ! ด่าถึงโคตรนฤโฆษ เสียงอุโฆษ ๚

สประคบ พระเตำเบญครรภ ค“พโภทร ๚ะ

๏ จบคอไวพจน์ ที ๓ ๚ะ

๏ ยากจน อ\เจน ประจญ ผจญ จลวิจล จุลาจล ๚ ประจไเห็อง

แก่นจนทน คำจรรจา จำนรรจา โจทจรร ประจไเตคาม พระจนทร์

วนจไเทร์ อ”ฒจไเท่ อ'ศจรรย์ ๚ ทำประจาน โอจาน ครูอาจาริย์ ทำทุราจาร
เทียวภิกขาจาร สมาจาร อาจาร ๚ จินดามณี จินตะกระวี ทำเบนอาจิณ

ทีศปราจิณ่ เมืองปราจิณบุรี ๚ คำจุน นายจุนท่ ■แหลกเบ่นจุณ จุฬศ

จุฬจ”กรพรรติ ๚ โดดโจน โจรผู้ราย บริกขาระโจฬ ๚ จอนหู กำจร ขจร
เคจร คเนจร เขจร ส”ญจร สมจร อนุจร พเนจร ๚ ต”ดเจียน จากเจียร ๚
จืดจาง เบญจางค์ ๚ จ”กตอก อาณำจกร จ”กราวุธ ๚ เจนจ”ด ขจ”ด กำจ”ด
จดรงค์ จตุรศ จตวา ๏ ขจตร จตรกรรม จตรใจ จตรมาศ พจตร

ไพจิตร ระจิตร วิจิตร■ๆ] จุดเพลิง จุทสดิถี ๆ] เจตรมาก เจษฎา ๆ!

โจทยพอง โจทยท่วง โจษจรร ๆ] นกกระจาบ สกุณจาป ธนูจาป ๆ!ะ

๏ จบจอไวพจน์ ที ๕ ๚0^

0^

\

11!!๔๖

® เฉิด ๚ นิมนต์ฉิน พากยฉินท์ ฉินทานุรํกษ เอกะ

เอกะฉินท์๚ ชางถีบฉิด ธงฉิตร ๆ) ผํกกระเฉด บริจเฉท บรเฉท

๏ จบฉอไวพจน์ ที ๕ ๚ะ

๏ กระบือ้ชนบุถุชน ประชาชน สนพระชนม์ กระแสชล

ชลไนยน์ชลเนตร ชลธีชลธาร เมืองชลบรี จ อโ!สชล ๚ เล่นงานประช
ข

ภูเขาชไเ สะติส็มปะชโบ ดอกอ”ญช”ญน์ ๚ ชานสลา เชียวชาญ ชาร

ว่าชายชู้ ชาลาว่าเปลว นอกชาล ฌานสมาบ”ต ๚ คุ้นเคยชินฉิน ชะราช

เย็บชุน เทพประชุน พระอรรชุน ชุณหบกษ์ ๆ] กระชอน บํญชร อรชร ๆ)

ชโ)ชวน ประชวร ๆ) แก'ววิเชียร ๚ ผ็าประเชิน เชิญ เชอญ ผเชอญ

พูดชด รกช”ฎ ๚ ทาชาด เกิดรอยชาติ ๚ ใกล้ชิด ไชยวิชิด พระพิชิตมาร

สยามพิชิต อนุชิต ๚ พ้นชุด ชุษณบกษ์ ๆ) นายเชด ฉิาวสระเชฐ พระเชฐา

พระโลกะเชฐ ว”ดเชตุพน ๚ นายโชด ช่วงโชติ โชติชวลิต ๚ะ

I ๆ)ะ

- ® จบชอไวพจน์ ที ๖

® พูดส”ประดน ดนตรี นภดล นภาดล นพะปดล ปถะพีดล
พะสุธาดล เมทนิดล เสดจดล ๚ แผ่นกระดาน เพดาน ทางฉินดาร
พิศดาร พงษาวะดาร กนดาลพล ดาลจิตร ดินดาล เกิดแต่ดาล

123(5!(^ /

ช่องดาล เVเพบ่นดาล ชํ้นบาดาล ๚ แผ่นดิน พวกชฎิล นฤบดินทร์

ภูบดินทร ๚ ลายดุน ทองสองดุน เดชอดุลย์ ราษีดุลย์ ๚ อลูลย

อาดูร ๚ เรือโดน พิโดร ๚ แผ่นดินดอน ลุ่มดอน สนดอน

ทิศอุดร ราษฎร อ”ศดร อ”ษโฏษดร ๚ ลงโดยเดียรถ์ ดาษเดียร ๚

บาดง อ”ศฎงค์ ๆ] กระดางลาง ปฤษฎางค์ ,อ”ษฎางค์ ๚ ส'นกระดึ

ดาวดึงษ์ ๆ] ผลไม้ดก โคลงอ”ษฎก ๚ ทำกระดาก ธงบรรฎาก ๆ]

เวลาดึก กรรดึก ๚ ตนไม้ด”ดี พวกด”ษกร ๚ บุดาด I

ดาดาศ

แผ่นกระดาษ ๚ ช่างประดิด ชทิงสุประดิฐ ท่าราชวรดิฐ เมืองกาญจนดิฐ

เมืองอุดรดิฐ ว”ดีราชประดิฐ นายดิศ กรมราชบ”ณฑิตย์ ๚ เดินสดุด
ประดุจ ดุจหนึง ๚ ' ขาดเด็จ เผด็ด เสด็จ สมเด็นาจยเดๆด]
พระเดชพระคุณ ฤทธื้เดช ๚ โลดโดด สนโดฐ' ส”นโดศ ปๆล] ไเสดม

ยาดม จ”ดีสดมภ์ พนสดมภ์ ๚ะ
' ' ® จบดอไวพจน์ ที ๗ ๚ะ

® ไม้ต”น ต”นตี ต”นที สืบต”นต์ ต”ณหา ๚เบนตานทราง

พระอวะตาร ตไเตาล นาตาล ๚ ติณ ตฤณ ว่าหญา ๚ะ

๏ จบตอไวพจน์ ที ๘ ๚ะ

, @ ทางสถล คู่พระสถน ๆ] กำมถ”น พระถ”น, เด็กดื่มถ”ญ

ผกอาถรรถ์ ๆ! ถีนถาน เจติยฐาน ในสฐานรูปสณฐาน ฟิมุฐาน

ไ®!)๔(;::9

อธิษฐาน กรรมฐาน ๚ ตไเกะถิน ตั๊นกะถิร ทอดกะเน ธนิตสิถิล ๚

ล่องถุน .มถ1 ุน ชาติสถุล ๚ ใจเถน พระมหาเถร ๚ ฉุดถอน บรรจ์ฐร ๚
นายเลียน สถิตยเสถียร ๚ ช่างถาก อปฐาก ๚ โคถึก ธรรมกถึก

อุปะถ'มภ์ ๚ะ

๏ จบถอไวพจน์ ที ๙ }1 (เ/

๑ อดทน ทองธน พระทนต์ พระราชทน พิธีมณฑล บริมณฑล ๚

ไล่ทไเ เกาท“ณฑ์ พรหมทไแฑ์ ภาคท'ณฑ์ ราชท'ณฑ์ เบนยุดติธร

เบนฟิติยธรรม์ ใจอาธรรม์ อสิตยอาธรรม์ ๚ ทานบน ให

โวทาน่ สโมทาน คชาธาร ชลธาร ท'องธาร สาธารณ์ เอาธาร

คนจ'ณฑาล ๆ! มลทิน ทํกะทิน ประดิทิน ราชทินนะนาม ๆ)

แบกทูน แก'วไพรฑูริย์ กราบทูล ข'าทูลออง บ'ณฑูร บ'นทูล พิ

พระวิธูร ๚ ตีโทน ตวงด'วยโทณ โทณพราหมณ ๚ บ”นทอน จ'นทร

มโหทร สาทร อาทร อนาทร คทาทร ภูธร มหิทร สาธร วิชาธร

วิทยาธร ๚ ธูปเทียน พระมณเฑียร ๚ ฃวยสเทิน ไปเทอญ ๆ

ทายท'ก พิท”กษ ๆ) จดหมายบนทึก โทษอธึก ว'นทรธึก ๆ) 9บ'นทก
ทกส4ะ5ง ความทกข๔ ทุกข๔ยาก ๚
ทดน0า แทนทด ท2า^ วบุรนทท

เอกาทศรถ ตรีทศเทพ ทวาทศมาศ ทศนขประนม ๆ) สายบ'นท'ด

ท'าวพรหมทิด ทสินา ธุชธ'ช พระเจ'าเอกะท”ต ว”สุท'ศน์ ๆ)

พระบรมธาตุ ธาตุท”ง ๔ โอทาต อาทาศ ทาษชายหญิง ๆ)

ศึกเบนบ”นทิด ทรงอุทิศ ท'วทศทิศพระอาทิตย มาแต่ ๔ ทิส

เฐป็

วนอาทิตย ๚ นกฺทิงทูต ราชทูด โหมดเทด ตไแอก

ต่างประเทศ ตองเนียรเทศ ทุกประเท่ศ มีเทศนา ๚ คำเท็แทจตย์

โทศ โทษ ๚ .พูดทวนทบ เกณฑ์สมทบ ม๎าสินธพ มทิเสนธพ ๚

ขู่สำท”บ กองทพ ล่าท”พ คนธรรพ ๆ] ฃองทิพย ดวงประทีป

โลกะทป ๚ ธุบเกวียน เทียรธุป ๆ]ะ
© จบทอไวพจน์
-^ ๚

ที ๑๐

' ๏ ติดกำนน นนทลี น”บอนนค์ พระนนท์ พระอาน่นท์
เมืองนนทบุรี เสนานนท์ ๚ ฃองคำน”น นายกำนไเ นางกำนิล
อน่ญญสาธารณ อะเนกอะน”นต์๚ ไปเนึนนาน รู้ชำนาญ สำนาน

ค”คะณานต์ ๚ พระมนินทร เพชร์นิล มณีนิล เจั๊าธรณีนท
หลวงธรเณนทร์
ผลนางนูน บวมนูน ■พระธรรมนูญ ๆ] พระชิเนนทร์ ไปจำเนียร ๆ

สามเณร ๚ หล”บนอน กินนร นิกรนร ๚ กวดเนียน

ไปบนเน้น ดำเนิร ดำเนอน ๚ โลดทะนง นวลอนงค์ ๚ นานน”ก

ทศน”ข อำน”คฆ ๚ แหวนนาค นาคกุญชร พฺระยานาค มหานาค

ตนบูนนาค ๚ นึงนึก บจจะนึก กากะนึก ระถาณึก ห”ถถาณึก อ

บรรตาณึก ๚ โสตรหนวก เลขผนวก ๚ นอมประนต ทองชมพูนท

โอนต ๚ พดผดนด ดมยานดถุ พงพนศ สญญาอาณต ราชาณัต ๆ]

นางนาฎ เดินนาด ไตรยภพนารถ ไตรโลกยนารถ ดูอนาถ บรมนารถ

ภวนารถ นฤนาท นินนาท อำนาจ อำนาถ เมองไชยนาท สิงหนาท

ถึงพินาศ บรรณาฟิ 'ข พินิตราชการ ถงอนิจกรรม พินิจจ”ย พินิจฉํย

จ

เฐปิ(^0

อำนิฐ พานิช ถึงอนิตยกรรม นพนิต อยู่เบนนิตย โลกนิติ

อํกษรนิตฺ นิทรา เนานิทร ธรณิศร์ อกะนิฐ หลบสนิท ๚

นงนุช อนุตรสมโพธิ โกกะนุท ทองชมพูนุท มนุศย์

อนุศสติ ๚ ท'าวตรีเนตร ท'าวพ”นเนตร ไนยเนตร ภูวะเนตร มณูเนต
ถอนหนวด ทรงผนวช ๚ ไหว้นบ ทานพ มหรรณพ อรรณพ มาณพ

นภากาศ นภดล. นภวงษ์' .'ชะ

’ ® จบนอไวพจน์ ที่ ๑๑ ชะ

® สินบน บวงบน ตำบน ยุบน ช น่าบน บ'ญจก บ”ญชา
บ”ญชร บโไ]ญัตื้ บํญญาส บ”ญจางค์ บ”ถเฑรนาค บ”ณระสี
บ”น่ถะ พระยาสุบรรณ บรรณสาลา บรรณาศ บรรจบ บรรจฐร
บรรหาร ฉบ”บบรรพ์ ปางบรรพ์ เบฺองบรรพ์ แบบบรรพ์ ช ดอ
ใจเบิกบาน บาญชี นฤบาล นายโคบาล บริบาล พยาบาล ภูบาล
มหิบาล อภิบาล ช นกบิน ทรงพระสุบิน เมืองกระบินทร์ บิณฑบาต
ตีเข'าบิณฑ์ ระบิลบ'านเมือง โคกระบิล ระบอบระบิล ช ทำบุญ
ดอกบุณฑรึก นิบุรณบท มีบุญ มืบุนย ต'นบุนนาค ต'น่ตะบุน
เพชรบูร เมืองจ”'นทรบูรี บริบูรณ เพญบูรณ สมบูรณ ทิศบูรพ์
ไพบูลย ช ปลากระเบน พูดเบือนเบน เบญจางค์ เบญจพิธ เบญ
นฤเบนทร์ สูเบนทร์ มนุชาธิเบนทร์ ช กะโบร กำโบล กระ
กอบอน ตะบึงตะบอน ข่ายบร' แง่บร ผ่ายบร ช แกงบวน บริบวรณ
สีลาบด ติดขบถ สบถสาบาล วายุบถ อาทิตยบถ อนิลบถ ช

1

เชิญบท บทกลอน บทร”ช ระดาบศ ๚ [คเขาบด บาบดไรค บฏ
ว่าแผ่น วิบัดื้ บว่”ตาใรบ พลีบ”ตเร พระสุพรรณบ”ตร ส”ฌญาบ”ดร
สมบด สมบตร ๚ ม/ะะ^ ดบาต เจียรบาด ไข้สไเนิบาต นิยายนิบาต

มาฟิ’ฟ่,นิบาต , กระลาบาต อุกกาบาต บาตรพระสงฆ์

อสะนิบาต เงินบาท บทบาท พระบาท เกิดอุบาทว์ รบราชรบาทว

เชือกบาส พราหมณพฤฒิบาศ ว”นอบาศน 'ๆ] เบือนบิด เบืนโรคบิด

พระทีน”งภํทรบิฐ ๚ . ตุ้มมุกดลมุตร มุตรชาย มุตรหญิง มุจฉา

มุทคล เดือนบศยื พลอยบฟิย มุษบ มุษบา มุษยาภิเศก ๚

เหยอเกี่ยวเบ็ด เขบ็จขบวน ๚ ธรรมาธิเบต ชนาธิเบศเ' นรา

นฤเบศเ พระภูเบศร์ ๚ เรือโบด สระโบษขรณี, ๚ แกงบวด ออกบวช ๚

แบบฉบ”บ สกรบ”พ บ”พพะตะ ใช้ว่าบรรพต เวฬุบ”พ องคุลีบ”พ ๆ

บุญบาป บาปเคราะ'ห์ ๚ ไม้ห”กิ'บุบ บุพพะทิศ ใช้ว่าทิศบูรพ์ บุ
๚ะ
จ

นมตร บุรพนมตร

- ๏ จบบอไวพจน์ ที่ ๑๒ ๚ะ

/

© ปนบ็น บ็ญญา ๚ ไม้บ็ก บกษา บกษี สุกรบ็กษ์

กาฬบ็กษ์ ปะระบ็กษ์ ๚ บจจไ! บจจุบัน ปรตยุบ”น

บ็จเจกโพธิ บ็จจาสไสมย บ็จ'จุสไสมย สวรรยาธิบ็ติ ไอสวรรยาธิบ็

บ็ศสาสวาต บ็ศสาวะ 1 ๚ะ
ฯ-]ะ
1- ๏ จบปอไวพจน์ท ๑๓

/

1®0 1*5

๏ ผินผืน ผ”ณฑน์๚ นำผง ทีพึง ๚ เจียวผด สำผไ

สไผ”ส ๚ ดำผุด สมผุฐ สมผุฟิ ๆ] เบนผี' ผี'ปาก ผิพาย ผิมีอ ๚ะ

๏ จบผอฝอไวพจน์ ที ๑๔ ๚ะ

๏ อำพน จุฬพน พนจรด พนสณฑ์ มหาพน คาถานิพนธ

พระราชนิพนธ์ ผั๊ากไ]พล ไพร่พล พลทวยหาร ๚ รไยพไ ผูกพไ
หวพ"น พไเธ ว่าผูก ตึดพ่น์ธ์ พร ะราชสมพันธ์ สไพัน่ธมิตร
ส”มพีนธิวิงิษิ อนุพํนธ์ เผ่าพันธุ ว่าญพารตรผไกาด พรรค ว่าพวก

พรรฒ ว่าจำเริญ ผิวพรรณ มีพรรณต่าง ๆ รูปพรรณ พรรษ พรรษา

ว่าฝน พรรโษทก วรภไเฑ์ รไนภ”ณฑ์ มห์คฆภํณฑ์ ครภไเฑ์

ลหุภํณฑ์ ๚ ทอดสพาน โตะพาน ท^าวมํฆพาน บาหิมพานต์ บริพา

คนพาล อ*นธพาล แก็วประพาฬ จํกรพาฬ ปฏิภาณ ก่อฟิรำงสมภาร

ยกให้!.บนภาร ๚ นายพิน ดีดพิณ พิณพาทย์ พินทุ ว่าหยา

พินทุเอก พินทุโท อะสไ!ภินนะพงษ ๚ บริภุญช์ เพิมพูล ฉํ

ทำวกุเพร ๚ พำพอน ถวายพระพร อวยพร อาภรณ์ อไพร ๆ]
ปลาตะเพียน พากเพียร พย”ญชนะ ๚เ บาพง เผ่าพงษ พไธุพ

. อยุดพไ บำเรอภไดิ พระภไตร ภไษาหาร สวามิภไดิ กินเบนภไษ์

พากยต่าง ๆ พิพากษา แบ่งภาค พระภาคย์ เสาวภาคย เสมอภาค ๚

ผ่าโพก บริโภค อุปะโภค ๚ พดดไง ไม้ตพด พากยพจน์ พะหูพจน์

เอกะพจน์ กำพช สรไงพรต ๚ ลมพ”ด พ”ชนี ฟิรีพิพ”ฒ น์าพระพ”ฒ

สไพไฉรฉิน พ”ตราภรณ์ เจไจไรพรรติ วนเขไพรรษา นิตยภ”ต่ร

ภ”ทรบิฐ ภ”ทรมุข ๆ! พาดบนได ไม้พาด พระสุพรรณภาชน์ ภาชน์

I

ใช้สอย ต็องพิพาท พิณพาทย พระสงฆอาพาธ ตรสประภาศ

มีพาศนา บริภาศ ตํดพ^อ เสด็จประพาศ. สองสมพาศ โอภาษ ๚

บพิตร พิทยาธร บพิธ* เอกะพิธ โทพิธ ไตรยพิธ จตุพิธ

ทศพิธ นานาพิธ พิพิธ ไข้พิศม์ ยาพิศม์ อสรพิศม์ ๚

พรรณพืช ๚ ดอกพุด วไเพฒ พระพุทธเจพื ท์าวจตุรภุช วรภุษน ๚

ตไเมะพูด คาพูด ภูตบศาจ ๚ ไตรเพท เพทยสาตร เบญจเพศ

พงษเพศ เพศชาย เพศหญิง เพสยชาติ เพสย”นดร ไภยเภท

แปลงเพศ ๚ ' พระสรรเพช แหวนเพชร์ เจพืหมื่นสรรพเพธ ๚

คำภีร์แพทย คนชาติแพสย พระแพสย”นดร๚ เช้าโพด

พระสทธโภชน์ โภชนาหาร สมโภช- นงโพช ตไเมหาโพธ

โพธิญาณ วรโพธิ ๚ ประสบพบ เกิดในไตรยภพ เจาจอมภพ
ตรภพนารถ ตรีภพโลกา ราชสมภพ ๚ ' ผาฃาวพบ ใหธ-/้๘! เบนภ”พื

อาภ”พ ๆ] ลไ!พ”งพาบ , คนสุภาพ โคลงสภาพ โดยสุภาพ

อาตมภาพ ๚ แบบพิมพ์ - อ”กษรพิมพพ์าก๚ภม ภูมวาร ทีไชยภูมื่
1 ร)

ทีสมรภูม ภูมิภาค ๚ ประพรม พรมปูน็ง ทาวมหาพรหม ๚

เชือกหนวดพราม พวกพราหม6- ณ ๚ะ

๏ จบพอภอไวพจน์ ที่ ๑๕ ๚ะ

@ กลมมน ทองหลางใบมน มณฑก ราชาภิมณฑ์

ทาวสามนต์ รบนิมนต เวทมนต เสนาสามนต พระพุทธมนต

1*ฮ(^^

\

ดวงกระมล ดอกโกมล นฤมล พระพิมล มลกระษํตร พระกระมล ๚

เผ^อกม0น^ พวกรามญ สตวสามญ- มรรคา ๚ ชวตรเราบร2^างมาน

กล่าวพจมาน ปากสามาญ พระยามาร ดวงมาลย์ ราชบทมาลย์

องคุลิมาล ๚ มางษ์มิน' ราษีมิน ใจทะมิฬ มิฬหะ'ๆ! เก

มุรธาภิเศก ' มุลนาย ๚ เคํ'ามูล ประมูล มูลราก ๆ! โกเมน

เขาพระเมร ทำพระเมร๚ ตำมอน พวกมอฌ โจมร โตมร ภมร

หมู่อมร มำยมรณ์ อมรแมน ๆ! เมิน ว่าไม่ดู เมิล ว่าลู
ทุ่มโมง อุโมงค์ ๚ ใจม*ก มรรคผล แช่หม*ก ใจสม*ค ๆ) ฃองมาก

ชลมารค สถลมารค ๚ นาหมึก บรมธรรมึก หมู่มฤค ๚ ไข่มุก น่ามุข

บ่ายมุข มุขมณฑล มุขมนตรี จ"ตรมุข ๚ ' ชำงคิริเมขล์ เมขลา

พย*บเมฆ เมฆหมอก ๚ , ตไเโมก สิวโมกข์ ทิศาปาโมกษ์

อาภรณพิโมกษ์ โมฆชน ๚ ปลวกมด สมมต ' สาภิมท ๆ) ผูกม*ด

ม*จุ มฤตยู มำฉา ม*สยา ดืมม*ช วิมํต เวม*ต อนุม*ต ปรม*ดถ์

บรมรรถ ๚ เรือมาด เบนมาตรา แมไเม่าตรว่า โยธามาตย์ สามาร

ทวาทศมาศ ปะรามาศ ปร*กมาศ จิตรมาศ อธิกมาศ ๚ แหำหมาด

Iประมาา;! อำมาตย อำมาจ ๚ มืดมิด นิมิตรผน เทพนฤมิตร

ประจามิตร พวกญาติมิตร หมู่อมิตร์ มิตรไมตรี มิตรสหาย

พระธรรมสามิศร์ ฤๅษีสมมิทธ (โลกามิศ วรามิอศามิศ มิจฉาทิฐิ ๆ!
1

มฤตยู มฤตยุราช เมืองมฤท ๚ ผลละมุต ถึงวิมติ สมมุต โกมุท

มุทธชะ มุทธาภิเศก ๚ ช่างสมุด มหาสมุท ๚ มูตร มูรติ ๚

■๒๔๔

เมตตา เมดดิ^ โกเมด บรเมฟิร บรเมศวร บารเมศ ราศรีเมศ ๚
ปาโมช 'ชะ
ปราโมช ' สมโมท อภิโมท .
V
1
ช^
๏ จบมอไวพจน์ ที่ ๑๖'

1-

'I

® ช”ก'หุ่นยนต์ แยบยล ได้ยึนยล ยลภิกตร์ ยลโฉม ๚

หมากยไเ ไม้ทภิวย”น, วิธีบูชาย”ญ เลขย”นต์ ยรรยง ๚ ย”อยยาน

เบนย”วยาน พระคชยาน ราชยาน อุทยาน ญาณจํกษุ ทศพลญาณ

ปรีชาญาณ มรรคญาณ ผลญาณ เพชรญาณ โพธิญาณ วิญญาณ

วิบสนาญาณ ส์ม”นตญาณ สรรพ”ญฌุตญาณ สย”มภูวญาณ ๚ ปลาพยุน

ประยรฌาติ. ประยรวงษ ยจรยาตร ๚ เกยขร พงษประยขร มายร ๆ]
จ ข

พระสุริเยนทร์ พระอรรคชาเยนทร์ ๆ] ยวนใจ เมึองญวน๚ ตำยง

ยุยง ตไเประยงคุ ๚ เยอยาง 1 ตรียางค์ ไตรยางษ์ ๚ ยำยยำ

พระยายํกษ ๚ ยุค ๓ กุลยุค ไตรดายุค ทวาประยุค เบนยุคเบนคราว

เบนยกติธรรม ๚ จ”บไม้โยค ได้อ'นุโยค โยคเกณฑ์ โยธานุโยค
ภาวนานุโยค๚
ม็าพยด ยศศ”กด เกียรติยศ ผูมียศ ปริวารยศ

อิศริยยศ ๆ] เยียดย”ด ย”ชประวี่ช พย”สนะ ๚ ลูยึคยาด ประยูรญาติ

หมู'ญาติ อ'แญาต ยาตราไป , ยุรยาตร ทายาท เบนพยาธิ เข็าปายา

อุปายาศ ๚ ยุดไว้ เม่นยุติธรรม อยุชฌยบุรึ ต่อยุทธ ยงยุท