เอกสารประกอบการสอน ปพส 694 สัมมนาการจัดการอย่างสร้างสรรค์ในสังคมพหุวัฒนธรรม

เอกสารหมายเลข 1 มคอ.3 (TQF3) 1 of 7 เค้าโครงรายวิชา (Course Syllabus) รหัสวิชา ปพส.694 สัมมนาการจัดการอย่างสร้างสรรค์ในสังคมพหุวัฒนธรรม ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 PCD.694 Seminar on Creative Management in Multicultural Society หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพัฒนาร่วมสมัยและปฏิบัติการพัฒนา วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 1. อาจารย์ผู้สอน/ผู้รับผิดชอบรายวิชาพร้อมข้อมูลการติดต่อ (Lecturer and course administration with contact information) 1.1. อาจารย์ ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล อาจารย์ผู้สอน 1.2. อาจารย์ ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล อาจารย์ผู้รับผิดชอบรายวิชา 1.3. ห้องพัก 202 อาคารวิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต 1.4. ช่วงเวลาเข้าพบ วันพุธ 09.30 – 12.00/ วันศุกร์ 13.30 – 16.00 น. ให้ติดต่อนัดหมายทาง email ล่วงหน้า ก่อนเข้าพบ 1.5. ช่องทางการติดต่อ [email protected] 2. รูปแบบการจัดการเรียนการสอน (On-site/ Online / Hybrid) On-site ที่ห้องบรรยาย ชั้น 6 ส านักงานวิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ วันและเวลาบรรยาย วันอาทิตย์ เวลา 9.00 – 12.00 3. ค าอธิบายรายวิชา (Course description) และวิชาบังคับก่อน แนวทางการจัดการอย่างสร้างสรรค์เพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุขในสังคมไทย วิเคราะห์สาเหตุของปัญหาอันเกิด จากลักษณะความแตกต่างหลากหลายของคนในสังคมพหุวัฒนธรรมในด้านต่างๆ วิเคราะห์บทเรียนในอดีตทั้งของประเทศไทย และต่างประเทศ เพื่อน ามาสู่การออกแบบการจัดการอย่างสร้างสรรค์ วิชาบังคับก่อน (Pre-requisite) ไม่มี 4. วัตถุประสงค์(Course Objectives) 1. นักศึกษามีความรู้ด้านวัฒนธรรมศึกษา การใช้วัฒนธรรมมาเป็นแนวทางการจัดการการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข ในสังคมไทย 2. สามารถวิเคราะห์สาเหตุปัญหาอันเกิดจากความแตกต่างหลากหลายของคนในสังคมพหุวัฒนธรรม 3. สามารถสร้างข้อเสนอการพัฒนาพื้นที่เฉพาะโดยใช้ทรัพยากรทางวัฒนธรรมมาท าให้เกิดการอยู่ร่วมกันอย่าง สันติสุข

เอกสารหมายเลข 1 มคอ.3 (TQF3) 2 of 7 5. ผลลัพธ์การเรียนรู้ที่คาดหวัง (Expected Learning outcomes) 1. คุณธรรม จริยธรรม 2. ความรู้ 3. ทักษะทาง ปัญญา 4. ทักษะ ความสัมพันธ์ ระหว่างบุคคลและ ความรับผิดชอบ 5. ทักษะการ วิเคราะห์เชิงตัวเลข การสื่อสารและ เทคโนโลยี สารสนเทศ 1 2 3 4 5 6 1 2 3 4 5 6 1 2 3 4 1 2 3 4 5 1 2 3 4 5 1. คุณธรรม จริยธรรม 1) สามารถจัดการปัญหาทางคุณธรรม จริยธรรมที่ซับซ้อนเชิงวิชาการ โดยค านึงถึงความรู้สึกของผู้อื่น 3) มีภาวะความเป็นผู้น าและผู้ตาม สามารถท างานเป็นทีมและสามารถแก้ไขข้อขัดแย้งและล าดับความส าคัญ 4) เคารพสิทธิและรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น รวมทั้งเคารพในคุณค่าและศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ 2. ความรู้ 1) มีความรู้และความเข้าใจในเนื้อหาสาระหลักของสาขาวิชา ตลอดจนหลักการและทฤษฎีที่ส าคัญ 2) สามารถวิเคราะห์ปัญหา เข้าใจ รวมทั้งประยุกต์ความรู้ ทักษะ และการใช้เครื่องมือที่เหมาะสมกับการแก้ไขปัญหา 3) สามารถติดตามความก้าวหน้าทางวิชาการในวิชาชีพ รวมทั้งการน าไปประยุกต์ 5) มีความรู้ในแนวกว้างของสาขาวิชาที่ศึกษาเพื่อให้เล็งเห็นการเปลี่ยนแปลง และเข้าใจผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงที่ อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต 6) สามารถบูรณาการความรู้ในสาขาวิชาที่ศึกษากับความรู้ในศาสตร์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง 3. ทักษะทางปัญญา 3) สามารถรวบรวม ศึกษา วิเคราะห์ และสรุปประเด็นปัญหาและความต้องการ 4. ทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบ 1) สามารถให้ความช่วยเหลือและอ านวยความสะดวกแก่การแก้ปัญหาสถานการณ์ต่างๆ ในกลุ่มทั้งในบทบาทของ ผู้น า หรือในบทบาทของผู้ร่วมทีมท างาน 2) สามารถใช้ความรู้ในศาสตร์มาชี้น าสังคมในประเด็นที่เหมาะสม 4) สามารถเป็นผู้ริเริ่มแสดงประเด็นในการแก้ไขสถานการณ์ทั้งส ่วนตัวและส ่วนรวม พร้อมทั้ง แสดงจุดยืนอย่าง พอเหมาะทั้งของตนเองและของกลุ่ม 5. ทักษะการวิเคราะห์เชิงตัวเลข การสื่อสาร และการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ 1) สามารถคัดกรองข้อมูลทางคณิตศาสตร์และสถิติเพื่อน ามาใช้ในการศึกษาค้นคว้าปัญหา สรุปปัญหาและเสนอแนะ แก้ไขปัญหาในด้านต่างๆ 2) สามารถสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพทั้งปากเปล่าและการเขียน เลือกใช้รูปแบบของสื่อการน าเสนออย่างเหมาะสม

เอกสารหมายเลข 1 มคอ.3 (TQF3) 3 of 7 ทักษะอื่นๆ (Other skills) ทัศนคดิอื่นๆ (Other attitudes) S1: การคิดเป็นระบบและคิดเชือมโยง (System thinking) A1: มีจิตส านึกเพื่อส่วนรวมและตระหนักถึงผลกระทบ ภายนอกที่ตนอาจก่อให้แก่สังคม (Awareness for the public and awareness of the external impact that they may cause to society) S2: การมองหลายมิติเพื่อการเข้าใจปัญหา (Wellrounded thinking) A2: มองเห็นว่าความยั่งยืนเป็นเรื่องใกล้ตัว และหนึ่งใน สาเหตุที่ส าคัญก็คือพฤติกรรมของนักศึกษาใน ชีวิตประจ าวัน (seeing that sustainability is near and of the main reasons is the behavior of students in everyday life) 6. กฎกติกา/เกณฑ์การตัดเกรด (Course rules, Grading criteria) การวัดผลการศึกษา การประเมิน ร้อยละ คะแนน 1. คุณธรรม จริยธรรม ทักษะทางปัญญา บทความวิชาการ ส่งงานครั้งที่ 1: 25 กันยายน 2565 ส่งงานสมบูรณ์ 20 พฤศจิกายน 2565 35 40 2. ความรู้ สอบปลายภาค 35 25 3. ทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และความรับผิดชอบ อภิปรายในชั้นเรียนและมีส่วนร่วมใน การถกเถียงแลกเปลี่ยน 15 10 4. ทักษะการวิเคราะห์ การสื่อสารและ เทคโนโลยีสารสนเทศ น าเสนอในชั้นเรียน ประเด็นการใช้ วัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาและจัดการ อย่างสร้างสรรค์และข้อวิจารณ์ทั้งใน ประเทศไทยและต่างประเทศจาก การศึกษาบทความวิชาการจาก วารสารวิชาการต่างประเทศ 15 25 รวม 100 100 แผนการประเมินผลการเรียนรู้ (Assessment Plan) ระดับ A A- B+ B B- C+ C D F ค่าระดับ 4.00 3.67 3.33 3.00 2.67 2.33 2.00 1.00 0 ร้อยละของคะแนน 85 ขึ้นไป 80-84 75-79 70-74 65-69 60-64 55-59 50-54 45-49 หมายเหตุ: การคิดคะแนนตัดเกรด ใช้การให้คะแนนคงที่ของจุดทศนิยมไม่ปัดเศษทศนิยมขึ้น/ลง ตัวอย่างเข่น คะแนน 84.75 เท่ากับ A-

เอกสารหมายเลข 1 มคอ.3 (TQF3) 4 of 7 ข้อตกลงและงานที่มอบหมายส าหรับการเรียนวิชานี้ (Class Requirements) 1. รูปแบบการศึกษา 1.1. การเรียนการสอนเป็นวิชาสัมมนา นักศึกษาจ าเป็นต้องเตรียมความพร้อม ค้นคว้า และอ่านหนังสือตามหัวข้อ ที่ก าหนดก่อนเข้าชั้นเรียน 1.2. นักศึกษาต้องฝึกกระบวนการคิดวิเคราะห์บทเรียนการอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมในอดีตทั้งของ ประเทศไทยและต่างประเทศ เพื่อน ามาสู่การออกแบบการจัดการอย่างสร้างสรรค์ดังนั้นการอ่านเพื่อท าความเข้าใจจึงไม่ เพียงพอ แต่จะต้องมีความคิดเชิงวิพากษ์ และเสนอให้เห็นถึงแนวทางการพัฒนาเชิงสร้างสรรค์ด้วย 2. การมีส่วนร่วมในชั้นเรียน การเรียนในวิชานี้ ผู้สอนและผู้เรียนจะท าหน้าที่สลับกันเป็น moderator สร้างบรรยากาศการเรียนรู้ ดังนั้น เป็นหน้าที่ของนักศึกษาที่จะต้องเตรียมตัวล่วงหน้า ศึกษาค้นคว้า และก าหนดหัวข้อของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ตามหัวข้อที่ ก าหนด ก่อนเข้าชั้นเรียน 3. ปิดเสียงโทรศัพท์ และห้ามรับโทรศัพท์ในห้องเรียน 4. งานรายบุคคล (40 คะแนน) “บทความวิชาการ: การพัฒนาและจัดการอย่างสร้างสรรค์ในสังคมพหุ วัฒนธรรม” ความยาว 15 – 20 หน้า รวมบรรณานุกรม บทความที่เขียนต้องมีองค์ประกอบดังนี้ 4.1. ชื่อบทความ (ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ) ใช้ภาษาที่เป็นทางการ ชื่อเรื่องชัดเจนและครอบคลุม ประเด็นของเรื่อง 4.2. ชื่อผู้เขียน ชื่อ นามสกุลจริง ไม่ใช้นามแฝง ไม่ต้องใส่ค าน าหน้าชื่อ 4.3. บทคัดย่อ (Abstract) สรุปประเด็นเนื้อหาแก ่นส าคัญของงานที ่ต้องการน าเสนอ มีการเกริ่นน า เนื้อหาที่น าเสนอและบทสรุปโดยเขียนให้กระชับ เมื่ออ่านแล้วมีความเข้าใจภาพรวมทั้งหมดของงาน มีความยาวไม่เกิน 10 – 15 บรรทัด (จ านวนไม่เกิน 250 – 300 ค า) 4.4. ค าส าคัญ (Keywords) เป็นศัพท์เฉพาะที่เชื่อมโยงกับงาน ท าให้ผู้อ่านเข้าใจได้ทันทีว่างานนี้เกี่ยวกับ อะไร จ านวนไม่เกิน 5 ค า 4.5. บทน า เป็นส่วนที่ผู้เขียนน าเสนอให้ผู้อ่านเกิดความสนใจในเรื่องที่นิพนธ์ ผ่านการใช้ภาษาที่เหมาะสม กับการเขียนงานเชิงวิชาการ ในส่วนบทน านี้ผู้เขียนอาจจะยกปัญหาหรือประเด็นของเนื้อหาที่จะน าเสนอหรือก าลังเป็นที่สนใจ มาอภิปราย หรือกล ่าวถึงประโยชน์ที่ผู้อ่านจะได้รับจากการอ่าน และอาจระบุถึงวัตถุประสงค์ และขอบเขตของเนื้อหาที่ น าเสนอในบทความครั้งนี้ ในส่วนของบทน าประกอบด้วย 4.5.1.หลักการและเหตุผล หรือ ที่มาและความส าคัญ 4.5.2.วัตถุประสงค์ 4.5.3.ขอบเขตของเรื่อง 4.5.4.ค าจ ากัดความหรือนิยามต่างๆ 4.6. เนื้อหา (Content) เป็นส่วนของเนื้อเรื่องที่ต้องการน าเสนอ ซึ่งการเขียนบทความวิชาการต้องมีกรอบ ความคิด (Conceptual framework) ที ่ผู้เขียนใช้ในการเขียนซึ ่งต้องแสดงให้เห็นถึงความเชื ่อมโยงของเหตุที ่น าไปสู่ผล (Causal relationship) มีการวิเคราะห์ วิพากษ์ ให้เหตุผลผ่านการใช้แนวคิดทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาที่น าเสนอ มีการ จัดล าดับเนื้อหาสาระอย่างเป็นระบบ เป็นขั้นตอน มีโครงสร้างของการน าเสนอที่ผู้อ่านเข้าใจง่ายและมีประโยชน์ต่อการน าไป ปรับใช้ในการศึกษาเรียนรู้หรือปฏิบัติงาน

เอกสารหมายเลข 1 มคอ.3 (TQF3) 5 of 7 4.7. บทสรุป (Conclusion) บทความวิชาการควรมีการสรุปประเด็นส าคัญของบทความในลักษณะของการย่อ ความ เก็บประเด็นส าคัญมาเขียนไว้เป็นข้อๆ และควรมี บทสรุปความรู้ใหม่ที่เกิดขึ้นจากการวิเคราะห์เรียบเรียง แนวทางการ น าไปใช้ และข้อเสนอแนะของการศึกษาต่อยอดจากเรื่องที่เขียน 4.8. กิตติกรรมประกาศ (Acknowledgement) หากผู้เขียนต้องการขอบคุณบุคคลหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องที่ให้ การสนับสนุนการเขียนบทความสามารถเขียนได้โดยให้อยู ่หลังเนื้อหาของบทความและก ่อนเอกสารอ้างอิง การเขียน กิตติกรรมประกาศ ควรระบุถึงบุคคลที่เกี่ยวข้องและสนับสนุนในเชิงวิชาการเท่านั้น 4.9. เอกสารอ้างอิงและบรรณานุกรม (References) เอกสารที่ผู้เขียนในอ้างอิงในบทความทุกชิ้นต้องมีการ เขียนอ้างอิงที่ถูกต้องตามหลักการเขียนอ้างอิงและบรรณานุกรม ในรูปแบบ APA7 4.10. ประวัติผู้เขียน ประกอบด้วย ชื่อ นามสกุล, ประวัติการศึกษา, การท างาน, ผลงานวิชาการ, ต าแหน่งหน้าที่, การท างานในปัจจุบัน 5. การน าเสนอในชั้นเรียน (25 คะแนน) นักศึกษาน าเสนอเนื้อหาที่ได้จากการศึกษา วิเคราะห์ วิพากษ์ บทความ ทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับประเด็นการใช้วัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาและจัดการอย่างสร้างสรรค์ น าเสนอ ในรูปแบบ Oral Presentation ประกอบสื ่อการน าเสนอ ผู้เรียนมีเวลาน าเสนอคนละ 15 นาที และมีเวลาให้ผู้ฟังร ่วม แลกเปลี่ยนเรียนรู้และถามตอบ 10 นาทีการให้คะแนน พิจารณาจาก 5.1. การน าเสนอ (Presentation) มีการสื่อสารชัดเจน ตรงประเด็น ฟังรู้เรื่อง หัวข้อครบถ้วน การเรียงล าดับ เนื้อหาที่เป็นขั้นตอน 5.2. เนื้อหา (Content) หัวข้อครอบคลุมประเด็นส าคัญของเรื่อง แสดงประเด็นส าคัญได้เข้าใจ มีการอธิบายแต่ละ หัวข้ออย่างละเอียด มีการสรุปองค์ความรู้ สาระส าคัญของเรื่องที่อ่าน มีบทวิเคราะห์วิพากษ์ให้ความเห็นต่อ บทความที่ศึกษาผ่านแนวคิดทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาวัฒนธรรม 5.3. การตอบค าถาม (Q&A) สามารถตอบค าถามได้ถูกต้องและครบถ้วน 7. วันที่และรูปแบบการจัดสอบกลางภาคและปลายภาค สอบปลายภาค แบบ on-site ในชั้นเรียน วันที่ 27 พฤศจิกายน 2565 เวลา 09.00 – 12.00 น. 8. เอกสารอ้างอิงประกอบการเรียนการสอน (Reference material) Antony Hooper. (2005). Introduction from Culture and Sustainable Development in the Pacific on JSTOR. Culture and Sustainable Development in the Pacific. https://www.jstor.org/stable/j.ctt2jbj7c.7?seq=6#metadata_info_tab_contents Hooper, A. (2005). Culture and sustainable development in the Pacific. 227. Kara, H. (2017). Creative Research Methods in the Social Sciences: A Practice Guide (K. J.Gergen (ed.)). Bristol :Policy Press. Kwan, L. Y. Y., Leung, A. K. y., & Liou, S. (2018). Culture, Creativity, and Innovation: Https://Doi.Org/10.1177/0022022117753306, 49(2), 165–170. https://doi.org/10.1177/0022022117753306 Miller, D. (2562). Why We Post: ส่องวัฒนธรรมโซเชียลมีเดียผ่านมานุษยวิทยาดิจิตัล (ฐณฐ จินดานนท์ ผู้แปล (ed.); 1st ed.). Segelström, F., & Holmlid, S. (2014). Ethnography by design: On goals and mediating artefacts:

เอกสารหมายเลข 1 มคอ.3 (TQF3) 6 of 7 Http://Dx.Doi.Org/10.1177/1474022214560159, 14(2), 134–149. https://doi.org/10.1177/1474022214560159 Sollie, R. F. (2015). Design meets Ethnography Reflections on design, innovation, value creation and ethnography. 1–12. The United Nations Development Programme. (2005). Human Development Report 2004: Cultural Liberty in Today’s Diverse World. In Global Social Policy (Vol. 5, Issue 2, pp. 249–251). UNDP: The United Nations Development Programme. https://doi.org/10.1177/1468018105053681 UNESCO. (2010). The Power of culture for development - UNESCO Digital Library. UNESCO. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000189382 ดานาห์, บ. (2561). เข้าใจโลกใหม่ของวัยรุ่นยุควุ่นเน็ต (ล. ผลผลา (ed.); 1st ed.). บุ๊คสเคป. แดเนียล, ท. (2560). มหัศจรรย์เกาหลี: จากเถ้าถ่านสู่มหาอ านาจทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม (ก. นารานุเคราะห์ (ed.); ฐิติพงษ์ เ). โอเพ่นเวิลด์ส พับลิชชิ่ง. ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, อ. (2558). ประเพณีสร้างสรรค์ในสังคมไทยร่วมสมัย (ศ. ณ. ถลาง (ed.); 1st ed.). ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). การอ้างอิง (Antony Hooper, 2005) (UNESCO, 2010) (Kwan et al., 2018) (Hooper, 2005) (Sollie, 2015) (Segelström & Holmlid, 2014) (Kara, 2017) (ดานาห์, 2561) (Miller, 2562) (แดเนียล, 2560) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, 2558) 9. หัวข้อการเรียนการสอน/แผนการสอน (Reference plan) สัปดาห์ ที่/ครั้งที่ วัน เดือน ปี หัวข้อ ผู้สอน 1 14 ส.ค.65 แนวคิดพื้นฐานวัฒนธรรมศึกษาและสังคม พหุวัฒนธรรม ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล 2 21 ส.ค.65 วัฒนธรรมกับการพัฒนา ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล เอกสารอ่านล่วงหน้า (The United Nations Development Programme, 2005) Human Development Report 2004: Cultural liberty in today’s diverse world. Chapter1, Chapter5. 3 28 ส.ค.65 ความคิดสร้างสรรค์และวัฒนธรรมสู่มูลค่าทางเศรษฐกิจและ สังคม ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล 4 4 ก.ย.65 ความเป็นพลเมืองโลกในโลกที่หลากหลาย: ออสเตรเลีย ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล เอกสารอ่านล่วงหน้า (Kwan et al., 2018) Culture, Creativity, and Innovation: Https://Doi.Org/10.1177/0022022117753306, 49(2), 165–170. https://doi.org/10.1177/0022022117753306 5 11 ก.ย.65 Soft Power: พลังของวัฒนธรรมกับการเปลี่ยนแปลงสังคม คุณชูเกียรติ ศักดิ๋วีระกุล 6 18 ก.ย.65 การสร้างสังคมพหุวัฒนธรรมเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข เรียนร่วม ปพส.694 อ.ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล

เอกสารหมายเลข 1 มคอ.3 (TQF3) 7 of 7 สัปดาห์ ที่/ครั้งที่ วัน เดือน ปี หัวข้อ ผู้สอน 7 25 ก.ย.65 สัมมนา: นักศึกษาน าเสนอหัวข้อบทความวิชาการ : การพัฒนา และจัดการอย่างสร้างสรรค์ในสังคมพหุวัฒนธรรม ส่งงาน: ส่งเค้าโครงบทความ ครั้งที่ 1 อ.ดร.ธิดารัตน์ศักดิ์วีระกุล 8 2 ต.ค.65 วัฒนธรรมกับการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน คุณบุตรพจน์ พลพิพัฒนพงศ์ คุณวริทธิ์ สิงหเสนี คุณพรรณปภร ภาคามล ทีมวิทยากรม้งไซเบอร์ 9 9 ต.ค.65 การจัดการเมืองสร้างสรรค์บนฐานความร่วมมือทางวัฒนธรรม วิทยากรจากศูนย์เศรษฐกิจ สร้างสรรค์ 10 16 ต.ค.65 การจัดการอย่างสร้างสรรค์ในสังคมพหุวัฒนธรรมผ่าน Creative Research Method ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล 11 23 ต.ค.65 การจัดการอย่างสร้างสรรค์ในสังคมพหุวัฒนธรรมผ่าน Creative Research Method in practice ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล 12 30 ต.ค.65 ศึกษาดูงานพื้นที่ปฏิบัติการพัฒนา ครั้งที่ 1 ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล 13 6 พ.ย.65 ศึกษาดูงานพื้นที่ปฏิบัติการพัฒนา ครั้งที่ 2 ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล 14 13 พ.ย.65 วิเคราะห์และถอดบทเรียนการศึกษาดูงาน ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล 15 20 พ.ย.65 น าเสนอแนวคิดการจัดการอย่างสร้างสรรค์ในสังคมพหุ วัฒนธรรมการใช้วัฒนธรรม: ถอดบทเรียนจากการเรียนรู้และ ศึกษาดูงาน ส่งงาน: บทความฉบับสมบูรณ์ ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล 16 27 พ.ย.65 สอบปลายภาค อ.ดร.ธิดารัตน์ ศักดิ์วีระกุล 10. รายวิชามีเนื้อหาและการเรียนรู้ในบริบทของการบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) เป้าหมายที่ เป้าหมายที่ 4:สร้างหลักประกันว่าทุกคนมีการศึกษาที่มีคุณภาพอย่างครอบคลุมและเท่าเทียม และสนับสนุนโอกาส ในการเรียนรู้ตลอดชีวิต เป้าหมายที่ 16:ส่งเสริมสังคมที่สงบสุขและครอบคลุมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน ให้ทุกคนเข้าถึงความยุติธรรมและสร้าง สถาบันที่มีประสิทธิผลรับผิดชอบและครอบคลุมในทุกระดับ

1 (ราง) ประมวลรายวิชา (Course Syllabus) วิชา ปพส.694 สัมมนาการจัดการอยางสรางสรรคในสังคมพหุวัฒนธรรม หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนารวมสมัยและปฏิบัติการพัฒนา ภาคการศึกษาที่ 1 ปการศึกษา 2565 ---------------------------------------- อาจารยประจําวิชา: อาจารย ดร.ธิดารัตน ศักดิ์วีระกุล 1. แนวสังเขปลักษณะวิชา (3 หนวยกิต: 15 คาบ ๆ ละ 3 ชม. รวม 45 ชม.) แนวทางการจัดการอยางสรางสรรคเพื่อการอยูรวมกันอยางสันติสุขในสังคมไทย วิเคราะหสาเหตุของ ปญหาอันเกิดจากลักษณะความแตกตางหลากหลายของคนในสังคมพหุวัฒนธรรมในดานตางๆ วิเคราะห บทเรียนในอดีตทั้งของประเทศไทยและตางประเทศ เพื่อนํามาสูการออกแบบการจัดการอยางสรางสรรค 2. วัตถุประสงค 2.1. นักศึกษามีความรูดานวัฒนธรรมศึกษา การใชวัฒนธรรมมาเปนแนวทางการจัดการการอยู รวมกันอยางสันติสุขในสังคมไทย 2.2. สามารถวิเคราะหสาเหตุปญหาอันเกิดจากความแตกตางหลากหลายของคนในสังคมพหุวัฒนธรรม 2.3. สามารถสรางขอเสนอการพัฒนาพื้นที่เฉพาะโดยใชทรัพยากรทางวัฒนธรรมมาทําใหเกิดการอยู รวมกันอยางสันติสุข 3. เนื้อหาการเรียน การเรียนทั้ง 15 คาบ จะครอบคลุมเนื้อหาโดยสรุป (เบื้องตน) ดังนี้ 3.1. สวนวิชาการ 3.1.1. แนวคิดพื้นฐานวัฒนธรรมศึกษาและสังคมพหุวัฒนธรรม (Culture Studies and Multi-Culture) 3.1.2. ศึกษาการใชวัฒนธรรมเปนทุนและทรัพยากรสําคัญสําหรับขับเคลื่อนการพัฒนาและ แกปญหาที่สอดคลองกับบริบททางวัฒนธรรมของพื้นที่ กลุม ชุมชนและสังคม 3.1.3. เรียนรูและฝกปฏิบัติการผานกระบวนการของความคิดสรางสรรค (Creative Thinking) การวิจัยเชิงสรางสรรค(Creative Research Method) และการวิเคราะหวิพากษงานวิชาการที่ เกี่ยวของกับการจัดการอยางสรางสรรคในสังคมพหุวัฒนธรรมทั้งในประเทศและตางประเทศ 3.1.4. ทําความเขาใจความแตกตางหลากหลายของคนในฐานะการเปนพลเมืองโลกใน ศตวรรษที่ 21 (Global Citizens in 21st Century) ความเปนพลเมืองในสังคมพหุวัฒนธรรม (MultiCultural Citizenship)

2 3.2. สวนการพัฒนาและปฏิบัติการ 3.2.1. การศึกษา ทําความเขาใจ สรุปและวิเคราะหเนื้อหาบทความตางประเทศ 3.2.2. การศึกษาดูงานในพื้นที่ปฎิบัติการพัฒนาที่ใชทรัพยากรทางวัฒนธรรมเปนฐานของการ พัฒนาและสรางสรรคชุมชนที่อยูรวมกันอยางสันติสุข 3.2.3. พัฒนาทักษะการเขียนเชิงวิชาการ ผานการบทความวิชาการในประเด็น “การพัฒนา และจัดการอยางสรางสรรคในสังคมพหุวัฒนธรรม” 3.2.4. พัฒนาทักษะการนําเสนองานวิชาการผานการนําเสนองานศึกษาคนควา การสรุป วิเคราะหและถอดบทเรียนในชั้นเรียน 3.2.5. สัมมนาแลกเปลี่ยนเรียนรูประสบการณการนําแนวคิดความหลากหลายในสังคมพหุ วัฒนธรรม การใชทุนทางวัฒนธรรมเพื่อสรางการขับเคลื่อนและเปลี่ยนแปลงสังคมผานวิทยากรที่มี ประสบการณ 4. รูปแบบการศึกษา 4.1. บรรยายแลกเปลี่ยนระหวางผูสอน ผูเรียน และวิทยากรภายนอก 4.2. การศึกษาจากเอกสารและสื่อตางๆ 4.3. การศึกษาดูงานในพื้นที่ปฏิบัติงานพัฒนา 4.4 การนําเสนองานในชั้นเรียน 4.5. การประเมินผลปลายภาคและการสงงานตามที่ไดรับมอบหมาย 5. การประเมินผล คะแนนรวม 100 คะแนน แบงออกเปน: 5.1 คุณธรรม จริยธรรม ทักษะทางปญญา: การสงงานรายบุคคล 35% 5.2 ความรู: การสอบปลายภาค 35% 5.3 ทักษะความสัมพันธระหวางบุคคลและความรับผิดชอบ: การอภิปรายในชั้นเรียนและมีสวนรวมในการถกเถียงแลกเปลี่ยน 15% 5.4 ทักษะการวิเคราะหการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ : การนําเสนอในชั้นเรียน 15% 6. วัน-เวลา การเรียน ทุกวันอาทิตย เวลา 09.00-12.00 น.

by Sa CLAS INTRODUCT ON CREATIV IN MULTICUL

amchaiy Sresunt S ORIENTATION TION TO SEMINAR VE MANAGEMENT LTURAL SOCIETY

ขอบเขตของการศึกษา ขอบเขตของการศึกษาวิชวิาการจัด จั การอย่า ย่ งสร้ ศึกษา ปรากฏการณ์ท ณ์ างสัง สั คมที่เกิดขึ้น ขึ้ จากคว กันระหว่า ว่ งกลุ่ม ลุ่ ทางสัง สั คมที่มีค มี วามต่างกันทาง ความขัด ขั แย้ง ย้ ความไม่เ ม่ ท่าเทียมกันหรือ รื การถูก ถู กลมกลืนทางวัฒ วั นธรรม และการสร้า ร้ งสรรค์ขึ้ ขึ้ การศึกษาวัฒ วั นธรรมเดีย ดี วกันแต่มีเ มี นื้อ นื้ หา ราย ทางสัง สั คม เพื่อ พื่ ทำ ความเข้า ข้ใจและใช้ปช้ ระโยชน์จ น์ สรรค์รูป รู แบบ แนวทางการพัฒ พั นา เพื่อ พื่ ให้อ ห้ ยู่ร่ ยู่ ร่ (well-being) และความสุข สุ ของประชาชนในสั สั

า ร้า ร้ งสรรค์ในสัง สั คมพหุวั หุ ฒ วั นธรรม คือการ วามแตกต่าง หลากหลายของการมาอยู่ร่ ยู่ ว ร่ ม งวัฒ วั นธรรม นำ ไปสู่ปัสู่ ปั ญหาความไม่เ ม่ ข้า ข้ใจ ก เลือกปฏิบัติ บั ติขณะเดีย ดี วกันก็เกิดผสม ขึ้น ขึ้ ใหม่ข ม่ องวัฒ วั นธรรมในพื้น พื้ ที่เฉพาะ รวมถึง ยละเอียดแตกต่างกัน ในต่างสถานที่ บริบริท จ ากวัฒ วั นธรรม โดยนำ ความรู้ที่ รู้ ที่ได้ม ด้ าสร้า ร้ ง ว มกันอย่า ย่ งสัน สั ติ มีภ มี าวะความอยู่ดี ยู่ มี ดี สุ มี ข สุ สัง สั คมนนั้น นั้ ๆ

วัฒ วั นธรรม วัฒ วั นธรรม” ควา สืบ สื เอ็ดเวิร์วิด ร์ เบอร์เ ร์ นทท์ ที นัก นั มานุษ นุ ยวิทวิยา ที่ให้กำ หมายว่า ว่ “วัฒ วั นธรรม”เ ความเชื่อ ชื่ ศิลปะ ศีลธรร มนุษ นุ ย์ไย์ ด้มาในฐานะเป็น ป็ วิวัวิฒ วั นการของวัฒ วั นธรร Edward Bur Culture. New

ม ามเป็น ป็ ระเบีย บี บ เจริญ ริ งอกงาม ที่ ทอดมาจากรุ่น รุ่ สู่รุ่สู่ รุ่ น รุ่ ทีเลอร์ (Edward Burnett Taylor) เนิดนิการศึกษามานุษ นุ ยวิทวิยาวัฒ วั นธรรมให้ความ เป็น ป็ ส่ว ส่ นทั้งหมดที่ซับ ซั ซ้อ ซ้ น ประกอบด้วยความรู้ รม กฎหมาย ประเพณี และความสามารถอื่นๆที่ น สมาชิกชิของสัง สั คม งานของทีเลอร์ สนใจการ รมในสัง สั คมชนเผ่า ผ่ ไปสู่สัสู่ ง สั คมทันสมัย มั (Tylor, rnett. 1920 [1871]. Primitive w York: J.P. Putnam’s Sons.)

1. การทำ ให้วั ห้ ฒ วั นธรรมเป็น ป็ ตัวแทนของความเ วัฒ วั นธรรมไทย 2. ทำ ให้วั ห้ ฒ วั นธรรมเป็น ป็ เรื่อ รื่ งของแท้ ต้น แตกต่างให้เ ห้ป็นของเทียม ไม่ใม่ ช่ไช่ ทย 3. วัฒ วั นธรรม มีแ มี กนหลักคือ เป็น ป็ ไปเพื่ พื่ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ริ ย์ 4. การต่อต้านขัด ขั ขืน ขื ความไร้ร ร้ ะเบีย บี บ ไ มายาคติความเข้าใข้ จวัฒ วั

เป็น ป็ ไทย สร้า ร้ งชาติไทยขึ้น ขึ้ จาก นกำ เนิดนิและกีดกันสิ่งสิ่ที่เหมือ มื น พื่อ พื่ ความมั่น มั่ คงของชาติ ไม่ใม่ ช่วั ช่ ฒ วั นธรรม นธรรมในสัง สั คมไทย

5. วัฒ วั นธรรมไม่ใม่ ช่เ ช่ รื่อ รื่ งการเมือ มื ง แต่เป็นความ เกี่ยวข้อ ข้ ง 6. วัฒ วั นธรรมมีศู มี ศู นย์ก ย์ ลางของความเจริญริรุ่น รุ่ เรือ รื 7. วัฒ วั นธรรมไทยดี รุ่ง รุ่ เรือ รื งกว่า ว่ ชาติใดในโลก (Et ตะวัน วั ตก เหมาะสมกับการพัฒ พั นาประเทศมากกว่า ว่

มดี ความงาม ที่ไม่ค ม่ วรเอาการเมือ มื งมา อ ง คติแบบไทยจากอิทธิพธิลของ “ไตรภูมิ ภู ”มิ thnocentrism) วัฒ วั นธรรมตะวัน วั ออกดีก ดี ว่า ว่ (แนวคิดวัฒ วั นธรรมชุมชน เศรษฐกิจพอเพีย พี ง)

Antonio Gramsci (1891–193 Hegemony Roland Barthes (1915-1980 มุมมองทางวัฒ วั นธรรม ที่ส่ง ส่ ผลต่อ

37) Cultural 0) Mythologies อการศึกษาวัฒ วั นธรรมในปัจ ปั จุบัน บั

มุมมองทางวัฒ วั ที่ส่ง ส่ ผลต่อการศึกษาวัฒ วั Stuart Hall (1932-2014) Culture as Representation

ฒ นธรรม ฒ นธรรมในปัจ ปั จุบัน บั n

Stuart Hall (1932-2014) Culture as Representation

การศึกษาพหุวั หุ ฒ วั นธร 1. ลักษณะสัง สั คม Variety Linguis Group D

รรม (multicultural approach) มพหุวั หุ ฒ วั นธรรม คือความหลากหลาย of Different Culture stic Diversity Diversity

2. สิ่งสิ่บ่ง บ่ ชี้ค ชี้ ว 2.1 การรั รั กฎหมาย และก คุ้มครอง คุ้ สิทสิธิ 2.2 การ ด้านวัฒ วั นธรรม การอยู่ร่ ยู่ ว ร่ มกัน 2.3 เปิด เข้า ข้ไปเป็นตัวแ 2.4 สื่อ สื่ ตระหนักถึงคว

ามเป็นสัง สั คมพหุวั หุ ฒ วั นธรรม รับ รั รองสิทสิธิทธิางวัฒ วั นธรรม ในรัฐ รั ธรรมนูญ การมีส มี ถาบันทา บั งสัง สั คมขึ้นม ขึ้ าทำ หน้าที่ รเรีย รี นการสอนในสถาบันก บั ารศึกษา มีห มี ลักสูต สู ร มศึกษา สัง สั คมพหุวั หุ ฒ วั นธรรม สัน สั ติศึกษาและ น ดให้มี ห้ ตั มี ตั วแทนของกลุ่ม ลุ่ วัฒ วั นธรรมที่หลากหลาย แทนทางการเมือ มื ง ข่า ข่ วสารทางสัง สั คม ให้ค ห้ วามสำ คัญ และ วามแตกต่างทางวัฒ วั นธรรม

2.5 ให้อิ ห้ อิสระใน 2.6 อนุญาตให้ห้ 2.7 รัฐ รั บาลมีนโ มี สนับสนุน และคุ้ม คุ้ ชนกลุ่ม ลุ่ น้อย 2.8 มีก มี ารศึกษ 2.9 มีนโย มี บาย กลุ่ม ลุ่ ผู้อผู้ พยพ

การแต่งกาย การใช้ภ ช้ าษา ห้ปห้ ระชาชนถือสองสัญ สั ชาติ โ ยบาย จัด จั สรรงบประมาณ ตลอดจนกองทุน ทุ มครอ งสิทสิธิขธิองกลุ่ม ลุ่ ชาติพัน พั ธุ์ ษามากกว่า ว่ 1 ภาษา หรือ รื สัง สั คม 2 ภาษา ที่ไม่เ ม่ ลือกปฏิบัติ บั ติต่อคนกลุ่ม ลุ่ น้อย

จุดยืน ยื สำ คัญของแนวคิด พหุวั หุ ฒ วั นธ 1 ค้นหาคำ อธิบ ธิ าย และทางเลือกของการบ ของวาทกรรม และการเป็น ป็ ตัวแทน 2 ศึกษาอัตลักษณ์ ซึ่ง ซึ่ ประกอบสร้า ร้ งขึ้น ขึ้ จ การเมือ มื งอัตลักษณ์ (identity politic 3 ยอมรั เป็น ป็ พหุนิ หุ นิ

ธรรม (multiculturalism) ริห ริ ารจัด จั การ ที่ปลดปล่อยออกจากอำ นาจ จากวัฒ วั นธรรมในฐานะที่เป็น ป็ การเมือ มื งหรือ รื cs) รับ รั ความแตกต่างหลากหลาย ความดีที่ นิ ย นิ ม ไม่ใม่ ช่ค ช่ วามดีที่เป็น ป็ สากล

จุดยืน ยื สำ คัญของแนวคิด พหุวั หุ ฒ วั นธ 4 สนใจศึกษาการเปลี่ยนแปลงภายใต้สั สั การผสมผสานทางวัฒ วั นธรรม สัง สั คมลูก ลู ทุน ทุ นิยม ซึ่ง ซึ่ มีเ มี รื่อ รื่ งการครอบงำ ทางการเ กล่าวอีกนัย นั หนึ่งพื้น พื้ ที่ของการศึกษาที่ได้ ขอบเขตด้านเศรษฐศาสตร์ก ร์ ารเมือ มื ง

ธรรม (multiculturalism) สัง สั คมทุน ทุ นิยมเสรี บริบ ริ ทของโลกาภิวัต วั น์ ผสม พัน พั ธุ์ท ธุ์ าง สิน สิ ค้าและบริก ริ ารในโลก เมือ มื งที่มาพร้อ ร้ มกับสิน สิ ค้าทางวัฒ วั นธรรม รับ รั ความนิยมของสัง สั คมพหุวั หุ ฒ วั นธรรมคือ

จุดยืน ยื สำ คัญของแนวคิด พหุวั หุ ฒ วั นธ 5 ในด้านการพัฒ พั นา แนวคิดพหุวั หุ ฒ วั นธรรม ความสำ คัญกับวัฒ วั นธรรมท้องถิ่น ความแต ตั้งอยู่บ ยู่ นฐานทางวัฒ วั นธรรมของตนเอง นอ เพื่อ พื่ปลดปล่อยออกจากการครอบงำ ทางวัฒ วั

ธรรม (multiculturalism) ม เชื่อ ชื่ในการพัฒ พั นาแบบทางเลือก ให้ ตกต่างทางวัฒ วั นธรรม และการพัฒ พั นาที่ อกจากนั้น นั้ ยัง ยั ให้ความสำ คัญกับการต่อสู้ ฒ นธรรม

จุดยืน ยื สำ คัญของแนวคิด พหุวั หุ ฒ วั นธ 6 วิพ วิ ากษ์วัฒ วั นธรรม ในฐานะวัฒ วั นธรรมก และกดทับความแตกต่างหลากหลาย ซึ่ง ซึ่ ชาติพัน พั ธุ์ กลุ่ม ลุ่ ชายขอบ แต่ยัง ยั รวมถึง เพ

ธรรม (multiculturalism) กระแสหลัก หรือ รื วาทกรรมหลักที่ครอบงำ ง ไม่ใม่ ช่เ ช่ พีย พี งแต่วัฒ วั นธรรมที่กดทับกลุ่ม ลุ่ พศ วัย วั ความแตกต่างระหว่า ว่ งรุ่น รุ่ ด้วย