โอวาท4ท่านเหลี่ยวฝาน

อะไรก็ระมัดระวัง ไมใหกระทบกระเทือนถึงผูอื่น คิด
แตจะชวยเหลือเจือจานไปทั่วหนา ใชเงินที่ตนเอง
มีมากใหเปนประโยชนแกผูที่นอย อาศัยความรวย

ที่ตนเองไดเปรียบผูอื่นโดยสภาวะธรรม มาเกื้อกูล
ผูอื่นที่มีนอยถึงกับขาดแคลน ตามสภาวะธรรม

ความเมตตากรุณา ที่เกิดจากความรูจริงในสภาวะ
ธรรมนี้ ก็จะหลอหลอมใหชองวาง ระหวางความรวย
ความจนนั้นปดสนิท ไมสามารถเกิดความแตกตาง

ไดเลย สวนเด็กที่เกิดมายากจนอันเปนสภาวะ
ธรรมหนึ่งนั้น ถาไมใหความแตกตางในความรวย

ความจนแลว ก็จะไมมีความรูสึกนอยเนื้อต่ำใจ
รูจักขยันหมั่นเพียร สันโดษในความเปนอยู ซื่อตรง
ในความประพฤติ รูจักใชแรงกายชวยเหลือผูอื่น

แทนแรงเงินที่ตนขาดแคลน ไมคอยคิดที่จะใหผูอื่น
มาชวยตน แตไมรังเกียจที่จะชวยผูอื่น ตั้งหนาทำมา

หากิน หนักเอาเบาสู อดออมถนอมตน ไมนานนัก
คนจนก็จะกลายเปนคนรวย คนรวยก็จะไมจน ถา



ี


ี
่
50 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:47
.indd 50
.indd 50 1/6/2552 20:24:47

มีนิสัยเหมือนเด็กทั้งสองคนนี้ เมื่อถึงวันนั้นความ
แตกตางจักมีไดอยางไร


แมอายุสั้นอายุยาวก็เชนกัน ถาเราไมเชื่อวา
ชะตาชีวิตไดลิขิตใหเรามีอายุสั้น เราก็จะไมพะวง
ถึงความตายตั้งหนาประกอบกรรมดี ไมใชอยูรอ

ความตายไปวันหนึ่ง ๆ ผูที่ไมเชื่อวาชะตาชีวิตได
ลิขิตมาใหอายุยืน ก็จะไมทะนงตนวายังมีชีวิตอยู

อีกยาวนาน เกิดความประทาทเกียจครานที่จะ
ประกอบกรรมดี ผัดวันประกันพรุง ดื่มสุราหานารี
เลนพาชีกีฬาบัตร เผาผลาญชีวิตไปทุกวัน ๆ อายุ

จักยืนนานไปไดอยางไร

ความเกิดความตาย เปนสิ่งสำคัญที่สุดของ

มนุษย ถาเราไมใหความแตกตางกับสิ่งที่กลาวมา
แลวไซร เราจะเกิดในสภาวะธรรมใดก็ตาม ยอมจัก

ดำรงชีวิตอยูได ดวยจิตใจที่ปราศจากความกดดัน
รูจักดำรงชีวิตดวยดี ตายดี และไปเกิดในสภาวะ
ธรรมที่ดีตอไป


่
โอวาทขอท 1 การสรางอนาคต 51
ี



1/6/2552 20:24:47
.indd 51
.indd 51 1/6/2552 20:24:47

ทำไมหรือ


เพราะความชั่วราย มิไดอยูที่ความรวย
ความจน มิไดอยูที่ความมีอายุสั้นหรือยาว ความสุข
ความทุกขนั้น ยอมขึ้นอยูที่เราจะสามารถประกอบ

คุณงามความดีไดมากนอยเทาใดตางหากเลา


การฝกฝนตนเองใหรูจักประกอบกรรมทำดี
นั้น ยอมเปนการสั่งสมบุญบารมีโดยแท เราจะตอง
หมั่นสังเกตพฤติกรรมของเราเอง มีสิ่งใดผิดพลาด

ก็พยายามแกไข เหมือนดั่งหมอที่พยายามรักษา
คนไขใหหายจากโรค ฉะนั้นการสั่งสมบุญบารมีตอง

พยายามอยูทุกขณะจิต คอยทำคอยไปไมหวังผล
จนเกินกำลัง ไมหยอนยานจนไมกาวหนา เมื่อจิต
ไดรับการอบรมที่ดี บมใจจนไดที่แลวนั่นคือความ

สำเร็จที่จะไดรับในการประพฤติปฏิบัติธรรม


ทานบอกกับพอวา จิตนั้นเกิดดับอยูทุกขณะ
ขอใหหมั่นบริกรรมอยาไดหยุดยั้ง จะขาดการสืบ

ี


่
ี
52 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:48
.indd 52 1/6/2552 20:24:48
.indd 52

ตอ เมื่อบริกรรมจนเกิดความชำนาญแลว ก็จะ
กลายเปนนิสัยไมวาปากจะบริกรรมหรือไม จิตก็จะ
ทำไปเองโดยอัตโนมัติ เมื่อจิตดิ่งเปนเอกัคตาแลว

ไซร ยอมรวมมนตคาถาที่บริกรรม ตัวคนบริกรรรม
และจิตที่บริกรรมเปนอันหนึ่งอันเดียวกัน ไมแยก

ออกจากกัน เมื่อนั้นการบริกรรมก็จะประสบความ
สำเร็จทันที อธิษฐานไวเชนไรก็จะสมปรารถนาเชน
นั้น


พอนั้น แตกอนมีชื่อวา “เสวียหาย” ในวันนั้น

พอเปลื่ยนชื่อใหมวา เหลี่ยวฝาน เพราะพอรูซึ้ง
แลววา การสรางอนาคตนั้นจะตองเริ่มที่ตนเองมิ

ใช รอคอยโชคชะตามาผลักดันใหเปนไปตามยถา
กรรม พอจะตองหลุดพนจากความเปนปุถุชนใหได
ไมยอมตกอยูในอิทธิพลของคำพยากรณอีกตอไป

นี่คือความหมายในชื่อใหมของพอ ตั้งแตนั้นมาพอ
สำรวมระวังบทบาทของกายวาจาใจอยูตลอดเวลา

ที่ตื่นอยู ทำใหผิดแผกไปกวาแตกอนมาก ความมัก


ี
่

โอวาทขอท 1 การสรางอนาคต 53


1/6/2552 20:24:48
.indd 53
.indd 53 1/6/2552 20:24:48

งายตามใจตนเอง ความไมสำรวมอินทรียไดลดนอย
ลง มีแตความระแวดระวังตั้งสติไมประมาท ดุจดั่ง
เตรียมพรอม ตั้งรับภยันตรายที่กำลังคืบคลาน

มาหาพอ ฉะนั้นแมจะอยูในที่มืดหรือในที่รโหฐาน
ก็ยังเกรงวาผีสางเทวดา คอยจองจับตามองพออยู

ตอหนาและลับหลังคน จึงประพฤติตนไมตางกัน
หากมีผูใดแสดงความไมพอใจพออยางไร วิพากษ
วิจารณรุนแรงเพียงใด พอกลับรับฟงไดโดยดุษณีไม

เคยตอลอตอเถียงกับผูใดอีกเลย


เมื่อกาลเวลาผานไปอีกหนึ่งป พอไดโอกาส
เขาทำการสอบไลอีกครั้ง คราวนี้ไดที่หนึ่ง พลิก

ความคาดหมายของทานผูเฒาขง ที่พยากรณไววา
จะสอบไดที่สามทานวาหลังจากสอบครั้งนี้แลว ตอ
ไปจะสอบไมไดอีกแตเมื่อพอไปสอบ ก็สอบไดอีก

เปนอันวาคำพยากรณไมสามารถกุมวิถีชีวิตของพอ
ไดอีกตอไป




ี


่
ี
54 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:48
.indd 54
.indd 54 1/6/2552 20:24:48

แตการทำความดีนั้น มิไดงายอยางที่นึกไว
สำรวจดูแลวก็พบขอบกพรองมากมาย เชน ไมมี
ความอาจหาญพอ ทีจะเสียงชีวิตเขาชวยเหลือผูที่
่
่
ประสบภัย บางทีจิตใจลังเลไมสามารถชวยไดสุด
กำลัง บางทีก็ชวยไปบนวาไป อดติเตียนเสียมิได

ปกติก็ยังมีสติความคุมตนเองดีอยู บางทีดื่มเหลา
เมามาย ความประพฤติดั่งเดิมก็กลับมา มีบทบาท
อีก คะแนนของกรรมดีถูกกรรมชั่วลบไปเสียมาก

ทำใหตองใชเวลาเกือบ 11 ป คือตั้งแต พ.ศ. 2112-
พ.ศ.2122 จึงสามารถรวบรวมการทำความดีได

ครบสามพันครั้ง


บังเอิญขณะนั้น พอไปเที่ยวนอกดานกับเพื่อน
จึงมิไดประกอบพิธีอุทิศบุญกุศล ดังที่ตั้งจิต
อธิษฐานไวจนกระทั่งรุงขึ้นอีกปหนึ่ง พ.ศ. 2123

เมื่อกลับมาทางใตแลว จึงไปนิมนตทานซิ่งคงและ
ทานเฮวยคง ซึ่งลวนเปนพระเถระที่ทรงคุณวิเศษ

มาประกอบพิธีอุทิศกุศลผลบุญ ที่ไดเพียรทำตอ


่
ี
โอวาทขอท 1 การสรางอนาคต 55



1/6/2552 20:24:48
.indd 55
.indd 55 1/6/2552 20:24:48

เนื่องมาไดรวมสามพันครั้งตามที่ไดตั้งจิตอธิษฐาน
ไว แลวเริ่มตั้งจิตอธิษฐานใหมครั้งนี้ขอใหไดลูกที่
ดี จะทำความดีอีกสามพันครั้ง พอรุงขึ้นอีกป พ.ศ.

2124 พอก็ไดเจามา จึงตั้งชื่อใหวา “เทียนชี่” แปล
วาฟาประทาน


เวลาใด ที่พอไดกระทำความดีทางกายกรรม

ก็ดี มโนกรรมก็ดี วจีกรรมก็ดี พอก็จะใชพูกัน
บันทึกไวทันที แตแมเจาเขียนหนังสือไมเปน เมื่อได
ชวยพอกระทำความดีตรงใด ก็ใชกานขนหานจิ้ง

ชาดกวงไวบนปฏิทิน บางวันใหทานคนยากจนหลาย
ครั้ง ปลอยสัตวมีชีวิตมากวันหนึ่งๆ แมเจาวงไวถึง

สิบกวาวงดวยกัน เพียงสิบปกวา ก็ทำไดครบสาม
พันครั้งอีก คราวนี้พอนิมนตพระเถระรูปกอนๆ มา
ทำพิธีอุทิศบุญกุศลที่บานเราเอง และเริ่มตั้งจิต

อธิษฐานขอใหสอบตำแหนงจิ้นสือได จะทำความดี
ใหครบหนึ่งหมื่นครั้ง ตอมาอีกสามป พอก็สอบได

และไดเปนนายอำเภอในปนั้นเอง ประมาณ พ.ศ.

ี


ี
่
56 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:49
.indd 56
.indd 56 1/6/2552 20:24:49

2129 (ประมาณ ค.ศ. 1586)


พอไดทำสมุดขึ้นมาเลมหนึ่ง ใหชื่อวาสมุด
บริหารใจ ตอนเชาอันเปนเวลา ที่พอนั่งชำระความ
พอก็ใหคนนำสุมดนี้มาวางไวบนบัลลังกดวย ในแต

ละวันพอชำระคดีไวอยางไรบาง ก็จะบันทึกไวใน
สมุดเลมนี้อยางละเอียด เพื่อไวตรวจสอบดูวาจะมี

อคติในการชำระความอยางไรบางหรือไม มีความ
ยุติธรรมเพียงพอไหมใหความเมตตาปรานีเพียงพอ
ไหม เพื่อจะไดไวแกไขในวันตอไป พอตกลางคืน พอ

ั
ั
่
่
็
กต้งโตะทีกลางลานบานพอแตงตวเตมยศเพือแสดง
็
ความเคารพตอฟาดิน แลวจุดธูปเทียนบูชาฟาดิน
คุกเขาลงอานบันทึกนั้น แลวเผาถวายฟาดินหนึ่งชุด
เก็บไวหนึ่งชุด ที่พอทำเชนนี้ ก็เพราะพอเห็นตัวอยาง
อันดีงามนี้มาจากขุนนางผูใหญทานหนึ่ง ในสมัย
ราชวงศซอง ที่ไดรับการจารึกไวในประวัติศาสตร
จีนดวยความเคารพอยางสูง วาเปนผูที่มีความซื่อ

สัตยสุจริต มีความรับผิดชอบตอหนาที่ของทาน

ี

โอวาทขอท 1 การสรางอนาคต 57

่


1/6/2552 20:24:49
.indd 57 1/6/2552 20:24:49
.indd 57

เทากับชีวิตของทานเอง ไมยอมสยบตอขุนนางกังฉิน
ดูแลความทุกขสุขของราษฎรและขุนนางใหญนอย
อยางไมกลัวตายถาการฉอราษฎรบังหลวง มีการ

่
ั
ั
็
อาศยหนาทีหรืออิทธิพลกอกรรมทำเขญกบชาวบาน
หรือขุนนางผูนอยแลวไซร แมผูนั้นจะเปนขุนนาง
ั

็
ผูใหญ เปนทีโปรดปรานของฮองเตสกเพียงไรกตาม
่
ทานก็ไมเกรงกลัว เปนตองนำหลักฐานทูลเกลาฯ
ถวายฮองเตใหไดรับโทษานุโทษจงได เมื่อทานสิ้น
ั
ั
ู
อายุขัยแลว จึงไดรบพระราชทานเกียรติยศอนสงสง
ไดรับสถาปนาเปนที่ชิงเชี่ยงกง หมายถึงผูที่กราบ
ทูลดวยความสะอาดบริสุทธิ์ใจ พออานชีวประวัติ
อันเกริกเกียรติของทานแลวประทับใจมาก จึงถือ
เปนตัวอยางอันดีงามที่จะตองปฏิบัติตามใหได เพื่อ

ปองกันการชำระความของพอ มิใหดางพรอยเสีย
ความยุติธรรมไปได พอจึงกระทำเชนนี้ทุกคืน


แมของเจาแสดงความวิตกกังวลใหพอฟงวา

แตกอนนี้อยูบานเราเอง ก็ชวยกันทำบุญทำทาน

่
ี
ิ
58 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ี

ี

1/6/2552 20:24:49
.indd 58
.indd 58 1/6/2552 20:24:49

มีโอกาสประกอบกรรมดีมาก ไมกี่ปก็ไดครบสาม
พันครั้ง แตตอนนี้เราอยูในสถานที่ราชการ ไมมี
โอกาสสัมผัสกับคนยากจนเหมือนแตกอน ความดี

หนึ่งหมื่นครั้ง เมื่อใดจะทำสำเร็จไดเลา


พอก็ไดแตรับฟง ในคืนวันนั้น จะวาบังเอิญ
หรือไมหนอ พอฝนเห็นเทวดาองคหนึ่ง พอจึงปรับ

ทุกขกับทานถึงเรื่องที่แมเจาวิตกกังวล ทานบอก
กับพอวา พอนั้นไมรูตัวเลย พอไดทำความดีครบ
หนึ่งหมื่นครั้งแลว เพียงแตลดภาษีขาวใหแกราษฎร

ทั้งหมดที่อยูในความปกครองของพอโดยทั่วหนา
กัน การบรรเทาภาระอันหนักของราษฎรเปนกุศล

กรรมอันยิ่งใหญ เพราะทำใหราษฎรเปนสุขขึ้น
พอตื่นขึ้นมาก็นึกขึ้นไดวา พอไดทำไปเชนนั้นจริงๆ
เพราะสงสารราษฎร ที่ตองเสียภาษีหนักเกินไป

ทำไมเรื่องราวเหลานี้ ซึ่งพอเห็นเปนเรื่องเล็กนอย
แตก็ลวงรูถึงเทวดาฟาดินได และก็ยังสงสัยอยูวา

ทำพียงแคนี้นะหรือ ก็เปนความดีไดถึงหนึ่งหมื่น


ี
่

โอวาทขอท 1 การสรางอนาคต 59


1/6/2552 20:24:49
.indd 59
.indd 59 1/6/2552 20:24:49

ครั้ง บังเอิญทานฝานอวี๋ยเถระมาจากภูเขาอูถาย
ซาน พอจึงกราบถามทานเพื่อใหหายสงสัย


ทานตอบวา กุศลกรรมใดก็ตาม ถาทำดวย
ความจริงใจ บริสุทธิ์ใจ ไมหวังตอบแทนเปนสวนตัว

แลวไซรแมกระทำครั้งเดียว ก็เทากับกระทำหมื่น
ครั้งไดทีเดียว การที่พอเห็นความทุกขยากของราษ

ฎร หาทางแกไขผอนหนักเปนเบา ความสุขที่ราษฎร
ทั้งอำเภอไดรับยอมเปนกุศลกรรมอันยิ่งใหญ พอจึง
เอาเงินเดือนของพอเดือนนั้นถวายแกทานฝานอวี๋ย

เถระ เพื่อใหทำอาหารมังสวิรัติถวายพระภิกษุใน
วัดของทาน ซึ่งมีประมาณหนึ่งหมื่นรูป และอุทิศ

กุศลกรรมทั้งมวลไปตามที่อธิษฐานเอาไว

ทานผูเฒาขงเคยพยากรณพอไววา พอจะมี

อายุอยูได 53 ปเทานั้น พอก็มิไดอธิษฐานให
ตนเองมีอายุยืนยาวแตอยางใด แตปนั้นพอก็ไม

เปนไร อยูมาจนบัดนี้พอมีอายุได 69 ป แลว โบราณ


ี


ี
่
60 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:50
.indd 60 1/6/2552 20:24:50
.indd 60

ทานกลาวไววาฟาดินนั้น สุดที่จะหยั่งรูได ชะตา
ชีวิตจึงเอาแนไมได ชีวิตของใคร คนนั้นก็ตองสราง
อนาคตเอาเอง จะใหคนอื่นสรางใหหาไดไม คำพูด

นี้เปนความจริงที่พอพิสูจนไดดวยตนเอง พอจึง
เชื่อมั่นดวยความประจักษแจงแกใจของพอเองวา

ความสุขความทุกข ลวนแตเกิดจาการกระทำของ
ตนเองทั้งสิ้น ทำดีก็ดี ทำชั่วก็ชั่ว เปนคำที่ทานนัก
ปราชญโบราณกลาวกันตอๆ มาจนถึงบัดนี้ ถาใคร

ยังเชื่อวา สุขทุกขเปนสิ่งที่ถูกลิขิตมาแลวอยางแน
นอนแกไขไมไดแลวไซร แมผูนั้นจะแสนฉลาดปราด

เปรื่องอยางไร เขาก็ยังเปนปุถุชนอยูหาความกาว
หนามิไดเลย


สำหรับตัวของลูกนั้น พอก็ยังไมทราบวา
อนาคตจะเปนอยางไร แตขอใหลูกจำไววา แมลูก

จะมีบุญวาสนาชะตาสูงก็อยายึดมั่นวา จะเปนเชน
นั้นเสมอไป อาจจะมีวันที่ตกต่ำลงได ถาลูกไมรูจัก

การระวังตัว ยามใดที่ลูกรูสึกชีวิตมีแตความราบรื่น

่
ี


โอวาทขอท 1 การสรางอนาคต 61


1/6/2552 20:24:50
.indd 61 1/6/2552 20:24:50
.indd 61

ปลอดโปรงสะดวกสบายไปทุกสิ่ง ลูกก็อยายึดมั่น
วาจะเปนเชนนั้นตลอดไป อาจจะมีวันที่ตองประสบ
ความยุงยากเดือดรอน ถาลูกไมตั้งตนอยูในศึล

ในธรรมอยูเสมอ ยามใดที่ลูกมีความเหลือเฟอเงิน
ทองไหลมาเทมา มีความสมบูรณพูนสุขทุกประการ

ก็อยายึดมั่นวาจะเปนเชนนั้นเสมอไป อาจจะมีสัก
วันหนึ่งที่ลูกจะตองตกระกำลำบาก ระหกระเหิน
แมจะหาที่คางกายสักคืนก็ยังยาก หากลูกไมรูจักใช

เงินใหเปนประโยชนในทางที่ถูกที่ควร ทั้งแกตน
เองและแกผูอื่นยามใดที่มีคนยิ้มชมชอบ เคารพ

นบนอบตอลูก ลูกก็จะตองยิ่งทำตนใหเปนที่นา
เคารพยิ่งๆ ขึ้น ถอมเนื้อถอมตัวดวยความจริงใจ
มิใชเสแสรงแกลงทำ ปากอยางใจอยาง อวดดีวาง

อำนาจ ยามใดที่ลูกไดรับยศถาบรรดาศักดิ์อันสูงสง
ลูกก็อยายึดมั่นในโลกธรรมนั้นวา จะแนนอนเสมอ

ไป ตองเตือนสติตนเองอยูเสมอวา สักวันหนึ่งยศ
ศักดิ์ ชื่อเสียง เงินทอง และความสุขทั้งมวลอาจ



ี


่
ี
62 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:50
.indd 62
.indd 62 1/6/2552 20:24:50

จะพังพินาศไปในพริบตาเดียวก็ได ถาลูกไมหมั่น
ประกอบความดีใหยิ่ง ๆ ขึ้น ไป แมลูกจะมีความ
รูความสามารถเพียงใด ก็จงอยาทะนงตนวา ใคร

ก็สูไมได ลูกจะตองหมั่นฝกฝน เพื่อใหความรูนั้น
แตกฉานยิ่งขึ้น ถาลูกทำไดเชนนี้ ลูกก็จะเปนผูที่มี

คุณธรรมอันสูงสง แสดงความสูงสงนั้นไวได ไมมี
วันที่จะตกต่ำ นอกจากวิบากแหงกรรมเกา ซึ่งไมมี
ใครรูวาในชาติปางกอน ๆ นั้น ลูกไดเคยทำอกุศล

กรรมอะไรไวบาง วิบากแหงอกุศลกรรมนั้น ยอม
ใหผลเมื่อถึงเวลาเสมอ แตถาลูกมีความดีมาก

จริง ๆ แลว อกุศลกรรมบางอยางก็จะกลายเปน
อโหสิกรรมไปคือ กรรมตามไมทัน


ลูกตองเคารพบูชาบรรพชน สรรเสริญคุณงาม
ความดีของบรรพชนใหแผไพศาล ลูกจะตองปกปด

ความผิดพลาดของพอแมไว อยาใหเปนที่เสื่อมเสีย
แกวงศตระกูลได ชาติบานเมืองเปนสิ่งที่จะตองเทิด

ทูนรักษาไวดวยชีวิต ตองมีความซื่อสัตยสุจริตจงรัก

่
ี


โอวาทขอท 1 การสรางอนาคต 63


1/6/2552 20:24:50
.indd 63 1/6/2552 20:24:50
.indd 63

ภักดีตอองคฮองเตไมเสื่อมคลาย ลูกจะตองสราง
ครอบครัวใหมีความสุขความอบอุนใจตลอดจนคน
รับใช ลูกจะตองชวยเหลือเกื้อกูลผูที่ยากไรใหได

ทันทวงที ลูกจะตองมีจิตสำรวมระวังอินทรียอยู
ตลอดเวลา เพื่อปองกันความผิดพลาดที่จะเกิดขึ้น

ทั้งกางกายวาจาและใจ


ลูกจะตองสำรวจตรวจขอบกพรองในตัวของ
ลูกเองทุก ๆ วันอยาไดขาด และจะตองแกไขความ
ผิดพลาดใหทันทวงทีทุก ๆ วันเชนกัน วันใดที่ลูก

มองไมเห็นความผิดพลาดของลูก ก็แสดงวาการ
ปฏิบัติธรรมของลูกไมไดกาวหนาไปเลย และกำลัง

ถอยหลังแลว เพราะฉะนั้นลูกจะตองหาความผิด
พลาดของตนเองใหพบ และแกไขใหไดทันทวงที
มิฉะนั้นแลว ลูกจะกาวหนาตอไปไมไดเปนการเสีย

ชาติเกิด






ี


ี
่
64 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:51
.indd 64
.indd 64 1/6/2552 20:24:51

คำสั่งสอนของทานอวิ๋นกุเถระนั้น ชางลึกล้ำ
ตรงตามสภาวะธรรมและเปนความจริงทุกประการ
ซึ่งลูกจะตองนำมาครุนคิดวิเคราะหวิจัยหาเหตุผล

เพื่อใหประจักษแจงแกใจของลูกเอง และยึดถือนำ
มาปฏิบัติตามคำสั่งสอนของทานอยางเครงครัด ให

เกิดเปนจริงเปนจังขึ้นมาใหได จึงจะไมเสียแรงที่เกิด
มาแลวชาติหนึ่ง มิไดปลอยเวลาอันมีคาใหผานไป
โดยไรประโยชนเลย

























ี
่


โอวาทขอท 1 การสรางอนาคต 65


1/6/2552 20:24:51
.indd 65
.indd 65 1/6/2552 20:24:51

โอวาทขอทีสอง
่

วิธีแกไขความผิดพลาด





































ี
่
ี


ิ
66 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ี
1/6/2552 20:24:51
.indd 66
.indd 66 1/6/2552 20:24:51

ในยุคชุนซิว (กอนพุทธศักราช 227 ป) กอน
พ.ศ. 227-พ.ศ.67 เปนระยะเวลาที่อำนาจของราช
วงศจิว (กอนศตวรรษที่ 11 กอน พ.ศ.228) เสื่อม

ถอยหัวเมืองใหญนอยตางแข็งขอ ตั้งตนเปนใหญ
จิตใจคนจีนในยุคนี้ เสื่อมทรามโหดเหี้ยมมาก

ลูกฆาพอ ขุนนางฆาฮองเต ทานนักปราชญขงจื่อ
ก็เกิดในยุคนี้ทานเห็นวา เหตุการณจะรุนแรงยิ่งขึ้น
ไมเปนผลดีตอประเทศชาติ จึงนำหนังสือเลมหนึ่ง

มีชื่อวาชุนชิว ซึ่งเปนของแควนหลู มาแกไขปรับปรุง
เสียใหมสวนที่ดีคงไวสวนที่ขาดเพิ่มเติม บันทึก

ความชั่วรายในยุคนั้นไวในหนังสือ ชุนชิว
นี้อยางละเอียดลออ เพื่อไวเตือนใจคนไมใหนำมา
เปนเยี่ยงอยาง ขุนนางในสมัยนั้น ชางดูคนโดย

สังเกตจากกิริยาวาจา ก็สามารถคาดคะเนอนาคต
ของคนๆ นั้นได สังคมขุนนางในสมัยนั้น จึงมักนำ

บุคคลิกของใครตอใคร มาเปนหัวขอในการสนทนา
พอจึงอยากใหลูกคนหาสวนดีสวนเสียของหนังสือ



ิ
ี
ี
ิ

โอวาทขอท 2 วธแกไขความผดพลาด 67

่
1/6/2552 20:24:52
.indd 67
.indd 67 1/6/2552 20:24:52

เลมนี้ แมจะเปนของโบร่ำโบราณ หางจากยุคเรา
เกือบสองพันปก็ตาม แตลูกก็จะไดประโยชนจาก
หนังสือนี้อยางเหลือลน นอกจากเลมนี้แลวก็ยัง

มีอีกหลายเลม ที่บันทึกประวัติศาสตรในระยะสอง
พันปนี้ ลูกอานแลวจะไดเขาใจชีวิตดีขึ้น รูจักนำสวน

ดีของอดีต มาเสริมสรางชีวิตอนาคตของลูกเอง ให
เพียบพรอมดวยความเปนคนที่มีศีลมีธรรมหลุดพน
จากความเปนปุถุชนไดในที่สุด


ธรรมดานิมิตหรือลางสังหรณนั้น มักจะเกิด
ทางใจแลวปรากฏใหเห็นทางอิริยาบถ บุคคลิก

ลักษณะจึงเปรียบประดุจกระจกเงา ฉายใหเห็น
บุญวาสนาหรือเคราะหกรรมที่บุคคลนั้นๆ จะตอง

ไดรับในอนาคต ปุถุชนมักมองไมเห็นบุคคลิก
ลักษณะอันนาศึกษานี้ กลับเห็นวาเปนการคาดคะ
เนที่ไมแนนอน


ธรรมชาตินั้นมีความซื่อตรงยิ่งนัก หากเราเอา
อยางธรรมชาติได จิตใจของเรานี้ก็จะผสมผสาน


ี
่
ี

68 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:52
.indd 68
.indd 68 1/6/2552 20:24:52

เปนอันหนึ่งอันเดียวกับธรรมชาติ ซึ่งก็คือฟาดิน
นั่นเอง ฉะนั้นลูกจงสังเกตพฤติกรรมของบุคคล
ตาง ๆ วาเขาชอบทำกรรมดีหรือกรรมชั่ว ถาเขาชอบ

ทำแตกรรมดี ทำไดครบตามมาตรการ และสูงถึง
มาตรฐานแลวไซร ก็จงแนใจเถิดเขาจะตองไดรับ

ผลดีแน แตถาเขาชอบทำแตกรรมชั่ว ลูกก็จงแนใจ
เถิดวาเขาจะตองไดรับผลเลวรายตอบแทนหากลูก
ตองการความสุขและหางไกลจากความทุกขลูกจะ

ู
ตองรจกวิธีแกไขความผิดพลาดของตนเองเสียกอน
ั
ขอที่ 1. ลูกจะตองมีความละอายตอการทำ

ชั่ว ไมวาจะอยูตอหนาหรือลับหลังผูคน ลูกลองคิด
ดูสินักปราชญแตครั้งโบราณมา ทานก็เปนชายอก

สามศอกเชนลูกนี้ แตไฉนทานเหลานั้นจึงไดรับ
ความเคารพบูชาเปนปูชนียบุคคล แมกาลเวลาจัก
ไดผานไปแลวเปนรอยชั่วคนก็ตาม สวนลูกนั้นเลา

ยังคงเปนกระเบื้องที่แตกอยูเปนเสี่ยงๆ ในชีวิต
ยังไมไดสรางอะไร เปนชิ้นเปนอันเปนแกนเปนสาร


ิ
่
ี
ิ

โอวาทขอท 2 วธแกไขความผดพลาด 69

ี
1/6/2552 20:24:52
.indd 69
.indd 69 1/6/2552 20:24:52

ใหปรากฎเลย ทั้งนี้ก็เพราะลูกมัวหลงละเลิงอยู
กับความสุขทางโลก เหมือนผาขาวที่ถูกสีตางๆ
แปดเปอนเสียแลว ยอมหมดความบริสุทธิ์ผุดผอง

มักจะทำอะไรที่ไมสมควรทำ แตคิดวาผูอื่นไมลวงรู
ตอไปก็ยิ่งเหิมเกริมทำผิดมากขึ้นทุกที โดยไมมี

ความละอายตอบาป ลงทายก็จะเหมือนกับสัตว
เดรัจฉาน ที่ไมสามารถรูวาตนเองกำลังทำอะไร
อยูในโลกนี้ จะมีสิ่งไรอีกเลาที่จะนาละอายไปกวา

ที่ตนเองไมรูดีรูชั่ว ทานนักปราชญเมิ่งจื่อจึงได
กลาวไววา ความละอายและความเกรงกลัวตอบาป

นั้น เปนความยิ่งใหญของมนุษยในโลกนี้ ผูใดมีไว
ยอมไดชื่อวาเปนปราชญ ผูใดมิไดมีไวยอมเหมือน
สัตวเดรัจฉาน ลูกจึงตองเริ่มตนแกไขความผิด

พลาดของตนเองดวยกุศลธรรมขอนี้กอน

ขอ 2. ลูกจะตองมีความเกรงกลัวตอการทำ

ชั่วเทพยดาอยูเบื้องบน ผีสางวิญญาณลวนมีราง
โปรงแสงมีอยูเกลื่อนกลาด ทุกหนทุกแหง ซึ่งนัยน


ี


่
ี
70 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:52
.indd 70 1/6/2552 20:24:52
.indd 70

ตาของมนุษยธรรมดา ยอมมองไมเห็นไมวาลูกจะ
ทำผิดอะไรที่คนไมรูผีสางเทวดาก็รูหมด ถาลูกทำ
ความผิดรายแรง ลูกก็จะตองไดรับเคราะหกรรม

ไมเบาทีเดียวละ ถาลูกทำผิดเพียงนิดหนอย ก็จะทำ
ใหลูกไดรับความสุขที่กำลังใหผลอยูในปจจุบันลด

นอยลงทันที ลูกจะไมกลัวไดหรือ

ไมเพียงเทานั้น แมเราจะอยูในบานของ

เราเอง ในที่รโหฐานก็ตาม ก็หนีไมพนสายตาของผี
สางเทวดาไปได แมลูกจะปกปดความผิดไวดีเพียง
ไรแตจะปกปดผีสางเทวดาหาไดไม เพราะแมแตใน

ตัวลูกมีไสกี่ขด ทานเหลานั้นก็มองเห็นทะลุปรุโปรง
อยูแลว หากวันใดบังเอิญมีคนแอบรูเห็นเขาลูกก็จะ

กลายเปนคนไรคาไปทีเดียว อยางนี้แลวลูกยัง จะ
ไมกลัวอีกหรือ


ไมเพียงเทานั้น หากลูกยังมีลมหายใจอยู
แมจะทำความผิดลนฟา ก็ยังมีโอกาสแกตัวไดถา
ลูกสำนึกในความผิดนั้นไดทันทวงที ในกาลกอน มี

ี
ิ
ี
ิ

โอวาทขอท 2 วธแกไขความผดพลาด 71

่
1/6/2552 20:24:53
.indd 71
.indd 71 1/6/2552 20:24:53

ชายคนหนึ่งตลอดชีวิตของเขาชอบทำแตกรรมชั่ว
ครั้นพอใกลจะตาย ไดสำนึกผิดเพียงขณะจิตเดียว
และจิตสุดทายที่รูจักผิดชอบชั่วดี ก็ยังสามารถทำ

ใหจิตที่เกิดตอจากจิตสุดทาย (จุติจิต) ไดปฏิสนธิใน
สุคติภพทันทวงที รอดจากการไปสูทุคติภพอยาง

หวุดหวิด และเมื่อเขาไดไปสูสุคติภพเสียกอนเชนนี้
ู
ั
ั
่
่
ุ
จิตทีเรารจกผิดชอบชวดีแลว ในวินาทีสดทายนี้ก ็
ยอมเปนปจจัยใหเขาประกอบแตกรรมดี หากเขา
สามารถสั่งสมความดีไดมากกวากรรมชั่ว ที่เคยกระ
ทำมาเปนหมื่นเทาพันทวีแลวไซร วิบากแหงกรรม
ชั่วที่มิใชกรรมหนักจักติดตามมาใหผลไมทันเสีย
แลว ดุจในถ้ำที่มืดมิดมานานนับพันปเพียงแตจุด
ไฟใหสวางเพียงดวงเดียว ก็สามารถขับไลความมืด

ที่มีมานานนับพันปใหหมดสิ้นไป ในพริบตาเดียว
ฉะนั้นลูกจงจำไววา ความผิดที่ลูกกระทำไวนาน

แลวหรือเพิ่งกระทำ ขอใหรูสำนึกและแกไขเสียทันที
จึงจะเอาตัวรอดได ไมตองไปสูทุกคติภพที่เต็มไป



่
ี

ี
ิ
72 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ี

1/6/2552 20:24:53
.indd 72 1/6/2552 20:24:53
.indd 72

ดวยความทุกขทรมาน

แตลูกจะตองจำไวใหดีวา แมความผิดนั้นเปน

สิ่งที่แกไขได ก็อยานอนใจที่จะทำผิดบอยๆ อยานึก
วาวันนี้เราทำผิดแคนี้ไมเปนไร พรุงนี้เราจะแกไขไม
ทำอีกก็แลวกัน ถาคิดเชนนี้ ก็ผิดจากวัตถุประสงค

ที่พอพร่ำสอนลูกมา อันความผิดที่เกิดจากรูวาผิด
แลวยังจงใจทำ เปนมโนกรรมที่มีโทษหนัก แมลูก

ตั้งใจจะแกไขนั้นพรุงก็อาจจะสายไปเสียแลว เพราะ
ในโลกแหงความวุนวายนี้ ใครจะรับประกันไดวา
เราจะมีชีวิตอยูจนถึงวันพรุงนี้ มนุษยมีชีวิตอยูได

ดวยลมหายใจ ถาลูกขาดหายใจเพียงครั้งเดียวชีวิต
นี้ก็ไมใชของลูกเสียแลว ทุกสิ่งลูกก็นำติดตัวไปดวย

ไมได เพราะทุกสิ่งเปนรูปธรรม มีใครเปนเจาของรูป
ธรรมไดชั่วนิรันดร สิ่งที่ติดตามลูกไปไดมีเพียง
กรรมดีและกรรมชั่วเทานั้น อันเปนนามธรรมที่

มนุษย มองไมเห็น จะสัมผัสไดดวยใจเทานั้น หากบุญ
ยังมีเหลือพอไดกลับมาเกิดเปนมนุษยอีก ก็จะเปน


ิ
่
ี
ิ

โอวาทขอท 2 วธแกไขความผดพลาด 73

ี
1/6/2552 20:24:53
.indd 73
.indd 73 1/6/2552 20:24:53

คนที่ชื่อเสียงไมดีเปนรอยปพันป แมจะมีลูกหลานที่
ดีก็ไมสามารถชวยลูกได หากกรรมหนักไมสามารถ
มาเกิดเปนมนุษยอีก ก็จะตองตกนรกหมกไหม

ทนทุกขทรมานไปชั่วกับชัวกัลป แมพระพุทธองคก็
ทรงโปรดไมได เพราะผูใดทำกรรมไวผูนั้นเองเปนผู

ไดรับผลแหงกรรมนั้น ลูกยังจะไมกลัวไดหรือ

ขอ 3. ลูกจะตองมีความกลาที่จะแกไขตน

เอง มีกำลังใจที่จะแกไขอยางจริงจังไมทอถอย
มีความเพียรอยางสม่ำเสมอ ไมใชทำบางหยุดบาง
ความผิดเล็ก ๆ นอย ๆ นั้น เปรียบประดุจหนาม

ตำอยูในเนื้อ ถารีบบงหนามออกเสีย ก็จะหายเจ็บ
ทันที หากเปนความผิดใหญหลวงก็เปรียบประดุจ

ถูก งูพิษที่รายแรงขบกัดเอาที่นิ้ว ถาลูกไมกลาตัดนิ้ว
ทิ้ง พิษก็จะลุกลามไปถึงหัวใจ และตายไดงายๆ ลูก
จึงตองมีจิตใจที่เด็ดเดี่ยวกลาเผชิญ ความจริงรูตัว

วาผิดตรงไหน ตองแกตรงนั้นทันที อยารีรอลังเล
จะเสียการในภายหลัง ลูกจงศึกษาวิชาโปยกวย


ี


ี
่
74 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:53
.indd 74
.indd 74 1/6/2552 20:24:53

ที่วาดวยความแข็งแกรงของฟา ความออนโยนของ
ดิน ความมีพลังของไฟ ความเย็นของน้ำ ความกึก
กองของเสียงฟารอง ความแรงกลาของลม ความ

มั่นคงของขุนเขา และความเปนกระแสของสายธาร
แลวลูกจะเขาใจถึงธรรมชาติแปดประการนี้ ซึ่งตาง

ก็เปนปจจัยใหกันและกัน ในยามที่พายุมา เสียง
ฟารอง ลมก็จะเปนปจจัยชวยใหฟารองดังยิ่งขึ้น
ฟาก็จะชวยลมใหมีกำลังพัดรุนแรงขึ้น ตัวอยาง

เหลานี้ ถาลูกกศึกษาใหเขาใจแลว ก็จะสามารถ
นำวิชาโปยกวยนี้ มาประยุกตในชีวิตประจำวันให

เกิดประโยชนสุขแกลูกเอง ความผิดถูกความดีชั่ว
ลวนเปนปจจัยแกกันและกัน เมื่อรูวาผิดรีบแกไข
เสีย ความถูกก็จะกลับคืนมา เมื่อทำความดีอยู

ความชั่วไหนเลยจะกล้ำกราย ทั้งหมดนี้ขึ้นอยูกับ
ความเด็ดเดี่ยวกลาหาญของลูกเอง เทานั้นจงจำไว


เมื่อลูกมีความละอาย มีความเกรงกลัว
และมีความกลาหาญเด็ดเดี่ยว ที่จะแกไขความผิด


ิ
ี
ี
ิ

โอวาทขอท 2 วธแกไขความผดพลาด 75

่
1/6/2552 20:24:54
.indd 75
.indd 75 1/6/2552 20:24:54

พลาดของตนเองแลวไซร ความผิดนั้นก็ยอมจะ
ลดนอยถอยลงจนหมดไปในที่สุด เปรียบประดุจสาย
น้ำที่รวมตัวกลายเปนน้ำแข็งในฤดูใบไมผลิ เมื่อถูก

แสงอาทิตยก็ยอมละลายกลายเปนดังเดิม แตความ
ผิดพลาดของมนุษยนั้นไมงายดังวา เปนเสียทั้งหมด

บางสิ่งตองแกที่เหตุการณ บางสิ่งตองแกที่เหตุผล
บางสิ่งตองแกที่ใจ วิธีการแกไขยอมแตกตางกัน
ออกไป ผลที่ไดก็ไมเหมือนกัน ลูกจงฟงใหดี


เชนเมื่อวานนี้เราฆาสัตว วันนี้เราตั้งใจไมฆา
อีกตอไปหรือเมื่อวานเราโกรธ ผรุสวาทไปมากมาย
วันนี้เราตั้งใจไมโกรธอีกตอไป นี่คือ การแกไขที่

เหตุการณ วันนี้เราตั้งใจไมโกรธอีกตอไป นี่คือ
การแกไขที่เหตุการณ ทำผิดแลวจึงไดคิด ซึ่งไม

คอยจะไดผล เพียงระงับไดชั่วคราว เผลอเมื่อใด
เราก็จะทำผิดไดอีก

การแกไข จึงตองแกกอนที่จะมีการกระทำ

ผิดเกิดขึ้น คือ ตองรูเหตุที่กอใหเกิดความผิดได


ี
่
ี

76 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:54
.indd 76
.indd 76 1/6/2552 20:24:54

เสียกอน เชนการฆาสัตว ถาเราเขาใจเสียกอนวา
ชีวิตใคร ๆ ก็รักไฉนจึงฆาสัตวอื่นเพื่อเลี้ยงชีวิต
เราใหยืนยาวเลา ถามีใครทำกับเราบางอยางนี้

ลูกจะยอมหรือ อนึ่งการฆาสัตวนั้น ทำใหเกิดความ
ทรมานเจ็บปวดแสนสาหัส นำสัตวตมในกะทะรอนๆ

กวาจะตายก็แสบรอนไปทุกขุมขน บริโภคอาหาร
สัตวเอร็ดอรอยเพียงไร เมื่อเขาไปอยูในทองเราแลว
ก็จะเปลี่ยนเปนปฏิกูลตอไป ถาเราบริโภคแตพืชผัก

ผลไม เราก็อยูไดอยางเปนสุขเชนกันไมเดือดรอน
อะไร ไฉนจึงตองไปทำลายชีวิตผูอื่นเพื่อความอิ่ม

เพียงชั่วยาม แตตองทำลายบุญที่มีอยูแลวใหนอย
ลง และเพิ่มบาปใหมากขึ้นดวยเลา


ชีวิตที่ประกอบขึ้นดวยเลือดเนื้อนั้น ยอมมี
วิญญาณคือความรูสึกนึกคิดเชนเดียวกับเรา ถา
เราไมสามารถทำใหสัตวเหลานั้น มารักนับถือเรา

ไววางใจเรา และอยากอยูใกลเราแลว เราก็อยา
สรางความเคียดแคนชิงชัง จนถึงจองเวรจองกรรม


ิ
่
ี

ิ
โอวาทขอท 2 วธแกไขความผดพลาด 77

ี
1/6/2552 20:24:54
.indd 77
.indd 77 1/6/2552 20:24:54

กันขึ้นเลย ถาลูกคิดไดเชนนี้แลว ลูกก็จะกลืนเนื้อ
สัตวเหลานั้นไมลงคอ เมื่อสมัยโบราณกาลในยุค
หินใหม เรามีผูนำที่ทรงเปยมดวยพระเมตตากรุณา

และทรงปรีชาสามารถยิ่งพระองคหนึ่ง ซึ่งมีพระ
นามวา ตี้ซุน กอนเสวยราชยโดยราษฎรพรอมใจ

กันเลือกทาน ทานเปนชาวนาระหวางที่ทำนาอยู
นั้นจะมีชางมาชวยทานไถนา มีนกมาชวยทานถอน
หญา ซึ่งปจจุบันนี้ ภาพเชนนี้หาดูไมไดอีกแลว ก็

เพราะมนุษยขาดความเมตตาการุณยอยางจริงใจ
นั่นเอง


เรื่องความโกรธก็เชนกัน ถาเรารูจักคิดสักนิด
วาคนนั้นแตกตางกันทั้งนิสัย สติปญญา กรรมใน

อดีตและปจจุบัน ภูมิหนาภูมิหลังของแตละคนจึง
ไมเหมือนกัน บางอยางเขาสูเราไมได บางอยาง
เราสูเขาไมได เมื่อเขาพลาดพลั้งไป ก็ดวยความรู

เทาไมถึงการณ เปนความโงเขลาเบาปญญา นา
สงสารมากกวา นาใหอภัยมากกวาถึงแมเขาจะ


ี


ี
่
78 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:54
.indd 78
.indd 78 1/6/2552 20:24:54

ใหรายเรา ก็เปนเรื่องที่เขาทำผิดเอง เราไมเดือด
รอนนัก ก็จะไมเกิดความโกรธขึ้นมาไดเลย


ลูกจะตองคิดใหไดวา ในโลกนี้ไมมีใครเลยที่
ไมเคยทำความผิด คนที่อวดดีอวดวิเศษนั้น หาใช
ปราชญที่แทจริงไม คนที่มีความรูสมเปนนักปราชญ

นั้น ทานมักถอมตน คอยจับผิดตนเอง ไมกลาโกรธ
เคืองผูอื่น ไมจับผิดผูอื่น คอยสำรวจตนเองวา

ไดลวง เกินใครอยางไรบางหรือเปลา ยามที่มีคนลวง
เกินตน ก็จะถามตนเองเสียกอนวา ไดเคยลวง
เกินเขาไวกอนหรือไม ยามที่มีคนไมจริงใจตอตน

ก็จะถามตนเองเสียกอนวา ไดเคยแสดงความไม
จริงใจตอเขากอนหรือไม เรามัวคิดเสียเชนนี้ เราก็

จะไมทันไดโกรธผูอื่น ยิ่งถามตนเองแลวปราฏวา
ไมเคยลวงเกิน ไมเคยไมจริงใจตอเขามากอน
เราก็ยิ่งสบายใจ รับเอาความผิดพลาดของผูอื่น

มาเปนบทเรียนฝกฝนตนเองตอไป เราก็จะกลาย
เปนคนดียิ่งๆ ขึ้น เมื่อคิดไดเชนนี้ ใครทำไมดีกับเรา


ิ
่
ี
ิ

โอวาทขอท 2 วธแกไขความผดพลาด 79

ี
1/6/2552 20:24:55
.indd 79
.indd 79 1/6/2552 20:24:55

เราก็รับบทเรียนไวดวยความยินดี จิตใจไมขุนมัว
จักมีความโกรธมาแตไหน


ถามีคนนินทาวารายลูก ลูกก็จะตองคิด
ใหไดวาเหมือนคนจุดกองไฟเผาฟา แมกองไฟ
จะใหญมหึมาเพียงใด แตฟานั้นวางเปลาไมมีเชื้อ

ที่จะติดไฟได กองไฟจะลุกโชติชวงสักเพียงใด ก็
จะไหมและมอดไปขางเดียวในที่สุด คนที่วาราย

ลูก เห็นลูกอยูในความสงบไมโกรธ ไมตอบเขาก็
จะหยุดไปเองเชนกัน เพราะการนินทาวารายนั้น
เหมือนนำสีมาปายที่ผาขาวนั้น ยอมยากที่จะขาว

ไดดังเดิม แมลูกจะมีเหตุผลดีอยางไร ก็ไมสามารถ
จะโตแยงใหขาวกระจางได เปรียบประดุจตัวไหม

ในฤดูใบไมผลิหลงกินใบหมอนไปดิ้นไป ยิ่งกระดุก
กระดิกมากเทาไร ใยไหมก็ยิ่งผูกมัดตัวเองมาก
เทานั้น ความโกรธก็เชนกัน มีแตโทษหามีคุณไมถา

ลูกสามารถใชเหตุผลใครครวญดูแลว ทุกสิ่งก็จะ
ไมนาโกรธ ความโกรธก็จะไมเกิดขึ้นกับลูกอีกเลย


ี


ี
่
80 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:55
.indd 80
.indd 80 1/6/2552 20:24:55

วิธีแกไขความผิดพลาดที่พูดไปแลว มีแกไข
เมื่อเกิดความผิดขึ้นแลว และแกไขเมื่อยังมิไดทำ
ความผิดวิธีที่ดีที่สุดก็คือ การแกที่ใจนั่นเอง โบราณ

ทานวาไวกิเลสพันหาตัณหารอยแปด ก็ลวนเกิด
ที่ใจทั้งสิ้น ถาเราหามใจมิใหเกิดกิเลสตัณหาได

ความผิดใด ๆ ก็เกิดขึ้นไมได ดุจดั่งดวงตะวันสาด
แสงสองมาคราใด ความมืดก็หมดไป ปศาจก็ยัง
ตองหลบ ๆ ซอน ๆ ไมกลาออกมาเพนพาน เปรียบ

ไดกับการโคนลมตนไมที่มีพิษ ลูกจะตองขุดราก
ถอนโคนใหหมดสิ้น ไมใชคอย ๆ ลิดกิ่งปลิดใบ ซึ่ง

ไมทันการ

สรุปแลว การแกที่ใจ จึงจะเขาถึงความ บริสุทธิ์

ผุดผองไดอยางแทจริง เพียงเกิดความรูสึกวา
จะทำผิด ก็รูสึกตัวเสียกอนแลวดวยสติสัมปชัญญะ
ความผิดจึงเกิดขึ้นไมได นี่คือการยับยั้งชั่งใจที่ตอง

อบรมบมเพาะ ใหสติประคองใจเราไวตลอดเวลา
ทั้งหมดนี้ ลูกจะตองใชวิจารณญาณใหถูกตองวา


ิ
่
ี
ิ

โอวาทขอท 2 วธแกไขความผดพลาด 81

ี
1/6/2552 20:24:55
.indd 81
.indd 81 1/6/2552 20:24:55

คราใดที่ควรจะใชวิธีใดจึงจะเหมาะจะควร ถาลูก
นำวิธีมาใชไมเหมาะไมควรก็จะไมทันการ แลวลูกก็
จะตองตกอยูในความโงตอไปไมมีทางไดดี


การตั้งปณิธานอันแนวแน ที่จะแกไขความ
ผิดพลาดของตนเองก็ดี การอธิษฐานจิตอยูบอยๆ
ตลอดวันตลอดคืนก็ดี ลวนแตจะชวยกระชับ

ความหนักแนนใหแกลูก นอกจากนี้ยังตองมี
กัลยาณมิตร คอยชวยเหลือตักเตือนมีผีสางเทวดา

คอยชวยดลใจจิตใจของลูก ตองเด็ดเดี่ยวแนวแน
ทั้งกลางวันกลางคืน ทุกขณะจิต ทุกลมหายใจเขา
ออก เพียงสักหนึ่งหรือสองสัปดาห อยางชาก็ไม

เกินสามเดือน ยอมปรากฎผลอยางแนนอน

ลูกจงคอยสังเกตถึงจิตใจที่จะสงบขึ้น สติ
ปญญาแจมใสสมองโปรงไมปวดศีรษะ ทำอะไรก็ดู

จะงายขึ้นเร็วขึ้น ไมมีผิดพลาด ไมเครียด จนหงุดหงิด
ถาลูกพบคนที่ไมถูกโรคกันมากอน กลับรูสึกเฉยๆ

แทนที่จะเกิดความอิดหนาระอาใจ อยางที่เคยเปน

ี


ี
่
82 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:55
.indd 82 1/6/2552 20:24:55
.indd 82

มา กลางคืนอาจจะฝนวาตนเองไดอาเจียนของดำๆ
ออกมา บางทีก็จะฝนเห็นนักปราชญโบราณมาสั่ง
สอนแนะนำ บางทีก็จะฝนวาไดบินไปเที่ยวบนทอง

ฟา บางทีก็จะเห็นเครื่องบูชาพระพุทธเจาลวนเปน
นิมิตดี เพื่อใหลูกรูวา บาปกรรมนั้นไดลดนอยถอยลง

แลว แตลูกอยาไดลำพองใจเปนอันขาด มิฉะนั้น
ความเพียรของลูกจะหยุดกาวหนาไดทันที


แตกอนนี้สมัยชุนชิว มีขุนนางในแควนเอวย
ทานหนึ่งเมื่ออายุไดยี่สิบป ทานก็รูสึกตัววาตนเอง
ไดทำผิดอะไรมาบาง และสามารถแกไขไดหมดสิ้น

ครั้นเมื่อทานอายุได 21 ป ทานก็รูอีกวาที่คิดวา
แกไขหมดแลวนั้น ที่แทยังไมหมดจนดี ครั้นเมื่อทาน

อายุได 22 ป ทานก็ยังเห็นอีกวายังเหลือความผิด
อะไรอยูบางเชนนี้ทุกปมา จนเมื่อทานอายุ 50 ป
ก็ยังรูวาเมื่อทานอายุ 49 ปนั้น มีความผิดที่ยังไม

ไดแกไขอะไรบาง ลูกจงดูไวเปนตัวอยางวาคน
โบราณนั้น ทานมีความจริงใจตอการแกไขเพื่อพัฒ


ิ
่
ี
ิ

โอวาทขอท 2 วธแกไขความผดพลาด 83

ี
1/6/2552 20:24:56
.indd 83
.indd 83 1/6/2552 20:24:56

นาตนเองเพียงไร

พวกเราสมัยนี้ลวนแตเปนคนหยาบ มีความ
ผิดติดตัวกันมากมาย ราวกับตัวเหลือบที่เกาะ

เต็มไปหมด แตเราก็ไมเห็นไมรูสึกวาอดีตนั้น เราได
ทำอะไรผิดพลาดมาบาง นี่ก็เพราะความหยาบของ
จิตมีดวงตาก็หามีแววไมนั่นเอง


ลูกจงสังเกตคนที่บาปหนา มักจะปรากฎ
บุคคลิกภาพที่อาภัพใหเห็นไดงาย ๆ เชนเปนคนขี้
หลงขี้ลืม ปวดหัวมึนงง งวงเหงาหาวนอน แมจะ

ไมมีเรื่องรายแรงอะไรเกิดขึ้น ก็มีจิตใจที่หงุดหงิด
เศราซึมเลื่อนลอย ขึ้หวาดกลัวหาความสุขความรา

เริงไมได เห็นคนก็ไมกลาสบตาดวยไมชอบฟงเทศน
ฟงธรรม บางทีทำดีกับใครก็กลับไดผลในทางตรง
กันขาม กลางคืนนอนก็ฝนราย พูดจาเลอะเลือน

จิตใจทอแท เหลานี้ลวนเปนนิมิตของคนบาปหนา
ทั้งสิ้นถาลูกรูสึกตัววาเปนเชนนี้ ก็จงรีบหาทางแก

ไขโดยดวนอยาไดรั้งรออยูเลย

ี


ี
่
84 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:56
.indd 84 1/6/2552 20:24:56
.indd 84

โอวาทขอทีสาม
่

วิธีสรางความดี






































ิ
ี

โอวาทขอท 3 วธสรางความด ี 85
่
ี
1/6/2552 20:24:56
.indd 85 1/6/2552 20:24:56
.indd 85

โอวาทขอที่สองนั้น ทานเหลี่ยวฝานไดสอน
วิธีแกไขความผิดในชีวิตปจจุบัน แตการที่ไมทำผิด
ในชาตินี้ ยังไมสามารถที่จะทำใหชีวิตเสวยผลดี

มีสขไดตลอดไป เพราะเหตุวาแมชาตินี้จะมิไดกอ
ุ
กรรมทำเข็ญเพิ่มขึ้น แตเราจะรูไดอยางไรวาชาติ

กอน ๆ นั้นเราทำความไมดีอะไรไวบาง ซึ่งจะตอง
มีแน ๆ เพียงแตมากหรือนอยเทานั้น ที่เราไมอาจ
จะทราบได ซึ่งก็จะตองไดรับวิบากแหงกรรมใน

ชาตินี้ตอไป ฉะนั้นไมเพียงแตเราจะตองละการทำ
ชั่วแลว เรายังตองสรางกรรมดีใหเพิ่มพูนยิ่งๆ ขึ้น

โอวาทขอที่สามนี้ ทานเหลี่ยวฝานจึงสอนใหลูกทาน
รูจักวิธีสรางความดี


ลูกจะตองอานคัมภีรเอกเก็งใหเขาใจอยาง
ทะลุปรุโปรง เพราะเปนคัมภีรที่ดีมากเลมหนึ่งเพียง

หนาแรกก็ใหกำลังใจแกผูอานอยางมหาศาล โดย
กลาวไววาครอบครัวที่สั่งสมแตความดี ไมเพียงแต

หัวหนาครอบครัวจะไดรับผลดีเทานั้น แมลูกหลาน

ี


่
ี
86 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:57
.indd 86 1/6/2552 20:24:57
.indd 86

เหลนโหลนก็พลอยไดเสวยผลแหงความดีนั้นดวย
เพราะเหตุนี้ทานตาของทานขงจื่อ นักปราชญผู
เลื่องชื่อของจีน ทานจึงยกสูกสาวของทานใหกับ

ทานพอของทานขงจื่อ เพราะทานไดพิจารณาอยาง
ถื่ถวนแลววา ชายที่จะมาเปนบุตรเขยทานนั้น ไม

เพียงแตจะเปนผูประพฤติดีปฏิบัติชอบเทานั้น ยัง
ตองมีบรรพชนที่ประพฤติปฏิบัติชอบมาหลายชั่ว
อายุคนดวย และก็เปนความจริงตระกูลนี้ไดใหกำ

เนิดนักปราชญ ที่ชาวจีนทั้งประเทศตองสักการบูชา
เปนปูชนียบุคคลที่หายากในโลกผูหนึ่งคือทานขงจื่อ

ไงละลูก ตอมาทานขงจื่อไดสรรเสริญทาน ตี้ซุน ที่
พอไดกลาวใหลูกฟงไวทีหนึ่งแลว วาทานตี้ซุนเปน
ผูที่มีความกตัญูอยางยอดเยี่ยม หาใครเปรียบได

ยากบรรพชนของทานตี้ซุน จะตองยินดีปรีดาที่มีลูก
หลานที่ดีเซนไหวบูชา สวนลูกหลานที่กระทำตนไมดี

นั้น แมจะเซนไหวบูชาบรรพชน บรรพชนก็ไมยินดี
ดวย และไมยอมรับการเซนไหวบูชาดวย ลูกศึกษา



ิ
่
ี

ี
โอวาทขอท 3 วธสรางความด ี 87

1/6/2552 20:24:57
.indd 87
.indd 87 1/6/2552 20:24:57

ประวัติศาสตรสมัยชุนชิวแลว ลูกก็จะเขาใจดีวาลูก
หลานของทานหลายชั่วอายุคนทีเดียว อดีตจึงเปน
ตัวอยางอันดี ที่ลูกจะไดศึกษาทำความเขาใจใหรู

แจงเห็นจริงและจดจำมาแตสิ่งที่ดีงามเพื่อประยุกต
ใชในชีวิตประจำวันของลูกเอง


มีขุนนางตำแหนงพระอาจารยทานหนึ่ง มีหนา

ที่ถวายพระอักษรฮองเต เมื่อยังทรงพระเยาวทานผู
ที่มีบรรพชนที่ยึดอาชีพแจวเรือจางมาหลายชั่วคน
มีอยูครั้งหนึ่ง ตั้งแตพระอาจารยยังไมเกิดฝนตก

นานจนทวมตลิ่งกระแสน้ำไดพัดพาชีวิตผูคน และ
ทรัพยสินลอยตามน้ำมามากมาย ชาวเรือจางตาง

ก็สาละวนเก็บทรัพยสิ้นขึ้นเรือเปนของตน มีแตทาน
ทวดและทานปูของพระอาจารยทานนี้เทานั้น ที่ไม
ยอมแตะตองสิ่งของใด ๆ เลย ตั้งหนาตั้งตาชวยชีวิต

คนที่ลอยตามกระแสน้ำอันเชี่ยวกรากมา ใครๆก็พา
กันหัวเราะเยาะวาทานทั้งสองโง ไมรูจักฉวยโอกาส

หาความร่ำรวยใสตน แตการณหาเปนเชนนั้นไม

ี


ี
่
88 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:57
.indd 88
.indd 88 1/6/2552 20:24:57

เมื่อทานปูไดลูกชายคือทานบิดาของพระอาจารย
นี้ ความเปนอยูของทานกลับไมลำบากดังแตกอน
ครอบครัวมีความสุขสบายขึ้น ทานทวดสิ้นบุญไป

แลว ตอมาทานปูก็ถึงแกกรรมลง มีเตาหยินทาน
หนึ่ง ซึ่งเชื่อกันมาวาเปนเทวดาแปลงรางมาปรากฏ

ไดแนะนำใหทานพอของพระอาจารย นำศพของ
ทานทวดและทานปูไปฝงรวมกันในที่แหงหนึ่งใกล
บานซึ่งมีชัยภูมิดีมาก เปนมงคลแกลูกหลานตอไป

ทุกวันนี้ฮวงซุย กระตายขาวนี้เปนที่เลื่องลือกลาว
ขวัญกันทั่วทุกทิศ สดุดีในเกียรติคุณของคนแจวเรือ

จางที่เปนทานทวดและทานปูของอาจารย เมื่อ
พระอาจารยถือกำเนิดมาพออายุได 20 ป ก็
สอบไลไดตามขั้นตอนทั้งหมด ไดรับราชการเปน

ขุนนาง จนไดเปนพระอาจารยถวายอักษรแกฮอง
เต เมื่อฮองเตทรงทราบถึงคุณงามความดีของทาน

ทวด และทานปูของพระอาจารย ก็ไดโปรดเกลาฯ
พระราชทานยศขุนนางใหกับทานทวด ทานปู และ



ิ
่
ี

ี
โอวาทขอท 3 วธสรางความด ี 89

1/6/2552 20:24:58
.indd 89
.indd 89 1/6/2552 20:24:58

ทานพอของพระอาจารยอีกดวย เพื่อเปนการแสดง
ใหปรากฏวาการทำความดีงามนั้น ยอมไดรับสิ่ง
ที่ดีงาม สมควรเปนแบบอยางแกบุคคลทั่วไป แม

ลูกหลานของพระอาจารยก็ไดรับราชการเปนใหญ
เปนโตตราบจนทุกวันนี้มากมาย


มีเสมียนอำเภอทานหนึ่ง แมจะมีตำแหนง

เล็ก ๆ แตจิตใจนั้นเปยมดวยเมตตาธรรมเปนคน
รักษาระเบียบวินัยของราชการอยางเครงครัด มี
ความยุติธรรมเปนที่ตั้ง ไมทำสิ่งไรที่ผิดศีลธรรม

สวนนายอำเภอนั้น เปนคนดุรายอยูมาวันหนึ่ง
นายอำเภอสั่งเฆี่ยนผูตองหา ที่ไมยอมรับสารภาพ

ตีจนเนื้อแตกเลือดไหลนองพื้น ก็ยังไมหายโกรธ
เสมียนอำเภอทนเห็นความทารุณไมไหว จึงคุกเขา
ตอหนานายอำเภอ ขอใหปรานีนักโทษ หยุดตี

เสียที นายอำเภอตอบวาปรานีนะได แตผูตอง
หาคนนี้ไมรักษากฎหมาย ไมมีศีลธรรม จะไม

ใหโกรธกระไรได เสมียนอำเภอจึงโขกศีรษะลง

ี


ี
่
90 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:58
.indd 90
.indd 90 1/6/2552 20:24:58

กับพื้น พลางพูดวา ผูที่เปนขุนนางถาไมชำระ
ความตามเหตุผลขอเท็จจริง เอาแตอารมณตน
เปนใหญ ราษฎรยอมไมมีตัวอยางอันดีงามให

ประพฤติปฏิบัติตาม จิตใจของราษฎรหาที่ยึดเหนี่ยว
เปนสรณะไมได การชำระความนั้น แมจะสอบสวน

ไดความจริงออกมาแลว ก็ไมควรดีใจจะทำใหเกิด
ความประมาทเลินเลอ ไมไดความจริงที่อยูลึก
กวาความจริงธรรมดา ทำใหการชำระความผิด

พลาดไดงาย แมจะไดความจริงทั้งหมดออกมา
แลว ก็ยังไมควรดีใจ ควรจะเสียใจและสงสาร

ที่เขาทำผิดไปโดยความจงใจก็ดี เพราะรูเทาไมถึง
การณก็ดี ยังตองนำเมตตาธรรมมารวมกับการ
วินิจฉัยคดีความดวย ทางใดที่ผอนหนักเปนเบา

ได ก็ควรใหโอกาสเขาไดกลับตัวกลับใจเปนคน
ดีตอไป ถาแสดงความโกรธมากมายเชนนี้ผูตอง

หาเกรงอาญา ก็จะรีบยอมรับเสียกอน ทั้งๆ ที่ตน
มิไดทำผิดดังที่ถูกกลาวหา จะมิเปนการปรักปรำ



ิ
่
ี

ี
โอวาทขอท 3 วธสรางความด ี 91

1/6/2552 20:24:58
.indd 91
.indd 91 1/6/2552 20:24:58

ราษฎรไปหรือ ดีใจยังเปนการไมบังควร จักโกรธ
ไดที่ไหน นายอำเภอสำนึกในคำพูดของเสมียนอำ
เภอ แตนั้นมาก็ไมกลาแสดงความโกรธความดีใจ

ในขณะที่ชำระความอีกเลย


ทีนี้พอจะพูดถึงความดีขอที่สอง คือ ทำความ
ดีโดยบริสุทธิ์ใจหรือแฝงดวยเจตนาใด ๆ สมัยนี้คน

สวนมากชอบคนที่มีนิสัยไมดื้อรั้นวาเปนคนดี แต
นักปราชญทานมักจะชอบคนที่เปนตัวของตัวเอง
เพราะคนชนิดนี้มักจะสอนงาย แตหาไดยากมาก

คนที่วานอนสอนงาย ชักจูกอยางไรก็ไปอยางนั้น
ถึง แมใครตอใครพากันชมเชยวา เปนคนดีนักหนา

ก็ตามที แตทานนักปราชญกลับเห็นวาคนชนิดนี้
เปนผูรายในคุณธรรม สอนใหดีไดยาก หาความ
กาวหนาไมได เพราะฉะนั้นความดีความไมดี ชาว

โลกมักเห็นตรงขามกับ นักปราชญเสมอสวนเทวดา
ฟาดินนั้น มีความเห็นตรงกับนักปราชญเสมอ ดังนั้น

การทำความดีจึงมิไดอาศัยที่ตาดู หูฟง แตตองเริ่ม

ี


่
ี
92 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:58
.indd 92
.indd 92 1/6/2552 20:24:58

ที่ใจของตนเองเริ่มไตรตรอง สำรวจตนเองอยาง
ระแวดระวัง อาศัยกำลังใจของเราเองซักฟอกจิตใจ
ใหใสสะอาด ไมวาจะทำอะไร ก็ใหคิดถึงประโยชน

สุขของผูอื่นกอน แลวทำดวยความบริสุทธิ์ใจไมแฝง
ไวดวยเจตานาที่จะตองการการตอบแทนจากใคร

จึงจะเปนความดีโดยบริสุทธิ์ หากเราทำความดีเพื่อ
เอาใจผูอื่นก็ดี หวังการตอบแทนก็ดี ก็ไมใชความดี
ที่เกิดจากความบริสุทธิ์ใจแลว เปนการเสแสรง

เพทุบายเพื่อหวังประโยชนตนเปนที่ตั้ง เปนเจตนา
ที่ไมบริสุทธิ์ใจถือเปนความดีแทไมได


สวนความดีขอที่สาม คือการทำดีที่มีผูรูเห็น

และไมมีผูรูเห็น ถาเราทำความดี มีคนรูเห็นมาก
ก็กลายเปนความดีทางโลกไป แตทำแลวไมมีผูรู
เห็น เหมือนการปดทองหลังพระ นี่เปนความดีทาง

ธรรม ความดีทางธรรมฟาดินยอมประทานผลดีให
สวนความดีทางโลกจะไดรับแตชื่อเสียง เกียรติยศ

ความมั่งคั่งเปนผลตอบแทน การมีชื่อเสียงโดงดัง

ิ
่

ี
ี
โอวาทขอท 3 วธสรางความด ี 93

1/6/2552 20:24:59
.indd 93
.indd 93 1/6/2552 20:24:59

นั้น ชาวโลกมักจะเห็นวาเปนผูมีบุญวาสนา แตทาง
ธรรมแลวเห็นวา ผูนั้นมิไดทำความดีมาก พอกับ
การมีชื่อเสียง จึงมักจะไดรับผลไมดีในบั้นปลาย

แตคนดีที่ไดรับการปรักปรำจนเสียชื่อเสียงนั้น ลูก
หลานกลับรุงเรืองไดดีมีสุข เพราะผูที่ไดรับการ

ปรักปรำสามารถอดทนตอการถูกประณามเหยียด
หยาม หวานอมขมกลืน กมหนารับ ความขมขื่นดวย
ความสงบเปนการสั่งสมกุศลกรรมอยางใหญหลวง

ลูกกหลานจึงมีโอกาสไดดี เพราะฉะนั้นลูกจะตอง
เห็นความสลับซับซอนอันล้ำลึก ของการทำความ

ดีที่ดีแท และดีปลอมจึงจะทำความดีไดถูกตอง


ความดีขอที่สี่ คือความดีที่ทำผิดหรือทำถูก
ในแควนหลูสมัยชุนชิวนั้น มีกฎหมายอยูขอหนึ่ง
กำหนดวาหากราษฎรในแควนหลู ถูกจับไปเปน

เชลยในแควนอื่น หากมีคนไถออกมาได สงคืน
แควนหลูไป จะไดรับเงินจำนวนหนึ่งเปนการตอบ

แทนเพราะสมัยชุนชิวนั้น ตางคนตางก็ตั้งตัวเปน

ี


่
ี
94 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:59
.indd 94
.indd 94 1/6/2552 20:24:59

อองกัน รบราฆาฟนเพื่อชิงเขตแดนกันจับเชลยศึก
ไดก็นำไปเปนขาทาสทั้งหญิงชาย แควนหลูเปน
แควนเล็ก ๆ ไมคอยจะมีกำลังไปสูรบกับใครนัก

จึงมักถูกแควนอื่นบุกเขามาจับราษฎรไปเปนทาส
เสมอ ใครใจบุญอยากทำความดี ก็นำเงินไปไถมา

คืนเจาผูครองแควนหลู ก็จะไดรับเงินรางวัลทันที
ตอมาทานจื่อกง ซึ่งเปนศิษยเอกของทานขงจื่อ
ทานก็ไปไถเชลยศึกคืนมาใหแควนหลู โดยไมยอม

รับเงินรางวัล เพราะทานมีฐานะดีอยูแลว ทำไป
โดยมิหวังผลตอบแทนใด ๆ แตเมื่อทานขงจื่อ

ทราบเรื่องเขา ทานก็โกรธลูกศิษยของทานมาก
ทานบอกวาแควนหลูนั้นคนจนมาก คนรวยมีนอย
ตอนี้ไป คงจะไมมีใครกลาไปไถเชลยศึกอีกแลว

เพราะทานจื่อกงไปทำตัวอยางเอาไวเชนนี้ ก็มีแต
คนที่มีฐานะดี จึงจะกลาเอาอยางทานจื่อกงได

สวนคนที่โลภเงินรางวัลก็ดี คนที่ไมคอยจะมีเงินนัก
ก็ดีตางก็ไมทำความดีอีกตอไป เพราะไมไดเงินก็ดี



ิ
่
ี

ี
โอวาทขอท 3 วธสรางความด ี 95

1/6/2552 20:24:59
.indd 95
.indd 95 1/6/2552 20:24:59

ตางก็ไมทำความดีอีกตอไป เพราะไมไดเงินรางวัล
จะทำไปทำไม ดังนี้จึงเห็นไดวานักปราชญนั้นไมวา
จะทำอะไร ก็จะเปนเยี่ยงอยางแกผูอื่น จึงตองระมัด

ระวังจะทำอะไรผิดไมได คนก็จะพากันทำตาม
อยางผิด ๆ ไปดวย ความดีก็เลยเปนความดีปลอม

ไป


ตอมาวันหนึ่งทานจือลู ซึ่งเปนศิษยเอกของ
ทานขงจื่อเชนกัน ไดชวยคนตกน้ำไวได ชายคนนั้น
ใหวัวตัวหนึ่งเปนการตอบแทนที่ไดชวยชีวิตไว ทาน

จื่อลูก็รับเอาวัวนั้นมา ทานขงจื่อเมื่อทราบเรื่องก็
ดีใจมาก ทานพูดวา ตอนี้ไปในแควนหลูของเรานี้

จะมีคนชอบชวยเหลือผูอื่นเพิ่มขึ้นอีก เพราะเมื่อ
ทำความดีแลว มีคนเห็นความดีและไดรับการตอบ
แทนทันที ใครๆ ก็อยากจะทำความดีเชนนี้กันมาก

ขึ้น แตในสายตาชาวโลกแลวจะตองมองในทัศนะ
กลับกันกับทานขงจื่อเปนแน ชาวโลกจะตองเห็นวา

ทานจื่อกงดีชวยคนแลวไมหวังสิ่งตอบแทน สวน

ี


่
ี
96 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:24:59
.indd 96
.indd 96 1/6/2552 20:24:59

ทานจื่อลูนั้นไมดีชวยแลวก็ไมปฏิเสธการตอบแทน
แตนักปราชญทานมองไกล การทำความดีที่มีคน
นำไปเปนเยี่ยงอยางใหเกิดประโยชน ตอสวนรวม

ไดจึงจะเปนความดีแท สวนการทำความดีที่กลับ
ทำใหสถานการณเลวรายลงไป เปนผลรายตอ

สวนรวมแลวไซร ก็หาชื่อวาเปนความดีแทไม
สมมติวามีคนไมดีคนหนึ่งเที่ยวเกะกะระรานผูคน
ถาไมมีคนถือสา เห็นวาการใหอภัยเปนคุณธรรม

ที่ดีนี่เปนการทำความดีที่ผิด เพราะคนพาลนั้น
ก็ยิ่งไดใจ กลาทำความผิดหนักยิ่งขึ้น ผูคนก็จะถูก

ทำรายหนักขึ้น คนพาลนี้ก็จะตองถูกกฎหมาย
ลงโทษอยางหนัก แตถาไมปลอยใหคนพาลเหิม
เกริม หาทางกำราบเสียกอนที่จะสายเกินแก ก็จะ

เปนผลดีแกทุกฝาย เพราะฉะนั้น บางครั้งการไมให
อภัยคนพาลชวยกันกำราบใหกลับตัวได กลับจะ

เปนความดีแท





ิ
ี
ี

่
โอวาทขอท 3 วธสรางความด ี 97

1/6/2552 20:25:00
.indd 97
.indd 97 1/6/2552 20:25:00

ความดีขอที่หา คือการทำความดีแลวผลทำ
ใหผูอื่นเปนอยางไร แตกอนนี้ มีขุนนางไจเสี่ยงทาน
หนึ่งรับราชการ ในรัชกาลของพระเจาอิงจงฮอง

เต (พ.ศ. 1979-1992) ทานรับราชการดวยความ
ซื่อสัตยสุจริตไมมีดางพรอย เปนที่เคารพนับถือ

ของคนทั่วไป ตอมาทานปลดเกษียณตนเองกลับไป
อยูภูมิลำเนาเดิมของทานที่ชนบทประชาชนก็พากัน
มาเคารพทานตางก็เปรียบทานดุจขุนเขาอันสูงสุด

ในแผนดินจีน คือทานซาน และเปรียบดุจดาวเหนือที่
สุกใสกวาดาวใดๆ ในพิภพ แตมีชายขี้เมาคนหนึ่งมา

ดาทานซึ่งๆ หนา ทานเห็นเปนคนเมาก็ไมถือโกรธ
กลับบอกคนรับใชวาอยาไปเอาเรื่องกับคนเมาเลย
ปดประตูเสียเถิดตอมา ชายขี้เมาคนนี้ไดรับโทษ

ประหารชีวิต เมื่อทานไจเสียงรูเขาก็เสียใจมาก
รำพึงวาถาเราเอาเรื่องเสียแตแรกที่ดาเรา จับไป

ทำโทษสถานเบาเสียที่อำเภอ เขาก็จะไมตองรับ
โทษประหารในวันนี้ เพราะเราแท ๆ กรุณาเขาผิด



ี


ี
่
98 วธสรางความด (โอวาท 4 ทานเหลยวฝาน)
ิ
ี
1/6/2552 20:25:00
.indd 98
.indd 98 1/6/2552 20:25:00

กาละไป ทำใหเขาเหิมเกริม ทำชั่วจนตัวตาย นี่คือ
ตัวอยางของความใจดี แตกลับทำใหผูอื่นไดรับผล
ชั่วตอบแทน


สวนการกระทำที่เห็นวาราย แตกลับเปน

ผลดีนั้น ก็มีตัวอยางเชนกัน มีอยูครั้งหนึ่งบาน
เมืองเกิดทุพภิกขภัยราษฎรตางแยงชิงกันกินใน

กลางวันแสก ๆ เศรษฐีทานหนึ่ง จึงไปรองตอนาย
อำเภอใหระงับเหตุกอนที่จะเกิดจลาจล แตนาย
อำเภอไมเอาเรื่อง คนยากจนก็เลยไดใจพากันยื้อ

แยงกันยิ่งขึ้น เศรษฐีเห็นไมเปนการ จึงระดมผูคน
ของตนออกปราบเอง เรื่องจึงสงบการกระทำของ

เศรษฐีทานนี้ แมจะรุนแรงแตก็ทำดวยความสุจริต
ใจ หวังมิใหเกิดจลาจล จึงเปนการทำความดีแทอีก
วิธีหนึ่ง


ความดีขอที่หก คือความดีที่กระทำครึ่งๆ

กลางๆ และทำอยางสมบูรณ ในคัมภีรเองเก็ง


ิ
ี
ี

่
โอวาทขอท 3 วธสรางความด ี 99

1/6/2552 20:25:00
.indd 99
.indd 99 1/6/2552 20:25:00