เอกสารประกอบการสอน ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร

ภ า ษ า ไ ท ย เ พื่ อ ก า ร สื่ อ ส า ร | ๑๘๗ ตารางที่ ๖.๕ หนังสือราชการภายนอก

๑๘๘ | ภ า ษ า ไ ท ย เ พื่ อ ก า ร สื่ อ ส า ร ๓.๒ หนังสือภายใน หนังสือภายในเป็นหนังสือติดต่อราชการที่เป็นแบบพิธีน้อยกว่าหนังสือภายนอก ใช้ติดต่อในหน่วยงานเดียวกัน ใช้กระดาษบันทึกข้อความ มีส่วนประกอบ คือ ส่วนราชการ ที่ วันที่ เรื่อง ค าขึ้นต้น ข้อความ ลงชื่อและต าแหน่ง การเขียนรายละเอียดในแต่ละส่วนจะปฏิบัติเหมือนกับ หนังสือภายนอก โปรดดูตัวอย่างประกอบ ตารางที่ ๖.๖ หนังสือภายใน ๓.๓ หนังสือประทับตราแทนการลงชื่อ คือ หนังสือที่ใช้ประทับตราแทนการลงชื่อของหัวหน้าหน่วยราชการระดับกรม ขึ้นไป โดยให้หัวหน้าหน่วยราชการระดับกองหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นผู้รับผิดชอบลงชื่อย่อ ก ากับตรา หนังสือราชการประเภทนี้จะใช้ในกรณีดังนี้ (ก)การขอรายละเอียดเพิ่มเติม (ข)การส่งส าเนาหนังสือ สิ่งของ เอกสารหรือบรรณสาร (ค)การตอบรับทราบที่ไม่เกี่ยวกับราชการส าคัญหรือการเงิน (ง) การแจ้งผลงานที่ได้ด าเนินไปแล้วให้ส่วนราชการที่เกี่ยวข้องทราบ (จ)การเตือนเรื่องที่ค้าง (ฉ) เรื่องที่ส่วนราชการระดับกรมขึ้นไปก าหนดโดยมีค าสั่งให้ใช้หนังสือประทับตรา

ภ า ษ า ไ ท ย เ พื่ อ ก า ร สื่ อ ส า ร | ๑๘๙ ตารางที่ ๖.๗ หนังสือประทับตราแทนการลงชื่อ

๑๙๐ | ภ า ษ า ไ ท ย เ พื่ อ ก า ร สื่ อ ส า ร สรุป เราไม่อาจปฏิเสธว่าทักษะการเขียนเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ กล่าวคือ การเขียนที่ดีนั้น จะต้องอาศัยทั้งการสรรถ้อยค า การเรียบเรียงประโยค การใช้ส านวนโวหาร ตลอดจนการใช้กลวิธี การมาผสมผสานกันเพื่อสื่อความหมาย อารมณ์ความรู้สึกจากผู้เขียนไปยังผู้อ่าน ดังนั้นเราจึงต้อง หมั่นฝึกฝนทักษะการเขียนอยู่สม่ าเสมอ หากเรา “เขียนได้” และ “เขียนดี” แล้ว เราก็จะสามารถ น าการเขียนไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจ าวันพัฒนาชีวิตของเราให้มีคุณภาพมากขึ้นได้

ภ า ษ า ไ ท ย เ พื่ อ ก า ร สื่ อ ส า ร | ๑๙๑ กิจกรรมประจ าบทที่ ๖ ๑. ให้นักศึกษาเขียนย่อหน้า เรื่อง ความดีของฉัน สัปดาห์ละ ๑ ย่อหน้า และน าเสนอ หน้าชั้นเรียน ๒. ให้นักศึกษาวางโครงเรื่อง หัวข้อเรื่อง ศาสตร์แห่งพระราชา ๓. จากการวางโครงเรื่อง ให้นักศึกษาเขียนเรียงความ หัวข้อเรื่อง ศาสตร์แห่งพระราชา ๔. ให้ท่านเขียนจดหมายสมัครงานตามประกาศนี้ รับสมัครด่วน บริษัท สนุก โฮม ต้องการบุคคลที่มีความกระตือรือร้นและรักความก้าวหน้า เข้าร่วมงานในต าแหน่ง เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ (๑ ต าแหน่ง) ชาย/หญิง อายุ ๒๕-๓๐ ปี หากเป็นชายต้องผ่านการเกณฑ์ทหาร หรือพ้นภาระทางทหารแล้ว วุฒิปริญญาตรี มีประสบการณ์ด้านการประชาสัมพันธ์ มีความรู้เกี่ยวกับการประชาสัมพันธ์ สามารถพูด อ่าน และเขียนภาษาไทยและภาษาอังกฤษได้ดี มีบุคลิกภาพดี สนใจติดต่อสอบถามรายละเอียด พร้อมยื่นใบสมัครได้ที่แผนกทรัพยากรบุคคล บริษัท สนุก โฮม ๒๐ หมู่ ๑ ถ.ศรีสุข ต.หมากแข้ง อ.เมือง จ.อุดรธานี ๔๑๐๐๐ โทร (๐๔๒) ๒๔๐๙๙๑ ๕. ให้นักศึกษาร่วมกันอภิปรายหัวข้อ “การเขียนอย่างมีประสิทธิภาพ”

๑๙๒ | ภ า ษ า ไ ท ย เ พื่ อ ก า ร สื่ อ ส า ร เอกสารอ้างอิง จิตต์นิภา ศรีไสย์. (๒๕๔๙). ภาษาไทยเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต. กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ดวงใจ ไทยอุบุญ. (๒๕๕๐). ทักษะการเขียนภาษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ ๔. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย. ดวงใจ ไทยอุบุญ และกวิสรา รัตนาการ. (๒๕๔๐). การเขียน. กรุงเทพฯ : ส านักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ทวีศักดิ์ ปิ่นทอง. (๒๕๕๓). การพัฒนาทักษะการเขียน. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามค าแหง. ทวีศักดิ์ ปิ่นทอง. (๒๕๕๓). การพัฒนาทักษะการเขียน. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามค าแหง. ธิดา โมสิกรัตน์. (๒๕๔๘). “การเขียนบทความ” ใน การเขียนผลงานทางวิชาการและบทความ. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. นภดล จันทร์เพ็ญ. (๒๕๕๗). หลักการใช้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : เจเนซิส มีเดียคอม. ประภาศรี สีหอ าไพ และคณะ. (๒๕๓๑). ภาษาไทย ๒. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ประสิทธิ์ กาพย์กลอน. (๒๕๑๘). การเขียนภาคปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช. เปลื้อง ณ นคร. (๒๕๑๖). ต าราเรียงความชั้นสูง. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช. พิมาน แจ่มจรัส. (๒๕๕๓). การผลิตสารคดีโทรทัศน์และการสร้างสรรค์บทสารคดี. กรุงเทพฯ. บริษัท พาโนรามาเวิล์ดไวด์ จ ากัด. มาลี บุญศิริพันธ์. (๒๕๓๐). การเขียนสารคดีส าหรับสื่อสิ่งพิมพ์. กรุงเทพฯ : คณะวารสารศาสตร์ และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วรวรรธน์ ศรียาภัย . (๒๕๕๗). การเขียนเพื่อการสื่อสาร. พิมพ์ครั้งที่ ๒ . กรุงเทพฯ : บริษัท วี. พริ้นท์ (๑๙๙๑) จ ากัด. สนิท ตั้งทวี. (๒๕๓๘). การใช้ภาษาเชิงปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์. สุธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์. (๒๕๒๒). การเขียน. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.

ภ า ษ า ไ ท ย เ พื่ อ ก า ร สื่ อ ส า ร | ๑๙๓ บรรณานุกรม ก่อ สวัสดิพานิชย์. (๒๕๑๑). วิวัฒนาการเทคนิคและเทคโนโลยีการสอน. พระนคร : กรมวิชาการ. กองเทพ เคลือบพณิชกุล. (๒๕๔๒). การใช้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์. กุสุมา รักษมณี และคณะ. (๒๕๓๖). “องค์ประกอบของการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสาร” ใน หนังสือภาษาไทย รายวิชา ท๔๐๑-ท๔๐๒ ทักษะสื่อสาร ๑. กรุงเทพฯ : ไทยร่มเกล้า. โกชัย สาริกบุตร. (๒๕๒๑). การสรางความสามารถในการอาน. เชียงใหม : สถาบันราชภัฏ เชียงใหม. คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (๒๕๕๑). ภาษากับการสื่อสาร. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. คณาจารย์สาขาวิชาภาษาไทย คณะศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ . (๒๕๕๑). การใช้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์. โครงการบริหารวิชาบูรณาการ หมวดวิชาศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (๒๕๔๙). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพฯ : ส านักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. จันทิมา เขียวแก้ว และนฤมล รุจิพร. (๒๕๕๑ ). “แนวคิดพื้นฐานเกี่ยวกับการสื่อสาร” ใน เอกสารการสอนชุดวิชาการสื่อสาร หน่วยที่ ๑-๘. กรุงเทพฯ : อรุณการพิมพ์. จิตต์นิภา ศรีไสย์. (๒๕๔๙). ภาษาไทยเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต. กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. จิตรจ านงค์ สุภาพ. (๒๕๓๐). การพูดระบบการทูต. กรุงเทพฯ : สุทธิสารการพิมพ์. จิรวัฒน์ เพชรรัตน์ และอัมพร ทองใบ. (๒๕๕๕). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์. ฉัตรวรุณ ตันนะรัตน์. (๒๕๔๖). วาทนิพนธ์. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามค าแหง. ชลชิรา กลัดอยู่ และคณะ. (๒๕๑๗). การใช้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : เคล็ดไทย. ฐะป ะนีย์ น าครท รรพ . (๒๕๔๖). “การพัฒ น าสมรรถภ าพท างภ าษ าโดยต่อเนื่อง” ใน เอกสารการสอนชุดวิชาไทย ๑ (หน่วยที่ ๙-๑๕). กรุงเทพฯ : ประชุมช่าง. ฐะปะนีย์ นาครทรรพ และคณะ. (๒๕๔๖). หนังสือเรียนช่วงชั้นที่ ๓ ภาษาไทย ม. ๑. นนทบุรี : ไทยร่มเกล้า. ดวงใจ ไทยอุบุญ. (๒๕๕๐). ทักษะการเขียนภาษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ ๔. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย. ดวงใจ ไทยอุบุญ และกวิสรา รัตนาการ. (๒๕๔๐). การเขียน. กรุงเทพฯ : ส านักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ถนอมวงศ์ ล้ ายอดมรรคผล. (๒๕๓๘). “การพัฒนาสมรรถภาพในการอ่าน” ใน เอกสารการสอน ชุ ด วิ ช า ก า รใช้ ภ าษ าไท ย ห น่ ว ย ที่ ๙ -๑๕ (ฉ บั บ ป รั บ ป รุ ง). น น ท บุ รี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

๑๙๔ | ภ า ษ า ไ ท ย เ พื่ อ ก า ร สื่ อ ส า ร ทวีศักดิ์ ปิ่นทอง. (๒๕๕๓). การพัฒนาทักษะการเขียน. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามค าแหง. ธนรัชฏ์ ศิริสวัสดิ์ และคณะ. (๒๕๓๘). “กระบวนการพูดเชิงปฏิบัติ” ใน เอกสารการสอน ชุ ด วิ ช า ก า รใช้ ภ า ษ าไท ย (ฉ บั บ ป รั บ ป รุ ง) ห น่ ว ย ที่ ๑ - ๘ . น น ท บุ รี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ธนู ทดแทนคุณ และกุลวดี แพทย์พิทักษ์. (๒๕๔๘). ภาษาไทย ๑. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์. ธิดา โมสิกรัตน์. (๒๕๓๘). “ประเภทของการฟัง” ใน เอกสารการสอนชุดวิชา การใช้ภาษาไทย (ฉบับปรับปรุง) หน่วยที่ ๑-๘. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ___________. (๒๕๔๘). “การเขียนบทความ” ใน การเขียนผลงานทางวิชาการและบทความ. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ธิด า โม สิ ก รัตน์ แ ล ะศ รีสุ ด า จ ริย ากุ ล. ( ๒ ๕ ๔ ๖ ). “ก า รฟัง” ใน เอ ก ส า รก า รส อ น ชุดวิชาภาษาไทย หน่วยที่ ๑-๘. กรุงเทพฯ : ประชุมช่าง. นภดล จันทร์เพ็ญ. (๒๕๕๗). หลักการใช้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : เจเนซิส มีเดียคอม. นววรรณ พันธุเมธา. (๒๕๕๘). ไวยากรณ์ไทย. พิมพ์ครั้งที่ ๗. กรุงเทพฯ : โครงการเผยแพร่ ผลงานทางวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. นิพนธ์ ศศิธร. (๒๕๒๑). หลักการพูดต่อชุมนุมชน. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช. นิพนธ์ ศศิธร และคณะ. (๒๕๔๐). หนังสือเรียนภาษาไทย ท๐๑๑ การพูดระดับมัธยมศึกษา ตอนปลาย. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช. ปรมะ สตะเวทิน. (๒๕๔๕). หลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ : ห้างหุ้นส่วนจ ากัด ภาพพิมพ์. ประภาศรี สีหอ าไพ และคณะ. (๒๕๓๑). ภาษาไทย ๒. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ประสิทธิ์ กาพย์กลอน. (๒๕๑๘). การเขียนภาคปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช. ปรัชญา อาภากุล และการุณันทน์ รัตนแสนวงศ์. (๒๕๔๐). ศิลปะการใช้ภาษาการพูด การเขียน. กรุงเทพฯ : ศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษา ฝ่ายเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยศรีปทุม. ปรีชา ช้างขวัญยืน. (๒๕๑๗). พื้นฐานของการใช้ภาษา. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช. เปลื้อง ณ นคร. (๒๕๑๖). ต าราเรียงความชั้นสูง. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช. ผะอบ โปษะกฤษณะ. (๒๕๓๒). ลักษณะเฉพาะของภาษาไทย. กรุงเทพฯ : บ ารุงสาส์น. พิมาน แจ่มจรัส. (๒๕๕๓). การผลิตสารคดีโทรทัศน์และการสร้างสรรค์บทสารคดี. กรุงเทพฯ. บริษัท พาโนรามาเวิล์ดไวด์ จ ากัด. ภิญโญ ช่างสาน. (๒๕๔๒). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. สงขลา : สถาบันราชภัฏสงขลา. มาลี บุญศิริพันธ์. (๒๕๓๐). การเขียนสารคดีส าหรับสื่อสิ่งพิมพ์. กรุงเทพฯ : คณะวารสารศาสตร์ และสื่อสารมวลชน ____________. (๒๕๓๑). หลักการท าหนังสือพิมพ์เบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ : ประกายพรึก. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ยุบล เบ็ญจรงค์กิจ. (๒๕๔๒). การวิเคราะห์ผู้รับสาร. กรุงเทพฯ : ที. พี. พริ้นท์.

ภ า ษ า ไ ท ย เ พื่ อ ก า ร สื่ อ ส า ร | ๑๙๕ ราชบัณฑิตยสถาน. (๒๕๕๖). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน. ราตรี ธันวารชร. (๒๕๕๒). “ประโยค.” บรรทัดฐานภาษาไทย เล่ม ๓ : ชนิดของค า วลี ประโยค และสัมพันธสาร, ๙๑-๑๑๖. กรุงเทพฯ : สถาบันภาษาไทย ส านักวิชาการและมาตรฐาน การศึกษา ส านักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ. ลักษณา สตะเวทิน. (๒๕๓๖). หลักการพูด. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. วรวรรธน์ ศรียาภัย. (๒๕๕๗). การเขียนเพื่อการสื่อสาร. พิมพ์ครั้งที่ ๒ . กรุงเทพฯ : บริษัท วี. พริ้นท์ (๑๙๙๑) จ ากัด. วันดี ชวดนุช. (๒๕๔๙). การพูดในอาชีพสื่อมวลชน. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามค าแหง. วิจิตรวาทการ, หลวง. (๒๕๔๓). กุศโลบาย. พิมพ์ครั้งที่ ๔. กรุงเทพฯ : สร้างสรรค์บุ๊คส์. ศักดา ปั้นเหน่งเพ็ชร. (๒๕๓๗). “การวิเคราะห์ผู้ฟัง” ใน ประมวลสาระชุดวิชาการพัฒนา ทักษะทางภาษา หน่วยที่ ๗-๑๐. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ศรีสุดา จริยากุล. (๒๕๔๕). “ความเข้าใจทั่วไปเกี่ยวกับการอ่าน” ใน เอกสารการสอน ชุดวิชาภาษาไทย – การอ่าน (หน่วยที่ ๑-๕). นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. สนิท ตั้งทวี. (๒๕๓๘). การใช้ภาษาเชิงปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์. สนิท สัตโยภาส. (๒๕๔๕). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารและสืบค้น. กรุงเทพฯ : เซ็นจูรี่. สมบัติ จ าปาเงิน. (๒๕๒๖). ท๓๔๑ การพูดและการเขียนเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ : วัฒนาพานิช. สวนิต ยมาภัย. (๒๕๕๒). “ภาษาที่ใช้ในการสื่อสาร” ใน ประมวลสาระชุดวิชาภาษาไทย เพื่อการสื่อสาร หน่วยที่ ๑-๗. กรุงเทพฯ : อรุณการพิมพ์. สวนิต ยมาภัย และถิรนันท์ อนวัชศิริวงศ์. (๒๕๓๕). หลักการพูดขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ : คณะนิเทศศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สอางค์ ด าเนินสวัสดิ์ และคณะ. (๒๕๔๖). หนังสือเรียนสาระการเรียนรู้พื้นฐาน ภาษาไทย ม. ๔. กรุงเทพฯ : พัฒนาคุณภาพวิชาการ. สุจริต เพียรชอบ และ สายใจ อินทรัมพรรย์. (๒๕๓๘). วิธีสอนภาษาไทยระดับมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สุธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์. (๒๕๒๒). การเขียน. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช. สุวัฒนา เลี่ยมประวัติ. (๒๕๕๐). "ลักษณะทั่วไปของภาษาไทย." ใน ภาษากับการสื่อสาร, ๒๓-๒๔. จุไรรัตน์ ลักษณะศิริ และบาหยัน อิ่มส าราญ, บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ : พี. เพรส. อัมพร ทองใบ. (๒๕๔๐). เอกสารเสริมทักษะการอ่าน และแบบฝึกหัดการอ่านส าหรับนักเรียน ระดับมัธยมศึกษ า. เพช รบุ รี : หมวดวิชาภ าษ าไทย โรงเรียนเบญ จมเทพอุทิศ จังหวัดเพชรบุรี. อ าไพ สุจริตกุล และธิด า โมสิกรัตน์ . (๒๕๔๖ ). “ห ลักก ารพูด” ใน เอกส ารการสอน ชุดวิชาภาษาไทย หน่วยที่ ๑-๘. กรุงเทพฯ : ประชุมช่าง. เอกฉัท จารุเมธีชน. (๒๕๓๙). การใช้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.

๑๙๖ | ภ า ษ า ไ ท ย เ พื่ อ ก า ร สื่ อ ส า ร เอมอร ชิตะโสภณ. (๒๕๔๙). ภาษาพูด-ภาษาเขียน. เชียงใหม่ : มิ่งเมือง. Berlo, David K. (๑ ๙ ๖๐ ). The process Communication. New York : Holt, Rinehart and Winstons.