รายการดูงานญี่ปุ่นฉบับสมบูรณ์

กำหนดกำรกำรเดินทำง
สำนกั งำนกองทนุ สนบั สนุนกำรวจิ ัย (สกว.)
โครงกำรศกึ ษำดูงำนด้ำนกำรบรหิ ำรจัดกำรวฒั นธรรมเชิงพ้ืนท่ปี ระเทศญ่ีปุน่

ภำยใต้โครงกำรวจิ ยั กำรพฒั นำทุนทำงวัฒนธรรมชมุ ชนผ่ำนกลไกองค์กรปกครองส่วน
ทอ้ งถน่ิ และประชำสังคม

เพอ่ื เพมิ่ ศักยภำพและพฒั นำเศรษฐกิจชมุ ชนในพน้ื ที่
ระหว่ำงวันเสำร์ที่ 26 ตุลำคม – วนั อำทติ ยท์ ่ี 3 พฤศจิกำยน พ.ศ.2562

ณ Kyoto, Takayama, Kanazawa, Shinagawa-ko, Japan

1

คำนำ

เอกสารประกอบโครงการศึกษาดงู านด้านการบริหารจัดการวัฒนธรรมเชิงพื้นท่ีประเทศญ่ีปนุ่ ภายใต้
โครงการวิจัยการพัฒนาทุนทางวัฒนธรรมชุมชนผ่านกลไกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและประชาสังคม เพ่ือเพ่ิม
ศักยภาพและพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนในพ้ืนท่ี ระหว่างวันเสาร์ท่ี 26 ตุลาคม – วันอาทิตย์ที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ.
2562 ณ เมืองเกียวโต (Kyoto) จังหวัดเกียวโต เมืองทาคายามะ (Takayama) จังหวัดกิฟุ (Gifu) และเมืองคานา
ซาวะ (Kanazawa) จังหวัดอิชิกาวะ ( Ishikawa) ฉบับนี้ จัดทาขึ้นเพ่ือให้ข้อมูลเบื้องต้นเก่ียวกบั สถานท่ีต่างๆ และ
ข้อมูลบางประเด็นในการศึกษาดูงาน โดยคณะผู้วิจัยได้ทาการศึกษาและรวบรวมข้ึนเพื่อให้คณะผู้เดินทางได้ทา
ความเข้าใจเบื้องต้นเกี่ยวกับเมืองต่างๆ ที่ใช้ทุนทางวัฒนธรรมในการพัฒนาสังคม เศรษฐกิจและวิถีชีวิตผู้คนของ
เมืองน้ันๆ โดยเพาะการออกนโยบายของเมือง การออกกฎหมายทอ้ งถนิ่ เพือ่ พฒั นาตามนโยบายและการขบั เคล่ือน

เมืองเกยี วโต (Kyoto) จังหวัดเกียวโต เป็นเมืองประวัติศาสตร์อนั ทรงคณุ ค่า ผา่ นการวางแผนอยา่ งมี
ระบบ ย่านประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมของเมืองได้รับการฟื้นฟูอนุรักษ์พื้นที่ประวัติศาสตร์ให้เป็นเมืองที่มี
สภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์ ซึ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างชาติให้เดินทางเข้ามาเที่ยวชมมากกว่าปี
ละ 50 ล้านคน และทารายได้ให้กับเมืองเกียวโตถึง 200,000 ล้านบาทต่อปี เป็นเมืองที่มีการผสมผสานกันอย่าง
ลงตัวระหว่างเมืองแห่งประวัติศาสตร์และความทันสมัยที่สอดคล้องกับไลฟ์สไตล์ของผู้คนที่ไม่หยุดนิ่ง สิ่งเหล่าน้ี
ไม่ได้เกิดขึ้นมาโดยไร้แบบแผน แต่เกิดจากการให้ความสาคัญกับการวางผังเมืองโดยให้คนในพื้นที่เข้ามามีส่วน
ร่วมในการกาหนดทิศทางการเติบโตของเมือง ในปี ค.ศ. 1991 สภาเทศบาลเมืองเกียวโตกาหนดทิศทางการ
พัฒนาเมืองไว้ 3 ส่วนหลักคือ การอนุรักษ์ การสร้างเมืองให้มีชีวิตชีวา และ การสร้างสรรค์ ซึ่งนั่นทาให้เกิดการ
วางผังเมืองอย่างเป็นระบบ ก่อให้เกิดพื้นที่ธรรมชาติและการอนุรักษ์งานสถาปัตยกรรมเก่าแก่ทางตอนเหนือ การ
ผสมผสานกันอย่างลงตัวระหว่างเมืองเก่ากับย่านธุรกิจในแถบใจกลางเมือง และย่านใหม่ท่ีรองรับการเติบโตของ
เมืองทางตอนใต้

เมืองทาคายามะ (Takayama) จังหวัดกิฟุ (Gifu) ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของหมู่เกาะญี่ปุ่น เป็น
แหล่งท่องเที่ยวที่มีการอนุรักษ์บ้านเรือนแบบญี่ปุ่นสมัยโบราณ นักท่องเที่ยวไม่ว่าจะคนญี่ปุ่นหรือต่างชาติ
มักจะมาเดินเที่ยวที่ ถนนซันมาจิ (Sanmachi Street) ซึ่งมีบ้านเรือนเก่าแก่ตั้งแต่ยุคเอโดะ หรือไม่ก็มาชม
งานเทศกาลทาคายาม่ามัตสึริ อันแสนตระการตา ซึ่งจัดขึ้นทุกปีในเดือนเมษายนและตุลาคม ถ้านั่งรถจาก
เมืองทาคายาม่าไปประมาณ 1 ชั่วโมงก็จะพบกับ หมู่บ้านมรดกโลก ชิราคาวะโก (Shirakawago) ที่มีบ้าน
หลังคาทรงพนมมืออันโด่งดัง

2

เมืองคานาซาว่า (Kanazawa) จังหวัดอิชิกาวะ ( Ishikawa) มีคาขวัญของเมืองว่า “วัฒนธรรมคือ
เศรษฐกิจของเมือง” วิถีชีวิตและวัฒนธรรมของซามูไรท่ีเป็นเอกลักษณ์ อาคารปราสาทราชวังท่ีสวยงาม งาน
หัตถกรรมพื้นเมืองท่ีเก่าแก่ จุดประกายให้ท้องถ่ิน สถาบันการศึกษาและคนเมืองคานาซาว่า พัฒนาจุดขายของ
เมือง ต่อยอดงานวัฒนธรรมผสมผสานกับเทคโนโลยีสมัยใหม่สร้างผลิตภัณฑ์พื้นเมืองท่ีมีเอกลักษณ์ จนกลายเป็น
เมืองศนู ย์กลางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมแหง่ หน่ึงของญ่ีปุ่น และกาลังดึงดูดทุกความสนใจของคนรักความเก๋ ความ
เกา่ และความสรา้ งสรรค์ ใหม้ าเยือน

คณะผู้วิจัยมุ่งหวังเป็นอย่างยิ่งว่าการเข้าพบปะหารือและศึกษาดูงานในเทศบางเมืองทั้ง 3 จังหวัด
ดังกล่าวน้ี จะให้แนวคิดแก่ท่านผู้บริหารท้องถ่ินที่สนใจในการพัฒนาเมืองด้วยทุนทางวัฒนธรรม สาหรับนาไปต่อ
ยอดพฒั นารูปแบบให้เหมาะสมกบั เมอื งท่ีท่านดูแลต่อไป

มหาวิทยาลยั ศลิ ปากร
3 ตุลาคม 2562

สำรบญั 3

เรื่อง หนำ้

คานา 1
สารบัญ 3
กาหนดการการเดนิ ทาง 5
รำยกำรศกึ ษำดงู ำนประเทศญี่ปุ่น วันท่ี 27 ตุลำคม 2562 9
9
จดุ แวะพักระหวา่ งเมอื ง (MiChi-no-Eki) 10
ตลาดนิชิกิ (Nishiki Market) 11
เมืองเกา่ กิอง เกยี วโต (Gion, Kyoto) 18
ร้านกระเป๋า Ichizawa Shinzaburo Hanpu (กวา่ 114 ปี), Kyoto 25
รำยกำรศกึ ษำดูงำนประเทศญปี่ ่นุ วนั ท่ี 28 ตุลำคม 2562 26
การอนุรักษ์ ฟนื้ ฟู และการสร้างภูมิทัศนเ์ มืองเกยี วโต 83
Hiyoshiya ร้านขายรม่ ญ่ปี ่นุ แบบดงั้ เดิม 87
เขตฮิกะชิยะมะ (Higashiyama District) 91
ซอยอชิ ิเบ โคะจิ (Ishibei-koji Lane) 91
เขตอนรุ ักษ์ Ninen-zaka และ Sannen-zaka 93
รำยกำรศกึ ษำดูงำนประเทศญีป่ ่นุ วันท่ี 29 ตุลำคม 2562
ชิราคาวะ พ้ืนท่รี มิ นา้ ที่มปี ระวตั ศิ าสตร์ 93
Shirakawa area – water front with taste of history 103
รำยกำรศึกษำดงู ำนประเทศญปี่ นุ่ วนั ท่ี 30 ตุลำคม 2562 103
บริบทเมอื งทาคายามะ (Takayama)

ตลาดเช้าทาคายามะ (Takayama Morning Market / 高山朝市) 4
ยา่ นเมอื งเก่าทาคายามะ (Takayama Old town)
รำยกำรศึกษำดูงำนประเทศญป่ี ุ่น วนั ท่ี 31 ตุลำคม 2562 105
คานาซาวา่ (KANAZAWA) วัฒนธรรมคือเศรษฐกิจของเมือง 106
รำยกำรศกึ ษำดูงำนประเทศญปี่ นุ่ วนั ที่ 1 พฤศจกิ ำยน 2562 109
ยา่ นฮงิ าชิ ชายะ (Higashi Chaya District) 109
ตลาดโอมิโช (Omicho Market) 116
พพิ ธิ ภัณฑศ์ ลิ ปะศตวรรษที่ 21 (21st Century Museum of Contemporary Art) 116
รำยกำรศึกษำดูงำนประเทศญีป่ ุ่น วนั ที่ 2 พฤศจกิ ำยน 2562 118
เมืองมรดกโลกชริ าคาวาโกะ (Shirakawa-go) 119
123
123

5

กำหนดกำรกำรเดนิ ทำง
สำนักงำนกองทนุ สนบั สนุนกำรวจิ ยั (สกว.)
โครงกำรศึกษำดูงำนดำ้ นกำรบรหิ ำรจัดกำรวัฒนธรรมเชงิ พืน้ ท่ปี ระเทศญ่ีปุ่น
ภำยใตโ้ ครงกำรวจิ ัยกำรพฒั นำทนุ ทำงวัฒนธรรมชุมชนผ่ำนกลไกองค์กรปกครองสว่ นท้องถ่นิ และประชำสังคม
เพอ่ื เพมิ่ ศกั ยภำพและพัฒนำเศรษฐกจิ ชมุ ชนในพืน้ ที่
ระหวำ่ งวันเสำรท์ ี่ 26 ตลุ ำคม – วันอำทิตยท์ ี่ 3 พฤศจกิ ำยน พ.ศ.2562
ณ Kyoto, Takayama, Kanazawa, Shinagawa-ko, Japan

(วนั ที่หนง่ึ ) วนั เสำรท์ ่ี 26 ตุลำคม พ.ศ.2562 (Bangkok)

21.00 น. คณะพร้อมกัน ณ Suvarnabhumi Airport

23.59 น. ออกเดนิ ทางจาก Bangkok

โดยสายกำรบินไทย เที่ยวบนิ TG622 (23.59 – 07.30 น.+1 DAY(S))

(วนั ที่สอง) วนั อำทติ ย์ที่ 27 ตลุ ำคม พ.ศ.2562 (Bangkok – Osaka – Kyoto)

07.30 น. ถึง Kansai Airport (Osaka)

09.00 น. เดนิ ทางไป Kyoto

11.00 น. รบั ประทานอาหารกลางวัน ณ Gontaro Soba, Honten

12.00 น. ศึกษาดูงาน Nishiki Market

13.30 – 14.30 น. ศึกษาดูงาน The Exhibition of “Master Craftsmen of Kyoto” Works

ณ The Museum of Kyoto

15.00 – 17.00 น. ศึกษาดูงานร้านกระเปา๋ กวา่ 114 ปี Ichizawa Shinzaburo Hanpu

ศกึ ษาดูงานยา่ นอนรุ ักษ์ Gion Shirakawa

18.00 – 20.00 น. รับประทานอาหารเย็น ณ Gion Gyuzen

พักโรงแรม Miyako Hotel Kyoto Hachijo

*** กาหนดการอาจเปลยี่ นแปลงตามความเหมาะสม ***

6

(วนั ที่สำม) วนั จันทร์ท่ี 28 ตุลำคม พ.ศ.2562 (Kyoto) แตง่ กาย:สุภาพ
09.30 – 11.30 น. ฟังบรรยายสรุป Kyoto Municipality “การวางผงั เมืองเกยี วโต”
11.30 – 12.30 น. รับประทานอาหารกลางวนั ณ รา้ น Hottokeya

13.00 – 15.00 น. ฟงั บรรยายสรุป Kyoto Municipality “Traditional Industry division
15.30 – 16.30 น. Department of commerce and Industry City of Kyoto”
ศึกษาดงู าน รา้ นทาร่มญีป่ ุ่นสู่สากล HIYOSHI-YA
19.00 น.
- ศึกษาดงู านยา่ นอนุรักษ์ Higashiyama
- Ishibei-koji
- Nineizaka
รับประทานอาหารเย็น ณ Uotami Restaurant สถานรี ถไฟ เกยี วโต
พัก ณ โรงแรม Miyako Hotel Kyoto Hachijo

หมำยเหตุ: 29 ตลุ าคม เตรียมกระเป๋าเล็ก นอน Ryokan 1 คืน (หอ้ งพกั มีขนาดเลก็ และไม่มีลิฟต์)

(วันทส่ี ี่) วันองั คำรท่ี 29 ตลุ ำคม พ.ศ.2562 (Kyoto – Takayama)

09.30 – 11.30 น. ฟงั บรรยายและลงพนื้ ทอี่ ยู่ระหวา่ งการปรบั ปรุงยา่ น Furukawa-Cho

12.00 – 13.00 น. รบั ประทานอาหารกลางวัน ณ ร้าน Kyoto Clover-Tei

13.00 – 17.30 น. เดนิ ทางไป เมอื งทาคายามะ

แวะ Michino Eki

18.30 น. รับประทานอาหารเยน็ ณ Ryokan Tanabe Hotel

พกั โรงแรม Ryokan Tanabe Hotel

*** กาหนดการอาจเปลย่ี นแปลงตามความเหมาะสม ***

7

(วนั ท่ีห้ำ) วนั พุธท่ี 30 ตุลำคม พ.ศ.2562 (Takayama – Kanazawa) แตง่ กาย:สุภาพ

07.00 – 08.30 น. เดินจากโรงแรมที่พกั ไปศึกษาดูงาน Takayama Morning Market

(ตามอธั ยาศยั )

09.30 – 11.30 น. ฟังบรรยายสรุป Takayama Municipality

12.00 น. รับประทานอาหารกลางวนั เนื้อฮดิ ะแห่ง Takayama ณ ร้าน Maruaki

บ่าย ศึกษาดงู านย่านค้าขายเมืองเกา่ Sannomachi Street Takayama

16.00 น. เดนิ ทางไป Kanazawa

19.00 น. รบั ประทานอาหารเย็น ณ ร้าน Harvest

พกั โรงแรม ANA Crowne Plaza Hotel Kanazawa

(วันที่หก) วันพฤหสั บดที ่ี 31 ตุลำคม พ.ศ.2562 (Kanazawa) แต่งกาย:สุภาพ

09.30 – 11.30 น. ฟังบรรยายสรุป Kanazawa Municipality (Creative City of Crafts &

Folk Arts)

KANAZAWA: วฒั นธรรมคอื เศรษฐกิจของเมอื ง เมอื งทพ่ี ฒั นาจุดขายของเมือง

ตอ่ ยอดงานวฒั นธรรมผสมผสานกับเทคโนโลยสี มยั ใหม่ สรา้ งผลิตภัณฑ์

พื้นเมืองท่ีมีเอกลกั ษณ์

11.30 – 12.30 น. รบั ประทานอาหารกลางวัน ณ Chayaryokan

14.00 - 16.00 น. เยยี่ มสถาบัน Kanazawa Utatsuyama Craft Workshop

(เป็นสถาบันทางด้านการศึกษาวิชาช่างของเมือง เปิดสอนวิชาช่างใน 5 สาขา

ได้แก่ สาขางานลงรักปดิ ทอง สาขางานมัดยอ้ ม สาขาเคร่ืองป้นั ดนิ เผา

สาขาเคร่ืองทอง และสาขาเป่าแก้ว (ในแต่ละปีมีนักเรียนต่อรนุ่ เพียงแค่ 30 คน

เท่านนั้ )

16.00 – 17.00 น. เยยี่ มชม Kenroku-en Park

19.00 น. รับประทานอาหารเยน็ ตามอธั ยาศัย

พักโรงแรม ANA Crowne Plaza Hotel Kanazawa

*** กาหนดการอาจเปลยี่ นแปลงตามความเหมาะสม ***

8

(วันทเ่ี จด็ ) วนั ศุกรท์ ่ี 1 พฤศจกิ ำยน พ.ศ.2562 (Kanazawa)

09.00 – 12.00 น. เดินจากโรงแรมท่ีพัก (สวมรองเท้าเดินสบาย) ไปศึกษาดงู าน

ยา่ น Higashi Chaya แหล่งจาหนา่ ยผลิตภณั ฑจ์ ากทองคาเปลว

12.00 – 14.30 น. ศกึ ษาดูงาน Omicho Market และรับประทานอาหารกลางวันตามอัธยาศยั

15.00 – 17.00 น. เยีย่ มชม 21st Century Museum of Contemporary Art, Kanazawa

19.00 น. รับประทานอาหารเย็นตามอัธยาศยั

พัก พักโรงแรม ANA Crowne Plaza Hotel Kanazawa

(วันทีแ่ ปด) วนั เสำร์ที่ 2 พฤศจิกำยน พ.ศ.2562 (ชิรำคำวำโกะ-สนำมบนิ นำโกย่ำ)

08.30 น. ออกเดินทางไป Shirakawa-go (เมืองมรดกโลก)
10.00 – 12.30 น. ศกึ ษาดงู าน Shirakawa-go (เมืองมรดกโลก)
13.00 – 14.00 น. รับประทานอาหารกลางวนั ณ ร้าน Tensyukaku
14.00 – 16.00 น. เดนิ ทางไป Toki Premium Outlets
16.00 – 19.00 น. แวะ Toki Premium Outlets และรบั ประทานอาหารเย็นตามอธั ยาศยั
19.00 – 20.00 น. เดินทางไป Chubu Centrair International Airport (Nagoya)
20.00 น. ถึง Chubu Centrair International Airport (Nagoya)

(วันท่เี ก้ำ) วันอำทติ ย์ที่ 3 พฤศจิกำยน พ.ศ.2562 (Bangkok)

00.30 น. เดนิ ทางกลับ Bangkok

โดยสายกำรบนิ ไทย เทยี่ วบิน TG647 (00.30 – 05.10 น.)

05.10 น. เดนิ ทางกลบั ถงึ Bangkok โดยสวัสดิภาพ

หมายเหตุ - การแตง่ กายดูงานชุดสุภาพ
- แนะนาซือ้ ของฝากท่ี Kyoto และ Kanazawa

--------------------------------------------------------------------

*** กาหนดการอาจเปลยี่ นแปลงตามความเหมาะสม ***

9

รำยกำรศกึ ษำดูงำนประเทศญ่ปี นุ่ วนั ที่ 27 ตลุ ำคม 2562

12.00 น. ศึกษาดงู าน Nishiki Market
13.30 – 14.30 น. ศกึ ษาดงู าน The Exhibition of “Master Craftsmen of Kyoto” Works
ณ The Museum of Kyoto
15.00 – 17.00 น. ศกึ ษาดูงานรา้ นกระเปา๋ กว่า 114 ปี Ichizawa Shinzaburo Hanpu
ศกึ ษาดูงานยา่ นอนุรักษ์ Gion Shirakawa
18.00 – 20.00 น. รับประทานอาหารเย็น ณ Gion Gyuzen
พกั โรงแรม Miyako Hotel Kyoto Hachijo

1. จุดแวะพกั ระหว่ำงเมอื ง (Michi-no-Eki)

ถนน Expressway หรือ Highway ในประเทศญ่ีปุ่นจะต้องมี Service Area หรือจุดพักรถคอย
ให้บริการ บริเวณถนนท้องถิ่นจะมี Michi-no-eki หรือ Roadside Rest จุดพักรถริมถนนท้องถ่ินในเมืองต่างๆ
คอยให้บริการเช่นกัน ปัจจุบันมีกระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาคกว่า 1,117 สาขา ภายในจุดพักรถจะมีส่ิงอานวยความ
สะดวกหลักๆ คือ จุดจอดรถฟรี 24 ชั่วโมง ห้องน้า ร้านค้าขายของท้องถิ่นซ่ึงได้รวบรวม พืช ผัก ผลไม้สดๆ ท่ี
ชาวเมืองเป็นคนปลูกเอง หลากหลายชนดิ ใหเ้ ลือกซื้อ เป็นอกี หนง่ึ ช่องทางในการช่วยเหลือเกษตรกรท้องถิ่นให้มจี ุด
สาหรับกระจายสินค้าของตน โดยไม่ต้องเดินทางไปขายยังท่ีไกลๆ หรือต้องผ่านมือพ่อค้าคนกลางอีกหลายมือ
นอกจาก ผกั ผลไม้ สดๆ แลว้ ทน่ี ีก่ ย็ งั มีผลติ ภัณฑแ์ ปรรปู ขน้ึ ชอื่ อีกมากมาย

ถา้ หากขับรถทอ่ งเท่ียวในญี่ปุ่น ไม่ว่าจะหิว หรืออยากเข้าห้องน้าก็ไม่ต้องกังวล เพียงแค่ Search หา
Service Area หรือ Michi no Eki เพียงเท่านี้ก็จะช่วยขจัดปัญหาเหล่าน้ันได้ และอาจจะได้ของฝากท่ีเป็น Made
in Japan แท้ ๆ กลับไปฝากคนที่เมืองไทยไม่ซ้าใครอีกด้วย และท่ีสาคัญราคาถูกกว่าในซูเปอร์มาร์เก็ตหรือคอมบิ
เนียนสโตรม์ าก

10

2. ตลำดนิชกิ ิ (Nishiki Market)

ตลาดนิชิกิ เป็นตลาดท่ีดังท่ีสุดในเมืองเกียวโต คึกคักและมีผู้คนพลุกพล่าน เดินเลือกซื้ออาหารของ
สดและของแห้ง มีความหลากหลายของร้านค้าตลอดทั้งเส้น แม้จะเป็นถนนสายสายแคบๆ ความยาวประมาณห้า
ชว่ งตกึ มีรา้ นค้าและร้านอาหารมากกว่า 100 รา้ นค้าเรียงรายกันอยู่ มที ้งั ของสดของแห้งไปจนถงึ อาหารทะเลสดๆ
ภาชนะประกอบอาหาร มีดญี่ปุ่น และยังเป็นแหล่งที่มีชื่อเสียงที่มีอาหารตามฤดูกาลให้เลือกซ้ือเลือกชิม สินค้า
จาพวกอาหารพื้นเมืองของเกยี วโต เช่น ขนมหวานท่ีมีเฉพาะเมืองเกียวโต ผักดอง ของทะเลตากแห้ง และซูชิแบบ
ดัง้ เดิมของเกียวโตอีกด้วย กล่าวได้ว่าเป็นตลาดท่ีรวมทุกส่ิงโดยเฉพาะของกินนานาชนิดไว้ให้เลือกอย่างละลานตา
จนได้รบั ฉายานามวา่ “Kyoto’s Kitchen”

ตลาดนิชิกิ เป็นตลาดเก่าแก่ท่ีมีประวัติความเป็นมาหลายศตวรรษ ร้านค้าส่วนมากก็ล้วนเป็นร้านค้า
ดั้งเดิมท่ีได้รับการสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นทาให้ยังคงความเป็นเอกลักษณ์ไว้อย่างเต็มเปี่ยม จุดเริ่มต้นของตลาดแห่งน้ี
เกิดจากการเป็นแหล่งการค้าส่งปลา โดยร้านค้าร้านแรกถูกเปิดขึ้นในปี ค.ศ. 1310 ภายหลังจากนั้นกม็ ีร้านค้าเพิ่ม
ขึ้นมาเรื่อยๆ และหลากหลายมากข้ึน จากย่านค้าส่งปลาก็เปล่ียนเป็นร้านค้าปลีก ไม่ได้ขายเฉพาะปลา มีการนา
อาหารชนดิ อืน่ เข้ามาขายเพิ่มข้นึ เร่ือยๆ จนกระทัง่ เปน็ ตลาดเช่นทกุ วนั นี้

11

3. เมอื งเก่ำกิอง เกยี วโต (Gion, Kyoto)

เสน่ห์ของเกียวโต คือ บรรยากาศที่ทาให้นักท่องเที่ยวสัมผัสได้ถึงความงดงามตามแบบฉบับ
ญี่ปุ่น พื้นถนนที่ปูด้วยหิน ร้านแบบมาจิยะ บ้านเรือนแบบมีหน้าร้านที่ดูน่ารัก หรือเสียงพิณโซ (โซ : เครื่อง
ดนตรีโบราณของญี่ปุ่น) ที่ดังลอดผ่านซี่หน้าต่างไม้โดยฝีมือบรรเลงของเกอิโกะ (หรือเกอิชา) สามารถดื่มด่า
ไปกับวัฒนธรรมท่ีสั่งสมมายาวนานนับพันปีในสถานท่ีท่ีเคยเป็นเมืองหลวงของญ่ีปุ่นนี้

กิอง (Gion) เป็นย่านหนึ่งในเกียวโตที่มีเสน่ห์น่าหลงใหล ไม่ว่าจะเป็นวัดวาอารามงดงาม
ร้านอาหารอร่อยๆ และยังมีโอกาสได้พบกับไมโกะ (maiko) หรือเกอิโกะฝึกหัด (apprentice geiko) อีกด้วย
(ในโตเกียวเรียก “เกอิชา (geisha)” แต่ที่เกียวโตเรียกว่า “เกอิโกะ (geiko)”) เป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดใน
การเท่ียวชมเมืองหลวงเก่า

กิองตั้งอยู่ในเขตฮิกาชิยามะ (Higashiyama) จังหวัดเกียวโต เป็นย่านที่มีเกอิโกะ (หรือเกอิชา)
อยู่เป็นจานวนมาก กินอาณาบริเวณตั้งแต่ศาลเจ้ายาซากะ (Yasaka Shrine) ทางทิศตะวันออก ไปถึงแม่น้า
คาโมะ (Kamo river) ทางทิศตะวันตก และจากคลองชิราคาวะ (Shiragawa) ทางทิศเหนือ ไปจนถึงวัดเคน
นินจิ (kenninji temple) ทางทิศใต้ เปน็ ย่านการค้าท่ีที่มีช่ือเสียงมากท่ีสุดแห่งหนึ่งของเมืองเกียวโต โดยย่านนี้
จะตั้งอยูบ่ ริเวณทีเ่ ป็นเนนิ เขาทางตะวนั ออกของเกียวโต

12

1. ชมเมืองเก่ำที่ถนนฮำนำมิโคจิ (Hanamikoji Street)
ถ้าเราเลือกสถานีรถไฟกิองชิโจ (Gion Shijo) เป็นจุดเริ่มต้นในการเดินเที่ยวย่านกิอง เดินไป

ตามถนนชิโจ (Shijo) มุ่งหน้าไปยังศาลเจ้ายาซากะ (Yasaka Shrine) ทางทิศตะวันออก ระหว่างทางจะเห็น
ถนนฮานามิโคจิ (Hanamikoji) ให้เลี้ยวขวา ถนนฮานามิโคจิเป็นย่านเก่าแก่ที่ได้รับการอนุรักษ์เอาไว้เป็น
อย่างดี โดยมีการปรับปรุงมาจิยะท่ีสร้างด้วยไม้ตามแบบดั้งเดิมให้เป็นร้านต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นร้านกาแฟ ร้าน
ขายขนม ร้านไคเซกิ (อาหารมื้อเล็กที่เสิร์ฟพร้อมชา) รวมถึงร้านเส้ือผ้าที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว คนท่ีมาเท่ียว
เกียวโตจะเดินเที่ยวพร้อมกับชื่นชมถนนหนทางและสถาปัตยกรรมของวัดวาอาราม ขอแนะนาให้ลองเข้าไป
ในตรอกซอกซอยเล็กๆ ที่อยู่ระหว่างทางเพื่อถ่ายรูปถนนอันเงียบสงบ เราอาจโชคดีได้เห็น ไมโกะที่กาลังรีบ
เดินทางไปงานเลี้ยงด้วย

2. ภำพวำดมังกรคู่บนเพดำนวัดเคนนินจิ (Kenninji Temple)
พอเดินไปจนสุดถนนฮานามิโคจิ เราก็จะมาถึงวัดเคนนินจิ (Kenninji Temple) ที่นี่เป็นวัดใน

นิกายรินไซ (Rinzai ZEN) ซึ่งเป็นนิกายหนึ่งของพุทธศาสนานิกายเซ็นในญี่ปุ่น และยังเป็นวัดที่ใหญ่เป็น
อันดับสามในจานวนห้าวัดใหญ่ของเกียวโตด้วย

วัดเคนนินจิเป็นวัดเซนแห่งแรกของเกียวโต ก่อต้ังโดยปรมาจารย์เซนชื่อ Yousai ซึ่งเป็นบิดาของ
พุทธศาสนิกชนชาวญ่ีปุ่น ในปี ค.ศ.1202 และเป็นวัดหลักของศาสนาพุทธนิกายรินไซ ระหว่างช่วงมุโรมาชิ (ค.ศ.
1336 – 1573) วัดดังกล่าวเป็นวัดนิกายเซนที่ยิ่งใหญ่เป็นอันดับ 3 ในเกียวโต และได้รับการคุ้มครอง วัดนี้เคยถูก
ทาลายในสงครามและได้ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ในปีเทนโชะ (ค.ศ.1573 – 1592) โดย Ankokuji Ekei ซ่ึงโฮโจของท่ีน่ี
เปน็ สมบัติทางวัฒนธรรมท่สี าคญั นอกจากนี้ทนี่ ย่ี ังมสี วนทม่ี ภี มู ิทัศน์แบบแหง้ ซงึ่ ปูด้วยทรายสขี าว

13

จากบทความ "วัดเคนนินจิ วัดนิกายเซนท่ีเก่าแก่ที่สุดในเกียวโต"
สิ่งที่ผู้คนให้ความสนใจมากที่สุดในวัดเคนนินจิแห่งนี้ คือภาพวาดมังกรคู่ขนาดใหญ่บนเพดาน

ของหอธรรม นอกจากนี้เรายังสามารถชื่นชมผลงานศิลปะชั้นยอดของญี่ปุ่นจานวนมากได้ที่นี่ เมื่อออกจาก
วัดเคนนินจิมาแล้ว จะพบกับศาลเจ้ายาสุอิ คมปิระกู (Yasui Konpiragu) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก ที่นี่เป็น
ศาลเจ้าขนาดเล็กกะทัดรัดซึ่งมักจะถูกนักท่องเที่ยวมองข้าม แต่ความจริงแล้วเป็นจุดที่ถ่ายรูปออกมาได้
สวยงามทีเดียว

14

3. วัดและร้ำนขำยของฝำกในเขตฮิกำชิยำมะ (Higashiyama)
เมื่อเดินต่อไปทางตะวันออกตามเส้นทางที่จะพามุ่งหน้าไปสู่วัดคิโยมิสึ (kiyomizu-dera) เราก็

จะเข้ามายังเขตฮิกาชิยามะ (Higashiyama) ในเขตฮิกาชิยามะนี้มีอาคารโบราณที่ได้รับการปรับปรุงมาเป็น
ร้านขายของฝากและร้านกาแฟอยู่เป็นจานวนมาก สถานที่ที่ไม่ควรพลาด เช่น ถนนนิเนซากะ (Nineizaka)
ถนนซันเนซากะ (Sanneizaka) วัดคิโยมิสึ (kiyomizu-dera) (หรือที่รู้จักกนั ในช่ือ “วัดน้าใส” เป็นวัดที่โด่งดัง
ท่ีสุดในญ่ีปนุ่ ) วัดโคไดจิ (Kodaiji) วัดชิองอิน (Chion-in) และวัดโชเร็นอิน (Shoren-in) เป็นต้น

ที่ถนนนิเนซากะ มีมาจิยะที่ได้กลับมาเกิดใหม่เป็นร้านกาแฟสตาร์บัคส์อยู่ด้วย เป็นการปรับปรุง
ร้านโดยคานึงถึงความกลมกลืนกับเมืองโดยรอบ กินระยะเวลานานถึง 10 ปีกว่าจะเสร็จสมบูรณ์

จากจุดนี้เมื่อเดินผ่านตรอกที่ปูพื้นด้วยหินให้บรรยากาศลึกลับเพื่อไปยังศาลเจ้ายาซากะ แต่ถ้า
ตั้งต้นที่ศาลเจ้ายาสุอิ คมปิระกู ให้เดินไปตามถนนเส้นเล็กที่ขนานกับถนนฮิกาชิโอจิ ( Higashioji-dori) ไป
ทางทิศเหนือ

4. ชมทิวทัศน์ของเมืองเกียวโตจำกศำลเจ้ำยำซำกะ (Yasaka Shrine)
เมื่อมาถึงศาลเจ้ายาซากะหรือศาลเจ้ากิองแล้ว ลองหันกลับไปมองถนนชิโจให้ทะลุไปใจกลาง

เมืองเกียวโตดู อีกฟากฝั่งหนึ่งของถนนที่มีโคมไฟกระดาษเรียงราย เราจะมองเห็นห้างสรรพสินค้าบนตึกสูง
ริมแม่น้าคาโมะ นี่เป็นสถานที่สาหรับชื่นชมทิวทัศน์อันมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเกียวโต เมืองที่มีทั้งสิ่งใหม่
และสิ่งเก่าหลอมรวมเข้าด้วยกัน

15

ข้างศาลเจ้ายาซากะซึ่งเป็นศาลเจ้าที่มีชื่อเสียงที่สุดของเกียวโต มีสวนสาธารณะมารุยามะ
(Maruyama Park) ที่ภายในมีสระปลาคาร์ปและสวนซากุระ และหากเราเดินขึ้นบันไดสูงชันของวัดชิองอิน
ซ่ึงตั้งอยู่ไม่ห่างออกไปนัก ภาพของวัดวาอารามอันสง่างามก็จะมาปรากฏอยู่ตรงหน้า

5. ท่องไปในกำลเวลำที่คลองชิรำคำวะ (Shirakawa)
เม่ือออกจากสวนมารุยามะ ข้ามถนนชิองอินเข้าสู่ถนนชิมบาชิ ที่นั่นมีร้านขายของเก่าชั้นนาของ

เกียวโตตั้งอยู่เป็นจานวนมาก คลองชิราคาวะไหลผ่านใต้สะพาน ทัตสึมิซึ่งอยู่ในละแวกนั้น บรรดา
นักท่องเที่ยวในชุดกิโมโนจะมาถ่ายภาพโดยมีคลองชิราคาวะและอาคารบ้านเรือนเป็นฉากหลัง จากนั้นเดิน
เลียบคลองไปตามถนนชิราคาวะมินามิ (Shirakawa-minami-dori) จะรู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปยังเกียวโต
เมื่อครั้งอดีต เมื่อเดินจนสุดทางแล้วเลี้ยวขวาเข้าถนนคาวาบาตะ (Kawabata-dori) เราก็จะกลับไปที่กิอง
ชิโจอีกคร้ัง

16

มำรยำทที่ควรคำนึงถึงในกำรเที่ยวชมย่ำนกิอง
ข้อควรระวังคือ อย่าเข้าไปในสถานที่ส่วนบุคคล เวลาถ่ายรูปไมโกะที่กาลังเดินทางไปงานเลี้ยงก็

อย่าไปจับกิโมโนหรือขัดขวางพวกเธอ
สาหรับการช้อปปิ้งของฝาก เราขอแนะนาให้ไปที่ร้าน "Malebranche" สาขากิองค่ะ เป็นร้าน

ขายช็อกโกแล็ตและขนมอบ "Cha no ka" อันโด่งดัง วัตถุดิบที่ใช้คืออุจิมัทฉะที่ปลูกในแถบชานเมืองเกียวโต
ไม่เพียงแต่จะได้ซื้อขนมอร่อยๆ ไปเป็นของฝากเท่านั้น เรายังจะได้เห็นภายในของร้านมาจิยะแบบดั้งเดิม
ด้วย
 รจู้ ักกบั เกอชิ ำ
เกอชิ า (geisha : 芸者) ในภาษาญ่ีปุน่ แปลวา่ ศิลปนิ มีความหมายว่าเป็นผ้ใู ห้ความบันเทงิ มคี วามสามารถหลาย
อย่างเช่น การเลน่ ดนตรี เตน้ รา รินชา โดยเกอิชาจะทาหน้าท่ีดูแลแขกในร้านอาหาร ดมื่ เป็นเพื่อน และคอยพดู คุย
เกบ็ ความลับของลูกคา้ (แตไ่ ม่มีบริการทางเพศ)
เกอิชาเป็นหน่ึงในอาชีพเก่าแก่ของญ่ีปุ่น เป็นอาชีพท่ีถ่ายทอดสืบต่อกันมา โดยเริ่มจากเด็กท่ีจะเป็นเกอิชาจะต้อง
เป็นเด็กรับใช้ในสานัก คอยดูแลเกอิชา เมื่อโตข้ึนมาหน่อยก็เป็นลูกมือ มีการหัดเล่นดนตรี ชงชา รินเหล้า ฝึกการ
พดู คยุ
ช่วงแรกของการหัดเป็นเกอิชา จะเรียกว่าไมโกะ (maiko : 舞子) จะทางานร่วมกับรุ่นพี่เกอิชา จนมีความ
ชานาญ และประสบการณ์มากพอถงึ จะได้เป็นเกอชิ า

17

การแต่งตัวของเกอิชาจะมีเอกลักษณ์ คือ ใบหน้าจะต้องแต่งเป็นสีขาวราวกับใส่หน้ากาก ทาปากสีแดง ผมจะม้วน
กลม เปดิ หน้าผาก สวมชุดกโิ มโน มีผ้าโอบผิ กู ท่ขี ้างหลัง

ที่เกียวโตจะเรียกเกอิโกะ (geiko) แทนคาว่าเกอิชา (geisha) และเรียกเกอิชาฝึกหัด หรือไมโกะ (maiko) ว่าเกอิ
โกะ (geiko)

 กำรทำนอำหำรกับเกอชิ ำ
ร้านส่วนมากจะต้อนรับเฉพาะสมาชิกร้าน หรือผู้ที่มากับสมาชิก และจะไม่รับชาวต่างชาติ ระยะเวลาในการให้บริ
การของเกอิชา จะจับเวลาด้วยการจุดก้านธูป โดยเร่ิมต้ังแต่จุดไฟ ไปจนถึงธูปดับ ค่าบริการของเกอิชา ฟังแล้ว
อาจจะตกใจ มีค่าบริการต้ังแต่ 1 แสน – 1 ล้านเยน (30,000 – 300,000 บาท) และจะไม่เกบ็ เงินในคืนนั้น แต่จะ
ส่งบิลไปตามบ้าน หรือบริษัทของลูกค้า สาเหตุที่ค่าตัวของเกอิชาสูงมาก เพราะมีค่าใช้จ่ายในการเป็นเกอิชาสูง
เช่นกัน ตั้งแตเ่ ร่ิมเรยี นเป็นเกอิชา ใช้เวลาหลายปี ชุดกิโมโน และ เครอ่ื งแตง่ ตัวของเกอิชากม็ ีมูลคาตั้งแต่หลักหม่ืน
บาท ไปจนถงึ หลักแสน

 กำรถำ่ ยรูปเกอชิ ำท่กี ิอง
เป็นการยากท่ีจะเจอกับเกอิชา เพราะเกอิชาจะเดินค่อนข้างเร็ว และไม่หยุดแวะระหว่างทาง ถ้าบังเอิญได้เจอก็
อาจจะขอถ่ายรูปได้ แต่ส่วนมากเกอิชาจะไม่หยุดให้ถ่าย เพราะถ้าหยุดเมื่อไหร่ก็จะมีคนมาขอถ่ายเร่ือยๆ การ
ถ่ายรปู เกอิชาในระยะใกลๆ้ โดยไม่ได้ขออนญุ าตก่อนเป็นสิง่ ท่ีไม่ควรทา

18

4. รำ้ นกระเป๋ำ Ichizawa Shinzaburo Hanpu (กว่ำ 114 ป)ี , Kyoto

“Staying behind the times (อยเู่ หนือกาลเวลา)” งานฝมี อื ท่ีไมเ่ คยเปล่ียนแปลงต้ังแตป่ ี ค.ศ. 1905.
ไมไ่ ดเ้ ป็นแบบแฟนซี หรอื โก้หรู หรือทาเพื่อโอกาสพเิ ศษ แต่มีบางอย่างท่ีเรียกร้องให้คณุ ใชท้ กุ วัน กาลเวลาและการ
ใชด้ ้วยความรกั นามาซ่งึ ความคดิ เห็นเก่ียวกับลกั ษณะรูปแบบท่ีได้รับ

ปรัชญำของร้ำน “CAREFULLY HAND CRAFTED USING QUALITY CANVAS (งานฝีมือที่ทาด้วยความต้ังใจ
โดยใช้ผา้ ใบท่มี ีคุณภาพ)”

กระเป๋าของร้านทาโดยช่างฝีมือท่ีใช้ผ้าใบคุณภาพสูงทอเป็นพิเศษ เรายังคงผลิตกระเป๋าที่มีคุณภาพในโรงทา
กระเป๋าที่เกียวโตฮิกาชิยามะ ตามปรัชญาของเราที่ว่า “To go to any expense" ปรัชญานี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
มานานกว่า 100 ปีท่ี

กำรซ่อมกระเป๋ำของร้ำน
ร้านจะพยายามอยา่ งดีที่สุดในการซ่อมแซมกระเป๋าท่ีใช้มาหลายปีให้ลกู ค้า เพราะเราต้องการให้ลูกค้า

ของเราสามารถเพลิดเพลินกับกระเป๋าของพวกเขาได้นานที่สุด เม่ือเราซ่อมกระเป๋าเราจะซ่อมแซมโดยไม่ทาลาย
"ความรู้สึก" ท่ีเป็นเอกลักษณ์ของกระเป๋า เพื่อให้สามารถส่งคืนได้โดยไม่ทาร้ายความรู้สึกและความทรงจาที่แนบ
แนน่ ทเี่ จ้าของมีตอ่ กระเปา๋

มรี ำ้ นเดียวในโลก
คาขวัญของร้านคือ “ทาในเกียวโตและขายที่เกียวโต” ดังน้ันร้านจึงภูมิใจในการผลิตและมอบ

กระเป๋าให้กับลูกค้าโดยตรง เพ่ือให้สัมผัสถึงความรู้สึกของช่างฝีมืออย่างแท้จริง เรารับฟังความต้องการจากลูกค้า
ของเราอย่างใกล้ชิดและปรับเปล่ียนความปรารถนาของพวกเขาให้เป็นกระเป๋าของเรา จิตวิญญาณของการทา
กระเป๋าทต่ี อบสนองความปรารถนาของลูกคา้ ไม่ได้เปลีย่ นไปนบั ตั้งแต่การก่อตงั้ บรษิ ัทของเรา

แบรนดเ์ นมของรำ้ น
ร้านมีผลิตภัณฑ์ 3 ประเภท โดยแต่ละประเภทมีป้ายชื่อแบรนด์ท่ีแตกต่างกัน ตัวอักษรแบบจีน "

Shinzaburo Hanpu " และ " Shinzaburo Kaban " ท่ีเขียนและเลือกโดยเจ้าของปัจจุบัน คือ Shinzaburo
Ichizawa ซ่ึงไดเ้ ขียนออกมาหลายร้อยแบบ และจากการไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนจึงไดเ้ ลือกทั้งสองแบบดังกล่าว ส่วน
ผลติ ภัณฑท์ ่สี ามน้ัน คือ แบรนดต์ น้ ฉบบั ที่ย้อนหลังไปถึงรอ้ ยปีกอ่ นและใชส้ าหรบั ผลติ ภณั ฑด์ ้งั เดิม

19

Shinzaburo Hanpu; เป็นตราสาหรับถุงผ้าฝ้ายธรรมดาทไี่ ม่มีการพมิ พ์ ซง่ึ เปน็ สนิ ค้าสว่ นใหญ่ของรา้ น
Shinzaburo Kaban; เป็นตราสาหรับผลติ ภณั ฑ์ผา้ ลนิ นิ และผ้าใบท่พี ิมพ์ดว้ ยรปู แบบด้ังเดิมของรา้ น
Ichizawa Hanpu; เป็นตราสาหรับผลิตภัณฑ์แบบดัง้ เดิมท่ีทางร้าน ซึง่ ทาขึ้นเป็นพิเศษสาหรับกระเป๋าสาหรับ

ชา่ งฝีมือและคนทางาน
ตราเหล่าน้ีแสดงถึงความรับผิดชอบของร้านต่อผลิตภัณฑ์ ซ่ึงจะระบุที่อยู่ของร้านด้วย เพ่ือให้ลูกค้าสามารถนามา
ซ่อมแซมได้
เร่อื งรำวของ kaban
เม่ือ Ichizawa Shinzaburo Hanpu เปิดร้านน้ัน ยังไม่มีตัวอักษรสาหรับกระเป๋าผ้า (cloth bag) มีแต่อักษร 鞄
ซงึ่ มาจากการรวมกันของอกั ษร 革 (หนัง) และ 包 (การห่อ) แต่ทางร้านทากระเป๋าจากผ้าฝ้าย ไม่ได้ทาจากหนัง
เราจึงเห็นวา่ คานี้ไม่เหมาะท่ีจะแสดงถึงผลติ ภัณฑ์ของร้าน เม่ือทาการค้นคว้าต่อไปพบว่าตัวอักษร for “鞄” เกิด
จากการประดิษฐ์ของร้านกระเป๋าในโตเกียวในสมัยเมจิ (1868-1912) ทางร้านจึงตัดสินใจสร้างตัวอักษรท่ีมาจาก
การรวมกันระหว่างตัวอักษร 布(ผ้าฝ้าย) กับ 包 (การห่อ) ซ่ึงเราหวังว่าตัวอักษรของเรา kaban นี้จะปรากฏใน
พจนานกุ รมภาษาญ่ปี นุ่ อาจจะร้อยปจี ากนี้

20

วิวัฒนำกำรของผลิตภณั ฑ์ (Product Evolution)

กระเป๋ำเคร่ืองมือสำหรับช่ำง (Craftsmen’s Tool Bag)
เริ่มแรกน้ันผลิตสาหรับช่างเม่ือร้อยกว่าปีที่แล้ว ในสมัยนั้น
กระเป๋าจะมีหูหว้ิ สั้นสาหรบั แขวนท่ีมือจับของจกั รยาน ซ่ึงเป็น
ยานพาหนะหลักสมัยนั้น ลูกค้าหลัก คือ ร้านขายยา และช่าง
ปนู ที่ส่ังไปให้พนกั งานของรา้ นหรือลกู ค้าใช้ โดยจะมีที่อยู่และ
เบอรโ์ ทรติดทก่ี ระเปา๋ เป็นการโฆษณา

กำรทำหลำกหลำยขนำด (Expand various sizes) ตามคาร้องขอของลูกค้า

No. 17 คือกระเป๋าที่มีรูปร่างธรรมดา มีกระเป๋าด้านหน้า มี รูปทรงเหมือน No. 17 แต่ใช้ผ้าใบ
ท้ังหมด 5 ขนาด ตั้งแต่ขนาด C ท่ีใส่เอกสารขนาด A4 ใน ท่ีบางกว่า และมีรายละเอียด
แนวนอนได้ จนถึงขนาด G ที่ใส่กระดานร่างภาพขนาดใหญ่ได้ แตกต่าง เช่น ส่วนท่ีเป็นโลหะและ
(C, D, E, F, G) มีตาไกแ่ ละผา้ สาหรบั ปิดปากกระเป๋าขนาด E-G การเย็บที่ปากกระเป๋า มี 3 ขนาด
จาก 01-03

21

กำรทำหลำกหลำยลำย (Expand the pattern)
ปจั จุบันมีการทา 10 ลาย เช่น Kigi (สีสันตามฤดูกาลของต้นไม้) Midori Mizutama (ลายจุดสีเขียว)

และไมเ่ พยี งใชส้ าหรบั อุปกรณ์ชา่ ง แต่สามารถใช้ในชีวิตประจาวนั อื่นๆ ทเ่ี ขา้ กับการแตง่ กาย

กระเป๋ำส่งนม (Milkmen’s Delivery Bag)
ทาข้ึนเพื่อบรรจุขวดนมสาหรับส่งด้วยจักรยานไปท่ัวเมือง ก้น
กระเป๋ากลมเพื่อให้ใส่ขวดนมพอดี ส่วนท่ีต้องแขวนและขัดสีกับ
จักรยานจะต้องเสริมความแข็งแรงด้วยวัสดุพิเศษ มีรูท่ีก้นกระเป๋า
เพ่ือระบายนมออกหากขวดนมแตกระหว่างทาง ในอดตี ร้านขายนม
ในเกียวโตใช้กระเป๋านี้กันแพร่หลาย แต่เม่ือ 35 ปีท่ีผ่านมา ผู้คนได้
ใชก้ ระเปา๋ น้สี าหรับกิจกรรมอ่ืนๆ ในชวี ติ ประจาวนั

สว่ นทเ่ี สริมควำมแขง็ แรงได้เปล่ียนเปน็ กระเปำ๋ แทน

เกิดจากกระเป๋าส่งนมขนาด 20 ขวด แล้วดัดแปลงตามคาขอของ
ลูกค้าจนได้แบบนี้ ท่ีสามารถใช้ได้หลายกรณี เช่น ใส่หนังสือหรือ
ส่ิงของต่างในห้องให้เป็นระเบียบ หรือใส่ส่ิงของเมื่อไปอาบน้า
สาธารณะ

22

ปรับปรงุ รูปร่ำงให้ใชง้ ำนงำ่ ยขน้ึ

สายกระเป๋าเปล่ียนเป็นผ้าใบแทนเชือก และเย็บ เพื่อให้การถือสะดวกสบายมากข้ึน ก้นกระเป๋าจึง
กระเปา๋ ติดทงั้ สองด้าน นอกจากนั้นยังมีซิปในกระเป๋า ทาเป็นวงรี มีกระเป๋าติดซิปด้านในสาหรับเก็บของ
ทาใหใ้ ช้งานได้มากขึ้น มีคา่ ปากกระเปา๋ ผกู ดว้ ยเชือก

กำรเพม่ิ ลวดลำย กระเปำ๋ ที่มสี องสี

23

กระเปำ๋ ใส่น้ำแขง็ ก้อน (Bag for ice blocks)

ชาวญี่ปุ่นจะใช้น้าแข็งก้อนเพ่ือให้ความเย็นกับอาหารก่อนที่
นาเข้าตู้เย็น เริ่มแรกกระเป๋านี้ใช้โดยคนทาน้าแข็ง ซ่ึงจะตัด
น้าแข็งเปน็ ก้อนๆ แลว้ นาไปส่งตามรา้ นค้าและตามบ้านเรอื น

กำรปรับขนำดใหม้ ีทั้งเล็กลงและใหญข่ ้นึ พร้อมทัง้ มีเชอื กผกู ปำก

ขนาดใหญ่สามารถบรรจุน้าแข็งได้ถึง 8 ก้อน หรือ 32 กิโลกรัม
ส่วนขนาดเล็กบรรจุได้ 4 ก้อน หรือ 16 กิโลกรัม ปากกระเป๋าปิด
และเปิดได้ด้วยการผูกเชือก บางคนใช่ใส่ของเล่นเด็ก หรือ
อุปกรณ์ต่างๆ เวลาไปนอกบา้ น

กำรปรับปรงุ ขนำดใหใ้ ช้ประโยชนใ์ นชวี ิตประจำวันไดม้ ำกขึน้

มีการปรับรูปลักษณ์ของ No.93 ให้สามารถใช้ในชีวิตประจาวัน
ได้มากข้ึน โดยลดขนาดความกว้างและขนาดกระเป๋าให้เล็กลง หู
หว้ิ และกน้ กระเป๋าใช้สมี ืดเพอื่ ไม่ใหเ้ หน็ รอยเปื้อนได้งา่ ย

24

กระเป๋ำสำหรับขวดสำเก (Bag for Sake bottle)
กระเป๋าสาหรับบรรจุขวดสาเกหรือน้าส้มส่งร้านค้า ในอดีตบน
กระเป๋าจะพมิ พ์ยห่ี อ้ ของสาเก ซ่ึงจะช่วยโฆษณาสาเกขณะสง่ ด้วย

การเสริมความแข็งแรงด้วยกระดาษแข็งเม่ือมีการ
ใช้งานอย่างหนัก และปรับรูปร่างให้ใช้สะดวกขึ้น
บางคนใช้บรรจุกล่องอาหารกลางวัน ปรับสายให้
สามารถสะพายบา่ ได้

เพ่ิมลวดลำยและทำงเลือกในกำรใช้
งำน

25

รำยกำรศกึ ษำดงู ำนประเทศญี่ปุ่น วนั ที่ 28 ตลุ ำคม 2562

09.30 – 11.30 น. ฟงั บรรยายสรุป Kyoto Municipality “การวางผงั เมืองเกยี วโต”
11.30 – 12.30 น. รับประทานอาหารกลางวัน ณ ร้าน Hottokeya
13.00 – 15.00 น. ฟงั บรรยายสรปุ Kyoto Municipality “Traditional Industry division
15.30 – 16.30 น. Department of commerce and Industry City of Kyoto”
ศึกษาดงู าน รา้ นทาร่มญป่ี นุ่ สู่สากล HIYOSHI-YA
19.00 น.
- ศึกษาดูงานย่านอนรุ ักษ์ Higashiyama
- Ishibei-koji
- Nineizaka
รับประทานอาหารเย็น ณ Uotami Restaurant สถานีรถไฟ เกยี วโต
พัก ณ โรงแรม Miyako Hotel Kyoto Hachijo

26

กำรอนรุ ักษ์ ฟ้ืนฟู และกำรสร้ำงภูมิทศั น์เมืองเกียวโต

เทศบาลเมอื งเกียวโตได้จัดทาแผนภูมิทัศน์ขึน้ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 และแก้ไขเพิ่มเตมิ ในเดือน
กนั ยายน พ.ศ. 2550 ตามพระราชบัญญัติภูมิทัศน์ เพ่ือการปรับปรุงภูมิทัศน์ของเมอื งเกียวโต แผนภมู ิทัศน์น้ีอยู่ใน
ย่อหน้าท่ี 2 ของมาตรา 8 ในพระราชบัญญัติภูมิทัศน์ (Landscape Act) ซ่ึงได้นิยามแนวคิดการบริหารภูมิทัศน์
ขององค์กรท่ีเป็นหน่วยงานสร้างภูมิทัศน์ให้น่าชม และกาหนดมาตรฐานสาหรับการปฏิบัติในพ้ืนท่ีท่ีกาหนด โดย
แผนภมู ทิ ัศน์ดงั กลา่ วประกอบดว้ ยนโยบายดงั ต่อไปนี้

1. กำรสรำ้ งภูมิทัศนต์ ้องกลมกลนื กบั กับธรรมชำติ

การอนุรักษ์ภูมิทัศน์ต้องพิจารณาพ้ืนฐานของโครงสร้างธรรมชาติ และลักษณะทางภูมิศาสตร์ของ
พื้นท่ี แล้วพัฒนาสภาพแวดลอ้ มในเมืองให้กลมกลืนกบั ธรรมชาติ โดยการปรบั ปรุงพนื้ ทีส่ ีเขยี วและภูมิทศั นร์ มิ นา้

2. กำรสรำ้ งภูมิทศั นท์ ่ีเนน้ ควำมกลมกลืนระหว่ำงวฒั นธรรมด้ังเดิมและวัฒนธรรมใหม่

ในขณะที่ดาเนินการการอนุรักษ์และฟ้ืนฟูภูมิทัศน์ทางประวัติศาสตร์น้ัน การสร้างภูมิทัศน์ท่ีดีท่ีสุด
สาหรับยุคสมัยใหม่ก็มคี วามสาคัญ ดงั น้นั ควรสร้างภูมิทัศน์ใหม่โดยใช้นวัตกรรมทางความคิดใหม้ ีรูปลักษณ์ใหม่ของ
เมืองเกียวโต แต่กลมกลนื กับภูมปิ ระเทศแบบด้ังเดิม

3. กำรสร้ำงภมู ทิ ัศนท์ ปี่ ระกอบด้วยควำมเปน็ เอกลกั ษณ์ของพื้นท่ตี ่ำงๆ ทห่ี ลำกหลำย

การสร้างพื้นที่ต่างๆ ต้องมีเอกลักษณ์ของตนเอง เน้นลักษณะเฉพาะของท้องถ่ิน (local
characteristics) ที่เน้นวิถีชีวิตและกิจกรรมของผู้คนในพ้ืนที่ การเชื่อมโยงพื้นท่ีต่างๆ เหล่านี้จะทาให้เกิดภูมิทัศน์
เมอื งท่เี หมาะสมของเกยี วโต

4. กำรสรำ้ งภมู ิทศั น์ที่ใหพ้ ลังแกเ่ มอื ง

ภูมิทัศน์ที่น่าชมจะช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับเมืองเกียวโต สร้างกาลังการขับเคล่ือนเมืองท้ังการรักษาและ
การเพิ่มพลัง ท่ีดึงดูดประชากรและผู้มาเย่ียมเยือน ส่งผลต่อโอกาสการลงทุนเรื่องการท่องเที่ยว อุตสาหกรรมเชิง
ความรแู้ ละอตุ สาหกรรมท้องถ่ิน

5. กำรสรำ้ งภมู ิทศั น์จำกควำมร่วมมอื ของประชำกร ภำคเอกชนและองค์กรปกครองสว่ นท้องถิ่น

เมืองควรส่งเสริมแนวคิด “ภูมิทัศน์เป็นสมบัติของทุกคน (landscape being everyone’s
property)” และสนับสนุนให้ประชาชนตระหนักถึงความเป็นเจ้าของภูมิทัศน์ของเมืองของพวกเขา เพื่อแบ่งปัน
ความรู้สึกของค่าในชุมชนของพวกเขา องค์กรต่างๆ ได้แก่ ประชาชน ภาคเอกชนและรัฐบาลจะรักษาคุณค่าของ
ทวิ ทศั นเ์ มืองเกียวโต และพยายามอยา่ งเตม็ ทเ่ี พอื่ สร้างภมู ทิ ศั น์ทดี่ ภี ายใตบ้ ทบาทของตนเอง

27

ในแผนงานเทศบาลเมอื งเกียวโตได้จัดระบบตา่ งๆ สาหรบั การป้องกัน การพัฒนา และการส่งผา่ นภูมิ
ทัศน์ท่ีดีเย่ียมของเมืองเกียวโตไปสู่คนรุ่นต่อไป เพ่ือให้เกิดความชัดเจน เมืองเกียวโตได้กาหนดพ้ืนที่ควบคุม
ประเภทตา่ งๆ ที่ต้องปฏบิ ัติตามข้อบังคบั พ้นื ทเี่ หลา่ น้ไี ดแ้ สดงในแผนภาพตอ่ ไปนี้

28

3-1 กำรควบคุมควำมสงู ของอำคำร (Building Height Control)

3-2 กำรอนุรกั ษ์ เขตภมู ิทัศน์สวยงำม (Scenic Landscape District) พ้นื ท่ีควบคมุ กำรโฆษณำกลำงแจง้ (Outdoor Advertisement Control Area)
ภมู ิทศั น์
ธรรมชำติและ เขตอนุรักษ์ภมู ทิ ศั น์ธรรมชำติ (Natural เขตอนรุ กั ษภ์ มู ทิ ศั นม์ มุ มอง (Perspective Landscape Conservation Zone)
ประวตั ิศำสตร์
(Conservation Landscape Conservation District) เขตควบคมุ ควำมสูง (Hight Control District) (ยกเวน้ สว่ นหนง่ึ ของเขตอุตสำหกรรม ท่ีอยู่ภำยในพ้นื ที่สง่ เสริมกำรเป็นเมือง)
of Natural urbanization promotion area)
and Historical เขตอนุรักษบ์ รรยำกำศประวตศิ ำสตร์
Landscapes) (Historical Climate Conservation District)
เขตอนุรกั ษ์พเิ ศษบรรยำกำศประวตศิ ำสตร์
(Historical Climate Special Conservation District)

เขตอนรุ ักษ์พืน้ ท่ีสเี ขียวชำนเมอื ง
(Suburban Green Conservation District)
เขตอนุรักษ์พเิ ศษพน้ื ท่ีสีเขยี วชำนเมือง (Suburban
Special Greenery Conservation District)

3-3 กำรอนรุ ักษ์ เขตแห่งควำมงำม (Aesthetic District)
กำรฟ้นื ฟแู ละกำร
สรำ้ งภมู ิทัศนเ์ มอื ง เขตพฒั นำควำมงำม (Aesthetic Formation
(Conservation, District)
เขตปรับปรุงส่ิงกอ่ สรำ้ ง (Structure
Revitalization Improvement District)
and Creation of
Urban เขตอนุรกั ษส์ ำหรบั กล่มุ อำคำรดัง้ เดมิ
(Preservation District for Groups of
L3a-4ndกsำcรaอpนeุร)กั ษ์ Traditional Buildings)
และฟื้นฟูภูมิทัศน์
ประวัติศำสตร์ เขตกำรปรบั ปรงุ และอนรุ กั ษ์ภูมิทัศน์ประวตั ศิ ำสตร์
(Conservation (Historical Landscape Conservation and
and Adjustment District)
Revitalization
of Historical เขตพัฒนำภูมทิ ศั นช์ มุ ชน (Community
Landscape)
Landscape Development District)

3-5 กำรอนุรกั ษแ์ ละกำรสรำ้ งภูมทิ ศั นม์ มุ มองและภมู ิทัศนย์ ืม (Conservation and Creation of
Perspective and Borrowed Landscapes)

3-6 กำรบำรงุ รกั ษำภมู ิทศั น์เมืองโดยกำรควบคุมปำ้ ยโฆษณำกลำงแจ้งและสนบั สนนุ กำรสรำ้ งป้ำยโฆษณำคณุ ภำพสงู
(Maintenance of Urban Landscape by Regulating Outdoor Advertisements and Encouraging the
creation of High Quality Advertisements)

29

3-1 กำรควบคุมควำมสงู ของอำคำร (Building Height Control)

1. นโยบำยหลักสำหรบั กำรควบคมุ ควำมสูงของอำคำร (Basic policy for building height controls)
เน่ืองจากเมืองเกียวโตประกอบไปด้วยองค์ประกอบที่มีตั้งแต่ทิวทัศน์ตามธรรมชาติไปจนถึง

สิ่งก่อสร้างและส่ิงประดิษฐ์ท่ีสร้างข้ึน เช่น ตึก อาคารบ้านเรือน และสิ่งก่อสร้างอื่นๆ ความสูงของสิ่งก่อสร้าง
สามารถส่งผลกระทบต่อภูมิทัศน์ของเมือง ต้องพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างอาคารและภูเขาท่ีอยู่รอบๆ เพราะ
เขตเมืองตั้งอยู่ในแอ่ง เมืองจึงได้กาหนดนโยบายพ้ืนฐานเก่ียวกับความสูงของอาคาร ในพ้ืนที่ศูนย์กลางการค้าและ
ธรุ กิจความสูงอาคารถูกกาหนดให้มากกว่าพ้ืนท่ีอื่น อย่างไรก็ตามในพ้ืนที่ระหว่างใจกลางเมืองและเชิงเขาความสูง
จะค่อยๆ ลดลงไปทางเชิงเขา

ภาพใจกลางเมืองเกยี วโต

30

แผนทเี่ ขตควบคุมควำมสูง

31

2. วิธีกำรควบคมุ ควำมสูงของอำคำร (Methods of controlling height of buildings)
ความสูงของอาคารจะถูกควบคุมตามนโยบายพ้ืนฐานการควบคุมความสูง แต่ก็จะพิจารณาลักษณะ

ของพื้นที่และเมืองด้วย เกียวโตเป็นเมืองประวัติศาสตร์ซึ่งประกอบด้วยพ้ืนท่ีต่างๆ เช่น ท่ีอยู่อาศัยแนวราบใกล้
แหล่งมรดกโลก บา้ นเรือนยา่ นประวัตศิ าสตร์ และพ้นื ที่นา้ ท่อี ดุ มสมบูรณ์

การวางแผนควบคุมความสูงท่เี มอื งเกียวโตกาหนดมี 6 ระดบั ตามลักษณะของแต่ละพ้ืนท่ี ความสูงใน
เขตเมืองแนวราบท่ีสอดคล้องกับภูเขาสามด้านคือ 10 เมตร ความสูงในเขตเมืองคือ 15 เมตร ซึ่งสอดรับกับความ
สูงของปราสาท Kyo-machiya และความสูงในพน้ื ทีต่ ามแนวถนนของย่านการคา้ เปน็ 31 เมตร

เพื่ออนุรักษ์อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์และท่ีอยู่อาศัยอันเขียวขจี ความสูงของอาคารแถบชาน
เมืองซ่ึงกระจุกตัวอยู่ที่เชิงเขาท้ังสามด้านจะถูกควบคุมโดยระบบเขตภูมิทัศน์สวยงาม (Scenic Landscape
District system) นอกจากน้ีความสูงของอาคารยังถูกควบคุมโดยการกาหนดเขตอนุรักษ์ภูมิทัศน์มุมมอง
(Perspective Landscape Conservation Zone) ทขี่ ึ้นกับเทศบัญญัติการสร้างภูมทิ ัศน์มุมมอง (Ordinance on
the Creation of Perspective Landscape) ด้วย

วิธีควบคมุ ควำมสงู ของอำคำร

ระบบ รายละเอียด วัตถปุ ระสงค์

เขตควบคุมความสูง ขอ้ จากดั ความสูงมี 6 ระดับ (ขึน้ กับ เพื่อสร้างความกลมกลืนระหว่าง
(Height Control District)
ลักษณะเฉพาะของพ้ืนท่ี) คือ 10, พื้นที่บนภูเขาทั้งสามด้านและ

12, 15, 20, 25 แ ล ะ 30 เ ม ต ร บ้ า น เ รื อ น ดั้ ง เ ดิ ม เ ช่ น Kyo-

ตามลาดับ machiya โดยให้ความสนใจกับ

หนา้ ท่ขี องเมอื งและการใช้ทีด่ นิ

เขตภูมทิ ัศนส์ วยงาม เขตประเภทที่ 1 : ไม่เกิน 8 เมตร เพื่อปกป้องภูมิทัศน์ท่ีสวยงามและ
(Scenic Landscape District) เขตประเภทที่ 2 : ไมเ่ กิน 10 เมตร สภาพแวดล้อมที่ดีของเมือง ด้วย
เขตประเภทท่ี 3 : ไมเ่ กิน 10 เมตร การรักษาภมู ทิ ศั นธ์ รรมชาติ

เขตประเภทท่ี 4 : ไมเ่ กิน 12 เมตร

เขตประเภทที่ 5 : ไม่เกนิ 15 เมตร

พ้ืนท่ีอนุรักษ์มุมมอง (Perspective ระดับความสูงของอาคารต้องไม่บด เพื่อสร้างทิวทัศน์ที่ดี และส่งต่อไป

Space Conservation Area) บังทวิ ทัศนข์ องพ้นื ท่ีอนรุ ักษ์ ยงั ลูกหลานในอนาคต

32

3. เขตยกเว้นกำรควบคุมควำมสูงของอำคำร (Exceptional permission in the Height Control
District)

 ระบบยกเว้นการควบคุมความสูงของอาคาร (Exceptional permission system pertaining to
building heights)
เมอื งได้กาหนดระบบการอนญุ าตพเิ ศษให้กอ่ สรา้ งอาคารสงู เกินกว่าที่กาหนดไว้ เพอ่ื ส่งเสริมการสร้าง

อาคารที่ดี มีคุณภาพ ซ่ึงจะนาไปสู่การสร้างภูมิทัศน์เมืองที่น่าดึงดูดและสอดคล้องกับพลวัตของเมือง ตาม
หลักเกณฑ์ตอ่ ไปนี้

1) อาคารที่มีรูปแบบและการออกแบบที่ยอดเย่ียม ซ่ึงจะช่วยการปรับปรุงภูมิทัศน์ของพ้ืนที่และ
เมอื งท้ังหมด

2) อาคารที่มีวัตถุประสงค์เพ่ือบริการสาธารณะและคาดว่าจะปรับปรุงการทางานของเมืองและเข้า
กับภูมิทัศน์เมือง

3) อาคารที่จะทาให้ภมู ิทัศน์ถนนมีความน่าสนใจหรอื สรา้ งแรงดงึ ดดู สายตา
4) การขยายอาคารที่ไม่เป็นไปตามข้อกาหนด แต่เพื่อปรับปรุงข้อบกพร่องของโครงสร้างและความ

ปลอดภัย
5) การฟ้ืนฟูที่เป็นไปตามเง่ือนไข ซึ่งมีความจาเป็นเร่งด่วนเพื่อความปลอดภัยจากภัยพิบัติ โดยไม่

กระทบต่อภูมทิ ัศน์ใกลเ้ คียงและสภาพแวดล้อมในเมือง

 เทศบญั ญตั เิ มอื งเกียวโตวา่ ดว้ ยขนั้ ตอนการอนญุ าตพิเศษ (Kyoto City Ordinance on Procedures
for Exceptional Permission)
เพ่ือความยุติธรรมและความโปร่งใสของระบบการอนุญาตพิเศษ เมืองเกียวโตได้ออก “เทศบัญญัติ

เมืองเกียวโตว่าด้วยข้ันตอนการขออนุญาตพิเศษ (Kyoto City Ordinances on Procedures for Exceptional
Permission)” โดยกาหนดว่าเมืองต้องทาประกาศแจ้งและดาเนินการสารวจความคิดเห็นของสาธารณชน จัด
ประชุมเพื่ออธิบายแผนการสร้างอาคาร และสอบถามความคิดเห็นจากบุคคลที่สาม เช่น สภาภูมิทัศน์เมืองเกียวโต
(Kyoto City Landscape Council) ดว้ ย

4. กำรบำรุงรักษำภมู ทิ ศั น์ของหลงั คำอำคำร (Maintaining rooftop landscape)

 การควบคมุ และการสง่ เสริมหลังคาทรงแหลม (Control and promotion of pitched roofs)
มุมมองทางอากาศของเมืองเกียวโตท่ีมีหลังคาทรงแหลมครอบคลุมบริเวณกว้าง เพื่อส่งเสริมการ

ติดตั้งหลังคาทรงแหลมนี้ เมืองจึงผ่อนผันข้อจากัดความสูงของอาคาร 12 เมตร และความสูง 15 เมตรในกรณีที่
ติดต้ังหลังคาแหลม สาหรับเพนต์เฮาส์ที่รบกวนภูมิทัศน์นั้นความสูงถูกจากัดท่ี 3 เมตรและน้อยกว่า (สาหรับย่าน
ควบคมุ ความสงู 31 เมตร และ 25 เมตร จะถกู จากดั ที่ 4 เมตร และน้อยกว่า)

33

3-2 กำรอนุรักษ์ภูมิทัศน์ทำงประวัติศำสตร์และธรรมชำติ (Conservation of Natural and
Historical Landscapes)

1. นโยบำยพื้นฐำนสำหรับกำรอนุรักษ์ภูมิทัศน์ทำงประวัติศำสตร์และธรรมชำติ (Basic policy for the
conservation of natural and historical landscapes)
สภาพแวดล้อมทางธรรมชาติของเมืองเกียวโตมีลักษณะเป็นภูเขาสามด้าน และมีแม่น้าท่ีไหลผ่าน

เมือง ภูมิทัศน์ลุ่มน้าสมัยบรรพบุรุษได้ก่อให้เกิดรากฐานของภูมิทัศน์ปัจจุบันของเกียวโต เทือกเขาและบริบททาง
ประวัติศาสตร์ท่ีสาคัญ เช่น วัด ศาลเจ้า และสถานท่ีทางประวัติศาสตร์ ซ่ึงส่วนใหญ่ต้ังอยู่บนเชิงเขา ได้เพ่ิมเสน่ห์
ให้กับภูมิทัศน์ทางประวัติศาสตร์ เพื่อรักษาภูมิทัศน์ทางประวัติศาสตร์และธรรมชาติท่ียอดเยี่ยมเหล่าน้ี เมืองเกียว
โตได้ออกแบบนโยบายพ้ืนฐาน 4 ประการ ได้แก่ (1) การรักษาบรรยากาศทางประวัติศาสตร์ (preservation of
historical climate) (2) การดูแลรักษาภูมิทัศน์ที่สวยงาม (maintenance of scenic landscapes) (3) การ
อนุรักษ์ภูมิทัศน์ธรรมชาติ (conservation of natural landscape) และ (4) การอนุรักษ์พ้ืนท่ีสีเขียว
(conservation of green zones)

34

(1) การอนุรกั ษบ์ รรยากาศทางประวตั ศิ าสตร์ (Momoyama) (2) การบารงุ รักษาทวิ ทัศน์ท่สี วยงาม (Daikakuji Temple)

(3) การอนรุ กั ษ์ภูมิทัศนธ์ รรมชาติ (Kinugasa) (4) การอนรุ ักษ์พนื้ ทีส่ เี ขยี ว (Yoshimine Temple)

2. กำรรักษำบรรยำกำศทำงประวัติศำสตร์ (Preservation of historical climate)

 เพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์บรรยากาศทางประวัติศาสตร์ (To enhance the preservation of
historical climate)
เมอื งเกียวโตมีภมู ิทัศนท์ ี่เป็นเอกลักษณ์หลายพ้นื ที่ ซง่ึ เกดิ จากการผสมผสานกนั อยา่ งลงตัวของอาคาร

ทางประวัติศาสตร์ที่สาคัญและสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติที่ล้อมรอบ ความผสมผสานนี้ให้บรรยากาศของ
ประเพณีและวัฒนธรรมเมืองหลวงโบราณ ตามกฎหมายการอนุรักษ์เมืองหลวงโบราณ (Ancient Capital Cities
Preservation Law) ปี ค.ศ. 1966 เมอื งเกียวโตไดก้ าหนดให้พ้นื ทปี่ ระวัตศิ าสตรซ์ ่ึงมีทิวทศั น์ภูเขาล้อมรอบเปน็ เขต
อนุรักษ์บรรยากาศทางประวัติศาสตร์ (Historical Climate Conservation Districts) และได้กาหนดพื้นที่
บางส่วนที่สาคัญมากในเขตนี้ให้เป็น “เขตอนุรักษ์พิเศษบรรยากาศทางประวัติศาสตร์ (Historical Climate
Special Conservation Districts)” โดยมกี ารแยกแผนการอนรุ กั ษ์สาหรบั แต่ละเขต

 ข้อกาหนดเขตอนุรักษ์บรรยากาศทางประวัติศาสตร์ (Restrictions in Historical Climate

Conservation Districts)

35

การเปลี่ยนแปลงใดๆ เช่น การสร้างอาคารใหม่ การพัฒนาอาคารท่ีอยู่อาศัยและการตัดต้นไม้ ต้อง
ไดร้ ับการอนญุ าตจากนายกเทศมนตรีก่อน และกจิ กรรมใดทีล่ ะเมดิ แผนการอนรุ กั ษ์จะถูกระงบั โดยเมืองเกียวโต

 ข้อกาหนดเขตอนุรักษ์พิเศษบรรยากาศทางประวัติศาสตร์ (Restrictions in Historical Climate
Special Conservation Districts)
เพ่ือรักษาบรรยากาศท่ีพิเศษทางประวัติศาสตร์ให้คงอยู่ การเปลี่ยนแปลงใดๆ ในเขตนี้ (ยกเว้นการ

บารุงรกั ษารายวัน) ถูกห้ามและควบคมุ อย่างเครง่ ครัด การเปลี่ยนแปลงต้องไดร้ บั ความเห็นชอบขอนายกเทศมนตรี
กอ่ น ข้อกาหนดนี้เข้มงวดมากและอาจมีผลกระทบต่อการใช้พ้ืนท่ีของเจา้ ของท่ดี ิน ซง่ึ เจ้าของที่ดินอาจถึงข้ันขอให้
เมืองซ้ือท่ีดินของตนเองไป ในปลายปีงบประมาณ พ.ศ. 2550 เมืองได้รับซื้อท่ีดิน (รวมทั้งจากการบริจาค) ในเขต
อนุรักษ์พิเศษบรรยากาศทางประวัติศาสตร์ประมาณ 2.46 ตารางกิโลเมตร โดยที่ดินที่ซ้ือมาเหล่าน้ีได้รับการดูแล
อย่างดีจากเมือง และบางส่วนมีการตดิ ต้ังสิ่งอานวยความสะดวกสาหรับประชาชนและนักท่องเท่ียว ให้เพลิดเพลิน
ไปกบั บรรยากาศทางประวตั ิศาสตร์ท่นี ั่น

เส้นทางไผใ่ นซากาโนะ (Bamboo grove in
Sagano

ทิวทัศน์ชนบทในคติ าซากะ (Rural scenery in เขตอนุรกั ษ์รอบๆ คามกิ าโมะ (Kamigamo) และ มทั สกุ าซา
Kitasaga) กิ (Matsugasaki)

การกาหนดเขตอนุรักษ์บรรยากาศทางประวัตศิ าสตร์

36

37

3. กำรอนุรกั ษ์ภูมิทัศน์ทสี่ วยงำม (Conservation of scenic landscapes)

 การอนรุ กั ษ์ภมู ทิ ศั นท์ ่สี วยงาม (Conservation of scenic landscapes)
เมืองเกียวโตได้จัดทาระบบเขตภูมิทัศน์ท่ีสวยงาม เพื่ออนุรักษ์ภูมิทัศน์ท่ีสวยงาม รักษา

สภาพแวดล้อมท่ีดี และบารงุ รกั ษาสง่ิ แวดล้อมตามธรรมชาตขิ องเมอื ง เมืองเกียวโตได้กาหนดเขตภมู ทิ ศั นท์ ่สี วยงาม
เป็นคร้ังแรกในปี ค.ศ.1930 เพื่ออนุรักษ์ธรรมชาติที่ดีเยี่ยม และสภาพแวดล้อมทางประวัติศาสตร์ที่มีภูเขาสีเขียว
ขจี ส่ิงก่อสร้างท่ีสมบัติทางประวัติศาสตร์ และเขตท่ีอยู่อาศัยซึ่งกระจายตัวทั่วเชิงเขา ต้ังแต่นั้นเป็นต้นมาการ
กาหนดพ้ืนท่ีไดข้ ยายเพิ่มขึ้นจนกระทัง่ ปี ค.ศ. 2007 เขตน้มี พี ้ืนทปี่ ระมาณ 179.38 ตารางกิโลเมตร แนวคดิ พืน้ ฐาน
เก่ียวกับความงามของทิวทัศน์ถูกกาหนดโดยแผนอนุรักษ์ภมู ิทัศน์ที่สวยงาม (Scenic Landscape Conservation
Plan)

 การแบ่งประเภทเขตภูมิทัศน์ท่ีสวยงามและการข้อบังคับ (Types of the Scenic Landscape
District and the restrictions imposed)
พื้นท่ีภูมิทัศน์ท่ีสวยงามได้แบ่งออกเป็น 5 ประเภท ตามลักษณะของพ้ืนที่ เช่น สภาพแวดล้อมและ

พื้นที่สีเขยี ว มีการกาหนดมาตรฐานท่เี กย่ี วข้องกับการออกแบบรปู ทรง ความสูงและผวิ หนา้ ของอาคาร สดั ส่วนของ
พ้ืนท่ีสีเขียวและโครงสร้างตา่ งๆ (รวมถงึ การออกแบบผนังและหลังคา) โดยบังคับใชอ้ ยา่ งเข้มงวด การเปล่ียนแปลง
ใดๆ เช่น การก่อสร้างอาคารใหม่ การดัดแปลงรูปร่าง การใช้ท่ีดินและการตัดต้นไม้ ต้องได้รับอนุญาตจาก
นายกเทศมนตรีกอ่ น

เขต ลักษณะ
เขตประเภทที่ 1 เขตที่มีภมู ิทัศน์ธรรมชาตทิ สี่ วยงามมาก มหี ุบภูเขาและป่าเปน็ องค์ประกอบสาคัญ
เขตประเภทท่ี 2 เขตทมี่ ีภมู ิทศั น์ธรรมชาตทิ ่ีสวยงามมาก มตี น้ ไม้ หนองนา้ และทุ่งกว้างเป็นองคป์ ระกอบ

สาคัญ
เขตประเภทที่ 3 เขตที่มีภมู ิทัศน์ธรรมชาติทส่ี วยงามมาก มีอาคารที่ดึงดดู สายตาเป็นองค์ประกอบสาคญั
เขตประเภทที่ 4 เขตทมี่ ภี มู ิทัศนธ์ รรมชาตทิ ีน่ ่าชื่นชม มอี าคารท่ีดึงดดู สายตาเป็นองคป์ ระกอบสาคัญ
เขตประเภทท่ี 5 เขตที่มภี มู ิทัศนธ์ รรมชาติ มีอาคารที่ดงึ ดูดสายตาเปน็ องคป์ ระกอบสาคัญ

ตัวอย่างมาตรฐานทวั่ ไปสาหรับรปู รา่ ง การออกแบบและการก่อสรา้ งอาคาร (แบบยอ่ )
หลงั คา  อาคารต้องคลุมดว้ ยหลงั คาท่ีมยี อดแหลม

 มาตรฐานอื่นๆ เชน่ รูปรา่ งหลังคา วสั ดุ สี ความยาวและชายคา ฯลฯ
ผนังด้านนอก  มาตรฐานวัสดุ สีของพน้ื ผวิ ผนัง ระยะหา่ งของผนงั ดา้ นนอกบนชัน้ 3 ฯลฯ
มาตรฐานอนื่ ๆ มาตรฐานวสั ดุ สขี องพืน้ ผวิ ผนัง ระยะห่างของผนังดา้ นนอกบนชัน้ 3 ฯลฯ

38

 เขตภมู ทิ ศั นพ์ เิ ศษ (Special Landscaping Zone)
ในเขตภูมิทัศน์ทสี่ วยงาม (Scenic Landscape Distinct) สถานที่ท่คี วามงดงามมาก จะถูกกาหนดให้

เป็น “เขตภูมิทศั น์พิเศษ (Special Landscaping Zone)” ในปจั จบุ ันมีถึง 61 แหง่ (รวมสถานท่ีใกล้ๆ แหลง่ มรดก
โลกและ Katsura Imperial Villa) ซ่ึงมาตรฐานสาหรับเขตภูมิทัศน์พิเศษจะมากกว่าเขตภูมิทัศน์ทีส่ วยงามในเร่ือง
รปู ร่างและการออกแบบ

สะพาน Togetsu-kyo, Arashiyama บรเิ วณรอบๆ วัด Nanzenji, Okazaki

39

การกาหนดเขตภมู ทิ ัศนส์ วยงาม

4. กำรอนุรักษ์ภมู ิทศั นธ์ รรมชำติ (Conservation of natural landscape)

 เพ่อื การอนุรกั ษ์ภูมทิ ศั น์ธรรมชาติ (To conserve natural landscape)
ภูเขาสเี ขียวอดุ มสมบูรณ์ที่มองเห็นได้จากเมืองเกียวโต คือฉากทีไ่ ม่อาจถูกแทนที่และเป็นภาพคุ้นเคย

สาหรบั ผู้ทีอ่ าศัยอยู่ในเมอื งนี้ เพ่ือส่งผา่ นมุมมองท่ีมีคา่ นี้ไปยังคนรุ่นอนาคต เมืองเกียวโตได้ออก “เทศบญั ญัติเมือง
เกียวโตว่าด้วยการอนุรักษ์ภูมิทัศน์ธรรมชาติ (Kyoto City Ordinance on Conservation of Natural
Landscape)” ในปี ค.ศ. 1995” ตามกฎหมายน้ีเมืองได้กาหนดพ้ืนทเ่ี ขตอนรุ ักษ์ภมู ิทัศน์ธรรมชาติไปแล้วประมาณ
257.80 ตารางกิโลเมตร แผนอนุรักษ์ภูมิทัศน์ธรรมชาติได้แสดงนโยบายพ้ืนฐานสาหรับการอนุรักษ์ภูมิทัศน์
ธรรมชาติ และการกาหนดเขตดงั กลา่ ว

 ประเภทของเขตการอนุรักษ์ภูมิทัศน์ธรรมชาติและข้อบังคับ (Types of Natural Landscape
Conservation District and the restrictions imposed)

40

เขตการอนุรักษ์ภูมิทัศน์ธรรมชาติแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ตามระดับความสาคัญ ได้แก่ พ้ืนท่ีภูมิ
ทัศน์ธรรมชาติท่ีมีความสาคัญเป็นพิเศษซึ่งอยู่ใกล้ใจกลางเมือง ได้รับการกาหนดให้เป็นเขตการอนุรักษ์ภูมิทัศน์
ธรรมชาติประเภทท่ี 1 และเขตที่ถัดจากประเภทท่ี 1 ซ่ึงต้ังอยู่ไกลออกไปจากเมอื งได้รับการกาหนดใหเ้ ป็นเขตการ
อนุรกั ษภ์ ูมิทศั น์ธรรมชาติประเภทท่ี 2

การเปลย่ี นแปลงใดๆ เชน่ การก่อสรา้ ง การขยาย การปรับปรงุ และการเปล่ียนตาแหน่ง การเปลย่ี นสี
และการเปลี่ยนโครงสร้างของอาคารท่ีมีความสูงตั้งแต่ 10 เมตรข้ึนไป ต้องได้รับการอนุญาตจากนายกเทศมนตรี
เมอื งเกยี วโตกอ่ น

สาหรับการพัฒนาพื้นท่ี การตัดต้นไม้และการเปล่ียนแปลงใดๆ ในเขตการอนุรักษ์ภูมิทัศน์ธรรมชาติ
ประเภทท่ี 1 ที่มีพนื้ ที่มากว่า 50 ตารางเมตร และในเขตการอนุรักษภ์ ูมิทัศนธ์ รรมชาตปิ ระเภทที่ 2 ที่มีพื้นที่มากว่า
300 ตารางเมตร ตอ้ งได้รบั การอนุญาตจากนายกเทศมนตรเี มืองเกียวโตก่อน

สดั ส่วนพ้นื ท่ีสีเขยี วต่อพ้นื ที่และความสูงของอาคารในแตเ่ ขตการอนรุ ักษ์ภูมิทัศน์ธรรมชาติตอ้ งเป็นไป
ตามระเบยี บขอ้ บงั คับ

ประเภทท่ี 1 Natural Landscape ประเภทท่ี 2 Natural Landscape Conservation
Conservation District (Kurama ) District (Yoshimine Temple area)

การกาหนดเขตอนรุ ักษภ์ ูมิทศั นธ์ รรมชาติ

41

42

5. กำรอนุรักษ์พน้ื ท่ีสเี ขยี ว (Conservation of green space)

 การอนรุ กั ษ์พืน้ ที่สเี ขียว (Towards the conservation of green space)
การอนุรักษ์พื้นท่ีสีเขียว ทั้งพ้ืนที่ในเมืองและพ้ืนท่ีชานเมือง ทาใหม้ ีสภาพแวดล้อมที่น่าสะดวกสบาย

มีสุขภาพดี ชีวิตของประชากรอุดมไปด้วยวัฒนธรรม พระราชบญั ญัติว่าด้วยการจัดเขตอนุรักษ์ในพ้ืนท่ี Kinki (Act
on the Arrangement of Conservation Districts in Kinki Area) ได้ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1967 เพื่ออนุรักษ์
พ้ืนที่สีเขียว ต่อมาในปี ค.ศ. 1973 ได้มีการออกพระราชบัญญัติว่าด้วยการอนุรักษ์พ้ืนที่สีเขียว (Act on Urban
Green Space Conservation) แทน

เพื่อรักษาพื้นท่ีสีเขียวในชานเมือง เทศบาลเมืองเกียวโตได้กาหนดจุดต่างๆ ในแถบชานเมือง ซ่ึง
ครอบคลุมพ้ืนที่ป่าขนาดใหญ่ที่กาลังเสียหายเน่ืองจากความไม่มีระบบในการพัฒนาให้เป็น “เขตอนุรักษ์พื้นท่ีสี
เขียวชานเมือง (Suburban Greenery Conservation District)” ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดเขตอนุรักษ์
ในพ้ืนท่ี Kinki สาหรับพื้นท่ีทม่ี ีความสาคัญเปน็ พเิ ศษในพืน้ ที่เหลา่ น้ี จะถกู กาหนดใหเ้ ป็น “เขตอนุรกั ษ์พิเศษพ้ืนท่ีสี
เขียวชานเมือง (Suburban Special Greenery Conservation District)” และพ้ืนทีสีเขียวขนาดใหญ่ในเมือง
ได้รับการกาหนดให้เป็น “เขตอนุรักษ์พิเศษพ้ืนท่ีสีเขียว (Special Greenery Conservation District)” ตาม
พระราชบญั ญัติวา่ ดว้ ยการอนุรกั ษพ์ ้นื ทสี่ ีเขียว

 ข้อบงั คับเขตอนุรักษ์พ้ืนที่สีเขียวชานเมือง (Suburban Greenery Conservation District)
การเปล่ียนแปลงใดๆ ในเขตการอนุรักษ์พ้ืนท่ีสีเขียวชานเมือง เช่น การสร้างอาคารใหม่ การพัฒนา

บ้านจัดสรร และการตัดต้นไม้ ต้องแจ้งให้นายกเทศมนตรีรับทราบก่อนดาเนินการ ทางเทศบาลมีท่ีปรึกษาและ
สามารถใหค้ าแนะนาที่เหมาะสม เพ่ือรกั ษาพ้นื ท่สี เี ขยี ว

 ข้อบังคับเขตอนุรักษ์พิเศษพื้นท่ีสีเขียวชานเมือง (Suburban Special Greenery Conservation
District)
ในพ้ืนท่ีเขตอนุรักษ์พิเศษพื้นที่สีเขียวชานเมืองและเขตการอนุรักษ์พิเศษพื้นท่ีสีเขียว ห้ามมิให้มีการ

เปล่ียนแปลงใดๆ ยกเว้นการดูแลรักษารายวัน หากมีความจาเป็นในการเปล่ียนแปลงต้องได้รับอนุญาตจาก
นายกเทศมนตรีก่อน ทั้งนี้เจ้าของที่ดินสามารถร้องขอให้เทศบาลซ้ือท่ีดินของตนได้ ในปีค.ศ. 2007 เทศบาลเมือง
เกียวโตไดซ้ ื้อท่ดี ินในเขตนไ้ี ปแลว้ 0.068 ตารางกโิ ลเมตร

43

Rakusai-chuo Special Greenery Conservation District Oshio-yama Special Greenery Conservation District

Yoshida-yama Special Greenery Conservation District
การกาหนดเขตอนุรักษ์พืน้ ทีส่ ีเขียว

44

3-3 กำรอนุรักษ์ กำรฟ้ืนฟูและกำรสร้ำงภูมิทัศน์เมือง (Conservation, Revitalization and
Creation of Urban Landscape)

การพฒั นาภมู ทิ ัศน์โดยใช้คุณลักษณะของท้องถ่ิน ดว้ ยวิธีการแบ่งเขต
1. นโยบำยหลักในกำรอนุรักษ์ กำรฟื้นฟูและกำรสร้ำงภูมิทัศน์เมือง (Basic policy for the

conservation, revitalization and creation of urban landscape)
เกยี วโตเป็นเมืองประวตั ิศาสตร์ทีเ่ ต็มไปดว้ ยธรรมชาตแิ ละสมบัติทางประวตั ิศาสตร์ ได้แก่ ศาลเจ้า วัด

แหล่งประวัติศาสตร์ และถนนที่หรูหราผสมผสานกับสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติท่ีอุดมสมบูรณ์ เช่น ภูเขา
โดยรอบท้ังสามด้านและแม่น้าว่ิงผ่านพ้ืนท่ีส่วนกลาง เกียวโตยังเป็นเมืองสาคัญท่ีมีประชากรประมาณ 1.47 ล้าน
คน มีทั้งอุตสาหกรรมแบบด้ังเดิมและทันสมัยท่ีประสบความสาเร็จ การปรับปรุงภูมิทัศน์ของเมืองให้เหมาะสมกับ
สภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและประวัติศาสตร์ ตลอดจนการรักษาบทบาทของเมืองถือเป็นส่ิงสาคัญมากสาหรับ
เกียวโต ความพยายามในการอนุรักษ์ ฟื้นฟู และสร้างภูมิทัศน์ของเมืองท่ีเหมาะสมกับลักษณะของแต่ละท้องถ่ินมี
ความจาเปน็ สาหรับเมือง โดยเรมิ่ จากการสร้างมาตรฐานการออกแบบอาคารตามพระราชบญั ญตั ภิ มู ิทัศน์

(Landscape Act and) และเทศบัญญัติเมืองเกียวโตว่าด้วยการพัฒนาภูมิทัศน์เมือง (Kyoto City
Ordinance on Development of Urban Landscape)

45

 การจาแนกการพฒั นาภูมิทศั น์เมือง (Classification of urban landscape development)
เพื่อท่ีจะอนุรักษ์ ฟื้นฟู และสร้างภูมิทัศน์เมือง โดยใช้คุณลักษณะของท้องถ่ินนั้น เมืองเกียวโตได้

กาหนดพื้นที่บางแห่งเป็น "เขตแห่งความงาม (Aesthetic District)" และ "เขตพัฒนาความงาม (Aesthetic
Formation District)" ตามระบบเขตภูมทิ ัศน์ (Landscape District System) ตามที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัติภูมิ
ทัศน์ (Landscape Act) ส่วนเขตท่ีมีกฎระเบียบท่ีเข้มงวดน้อยกว่าเรียกว่า "เขตการปรับปรุงส่ิงก่อสร้าง
(Structure Improvement District)" ไดป้ ระกาศใช้ตามแผนภูมิทัศน์ (Landscape Plan) ระบบแบ่งออกเป็น 12
เขต มีมาตรฐานการออกแบบที่เหมาะสมกับลักษณะเฉพาะของแต่ละพื้นที่ ท้ังนี้เมืองเกียวโตอยู่ระหว่างการ
พจิ ารณาความเป็นไปไดท้ ี่จะเพ่มิ การจาแนกประเภทเป็น 76 มาตรฐานการออกแบบ

46

เขตภูมทิ ศั นแ์ หง่ ควำมงำม

Piedmont Neighborhood of Kita Shirakawa・Ginkaku-ji temple / Shibuya・Umamachi
เทือกเขำอยดู่ ำ้ นหลงั
Neighborhood of Imakumano・Sennyu-ji temple / Neighborhood of Honmachisuji・
Mt.Inariyama
Neighborhood of Shimogamo shrine (2) / Tanaka・Yoshida

Neighborhood of Kyoto University / Neighborhood of Shogo-in・Mt.Yoshidayama

เขตภมู ิทศั น์ รมิ น้ำ Tetsugaku-no-michi street / Okazaki・Sosui canal / Kamo river East (1) / Kamo river East (2)
/Kamo river West(1) / Kamo river West(2) / Takase river / Hori river・Ujigawaharyuu
เมือง
ประวตั ศิ ำสตร์ NIshijin / Neighborhood of Imperial Palace / Ohtou / Kamo river / Neighborhood of Nijo Castle
Residence & Job Coexistence (1) / Residence & Job Coexistence (2) / Neighborhood of Hongan-ji
มรดกทำง temple / Fushimi
ประวตั ิศำสตร์ Neighborhood of Shimogamo shrine(1) / Imperial Palace / Nijo Castle / Ponto-cho /
Neighborhood of Gion・Kiyomizu-dera temple /Hongan-ji temple / Hongan-ji temple / To-ji
ริมถนน temple / Historical Landscape Preservation and Adjustment District (3 districts) Community
Scenic Development District (7districts) temple / Fushimi

Oike-dori / Shijo-dori / Gojo-dori / Kawaramachi-dori / Karasuma-dori / Horikawa-dori / Sanjo-dori

เขตส่งเสริมภมู ิทัศนแ์ ห่งควำมงำม

เมือง Koyama / Takano / Nishinokyo / Mibu・Suzaku / Neighborhood of Kyoto station / Nishi-shichijyo・Karahashi

รมิ ถนน KItayama・Shirakawa-dori / Nishioji・Kitaoji / Other roadsides / Kinukake-no-michi

เขตปรบั ปรุงภมู ิทัศน์

Piedmont KItayama・Shirakawa-dori / Nishioji・Kitaoji / Other roadsides / Kinukake-no-michi

แผนภมู ิทศั น์ เทอื กเขำอยดู่ ้ำนหลงั KItayama・Shirakawa-dori / Nishioji・Kitaoji / Other roadsides / Kinukake-no-michi

รมิ น้ำ KItayama・Shirakawa-dori / Nishioji・Kitaoji / Other roadsides / Kinukake-no-michi
ภมู ทิ ัศน์เมือง
N・eigKhabraohrahsohoid of Kadono / Neighborhood of Kisshoin / Neighborhood of Kujyo
Neighborhood of Takeda / Kuze・Koga・Hazukashi / Yodo・Yokooji
Fushimi Momoyama・Mukaijima / Yamashina

47

แผนที่ของเขตแห่งความงาม (Aesthetic District) เขตพัฒนาความงาม (Aesthetic Formation District) และ
เขตปรบั ปรงุ โครงสรา้ ง (Structure Improvement District)

48

2. กำรอนุรักษ์ กำรฟ้ืนฟูและกำรสร้ำงภูมิทัศน์เมือง โดยกำรกำหนด “เขตภูมิทัศน์” (Conservation,
revitalization and creation of urban landscape by the designation of “ Landscape
District”)

 เขตภูมิทศั น์ (Landscape District)
ระบบเขตภูมิทัศน์ได้รับการจัดทาเพ่ือการพัฒนาภูมิทัศน์เมืองใน “พ้ืนท่ีผังเมือง (City Planning

Area)” หรือ “พื้นท่ีผังเมืองเสมือน (quasi City Planning Area)” ตามพระราชบัญญัติภูมิทัศน์ (Landscape
Act) และพระราชบัญญัติผังเมือง (City Planning Act) การออกแบบและรูปร่างของอาคารจะถูกควบคุม ถ้า
จาเป็นจะควบคุมความสูงสุด/ต่าสุดของอาคาร ตาแหน่งของผนังและพื้นที่ข้ันต่าของสถานที่ก่อสร้างด้วย เขตภูมิ
ทัศน์ (Landscape District) ประกอบด้วยเขตแห่งความงาม (Aesthetic District) และเขตพัฒนาความงาม
(Aesthetic Formation District)

 เขตแหง่ ความงาม (Aesthetic District)
ปัจจัยในการกาหนดเขตแหง่ ความงามมดี ังต่อไปนี้
- บริเวณท่ีมีการรวมกันของบ้านแบบเคียวมาจิยะ (Kyo-machiya) และสถาปัตยกรรมคลาสสิก
แบบตะวนั ตก ทาใหเ้ กิดบรรยากาศเชิงประวตั ิศาสตร์
- บริเวณที่เป็นท่ีต้ังของทรัพย์สินทางประวัติศาสตร์ (historical assets) และมรดกโลก (World
Heritage site)
- บรเิ วณทมี่ กี ลุ่มอาคารความสงู ระดบั ปานกลางถึงสูง ซึ่งทาให้เกดิ ภมู ิทศั น์รมิ ถนนที่สวยงาม
- บริเวณท่ีมีความเป็นเอกลักษณ์ของเมือง มีความหนาแน่นของอุตสาหกรรมด้ังเดิม (traditional
industries)

49

เขตแห่งความงามแบง่ ออกเป็น 6 ประเภท ตามลกั ษณะเฉพาะของพนื้ ที่ดงั นี้

1. ประเภทเนินเขำ (Hillside type) 2. ประเภทรมิ นำ้ (Riverside type)
บริเวณที่มอี าคารเตยี้ ๆ ผสมผสานกบั ความเขียวขจี บรเิ วณที่มอี าคารอยตู่ ามริมน้าท่ีสวยงาม
ก่อใหเ้ กิดภูมทิ ัศน์รมิ น้าทสี่ ง่างามงาม
ของพ้ืนทเ่ี นินเขา ก่อให้เกิดภมู ทิ ัศนท์ สี่ วยงาม

Shishigatani Kamo River

3. ประเภทดำ้ นหลังเป็นภูเขำ 4. ประเภทเมืองเก่ำ (Old town type)
(Mountain at the background type) เมอื งประวัตศิ าสตร์ท่ีมีรปู ลักษณก์ ารออกแบบ
บริเวณบา้ นมีหลังคาแหลม มีภาพภูเขาอยู่ อาคารโดดเดน่ ประกอบกบั กิจกรรมประจาวัน
ดา้ นหลงั ทาให้เกดิ ภมู ิทศั นท์ ี่สวยงาม
ของผู้อยู่อาศัย ได้สรา้ งภูมิทัศน์ทง่ี ามสง่า

Shimogamo Fuyacho Street