สนทนากับพระเจ้าเล่ม 4

ผมอยากกา้ วขา้ มผา่ นจดุ นัน้ ผมตอ้ งการทีจ่ ะผา่ นพ้นมนั ผมอยากไปใหไ้ กลกวา่ นั้น ผมกาลงั กา้ ว
เขา้ สูช่ ว่ งทีส่ ามของทศวรรษทเ่ี จ็ดของผมบนโลกนี้ และผมอยากเหน็ ความกา้ วหน้าให้มากขนึ้ โอพ้ ระเจา้
น่ีมนั จะใช้เวลานานแค่ไหนกนั ครับ?

G: เธอกำลงั ทำให้ตวั เองลำบำกมำกนะ หลำยคนท่ีรู้จักเธอจะบอกวำ่ เธอเปน็ คนที่มีควำมรักมำก แลว้ ก็
ทุกคนที่ถูกดงึ ดดู เขำ้ สู่บทสนทนำนี้หรือพบว่ำตัวเองติดตำมบทสนทนำนี้ “โดยบังเอิญ”

มันเปน็ ควำมจริงของทกุ คนบนโลกอย่ำงแนน่ อน เธอและพวกเธอทกุ คน เด็ก ๆ ที่แสนวิเศษของฉัน
กำลงั เตบิ โตและเป็นตัวตนอันศกั ดส์ิ ิทธ์ิท่ีแทจ้ ริงมำกขน้ึ เรื่อย ๆ ทกุ วัน เป็นไปตำมที่ฉนั บอกเธอในกำรสนทนำ
แรกของเรำ . .

เธอคอื ควำมดี ควำมเมตตำ ควำมกรุณำ และควำมเขำ้ ใจ เธอคือควำมสงบ ควำมสุข และควำมสว่ำง
เธอคอื กำรให้อภัย ควำมอดทน ควำมเขม้ แขง็ และควำมกล้ำหำญ เธอคือผู้ชว่ ยเหลอื ในเวลำทต่ี ้องกำร คือผู้
ปลอบโยนในยำมทุกข์โศก คือผเู้ ยียวยำในยำมบำดเจบ็ คือครูในยำมสับสน เธอคือปัญญำทลี่ ้ำลึกท่สี ดุ คือควำม
จริงอันสงู สุด คอื ควำมสงบที่ดีทีส่ ุด และควำมรักทยี่ ่งิ ใหญท่ ี่สดุ

เธอคือสง่ิ เหลำ่ น้ี และในช่วงเวลำหนง่ึ ของชวี ิตเธอได้รู้จกั ตวั เองว่ำเปน็ สงิ่ เหลำ่ นี้ จงเลือกที่จะรวู้ ำ่
ตัวเองเป็นสง่ิ เหลำ่ นีเ้ สมอ

N: ผมกาลงั พยายามอยู่ครบั ผมพยายามมากจรงิ ๆ พวกเราทุกคนด้วย แต่ดูเหมือนว่าผมจะไม่
พบสูตรน้ี ดูเหมือนว่าผมจะไมพ่ บวิธีทจี่ ะเปน็ คนในแบบที่ผมอยากเป็นไดอ้ ยา่ งสมา่ เสมอ คนท่ีผมรู้วา่ ผม
เปน็ อยู่ เม่ือผมอยู่ในชีวติ ประจาวัน พระองคส์ ามารถช่วยผมไดไ้ หมครับ? ผมรู้สึกเหมอื นกาลงั ดิ้นรนอยู่
ตอนน้ี

G: เธออำจเริ่มตน้ ด้วยกำรใช้บทสนทนำน้ีให้เป็นประโยชน์ไดอ้ ยำ่ งถำวร อ่ำนบนั ทึกทเ่ี ธอจดไว้บ่อย ๆ
ให้ควำมสนใจกับรำยกำร 16 วิธขี องพฤตกิ รรมของสง่ิ มชี วี ติ ทตี่ น่ื ร้แู ล้ว ให้ควำมสำคญั เปน็ พเิ ศษในชวี ิตสว่ นตัว
ของเธอ ในรำยกำรหมำยเลข 1, 2, 3, 4, 8, 12, 14, 15 และ 16

N: ขอบคุณครบั ผมจะทาอย่างน้ัน ผมจะทาอย่างน้นั แน่นอน แต่มอี ะไรอีกไหมครบั ที่พระองค์
สามารถบอกผมได้ มีแนวคดิ อื่น ๆ ที่พระองค์อาจเสนอแนะให้กบั ผมไดอ้ กี ไหมครบั ?

149

G: ไดส้ ิ อนั ดบั แรก ให้มองทั้งชีวติ ของเธอเป็นกระบวนกำร ไมใ่ ชแ่ คช่ ่วงเวลำเลก็ ๆ ที่อยู่ภำยใน
ท้งั หมดนั้น ดังนนั้ อยำ่ พยำยำมผสมผสำนสิ่งทเี่ ธอเขำ้ ใจมำท้งั หมดภำยในปหี รือเดือนหรือสัปดำห์หรอื วันถดั ไป
ปล่อยใหก้ ระบวนกำรของเธอได้ใช้เวลำสกั พัก

N: นน่ั ไม่ใช่สิง่ ท่ีผมจะเรียกว่าเปน็ แรงกระต้นุ ที่น่าตน่ื เตน้ สาหรับคนใจรอ้ น

G: ควำมไม่อดทนอำจไมเ่ ป็นประโยชน์หำกเธอปลอ่ ยใหม้ นั หยดุ เธอจำกกำรรบั รูว้ ่ำเธอมำไกลแค่ไหน
และเธอทำไดร้ วดเร็วแค่ไหน ปลอ่ ยให้สิ่งน้นั สร้ำงแรงบนั ดำลใจใหเ้ ธอในวนั พรงุ่ นี้ของเธอ

N: กล่าวอีกนัยหนึ่งคือจงมีเมตตาตอ่ ตนเอง

G: กล่ำวอกี นัยหน่ึงคอื จงมีเมตตำต่อตัวเอง สงั เกตดวู ่ำเธออยู่จดุ ไหนในชีวติ ก่อนหน้ำนี้ เธอเปน็
อย่ำงไรเมอ่ื ไม่ก่ีปีท่ผี ่ำนมำน้ี และตอนน้ีเธอเปน็ อย่ำงไร ควำมกำ้ วหนำ้ ของเธอเปน็ เลขชีก้ ำลงั เธอไม่ได้ก้ำวไป
ข้ำงหน้ำดว้ ยอัตรำ 1-2-3-4 เธอได้ก้ำวไปขำ้ งหน้ำดว้ ยอัตรำ 2-4-8-16-32

น่ีเปน็ ควำมจรงิ สำหรบั ทุกคนทกี่ ำลังตดิ ตำมกำรสนทนำนี้ ในควำมเปน็ จรงิ พวกเขำมำทำเช่นนีไ้ ด้
อยำ่ งไรและมสี ำเหตจุ ำกอะไร พวกเขำไม่ได้ตดิ ตำมกำรแลกเปล่ยี นนี้ “โดยบงั เอิญ” พวกเขำได้พำตวั เองไปสู่
ประสบกำรณน์ ้ี ตอนน้ีพวกเธอทกุ คนกำลังกำ้ วเขำ้ สู่ “ชว่ งเวลำท่สี มบรู ณ์แบบสำหรับกำรเจรญิ เติบโต” (The
Perfect Time for Advancement) มนั จะงำ่ ยข้นึ เมื่อเธอก้ำวไปขำ้ งหนำ้ สว่ นที่ใหญ่ทีส่ ุดของภเู ขำ กำรปีนที่
ยำกท่สี ดุ อยู่ขำ้ งหลังเธอ

N: ขอบคุณครับ ขอบคณุ ท่ีบอกพวกเราเช่นน้ัน แตพ่ ระองค์ชว่ ยให้เครื่องมือทใี่ ช้งานได้จรงิ
วธิ กี ารหรอื แนวทางใด ๆ ท่ผี มสามารถใช้เพ่ือผสมผสานท้ังหมดที่ผมรใู้ ห้เป็นจริงไดอ้ ย่างสมบรู ณ์มากขึน้
ได้ไหมครับ? ผมกาลังค้นหาความสอดคล้องเหมาะสมที่นี่ ผมไม่ต้องการแค่ว่าพดู ดีแต่ทาจริงไม่ได้ ผม
อยากทาได้จรงิ ๆ

G: และเธอก็ไม่คิดว่ำเธอทำ

N: อาจเปน็ บางครงั้ ครบั เป็นครงั้ คราวเมือ่ ผมอยใู่ นพืน้ ที่ทด่ี จี ริง ๆ แต่ผมอยากทามนั ทกุ วนั ผม
ปรารถนาทจ่ี ะทามนั ตลอดเวลา

150

G: เธอทำมนั อยู่ตลอดเวลำเธอไม่เห็นเหรอ? กำรต่อสูด้ นิ้ รนของเธอก็เปน็ สว่ นหนึ่งของกระบวนกำร
เป็นสว่ นหน่งึ ของกำรกระทำตลอดเวลำ หำกเธอไม่ได้ทำมันอยตู่ ลอดเวลำ เธอจะไมเ่ สียเวลำสบิ วนิ ำทีอนั ค้มุ ค่ำ
ของควำมต้งั ใจในส่งิ ต่ำง ๆ นีเ้ ลย

โลกทั้งโลกกำลังเปล่ยี นแปลงไปตำมวิวัฒนำกำรในขณะนี้ และเธอไม่ได้รับกำรยกเว้นจำกส่งิ นั้น เธอ
เป็นส่วนหนงึ่ ของมนั เธอเป็นสว่ นหน่งึ ของสง่ิ ท่ีกำลงั สร้ำงมันขน้ึ มำ พวกเธอทุกคนที่มีส่วนรว่ มท่ีนี่ตอนนี้ได้
เลอื กตัวเองให้เปน็ สว่ นหนงึ่ ของสิ่งน้ันแลว้ ดังน้ัน จงมคี วำมอดทนกบั ตวั เองและมคี วำมอดทนกบั กระบวนกำร

เธอทุกคนตำ่ งก็มุ่งหวังที่จะไป และทกุ คนก็ไปถึงที่นัน่ และเธอ – แตล่ ะคน – ต่ำงพำคนอ่ืนไปท่นี ั่น
ดว้ ยควำมอ่อนหวำนและออ่ นโยน เมือ่ พวกเขำเหน็ กำรเปลี่ยนแปลงในตัวเธอ และรสู้ กึ ได้รับแรงบนั ดำลใจใน
กำรสรำ้ งกำรเปล่ียนแปลงในตวั เอง

หำกพวกเขำเห็นเธอปรำกฏตัวครั้งหนง่ึ ในฐำนะ “ตวั อย่ำงท่สี มบูรณแ์ บบของผูต้ นื่ รู้ขนึ้ ” พวกเขำอำจ
ชนื่ ชมเธอ แต่พวกเขำจะไมเ่ ห็นตัวของพวกเขำเอง เธอไม่เห็นหรือวำ่ เธอกำลงั ก้ำวข้ำมผ่ำนกำรตอ่ สู้ดนิ้ รนของ
เธอในนำมของพวกเขำ เธอเห็นไหมว่ำมันเปน็ ประโยชนต์ ่อพวกเขำเพื่อใหเ้ ธอกำลงั ทำสง่ิ นอ้ี ยู่?

อยำ่ ขอให้กำรต่อสู้ด้นิ รนของเธอส้นิ สดุ ลง จงขอให้พวกเขำเป็นที่ประจักษแ์ จ้งมำกยง่ิ ข้นึ จำกนัน้ พิชติ
มนั ได้สำเรจ็ และชดั เจนมำกข้ึน และด้วยวธิ ีนี้พวกเธอทุกคนจะปลุกสำยพนั ธท์ุ ี่สงสัยวำ่ กระบวนกำรดังกลำ่ วเป็น
จะไปไดห้ รอื ไม่ – และมองเห็นตัวเธอวำ่ มันเป็นไปได้

N: พระองค์มหี นทางทที่ าให้ทกุ คนรู้สกึ ดขี นึ้ นะครับ

G: ถ้ำฉันทำไม่ได้แล้วใครจะทำได้ละ่ ?

N: น่ารัก ~ พระองคน์ ่ารักจรงิ ๆ รู้ไหมครบั ?

G: มคี นเคยบอกฉันเหมือนกัน

N: แตจ่ รงิ ๆ แลว้ พระองค์ใหเ้ ครอื่ งมือกบั พวกเราท่นี ไ่ี มไ่ ด้หรือครับ? วิธกี ารบางอยา่ งทีเ่ รา
สามารถใชเ้ พื่อให้อยา่ งน้อยกระบวนการวิวฒั น์ส่วนบุคคลของเรากา้ วไปขา้ งหนา้ นะ่ ?

151

G: เธอรู้ดวี ่ำไม่มี “หนทำงทถี่ ูกตอ้ ง” ในกำรข้นึ ไปบนยอดเขำ

N: ครับผมรู้ พระองคบ์ อกผมอย่างชดั เจนไว้หลายคร้งั แต่แนน่ อนว่าพระองค์สามารถเสนอ
ทางเลือกบางอย่างหรือบางส่ิงใหเ้ ราอาจพิจารณา

G: ด้วยเง่อื นไขนนั้ นคี่ ือห้ำข้อ . . .

แบง่ ปนั กระบวนกำรของเธอ

ตำมทีก่ ลำ่ วไว้ในสว่ นก่อนหน้ำของกำรแลกเปล่ียนของเรำตอนนี้ และท่ีอ้ำงถงึ อีกครั้งเมื่อสักครู่ท่ีผ่ำน
มำ กำรแบง่ ปันอย่ำงเปดิ เผยและจริงใจในทง้ั กำรดน้ิ รนต่อสู้และควำมก้ำวหน้ำของเธอบนเส้นทำงของกำรตื่นรู้
อย่ำงเตม็ ทกี่ ับผู้ท่ีได้สัมผสั เธอ ทำงเลอื กในกำรทำเช่นนีเ้ ปน็ ท้ังกำรเพม่ิ ขีดควำมสำมำรถและกำรปลดปลอ่ ยให้
เป็นอิสระ เปน็ กำรปลดปล่อยหนทำงท่ีนำ่ อศั จรรย์ของควำมปรำรถนำภำยในเพ่อื แสดงออกถึงควำมศกั ดสิ์ ิทธิ์ท่ี
เปน็ ของเธอ และปลดปล่อยควำมปรำรถนำและควำมสำมำรถของตนเองให้กบั ผู้อน่ื

สร้ำงเหตุผล

ควำมท้ำทำยของเสน้ ทำงท่ีเธออำจเลือกในมำกกวำ่ หน่ึงวัน อำจดูเหมือนไม่ค่อยคมุ้ ค่ำทจี่ ะเผชิญหน้ำ
กบั มนั เวน้ แตเ่ ธอจะให้ควำมหมำยทยี่ ิ่งใหญ่ มำกกว่ำชยั ชนะง่ำย ๆ เหนือเส้นทำงเหล่ำนน้ั คำถำมควรจะถูก
ถำมวำ่ “ทำไม?” จำกนั้นคำตอบของเธอกจ็ ะต้องไดร้ ับ

ฉันจะบอกเธอว่ำ: เส้นทำงของเธอไม่ได้ไร้จดุ ม่งุ หมำยในสรวงสวรรค์ สำหรบั ทุกวิญญำณท่ีเตบิ โตข้นึ
เพ่ือรับรู้จำกประสบกำรณ์ของมันถึงสิ่งที่เขำ้ ใจมำโดยตลอดในกำรตระหนักรซู้ ึง่ ไมเ่ พยี งแต่เป็นกำรทำหนำ้ ทใี่ น
วำระของตนเองเท่ำนนั้ แต่เป็นกำรบรรลถุ งึ เจตจำนงของจติ ใตส้ ำนึกกลุ่ม และกำรก้ำวหน้ำในกำรวิวัฒน์ ของ
เผ่ำพันธ์ุและในแต่ละคนด้วย เพรำะมนั จะออกจำกกำรปลุกใหเ้ กิดกำรพัฒนำโดยมบี นั ไดและหนิ กำ้ วให้ผู้ท่ี
ติดตำมอำจทำได้เรว็ ข้ึนเร่ือย ๆ

แสดงควำมขอบคุณ

152

น่คี ือเครื่องมอื ที่ทรงพลังท่สี ดุ ทเี่ ธอจะได้รับ กำรขอบคณุ สำมำรถเปน็ พลงั งำนที่ถกู เลือก และไมใ่ ช่เป็น
เพียงกำรตอบสนองโดยอตั โนมัติ เม่อื คนคนหน่ึงเลือกท่จี ะรู้สึกขอบคุณทุกสงิ่ ทเี่ กิดขน้ึ ในชีวิตอย่ำงกระตือรือร้น
(และฉันหมำยถงึ ทุกอย่ำง) มันจะสรำ้ งสญั ลกั ษณ์อนั ทรงพลังท่ีเข้ำถึงและส่งผลกระทบต่อพลงั งำนของทุกส่งิ ท่ี
เกิดขึน้ ในตอนนี้ได้ สง่ิ นี้สำมำรถถ่ำยทอด (transmogrify) (หมำยถึง:“กำรเปล่ยี นแปลงโดยเฉพำะอย่ำงย่ิงใน
ลกั ษณะทีน่ ำ่ ประหลำดใจหรือมหัศจรรย์”) กำรนำเสนอตัวเองได้ – โดยไม่ตอ้ งพดู อะไรเลยเกี่ยวกบั ชีวิตทั้งชีวติ

เลือกสถำนะของกำรเป็น

ทำสงิ่ นี้ล่วงหน้ำกับสิง่ ที่เธอรู้ว่ำเธอกำลงั จะคดิ พดู หรอื ทำ ชวี ติ มีส่วนเกยี่ วข้องน้อยมำกกับส่ิงทเ่ี ธอ
กำลังทำ และเกยี่ วข้องเป็นอย่ำงมำกกบั ส่งิ ทเ่ี ธอกำลงั เปน็ อย่ใู นขณะที่เธอกำลังทำอยู่ สงิ่ ที่น่ำประหลำดใจ
เก่ยี วกบั เร่อื งนีก้ ค็ ือ ผำ่ นเจตนำอนั บรสิ ุทธิ์ “กำรเปน็ ” จะเปล่ียนจำกปฏกิ ริ ยิ ำไปสู่กำรสร้ำง ไมใ่ ช่บำงสิง่ ท่ี
เกิดขน้ึ จำกประสบกำรณ์อกี ต่อไป แต่เป็นสง่ิ ท่เี ธอใส่เขำ้ ไปในประสบกำรณ์

และเคร่ืองมือสุดทำ้ ยสำหรบั กำรผสมผสำน. . .

ไปกบั จติ วิญญำณ

บ่อยครั้งท่ีเธอตอบสนองต่อส่ิงท่เี กิดขนึ้ ในชวี ิตของเธอ – ไม่วำ่ จะเป็นควำมเจบ็ ปว่ ย ควำมผดิ หวงั
ควำมประหลำดใจท่เี ตม็ ไปด้วยควำมสุข ไมว่ ่ำจะเป็นอะไรก็ตำม – จำกศูนย์ตรรกะ (logic center) ในจติ ใจ
ของเธอ เธอวเิ ครำะหข์ อ้ มลู จำกจิตใจของเธอท่มี สี ิง่ ที่เกย่ี วกับประสบกำรณ์อยู่ในมือ และน่ันคือท่ีทป่ี ฏกิ ริ ยิ ำ
ของเธอได้เกดิ ขึน้

มันเปน็ ไปไดท้ ี่เธอจะปลูกฝังควำมสำมำรถในกำรตอบสนองจำกศนู ย์ปัญญำ (wisdom center) ใน
วิญญำณของเธอ ทน่ี ี่ข้อมลู เก่ียวกบั ประสบกำรณ์ที่มีอยใู่ นมือนน้ั มไี มจ่ ำกดั และกวำ้ งขวำง และรวมถงึ กำร
พิจำรณำและควำมเข้ำใจทอ่ี ำจไม่เคยคดิ ขึ้นมำได้ในใจด้วยซ้ำ

วญิ ญำณเปน็ ทท่ี ่ีทุกส่งิ ท่ีเธอรู้ไดผ้ สมผสำนเขำ้ ด้วยกันแล้ว และรอเพียงแค่ได้แสดงออกไปยงั ภำยนอก
เทำ่ น้ัน ดงั น้นั ใชเ้ วลำสักครูเ่ มื่อมสี ง่ิ ใดกต็ ำมท่เี ผชญิ หนำ้ กับเธอ – สิ่งทีเ่ ธอเรียกว่ำ “ขำ่ วดี” หรอื สง่ิ ท่ีเธอ
เรยี กว่ำ “ข่ำวรำ้ ย” - และสง่ั ใหจ้ ิตใจเธอปลอ่ ยให้เธอทำรำวกับวำ่ เธอได้ออกจำกจติ ใจไป จำกนน้ั สงั เกตวำ่ กำร
ตอบสนองของเธอจะปรำกฏขึ้นโดยไมต่ ้องคิด ทำใหเ้ กดิ กำรแสดงออกทเี่ ป็นธรรมชำติของปญั ญำและกำร
ตระหนักรู้ของวิญญำณของเธอ

153

31

N: ผมรักสง่ิ นค้ี รบั ตอนน้พี วกเรากาลงั พดู ถึงมันอยู่ ! ตอนนผ้ี มมีอุปกรณบ์ างอยา่ งทท่ี าให้ปนี ภเู ขา
ลูกน้นั ให้สาเร็จได้แล้ว ! นม่ี ันเยยี่ มมากเลย แล้วพระองค์รู้อะไรไหมครับ? อันที่จริงแล้วผมคิดเคร่ืองมือชิน้
สุดท้ายในเวอร์ช่ันของผมข้ึนมาได้เองด้วยครับ

G: จรงิ เหรอ? ด้วยตัวเองทงั้ หมดเลย ?

N: ครบั ดเู หมือนวา่ ทงั้ หมดมนั มาจากผมเอง

G: ใช่ ดแี ลว้ มนั ควรจะเปน็ อย่ำงน้นั วำ่ มำสิ

N: หมื มม. . . พระองค์กาลงั บอกใช่ไหมครบั วา่ –

G: - ไม่ ไม่ วำ่ มำสิ บอกฉันในสงิ่ ที่เธอคดิ ขน้ึ ได้ “ทั้งหมดจำกตวั เธอเอง” มำ

N: ผมเดาว่าผมเขา้ ใจโดยการหย่งั รู้วา่ มวี ธิ ีหนึง่ ที่ผมสามารถนาประสบการณ์ของส่งิ ที่ผมรูอ้ ยู่แล้ว
วา่ เปน็ ความจรงิ มาสชู่ ีวติ ประจาวันได้ครับ เมอ่ื ไม่ก่ีปที ่ผี า่ นมา สง่ิ ท่ีเรียกว่า The Magic Inquiry ผมใช้
มันเพอ่ื ประเมินทนั ทีว่าส่ิงที่ผมเพงิ่ ทา สิง่ ที่ผมกาลงั ทาในตอนน้ี หรอื ส่งิ ท่ผี มกาลงั จะทา คืออะไร . . . นี่
เป็นคาตอบนน้ั อกี ครงั้ . . มนั สอดคล้องกับความปรารถนาทีล่ กึ ท่ีสดุ ของผม

กอ่ นทผี่ มจะน่ังดูหนัง หรือเดนิ เข้าไปในสถานการณท์ างสงั คม หรือเตรยี มอาหาร หรือพดู คุยกับคน
ทรี่ กั หรอื ทาอะไรกไ็ ดท้ ่ีผมคิดว่ามคี วามสาคญั อยทู่ ีน่ แ่ี ละตอนน้ี ผมถามตัวเองอยา่ งเงียบ ๆ : อะไร
เกี่ยวข้องกับวาระแห่งวิญญาณของผม ?

G: นัน่ เป็นคำถำมท่ดี ี มนั สำมำรถเปดิ ใหใ้ ครก็ตำมเข้ำสู่กำรสำรวจภำยในอันทรงพลังได้

154

N: ครบั สาหรบั ผมคาตอบนั้นเกอื บจะชัดเจนในทนั ที เพราะผมรู้วา่ วาระแห่งวิญญาณคือการ
แสดงออกและมีประสบการณ์ถงึ ความศักด์สิ ิทธ์ิในตวั ผม ผา่ นตัวผม และในฐานะเปน็ ตวั ผม ส่งิ น้ีจะกาหนด
บรบิ ทที่ผมสามารถสร้างและมปี ระสบการณ์กบั เหตุการณ์ท่ีอยใู่ นมอื ได้ทนั ที - หรือเลอื กท่ีจะกาจัดมัน
ทง้ั หมดออกจากกิจกรรมทีผ่ มทาได้

เหตุผลท่ีผมเรียกสิ่งนี้วา่ The Magic Inquiry นน้ั เพราะมันดเู หมือนเวทมนตร์ มนั ดึงความสนใจ
ของผมไปยังท่ีสิ่งท่เี กดิ ขน้ึ ในชว่ งเวลาปัจจบุ นั อยา่ งทผี่ มไมเ่ คยพบเจอมาก่อน

G: หรือไดร้ ับมำก่อน

N: หรอื ได้รบั มาก่อน

ผมกาลงั ปล่อยให้มันเปน็ อย่างน้ัน ผมเพียงแค่กาลังปล่อยใหม้ ันเปน็ อย่างน้ัน

G: เป็นควำมคิดทดี่ ี เป็นอีกหนง่ึ แนวคดิ ดี ๆท่เี พง่ิ เขำ้ มำหำเธอ

N: พระองค์นา่ รักอกี แล้วครับ พระองค์กาลงั ทามันอกี คร้ัง! ผมชอบมนั ครับ! ผมชอบสิ่งนัน้ ที่
เก่ียวกบั พระองค์ ดงั น้ัน ขอผมถามพระองค์เกย่ี วกับความคดิ ดี ๆ ที่ผมเพ่ิงไดร้ ับมาหน่อยครับ . . .

ผมจะตัดสินใจล่วงหน้าได้อย่างไรวา่ ผมกาลงั จะเปน็ อะไร ก่อนท่ผี มจะคดิ อะไรบางอยา่ ง? ผม
หมายถึงคาแนะนาขอ้ ที่ 4 ของพระองค์. . . จงเลือก “สถานะของการเป็น” ล่วงหน้า รวมถึงวธิ ีทเี่ ธอจะ
“เป็น” เมือ่ เธอกาลังคดิ ถึงบางส่ิง . . นั่นไม่ใช่การถามมากไปหนอ่ ยหรือครับ? ผมสามารถตดั สนิ ใจได้วา่ ผม
กาลังจะเป็นอะไรก่อนทผ่ี มกาลงั จะพดู อะไรบางอยา่ ง . . ผมเขา้ ใจครบั และผมสามารถตัดสนิ ใจได้วา่ ผม
กาลังจะเปน็ อะไรก่อนทผี่ มกาลงั จะทาอะไรบางอย่าง . . ผมเขา้ ใจเชน่ กัน แต่ผมไม่รู้ในสง่ิ ทีผ่ มกาลงั จะคดิ
จนกระท่งั ผมคดิ มัน

ผมพูดได้สมเหตสุ มผลไหมครับ?

155

G: เธอเปน็ ได้ถ้ำเธอจินตนำกำรวำ่ ควำมคดิ ของเธอสว่ นใหญ่แล้วเปน็ ควำมคิดเรม่ิ แรก แต่ควำมจริง
แลว้ ก็คือ ควำมคิดส่วนใหญข่ องเธอเป็นควำมคดิ ทีเ่ ธอเคยมีมำก่อน เน่อื งจำกเหตกุ ำรณ์ส่วนใหญใ่ นชวี ิตของเธอ
เปน็ เหตกุ ำรณ์ท่ีเกิดข้นึ ก่อนหน้ำนี้

บอ่ ยกว่ำน้นั เม่ือมเี หตุกำรณบ์ ำงอย่ำงเกิดขน้ึ เธอจะคิดได้ทันทีว่ำก่อนหนำ้ นเี้ ธอคดิ อยำ่ งไรเกี่ยวกบั
เหตุกำรณด์ ังกล่ำว ควำมคดิ ของเธอมีเพียงเล็กน้อยเท่ำนั้นท่เี ป็นควำมคิดเรม่ิ แรก เน่อื งจำกประสบกำรณ์ที่
เล็กนอ้ ยของเธอเปน็ ประสบกำรณเ์ ริ่มแรก ชีวิตของเธออย่กู ับกำรทำซำ้ เกือบตลอดเวลำ

หำกเธอรวู้ ่ำนี่เป็นควำมจริง เธอจงึ สำมำรถตดั สนิ ใจล่วงหน้ำไดว้ ำ่ เธอจะคิดอยำ่ งไรในครัง้ ตอ่ ไปทจี่ ะ
เกิดเหตกุ ำรณ์ที่ให้ผลลพั ธ์จรงิ และควำมสำมำรถในกำรคำดเดำจะเกิดข้นึ ไดใ้ นทุกระดับ

ครุ ุคอื ผู้ท่ีรู้และเลือกในหนทำงท่ี หลอ่ นกำลงั จะเปน็ ในควำมคิดของหลอ่ น – ในหนทำงท่เี ขำกำลังจะ
เปน็ ควำมสงบ ในหนทำงท่หี ล่อนกำลงั จะเปน็ ควำมเข้ำใจ ในหนทำงทเี่ ขำกำลงั จะเปน็ ควำมรกั และกำรยอมรบั
ในหนทำงทห่ี ล่อนกำลังจะเป็นควำมอ่อนโยนและควำมสนั ติ – ครง้ั ตอ่ ไปเหตกุ ำณเ์ ชน่ น้ีจะเกดิ ขนึ้ ในชวี ิตเขำ

N: ผมเขา้ ใจแล้วครับ ผมคดิ ในระดับหน่ึงว่าผมเข้าใจมันมาโดยตลอด น่ีอาจเป็นสาเหตทุ ี่ผมคดิ
เครือ่ งมือชิน้ ทีส่ องข้ึนมาด้วยตัวเองได้ มนั เปน็ เคร่อื งมือท่ีดีเลยล่ะครบั นเ่ี ป็นตัวตนของผมใชไ่ หมครบั ?

G: ไม่

N: ดีครับ นี่เปน็ เครือ่ งมือชิ้นท่ีสองท่ีเขา้ มาในความคดิ ของผม ผมเรียกเคร่อื งมือชิน้ น้วี ่า คาถาม
พื้นฐานทงั้ 4 ของชีวติ (the Four Fundamental Questions of Life)

1. ฉนั คอื ใคร?
2. ฉนั อยู่ท่ไี หน?
3. ทาไมฉันถงึ อยู่ทีน่ ่ี?
4. ฉนั ต้งั ใจจะทาอะไรเกยี่ วกับเร่อื งนนั้ ?

ผมพบว่าเมื่อผมถามคาถามเหล่านีก้ บั ตวั เอง และตอบคาถามใหม่ในแตล่ ะช่วงเวลาที่ถูกถาม ผม
เกอื บจะเคลือ่ นยา้ ยทันทไี ปยังท่ขี องการเป็น . . .ผมเกลยี ดทีจ่ ะใช้คานเ้ี พราะมันถกู ใช้มากเกนิ ไปและตอนนี้
มันก็เกอื บจะซา้ ซากแล้ว แตผ่ มก็จะพูดมนั ตอ่ ไปไมว่ า่ อย่างไรกต็ าม . . . ท่ขี องการเป็น “ศูนย์กลาง” ผม

156

รสู้ ึกวา่ มีศูนย์กลางอย่ภู ายในตวั ผม และมนั แทบจะไม่ไดผ้ สมผสานไปกบั ละครเลก็ ๆ และมติ ิเลก็ ๆ ในชีวติ
เลย

G: เธออยู่ “ในโลกใบนี้ แต่ไม่ใชข่ องโลกนี้”

N: แน่นอนครับ

G: นเี่ ปน็ เครื่องมอื สองอยำ่ งท่ีดมี ำก มนั สำมำรถช่วยใหเ้ ธอดูไดจ้ รงิ ๆ วำ่ เธอกำลังใช้เวลำของเธอ
อยำ่ งไร – และส่งิ ทเี่ ธอกำลังเปน็ ในขณะทใี่ ช้มัน

N: ตอนนี้ผมมีเครอื่ งมือมากย่งิ ข้ึนแล้วครบั ! พวกเราทุกคนสามารถไปตามทางของเราได้หากเรา
ใชแ้ นวคดิ เหล่านแ้ี ม้หนงึ่ หรือสองข้อ

G: เธอสำมำรถทำได้แนน่ อน และแน่นอนว่ำเธออยู่ในหนทำงของเธอแล้ว แต่ฉนั เขำ้ ใจกำรใชค้ ำของ
เธอ

ฉันอยำกจะยำ้ เตือนเธอว่ำพวกเธอทุกคนได้ตืน่ ขนึ้ แล้ว เธอเพยี งแค่จำเปน็ ต้องกระทำตำมน้ัน
เครื่องมือเหล่ำนสี้ ำมำรถช่วยเธอได้

N: บทสนทนาท้ังหมดนส้ี ามารถช่วยได้ครับ สง่ิ ทพ่ี วกเราได้รับการยา้ เตือนในการสนทนากับ
พระองค์สามารถช่วยไดม้ าก มันอาจมีพลงั มหาศาลในการรับรแู้ ละรวบรวมแนวคดิ บางอยา่ งทพ่ี บในบท
สนทนาทย่ี อดเย่ยี มนี้ แนวคิดเช่น. . . “เธอไม่ใชร่ ่างกายของเธอ” . . . “การเอาชีวิตรอดไมใ่ ช่
สัญชาตญาณพ้ืนฐานของเธอซึ่งเป็นการแสดงออกถงึ ความศักด์สิ ิทธ์ิ” . . . “เห็นอกี ฝ่ายในฐานะตัวเธอ” .
. . “ชีวิตเปน็ นริ ันดร์ และเพราะเธอไมส่ ามารถสูญเสียชวี ิตของเธอไปได้ เธอจงึ ไม่มีอะไรจะเสยี ที่จะมี
เมตตา ห่วงใย และปลอบโยนในทุกสถานการณ์” . . . และตอ่ ไปเร่ือย ๆ

ผมกาลงั จะถอื ว่า . . .ผมกาลังจะสรปุ ว่า. . .วา่ ถา้ ผมใชเ้ ครือ่ งมือที่ผมได้รบั มาในชวี ิตนี้ ถา้ ผม
พบว่ามนั เป็นไปไดท้ จี่ ะกระทาไดม้ ากข้ึนภายในเวลาราวกับว่าผมตืน่ แล้ว . . ผมจะสามารถร้สู กึ เปน็ อิสระ
แมใ้ นขณะที่ผมอยูใ่ นร่างกายน้ี พระองค์บอกผมก่อนหน้าน้ีวา่ พระองคจ์ ะสารวจเร่อื งนี้ไปกบั ผม ผมกาลัง
สรุปได้ถกู ต้องหรือไมค่ รบั ?

G: ใช่ อสิ รภำพไม่ได้กำลังใหใ้ นสิง่ ท่ีเธอตอ้ งกำร แต่มันกำลังต้องกำรในสง่ิ ทเี่ ธอให้
157

N: ผมเคยไดย้ นิ มาก่อนครบั
G: เธอเคยได้ยนิ เกือบทุกอย่ำงมำก่อนแล้ว เธอจะรู้สกึ มคี วำมสุขและเปน็ อสิ ระเม่ือเธอใช้สิง่ ท่ีเธอรู้อยู่
แล้วในชีวิต และ. . . ทวนซำ้ อีกครั้ง . . วิธีท่เี ร็วท่สี ุดในกำรนำไปใชใ้ นชวี ติ ของเธอ คือกำรชว่ ยเหลอื ผู้อื่น ในกำร
นำสิ่งเหล่ำนี้ไปใช้ในชีวติ ของพวกเขำ
N: ผมเหน็ วา่ มนั เป็นวงกลมครบั ผมเห็นกระบวนการทว่ี นไปแบบนี้ทั้งหมด และผมรู้สกึ วา่ ผมเป็น
เช่นนนั้ และผมได้ชว่ ยเหลอื อยใู่ นตอนน้ี ขอบคุณครบั ผมร้สู ึกว่าผมเปน็ เชน่ นั้นและผมไดช้ ่วยเหลือ . . .
และผมคิดวา่ น่ันคอื ท้ังหมดที่พวกเราทุกคนตอ้ งรสู้ ึกต้ังใจทจี่ ะกา้ วต่อไป ดังนน้ั ผมต้องบอกว่า . . .นี่คือสิ่ง
สดุ ท้าย และน่ีคือส่ิงทผ่ี มต้องถามพระองค์อย่างแนน่ อนเพราะ . . ขอโทษผมต้องพูดแบบนี้ . . มนั เป็นสง่ิ ท่ี
รบกวนจิตใจผมมากจรงิ ๆ หลังจากการสนทนาของเราเกดิ ขนึ้ ทน่ี ี่
G: มนั คอื อะไร
N: แล้วสวรรค์ล่ะครบั ? แลว้ การกลบั บ้านไปหาพระองค์ล่ะ? บทสนทนาน้ีดเู หมือนจะลดการ
“ตาย” ลงเพื่อทไ่ี มม่ ีอะไรจะมากไปกวา่ กระบวนการเคลอ่ื นย้ายจากสถานะหน่งึ ของการเป็น (ทาง
กายภาพ) ไปสู่อกี สถานะหน่ึง (มติ เิ หนือกายภาพ) นัน่ อาจเปน็ ประโยชน์และนา่ ตื่นตาในระดับหนึ่งครับ –
แต่จะเกิดอะไรขึน้ กับการกลับบา้ นไปหาพระเจ้า?

158

32

N: ตั้งแต่มีการเผยแพร่ Home with God ผมกโ็ หยหาอ้อมกอดของพระองค์เพ่ือให้พระองค์กอด
ผมกลบั เข้าไปในหวั ใจของพระองค์ ผมตั้งหน้าต้งั ตารอท่ีจะได้กลบั บ้าน ได้อยกู่ ับพระองค์ และกับคนที่ผม
รักเมื่อผมทาในสง่ิ ท่ีเรยี กว่า “ตาย” ตอนนี้พระองค์กาลังบอกผมใช่ไหมครับวา่ “ความตาย” เปน็ เพียงแค่
ชวี ติ ทดี่ าเนนิ ตอ่ ไปโดยไม่รูจ้ บ โดยทผ่ี มเปลี่ยนไปมาจากการดารงอย่ใู นรปู แบบหนึ่งไปสู่อกี รูปแบบหนึ่ง
ตลอดชั่วนริ นั ดร์?

G: ฉนั เขำ้ ใจวำ่ ทำไมสง่ิ น้ันถึงดูไมน่ ำ่ ดึงดดู แต่ส่ิงทเ่ี รำได้พดู ถงึ ที่น่เี กยี่ วกับกำรรวมรำ่ งและกำรสลำย
รำ่ งของสง่ิ มชี วี ิตนั้นไม่ไดร้ วมถงึ “บทกลำง” ของเร่ืองนี้

N: อมื . . .พระองค์ไมค่ ิดว่ามันควรหรือครบั ?

G: ใช่ และฉันจะไมป่ ล่อยใหเ้ ธอออกไปจำกทนี่ ี่โดยยังไม่ได้พูดเก่ียวกบั เรื่องนนั้ แตฉ่ นั รู้วำ่ เธอเปน็ คนใจ
ร้อนแค่ไหน พวกเรำกำลังดำเนนิ กำรสำรวจควำมแตกตำ่ งระหว่ำงสงิ่ มีชีวิตท่มี ีวิวัฒนำกำรขั้นสงู กับมนุษยอ์ ยำ่ ง
ลึกซ้งึ โดยเฉพำะสงิ่ ที่เก่ียวขอ้ งกับกำรสร้ำงรปู แบบทำงกำยภำพ (physicalizing) และกำรลดรปู แบบทำง
กำยภำพ (de-physicalizing) ตำมเจตจำนง เธอต้องกำรท่ีจะพดู ถึงมันให้ได้อย่ำงครอบคลมุ พวกเรำจึงได้พดู
ถึงมัน !

ตอนนี้เรำได้พูดถึงเร่ืองนัน้ ไปหมดแลว้ เรำจึงสำมำรถย้อนกลับไปในสงิ่ ทเี่ กิดข้นึ ในขณะที่เธอเรยี กว่ำ
"ควำมตำย" ได้

หำกเธอไม่ได้ถำมคำถำม ฉนั จะนำมนั ข้ึนมำพูดก่อน

N: พระองค์รอให้ผมถามคาถาม ก่อนท่ีพระองค์บอกผมว่าพระองค์คิดวา่ มนั จะเปน็ ประโยชน์อยา่ ง
มากตอ่ ผมในการได้ยนิ สิง่ น้ัน? นา่ สนใจจงั เลยครับ แล้วจะเกิดอะไรขน้ึ ถ้าผมไมไ่ ดถ้ ามคาถามท่ถี ูกตอ้ ง?!!

G: อนั ทจี่ ริงฉันสรำ้ งแรงบนั ดำลใจให้กบั คำถำมของเธอ ฉันทำมำตงั้ แต่ต้นแลว้ และเธอก็รับฟงั แรง
บนั ดำลใจของเธออย่ำงใกล้ชดิ และทำตำมนนั้ ดงั นน้ั จึงมโี อกำสน้อยทเี่ ธอจะไม่ถำมคำถำมฉัน

159

N: ผมดีใจทีพ่ ระองค์สร้างแรงบนั ดาลใจให้ผมครับ เพราะบางคนท่ีกาลงั อยู่กบั เราท่ีนี่อาจไม่ได้
อา่ น Home with God และแมก้ ระท่ังคนท่ีอาจจะสงสัย –ในสิ่งที่ผมพูดไปเม่อื กี้นี้ - ที่ซ่ึงเป็นการ “พบ
กนั ” อนั อบอุน่ และแสนวเิ ศษของพวกเรากับพระองค์และประสบการณใ์ นการกลบั บา้ นอีกคร้งั ของเรา จะ
เข้ากนั ไดก้ บั บทสนทนาท้ังหมดนี้

และแนน่ อนครับ ผมตระหนักดีวา่ คาอธบิ ายที่ยอดเย่ียมของพระองค์เกีย่ วกบั ส่งิ ที่เกดิ ขึน้ หลงั จากที่
เรา “ตาย” น้ันมีอยเู่ ต็มหนังสอื ดงั นัน้ ผมจึงไมส่ ามารถกล่าวถงึ มนั ซ้าไดท้ ้งั หมด ผมก็เลยคดิ วา่ ผมจะใส่
ขอ้ ความปัจจบุ ันนีแ้ ละรายชื่อหนังสือทั้งหมดที่ประกอบไปดว้ ยซรี ีส์บทสนทนาของพวกเราพรอ้ มคาอธิบาย
หัวข้อที่ครอบคลมุ ในแตล่ ะเร่ืองลงในภาคผนวก

G: นน่ั เป็นควำมคดิ ที่ดมี ำก ฉันสงสยั ว่ำมนั มำจำกไหน . . .

N: ผมเขา้ ใจแลว้ ผมเขา้ ใจแลว้ ครบั ! ผมกาลังเหน็ ว่าบทสนทนาท้งั หมดเกดิ ข้ึนทน่ี ่ีไดอ้ ยา่ งไร !
ดังน้ันโปรดสรุปใหพ้ วกเราทราบในตอนน้ีไดไ้ หมครับว่าประสบการณก์ ารไดก้ ลับบา้ นอีกครง้ั ของพวกเรา
กับพระองค์น้ันเขา้ กบั การเปิดเผยใหม่ ๆ ท่ีพระองค์ไดบ้ อกพวกเราในการสนทนานไ้ี ดอ้ ย่างไร

พระองค์ได้กล่าวไว้ในการสนทนานแี้ ล้ววา่ มนุษยก์ ็เปล่ียนจากรูปแบบทางกายภาพไปสรู่ ปู แบบ
เหนือกายภาพตามเจตจานงเช่นเดียวกบั ส่ิงมชี ีวติ ที่วิวัฒนาการขัน้ สงู จากมิตอิ ่ืน - มีแค่เพยี งพวกเรา
เท่านน้ั ท่ีเรยี กมันวา่ “การเกิด” และ “การตาย” แตเ่ ราคดิ วา่ “การเปลี่ยนผ่าน” ในแต่ละครง้ั เปน็ ส่ิงทเ่ี รา
กาหนดไวต้ ลอดชีวิต และเราไม่มีประสบการณว์ ่าเราออกจากรูปแบบทางกายภาพ “ตามเจตจานง” เรามี
ประสบการณ์วา่ มันเกดิ ข้นึ โดยขัดตอ่ เจตจานงของเรา

G: ฉันรู้ นจี่ งึ เป็นจดุ สำคัญของกำรสนทนำที่เธอได้ถำ่ ยทอดลงใน Home with God เพอื่ จะพูดซ้ำใน
สิง่ ทพี่ ดู ในหนังสือเลม่ นนั้ และในบทสนทนำก่อนหนำ้ น:้ี ไม่มีใครตำยในเวลำหรือในแบบทพี่ วกเขำไมไ่ ด้เลือก

อีกครั้งนะ ฉนั รู้ว่ำน่ีไม่ใช่แนวคิดท่ีจะยอมรับไดโ้ ดยงำ่ ย แต่กำรตำยในเวลำหรอื ในแบบท่ีเธอไม่ไดเ้ ลือก
จะเปน็ ไปไม่ได้ เนอ่ื งดว้ ยส่ิงทีเ่ ธอเปน็

N: การเปดิ เผยท้งั หมดในเนือ้ งานทผี่ มเรียกว่าการสนทนากบั พระเจา้ ต้ังอยู่บนหลักฐานเดยี วทว่ี ่า
พวกเราทุกคนคอื ส่วนหนง่ึ ของพระเจ้า (Individuations of Divinity) กลา่ วอกี นยั หนึง่ คือพระเจ้าทรง
สาแดงตนในฐานะมนุษย์

160

G: และไม่เพยี งแตเ่ ปน็ “มนุษย์” อย่ำงทเ่ี ธอรู้ สง่ิ มีชวี ติ ทง้ั หมดในจกั รวำลเป็นกำรแสดงออกของ “สง่ิ
เดยี วทีเ่ ป็น”

N: กล่าวอกี นัยหน่งึ คอื “พระเจา้ ”

G: ใช่ กล่ำวอกี นยั หนึ่งคอื ฉนั

N: และสิง่ มีชวี ติ เหล่าน้ันบางสว่ น ตามท่พี ระองค์กลา่ วถึง กย็ ังมคี วามรนุ แรง

G: ใช่ เพรำะสง่ิ มีชีวิตทัง้ หมดไดร้ บั เจตจำนงเสรี และไมใ่ ช่ส่งิ มชี วี ิตทุกตนที่ใชม้ นั ในทำงที่สงบสขุ
ในทำงกลับกันไมใ่ ช่ว่ำส่ิงมชี วี ติ ทง้ั หมดบนดำวเครำะหด์ วงอ่ืนในอำณำจักรทำงกำยภำพจะมีควำมรุนแรง มี
อำรยธรรมทไ่ี ม่ได้เปน็ เชน่ นนั้

หำกควำมปรำรถนำท่ยี ง่ิ ใหญ่ท่ีสดุ ของเธอคือกำรค้นหำและสร้ำงสนั ตสิ ุข ควำมอ่อนโยน และควำมรัก
ในชวี ติ ของเธอ และนำมันไวใ้ นชวี ติ ของคนรอบข้ำงเธอ สงิ่ มีชีวิตอ่ืน ๆ เหลำ่ นีจ้ ะเป็นตัวสะทอ้ นเธอจำก
ระยะไกล

N: พวกเขาสัมผสั ได้ถึงพลงั งานของผมจากระยะทางเทา่ นน้ั ไดด้ ว้ ยหรือครับ?

G: แน่นอน พลังงำนทีแ่ ผ่ออกมำจำกแกนกลำงของเธอจะดำลึกลงไปในจักรวำล ขยำยออกไปอยำ่ งไม่
มที ส่ี ิน้ สุด ตอนนน้ี ักวิทยำศำสตร์ของเธอกำลังพฒั นำเครื่องมือทสี่ ำมำรถรับสัญญำณระหวำ่ งดวงดำวจำก
อวกำศห้วงลึกได้ สมำชกิ ของอำรยธรรมขั้นสูงในมติ ทิ ำงกำยภำพกลำยเปน็ “สถำนีรับสัญญำณ” โดยพวกเขำ
เอง

และเม่ือพวกเขำระบุแหล่งท่ีมำเฉพำะของพลงั งำนทเ่ี ธอเรียกวำ่ สันตภิ ำพ มันจะสะท้อนกลับให้เหน็
ว่ำพวกเขำมีประสบกำรณ์กับตนเองอยำ่ งไร จำกนน้ั อำรยธรรมเหล่ำนี้จะสะท้อนส่งิ นั้นกลบั มำหำเธอและ
ขยำยตวั เพื่อส่งสญั ญำณให้เธอรูว้ ่ำเธอไม่ได้อยูค่ นเดยี ว และเธอกำลังได้รับกำรสนับสนุนในประสบกำรณ์ของ
เธอ

161

N: บางคนทผ่ี มอยใู่ กล้ชดิ มากจนรสู้ ึกมั่นใจวา่ อารยธรรมดังกล่าวมีอยู่จรงิ และเรียกพวกเขาว่า
“ครอบครัวจากฟ้า (Star Family)”

G: นนั่ คอื คำอธบิ ำยที่เหมำะสม สมำชิกในครอบครวั นี้มีควำมสุขมำกท่ไี ด้ทรำบว่ำสิ่งมีชวี ติ ท่ีมี
ววิ ัฒนำกำรขนั้ สูงจำกมิติอื่นยังยนื่ ควำมช่วยเหลอื ให้กับเธอ บ่อยครัง้ ในวิถีทำงท่ีตรงกว่ำท่ีจะกำจดั ช่องว่ำง
ระหว่ำงโลกของเธอและสิง่ มชี ีวิตอืน่ ๆ ในอำณำจักรทำงกำยภำพ เนอ่ื งจำกสชส. ชนะขอ้ จำกัดของเวลำและ
พืน้ ที่ซงึ่ เป็นของเทียมได้

ตอนน้ี – เพ่ือกลับไปยังประเด็น – เมอ่ื พวกเธออยู่ในอำณำจกั รแหง่ กำรสลำยรูปแบบทำงกำยภำพ
เธอเพียงแคร่ ะบุตวั ตนใหม่ ฉันได้บอกเธอแลว้ ก่อนหน้ำน้วี ่ำควำมตำยเป็นเพยี งกระบวนกำรในกำรระบุตวั ตน
ใหม่

N: กลา่ วอกี นัยหน่งึ ในระหว่างการใช้ชวี ติ ของเราบนโลกน้เี ราไดใ้ ช้ชีวิตอย่ใู น “กรณีของตัวตนที่
ผดิ พลาด”

G: แนน่ อน และหลงั จำกส่งิ ท่ีเธอเรียกว่ำ “ควำมตำย” เธอก็จะมำมชี วี ติ ในส่ิงท่ีเธอเปน็ จรงิ ๆ และ
เธอจะกลบั ไปสู่สงิ่ ท่เี ธอเรียกว่ำ “บำ้ น” – กลับไปอยู่รว่ มกับคนท่ีเธอรักทั้งหมดก่อน จำกนัน้ เธอกจ็ ะกลบั มำ
รวมตวั กับ “สิง่ อันเปน็ ทัง้ หมด” อีกครั้ง

ฉันหมำยควำมว่ำเธอกลับมำรวมตวั กันอีกคร้งั อย่ำงแทจ้ ริง เธอหลอมรวมเขำ้ กับฉันและเธอมี
ประสบกำรณ์ – ไม่ใชแ่ คค่ วำมรู้หรอื ควำมตระหนักรู้ แต่เป็นประสบกำรณ์ – ของควำมเป็นเอกเทศและควำม
เปน็ หน่ึงเดียวของเรำ

ฉันอธิบำยอย่ำงชัดเจนว่ำสง่ิ นเ้ี กิดข้นึ ไดอ้ ย่ำงไรในบทสนทนำในหนงั สือ Home with God
N: ครับ และการยา้ เตือนน้ีมีประโยชน์กบั ผมมากเลย

G: ดี

จำกนน้ั เธอจะจำได้วำ่ มนั เป็นช่วงเวลำแหง่ กำรผสำนรวมกบั ฉัน หลังจำกประสบกำรณเ์ ต็มรปู แบบ
ของควำมเปน็ หนึง่ เดียวของเรำที่เธอ “ไมผ่ สำนรวม” กบั ฉนั หรอื ปรำกฏออกมำถ้ำเธอตอ้ งกำร จำกน้นั เธอก็
จะ “เกิดใหม”่ เป็นวญิ ญำณของเธอแตล่ ะคน

162

N: แล้วทาไมผมจะทิ้งพระองค์ไปล่ะครบั ? ทาไมผมต้องแยกจากการอยูร่ วมกันกับพระเจ้า หากน่ี
คอื สงิ่ ท่ผี มปรารถนามาตลอด? ได้โปรดอธบิ ายด้วยครบั

G: สง่ิ ที่วญิ ญำณของเธอปรำรถนำคือ กำรแสดงออกถึงควำมเป็นพระเจ้ำของเธอ เม่ือเธอรู้อยำ่ งถ่อง
แท้อีกคร้งั เมื่อเธอจดจำได้อีกคร้ัง – น่นั คือ ประสบกำรณ์ของตัวเธอในฐำนะหน่วยของรำ่ งกำยของพระเจ้ำ –
เธอจะชนะด้วยควำมปรำรถนำตำมธรรมชำตทิ ีจ่ ะแสดงออกถึงสิง่ น้นั

น่คี อื ควำมปรำรถนำพ้นื ฐำนของพระเจ้ำ: เพื่อท่ีจะแสดงออกถึงตนเอง ไมใ่ ช่แค่ตระหนกั รู้ถึงตนเอง แต่
เป็นกำรแสดงออกถงึ ตนเอง ฉันทำสงิ่ น้โี ดยแสดงตวั ตนของตัวเอง เพื่อทฉ่ี ันจะไดแ้ สดงออกในทุก ๆ ส่วนของ
ฉัน

จำกน้ันส่วนหนึง่ ของฉันทเ่ี ธอเปน็ จะไดร้ บั ทำงเลือกที่จะกลับไปสู่ชีวิตทำงกำยภำพทเี่ ธอเพง่ิ จำกไป
(เธออำจได้รบั กำรอธบิ ำยว่ำมันคอื “ประสบกำรณ์ใกลต้ ำย”) หรือยำ้ ยไปยงั อำณำจักรแห่งจติ วิญญำณ จำกนน้ั
จึงจะกลับสูอ่ ำณำจักรแหง่ กำยภำพในขณะอ่ืน

ท้งั หมดน้เี กิดขึ้นในชว่ั พริบตำแน่นอนหำกเธอสังเกตจำกภำยในภำพลวงตำของลำดบั ขั้น ในควำมเป็น
จรงิ ขนั้ สงู สุดทกุ อย่ำงเกิดข้ึนพร้อมกัน

N: และรปู แบบชีวติ อน่ื ๆ ทเี่ ราได้คุยกันเลือกทีจ่ ะไปท่ี “มิติอน่ื ” หรอื ไม่ครับ?

G: เลอื กสิ นี่คอื อำณำจักรทส่ี ำมในอำณำจกั รสวรรค์ – อำณำจักรแห่งกำรดำรงอยู่อันบรสิ ุทธ์ิ (the
Realm of Pure Being) ตำมท่เี ธอได้กำหนดไว้

N: แล้วมนษุ ย์เราไมม่ ีทางเลือกที่จะดารงอยใู่ นอาณาจักรแหง่ การดารงอยู่อันบรสิ ทุ ธ์ิ (the Realm
of Pure Being) เม่ือเราปรากฏออกมาจากความเปน็ หนง่ึ เดียวกบั พระองค์หรือครับ?

G: มสี ิ เธอทำได้ เธอสำมำรถมปี ระสบกำรณ์กบั ชวี ิตนิรนั ดร์ของเธอตอ่ ไปในอำณำจักรแหง่ จิตวญิ ญำณ
ในอำณำจักรแหง่ กำยภำพ หรือในอำณำจักรแหง่ กำรดำรงอยูอ่ ันบริสุทธ์ิก็ได้

163

N: แลว้ ทาไมผมถึงจะไมเ่ ลือกทีจ่ ะอย่ใู นมิติอ่ืน ๆ นั้นละ่ ครับ? ทาไมผมถึงไม่เลือกอาณาจักรแหง่
การดารงอยู่อันบริสทุ ธิ์? จากวิธีทย่ี อดเยีย่ มท้ังหมดทพี่ ระองค์ได้อธบิ ายไว้ ทาไมผมถึงเลอื กที่จะกลบั มาทนี่ ่ี
ในโลกนี้?

G: เนอื่ งจำกเธอปรำรถนำที่จะมปี ระสบกำรณ์ท่ีสมบูรณ์ของสว่ นหนงึ่ ในกำรเดนิ ทำงของวิญญำณ
(The Journey of the Soul) ซึง่ สำมำรถทำได้ในมิติที่เปน็ อำณำจักรทำงกำยภำพของเธอเท่ำนัน้

ดว้ ยเหตนุ ้ีเธอจะตระหนักรู้ว่ำมนั เปน็ พรทีเ่ ธอได้มำทีน่ ี่ ในที่ทเ่ี ธออยู่ตอนน้ี
และแนน่ อน มันเปน็ พร และมนั จะกลำยเป็นพรมำกย่ิงข้ึนเม่อื เธอเลือกทีจ่ ะอวยพรผอู้ ่ืนโดยกำร
เป็นอยทู่ น่ี ่ีของเธอ
ในช่วงเวลำถดั ไปบนโลกน้ี พวกเธอบำงคนจะเลือกตนเองให้ทำอย่ำงนน้ั ด้วยเจตนำ นี่เป็นส่วนทงั้ หมด
ของกำรปลกุ สำยพนั ธุ์ น่ีเปน็ สว่ นทัง้ หมดของกำรเช้ือเชิญครั้งทสี่ ำม

164

33

N: การสรุปท่เี ข้าใจงา่ ยจากบทสนทนาที่มรี ายละเอียดก่อนหน้านี้ของพระองค์กบั ผมทีเ่ กยี่ วกับ
ประสบการณห์ ลังความตายทาใหผ้ มเหน็ องคป์ ระกอบหลัก ๆ ไดช้ ดั เจนมากขึ้นครบั – ผมหมายถงึ
องค์ประกอบท่ีสาคญั อยา่ งยิ่ง - ของกระบวนการต่ืนรู้คอื การเข้าใจว่าชวี ติ ไม่มีวันจบ. . . มีแต่ดาเนนิ
เร่อื ยไป เร่ือยไป เรื่อยไป เพราะเมอื่ เราเข้าใจส่งิ นี้ และใชช้ ีวิต ทุกอย่างกเ็ ปลี่ยนไป

ขอ้ ความใน Home with God ฉบับสมบรู ณ์เปน็ ข้อความท่ีน่าทึ่ง ซงึ่ สามารถเปลี่ยนแปลงความ
เข้าใจทั้งหมดเก่ียวกับชีวติ ของคน ๆ หน่งึ และสามารถนาคาปลอบประโลมอนั ยอดเย่ียมมาส่บู ุคคลหรือ
สมาชิกในครอบครวั ของบคุ คลท่ีกาลังเผชญิ กับสถานการณบ์ นั้ ปลายชีวิตได้ ดังนั้นผมหวงั ว่าทุกคนจะอา่ น
หนังสอื Home with God ครบั

และในขณะที่คากลา่ วเกยี่ วกับชีวิตท่ีไม่มีวันสน้ิ สุดได้ถูกกล่าวซ้าแลว้ ซา้ เล่า แตผ่ มก็ไมแ่ นใ่ จวา่ มี
การเนน้ ย้าถึงความสาคญั ทแี่ ทจ้ รงิ ของมนั หรอื ไม่ นี่เป็นมากกว่าข้อเทจ็ จริงเชิงอภิปรชั ญาท่ีถกู สุ่มขนึ้ มา
และเปน็ ทนี่ ่าสนใจ นี่คือความเขา้ ใจข้ันพื้นฐานทส่ี าคัญ

G: ใชแ่ ล้ว สิง่ ที่เธอเห็นรอบตัวเธอไม่มีอะไรมำกไปกวำ่ พลงั งำนทแี่ สดงออกอยู่ในรูปแบบทแี่ ตกตำ่ งกนั
พลงั งำนไมส่ ำมำรถสรำ้ งหรือทำลำยได้ มันจะเป็นเช่นน้ี เป็นอยใู่ นตอนนี้ และจะเป็นเช่นนี้เสมอ

สิง่ ทเี่ ธอเรียกว่ำ “ชวี ติ ” และ“ ควำมตำย” คือ พลังของควำมจริงแท้อนั สำคัญ (Essential Essence)
ทป่ี รำกฏข้นึ เป็นเธอ และเพยี งแคเ่ ปลยี่ นรปู แบบไปเทำ่ นนั้

ตอนน้กี ำรเคลอ่ื นไหวของชีวิต – ส่ิงทเ่ี ธอเรียกวำ่ กิจกรรมและกระบวนกำร - เปน็ เพยี งกระบวนกำร
แลกเปลยี่ นพลังงำน ควำมแตกต่ำงระหวำ่ งมิติที่เธออำศยั อยซู่ ง่ึ เป็นอำณำจกั รทำงกำยภำพและมติ ิอ่ืน ๆ ก็คือ
ในมติ ิของเธอ กำรแลกเปลีย่ นพลงั งำนบำงครัง้ ก็เป็นกระบวนกำรที่มีควำมรุนแรง ในขณะทม่ี ิติอนื่ ไมเ่ คยเป็น
เชน่ น้ันเลย

N: และน่ันก็ทาใหเ้ ราพดู ถงึ สิ่งทพ่ี ระองคไ์ ดก้ ล่าวซ้าแล้วซ้าเลา่ อกี ครัง้ ในเร่อื งของ “มติ ิอนื่ ” และ
“สิง่ มีชีวติ ทม่ี ีวิวัฒนาการขนั้ สูง” ผู้ซึ่งคาดว่ากาลังช่วยเหลอื เราอยู่ตอนนี้

165

G: ไม่ใชค่ ำดว่ำกำลงั ช่วยเหลือ แตพ่ วกเขำกำลงั ชว่ ยเหลืออยจู่ ริง ๆ

N: โอเคครบั พวกเขากาลงั ช่วยเหลืออยู่จริง ๆ แล้วมนั กาลังเกดิ ขน้ึ อยู่ได้อย่างไรล่ะครับ? สมมติ
ว่าส่งิ มชี ีวิตดังกลา่ วมีอยจู่ ริง –

G: - นนั่ ไม่ใช่ขอ้ สันนิษฐำน แต่เป็นข้อเทจ็ จริง

N: ถ้าสชส. มีอยู่จริง แลว้ พวกเขามาจากไหนล่ะครับ? แล้ว “มติ ิอน่ื ๆ” ทพี่ ระองคก์ ล่าวถึงคอื
อะไร?

G: มีชุมชนของสิ่งมชี ีวติ ที่แตกต่ำงกันโดยสน้ิ เชงิ ที่อำศัยอยู่ในลักษณะทแี่ ตกต่ำงกนั อย่ำงส้ินเชงิ ในส่งิ
ที่เธอคิดว่ำเป็นจักรวำลท่ีแตกต่ำงไปออกไปอยำ่ งส้ินเชิง

N: ทาใหผ้ มเขา้ ใจมนั ได้อยา่ งชดั เจนหนอ่ ยครับ พระองค์กาลงั พูดถึงความเปน็ จริงทีม่ ีทางเลอื ก
(alternate reality) หรือส่ิงทเ่ี รียกวา่ “จักรวาลคูข่ นาน (parallel universe)” หรือครับ?

G: ใช่ บำงคนในโลกของเธอใช้คำเหลำ่ นั้นในกำรอธิบำยสงิ่ นี้

N: จกั รวาลคู่ขนานนเี้ ป็น “ภาพสะท้อน” ดา้ นกลับของพวกเราหรือครับ?

G: ไมใ่ ช่ “ขนำน” ไมไ่ ดห้ มำยควำมว่ำ “เหมือนกัน” มนั หมำยควำมว่ำ “อยู่ข้ำงกัน”

สิ่งทีเ่ ธอกำลังเรียกวำ่ จักรวำลคู่ขนำนมีอย่เู คยี งข้ำงกบั จักรวำลทีเ่ ธอคนุ้ เคย แตม่ ันไม่ไดเ้ ป็นไปในทำงท่ี
เหมือนกนั หรือเกือบจะเหมอื นกนั

น่นั คือเหตุผลทมี่ ันถกู เรยี กวำ่ อีกมิตหิ น่ึง

N: มติ ิเหนือกายภาพ

166

G: มิติทเ่ี รำสำรวจกนั กอ่ นหน้ำน้ี จะแสดงออกในแบบเหนือกำยภำพหรอื กำยภำพ ข้นึ อยู่กับ –

N: - ผมรู้ครับผมรู้. . . สง่ิ ท่ีตอบสนองจดุ ประสงคข์ องพวกเขา ซึ่งเป็นส่ิงที่พระองค์บอกเราก่อน
หนา้ น้ี น่นั คือ “เพอื่ ช่วยเหลือสง่ิ มีชีวติ ในอาณาจกั รแห่งกายภาพสาหรบั ความเขา้ ใจ การแสดงออก และ
การมีประสบการณ์กบั ตัวพวกเขาเองอยา่ งเตม็ ทีว่ ่าจรงิ ๆ แล้วพวกเขาเปน็ ใคร"

พระองค์โปรดบอกผมทีครับวา่ ทาไมสชส. ถงึ เลือกท่ีจะมายังโลก ซึง่ มีเผา่ พนั ธุท์ ยี่ ังเดก็ มากและดู
เหมอื นวา่ จะไมส่ ามารถเรียนรู้หรือไม่เต็มใจที่จะยอมรับสูตรพืน้ ฐานอันเรียบง่ายท่ีเราไดร้ ับทน่ี เ่ี พอ่ื สรา้ ง
ชวี ิตอนั ยอดเยี่ยม แมเ้ วลาผ่านไปนบั พันปีก็ตาม?

ทาไมพวกเขาไมไ่ ปที่อนื่ เพื่อชว่ ยให้เผ่าพันธห์ุ นง่ึ ตนื่ รู้ขนึ้ มา? ทาไมไม่ไปยังดาวเคราะห์ท่ีมีส่งิ มีชีวติ
ทก่ี ้าวหน้ามากกว่าน้ี และอาจอย่หู า่ งออกไปเพยี งไมก่ ก่ี า้ วจากการยอมรบั ความเข้าใจในการตน่ื รู้ข้นึ มา
อย่างเต็มทลี่ ะ่ ครับ?

G: บำงสว่ นก็ทำเช่นนน้ั โลกของเธอไมใ่ ช่สถำนที่เดียวท่สี ่ิงมีชวี ิตท่ีมีววิ ฒั นำกำรขัน้ สงู จำกมิติอนื่ เขำ้ มำ
เยี่ยมเยยี น

N: ดีครับ อย่างน้อยที่สุดพวกเขาก็ไม่ต้องเผชิญหนา้ กับความล้มเหลว หลังจากล้มเหลวกบั บรรดา
เผ่าพันธท์ุ เี่ ดก็ ท่ีสุดในจักรวาล

G: ไม่มสี ่ิงท่ีเรยี กวำ่ “ควำมลม้ เหลว” ในประสบกำรณข์ องสิง่ มีชวี ติ ท่ีมวี ิวัฒนำกำรขน้ั สูง ควำมมงุ่ มนั่ ที่
เรยี บง่ำยในควำมพยำยำมใด ๆ กำรกระทำและกจิ กรรมท่เี กี่ยวขอ้ งกบั กำรกระทำเชน่ น้ัน ให้ควำมร้สู กึ ถงึ
ควำมสำเรจ็ ท้ังหมดท่ีสชส. ปรำรถนำ

มนั เปน็ กำรแสดงออกถึงตัวตนที่ดที ีส่ ุดและตวั ตนอนั สงู สดุ ซ่ึงเป็นสง่ิ มีชีวิตทอี่ ยู่ในระดับจิตสำนกึ นี้
ปรำรถนำ ไมจ่ ำเปน็ ท่ผี ลลัพธ์ของกำรแสดงออกนัน้ จะตอ้ งมรี ปู แบบเฉพำะเพื่อใหป้ ระสบกำรณ์ของกำร
แสดงออกไดร้ ับกำรตรวจสอบ เปน็ ธรรม หรอื เฉลิมฉลอง

N: ในมมุ มองไหนครบั ในมุมมองไหนทเ่ี ป็นมุมมองทีด่ ี?

167

G: เธอไม่เคยทำอะไรเพ่อื ควำมเพลดิ เพลินอย่ำงแท้จรงิ เลยหรอื ? สำหรบั เธอผลลัพธท์ ี่เฉพำะเจำะจง
จะตอ้ งเกดิ ข้ึนจำกทุกส่ิงทีเ่ ธอทำเพื่อท่ีจะได้ “สนุก” ใช่ไหม?

N: ไม่ครบั ไม่แน่นอน แต่ส่ิงทสี่ าคัญพอ ๆ กบั การช่วยปลุกเผ่าพันธ์ทุ ้งั หมดกค็ งจะไม่ตกอยู่ใน
หมวดหมู่ของช่วงเวลาท่ผี ่านไปอนั เรยี บง่ายแตน่ า่ พึงพอใจ คอื ผมหมายความวา่ ผมอาจจะให้ความสาคัญ
กับผลลัพธ์น่ะครับ

แต่อยา่ งไรก็ตามน่ไี ม่ใช่การพิจารณาที่ไม่มปี ระโยชน์สาหรบั ผมตอนนี้ พระองคไ์ ดย้ ื่นการเช้อื เชญิ
ครง้ั ท่ีสามมาใหพ้ วกเรา และผมก็ยอมรบั และตอบรบั มันโดยไมม่ คี วามรู้สกึ สักนดิ ว่าอย่างนอ้ ยผมกอ็ ยากจะ
ประสบความสาเรจ็

G: หำกเธอจะทำให้มันเปน็ งำนท่ีมงุ่ เนน้ ผลลพั ธ์ เธอจะต้องทำใหม้ นั ยำกมำกกับตัวเองก่อนทีจ่ ะเร่มิ

เธอจะเฝ้ำดูทุกท่วงท่ำของเธอ ชั่งนำ้ หนักทุกคำพูดของเธอ กังวลวำ่ ในโลกนเี้ ธอจะบรรลสุ ิ่งทีเ่ ธอหวงั วำ่
จะได้มปี ระสบกำรณ์ภำยในตัวเองได้อย่ำงไร เตรียมแผน B ของเธอด้วยควำมกังวล หำกแนวทำงเรมิ่ ตน้ ของ
เธอไม่ไดใ้ ห้ผลลพั ธท์ ี่เธอตอ้ งกำร จำกน้ันก็ก้ำวไปขำ้ งหนำ้ ด้วยโครงกำรเพ่ือเปลี่ยนแปลงตวั เองโดยไม่สนใจ
ผลกระทบเชงิ มิตเิ หนือกำยภำพของพลังงำนท่สี นกุ สนำนน้อยกวำ่ ที่เธอได้วำงแผนไว้ในพ้ืนที่ชีวิต

N: สวรรค์ ผมไม่เคยคิดเร่ืองแบบนน้ั มาก่อนเลยครับ

G: ฉนั รูว้ ำ่ น่นั คอื ประเด็น ฉันบอกเธอท่ีน่เี พ่ือชว่ ยให้เธอเปล่ียนวิธคี ิด

ฉนั กำลังจะเชื้อเชิญเธอให้มำกำหนดนิยำมใหม่ของสง่ิ ทเ่ี ธอเรยี กวำ่ “ควำมสำเรจ็ ” ในกำรตืน่ รู้ขน้ึ มำ
อย่ำงเต็มรปู แบบ

N: ผมฟังอย่คู รบั ผมฟังอยู่

G: ควำมสำเรจ็ ในกำรตืน่ รู้อย่ำงเตม็ ท่ี คือกำรรวู้ ่ำเธอตน่ื แล้ว แค่ว่ำยังไม่รู้หรอื ยังไมย่ อมรับมัน

168

N: ดังนัน้ เราจงึ วนกลับไปที่เดมิ จากสง่ิ ท่พี ระองค์พดู ในตอนตน้ ของการสนทนาน้ี

G: ใช่ เพรำะมันเปน็ หนง่ึ ในข้อควำมทส่ี ำคญั ที่สดุ ซ่งึ ฉันสำมำรถเรมิ่ ต้นและสิ้นสุดกำรสนทนำทมี่ ี
ควำมหมำยกบั เธอไดท้ ง้ั หมด

กำรต่ืนรไู้ ม่ใช่กำรเปลย่ี นแปลงตวั เอง แต่เปน็ กำรเปลย่ี นควำมคดิ เก่ียวกบั ตวั เอง มันคือกำรรูว้ ำ่ เธอเป็น
– อย่ำงท่ฉี ันพดู กับเธอไว้ที่น่กี ่อนหน้ำนี้ วำ่ เธอสมบูรณแ์ บบอยำ่ งท่เี ธอเป็นอยู่ในตอนนี้

กำรเปลี่ยนแปลงส่วนบุคคลของเธอคือกำรเพิ่มสิง่ ที่เธอเปน็ อยตู่ อนนี้ไม่ใช่กำรหักลบจำกส่งิ ท่เี ธอ
เปน็ อยตู่ อนนี้ ควำมสำเรจ็ ในชีวิตของเธอไมถ่ ูกพบในกำรผลิตส่ิงทเ่ี ธอคดิ วำ่ เธอต้องสรำ้ งในกำรเดินทำงของเธอ
แตม่ นั ถูกพบได้ในควำมรกั ควำมสนกุ สนำน ควำมสขุ และควำมรสู้ กึ ถึงตัวตนที่แท้จริงท่ีเธอสัมผัส - และคนอน่ื
ๆ สัมผัสไดใ้ นชวี ติ ของพวกเขำเพรำะเธอ - ตลอดทำง เพียงอยำ่ งเดียวกส็ ำมำรถสร้ำงสว่ นท่เี หลือของสิ่งทเี่ ธอ
คดิ วำ่ “ควรจะ” สร้ำงได้

N: พระองค์กาลังบอกวา่ มนั คอื การเดินทางแต่ไมใ่ ช่จดุ หมายปลายทาง นัน่ คอื ของเก่า ไมม่ ีอะไร
ใหม่

G: กำรสนทนำนีเ้ ปน็ เพียงเครื่องเตือนใจ เป็นหนึง่ กำรแจง้ เตือนท่ยี ง่ิ ใหญ่ ทกุ ส่ิงเธอเคยได้ยินมำก่อน
รจู้ ักมำก่อน และเคยสมั ผัสมำก่อน จดุ ประสงคข์ องกำรสนทนำทงั้ หมดของเรำนั้นเหมอื นกันมำโดยตลอดน่นั คือ
เพ่อื เปล่ยี นเธอใหเ้ ป็นคนทร่ี ้วู ่ำเธอรู้อยูแ่ ล้วและแคย่ ังไม่ยอมรับมนั

น่ันคอื เหตผุ ลว่ำทำไมทุกสิ่งทีเ่ ธอไดย้ นิ จำกฉนั ทกุ ส่ิงที่เธอไดอ้ ่ำนในบนั ทึกของกำรสนทนำใด ๆ ของ
เรำจงึ มกั ทำใหเ้ ธอรูส้ กึ ว่ำเธอเคยรมู้ ำแลว้

นี่รวมถึงข้อมูลท่ีเกยี่ วกับสง่ิ มีชวี ติ ท่มี ีวิวัฒนำกำรขั้นสูงจำกที่อน่ื เธอร้แู ละเขำ้ ใจวำ่ ส่ิงมีชีวิตเหลำ่ นีอ้ ยู่
รอบตัวตัง้ แต่เธอยังเดก็ ส่งิ น้ีไม่ใชเ่ รื่องใหม่สำหรบั เธอ

N: พระองคพ์ ูดถูกครับ ผมสบายใจมากกับเรื่องนี้ และผมรูว้ ่าพวกเขาไม่ได้มาทีน่ ่เี พื่อทารา้ ยเรา
หากพวกเขาต้องการทาร้ายเรา พวกเขาสามารถทาเชน่ น้ันไดห้ ลายพนั วธิ ีในระยะเวลาหนึง่ พันปี

169

G: ถกู ตอ้ ง

N: พระองค์กาลังบอกผมว่า พวกเขาไม่ได้มุ่งเน้นไปท่ีเป้าหมาย “ความสาเร็จ” สาหรับพวกเขา
ไมไ่ ดเ้ ก่ยี วกับการสรา้ งผลลัพธท์ ี่เฉพาะเจาะจง

G: ไมใ่ ช่ ไม่ได้อยูใ่ นควำมหมำยท่ีเธอหมำยถึง สิง่ มีชวี ิตทมี่ วี ิวัฒนำกำรข้ันสงู คือ “กำรแสดงออกที่
ม่งุ เน้น” พวกเขำพยำยำมทจ่ี ะแสดงออกและสัมผสั วำ่ แทจ้ รงิ แลว้ พวกเขำเปน็ ใครและวธิ ีหนึ่งทพี่ วกเขำทำคือ
กำรเสนอและให้ ควำมรักและคำแนะนำ ควำมช่วยเหลอื และมติ รภำพแก่สิ่งมชี ีวิตทุกตน ในขณะท่ีส่งิ มีชีวิต
เหลำ่ น้ันเคลอื่ นผ่ำนกระบวนกำรวิวฒั น์ของตนเอง

และเธอก็กำลงั ทำส่งิ เดยี วกนั นี้บนโลก

N: พวกเราหรือครบั ?

G: ลองคดิ ดูสิ ส่งิ ที่เธอทำบนโลกคือกำรชว่ ยเหลอื ซงึ่ กนั และกนั เพ่ือเป็นกำรแสดงออกและมี
ประสบกำรณ์ว่ำเธอคือใคร เธอกำลังช่วยกนั แกป้ ญั หำ ช่วยกันสรำ้ งชีวิตที่ดขี ้นึ ช่วยเหลอื กนั ให้ดยี ิ่งขนึ้
ช่วยเหลือกนั ให้ร้สู ึกดีขึน้ ช่วยเหลอื กันให้รูม้ ำกขน้ึ ชว่ ยให้กันและกันมีควำมสุข มเี สยี งหัวเรำะ และมีชว่ งเวลำที่
ดี ชว่ ยเหลอื กันและกนั ในส่งิ อ่ืน ๆ

เธอเรยี กกิจกรรมทำงโลกของเธอวำ่ “งำน” หรือ “อำชพี ” แต่สิง่ ทเ่ี ธอทำคือกำรชว่ ยเหลือซ่ึงกนั และ
กนั

ผลลัพธ์ในทง้ั สองกรณี – กจิ กรรมของสชส. และกิจกรรมของมนุษย์ – ทเี่ หมอื นกนั คือ กำร
แลกเปลีย่ นพลงั งำน พลังงำนรปู แบบหนึ่งเปลี่ยนไปเปน็ อีกรปู แบบหน่งึ

N: มนั เกย่ี วกับว่าทาไมส่งิ น้ีเกิดขน้ึ เพื่อการท่ีเราต้องปลกุ เผา่ พันธข์ุ องเราขึ้นมา หากเราตอ้ งการให้
เผา่ พนั ธข์ุ องเรามคี ณุ ภาพชวี ิตที่ดขี ึน้

G: แนน่ อน และทำไมถึงเกดิ ข้ึน เม่อื เธอเข้ำใจว่ำเหตุใดกำรแลกเปลย่ี นพลังงำนจึงเกิดขึน้ เธอจะเข้ำใจ
ว่ำจะทำให้เกิดมนั ขึ้นได้อยำ่ งไรโดยไม่จำเปน็ ต้องใช้ควำมรุนแรง

170

จำกนน้ั เธอจะกลำยเป็นสงั คมที่เปลย่ี นแปลงไป และเร่มิ สรำ้ งโลกแห่งสวรรค์ขนึ้

N: ทาไมมันถึงเกิดขึน้ ล่ะครบั ? อะไรทาให้การแลกเปล่ียนพลังงานเกิดขึน้ ?

G: ควำมรกั

กำรสร้ำงพลังงำนจนถึงจุดที่ควำมรสู้ กึ ที่เธอนิยำมในภำษำของเธอว่ำ “ควำมรกั ” จะดงึ ดูดอนุภำค
พลังงำนถึงอนภุ ำคพลงั งำนก่อใหเ้ กดิ กำรผสมผสำนและกำรแลกเปลย่ี น

N: ผมไดก้ ล่าวไว้ก่อนหนา้ น้ีวา่ มนษุ ยชาตเิ ปน็ หน่งึ ในการตัดสินใจทหี่ ่างไกลจากการทาให้การเส่ียง
ภัยของมนุษยก์ ลายเป็นหน่ึงในการแสดงออกถงึ ชีวิตทีป่ ระสบความสาเร็จและมีความสขุ ท่ีสุดในจักรวาล
ผมบอกว่าเราตอ้ งตดั สนิ ใจท่ีจะเปดิ ใจกว้าง สารวจอย่างแทจ้ ริง – จากนน้ั ก็เปดิ ใจ ยนิ ดแี ละยอมรบั อยา่ ง
ไม่มขี ้อจากดั – วา่ ความเปน็ จริงเราคือใคร

ผมเหน็ แลว้ ว่าเราสามารถเริ่มต้นเพ่อื นาการตัดสนิ ใจนั้นไปใช้ได้อย่างสมบรู ณ์ ด้วยสูตรงา่ ย ๆ คอื :
ขจดั ความรุนแรงและอย่าลมื ท่จี ะรัก

G: ใช่ และกญุ แจสำคัญของสูตรนี้ วิธที เ่ี รว็ และทรงพลังที่สุดในกำรทำใหม้ นั ไดผ้ ลคือ กำรปลดปลอ่ ย
ตวั เองในท่สี ุดจำกกำรกักขังควำมคดิ ของเธอเกยี่ วกับกำรแบง่ แยก เธอไม่ได้แยกออกจำกสงิ่ ใด ไม่ไดแ้ ยกจำกสง่ิ
อ่นื ไม่ได้แยกจำกรปู แบบอนื่ ๆ ของชีวติ และไม่ได้แยกจำกพระเจ้ำ

ดงั น้ันจงึ สรปุ ไดด้ งั นี้: ขจดั ควำมรุนแรง และจดจำท่ีจะรัก

โดยปล่อยควำมคิดเร่ืองกำรแยกจำกกันท้งั หมด

N: นั่นคอื สิ่งมันเกี่ยวข้องจรงิ ๆ ใช่ไหมครบั . . .

G: นั่นคือสงิ่ มันเกี่ยวข้องจรงิ ๆ

171

34

N: พวกเรากาลงั มาถงึ จดุ สิ้นสดุ ของเวลาทีเ่ ราใชร้ ว่ มกันที่นี่แลว้ ครบั ผมร้สู กึ ได้วา่ บทสนทนานี้
กาลงั จะนาไปสู่บทสรปุ แต่การพดู ถึงความรัก. . . กอ่ นหนา้ นใ้ี นบทสนทนานี้ พระองค์บอกว่าความรกั คือ
ตัวผมและนั่นคือสิ่งทเ่ี ราทุกคนเป็น

มนุษย์ทกุ คน ตอนนี้พระองค์กาลงั บอกวา่ สิ่งที่เราตอ้ งทาคอื “จดจาท่จี ะรัก” แต่ถ้ามนษุ ยท์ ุกคนมี
ความรกั อยู่แล้ว . . แล้วจะมีอะไรให้จดจาอีกล่ะครบั ?

G: วธิ ีกำรทจ่ี ะรกั เธอได้รบั เชิญมำเพื่อใหจ้ ดจำวิธกี ำรรัก โดยจดจำไวว้ ่ำควำมรักคอื ตัวตนท่แี ทจ้ รงิ ของ
เธอ

N: แตผ่ มไมเ่ ขา้ ใจถงึ วิธกี ารครบั ถา้ ความรกั คอื สิ่งที่พวกเราเป็น มนั เปน็ ไปไดส้ าหรบั มนษุ ย์บางคน
ท่ีจะกระทาในหนทางท่ไี ม่ใช่ความรกั อย่างสิ้นเชิง เราเคยพูดถงึ เร่ืองนี้กนั แลว้ ตอนทผ่ี มได้อธิบายไวก้ ่อน
หน้านว้ี ่าผมไม่มีความรกั อยู่บอ่ ย ๆ ได้อยา่ งไร แตไ่ มไ่ ด้กล่าวถึงผู้คนท่ีทาในส่ิงทีน่ ่าสยดสยองกับผูอ้ ืน่ – ส่ิง
ท่ีผมไม่สามารถและไม่คดิ ไม่ฝนั วา่ จะทาในชว่ งเวลาทเ่ี ลวร้ายท่สี ุดของผมได้

G: ไม่มใี ครทำสิ่งที่พวกเขำคิดวำ่ ไม่รัก ทุกสิง่ ท่ีพวกเขำทำเพรำะพวกเขำรกั

N: อะไรนะครบั ?

G: จดจำสิง่ น้ไี ว้เสมอ: ทกุ กำรกระทำคือกำรแสดงออกถึงควำมรัก นเี่ ปน็ เร่อื งจริงสำหรับทุกคนโดยไม่
มีขอ้ ยกเวน้

N: แล้ว นักฆา่ ? คนข่มขนื ? ขโมย? พวกคลัง่ ศาสนา? พวกเหยียดเชื้อชาติ? ทรราชทางการเมอื ง?
คนโกงเงนิ ? นักต้มตนุ๋ ? ล่ะครับ

G: ลองมองใหล้ กึ ลงไปดูสิ กำรต่ืนรหู้ มำยถงึ กำรมองอยำ่ งลึกซง้ึ มนั คือควำมรกั ของบำงสิ่งท่ีเป็น
เบอื้ งหลงั ของทุก ๆ กำรตัดสินใจและกำรกระทำของทุกสิ่งมีชีวติ

172

ทุกสง่ิ ทเ่ี ธอต้องทำเพื่อทำควำมเขำ้ ใจวำ่ ทำไมผู้คนบำงส่วนหรอื บำงกลุ่มถึงไดท้ ำบำงอยำ่ งลงไปคือ
กำรถำมว่ำ: คุณรักสิ่งใดมำกจนทำใหค้ ุณรสู้ ึกวำ่ ตอ้ งทำเช่นน้ี?

ปญั หำไม่ได้อยู่ท่คี นไมร่ ัก แต่ปัญหำคอื คนไม่รู้วำ่ จะรกั อย่ำงไร

สิ่งนไ้ี ม่ได้อยู่ในกำรพสิ จู นก์ ำรกระทำของพวกเขำในหนทำงใด ๆ แต่มันเปน็ กำรอธิบำยถงึ พวกเขำ

เมอ่ื เผำ่ พนั ธเ์ุ ติบโตเตม็ ท่ี พวกเธอจะจดจำวธิ ีกำรแสดงควำมรกั อยำ่ งบริสุทธ์ิได้

N: “บรสิ ทุ ธ์ิ” หมายความวา่ อย่างไรครับ?

G: “บรสิ ทุ ธ์ิ” หมำยถึง โดยไม่มีเจตนำหรอื ควำมจำเป็นใด ๆ เพอื่ เป็นกำรตอบแทนตอ่ ตนเอง ควำม
รักท่บี รสิ ทุ ธคิ์ ือ กำรกระทำทเ่ี ปน็ กำรไม่เห็นแกต่ วั โดยมรี ำกฐำนมำจำกกำรตระหนักรใู้ นตนเองว่ำไมต่ ้องกำร
อะไรเพื่อใหม้ ีควำมสขุ อยำ่ งสมบูรณแ์ บบ

นค่ี อื สภำวะทีเ่ ป็นธรรมชำติของควำมเปน็ พระเจำ้ ซ่ึงเปน็ เหตุท่พี ระเจ้ำไม่ไดเ้ รียกร้อง ต้องกำร และ
ออกคำสงั่ อะไรกบั ใครเลย. . . อยำ่ งนอ้ ยทส่ี ดุ เร่อื งของกำรปรำบปรำมหรือเรื่องของกำรทำให้เส่ือมเสยี อย่ำงนำ่
สังเวช กำรดูถกู ควำมเลวทรำม และพธิ ีกรรมทีน่ ำ่ กลวั

N: ดังน้ัน คณุ จะรู้ว่าคณุ รกั ไดอ้ ย่างบริสุทธิ์ กต็ ่อเมื่อมนั ไมม่ ีอะไรให้คณุ เลย หรือเม่ือมันไม่ได้เออื้
ประโยชนต์ อ่ คุณเทา่ นน้ั แตม่ ันไมไ่ ด้เป็นประโยชนต์ อ่ คุณจริง ๆ ดว้ ย

G: นนั่ คงเปน็ ไปไม่ได้ กำรแสดงออกถึงควำมรักอนั บรสิ ทุ ธิ์ทกุ ครั้งก่อให้เกิดประโยชนต์ ่อคนที่เธอรักซึ่ง
จะทำให้ทกุ คนท่ีเธอรักได้รบั ประสบกำรณ์อนั สงู สุดและเตม็ เป่ยี มในตวั ตนที่แทจ้ ริงของพวกเขำ ซึง่ มนั เปน็ ไปได้
สำหรบั ชวี ิตท่จี ะมอบส่งิ นี้ให้

จดุ มุ่งหมำยสงู สุดของตวั ชวี ิตเอง คือประสบกำรณส์ งู สุดของตวั ควำมศกั ดิ์สิทธเ์ิ อง ผำ่ นกำรแสดงออก
ถึงตวั ควำมรกั เอง ซง่ึ เป็นนิยำมสูงสุดของตวั พระเจ้ำเอง

173

N: สวยงามมากครับ เปน็ คากล่าวที่งดงามจริง ๆ แต่เปน็ ไปได้ไหมครบั ที่มนุษยจ์ ะแสดงออกและมี
ประสบการณ์กับส่ิงนี้? ผมเดาวา่ เรากาลงั ยอ้ นกลับไปสคู่ าถามของผมเกีย่ วกบั การผสานรวมกบั พระเจา้
เปน็ ไปไดไ้ หมครับท่ีผมจะเคยรสู้ กึ ถึงความรักแบบนี้?

G: ไม่เพยี งแค่มนั จะเป็นไปได้ แตม่ นุษย์ทุกคนทำเช่นนัน้ มำแล้ว ไม่มีมนษุ ย์คนไหนบนโลกทไี่ ม่เคยรสู้ กึ
ถึงมัน บำงทีพวกเขำอำจร้สู ึกไดเ้ มอื่ อมุ้ ทำรกไว้ในอ้อมแขน

บำงทีพวกเขำอำจรสู้ ึกถึงควำมรักท่ีมีตอ่ สถำนทห่ี รอื วตั ถุทำงกำยภำพบำงอย่ำง – แม้กระทั่งบำงส่งิ ทด่ี ู
เหมอื นไมม่ นี ยั สำคัญ เช่น หมอนใบโปรดหรือตุ๊กตำสัตว์

บำงทีพวกเขำอำจรสู้ กึ รักพืชหรอื ตน้ ไม้ พระอำทิตย์ที่กำลงั ขึ้นหรอื ท้องฟำ้ ยำมค่ำคนื

เธอไม่เคยรสู้ ึกรักทอ้ งฟ้ำยำมคำ่ คนื บ้ำงเลยหรือ?

N: ผมจะเรยี กมันว่าเป็นความคร่ันคร้าม ความครัน่ ครา้ มและความซาบซึ้ง

G: ซง่ึ เป็นรูปแบบสูงสุดของควำมรัก เพรำะมันไม่ต้องกำรสิ่งใดตอบแทน ทุกคนเคยร้สู ึกถึงควำมรัก
เช่นนี้ นีค่ อื ควำมรักทฉี่ ันมีใหเ้ ธอ สำหรบั เธอทกุ คน เม่ือเธอรกั บำงสง่ิ ในควำมงำมทีแ่ ทจ้ ริงของมัน ในควำม
อศั จรรย์ทีแ่ ทจ้ รงิ ของมัน ในควำมสุขสำรำญของมัน ในควำมสขุ ของมันที่ทำให้เธอรู้สึกได้ถงึ พลงั งำนท่เี ปล่ง
ประกำยอยูใ่ นตัวเธอและส่งออกจำจำกเธอ เธอกำลงั รกั อย่ำงบริสทุ ธิ์

หำกเธอกำลังมองหำสิง่ ทีจ่ ะได้รบั กลบั มำเปน็ รำงวลั สำหรับกำรสง่ ออกไป แสดงว่ำเธอไม่ไดร้ ักบำงสิ่ง
หรอื คนอ่นื ๆ เธอกำลงั รักตัวเองและเพียงแค่ใชส้ ง่ิ ของหรือคนอ่ืนเพื่อเป็นวิธีกำรทจ่ี ะกำรทำเช่นนน้ั

N: อา้ ว แล้วรกั ตัวเองผิดอะไรดว้ ยครับ? ไม่ใช่วา่ ทกุ อย่างของความรักเริม่ ต้นจากการรักตวั เอง
ก่อนหรอื ?

174

G: ใช่ แต่กำรรกั ตวั เองไมใ่ ช่ควำมรักทไี่ ด้รับจำกสงิ่ ใด ๆ ทีอ่ ยภู่ ำยนอกตัวเอง กำรรกั ตัวเองคอื กำรรัก
ตวั เองด้วยตวั เอง – รกั ในควำมสวยงำมที่แทจ้ ริง ควำมอัศจรรย์อย่ำงแทจ้ ริง ควำมสขุ สำรำญทแ่ี ทจ้ รงิ ของกำร
เป็นตวั ของตวั เองอย่ำงแทจ้ รงิ

นคี่ อื วิธที ่ีพระเจ้ำรกั พระเจำ้ นค่ี ือสงิ่ ท่ีฉันรักฉัน! และน่ีคอื วิธีทฉ่ี นั เชิญชวนให้เธอรักเธอ

N: ผมหวังวา่ ผมสามารถทาอยา่ งน้นั ไดจ้ ริง ๆ ครับ ผมหมายถงึ ทัง้ หมดอยา่ งสมบูรณ์ตลอดเวลา
แต่มนั ยากสาหรบั ผมท่ีจะทาเช่นนน้ั กบั ความผิดพลาดและความล้มเหลวท้ังหมดของผม

G: อีกครง้ั นะ ฉนั กำลังบอกเธออีกครง้ั ตำมทเี่ คยบอกเธอไปแล้วหลำยครง้ั กอ่ นหนำ้ นี้: เธอสมบูรณแ์ บบ
เพยี งเทำ่ นีเ้ ธอกส็ มบรู ณแ์ บบแล้ว

แมว้ ่ำเธอจะไมเ่ ห็นอะไรเลยนอกจำกควำมสวยงำมและควำมสมบรู ณแ์ บบในทำรกแรกเกิดอำยุ 1 วัน
ทำรกอำยุ 1 สปั ดำห์ ทำรกอำยุ 1 เดือน และเด็กอำยุ 1 ขวบ ดังน้นั ฉันจึงไมเ่ หน็ อะไรเลยนอกจำกควำม
สมบูรณ์แบบในตวั เธอ

และฉันจะเหน็ สิ่งนถ้ี ้ำเธออำยุหนง่ึ รอ้ ยปี . . ไมส่ ิ หน่ึงพันปี เพรำะนนั่ ยังนอ้ ยกว่ำกำรเตน้ ของหวั ใจครั้ง
เดยี วในชีวิตของจักรวำล

เธอกำลงั เตบิ โตและขยำยและเติมเต็มประสบกำรณ์ของเธอเกยี่ วกบั ตัวตนทแี่ ทจ้ รงิ ของเธอ ผ่ำนกำร
แสดงออกของเธอในอำณำจักรแหง่ กำยภำพที่นี่ บนดำวอันงดงำมทเี่ ธอเรียกว่ำโลกใบน้ี

เรำจะพบกันในกำรรวมตัวกันอยำ่ งสมบูรณ์แบบอีกครั้งเม่ือเธอกลบั บ้ำนและตำมท่ีฉนั สัญญำกับเธอ
ตลอดช่วงชีวติ ของเธอ เธอจะไม่มีวนั – ไมเ่ พียงแม้แต่ในขณะหน่งึ – อยโู่ ดยไมม่ ีฉันในขณะท่ีเธอจำกไป

ตอนนฉ้ี นั รักเธอเหมือนทฉ่ี นั รักเธอมำตลอดดว้ ยควำมบรสิ ุทธท์ิ ่ีไม่ได้ร้องขอและไม่ไดต้ ้องกำรสง่ิ ใดตอบ
แทน – สำหรับเธอและฉนั เป็นหนง่ึ เดยี วกันชั่วนริ ันดร์ และประสบกำรณน์ ้ีคือทั้งหมดทต่ี ัวตนของเรำปรำรถนำ

N: ผมร้สู ึกประทับใจกับสง่ิ น้ันอย่างลกึ ซึ้งครับ ผมรู้สึกประทบั ใจและได้รบั การแกไ้ ขเปลยี่ นแปลง
ตอนนี้ทุกส่ิงที่ผมต้องการทาคือนาสงิ่ เหลา่ นที้ ้ังหมดมาใช้ในชวี ติ ของผมครบั

175

35

N: ผมตอ้ งการทาให้มันเปน็ จริงครับ ผมต้องการทาให้ส่งิ น้เี ปน็ จรงิ ในประสบการณข์ องผม

บทสนทนาน้ีมขี ้อมูลเชิงลึกที่ยอดเยี่ยมทช่ี ่วยเตอื นความจาในเวลาท่เี หมาะสม และมอบเคร่ืองมือ
อนั ทรงพลังใหก้ ับผม สิบหกรายการของความแตกตา่ งระหว่างสง่ิ มีชีวติ ท่ีมวี ิวฒั นาการขั้นสงู จากมติ อิ ่ืน
และมนุษย์จะเปน็ เสานาทางในการเดินทางของผมได้อยา่ งชัดเจน แตส่ ่ิงท่ีผมต้องการตอนน้คี ือ การรู้และ
รู้สกึ วา่ ความคดิ เก่ยี วกับการตนื่ รู้ข้นึ ของเราและการเจรญิ เติบโตของเราในฐานะสายพนั ธ์ุน้ไี ม่ไดเ้ ปน็ เพียง
แค่ความฝัน เพยี งแค่ฟังเหมือนจะดดู ี แต่คนทั่วไปแทบจะทาไมไ่ ด้เลย

ผมไม่ต้องการกลับไปแล้ว “ทุกอย่างเป็นปกตเิ หมอื นเคย” เมือ่ บทสนทนานจ้ี บลง

ดูสิครับ ผมมเี พียงประสบการณข์ องผมเพอ่ื ท่ีจะไปต่อ ดังนน้ั ผมจึงท้อแทเ้ ลก็ น้อยในบางครง้ั
ดงั เชน่ ตอนน้ี ผมไดร้ ับแรงบันดาลใจจากความเปน็ ไปไดแ้ ละความท้อแท้ในความน่าจะเปน็ พระองคไ์ ด้ยิน
ผมไหมครบั ?

G: ไดย้ ินสิ หำกเธอมีเพียงประสบกำรณเ์ พ่ือทีจ่ ะไปต่อ เธอควรมีกำลงั ใจอยำ่ งเต็มที่ ไมใ่ ช่ท้อแท้

N: ผมไม่เข้าใจครบั ผมเป็นเพียงมนุษยธ์ รรมดา ๆ ไม่ใช่พระพทุ ธเจา้ ไมใ่ ช่พระเยซู ไมใ่ ช่เล่าจื๊อ
หรือพระแม่มารี หรือขงจอื๊ หรอื แคทเธอรนี แหง่ เจนวั ไม่ใช่ในแนวเดียวกบั ปรมหังสะ โยคานันทะ หรอื แม่
มีร่า

ผมรวู้ า่ โดยพืน้ ฐานของเรา เราทกุ คนเหมอื นกัน – นนั่ คอื ผม “เหมอื นกันอยา่ งกับแกะ” เหมือนกับ
คนอืน่ ๆ ทย่ี อดเยีย่ มเหลา่ น้ัน – แต่ผมไมไ่ ดแ้ สดงให้เห็นถงึ คณุ สมบตั ิท่ีจะเป็นหลักฐานในเรื่องน้ีในชีวติ
ของผมได้เลยครับ

G: อนั ทจ่ี ริงเธอเปน็ แบบน้นั แหละ แต่เรำจะไปถงึ จุดนนั้ ไดใ้ นไม่กน่ี ำที เวลำนี้เป็นเวลำท่ีสมบรู ณแ์ บบที่
เธอจะไมป่ ระสบวำ่ ตัวเองทำแบบน้ัน

176

เธอเหน็ สง่ิ นใี้ ชไ่ หม?

N: บางคร้ังผมกม็ ีช่วงเวลาท่ียากลาบากกับความคดิ ทด่ี ีและถูกตอ้ งในทางจิตวิญญาณ บางครัง้ ผม
คดิ ว่าการบอกตวั เองว่า “สมบูรณแ์ บบ” น้ัน ความก้าวหนา้ ของผมจะช้าลงมากในการทาตัวใหเ้ หมอื นต่นื
รู้ขึ้นมา เพราะถา้ ผมต่นื ข้ึนมาจรงิ ๆ แล้วกแ็ คป่ ล่อยใหต้ ัวเองผา่ นพ้นไป มันเปน็ วธิ ีการแก้ตัวในอดีตของ
ผม และให้อภยั ความล้มเหลวในขณะปจั จุบนั ของผม

G: ก่อนอนื่ นะ ไมม่ ีอะไรท่ีต้องใหอ้ ภัย – มำกไปกว่ำเธอ “ให้อภัย” เด็กสิบขวบท่ีไมส่ ำมำรถทอ่ งสตู ร
คูณได้ถูกต้อง หรือเดก็ สขี่ วบที่ชนขวดนมลม้ ในงำนวนั เกดิ ของเขำ เธอไมจ่ ำเปน็ ต้อง “ให้อภัย” เพรำะเธอ
เข้ำใจได้อยำ่ งสมบรู ณว์ ่ำส่งิ นั้นเกดิ ข้ึนได้อย่ำงไร ควำมเข้ำใจจะเข้ำมำแทนท่กี ำรให้อภัยในจิตใจของครุ ุ

N: ผมรูค้ รับ ผมรู้ พระองค์บอกผมในประเด็นนีซ้ ้าแลว้ ซา้ เล่า และผมก็เหน็ และซาบซึ้งในตรรกะ
อันบรสิ ทุ ธ์ิและโอบอ้อมอารขี องมันอยา่ งแท้จรงิ แตส่ าหรบั ผมแลว้ ความคิดท่ี “สมบูรณแ์ บบ” นย้ี ังให้
ความรู้สึกว่ามนั เป็น “ทางหลบหนี” ท่ียอดเยี่ยม อยา่ งไรกต็ ามความคิดท่ีว่า “มันดแี ลว้ ” ก็ยงั ทาให้ผมไม่
รู้สึกวา่ ผมจาเป็นต้องทาให้ตัวเองดีขึ้นมากกวา่ น้ีอยู่ดี

G: แนน่ อนวำ่ เธอไม่ “จำเป็นตอ้ ง” ไม่จำเปน็ ต้องทำอะไรกับมัน ไมม่ ีใครกำลังให้คะแนนอยทู่ น่ี ่ี ไม่มี
ใครกำลังตดั สนิ หรือลงโทษ ดังนั้นมนั จงึ ไมเ่ กย่ี วข้องกับควำมจำเป็น แต่เกีย่ วข้องกบั ควำมปรำรถนำ

N: ดคี รับ ผมสามารถพูดได้อย่างตรงไปตรงมาว่าผมมีความปรารถนา ผมปรารถนาทจ่ี ะทาตามใน
สิง่ ทพี่ ระองค์ได้เชญิ ชวนพวกเราทกุ คนมาอย่างต่อเนอื่ ง: ประกาศ แสดงออก และเติมเตม็ กลายเปน็ และมี
ประสบการณ์กบั วสิ ัยทัศนท์ ี่ดที ส่ี ุดและในรปู แบบที่ย่ิงใหญท่ ่ีสดุ เทา่ ท่ีเราเคยมีเก่ียวกับวา่ เราเปน็ ใคร ผมเดา
วา่ ผมไม่สามารถมองเห็น “ความสมบูรณ์แบบ” ในเวลากว่าเจ็ดสบิ ปีได้จนกระท่งั ผมเขา้ ใจวา่ ทาไมผมถงึ
อย่ทู ่นี ี่ – ซ่ึงนบั ประสาอะไรกับการกา้ วเขา้ สู่การใช้ชีวิตแบบนั้นได้

G: ลองคดิ ถงึ กระบวนกำรของเธอในลักษณะนี้ด:ู หำกเธอเคยไปถงึ ระดับกำรแสดงออกแบบในเลำ่ จ๊ื
อเม่ือหลำยพนั ปีกอ่ นได้ เธอคิดวำ่ เธอจะพบตวั เองในกำรถำมคำถำมท่ีเต็มไปด้วย 3,000 หนำ้ ของหนงั สือ 9
เล่มไหม?

N: อาจจะไมค่ รับ

177

G: อำจจะไม?่

N: ไมอ่ ย่างแนน่ อนครับ

G: ดงั นนั้ เธออำจเปน็ หน่ึงในผู้ต้ังคำถำมท่มี ผี ลงำนมำกทสี่ ุดในยุคนี้ เธอเชอ่ื ไหมว่ำคำถำมท่ีเธอถำม
และคำตอบที่เธอได้รับจะทำให้เธอได้รับประโยชน์?

N: แน่นอนครับ

G: แล้วมนั เป็นประโยชนต์ ่อผอู้ ื่นด้วยไหม?

N: บางครั้งครับ มคี นบอกว่าคาถามและคาตอบเหลา่ น้มี ีประโยชน์ ดงั นน้ั ผมเดาวา่ ถา้ ผมเชอื่ พวก
เขาคาตอบก็คือใช่ อย่างไรก็ตามผมไม่ต้องการโออ้ วดเก่ียวกบั เรื่องนี้ ผมรูส้ กึ ถอ่ มตนกับมนั ไมโ่ อ้อวด และ
ผมอยากจะรู้สกึ เช่นน้เี สมอ

G: เธอจะรสู้ กึ เกี่ยวกบั ทุกสิง่ ในแบบทเ่ี ธอเลือกท่ีจะรู้สึกอย่ำงแท้จริงโดยข้นึ อยู่กับกำรตดั สินใจวำ่ เธอ
เป็นใคร ทำไมเธอถงึ เปน็ อยู่ที่น่ี และเธอปรำรถนำท่จี ะเป็นสงิ่ นนั้ อยำ่ งไร

เธอสำมำรถเลือกทจ่ี ะรู้สกึ ว่ำเธอไม่ไดก้ ำลงั ร้สู ึกวำ่ เธอแสดงออกอยู่ในระดบั ของพระแม่มำรี หรือใน
ระดับของเล่ำจื๊อ หรือในระดับของผู้อนื่ ผซู้ งึ่ ไดร้ บั กำรยอมรับวำ่ เปน็ คุรุ ได้อย่ำงสมบูรณ์แบบหรือไม?่

N: โอเคครับ แต่ตอนน้ผี มตอ้ งการมากกว่าน้ัน ผมเดาวา่ พระองค์อาจเรยี กไดว้ า่ นเ่ี ป็นการเพม่ิ
ความปรารถนาของผม ผมอยากรูว้ า่ ผมและสมาชิกคนอื่น ๆ ในเผา่ พนั ธ์ุของเราจะเปน็ อยา่ งไรเพื่อการ
ตระหนักรู้เม่อื พวกเราต่ืนร้ขู ึ้น และพวกเราจะปฏิบัติตัวอย่างไรหากพวกเราเริ่มตน้ กระทาเช่นน้นั

G: ฉนั ได้ตอบคำถำมนี้ไปแล้ว ในบทสนทนำก่อนหน้ำน้ี

N: พระองค์ช่วยตอบเราอกี ครงั้ ในตอนน้ีเพื่อช่วยให้เราไม่ต้องไปคน้ หามันได้ไหมครบั ?

178

G: ไดส้ ิ หำกเธอเลอื กทจ่ี ะทำตัวเป็นคนท่รี ตู้ ัววำ่ ตัวเองตืน่ รู้แลว้ มีอะไรหลำยสิ่งที่เธอจะทำ

N: รวมทั้งการทาตามข้ันตอน 16 รายการที่ทาใหเ้ ราแตกต่างออกไปจากสชส. ด้วย

G: ใช่ รวมถงึ ข้ันตอนเหลำ่ นนั้ ดว้ ย

อย่ำงแรกเธอจะไม่เพลิดเพลนิ ไปกับควำมคดิ เชิงลบในใจของเธอ หำกควำมคิดเชงิ ลบเกิดข้ึนเธอจะ
กำจัดมันออกไปจำกจติ ใจทันที เธอจะคิดถึงสง่ิ ใดสิง่ หนึง่ ด้วยควำมตง้ั ใจ เธอเพียงแคเ่ ปล่ียนควำมคดิ ของเธอ
เกย่ี วกับมนั เธอจะรกั ตวั เองอย่ำงสมบูรณ์ในแบบที่เธอเป็น และเธอจะรกั ทุกคนอย่ำงสมบูรณ์ในแบบที่พวกเขำ
เปน็ เชน่ กนั

จำกนน้ั เธอจะรักชีวิตอย่ำงสมบูรณ์ในแบบทเ่ี ป็นอยู่ ไม่จำเป็นต้องเปล่ียนแปลง และมองว่ำทกุ ส่ิงเปน็
เพยี งสิ่งทเ่ี ธอกำลงั ก้ำวผ่ำนเพ่ือทีเ่ ธอจะไดร้ ้เู กีย่ วกับมัน และสรำ้ งพื้นทตี่ ำมบริบทเพ่ือให้เธอได้มโี อกำสและ
แสดงออกวำ่ เธอคือใคร

เธอจะไม่ให้อภัยใครและไม่ตอ้ งใหอ้ ภัยอีกเลย เพรำะไม่มีอะไรอีกนอกจำกกำรรวู้ ่ำกำรให้อภยั ไม่ได้
เปน็ สิง่ จำเป็นและไมไ่ ด้เป็นธรรมชำตสิ ำหรบั มนษุ ยผ์ ้ทู ต่ี ระหนกั รู้วำ่ พวกเขำต่นื รแู้ ล้ว เธอจะเห็นไดช้ ัดวำ่ กำรมี
ควำมคดิ วำ่ จำเป็นต้องมีกำรใหอ้ ภัยหมำยถงึ กำรมคี วำมคดิ วำ่ มกี ำรบำดเจบ็ เกดิ ข้นึ และในฐำนะมนุษย์ทตี่ น่ื รู้
แล้ว เธอจะตระหนักวำ่ กำรบำดเจ็บเป็นไปไม่ไดใ้ นประสบกำรณข์ องพระเจำ้ – ซงึ่ ก็คือส่งิ ท่เี ธอเป็น

ดงั นัน้ เธอจะแทนที่กำรให้อภยั ด้วยควำมเขำ้ ใจในปฏสิ ัมพันธ์ของเธอกบั ผู้อ่นื ซงึ่ จะนำไปส่คู วำมเหน็ อก
เหน็ ใจผู้อ่ืนโดยธรรมชำติ เมื่อเธอได้รบั ร้ถู ึงควำมเจบ็ ปวด ควำมโกรธ หรอื ควำมเศรำ้ ท่พี วกเขำต้องรู้สึกใน
ระดบั สูงเชน่ นี้ จนทำให้พวกเขำละท้งิ ธรรมชำติทีแ่ ทจ้ รงิ ของพวกเขำและปฏบิ ัตติ ำมส่ิงท่ีพวกเขำทำ

นอกจำกนี้ ในฐำนะคนที่ต่นื รู้แลว้ เธอจะไมเ่ สียใจกับกำรตำยของอีกคนหนึง่ แม้เพยี งช่วั ครู่ เธออำจจะ
โศกเศรำ้ กับกำรสูญเสียของเธอ แตไ่ ม่ใช่เพรำะกำรตำยของพวกเขำ แตใ่ นควำมเปน็ จริงเธอจะเฉลิมฉลองท้ัง
ชว่ งเวลำแหง่ ควำมรกั และควำมสขุ ทพ่ี วกเขำแบ่งปันให้กับผอู้ ่ืน และควำมจริงที่วำ่ พวกเขำยงั คงมีชวี ติ อยู่ต่อไป
ในกระบวนกำรวิวัฒน์ทแี่ สดงออกอย่ำงเสรี

ในทำนองเดียวกันเธอจะไม่กลวั หรอื โศกเศรำ้ กับกำรตำยของเธอเองดว้ ยเหตผุ ลเดียวกัน

179

สุดท้ำยนเี้ ธอจะรู้วำ่ ทุกสงิ่ คือพลังงำนในกำรส่นั สะเทอื น ดังน้ันเธอจะให้ควำมสำคญั มำกข้ึนกับกำร
ส่นั สะเทอื นของทุกสง่ิ ที่เธอกิน ทุกสิ่งท่เี ธอสวมใส่ ทุกสิ่งทีเ่ ธอดู อ่ำน หรอื ฟงั และท่สี ำคัญที่สุด คือส่งิ ท่เี ธอคิด
พดู และทำ เธอจะปรบั กำรส่ันสะเทือนของพลังงำนของเธอเองและพลังงำนชีวิตทเี่ ธอสร้ำงขน้ึ รอบ ๆ ตัวเธอ
ทนั ทีหำกเธอพบว่ำมนั ไมส่ อดคล้องกับควำมรู้สงู สดุ ที่เธอมเี ก่ยี วกบั วำ่ เธอคือใคร และประสบกำรณ์ของสิ่งท่ีเธอ
เลอื กที่จะแสดงออก

N: ทั้งหมดน้ีดูเหมือนเปน็ คาสัง่ อนั ใหญ่หลวงเลยครับ พระองค์เห็นม้ัยครบั ? นีค่ อื ชว่ งเวลาทีผ่ ม
รู้สกึ ทอ้ แท้ ประสบการณ์ของผมพบว่ามันยากมากจะไปถงึ เปา้ หมายเหลา่ น้ี นคี่ อื พฤตกิ รรมของเหล่าคุรผุ ู้
ซ่งึ ยากมากทจ่ี ะเอาเย่ยี งอย่าง

G: อันท่ีจรงิ แล้วประสบกำรณ์ของเธอเปน็ ไปในทำงตรงกนั ข้ำมอย่ำงแนน่ อน

N: ผม. . . ผมไม่รู้ครบั ว่าพระองคก์ าลังพดู อะไรอยู่

G: เธอเคยมปี ระสบกำรณ์กับส่งิ เหล่ำน้มี ำแล้ว

เธอมีชว่ งเวลำทเ่ี ธอถอยห่ำงจำกควำมคิดเชงิ ลบและเพ่งิ เปลยี่ นใจเกย่ี วกับบำงสง่ิ บำงอย่ำงมำแลว้

เธอเคยมชี ว่ งเวลำทีเ่ ธอรักตวั เอง คนอืน่ ๆ และรักตวั ชวี ิตเองมำแลว้ และไมจ่ ำเปน็ ต้องมีอะไร
เปลี่ยนแปลง – แม้วำ่ ทุกอยำ่ งจะไมเ่ ป็นไปตำมที่เธอชอบก็ตำม

เธอเคยมชี ่วงเวลำทเ่ี ธอประสบมำแล้วว่ำเธอไมจ่ ำเป็นตอ้ งให้อภยั ใครสักคนในสิ่งท่ีพวกเขำทำจริง ๆ
ตระหนกั รูโ้ ดยปรำศจำกกำรยอมรบั และใหอ้ ภัยในสิง่ ท่พี วกเขำทำ ในสำเหตุที่พวกเขำทำ และในวธิ กี ำรที่พวก
เขำทำ

เธอเคยมชี ว่ งเวลำทีเ่ ธอเปลยี่ นจำกกำรไวท้ ุกข์ไปสกู่ ำรเฉลิมฉลองหลงั จำกกำรตำยของคนคนหนง่ึ แล้ว
และเธอก็มชี ่วงเวลำท่เี ธอไมก่ ลัวควำมตำยของตวั เองอย่ำงแท้จริง

180

และสดุ ทำ้ ยกม็ ีหลำยครงั้ ท่ีเธอร้สู ึกถึงแรงสน่ั สะเทอื นของช่วงเวลำ ของบำงสิง่ ทีเ่ ธอกำลงั ฉำยออกมำ
บำงส่งิ บำงอย่ำงท่เี ธอได้รับเชิญให้กนิ หรือสวมใสห่ รือทำ และตอบสนองต่อกำรสน่ั สะเทือนน้ันโดยกำรเปล่ียน
ควำมถข่ี องพลงั งำนของเธอและตดั สนิ ใจใหม่เกยี่ วกบั สง่ิ ท่เี ธอได้รบั เชิญให้ไปพบหรือสัมผัส

เธอได้ทำท้งั หมดนี้แล้ว สิ่งน้ีไม่อยู่นอกเหนือไปจำกควำมสำมำรถของเธอ ไม่ใช่แง่มุมเดียวท่ีอยู่
นอกเหนือจำกควำมรูค้ วำมเข้ำใจของเธอ ไม่มีสง่ิ ใดท่อี ธบิ ำยไวท้ น่ี ี่จะเกินระดบั ควำมเชย่ี วชำญของเธอในฐำนะ
ท่เี ป็นสงิ่ มชี ีวิต

เธอแคต่ ้องตดั สนิ ใจทจ่ี ะเป็นเชน่ นี้ให้บอ่ ยข้ึน

N: โอพ้ ระเจ้า ผมไม่เคยคดิ เลยว่ามันจะเรยี บง่ายแบบนนั้

G: มันสำมำรถเปน็ เร่อื งที่เรียบงำ่ ยได้

N: พระองคค์ ิดว่าผมสามารถทามันไดไ้ หมครับ? พระองคค์ ิดวา่ พวกเราคนไหนท่สี ามารถทาได้
บา้ ง? ผมรู้วา่ ผมกาลังขอคาถามอยู่ตอนน้ีแต่ –

G: - แนน่ อนเธอสำมำรถทำได้ มันเรียบงำ่ ย เพยี งแค่ดูพฤติกรรมท่ีไมไ่ ด้ตอบสนองต่อเธอและแทนที่
ดว้ ยกำรตอบสนองต่อกำรเชื้อเชิญของชีวิตท่เี ธอเลือกในขณะนี้

เธอไม่เคยเปลยี่ นสง่ิ ท่เี ธอเรยี กว่ำ “นสิ ยั แย่ ๆ” เลยหรอื ?

N: ผมเคยครับ พวกเราสว่ นใหญ่ทาสาเรจ็ ในการเปล่ยี นนสิ ยั

G: นัน่ ไง แล้วอะไรทำให้เธอเปลยี่ นนสิ ยั ละ่ ?

N: ผมตอ้ งการเปลยี่ นมันครับ ผมแคต่ ดั สนิ ใจว่าผมต้องการเปลยี่ นมัน

181

G: แลว้ อะไรทำใหเ้ ธอตัดสินใจเชน่ นน้ั ?

N: เม่ือมองย้อนกลบั ไป ผมคิดวา่ มนั เปน็ เพียงความปรารถนาธรรมดา ๆ ผมไม่ต้องการแสดงหรอื
สัมผัสกับพฤตกิ รรมเชน่ น้ีอีกตอ่ ไป ในกรณขี องผมนสิ ัยที่เป็นเรอ่ื งใหญ่ท่ีสดุ ที่ผมเคยเลิกคอื การสูบบุหร่ี

ผมสูบบุหร่ีมานานกว่ายส่ี ิบปีและผมจะใชบ้ หุ ร่ีหนึง่ แพค็ ต่อครึ่งวัน อยู่มาวันหน่ึงผมก็ตัดสินใจท่ีจะ
หยดุ ผมคดิ วา่ “การเลกิ แบบหกั ดิบไปเลย” เปน็ วลีทผ่ี มใช้ครบั วันหนง่ึ ผมสบู บุหรี่และวันถัดมาผมก็ไม่สูบ
บหุ รี่เลย นั่นคอื เมื่อสามสบิ กวา่ ปที ่แี ลว้ และนีไ่ มใ่ ชเ่ พยี งนสิ ยั เดียวที่ผมไม่สมควรทามันซึ่งผมสามารถหยุด
มันไวไ้ ด้

G: ดังน้นั เธอจงึ ได้พิสูจนค์ วำมสำมำรถในกำรเปลยี่ นแปลงพฤติกรรมอันยำวนำนหลำยทศวรรษได้
อย่ำงกะทันหนั

N: ใช่ครับ

G: ดังน้ัน กำรเคลื่อนย้ำยของเธอจำกคนท่ีตน่ื รู้ข้นึ มำและไม่รวู้ ำ่ ตัวเองต่นื รู้ไปสูค่ นที่รู้ตวั ว่ำตัวเองตน่ื รู้
ข้นึ แลว้ และเลือกทจี่ ะกระทำเช่นนน้ั จะเป็นขน้ั ตอนเดยี ว กำรตดั สนิ ใจออกไปครั้งเดียว – เชน่ เดยี วกบั เธอ ตัว
เธอเองไดก้ ลำ่ วไว้ก่อนหนำ้ นี้ในบทสนทนำนี้

และเธอสำมำรถทำตำมขนั้ ตอนน้ันไดอ้ ย่ำงง่ำยดำย เธอสำมำรถเคลือ่ นยำ้ ยได้อย่ำงงำ่ ยดำย เพรำะมนั
ไมเ่ หมือนกับกำรทำลำยนสิ ัยที่ไม่ดี นี่ไม่ไดเ้ กยี่ วกบั กำรนำพฤติกรรมใหม่มำใช้ มันเป็นเพียงกำรทำในส่งิ ที่เธอ
เคยทำมำแลว้ ในชวี ติ และทำบอ่ ยขนึ้ ในตอนนี้

N: พระองค์กร็ ู้ว่าผมไมเ่ คยคิดเชน่ นมี้ าก่อน ผมไม่เคยคิดเกยี่ วกับความจริงที่วา่ พฤติกรรมเหลา่ น้ี
ทกุ อยา่ งเปน็ ส่งิ ท่ผี มไดท้ าไปแลว้ ผมคดิ วา่ สิง่ เหล่านเี้ ป็นสงิ่ ท่ีผมตอ้ งทาให้สาเรจ็ ไม่ใชส่ ง่ิ ที่ผมได้รับเชญิ ให้
ทาซา้ ผมคิดว่าสงิ่ เหลา่ นี้เป็นทักษะที่ผมต้องได้รบั ไมใ่ ช่พฤตกิ รรมทีผ่ มได้รบั เชิญให้ทาซา้

ตอนนี้ผมเห็นสงิ่ ท่ีผมไม่เคยเห็นมากอ่ น ผมเหน็ ว่าผมสามารถไปที่ทผี่ มต้องการไปไดง้ ่ายกวา่ ทผี่ ม
คดิ เพราะผมเคยไปทีน่ น่ั แลว้ ผมรู้ถงึ มัน น่ันเป็นเรอ่ื งนา่ ตน่ื เตน้ สาหรับผมครบั ว้าว สิ่งนีท้ าใหผ้ มมกี าลังใจ
มากขึ้น! ผมไมต่ ้องสรา้ งตัวเองขึน้ มาใหม่ ผมแค่ต้องคืนสถานะตัวเอง ฟื้นฟูตัวเอง ติดตัง้ ตวั เองใหม่ใน
ช่วงเวลาของชีวิตเหมือนที่ผมเคยทากอ่ นหนา้ นี้

182

G: นั่นคือกำรต่นื รู้ข้ึนคร้ังยิ่งใหญ่ ตอนน้เี ธอตนื่ ขึ้นมำแล้วกับควำมจรงิ ท่วี ่ำเธอตน่ื แลว้
N: ไม่มอี ะไรทจี่ ะพูดไปมากกวา่ นีอ้ ีกแลว้ ใชไ่ หมครบั ?
G: ไมม่ ี
N: จบแล้วก็ได้ครบั
G: จบแลว้ ก็ได้
N: ขอบคุณพระเจา้ ขอบคณุ เพ่ือนรักของผม ผมจะจดจาประสบการณ์นี้ไว้ตลอดไป และจะ
ขอบคณุ จนกวา่ จะส้นิ สุดวันของผม
G: ซ่ึงเป็นวันทจ่ี ะไมม่ ีทำงมำถึง
N: ซงึ่ เป็นวนั ทีจ่ ะไม่มีทางมาถึง อาเมน อาเมน

183

ภาคผนวก

184

รายการหนงั สือสนทนากับพระเจา้

หนงั สือสนทนากับพระเจ้า

 Conversations with God, Book 1
 Conversations with God, Book 2
 Conversations with God, Book 3
 Friendship with God
 Communion with God
 The New Revelations
 Tomorrow’s God
 Home with God
 Conversations with God, Book 4: Awaken the Species

รายการเสริม

1. What God Wants
2. Bringers of the Light
3. Recreating Your Self
4. Questions and Answers on Conversations with God
5. Conversations with God for Teens
6. Moments of Grace
7. Neale Donald Walsch on Relationships
8. Neale Donald Walsch on Holistic Living
9. Neale Donald Walsch on Abundance and Right Livelihood
10. Happier Than God
11. The Holy Experience
12. The Conversations with God Companion
13. When Everything Changes, Change Everything
14. When Everything Changes, Change Everything

แนวทางการทางานและการเรยี น

15. The Storm Before the Calm
16. The Only Thing That Matters
17. What God Said
18. God’s Message to the World: You’ve Got Me All Wrong

185

19. Conversations with God for Parents: Sharing the Message with Children (with Laurie
Farley and Emily Filmore)

20. Where God and Medicine Meet (with Dr. Brit Cooper, M.D.)
21. Children’s Book: The Little Soul and the Sun
22. Children’s Book: The Little Soul and the Earth
23. Children’s Book: Santa’s God

ข้อความเพ่ิมเติม
1. Guidebook to Conversations with God
2. Meditations from Conversations with God
3. The Wedding Vows from Conversations with God
4. The Little Book of Life
5. Conversations with God in a Nutshell

50 คาถามในสนทนากบั พระเจ้า

ด้ำนลำ่ งนีเ้ ป็นกำรสำรวจ 50 คำถำมเกี่ยวกบั ประเด็นสำคัญในหนังสือสนทนำกบั พระเจ้ำ อำจใชเ้ ปน็
แบบทดสอบพร้อมเฉลยคำตอบสำหรบั ครูและนกั เรียนสนทนำกับพระเจำ้ นอกจำกนี้ยังอำจเป็นประโยชน์ใน
กำรทบทวนคำถำมและคำตอบเพื่อใหท้ รำบถึงขอบเขตของหวั ข้อ เนือ้ หำน้ีอำจเปน็ แรงบันดำลใจให้กับคุณได้

คาถามท่ี 1: อะไรคอื ข้อความสามประการของความจริงขัน้ สูงสุดจากเล่ม 1 ของการสนทนากบั
พระเจา้ ?

คำตอบ # 1:
1. เรำทุกคนเป็นหนงึ่ เดยี วกัน
2. มีเพยี งพอ
3. ไมม่ อี ะไรทค่ี ุณต้องทำ

คาถาม # 2: จงอธิบาย เปน็ -ทา-มี
คำตอบ # 2:

186

คนสว่ นใหญ่เช่ือว่ำถำ้ ฉันทำสิง่ นฉี้ นั กจ็ ะมสี ิ่งน้นั แลว้ ฉนั จะมีควำมสขุ CWG บอกเรำว่ำคนส่วนใหญ่ใช้
ชวี ิตแบบไหลยอ้ นกลบั บทสนทนำเชญิ ชวนให้เรำมำจำกสภำพของ “กำรเป็น” ก่อน จำกน้นั ส่งิ ทีเ่ รำทำและมกี ็
จะผดุ ขน้ึ มำ ดว้ ยเหตุนจ้ี ึงย่งิ สร้ำงประสบกำรณข์ องเรำให้มีควำมสขุ มำกขึน้

คาถาม # 3: ทัศนคติห้าประการของความเป็นพระเจ้าคืออะไร?
คำตอบ # 3: พระเจ้ำทรงเป็นควำมสขุ ควำมรกั กำรยอมรับ กำรอวยพร และกำรขอบคุณ

คาถาม # 4: จงอธิบายกฎของการมีฝ่ายตรงขา้ ม และอธบิ ายวา่ มันทางานอยา่ งไร?
คำตอบ # 4:
“ในกรณีทไี่ ม่มสี ง่ิ ที่คุณไม่ไดเ้ ป็น ส่งิ ท่คี ุณเป็นก็จะไม่มี” ในอำณำจักรแห่งกำยภำพ (หรือท่ีเรียกวำ่
อำณำจักรของควำมสัมพทั ธ์) ไมม่ ีส่งิ ใดอยู่ไดโ้ ดยปรำศจำกสิ่งที่ตรงกันข้ำม ช่วงเวลำทคี่ ุณประกำศตัววำ่ เปน็
อะไร ทุกอยำ่ งทแ่ี ตกต่ำงจะเข้ำมำในประสบกำรณ์ของคุณ วธิ ีน้ีชว่ ยใหค้ ณุ รูจ้ กั ตัวเองในฐำนะสิ่งท่ีคุณได้
ประกำศวำ่ ตัวเองเป็น คุณไม่สำมำรถรไู้ ดว้ ำ่ "รอ้ น" จนกวำ่ คุณจะรสู้ ึกหนำว คุณไม่สำมำรถรไู้ ดว้ ำ่ “ เรว็ ” เว้น
แต่คุณจะพบวำ่ “ช้ำ” คุณไม่สำมำรถรู้วำ่ ตัวเองเป็นคน "สงู " ไดถ้ ำ้ ไม่มีใครและไม่มีอะไร "เตย้ี " ใหเ้ ปรียบเทยี บ
ตัวเองได้ ฯลฯ

คาถาม # 5: “เอกภาพของความขดั แย้งอนั ศกั ดิ์สทิ ธ์ิ” คืออะไร?
คำตอบ # 5:
เปน็ กำรท่ีควำมจรงิ ที่ขัดแย้งกันอย่ำงเหน็ ไดช้ ัดสองอยำ่ งอยู่รว่ มกนั ในพืน้ ที่เดยี วกัน แทนทจ่ี ะให้
สถำนกำรณ์ดังกลำ่ วนำเสนอทำงเลือกของสิง่ นี้หรือสง่ิ น้ัน กลบั เสนอควำมเปน็ ไปได้ของทง้ั สง่ิ นี้และส่งิ นั้น “
อยำ่ งใดอยำ่ งหน่งึ / หรือ” จะถูกแทนที่ดว้ ย “ทงั้ สอง / และ”

คาถาม # 6: พันธะสัญญาสิบประการคืออะไร?
คำตอบ # 6:
พระเจำ้ ให้คำมั่นสญั ญำกับเรำที่จะจดั เตรยี ม “สญั ญำณท่แี น่นอน” ให้เรำ นั่นแสดงวำ่ เรำอยบู่ น
เสน้ ทำงส่ปู ระสบกำรณข์ องพระเจำ้ มีบำงสง่ิ ทค่ี ณุ จะต้องทำโดยธรรมชำตแิ ละโดยอตั โนมัติ นน่ั คอื วิธที ่ีคุณจะรู้
ว่ำคุณอยู่บนเส้นทำง! พระเจ้ำตรสั ว่ำ: เธอจะรู้วำ่ เธออยใู่ นเส้นทำงส่พู ระเจ้ำเพรำะฉันจะใหส้ ัญญำณเหลำ่ นแ้ี ก่
เธอ: เมอื่ คุณอยบู่ นเสน้ ทำงสู่พระเจ้ำ
1. คุณจะรกั พระเจ้ำสดุ จิตใจและสดุ ชีวติ ของคุณ
2. คุณจะไม่ใช้ชื่อของพระเจ้ำโดยเปล่ำประโยชน์หรอื เรยี กร้องพระเจ้ำในสิง่ ทไ่ี ม่สำคัญ

187

3. คณุ จะมีวันเพื่อพระเจำ้ เพ่ือเชือ่ มตอ่ กับตวั ตนอนั ศักดสิ์ ทิ ธิ์ของคุณอกี ครั้ง ดงั นัน้ คุณจะไมจ่ มอยู่กบั
ภำพลวงตำนำนเกินไป

4. คุณจะให้เกียรตแิ ม่และพอ่ ของคณุ ตลอดจนพระมำรดำ / พระบดิ ำของคุณ ดังน้นั คณุ จะต้องให้
เกียรติทกุ คน

5. คณุ จะไมจ่ งใจฆำ่ โดยไม่มสี ำเหตุ ซึง่ รวมถงึ สง่ิ มีชีวติ ทุกรูปแบบไม่ใช่เฉพำะมนุษย์
6. คุณจะไมท่ ำใหค้ วำมบริสทุ ธิ์ของควำมรักเป็นมลทนิ ด้วยควำมไม่ซ่ือสัตย์หรือหลอกลวงเพรำะจะเปน็
กำรผิดประเวณี
7. คณุ จะไมข่ โมยหรือโกงหรอื ยนิ ยอมทีจ่ ะทำร้ำยผู้อ่นื
8. คณุ จะไมโ่ กหก
9. คณุ จะไมโ่ ลภคคู่ รองของเพ่ือนบ้ำนเพรำะคณุ จะรวู้ ำ่ คนอื่น ๆ ลว้ นเปน็ คคู่ รองของคุณ
10. คณุ จะไมโ่ ลภสงิ่ ของของเพอื่ นบ้ำนเพรำะคุณจะรูว้ ่ำสงิ่ ของทงั้ หมดสำมำรถเปน็ ของคุณได้และ
ส่ิงของท้ังหมดของคุณเป็นของโลก

คาถาม # 7: ความจริงของตรีเอกภาพคอื อะไร?
คำตอบ # 7:
ควำมจริงตรีเอกภำพ คือ ทัง้ หมดของชีวติ คือมี “สำมสิ่งในหน่ึงเดียว 3-in-1” สำหรบั ทุกแงม่ ุมของ
ชวี ติ ในบำงศำสนำลักษณะ 3-in-1 นเี้ รียกว่ำ“ พระบิดำ พระบตุ ร และพระวิญญำณบรสิ ุทธิ์” ในแงม่ ุมอน่ื ๆ ท่ี
เรำพบ 3-in-1 ที่แสดงอยู่ในตัวเอง คือ
เรำบอกว่ำสงิ่ หนึ่ง ๆ คือทำงกำยภำพ ไมใ่ ชท่ ำงกำยภำพ หรือเหนือกำยภำพ เรำพูดถึงกำรรู้
ประสบกำรณ์ และกำรเป็น เรำพูดถงึ จิตเหนอื สำนึก จิตสำนกึ และจติ ใตส้ ำนึก เรำใชว้ ลีร่ำงกำย จิตใจ และจิต
วิญญำณ เรำอธิบำยจักรวำลของเรำว่ำประกอบดว้ ยพลังงำน สสำร หรอื ปฏสิ สำร เรำอธบิ ำยกจิ กรรมของ
มนุษยว์ ำ่ แสดงออกในควำมคิด คำพดู และกำรกระทำ เรำอ้ำงถึงชว่ งเวลำในชีวิตของเรำวำ่ เปน็ อดีต ปัจจุบนั
และอนำคต เชน่ กันเรำพดู ว่ำ ก่อนหน้ำ ตอนน้ี และหลังจำกน้ี; เมื่อพิจำรณำถึงองคป์ ระกอบของสถำนท่หี รือ
พื้นทเี่ รำจะพดู วำ่ ที่นี่ ทน่ี ั่น หรอื ระหว่ำงท่ีนี่กับที่นัน่

คาถาม # 8: กฎสามข้อของความเป็นจรงิ
คำตอบ # 8:
1. ควำมคิดเปน็ สง่ิ ท่สี รำ้ งสรรคแ์ ละควำมคดิ หมู่จะสรำ้ งสรรคร์ ่วมกนั
2. ควำมกลัวจะดึงดดู เหมือนพลังงำน – คุณจะดงึ ดูดส่งิ ทค่ี ุณกลวั
3. ควำมรักคือท้งั หมดท่มี ี

188

คาถาม # 9: สามหน้าท่ีของชวี ิต
คำตอบ # 9:
1. หนำ้ ท่ีของจติ วญิ ญำณคือกำรบ่งบอกควำมปรำรถนำของมนั
2. หน้ำทข่ี องจติ ใจคือกำรเลือกทำงเลือก
3. หน้ำที่ของร่ำงกำยคอื กระทำในส่งิ ทเ่ี ลือกนั้น

คาถาม # 10: สนทนากับพระเจ้าใหส้ ญั ญาณหกประการของการตัดสนิ ใจดาเนนิ ชีวิตอย่างมีสติ
สัญญาณหกประการนนั้ คอื อะไร?

คำตอบ # 10:
1. ไม่นำนมำนี้สง่ิ ทเ่ี รำตอ้ งกำรทำคอื อย่ทู น่ี ่ี (ในอำณำจักรแหง่ กำยภำพ) ตอนน้สี งิ่ ที่เรำต้องกำรทำก็คือ
ออกไปจำกทน่ี ่ี (เพื่อกลบั สู่อำณำจกั รแห่งจติ วญิ ญำณ) เรำคิดว่ำสญั ชำตญำณพ้นื ฐำนของเรำคือกำรอย่รู อด
ตอนนเ้ี รำร้แู ลว้ วำ่ สญั ชำตญำณพ้นื ฐำนของเรำคือกำรแสดงออกของพระเจ้ำ
2. ไมน่ ำนมำนี้เรำฆำ่ ส่งิ ต่ำง ๆ ตอนนีเ้ รำไมส่ ำมำรถฆำ่ อะไรได้โดยไมร่ ูว้ ำ่ เรำกำลงั ทำอะไรและทำไม
3. ไม่นำนมำนี้เรำใช้ชีวติ รำวกบั วำ่ มนั ไม่มจี ุดมุ่งหมำย ตอนนเ้ี รำร้แู ล้ววำ่ มนั ไม่มีจุดประสงคใ์ ดนอกจำก
สิง่ หน่งึ ทเ่ี รำให้ไว้
4. ไมน่ ำนมำนเ้ี รำขอร้องให้พระเจำ้ นำควำมจริงมำใหเ้ รำ ตอนน้เี รำบอกพระเจ้ำถงึ ควำมจริงของเรำ
5. ไม่นำนมำนี้เรำแสวงหำควำมร่ำรวยและมชี ือ่ เสยี ง ตอนนเ้ี รำต้องกำรเพยี งแคเ่ ป็นตัวเองทยี่ อดเยี่ยม
6. ไมน่ ำนมำนีเ้ รำเกรงกลัวพระเจำ้ ตอนนเี้ รำรักพระเจำ้ มำกพอทีจ่ ะเรียกวำ่ เรำเท่ำเทียมกัน

คาถาม # 11: จงอธิบายประโยค “ส่งิ ทีค่ ุณต่อตา้ นจะยงั คงมอี ยู่”
คำตอบ # 11:
เมื่อคุณต่อตำ้ นบำงส่งิ นนั่ คือคณุ ได้ให้พลังงำนกับสง่ิ นั้น ซง่ึ คุณจะสร้ำงสง่ิ นัน้ ตอ่ ไปในควำมเป็นจริง
ของคุณ หำกพบกบั สง่ิ ที่คุณไมช่ อบแทนที่จะต่อตำ้ นมนั ให้มองไปทีส่ ง่ิ นัน้ จนกวำ่ มันจะไมม่ รี ปู แบบของภำพ
ลวงตำ น่ันคอื มองไปทีม่ นั จนกว่ำคณุ จะเห็นผ่ำนภำพลวงตำไปสู่ควำมเปน็ จรงิ สงู สุด

189

คาถาม # 12: จุดประสงคข์ องวิญญาณคืออะไร?
คำตอบ # 12:
เพอ่ื เปล่ยี นแนวคิดท่ียิ่งใหญท่ ี่สดุ เกีย่ วกบั ตัวเองให้กลำยเปน็ ประสบกำรณ์ทย่ี ง่ิ ใหญ่ท่ีสดุ

คาถาม # 13: อะไรคือความคิดสนับสนุนสองอย่างซงึ่ เป็นพื้นฐานของความคดิ อื่น ๆ ท้งั หมด
คำตอบ # 13:
ควำมรักและควำมกลวั

คาถาม # 14: จงอธิบายความแตกตา่ งระหว่างความเจ็บปวดและความทกุ ข์ทรมาน
คำตอบ # 14:
ควำมเจ็บปวดเป็นควำมร้สู กึ ทำงร่ำงกำยหรือจิตใจท่ีเกิดจำกสิ่งกระต้นุ บำงอย่ำง ควำมทุกข์คอื กำร
ตดั สินใจของคุณเกี่ยวกับเรื่องน้ี
ควำมทกุ ข์เกิดจำกกำรตัดสนิ ใจว่ำสง่ิ ทีก่ ำลังเกดิ ข้นึ นั้นไม่ควรเกดิ ขน้ึ ควำมทุกขจ์ ะส้ินสุดลงเม่ือบุคคล
นัน้ ตดั สนิ ใจอยำ่ งมสี ติท่จี ะระงับควำมเจบ็ ปวดในรปู แบบใหม่
ในกรณีของควำมเจบ็ ปวดท้ังทำงร่ำงกำยหรือทำงอำรมณ์เรำอำจลดหรือกำจัดควำมทกุ ข์ไดโ้ ดยกำร
ตัดสินใจทจ่ี ะรักสง่ิ ท่เี กิดขึ้น โดยรู้วำ่ ท้ำยทส่ี ดุ แลว้ สง่ิ นัน้ จะพสิ จู นไ์ ด้วำ่ เป็นผลดีสูงสดุ ดงั นั้นเรำจึงลบแง่มมุ
“เครำะห์รำ้ ยคือฉนั ” ออกไปได้ (เช่น ในหญงิ ที่คลอดบตุ รหรอื ผทู้ ถี่ อนฟัน)

คาถาม # 15: เตมิ ประโยคต่อไปนี้ให้สมบรู ณ์: ความสัมพันธ์ทางานได้ดที ีส่ ุดเม่อื คุณ . .
คำตอบ # 15:
. . . ทำสิง่ ทดี่ ีท่สี ุดสำหรับคุณ

คาถาม # 16: เตมิ ประโยคต่อไปนี้ใหส้ มบรู ณ์: ชวี ติ ดาเนินไปจาก . .
คำตอบ # 16:
. . . ควำมตง้ั ใจของคณุ สำหรับมนั

190

คาถาม # 17: เตมิ เต็มประโยคตอ่ ไปนี้: ประโยชน์ท่แี ท้จริงทง้ั หมดคือ . .
คำตอบ # 17:. . . ซง่ึ กนั และกัน.

คาถาม # 18: เตมิ เต็มประโยคตอ่ ไปน:้ี การกระทาทุกอย่างเป็นการกระทาของ . . .
คำตอบ # 18:
. . . กำรนิยำมตัวเอง

คาถาม # 19: พระเจา้ บอกว่าคุณอาจไม่ได้ในส่ิงท่คี ุณตอ้ งการ ทาไมจงึ เป็นเชน่ นัน้ ?
คำตอบ # 19:
เพรำะกำรกระทำเพียงเพ่ือต้องกำรบำงสง่ิ บำงอย่ำงจะบอกกบั จกั รวำลวำ่ คณุ ไม่มมี ัน และจกั รวำลไม่
มีทำงเลือกอื่นนอกจำกสะท้อนสง่ิ น้นั กลบั มำในควำมเป็นจริงของคุณ คุณจะไดร้ บั “ควำมต้องกำรในสิง่ ท่ีคณุ
ต้องกำร” มำกข้ึน เพรำะพระเจ้ำตรสั เสมอว่ำ “ใช่” สำหรบั ควำมคดิ สนบั สนุนของคุณ

คาถาม # 20: การบอกความจริง 5 ระดับคอื อะไร?
คำตอบ # 20:
1. บอกควำมจริงกบั ตัวเองเก่ียวกบั ตัวคุณ
2. บอกควำมจริงกบั ตวั เองเกี่ยวกับคนอนื่ ๆ
3. บอกควำมจรงิ ของคณุ กบั คนอื่นเกย่ี วกบั ตวั คณุ เอง
4. บอกควำมจริงกบั คนอนื่ เก่ียวกับเร่อื งอื่น ๆ
5. บอกควำมจรงิ กบั ทุกคนเก่ียวกับทุกสิง่

คาถาม # 21: แนวคิดหลกั สามประการของการดารงชีวิตแบบองคร์ วมคืออะไร?
คำตอบ # 21:
1. กำรตระหนักรู้
2. ควำมซือ่ สตั ย์
3. ควำมรับผิดชอบ

191

คาถาม # 22: เคร่อื งมือสามอย่างทใ่ี ช้ในการสรา้ งสรรค์
คำตอบ # 22:
1. ควำมคิด
2. คำพูด
3. กำรกระทำ

คาถาม # 23: จงเขียนรายการ เจด็ ขัน้ ตอนสมู่ ิตรภาพกับพระเจา้
คำตอบ # 23:
1. รู้จกั พระเจ้ำ
2. วำงใจพระเจ้ำ
3. รกั พระเจ้ำ
4. โอบกอดพระเจ้ำ
5. ใชพ้ ระเจำ้
6. ชว่ ยพระเจ้ำ
7. ขอบคุณพระเจ้ำ

คาถาม # 24: สนทนากับพระเจ้ากล่าววา่ มหี ลกั การพ้นื ฐานในชวี ิต 3 ประการ ประการแรกคอื
หนำ้ ท่ี อกี 2 ประกำรคืออะไร
คำตอบ # 24:

1. หน้ำที่
2. ควำมสำมำรถในกำรปรบั ตัว
3. ควำมยั่งยนื

คาถาม # 25: คาสอนของพระเยซูใหม่ 15 คาคอื อะไร?
คำตอบ # 25:
เรำทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน “ของเรำ” ไม่ใช่วิธที ่ดี กี ว่ำ “ของเรำ” เป็นเพียงวธิ ีอ่นื

192

คาถาม # 26: สองคาถามท่ีมหศั จรรย์ ไดแ้ ก่ คอื ฉันเปน็ ใคร? และ. . .
คำตอบ # 26:
ตอนน้ีควำมรักจะทำอยำ่ งไร?

คาถาม # 27: ช่ือของระดับจิตทั้ง 4
คำตอบ # 27:
1. จติ ใต้สำนกึ
2. จติ สำนกึ
3. จิตเหนอื สำนึก
4. อภิจติ สำนึก

คาถาม # 28: มีหกระดับของการรู้ จงบอกมาอยา่ งน้อย 3 ระดบั
คำตอบ # 28:
1. มผี ู้ทีไ่ มร่ ้แู ละไม่ร้วู ่ำไม่รู้ พวกเขำเป็นเด็ก เลีย้ งดูพวกเขำ
2. มผี ทู้ ไ่ี มร่ ูแ้ ละรู้วำ่ ไม่รู้ พวกเขำเตม็ ใจ สอนพวกเขำ แตผ่ ู้ที่ไมร่ ู้ แต่คิดวำ่ รู้ น้ันอันตรำย หลกี เลีย่ งพวก
เขำ
4. มผี ู้ท่รี ู้ แตไ่ ม่รวู้ ่ำรู้ พวกเขำกำลังหลับ ปลกุ พวกเขำ
5. มีผู้ท่รี ู้ แต่แสร้งทำเปน็ ว่ำไม่รู้ พวกเขำเปน็ นักแสดง สนุกกบั พวกเขำ แตอ่ ย่ำจมอยู่กับละครของ
พวกเขำ
6. มีผูท้ รี่ ู้และผู้ท่รี วู้ ำ่ พวกเขำรู้ อยำ่ ทำตำมพวกเขำเพรำะถ้ำพวกเขำรู้วำ่ พวกเขำรู้ พวกเขำจะไมใ่ หค้ ุณ
ติดตำมพวกเขำ แตจ่ งตัง้ ใจฟงั สงิ่ ท่พี วกเขำพูด เพรำะพวกเขำอำจเตือนคณุ ถึงสิง่ ที่คุณรู้อยู่แลว้ น่ันอำจเปน็
เหตุผลทคี่ ุณเรยี กพวกเขำมำหำคณุ

คาถาม # 29: การตระหนกั รู้สามระดับคืออะไร? (คาใบ้ ระดับแรกคือความหวัง)
คำตอบ # 29:
1. ควำมหวัง
2. ศรัทธำ (ควำมเชอ่ื )
3. ควำมรู้

193

ควำมหวังเปน็ ระดับแรกของกำรตระหนักรู้ มนั ดีกวำ่ ควำมรู้สึก“ไม่มีควำมหวัง” แต่เปน็ กำรตระหนักรู้
ในระดบั เร่มิ ต้น เพรำะมนั ชีใ้ ห้เหน็ วำ่ ผลลัพธท์ เ่ี ปน็ บวกในสถำนกำรณ์ใดกต็ ำมนัน้ เป็นไปได้ แต่ไมส่ ำมำรถ
รบั ประกนั ได้ ดงั นนั้ จึงมีคนกล่ำวกนั วำ่ มี “ควำมหวัง”

ศรทั ธำเปน็ ระดับทสี่ องของกำรตระหนักรู้ มันมีพลังงำนมำกกวำ่ "ควำมหวัง" เพรำะมันชีใ้ หเ้ หน็ วำ่
แมว้ ่ำผลลัพธ์เชงิ ลบจะเปน็ ไปได้ แตใ่ นกรณีน้ีก็ม่ันใจไดว้ ำ่ ผลลัพธ์จะเป็นไปในเชิงบวก ดังนัน้ จงึ มคี นกลำ่ วกนั วำ่
มี“ศรัทธำ”

กำรรคู้ อื กำรตระหนักร้รู ะดับสูงสุด มนั ยิง่ ใหญก่ วำ่ “ควำมหวัง” หรือ“ศรัทธำ” เพรำะมันประกำศวำ่ ไม่
มผี ลลพั ธ์เชงิ ลบใด ๆ เกดิ ขึน้ ไดไ้ ม่วำ่ ในสถำนกำรณ์ใด ๆ แต่ผลลพั ธท์ งั้ หมดน้นั เป็นไปในเชงิ บวก ดังนัน้ จงึ ยนิ ดี
และไมต่ ่อต้ำนมัน เนอื่ งจำกท้ังหมดทำให้เรำก้ำวไปข้ำงหนำ้ บนเสน้ ทำงววิ ฒั น์ของเรำและพำเรำกลับบำ้ น ด้วย
เหตนุ ้เี รำจงึ กลำ่ วกันวำ่ อยู่ในสถำนทีแ่ ห่งกำร“รู้” ว่ำจะไม่มีอะไร“ เลวร้ำย” เกดิ ขึ้นกับเรำไดต้ ลอดไป นเ่ี ปน็
ควำมจรงิ อย่ำงแน่นอนวำ่ เรำเป็นใครและเปน็ อย่ำงไร

คาถาม # 30: รายการสิบภาพลวงตาของมนษุ ย์
คำตอบ # 30:
01. ควำมต้องกำรมีอยู่จรงิ
02. ควำมลม้ เหลวมีอยู่จริง
03. ควำมแตกแยกมีอยจู่ ริง
04. ควำมไมเ่ พียงพอมีอยู่จรงิ
05. ควำมตอ้ งกำรมีอยู่จรงิ
06. คำพิพำกษำมีอยจู่ รงิ
07. กำรประณำมมีอยู่จริง
08. เงื่อนไขมีอยจู่ รงิ
09. ควำมเหนอื กว่ำมีอยู่จรงิ
10. ควำมไมร่ ู้มอี ยู่จรงิ

194

คาถาม # 31: เร่ืองราวทางวัฒนธรรมท่ีมนษุ ยชาติไดส้ ร้างข้นึ จากภาพลวงตาเหลา่ นี้คืออะไร? (คา
ใบ้: มี 10 อย่าง)

คำตอบ # 31: เนื่องจำกภำพลวงตำสบิ ประกำรเรำจงึ เชื่ออย่ำงนน้ั . .
01. พระเจ้ำมีกำหนดกำร (ควำมต้องกำรมีอย)ู่
02. ผลลพั ธ์ของชีวิตอยใู่ นควำมสงสยั (ควำมล้มเหลวอยู่)
03. เรำแยกจำกพระเจ้ำ (ควำมแตกแยกมีอยู)่
04. มีไม่พอ (ควำมไม่เพยี งพอมีอย)ู่
05. มบี ำงอย่ำงทเ่ี รำต้องทำ (มีข้อกำหนด)
06. ถำ้ เรำไม่ทำเรำจะถูกลงโทษ (คำพิพำกษำมีอยู)่
07. กำรลงโทษนนั้ เปน็ กำรสำปแช่งชัว่ นริ ันดร์ (มีกำรกล่ำวโทษอยู่)
08. ควำมรักมีเง่ือนไข (เงื่อนไขมีอยู่)
09. กำรรู้และปฏิบัตติ ำมเง่ือนไขทำให้เรำเหนือกว่ำ (ควำมเหนือกว่ำมีอย่จู รงิ )
10. เรำไม่ร้วู ำ่ ส่ิงเหล่ำนเี้ ปน็ ภำพลวงตำ (ควำมไมร่ ู้มีอยู)่

คาถาม # 32: กระบวนการทงั้ สาม (Triad Process) คอื อะไร?
คำตอบ # 32: กระบวนกำรทั้งสำม (Triad Process) เป็นวิธกี ำรใชภ้ ำพลวงตำเพื่อสัมผัสกับตวั เรำท่ี
แตกต่ำงไปจำกเดิมอย่ำงส้ินเชิงในสถำนกำรณใ์ ด ๆ ก็ตำมเมื่อเรำเผชญิ กบั ภำพลวงตำในชีวิต
กระบวนกำรคอื . . .
1. ดภู ำพลวงตำวำ่ มนั คืออะไร
2. ตดั สนิ ใจวำ่ มันหมำยถงึ อะไร
3. สรำ้ งตวั เรำใหมอ่ กี คร้งั

คาถาม # 33: เติมเต็มประโยคตอ่ ไปน:ี้ หากไม่มสี งิ่ ทค่ี ณุ ไม่ไดเ้ ป็น . . .
คำตอบ # 33:. . . สิง่ ท่ีคณุ เป็นก็ไม่มี

195

คาถาม # 34: จงบอกความเขา้ ใจผิดหา้ ประการเก่ยี วกับพระเจา้ และความเข้าใจผิดห้าประการ
เกยี่ วกับชีวิต

คำตอบ # 34: ควำมเข้ำใจผิดห้ำประกำรเก่ียวกับพระเจำ้
1. ผคู้ นเชอ่ื วำ่ พระเจำ้ ต้องกำรบำงสงิ่
2. ผคู้ นเช่อื ว่ำเป็นไปได้ท่ีพระเจำ้ จะไม่ได้รบั สงิ่ ท่ีพระองคต์ ้องกำร
3. ผคู้ นเชื่อว่ำพระเจ้ำไดแ้ ยกพระองค์ออกจำกพวกเขำเพรำะพวกเขำล้มเหลวในกำรให้พระองค์ในสงิ่
ทพ่ี ระองคต์ ้องกำร
4. ผูค้ นเช่ือวำ่ พระเจำ้ ต้องกำรบำงสิ่งบำงอย่ำงมำก พระองค์ทรงเรียกร้องให้พวกเขำมอบส่ิงนั้นแด่
พระองคจ์ ำกกำรแยกตำแหนง่ ออกจำกกัน
5. ผคู้ นเชือ่ วำ่ พระเจำ้ จะทำลำยพวกเขำหำกพวกเขำไม่ให้สงิ่ ทพ่ี ระองคต์ ้องกำรแก่พระองค์
ควำมเข้ำใจผดิ ท้ังหำ้ เก่ยี วกบั ชวี ติ . .
1. คนเรำแยกจำกกนั
2. มีสงิ่ ท่ีผ้คู นตอ้ งกำรไมเ่ พียงพอเพอ่ื ให้มีควำมสุข
3. ผ้คู นคิดว่ำพวกเขำต้องแขง่ ขันเพ่ือสิ่งท่ีพวกเขำคดิ ว่ำมีไม่เพียงพอ
4. บำงคนดีกว่ำคนอ่นื
5. เป็นเรื่องปกติทผี่ คู้ นจะฆำ่ กันเองเพื่อแก้ไขควำมแตกต่ำงทส่ี รำ้ งข้นึ โดยควำมเขำ้ ใจผิดอ่ืน ๆ ท้ังหมด

คาถาม # 35: จงบอกการเปิดเผยใหม่อย่างน้อย 5 ใน 9 รายการจากหนงั สอื The New
Revelations

คำตอบ # 35:
1. พระเจ้ำส่อื สำรกบั มนุษย์มำโดยตลอดและยงั คงทำเชน่ นนั้ ในปัจจบุ นั
2. มนษุ ย์ทกุ คนมคี วำมพเิ ศษเหมือนกบั คนอ่นื ๆ ทเี่ คยมีชีวิต มชี ีวติ อยู่ตอนนห้ี รือกำลังจะมชี วี ิตอยู่
เรำทกุ คนเปน็ ผสู้ ่งสำรเก่ยี วกับชีวิตตอ่ ชีวิตในทกุ ชว่ งเวลำ
3. ไมม่ เี ส้นทำงใดไปสู่พระเจ้ำท่ดี ีไปกว่ำเส้นทำงอน่ื ๆ ไม่มี “ศำสนำทแ่ี ท้จรงิ หนึ่งเดียว” และไม่มีกลุ่ม
ของคนที่เป็น “คนท่ถี ูกเลอื ก”
4. พระเจำ้ ไม่ต้องกำรอะไรและไม่มีข้อกำหนดจำกใคร พระเจ้ำเปน็ ควำมชื่นชมยนิ ดีท่บี ริสุทธิ์ในตวั เอง
5. พระเจ้ำไมใ่ ชส่ ่งิ มีชวี ิตที่เป็นเอกพจนน์ อกตัวเรำและไม่มี "ควำมตอ้ งกำร" ทำงอำรมณใ์ ด ๆ ของ
มนุษย์ พระเจำ้ ไมส่ ำมำรถทำรำ้ ยหรอื สรำ้ งควำมเสียหำยใด ๆ ได้ ดงั น้นั จึงไม่จำเป็นต้องลงโทษมนษุ ย์
6. มีเพียงส่งิ เดียวและทุกส่งิ ล้วนเป็นส่วนหน่ึงของสิ่งหนง่ึ ท่ีมี

196

7. ไม่มสี งิ่ ทเ่ี รียกวำ่ ถกู และผดิ มเี พยี งส่งิ ท่ีใช้ได้ผลและส่ิงท่ไี มไ่ ดผ้ ล ใหส้ ิ่งที่คุณกำลังมองหำ ทำ หรือมี
8. คุณไม่ใชร่ ่ำงกำยของคณุ ร่ำงกำยของคุณเป็นสิง่ ที่คณุ มไี มใ่ ช่ส่ิงที่คณุ เป็น เชน่ เดียวกบั พระเจำ้ คุณ
ไมม่ ีขีดจำกดั และไมม่ ีทีส่ น้ิ สุด
9. คุณไม่สำมำรถตำยไดแ้ ละคุณจะไม่ถูกสำปแชง่ ชว่ั นิรนั ดร์

คาถาม # 36: จงเขียนห้าขั้นตอนสูส่ นั ติภาพ
คำตอบ # 36:
1. รบั ทรำบว่ำควำมเชอ่ื เก่ำ ๆ บำงอย่ำงของเรำเกี่ยวกับพระเจ้ำและชวี ิตไมไ่ ด้ผลอกี ต่อไป
2. รับทรำบว่ำอำจมบี ำงส่งิ ทเี่ รำไมเ่ ข้ำใจเก่ียวกบั พระเจำ้ และชวี ิต ควำมเข้ำใจจะเปลีย่ นแปลงทุกส่งิ
3. เต็มใจสำหรบั ควำมเขำ้ ใจใหมเ่ กยี่ วกับพระเจ้ำและชวี ติ และอนุญำตให้ควำมเข้ำใจน้ีสรำ้ งวถิ ชี ีวติ
ใหมบ่ นโลก
4. กล้ำหำญพอท่ีจะสำรวจและตรวจสอบควำมเข้ำใจใหม่นี้และหำกสอดคล้องกบั ควำมรู้ภำยในของ
เรำใหข้ ยำยระบบควำมเช่อื ของเรำเพ่ือรวมเข้ำด้วยกนั
5. ดำเนินชีวิตของเรำเปน็ กำรแสดงให้เห็นถึงควำมเช่อื สงู สุดของเรำแทนทจี่ ะปฏเิ สธสงิ่ เหลำ่ นี้

คาถาม # 37: บอกอย่างนอ้ ย 5 ใน 9 ลกั ษณะของพระเจ้าของวนั พรงุ่ น้ี (Tomorrow’s God)
คำตอบ # 37:
1. พระเจ้ำของวนั พรุ่งน้ี ไมต่ ้องกำรให้ใครเช่อื ในพระเจ้ำ หน้ำ 22
2. พระเจ้ำของวนั พรุ่งน้ี ไม่มีเพศ ขนำด รปู ร่ำง สีหรือลกั ษณะใด ๆ ของสิ่งมชี วี ติ ของแต่ละบคุ คล
หนำ้ 23
3. พระเจำ้ ของวันพรุ่งนี้ พูดคุยกบั ทุกคนตลอดเวลำ หนำ้ 140
4. พระเจ้ำของวันพรุ่งนี้นั้นแยกออกจำกควำมวำ่ งเปลำ่ และเปน็ ทกุ สิ่งทุกหนทกุ แห่ง หน้ำ 32
5. พระเจ้ำของวนั พรุ่งน้ี ไม่ใชส่ ง่ิ มชี วี ติ ทีเ่ ป็นเอกพจน์ แตเ่ ป็นกระบวนกำรพเิ ศษของชวี ิตด้วยตวั มันเอง
หน้ำ 71
6. พระเจำ้ ของวันพรุ่งนี้ เปลยี่ นแปลงอยเู่ สมอ หนำ้ 76
7. พระเจ้ำของวันพรุ่งนี้ ไม่มีควำมต้องกำร หน้ำ 169
8. พระเจ้ำของวนั พรุ่งนี้ ไม่ขอรับใช้ แตเ่ ปน็ ผู้รบั ใช้ของทุกชีวติ หนำ้ 180
9. พระเจ้ำของวนั พรุ่งนี้ ทรงรักอยำ่ งไม่มเี ง่อื นไข หนำ้ 196

197

คาถาม # 38: จงบอกอย่างน้อย 10 จาก 18 รายการของ Remembrances
คำตอบ # 38:
01. กำรตำยคือสง่ิ ที่คณุ ทำเพื่อคุณ น. 7
02. คณุ เปน็ สำเหตขุ องกำรตำยของตัวเองเสมอไมว่ ำ่ คุณจะตำยที่ไหนหรืออย่ำงไร น. 8
03. คุณไม่สำมำรถตำยโดยขดั กบั ควำมประสงค์ของคณุ น. 10
04. ไม่มีเสน้ ทำงกลับบ้ำนดีกว่ำเสน้ ทำงอนื่ ๆ น. 23
05. ควำมตำยไม่เคยเปน็ โศกนำฏกรรม แตเ่ ปน็ ของขวญั เสมอ น. 42
06. คุณและพระเจ้ำเปน็ หนงึ่ เดียวกนั และไม่มีกำรแบง่ แยกระหวำ่ งคณุ น. 70
07. ควำมตำยไมม่ ีอยจู่ รงิ น. 89
08. คุณไม่สำมำรถเปล่ียนควำมจรงิ สูงสดุ ได้ แต่คุณสำมำรถเปลี่ยนประสบกำรณ์ของคุณได้ น. 91
09. เหตุผลสำหรับทุกชวี ติ คอื ควำมปรำรถนำของพระเจำ้ ท่ีจะรจู้ กั ตวั เองด้วยประสบกำรณ์ของมนั เอง
น. 153
10. ชวี ติ เป็นนิรนั ดร์ น. 166
11. เวลำและสถำนกำรณ์แหง่ ควำมตำยน้ันสมบูรณ์แบบเสมอ น. 171
12. ควำมตำยของทุกคนมกั จะเป็นวำระของคนอน่ื ๆ ทุกคนทต่ี ระหนักถงึ เรื่องน้ี แท้จรงิ แลว้ น่ันคือ
สำเหตุท่ีคน ๆ นน้ั ตระหรักรถู้ ึงมัน ดังนั้นจงึ ไมม่ ีชีวิตหรือควำมตำยที่ไรป้ ระโยชน์ น. 181
13. กำรเกิดและกำรตำยเป็นส่งิ เดยี วกัน น. 202
14. คณุ สร้ำงสรรค์อยู่ตลอดเวลำทัง้ ในชวี ิตและในควำมตำย น. 217
15. ววิ ฒั นำกำรไม่สิน้ สดุ น. 254
16. ควำมตำยยอ้ นกลับได้ น. 256
17. เมือ่ คุณเสยี ชีวติ คณุ จะได้รบั กำรตอ้ นรับจำกคนท่คี ณุ รักทัง้ คนท่ีผำ่ นมำก่อนคุณและคนท่ีจะตำม
คุณไป น. 299
18. ทำงเลอื กท่ีเสรีคือ กำรกระทำของกำรสร้ำงสรรค์ที่บริสุทธ์ิ ลำยเซ็นของพระเจ้ำ และของขวัญ
เกียรติ และอำนำจของคุณเสมอ น. 311

198