The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.
Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search
Published by ati002009, 2022-03-23 22:12:13

02 รายงานอุทัยธานี2564

รายงานวิชาการ



ฉบับที่ กธส. 12/2564







จังหวัดอุทัยธานี: รายงานพื้นที่อ่อนไหวต่อการเกิดดินถล่ม



UTHAI THANI: LANDSLIDE SUSCEPTIBILITY REPORT




































กองธรณีวิทยาสิ่งแวดล้อม


กรมทรัพยากรธรณี



กันยายน 2564

อธิบดีกรมทรัพยากรธรณ ี

นายสมหมาย เตชวาล





ผอำนวยการกองธรณีวิทยาสิ่งแวดลอม

นายนมิตร ศรคลัง


ผูอำนวยการสวนมาตรฐานและขอมูลธรณีพิบัติภัย

นายสุวิทย โคสุวรรณ




จัดพิมพโดย กองธรณีวิทยาสิ่งแวดลอม กรมทรัพยากรธรณ ี

ถนนพระรามที 6 แขวงทุงพญาไท เขตราชเทวี
กรุงเทพฯ 10400
โทรศพท 0-2621-9802 โทรสาร 0-2621-9795



พิมพครั้งที่ 1 กนยายน 2564

จำนวน 30 เลม









ขอมูลการลงรายการบรรณานุกรม



จังหวัดอุทัยธานี: รายงานพื้นที่ออนไหวตอการเกิดดินถลม/-- กรุงเทพมหานคร :
กองธรณีวิทยาสิงแวดลอม กรมทรัพยากรธรณี, 2564

154 หนา : 75 ภาพประกอบ : 24 ตาราง

รายงานวิชาการ ฉบับที่ กธส. 12/2564

สารบัญ



สารบัญ……………………………………………………………………………………………………………………..……...………..III

สารบัญรูป..................................................................................................................................................VII

สารบัญตาราง...........................................................................................................................................XIV

บทคดยอ……………………………………………………………………………………………………………………..……...……XV
กิตติกรรมประกาศ..................................................................................................................................XVII



บทท 1 บทนำ ......................................................................................................................................... 1
1.1 ความเปนมา ...................................................................................................................... 1
1.2 วัตถุประสงคและเปาหมาย ................................................................................................ 2

1.2.1 วัตถุประสงค ....................................................................................................... 2
1.2.2 เปาหมาย ............................................................................................................. 2

1.3 ขอบเขตการศึกษา ............................................................................................................. 2
1.3.1 งานวิเคราะหขอมูลพื้นฐาน .................................................................................. 2

1.3.2 งานสำรวจภาคสนาม ........................................................................................... 2
1.3.3 งานศึกษาและวิเคราะห ....................................................................................... 2

1.4 ประโยชนที่คาดวาจะไดรับ ................................................................................................. 3


บทท 2 วรรณกรรมปริทศน ...................................................................................................................... 5


2.1 นิยามศัพท ......................................................................................................................... 5
2.2 ดินถลม .............................................................................................................................. 7

2.2.1 ความหมายของดนถลม ....................................................................................... 7

2.2.2 การจำแนกประเภทของดินถลม ........................................................................... 7

2.3 ปจจัยที่เปนสาเหตุของการเกิดดินถลม ............................................................................. 13

2.3.1 สภาพภูมประเทศ (Topography) ..................................................................... 13

2.3.2 สภาพธรณวิทยาและปฐพีวิทยา (Geology and Pedology) ............................ 14

2.3.3 สภาพพืชพรรณและการใชที่ดิน (Vegetation and Landuse) ......................... 15
2.3.4 ปริมาณน้ำฝน (Rainfall) ................................................................................... 16

2.4 แนวความคิดเกี่ยวกับการทำแผนที่พื้นที่ออนไหวตอการเกิดดินถลม ................................ 17

2.5 วิธีการศึกษาพื้นที่ออนไหวตอการเกิดดินถลม .................................................................. 18

บทท 3 ขอมลพื้นฐาน ........................................................................................................................... 19


3.1 ที่ตั้งและอาณาเขต ........................................................................................................... 19

IV



สารบัญ



3.2 ลักษณะภูมิประเทศ ......................................................................................................... 19

3.3 ลักษณะภูมิอากาศ ........................................................................................................... 21

3.3.1 ฤดูกาล .............................................................................................................. 21
3.3.2 พายุหมุนเขตรอน .............................................................................................. 22

3.3.3 ปริมาณฝน ........................................................................................................ 23
3.4 ลักษณะธรณีวิทยา ........................................................................................................... 24

3.4.1 ลำดับชั้นหิน ...................................................................................................... 24

3.4.2 หินอัคนี ............................................................................................................. 29
3.5 ธรณีวิทยาโครงสราง ........................................................................................................ 30

3.5.1 การวางตัวชั้นหิน ............................................................................................... 30

3.5.2 ชั้นหินคดโคง ..................................................................................................... 31


3.5.3 รอยแยกและรอยเลือน ...................................................................................... 31
3.5.4 แนวแตกเรียบ .................................................................................................... 32
3.5.5 รอยชั้นไมตอเนื่อง .............................................................................................. 32

3.6 ธรณีวิทยาประวัติ ............................................................................................................ 32

3.7 กลุมวิทยาหิน ................................................................................................................... 34
3.7.1 กลุมวิทยาหิน CG1 ............................................................................................ 34

3.7.2 กลุมวิทยาหิน SS1 ............................................................................................. 34
3.7.3 กลุมวิทยาหิน SS2 ............................................................................................. 39

3.7.4 กลุมวิทยาหิน SS3 ............................................................................................. 39

3.7.5 กลุมวิทยาหิน FS1 ............................................................................................. 39
3.7.6 กลุมวิทยาหิน FS3 ............................................................................................. 43

3.7.7 กลุมวิทยาหิน FS4 ............................................................................................. 43

3.7.8 กลุมวิทยาหิน CB1 ............................................................................................ 43
3.7.9 กลุมวิทยาหิน CB2 ............................................................................................ 46

3.7.10 กลุมวิทยาหิน CH ............................................................................................ 46

3.7.11 กลุมวิทยาหิน CT ............................................................................................ 46
3.7.12 กลุมวิทยาหิน F-MET1 .................................................................................... 46

3.7.13 กลุมวิทยาหิน GR ............................................................................................ 51
3.7.14 กลุมวิทยาหิน VOL1 ....................................................................................... 51

V



สารบัญ



3.7.15 กลุมวิทยาหิน COL .......................................................................................... 51

3.7.16 กลุมวิทยาหิน AL ............................................................................................. 51

3.7.17 กลุมวิทยาหิน TER........................................................................................... 52
บทท 4 วิธีการศึกษา .............................................................................................................................. 57


4.1 ขันรวบรวมขอมูล ............................................................................................................. 57

4.2 การสำรวจลักษณะทางธรณีวิทยา .................................................................................... 57

4.2.1 หลักการจำแนกกลุมวิทยาหินสำหรับการศึกษาดินถลม ..................................... 58

4.2.2 ปจจัยที่เปนเกณฑในการจำแนกหนวยหิน .......................................................... 58
4.3 การจัดการขอมูล.............................................................................................................. 63

4.4 การทำแผนทีรองรอยดินถลม ........................................................................................... 64

4.5 การวิเคราะหแบบจำลองดินถลมทางคณิตศาสตร ............................................................ 70
4.5.1 Area cross tabulation ................................................................................... 74

4.5.2 Frequency ratio (Fr) ...................................................................................... 74
4.5.3 การใหน้ำหนัก (Weighting) .............................................................................. 74


4.6 การตรวจสอบแบบจำลองดนถลม (Validation) .............................................................. 75

4.6.1 สมมตฐาน .......................................................................................................... 75

ี่
4.6.2 เทคนิคทใชในการตรวจสอบ .............................................................................. 75

บทที่ 5 การวิเคราะหพื้นที่ออนไหวตอการเกิดดินถลม .......................................................................... 79

5.1 แผนทีรองรอยดินถลม (Landslide Inventory Map) ..................................................... 79
5.2 ปจจัยที่เกี่ยวของกับการเกิดดินถลม ................................................................................. 81

5.2.1 กลุมวิทยาหิน (Lithology) ................................................................................ 81

5.2.2 หนารับน้ำฝน (Aspect) ..................................................................................... 81

5.2.3 ทิศทางน้ำไหล (Flow direction) ...................................................................... 86


5.2.4 ระยะหางจากโครงสรางทางธรณวิทยา (The distance to structure) ..................... 86

5.2.5 ระดบความสูง (Elevation) ............................................................................... 86
5.2.6 ความลาดชัน (Slope) ....................................................................................... 90

5.2.7 การใชประโยชนที่ดิน (Land use) ..................................................................... 90
5.3 การใหคาน้ำหนัก (Weighting)......................................................................................... 93


5.4 พืนทีความออนไหวตอการเกิดดินถลม ............................................................................. 94

5.5 การตรวจสอบความถูกตองของแบบจําลอง...................................................................... 98

VI



สารบัญ




บทที่ 6 การสำรวจรองรอยดินถลมในพื้นทสำรวจ ............................................................................... 101
ี่
6.1 ประเภทดินถลมชนิดเลื่อนไถล (Slides) ......................................................................... 102

6.1.1 อำเภอบานไร จังหวัดอทัยธานี ......................................................................... 102

6.1.2 อำเภอหวยคต จังหวัดอุทัยธานี ....................................................................... 103

6.2 ประเภทดินถลมชนิดไหล (Flows) ................................................................................. 106

6.2.1 อำเภอบานไร จังหวัดอทัยธานี ......................................................................... 107
6.2.2 อำเภอหวยคต จังหวัดอุทัยธานี ....................................................................... 107
6.2.3 อำเภอลานสัก จังหวัดอทัยธานี ........................................................................ 108

6.3 ประเภทดินถลมชนิดรวงหลน (Falls) ............................................................................ 111
6.3.1 อำเภอลานสัก จังหวัดอทัยธานี ........................................................................ 111


บทที่ 7 การทดสอบคุณสมบัติทางกายภาพของดน .............................................................................. 113
7.1 การเก็บตัวอยางแบบถูกรบกวน (Disturbed sampling) .............................................. 113

7.2 ขอมูลของตัวอยางดินแบบไมคงสภาพ ........................................................................... 119

7.2.1 อำเภอบานไร จังหวัดอทัยธานี ......................................................................... 119

7.2.2 อำเภอลานสัก จังหวัดอทัยธานี ........................................................................ 124


7.2.3 อำเภอแมเปน จังหวัดนครสวรรค .................................................................... 130
7.3 วิธีการวิเคราะหคุณสมบัติทางกายภาพของดิน .............................................................. 135

7.3.1 การหาคาพิกดของอัตตะเบิรก (Atterberg’s Limit) ....................................... 139
7.3.2 การวิเคราะหหาขนาดของเม็ดดิน (Graine Size Analysis) ............................. 139


7.3.3 การทดสอบหาความถวงจําเพาะของดน (Specific Gravity of Soil) ...................... 140
7.4 คุณสมบัติทางกายภาพของดิน ....................................................................................... 140
7.4.1 กลุม SP-SM (Poorly graded sands - Silty sands) .................................... 140

7.4.2 กลุม SM (Silty sands) ................................................................................... 140
7.4.3 กลุม SC (Clayey sands) ............................................................................... 143

7.4.4 กลุม MH (Inorganic silts) ............................................................................. 143
7.4.5 กลุม ML (Inorganic silts and very fine sand)........................................... 144

7.4.6 กลุม CL (Clay of low to medium plasticity) ........................................... 144


บทท 8 บทสรุปและขอเสนอแนะ ....................................................................................................... 145
8.1 บทสรุป .......................................................................................................................... 145
8.2 ขอเสนอแนะ .................................................................................................................. 147

เอกสารอางอิง ...................................................................................................................................... 149

VII



สารบัญรูป



รูปที่ 2.1 ประเภทของดนถลมจำแนกโดยอาศยชนิดของการเคลือนท ชนิดของมวลเคลื่อนท ี่





ธรรมชาติของการเคลื่อนที่ อัตราการเคลื่อนที่ และความชื้น


(คดลอกและดดแปลงจาก Varnes, 1978) ............................................................................................... 10
รูปที่ 3.1 แผนที่ภูมิประเทศจังหวัดอุทัยธานี………………………………………………………………...............................….20






รูปที่ 3.2 แผนทแสดงรองความกดอากาศตำ ทศทางลมมรสุม และทางเดนพายุหมนเขตรอน
ที่เขาสูประเทศไทย ..................................................................................................................................... 22


รูปที 3.3 ปริมาณฝนเฉลี่ยรายเดือนจังหวัดอุทยธานีในชวง 17 ป พ.ศ. 2546 – 2563 ......................................... 23
รูปที่ 3.4 แผนทธรณีวิทยาจังหวัดอุทัยธานี ................................................................................................................ 25


รูปที่ 3.5 แผนที่กลุมวิทยาหินพื้นที่จังหวัดอุทัยธานี ................................................................................................. 35
รูปที่ 3.6 หินกรวดมนมีเม็ดกรวดเปนแรควอตซ หินทราย และหินเชิรต บริเวณตำบลบานไร

อำเภอบานไร จังหวัดอทยธานี พิกัด 47P 556991E 1667890N


สูงจากระดับน้ำทะเล 160 เมตร ................................................................................................................ 38


รูปท 3.7 หินทรายเนื้อลิทิกแวก สีเทาแกมเขยว บริเวณอางเกบน้ำคลองเสลา ตำบลแกนมะกรูด


ี่
อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี พิกัด 47P 530344E 1674542N
สูงจากระดับน้ำทะเล 400 เมตร ................................................................................................................ 38

รูปท 3.8 (ก) หินทรายเนื้อแข็งแทรกสลับกับหินดินดานเนื้อแข็ง ชั้นหินแสดงลักษณะรอยคดโคง



จากการถูกแรงบีบอัด บริเวณตำบลบานไร อำเภอบานไร จังหวัดอุทยธานี
พิกัด 47P 552236E 1657602N สูงจากระดับน้ำทะเล 296 เมตร

(ข) ลักษณะเนื้อหินดินดานเนื้อแข็ง สีเทาถึงเทาเขม ............................................................................... 40
รูปที่ 3.9 หินทรายเนื้อแข็งสีเทา แสดงลักษณะเนื้อมันวาวคลายหินฟลไลต บริเวณวัดวังหิน

ตำบลวังหิน อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี พิกัด 47P 572546E 1687115N
สูงจากระดับน้ำทะเล 93 เมตร .................................................................................................................. 41


รูปที่ 3.10 หินดนดานสีเทาเขมถงดำ บริเวณตำบลทพหลวง อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี



พิกัด 47P 562723E 1668599N สูงจากระดับน้ำทะเล 296 เมตร ....................................................... 41
ี่

รูปท 3.11 หินดนดานแทรกสลับหินทรายแปง บริเวณอางเก็บน้ำหลังวัดเขาพะแวง ตำบลเนินแจง

อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอทัยธานี พิกัด 47P 609908E 1712239N
สูงจากระดับน้ำทะเล 36 เมตร .................................................................................................................. 42

รูปที่ 3.12 หินชนวนสีเทาเขมถงดำ บริเวณตำบลบานไร อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี

พิกัด 47P 544195E 1665715N สูงจากระดับน้ำทะเล 268 เมตร ....................................................... 42

VIII




สารบัญรูป





รูปที่ 3.13 (ก) หินปูนเนื้อโดโลไมตชั้นหนามากถึงไมแสดงชั้น ในสวนที่เปนชั้นหนาถงมวลหนาไมแสดงชัน


จะแสดงลักษณะธรณสัณฐานแบบคาสต บริเวณวัดเทพเมองทอง ตำบลปาออ อำเภอลานสัก


จังหวัดอุทัยธานี พิกัด 47P 563670E 1704511N สูงจากระดบน้ำทะเล 110 เมตร

(ข) ลักษณะหินปูนเนื้อโดโลไมตสีเทาอมเขียวเนื้อละเอียด ..................................................................... 44

รูปที่ 3.14 ลักษณะธรณสัณฐานแบบคาสตของหินปูนเนื้อโดโลไมต ปรากฏเปนเขาลูกโดด





บริเวณตำบล ทงนางงาม อำเภอลานสัก จังหวัดอทยธานี พิกด 47P 568687E


1696610N สูงจากระดบน้ำทะเล 82 เมตร ............................................................................................. 45
รูปที่ 3.15 (ก) หินปูนเนื้อดินชั้นหนาแทรกสลับดวยหินดินดานชั้นบาง บริเวณตำบลบานไร อำเภอบานไร



จังหวัดอุทัยธานี พกด 47P 543807E 1668010N สูงจากระดบน้ำทะเล 455 เมตร

(ข) ลักษณะเนื้อหินปูนเนื้อดน สีเทาดำ แสดงลักษณะของชั้นดินบางๆ ในเนื้อหิน ............................. 47
รูปที่ 3.16 หินแคลกซิลิเกตสีขาวอมน้ำตาลชั้นหนา บริเวณรองน้ำเกาในเขตรักษาพันธสัตวปาหวยแขง
ตำบลระบำ อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี พิกด 47P 532474E 1720997N

สูงจากระดบน้ำทะเล 221 เมตร................................................................................................................ 48

รูปที่ 3.17 หินออนสีเทาอมเขียว บริเวณทางเขาบริษัทไทยศิริเหมืองแร ตำบลบานไร
อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี พิกัด 47P 553718E 1656966N

สูงจากระดับน้ำทะเล 272 เมตร................................................................................................................ 48
รูปที่ 3.18 หินเชิรตสีเทาอมน้ำตาล แทรกสลับหินดินดาน และหินทราย บริเวณทางขึ้นเขาสะแกกรัง



ตำบลอทยใหม อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี พิกัด 47P

608883E 1700860N สูงจากระดับน้ำทะเล 99 เมตร ........................................................................... 49


รูปที่ 3.19 หินควอรตไซต สีน้ำตาลอมมวง เนื้อหินละเอยด บริเวณบานกดจะเลิศ
ตำบลทองหลาง อำเภอหวยคต จังหวัดอุทัยธานี พิกัด 47P 553801E
1697043N สูงจากระดับน้ำทะเล 145 เมตร ........................................................................................... 49


รูปที่ 3.20 หินควอรตไซต สีเทาอมน้ำตาล เนื้อหินละเอียด บริเวณตำบลคอกควาย
อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี พิกัด 47P 552367E 1679701N
สูงจากระดับน้ำทะเล 200 เมตร................................................................................................................ 50


รูปที่ 3.21 หินควอตซ-ไมกาชีสต เนื้อหินหยาบ ตำบลระบำ อำเภอลานสัก จังหวัดอทัยธานี

พิกัด 47P 551929E 1717169N สูงจากระดับน้ำทะเล 160 เมตร ....................................................... 50
รูปที่ 3.22 หินแกรนิตเนื้อดอก บริเวณรองน้ำ ตำบลเจาวัด อำเภอบานไร จังหวัดอทัยธานี

พิกัด 47P 544480E 1673896N สูงจากระดบน้ำทะเล 267 เมตร ....................................................... 52


IX



สารบัญรูป



รูปที่ 3.23 หินแกรนิตเนื้อละเอยด บริเวณตำบลน้ำรอบ อำเภอลานสัก จังหวัดอทยธานี



พิกัด 47P 561729E 1716625N สูงจากระดับน้ำทะเล 148 เมตร ....................................................... 53



รูปที่ 3.24 หินลูโคแกรนิต เนื้อละเอยดสมำเสมอ สีขาวถงสีเทาจาง

บริเวณเขตรักษาพันธสัตวปาหวยแขง ตำบลระบำ อำเภอลานสัก จังหวัดอทยธานี


พิกัด 47P 531669E 1719567N สูงจากระดับน้ำทะเล 256 เมตร ....................................................... 53
รูปที่ 3.25 หินไนสิกแกรนิต แสดงลักษณะการเรียงตัวของแรคลายหินไนส



บริเวณสำนักสงฆพชิตธรรมโสภณ ตำบลปาออ อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี
พิกัด 47P 554427E 1708398N สูงจากระดับน้ำทะเล 167 เมตร ....................................................... 54

ี่
รูปท 3.26 หินทฟฟ บริเวณบานดอนใหญ เขาปารวก ตำบลไผเขียว อำเภอสวางอารมณ จังหวัดอุทัยธานี

พิกัด 47P 579225E 1728286N สูงจากระดับน้ำทะเล 80 เมตร ......................................................... 54


รูปที 3.27 หินทรายเนือทฟฟ หินทรายแปงเนื้อทัฟฟ และหินดินดานเนื้อทัฟฟ 




บริเวณบานดอนใหญ เขาปารวก ตำบลไผเขยว อำเภอสวางอารมณ จังหวัดอทยธานี



พิกัด 47P 579225E 1728286N สูงจากระดับน้ำทะเล 80 เมตร ......................................................... 55
รูปที่ 3.28 หินไรโอไลต สีขาวถึงเทาจาง บริเวณบานเขารัง ตำบลบอยาง อำเภอสวางอารมณ จังหวัดอทัยธานี

พิกัด 47P 579443E 1723405N สูงจากระดับน้ำทะเล 81 เมตร ......................................................... 55
ี่
ี่
รูปท 3.29 ตะกอนเศษหินเชิงเขาและตะกอนผุพังอยูกับท เศษหินประกอบดวย หินควอรตไซต
หินทราย หินทรายแปง และตะกอนทราย ทรายแปง ดินลูกรัง และดินเทอราโรซา


ุ

บริเวณวัดพมบำเพญธรรม ตำบลเจาวัด อำเภอบานไร จังหวัดอทยธานี
พิกัด 47P 552580E 1677131N สูงจากระดับน้ำทะเล 209 เมตร ....................................................... 56


รูปที่ 3.30 ตะกอนน้ำพา ประกอบดวย ตะกอนกรวด ทราย ทรายแปง ดนเหนียว ทรายปนกรวด
และดนเหนียวปนทราย บริเวณโรงงานหัสดนทรปาลม ตำบลบานไร อำเภอบานไร


จังหวัดอุทัยธานี พิกด 47P 554303E 1669352N สูงจากระดบน้ำทะเล 204 เมตร .......................... 56



รูปที่ 4.1 ตัวอยางรองรอยดนถลมแสดงสีขาว (บน) และสีแดง (ลาง) จากภาพ Google earth
จังหวัดนครศรีธรรมราชและพื้นที่ใกลเคียง ถายภาพเมื่อวันที่ 18 มนาคม 2556 ................................ 68

รูปที่ 4.2 (บน) ดินถลมชนิดการไหลของเศษหินและดิน น้ำตกคลองนารายณ ตำบลคลองนารายณ 

อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี ตำแหนง 48P 0193269 E 1392548 N (ลาง) รอยดินถลม


ชนิดการเลือนไถลระนาบโคง บานโขดทราย ตำบลหาดเล็ก อำเภอคลองใหญ 
จังหวัดตราด ตำแหนง 48P 02771880 E 1296422 N ......................................................................... 69
รูปที่ 4.3 แผนภูมิการวิเคราะหแบบจำลองดนถลม........................................................................................................70



รูปที่ 4.4 ตวอยางกราฟแสดงความถกตอง (success rate curve) ของแบบจำลอง .............................................. 77


X




สารบญรูป




ื้
รูปที่ 5.1 แผนที่รองรอยดินถลมในพนทจังหวัดอุทัยธานี ในชวง 36 ปที่ผานมา (พ.ศ. 2527–2563) ................. 80
รูปที่ 5.2 แผนที่แสดงกลุมวิทยาหิน 17 กลุม ในพื้นที่จังหวัดอทัยธานี ................................................................... 84



รูปที่ 5.3 แผนที่แสดงหนารับน้ำฝน 10 กลุม ในพื้นที่จังหวัดอุทัยธานี ................................................................... 85
รูปที่ 5.4 แผนที่แสดงทิศทางการไหลของน้ำ 8 กลุม ในพนที่จังหวัดอุทัยธานี


มระยะหางแตละกลุม 45 องศา ................................................................................................................ 87


รูปที่ 5.5 แผนที่แสดงระยะหางจากโครงสรางทางธรณวิทยา 16 ชวง ในพื้นที่จังหวัดอทยธานี


มระยะหางแตละชวง 200 เมตร ............................................................................................................... 88


รูปที่ 5.6 แผนที่แสดงระดับความสูง 9 ชวง ในพื้นทจังหวัดอุทยธานี

ี่
มีระยะหางแตละชวง 200 เมตร ............................................................................................................... 89

รูปที่ 5.7 แผนทแสดงความลาดชัน 8 ชวง ในพื้นที่จังหวัดอุทัยธานี



มระยะหางแตละชวง 10 องศา ................................................................................................................. 91


รูปที่ 5.8 แผนทแสดงการใชประโยชนที่ดิน 8 กลุม ในพื้นที่จังหวัดอุทัยธานี ........................................................ 92
รูปท 5.9 แผนที่พื้นที่ออนไหวตอการเกิดดินถลมจังหวัดอุทัยธานี .......................................................................... 95
ี่


รูปที่ 5.10 กราฟ AUC แสดงคาความถกตองของแบบจำลองดนถลม........................................................................99


รูปที่ 6.1 ลักษณะดินถลมชนิดการเลื่อนไถลของดินบนระนาบโคง (Earth slide)


บริเวณพื้นที่การเกษตร บานคลองเสลา ตำบลแกนมะกรูด อำเภอบานไรจังหวัดอุทัยธานี
พิกัด 47P 531347E 1672246N สูงจากระดับน้ำทะเล 411 เมตร ..................................................... 104




รูปที่ 6.2 ลักษณะดนถลมชนิดการเลือนไถลของดนบนระนาบโคง (Earth slide)



บริเวณทางหลวงชนบท ตำบลแกนมะกรูด อำเภอบานไร จังหวัดอทยธานี
พิกัด 47P 542801E 1670458N สูงจากระดบน้ำทะเล 584 เมตร.......................................................104


รูปที่ 6.3 ลักษณะดนถลมชนิดการเลือนไถลของเศษหินและดนบนระนาบโคง (Debris slide)




บริเวณทางหลวงพเศษ 4031 ตำบลบานไร อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี
พิกัด 47P 542732E 1663978N สูงจากระดับน้ำทะเล 443 เมตร ..................................................... 105
รูปที่ 6.4 ลักษณะดินถลมชนิดการเลื่อนไถลของหินบนระนาบเรียบ (Rock slide)
บริเวณบานโปงขอย ตำบลทองหลาง อำเภอหวยคต จังหวัดอุทัยธานี
พิกัด 47P 553874E 1695760N สูงจากระดับน้ำทะเล 162 เมตร ..................................................... 105



รูปที่ 6.5 ลักษณะดินถลมชนิดการเลือนไถลของเศษหินและดนบนระนาบโคง (Debris slide)

บริเวณวนอทยานหวยคต ตำบลหวยคต อำเภอหวยคต จังหวัดอุทัยธานี
พิกัด 47P 561228E 1691411N สูงจากระดับน้ำทะเล 133 เมตร ..................................................... 106

XI



สารบญรูป



รูปที่ 6.6 ลักษณะดินถลมชนิดการไหลของเศษหินและดิน (Debris flow)

บริเวณทางหลวงพเศษ 4031 ตำบลบานไร อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี

พิกัด 47P 542828E 1663896N สูงจากระดับน้ำทะเล 439 เมตร ..................................................... 108

รูปที่ 6.7 ลักษณะดนถลมชนิดการไหลของเศษหินและดิน (Debris flow) บริเวณพื้นที่การเกษตร


ริมทางหลวงแผนดนหมายเลข 3011 ตำบลแกนมะกรูด อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี
พิกัด 47P 533393E 1673399N สูงจากระดับน้ำทะเล 464 เมตร ..................................................... 109
รูปท 6.8 ลักษณะดนถลมชนิดการไหลของเศษหินและดน (Debris flow)


ี่


บริเวณพื้นที่การเกษตรบานดง ตำบลคอกควาย อำเภอบานไร จังหวัดอทยธานี
พิกัด 47P 544042E 1685877N สูงจากระดับน้ำทะเล 290 เมตร ..................................................... 109
รูปที่ 6.9 ลักษณะดินถลมชนิดการไหลของเศษหินและดิน (Debris flow)

บริเวณรองน้ำ วัดปามโนราห ตำบลทองหลาง อำเภอหวยคต จังหวัดอทยธานี


พิกัด 47P 549107E 1697879N สูงจากระดับน้ำทะเล 225 เมตร ..................................................... 110

รูปที่ 6.10 ลักษณะดนถลมชนิดการไหลของเศษหินและดน (Debris flow)

บริเวณรองน้ำ บานเขาเขยว ตำบลระบำ อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี

พิกัด 47P 536195E 1731376N สูงจากระดบน้ำทะเล 260 เมตร ..................................................... 110

รูปที่ 6.11 ลักษณะดินถลมชนิดรวงหลนของหิน (Rock fall)

บริเวณเชิงเขาถ้ำ เขาพระยาเรือ ตำบลลานสัก อำเภอลานสัก จังหวัดอทยธานี


พิกัด 47P 560652E 1713687N สูงจากระดบน้ำทะเล 122 เมตร ..................................................... 111

รูปที่ 7.1 รายละเอยดขอมลการเก็บตัวอยางตะกอนดนบนถงกระสอบ ................................................................ 115




รูปที่ 7.2 ภาพรางหนาตัดการพุผังของหินแกรนิตแสดงระดับการผุพังตั้งแตระดับ I-VI กรอบสีแดง
คือตำแหนงที่เลือกเก็บตัวอยางดิน (Modified from Ruxton and Berry, 1957) ........................... 115
ี่
รูปที่ 7.3 ตัวอยางหนาตัดดินทแสดงระดับการผุพังของหินแกรนิต (zone III-VI)

กรอบสีแดงแสดงตำแหนงเกบตวอยางดน ............................................................................................. 116


รูปที่ 7.4 แผนที่แสดงตำแหนงการเก็บตัวอยางดินในพื้นทจังหวัดอุทัยธานี ......................................................... 118
ี่


รูปที่ 7.5 (ก) เกบตวอยางบริเวณบอขุดดินเพอนำไปใชประโยชน ตำบลบานไร อำเภอบานไร


จังหวัดอุทัยธานี ที่ความลึก 360-390 ซม. จากผิวดน (ข) ลักษณะของหินฐานเปน

หินทรายเนื้อแขง กลุมวิทยาหิน SS3 (ค) ลักษณะตัวอยางเปนดินทราย สีน้ำตาลปนแดง

เนื้อดินคอนขางหยาบ เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมือ………...........................................................................120

XII



สารบัญรูป





ี่

รูปท 7.6 (ก) เก็บตัวอยางบริเวณบอขดน้ำเพอการเกษตรบานคลองเสลา ตำบลแกนมะกรูด อำเภอบานไร



จังหวัดอุทยธานี ที่ความลึก 60–80 ซม.จากผิวดน (ข) ลักษณะของหินฐานเปนหินทรายเนื้อเกรยแวก

กลุมวิทยาหิน SS1 (ค) ลักษณะตัวอยางเปนดนทรายปนทรายแปง สีน้ำตาล

เนือดินละเอียด เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมือเล็กนอย.................................................................................121

รูปท 7.7 (ก) เกบตวอยางบริเวณเปดหนาดินเพื่อทำถนนบานคลองเสลา ตำบลแกนมะกรูด อำเภอบานไร

ี่

จังหวัดอุทัยธานี ที่ความลึก 140-190 ซม.จากผิวดิน (ข)ลักษณะของหินฐานเปนหินทรายเนือเกรยแวก

กลุมวิทยาหิน SS1 (ค) ลักษณะตัวอยางเปนดินทรายปนทรายแปง สีน้ำตาล
เนือดินละเอียด เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมือเล็กนอย.................................................................................122

รูปที่ 7.8 (ก) เก็บตัวอยางบริเวณเปดหนาดินในพื้นที่เกษตร บานคลองเสลา ตำบลแกนมะกรูด อำเภอบานไร

จังหวัดอุทัยธานี ที่ความลึก 290–330 ซม. จากผิวดน (ข) ลักษณะของหินฐานเปนหินปูนเนื้อผลึก
กลุมวิทยาหิน CB2 (ค) ลักษณะตัวอยางเปนดินทรายปนทรายแปง สีน้ำตาลปนแดง
เนื้อดินคอนขางละเอียด เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมือเล็กนอย............................................................... 123

รูปที่ 7.9 (ก) เกบตวอยางบริเวณเปดหนาดินในพื้นที่เกษตร ตำบลคอกควาย อำเภอบานไร จังหวัดอทยธานี





ทีความลึก 70-90 ซม. จากผิวดน (ข) ลักษณะของหินฐานเปน หินแคลกซิลิเกต

กลุมวิทยาหิน CB2 (ค) ลักษณะตัวอยางเปนดินทรายปนทรายแปง สีน้ำตาลปนแดง
เนื้อดินคอนขางละเอียด เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมอ ............................................................................. 125

รูปที่ 7.10 (ก) เก็บตัวอยางบริเวณบอขุดดินเพื่อนำไปใชประโยชน บานปางสวรรค ตำบลคอกควาย




อำเภอบานไร จังหวัดอทยธานี ที่ความลึก 350-400 ซม. จากผิวดน (ข) ลักษณะของหินฐาน
เปนหินแคลกซิลิเกต กลุมวิทยาหิน CB2 (ค) ลักษณะตวอยางเปนดนทรายปนทรายแปง


สีน้ำตาลปนเหลือง เนื้อดินคอนขางหยาบ เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมือ ................................................ 126




รูปที่ 7.11 (ก) เกบตวอยางบริเวณบอขุดดินเพื่อนำไปใชประโยชน บานปางสวรรค ตำบลคอกควาย
อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี ที่ความลึก 120–160 ซม. จากผิวดิน (ข) ลักษณะของหินฐาน
เปนหินแกรนิตเนื้อสม่ำเสมอ กลุมวิทยาหิน GR (ค) ลักษณะตัวอยางเปนดนทรายปนทรายแปง


สีน้ำตาล เนื้อดินคอนขางละเอยด เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมอ ............................................................. 127

รูปที่ 7.12 (ก) เก็บตัวอยางบริเวณบอขุดดินเพื่อนำไปใชประโยชน บานนอย ตำบลคอกควาย อำเภอบานไร
จังหวัดอทยธานี ทความลึก 100-130 ซม. จากผิวดน (ข) ลักษณะของหินฐานเปนหินทรายแปง





เนือแข็ง กลุมวิทยาหิน CT (ค) ลักษณะตัวอยางเปนดินเหนียว สีน้ำตาลปนแดง

เนื้อดินละเอียด เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมือเล็กนอย ............................................................................. 128

XIII




สารบญรูป


รูปที่ 7.13 (ก) เก็บตัวอยางบริเวณเปดหนาดินเพื่อนำไปใชประโยชน วัดเขาอริโยทย ตำบลระบำ อำเภอลานสัก


จังหวัดอุทัยธานี ที่ความลึก 70–90 ซม. จากผิวดน (ข) ลักษณะของหินฐานเปนหินควอตซไมกาชีสต

กลุมวิทยาหิน F-MET1 (ค) ลักษณะตัวอยางเปน ดนทรายปนทรายแปง


สีน้ำตาลปนแดงเนือดินหยาบ เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมือ .................................................................... 129
รูปที่ 7.14 (ก) เกบตัวอยางบริเวณหนาตัดดินบริเวณพื้นที่อยูอาศย บานโปงมะคา ตำบลระบำ อำเภอลานสัก



จังหวัดอุทัยธานี ที่ความลึก 60–80 ซม. จากผิวดน (ข) ลักษณะของหินฐานเปนหินแกรนิตเนือดอก





กลุมวิทยาหิน GR (ค) ลักษณะตวอยางเปนดนทราย สีเทาขาวปนน้ำตาล




เนือดินคอนขางละเอยด เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมอ ............................................................................. 131

รูปท 7.15 (ก) เก็บตัวอยางบริเวณบอขุดดินเพื่อนำไปใชประโยชน บานเขาเขยว ตำบลระบำ อำเภอลานสัก
ี่
จังหวัดอุทัยธานี ที่ความลึก 120-150 ซม. จากผิวดน (ข) ลักษณะของหินฐานเปนหินแกรนิต

เนื้อดอก กลุมวิทยาหิน GR (ค) ลักษณะตัวอยางเปนดินทรายปนทรายแปง สีน้ำตาล


ื่
เนือดินหยาบ เมอสัมผัสแลวรูสึกสากมือ ............................................................................................... 132
รูปที่ 7.16 (ก) เก็บตัวอยางบริเวณเปดหนาดินในพื้นที่เกษตร วัดปาเขารัศมี ตำบลแมเปน อำเภอแมเปน

จังหวัดนครสวรรค ที่ความลึก 30–40 ซม. จากผิวดิน (ข) ลักษณะของหินฐานเปน
หินควอตซไมกาชีสต กลุมวิทยาหิน F-MET1 (ค) ลักษณะตัวอยางเปนดินทราย

สีเทาขาวปนน้ำตาล เนื้อดินละเอยด เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมือเล็กนอย ........................................... 133

รูปที่ 7.17 (ก) เก็บตัวอยางบริเวณเปดหนาดินในพื้นที่เกษตร วัดเจดียขาว ตำบลแมเปน อำเภอแมเปน



จังหวัดนครสวรรค ทีความลึก 150–170 ซม. จากผิวดน (ข) ลักษณะของหินฐานเปน
หินควอตซไมกาชีสต กลุมวิทยาหิน F-MET1 (ค) ลักษณะตัวอยางเปนดินทราย
สีน้ำตาล เนื้อดินคอนขางหยาบ เมื่อสัมผัสแลวรูสึกสากมือ ................................................................. 134

รูปที่ 7.18 แสดงระบบจําแนกดินโดยระบบ Unified Soil Classification ............................................................ 137


รูปที่ 7.19 แสดงระบบจําแนกดนโดยระบบ Unified Soil Classification...............................................................138

XIV


สารบัญตาราง






ตารางท 2.1 แสดงการจำแนกชนิดของดนถลม (ดัดแปลงจาก Varnes, 1978) ................................................... 11
ตารางท 2.2 แสดงการจำแนกระดบความเร็วในการเคลื่อนที่ของมวลดิน



(Cruden and Varnes, 1996) ................................................................................................................. 12



ตารางท 3.1 คำอธิบายแผนที่ธรณีวิทยาจังหวัดอทยธานี........................................................................................26






ตารางท 3.2 คำอธิบายกลุมวิทยาหินพนที่จังหวัดอุทยธานี .................................................................................... 36




ตารางท 4.1 ตารางการจำแนกหินอคนี (Dearman, 1991)....................................................................................59

ตารางท 4.2 ตารางการจำแนกหินตะกอน (Dearman, 1991) ............................................................................... 60



ตารางท 4.3 ตารางการจำแนกหินแปร (Dearman, 1991) .................................................................................... 61




ตารางท 4.4 สรุปชนิดและแหลงทมาของขอมล ....................................................................................................... 64
ี่
ตารางที 4.5 หลักการจำแนกลักษณะของดนถลมจากการแปลความหมายภาพถายทางอากาศ




และภาพดาวเทยม (ดดแปลงจาก Miller, 2007 และ Soeters and Westen, 1996) ..................... 66


ตารางท 4.6 ปจจัยทนำมาใชในแบบจำลองดนถลม ................................................................................................ 71










ตารางท 4.7 ตารางแสดงชวงคา AUC ที่ใชอางองความถกตองของโมเดล

(Hasanat and others, 2010) ................................................................................................................ 77





ี่



ตารางท 5.1 ความสัมพนธระหวางรองรอยดนถลมกบปจจัยทควบคมการเกดดินถลม.......................................82





ตารางท 5.2 การใหน้ำหนักดวยวิธี Reliability weighting เรียงจากมากไปหานอย ........................................... 93

ตารางท 5.3 การใหน้ำหนักดวยวิธี Accountability weighting เรียงจากมากไปหานอย ................................ ..93


ตารางท 5.4 การใหน้ำหนักดวยวิธีเฉลี่ย Average weighting เรียงจากมากไปหานอย ..................................... 94


ตารางท 5.5 ระดบความออนไหวตอการเกดดนถลม 5 ระดบ จำแนกตามวิธี STDV .......................................... 94












ตารางท 5.6 พนทออนไหวตอการเกดดนถลมจำแนกตามตำบล ............................................................................ 96











ตารางท 5.7 แสดงคาความถกตองของแบบจำลอง .................................................................................................. 98
ื้





ตารางท 6.1 ขอมลรองรอยดินถลมในพนที่จังหวัดอทยธานี................................................................................101


ตารางท 7.1 เกณฑการผุพงของมวลหิน (ดัดแปลงจาก Ruxton and Berry (1957)

Dearman (1976) Fookes (1997) และ Hearn (2016)) .................................................................. 114






ตารางท 7.2 แสดงขอมูลการเกบตัวอยางดนในพนที่สำรวจ ................................................................................. 117



ตารางท 7.3 แสดงรายละเอยดตำแหนง ระดบความลึก จำนวน และประเภทงาน


ทดสอบของตวอยางแบบไมคงสภาพ ..................................................................................................... 136




ตารางท 7.4 แสดงผลการทดสอบดินขั้นพื้นฐาน






(คาพกดอตตะเบิรก และความถวงจําเพาะของเมดดน) ...................................................................... 141

ตารางท 7.5 แสดงผลการทดสอบดนขนพนฐาน











(การหาขนาดเมดดนดวยวิธีรอนผานตะแกรง และวิธีไฮโดรมเตอร) .................................................. 142

บทคัดยอ




การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงคเพื่อกำหนดขอบเขตระดับความออนไหวตอการเกดดินถลมพื้นที่



ื้
จังหวัดอทัยธานี ดวยการวิเคราะหพนที่ที่มีโอกาสเกดดินถลมในอนาคตดวยแบบจำลองทางสถิติแบบ

สองตัวแปร (Bivariate probability) และการใหคาน้ำหนัก (Weighting) พิจารณารวมกับรองรอยดินถลม
ในอดีต ซึ่งไดจากการแปลขอมูลภาพถายดาวเทียม Google Image ในชวงป พ.ศ. 2527–2563 และการสำรวจ
ภาคสนามเพมเติม จำนวน 210 รองรอยดินถลม ควบคูกบการวิเคราะหรวมกบปจจัยทเกี่ยวของกบการเกิด

ี่
ิ่




ดินถลม (Controlling factors) ทั้ง 7 ปจจัย ไดแก (1) วิทยาหิน (2) หนารับน้ำฝน (3) ทิศทางการไหลของน้ำ
(4) ระยะหางจากโครงสรางทางธรณีวิทยา (5) ระดับความสูง (6) ความลาดชัน และ (7) การใชประโยชนที่ดิน

จากการศึกษาพนที่ออนไหวตอการเกดดินถลมในพื้นที่จงหวัดอุทัยธานี พบวาปจจยที่มี
ื้





ความสัมพนธกบการเกดดินถลม เรียงลำดับตามความสำคัญมากไปนอย คือ (1) ระดับความสูง (2) หนารับ
น้ำฝน (3) ความลาดชัน (4) ระยะหางจากโครงสรางทางธรณีวิทยา (5) การใชประโยชนที่ดิน (6) วิทยาหิน


ื้

และ (7) ทศทางการไหลของน้ำ ตามลำดับ โดยการกระจายตวของรองรอยดินถลมสวนใหญพบอยูในพนที่ที่ม ี


ระดับความสูงตั้งแต 1,400-1,600 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง มความลาดชันอยูในชวง 40-60 องศา
ื้
บริเวณพนที่ปาที่มีตนไมใหญ และสามารถพบไดในกลุมวิทยาหิน GR จำพวกหินแกรนิต กลุมวิทยาหิน SS1
ื้
จำพวกหินทรายเนอเกรยแวก กลุมวิทยาหิน FS1 จำพวกหินตะกอนเนื้อละเอียดบางสวนกึ่งแปรสภาพ และ

กลุมวิทยาหิน FS3 จำพวกหินตะกอนเนื้อละเอยดเนื้อปนปูน นอกจากนี้ยังสัมพันธกบมรสุมตะวันออก

เฉียงเหนือ พายุหมุนเขตรอน และมรสุมตะวันตกเฉียงใต ผลจากการวิเคราะหแบบจำลองดนถลม สามารถ

จำแนกพนที่ออนไหวตอการเกดดินถลมออกเปน 5 ระดับ ไดแก 1) ระดับต่ำมาก (Very low) มีพื้นที่



ื้

ื้
ประมาณ 55 ตารางกโลเมตร คิดเปนรอยละ 1.71 ของพนที่ออนไหวตอการเกิดดินถลมทั้งหมด 2) ระดับต่ำ
ื้
(Low) มีพนที่ประมาณ 1,093 ตารางกโลเมตร คิดเปนรอยละ 33.92 ของพนที่ออนไหวตอการเกดดินถลม

ื้

ทั้งหมด 3) ระดับปานกลาง (Moderate) มีพนที่ประมาณ 1,636 ตารางกโลเมตร คิดเปนรอยละ 50.78 ของ

ื้
ื้

ื้

พนที่ออนไหวตอการเกิดดินถลมทั้งหมด 4) ระดับสูง (High) มีพนที่ประมาณ 334 ตารางกโลเมตร คิดเปน

ื้
ื้
รอยละ 10.39 ของพนที่ออนไหวตอการเกิดดินถลมทงหมด และ 5) ระดับสูงมาก (Very high) มีพนที่
ั้

ประมาณ 103 ตารางกโลเมตร คิดเปนรอยละ 3.20 ของพื้นที่ออนไหวตอการเกิดดินถลมทั้งหมด ทั้งนี้ขอมูล

ื้
ที่ไดจากการศึกษาพนที่ออนไหวตอการเกดดินถลมสามารถนำไปใชอธิบายสภาพแวดลอมของแตละพนที่ถึง
ื้


สาเหตุของการเกิดดินถลมไดอยางถูกตอง และยังสามารถนำไปใชเปนเครื่องมอในการวางแผนบริหารจัดการ
ธรณีพิบัติภัยในระดับทองถน (Local zoning) เพอสนับสนุนการลดผลกระทบตอชีวิตและทรัพยสินของ
ื่
ิ่
ประชาชนไดทันตอเหตุการณ

คำสำคัญ: ดินถลม (Landslide), แบบจำลองทางสถิติแบบสองตัวแปร (Bivariate probability),

การใหคาน้ำหนัก (Weighting), ระดับทองถิ่น (Local zoning), ปจจัยที่เกี่ยวของกับการเกิดดินถลม

(Controlling factors)



กิตติกรรมประกาศ




คณะผูจัดทำขอขอบคุณ ทานผูตรวจราชการกรมทรัพยากรธรณี นางสุรีย ธีระรังสิกุล ผูที่
พัฒนาโครงการลดผลกระทบจากธรณีพบัติภัย ทั้งการนำเทคโนโลยีใหม ๆ มาบริหารจัดการพื้นที่เสี่ยงภัย

ดินถลม ขอขอบคุณ นายนิมิตร ศรคลัง ผูอำนวยการกองธรณีวิทยาสิ่งแวดลอม และนายสุวิทย โคสุวรรณ


ผูอำนวยการสวนมาตรฐานและขอมูลธรณีพบัติภัย ทใหการสนับสนุน ดานความรูวิชาการ พรอมคำแนะนำ
ี่
ึ้
ตลอดจนการแกปญหาที่เกิดขนทั้งภาคสนามและสำนักงาน นอกจากนี้ขอขอบคุณ ผูอำนวยการสำนักงาน




ทรัพยากรธรณีเขต 1 นายสุธี จงอจฉริยกล ผูอำนวยการสำนักงานทรัพยากรธรณเขต 3 นายทนกร ทาทอง
ผูอำนวยการสำนักงานทรัพยากรธรณีเขต 4 นายสมศักดิ์ วัฒนปฤดา ที่ใหการสนับสนุนในดานตาง ๆ
ทำใหงานสำเร็จลุลวงไปดวยดี
ื้

ี่
ขอขอบคุณประชาชนในพนท เจาหนาที่หนวยงานทองถิ่น เจาหนาที่หนวยรักษาพันธุสัตวปา

และเจาหนาที่อุทยานแหงชาติที่ใหความรวมมือทั้งในเรื่องการใหขอมูลดินถลม และแบงปนประสบการณ


ที่ประสบ รวมถึงการชวยเหลือในการเขาพื้นที่สำรวจ และสิ่งที่ประทับใจคือ การมีน้ำใจของคนในทองถิ่น

ี่
สุดทายนี้ ขอขอบคุณคณะผูจัดทำทุกคนททำงานกนอยางหนักตลอด 1 ป ขอขอบคุณสถานที่
5 จังหวัด ที่ใหคณะผูจัดมีโอกาสไดเรียนรูหลาย ๆ อยางทั้งทางวิชาการ และชีวิตการทำงาน นอกจากนี้
ขอขอบคุณทีมงานที่มีความสามัคคี คอยชวยเหลือซึ่งกันและกน เสนอแนวคิด คำแนะนำตางๆ ทำใหได

รายงานวิชาการเลมนี้ออกมามีประสิทธิภาพและความถกตองมากที่สุด และคณะผูจัดทำคาดหวังอยางยิ่ง



วารายงานวิชาการเลมนี้จะสามารถนำไปพฒนาความรู ความเขาใจเกยวกับภัยพิบติดินถลม และใช
ี่
ประกอบการวางแผนเตรียมพรอมรับมือกับภัยพิบัติดินถลมที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได


คณะผูจัดทำ

กันยายน 2564



บทที่ 1


บทนำ





1.1 ความเปนมา



ดินถลมเปนไดทั้งภัยธรรมชาติและภัยที่เกดจากมนุษยที่สรางความเสียหายทั้งตอชีวิตและ

ื้
ั่
ี่

ทรัพยสินของประชาชนในพนทตาง ๆ ทวโลก รวมทั้งประเทศไทย จะเหนไดวาในระยะเวลาหลายปที่
ื้
ผานมามีเหตุการณดินถลมเกดขึ้นในหลายพนที่อยางตอเนื่อง และมีแนวโนมทจะเกิดบอยขึ้น เนื่องจาก

ี่
สภาพอากาศโลกที่มีความแปรปรวนมากขึ้น รวมทั้งการรบกวนของมนุษย เชน การขยายตัวของชุมชน

ื้

เขาไปตั้งถนฐานในพนที่เสี่ยงภัยดินถลม และมีการเปลี่ยนแปลงการใชประโยชนที่ดินใหเปนไปตาม
ิ่

ความตองการ จากปจจัยเหลานี้ลวนมีสวนกระตุนใหปญหาดินถลมมีความรุนแรง และมีความถี่ของ

ื้
ี่

การเกดดินถลมบอยครั้ง ดังนั้นจงมีแนวคิดเกยวกับการศึกษาและวิเคราะหพนที่เสี่ยงตอการเกิดดินถลม
เพอเปนแนวทางลดและบรรเทาความเสียหายจากพิบัติภัยดินถลมดวยเทคโนโลยีสารสนเทศและเทคนิค
ื่
การสำรวจระยะไกล (geographic information system and remote sensing techniques) ซึ่งเปน

เทคโนโลยีที่ถกนำมาใชในการศึกษาพบัติภัยดินถลมอยางแพรหลายทั้งการศึกษาในพนที่ขนาดใหญ
ื้

(regional zoning) และรายพื้นที่ (local zoning) จัดเปนเครื่องมือในการบริหารจัดการที่มประสิทธิภาพ



และรวดเร็ว รวมถึงการจัดทำฐานขอมูลในรูปแบบสารสนเทศที่งายตอการปรับเปลี่ยนขอมูลเมื่อมี
การสำรวจเพิ่มเติม
กรมทรัพยากรธรณีในฐานะหนวยงานราชการที่มีหนาที่รับผิดชอบในการบริหารจัดการ

ทรัพยากรธรณีและธรณีพบัติภัยของประเทศ ดำเนินการสำรวจ ศึกษา วิจัย ปจจัยตาง ๆ ที่สงผลใหเกด



ื้

ื่
ธรณีพิบัติภัยและติดตามพฤติกรรมของธรณีพบัติภัยตาง ๆ เพอประเมนสถานภาพ กำหนดขอบเขตพนที่


เสี่ยงภัย จดทำแนวทางหรือมาตรการปองกนบรรเทาผลกระทบจากธรณีพิบัติภัยตาง ๆ พัฒนาขด


ความสามารถในการคาดการณและพยากรณความเสี่ยงตอการเกิดธรณีพบัติภัย เพอเพมขดสมรรถนะ
ื่
ิ่






ในภารกจหลักนั้น จงไดเกิดโครงการจัดทำแผนที่พนที่ออนไหวตอการเกดดินถลมระดับรายละเอยด
ื้

โดยนำเทคโนโลยีสารสนเทศและเทคนิคการสำรวจระยะไกลควบคูกับการสำรวจภาคสนามมาใช เพอทำ
ื่

ความเขาใจกับลักษณะสภาพแวดลอมของพื้นที่เสี่ยงภัยดินถลม และใชในการจดทำฐานขอมูลในรูปแบบ
สารสนเทศที่งายตอการปรับเปลี่ยนขอมูล มีความรวดเร็ว และมีประสิทธิภาพ


- 1 -

- 2 -



1.2 วัตถุประสงคและเปาหมาย



1.2.1 วัตถุประสงค



เพื่อกำหนดขอบเขตระดับความออนไหวตอการเกิดดินถลมของพื้นที่ดวยแบบจำลองทางสถิติ

1.2.2 เปาหมาย

ื้
มีแบบจำลองทางคณิตศาสตรเพอการวิเคราะหพนที่ออนไหวตอการเกิดดินถลมระดับ
ื่
รายละเอยด (landslide susceptibility model) ที่สามารถปรับเปลี่ยนขอมูลใหเปนปจจุบันไดงายและ


แผนที่พื้นที่ออนไหวตอการเกิดดินถลม (landslide susceptibility map)


1.3 ขอบเขตการศึกษา



การศึกษาพื้นที่ออนไหวตอการเกิดดินถลมในระดับจังหวัด เปนขอมูลเชิงพื้นที่มีลักษณะ

เปนกริด (raster data) มโครงสรางเปนชองเหลี่ยม เรียกวา จุดภาพ หรือ Grid cell เรียงตอเนื่องกัน
ี่

ในแนวราบและแนวดิ่ง ในแตละจุดภาพสามารถเก็บคาได 1 คา มีความละเอียดของขอมูลอยูท 10 เมตร
ซึ่งสามารถแบงงานออกเปน 3 สวนดังนี้

1.3.1 งานวิเคราะหขอมูลพื้นฐาน


1) รวบรวมและเตรียมฐานขอมูลสารสนเทศภูมิศาสตร และภาพดาวเทียม


2) แปลความหมายรองรอยดินถลมเบื้องตน ขอมลทางธรณีวิทยา โครงสรางทางธรณีวิทยา

ธรณีสัณฐานวิทยาจากขอมูลสัมผัสไกล ไดแก ภาพถายทางอากาศ และภาพดาวเทียม


1.3.2 งานสำรวจภาคสนาม


1) ดำเนินการสำรวจตรวจสอบขอมูลรองรอยดินถลมที่ไดจากการแปลขอมลดาวเทียม


พรอมสำรวจรองรอยดินถลมปจจุบันในภาคสนาม

2) สำรวจลักษณะธรณีวิทยาและแบงกลุมวิทยาหินในพื้นที่เสี่ยงตอการเกิดดินถลม


1.3.3 งานศึกษาและวิเคราะห 



ศึกษาวิเคราะหแบบจำลองทางสถติแบบสองตัวแปร (Bivariate probability) และการให

ื่
คาน้ำหนัก (weighting) เพอหาคาความสัมพนธระหวางรองรอยดินถลมในอดีตในรูปแบบอตราสวน



ความนาจะเปน หรือความหนาแนนของการกระจายตัวของดินถลมในแตละกลุมยอยในปจจัยที่เกี่ยวของ

กับดินถลม

- 3 -



1.4 ประโยชนที่คาดวาจะไดรับ


ื้
ี่

1) แบบจำลองในการศึกษาพนที่ออนไหวตอการเกดดินถลมในพนทตนแบบที่สามารถ

ื้
ื่


ื้
ื้
นำไปใชเปนแนวทางในการจัดทำขอมูลพนที่ออนไหวตอการเกดดินถลมในพนที่อนในแตละภูมิภาค
ของประเทศ

ี่
2) ขอมูลฐานและปจจัยทใชในการพิจารณาการเกิดดินถลมอยูในรูปแบบสารสนเทศภูมศาสตร


(Geographic Information System, GIS) ที่มีความสัมพนธกบตำแหนงในเชิงพนที่ (Spatial data)
ื้
ื้
ซึ่งรูปแบบและความสัมพนธของขอมูลเชิงพนททั้งหลายจะสามารถนำมาวิเคราะหดวย GIS และทำให

ี่
สื่อความหมายในเรื่องการเปลี่ยนแปลงที่สัมพันธกับเวลาได 

ื้
3) มีขอมลฐานพนที่ออนไหวตอการเกิดดินถลมสำหรับใชในการเปนขอมูลตั้งตนใน


การกำหนดขอบเขตพื้นที่เสี่ยงภัยดินถลม (landslide risk zoning)
4) แนวทางในการศึกษาลักษณะทางกายภาพของชั้นดินในพื้นที่ลาดชัน และวิธีการเลือกเกบ



ตัวอยางดินในชั้นที่อยูในแนวศักยภาพเลื่อนไถล เพื่อใหเขาใจถึงกลไกและกระบวนการทำงานของการเกด
ดินถลม

5) ขอมูลทางวิศวกรรมขั้นพื้นฐานของชั้นดินและหินผุของหินฐานในพื้นที่เสี่ยงภัย ซึ่งเปน
ขอมูลสนับสนุนในการวิเคราะหชนิดของการเกดดินถลม (landslide type) ซึ่งมีประโยชนอยางมาก

ในการวิเคราะหระดับความรุนแรงของพื้นที่ที่ไดรับผลกระทบจากดินถลม
6) ขอมูลชั้นดินที่อยูในแนวศักยภาพเลื่อนไถล และลักษณะดินถลมในพื้นที่เสี่ยงภัย

7) ฐานขอมลสำคัญสำหรับการศึกษาและวิจัยดินถลมทั้งในเรื่องของการปรับปรุง การวิเคราะห

แบบจำลองดินถลม เพื่อใหครอบคลุมขอมูลที่จะนำไปสูการพยากรณและคาดการณตอไป



- 5 -






บทที่ 2


วรรณกรรมปริทัศน





2.1 นิยามศัพท


คำศัพทที่ใชในรายงานฉบับนี้ บางสวนอางองจากพจนานุกรมศัพทธรณีวิทยาฉบบ










ราชบณฑตยสถาน (2544) คูมอการทำแผนทีดินถลม (Fell, 2550) และหนงสอคำศพทจากคมือ





การประเมินความเสี่ยงจากภัยพบัติ ซึ่งจัดทำโดย สำนักงานโครงการพฒนาแหงสหประชาชาติ



(United Nations Development Programme: UNDP, 2559) ทั้งนี้ คำศัพทจะจดเรียงตามลำดับ

ความสำคัญ และความสัมพันธของความหมาย ดังนี้

1) ภัยธรรมชาติ (natural hazard) คือ ภัยทเกดจากธรรมชาติ เชน แผนดินไหว ดินถลม
ี่
และโคลนถลม คลื่นใตน้ำหรือสึนามิ การระเบิดของภูเขาไฟ วาตภัย อุทกภัย และอื่น ๆ

2) ภัยพิบัติ (hazard) คือ ภัยเหตุการณที่เกดจากธรรมชาติหรือการกระทำของมนุษย
ที่อาจนำมาซึ่งความสูญเสียตอชีวิตทรัพยสิน ตลอดจนทำใหเกิดผลกระทบทางเศรษฐกิจ สังคม และ
สิ่งแวดลอม
3) ความเสี่ยงภัย (risk) คือ ความเสี่ยงที่มีโอกาสหรือความเปนไปไดในการไดรับ

ึ้

ผลกระทบทางลบจากการเกิดภัย โดยผลกระทบสามารถเกดขนกบชีวิต สุขภาพ การประกอบอาชีพ
ทรัพยสิน และบริการตาง ๆ ทั้งในระดับบุคคล ชุมชน สังคม หรือประเทศ
4) ดินถลม (landslide) คือ การเคลื่อนที่ของมวลหิน เศษหิน ดิน ตามลาดชัน

5) ดินถลมมีพลัง (active landslide) คือ ดินถลมที่ปจจุบันยังมีการเคลื่อนตัว สามารถ
เปนไดทั้งการเคลื่อนตัวครั้งแรก (first-time) และการเกิดซ้ำ (reactivation)




6) ดินถลมอบัติซ้ำ (reactivated landslide) คือ การเคลื่อนตัวของมวลดินอกครั้ง
หลังจากมีการหยุดเคลื่อนตัว

7) แผนที่รองรอยดินถลม (landslide inventory map) คือ แผนที่ดินถลมที่แสดง
ั้

ื้

ื้
ตำแหนง จำแนก ปริมาณ กจกรรม รวมถึงวันที่เกดเหตุการณดินถลมแตละพนที่ อีกทงเปนพนฐาน
ที่สำคัญมากในการประเมนความออนไหวตอการเกิดดินถลม (landslide susceptibility) โอกาส

เกิดดินถลม (landslide hazard) และความเสี่ยงภัย (landslide risk)

- 6 -



8) แผนทออนไหวตอการเกิดดินถลม (landslide susceptibility map) คือ แผนท ี่

ี่
แสดงความออนไหวตอการเกดดินถลมเปนการประเมนเชิงปริมาณหรือเชิงคุณภาพของการจำแนก


ึ้



ื้
ื้
ปริมาณ (หรือพ้นที่) และการกระจายเชิงพนที่ของดินถลมที่มอยูหรืออาจเกดขนในพนที่ออนไหว

ตอการเกดดินถลม ยังอาจรวมคำอธิบายของความเร็วและความรุนแรงของดินถลมที่มีอยูหรือที่
อาจเกิดขึ้น ความนาจะเปนที่อาจจะเกิดดินถลม ซึ่งบอกชนิดของดินถลม และตำแหนงที่จะเกิด
9) แผนที่ที่มีโอกาสเกิดดินถลม (landslide hazard map) คือ แผนที่แสดงพื้นที่ท ี่

มีโอกาสเกดดินถลมเปนผลผลิตที่ไดมาจากการประเมนแผนที่ความออนไหวตอการเกดดินถลมที่มี



การกำหนดรอบความถี่โดยประมาณ (ความนาจะเปนรายป) ตอการถลมที่อาจจะเกิดขึ้น
10) ระดับหรือขอบเขตความรุนแรง (zoning) คือ พนที่ทมีการจัดระดับความไว
ื้
ี่
ตอการเกิดดินถลม ทั้งของพนที่ออนไหวตอการเกดดินถลม พนที่เสี่ยงภัยดินถลม และพื้นที่ที่ไดรับ
ื้

ื้

ผลกระทบจากดินถลม

11) แผนที่เสี่ยงภัยดินถลม (landslide risk map) คือ แผนที่แสดงผลการประเมน
ความเสี่ยงดินถลมเปนผลผลิตที่ไดจากการประเมินพนที่ที่มีโอกาสเกิดดินถลม ซึ่งบงบอกระดับ
ื้
ื้
ี่
ผลกระทบที่เกดขนตอองคประกอบที่มีความเสี่ยงจากเหตุการณภัยในพนทหนึ่ง ๆ โดยมากแสดงผล

ึ้
เปนระดับสี
12) ดิน (soil)

ก) ความหมายทางธรณีวิทยา คือ มวลวัสดุที่เกดจากการผุพงของผิวโลกจากหินหรือ


ชั้นตะกอนและยังไมจับตัวกันวางตัวบนหินดาน


ื้
ข) ความหมายทางปฐพศาสตร คือ เทหวัตถุธรรมชาติที่ปกคลุมพนโลกอยูเปนชั้นบาง ๆ



เกดจากการสลายตัวของหินและแรผสมคลุกเคลากบอนทรียวัตถ ซึ่งประกอบดวยอินทรียวัตถ ุ

อนินทรียวัตถุ น้ำ และอากาศ

ค) ความหมายทางวิศวกรรม คือ วัตถุทางธรรมชาติที่เกดจากการแปรสภาพหรือ
สลายตัวของหินและแรธาตุ ซึ่งทับถมกันในสภาพที่ไมแนนอาจจะมีอนทรียวัตถเปนสวนประกอบดวย



หรือไมก็ได แต “ดิน” หมายถึง กรวด (gravel) ทราย (sand) ทรายแปง (silt) และดินเหนียว (clay)

13) ดินกำเนิดโดยการสลายของหิน ณ ที่ตั้ง (residual soil) คือ ดินที่เกดจากการผุพง

ของหินตนกำเนิด เนื่องจากขบวนการปฏิกิริยาตอดิน ฟา อากาศ และตะกอนทับถมอยูกับที่


14) ดินกำเนิดโดยการพดพาไปตกตะกอน (transported soil) คือ ดินที่เกิดจากการ

ถูกพดพาจากแหลงกำเนิดโดยตัวกลาง และไปทบถมในอีกที่หนึ่ง ตัวกลางที่พัดพาอาจเปนน้ำ ลม

และธารน้ำแข็ง

- 7 -




ื่
15) ตะกอนน้ำพา (alluvium) คือ กรวด หิน ดิน ทราย และสิ่งอน ๆ ที่เกดจากการ
พัดพาของน้ำไปสะสมตัว ณ บริเวณใดบริเวณหนึ่ง เชน alluvial ตะกอนรูปพัดบริเวณที่ราบเชิงเขา

16) เศษหินเชิงเขา (colluvium) คือ กอนหินขนาดตาง ๆ ที่แตกหักกระจัดกระจาย


มากองทับถมระเกะระกะอยูเชิงเขาซึ่งเปนการแตกสลายตัวของเขาหินระยะแรก โดยเริ่มผุพงจากที่สูง
รวงลงมาไปหาที่ต่ำเพราะแรงดึงดูดของโลก

17) ตัวอยางแบบถูกรบกวน (disturbed sample) คือ ตัวอยางดินที่ไดจากการตอก ขุด

หรือตักที่ทำใหตัวอยางดินเปลี่ยนสภาพ เนื่องจากถูกรบกวนจากแรงกระทำภายนอก

18) ระบบจำแนกดินเอกภาพ (Unified Soil Classification System, USCS) คือ

ระบบการเรียกชื่อดินจากการจำแนกจากผลการทดสอบขนาดของเม็ดดินและการกระจายตัวของดิน
(grain size distribution) ขีดเหลว (liquid limit) และดัชนีพลาสติก (plastic index)


19) ระนาบการเลื่อนไถล (slip plane) คือ แนวระนาบที่หินผุหรือดินเคลื่อนตัวผาน
โดยปกติแนวระนาบจะประกอบไปดวยชั้นที่แข็งรองรับดานลางชั้นดินที่ออนกวา


20) วิทยาหิน (lithology) คือวิชาที่วาดวยลักษณะทางกายภาพของหิน โดยการศึกษา
จากหินโผลหรือหินตัวอยาง



2.2 ดินถลม



2.2.1 ความหมายของดินถลม



ดินถลม (landslide) เกดจากการเคลื่อนที่ของมวลดิน มวลหินลงมาตามลาดเขาดวย


ึ้

อทธิพลของแรงโนมถวงของโลก (Cruden and Varnes, 1996) สามารถเกดขนเองตามธรรมชาติ
โดยมีปจจัยภายนอกเปนตัวกระตุนหรือตัวเรง (triggering factors) เชน ปริมาณน้ำฝนที่ตกหนัก
อยางตอเนื่อง ทำใหเกดการเปลี่ยนแปลงของชั้นน้ำใตดินสงผลใหชั้นดินและหินเสียสมดุลจนถึงขาด

เสถียรภาพ กลาวคือกลไกและกระบวนการควบคุมการเคลื่อนที่ของมวลดินที่เปนผลจากน้ำฝน

เปนตัวเรง และการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำใตดินเปนสาเหตุ นอกจากนี้ปรากฏการณดินถลม
ึ้
สามารถเกิดขนไดจากการกระทำของมนุษย เชน การตัดถนน ตีนเขาถูกทำใหขาดเสถียรภาพ การตัดไม
ทำลายปา ขาดพืชพรรณปกคลุม และยึดเกาะดิน ทำใหงายตอการเกิดการพังทลาย และดินถลม


2.2.2 การจำแนกประเภทของดินถลม



การจำแนกประเภทของดินถลม และการพงทลายของลาดเขา (รูปที่ 2.1) ซึ่งใชใน
รายงานฉบับนี้ยึดหลักเกณฑการจำแนกของ British Geological Survey (BGS) เปนแนวทาง โดย

หลักเกณฑดังกลาวมพื้นฐานมาจากการจำแนกประเภทดินถลมของ Varnes (1978) ซึ่งอาศัยหลักการ


- 8 -




พนฐาน 2 ประการในการจำแนก ไดแก 1) ชนิดของการเคลื่อนที่ (type of movement: falls,
ื้
topples, slides, spreads, flows) และ 2) ชนิดของมวลเคลื่อนที่ (type of material: rock, debris,

ี่
earth) (ตารางท 2.1) และการจำแนกระดับความเร็วในการเคลื่อนที่ของมวลดิน (Cruden and Varnes,
1996) (ตารางที่ 2.2) ดินถลมแตละประเภทสามารถอธิบายไดดังนี้


1) การรวงหลน (falls) เปนการเคลื่อนที่ที่เกดขนอยางรวดเร็วมาก (extremely rapid)

ึ้
เปนการหลุด รวง กระดอน และกลิ้งอยางเปนอิสระภายใตแรงโนมถวงของโลกจากหนาผาหรือพื้นที่
ลาดชันที่มีมุมเอียงเทสูง มักเกิดตามระนาบพนผิวที่มการเคลื่อนที่ดวยแรงเฉอนนอยหรือไมมีเลย


ื้
เชน รอยแตกหรือรอยแยกในชั้นหิน สามารถจำแนกไดเปน 3 แบบตามชนิดของวัสดุ ไดแก
ก) หินรวง (rock fall) หินที่หลุดรวง

ข) เศษหินและดิน (debris fall) ตะกอนดินเม็ดหยาบและหินที่หลุดลวงบริเวณเชิงเขา


ค) ดินรวง (earth fall) ตะกอนดินเม็ดละเอียดที่หลุดตกลงมา

2) การลมคว่ำ (topples) เปนการเคลื่อนที่ในลักษณะลมคว่ำมาขางหนา (forward

rotation) ภายใตแรงโนมถวงของโลก โดยมีจดหมุนหรือแกนของการหมุนอยูที่ฐานของระนาบ

รอยชั้นความไมตอเนื่อง (basal discontinuities)


3) การเลื่อนไถล (slides) คือการเคลื่อนที่ของมวลบนระนาบการเฉอน (shear or

rupture surfaces) สามารถแบงออกเปน 2 ประเภทตามลักษณะของระนาบการเคลื่อนที่ ไดแก 

การเลื่อนไถลบนระนาบโคง (rotational slide or slump) และการเลื่อนไถลบนระนาบเรียบ

(translational slide) การเลื่อนไถลบนระนาบโคง มีจุดเดนคือ ระนาบของการเคลื่อนที่จะมีลักษณะ
โคงคลายชอน (spoon-like shape) หรือรูปประทุนหงาย (concave-upward failure surfaces)

สวนการเลื่อนไถลบนระนาบเรียบ (planar rupture surface) มวลวัสดุมักจะเคลื่อนที่บนระนาบที่
คอนขางขนานกับความลาดชันหรือตามระนาบรอยแตก และทิศทางการวางตัวของชั้นหิน


4) การแผออกดานขาง (lateral spread) เปนลักษณะการแตกและยืดออกดานขาง
ของชั้นหิน (coherent rocks) หรือชั้นดินที่มีความเชื่อมแนน (cohesive soils) เนื่องจากแรงดึง


(tension) หรือแรงเฉอน (shear) สวนใหญมักเกดสัมพนธกบแผนดินไหว และปรากฏการณดินไหล



(liquefaction) บนพนราบหรือพื้นที่ที่มีความลาดชันนอย หรือเกิดจากการที่มีหนหรือดินทแข็งและ

ี่
ื้

ุ
ี่
ุ

ไมอมน้ำวางตัวทับอยูบนชั้นดินที่อมน้ำ เมอชั้นดินทอมน้ำถูกทับดวยน้ำหนักที่มากกจะไหลออกดานขาง
ุ
ื่
ทำใหชั้นดินและชั้นหินที่อยูดานบนแตกออกและยุบตัว
ี่
5) การไหล (flows) เปนการเคลื่อนทในลักษณะคลายของไหล (flow-like movement)
ของวัสดุแหงหรือวัสดุที่อมตัวไปดวยน้ำลงมาตามความลาดชันและแรงโนมถวงของโลก สามารถแบง
ิ่
ออกเปนชนิดตาง ๆ ดังนี้

- 9 -



ก) หินไหล (rock flow: deep creep) หรือ หินถลม (rock avalanche) เปนการไหล

ี่
อยางรวดเร็วทสุด (extremely rapid) ของเศษหิน (fragmented rocks) จากกองหินที่เลื่อนไถล
(rock slide) หรือถลม (rock fall) มากอนหนา

ข) เศษวัสดุธรณีไหล (debris flow) เปนการเคลื่อนที่อยางรวดเร็วมาก (very rapid)

ิ่
ของเศษหินและตะกอนดินที่อมตัวไปดวยน้ำบนเสนทางการไหลที่มีอยูเดิม (established paths) เชน
รองธาร (gullies) และรองน้ำลำดับที่หนึ่งหรือสอง (first-or second-order drainage channels)

ื่
ปกติการไหลของเศษหนและตะกอนดินมักจะมาจากดินถลมประเภทอน ๆ ที่เกิดขึ้นบนทางลาดชัน


โดยมีน้ำเปนตัวกลางพัดพาเอาเศษหินและตะกอนดินไหล รวมถึงซากตนไมกอนที่จะไหลลงมากอง
ทับถมบริเวณที่ราบเชิงเขาในลักษณะของเนินตะกอนรูปพัดหนาหุบเขา


ค) การถลมของเศษวัสดุธรณี (debris avalanche) เปนการไหลอยางรวดเร็วมากถึง
มากที่สุด (very rapid to extremely rapid) ของเศษหินและตะกอนดินทมีความชื้นหรืออมตัว
ิ่
ี่
ไปดวยน้ำ (partially or fully saturated debris) สามารถพบไดทั่วไปบนพื้นที่ที่มีความลาดชันสูง

ี่
ง) ดินไหล (earth flow) เปนการเคลื่อนที่ของชั้นดินหรือชั้นหินทมีตะกอนขนาด
ละเอียดหรืออนุภาคของดินเหนียวเปนองคประกอบหลัก (fine-grained materials or clay-bearing

rocks) มักเกดบนพื้นทที่มีความลาดชันไมสูงนัก (moderate slopes) โดยอตราความเร็วในการไหล

ี่
จะแปรผันตรงกับปริมาณความชื้นในดิน
จ) โคลนไหล (mud flow) หรือ ดินไหลแบบเร็วมาก (rapid earth flow) เปนการไหล


ี่
อยางรวดเร็วมากถงมากทสุด (very rapid to extremely rapid) ของตะกอนดินที่ประกอบไปดวย
อนุภาคของทราย ทรายแปง และดินเหนียว ไมนอยกวารอยละ 50 และมีคาความชื้นในสถานภาพ

พลาสติกของดิน (plastic index) > รอยละ 5



ฉ) การคืบตัว (creep) เปนการคืบหรือไหลคลานอยางชา ๆ ดวยอัตราความเร็วคงที่

ไปตามการเอียงเทของชั้นดินหรือหิน สามารถแบงออกเปน 3 ประเภท คือ การคืบตามฤดูกาล
(seasonal creep) การคืบอยางตอเนื่อง (continuous creep) และการคืบแบบเรง (progressive
creep)


6) ดินถลมแบบซับซอน (complex landslide) เปนการเคลื่อนที่ของมวลดินมากกวา
หนึ่งชนิดในธรรมชาติมวลดินที่เกดการเคลื่อนที่กอนมักไปกระตุนใหเกิดการเคลื่อนทในรูปแบบอื่น
ี่

ตามมา เชน การเลื่อนไถลบนระนาบโคงของชั้นดินบนไหลเขาสามารถไถลลงมาสูตีนเขา และมวลดิน

สามารถไหลตอไปไดขึ้นอยูกับปริมาณความชื้นในดิน

- 10 -






































































รูปที่ 2.1 ประเภทของดินถลมจำแนกโดยอาศัยชนิดของการเคลื่อนที่ ชนิดของมวลเคลื่อนที่ ธรรมชาติ
ของการเคลื่อนที่ อัตราการเคลื่อนที่ และความชื้น (คัดลอกและดัดแปลงจาก Varnes, 1978)

- 11 -



ตารางที่ 2.1 แสดงการจำแนกชนิดของดินถลม (ดัดแปลงจาก Varnes, 1978)


ชนิดของมวลเคลื่อนที่ (type of Material)


ชนิดการเคลื่อนที่ ดินในเชิงวิศวกรรม (Engineering soils)

(type of Movement) ชั้นหิน (bedrock) predominately coarse predominately fine
> 20 % gravel and < 20 % gravel and

coarse grain coarse grain
การรวงหลน การรวงหลน การรวงหลน
การรวงหลน (falls) ของหิน ของเศษหินและดิน ของดิน
(rock fall) (debris fall) (earth fall)

การลมคว่ำ การลมคว่ำ การลมคว่ำ


การลมคว่ำ (topples) ของหิน ของเศษหินและดิน ของดิน

(rock topple) (debris topple) (earth topple)
ระนาบโคง
การเลื่อนไถล (rotational) การเลื่อนไถล การเลื่อนไถล การเลื่อนไถล
ของหิน ของเศษหินและดิน ของดิน
(slides) ระนาบเรียบ (rock slide) (debris slide) (earth slide)

(translational)
การแผกระจายออก การแผกระจายออก การแผกระจายออก
การแผกระจายออกดานขาง ดานขางของหิน ดานขางของเศษหินและดิน ดานขางของดิน
(lateral spreads)
(rock spread) (debris spread) (earth spread)
การไหล การไหล
ของเศษหินและดิน ของดิน
(debris flow) (earth flow)
การไหลของหิน การถลม โคลนไหล
การไหล (flows) (rock flow: Deep ของเศษวัสดุธรณี (mud flow หรือ
creep)
(debris avalanche) rapid earth flow

การคืบตัวของดิน (soil creep)


การเคลื่อนที่แบบซับซอน มีชนิดการเคลื่อนที่ตั้งแต 2 ชนิดขึ้นไป

(complex) (combination of two or more principle types of movement)

- 12 -




ตารางที่ 2.2 แสดงการจำแนกระดับความเร็วในการเคลื่อนที่ของมวลดิน (Cruden and Varnes, 1996)



ระดบความเร็ว คำอธิบาย ความเร็ว ความเร็วทั่วไป นัยสำคัญของการทำลายที่เปนไปได




3



7 รวดเร็วทสุด 5 x 10 5 เมตร/วินาที ความรุนแรงระดับสงสด; สงกอสรางถกทำลาย




โดยการปะทะกันของวัตถุทเคลื่อนที่ มีการ
ี่
สูญเสียหลายชีวิต การอพยพเปนไปไดยาก
1
6 รวดเร็วมาก 5 x 10 3 เมตร/นาที สูญเสียสิ่งมีชีวิตบาง; ความเร็วรวดเร็วมาก
จนยากจะทำใหอพยพไดทุกคน
-1
5 รวดเร็ว 5 x 10 1.8 เมตร/ชั่วโมง การอพยพยังเปนไปได; สงปลูกสราง



ทรัพยสิน และเครื่องมือถูกทำลายเสียหาย
-3
4 ปานกลาง 5 x 10 13 เมตร/เดือน สิ่งปลูกสรางชั่วคราวและสิ่งปลูกสรางที่ไวตอ
ความรสึกบางสวนยังสามารถบำรุงซอมแซม



ชั่วคราวได
-5
3 ชา 5 x 10 1.6 เมตร/ป  การเยียวยาการกอสรางยังสามารถดำเนินตอได
ระหวางการเคลื่อนไหวนี้; สิ่งปลูกสรางที่ไมไวตอ




ความรสึกยังสามารถบำรุงซอมแซม โดยมีการทำ
เปนประจำ ถาการเคลื่อนไหวโดยรวมไมมาก

เกนไปในระหวางระยะเรงความเรว


2 ชามาก 5 x 10 16 มิลลิเมตร/ป สิงกอสรางถาวรบางแหงยังไมไดรับความ
-7



เสียหาย
-7
1 ชาที่สุด < 5 x 10 < 16 มิลลิเมตร/ป ยังไมสามารถตรวจจับไดหากปราศจากเครื่องมือ
วัด; การกอสรางยังเปนไปไดแตควรระมัดระวัง

- 13 -



2.3 ปจจัยที่เปนสาเหตุของการเกิดดินถลม



2.3.1 สภาพภูมิประเทศ (topography)

ลักษณะภูมิประเทศที่มีอทธิตอความรุนแรงและโอกาสตอการเกดดินถลม คือ ความลาดชัน


(slope) ความยาวของความลาดชัน (slope length) ทิศทางของความลาดชัน (aspect of slope)

ระดับความสูงของพื้นที่ (elevation) และภูมิสัณฐาน (landform) วาเปนลักษณะสันเขาแบบยอดเขาแหลม
ยอดเขามน หนาผา และเชิงเขาเปนตน สิ่งเหลานี้จะมีบทบาทตอการเคลื่อนที่หรือการเลื่อนไหลของ

มวลดินตามลาดเขา จากหลาย ๆ งานวิจัยพบวาปจจัยความลาดชันและความสูงของพนที่มีผลตอระดับ
ื้
ื้
ความรุนแรงของการเกิดดินถลม กลาวคือ เมื่อพนที่มีความลาดชันนอยกวา 5 องศา และความสูงนอยกวา
100 เมตร จะใหความรุนแรงตอการเกดดินถลมต่ำ (Anbalagan, 1992; Kingsbury and others, 1991)

ึ้
ื้
ในขณะที่ระดับความรุนแรงตอการเกิดดินถลมจะสูงขนเมื่อพนที่มีความลาดชันมากกวา 45 องศา และ

ความสูงมากกวา 300 เมตร อยางไรกตามยังพบวาพนทที่มีความลาดชันระหวาง 21 - 40 องศา มีโอกาส
ี่
ื้
เกดดินถลมมากที่สุด (Lessing and others, 1983; Mehrotra and others, 1991) สำหรับใน

กรณีศึกษาที่บานกะทูนเหนือ อำเภอพิปน จังหวัดนครศรีธรรมราช พบวารอยดินถลมที่ไดจากการ

แปลภาพถายทางอากาศ จำนวน 1,826 รอยดินถลม สวนมากรอยละ 70 พบอยูในบริเวณทมีความลาดชัน
ี่
ระหวาง 30 องศา ถึง 60 องศา (วรวุฒิ ตันติวนิช, 2535)

ื้

ี่


ื้
ความสูงของพนที่เปนปจจัยหนึ่งทมีความสัมพนธกบการเกิดดินถลม เนื่องมาจากพนที่ที่
ื้

มีความสูงมากยอมมีการกัดเซาะพงทลายรุนแรง ตามหลักการของการปรับตัวของพนโลก พื้นที่ที่อยูใน
ที่สูงกจะมีการกรอน (erosion) มากตามไปดวย เชน การศึกษาของ Anbalagan (1992) ไดจําแนกระดับ

ี่

ความสูงต่ำของภูมิประเทศตามระดับความรุนแรงทเกดดินถลมเปน 3 ระดับ คือ ระดับความรุนแรงที่เกด

ดินถลมต่ำพบที่ระดับความสูงนอยกวา 100 เมตร ระดับความรุนแรงที่เกดดินถลมปานกลาง พบที่ระดับ

ความสูง 100 - 300 เมตร และระดับความรุนแรงที่เกดดินถลมสูง พบที่ระดับความสูงมากกวา 300 เมตร

ื้
อยางไรก็ตามพนที่ที่สูงชันมาก เชน หนาผาหินสวนใหญประกอบดวยชั้นหินมากกวาชั้นดิน จึงมีความ
คงทนมากกวาบริเวณที่เปนไหลเขาหรือลาดเขา ดังตัวอยางจากการศึกษาของศูนยวิจัยปาไม (2537)
ไดรายงานผลการศึกษาการเกดดินถลมในพนที่ภาคใตวา ตำแหนงที่พบดินถลมในระดับความสูงต่ำกวา

ื้
200 เมตร พบ 14 แหง ระดับความสูง 200-500 เมตร พบ 1,050 แหง ระดับความสูง 500-800 เมตร

พบ 744 แหง และระดับความสูงมากกวา 800 เมตร พบนอยลง โดยพบเพยง 187 แหง อันเนื่องจาก
บริเวณที่ศึกษาที่ระดับความสูงขึ้นเปนชั้นหินมากกวาชั้นดิน

- 14 -



2.3.2 สภาพธรณีวิทยาและปฐพีวิทยา (Geology and Pedology)


สภาพธรณีวิทยาทแตกตางกันใหชั้นดินตางชนิดกัน และความหนาตางกน เชน หินแกรนิต

ี่
แสดงลักษณะไมมีความเปนเนื้อเดียวกน (heterogeneous) มีอตราการผุพงสูง แรทเปนองคประกอบ




ี่

เมื่อผุพงแลวจะใหชั้นดินเปนตะกอนทราย หรือตะกอนทรายปนดินเหนียว (วรวุฒิ ตันติวนิช, 2535)




สวนหินภูเขาไฟ มอัตราการผุพงสูง และใหชั้นดินทรายปนดินเหนียว หรือดินเหนียว สวนหินตะกอน

ื้
เชน หินดินดาน หินโคลน เมื่อผุพงจะใหชั้นดินเหนียวเปนสวนใหญ สวนพนที่ที่มีลักษณะธรณีวิทยาเปน


หินแปร เชน หินชนวน (slate) หินควอรตไซต (quartzite) มีโอกาสเกิดดินถลมไดงายกวาหินตะกอนเชน
หินปูน หินโดโลไมต (limestone/dolomite) และหินทราย (Mehrotra and others, 1991) นอกจากนี้
การพิจารณาจากอัตราการผุพังอาจจะสามารถบงบอกถึงโอกาสเกิดดินถลมได เชน ปจจัยการผุพังสลายตัว

ของหินแบงเปน 3 กลุม คือ กลุมที่ 1 หินมีการผุพงสลายตัวเร็วแตโอกาสเกิดดินถลมต่ำ ไดแก หินควอรตไซต

หินปูน หินแกรนิต หินแกบโบร และหินไนส กลุมที่ 2 หินมีการผุพังสลายตัวปานกลางมโอกาสเกิดดินถลม




ปานกลาง ไดแก หินดินดาน และหินทรายแปง และกลุมที่ 3 หนมีการผุพงสลายตัวชาแตมีโอกาสเกิด



ดินถลมสูง ไดแก หนชนวน หินฟลไลต และหินชีสต นอกจากนี้ยังพบวาโครงสรางทางธรณีวิทยามีผลตอ
อตราการผุพงของหิน โดยเฉพาะหินที่อยูในเขตรอยเลื่อน มีรอยแตกและรอยแยกมาก สงผลใหอตรา



การผุพังสูงตามมาดวย เนื่องจากมีชองวางใหน้ำ และอากาศผานเขาไปทำปฏิกริยาทางเคมีไดงายขน

ึ้
(Anbalagan, 1992)
การเกดดินถลมระดับตื้น (shallow landslide) มีความหลากหลายทางชนิด ทั้งนี้ขนอยูกับ

ึ้
ชนิดของดินที่เปนผลมาจากการผุพงของชั้นหินตนกำเนิด พิสุทธิ์และคณะ (2533) ไดศึกษา





ดินที่เกดจากการผุพังสลายตัวของหนแกรนิต บริเวณที่เกิดดินถลมอำเภอพปน จังหวัดนครศรีธรรมราช

พบวาดินสวนใหญเปนดินทราย สามารถแบงเปน 2 ชั้นคือ ดินชั้นบนเปนดินรวนเหนียวปนทราย
(sandy clay loam) ซึ่งประกอบดวยอนุภาคขนาดทรายรอยละ 50 - 65 ดินชั้นลางเปนดินเหนียวปนทราย
(sandy clay) ซึ่งประกอบดวยอนุภาคขนาดทรายรอยละ 30 - 45 จากขอมลนี้จะเห็นวาดินทราย




มีแรงยึดเหนี่ยวของเม็ดดินมีนอยทำใหเกดการพงทลายไดงาย โดยปกติแลวถาดินแหงสนิทจะไมมี

แรงยึดเหนี่ยวเกดขึ้นเลย ดินจะมีแรงยึดเหนี่ยวเพมขึ้นเมื่อดินไดรับความชื้นเพิ่มขึ้นและจะคอย ๆ ลดลง
ิ่

เมื่อดินไดรับความชื้นมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเกินขดจํากดพลาสติก (plastic limit: PL) ดินแทบจะไมมีแรง


ยึดเหนี่ยวหรือไมมีเลย เมื่อดินไดรับความชื้นมากขนจนถึงขีดจํากดความเหลว (liquid limit: LL)
ึ้
ดินจะอยูในสภาพเหลวและไหลได คาที่ไดจากผลตางระหวางคาขีดจํากดความเหลวกบคาขีดจํากด



พลาสติก เรียกวา ดัชนีพลาสติก (plastic Index: PI) ใชเปนตัวเปรียบเทียบปริมาณความชื้นที่สามารถ






เพมใหดินไดโดยดินไมเปลียนสภาพเปนของเหลว ซงดินแตละชนดมีคาดัชนพลาสติกไมเทากน ดินทีมี





คาดัชนีพลาสติกต่ำ (PI = 5) เชน ดินทรายแปง เมื่อไดรับความชื้นเพียงเล็กนอยจะเปลี่ยนสภาพเปน

ของเหลวไดงายกวาดินที่มคาดัชนีพลาสติกสูง (PI = 20) เชน ดินเหนียวตองไดรับความชื้นเขาไปมากกวา

จึงจะเปลี่ยนสภาพเปนของเหลว

- 15 -



2.3.3 สภาพพืชพรรณและการใชที่ดิน (vegetation and land use)


ี่

พชพรรณและสิ่งปกคลุมดินมอิทธิพลตอการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ เชน พื้นทเกษตรกรรม


ื้
ื้
ื้


พนที่ปาที่มีความหนาแนนมาก พนที่ที่มพชพรรณหนาแนนปานกลาง พนที่ที่มีพืชพรรณปกคลุมนอย

และพื้นที่ที่ไมมีสิ่งปกคลุม (Anbalagan, 1992) เนื่องจากพืชชวยทำใหดินรวนซุย เมื่อฝนตกลงมาน้ำฝน


แทรกซึมและไหลผานลงสูดินชั้นลางไดดี นอกจากนี้รากพชยังชวยยึดอนุภาคดินไมใหแตกหลุด และ
เลื่อนไหลไดงาย คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร (2540) ไดรายงานการศึกษา

สภาพดินถลมบริเวณไหลเขาของเทือกเขาหลวงในจังหวัดนครศรีธรรมราช พบวาบริเวณที่เกดดินถลม
สวนใหญเปนบริเวณลาดไหลเขาที่มีการถางปาเพื่อปลูกยางพารา ซึ่งมีระบบรากฝอย ขาดรากแกวยึดเกาะ

ชั้นดินเปนปจจยที่สงเสริมใหเกดการขาดเสถียรภาพงายขึ้น เมื่อมีการกระตุนดวยปริมาณน้ำฝน



(วรวุฒิ ตันติวนิช, 2535) แมวาบางแหงมีความลาดชันไมมากนัก แตรอยแผลที่เกดดินถลมจะเปดกวาง

สวนบริเวณที่เปนปาซึ่งมีสภาพคอนขางสมบูรณมีการเกดดินถลมบาง แตรอยแผลของการถลมจะเกดใน







บริเวณที่มีความลาดชันสูง นอกจากนี้อตราการแทรกซึมของน้ำยังเปนปจจัยเสริมในการเกดดินถลม เชน
บริเวณปาผลัดใบ(deciduous forest) อัตราการแทรกซึมของน้ำมีคามากกวา 1,270 มิลลิเมตรตอชั่วโมง
สวนปาสน (Pine forest) มีคาระหวาง 36-1,270 มิลลิเมตรตอชั่วโมง (Hornbeck and Reinhart, 1964)
ยังพบวาในดินชั้นฮิวมัสหรือโอ อัตราการแทรกซึมของน้ำมีคาสูงถง 5,994 มิลลิเมตรตอชั่วโมง ดินชั้นเอมี

คาระหวาง 1,600-3,353 มิลลิเมตรตอชั่วโมง และดินชั้นบี (B horizon) มีคาระหวาง 230-432 มิลลิเมตร
ตอชั่วโมง (Trimble and others, 1951)
ื้

กรณีศึกษาในประเทศไทยบริเวณพนที่ปาตนน้ำภาคเหนือ ซึ่งเปนปาดิบเขาก็พบเชนเดียวกัน
ื้

วาแทบไมมีน้ำไหลบาบนผิวหนาดินเลย (นิวัติ เรืองพานิช, 2513) เปรียบเทียบกบพนที่รางปรากฏวา

ปริมาณน้ำไหลบาบนผิวหนาดินมีมากกวาพื้นที่ปาดิบเขาถง 2 เทา (นิพนธ และคณะ, 2516) โดยภายใต
สภาพปาที่ปกคลุมดวยเนื้อดินปนทรายหรือเนื้อดินเหนียวที่ปกคลุมไปดวยฮิวมัส และเศษซากพืช

จะมีอัตราการแทรกซึมน้ำไมแตกตางกันมากนัก โดยใหเหตุผลวาชองวางของดินในระดับความลึกประมาณ


60 เซนติเมตร จากผิวดินแทบจะไมแตกตางกน Hoover (1950) หมายความวาบริเวณพื้นที่ลุมน้ำที่มี
ปาไมปกคลุมจะไมมีน้ำไหลบาบนผิวหนาดิน น้ำในลำธารทเหนเปนน้ำที่ไหลผานดินลาง (subsurface flow)
ี่

เทานั้นที่ลงสูลำธาร (นิวัติ เรืองพานิช, 2513; Hoover and Hursh, 1943; Hewlett and Hibbert,
ี่
1967; Tsukamoto, 1966) อีกทั้งประเภทของปายังพบความแตกตางของปริมาณน้ำทพืชดูดซับไวในดิน
เชน ปาดิบแลง ปาดิบเขา ปาดิบชื้น ปาเบญจพรรณผสมไมสัก และปาเต็งรัง มีคาประมาณรอยละ 30, 9,

19, 39, และรอยละ 62 ของปริมาณฝน ตามลำดับ จะเห็นวาพื้นที่ปาดิบเขามีน้ำที่ถกพืชดูดซับไวนอย

ที่สุด เนื่องจากมีลักษณะของใบเปนมันและมีขนาดเล็กเปนสวนใหญ นอกจากนี้สภาพของบรรยากาศยัง




เต็มไปดวยเมฆหมอกและมีคาความชื้นสัมพทธสูงในขณะที่ปาชนิดอื่น ๆ มีน้ำที่ถกพชดูดซับไวประมาณ
40% ถึง 60% (Tangtham, 1999)

- 16 -



2.3.4 ปริมาณน้ำฝน (Rainfall)


จากปจจัยสำคัญดังที่กลาวมาแลว ปริมาณน้ำฝนยังเปนปจจยภายนอกที่มากระตุนใหระบบ


ึ้
และกลไกลการพังทลายของดิน หรือการเคลื่อนที่ของมวลดินเกิดขึ้นเร็วขน กลาวคือ เมื่อมีฝนตกน้ำฝนจะ
ซึมลงไปในดินดวยอทธิพลของแรงโนมถวง ระยะแรกการแทรกซึม (infiltration) ของน้ำฝนลงไปในดิน


คอนขางเร็วเนื่องจากความชื้นในดินยังมีนอย เมื่อมีฝนตกนานขึ้นในดินจะมความชื้นมากขึ้นอัตราการ
แทรกซึมจะชาลงทั้งนี้ขึ้นอยูกบประเภทของเนื้อดิน ถาเปนดินเนื้อหยาบจำพวกดินทรายการแทรกซึมของ







นำลงไปในดนกเปนไปอยางรวดเรว แตถาเปนดินเนอละเอยดจำพวกดินเหนยวการแทรกซมจะคอนขางชา













ปริมาณน้ำทแทรกซึมลงไปในดนจะไปกกเกบไวในชองวางในดิน (soil pore) ถาปรมาณนำมีมากกวาทีดิน





จะเก็บกกไวไดก็จะไหลผานลงสูชั้นน้ำใตดินหรือชั้นน้ำบาดาล (groundwater) ปริมาณน้ำฝนที่ตกลงมายัง


พนดินแทรกซึมลงไปในดินขึ้นอยูกับอัตราการแทรกซึม (infiltration rate) ถาปริมาณน้ำฝนทตกลงมาใน
ี่
ื้
อตรานอยกวาอัตราการแทรกซึม น้ำฝนจะแทรกซึมลงในดินทั้งหมด แตถาปริมาณน้ำฝนที่ตกลงมาใน



อตราที่มากกวาอตราการแทรกซึม น้ำฝนที่เหลือจากการแทรกซึมลงในดินกจะเกดการไหลบาผิวดิน



(surface runoff) ลงสูที่ต่ำ กรณีที่มีพืชพรรณหรือปาไมขึ้นปกคลุมพื้นดินปริมาณน้ำฝนที่ตกลงมาบางสวน


ิ่

จะถูกยึดไวโดยใบกงกาน และลำตน จะมีมากหรือนอยขึ้นอยูกับชนิดของพชพรรณหรือประเภทของปาไม 
ิ่

เมื่อน้ำฝนที่ตกแทรกซึมลงในดิน ดินก็จะไดรับความชื้นเพมขึ้นทำใหดินมน้ำหนักเพิ่มขึ้นมผลทำใหแรงยึด



เหนี่ยวระหวางมวลดินดวยกันหรือระหวางมวลดินกับหินลดลง ขณะเดียวกันแรงตานตอการยึดเหนี่ยวหรือ
แรงผลักดันมีเพิ่มมากขึ้น ประกอบกับสภาพพื้นที่ตามลาดไหลเขามีความลาดชัน และมีแรงโนมถวงของโลก

จึงเปนสาเหตุใหดินและหินแตกหลุดออกจากกันและเกดการถลมลงมา ดังตัวอยางของ ปริญญา นุตาลัย
และวันชัย โสภณสกลรัตน (2532) พบวาเมื่อมีปริมาณฝนตกตั้งแต 260 มิลลิเมตรขึ้นไปภายในเวลา

ี่


24 ชั่วโมง จะเกดดินถลมตามลาดไหลเขาหลายแหง อยางไรกตามนอกจากปริมาณน้ำฝนทยังตองศึกษา
ิ่

เพมเติมแลวยังมีปจจัยจากความสัมพันธของความถและปริมาณน้ำฝน พบวาจำนวนของการเกดดินถลม
ี่
มีความสัมพนธกับความถี่และปริมาณน้ำฝน กลาวคือ ในระดับรุนแรงมากตองมีปริมาณฝนตกสะสม

มาแลว 2 วัน มากกวา 140 มิลลิเมตร และความหนาแนน (rainfall intensity) ของฝนมากกวา
35 มิลลิเมตรตอชั่วโมง ในระดับรุนแรงตองมีปริมาณฝนตกสะสมมาแลว 2 วันปริมาณน้ำฝนระหวาง 80 -
140 มลลิเมตร ความหนาแนนของฝนมากกวา 15 มลลิเมตรตอชั่วโมง และระดับรุนแรงนอยตองม ี


ปริมาณฝนตกสะสมมาแลว 2 วัน ปริมาณน้ำฝนมากกวา 40 มิลลิเมตร ความหนาแนนของฝนมากกวา
10 มิลลิเมตรตอชั่วโมง และการคาดคะเนปริมาณและความหนาแนนของฝนสามารถแบงเปน 3 ระดับ

กลาวคือ (1) ระดับรุนแรงนอย ตองมฝนตกติดตอกันมากกวา 3 วัน มีปริมาณฝนระหวาง 270-300
มิลลิเมตร และความหนาแนนของฝนระหวาง 90-100 มิลลิเมตรตอวัน (2) ระดับปานกลาง ตองมีฝนตก

ติดตอกนมากกวา 2 วัน มีปริมาณฝนระหวาง 280-300 มิลลิเมตร และความหนาแนนของฝนระหวาง
140-150 มิลลิเมตรตอวัน และ (3) ระดับรุนแรง ตองมีฝนตกมากกวา 6 วันมีปริมาณฝนระหวาง 480-
500 มิลลิเมตร และความหนาแนนของฝน ระหวาง 80-85 มิลลิเมตรตอวัน (Nianxueo and Zhupingo,1992)

- 17 -






อยางไรกตามการศึกษาปริมาณน้ำฝนที่มีผลตอการเกดดินถลมยังตองพจารณารวมกับการเปลี่ยนแปลง

ของระดับน้ำใตดิน ซึ่งมีวงจรการเปลี่ยนแปลงแตกตางกนในแตละฤดูกาล และเปนสาเหตุหลักใน
การเคลื่อนตัวของมวลดิน


2.4 แนวความคิดเกี่ยวกับการทำแผนที่พื้นที่ออนไหวตอการเกิดดินถลม


ภัยพบติทางธรรมชาติ คือ “ภัยพิบัติที่มีโอกาสเกดขึ้น ในชวงระยะเวลาใดเวลาหนึ่งภายใน



บริเวณที่เกิดปรากฏการณธรรมชาติอาจสรางความเสียหาย” (Varnes, 1984) คำจำกดความรวมถึงขนาด

ที่ตั้งทางภูมิศาสตร และคาบอบัติซ้ำของการเกด (Carrara and Pike, 2008) ซึ่งขนาดจะเปนตัวบงบอก


ความรุนแรงของปรากฏการณทางธรรมชาติ ซึ่งเปนเงื่อนไขทางพฤติกรรมและพลังของการทำลายลาง
ที่ตั้งทางภูมิศาสตรจะเปนตัวบงชี้ถึงการระบุสถานที่ที่อาจเกดปรากฏการณ เวลาจะเปนตัวบงชี้ถึงความถี่


ของเหตุการณ (temporal frequency)



การประเมินอันตรายจากภัยพบัติดินถลมจงตองคำนึงถึง ขนาดที่ตั้ง และเวลาของทั้งปจจัย
ควบคุมและปจจยกระตุน (Ayalew and Yamagishi, 2005; Dahal and others, 2008) อยางไรกตาม












เปนการยากทจะทำนายคุณลักษณะทสำคัญทงสามประการดังทีกลาวมา โดยเฉพาะอยางยงชวงเวลาทีจะ




เกดเหตุการณ นอกจากนี้ทั้งตัวแปรภายใน (ปจจัยควบคุมดินถลม) และตัวแปรภายนอก (ปจจยกระตุน)

ี่
ถูกใชในการกำหนดการเกดภัยพบัติดินถลมในพนที่ (Cevik and Topal, 2003) ตัวแปรภายในทเปน
ื้

ตัวกำหนดความออนไหวตอการเกดดินถลมประกอบดวย ธรณีวิทยาของชั้นหิน (bedrock geology)

ธรณีสัณฐานวิทยา (geomorphology) ความหนาของชั้นดิน (soil depth) ชนิดของดิน (soil type)
ระดับของความลาดชัน (slope gradient) หนารับน้ำฝนของความลาดชัน (slope aspect) ความนูนลาด
(slope convexity) ความเวาโคงลาด (slope concavity) ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง
(elevation) คุณสมบัติทางวิศวกรรมของวัสดุธรณีที่มีความลาดชัน รูปแบบของการใชประโยชนที่ดิน
(land use pattern) รูปแบบของทางน้ำ (drainage pattern) และอื่น ๆ (Dahal and others, 2008)
ี่

ตัวแปรภายนอกที่เปนตัวกระตุนใหเกิดดินถลมในพนทที่มีความออนไหวประกอบดวย ฝนตกหนัก
ื้

แผนดินไหว การประทุของภูเขาไฟ (Cevik and Topal, 2003) หรือการละลายของหมะ (Malamud
and others, 2004)



ความออนไหวตอการเกดดินถลม (landslide susceptibility) นิยมใชกนอยางกวางขวาง
(Akgün and Bulut, 2007) และใชแทนที่คำวา “ความเสี่ยงภัยดินถลม” (landslide hazard) เนื่องจาก

สามารถกำหนดพื้นที่เสี่ยงภัยดินถลมไดโดยไมตองอางถึงเวลาและขนาด (Dai and Lee, 2001)
ื้

นอกจากนี้ความออนไหวตอการเกิดดินถลมคือ ความเปนไปไดที่จะเกิดดินถลมในอนาคตในพนที่ที่กำหนด

ขึ้นอยูกบทงสองตัวแปรคือ ตัวแปรภายในที่เปนปจจัยควบคุมการเกดดินถลม และตัวแปรภายนอกที่
ั้


เขามากระตุนมีความแตกตางขึ้นอยูกับเฉพาะพื้นที่ และเกิดขึ้นชั่วคราว

- 18 -



แผนทพื้นที่ออนไหวตอการเกดดินถลมพจารณาจากการกระจายตัวของการเกดดินถลม



ี่

ในอดีตและปจจยควบคุมตาง ๆ (Nandi and Shakoor, 2010) ดวยเหตุนี้ จึงมีความสำคัญตอการระบุ



ี่
การเกิดดินถลมในอดีตอยางแมนยำ และกำหนดความสัมพันธระหวางขอมูลเชิงพนที่ทแสดงถงลักษณะ
ื้




ทางกายภาพและเหตุการณดินถลมที่เกดขึ้น เพื่อกำหนดความออนไหวที่เชื่อถอไดของการเกดดินถลม
ในอนาคต (Park and Chi, 2008) โดยขั้นตอนสำหรับการประเมินและการทำแผนที่ความออนไหวตอ

การเกิดดินถลมในอดีตที่ผานมา มีความยากลำบากและใชเวลานาน (Dahal and others, 2008)
แตเนื่องจากการพฒนาของระบบภูมิศาสตรสารสนเทศ (GIS) และแอพพลิเคชั่นทางคอมพิวเตอร ทำให


ในปจจุบันการวิเคราะหความออนไหวในการเกิดดินถลมสามารถทำไดงายขึ้น (Dahal and others, 2008)
2.5 วิธีการศึกษาพื้นที่ออนไหวตอการเกิดดินถลม
วิธีการทางสถติ คือ การวิเคราะหรวมกันของปจจัยที่ทำใหเกิดดินถลมในอดีตถกกำหนด



ึ้
ื้
ในเชิงสถิติและการคาดการณเชิงปริมาณจะทำขนสำหรับพนที่ที่ไมมีดินถลมในปจจุบัน แตมีสภาพท ี่



คลายคลึงกน (Soeters and van Westen, 1996) ในปจจุบันแนวทางทางสถิติถือเปนเทคนิคที่เหมาะสม

ที่สุดสำหรับการประเมินความออนไหวตอการเกิดดินถลม (Dai and others, 2001) เนื่องจากเปนไปตาม
วัตถุประสงค งายตอการปรับปรุง และสามารถทำซ้ำได (He and Beighley, 2008) วิธีการทางสถิติที่ใช

สำหรับการวิเคราะหภัยพบัติดินถลมในโครงการนี้คือ วิธีการวิเคราะหแบบสองตัวแปร (Bivariate
statistical analysis)

ี่

การวิเคราะหทางสถติสองตัวแปรหลักคือ (1) ตัวแปรปจจัยทควบคุมดินถลม เชน สภาพ

ธรณีวิทยา ความลาดชัน การใชประโยชนที่ดิน และอื่น ๆ และ (2) แผนที่การกระจายตัวของการเกด
ดินถลม โดยคาน้ำหนักจะถูกคำนวณใหแตละชั้น (class) ของแผนที่ปจจยที่เปนสาเหตุ (Soeters and

Van Westen, 1996; Süzen and Doyuran, 2004) มีการจัดอันดับชั้นของขอมูลโดยใชความหนาแนน

ของการเกิดดินถลม (Ayalew and Yamagishi, 2005) วิธีการนี้จะสมมติวาปจจัยทั้งหมดไมมี

ความสัมพนธซึ่งกันและกัน (Suzen and Doyuran, 2004) วิธีการวิเคราะหทางสถิติแบบสองตัวแปรนี้



ถือวาเปนวิธีที่มประสิทธิภาพและมีความยืดหยุน แตก็มีขอจำกดอยูหลายประการ (Thiery and others,

2007) ซึ่งขอจำกดอาจรวมถงการสูญเสียคุณภาพและความถกตองของขอมูลดวย การลดความซับซอน



ของขอมูลเฉพาะเรื่องที่ใหตัวแปรปจจยมากเกนไปจนเกดขอผิดพลาดของคาความออนไหวของขอมูล






การแปลงคาปจจัยตอเนื่องใหเปนแบบไมตอเนื่องมแนวโนมที่จะตองอาศัยความเห็นของผูเชี่ยวชาญใน

การกำหนดขอบเขตของชั้นขอมูล วิธีการวิเคราะหทางสถิติแบบสองตัวแปรมีวิธีการตาง ๆ ที่แตกตางกัน


ออกไป ซึ่งประกอบดวย วิธีการอตราสวนของความถี่ (Pradhan and Lee, 2010) วิธีการคาน้ำหนักของ

หลักฐาน (Regmi and others, 2010) วิธีการคาของขอมล (information value method) (Süzen


and Doyuran, 2004) แบบจำลองความนาจะเปนของ Bayesian และปจจัยความแนนอน (certainty
factors) (Soeters and van Westen, 1996)

บทที่ 3


ขอมูลพื้นฐาน





3.1 ที่ตั้งและอาณาเขต



จังหวัดอุทัยธานีเปนจังหวัดที่ตั้งอยูในภาคเหนือตอนลางของประเทศไทย บริเวณลุมแมน้ำ
สะแกกรัง ระหวางเสนละติจูดที่ 14 องศา 55 ลิปดา ถง 15 องศา 48 ลิปดาเหนือ และเสนลองติจูดที่


98 องศา 59 ลิปดา ถึง 100 องศา 6 ลิปดาตะวันออก มีเนื้อที่ประมาณ 6,730 ตารางกโลเมตร
มีอาณาเขตติดตอกบจังหวัดใกลเคียงทั้ง 4 ดาน ไดแก (1) ทิศเหนือติดตอกับอำเภอแมวงค อำเภอแมเปน

อำเภอชุมตาบง อำเภอลาดยาว และอำเภอเมืองนครสวรรค จังหวัดนครสวรรค (2) ทิศใตติดตอกับ


อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบรี และอำเภอดานชาง จังหวัดสุพรรณบุรี (3) ทิศตะวันออกติดตอกบ

อำเภอโกรกพระ และอำเภอพยุหะคีรี จงหวัดนครสวรรค และอำเภอมโนรมย อำเภอวัดสิงห อำเภอหนองมะ


โมง และอำเภอเนินขาม จังหวัดชัยนาท และ (4) ทิศตะวันตกติดตอกบอำเภออมผาง จังหวัดตาก และ
ุ
อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี



3.2 ลักษณะภูมิประเทศ


ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปของจงหวัดอทัยธานีเปนพื้นทที่มีความแตกตางของลักษณะ
ี่


ภูมิประเทศ ตั้งแตเทือกเขาสูงไปจนถึงที่ราบลุมแมน้ำ (รูปที่ 3.1) โดยบริเวณทางตะวันตกของจังหวัด
ั้
มีลักษณะเปนเทือกเขาสูงสลับซับซอนของเทือกเขาถนนธงชัยกนเขตแดนระหวางประเทศไทยและ
ประเทศพมา บริเวณนี้มีปาไมที่อดมสมบูรณและเปนแหลงกำเนิดของแมน้ำแมกลอง และแมน้ำทบเสลา



ื้

ทางตอนกลางของจังหวัดเปนพนที่ราบเชิงเขา และพนที่ดอนคลายลูกคลื่นเนินเขาเตี้ยๆ แลวคอยๆ ลาด
ื้



มาทางตะวันออกของจังหวัดเปนพื้นที่ราบลุมแมน้ำ พื้นที่สวนใหญของจังหวัดอทัยธานีเปนปาและภูเขา


มากถึง 2 ใน 3 สวนของพื้นที่ทงหมด โดยลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดอทัยธานีสามารถแบงออกเปน

ั้
3 บริเวณ มีรายละเอียดดังนี้
1) บริเวณเทือกเขาสูงและที่สูง อยูทางตะวันตกของจังหวัดเปนพื้นที่เทือกเขาสูงสลับซับซอน
ของเทอกเขาถนนธงชัยซึ่งตอเนื่องมาจากจังหวัดตาก เปนพรมแดนระหวางประเทศไทยกบประเทศพมา


วางตัวอยูในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉยงใต ครอบคลุมอำเภอบานไร อำเภอลานสัก และ

อำเภอหวยคต จังหวัดอุทัยธานี มียอดเขาสูงสุดคือ ยอดเขาปลายหวยขาแขง มีความสูงประมาณ 1,678 เมตร

เหนือระดับน้ำทะเล อยูในเขตรักษาพันธุสัตวปาหวยขาแขง อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี



- 19 -

- 20 -


















































































รูปที่ 3.1 แผนที่ภูมิประเทศจังหวัดอุทัยธานี

- 21 -



2) บริเวณเขาหยอมหรือเขาเตี้ย อยูทางตอนกลางของจังหวัดมีลักษณะเปนที่ราบเชิงเขาและ


ที่ดอนคลายลูกคลื่นสลับกบเนินเขาลูกโดด วางตัวในแนวเหนือ-ใต และแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออก
เฉยงใต มียอดเขาสูงสุดคือ ยอดเขาหลวง มีความสูงประมาณ 700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล อยูใน

วนอุทยานถ้ำเขาวง อำเภอบานไร จังหวัดอุทัยธานี

ื้
ี่
3) บริเวณทราบลุม อยูทางตะวันออกของจังหวัดมีลักษณะเปนพนที่ราบลุมแมน้ำ มีความสูง
ประมาณ 50 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีแมน้ำที่สำคัญ เชน แมน้ำเจาพระยา แมน้ำสะแกกรัง หวยเสลา

หวยขาแขง และหวยกระเสียว เปนตน สวนมากแมน้ำจะไหลจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก และไหล

จากทิศเหนือไปทิศใต



3.3 ลักษณะภูมิอากาศ


ลักษณะภูมิอากาศของจังหวัดอุทัยธานี (กรมอุตุนิยมวิทยา, 2563) อยูภายใตอิทธิพลของ


มรสุมที่พัดประจำฤดูกาล 2 ชนิด (รูปที่ 3.2) คือ มรสุมตะวันออกเฉยงเหนือ ซึ่งพัดพามวลอากาศเย็นและ
แหงจากประเทศจนเขาปกคลุมประเทศไทยในชวงฤดูหนาวประมาณกลางเดือนตุลาคมถงเดือนกุมภาพนธ



ทำใหจังหวัดอุทยธานีมีอากาศหนาวเย็นและแหงแลง และมรสุมตะวันตกเฉียงใต ซึ่งพัดพามวลอากาศชื้น

จากทะเลและมหาสมทรเขาปกคลุมประเทศไทยในชวงฤดูฝนประมาณกลางเดือนพฤษภาคมถึงกลาง


เดือนตุลาคม ทำใหจังหวัดอทัยธานีมีฝนตกชุกและอากาศชุมชื้น

3.3.1 ฤดูกาล


ฤดูกาลในจังหวัดอุทัยธานี พิจารณาตามลักษณะลมฟาอากาศของประเทศไทย สามารถ

แบงออกเปน 3 ฤดู ดังนี้


1) ฤดูหนาว เริ่มตนประมาณกลางเดือนตุลาคมถงประมาณกลางเดือนกุมภาพนธ ซึ่งเปน

ชวงที่มรสุมตะวันออกเฉียงเหนือพดพาเอามวลอากาศเย็นและแหงปกคลุมประเทศไทย ประกอบกับ


รองความกดอากาศสูงจากประเทศจีน ทำใหมีอากาศหนาวเย็นและแหงทั่วไป ในบางปฤดูหนาวอาจเริ่มชา
กวากำหนดได ทั้งนี้ขนอยูกับบริเวณความกดอากาศสูงจากประเทศจีนที่แผลงมาปกคลุมประเทศไทยดวย
ึ้
โดยเฉพาะในชวงเดือนธันวาคมถึงมกราคมจะเปนเดือนที่มีอากาศหนาวที่สุดในรอบป



2) ฤดูรอน เริ่มตนประมาณกลางเดอนกมภาพันธถึงกลางเดือนพฤษภาคม ซึ่งเปนชวงวางเวน

ของมรสุม จะมีลมจากทิศใตและทิศตะวันออกเฉยงใตพัดปกคลุม ทำใหมีอากาศรอนอบอาวโดยเฉพาะ
เดือนเมษายนจะเปนเดือนที่มีอากาศรอนอบอาวมากที่สุดในรอบป 



3) ฤดูฝน เริ่มตนประมาณกลางเดือนพฤษภาคมถึงกลางเดือนตุลาคม ซึ่งเปนชวงที่มรสุม


ตะวันตกเฉยงใตพัดพาเอามวลอากาศชื้นจากทะเลและมหาสมุทรอินเดียปกคลุมประเทศไทย ประกอบกบ
รองความกดอากาศต่ำที่พาดอยูบริเวณภาคใตของประเทศไทยจะเลื่อนขึ้นมาพาดผานบริเวณประเทศไทย

- 22 -



ตอนบน ทำใหจังหวัดอทัยธานีในระยะนี้อากาศจะมีความชุมชื้นและมีฝนตกชุกมากขึ้น ตั้งแตประมาณ

กลางเดือนพฤษภาคมเปนตนไป โดยเฉพาะเดือนกนยายนจะเปนเดือนที่มีฝนตกชุกหนาแนนมากที่สุด


ในรอบป และหลังจากกลางเดือนตุลาคมเปนตนไปฝนจะเริ่มลดนอยลงอยางรวดเร็ว อยางไรกตาม

ี่


นอกจากปจจัยดังกลาวทจะทำใหมีฝนตกชุกแลว ยังขึ้นอยูกบอทธิพลของพายุหมนเขตรอนที่เคลื่อนตัว


เขาใกลหรือเขาสูประเทศไทยในชวงดังกลาวดวย

















































รูปที่ 3.2 แผนที่แสดงรองความกดอากาศต่ำ ทิศทางลมมรสุม และทางเดินพายุหมุนเขตรอนที่เขาสูประเทศไทย


3.3.2 พายุหมุนเขตรอน



พายุหมุนเขตรอนที่เคลื่อนตัวผานหรือเขาสูจงหวัดอทัยธานี มีแหลงกำเนิดจากทะเลจีนใต


และมหาสมุทรแปซิฟกเหนือดานตะวันตก โดยเคลื่อนตัวผานประเทศเวียดนาม กมพชา และลาว กอนจะ

เขามาทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ทำใหพายุหมุนเขตรอนออนกาลังอยูในขนพายุ
ั้

ดีเปรสชัน เปนสวนใหญ ซึ่งไมมกาลังและความรุนแรงมากนัก นอกจากทำใหเกดฝนตกหนักลมกระโชก





แรงเปนครั้งคราว และมีบางครั้งที่อาจจะเกดน้ำทวมฉับพลันไดในบางพนท รวมถึงเกดความเสียหายตอ
ี่
ื้

- 23 -



สาธารณูปโภคตาง ๆ ได ชวงตนฤดูฝนในเดือนพฤษภาคมบางปอาจไดรับอิทธิพลจากพายุไซโคลนใน



อาวเบงกอลที่เคลื่อนเขามาใกลหรือขึ้นฝงประเทศพมา พายุหมุนเขตรอนมักจะเคลื่อนตัวผานหรือเขาสู



จังหวัดอุทัยธานีตั้งแตเดือนมิถนายนจนถงเดือนพฤศจิกายน โดยเฉพาะในเดือนกนยายนและตุลาคม
จะเปนชวงที่พายุหมุนเขตรอนมีโอกาสเคลื่อนเขาสูพื้นที่ไดมากที่สุด

3.3.3 ปริมาณฝน

เนื่องจากจังหวัดอทัยธานีมีสภาพภูมิประเทศแตกตางกน ทำใหมีปริมาณฝนตางกน โดยดาน



ตะวันตกของจังหวัดมีลักษณะภูมิประเทศเปนเทือกเขาสลับซับซอนและปาทึบ ทำใหบริเวณนี้มีฝนตกชุก
และมีปริมาณฝนรวมตลอดปมากกวา 1,200 มิลลิเมตร และจากอิทธิพลของแนวเทือกเขานี้เปนแนวขวาง


ื้
กนไมใหมรสุมตะวันตกเฉียงใตพดเขามาปกคลุมไดสะดวก ทำใหพนที่ราบดานตะวันออกของจังหวัดเปน
ั้

พื้นที่อับฝน และมีปริมาณฝนรวมตลอดปนอยกวา 1,200 มิลลิเมตร
จากขอมูลปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายเดือนของสถานีวัดน้ำฝนบานหาดทะนง อำเภอเมอง


จังหวัดอทัยธานี ในรอบ 17 ป ตั้งแต พ.ศ.2546 – 2563 (รูปที่ 3.3) พบวาบริเวณอำเภอเมืองซึ่งอยูทาง


ดานตะวันออกของจังหวัดมีการกระจายตัวของฝนเริ่มตั้งแตเดือนพฤษภาคมถงเดือนตุลาคม มีปริมาณฝน

เฉลี่ยสะสมในรอบ 17 ป อยูที่ 1,080 มิลลิเมตร โดยเดือนกนยายนเปนเดือนที่มีฝนตกชุกมากที่สุด

ในรอบป มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยอยูที่ 241 มิลลิเมตร (ที่มา:สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร

(องคการมหาชน))



































รูปที่ 3.3 ปริมาณฝนเฉลี่ยรายเดือนจังหวัดอุทัยธานีในชวง 17 ป พ.ศ. 2546 – 2563

- 24 -



3.4 ลักษณะธรณีวิทยา




ลักษณะทางธรณีวิทยาของจงหวัดอทยธานีตามขอมูลแผนที่ธรณีวิทยามาตราสวน 1:50,000

(กรมทรัพยากรธรณี, 2551) และรายงาน “การจำแนกเขตเพอการจัดการดานธรณีวิทยาและทรัพยากรธรณี
ื่
จังหวัดอทัยธานี” (กรมทรัพยากรธรณี, 2551) ประกอบดวย หินแปร หินตะกอน หินอคนี และตะกอนรวน



โดยมีชวงอายุตั้งแตมหายุคพรีแคมเบรียน ถึงปจจบัน โดยชวงเวลาดังกลาวมีการสะสมตัวของหนตะกอน


ื้
ในสภาพแวดลอมแบบภาคพื้นสมทรและภาคพนทวีป ตอมาเปลือกโลกมีการเปลี่ยนแปลงเนื่องจาก


รอยเลื่อนและการแทรกดันของหินอัคนี มการบีบอัดทำใหเกิดการคดโคง เกดการยกตัวของหินตาง ๆ ทำให 


เกดการกดกรอน ผุพง และสะสมตัวของชั้นตะกอนรวนในบริเวณแองสะสมตะกอนดานตะวันออกของ


จังหวัดอุทัยธานี แผนที่ธรณีวิทยาและคำอธิบายแผนที่พื้นที่จงหวัดอุทัยธานีแสดงดังรูปที่ 3.4 และตารางที่ 3.1

3.4.1 ลำดับชั้นหิน
การลำดับชั้นหินบริเวณจังหวัดอทัยธานีประกอบดวย 7 หนวยหินตะกอนและหินแปร

ไดแก หนแปรมหายุคพรีแคมเบรียน หินควอรตไซตและหินชีสตยุคแคมเบรียน หนปูนเนื้อดิน หินออน


และหินแคลกซิลิเกตยุคออรโดวิเชียน หินดินดาน หินชนวน หินควอรตไซต หินเชิรต และหินทราย

ยุคไซลูเรียน-ดีโวเนียน หินทรายและหนทรายปนกรวดยุคคารบอนิเฟอรัส หินปูนชั้นหนา และหินปูนปน
โดโลไมตยุคเพอรเมียน และหินดินดาน หินทราย หินโคลน และหินปูนยุคไทรแอสซิก สามารถอธิบาย

เรียงลำดับจากหินอายุแกที่สุดไปยังหินที่มีอายุออนกวาตามลำดับไดดังนี้

3.4.1.1 หินมหายุคพรีแคมเบรียน (PE - Precambrain)

หมวดหินลานสางไนส พบกระจายตัวเปนแนวเทือกเขาสูงอยูในเขตรักษาพันธสัตวปา


หวยขาแขง อำเภอบานไร ดานตะวันตกและตะวันตกเฉยงเหนือของจังหวัดอทยธานี ตอเนื่องมาจาก



จังหวัดตากและจังหวัดนครสวรรค โดยชั้นหินวางตัวในแนวเหนือ-ใต และตะวันตกเฉยงเหนือ-ตะวันออก
เฉียงใต ประกอบดวยหินแปรเกรดสูง เชน หินควอตซโซเฟลดสปาติกไนส หินพาราไนส หนไบโอไทตไนส


หินควอตซไมกาชีสต และหินชีสต โดยในหินพาราไนสแสดงการเรียงตัวและแยกแรสีเขมกบสีออนชัดเจน
บางบริเวณพบหินไนสที่แปรสภาพมาจากหินแกรนิต


3.4.1.2 หินยุคแคมเบรียน (E - Cambrian )


หมวดหนเจาเณรควอรตไซต พบกระจายนอยเปนหยอมๆ อยูในเขตรักษาพนธสัตวปา


หวยขาแขง อำเภอบานไร ดานตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอทัยธานี โดยชั้นหินวางตัวในทิศทางเหนือ-ใต

ประกอบดวย หินแปรเกรดต่ำ ไดแก หนควอตซไมกาชีสต หนควอรตไซต และหนชีสต เนื้อหินคอนขาง



ละเอยดเมื่อเทียบกับหินมหายุคพรีแคมเบรียน สังเกตเห็นผิวหินมันวาวเปนประกายจากการเรียงตัวของ

แรไมกา

- 25 -


















































































รูปที่ 3.4 แผนที่ธรณีวิทยาจังหวัดอุทัยธานี

- 26 -



ตารางที่ 3.1 คำอธิบายแผนที่ธรณีวิทยาจังหวัดอุทัยธานี



ยุค ตะกอน หนชัน และหินแปร

PERIOD SEDIMENT, SEDIMENTARY AND METAMORPHIC ROCKS

Qff ตะกอนที่ราบลุมแมน้ำ: กรวด ทราย ทรายแปง และดินเหนียว

Qfc ตะกอนรองน้ำ: ทรายรองน้ำ สันดอนทราย และคันดินธรรมชาติ
ควอเทอรนารี

QUATERNARY Qa ตะกอนน้ำพา: กรวด ทราย ทรายแปง และดินเหนยว

Qc ตะกอนเศษหินเชิงเขาและตะกอนผุพงอยูกับที่: เศษหินควอรตไซต หินทราย
หินทรายแปง หินแกรนิต ทราย และทรายแปง ดินลูกรัง และดินเทอราโรซา












Trls หินปูน สีเทาปานกลาง เปนชนดี เนอปนดน และเปนแถบชนบาง หินปนเนือปนทราย
สีเทาปานกลาง หินทราย และหินโคลนเนื้อปนปูน






Trss หินทราย และหนโคลน สีเทาดำถึงสีนำตาล เปนชนดี พบซากดกดำบรรพจำพวก
ั้


ไทรแอสซิก หอยกาบคู และหอยตะเกยง หนปนกรวดมน สเทาแกมสีน้ำตาลอยูชนลางสุด


TRIASSIC



ั้

Trhh การสลับชนของหินดินดาน และหินทราย สีเทาแกมเขยวถงสเขยวแกมเทา

พบซากดึกดำบรรพพวก Holobia sp. และ Posidonia sp. แทรกสลับดวย



หินซับแกรเวค สีเทาแกมเขยว หนปน สเทาจางถึงสีเทา และสีชมพู ไมแสดงชั้น

บางแหงพบหินปูนกรวดเหลี่ยม
P2 หินปูนเนื้อโดโลไมต สีเทา ไมแสดงชั้น พบซากดึกดำบรรพจำพวกฟูซูลินิด แบรคคิโอพอด

ไบรโอซว สาหราย หอยสองฝา และไครนอยด หินเชรตโนดูลสและเปนเลนส 



เพอรเมียน สีน้ำตาลจาง เปนชั้นดีมีหินทรายและหินดินดานบาง
PERMIAN


Ps หินเชิรต หินดินดาน แทรกสลบดวยหนปูนเลนส หินทรายเกรยแวก หินทัฟฟ และ

หินกรวดเหลียมภูเขาไฟ พบซากดึกดำบรรพฟวซูลินิดและเรดโอลาเรีย



C หินทราย หินดินดาน สีเทา สีเทาแกมเขียว หินทรายแปง หินโคลน หินดินดานกง ึ่
คารบอนิฟอรัส



หินชนวน หนกรวดมนสนำตาล หินทรายสลับชั้นดวยหินดินดาน เนื้อเถาภูเขาไฟ
CARBONIFEROUS
สีน้ำตาล





SD หินดินดานกึ่งหินชนวน หินดินดานเนือทราย สีนำตาลถงสดำ หินทรายสน้ำตาลถึง
ไซลูเรยน





SILURIAN สีเทาเขียวหินควอรตไซต หินฟลไลตและหนปน พบซากดึกดำบรรพจำพวกไทรโลไบต
เทนตะคิวไลต ไบรโอซัว และโคโนดอนต










O1 หินปูน สีเทาออน หนปนเนือดิน หินปูนเนอทราย และเนือทรายแปง เปนชนดี
ถึงไมแสดงชั้น สลับดวยแถบชั้นบางของหินเนื้อดิน พบซากดึกดำบรรพจำพวกหอย
ออรโดวิเชียน งวงชางและไครนอยตสเต็ม หินชนวนและหินฟลไลต


ORDOVICAIN








O2 หินแคลกซลิเกต สีนำตาลแกมชมพ หินออน สีเทาออนถงสีขาว หินชสตและ
ชั้นหินเชิรต

- 27 -



ตารางที่ 3.1 คำอธิบายแผนที่ธรณีวิทยาจังหวัดอุทัยธานี (ตอ)


ยุค ตะกอน หนชัน และหินแปร


PERIOD SEDIMENT, SEDIMENTARY AND METAMORPHIC ROCKS
แคมเบรียน

CAMBRIAN E หินควอรตไซต หินฟลไลต และหินควอตซ-ไบโอไทตชีสต
พรีแคมเบรียน PE หินควอรตไซต หินควอตซชสต หนไบโอไทตชสต หินไบโอไทตไนส และหินการเนต-






PRE-CAMBRIAN ไบโอไทตไนส
ยุค หินอัคนี
PERIOD IGNEOUS ROCKS
Trgr หินลูโคแกรนิต เนื้อสม่ำเสมอ สีขาวถึงสีเทาจาง เนื้อละเอียดถึงปานกลาง
ไทรแอสซิก หินไบโอไทตแกรนิต หนมัสโคไวต-ไบโอไทตแกรนิต หินคลอไรตแกรนิต สีชมพู สีขาว





TRIASSIC และสีเทาจาง เนือดอก บางบรเวณพบแรแอลลาไนตและแรสฟน ในเนือหินมีรอยแตก
พบสายเพกมาไทต หินแอไพลด และสายแรควอตซ
เพอรเมียน
PERMIAN PTrv หินแอนดิไซต หินไรโอไลต หินเถาภูเขาไฟ และหินกรวดเหลี่ยมภูเขาไฟ




3.4.1.3 หินยุคออรโดวิเชียน (O1/O2 – Ordovician)


หมวดหนปูนทามะนาว พบกระจายตัวเปนเขาโดดและเนินเขาอยูในเขตรักษาพันธสัตวปา
หวยขาแขง อำเภอบานไร ดานตะวันตกและทางใตของจังหวัดอทยธานี โดยชั้นหนวางตัวในแนวตะวันตก




เฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต ประกอบดวย ตอนลางเปนหินโคลนและหินปูนเนื้อดิน จากนั้นคอย ๆ
เปลี่ยนเปนหินปูนชั้นหนาที่เปนหนาผา มีหินเชิรตกอนกลมในชั้นหิน ถัดมาตอนบนเปนหินปูนชั้นบางสีเทา
ที่มีการตกผลึกใหม บางสวนมีการแปรสภาพเปนหินออน และหินแคลกซิลิเกต มีหินทรายชั้นบางแทรก
สลับแลวคอย ๆ เปลี่ยนเปนหนปูนชั้นหนา และพบหินควอรตไซต และหินฟลไลตแทรกสลับ สวนบนสุด

ของหมวดหินประกอบดวย หินปูนสีเทาออนถึงเทาเขมเปนชั้นบาง ๆ พบซากดึกดําบรรพพวกซิสทอยด

และพวกนอทิลอยด ชนิดอารมิโนเซอรัส


3.4.1.4 หินยุคไซลูเรียน-ดีโวเนียน (SD – Silurian-Devonian)

กลมหนทองผาภูมิ พบกระจายตัวคอนขางกวางอยูในอำเภอสวางอารมณ อำเภอทพทัน



อำเภอบานไร อำเภอหวยคต และเขตรักษาพันธุสัตวปาหวยขาแขง จังหวัดอทัยธานี โดยชั้นหนวางตัว



ในแนวตะวันตกเฉยงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต และแนวเหนือ-ใต ประกอบดวย หินทรายแทรกสลับ
หินปูนเนื้อดิน และหินปูนเลนส หนดินดานสลับหินเชิรต และหินดินดานเนื้อซิลิกาชั้นหินบาง บางบริเวณ


- 28 -



มีการแปรสภาพระดับต่ำ พบซากดึกดำบรรพ เชน เทนทาคิวไลทิส เอลีแกนส สะไทลิโอลินา และคลาวูล


เปนตน เกิดรวมกับซากดึกดำบรรพแกรปโทไลต

3.4.1.5 หินยุคคารบอนิเฟอรัส (C – Carboniferous)



กลุมหินทองผาภูมิตอนบนและกลุมหนแมทา พบกระจายตัวอยูเพยงจุดเดียวในอำเภอ



บานไร ทางใตจังหวัดอุทยธานี ประกอบดวย หินทรายเนื้อปนเถาภูเขาไฟและเฟลดสปาร สีเทาแกมเขยว

เม็ดตะกอนขนาดหยาบ ชั้นหินหนามาก มีแรซิลิกาเปนสารเชื่อมประสาน บางชั้นมีเศษหินภูเขาไฟปน
3.4.1.6 หินยุคเพอรเมียน (Ps/P2 – Permian)

1) กลุมหินสระบุรี (Ps) พบกระจายตัวนอยมากอยูบริเวณบานดอนขวาง อำเภอเมือง




อทัยธานี ดานตะวันออกของจงหวัดอทัยธานี ประกอบดวย หินเชิรต หนดินดาน แทรกสลับดวยหินปนเลนส




หินทรายเกรยแวก หินทฟฟ และหินกรวดเหลี่ยมภูเขาไฟ
2) กลุมหนราชบุรี: หมวดหินปูนไทรโยค (P2) พบกระจายตัวอยูในอำเภอสวางอารมณ


อำเภอลานสัก และอำเภอหวยคต ทางตอนกลางและดานตะวันออกของจังหวัดอทัยธานี ประกอบดวย

หินปนเนื้อโดโลไมต ชั้นหนา ถึงเปนปนหรือมวลหนา บางบริเวณพบหินทรายและหินดินดานแทรกสลับ


สวนตอนบนสุดเปนหินปูนชั้นบาง สีเทาออน สลับกับหินทราย สีน้ำตาลเทา พบซากดึกดำบรรพฟวซูลินิด
3.4.1.7 หินยุคไทรแอสซิก (Trhh/Trss/Trls – Triassic)

ุ
1) กลมหินลำปาง : หมวดหินฮองหอย (Trhh) พบกระจายตัวเปนบริเวณแคบอยูบริเวณ
หวยเสลา บานคลองเสลา ดานทิศตะวันตกของอำเภอบานไร ประกอบดวย หินทรายสีเทาสลับหินดินดาน
สีเทาดำ ชั้นหินหนาปานกลางถึงชั้นบาง แสดงชั้นหินชัดเจน บางบริเวณพบชั้นหินกรวดมนแทรกเปนเลนส

หินทรายมีเมดตะกอนละเอยดถึงหยาบมาก และมีเศษดินโคลนปนในหินทราย พบซากดึกดำบรรพ


หอยกาบคู


2) หนวยหินยุคไทรแอสซิก (Trss/Trls) พบกระจายตัวนอยมากอยูในเขตรักษาพันธุสัตวปา

หวยขาแขง และทุงใหญนเรศวร ดานตะวันตกของจังหวัดอุทัยธานี โดยสามารถแบงเปน 2 หนวยยอย


ไดแก (1) Trss กระจายตัวบริเวณทิศตะวันตกเฉยงเหนือของจังหวัด ประกอบดวย หินทรายแทรกสลับ

หินดินดานสีเทาแกมเขียว นอกจากนี้ยังพบชั้นหินปูน และหนปูนกรวดเหลี่ยม พบซากดึกดำบรรพ

หอยกาบคูเชนเดียวกบหมวดหินฮองหอย และ (2) Trls กระจายตัวบริเวณทางทิศตะวันตกเฉียงใตของ

จังหวัดอทัยธานี ประกอบดวย หินปนสีเทาเนื้อปนดินและปนทราย แสดงชั้นหินบางถงหนาปานกลาง


แทรกสลับดวยหินทรายและหินโคลนชั้นบาง พบซากดึกดำบรรพของหอยกาบคูและหอยงวงชาง



- 29 -



3.4.1.8 ตะกอนยุคควอเทอรนารี



ชั้นตะกอนในจังหวัดอทัยธานีแผกระจายตัวอยางกวางขวางทางดานตะวันออกของจังหวัด
โดยทราบลุมเหลานี้เกดจากการสะสมตัวของตะกอนจากแมน้ำสายสำคัญ ไดแก แมน้ำเจาพระยา

ี่

หวยเสลา หวยขาแขง และหวยกระเสียว สามารถแบงตะกอนในพื้นที่ออกเปน 4 หนวย ดังนี้
1) ตะกอนเศษหินเชิงเขา (Qc) พบสะสมตัวตามแนวเชิงเขาเปนบริเวณกวางขวางอยูใน

อำเภอลานสัก อำเภอหวยคต อำเภอบานไร และอำเภอสวางอารมณ ทางตอนกลางและทางเหนือของ



จังหวัดอทัยธานี ตะกอนเศษหินเชิงเขาเปนตะกอนที่ผุพงอยูกบที่และมักจะพบกบหินเดิมที่รองรับอยู

ดานลางประกอบดวย เศษหินควอรตไซต หินทราย หินทรายแปง และหินอคนี

2) ตะกอนน้ำพา (Qa) พบสะสมตัวกวางขวางอยูในอำเภอเมืองอทัยธานี อำเภอทัพทัน

อำเภอหนองฉาง อำเภอหนองขาหยาง อำเภอสวางอารมณ อำเภอลานสัก และอำเภอหวยคต


ดานตะวันออกของจังหวัดอทัยธานี หนวยตะกอนน้ำพาเกดจากธารน้ำพัดพาเอากรวด หิน ดิน และทราย
ไปสะสมตัว ณ บริเวณดังกลาว จึงไดชั้นตะกอนหลากหลายชนิดปะปนประกอบดวย ชั้นทรายปนดินเคลย

สลับกบชั้นดินเคลยปนทราย มีกรวดละเอยดและลูกรังปะปนดวยในบางชั้น มีสีน้ำตาลและเทาปนน้ำตาล



การคดขนาดไมคอยดี บางชั้นมีการเปลี่ยนแปลงของตะกอนในแนวดิ่งอยางรวดเร็ว

3) ตะกอนรองน้ำ (Qfc) พบสะสมตัวอยูในขอบเขตรองน้ำฝงขวาของแมน้ำเจาพระยา

กระจายตัวอยูในบานหาดทะนง บานเกาะเทโพ บานปาสะแก และบานทาซุง อำเภอเมืองอทัยธานี

ดานตะวันออกของจังหวัดอทัยธานี เปนตะกอนของแมน้ำเจาพระยา ประกอบดวย ตะกอนทรายรองน้ำ

สันดอนทราย และตะกอนทรายคันดินธรรมชาติ

ี่
4) ตะกอนทราบลุมแมน้ำ (Qff) พบสะสมตัวบริเวณที่ราบลุมแมน้ำเจาพระยา กระจายตัว


เปนพื้นที่แคบอยูในบานหนองไผแบน อำเภอเมืองอทัยธานี ทางตอนเหนือของจงหวัดอทัยธานี เกดจาก


น้ำหลากในฤดูฝน และพัดพาเอาเศษตะกอนแขวนลอยขนาดเล็กมาสะสมตัว ประกอบดวย ตะกอน

ดินเหนียว อาจจะมีตะกอนทรายและทรายแปงปนอยูบาง บางบริเวณของที่ราบลุมแมน้ำอาจจะมีแองน้ำ
ขังหรือบึง ทำใหมีการสะสมตัวของตะกอนดินเหนียว และมีเศษพืชปะปน


3.4.2 หินอัคนี



หินอคนีในจังหวัดอทัยธานี ประกอบดวย หนอคนีแทรกซอนยุคไทรแอสซิก และหินอัคนีพ ุ


ยุคไทรแอสซิก – เพอรเมียน มีรายละเอียดดังนี้

3.4.2.1 หินอัคนแทรกซอนยคไทรแอสซิก (Trgr)


บานทองหลางแกรนิต พบกระจายตัวเปนมวลหินขนาดใหญอยูในเขตรักษาพนธุสัตวปา
หวยขาแขง และบานทองหลาง อำเภอบานไร น้ำตกไซเบอรและเขามโนราห อำเภอหวยคต อยูทางดาน


- 30 -



ตะวันตกของจังหวัดอุทัยธานี ประกอบดวย หินแกรนิตเนื้อหยาบ มีผลึกเฟลดสปารขนาดใหญมาก ผลึกแร

จะเรียงตัวเปนแนว จนถึงเปนชั้นขาวสลับดำ บางสวนมีลักษณะผลึกแรเรียงตัวเปนแถบแนวตรงและ


แถบคดโคง แสดงลักษณะการเรียงตัวของแรคลายหินไนส จึงมกถูกเรียกวา ไนสิกแกรนิต เกดจาก

หินแกรนิตถูกบีบอัดตามแนวรอยเลื่อนขนาดใหญ บางครั้งจะพบแรฟลูออไรต แรดีบก แรทังสเตน และ
แรทึบแสงอื่นๆ


3.4.2.2 หินอัคนพุยคไทรแอสซิก – เพอรเมียน (PTrv)


พบกระจายตัวเปนแนวแคบ ๆ แบงไดเปน 3 แนว คือ (1) แนวหินภูเขาไฟดานตะวันตกของ



จังหวัดอทัยธานี อยูในอำเภอบานไร อำเภอหนองฉาง และอำเภอสวางอารมณ ประกอบดวย หินแอนดีไซต



เกดเปนแบบลาวาและแบบพนังหินโผลใหเห็นเปนบางบริเวณ และถกปดทับดวยหนไรโอลิติกทัฟฟ 

(2) แนวหินภูเขาไฟดานใตจังหวัดนครสวรรค อยูที่เขาลูกชางและเขาโยง จังหวัดอทัยธานี ประกอบดวย

หินแอนดีไซตไหลปดทบหินภูเขาไฟแปรสภาพยุคไซลูเรียน-ดีโวเนียน หินแอนดีไซตสวนใหญจะมี



สีเขียวเขม เนื้อละเอยด และเนื้อดอก โดยมีผลึกแรแพลจโอเคลสและแรไคลโนไพรอกซีนฝงตัวในเนื้อหิน
และ (3) แนวหินภูเขาไฟดานตะวันออกจังหวัดนครสวรรคประกอบดวย หินเดไซต-ไรโอไลต มีแรคลอไรต
ที่ถูกเปลี่ยนสภาพมาจากเนื้อแกวอยูในชองวางระหวางผลึกแร

3.5 ธรณีวิทยาโครงสราง


ธรณีวิทยาโครงสรางเปนผลกระทบที่เกิดจากการเคลื่อนที่และการเปลี่ยนแปลงของ


แผนเปลือกโลก ตั้งแตอดีตถึงปจจุบัน การเคลื่อนที่ตลอดเวลาของแผนเปลือกโลก ทำใหเกดการสะสม

แรงเครียดหรือแรงเทคโทนิคบนผิวโลก ทั้งแรงดึง แรงกดดัน และแรงเฉอน ทำใหเปลือกโลกคดโคงโกงงอ
เปนรูปประทุนคว่ำ และประทุนหงาย และกอตัวเปนเทือกเขาตามมา ซึ่งการเกดรอยแตก รอยแยก และ

รอยเลื่อนที่อาจเปนชองทางใหหินหลอมละลายใตผิวโลกแทรกดันตัวขึ้นมา ผลกระทบจากการเคลื่อนที่

ของเปลือกโลกอาจทำใหแผนดินเคลื่อนตัวตามแนวรอยเลื่อนในแนวราบหรือเลื่อนตัวขึ้นลงในแนวดิ่ง
ื้

ซึ่งในกรณีหลังทำใหเกดแองสะสมตะกอนขึ้น ลักษณะโครงสรางที่สำคัญทางธรณีวิทยาของพนที่



จังหวัดอทยธานี ประกอบดวย การวางตัวชั้นหิน ชั้นหนคดโคง รอยแยกและรอยเลื่อน แนวแตกเรียบ
และรอยชั้นไมตอเนื่อง มีรายละเอียดดังนี้

3.5.1 การวางตัวชั้นหิน

ชั้นหินในจังหวัดอุทัยธานีมีการวางตัวอยูในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต

แบงได 2 กลุม คือ กลุมชั้นหินกอนยุคไทรแอสซิก ซึ่งมีการแปรสัณฐานรุนแรงมาก ทำใหชั้นหินมีมุมเอยง


เทคอนขางชันไปทางดานตะวันออก เกดการโคงงอของชั้นหินมาก และแสดงแนวแตกเรียบเกิดรวมดวย

ั้

เสมอ รวมทงมีแนวรอยเลื่อนเกดรวมดวยหลายแนว และกลุมชั้นหินยุคไทรแอสซิก ซึ่งมการแปรสัณฐาน


Click to View FlipBook Version