ทำเนียบรุ่น76 ครบรอบ 50 ปี

"ทูลกระหม่อมสดุดีอศิรวาท" สัททุลลวิกก�ี ิตฉันท์ 19 ประพันธ์โดย ศาสตราจารย์ นายแพทย์ภเู ก็ต วาจานนท์

เม�ือคร�ังเปน� นักศึกษาแพทย์ช�ันป� 4 (รุ่นท�ี 56) อ่านด้วยทํานองเสนาะในพิธวี างพวงมาลา ถวายสักการะพระรูปสมเด็จ
พระบรมราชชนก เน�ืองในวันมหิดลเปน� คร�ังแรกเม�อื วันท�ี 24 กนั ยายน พ.ศ. 2493

ภาพฝพระหัตถ์
Water color painting by Prince Mahidol of Songkla

สารบัญ

50 ปี แพทย์ศริ ริ าช รนุ่ 76 7
ศิรริ าช 76 50 ปี ทีผ่ ูกพัน 10
ศริ ิราช 76 50 ปี ในสหรฐั อเมรกิ า 25
ทาเนยี บรุ่นศิรริ าช 76 45
ราลกึ ถึงเพอ่ื นท่ีจากไป 174
ความทรงจา รียูเนยี นศริ ริ าช 76 201
บันทึกร่วมสมัยศริ ิราช 76 235
คณะบรรณาธกิ าร 266



50 ปี แพทยศ์ ริ ริ าช รุ่น 76

ศาสตราจารย์คลนิ ิกเกยี รตคิ ณุ นายแพทย์ปิยะสกล สกลสัตยาทร
ประธานรนุ่ แพทยศ์ ิรริ าช 76

50 ปแี ลว้ ทีพ่ วกเราได้กา้ วออกจากการเป็นนักศึกษาแพทย์สู่ความเป็นแพทย์ ทมี่ ีความรับผดิ ชอบต่อ
ชวี ิตผปู้ ว่ ย ต่อสงั คม ต่อครอบครวั และต่อตวั เราเอง

50 ปีแล้ว ที่พวกเราแตล่ ะคนได้แยกย้ายไปใช้ชีวติ ตามทต่ี นปรารถนา หรอื มิไดป้ รารถนาตามแต่ลิขิต
ชีวิตของแต่ละคน มีทั้งสุข ทุกข์ สาเร็จ หรือ ล้มเหลวบ้าง ซึ่งเป็นธรรมดาของโลก หลายส่ิงหลายอย่างไดล้ บ
เลือนไปจากความทรงจาเพราะ 50 ปี นับวา่ เป็นเวลาที่ยาวนานแตส่ ิ่งหนึ่งท่ีไมเ่ คยลบเลือนเลย คือ ความเป็น
ศิริราชและความเปน็ เพอ่ื นศิรริ าช 76 ของพวกเรา

ศิริราช ให้ชีวิตของความเป็นแพทย์และความเป็นเพื่อนชั่วชีวิตแก่พวกเรา ได้หล่อหลอมเราด้วย
ความรแู้ ละค่านยิ มอนั ทรงคุณค่าทต่ี ิดตวั พวกเราตลอดมาจนถึงทุกวันน้ี คือ ความเคารพรักกนั ความเอ้ืออาทร
ความเมตตากรุณาต่อเพื่อนมนุษย์และความมุ่งมั่นท่ีจะฟันฝ่าอุปสรรคโดยไม่ท้อถอย ทั้งหมดนี้เกิดได้ด้วยคณุ
ของครูอาจารย์ ท่ปี ระสทิ ธิ์ประสาทวชิ าความรแู้ ละจติ วญิ ญาณของความเป็นแพทยท์ ่ีแทจ้ รงิ ให้เราตัง้ แต่ก้าวเข้า
สู่รั้วของศิริราช ความผูกพันและสุขทุกข์ในความเป็นเพื่อนนักศึกษาแพทย์ในสมัยเมื่อ 50 ปีก่อน ห้องเรียน
วอร์ด หอหญิง หอชาย หอประชาธิปไตย บรรยากาศที่สนุกสนานและบีบคั้นในยามสอบข้อเขียนและสอบลง
กอง เปน็ ส่ิง ทีป่ ระทบั อยู่ในความทรงจาเหมือนเพิง่ เกิดขน้ึ เม่ือวนั วาน

7
7

50 ปี ผ่านไปวัยของพวกเราเริ่มโรยรา แต่ศิริราชกลับยิ่งเจริญรุ่งเรืองและมีความแข็งแกร่ง เป็น
คณะแพทยศ์ าสตร์ทีร่ วมศรัทธาของประชาชนอยา่ งไมเ่ ส่ือมคลาย มีความเป็นเลิศ ทั้งในดา้ นการรกั ษาพยาบาล
ความก้าวหน้าด้านวิชาการ นวัตกรรมและเทคโนโลยี จนได้รับการยกย่องเป็นสถาบันทางการแพทย์อันดับ
ตน้ ๆในระดบั นานาชาตแิ ละในภมู ิภาค สมเปน็ โรงพยาบาลของแผน่ ดนิ

ความภาคภูมิใจของบัณฑิตใหมศ่ ิริราชเมื่อ 50 ปีที่แล้ว เปลี่ยนเปน็ ความกตัญญูกตเวทิตา คือ รู้คุณ
และตอบแทนคุณด้วยจติ สานึกในคุณค่าของศริ ิราช และพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระราชบิดา ด้วยการ
น้อมนาพระราชดารัสที่ว่า “ความสาเร็จที่แท้จริงอยู่ที่การนาเอาความรู้ที่ได้รับไปประยุกต์ใช้ให้เกิด
ประโยชน์ตอ่ มวลมนุษยชาติ” มาถือปฏิบัติตลอดไป

8
8

True success is not in the learning but
in its application to the benefit of mankind

คติพจน์ทที� รงบันทึกไว้ทแี� ผน่ แรกของ
สมุดปฎิบัติการวิชา Bacteriology ของพระองค์ท่าน



ศริ ริ าช 76 50 ปที ผ่ี กู พนั

แพทยห์ ญงิ ภัทรยิ า ( ไตรรัตน์ ) จารทุ ัศน์

ในวัยท่ีการทางานของสมองเรม่ิ เส่อื มถอย กอ่ นท่ีหลายเรื่องจะลมื เลือน เราเคยทบทวนเรอื่ งราวหลาย
หวั ข้อท่ีนา่ สนใจ ในฉบบั ศริ ิราชบัณฑติ แม้ในฉบบั น้ีจะพบว่ามีหลายเรื่องราวเช่นกนั สาหรับเน้ือหาท่ีจะเล่านี้
ถา้ ความจาชกั เลือนรางเรือ่ งใดไปบา้ งเพอื่ นคงให้อภยั กัน

ในช่วงอายุ 3 ใน 4 ศตวรรษที่ได้ผ่านมาแล้ว แน่นอนว่า recent memory อาจเริ่มมีปัญหาแล้วแต่
ถา้ เป็นเร่อื งเก่าจะยงั คยุ กนั ไดส้ นกุ สนานพาให้การพบปะ reunion เป็นเวลาทรี่ อคอยใหไ้ ด้มาอยู่กินนอนด้วยกัน
แต่ในชว่ งการพบปะทบทวนการจบแพทย์คร้ังใหญ่ครบ 50 ปี นั้น ต้องเลอื่ นออกไปเพราะการเกิด pandemic
ของ COVID-19 ทาใหต้ ้องมกี ารปรบั ตัวในทุกเรื่อง โดยเฉพาะการเดนิ ทางและการรวมตัวพบปะเป็นกลุ่มใหญ่
จาเป็นต้องรอการฉีด vaccine จึงต้องยืดเวลาการร่วมกันเตรียมเพื่อจัดงานให้ได้สมบูรณ์มากขึ้น งานบันทึก
มิตรภาพของเราในทุกองค์ประกอบ จึงค่อยก้าวหน้าไปเรื่อยๆ ได้พบว่าเพื่อนๆหลายคน ได้เล่าเรื่องทบทวน
ชีวติ ตวั เองไว้อย่างน่าสนใจมาก อาทิ สายนา้ ลาคลองของ อ. แตน หรือ ผลงานหลากหลายของท่านนายกสภา
มหาวิทยาลยั มหดิ ล (ตาแหน่งล่าสดุ ) อ.ปยิ ะสกล จะหาอ่านได้ไมย่ าก

สาหรับการนับวนั เดอื นปีของการจบแพทยเ์ ปน็ ความสาคัญอย่างไร เพื่อให้ได้เตือนใจถึงช่วงเวลาของ
การเติบโต เรียนรู้ รับใช้สังคมด้วยความสามารถที่ได้รับประกันด้วยปริญญาบัตร และเป็น 50 ปี ที่ไม่ได้หยุด
การได้เรียนและการทางาน และเป็นความสัมพันธ์ต่อเนื่องของเพื่อนร่วมรุ่นศิริราช 76 ตลอดมาจนปัจจุบันท่ี
จริงแลว้ เป็น 54 ปี นบั จาก พ.ศ. 2510 ทีก่ ลุ่มนกั ศึกษาแพทย์ 152 คน ได้ผ่านการสอบขา้ มฟากมาร่วมเรียนใน
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล โดยมาจากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย และคณะ
วิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ซึ่งต่อมาได้รับพระราชทานนามใหม่เป็น
“มหาวิทยาลยั มหิดล”

พวกเราค่อนข้างจะคุ้นหน้าคุ้นตากัน จากที่เป็นส่วนใหญ่จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ทาให้การ
เรยี นรว่ มกนั ในสถาบันแห่งความฝนั นไ้ี ม่ถึงกบั เครยี ดรอ้ ยเปอรเ์ ซ็นต์ เราต้องผ่านการทดสอบจากอาจารย์ และ
การต้อนรับที่เตรียมมาอย่างดีจากพี่ๆ การอบรมต่อเนื่อง 8–9 ชั่วโมงก่อนการรับน้องใหม่ ซึ่งไม่อาจลืมเลือน

1111

และกลับมาพูดถึงกันด้วยความเข้าใจ มีการรับน้องใหม่แสนประทับใจ มีกิจกรรมนอกหลักสูตรอื่นๆ ตาม
ประเพณีชาวศิริราช เพื่อผ่อนคลายความเข้มข้นของการเรียน อาทิ การขายธงทางบกและทางเรือที่ทาง
นักศึกษาแพทย์ได้ร่วมงานกับนักศึกษาอื่นร่วมโรงพยาบาล การได้ซ้อมแข่งเรือ เราลงซ้อมพายหลังเลิกเรียน
เข้าไปในคลองบางกอกน้อย หญิงและชายคนละลา พี่เสรี ตู้จินดา จะเลี้ยงไอศกรีม เมื่อได้ซ้อมอย่าง
สนกุ สนานลงลอยคอในนา้ ทีมแขง่ เรอื จะมงุ่ มั่นในการแข่ง เพราะคูต่ อ่ สจู้ ากมหาวทิ ยาลัยศลิ ปากร เป็นสถาบัน
เดียวที่สมน้าสมเนื้อกันที่สุด หลังการแข่งขันจะได้ร่วมฉลองงานประเพณีนี้กัน ได้รู้จักกันกับ ‘tist มากข้ึน
งานสาคัญอีกงานคืองานลอยกระทง ที่ช่วยกันออกแบบร้อยกรองดอกไม้ ได้กระทงสวยงามให้นางนพมาศ
คนสวยไดป้ ระคองไปประกวด

ทั้งนี้ตั้งแต่ปี 1 ถึงปีสุดท้าย กิจกรรมเหล่านี้เป็นส่วนประกอบชีวิตนักศึกษาแพทย์ ที่ทุกคนจะทุ่มเท
กับการเรียนมากท่ีสุด เป็นการเริม่ ตน้ ฝึกฝนเรยี นรู้ มงุ่ ม่ัน ทบทวนบทเรยี นกบั ท่านอาจารย์หมอ ผเู้ ข้มขลังท่จี ะ
สร้างพวกเราเด็กหนุ่มสาวธรรมดา ได้ซึมซับความรู้รากฐานเริ่มโดยจับกลุ่มเรียนมหกายวิภาคกับอาจารย์ใหญ่
และอาจารย์แต่ละท่าน ผู้เปรียบเสมือนอิฐก้อนแรกๆเป็นปูชนียบุคคล กระตุ้นให้รู้จักองค์ประกอบของ
รา่ งกายและฝกึ ชีวิตท่ีต้องเรียนจริงจงั สม่าเสมอทั้ง Gross และ ระดับเซลล์ การเรียนทเ่ี ข้มข้นเหล่านี้ ฝึกฝนท้ัง
กายและใจใหส้ ามารถเคาะออกเปน็ พิมพก์ าหนดของแพทยศ์ ิรริ าช ทาใหเ้ วลา 4 ปี ไมย่ าวนานเลย

1122

อาจารย์ทุกท่าน เป็นทั้งความทรงจา และแรงบันดาลใจที่ต่อเนื่อง เริ่มที่ความสุภาพอ่อนน้อมของ
ท่านอาจารย์หมอสุด ความปราดเปรื่องของอาจารย์หมออวย ตาราเดินได้ที่มหศั จรรย์ของอาจารย์หมอภูเก็ต
ท่านอาจารย์หมอเพทาย ที่ดูแลชีวิตวัยรุ่นเมื่อได้เริ่มรู้จักความรักขณะเรียน จะได้มาอ่านหนังสือทบทวน
บทเรียนและความชื่นใจประสาหนุ่มสาว สร้างเสริมสัมพันธ์ในสายตาของอาจารย์อนุศาสก ด้วยความหวังที่
จะมอี นาคตร่วมกัน ซ่ึงมีท้ังยั่งยนื และเปลย่ี นแปลงไปตามธรรมดาของชีวิต

Highlight ที่สุดนอกจากการเรียน คือประกาศในปลายปีให้นักศึกษาแพทย์ ที่เข้าเรียน คณะแพทย์
ในปี พ.ศ. 2510 มีพันธะผูกพันที่จะต้องไปทางานเป็นแพทย์ต่างจังหวัด 2 ปี หลังการเป็นแพทย์ฝึกหัด เพ่ือ
ชว่ ยแก้ปัญหาขาดแคลนแพทย์ในชนบทจากท่ีแพทย์หลายรุน่ ก่อนหนา้ นี้ในทุกคณะแพทยจ์ ะเดินทางไปเรียนต่อ
ตา่ งประเทศและอยู่ทางานต่อ เกิดการขาดแคลนแพทย์ทจี่ ะปฏิบัติงาน การแกป้ ัญหา brain drain จึงตั้งต้นท่ี
รุ่นเรา แมต้ วั แทนนกั ศกึ ษาแพทยจ์ ะไดป้ รึกษาร่วมกนั กับ ทางจฬุ า รามาธิบดี และเชยี งใหม่ ท่ีจะปฏเิ สธเพราะ
ไมไ่ ดม้ ขี ้อตกลงกาหนดไว้ก่อนเข้าเรยี น แต่ในท้ายที่สุดเม่ือไดป้ รึกษารว่ มกับอาจารย์ ถงึ ทางเลือกอ่ืนสาหรับการ
ชดใช้ทุน และกรณียอมตามขอ้ กาหนดของรฐั บาล ทั้งนี้ พวกเราทั้งหมดพิจารณายอมรบั แนวทาง โดยไม่ยึดแต่
ประโยชน์ส่วนตนเซ็นลงชื่อร่วมกัน จึงมี ปิยะสกล และ ภัทริยา เป็นตัวแทนรุ่น ไปกราบท่านอาจารย์หมอสุด
ให้ทราบถึงการตัดสินใจ ซึ่งแน่นอน จะเป็นผลต่อเนื่องกับคณะแพทย์ที่เหลือเช่นกัน ที่จะรับสภาพการเป็น
แพทย์ใช้ทนุ ปฏิบตั ิงานรวม 3 ปี หรือเลือกชดใช้เงิน 40,000 บาท เพ่อื มอี ิสระเลือกสถานทเ่ี รียนหรือทางานต่อ
เองหลงั ฝกึ งานแพทย์ฝึกหัดแล้ว

ชวี ิตการเรยี นแพทยข์ องรุ่นเรา มคี วามสนทิ สนมผกู พนั กนั ดว้ ยกิจกรรมการเรียนรว่ มกนั การจับกลุ่มติว
ที่มีความสาเร็จเป็นอย่างดีทั้งก่อนหน้าและเมื่อมาอยู่หอ ทั้งนี้น่าที่จะไม่ต่างจากการเรียนคณะอื่น ที่หลาย
คู่ความรักเริ่มต้นหรือเริ่มตัดสินใจแน่นอนอย่างยิ่ง หลายคู่ที่ความรักเป็นพลังของการเรียนจนเป็นที่น่าอิจฉา
ในรุ่น สร้างตานานห้องกระจกของหอหญิง บางคู่เป็นความทรงจาทีแ่ นน่ อน จะมีทา่ นอาจารยเ์ พทาย ทเ่ี อาใจใส่
และเป็นกาลังใจและเข้าใจเข้าถึงความเป็นไปของลูกศิษย์ หรืออีกหลายคนที่ความรักสดใสกับสาวชุดขาว
สะอ้าน ทางานดูแลคนไข้ร่วมกันบน ward แต่บางครั้งชีวิตจริงไม่เป็นเหมือนในนิยายที่ไม่ได้จบอย่าง happy
ending เสมอไป และไม่ได้มั่นคงเท่าความเปน็ เพ่ือนในรุ่น 76 ของเรา ที่มีทั้งความร่วมมือร่วมใจ ความขัดแยง้
การเห็นทแี่ ตกตา่ ง แต่ในทสี่ ุดจะจบลงด้วยดีเสมอ เราจงึ ยังคยุ ยอ้ นไปถงึ ทุกเร่อื งอยา่ งมคี วามสขุ

1133

ความผูกพันในรุ่นขณะเรียน เป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งของเรา เมื่อถึงเวลาแยกย้ายหลัง
เรยี นจบ เพ่ือนไม่นอ้ ยทต่ี ัดสินใจไปใชช้ วี ิตที่สหรฐั อเมรกิ าอย่างถาวร บางสว่ นกลบั มาหลังพอใจกบั ความสาเร็จ
ในการเรยี นเฉพาะทาง เพ่อื มาใช้ความรคู้ วามสามารถต่อในบา้ นเกดิ เพอื่ นจานวนไม่น้อยทเี่ ลา่ เรียนเฉพาะทาง
วุฒิบัตรสาขาต่างๆของแพทยสภาเป็นรุ่นแรกๆ หลังใช้ทุนต่างจังหวัดแลว้ หรือเรียนต่อเลย เพื่อเป็นอาจารย์ใน
โรงเรียนแพทย์ หลายคนเป็นแพทย์ทหารเรือ ทหารบก ทหารอากาศ และตารวจ ตลอดจนแพทย์ในสังกัด
กรุงเทพมหานคร และแน่นอนหลายๆคนที่กลับไปใช้ชีวิตแพทย์ต่างจังหวัดในบ้านเกิด หรือ ตั้งรกรากใน
ท้องถนิ่ อนื่ สรา้ งครอบครัวกับเนอ้ื คู่ท่ีพบกนั ในและนอกวงการแพทย์ในต่างจงั หวดั ประวิทย์ ดจู ะเป็นคนแรกๆ
ที่ชีวิตเป็นดั่งนิยายโบราณ เคยได้ฟังต่อกันมากับการมีครอบครัวที่สุรินทร์ในปีแรกๆ ของการใช้ทุน ขณะท่ี
เพอื่ นๆในรุ่นเรากระจายไปทัว่ ประเทศท้ังหญงิ และชาย มีสมชาติ เปน็ อาจารยท์ ่ีคณะแพทย์ขอนแก่น อวยพร
สมพิศ วนิดา เริ่มที่ศูนย์อนามัยแม่และเด็กที่ขอนแก่น ทางานเติบโตจนเกษียณอายุ วนิดา ตั้งรกราก
กบั นายทหารขยายครอบครวั ตลอดอายุขยั สมพศิ ยังทางานต่อ อ๊อด คนเกง่ สารพดั กลับมาบา้ นทก่ี รุงเทพฯ

ภูมิภาคอีสาน จัดว่าเป็นที่รวมของรุ่น เสริมศักดิ์ หนุ่มกรุงเทพฯ ทางานท่ีโรงพยาบาลสกลนคร
จนเกษียณตาแหน่งผู้อานวยการ เช่นเดียวกับ เจริญ เกษียณ จากผู้อานวยการโรงพยาบาลอุดร สะสม
ประสบการณ์ มาถ่ายทอดให้เพื่อนฟังไม่มีเบื่อ ยังมี ถาวร เป็นผู้อานวยการโรงพยาบาลหนองคาย วัฒนา
ก็อยู่อุดร สร้างโรงพยาบาลเอกชนเป็นที่ทางาน บวม พิสิฐ สร้างโรงพยาบาลเอกชน ที่เปลี่ยนเป็นโรงแรม
หลังจากที่บวมเกษียณจากงานผู้อานวยการโรงพยาบาลอานาจเจริญ สมภพ เช่นกันประสบความสาเร็จกับ
โรงพยาบาลเซนต์แมรี่ที่โคราช เพื่อนๆที่โรงพยาบาลจังหวัดนครราชสีมา จะเปน็ ปกึ แผน่ ในการร่วมงานของรุ่น
ชวนชนื่ จะเปน็ ศนู ย์ประสานก่อนที่เธอจะสนุกกับการนาเพ่ือนๆออกทอ่ งโลก อย่างสนกุ สนาน มพี สี่ าเนา สุนทร
บรรเจดิ และสาราญ รวมถึงพชี่ ัยวฒั น์ หัวแดง แชมปป์ ิงปอง พี่ธนชู ยั เคยทางานที่น่ีดว้ ย

แต่พบตัวยากมากที่ไม่อาจลืม คือ พระทองถม ที่เข้าสู่สมณเพศต้ังแตว่ ยั ราว 50 ปี ศึกษาธรรม ปฏิบัติ
ธรรมที่วัดป่าเขาพระนั่ง เป็นเจ้าอาวาสดึงดูดให้เพื่อนๆของท่านจากหลายสถาบันไปศึกษาพระธรรม และร่วม
พฒั นาวดั ของท่าน ทีโ่ รงพยาบาลอุบล ชวนะ อย่ทู างานโรงพยาบาลศูนย์จนตลอดชวี ติ สาหรบั ชนิดา จับฉลาก
ไดไ้ ปใช้ทนุ ทีโ่ รงพยาบาลร้อยเอ็ด หลังแต่งงานกับอาจารย์แพทย์โรงพยาบาลราชวิถี อยบู่ า้ นเดียวกันกับภัทริยา
ที่อยู่ใช้ทุนที่นี่ครบ 9 ปี หลังการกลับไปเรียนเฉพาะทางที่คณะเดิมพร้อมกับทาหน้าที่ถนัด เลียนแบบเป็น
อาจารย์เพทาย ในชว่ งเวลาทผี่ า่ น

1144

6 ตลุ าคม พ.ศ. 2519 การใช้ทนุ มคี วามสุขดี เพราะมมี ยรุ า ย้ายจากจันทบรุ มี าทางานทางสาธารณสุข
แทนวชิ าญ ต้ัว ผู้เลอื กมาอยู่อาเภอสุวรรณภูมิ อาเภอทค่ี ่ายอาสามหิดล ไดพ้ าเสี่ยมาสร้างโรงเรียนให้เด็กอีสาน
ที่นี่จะมีไฟฟ้าใช้บางเวลา เขาตกลงให้บวมเลือกอาเภอ (ที่ชื่อเพราะกว่า) พนมไพรแดนมฤค ก่อนที่จะท่องโลก
ไปอยู่ทางใต้ต่อดูจะไกลบ้านดี ทางอีสานยังมี วิรัตน์ ที่ทางานสาธารณสุข จนเกษียณ ในหน้าที่สาธารณสุข
จังหวัดอานาจเจริญ เพื่อนที่ได้ไปตั้งรกรากทางเหนือ คือ วิชัย ลูกหลานท่านพุทธทาส ทางานโรงพยาบาลกับ
สมบัติ บุญช่วย ก่อนออกมาประกอบอาชีพอิสระ วิชัย มาร่วมงานรุ่นสม่าเสมอมากราวกับอยู่ไม่ไกลนัก จานง
เป็นสูตินรีแพทย์ที่เชียงใหม่ จิบ และ ชนิดา เคยไปตามหาอาภรณ์ พบกันที่เชียงใหม่เช่นกัน เป็นอาภรณ์ และ
จานง ที่ได้ข่าวนอ้ ยมาก เฉลิมชาติ คนเชียงใหม่เร่ิมได้ข่าวคราวทาง Line บ้างแล้ว เราอาจส่งข่าวได้ไมแ่ ม่นนัก
ถ้าผิดพลาดขอยอมรับผิด วิเชียร ลัทธิวงศกร มีครอบครัวใหญ่อยู่ที่แพร่ ขณะที่ศักดิ์ชัย หนุ่มอุตรดิตถ์ มี
ครอบครัวอบอ่นุ ทีพ่ ะเยา พร้อมลกู สาวแสนสวย 3 คน ลกู ชาย 1

เขตติดไม่ห่างกรุงเทพมหานครนัก เพื่อนอยู่
กันหลายคนมาก มนัส อยู่กาญจนบุรี ลลิดา
ทางานโรงพยาบาลพหลพลพยุหเสนา เผด็จ อยู่
โรงพยาบาลนครปฐม อรพินท์และกฤษณา
อยู่โรงพยาบาลบ้านโป่ง จะมีของมาฝากเพื่อนๆ
เมื่อมางานรุ่นเสมอ อรพินท์ เดินทางเก่งมาก
ใครๆบน่ คิดถงึ นคร ท่ีตัวใหญ่ข้นึ มาก

สุธี เกษียณแล้ว กลับไปเป็นชาวเกาะสมุยเต็มตัว น่าอิจฉาบรรยากาศธรรมชาติสวยงามของรีสอรท์
MIMOSA มาก ภรณี สาวเมืองตรังอยู่ทางานจนเป็นคนสระบุรี ได้ดูแลคุณแม่ และปฏิบัติธรรม แต่เป๋ง จะ
ร่วมงานกบั เพื่อนเสมอ ขณะท่ี ฐิติมา ทางานสาธารณสุขทโี่ รงพยาบาลพระนง่ั เกล้า นานๆจะไดพ้ บ เหวง่ วิศิษฐ์
ชายไทยหยิ่งเจ้าของชีวิตยิ่งกว่าละครโทรทัศน์ปักหลักอยู่สิงห์บุรีจนเกษียณ ดูมีความสุขกับโยคะเพื่อสุขภาพ
ส่วนยงยุทธ จากกาฬสนิ ธ์ไปอยูล่ าพนู ขณะท่ี ปัญญา หม่นื และ พีระ ค่อนข้างหาตวั ยากอยูท่ ร่ี ะยอง

1155

โรงพยาบาลราชวถิ ีเปน็ อกี ทม่ี ี สุพรรณี และ สุขาวดี ซึ่งตอ่ มา แดง ต้องดแู ลกิจการของครอบครัว และ
สุพรรณี เลือกปฏิบัติธรรม และ ยังมีอนุพงศ์ ที่ยืนยันตลอดว่าเป็นศิริราชรุ่น 75 หลายคนที่ทางานกระทรวง
สาธารณสุขเติบโตเป็นลาดับ พี่จรัล ย้ายจากอีสานไปเบตง จนถึงอธิบดีกรมควบคุมโรคและรักษาการ
ปลัดกระทรวงจนเกษียณอายุ กิตติศักดิ์ เป็นรองปลัดกระทรวงสาธารณสุขพร้อมสุวัจน์ เฑียรทอง รองปลัดท่ี
สรา้ งงานให้กับพยาบาลภาคใต้ ได้ถงึ 3,000 ตาแหนง่ อย่างภาคภมู ิใจ ตอ๊ ย ดารณี เป็นนักวชิ าการอาวุโสของ
กรมควบคุมโรค ปัญญา กีรติหัตถยากร เป็นรองอธิบดีกรมสนับสนุนบริการ ท่ีไปเกษียณในตาแหน่งที่ปรึกษา
อาวโุ สของสานกั งานหลักประกนั สุขภาพแห่งชาติ

ตม๋ิ มยุรา จากสาธารณสขุ จงั หวัดมาเปน็ นักวชิ าการทกี่ รมวทิ ยาศาสตร์การแพทย์ จบลงด้วยตาแหน่ง
ผู้ทรงคุณวุฒิ จึงเหมาะกับการช่วยงานสาคัญทางการเมืองให้กับรัฐมนตรีสาธารณสุขถึ ง 2 สมัย เป็น
“อาจารย์ มะ” ของผู้บริหารหลายรุ่น เธอถือเป็นปูชนียบุคคลของแพทย์สตรี เป็นหลักสาคัญ เป็นนายก
สมาคมแพทยส์ ตรใี นปัจจุบนั

ขา่ วคราวเพือ่ นท่ีอยูท่ างใต้ เป็นนิรันดร์ ทางานท่สี งขลา ต้ังแตเ่ รียนจบนา่ จะมพี ี่หมวดเล็ก สมศักดิ์ คน
สงขลา ที่ไม่เคยส่งข่าวเลย และต้องไม่ลืม พี่หมวดใหญ่ พูลศักดิ์ แพทย์ตารวจที่อาวุโส ตั้งแต่ครั้งเป็น น.ศ.พ.
เพอ่ื นตารวจของเรา คือ นกุ ูล ทเ่ี หน็ กันบอ่ ยข้ึน เมื่อราชการลดลง นกุ ูล ให้คาปรกึ ษาวิชาการแก่เพอื่ นหลายคน
สาหรบั เหยา เยาวพนั ธ์ น้ัน ได้พบกันสมา่ เสมอ ขณะทเี่ พ่ือนชายชาติทหารท่านนายพลท้ังหลายจะพบกันน้อย
มาก คาดว่าไปประจาทาราชการต่างจังหวัด ทั้ง สืบพงษ์ แอ๊ด ปากเกร็ด วีระชัย ฤาชา เพื่อนทหารขี้อาย
ฉัตรชัย และ หน่วย เอกจิต ซี่งช่วยงานรุ่นเต็มที่เสมอ ท่านนายพล น่าจะร่วมก๊วน golf อยู่เป็นประจา แต่ส่ง
ข่าวทาง Line มากบ้างน้อยบ้าง รวมถึงจิตแพทย์ สมบัติ ด้วย ทางกองทัพเรือ มีพี่เป็ด นิพทัตถ์ เป็น
ผู้อานวยการโรงพยาบาลสมเดจ็ พระป่นิ เกลา้ และรองเจ้ากรมการแพทย์ทหารเรือจนเกษียณ ขณะที่ทางทัพฟ้า
มี วทิ ยา ช่วย ชนิดา ออกหน่วยอาสาสมคั ร และสมชัย ท่มี ีความสขุ กับดนตรี และเคร่อื งบนิ เลก็

เพื่อนหลายคนทางานในองค์กรที่มั่นคง สมเกียรติ สุภาพบุรุษจากอุทัยธานี ทางานอย่างมีความสุข
เป็นท่นี ับถือ โดยสร้างรากฐานมั่นคงให้สถานพยาบาลธนาคารกรงุ ไทย จรุง เปน็ ผบู้ ริหาร โรงพยาบาลสมเดจ็ ณ

1166

ศรีราชา ประพันธ์ สุขภาพดี ทางานการไฟฟ้า นภาฉัตร บริหารคลินิกดังของครอบครัว ชัชตริน (วัชรินทร์)
คนใจดีกับเพื่อนๆด้วยผลผลิต OTOP ของพื้นท่ี มีกิจการที่เข้มแข็ง ปักหลักที่ลพบุรี เพื่อนอีกหลายคนมี
ความสุขกบั งานในโรงพยาบาลเอกชน อย่างกา้ วหน้า เตบิ โตเปน็ หลัก ได้แก่ สมสริ ิ คุณป้าหมอของโรงพยาบาล
สมิติเวช ที่เดียวกับ พี่ ชลัท ตู้จินดา ปฏิบัติธรรม เคร่งครัด วิเชียร กาญจนภูมิ เป็นทั้ง clinician และ
ผู้บริหารของโรงพยาบาลวิชัยยุทธ จรัสศรี เริ่ม สนุกกับกิจกรรมของรุ่น และวัยงามสดชื่นมาก อนงค์นาฏ
ทางานเอกชนเช่นกัน พรทิพย์ สนกุ กับงานอิสระ เป็นธรุ กิจที่ฉีกแนวออกไป มาพบเพือ่ นๆ ใหช้ ่ืนใจบ้างแลว้

สาหรับการสงั สรรค์ของรนุ่ 76 เป็นทกี่ ลา่ วขานถึงเสมอในชว่ ง 10 ปที ีผ่ ่านมา แต่แรกๆ เม่อื ลูกๆยังเล็ก
เราพบกัน 3-5 ปีครั้ง หลังการฉลอง 25 ปี ตกลงที่จะพบกันบ่อยขึ้นจนถึงเป็นปีละครั้ง ในช่วงที่เพื่อน
ตา่ งประเทศมาได้สะดวก ให้ต่อเน่อื งกับงาน Home Coming Day ของสมาคมศิษย์เกา่ หรอื มิเช่นนัน้ พวกเรา
จะพบกันเป็นกลุ่มก้อนในงานแต่งงานลูกๆ หรือ งานศพ ซึ่งแต่เดิมการส่งข่าวไม่สะดวกและล่าช้าทาให้เรา
ห่างเหินกันไปบ้าง ขอบคุณความก้าวหน้าของยุค digital นาให้การติดต่อในหมู่เพื่อนมากระชับมากขึ้น
ในรูปแบบ social media ต้องขอบคุณ Line ที่ วิชาญ และ อ.ตี๋ นามาชวนเพื่อนร่วมใช้เป็นหนทางติดต่อ
ย่อโลกให้เล็กลงอย่างแสนมหัศจรรย์ ได้คุยถกเถียงราวกับอยู่บนโต๊ะเดียวกัน ทั้งที่ห่างกันคนละซีกโลก
แลกเปลีย่ นความเห็น อาจจะรักกันมากขนึ้ หรือทะเลาะกันมากขึน้ รบั รูข้ า่ วคราวความก้าวหน้าหรอื ความสาเร็จ
ตลอดจนส่งรปู ไปให้ดูได้ทันที สามารถตดั สินใจเปน็ กลุ่มและพร้อมเพรียงกนั ในหลายกจิ กรรมที่ตอบสนองอย่าง
มน่ั ใจ เมื่อมกี ารประกาศยามรงุ่ อรณุ จากริมแมน่ า้ โขง โดยอาพล (นายทะเบียน ทไี่ ม่มใี ครกลา้ เถียง) ผู้สมา่ เสมอ
อย่างยิ่งกับการนาอวยพรวันเกิด แด่เพื่อนที่อยู่ใน Line พาให้แต่ละวันเกิด Line จะครึกครื้น เพื่อนเข้ามาร่วม
อวยพรกันอยา่ งมคี วามสุขและอบอ่นุ

ผู้ที่เข้า Line ตรงเวลา ทุกเช้าทุกวันไม่ขาด เป็นธรรม
บรรยายเตือนสติเตือนใจจาก อ.หลวง ผู้เป็นความ
ภาคภูมิใจในทุกมิติ เป็นท่านคณบดี อธิการบดี
ผู้วางรากฐานไว้จนมหิดลเป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 1
ของประเทศ มาเป็นท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวง
สาธารณสุข เป็น นายกสภามหาวิทยาลัยมหิดล
และอีกหลายแห่ง มีวาระการรับรางวัลเกียรติยศ
ที่อาจต้องต่อตู้เพิ่มทุกปี ตลอดจนเป็นหลักสาหรับ
การแก้ปัญหาการแพทย์และสาธารณสุขของประเทศ

เป็นบุญบารมที ส่ี รา้ งใหส้ ว่ นรวมและยังไม่เคยขาดท่ีจะชว่ ยเหลือเพ่ือนๆ ทง้ั ในยามสุขและทุกข์ ทจ่ี ะมี หมู สมสิริ
ผู้วัยงาม เคียงข้างด้วยตลอด หมู ผู้มีภาวะผู้นาสูง พร้อมในทุกสถานการณ์ทั้งงานหลวงและงานอาสาสมัคร
สาธารณประโยชน์ เป็นสาวศิริราชอีกคนที่ยืนหยัดเบื้องหลังชายผู้ประสบความสาเร็จ เช่นเดียวกับสาวศิริราช
76 ทุกคน ล้วนเป็นหญิงแกร่งผู้ประสบความสาเร็จในหน้าที่การงานและครอบครัว หลายคนเธอ คือ
Wind beneath the Wings ดูแลครอบครวั และเป็นแพทย์ไปพรอั มกัน และต้องรับเป็นผ้นู า ยามสามปี ว่ ย อาทิ

1177

นภาพณิ สุพตั รา ชูศรี อนงค์นาฏ และ มยรุ า ทุกคนคือหัตถาครองพิภพ ทางานหนักในหลากหลายบทบาทของ
ชีวติ และประสบความสาเรจ็ งดงาม

อาจมีอีกบางคนที่ไม่ได้กล่าวถึง ซึ่งทุกคนเป็นหญงิ นักสู้ คุณไธวดี จักษุแพทย์หลวง คุณหญิงของรนุ่
ไดร้ บั พระราชทานเครอ่ื งราชอสิ รยิ าภรณ์ ชนั้ จตตุ ถจุลจอมเกลา้ เมอื่ วนั ที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 และได้รับ
การประกาศใหเ้ ป็นปูชนียบุคคลของมหาวทิ ยาลัยมหดิ ล ปี พ.ศ. 2564 คุณไธวดี จัดแจงเป็นธรุ ะในหลายเรื่อง
ที่เกี่ยวกับคณะให้เพื่อนทัง้ รุ่นร่วมกบั อ.ตี๋ ศุภชัย และ น้อย ภาวิณี กาลังหลักในการดูแลกองทุนของรุ่น แต่
ละคนอาจารย์แพทย์ ล้วนประสบความสาเร็จสมกับที่ได้รับการคัดสรรให้ทางานในคณะแพทย์ แม้ในคณะ
แพทยศาสตร์จฬุ า ที่เปน็ ท่ที างานปัจจบุ นั ของ แปว๋ ปรยี าจิต

อ.พรสวรรค์ ผู้อทุ ิศตนเป็นนางฟ้าของเด็กพิการแต่กาเนิด นักวิชาการผทู้ างาน 24 ชัว่ โมง ตลอด 7 วนั
อย่างมีความสุข สร้างงานป้องกันเด็กพิการจนขยายทั่วประเทศ สาววัยเจริญพันธ์ต้องรู้จัก Folic acid ผลงาน
เป็นที่ชื่นชม เป็นแพทย์สตรีดีเดน่ ของสมาคมแพทย์สตรี และเข้าทาเนียบศษิ ย์เก่าดเี ดน่ สมาคมศิษย์เก่าแพทย์
ศริ ริ าชร่วมกบั สมสิริ อ.หลวง มยุรา เหว่งฯ เราอาจจาได้ไมห่ มด นอกจากนี้ หวัน ยงั ไดม้ อบทุนการศึกษาเรียน

1188

ตลอดหลักสูตร ให้กับนักศึกษาแพทยส์ ตรีชนบท นับเป็นบญุ ของเด็กขัดสน เช่นเดียวกับ จิบ สุนิดา ที่ส่งเงนิ มา
16,000 USD เป็นทุนสร้างเด็กสาวต่างจังหวดั ให้เป็นหมอรับใช้บ้านเกิด

อ.หมอชู (ศรี) สาวมหัศจรรย์ Miss Photogenic ของรุ่น ยิ่งแก่ยิ่งงามสนุกสนานกับชีวิต มีผลงาน
ระดับนานาชาติ และเป็นศิลปิน ทั้งร้อง รา และเขียนบทกวี อ.น้อย ภาวิณี ยิ้มหวาน มีเวลามากขึ้นแล้ว
ทางานอยกู่ บั ไพศาลค่ทู กุ ขส์ ุขของผกาพันธ์

สาหรับ ศิริพงศ์ สามารถพบได้เมื่อต้องการในงานสาคัญ เช่นเดียวกับนงลักษณ์ เจ้าของรอยยิ้มหวาน
และ ปรดี า ถ้าบอกให้รู้กจ็ ะได้พบ คนที่ถกู คดิ ถึงมากท่สี ุดต้องเปน็ แหลม อภิชาติ หรือ เกรยี งไกร อยากได้ข่าว
บ้าง ผทู้ จี่ ะประชาสัมพันธ์ข่าวตามสะดวกต้องเปน็ ตมุ้ วไิ ลพร เธอคือสืบสายจาปาขาว ผมู้ ีงานใหม่ อาชีพใหม่
เป็นเกษตรกร ผลผลิต green life แห่งวังน้าเขียว เพื่อนกลุ่มใหญ่ทีเดียวที่ทางานระดับสาคัญสาหรับแพทย์
กทม. อาทิ มาโนชญ์ เป็นผู้บริหาร คือ รองปลัดกรุงเทพมหานคร โอกาส เป็นผู้อานวยการวิทยาลัย
แพทยศาสตร์กรุงเทพมหานครและวชิรพยาบาล เพื่อนๆมารวมทางานที่นีห่ ลายคนทเี ดียว คือ รจนากร พัฒนา
เสาวณี สุมนา สุพร สจุ ินต์ ชจู ิต สาหรบั เชาวณี ไปเป็นแพทย์ท่ีสานักงานและอนามัย การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่ง
ประเทศไทยจนเกษียณ ส่วนโรงพยาบาลกลาง จะมี สุวิชา และ นฤมล ทางานที่นี่ ยุพยง ผู้แข็งขัน ริเริ่มงาน

1199

มูลนิธินมแม่ ทาหน้าที่ประธานจนเป็นปึกแผ่น ยังช่วยทางานท่ีโรงพยาบาลเจริญกรุงประชารักษ์ สาหรับ
โอ พรลดา เคยเป็นแพทย์ตารวจ แล้วต่อเนื่องมาทางานคุรุสภา กับ ศิริกุล ตลอดจน ประไพ ทางานใน กทม.
เพื่อนกลุ่มใหญ่ที่ไปเป็นประชากรคุณภาพที่ USA ชาย 10 และ หญิง 10 จะมีเรื่องเล่าน่าสนใจส่งบันทึก
แยกมา น่าดใี จท่ีทุกคนสุขภาพดี อบอุ่นกับลูกหลาน ครอบครัวเป็นปกึ แผ่น และช่วยจดุ ประกายความสุขในทุก
ครงั้ ของงาน reunion ทเี ดยี ว

คู่ Costume Guru อี๊ด ขวด จาก Baltimore พร้อมกับ ถนอม ศรีรัตน์ คือคู่รัก หวานของรุ่นอีก 2 คู่
ผ้นู าการแสดงชัน้ ยอด Choreographer ปี๊บ ก๋อย บรรดา “ว” แหวน ดูจะยา้ ยไปเกือบหมด วิทติ วริ ณุ วิเสยี่ ม
วิโรจน์ มนู ปกรณ์ สุรพล ส่วนใหญ่จะเห็นหน้ากันเกือบทุกปี ที่ต้องคิดถึง เป็นปกรณ์ ทศพร ปรียารัตน์
จนั ทรา และสมจติ ต์ สาหรับรมั ภา เช่ือว่าถ้าแขง็ แรงดี เราจะได้พบกนั รวมถึง ไก่ ลัทธี และ จิบ and Vern

หลายคนเล่าเรื่องชีวิตต่างแดน อ่านได้น่าสนุกมาก โดยเฉพาะ ไก่ มีเรื่องสนุกแถมมา คือ America
had lots of very smart people but also had lots of intellectual challenged individuals. An
Obstetric unit where I used to work, patient who came in to give birth asked the nurse. Is the
hospital going to name my baby for me? They did for my cousin, The nurse was puzzled said
we never do that. Patient said yes they did they named her Fe Mah Le !!!! เราคิดว่าเขาพูดเล่น
But she means it!! ตาม ID band หรือ card บน crib เด็กแรกเกดิ จะเขยี น Male or Female ตามดว้ ย last
name ของแม่ เรื่องตลก classic แบบน้ีพบไดต้ ลอดจริงๆ

ช่วงเวลาเดินทางอันยาวนาน 50 ปีนี้ เราผ่านมาด้วยกัน มีหลายคนเจ็บไข้ได้ป่วย มีหลายคนที่จากไป
ก่อน ซึ่งคือธรรมชาติ สัจจธรรมของชีวิต Alzheimer เป็นอาการที่พบมากในรุ่น และน่ากังวล สงสารเห็นใจ
เพอ่ื นและครอบครัวท่ีดูแล บางทขี าดการติดตามข่าวไปบ้าง คิดถึง ลลิดา ทรี่ า่ เรงิ สดใส อยู่ในความดูแลของ
ลกู ๆท่ีกาญจนบุรี เผดจ็ ทรี่ กั เพื่อนมาก จะดูอยากสื่อสารตรงๆกบั เพื่อน สวุ ิชา เอ จะใช้วิธีโทรหาเพื่อได้คุยกับ

2200

เพื่อนๆ บุญช่วย น่าจะเป็นอีกคนที่มีลูกๆดูแลใกล้ชิดหวังว่าจะไม่มีเพิ่มอีก สุมนา มีอาการป่วยมา 2 ปีกว่า
จะมีชนิดา เย่ียมไข้ ขอใหห้ ายเร็ว เพอื่ มาช่วยถา่ ย VDO ใหอ้ ีก

พี่ๆในรุ่นหลายคน ล้วนดูแลสุขภาพได้ดี ด้วยกาลังใจจากครอบครัว พี่เป็ด นิพทัตถ์ พี่จรัล
เฮีย เชวงเกียรติ มี healthy lifestyle กับครอบครัว หลังการป่วยหนัก เป็ด ปิติ หัวใจ ดีขึ้นแล้ว จรุง ดูดีข้ึน
มากสามารถใช้ชวี ิตปกติได้ บวม ดขี ึ้นเรื่อยๆจาก stroke เตา่ ศิรกิ ลุ ที่เพื่อน คดิ ถงึ มาก สาหรบั สุธี หายดีแล้ว
แข็งแกร่ง แรงดี เป็นปกติ ทั้งที่ยังมีการติดตามเป็นระยะอยู่ ขอให้ทุกคนหายวันหายคืน อาจมีเพื่อนอีกหลาย
คนฟน้ื ดแี ล้วจากการเจ็บไข้ได้ปว่ ย เรอ่ื งธรรมดาของคนวัยนี้ ย่อมมโี รคเป็นของตวั เอง หวงั อยา่ งมากว่าเพ่ือนๆ
ที่ติดต่อไม่ได้ ไม่ได้ข่าวคราวกันนานมาก ได้แก่ กาญจน์ ที่เคยมีข่าวทางานโรงเรียนนายร้อย เกรียงไกร
จิตแพทย์ จีรเดช เพชรชาติ ถนอมชัย คู่ทวีธรรม ชัยวุฒิ บัณฑิต เอี่ยม วิมุติสุนทร แต่ละคนนั้นแข็ งแรง
สขุ ภาพดี เพ่ือจะมีโอกาสมาพบปะกันในวาระฉลอง 50 ปี ของศริ ริ าช 76

วาระสาคัญอย่างหนึ่งในงาน reunion คือการทาบุญอุทิศ แด่เพื่อนรักที่ล่วงหน้าสู่สวรรค์ไปก่อนแล้ว
เริ่มต้นในช่วงอายุน้อยมาก และการส่งข่าวจะไม่ง่ายเท่าปัจจุบัน สุรพงษ์ แสนประเสริฐ หรือ หมูพงษ์
เป็นเพื่อนคนแรกเมื่อปี พ.ศ. 2522 ในวัย 30 กว่า สุรพงษ์ จากไปในช่วงเวลาที่ทุกคนมุ่งทางานได้เต็มท่ี
ปี พ.ศ. 2535 เสีย ธวัช (ปืน) อินทรัศมี ที่น่ารักไปเป็นคนที่ 2 และไม่น่าเชื่อสาหรับ จินตศักดิ์ เลาหวัชรกูล
ได้เกิด heart attack ในปี พ.ศ. 2538 ที่สุรินทร์ ในวัยเพียง 48 ปีกว่า วิสูตร ซึ่งทางานที่ภูเก็ต จากไปหลัง
ผ่าตัดหัวใจในปี พ.ศ. 2540 ปีถัดมาเป็นข่าวจากฉวีวรรณ เพื่อนที่ทางานหลายด้านและปฏิบัตธิ รรมบวชเป็น
แม่ชีที่ขอนแก่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 เป็นข่าวจากสมบัติ วัชรินทร์ยานนท์ ที่ทางานอยู่ที่โรงพยาบาล
เชียงรายประชานุเคราะห์ สมบัติ กับ วิชัย จะต้อนรับขับสู้เต็มที่เมื่อมีเพื่อนไปเยือนเมืองเหนือ ปี พ.ศ. 2548
เป็นปที เี่ สยี เพื่อนไปหลายคน คนแรกคือ วรพล เบญจวรรณ ทขี่ า้ มฟากมาพร้อมกัน ทางานค่ายอาสาอย่หู ลายปี
และทางานทีจ่ ังหวัดตาก อเนก เผ่าสัจจ ผู้ใช้ชีวิตเงียบๆเป็นคนถัดไป และ ชวนะ เอี่ยมเพชราพงศ์ ด้วยมะเร็ง
กล่องเสียงท่ีอุบล ในปีถัดมา พ.ศ. 2549 เป็น วิชิต จารุสุภัทร์ ที่มีภรรยาแสนดีดูแล ตลอดเวลาที่ป่วยอยู่
หลายปี และ นิพนธ์ จิรุระวงศ์ ทางานอยู่ที่ชลบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2553 กมล เจียรวัฒนสวัสดิ์ เป็นอีกคนที่ป่วย
เร้ือรงั จากมาลาเรยี อยทู่ ่ีระยอง ไดจ้ ากไป ธรี วทิ ย์ ทฆี กุล ป่วยโรคมะเร็ง มเี พอื่ นๆชว่ ยกนั ดูแลจนเสียชีวิตในปี
พ.ศ. 2555 มะเร็งเป็นสาเหตุการตายของเพื่อนหลายคน รวมถึง ประวิทย์ สมบุญ ที่ทางานที่สิงห์บุรี
มี เหวง่ วิศิษฐ์ ชว่ ยดแู ลเพือ่ นเต็มที่

ต่อมา พีรยศ ขัตติยะรังสฤษฎ์ ซึ่งเป็นอีกคนที่บวชเป็นพระและป่วยใกล้เคียงกันด้วยโรคที่ซับซ้อน
จากไปในปี พ.ศ. 2557 ขณะไปรกั ษาตวั ที่วดั ปา่ แถววงั นา้ เขียว มีวชิ าญ ที่เอาใจใส่ดแู ลไปสง่ เพ่ือนถึงเชิงตะกอน
ที่ก่อด้วยกองฟืนกลางดงต้นไม้ใหญ่ มีตี้ ที่จะขอตามตั้วไปด้วยหลายๆงาน เพราะเราจาได้ชัดสายตาที่เพื่อน
มองขอบใจเวลาไปเยี่ยมขณะป่วย สาหรบั วนิดา (อรุณทัต) สนิ ไชย พกั อาศยั ที่ขอนแกน่ จากไปด้วย MI โดยไม่
มีโอกาสรักษา หลังจากที่ได้เริ่มมาพบปะเพื่อนๆบ้างในปี พ.ศ. 2558 ยังมีเพื่อนที่ป่วยรักษาตวั อยู่นาน สมภพ
วัชรามนตรี สร้างโรงพยาบาลเอกชนที่โคราช เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2560 ปีเดียวกับไพบูลย์ นาคะเกศ เห็นกัน
ครงั้ สดุ ทา้ ย บูลย์ มาร่วมแสดงความยินดีกับเพ่ือน ทางานการเมืองกบั ทีมทา่ นรัฐมนตรี รอ้ งเพลงสนุกสนานกับ
เพื่อนๆหลายเพลง เราได้ให้กาลังใจกันแข็งขันให้หายใจไว้นะเพื่อน เราจะฉลอง 50 ปี ที่จบมาด้วยกัน
ต่างรักษาเนอ้ื ตวั อยา่ งดีผ่านมาถึง 3 ปี ทีไ่ ม่มีขา่ วรา้ ยเลย

2211

มาต้นปี พ.ศ. 2564 สุจิตต์ สุวรรณิก ที่ได้รับการดูแลอย่างดีจากครอบครัวได้จากไปด้วยโรคมะเร็ง
ที่ลุกลามมาปอด ช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา สุจิตต์ จะมาร่วมทานอาหารเย็นในงาน reunion ที่จัดไม่ไกลจาก
กรุงเทพฯทุกครั้งพร้อมครอบครัว สนุกสนานไปกับกิจกรรมของเพื่อนๆเราคงจะคิดถึงเธอมากต่อจากน้ี
ยิ่งกว่านั้นถัดจากข่าวของสุจิตต์เพียง 13 วัน ข่าวที่ shock เพื่อนทุกคน คือ การเสียชีวิตปุบปับของ สมเกียรติ
กีรติกรณ์สุภัค เพื่อนผู้สุภาพ อบอุ่น ร่วมทุกกิจกรรมของรุ่นในทีม behind the scene หมู เป็นหมอผู้
สร้างสรรค์ หลายเรื่องราวให้กับธนาคารกรุงไทย หลังจากร่วมสร้างประวัตศิ าสตร์ของรุ่นไว้กับศิริราช เขาเป็น
หัวหน้าชั้นปีที่ 2 ท่ีชักชวนเพื่อนๆไปบริจาคเลือดที่ธนาคารเลือดของศิริราช ได้เงินมาซื้อกล้องจุลทรรศน์ให้
ภาควิชาปรสิตวิทยา สร้างความซาบซึ้งยากจะลืมเลือนแก่อาจารย์ตลอดเวลา หมูไม่เคยขาดทจ่ี ะแสดงน้าใจแก่
เพื่อนๆ รวมถึงเพื่อนมนุษย์อื่นๆหลายคนหลั่งน้าตาอาลัย กับการเดินทางครั้งสุดท้ายของหนุ่มอุทัยธานี ผู้ทา
หน้าที่ชวี ติ แพทย์ได้สมเกยี รติอยา่ งแทจ้ ริง ขอคณุ พระคุ้มครองเพ่ือนทกุ คนใหส้ ุขภาพดี แขง็ แรงพอเหมาะกับวัย
ขออนุญาตปิดบัญชีรายชื่อไว้ที่ 20 คนนี้ ไว้อีกนานเท่านาน แต่เหตุที่ไม่คาดทาให้ต้องเพิ่มปรับข้อเขียนนี้ให้
สมบูรณ์มากข้ึน หลังจากส่งต้นฉบับแลว้ เมื่อเดือน พฤษภาคม

การที่สถานการณ์ของ COVID-19 เป็นเรื่องที่ยากจะคาดและควบคุมได้ เริ่มมีการฉีดวัคซีนอย่าง
รีบด่วน โดยเฉพาะในผู้สูงอายุ จานวนผู้ป่วยเริ่มเพิ่มสูงขึ้นมาก ในเดือนกรกฎาคม จึงเป็นช่วงเวลาที่เราต่าง
ระวังกันเต็มที่ ไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้ข่าวป่วยเข้าโรงพยาบาลของตุ้ม ที่ยังทางานด้านรังสีวินิจฉัย มีผลบวก
ของ COVID-19 พร้อมพี่ตั๋งและลูก เพื่อนๆพากันรอฟังข่าวจากน้อย ภาวิณี ทุกวัน อรพินท์ แนะนาให้พวก
เราสวดโพชฌงั คปริตร พร้อมกันให้ตุ้มเวลา 2 ทุ่มทุกคืน เอ่ยชื่อ พญ.วิไลพร โพธิสุวรรณ อธิษฐานส่งใจไปช่วย
ขอให้เพื่อนปลอดภัยจากอาการป่วย ตุ้มอาการดีขึ้น แต่ในที่สุดเพื่อนรักก็จากไปเมื่อ 11 กรกฎาคม 2564
เหลือไว้คือ ผลงานหลากหลายรปู แบบ ดา้ นการแพทย์ งานฝมี อื ศิลปะ การเกษตร และความทรงจาอนั สวยงาม
ทีเ่ พ่ือนๆ จะไม่ ลืมเลอื น เร่ืองของตุม้ ยังไม่จางไปเยาวพนั ธ์ สง่ ขา่ วว่า พ่ีหมวดใหญ่ คือ พตอ. พลู ศักดิ์ กิติยานี
ไดป้ ่วยติดเตยี งมานาน ถึงแกก่ รรมแล้วเมื่อวนั ที่ 2 กรกฎาคม 2564 ดว้ ยวัย 91 ปี พีม่ าเรียนร่วมร่นุ ศิริราช 76
หลังจากทางานเป็นเภสัชกรมาแล้ว ขณะอายุ 30 กว่า ร่วมกิจกรรมด้วยกันทุกอย่าง และมาพบปะกัน ในงาน
reunion หลายครั้งอย่างแนบแน่นไม่มีช่องว่างแม้แต่น้อย ปี 2564 นี้ เป็นปีที่สูญเสียเพื่อนไปถึง 4 คน
ขอตั้งความหวังว่า ขอให้เป็นเวลาอีกนานนานที่จะเกิดขึ้นอีกสาหรับข่าวเศร้าแบบนี้ ขอให้เพื่อนๆรักษา
สุขภาพ เป็น Healthy Aging Darling กันไปอกี สัก 10 กว่าปี

ในช่วงอายุของทศวรรษที่ 8 ของเรา เพื่อนหลายคนสนใจศึกษาพุทธศาสนาอย่างจริงจงั บางคนจึงละ
กิจกรรมทางโลกมากน้อยต่างกัน มีการสนทนาปรึกษาธรรมใน Line เฉพาะ กลุ่มธรรมะศิริราช 76 เป็นกลุ่ม
ใหญ่ แม้ตา่ งจะมีแหลง่ ศึกษาแตกต่างกันไป งานพบปะสงั สรรค์ของ ศริ ิราช 76 มีรปู แบบงานครกึ คร้นื รว่ มมือ
ร่วมใจ พร้อมเพรียง โดยทีมงานผู้จัดที่ไม่เคยย่อท้อในการจัดงานนาโดยประธานเกียรติยศเพื่อนผู้ awesome
and amazing ตั้ว วิชาญ ผู้มีพลังเหลือ เฟือเสมอ เพื่อเพื่อนมากว่า 50 ปี ทีมงานที่ร่วมตื๊อจัด เป็น วิชาญ
คุณไถ ต๋มิ ตี้ ออ๊ ด และ หมู สมเกยี รติ

2222

จัดงานตามคานาเสนอของขวด เป็นงานที่ยังไงก็จะจัดตราบที่ยังมีเพื่อนมาจะกี่คนก็ไม่มีปัญหาใดๆ
เพราะงาน reunion ของเราคือ การได้พบกันท้ังรุ่นเปน็ เวลาทีร่ อคอยเรากลับมาเลน่ คยุ สนกุ ได้เต็มท่ี ได้เท่ียว
ดว้ ยกนั พกั ผอ่ น ร้อื ฟื้นความทรงจา ลอ้ เลน่ เหมอื นสมัยเป็นเพือ่ นเรียน ถามหาคนท่ีไม่ได้มา หลายคนแค่สบตา
กันก็รู้ว่าเคยรักกัน แม้จะไม่ได้รักกันตลอด ใครที่ขาดไปขอให้รู้ว่าถูกคิดถึง ในความทรงจาที่ดีงามเธอคือความ
ภูมิใจของเพื่อน เราต่างแยกยา้ ยไปมชี วี ติ ทดี่ งี ามมบี ญุ ท่ีมีเธอเป็นเพ่อื นกนั

Good people give you happiness :
Bad people give you experience :
Worst people give you lesson :
Best people give you MEMORIES :

จากความทรงจาของ ภัทริยา ( ไตรรัตน์ ) จารทุ ัศน์

น.ศ.พ. ภทั รยิ า ไตรรัตน์ ปฏบิ ัตหิ นา้ ที่หวั หนา้ นกั ศึกษาหญิง

รว่ มกับ น.ศ.พ. นิพทตั ถ์ กาลวนั ตวานิช หัวหนา้ ชน้ั ปี 1

น.ศ.พ. สมเกียรติ กรี ตกิ รณ์สุภคั หวั หนา้ ชั้นปี 2

น.ศ.พ. จรลั ตฤณวฒุ ิพงษ์ หัวหนา้ ช้นั ปี 3

น.ศ.พ. วเิ ชยี ร กาญจนภมู ิ หัวหน้าช้ันปี 4

พ.ศ. 2510 – 2514

2233

24

ศริ ิราช 76
50 ปี ในสหรัฐอเมรกิ า

ประสบการณ์ชีวติ ในอเมริกา 50 ปที ผี่ ่านมา

นายแพทย์มนู บุญศริ ิ

โชคชะตาของเพื่อนศิริราช 76 ไม่มีใครกาหนดหรือบันดาลได้ แต่ในปีสุดท้ายของนักศึกษาแพทย์
รัฐบาลไดอ้ อกกฎหมายบังคบั ใหเ้ ป็นแพทยร์ ุน่ แรกที่ต้องรับใช้ประเทศชาติเป็นเวลา 3 ปี รวมท้งั intern ดังน้ัน
เพื่อนต่างคนก็แยกย้ายกันไปตามโรงพยาบาลส่วนกลาง โรงพยาบาลต่างจังหวัด โรงพยาบาลทหาร
โรงพยาบาลตารวจ บางคนก็เป็น intern 1 ปี สอบ ECFMG ได้ก็ยอมเสียเงินทุนไปเรียนต่อต่างประเทศ
ขณะเดียวกันก็นับว่าโชคดีที่สมัครได้เป็น rotating intern ที่โรงเรียนแพทย์ศิริราช ต่อด้วย resident แผนก
ศัลยศาสตร์ รุ่นเดยี วกบั คณุ หลวง ปัญญา เม้ง พีเ่ ชวง พรทิพย์ เล็ก รับใชท้ ุน 3 ปคี รบ

แต่งงานในปี ค.ศ. 1974 ตัดสินใจมาเรียนต่อที่อเมริกา สถานะการณ์ตอนนั้นไม่ยากนัก มี อ.พิสิษฐ์
อ.รุ่งธรรม เขียนจดหมายแนะนามา อเมริกาอยู่ระหว่างสงครามเวียดนามเด็กหนุ่มอายุกว่า 18 ปี ถูกเกณฑ์
เปน็ ทหารจานวนมาก จงึ ขาดแพทย์และต้องการแพทย์จานวนมาก ไปสัมภาษณ์ขอ visa ทสี่ ถานฑตู ได้ใบเขียว
(green card) ทันที สมัครไปทางานโรงพยาบาลได้หลายโรงพยาบาล แต่ตัดสินใจไปอยู่เมืองเล็กๆ ใน Ohio
โรงพยาบาลเดียวกันทั้ง 2 คน คิดว่าจดหมาย recommendation จากอาจารย์สาคัญมาก แถมได้ต๋ัว
เคร่ืองบนิ opened tickets ฟรี เลยได้หยดุ honeymoon ทฮี่ อ่ งกง โตเกยี ว ฮาวาย รวมกนั 1 อาทิตย์

26

ตาแหนง่ intern ปแี รกไดอ้ ยู่บา้ นชัน้ บนกะหมอจนี อยู่ชน้ั ลา่ ง บา้ นอยู่ใกล้เดนิ ไปโรงพยาบาล กินขา้ ว 3
ม้ือฟรี เช่น เนือ้ แกะ พิซซา่ ซ่ึงไม่เคยกนิ ในชีวิต เลยไม่มรี สชาติ Intern ทง้ั หมดเปน็ หมอจากต่างประเทศ เช่น
จีนฮอ่ งกง อิหรา่ น ซาอุ เลบานอน เกาหลีใต้ จนี ไตห้ วัน มาเลย์ แขก แคช์เมยี อนิ เดีย อยู่ 1 ปที างานชว่ ยผ่าตดั
ไดด้ ี เพราะมีประสบการณจ์ ากโรงพยาบาลศิรริ าช ขยนั หน่อยได้รบั รางวัลที่ 1 กระดานไม้สลักช่ือ แผ่นทองชุบ
ใช้เป็น reference และจดหมายจากหมอฟิลิปปินส์ หมอยูโรอเมริกัน ซึ่งเคยเป็น junior resident ของ
อ.ร่งุ ธรรม ตอนอาจารย์มาเรยี นตอ่ ที่เมอื งชคิ าโก

ปีต่อมาก็ได้สมัครตาแหน่ง resident ศัลย์ ที่โรงพยาบาลในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน วันที่ขับรถมา
สัมภาษณ์ วิทยุเขาประกาศว่าจะมีพายุหิมะ ฤดูหนาวปีแรกที่มาอยู่อเมริกา ไม่เคยเห็นหิมะ ไม่รู้เรื่องขับรถไป
บน highway เจอกอ้ นหมิ ะโตเท่ากะลกู เทนนสิ ลอยมาโดนกระจกหน้ารถ ที่ปัดฝนต้องทางานตลอด ขับรถช้าๆ
มีรถเล็กไหลลงคูข้างทางจานวนมาก จนกระทั่งขับมาถงึ เมือง Toledo ตารวจปิดถนนเขา้ เมืองเนื่องจากมีหิมะ
ตกมาก ถนนลื่นอันตราย เลยต้องเข้าไปนอนค้างคืนบนพื้นห้องลอบบี้ของโรงแรม รุ่งเช้ารู้ว่าปกรณ์ พี่พิมพา
มา train ที่เมือง Toledo ติดต่อได้เลยไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ apartment เขา แล้วขับรถต่อขึ้นไปทางเหนือ
ประมาณ 2 ชั่วโมง คุยกับ program director เขาแปลกใจที่เราอุตส่าห์ขับรถฝ่าพายุหิมะมาได้เก่ง และ
กล้าหาญ เลยให้เซน็ สัญญาโดยไม่ต้องสมั ภาษณ์อะไรมาก

ปีแรกที่เป็นอินเทอร์น ชีวิตเป็นเรื่องท้าทายที่สุด การซักถามประวัติคนไข้ ใช้เวลาเป็นชั่วโมงโดยการ
เขียนบันทึกในชาร์ต ไม่มีการ dictate ให้นักพิมพ์ ไม่มีแป้นพิมพ์ด้วยนิ้วมือตัวเอง ไม่มีเครื่องพิมพ์จากเสียง
ที่เราพูดไป พูดจากะคนทางรัฐฟลอริด้า ก็ไม่เข้าใจกัน เพราะสาเนียงเหน่อมากเหมือนชาวปักษ์ใต้บ้านเรา
หลงั จากท่เี ก็บเงนิ ได้พอเพียง กไ็ ด้ซื้อรถไหมเ่ อยี่ ม Pontiac Lemans ขบั ออกนอกเมืองโดยใชใ้ บขบั ขส่ี ากลจาก
กรุงเทพมหานคร แปลเป็นภาษาอังกฤษ หลังจากนั้นมีเวลาก็ไปสอบใบขับขี่ผ่านฉิว ขยันเรียนหนังสือและ
ทบทวนใช้ความรู้จากการสอบผ่าน ECFMG มาใช้ในการสอบเอาใบประกอบโรคศิลป (FLEX exam) ได้จริงๆ
ใช้เวลา 4 ปี training สาหรับ General Surgery Program ระบบปิรามิดจากปี 1 ถึง ปี 4 จานวนหนึ่งจะตัด
เหลือแต่ chief resident 1-2 คน โชคอานวยให้เราโดย training program ศัลย์ทุกโรงพยาบาลต้องมี
intraning exam เริ่มมีเป็นครั้งแรกในอเมริกา และความรู้จาก FLEX exam เลยสอบผ่านวิชาบางอย่างได้
คะแนนสูงถึง 99 percentile เลยได้อยู่ต่ออีก 3 ปี จนจบหลักสูตร หมอกะเหรี่ยงอีก 11 คนโดนไล่ออกหมด
มีโอกาสดไี ดเ้ ข้าไป train Thoracic & Cardiovascular ต่ออกี 2 ปี จนจบสอบไดบ้ อรด์ ท้ัง 2 อย่าง

เป็น chief resident งานหนักมากบางครั้งต้องอยู่เวรวันเว้นวัน สมัยเริ่มทางานใหม่มี office ของ
ตัวเองทาให้รู้สึกว่างานผ่านไปราบรื่นดี สนุกกับการทางานหาเงินรายได้ดี เป็น consultant 5-6 โรงพยาบาล
ขับรถประมาณ 3 หมน่ื ไมล์ตอ่ ปี เปลีย่ นรถไหม่หลายย่ีหอ้ ทกุ 2 ปี

เป็นหัวหน้า Chairman ของแผนกศัลย์ฯ 2 สมัย เป็นเวลา 4 ปี และเป็นกรรมการอื่นๆ อีกหลายสมัย
ไดแ้ ก่

- กรรมการบรหิ ารหอ้ งผปู้ ว่ ยหนกั (ICU)
- กรรมการคัดเลอื กคณุ สมบตั ขิ องแพทยใ์ หม่เขา้ ทางานในโรงพยาบาล (credential)
- กรรมการบรหิ ารโรงพยาบาล (executive)
- กรรมการมูลนธิ โิ รงพยาบาล (trustee)

27

โรงพยาบาลมีกฎหมายวา่ ตอ้ งสอบบอร์ดข้อเขียนทกุ 10 ปี และมีรายงานจานวนคนไขผ้ ่าตัดและผลการ
ผ่าตัด การเป็นแพทย์เชี่ยวชาญ ก็จะต้องมีประกันคุ้มครองอาชีพ บ้าน รถ พิการ นับได้ว่าในปีหนึ่งต้อง ซ้ือ
ประกันถึง 12 ชนดิ

จากผลงานท่ีทามาสง่ ผลใหไ้ ดร้ ับรางวลั สาคัญ คอื
- Top Thoracic Surgeon ปี ค.ศ. 2004
- Top Vascular Surgeon ปี ค.ศ. 2005

เม่อื เรม่ิ ทางานมีปณิธานในชวี ิตวา่
1. Work hard study hard
2. Focus
3. Opened mind
4. พยายามยอมรับ ไปเรียนรู้ work shop ฝึกหัดวิธีการใหม่ๆ เช่น จาก Open surgery >
Minimal invasive > Noninvasive > Laparoscopic > Robotic assisted Surgery,
Catheter related procedure
ในอนาคต หลังจากมี 5G หรือ 6G คลื่นแสงสีผ่านดาวเทียม น่าจะมี remote
robotic assisted surgery ได้จากต่างจังหวัดหรือต่างประเทศ เมื่อกว่า 15 ปีก่อน ได้มี
โอกาสไป lecture เรื่อง endovascular repair of abdominal aortic aneurysm ที่
โรงเรียนเเพทย์ โรงพยาบาลศริ ริ าชและโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์รังสิต
5. มผี ลงานดี โชคดี จะตามมา
หลังจากไปอยู่อาศัยอเมริกา 10 ปี มีกิจการตั้งบริษัทของตวั เอง ลูกเล็กๆ 2 คน เก็บ
สะสมเงินได้พอจะเดินทางกลับเมืองไทยเป็นครั้งแรก ระยะเวลา 46 ปีที่ผ่านมาได้เดินทาง
กลับเมืองไทยประมาณ 30 กว่าครั้ง เพราะว่าฉันรักเธอเสมอประเทศไทยไงเล่า ตรวจเลือดก็
พบว่า DNA เปน็ คนไทยนะ
6. ความรับผดิ ชอบ
การศึกษาของลูก ส่งไปเรียนโรงเรียนมหาวิทยาลัย private ยอมเสียเงินเพ่ือ
สง่ิ แวดลอ้ มเพื่อนทีด่ ี การศกึ ษาท่ดี ี หยุดภาคร้อนระหว่างลูกเขาไปทางานหาเงนิ พิเศษ แต่เรา
กส็ ่งค่าเล่าเรียน undergrad และ grad school ลกู จะได้ไม่มีหนี้สิน ต่างกะฝรง่ั 80% ลูกเขา
ต้องยืมเงินหรือได้ scholarship บ้านที่อยู่อาศัย ปีแรกก็เช่า apartment ถัดไปก็ซื้อบ้าน
เล็กๆ ในอเมริกาเขาถือว่าเป็นการลงทุนที่ได้กาไรสมัยนั้น แต่ก็มีเหตุผลต่างกันทุกคน
ตามลาดับ 1) ยา้ ยท่ีทางาน 2) ไมช่ อบหน้าเพื่อนบ้าน 3) หยา่ ร้าง

ช่วงเวลาในการทางานฤดูร้อน โรงเรียนปดิ เทอมหรือมีการประชุมแพทย์ต่างรัฐ พวกเรา 3 บ้าน ขวด-
อด๊ิ ถนอม-ศรีรตั น์ และลกู ชายลกู สาว นดั ไปเทย่ี วด้วยกนั Disney world, Land cruise หลายครง้ั ฤดูหนาวไป
เล่นสกีรีสอร์ตที่ทาวเฮาว์ ทางเหนือของรัฐมิชิแกน และรัฐใกล้เคียง Seven Springs มีอยู่ครั้งหนึ่งบินไป
คาลิฟอร์เนียร์ สมทบกับครอบครัวของ สุรพล วิเชียร เสี่ยม เช่ารถแวนขับขึน้ ไปทางเหนือภูเขามามูทธ ซึ่งเป็น

28

แหล่งหิมะสกีอนั ใหญ่มาก จนกระทง่ั พาเด็ก 2 คน ขนึ้ ไปกระเช้าสูงมากแลว้ downhill ski ลงมาหลงทางเข้าที่
พักผิด เข้าไปในเมือง ski ranger ตามหาก็ไม่เจอ หลายครอบครัวเป็นห่วงมาก สุดท้ายมี taxi มาส่งในชุด ski
รองเท้า poles ski ทริปนั้นขับรถไปสิ้นสุดที่ลาสเวกัส หลังจากลูกๆ โตขึ้นแยกย้ายกันไปเรียนมหาวิทยาลัย
พวกเราก็ไมเ่ จอกันบ่อยนกั

สรปุ เร่ืองเหตกุ ารณส์ าคญั ในอเมริกาในชว่ ง 50 ปี ทผ่ี า่ นมา
เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1975 ฮานอยแตกอเมริกาแพ้สงครามเวียดนาม ทหารเสียชีวิตเป็นแสนคนครง้ั

แรกหลงั จากสงครามโลก WW II เหตุผลเพ่อื ต่อต้านลทั ธิคอมมวิ นสิ ต์ ปอ้ งกนั domino effect ต่อตา่ งประเทศ
ทาง SEA เป็นปีแรกที่ไปอยู่อเมริกาไม่รู้เรื่องอะไรมาก แต่สังเกตว่าประชาชนเกลียดแขยงสงครามอยู่พักหน่ึง
ประชาชน sad & sour สภา Congress ออกกฎหมายห้ามเกณฑ์ทหาร เศรษฐกิจตกต่า เลือกตั้งใหม่ได้
ประธานาธิบดี ที่อ่อนแอ 3-4 ปีหลังจากนั้น อิหร่านจับตัวชาวอเมริกันคุมขังอยู่หลายเดอื น จนกระทั่งเลือกต้ัง
ใหม่ ประธานาธิบดีที่เก่งและแข็งแรง ฐานะของอเมริกาก็กลับมาดีขึ้น ยุคที่รุ่งเรืองอยู่ประมาณ 10 ปี ก็มีชนะ
สงครามเล็ก (Gulf War) 2 ครั้ง จากที่อิรักไปบุกดินแดนคูเวตแหล่งน้ามัน และวางแผนทาร้าย ประธานาธิบดี
บุช ซีเนียร์ มีสงครามเพราะ interest of the country (Petro dollars) และสงครามยาเสพติดใน Central
America เศรษฐกิจก็ดีขึน้ รปู ลักษณ์ technology เจรญิ กา้ วหน้าจนกระท่ังเหตุการณ์ในวัน September 11,
2001 ทุกอย่างได้เปลี่ยนไป มุสลิมหัวรุนแรง ผู้ก่อการร้ายในตะวันออกกลาง สงครามตามล่าอัลเคดาตาลีบัน
ตามล่าบินลาดินอยู่ 10 ปี จนสาเรจ็ แตส่ งครามอิรัก ผดิ พลาด เนอื่ งจากสายลบั ขององั กฤษและหวั หน้านายพล
ทหารอเมริกนั โดนหลอกว่าซาดามสะสมอาวธุ WMD (weapon of massive destruction) สงครามได้ทาลาย
ทรัพยส์ นิ เงินภาษหี ลายล้านล้านบาท รวมทง้ั ทหารสมัครใจและทหารประเทศสัมพันธมติ ร เสยี ชวี ติ และบาดเจ็บ
หลายหมื่นคน ลุกลามไปทั่วตะวันออกกลาง ผู้ก่อการร้าย Isis บุกรุกคุกคามประชาชนต้องอพยพข้ามน้าข้าม
แผน่ ดินข้ามทวีปไปประเทศตะวันตก จนถงึ สมยั รฐั บาลของ Donald Trump ทีแ่ ขง็ แรง ไม่ชอบสงคราม แต่ก็
ได้ปรับปรุงการทหารและอาวุธ ดีและทันสมัยขึ้น ผู้ก่อการร้ายทั่วโลกลดลงและหายไป มีการเซ็นสัญญา
สัมพันธไมตรีระหว่างยิวและอาหรับ อย่างไรก็ตามสงครามอิรักถือว่าเป็นสงครามที่อเมริกาชนะ แต่ไม่คุ้มกับ
การเสียหายนานาประการ โดยไม่ไดร้ บั ผลประโยชน์ตอ่ ประชาชนอเมริกนั แต่อย่างใด สงครามเศรษฐกิจระหว่าง
จีนและอเมรกิ า ก็ยงั น่าเปน็ หว่ ง กฎเเหง่ กรรมจะเปน็ เครอื่ งตดั สินโชคชะตาของประเทศ

29

ขอกลา่ วถงึ โรคตดิ ต่อในอเมริกา ชวี ิตวัยเกษียณจนถึงปัจจุบันหลงั จากจบ training ใน ปี ค.ศ. 1981 มี
โรคระบาดใหม่ HIV เกิดขึ้น เป็น virus ตัวใหม่ การตรวจเลือดใช้เวลานานเป็นอาทิตย์ คนไข้มีอาการทางปอด
ติดต่อทางเลือดผ่าน mucosa sexual contact เวลานั้นไม่มียารักษาน่ากลัวมาก และเป็น consultant ทา
bronchoscopy บางรายต้องทา open lung biopsy เพื่อ diagnosis คนไข้อยู่ใน ventilator ต้องใส่ถุงมือ
ซ้อน ต้องแน่ใจว่าไม่พลาดเลือดคนไข้ไม่ contaminate มือ นิ้วเรา หลายเดือนถัดมาโรค AIDS ก็ระบาดไปท่ัว
โลก ต่อมาก็มียารักษาอาการดีขึ้น การตายน้อยลง วิธีป้องกันได้ผลดี แต่ก็ยังไม่มี vaccine ส่วนโรค EBOLA
ไวรัสเกดิ ในประเทศแอฟริกาตะวนั ตก ตื่นเตน้ และน่ากลวั อยู่พักหนึ่ง แตค่ วบคุมคนไข้ไม่ใหเ้ ข้าประเทศ เร่ืองจึง
จบเร็ว ติดต่อทาง body fluid กะคนใกล้เคียง มีการถามคาถามการเดินทางไปประเทศนั้นท่ีโรงพยาบาลทุก
ครง้ั เมอื่ ไปทา test หรือผา่ ตดั อยู่ 2-3 ปี

สาหรับ Flu H1N1, H1N2 เริ่มมีการล้างมือ ใส่ถุงมือทุกครั้งที่ make round ดูคนไข้แต่ละคน
โรงพยาบาลบังคับให้แพทย์ทุกคนฉีด vaccine ทุกปี COVID-19 pandemic ร้ายแรงที่สุดเกินคาดในอเมริกา
และในชีวิตที่ผ่านมาถึงเรื่องที่มาที่ไป diagnosis, treatment, vaccine ที่เราสูงวัยต้องศึกษาติดตามอย่าง
ใกล้ชิดและป้องกันตัวเองที่สุด ปีนี้ถือว่าโชคร้ายสาหรับประเทศอเมริกา ที่มี pandemic ทาลายเศรฐกิจอย่าง
ใหญ่หลวง คนว่างงานจาก lock down ไม่มีการติดต่อเดินทาง แพทย์ขาดรายได้หรือหยุดงาน ชั่วคราว รักษา
คนไข้ทาง Line Tele Med ไม่มี elective procedure อยู่ 3-4 เดือน คนตายไปเกือบสองแสนคน มิหนาซ้ามี
การเลือกตั้งของประธานาธิบดี สว. สส. และผู้ว่าการรัฐ ทาให้มีการหาเสียงโจมตีกล่าวร้ายพรรคตรงขา้ ม ข่มขู่
หลอกลวงประชาชนถึงยารักษาและผลดีของวัคซีน ทุกรัฐมีกฎหมายบังคับต่างกัน สังกัดพรรคการเมืองต่างกนั
และเรื่อง police brutality, racism โจรผรู้ า้ ยไม่กลัวตารวจ บา้ นเมอื งแตกแยกไมส่ ามคั คกี นั

อยา่ งไรกต็ ามเพอื่ นๆ ท่เี กษยี ณแล้ว ยงั อยทู่ ี่อเมริกาได้อาจจะมคี วามสุขน้อยลงเน่ืองจากไม่ได้ออกนอก
บ้านไปเท่ยี วหรือกนิ อาหารตามภัตตาคาร ดที ีไ่ ม่ต้องเส่ียงไปตรวจดูคนไข้ ไม่มหี นีส้ นิ ใช้เงนิ ทเี่ กบ็ สะสม ลงทุน
ในตลาดหุ้น โดยมีกูรู วิทิต เป็นที่ปรึกษา เงินประกันสังคมได้ใช้จ่ายเล็กน้อย อยู่ได้สบายไปอีกนานตาม life
style ที่เราชอบ สิ่งที่แน่นอนที่สุดก็คือวัฒนธรรมทางตะวันตกบางอย่างจะหายไป เช่น การจับมือเป็นมิตรกัน
การทักทายด้วยการกอด จูบ ทางานจากบ้าน เดก็ เรยี นหนงั สือออนไลน์ กจ็ ะกลายเป็น new normal, way of
life

สดุ ท้ายนีภ้ าวนาขอใหเ้ พื่อนทุกคนและครอบครวั มีความสุข โชคดี ร่างกายแขง็ แรง หมน่ั ออกกาลังกาย
ปลอดโรค ปลอดภัย อายยุ ืนนาน อยกู่ นั เป็นเพอื่ นนะครบั

30

ชีวิต 50 ปี ในอเมริกา

นายแพทยป์ ยิ ะพงศ์ พธั นพนั ธุ์

คนเราเลือกที่เกิดไม่ได้ แต่เลือกชีวิตที่จะอยู่ที่ไหนพอทาได้ เริ่มตั้งแต่ก่อนมาเมืองนอกสมัยเด็กพวก
เราก็คงมีความฝันกันวา่ จะมาเที่ยวหรือเรยี นต่อเมืองนอก ดูจากหนังฮอลลีวูดแล้วบ้านเมืองเขาน่าอยู่จริงๆ ท้ัง
บา้ นเมืองตึกรามและผู้คนก็เห่อฝร่งั กันส่วนมาก โดยเฉพาะทาอะไรแบบอเมริกันคนนิยมทั้งนั้น ต่อมาได้เห็นรุ่น
พี่ๆ เขียนมาเล่าให้ฟัง เล่นเหมาลาไปเมืองนอกกันเลยคึกคักน่าดู เดินทางไปยังแวะขี่อูฐ ถ่ายรูปให้ดูอีกหรือ
ถ่ายรูปคู่กับภูเขาไฟฟูจิยาม่า อาจารย์หลายคนที่กลับมาสอนเมืองไทยก็โก้มากๆ ชอบอ้างอิงหรือพูดติดภาษา
ฝรั่งนิดๆ ขนาดสบถออกมาภาษาฝรั่งก็ได้ ไม่นานความฝันก็เป็นจริงหลังจากกัดฟันจบแพทย์ได้ สอบ ECFMG
อยู่หลายที สมัครที่เรียนต่ออยู่หลายแห่ง เลือกเอาเมืองที่จะมีหิมะแยะๆ เพราะไม่เคยเห็น เกิดมีโรงพยาบาล
ตอบรับอีก อุตส่าห์ดใี จไปบอกลาเจ้านาย ท่านบอกผมไม่สนับสนุนหมอมีอาจารยอ์ ีกสองทา่ นท่ีรอคิวอยู่ แต่ผม
ไม่ไปไม่ได้ อี้ดเขาพร้อมก็เลยลองขออนุมัติข้ามอาจารย์ไปหนึ่งขั้น (ระเบียบราชการต้องขออนุมัติตามลาดับ
ข้นั )ไดผ้ ลดีเกนิ คาค กระท่ัง ผบ.ทบ. (พลเอก บญุ ชัย บารงุ พงษ์) ท่านก็ใหศ้ ีลให้พรดว้ ย ยงั เล่าชวี ิตเมอื งนอกของ
ท่านด้วย ได้ไปเรียนภาษาอังกฤษที่กรมยุทธศึกษาทหารบก ตอนหลังขอให้อี้ดไปเรียนด้วยได้ เพราะหวั่น
เหมือนกนั วา่ จะพดู กับเขาไมร่ เู้ รื่อง

31

ได้เปลี่ยนที่ intern มาที่ New Jersey เพราะท่าทางจะอบอุ่นกว่า ต้อย (จินตนา) ขอให้พี่เขยฝากให้
พสี่ าวต้อยก็แสนดเี คยร้จู ักกันมาก่อน เปน็ รุ่นพีห่ ้อง 136 พ่ีเขยคอื พ่ีอดศิ ักดิ์ จบศิรริ าชกอ่ นเรา 7 ปี เราเคยเจอ
ที่สวนดอก ผมเป็นนักเรียนเตรียมฯ ไปเที่ยวกับคณะอาจารย์อุไทยพันธ์ ขอพี่ไปอยู่ก่อน 2 อาทิตย์ พี่บอกว่า
อาทิตยเ์ ดียวพอ

การเดินทางก็ตื่นเต้นมากๆ เพราะไม่เคยเดินทางต่างประเทศ พี่เขยเขียนรายละเอียดตามลาดับ
ขั้นตอนตั้งแต่ถึงสนามบินจนไปถึงโรงแรม เราแวะเที่ยวอิตาลี อังกฤษ ฝรั่งเศส ที่ดอนเมืองเกิดขลุกขลักนิด
หน่อย ไม่เห็นรู้เลยว่ากระเป๋าต้องชั่งน้าหนักด้วยเลยต้องเสียเงินเพิ่มยิ่งไม่ค่อยจะมีครับ เครื่องบิน Air France
ปิดประตกู ่อนทีเราจะเปลยี่ นใจ และน้าตาอ้ีดยงั ไม่ทนั แห้งเคร่อื งบนิ ขน้ึ แล้ว อด้ี เรม่ิ แพ้ท้องจากเมาเคร่ืองบิน ไม่
นานเครื่องบินกาลังจะลง อะไรจะเร็วปานนั้น หรือกลับมาส่งอี้ดเพราะคลื่นไส้อาเจียน ปรากฏว่ากลับมาดอน
เมืองอกี เพราะเคร่ืองไม่ค่อยปกติเหมือนกัน ตอนเช้าเอาใหม่เขาให้นอน Hyatt เครื่องบนิ เปลยี่ นเส้นทางวุ่นวาย
มาถงึ โรมกลางคนื ตอ้ งขอกินก่อนเข้าโรงแรมไม่ง่ายนัก พิซซา่ ยังไม่มีขายเลย หลังจากน้นั เรียบร้อยได้เที่ยวตาม
ตอ้ งการ ตน่ื ตาตื่นใจกับเมืองนอกมากๆบินจากปารสี มานวิ ยอร์กเรียบร้อย พี่ต้อยมารับ ไมง่ ้นั ไม่ทราบจะไป ได้
ไงอยูก่ นั คนละเมือง พท่ี ัง้ สองนา่ รกั มากๆ ใหเ้ ราอยทู่ ี่บ้านมลี ูกเล็กสองคน สอนทกุ อย่างใหก้ ับเรา พาไปซื้อรถ พ่ี
อี้ดเคยดูแลพี่ศักดิ์ พี่ติ๋ม ตอนมาเมืองนอกเหมือนกัน ต้องใช้รถเพราะรถเมล์หรือแท็กซี่ไม่สะดวก ใช้ใบขับขี่
international

ได้เข้า apartment ของโรงพยาบาล เขาจัด apartment และ townhouse ให้ resident intern อยู่
ไม่งั้นคงยุ่งแน่จะหาที่อยู่ได้ไง มีผู้โดยสารรถเราไปโรงพยาบาลสองคน น้องอร่ามศรี กับroommate เธอเป็น
ฟิลิปปินส์ฉลาดกว่าพวกเราแยะภาษาเขาใช้การได้เลย ของเราใช้ไม่ได้ ที่เรียนมาผิดหมด โรงพยาบาลนี้ดีจัง
ดูแลแพทย์ประจาบ้านซึ่งเป็นกะเหรี่ยงหมดเป็นอย่างดี มีที่พัก อาหารพร้อมทีวีและเครื่องซักผ้าที่โรงพยาบาล
งานก็ไม่หนักมาก นอกจากตอนอยู่เวรมีคืนหนึ่งเพื่อนรับคนไข้อายุรกรรมเข้าไป 30 คน บางทีก็ต้องไปฉีด
heparin ทุก 4 ชวั่ โมง

ไม่ค่อยคิดถึงบ้านเพราะอยู่ด้วยกันสองคน เสาร์-อาทิตย์ ไม่อยู่เวรก็เที่ยว อุตส่าห์ไปหาก๋อย ท่ี
Queens New York นับว่าเป็นครั้งแรกที่ขับ Highway และเข้า New York พี่สาโรจน์ กรุณาอธิบายโดย
ละเอียด ทั้งเข้าและออกจาก Highway ครั้งแรกไม่ง่ายเลย ขับรถต้องมีอี้ดคอยอ่านแผนที่ส่วนใหญ่เลย
ป้ายเขียน Next Right เราจะไม่ออก exit ผลคือเลย เมียด่า ป้ายควรจะบอกให้ชัดเจนว่า This Right
มันคลุมเครือแกล้งพวกภาษาไม่แข็งแรง พยาบาลชมพวกเราว่า nice โทรตามทีไรต้องลงมาดูด้วยตัวเองทุกที
(เพราะฟังไม่รู้เรื่องจากโทรศัพท์) เกือบลืมบอกว่าไปสอบใบขับขี่ ตกทั้งคู่ ต้องรอสองอาทิตย์สอบใหม่ ต้องขอ
ยืมรถที่มีสี่ประตู มีคนที่มีใบขับขี่ของรัฐพาไปสอบ และหาคน cover 2 คน ไม่ทันไรก็ต้องเริ่มสมัครเป็น
resident สมคั รไปท่วั หมด และไปสมั ภาษณ์ ได้ไปเท่ยี วบาลติมอรพ์ บพรสวรรค์ รมั ภา ชว่ ยเปลยี่ นแปลงวถิ ีชีวิต
ใหเ้ รา พรสวรรคฝ์ ากพี่สุทัศน์ให้ขวดเข้า Sinai ทาศลั ย์หนง่ึ ปี รัมภาฝากอด้ี ใหเ้ ข้า Radiation U Maryland กับ
อาจารยท์ องปลวิ ขอบพระคุณอกี คร้งั ครบั ปตี อ่ มาอาจารย์ และพว่ี ราห์กฝ็ ากขวดเข้า ENT U Maryland กราบ
ขอบพระคณุ ตอนนเ้ี รมิ่ เห็นอนาคตแล้ว ซ้อื บ้าน วางแผนครอบครัว ทรยศกองทัพบก และกรมตารวจ มีลูกสอง
คนซึ่งเราคิดว่าเขาคงสบายที่จะใช้ชีวิตในอเมริกา เริ่มตั้งแต่โรงเรียนที่นี่เข้าง่าย ไม่มีกวดวิชา หรือเรียนพิเศษ
มหาวิทยาลยั เข้างา่ ย และงานก็พอมีให้ทา ชวี ิตท่ีนีก่ ็สบาย ถา้ ทางานกม็ ีกิน มใี ช้ พกิ ารหรือไมม่ งี านรัฐบาลมีเงิน

32

ช่วยเหลอื งาน resident อาจจะหนกั หนอ่ ย ไมต่ อ้ งหางานทกุ ปี นอกจากถกู ไล่ออก เรยี นจบสอบบอรด์ หางาน
เพื่อเปิด practice เอง connect กับโรงพยายาลเพื่อผ่าตัด ที่นี่ก็สบายๆ กลับบ้านเร็ว เสาร์-อาทิตย์ ไม่ทางาน
นอกจากอยเู่ วรถกู ตามบางครง้ั

ชีวิตครอบครัวมีความสุข มีเวลาอยู่บ้านกับภรรยาและลูกๆ มากขึ้น แต่บางบ้านกลับไม่ดีอยู่ใกล้กัน
มากไป เลยทะเลาะกันบอ่ ยขึ้น คนที่นี่สรา้ งตัวได้เรว็ ถ้ามีงานมีการทา สามารถมีบ้าน มีรถของตัวเอง มีเงินเกบ็
มีเงินเที่ยวพักร้อน เล่นกีฬา ตีกอล์ฟ เทนนิส สกี ตกปลา มีงานอดิเรก อีกอย่างที่ดีมากๆ คือสวัสดิการทาง
การแพทยส์ ะดวกรวดเรว็ และพอจ่ายได้นอกเหนือจากประกนั สุขภาพ บรกิ ารรถพยาบาล หอ้ งฉกุ เฉินก็สะดวก
บรกิ ารตารวจกร็ วดเรว็ ทนั ใจ เรียกได้ภายใน 5 นาที กม็ า บางทีไม่ต้องเรยี กยงั มา มาจับเรา

สถานะการณ์โควิด มีการโจมตีอเมริกาเสียหายมากทั้งข่าวลวงจากประเทศคู่แข่งทางการค้า และข่าว
ลวงจากพรรคการเมืองตรงข้ามรัฐบาล อเมริกายังไม่ล่มสลายแน่นอน และยังเป็นประเทศที่หาความสงบ
ปลอดภัยได้ ชีวิตของเราและครอบครัวยังสุขสบายอยู่ อเมริกายังน่าอยู่มากๆ ยังไม่คิด หนีตายมาอยู่เมืองไทย
หรอก

33

ในความทรงจาแบบสาวศิริราช 76 ทีใ่ ช้ชีวติ ในแดนไกล

รองศาสตราจารย์ แพทย์หญงิ วินิตา พธั นพันธ์ุ

เราและขวดมาเป็นอินเทอร์นที่ Perth Amboy, New Jersey มีหลายชาติ ที่นี่อยู่ใกล้กับนิวยอร์ก
ขับรถไปเที่ยวทุกอาทิตย์ ได้ไปเยี่ยมก๋อย สุรพล เสี่ยม กาลังว่าจะเป็น resident ที่ไหนดี พอดีขวดได้เข้าศัลย์
ที่ Baltimore เราขับรถไปเยี่ยมรัมภากับหวัน ที่ Johns Hopkins รัมภาโทรมาบอกว่าที่ U Maryland
รับ resident radiation พอดี เลยได้ย้ายมา Baltimore รัมภาย้ายไปอยู่ New Jersey เราไปเที่ยวท่ี
Washington DC เผอิญเจอเพื่อนห้อง 136 ของขวดชื่อสุรชัย เป็นคนเก่งมาก ได้ที่หนึ่งของห้องและได้ทุนไป
ญี่ปุ่น ฟังเขาคุยแล้วนึกถึงรัมภาเพราะเขาเป็นนักวิชาการ วันหนึ่งเราจะไปเยี่ยมรัมภาเลยลองชวนเขาไปด้วย
บอกเขาว่าจะพาไปรู้จกั นักวชิ าการเหมือนกัน จากนั้นเราก็ไม่ได้ตดิ ต่อกัน รู้อีกทีเขาสองคนแจก card แต่งงาน
เรากับขวดได้เป็นเพ่อื นเจ้าบา่ วเจา้ สาวด้วย เพอ่ื นคนอนื่ ก็คุยกันบา้ ง คยุ กบั ศรรี ัตน์ ถนอมจะแทรกมาว่าคนเป็น
หมนั คุยกนั อีกไม่กเี่ ดือนศรีรัตนโ์ ทรมาว่าทอ้ งแลว้ พวกมลี ูกช้าก็เลยสนทิ กัน

บา้ นเรา มนู ถนอม อยู่ใกล้กัน จงึ ไปเที่ยวด้วยกันบ่อย ตอนหลังเราติดใจ cruise ก็เลยชวนสามบ้านไป
ด้วยกัน ไป Caribbean จอดที่ Puerto Rico เช่ารถไป resort ที่ Dorado มี casino ให้เราเล่น พวกขวด
ถนอม มนู ไปตี golf กัน พอพวกพ่อๆกลับมาก็เฮกันไปขึ้นรถ taxi ไปได้สัก 15 นาที Ryan ลูกชายเราร้อง

34

ขึ้นมาว่า where is Amanda รถ taxi เลี้ยวกลับทันทีโดยไม่ต้องบอก พอไปถึงโรงแรมลูกสาวอายุประมาณ
7 ขวบ กาลังร้องไห้โฮ พนักงานบอกว่าไม่ได้เป็นแขกของโรงแรมเลยติดต่อให้ไม่ได้ รถวิ่งกลับเรืออย่างรวดเร็ว
หวุดหวดิ ตกเรือ วันรุ่งข้ึนไป beach เช่าเคร่ือง snorkel หนุ่ยตอนแรกจะไม่ไปเพราะไมว่ ่ายน้า ฝากให้เราดลู กู
ด้วย แต่เปลี่ยนใจหลังจากทเ่ี ราลืมลูกตัวเอง หนยุ่ เลยไปน่งั รอทช่ี ายหาด เราไปกับศรรี ตั น์ ถนอม ศรีรัตน์ใสช่ ูชีพ
นอนคว่าดูปะการัง เราหันไปมองหาถนอมหายไปเห็นแต่ฟองนา้ ผุดมาเต็ม ประเดี๋ยวเขากโ็ ผล่มาแลว้ ก็จมลงไป
อีกเราเลยคว้าแขนเขาไว้ดึงขึ้นมา ระหว่างจะพาเขาไปหาด ศรีรัตน์ก็ยกมือขึ้นแสดงว่าต้องการจะเปลี่ยนท่า
ก็เลยพาถนอมไปยนื บนก้อนหนิ แล้วไปรับศรีรัตน์พาไปหาด แล้วกลับมารับถนอมพาไปหาด ถนอมสารภาพวา่
ว่ายน้าไม่เกง่ และชูชีพท่ีใช้ลมมนั แฟบไป เขากนิ นา้ ไปหลายอกึ กลับไปเรอื เป็นวนั สุดทา้ ยของ cruise เขามบี งิ โก
ซึ่งนักการพนันอย่างเราชอบมาก เลยรวบรวมเงินให้ขวดไปซื้อมาแจกจ่ายคนละใบ เกมสุดท้ายเป็น jackpot
$10,000 พวกเดก็ ๆ กม็ ารว่ มเลน่ ด้วย เกมสดุ ท้ายต้องถกู ทุกตัว กม็ ีเสียงออ่ ยๆมาว่า “บิงโก” จากถนอม ท้ังพ่อ
ทั้งลูกขึ้นไปยืนบนเวที ได้เงินสดไม่เสียภาษีเพราะอยู่ในน่านน้าสากล ถนอมจะเอามาแบ่งกัน เราบอกไม่เอา
เพราะเป็นโชคของเขา พอกลับถึงบ้านเขาโทรมาว่ายัดเงินไว้ในกระเป๋าอแมนด้าสองพันเหรียญ ใจดีจังเลยเป็น
โชคของเราด้วย หลังจากเกือบเสยี ลกู ไป อแมนดา้ ว่าปา่ นน้เี ขาคงเป็นสาว Puerto Rico ไปแล้ว

35

แพทย์หญงิ จันทราศิริ ต้งั ชพู งศ์

วถิ ีชวี ิตของเราเรียบๆ เร่ิมจากการผจญภัยวันแรกออกเดินทางจากดอนเมือง ตกเคร่อื งบนิ ที่ Paris กับ
ฉวีวรรณ เนื่องจากดูเวลาผิด ต้องนอนหนาวเหน็บในโรงแรมห้องใต้บันไดหลับๆตืน่ ๆ กว่าจะมาถึง NYC แล้วก็
แยกย้ายกันไป in training Pedriatics กับ interns & residents with many English dialects (80%
Indian, Japanese, Chinese, Thai)

จบ training ไปเริ่ม private practice 2 ปี ที่ Kansas กลายเป็น แม่เลี้ยงลูก ทางานบ้านและคุม
practice ให้สามี fulfill สูตินรีเวช 40 ปี retired ย้ายไปอยู่ St Louis suburb ใน golf village ที่มีหมอไทย
อยู่สิบกว่าครอบครัว มีความสุขทีส่ ุด คือ ได้กลับมา reunion กับเพื่อน SR76 ทุกปีๆ เสียดายที่ไม่ค่อยได้สุงสงิ
กันมากมาก่อน กว่าจะรู้ตัว 50 ปี ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพื่อนบางคนก็เริ่มจากไป ขอบคุณเพื่อนๆที่พยายามมา
เจอกนั โดยเฉพาะกลุ่มจัดการสังสรรค์ที่อุทิศเวลาอนั มีค่า หวงั วา่ COVID-19 จบเราจะเจอกันอีก รักและคิดถึง
เสมอจากเพื่อนแดนไกล – กอ๋ ย

36

แพทยห์ ญงิ พรเพ็ญ บานชืน่

"มติ รภาพไมไ่ ด้ขนึ้ อย่กู ับเวลาหรอื ระยะทางแตข่ ้ึนกับความร้สู ึกดๆี ที่มีต่อกนั "
50 ปีที่แล้วมา พวกเราชาวศิริราช 76 ข้ามฟากมาด้วยกันร้อยกว่าคนเรียนหนังสือ ฝ่าฟันอุปสรรค
ต่างๆจนเรยี นจบ แยกย้ายกันไปทางาน สร้างครอบครัว วิถีชวี ติ ทาใหเ้ ราเหินหา่ งกนั ไปไม่มากกน็ ้อย โดยเฉพาะ
พวกเราที่ไปตั้งหลักฐานอยู่ต่างประเทศ โอกาสที่จะได้พบเพื่อนฝูงมีเพียงปีละครั้ง ครั้งละ 2-3 วัน ตอนงาน
reunion 2-3 วนั ท่พี บกับเพือ่ นเปน็ เวลาที่มคี ่า มีความสุขมากๆ ยงิ่ มอี ายมุ ากข้ึนยิง่ appreciate เวลาทพ่ี วกเรา
ได้ spend together บางครั้งรู้สึกเสียใจที่ไม่มีโอกาสได้ทาความรู้จักกับเพื่อนๆหลายคนให้มากขึ้น อย่างที่ว่า
เวลาและระยะทางไม่ใชอ่ ปุ สรรค ความปรารถนาดแี ละความร้สู กึ ดีๆมใี ห้เพ่ือนทุกคนเสมอ

37

แพทย์หญงิ สมจิตต์ วามวานิชย์

I am so proud to be a member of this class. Our classmates served as top officials in
Ministry of Public Health, Thailand, faculty members of Siriraj, others has been board members
of Female Physicians Association, and many more either high rank military officers (Majors to
Generals) or medical directors of regional hospitals Equally important, a lot of successful
physicians in private practice. Wow, what an achievement! What a record!

One would think with that kind of a record we must be dull, surprise, surprise.
We are a bunch of naughty and playful "YOUNG ADULTS" when we get together Ah, our class
reunion the envy of graduates from other medical schools as well as other classes of Siriraj
alumni. Thanks to the board members of the event. My sincere thanks to those who develop
the programs, those who are experts on computer and technical (slides show, sound and light
systems), last but not least entertainment director (shows on stage and dances). I appreciate
the hard work and the hours you put in. You deserve a round of applause. I miss you all, I
miss the fun. Can't wait to see you again at the next reunion.

In my memory, my first year in United State Boarding the same airplane as Sunida and
Latti, we flew over Hong Kong, Tokyo, Honolulu and Los Angelis. We had sightseeing in each
and every city It was my intention to see them all and have fun Just in case I don't like the
USA, I can fly back and claim I was a tourist. I did not waste my money after all, the air fare
was not cheap!

In Disneyland, L.A., we had so much fun, we were like kids, we got on all the scary
rides, screamed our hearts out! You know what, nobody knew we were doctors, no need to
be in control, no need to be calm, cool and collected Ah, the first glimpse of freedom.

Landed in Baltimore, as I stepped out of the aircraft, I was impressed. Such wide open
space, such clean air. Equally stunning, the AFRO hair style something I had never seen before.
It was the end of June, 1972, early summer for Americans. I found myself wearing a sweater in
some of the cooler days low 60 F., like winter in Thailand of course I needed a sweater.

38

The first weekend after arriving, I was already on a Greyhound bus to Philadelphia. My
friend was in trouble, she had difficulty coping with the new environment. I must give her my
support. Little did I know, Greyhound bus station in Baltimore had a high crime rate. People
got mugged, raped, and murdered. I was too braved for my own good! Well, you know young
and crazy.

Having heard repeatedly that Highway Interstate 95 could take us to Washington D.C.
and New York City. Chaweewan, then my roommate and I decided to take a trip to visit those
big cities (No maps, no GPS). We drove almost 2 hours and did not see the exit to Washington
D.C., shortly after that we saw New Jersey Turnpike, we knew we passed D.C. Chaweewan said
"We'll make New York our first stop". Another hour passed, no sign of New York. I heard her
voice "Whichever city we get to will count as our destination". No fuss, no anger, no
disappointment. What a good sport! Guess where did we end up? Connecticut!

Three months into my internship, during the morning rounds, I was silent most of the
time. The interns from India did most of the talking. I worried that the attending physician
might think I was dumb. Oh, no, I couldn't allow that to happen. The fact was Indian doctors
were fluent in English, there was no way I could compete with them. What was I to do? Guess
what I did? I asked smart questions my survival skill Ha Ha.

39

Just as I thought my English was better, my girlfriend who was married to an American,
went to see a marriage counselor; she was told "Don't worry, honey, we'll take him to the
cleaner, "To me, she said " Laundry! What's that got to do with my marriage problem" We
learned later it meant " If there is a divorce, we'll clean his bank accounts". Ladies, beware of
your laundry skill!

Six months into my internship, I had improved my listening and speaking. Still, I felt
awkward making conversation with the general public. In the hospital, to the doctors and
nurses, I had no problem ... Most technical terms we already learned from English text books.
Outside the hospital, I was not given the topic ahead of time, I had no idea what people were
talking about unfamiliar with the vocabulary involved in that certain profession made me look
stupid. Now, it's time to learn again, this time non medical.

I was on call every other day, no time to make friends with people in other walks of
lives. I decided to use little spare time I had to chat with the patients who recovered and
ready for discharge the next day. I talked to soldiers, farmers, miners, teachers, scientists,
artists etc. Each day I memorized new vocabularies of each field, and that's how I gained
confidence.

Winter came, each morning I had to scrape the snow off the windshield. Having bought
the wrong kind of gloves (no thick fur lining), my fingers got icy cold after only a few minutes,
so I made a round window of 12 inch diameter and drove off. Why not, I could see what
was directly in front of my car. Good enough for me. Not only was it dangerous, it was illegal
too. Heck, I didn't know. My driving instructor never told me. Blamed it on the instructor, of
course.

One Saturday, my day off, I decided to make a snowman. I gathered a handful of snow
and packed it into a small ball, then added more snow to this starter ball. I needed two
snowballs to stack one on top of the other. After a long time, I made only two small ones. I
gave up. My snowman looked like a chic, not a man. Oh well (!?!) I swear, this is a true story, I
have the picture to prove it. Actually, it was so easy, just roll the little ball on the ground with
heavy snow, it will gather more snow and get big in no time. Live and learn!

One year passed, at the intern graduation party, we were chatting and laughing, all of
a sudden, one of my co-interns said something nasty about me, I looked at him, showing him
I was angry; he quickly replied, "I was just pulling your leg". I thought to myself "Don't you dare
touch my legs" No one touched my legs. Good grief after one year I am still struggling with
idioms. What he meant was "Just kidding!"

40

If any of these sounds funny to you, laugh with me. We can all live longer. Each
laughter adds 7 days to life, right?

Best of all, after 50 years and thousands of miles away from each other, we are still
united as one. Impressive!

41

แพทย์หญิงศรีรัตน์ เตมียสถิตย์

ขอแสดงความยินดี และภูมิใจที่เพื่อนๆรุ่นเรามากมายที่เป็นผู้นาของสถาบันแพทย์ เพื่อนผู้มีจิตอาสา
ทางานเพื่อสังคมและส่วนรวม มองกลับไปในการตัดสินใจอยูต่ ่อที่อเมริกา ไม่ได้ตั้งใจจะอยู่ประเทศนี้ แต่ก็รู้สึก
เหมือนกับไปทางานต่างจังหวัดและเลอื กจะตั้งรกรากครอบครัวอยู่ต่อไป แต่มีหลายๆอย่างที่ชอบที่น่ี ทาให้อยู่
ไปเรื่อยๆ เร่มิ จาก practice medicine ทีเ่ ราชอบ ทไ่ี หนกเ็ หมือนกัน ตอนลกู ยงั เด็กๆ ตอ้ งขอบคุณทมี่ ีขวดและ
อ๊ดี ทาหน้าท่ีรวมครอบครวั มนูและถนอมกบั เราไปเทย่ี วและลกู ๆไดเ้ จอกันและสนุกสนานตอนปดิ เทอมเกือบทุก
ปี และมสี มาคมแพทย์ไทยในอเมริกามีการจัดประชุมวิชาการและประชุมของบอร์ดทุกบ่อย พวกเราก็ได้เจอกัน
ตอนลูกโตเมื่อมีโอกาส เช่นงานแต่งงานลูกๆเราก็ได้เจอกัน ทางาน ดูแลครอบครัวไปเรื่อยๆ กว่าจะรู้ตัวก็ 40
กวา่ ปี ดใี จและขอบคณุ เพื่อนๆ ศิรริ าช76 ทีร่ ักทกุ ทา่ นที่จดั สังสรรค์เพอ่ื ให้เพื่อนทุกคนไดเ้ จอกนั และคิดหาเวลา
ทีพ่ วกทอี่ ย่อู เมรกิ าสะดวกไปรว่ มงาน

42

แพทยห์ ญงิ ลัทธี ชินะกาญจน์

ความจริง เก่ียวกับเพอ่ื นศริ ริ าช 76 จากแดนไกล ท่บี างคนอาจยังไมร่ ู้

Top Chef: ก๋อย ผู้เชี่ยวชาญครองแครงกรอบ ข้าวเกรียบปากหม้อ และ

ขนมเบื้องไทย (เสวย) ไม่มีใครสู้ได้ในทวีปนี้ มีพยานมากมาย

สนับสนุนขอ้ มลู

Top Gardener: ต้องยกให้มนแู ละวศิ ษิ ฏ์

มนู ดูแลทนุถนอมตน้ มะกรูดแสนรักมามากกวา่ 25 ปี เติบโตแขง็ แรง

งามมาก จนตอ้ งตดั ใบใส่ซองส่งมาให้เพอ่ื นผูโ้ ชคดีทกุ ปี

วิศิษฏ์ ปลูกส้มที่ California งามมาก ลูกดก ต้องไล่แจกชาวบ้าน

จนเหนื่อย

Top Doctor: เมลิว ได้รับการโวทอย่างเป็นทางการ คนไข้มะเร็งของเธอรอดตาย

มา follow up กบั เธอไดเ้ ป็นสบิ ปี

Top Investor: มนู วทิ ิต สงิ หห์ ุน้ 2 คนนี้ record speaks for itself

Top Entertainer: ขวด ผ้มู ีชือ่ เสยี งโด่งดังทงั้ 2 ทวีปเพื่อนทุกคนเหน็ ดว้ ย

Quilter: ไก่ ไม่มีช่ือเสยี ง แตช่ อบเยบ็ ผ้าเป็นชวี ติ จิตใจ

Top Explorer: อี๊ด ที่ชอบท่องมหาสมุทรยามค่าคืนบน cruise lines คงเพราะมี

slot machine อี๊ดเป็นคนเลน่ ขวดเปน็ คนควบคุม budget

Top Scholar: ศรีรัตน์ post คลปิ ดดี ี มปี ระโยชน์ educate เพื่อนเพือ่ น

Top Nature Lover: จิบ และ Vern (adopted SR 76) expert camper, avid hiking,

bird and whale watching, picking fresh mussels. Living by

the seashore and many more!

Top Dancer, Choreographer: ป๊ีบ ผ้สู าวเสมอ สวยเสมอ

Realistic person: ปรียารัตน์ ก็ยังเป็นคนจริงใจ จะทาอะไรที่เหลวไหลไร้สาระไม่เป็น

เลยเชน่ เดิม

Top Visionary: ส ม จ ิ ต ต ์ Iron Lady ส ะ ส ม ป ร ะ ส บ ก า ร ณ ์ ช ี ว ิ ต ด ้ ว ย ส ม อ ง

แสน smart

43

Queen of Beautiful Flower: จันทรา คนสวย วัยงาม ปรากฏ ตัว with beautiful flowers
Top Handyman: around her house.
ถนอม repair man ประจาตัวของศรีรัตน์ มีความสามารถในการ
Top Golfer: ซ่อมแซมของใช้ทุกอย่างทั้งในบ้านและนอกบ้าน สามารถทาให้ของ
ใช้ที่เสียแล้วกลับมาใช้ได้อีก บางทีก็ยังทาให้ของที่ใช้ที่ดีอยู่แล้วใช้
Top Family Man: ไมไ่ ด้ (ฝร่งั ทามาเกินจากโรงงาน)
Top Wine Expert: สุรพล จาก California ไดเ้ ปรียบเพ่ือนที่อยู่รฐั อื่นเพราะสามารถเล่น
Most Invisible Man: กอลฟ์ ได้ตลอดปี ไมย่ อม turn pro เพราะคงกลวั เสยี ภาษีมาก ชอบ
ลอสแองเจลิส เพราะอากาศดี อาหารไทยเพียบ ยังแถมบางทีนอนๆ
อยู่กม็ คี นมาเขยา่ เตียง (แผน่ ดินไหว) ให้ต่นื เตน้ เปน็ ครงั้ คราว
วิโรจน์ มีครอบครัวใหญ่อบอุ่น take care ครอบครัวเป็นงานหลัก
งานอดเิ รกคงเปน็ รอ้ งเพลง เพราะเสยี งเยน็ แถมยงั เป็นคนดี เพลง
ที่ชอบร้อง นางฟ้าจาแลง
ปกรณ์ who is also known as gourmet to the max
ทศพร นานนานจะมา ปรากฏตัวให้เพื่อนเห็น ยังเป็นคนตัวสูง
เหมือนเดมิ

44

ทำเนียบรุน่
ศริ ริ ำช 76

ศิรริ ำช 76 กฤษณำ วรำงพงษศ์ รี
ครบรอบ 50 ปี

แพทย์หญงิ กฤษณำ วรำงพงษ์ศรี
ทอี่ ยู่ 99/1 หมู่ 3

ตำบลสวนกลว้ ย
อำเภอบำ้ นโป่ง
จังหวัดรำชบรุ ี 70110
โทร. 03 2221 3692
มอื ถือ 08 6662 9739
email -

4466

ศริ ิรำช 76 เกรยี งไกร แก้วผนกึ รังสี
ครบรอบ 50 ปี

ผู้ช่วยศำสตรำจำรย์ นำยแพทยเ์ กรยี งไกร แกว้ ผนกึ รังสี
ท่อี ยู่ 1543/34 บำงยข่ี นั คอนโดมเี นียม

ถนนอรุณอัมรนิ ทร์
แขวงบำงย่ีขัน
เขตบำงพลัด
กรงุ เทพมหำนคร 10700
โทร. -
มอื ถอื 08 1668 3138
email -

4477

ศิริรำช 76 กิตตศิ กั ด์ิ กลบั ดี
ครบรอบ 50 ปี

นำยแพทยก์ ติ ตศิ กั ดิ์ กลับดี
ท่ีอยู่ 9/201 หม่บู ้ำนศริ วิ รรณ 2 บำงกร่ำง 43

ตำบลบำงกรำ่ ง
อำเภอเมอื งนนทบุรี
จังหวดั นนทบรุ ี 11000
โทร. 0 2926 2391
มือถือ 06 2698 8379
email [email protected]

4488