สรุปผลงานวชิ าการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรื่องเล่า
จำนวนอบุ ัติการณก์ ารสญู หายของใบงานสง่ ซอ่ มลดลง 1. จดั ประชุมฝ่ายบริหารงานทัว่ ไป วางแผน
แตย่ งั คงพบใบงานทส่ี ญู หาย จากการวิเคราะห์พบวา่ งานจัดทำแนวทางประกนั ระยะเวลาซอ่ ม,
เจา้ หนา้ ที่บางรายยงั ไม่ทราบถึงขนั้ ตอนการสง่ ซอ่ มที่ แนวทางปฏิบัติงานในการซอ่ มกำหนด
ปรับปรงุ ใหม่ จึงไดแ้ จง้ ขน้ั ตอนเพือ่ รบั ทราบอีกครงั้ ใน ผ้รู ับผดิ ชอบ
การประชุมเจ้าหนา้ ท่ี ไม่พบอบุ ตั กิ ารณ์ระยะเวลาการ 2.แจ้งเจ้าหนา้ ทีร่ บั ทราบข้นั ตอนและแนวทาง
เขา้ ถงึ หนา้ งานของชา่ งซ่อมบำรงุ ล่าช้ากว่าทกี่ ำหนด ใหม่
1.ตวั ชีว้ ัดอบุ ัตกิ ารณก์ ารสูญหายของใบงานส่ง 1.ดำเนนิ งานปฏบิ ัติตามแนวทางประกัน
ซอ่ ม ระยะเวลาซ่อม,แนวทางปฏบิ ตั ิในการซ่อม
2.ระยะเวลาเฉลย่ี ในการเขา้ ถงึ หนา้ งานของช่าง 2.ปฏิบตั งิ านตามท่ีได้รับหมอบหมาย
ซอ่ มบำรงุ
ขน้ั ตอนปฏิบัติส่งซอ่ ม(การประกนั เวลาการซอ่ ม)
ประกนั เวลาการซ่อม
ด่วน ไม่ดว่ น
ถงึ หนา้ งาน 30 นาที นอกเวลา
แจง้ ซ่อมวนั ทาการวนั ถดั ไป
ถงึ หนา้ งาน 5 วนั
ซ่อมเอง 1 วนั ติดตอ่ สง่ ซ่อมหลงั ซ่อมเองไมไ่ ด้ 1 วนั
ซ่อม/สง่ กลบั ใหภ้ ายใน 1- 15 ติดตามการสง่ ซอ่ มภายนอก 5 วนั ทาการ
วนั
สรุปผลงานวิชาการ วจิ ัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเรื่องเล่า
แนวทางการปฏิบตั ิงานซอ่ มบำรุง
จนท.พบเหน็ อปุ กรณช์ ำรดุ โทร/Lineแจ้งซอ่ มทีฝ่ ่ายบริหารงานทวั่ ไป
เพ่ือประเมินงานด่วน/ไม่ด่วนพรอ้ มจัดลำดับคิวงานให้ชา่ ง
แจง้ หัวหนา้ หนว่ ยงานรับทราบ
จนท.ประจำจุดเขยี นบันทกึ ข้อความเพือ่ ขออนมุ ตั ิซอ่ มส่ง
ท่ีตระกรา้ รับใบส่งซ่อมทฝ่ี ่ายบรหิ ารงานทั่วไป
ชา่ งเขา้ ตรวจสอบหนา้ งานตาม
ควิ งานทไี่ ดร้ ับมอบหมาย
ซ่อมไมไ่ ด้ ซอ่ มได้
ช่าง /จนท.ประจำจุดติดต่อช่าง ชา่ งดำเนินการซ่อมตามข้นั ตอน
ภายนอก ท่กี ำหนดไว้
ช่าง /จนท.ประจำจดุ ติดตามผลการซอ่ ม หนว่ ยงานทดสอบ/
ตรวจสอบกอ่ นใชง้ าน
ซอ่ มไมไ่ ด้ ซอ่ มได้
นำเข้ากระบวนการจำหน่าย หน่วยงานทดสอบ/
ตามระเบยี บพัสดุ ตรวจสอบกอ่ นใชง้ าน
นำเขา้ กระบวนการจำหนา่ ยตาม
ระเบยี บพัสดุ
การวดั ผลและผลการเปล่ียนแปลง :
เก็บข้อมูลก่อนพัฒนาระบบงานซ่อมบำรุง 6 เดือน จากเดือนสิงหาคม 2564 – มกราคม 2565 จำนวน
อุบัติการณ์การสูญหายของใบงานส่งซ่อม จำนวน 15 ใบ จากใบงานทั้งหมด 64 ใบ คิดเป็นร้อยละ 23.44
เปรียบเทียบข้อมูลหลังการพฒั นาระบบ 6 เดือน จากเดือนกุมภาพนั ธ์ – กรกฎาคม 2565 พบจำนวนอุบัติการณ์การ
สูญหายของใบงานส่งซ่อม จำนวน 5 ใบ จากใบงานทั้งหมด 48 ใบ คิดเป็นร้อยละ 10.12 อุบัติการณ์การสูญหาย
ของใบงานส่งซ่อมลดลง แตย่ งั คงพบใบงานทสี่ ูญหายอยู่ จากการวเิ คราะห์พบว่าเจา้ หน้าทบี่ างรายยังไมท่ ราบถึงขั้นตอน
สรปุ ผลงานวชิ าการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอื่ งเล่า
การส่งซ่อมที่ปรับปรุงใหม่ จึงได้แจ้งขั้นตอนเพื่อรับทราบอีกครั้งในการประชุมเจ้าหน้าที่ และวางแผนนำระบบงานส่ง
ซ่อมบำรงุ แบบออนไลนม์ าใชเ้ พอ่ื ป้องกันการสูญหายของใบงานซ่อมในระบบกระดาษซ่ึงอยู่ในระหวา่ งการดำเนินงาน
อุบัติการณ์ข้อร้องเรียนการเข้าถึงหน้างานล่าช้ากว่าที่กำหนด ก่อนพัฒนาระบบงานซ่อมบำรุง 6 เดือน จาก
เดือนสิงหาคม 2564 – มกราคม 2565 จำนวนอุบัติการณ์ร้องเรียน จำนวน 15 ครั้ง สอดครองกับจำนวนใบงานท่ี
สญู หาย เปรียบเทยี บขอ้ มูลหลงั การพัฒนาระบบ 6 เดือน จากเดือนกมุ ภาพนั ธ์ – กรกฎาคม 2565 ไม่พบอบุ ัติการณ์
ข้อร้องเรียนการเข้าถึงหน้างานลา่ ช้ากว่าที่กำหนด แม้ยังมีพบใบงานทีส่ ูญหายอยู่ แต่เนื่องจากในการพัฒนาระบบนั้นมี
ขั้นตอนการโทรประสานงานที่ฝ่ายบรหิ ารงานทั่วไปเพ่ือจดั ลำดับคิวงานพร้อมทัง้ มีมรี ะบบติดตามการดำเนนิ งานที่ชดั เจน
จึงไม่พบอบุ ตั กิ ารณ์
ตวั ช้วี ดั เปา้ หมาย ผลการดำเนนิ งาน
ส.ค.64-ม.ค65 ก.พ.-ก.ค65
จำนวนอบุ ตั ิการณ์การสญู หายของใบ นอ้ ยกว่า 23.44 10.12
งานส่งซ่อม ร้อยละ 15
อบุ ตั ิการณข์ อ้ ร้องเรียนการเข้าถงึ หน้างานล่าช้ากว่าทกี่ ำหนด
16 จานวนขอ
14 รอ้ งเรยี น(ครงั้ )
12
10 ส.ค64.- ก.พ.-
ม.ค.65 ก.ค.65
8
6 15 0
4
2
0
จานวนขอ
รอ้ งเรยี น(ครง้ั )
บทเรียนท่ไี ด้รับ :
- งานซอ่ มบำรุงมีการบรหิ ารจัดการระบบท่ีชดั เจน สามารถลำดับความสำคัญของควิ งานซอ่ มได้
- อบุ ตั กิ ารณ์การสูญหายของใบงานส่งซ่อมลดลง แตย่ งั คงพบการสูญหายของใบงานส่งซอ่ มอยู่ ดงั นน้ั ฝ่าย
บรหิ ารงานท่วั ไปจึงได้วางแผนการนำระบบงานสง่ ซอ่ มบำรงุ แบบออนไลน์มาใช้พฒั นาระบบต่อ
- ขัน้ ตอนการทำงานท่ซี ำ้ ซ้อนของเจา้ หนา้ ท่ีลดลง
การติดตอ่ กับทีมงาน : ฝ่ายบรหิ ารงานทวั่ ไป หน่วยงานซ่อมบำรุง โรงพยาบาลภักดชี มุ พล จงั หวัดชัยภมู ิ
160 หมู่ 3 ต. เจาทอง อ.ภักดชี มุ พล จ.ชยั ภูมิ 36260 โทร 044-133100 ตอ่ 110 www.phakdeehos.org
นางสาวปานจติ ร หมอกชยั [email protected]
สรุปผลงานวิชาการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอ่ื งเลา่
ชือ่ ผลงาน ผลการพฒั นารูปแบบการดแู ลรักษาผปู้ ว่ ยเสี่ยงต่อการฆา่ ตวั ตาย
ชอ่ื เจ้าของผลงาน : นางสาวธัณญามยั รินคำ ตำแหน่ง นักจติ วิทยา
ชือ่ ผรู้ ว่ มทำผลงาน : นางสาวลำเพย ไทยภักดี และ นายมานติ ย์ ชิดชยั ภมู ิ
สถานทที่ ำงาน : กลุ่มงานจติ เวชและยาเสพตดิ โรงพยาบาลภกั ดีชุมพล อ.ภักดีชมุ พล จ.ชัยภมู ิ
ความสำคัญของปัญหา : จากสถิติผู้มารับบริการผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลภักดีชุมพล ปีงบประมาณ 2563 โรงพยาบาล
ภกั ดีชุมพล มีจำนวนผูป้ ว่ ยซมึ เศรา้ 231 คน ผูป้ ่วยฆ่าตวั ตายสำเร็จ 5 คน คิดเปน็ 16.66 ต่อ แสนประชากรซงึ่ มีอัตราเพิ่ม
สูงขึ้นเรื่อย ๆ ( ข้อมูลอัตราการฆ่าตัวตาย 3 ปีย้อนหลัง พ.ศ 2560 - 2562 ) คิด เป็นร้อยละ 6.66, 10และ 13.33
ตามลำดบั กลุม่ ผปู้ ่วยดงั กลา่ วเปน็ กล่มุ เสี่ยงท่จี ะมีความคดิ ฆ่าตัวตายสงู หรอื พยายามฆา่ ตัวตายไม่สำเรจ็ หากผู้ป่วยไม่ได้
รับการคัดกรองค้นหา และดูแลรักษาต่อเนื่องอาจส่งผลกระทบต่อ ตนเอง ครอบครัว และชุมชนได้ในระยะสั้นและระยะ
ยาวได้
วัตถปุ ระสงค์
1. ผู้ป่วยเสี่ยงตอ่ การฆ่าตวั ตายมารับการรักษาตอ่ เนือ่ งไมน่ อ้ ยกวา่ รอ้ ยละ90
2. ผปู้ ว่ ยพยายามฆา่ ตวั ตายไม่กลบั มาทำร้ายตนเองซำ้ ในระยะเวลา 1 ปี ร้อยละ 98
3. ผปู้ ่วยไดร้ ับการคดั กรองซึมเศร้าเพ่ิมขึ้น
กระบวนการพฒั นา (PDCA) กระบวนการพฒั นา มดี งั นี้
1.จัดประชุมปรึกษาหารือในทีมเพือ่ หาสาเหตุและแนวทางในการพัฒนารูปแบบการคน้ หาคดั กรองและดูแล รักษาผู้เสี่ยง
ตอ่ การพยายามฆ่าตัวตายตอ่ เนือ่ งท่ียังไม่ครอบคลมุ
2.ส่อื สารผ้ทู ่เี ก่ียวขอ้ งเพ่อื ให้ทราบแนวทางและปฏิบัติ
3.รวบรวมและวิเคราะห์ขอ้ มูล ตลอดจนปญั หาอุปสรรคในการใช้ CPG เพื่อสื่อสารในทีม
4.ฝกึ อสม. ในการใช้แบบทดสอบ2Q+,9Qและ8Q เพื่อค้นหาผูป้ ว่ ยซมึ เศร้ารายใหมแ่ ละมีแนวโน้มในการฆ่าตัวตาย
5.ประเมินผลการปฏิบตั เิ พ่อื ปรับปรุงแกไ้ ข สรุปผล
การวดั ผลและการเปล่ยี นแปลง
1.ด้านระบบงาน การค้นหาคัดกรอง โดยเน้นการค้นหาคดั กรองผูท้ ี่มารับบริการในคลินิกจิตเวชและยาเสพติด ผู้ป่วยที่มา
รับบริการผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยในทุกราย โดยใช้ คำถาม 2Q+,9Qและ8Q ทุกครั้งที่มารับริการ ถ้าใน กรณีมีผู้ที่เสี่ยงต่อ
การฆ่าตัวตายเข้าเกณฑ์เสี่ยงสูง ก็จะทำตามแนวทางการรักษา CPG ส่งพบแพทย์เพื่อ Admit ไว้รักษาใน รพ. วางแผน
เพื่อพิจารณาส่งต่อ เฝ้าระวังสังเกตอาการใกล้ชิด และลงบันทึกใน progress not และ แนบแบบประเมิน 2Q+,9Q,8Q
ในชาจเพือ่ สอื่ สารทีมในการดูแล และประเมินความกา้ วหนา้ และแผนการ รกั ษา
2.บูรณาการวิธีการใช้แบบประเมิน2Q+,9Q, 8Qให้กับอสม.ในการประชุมอสม. ทุกตำบลในแต่ละเดือน เพื่อให้ อสม.คัด
กรองผู้ป่วยที่มีพฤติกรรมเสี่ยงต่อซึมเศร้าหรือฆ่าตัวตัวและสามารถดูแลผู้ป่วยพยายามฆ่าตัวตายที่ออก จากโรงพยาบาล
อย่างตอ่ เน่อื ง
สรปุ ผลงานวิชาการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่ืองเลา่
3.เครื่องมือ ในการคัดกรองและประเมินความเสี่ยงตอ่ การฆา่ ตวั ตาย ใช้แบบประเมิน 2Q+,9Qและ8Q เพื่อ ประเมินและ
วินิจฉัยวา่ มีความเสี่ยงท่ีจะฆ่าตวั ตายระดับใด (ต่ำ ปานกลาง มาก) พร้อมบันทึกข้อมลู เกี่ยวกับการ ดูแลรักษาผู้ที่เส่ยี งต่อ
การฆา่ ตัวตาย กรณผี ปู้ ว่ ยadmitted ก็จะไปประเมินกำกับตดิ ตาม (monitor) เพอ่ื เฝ้า ระวังการฆา่ ตัวตาย
4.การใหก้ ารดูแลรักษา ให้การดูแลรักษาผู้ทเ่ี ส่ยี งตอ่ การฆ่าตวั ตายตามระดับความเสย่ี งดงั นี้ ระดบั น้อย ให้คำปรึกษาและ
ทำจิตบำบดั ระดับปานกลาง ให้การดูแลปฐมพยาบาลทางใจ, รบั ไวร้ กั ษาในรพ. เฝ้าระวงั อยา่ ง ใกล้ชิด 24-72 ชวั่ โมง ,ให้
คำปรึกษาและทำจิตบำบัด ระดับมากสง่ ต่อโรงพยาบาลชัยภมู ิ,รพ.จิตเวช
5.การดแู ลต่อเนือ่ ง โรงพยาบาลจะสง่ ขอ้ มูลผู้ป่วยเสยี่ งตอ่ การฆา่ ตวั ตาย ระดับปานกลางและรนุ แรงทุกราย ไปยังรพ. สต .
ให้ทราบเคสเพื่อติดตามเยี่ยม และในเคสที่ขาดนัดเพื่อติดตามให้เข้ามารักษาต่อเนื่อง ติดตาม เยี่ยม 1 สัปดาห์, 1 ,3,6,
เดือน และ 1 ปี ตามระดับความรุนแรงของปัญหา และความต้องการของผู้ป่วยและ นำข้อมูลมาบันทึกโปรแกรมป้องกนั
เฝ้าระวังการฆ่าตัวตาย จากข้อมูลข้างต้นจะเห็นได้ว่าอัตราการฆ่าตัวตายสำเร็จในปีงบประมาณ2560 2561 2562และ
2563 เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องและมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น จึงทำให้ทางกลุ่มงานจิตเวชและยาเสพติดได้จัดทำการพัฒนา รูปแบบ
การดแู ลรักษาผูป้ ่วยเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายข้ึนในปงี บประมาณ 2564 ซึ่งทำให้อัตราการฆ่าตัวตาย สำเร็จในปีงบประมาณ
2564 ลดลงอยา่ งเห็นไดช้ ัด ตามตารางเปรียบเทยี บทแี่ นบมาดว้ ย
6.ด้านผู้รับบริการ ตารางแสดงจำนวนผู้รับบริการและร้อยละผู้ที่เสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายที่มารับบริการผู้ป่วยนอก
ปีงบประมาณ 2561 -2563 รายการ ปงี บประมาณ 2561 2562 2563
ตารางแสดงจำนวนผรู้ ับบรกิ ารและรอ้ ยละผทู้ ่ีเสย่ี งตอ่ การฆ่าตัวตายท่มี ารับบรกิ ารผู้ป่วยนอก ปงี บประมาณ 2564
สรุปผลงานวชิ าการ วิจัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเรื่องเลา่
บทเรียนทไ่ี ด้รบั การขยายผล ขอ้ เสนอแนะ
แนวทางการดูแลผู้ป่วยเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย ใช้เป็นแนวทางในการดูแลผู้ที่เสี่ยงต่อการฆ่าตัวต าย สำหรับกลุ่ม
งานจติ เวชและยาเสพตดิ และทมี งานไดเ้ ป็นอยา่ งดี ทำใหเ้ กิดประโยชน์สงู สดุ ผู้ปว่ ยไดร้ ับการดแู ล รักษาอยา่ งตอ่ เนื่อง และ
ได้รับการติดตามเยี่ยมบ้านเพื่อป้องกันการพยายามฆ่าตัวตายซ้ำ และควรมีการ ทบทวนแนวปฏิบัติและติดตามแนะนำ
เสรมิ พลังใจทมี เพอ่ื พฒั นาคุณภาพให้ดีขน้ึ เรอื่ ย
สรปุ ผลงานวิชาการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอื่ งเล่า
ชือ่ ผลงาน การพฒั นาการรับแจ้งออกเหตุวิกฤตจิ ิตเวชฉุกเฉินในชุมชน
ชอื่ เจา้ ของผลงาน : นางสาวลำเพย ไทยภักดี ตำแหนง่ พยาบาลวชิ าชพี ชำนาญการ
ช่ือผ้รู ่วมทำผลงาน : นายมานิตย์ ชดิ ชยั ภมู ิ ตำแหนง่ พยาบาลวิชาชพี ปฏบิ ตั กิ าร
นางสาวธณั ญามัย รินคำ ตำแหนง่ นกั จติ วทิ ยา
สถานทีท่ ำงาน : กลมุ่ งานจิตเวชและยาเสพตดิ โรงพยาบาลภกั ดชี มุ พล อ.ภกั ดีชุมพล จ.ชัยภมู ิ
ความสำคัญของปญั หา
จิตเวชฉกุ เฉนิ เปนภาวะที่ผูปวยมีความผดิ ปกตทิ างความคิด อารมณหรือพฤตกิ รรมซึง่ เกดิ ขึ้นอยางเฉียบพลันและ
รุนแรงเชน กาวราวคลุมคลงั่ สับสน อยูไมนิ่ง ทำรายตนเอง/ผูอื่น มอี าการซึมเศราหรอื วิตกกังวลมากฯลฯ อาการดงั กลาวก
อใหเกดิ อันตรายตอตนเองและผูอ่ืน หรอื เกิดความเสียหายตอทรัพยสิน จำเปนตองไดรับการชวยเหลือ อยางเรงดวน เพื่อ
ความปลอดภัยของทุกฝาย และที่ผานมาพบวายังมีปญหาอุปสรรคในการนำตัวผูปวยจากชุมชนเขามารักษาในรพ. ยังไม
มีชองทางรับแจงออกเหตทุ เ่ี ปนแนวทางที่ชัดเจนทำใหเกิดปญหาในการนำเขาสูระบบการรกั ษาลาชา
วัตถปุ ระสงค ผูปวยฉุกเฉนิ วกิ ฤตสิ ุขภาพจิตเขาถงึ บริการระบบมากข้นึ
กิจกรรมการดำเนนิ การ ( ต.ค 2564-พ.ค.2565 )
1. จดั ประชุมเครือขายงาน MCATT ระดับอำเภอ ระดบั ตำบล
2. ประชุมชแ้ี จงแบงขอบเขตบทบาทหนาท่ใี หภาคเี ครือขายใหชดั เจน
3. จดั ตัง้ กลุมไลน MCATT ระดบั อำเภอเพือ่ เปนชองทางในการประสานงาน
4. แจงชองทางสายดวย แจงเหตุ 191
5. ใหบริการคำปรกึ ษารายกรณีในเวลาราชการ จนั ทร ถึง ศุกร
สรปุ ผล
1. มกี ลุมไลน MCATT พรอมสื่อสารประสานงานออกรับเหตุไดทนั ทวงที
2. มกี ารออกเหตจุ ติ เวชฉกุ เฉนิ ครบทมี (ตำรวจ ปกครอง สาธารณสขุ )
3. มีเคสจิตเวชฉกุ เฉินเขาถงึ บรกิ ารเพ่ิมขนึ้ ป 2564 จำนวน 18 เคส 22 คร้ัง
4. เคสจติ เวชฉกุ เฉนิ ปลอดภัยขณะนำสงรพ
5. จนท.ชดุ ออกเหตุปลอดภยั และม่นั ใจมากขน้ึ
6. เกิดทีม MCATT ทเ่ี ขมแข็งเออ้ื ตอการทำงาน
7. มแี นวทางในการแจงเหตุ
ขอเสนอแนะ
1. ยงั มีเคสท่ียงั ไมเขาถงึ บริการจติ เวชฉกุ เฉนิ
2. พัฒนาทมี MCATT ขยายสูระดับตำบล
3. การทำงานจะสำเร็จตองอาศัยความรวมมือของคนในพื้นท่ีและภาคีเครือขาย เชน ญาติ, ผูดูแล/แกนนำ ชุมชน/อปท./
รพ.สต./อสม./ ตำรวจ ฝายปกครอง สาธารณสุข ผูเก่ยี วของ
สรปุ ผลงานวิชาการ วิจัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่ืองเล่า
ชื่อผลงาน โครงการใครสมัครใจ ยกมือขึ้น
ชือ่ เจาของผลงาน นายมานิตย ชิดชัยภูมิ ตำแหนง่ พยาบาลวชิ าชีพปฏิบตั ิการ
นางสาวลำเพย ไทยภกั ดี ตำแหน่ง พยาบาลวชิ าชีพชำนาญการ
นางสาวธณั ญามัย รนิ คำ ตำแหนง่ นักจิตวิทยา
ช่อื ผูนำเสนอผลงาน นายมานิตย ชิดชยั ภูมิ ตำแหนง่ พยาบาลวิชาชพี ปฏิบัตกิ าร
สถานทีท่ ำงาน กลุมงานจิตเวชและยาเสพติด โรงพยาบาลภกั ดชี มุ พล
ความเปนมาและความสำคัญ
จากกการดำเนนิ งานคลนิ กิ ฟาใส โรงพยาบาลภกั ดชี มุ พล พบวามผี ูปวยเขารับการบำบัดเพ่ิมข้นึ ทกุ ป ในป2562 –
2564 จำนวน 92,112และ 164 รายตามลำดับ และในป 2564 มีผูเขารับการบำบัดเพิ่มสูงขึ้นจำนวน 164 คน จาก
จำนวนผูบำบัดสูงขึ้นอยางเห็นไดชัด ทางคลินกิ ฟาใสไดเล็งเห็นความสำคญั ของการติดตาม และการ Drop out ซึ่งมีแนว
โนมไมผานตามตัวชี้วัด ทางทีมเจาหนาที่ประจำคลินิกฟาใสจึงไดมีการปรับเปลี่ยนแนวทางการติดตาม และสงเสริม
กิจกรรมตางๆ ใหเยาวชนไดมีสวนรวมและเห็นคุณคาตนเอง
วตั ถุประสงค
เพื่อใหผูเขารบั การบำบัดเขารับการบำบัดครบตามเกณฑ โดยเริ่มกระบวนการ วนั ที่ 1 มกราคม 2564
ถงึ 31 ธันวาคม 2564
วิธกี ารดำเนินงาน
1. ประชุมช้ีแจงคณะกรรมการระดับอำเภอ และจดั ต้งั ศนู ยการตดิ ตาม โดยมปี กครองเปนแกนนำ
2. สรางเครือขายชดุ ปฏิบตั ิการประจำตําบล (อปพร.) และ อสม. ไดเร่มิ ปฏบิ ัตกิ าร เปนตัวอยาง 4 ตำบลมี ตำบลเจาทอง
ตำบลวังทอง ตำบลแหลมทอง และตำบลบานเจียง
3. จัดอบรมความรูพื้นฐานใหเครือขายที่เขารวมการติดตามในชุมชน ตามรูปแบบที่ชุมชนกำหนด โดยใหสอดคลองและ
เออื้ ประโยชนกบั การติดตาม ในการเขาระบบการตดิ ตามเมื่อมกี ารบำบัดครบ จะสงรายชอ่ื เขาทศี่ นู ยการตดิ ตาม และศูนย
การตดิ ตามจะสงรายช่ือลงสูพื้นท่ี
4. ใหอาสาสมัครการติดตาม อปพร. อสม. ผูนำชุมชน มีการกลาวคำปฏิญาณในการปฏิบัตงิ านเรื่องความลับของผูบำบดั
และทุกคนตองทำตามกฎ ท่รี วมกนั วางไว
5. จัดตั้งกลุมชวยฝกอาชีพ หารายได ใหผูเขารับการบำบัดทีว่ างงานมีงานทำโดยมีการชวยเหลือจากพัฒนาชุมชนอำเภอ
ภกั ดชี มุ พล และ อปท. เพือ่ สรางงานใหผูบำบัดมีรายไดเพ่อื ทจี่ ะไมไปทำงานตางจังหวัดและงายในออกตดิ ตามเยี่ยม
6. ประชุมถอดบทเรียน และสรปุ ผลการดำเนนิ งาน
สรุปผลงานวิชาการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรือ่ งเล่า
สรปุ ผลการดำเนนิ งาน
จะเห็นไดวาเมื่อมกี ารปรับระบบการติดตามโดยชมุ ชนมสี วนรวมในการวางแผนและการปฏบิ ัติงาน
อยางตอเนื่อง มีเครือขายที่เข็มแข็ง และทีมสหวิชาชีพรวมกันปฏิบัติงานอยางจริงจังในการติดตามและดูแลตอเนื่องใน
ชุมชน เห็นไดอยางชัดเจนวาผูเขารับการบำบัดเขารับการบำบัดครบตามเกณฑและอยูในระบบเพิ่มมากขึ้นอยางชัดเจน
ในป พ.ศ. 2564 มีผูเขารับการบำบัดทั้งหมด จำนวน 164 คน ผูปวยที่ไดรับการบำบัดรักษาและไดรับการจำหนายตาม
เกณฑทั้งหมด จำนวน 102 คน รอยละ 62.19 และจำนวนผูปวยที่อยูในระบบการติดตามหลังการจำหนาย 1 ป จำนวน
54 ราย รอยละ 52.94 และชุมชนตนแบบ 4 ตำบล จำนวนทั้งหมด 54 คน ไดแก ตำบลเจาทอง ตำบลวังทอง ตำบล
แหลมทอง และตำบลบานเจียง จำนวน 12,9,23และ10 คน ตามลำดับ สามารถติดตามไดครบทุกคน รอยละ 100 ที่
สำคญั ผูบำบัดทีเ่ ขารวมโครงการทวี่ างงาน สามารถมงี านทำมีรายได
ขอเสนอแนะ
การเสริมสรางปลูกฝงภูมิคุมกันในกลุมเด็กวัยอนุบาลไดเห็นถึงภัยของการใชยาและสารเสพติด เนื่องจากสาเหตุ
สวนใหญในการใชยาเสพตดิ เกิดจากความอยากรู อยากลอง
ภาพกจิ กรรมเพม่ิ เติม
สรุปผลงานวชิ าการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอื่ งเล่า
ชือ่ ผลงาน การพฒั นาระบบการดแู ลหญงิ ต้ังครรภ์ทใี่ ชย้ าเสพติดและสารเสพตดิ ในบรบิ ทของโรงพยาบาลชมุ ชน
ช่อื เจาของผลงาน นายมานิตย ชิดชัยภมู ิ ตำแหนง่ พยาบาลวิชาชพี ปฏิบัตกิ าร
นางสาวลำเพย ไทยภักดี ตำแหนง่ พยาบาลวชิ าชพี ชำนาญการ
นางสาวธณั ญามัย รินคำ ตำแหนง่ นกั จิตวิทยา
นางสาวสรุ างค์ อภยั ฤทธิรงค์ ตำแหนง่ พยาบาลวชิ าชพี ชำนาญการ
นางสาวน้ำฝน พลรจั น์ ตำแหนง่ พยาบาลวิชาชพี ชำนาญการ
ช่ือผูนำเสนอผลงาน นายมานิตย ชิดชยั ภูมิ ตำแหน่ง พยาบาลวิชาชพี ปฏบิ ตั ิการ
สถานทที่ ำงาน กลุมงานจติ เวชและยาเสพติด โรงพยาบาลภกั ดีชุมพล
หลกั การและเหตุผล
การใชส้ ารเสพติดในหญิงตัง้ ครรภเ์ ปน็ ปญั หาท่ีพบไดม้ ากขน้ึ ในปจั จุบันจากการศึกษาของพิมลรัตน์ไทยทำยานนท์
และคณะพบว่าการใช้สารเสพตดิ ในหญิงตง้ั ครรภใ์ นประเทศไทยมีแนวโน้มเพ่มิ มากข้ึนอย่างต่อเน่ืองโดยสารเสพติดท่ีนิยม
ใชม้ ากทสี่ ดุ คือยาบ้าหรอื อนพุ นั ธ์ของแอมเฟตามนิ รองลงมาคือบหุ รีแ่ ละสุราตามลำดับ
ปี 2564 เกิดอุบัติการมารดาคลอดก่อนกำหนดและส่งผลให้ทารกน้ำหนักตัวน้อยโรงพยาบาลภักดีชุมพลจึงได้
ทบทวนความเสี่ยงพบวา่ มารดามีประวตั ิการใชย้ าเสพติดประเภทยาบ้าและโรงพยาบาลภักดีชุมพลยงั ไม่มีแนวทางในการ
ดูแลหญิงตั้งครรภ์ใช้ยาและสารเสพติด จากเหตุการณ์ดังกล่าวทางคณะกรรมการอนามัยแม่และเด็กอำเภอภักดีชุมพล
ร่วมกบั สอปอปอสออำเภอภักดชี มุ พลจงึ ได้ประชมุ รว่ มกันและจดั ระบบการคดั กรองหญงิ ต้ังครรภใ์ ช้สารเสพตดิ ครั้งนข้ี ึน้
วัตถุประสงค์
1. เพื่อคัดกรองหญิงตั้งครรภ์ที่ใช้ยาและสารเสพติดที่เข้ารับบริการในเขตรับผิดชอบของโรงพยาบาลภักดีชุมพลนักสิทธ์ิ
หน้าใหมแ่ ม่ไดบ้ ำบดั ลูกไดร้ ับการดูแลผทู้ ำคลอดไดร้ บั ความปลอดภยั
2. เพ่อื สร้างระบบการดูแลหญงิ ตงั้ ครรภ์ที่ใช้ยาและสารเสพติดโดยแบง่ ตามระยะการตงั้ ครรภไ์ ด้อย่างเหมาะสม
3. เพอื่ ป้องกนั การเกดิ ความเสยี่ งในหญิงตั้งครรภ์และทารก
วธิ กี ารดำเนินการ
สรปุ ผลงานวิชาการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอื่ งเลา่
ผลการศกึ ษา
4. ผลการรักษาบำบดั ฟน้ื ฟู (N – 16)
4.1 อัตราการหยุดเสพ จำนวน 14 คน รอ้ ยละ 87.5
4.2 อตั ราการคงที่อยใู่ นระบบบำบัดรักษา จำนวน 16 คน ร้อยละ 100
5 ผลการใหบ้ ริการวางแผนครอบครวั เพอ่ื ป้องกนั การตั้งครรภ์ซำ้ N-4
- ฝังยาคมุ กำเนดิ 2 หลอด 5 ปี จำนวน 4 คน คิดเปน็ ร้อยละ 25
สรุปผลงานวิชาการ วจิ ัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเรือ่ งเล่า
ผลการประเมนิ ความพึงพอใจผู้ปว่ ย
มีความพึงพอใจในบรกิ ารมกี ารชแี้ จงและขอยินยอมทุกคร้ัง
สรุปผลผล
การพัฒนาระบบการดูแลหญิงตั้งครรภ์ใช้ยาและสารเสพติดนี้เป็นแนวทางเหมาะสมในบริบทของโรงพยาบาล
ชมุ ชนในการคดั กรองเพ่ือเพม่ิ ความรวดเรว็ ในการเขา้ ถงึ ระบบบรกิ ารฝากครรภ์ท่รี วดเรว็ และส่งตอ่ ไปยงั สูตแิ พทยเ์ พอื่
การวางแผนการดูแลมารดาและทารกในครรภ์ให้มคี วามปลอดภัย
ขอ้ เสนอแนะ
ควรพัฒนาระบบการประเมินภาวะด้านจิตใจของหญิงตั้งครรภ์ในระยะหลังคลอดการประเมินและกระตุ้น
พัฒนาการของทารกและเน้นระบบการป้องกันการใช้สารเสพติดที่อื่นๆในหญิงตั้งครรภ์รายใหม่เช่นใบกระท่อมใบ
กญั ชาเป็นต้นรวมท้ังการนำสามที ี่ใชย้ าและสารเสพติดเข้ารบั การบำบดั ยาเสพติดรว่ มด้วย
สรุปผลงานวชิ าการ วจิ ัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่อื งเล่า
ชอ่ื ผลงาน การพฒั นาระบบ Paperless ในโรงพยาบาลภักดชี มุ พล
ชอ่ื ผสู้ ง่ ผลงาน นายจติ ติ คำสทุ ธี ตำแหน่ง พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ
ชื่อหน่วยงาน งานผปู้ ่วยนอก โรงพยาบาลภักดีชมุ พล จงั หวัดชยั ภูมิ
คำสำคัญ
Paperless แปลความหมายตรงตัวคือ ไร้กระดาษ หลักการทำงาน จัดเก็บข้อมูลต่างๆ ในรูปแบบดิจิทัล แทนการ
จัดเก็บในรูปแบบกระดาษ ไม่ว่าจะเป็นการจัดเก็บบน Cloud Technology ใน Hard disk รวมถึงรับส่งข้อมูลเอกสาร
เหล่านไ้ี ดโ้ ดยผา่ นระบบอนิ เทอร์เน็ต
เวชระเบียน หมายถึง การรวบรวมข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสุขภาพของผู้ป่วยและประวัติ สุขภาพรวมถึงประวัติการ
เจ็บป่วยในอดีตและในปัจจุบันและการรักษาซึ่งจดบันทึกไว้โดยแพทย์ผู้ดูแล เวชระเบียนจะต้องบันทึกตามเวลาที่ศึกษา
ดูแลผู้ป่วย และควรจะต้องมีข้อมูลที่เพียงพอที่จะต้องบอก ให้ทราบถึงการวิเคราะห์โรค และการดูแลรักษาโรคได้ และ
ตอ้ งเป็นเอกสารที่ถกู ต้องครบถว้ น
เป้าหมาย
1. เพอ่ื ลดค่าใช้จ่ายในการใชก้ ระดาษ
2. เพ่ือการค้นหาเอกสารทม่ี ีประสทิ ธภิ าพ รวดเร็ว ถูกต้อง
3. เพ่อื แก้ปญั หาพน้ื ทเี่ กบ็ เอกสารทมี่ ีอยูอ่ ยา่ งจำกดั
4. เพือ่ ลดความซำ้ ซ้อนของการทำงาน
5. เพอ่ื เพิม่ ความสมบรู ณ์ของการบนั ทกึ ข้อมูลในระบบ Hos - XP นำไปสกู่ ารวิเคราะห์ สืบคน้ ไดจ้ ากระบบ
6. เพอ่ื ลดระยะเวลาการรอคอยรบั การรักษา
ปญั หาและสาเหตุโดยยอ่
โรงพยาบาลภักดีชุมพลเคยผ่านช่วงเวลาวิกฤติทางการเงินโดยติดภาวะวิกฤติระดับ 7 ทางทีมกรรมการบริหารมี
นโยบายเพ่ือลดวิกฤติภายใต้มาตรการ “เพมิ่ รายได้ ลดรายจ่าย โดยไม่กระทบตอ่ การบริการผปู้ ่วย” ทมี สารสนเทศทาง
การแพทย์จึงมองเห็นปัญหาในระบบที่สามารถแก้ไข้ให้เข้ากับมาตรการได้โดยในขณะนั้น โรงพยาบาลภักดีชุมพลใช้
ระบบการบันทึกทางเวชระเบยี นพรอ้ มกนั 2 ระบบ คอื การเขียนลงบนกระดาษ OPD card และบนั ทึกลงในระบบ Hos
– XP ปัญหาที่พบคือ การทำงานซ้ำซ้อนของเจ้าหน้าที่ลงการลงข้อมูล ระยะเวลาในการค้นหาเอกสารนาน ความไม่
สมบรู ณข์ องขอ้ มูล คา่ ใช้จา่ ยที่มากในการซ้ือกระดาษ OPD card คลัง่ เก็บเอกสารที่ไมเ่ พยี งพอต้องขยายทุกปสี ิ้นเปลือง
งบประมาณ การเบิกเงินคืนจากหน่วยงานส่วนกลางได้น้อย เพื่อที่จะลดปัญหาดังกล่าวทางทีมจึงได้ศึกษาระบบ
Paperless เพ่อื นำมาใชใ้ นโรงพยาบาลภกั ดีชมุ พล
กิจกรรมการพฒั นา
1. ในปีงบประมาณ 2556 ศึกษาการทำงานโดยระบบ Paperless ทั้งจากเอกสารและดูงานสถานที่จริงจาก
โรงพยาบาลทีใ่ ช้ระบบในการดูแลผูป้ ่วย
2. ในปีงบประมาณ 2557 นำเสนอแผนการดำเนินงานเพื่อเปลี่ยนมาใช้ระบบ Paperless ต่อคณะกรรมการ
บริหาร ได้รับการอนุมัติให้เริ่มดำเนินการ มีการเตรียมความพร้อมทั้งทางวัสดุอุปกรณ์และตัวบุคคล โดยเชิญวิทยากร
ผดู้ แู ลระบบ Hos – XP เข้ามาสอนรายละเอยี ดในแต่ละหน้าต่างของระบบเพือ่ ความสมบรู ณ์ในการลงขอ้ มลู และ
สรุปผลงานวิชาการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอื่ งเล่า
สามารถนำมาใชใ้ นการรกั ษาตอ่ เน่อื งได้ เริ่มใชง้ านจรงิ แบบ 100 % ทงั้ โรงพยาบาลในเดอื น ก.ค. 2557 ใชไ้ ด้ 3 เดือน
กรรมการบรหิ ารใหก้ ลับมาใช้ 2 ระบบเชน่ เดิม
ปญั หาทพ่ี บจากการใช้ 3 เดือน
- ผปู้ ่วยเข้ารับการรกั ษาผิดแผนก ผดิ คน สับสนในการทำหตั ถการ
- ความสับสนของผปู้ ว่ ยทจ่ี ะเข้าการรักาท่ีแผนกต่อไป เจา้ หนา้ ที่ไม่สามารถชี้แนะไดว้ า่ ตอ้ งไปจดุ ไหนต่อ
- หอ้ งบัตรยงั มีภาะระงานมากในการคน้ หาบัตรเชน่ เดิม ความต่อเนื่องของประวัติไม่สมบูรณ์
- ไฟดบั บ่อยไม่สามารถ visit บตั รผปู้ ่วยได้ ระยะเวลารอคอยการรกั ษายาวนาน
3.ทีมสารสนเทศทางการแพทย์นำปัญหามาวิเคราะห์และหาแนวทางแก้ไข้ เพื่อนำเสนอขอกลับมาใช้ระบบ Paperless
อีกครง้ั ปญั หารทพี่ บจากการวิเคราะห์
- เสียเวลาในการคน้ บัตร เนอื่ งจากไมไ่ ด้ จดั เกบ็ ประวัติเดมิ ไวใ้ นระบบ Hos – XP
- การสอื่ สารที่ผดิ พลาด เน่อื งจากไมม่ ใี บนำทางให้ผู้ป่วยถือ โดยใชก้ ารส่ือสารใน Hos – XP 100% และแผนกต่าง
ๆ มีช่ือระบทุ ่ไี ม่ชัดเจน
-ระบบสำรองไฟของโรงพยาบาลไม่ได้มาตรฐาน เครอ่ื งป่นั ไฟไม่มีประสทิ ธภิ าพ
4. แนวทางการแก้ไขทน่ี ำเสนอต่อกรรมการบริหาร
- จัดการ scan เอกสารประวัติการรักษาเดิมเข้าระบบ Hos – XP 100% ทง้ั โรงพยาบาล
- มใี บนำทางสำหรับผปู้ ่วยเพ่ือใชส้ ื่อสารระหว่างแผนก ต้องเขยี นนอ้ ยทส่ี ุด สื่อสารงา่ ยทส่ี ดุ เจา้ หนา้ ทดี่ แู ล้วสามารถ
แนะนำได้วา่ ผู้ปว่ ยต้องไปต่อทีแ่ ผนกใด
- จัดทำเลขหมายประจำหอ้ ง และชอื่ แผนกท่ชี ัดเจน สงั เกตง่าย
- เคร่ืองปน่ั ไฟใหม่ท่ใี ช้งานไดอ้ ย่างมปี ระสทิ ธิภาพ และระบบสำรองไฟทใ่ี ช้งานได้นานเกิน 30 นาที
5. กรรมการบรหิ ารเหน็ ชอบในแนวทางการแก้ไข้
อนุมัติให้ทำการ scan เอกสารประวัติการรักษาทุก HN เก็บในรูปแบบ File electronic , Admin ผู้ดูแลระบบ
สารสนเทศทางการแพทย์ของโรงพยาบาลมีความรู้ความสามารถในการดูแล server ได้ทำ MOU กับบริษัทผู้จำหน่าย
Program ทีใ่ ชใ้ นการจดั เกบ็ เอกสารเปน็ File electronic โดยทาง Admin จะสอนและช่วยดรู ะบบ Server ของบริษัท
แรกกบั การได้ Program มาใช้งานฟรี พรอ้ มทัง้ เคร่อื ง scan ฟรี 1 เครอ่ื ง ระยะเวลาในการ scan ข้อมลู ใช้เวลา 6 เดือน
6. สร้างใบนำทางที่ใช้ร่วมกันทั้งโรงพยาบาล จัดประชุมทำความเข้าใจในการใช้ระบบและใบนำทาง เน้นให้เขียน
นอ้ ยท่สี ุด ใชก้ ระดาษนอ้ ยทส่ี ุด
7. กรรมการบริหารมีมติปรับเปลี่ยนภูมิทัศของโรงพยาบาล ให้ผู้ป่วยสามารถเข้าถึงแผนกต่าง ๆ ได้โดยง่าย ลดการ
สับสนโดยเพ่มิ หมายเลขหอ้ งแตล่ ะแผนก รวมไปถงึ ป้ายชือ่ แผนกทีช่ ัดเจน สงั เกตได้งา่ ย
8. ด้วยความเสียหายของเครื่องมือภายในโรงพยาบาลจากระบบปั่นไฟที่ใช้งานไม่ได้มาตรฐาน การบริการผู้ป่วยมี
ความลาช้าในขณะทไ่ี ฟดับ กรรมการบรหิ ารมีมตจิ ัดซือ้ เครื่องปั่นไฟใหมท่ ่ีมกี ำลังการผลติ ไฟฟ้ามากกวา่ เดิม ทำแผนการ
ดำเนินงานหากมีไฟดับแล้วเครื่องปั่นไฟไม่ทำงานภายใน 30 วินาที ให้ตามใครได้บ้างเพื่อลดปัญหาการรอคอยไฟสำรอง
เพม่ิ ระบบสำรองไฟให้กบั เครอื่ งมอื ทสี่ ำคัญลดการกระซากของไฟฟ้าในระบบ โดยเฉพาะทีห่ อ้ ง Server ของโรงพยาบาล
9. ในปีงบประมาณ 2559 กรรมการบริหารอนุมัติให้ใช้ระบบ Paperless อีกครั้ง โดยทางทีมได้เริ่มที่งานผู้ป่วยนอก
กอ่ น เพื่อทดสอบระบบ เมอ่ื การใช้งานเป็นไปอย่างราบร่นื จงึ ขยายการใชง้ านไปทุกหนว่ ยงานภายในโรงพยาบาลภกั ดีชุม
พล (ยกเว้นงานการพยาบาลผ้ปู ่วยใน) ซึง่ ทางทีมสามารถทำสำเรจ็ ในปงี บประมาณ 2560
สรุปผลงานวชิ าการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรื่องเลา่
การวดั ผลและผลการเปลย่ี นแปลง
1. ระยะเวลาในการทำบตั รทหี่ อ้ งบตั รลดลง เน่อื งจากเจา้ หนา้ ท่ไี ม่จำเปน็ ต้องไปค้นหา OPD card มาแนบทุก case กอ่ น
ส่งไปยงั จุดบรกิ ารต่าง ๆ ความแออัดของผ้ปู ว่ ยทรี่ อรับบริการที่ห้องบัตรลดลง
2. จุดบริการต่าง ๆ สามารถดูประวัติผู้ป่วยได้อย่างรวดเร็วและถูกต้อง เนื่องจากสามารถค้นหาได้จากทั้งเลข HH และ
เลขบตั รประจำตัวประชาชน จากการเชื่อต่อระบบเก็บเอกสาร scan และ Hos – XP
3. ความสมบรู ณข์ องขอ้ มลู ทสี่ ่งออก 43 แฟม้ เพมิ่ มากขึน้ อยใู่ นช่วงคะแนน 95 – 99 คะแนน
4. การส่งเบกิ ผรู้ ับบรกิ ารผ้ปู ่วยนอกโรงพยาบาลภกั ดีชุมพลทุกจุดบรกิ ารเพมิ่ มากขนึ้ เร็วขึ้น ครอบคลุมทุกกองทุน
5. งานประกันสุขภาพสามารถตรวจสอบความถูกต้องของการส่งเบิกและการลงรายละเอียดการบริการได้อย่างรวดเร็ว
ไม่จำเป็นตอ้ งไปค้น OPD card
6. ลดรายจ่ายของโรงพยาบาลในการซื้อกระดาษ OPD card ที่มีราคาแพง มาเป็นการใชก้ ระดาษ A5 ที่ราคาถูกกว่าและ
สามารถแบง่ ครงึ้ ใช้งาน 1 แผนตอ่ ผู้ป่วย 2 คน
7. เจ้าหนา้ ทท่ี ำงานไม่ซำ้ ซ้อนซักประวตั ลิ งในระบบ Hos – XP ครั้งเดียว ทำให้ระยะเวลาในการให้บรกิ ารผ้ปู ่วยลดลง
บทเรียนทไ่ี ด้รับ
ปัญหาในการทำงานต้องเกดิ ข้ึนแนน่ อนขึน้ อยู่กับว่าเราจะยอยแพ้ หรือหาสาเหตุพร้อมทั้งวิธีการแก้ไข้ หากเรามอง
ปญั หาเปน็ ความท้าทายและมองหาโอกาสพฒั นางานของเราก็จะประสบความสำเรจ็
สรุปผลงานวชิ าการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่อื งเลา่
ประเภทผลงาน
เรอื่ งเล่าเรา้ พลงั
(Story Telling)
สรปุ ผลงานวชิ าการ วิจัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่อื งเล่า
ชื่อเร่ือง “คุณคา่ ของคน อยทู่ ผี่ ลของใจ”
คุณคา่ ของคน ไมไ่ ด้ขึ้นอยูก่ บั สงิ่ ของอันมีค่ามหาศาล ไม่ไดข้ ้ึนอยูก่ บั ยศฐาบรรดาศกั ดิ์ ไม่ได้ข้ึนอยู่กับความยากดี
มี จน แต่ขึน้ อยกู่ บั “ใจของคนที่เปน็ ผ้ใู หแ้ ละผรู้ บั ”
การรักษาที่ได้ผลดีที่สุดคือ การรักษาด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์ คนเราทุกคนล้วนเป็นมนุษย์ ไม่ใช่หุ่นยนต์
แน่นอน ย่อมมีความรู้สึกนึกคิด รู้จักผิดชอบ ชั่ว ดี ต้องบอกก่อนว่า ฉันเป็นผู้รับผิดชอบงานวัณโรค ในทุกๆวันที่มีคลินกิ
จะมีคนไข้มารับยา และส่วนใหญ่ร้อยละ 90 เป็นคนไข้ที่มีปัญหาความยากจน ต้องเหมารถมารับยาที่โรงพยาบาล อยู่กับ
ลูกหลาน ไมม่ ีคนพามารับยา หลงลมื ไมม่ ีคนดูแล จงึ ทำให้เกดิ การขาดนัด ขาดยา บางคร้งั เราคดิ แค่วา่ ทำไมคนไขถ้ ึงขาด
นัด ไม่มารับยา มีเหตุผล 108 ด้วยความเป็นห่วงว่าคนไข้จะขาดยา รักษาไม่หาย แต่เราลืมรักษาทางใจคนไข้ไปเลย
เหตุผลที่แท้จริงที่คนไข้มารับยาไม่ได้ ขาดนัดเพราะอะไร ขนาดเรายังมีเหตุผลของเราเลย ทำไมคนไข้จะมีเหตุผลของ
ตัวเองไม่ได้ล่ะ ใจเขาใจเราอะ่ เนอะ เชน่ เดียวกับคุณลงุ คนน้ี มปี ัญหาความยากจน อยกู่ บั ลกู หลาน ถา้ ลูกหลานไม่ว่าง ก็ไม่
มใี ครพามารับยา แล้ววนั นั้นคณุ ลุงมารับยาเดือนสุดทา้ ย คุณลงุ มารอรับยาตง้ั แตเ่ ช้า เพราะคณุ ลุงเปน็ เบาหวาน ตอ้ งงดน้ำ
งดอาหารเพ่ือมาเจาะเลือด ยังไมไ่ ดท้ านอะไรเลย เจาะเลือดเสร็จ คุณลงุ ก็ยงั ไม่ไดไ้ ปทานข้าว บอกวา่ เงนิ หมดแล้ว เพราะ
ต้องเหมารถมาโรงพยาบาลหมด พอแฟนฉันซึ่งเป็นพยาบาลเล่าให้ฟัง ฉันจึงรีบไปซื้อน้ำ ซื้อขนม มาให้คุณลุง กลัวจะหิว
พอเรายื่นขนมและน้ำให้คุณลุง ส่วนใหญ่ที่เราเจอทุกครั้งในคนไข้ตามชนบทรวมถึงคุณลงุ ด้วย คือการให้พร พอฉันได้ยนิ
ฉันจึงนั่งลงและยกมือไหว้รับพรจากคุณลุง ด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ มันทำให้ใจฉันมัน Full Feel พองโต ถึงจะเป็นแค่คำ
อวยพรก็ทำใหฉ้ ันมีความสุขที่ได้เป็นผู้ให้ ดังคำทีว่ ่า “มือของผู้ให้ จะสูงกว่ามอื ของผู้รบั เสมอ”ทกุ ครั้งที่เราได้ทำอะไรเพื่อ
ใครสักคน ไม่ว่าจะเปน็ สิ่งของ ให้ความรู้ ให้ Mind Set ให้สิ่งท่ีมปี ระโยชน์ ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ทุกสิ่งทุกอย่างล้วน
เป็นความภูมใิ จและมีคณุ คา่ ทางใจมากท่สี ุด
แล้วเหตุการณ์ในวันนั้น แฟนของฉันได้ถ่ายคลิปนำไปลงใน Social Media ไม่ว่าจะเป็นแอปใน TikTok และ
Instagram ในชั่วข้ามคนื ทำให้มคี นดูยอดเกือบ 4 ล้านวิว ยอดคนกดไลค์ เกอื บ 3 แสน คอมเม้นอีก 1,500 คอมเมน้ และ
ในทุกๆคอมเม้นเป็นด้านท่ีดีทั้งหมดเลย ทุกคนชื่นชม ให้พร บางคนเห็นคลิปถึงกับน้ำตาไหล ตื้นตัน ไม่คิดว่าจะได้เห็น
ภาพแบบนี้ คือภาพที่ฉันนั่งรับไหว้คนไข้ ไม่ถือยศ ถือตำแหน่ง มีน้ำใจ เอื้อเฟื้อ คิดถึงความรู้สึกของคนไข้ จนมีคนอยาก
ช่วยเหลอื คุณลุงเป็นจำนวนเยอะแยะมากมาย ทกุ ๆคอมเมน้ ฉันไดอ้ า่ นทกุ ประโยค มนั คอื ทส่ี ุดของการทำงาน ทผี่ ่านมาเรา
ปดิ ทองหลังพระมาโดยตลอด มันต้นื ตันจนบอกไมถ่ ูกจรงิ ๆ
ภาพจำของคนสว่ นใหญท่ ี่มาโรงพยาบาล เจอแต่บุคลากรสายโหด พูดจาไมเ่ พราะ ไม่มีหางเสยี ง ตะคอกใส่คนไข้
ไม่รู้ไปทะเลาะกับใครมา แต่คนส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นด้านดีๆของพวกเราเลย ว่าเราทำและทุ่มเทกับคนไข้มากมายแค่ไหน
แค่เราไม่เคยสื่อไปให้ใครได้เห็น และมันเป็นสิ่งที่ภูมิใจมาก ที่เราได้สร้างและส่งตอ่ คลิปดีๆที่มีคุณภาพ ให้คนภายนอกได้
เหน็ วา่ ยังมีบคุ ลากรทางการแพทย์อกี หลายคนทม่ี จี ติ ใจทดี่ ี มนี ้ำใจ พรอ้ มดูแลคนไข้อยา่ งเต็มที่ ด้วยหวั ใจความเป็นมนุษย์
จรงิ ๆ
ไม่ว่าจะยากดี มีจนมาจากไหน รวยล้นฟ้า ทุกคนล้วนเป็นเพ่ือนมนุษย์ดว้ ยกนั ท้ังนั้น หัวโขน ใส่ได้ ก็ถอดได้ อย่า
ถือยศ ถือตำแหนง่ ทกุ คนเท่าเทยี มกนั หมด ย่งิ ใหญก่ ว่าทำงานดว้ ยหน้าท่ี คอื การทำงานด้วยหวั ใจความเป็นมนษุ ย์ “สุขทง้ั
ผูใ้ ห้และผ้รู บั ”
วิภาวดี ตน้ื ชยั ภูมิ
สรปุ ผลงานวิชาการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอื่ งเล่า
ชื่อเรอื่ ง “ ไอ้ขีบ้ าป”
ข้าพเจ้าปฏิบัติงานเป็นพยาบาลแผนกอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน มา 20 ปี ตำแหน่งคือ หัวหน้างานอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน
และนิติเวช หน้าที่ทุกอย่างทีแ่ ผนกยังปฏิบัติควบคู่ไปกับน้องๆในทีม เพราะตัวเองยึดการทำเป็นแบบอย่างที่ดีมากกว่าคำ
สอน งานออกรับ EMS ก็เป็นอีกงานหนึ่งที่ยังออกรับผู้ป่วยช่วยน้องๆอยู่เป็นประจำ วันหนึ่งได้รับการประสานจากทีม
PCT ว่ามีหญิงตั้งครรภ์ แต่ทีมแพทย์ พยาบาลลงความคิดเห็นว่า เคสนี้ถ้าตั้งท้องแล้วเสี่ยงต่อการเสียชีวิ ตทั้งแม่และลูก
เพราะ หญิงตั้งครรภ์ และสามี มีโรคประจำตัว หลายโรค ประสานให้ EMS ออกรับเพื่อนำผู้ปว่ ยเข้าระบบรกั ษาแบบ Un
wanted วันนั้นได้ออกไปรับผู้ป่วยเองเพราะเป็นเคสที่ค่อนข้างต้องใช้รายละเอียดในการไปสร้างความใจกับผู้ป่วยและ
ญาติมากพอสมควร
พอถงึ บ้านผปู้ ว่ ยไดแ้ จง้ เรอื่ งและวตั ถุประสงค์ในการออกมารับให้ผูป้ ว่ ยและญาตริ บั ทราบ แมผ่ ูป้ ว่ ยทราบและใจ
แต่ผู้ป่วยไม่ยอมที่จะมาโรงพยาบาลไม่ยอมที่จะไปรักษาแบบที่ทีมรักษษแจ้งถึงความจำเป็น ผู้ป่วยพูดขึ้นว่าหนูกับสามี
อุตสาห์ดีใจที่มีลูก สามีหนูเบอกว่ามีลูกนะดีแล้วคลอดออกมาถึงแม้จะพิการก็มีเงินจากทางหลวงส่งมาให้ใช้ ข้าพเจ้า
พยายามอธิบายถงึ ผลที่อาจจะเกดิ ขึ้นถ้ายังยืนยันจะต้ังทอ้ งต่อคือตวั เธอเองอาจจะเสียชวี ิตพร้อมทั้งลูกในท้อง ผู้ป่วยก็พูด
แยง้ ขนึ้ มาหนไู ม่ตายหรอก หนูอยากมีลูก ทำไมหมอเปน็ ไอ้ข้ีบาปยัง้ ง้จี ะเอาหนูไปทำแท้งได้ยังไง คนฟังอึง้ เลยถึงแม้จะเป็น
คำไม่ประสีประสาอยากคนไข้ แต่ยอมรับว่าเคยดูแลผู้ป่วย เคยให้คำปรึกษากับญาติและผู้ป่วยในเรื่องท้องไม่พร้อมมา
หลายเคสไม่เคยรู้สึกบาปเท่าเคสนี้เลย แต่ก็เอ้อเนาะเราหวังดีกับคนไข้ เรามีความรู้มากกว่าเถ้าปล่อยให้เขาท้องโอกาส
เสียชีวิตทั้งแมแ่ ละลูกสูงมาก พยายายใช้วิทยายุทธ หลักการให้คำปรึกษา หลักการพยาบาลที่เลา่ เรียนมาพูดกับผู้ป่วยจน
ยอมมาโรงพยาบาลและยอมทำการรักษาตามทีมแพทย์แนะนำ แต่วันนั้นทั้งวันทำงานด้วยใจขุ่นมัวคิดถึงแต่คำ “หมอ
เป็นไอ้ขี้บาป” จนถึงเวลาเลิกงาน ขณะขับรถกลับบ้านเริ่มมอี าการปวดท้องเหมือนโรคกระเพาะอาหารจะกำเริบตั้งใจจะ
ขับรถกลับบ้านให้เร็วเพื่อไปกินยาแกป้ วดท้องก็ได้รบั โทรศัพท์จากญาติผูป้ ่วยบอกว่า รบกวนหมอเลกิ งานแล้วเตลิดมาฉดี
ยาให้ลูกสาวหนอ่ ยไดไ้ หม หมออนามยั ตดิ ธรุ ะไม่วา่ งมาฉดี ให้ หลายครัง้ ทไี่ ด้รบั คำขอรอ้ งแบบน้ีก็จะไปฉีดให้ก่อนกลับบ้าน
แต่วันนี้ปวดท้อง เหนื่อยอยากปฏิเสธได้เหมือนหมออนามยั จังเลย แต่มาคดิ ดูอกี ที คนไข้เป็นคนไขต้ ิดเตียง เดินไปไหนมา
ไหนไม่ได้ ต้องฉีดยาฆ่าเอต่อเนื่อง จันทร์ถึงศุกร์ถ้าวันไหนเขาไม่ได้ฉีดยาต่อเนื่องเชื้อก็จะด้ือยามากขึ้นกว่าเดิมผู้ป่วยก็ยิง
ต้องฉีดยานานมากข้ึน เราก็แค่ปวดท้อง เหนื่อย แต่ขับรถไปไหนมาไหนได้แต่ผู้ป่วยซิไปไหนไม่ได้ ทำบุญต่ออีกซักหน่อย
แลว้ กันนะ แล้วเม่อื เชา้ โดนตราหนา้ วา่ เปน็ ไอ้ขบ้ี าป ไปทำบุญลดบาป จากคะแนนบาปเต็ม 10 ลดลงซกั 5 ก็ยังดี เป็นการ
พูดให้กำลังใจตัวเอง ไปฉีดยากลับบ้านมากินยาจากตอนแรกปวดท้องคะแนน Pain score 7 พอได้ทำความดีคะแนน
ความปวดเหลือค่ 2 นีห้ ละอนภุ าพของความดี
นางพลจุรี เปาะศิริ
สรุปผลงานวชิ าการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรือ่ งเล่า
ชอ่ื เรอื่ ง “ห้องแหง่ การรอคอยด้วยความหวัง ”
ห้องซึ่งมีแต่เสียงร้องโอดครวญ ด้วยความเจ็บปวด ไม่มีสิ่งไหนหรือยาวิเศษใด ๆ ที่จะช่วยบรรเทาอาการเจ็บปวด
เหล่านั้นได้ แต่ภายหลังความเจ็บปวดเหล่านั้นซ่อนไปด้วยความหวัง หวังว่าจะมีอีกหนึ่งชีวิตที่จะกลับไปเติมเต็มความ
สมบูรณ์ของครอบครัว ทุกคนล้วนแต่มาด้วยความหวังด้วยกันทั้งสิ้น แต่ใครจะรู้ว่า ในความหวังเหล่านั้น อาจเกิด
เหตุการณ์ที่ทุกคนไม่คาดคิด หรือคาดหวังก็ได้ ในสถานการณ์ที่การดำเนินของความเจ็บปวดเป็นไปได้ด้วยดี ไม่มี
สถานการณ์เลวร้ายเกิดขึ้น ย่อมจะเห็นรอยยิ้มด้วยความเปรมปรีย์ แต่ใครจะรู้ว่าในบางสถานการณ์ที่ทุกคนไม่คาดฝนั ที่
เกิดขน้ึ มนั จะสง่ ผลกระทบต่อจิตใจของผู้คนทปี่ ระสบเหตกุ ารณ์นนั้ อย่างไร
ดังเชน่ สถานการณน์ ี้เกิดขึ้นของเวรบ่ายในช่วงเดือน มถิ ุนายน 2565 มารดาครรภท์ ่ี 3 ภายหลังคลอดทารกเพศชาย
สุขภาพแรกคลอดสมบูรณ์แขง็ แรงดี ภายหลังคลอดทารก ใบหน้าของมารดายิ้มด้วยความดีใจ ความเจ็บปวดและเหนื่อย
ล้าได้หายไปทันที ที่ได้ยินเสียงร้องของลูกน้อยที่เฝ้ารอ นานนับ 39 สัปดาห์ แต่ใครจะคาดคิดว่าการคลอดมีอุปสรรคเสยี
แล้ว เมื่อภายหลังคลอดบุตร 20 นาที มารดามีภาวะรกค้าง ความชุลมุนวุ่นวายเกิดขึ้น แพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่ท่ี
เก่ยี วขอ้ ง พยายามชว่ ยเหลอื มารดาหลังคลอดอย่างเต็มที่ ความชุลมุนว่นุ วายไดเ้ พม่ิ ขึ้นทวคี ณู เมอ่ื มารดามภี าวะตกเลือด
หลังคลอด มารดาหลังคลอดสูญเสียเลอื ดหลังคลอดจากภาวะรกค้างประมาณ 1000 ซีซี มีอาการวิงเวียนศีรษะ หน้ามืด
ความดันโลหติ ตำ่ ขณะท่ีรอการส่งต่อไปรับการรกั ษาท่ี โรงพยาบาลชัยภูมิ เจา้ หน้าที่ทกุ คนตา่ งชว่ ยกันย้ือชีวิตมารดาหลัง
คลอดอย่างเต็มที่ แต่ช่วงเวลานั้นจะมีใครซักคนมั๊ย ที่จะเห็นแววตาของชายวัยกลางคนซึ่งมาด้วยความหวัง หวังว่า
ครอบครวั จะได้อยูด่ ว้ ยกันอย่างมคี วามสุขพร้อมหน้าพรอ้ มตา แตด่ ูแววตาคู่น้นั สิ มันเป็นแววตาของคนท่ีกำลังสูญเสียชัด
ๆ เขากลัวที่จะสูญเสียภรรยาอันเป็นที่รักไป “แต่ไม่สิเราจะไม่สูญเสียใครจากเหตุการณ์นี้ทั้งนั้น” ทีมสหวิชาชีพได้
ช่วยเหลอื อย่างสดุ ความสามารถ จนกระทั่งมารดาหลงั คลอดถูกส่งตอ่ ไปเราการรกั ษาต่อที่ รพ. ชยั ภูมิ อยา่ งปลอดภยั เช้า
วันต่อมาขา้ พเจา้ ได้โทรประสานเพ่ือสอบถามอาการของมารดาหลงั คลอด มารดาหลงั คลอดไดร้ ับการรกั ษาดว้ ยการลว้ งรก
โดยสูติแพทย์ ได้รับเลือด 2 ยูนิต ไม่มีเลือดออกเพิ่มภายหลังล้วงรก มีอาการวิงเวียนศีรษะเล็กน้อย รอยยิ้มเริ่มเกิดข้ึน
เพราะข้าพเจ้าเองเพียงแค่หวังให้มารดาหลังคลอดปลอดภัย ไม่มีภาะแทรกซ้อนอื่นหลังคลอด เป็นความหวังเดียวของ
ขา้ พเจ้าในทุก ๆ ครั้ง ทไี่ ด้ทำคลอด หวังแคใ่ หล้ กู เกดิ รอด แมป่ ลอดภัย
ทกุ ทา่ นคะ ความหวงั ของคนเรานั้น ถ้าสมหวัง ความสุขย่อมเกดิ แตถ่ า้ ผดิ หลงั ละ่ ผดิ หวงั ไมส่ มหวัง จะทำใหพ้ วก
เคา้ เหลา่ นนั้ ถงึ กับหมดหวงั หรือไม่ กำลังใจจะยงั มีตอ่ ไปม๊ยั ชีวติ ทุกชวี ิต ย่อมอย่ไู ดด้ ้วยความหวงั ความหวงั เปน็ พลงั หลอ่
เล้ยี งชวี ิต ถา้ ชวี ิตและจติ ใจขาดพลงั มาหลอ่ เลย้ี ง แลว้ ชวี ติ พวกเขาเหล่านั้นจะดำเนินตอ่ ไปอยา่ งไร
ศรนั ยภ์ ทั ร ศุภมาตย์
สรุปผลงานวิชาการ วจิ ัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่อื งเล่า
ชอ่ื เรอื่ ง “ในวันสุดท้ายของชวี ิต”
อนั ความตาย ชายนารี หนีไมพ่ น้ มีหรือจน ก็ตอ้ งตาย กลายเป็นผี ถึงแสนรกั กต็ อ็ งห่าง รา้ งชวี ี ไมว่ นั น้ี ก็วันหน้า
ช้าหรือเร็ว อันทรัพย์สิน ถิ่นฐาน และบ้านช่อง อีกเงินทอง ไร่นา มหาศาล เป็นสมบัติ ติดตัว ได้ชั่วกาล จำต้องผ่าน จาก
กนั เม่ือวันตาย สว่ นความดี มีสัตย์ สมบัตแิ ท้ ถึงตวั แก่ กายดับ ไมล่ ับหาย จะสถิต ตดิ แน่น แทนร่างกาย ถึงตวั ตาย ชอื่ ยงั
อยู่ เชิดชูเอย
เรียนคณะกรรมการ เพ่อื นๆ พ่ๆี น้องๆ ทม่ี ารบั ฟังเรอื่ งเล่าในวันนี้นะคะ ดิฉนั ช่ือ .................... ปฎิบัติงานในตึก
ผู้ป่วยใน ร่วมกับดูแลผู้ป่วยในตึกโควิด 19 ในช่วงเวลาที่ได้ก้าวเข้ามาปฏิบัติหน้าที่ในนามของ พยาบาลผู้แสนดี การพบ
เจอกับ วฎั จักรของชวี ติ นนั้ คอื ถือเปน็ เรื่องธรรมดาไปเสียแล้ว ตั้งแต่การเกิด ในห้องคลอด ความแก่ในผู้สูงอายุ เจ็บป่วย
ที่ต้องนอนรพ. และความตายในที่สุด สำหรับเรื่องเล่าต่อไปนี้ขออนุญาต นำเอาเรื่องผู้ป่วยโควิดครอบครัวหนึ่งมาเล่านะ
คะ
เรื่องมีอยู่ว่า ลูกสาวเป็นครูสอนที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง จากประวัติที่ได้ พบว่าแกมีความกังวลเสมอเมื่อออกไปสอน
เดก็ ๆ เพราะช่วงน้ันถือได้ว่าการระบาดของ โควดิ 19 อยใู่ นชว่ งรุนแรงพอสมควร เนื่องจากผู้ป่วยกลวั ติดโควิด และนำมา
ติดคนในครอบครัว ซึ่งคนที่คอยแกอยู่ที่บ้านคือพ่อที่อายุเยอะ และนอนติดเตียง และแม่ผู้สูงอายุอีกหนึ่งคน และชีวิต
มกั จะเลน่ ตลกกับเราเสมอ ไม่นานต่อมา คร้นั ได้ยนิ ข่าววา่ เด็กในหอ้ งท่ีสอน ผลโควิด 19 Post ผปู้ ว่ ยเร่มิ กังวลใจเป็นอย่าง
มาก เพราะตัวเองถอื เป็นกลมุ่ เส่ียงในครงั้ น้ี และสง่ิ ทีแ่ กกลัวและกงั วลเสมอมันก็มาถงึ นัน้ คอื แกติดเช้ือโควิด 19 และสิ่งที่
แกเสียใจมากที่สุดคือ พ่อและแม่ของผู้ป่วยเองก็ติดเชื้อโควิดกับผู้ป่วยไปด้วย ทำให้ผู้ป่วยจำเป็นต้องพาพ่อและแม่มา
รกั ษาตัวทีร่ พ. ส่ิงที่เศร้าในความเสียใจ คอื การตดั สนิ ชวี ิตของใครคนหนง่ึ เลา่ คอื พอ่ ของผู้ป่วยมีติดเชอ้ื ลงปอด และหายใจ
หอบร่วม แพทยพ์ จิ ารณาจำเปน็ ต้องใสท่ ่อชว่ ยหายใจและต้องสง่ ไปรกั ษาตอ่ ทรี่ พ. ชัยภูมิ นน้ั คือการตดั สินใจทย่ี ากที่สุดใน
ชีวิตของลูกคนหนึ่งจะพึงจะทำให้พ่อผู้เป็นที่รัก และแล้วการตัดสินใจสุดท้ายของผู้เป็นลูกและภรรยา คือไม่อยากเห็น
ผู้ป่วยต้องทรมานจากการใส่ท่อหาย จึงทำใจรักษาผู้ป่วยที่รพ. ภักดี และดูแลแบบประคับประคอง นั้นทำให้ข้าพเจ้าได้
เจอกับครอบครัวดังกล่าว
ในความเศรา้ ที่เกิดขนึ้ เรายงั เห็นความรกั ท่ไี มใ่ ชแ่ ค่ลกู ทม่ี ีต่อพอ่ ท่คี อยเช็ดตัวให้ ปอ้ นอาหารทางสายยาง เปลี่ยน
เสื้อผ้าให้ นั่งคุยข้างๆแก แต่ยังเจอความรักที่มั่นคงที่ภรรยามีต่อคนรักของเขา ซึ่งค่อยมานั่งข้างๆ ลูบศีรษะ และพูดคุย
เปน็ กำลงั ใจใหก้ นั อยู่เนอื งๆ ไมเ่ คยจะห่าง แต่ความรุนแรงของโรคนับวันย่งิ ทวีคณู ขึน้ เรอื่ ยๆ จากเคยตนื่ กเ็ ร่ิมหลบั จากรับ
อาหารได้ ก็รับไม่ได้ จากสัญญาณชีพท่ีปกติ ก็กลับแย่ลงเร่ือยๆ จากความหวังที่จะกลับบา้ น กลับเป็นความสิน้ หวังเข้ามา
แทนที่ จากอาการทรุดลงที่ญาติได้ยินจากแพทย์และพยาบาล น้ำในตาก็เริ่มไหลริน ความหนักหน่วงใจมันก็เริ่มมากข้ึน
อยา่ งไรก็ตามสิง่ ท่ีทำได้ในตอนน้นั คงไม่มากไปกวา่ การคอยอยขู่ า้ งๆแก
และแล้ววนั สุดท้ายของชวี ิตผูป้ ว่ ยกม็ าถงึ มันเปน็ วันท่แี สนหดหู่ วันนัน้ ฉนั ยังจำมันได้ดี ผูป้ ่วยเรม่ิ หายใจเฮือกเป็น
ระยะๆ O sat ในเลือดเริ่มลดลง ความดันโลหติ เริ่มวัดไม่ได้ อนิจจาสุดท้ายแล้วหนา ผลตรวจคลื่นหัวใจกห็ ยดุ ไป แต่กลับ
เปน็ ช่วงเวลาทล่ี ูกสาวแกพาแมไ่ ปเขา้ ห้องน้ำพอดี พอกลบั ออกมาเมือ่ ได้ยินวา่ ผู้ป่วยเสยี ชวี ติ แล้ว นำ้ ตาก็เริม่ ไหลรินอีกคร้ัง
กับคำพูดอีกมากมาย กับสัมผัสสุดท้ายต่อร่างผู้เป็นที่รัก สองชั่วโมงกับป่วยตายในโรคปกติ แต่เพียงไม่กี่นาที ในกลุ่ม
ผู้ป่วยโควิด สายตาที่ได้เพียงมองร่างทีไ่ ร้วิญญาณของพ่อและสามีอันเป็นที่รัก ลับตาไปเรื่อยๆ ซึ่งตัวเองไม่มโี อกาสแม้แต่
ได้ไปรดนำ้ ศพ และเผาอำลาในครั้งสุดท้าย แมร้ า่ งกายผู้ป่วยจะจากไป แตค่ วามเศรา้ ยงั คงฟลุ้งอยู่เต็มห้อง ยายท่ีนอนเช็ด
นำ้ ตากับลกู ทน่ี ัง่ อยูข่ า้ งๆ มองแล้ว มันชา่ งเป็นภาพท่นี ่าหดห่ใู จยิง่ นัก
สรปุ ผลงานวชิ าการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรือ่ งเลา่
แพ็คศพคนไข้ปกติอาจจะดูเป็นเรื่องง่ายไปเสียแล้ว เมื่อต้องมาแพ็คศพคนไข้โควิด ชุด PPE ที่แน่นหนา กับ
ร่างกายที่ร้อนระอุ กับ 30 นาทีที่อยู่กับร่างอันไร้วิญญาณ สำลีก้อนแล้วก้อนเล้าที่เข้าไปอุดรูทวารทั้งหลาย ถุงพสาสติก
ใหญอ่ ีก 2 ใบที่ใชค้ ลมุ รา่ งใหญอ่ ีกครง้ั ก่อนยกลงโลงเพ่ือไปทำพิธเี ผาท่วี ัดต่อไป
สดุ ทา้ ยน้หี นอู ยากจะบอกวา่ ชวี ิตของคนเราไม่มีอะไรแน่นอน เรารู้แคว่ ันเกิดเท่านั้น แตว่ นั ท่ีเราจะหมดลมหายใจ
นั้น เป็นสิ่งที่ไม่สามารถคาดเดาได้เลย จึงอยากให้ทุกๆคน รักตัวเองให้มากๆ รักคนที่รักเรา ผู้ที่มีพระคุณต่อเรา และทำ
ความดเี ป็นอาจิน ทำในสิ่งทีเ่ หมาะที่ควร จะได้ไมต่ ้องกลับมาเสยี ใจท่ีหลัง ขอบคณุ ค่ะ
อศั วนิ ทองภบู าล
สรุปผลงานวชิ าการ วิจัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเรือ่ งเล่า
ช่ือเร่อื ง “คิดดีไม่ได้เลย”
แผนกห้องฉุกเฉิน ของโรงพยาบาลในเวรบา่ ยมักจะมีคนไข้ฉุกเฉินมารบั บริการตลอด ทั้งฉุกเฉินและทัง้ ไม่ฉุกเฉนิ
พวกเราเปิด ตลอด 24 ชม เพื่อรอดูแลคนไข้ การเจ็บป่วยของคนไข้ทุกคนจะมีเรื่องราวเป็นของตัวเองทั้งเรื่องราวท่ี
เจบ็ ปวดแกค่ นไขแ้ ละญาติ และบางเร่อื งก็นา่ เศรา้ ในห้องฉกุ เฉิน จะหาเรือ่ งที่ตลกและเร่ืองที่ขำคลายเครยี ดได้ยากเพราะ
เราทำงานอยูบ่ นคำวา่ ชีวิต ของคนไข้ แต่มเี วรบ่ายวนั หน่ึงมีเรือ่ งราวนา่ รักท่ีทำใหฉ้ นั และคนในเวรขำได้ดังเช่นเหตกุ ารณน์ ้ี
ณ เวรบ่ายที่แสนยุ่งวันหนึ่ง มีเจ้าหน้าที่และแพทย์เวรนอกเวลาที่ตั้งรับการ การดูแลรักษาคนไข้ต่าง ๆ ทั้ง
อุบัติเหตุทัง้ คนไข้นอนรอ Observe อาการทีย่ ังไม่ดีขึ้น ดิฉันก็ทำงานตามปกติ วันนั้นทีมสหวชิ าชีพดูแลคนไข้ลากยาวจน
เกือบประมาณ 3 ทุ่มกวา่ ๆ มคี นไข้ 1 เคสทีต่ ้องได้รบั การใส่ ETT เพ่ือดูแลระบบการหายใจเบื้องต้นและต้องนำส่งชัยภูมิ
พวกเรายงุ่ จนไมม่ เี วลาออกไปนอกห้องว่ามีใครบา้ งท่ีรออยู่สีหน้าทกุ คนในเวรตา่ งเริม่ เครียดเพราะคนไข้เยอะและต้องดูแล
คนไข้ให้ทันท่วงที และที่อยู่ข้างนอกห้องฉุกเฉินก็คือญาติของคนไข้ฉุกเฉินนั่นเอง ทุกคนต่างรออยู่ด้านนอกอย่างมี
ความหวังว่าเราจะช่วยญาติของเขาให้ปลอดภัย พวกเราช่วยกันดูแลและใส่ท่อช่วยหายใจจนเสร็จและมองออกไปนอก
ห้องกเ็ หน็ วา่ มคี นเยอะมากกค็ ือญาติของคนใส่ ETT หลงั จากทกุ อย่างเรียบรอ้ ยเราไดแ้ จง้ ญาตเิ กยี่ วกบั อาการและการดูแล
เบื้องต้นเกี่ยวกับอาการของคนไข้ เหตุผลและความจำเป็นที่ต้องส่งผู้ป่วยไปโรงพยาบาลชัยภูมิเมื่อแจ้งทุกอย่างเรียบร้อย
เราได้ตามรถและตามพยาบาลรีเฟอร์ เสร็จก็ช่วยกันย้ายคนไข้ขึ้นรถรอการส่งต่อ และฉันก็เข้ามาในห้องและถอนหายใจ
ในใจคิด อยากนั่งพักจัง เหนื่อยจัง แต่ว่ามีคนไข้ที่นอนรออยู่ข้างนอกอีก จึงได้ไปดูคนไข้คนอื่นต่อ สักพัก มีเด็กผู้หญิง
วัยรนุ่ หน้าตานา่ รกั คนหนึ่งเดนิ มาหน้าหอ้ งฉุกเฉิน และพดู กบั พวกเราวา่ “หมอหนูขอถงุ ยางหนอ่ ยคะ่ ” ฉนั และทีมเวรบ่าย
ทุกคนมองหน้ากัน แต่ไม่ได้พูดอะไร แต่ก็แอบคิดในใจว่าที่น้องมาขอถุงยางอนามยั กับเราที่เป็นผู้หญิงเพราะสงสัยน้องคง
ไม่กล้าไปขอกับพี่เวรเปล คงจะอาย ก็เลยบอก ไปรอข้างหน้าแปปนึงนะคะ เดี๋ยวเอาไปให้ พอทำหัตถการเสร็จก็เดินไป
หยบิ ถงุ ยางอนามยั ไปให้กบั เด็กผู้หญิงคนดังกล่าวซึ่งน้องนง่ั รออยู่กบั ญาตคิ นไข้ที่ใส่ ETT แตก่ ็ไม่ไดแ้ ปลกใจอะไร ฉันก็เอา
ถงึ ยางอนามยั ไปใหเ้ ดก็ หญงิ เดก็ หญิงและญาตกิ ็มองหนา้ แล้วก็พากันหวั เราะแลว้ บอกฉนั ว่า หนูขอถุงยางใสอ่ ว้ กคะหมอ
หนูจะขึ้นรถพยาบาลไปกับยายหนูเอามาไว้กลัวตัวเองจะอ้วกบนรถรีเฟอร์ ฉันก็ยิ้มและหัวเราะแห้งแก้เขินแล้วฉันก็เลย
บอกว่าตวั เองเข้าใจผดิ เดี๋ยวไปเอาถุงยางมาให้ใหม่ ก็เลยเดินเอาถุงยางอนามัยไปเกบ็ ไว้ท่ีเดิม แล้วเอาถุงใส่อ้วกไปให้นอ้ ง
แทน ดิฉันก็รู้สึกตลกตวั เองเลยเอามาเล่าให้เพื่อน ๆ ในเวรฟังว่าน้องมาขอถุงยางอนามัย ทุกคนต่างหัวเราะแล้วก็บอกวา่
พวกเราก็คิดวา่ น้องมาขอถุงยางอานามัยเหมือนกัน เป็นที่มาของคำว่าคิดดีไม่ได้เลย ณ ตอนนั้นได้สังเกตสีหน้าของเพ่อื น
ร่วมเวรมีสีหน้าทีผ่ ่อนคลายและยิ้มแย้มกับเรื่องที่เกิดขึ้น ก็ได้กลายเป็นเรื่องราวน่ารัก ๆ ให้คนในเวรที่เหนื่อยล้าได้ผ่อน
คลาย
เหรียญมีสองด้านเสมอ ทุกสิ่งจะสุขหรือทุกข์อยู่ที่เราเลือกจะมองเช่นเรื่องนี้ เราหมายถึงอีกแบบ แต่คนคนพูด
หมายถึงอกี แบบ แคเ่ ปลี่ยนมุมมองเรอื่ งบางเรื่องอาจะทำใหเ้ รามคี วามสุขไดเ้ ช่นกนั คะ่
นางสาว มัลลิกา ก่ิงมะลงั
สรุปผลงานวิชาการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่อื งเล่า
ชือ่ เรอ่ื ง “จากบทเรยี นของชีวิตสคู่ วามสำเร็จในอาชพี รับราชการ”
ขา้ พเจา้ นางสาวปานจติ ร หมอกชัย รับราชการในตำแหน่งเจ้าพนกั งานทันตสาธารณสุข จนถึงปัจจุบนั นับได้อายุ
ราชการ 25 ปี จากวันนั้นจนถึงวันนี้ไม่อยากจะคิดเลยว่าเราจะผ่านมาได้ จากเด็กลูกชาวนาฐานะยากจนมากในหมู่บ้าน
โนนสวรรค์ จำได้ว่าบางวันไม่มีแม้ข้าวสารจะหุงพ่อต้องไปหาขุดมันในป่าเพื่อเอามาเผาให้ลูกกิน เมื่อเราเติบโตขึ้นก็
พยายามทำงานหารายได้พเิ ศษไม่ว่าจะเปน็ งานก่อสรา้ ง พนักงานเติมน้ำมนั รับจ้างท่ัวไปเพ่ือจะได้เงินมาเป็นค่าใช้จ่ายใน
ครอบครวั และทนุ การศกึ ษาของตวั เอง ต้องอดทน เพ่ือหวงั ให้ตัวเองได้เรยี นจนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แต่ก็เหมือน
ฟ้าส่งบททดสอบให้เราอีกครั้งขณะนั้นเรีอนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5พ่อประสบอุบัติเหตุขณะไปทำงานก่อส ร้างท่ี
กรุงเทพมหานคร อาการของพ่อหนักมาก คือขาหักทั้ง 2 ข้างกระเพาะและลำไส้ฉีกขาดต้องผ่าตัดด่วน แม่ต้องไปเฝ้า
อาการพ่อที่โรงพยาบาลในกรุงเทพฯเป็นเวลา 4 เดือน โดยไม่ได้กลับบ้านเลยพ่อได้รับรักษาในฐานะของผู้ป่วยอนาถาใช้
สิทธส์ิ งั คมสงเคราะหใ์ นสมัยน้นั ส่วนแมก่ ็ตอ้ งอาศัยกนิ ของผปู้ ่วย แต่ดว้ ยแม่ครวั ใจดีเหน็ ใจในฐานะเป็นคนอสี านเหมือนกัน
เค้ามักจะห่อข้าวมาเผื่อแม่ด้วยทุกครั้งและได้รับความช่วยเหลือเรื่องเงินบ้างเล็กน้อยจากญาติเป็นค่าใช้จ่ายตลอด
ระยะเวลาที่เฝ้าอาการของพ่อ ความรู้สึกในตอนนั้นมันสับสนวุ่นวายเหมือนคนหมดหวังไม่รู้จะใช้ชีวิตต่อไปยังไงดี ได้แต่
นึกถึงคำของพ่อที่บอกเราเสมอว่า “เราโชคดีทีเ่ กิดมาจนเพราะมันทำให้เรามีความอดทนมากกว่าคนอื่นเค้า” เราฮึดสู้อกี
ครั้งเพราะยังมีภาระที่ต้องดูแลน้องชายที่ยังเล็กแทนแม่อีก 2 คน เราต้องทำงานพิเศษหลังเลิกเรียนเพิ่มขึ้น รับจ้างขาย
ของให้รถพุ่มพวงตั้งแต่เวลาตี 2 จนถึง 7 โมงเช้าทุกวันทำให้เราต้องมาใช้เวลาเรียนเป็นเวลานอน ทำแบบนี้ประจำจน
เรียนจบมัธยมศึกษาตอนปลาย จากนั้นพยายามสอบแข่งขันเพื่อเข้าศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ(ทันตาภิบาล)
จากวิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธรชลบุรี รุ่น 28 เป็นเวลา 2 ปี เหตุผลที่เรียนเพราะใช้เวลาเรียนน้อยจะได้มีเงินเดือน
เร็วๆ เมื่อจบการศึกษาเราก็ไดบ้ รรจุเข้ารับราชการในตำแหน่งเจ้าพนักงานทันตสาธารณสุขปฏิบัติงาน ได้เป็นข้าราชการ
สมดังที่ตั้งใจไว้เพื่อให้พ่อได้ใช้สิทธิ์การรักษาไม่ใช่คนไข้สังคมสงเคราะห์อีกต่อไป และพยายามเรียนต่อจนจบการศึกษา
ปรญิ ญาตรี จากมหาวทิ ยาลัยสโุ ขทยั ธรรมาธิราช และฐานะทางครอบครวั ก็เรมิ่ ดีข้ึนตามลำดับถงึ แม้จะไม่ร่ำรวยแต่ก็พอมี
กินมีใชไ้ มเ่ ดอื ดร้อน
ชีวิตการทำงานในบทบาทหน้าที่ของทันตาภิบาล ตอนนั้นได้ตั้งเป้าหมายในการทำงานไว้ว่า ต้องขยัน อดทน
ซื่อสัตย์ ทำงานเยอะๆแล้วเราจะได้เงินเดือนเยอะๆมีเงินใหค้ รอบครัวให้เค้าไดก้ ินของดีๆที่อยากกินบ้าง แต่ความเป็นจรงิ
คือสิ่งตรงขา้ มถงึ เราขยันยงั ไงเรากไ็ ด้เงินน้อยอยู่ดี และมีพี่ในท่ีทำงานคนหน่ึงบอกว่า”ชว่ ยไม่ได้อยากเรียนมาแค่นี้ทำไม”
แต่เราไม่ได้สนใจอะไรมากกับคำพูดนี้ เพราะเงินเดือนที่ได้ยังไงก็ได้มากกว่าที่เราไปทำงานรับจ้าง ถึงเงินจะน้อยแต่
เป้าหมายในการทำงานยังไม่เปลี่ยน ยังคงตั้งใจปฏิบัติงานในบทบาทของทันตาภิบาล ด้านงานส่งเสริมและป้องกันทันต
สุขภาพในทุกกลุ่มวัย ด้านการรักษาให้บรกิ ารทันตกรรม อุดฟัน ถอนฟัน ขูดหินปูนแก่ประชาชนทั่วไป ให้บริการส่งเสริม
ทันตสขุ ภาพในกลุม่ ผู้พิการ ผดู้ ้อยโอกาส จนได้รบั การยอมรับ ช่ืนชม ได้รบั การใหฉ้ ายาตา่ งๆจากผ้รู บั บรกิ าร เชน่ “หมอ
ไผมือนุ่น” เด็กนักเรียนให้ฉายา “หมานปอ ผู้พิทักษ์ฟันหนู” และอีกหนึ่งฉายาที่ได้รับคือ “มือปราบจิตเวช” ซึ่งสิ่งต่าง
เหล่านี้ทำให้เรายิ้มได้เสมอนั่นก็เป็นสิ่งยืนยันความสำเร็จในอาชีพ “ทันตาภิบาล” จากข้าราชการตัวน้อยๆในกระทรวง
สาธารณสุขก็ไดเ้ ร่มิ มตี วั ตนมากขึน้ จากการทำงานที่ทุ่มเท ตัง้ ใจ ขยนั ในงานทไ่ี ด้รับมอบหมายจนได้รับการสนับสนุนจาก
คณะกรรมการบริหารโรงพยาบาล ให้ได้เข้าร่วมเป็นคณะกรรมบริหารและทีมนำคุณภาพของโรงพยาบาล โดยได้รับ
โอกาสใหร้ ับผิดชอบงานท่ีนอกเหนือจากงานของทันตาภิบาล เชน่ ชว่ ยงานของกลมุ่ งานบริหารงานทั่วไปในระหว่างท่ีทาง
โรงพยาบาลขาดพอ่ บ้านในสว่ นของงานก่อสรา้ งปรบั ปรุงโครงสร้างออกแบบคลนิ ิกโรคเร้ือรัง ปรบั ปรงุ หอ้ งทันตกรรม
สรปุ ผลงานวิชาการ วิจัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่ืองเลา่
ออกแบบปรับปรุงโครงสร้างอื่น งานซ่อมบำรุงงานเครื่องมือแพทย์ งานสิ่งแวดล้อม เป็นผู้นำในการจัดกิจกรรม
ต่างในโรงพยาบาล และงานอื่นๆที่ได้รับมอบหมาย และอีกหนึ่งงานมอบหมายที่ไม่เคยคาดคิดคือโอกาสในการปฏิบัติ
หน้าที่ในระดับผู้บริหาร ได้รับการสนับสนุนจากท่านนายแพทย์วิชิต รุ่งพุทธิกุล ผู้อำนวยการโรงพยาบาลภักดีชุมพลและ
ท่านนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัด ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มงานบริหารทั่วไป โรงพยาบาลภักดีชุมพล ตั้งแต่วันที่ 8
สิงหาคม พ.ศ. 2564 ผลจากความขยัน อดทน มุ่งมั่นในการปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายทำให้ได้รับรางวัลคนดีศรี
สาธารณสุข ประจำปี 2564 และอีกหนึ่งรางวัลแห่งความภาคภูมิใจสูงสุดในชีวิตรับราชการคอื รางวัลข้าราชการพลเรือน
ดีเด่นระดับประเทศ ปี 2564 ซึ่งเป็นรางวัลที่ลูกชาวนาที่มีฐานะยากจนคนหนึ่งไม่เคยคาดคิดมาก่อน ถึงแม้หลายคนจะ
คิดว่าก็แค่ความสำเร็จในตำแหน่ง จพ.แค่นี้เองไม่เห็นจะใหญ่โตอะไร แต่เพราะคนเรามีต้นทุนชีวิตไม่เท่ากันขั้นของ
ความสำเรจ็ ความพอดี ความสขุ ของคนเราจึงไม่เท่ากนั
ท้ายนี้หวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกท่านที่ได้รับฟังเรื่องราวต่างๆในวันนี้จะรู้ถึงความตั้งใจ ควา มอดทน ความพยายาม
ของเด็กจนๆคนหนึ่งที่สามารถบรรลุเป้าหมายตามที่ได้ตั้งไว้ได้ ขอขอบพ่อและแม่ที่มอบลมหายใจ มอบความคิดที่เป็น
พลังที่ว่า “เราโชคดีที่เกิดมาจนเพราะมันทำให้เรามีความอดทนมากกว่าคนอื่นเค้า” ขอบคุณตัวเองที่กล้าจะให้โอกาส
ตัวเองในการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆเสมอ ขอบคุณโรงพยาบาลที่ให้รายไดท้ ี่สม่ำเสมอในการดำรงชีวิต ขอบคุณเพื่อนร่วมงานทกุ
ท่านที่คอยสนับสนุน ไว้วางใจ เชื่อมั่นในความสามารถของ จพ.ตำแหน่งน้อยๆคนนี้ ขอบคุณหัวหน้าพยาบาล เป็นท่ี
ปรึกษา คอยผลกั ดันและเสริมพลังให้เสมอมาและขอบคณุ ผู้อำนวยการโรงพยาบาล ที่มอบโอกาสอีกทงั้ ยังใหก้ ารสนับสนุน
จนได้ประสบความสำเรจ็ ในวันน้ี
นางสาวปานจติ ร หมอกชัย
สรปุ ผลงานวชิ าการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอ่ื งเลา่
ชอ่ื เรอ่ื ง “กำลงั ใจจากคนไข้”
เมื่อชว่ งทโี่ ควิดระบาด การทำงานของเจา้ หนา้ ที่กจ็ ะเหน่ือยหนอ่ ย ทง้ั การใส่ชุดป้องกนั ท่รี ้อนมา๊ กมาก
วันหนึ่งเราก็ปฏิบัติหน้าที่ในคลินิก swab ฉันกำลังซักประวัติ คนไข้ครอบครัวหนึ่ง พ่อแม่ลูก เดินทางมาจากต่างจังหวดั
เพื่อมารักษา โรงพยาบาลในภูมิลำเนา คนไข้ (แม่) ให้ประวัติว่าตรวจมาจาก โรงพยาบาลเอกชนที่กรุงเทพแล้วค่ะ
ระหวา่ งเดนิ ทางกลับมาบ้าน ทางโรงพยาบาลโทรแจง้ วา่ ตดิ เช้ือโควดิ แตไ่ ม่มีผลยนื ยนั กับฉัน ด้วยแผนการรกั ษาในตอนนนั้
คือตรงมีผล RT-PCR ยืนยันก่อน ถึงจะเข้าระบบการรักษาได้ ดิฉันจึงสอบถามเพิ่มเติมคนไข้ ว่าตรวจ โรงพยาบาลอะไร
มีเบอร์โทร มีบัตรประจำตัว โรงพยาบาลมั้ยค่ะ คนไข้ไม่มีอะไรเลย (ถ้าไม่มีผลตรวจยืนยั น คนไข้ต้องได้ตรวจ RT-PCR
กบั โรงพยาบาลเราใหม่ ซึ่งก็จะใชเ้ วลากว่าผลจะออกอีก) ดิฉนั จึงไดค้ น้ หาเบอร์โทรโรงพยาบาลใน google โทรติดต่อไป
ยังโรงพยาบาลดังกล่าว ซึ่งติดต่อยากมาก โทรไปหลายรอบติดไม่มีใครรับสาย , โทรติดขอประสานไปห้องแลปทาง
โรงพยาบาล เจ้าหน้าที่ก็ขอเบอร์จะติดต่อกลับ ก็ไม่มีโทรศัพท์ติดต่อกลับมา , ฉันก็พยายามโทรไปอีก จนติดต่อกับห้อง
แลปทางโรงพยาบาลได้ แล้วก็ทำการแอดไลน์ ทางโรงพยาบาลก็ส่งผลตรวจยืนยันให้ทางไลน์ สรุปคนไข้ (แม่) คนนี้ ก็
ได้รับการรักษาในวนั นนั้ วันต่อมา พอ่ -ลูก ก็ตดิ โควิด เขา้ รบั การรักษาด้วยกนั
ในวันรุ่งขึ้น ฉันก็ได้ซื้อขนมไปฝากลูกสาวคนไข้ ซึ่งในใจคิดว่าเด็กน้อยอยู่ระหว่างรักษาคงหิวนม หิวขนม ตามประสาเด็ก
นอ้ ย
อกี หลายวันตอ่ มา ฉนั กม็ าทำงานปฏิบตั ิหน้าท่ปี กติ
ได้มีเบอร์โทรหาไมไ่ ดร้ ับสาย ฉนั จงึ โทรกลบั
คนไข้ : ใช่เบอรห์ มอริน มั้ยคะ่
ฉัน : ใช่ค่ะ
คนไข้ : หมออยูไ่ หนคะ่ หนอู ยตู่ รงสวอป
ฉัน : คนไขเ้ ป็นไร มาจากไหน จะมาตรวจอะไรคะ่
คนไข้ : ไม่ค่ะ เอาของมาฝากหมอ
ฉนั : อย่หู น้าหอ้ งฉุกเฉนิ ค่ะ
สักพักเหน็ เดินขน้ึ มา 2 คน สามภี รรยา คิดในใจ หนา้ คุ้นๆ เป็นคนไขโ้ ควิด
ภรรยา พูดขึ้น หนูรักษาหายแล้ว กักตัวครบแลว้ ขอบคุณหมอรินที่ช่วยประสานผลแลบให้หนู ขอบคุณขนมที่หมอเอาไป
ใหล้ ูกหนู หนูไม่ลมื หนูกลับมาจะมาฝากอีกนะคะ พรอ้ มกบั ซอ้ื แบรนด์มาฝาก
ฉัน กพ็ ดู ไป ขอบคณุ ค่ะ
สุดท้ายนี้ สำหรับการทำงานในช่วงโควิดที่เหนื่อย บางสิ่งบางอย่างที่เราช่วยให้คนไข้ได้รับการรักษาที่เร็วขึ้น ได้แบ่งปัน
สิง่ ของกับเด็กตวั นอ้ ยๆ กท็ ำให้เรามคี วามสุขไดค้ ะ่
นางสาวอมุ าริน สวสั ดิน์ ะที
สรุปผลงานวชิ าการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอ่ื งเลา่
ชอ่ื เร่ือง “ปฏิบตั ิตวั อยา่ งไร ใหอ้ ยู่กับโรค COVID-19 ได้ โดยไม่เปน็ อันตราย”
โรค COVID-19 เปน็ โรคตดิ ต่อทอ่ี ันตราย เปน็ โรคระบาดทรี่ ้ายแรง ชว่ งแรก ๆ ของการรระบาด ผใู้ ดตดิ เชอ้ื ข้นึ มา
บคุ คลนนั้ ตอ้ งรบี เขา้ รบั การรกั ษา ซงึ่ อัตราการเสยี ชีวิตนั้นค่อนข้างสูง “บางราย โบกมือบา๊ ย บาย กนั ไปรับการรักษาท่ี
โรงพยาบาล ผลสดุ ท้าย ไม่มชี ีวิตรอดกลบั มา” ซงึ่ กอ่ นไป แขง็ แรงดที กุ อยา่ ง บอกเพอื่ น ๆ บอกญาติ พ่ีน้อง วา่ ขอตวั ไปรบั
การรักษาทโี่ รงพยาบาลก่อนนะ แต่ทะว่า ผลสุดท้าย ไดก้ ลบั มาเพียงเถ้าถ่าน เหลือแตช่ อ่ื แมแ้ ตญ่ าติ พ่ีนอ้ ง บคุ คลทีต่ นเอง
รัก ลูก สามี กไ็ มไ่ ด้ส่งั เสยี กนั สกั คำ ไม่ไดแ้ มแ้ ต่มาส่งครัง้ สุดทา้ ยของชวี ติ ซึง่ เป็นเรื่องทนี่ า่ หดหู่ เศรา้ ใจเป็นยิง่ นัก
เคยคดิ บ้างไหมวา่ ทำไมในอดตี โรคระบาดรา้ ยแรงตา่ ง ๆ ทเ่ี กดิ ขนึ้ มา ทำไมเราถงึ สามารถผา่ นพน้ มนั มาได้ ทำไม
ทุกวันนี้ ถงึ ไมเ่ จอโรคระบาดเหล่านั้นระบาดอีกในปัจจบุ ัน คำตอบก็คอื ทุกคนไดร้ บั วัคซนี สร้างเสริมภูมิตา้ นทานโรคที่
ระบาดรา้ ยแรงเหลา่ นั้นแลว้ ตอ้ งเนน้ ว่า “ทกุ คน” เอ๋ !!!..... แตว่ า่ เราไดร้ ับ หรอื ได้มกี ารฉดี วัคซนี ต้งั แต่เมอื่ ไหรล่ ะ่ คำตอบ
กค็ ือ ตั้งแต่เด็ก ตั้งแตแ่ รกเกดิ เป็นต้นมา แล้วทำไมถึงไม่มปี ญั หาเรอ่ื งการไปรับวคั ซนี เลยล่ะ นั้นก็เพราะว่า ตอนน้ันเรายัง
เด็กเลก็ มากนกั ไม่รู้เรอ่ื งอะไร พ่อ แม่ ผ้ปู กครองพาไปฉีด กไ็ ปตามท่ผี ปู้ กครองพาไป ไมม่ ีปาก ไมม่ ีเสยี งตอ่ ตา้ นอะไรได้
ตง้ั แตเ่ ขม็ ท่ี 1 เขม็ 2 เข็ม 3 หรอื เข็มกระต้นุ ใด ๆ ก็ไม่มปี ญั หาอะไร ไปตามท่หี มอนดั ไวท้ ุกครงั้ หรอื ถา้ ลมื วนั นัด กจ็ ะรีบไป
ถามหมอวา่ นัดครัง้ หน้าเม่ือไหร่ จะไดพ้ าไปได้ถกู ต้อง ลูกหลานได้รบั วัคซนี ครบ แตท่ ำไม การมารบั การฉีดวคั ซนี ปอ้ งกัน
โรคระบาดร้ายแรง อย่างโรค COVID-19 ทุกวนั นี้ ผคู้ นจงึ ไม่อยากที่จะมาฉีดวัคซีน อยากจะมารบั บรกิ ารสร้างเสรมิ ภูมิ
ตา้ นทานโรค ไมใ่ ห้ตน หรอื คนไกลช้ ิด มารับการฉดี วัคซีนให้ครบตามเกณฑด์ งั เช่นการปอ้ งกนั โรคระบาดที่เคยเกดิ ข้นึ มาใน
อดตี ซง่ึ อาจเป็นเพราะปจั จัยดงั ตอ่ ไปนี้หรือเปลา่
1.โรค COVID-19 นี้ เกดิ ขนึ้ เม่อื ตอนทเี่ ราโตแลว้ มีความร้สู กึ นกึ คดิ แล้ว มกี ารรับร้ขู ้อมลู ต่าง ๆ แลว้ บางคนรับรู้
ข้อมูลที่ผดิ ๆ กอ็ าจทำใหเ้ กดิ ความกลวั กลวั วคั ซนี กลัวเข็ม หรอื กลวั ตาย ดงั เชน่ สอ่ื ตา่ ง ๆ บางสอ่ื นำเสนอข้อมูล
2. เกดิ ความเชอ่ื ผดิ ๆ เกย่ี วกบั การไดร้ บั วัคซีน หรือกลวั การไดร้ ับวัคซนี ดังเช่นส่ือบางสอื่ นำเสนอข้อมูลมา หรอื
จากคำบอกเล่าของคน ปากต่อปากเร่ือยมา ทำใหเ้ กิดความกลวั ไมก่ ลา้ เปดิ ใจมารบั วัคซีน
3.ขาดความรู้ ความตระหนักวา่ ถา้ ไดร้ บั วัคซนี ครบตามเกณฑ์ ถึงแม้จะติดเชือ้ แตจ่ ะไม่อนั ตราย เป็นคล้าย ๆ
ไข้หวัดธรรมดา แตถ่ ้าไม่ได้รับการฉดี วัคซนี เพอื่ สร้างเสริมภูมติ า้ นทานโรคให้ครบตามเกณฑ์แลว้ เมอื่ มกี ารตดิ เชื้อเกดิ ข้ึน
เช้ืออาจจะลงสูป่ อด ทำให้เปน็ อันตรายถงึ แกช่ วี ติ ได้ หรือเป็นแล้ว อาจหายไดเ้ อง ไม่เสยี ชีวิต แต่ถา้ ตดิ เชือ้ แลว้ ลงสปู่ อด
เชอื้ พวกนจี้ ะกินปอด ถงึ แมจ้ ะหายแล้ว แตป่ อดของผู้ป่วยนี้ จะเหลอื ไมเ่ ท่าเดิม หรอื อาจเป็นภาวะแทรกซ้อนตา่ ง ๆ จาก
ภาวะ Long COVID กเ็ ปน็ ได้
ฉะนั้นวิธีการปฏบิ ตั ิตัวให้สามารถอย่กู ับโรคCOVID-19 ได้โดยไมเ่ ป็นอนั ตราย คอื การมารบั การฉดี วัคซนี ปอ้ งกนั
โรคCOVID-19 ใหค้ รบตามเกณฑ์ อยา่ งนอ้ ย 3 เข็ม และปฏิบตั ติ ามมาตรการการป้องกันการตดิ เชอ้ื D-M-H-T-T คอื การ
เวน้ ระยะหา่ งระหว่างบคุ คล การสวมหนา้ กากอนามัยเพอ่ื ป้องกนั การแพรก่ ระจายเชือ้ การลา้ งมอื บอ่ ย ๆ ดว้ ยสบู่ หรอื เจล
แอลกอลฮ์ อลเ์ พ่ือกำจัดเชอ้ื โรค การทดสอบอุณหภูมริ ่างกาย หรือการทดสอบวา่ มีการตดิ เช้อื หรอื ไม่ และสุดทา้ ยคอื การ
โหลดแอพพลิเคชนั เพื่อลงทะเบียนการติดตามความเสยี่ งเม่ือไปสถานทต่ี า่ ง ๆ เมื่อปฏิบัตไิ ด้เชน่ นแ้ี ลว้ เชื่อวา่ เราทุกคน
จะปฏบิ ตั ติ ัว ปรับตวั ให้สามารถอย่กู บั โรค COVID-19 ไดโ้ ดยไม่เป็นอันตรายครับ....
อาวฒุ ิ ฤทธิศกั ดิ์
สรปุ ผลงานวิชาการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรื่องเล่า
ช่อื เรือ่ ง “ความประทับใจในการทำงาน”
หากถามว่าชวี ิตเราเกดิ มาเพ่ืออะไร และไดส้ รา้ งประโยชน์เพื่อสังคมและเพื่อนมนุษยม์ ากแคไ่ หน บางครั้งเราก็ไม่
สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้หมด รู้เพียงแค่ว่าในแต่ละวัน เราได้ทำหน้าที่ที่เรารัก ได้เห็นรอยยิ้มของผู้ป่วยและญาติ ก็
เปรียบเสมือนความสุขเล็ก ๆ ที่ก่อเกิดขึ้นในจิตใจของเรา และการได้ถ่ายทอดเร่ืองราวดี ๆ จากประสบการณท์ ่ีฉันไดพ้ บ
เจอมา กค็ งเป็นสิง่ ทมี่ คี ณุ ค่าทแ่ี สนจะย่ิงใหญ่เพื่อสร้างแรงบันดาลสำหรบั ทกุ คนได้รบั รู้และตระหนกั นกึ คดิ ในจิตใจ ในการ
สรา้ งพลังและคุณคา่ ในตนเอง เพอื่ พรอ้ มชว่ ยเหลือเพอ่ื นมนุษยโ์ ดยไมม่ ีข้อแม้
ดิฉันได้สอบพนักงานราชการเฉพาะกิจของกระทรวงสาธารณสุขจังหวัดชัยภูมิ เป็นโครงการเกี่ยวกับการ
รับผิดชอบดูแลผู้ป่วยโควิด-19 ซึ่งดิฉันเลือกลงตำแหน่งที่โรงพยาบาลภกั ดีชุมพล ซึ่งเป็นบ้านเกิดของดิฉัน สถานที่แห่งนี้
เปน็ โรงพยาบาลทต่ี งั้ อยูก่ ลางหบุ เขา ธรรมชาติล้อมรอบ เปน็ รพช.ขนาดเลก็ ทด่ี ฉิ ันเหน็ มาตง้ั แต่เกดิ ก่อนหนา้ นต้ี ้ังแต่ดิฉัน
เรียนจบ ดิฉันก็เข้าทำงานบรรจุที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติรวมระยะเวลา 5 ปี ซึ่งแน่นอนความแตกต่าง
ระหว่างโรงพยาบาลที่ดิฉนั คิดไว้มันทำให้ดิฉันแอบกังวลว่าจะสามารถอยู่ได้หรือไม่ แต่สุดท้ายเชื่อไหมว่าตัง้ แต่ดฉิ ันไดเ้ ขา้
มาทำงานที่โรงพยาบาลภักดีชุมพล ช่วงแรกต้องมีการปรับตัวค่อนข้างมากของเรื่องระบบในการทำงาน แต่ดิฉันก็ค่อยๆ
ปรับตัวและเรียนรู้เปิดรับสิ่งใหม่ๆ รวมถึงยอมรับ รับฟังความคิดเห็นถึงความแตกต่างของลักษณะของการทำงานที่ไม่
เหมือนกัน ดิฉันโฟกัสว่าบั้นปลายชีวิตก็ต้องดูแลบิดามารดา บุตร ครอบครัว ได้ทำงานใกล้บ้าน หลังลงเวรได้อยู่กับ
ครอบครัว คนที่เรารัก แม้งานจะหนักจะเหนื่อยเราก็ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้าน จนปัจจุบันตอนนี้ดิฉันมีความสุขในการทำงานที่
โรงพยาบาลแห่งนี้ และถ้ามีโอกาสดิฉันอยากจะพัฒนาทักษะของตัวเองต่อยอดไปเรียนต่อในสาขาที่ดิฉันรักต่อไปใน
อนาคต
สุดท้ายนี้ดิฉันได้เรียนรู้ว่าไม่ว่าเราจะทำงานอยู่ที่สถานที่ใดมันไม่สำคัญ ขอเพียงแค่เราได้ใช้ทักษะ ความรู้
ความสามารถ บทบาทของวิชาชีพของเราในการดูแลผู้ป่วยไม่ใช่เฉพาะผู้ป่วยโควิด มันรวมถึงการดูแลผู้ป่วยทุกรายได้
อยา่ งเต็มความสามารถ ไม่ลมื ว่าเราคือพยาบาลวชิ าชีพ.
อารยี า ทองใบ
สรปุ ผลงานวิชาการ วจิ ัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่ืองเลา่
ชอ่ื เรื่อง “ภูมิใจในหน้าทเ่ี รา”
เคยไดย้ ินมยั้ วา่ ชีวิตคนเรามีขนึ้ มลี ง ชว่ งขนึ้ เราจะมคี วามสขุ ในชวี ติ ทุกอยา่ งสวยงาม รอบๆตวั มีแต่ความรัก พูด
อะไรกับใครมันช่างน่าดู มีความเชื่อถือเหลือเกิน แต่หากลองย้อนดูอีกมุมนึงชีวิตในจังหวะทีเ่ ราเจอมรสมุ หนักคำพูดแทบ
จะไม่มีความหมายกับใครต่อใครเลย ทำอะไรกด็ ผู ิดไปหมด ทำไมรอบๆตวั เรามนั มีแต่สดี ำ ชวี ติ มันแย่ จนไมอ่ ยากสูต้ อ่ เลย
เชน่ เดียวกับการทำงานไม่วา่ จะหนา้ ทีไ่ หนก็มีท้งั คนชมคนด่า ถูกใจมงั้ ไม่ถูกใจม้งั ฉันทำงานในตำแหน่งพนักงานช่วยเหลือ
คนไข้ หนา้ ทท่ี ี่ไดร้ บั มอบหมายของฉนั คอื วัดไข้ วัดความดนั ใหก้ บั ผปู้ ว่ ย และคอยเตรยี มอปุ กรณท์ ีแ่ พทยจ์ ะใช้ในการรกั ษา
คนไข้ ฉันได้มาทำงานในจุดนี้ ทำให้ฉันได้คิดว่า แม้ฉันจะไม่ใช่แพทย์หรือพยาบาล ฉันก็สามารถที่จะช่วยให้คนไข้ ได้รับ
การรักษาที่เร็วขึ้น คือเมื่อคนไข้วัดความดันวัดไข้แล้วมีอาการผิดปกติ คนไข้คนนั้นหายใจเร็วเหนื่อยหอบ ฉันก็จะแจ้ง
พยาบาลเพ่อื ให้พยาบาลมาประเมินอาการ และรบี ทำการรักษาตอ่ ไป
หรือแม้แต่ตำแหน่งแม่บ้าน ก็สำคัญเช่นกัน ถ้าไม่มีแม่บ้านคอยทำความสะอาดพื้นที่สกปรก เปียกน้ำ ก็อาจทำให้ผู้มารบั
บริการเกิดอุบตั ิเหตุลื่นล้ม แม้แต่หน้าทีข่ องพนักงานขับรถ ก็สำคัญเชน่ กัน นอกจากที่แพทย์จะรักษาผูป้ ่วยแล้วเม่ือต้องมี
การส่งตัวต่อไปที่โรงพยาบาลที่มีเครื่องมือครบ ก็ต้องใช้พนักงานขับรถและพยาบาลเพื่อส่งต่อผู้ป่วยให้ได้รับการรักษาที่
ทนั เวลา และปลอดภยั ในทุกตำแหนง่ และหนา้ ที่ต่างมคี วามสำคญั ในตวั ของมนั ถึงแมห้ น้าท่ี
ที่เราทำอาจจะไมถ่ กู ใจใครบางคน อาจจะมีคนดา่ หรือมีคนชม แต่ฉันเช่อื วา่ ทกุ หนา้ ที่ ที่ทำทคุ นทำเต็มท่ี
บางครั้งอาจมีปัญหาหรืออุปสรรค เข้ามาทำให้เราท้อ ไม่อยากแม้แต่จะมาทำงาน แต่เมื่อไรที่เราเข้มแข็ง และมีกำลังใจ
จากเพือ่ นรว่ มงานท่ีดี เราจะผ่านมนั ไปได้ ใครจะดูถูกช่างมนั แตเ่ ราอยา่ ดูถกู ตวั องก็พอ
สดุ ท้ายขอขอบคณุ ทกุ ทา่ นท่ี ไดใ้ หโ้ อกาสได้มารว่ มปฏิบตั งิ านทโี่ รงพยาบาลแห่งน้ี
นางสาวหนึ่งฤทยั ประไพเพชร
สรปุ ผลงานวิชาการ วิจัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเรื่องเล่า
ช่อื เรอ่ื ง “ลมหายใจคือคณุ คา่ แห่งจิตวญิ ญาณ (สง่ิ มคี า่ ที่ชือ่ วา่ ตัวเอง)”
หน่ึงเป็นพยาบาลทำงานมา 6 ปีค่ะ จำเหตกุ ารณ์วนั ที่ได้บรรจุเป็นขา้ ราชการ เป็นวันท่ีภูมิใจในตัวเองมากๆ และ
รู้สึกว่าชีวิตประสบความสำเร็จมากที่สุด ซึ่งงานที่หนึ่งรับผิดชอบเป็นงานบริการทั้งผู้ป่วยและไม่ป่วย คืองานส่งเสริม
พัฒนาการเดก็ และเดก็ ทม่ี ปี ญั หาดา้ นพฒั นาการลา่ ช้า เอาจริงๆในการทำงานให้เข้าใจท้งั เดก็ และผปู้ กครองเป็นเรื่องท่ียาก
สำหรับหนึ่งมากเหมือนกันค่ะ แล้วยิ่งเด็กที่มีปัญหาแน่นอนว่ามันไม่ง่าย แต่สิ่งที่หนึ่งมีคือความจริงใจต่อผู้รับบริการ ที่
อยากให้เด็กมีพัฒนาการที่ดีขึ้น แต่ธรรมชาติของมนุษย์ ความคิดลบมันมาก่อนความคิดบวกเสมอ ที่จะรู้สึกโกรธ หรือ
โมโห ในสิ่งที่ไม่ได้ดัง่ ใจ ไม่เหมือนความคิดเรา เช่น ผู้ปกครองทำไมถึงไม่เขา้ ใจ ผู้ปกครองไมย่ อมรับ ไม่ให้ความสำคัญกับ
พัฒนาการเดก็ เป็นต้น แต่หนึ่งไม่เคยท่จี ะใชค้ ำพูดหรือแสดงพฤติกรรมทไี่ ม่ตอ่ หน้าผู้รับบริการเลย แต่ในใจยังรู้สึกว่าการ
ทำงานกระตุ้นพัฒนาการเด็ก ยังไม่ประสบความสำเร็จในแบบที่เราต้องการ คิดหาวิธีจะทำอย่างไรให้การทำงานเป็น
รูปแบบที่ดีขึ้น ให้เด็กมีอาการที่ดีขึ้นจากการดูแลของเรา ในที่สุดตรงข้างกับอุปสรรคมันคือความสำเร็จเสมอ ทาง สสจ.
ชยั ภูมิ ใหโ้ ควตาพยาบาลอบรมศึกษาตอ่ งานจิตเวชเด็กและวัยรนุ่ อำเภอละ 1 คน
หนึ่งได้รับโอกาสนั้นมา ดีใจมากๆค่ะได้ไปศึกษาต่อเฉพาะทางด้านจิตเวชเด็กและวัยรุ่นแต่ในความรู้สึกลึกๆ ถ้า
เรียนจบมาแล้วโอกาสได้ย้ายกลับไปทำงานใกล้บ้านของเราจะยืดยาวไปอีก ความคิดตีกันในหัวอีกรอบ
แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นประเด็นที่จะทำให้หนึ่งไม่สมัครไปเรียนค่ะ สุดท้ายเลือกที่จะไปเรียน เรียนจบมาระยะเวลา 4 เดือน ได้
เปิดให้บริการคลินิกสำหรับเด็กที่มีปัญหาด้านจิตเวชเด็กและวัยรุ่น เรียนจบมาไม่รู้เคสมาจากไหนเยอะมากค่ะ ทั้งเด็ก
สมาธสิ ั้น เด็กซึมเศร้า เดก็ ติดเกมส์ ฟังดแู ล้วหนา้ เศร้าไหมคะ เดก็ คือความบริสุทธิม์ ากๆ แต่ดว้ ยหลายปจั จัยทเ่ี ขาเหล่านั้น
ตอ้ งเผชิญ หรอื ต้องเจอ ที่เปน็ ส่งิ หล่อหลอมให้เขาเป็นแบบนั้น ซ่ึงมีเคสหนึง่ คะ่ เดก็ ชายอายุ 10 ขวบ ซงึ่ เคสนห้ี นึ่งดูแลมา
ค่อนข้างยาวนาน ตั้งแต่ 7 ขวบมีปัญหาเรื่องพัฒนาการล่าช้า พูดช้า เรียนรู้ช้ากว่าเพื่อนคนอื่นๆ ประเมิน IQ ปกติ แต่
เรียนช้ากว่าเพื่อน อ่านหนังสือไม่ค่อยออก หนึ่งดูแลเด็กคนนี้มาต่อเนื่อง เริ่มพูดได้เก่งขึ้น เข้าสังคมได้ แต่ยังช้าและมี
พฤติกรรมไมน่ ิ่งจงึ ได้ส่งตัวไปรับการรกั ษาที่ รพ.ชัยภูมิ หมอวินัจว่าเด็กคนนี้เป็นโรคสมาธิส้ัน เริ่มเข้ารับการรักษาด้วยยา
พออาการดีขึ้นเรื่อยๆ รพ.ชัยภูมจึงส่งกลับมารับยาต่อที่ รพ.ภักดีชุมพล หนึ่งนัดดูแลทุกเดือน ทำกิจกรรมบำบัด ให้
คำปรึกษาครอบครัว แต่เด็กคนนี้ก็ยังไม่สามารถเรียนได้เหมือนเพื่อนในห้อง ทุกครั้งที่เขาทำงานส่งได้ทันเพื่อน เขามี
ความสุขมาก แต่ส่วนใหญ่แล้วเขาจะทำไม่ทัน เมื่อไม่มีงานส่งเกิดภาวะกดดันตัวเอง เครียด ทำให้เด็กคนนี้ไม่อยากไป
โรงเรียน ทุกครั้งที่มาเจอหนึ่งในหน้า แววตาดูไม่มีความสุข เศร้า เหม่อลอย จึงค้นหาปัญหาที่มันลึกซึงไปมากกว่าแค่การ
รักษาดว้ ยยา หรือการทำกจิ กรรมตาม Routine ในมมุ ท่เี ขา้ ใจเดก็ คนนีม้ ากขึ้น จนพบว่าเดก็ คนนีเ้ ป็นโรคซมึ เศร้า ฟังแล้ว
รู้สึกยังไงบ้างคะ ที่เด็กคนนึงเกิดมาได้แค่ 10 ขวบต้องเจ็บป่วยทางจิตใจ จากการทำแบบประเมิน ปัญหามันเกิดจากวัย
เด็กทีพ่ ่อแม่ทะเลาะกันให้เหน็ ตลอด แมท่ ำงานแล้วให้เด็กอยใู่ นหอ้ งคนเดยี ว จนวันทีพ่ ่อแม่แยกทางกนั ให้เขามาอยู่กับตา
ยาย ซึงปัญหาน้ีมันเกดิ จากการรับรู้ระดบั จิตใต้สำนึก ที่มันฝังใจมาตลอด ไม่ได้ถูกปลดล็อกสักที เด็กคนนี้ไม่เคยภูมิใจใน
ตัวเอง แม้ว่าเขาจะวาดรูป ทำงานส่งไดด้ ี เขากย็ งั ดูถูกตัวเอง สหี นา้ แววตาดูเศร้าตลอด เปน็ เด็กทไ่ี มม่ ีความสุข แต่ยายเขา
เลย้ี งดูดมี ากๆให้ความรกั ความอบอุ่นไดด้ ี การทห่ี นง่ึ เจอปัญหาของเดก็ ได้ตรงจดุ มนั ทำใหเ้ ด็กคนน้ีเขากล้าท่ีจะเปน็ ตวั เอง
กล้าท่ีจะมีความสุขในสิ่งทีเ่ ขาชอบ กล้าที่จะโชว์ศักยภาพตัวเองออกมาและภูมิใจในตัวเองมากข้ึน การที่อนาคตเด็กคนน้ี
เขาอาจจะไมไ่ ด้เรียนจบสูงๆเหมือนเด็กท่ัวไป แต่สิ่งที่เขาชอบคือการได้อยู่กับครอบครวั แล้วเขามคี วามสุขมากที่สุด มันก็
คือความสำเร็จในชีวิตที่สุดแล้ว แล้วความคิดของเขาก็ดีมากๆ ที่เขาต้องการให้คนที่เขารักมากที่สุดคือ ยายของเขามี
ความสุข ซง่ึ ความสุขของยายคอื การทเ่ี ห็นหลานเตบิ โตเปน็ ผูใ้ หญ่ที่ดแี ละมีคุณภาพ ยายอยากให้เขาอ่านหนังสอื ไดบ้ ้าง
สรุปผลงานวชิ าการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่อื งเลา่
ส่งไปเรยี นพิเศษเพิ่มเตมิ นอ้ งบอกว่า “ได้ครบั ผมจะทำเพ่ือแม่”แม้ว่าการอา่ นหนังสือไม่ได้เป็นสิ่งที่เขาทำแล้วมี
ความสขุ แต่เขารู้วา่ ถ้าทำส่งิ นแี้ ลว้ จะทำใหค้ นท่เี ขารกั มคี วามสขุ ซง่ึ การเรยี นของเขากย็ ังความตอ้ งเรียนร่วมกับเด็กคนอื่น
ในห้อง เขารู้สึกกดดนั และไม่มีความสุขที่จะไปโรงเรียน เพราะเขาเรียนไม่เข้าใจ ทำงานส่งไม่ทัน หนึ่งจึงไปเยี่ยมบ้านและ
ไปดูเขาที่โรงเรียน ได้มีโอกาสได้อธิบายให้กับคุณครูที่ปรึกษา คุณครูเข้าใจเกี่ยวโรคที่เขาเป็นมากขึ้น เด็กคนนี้มีความสุข
มากท่จี ะไปโรงเรยี น ไปเจอเพอ่ื น ทำกจิ กรรม กลับมาโรงพยาบาลจากเด็กที่น่ังคอตก สีหนา้ แววตาทเี่ ศร้า กลายเปน็ คนละ
คน ที่พดู ปร๋อให้เราฟงั แบบไมต่ อ้ งถามเลย แตเ่ ด็กคนน้ีกย็ ังคงตอ้ งได้รับการรักษาเรื่องโรงซมึ เศร้าอยา่ งตอ่ เน่อื ง
ในเรื่องจติ วญิ ญาณที่เราคิดว่าเราเข้าใจความเป็นมนุษย์ จริงๆแล้วเราก็ยังไมเ่ ข้าใจอย่างลึกซึ้งอยูด่ ี จะทำยังไงให้
เราสามารถให้บริการได้อย่างมีความสุขทั้งผู้ให้และผู้รับ จนวันที่ได้เรียนรู้และเข้าใจ นำมาปรับใช้คือการที่เราเห็นคุณคา่
ของลมหายใจแล้วจริงๆ เรียนได้ว่า “ตื่นรู้” ใช้คำๆนี้แล้วมันอาจจะดูลึกซึ้งเกินไป แต่จริงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดของมนุษย์
เลยค่ะ เราจะรูว้ ่าชีวิตนี้เราเกิดมาเพื่ออะไร เรามีประโยชน์อะไร เราสามารถทำอะไรให้ผู้อื่นได้บา้ ง มันคือจิตผู้ให้ มือผู้ให้
ยังไงก็สูงกว่ามือผู้รับ พอเราเข้าใจมันแล้วจริงๆ ว่าลมหายใจเราล้อเล่นไม่ได้นะ หน้าที่เราคือช่วยให้ผู้คนมีชีวิตที่ดีขึ้นท้ัง
ร่างกายและจิตใจ วันที่ผู้ป่วยเดินเข้ามาหาเรารับรู้ไว้เลยว่า เขาไม่ได้มีความสุขนะ เขากำลังทุกข์อยู่ ถ้าเรารับรู้แบบไม่
เข้าใจเชน่ ผ้ปู ว่ ยมาตอนเท่ยี ง หรอื มาผดิ วนั นดั อนั ดบั แรกเราตดั สินไปเลยไหมว่าทำไมถงึ ทำแบบน้ัน หรอื ถามเหตุผลก่อน
เราใช้จิตวิญญาณที่ตื่นรู้อย่างมีสติจริงๆ เราจะไม่ตัดสินใครเลย เรื่องนี้มันไม่ได้ใช้ได้แค่กับผู้รับบริการนะคะ สามารถ
นำมาใช้ในชีวิตประจำวันเราได้ กับเพื่อนร่วมงาน กับครอบครัว แม้กระทั่งชีวิตคู่ ที่เรารู้ว่าคุณค่า ลมหายใจมันสำคัญแค่
ไหน จะทำให้เราเลือกที่จะทำเฉพาะด้านที่ดี พูดภาษาที่ดี ให้ความรู้สึกที่ดีทั้งตัวเองและผู้อื่น เมื่อหนึ่งเห็นคุณค่าของทุก
ลมหายทำใหก้ ารทำงานของหนึ่งดีขึ้นมากๆค่ะ ที่เรามองเหน็ คุณค่าของทุกชีวติ จรงิ ๆ ไมไ่ ด้ทำงานเพียงแค่ตามหน้าท่ีอย่าง
เดียว แต่มันคือการทำงานด้ายจิตวิญญาณ คือทำงานกับจิตใจจริงๆ มันไม่มีรูปแบบหรือแพลตเทิร์นที่สมบูรณ์ ไม่มีถูกผิด
หรอกคะ่ ในการที่เดก็ คนหนึ่งจะดีขนึ้ เกง่ ข้ึนหรือประสบความสำเรจ็ ในชีวติ
เห็นไหมคะทุกคนการที่เด็กหนึ่งจะเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ดีได้ ต้องมีจิตใจที่ดีขนาดไหน แล้วตัวเราในวันนี้เป็น
ผู้ใหญ่ทดี่ ีและเป็นตัวอยา่ งท่ีดี ไอดอลของลูกไดห้ รอื ยัง ไม่ตอ้ งไปดูแบบอยา่ งไกลทไ่ี หนเลยค่ะ ตัวเราเป็นแบบไหนลูกเราก็
จะเป็นแบบนั้นค่ะ เราใส่ Mindset ใส่วิธีคดิ แบบไหน ปลูกฝังแบบไหนนั่นแหละค่ะคืออนาคตของเด็กคนหนึ่ง ไหนจะเจอ
สิ่งแวดล้อมเพ่ือนๆ สังคม ครู หนึ่งอยากจะฝากไว้เรือ่ งเดียวคือ ให้เขาเป็นเด็กที่รกั ตกั เอง เคารพตวั เอง มีความสุขได้จาก
ตัวเอง ไม่ดูถูก และที่สำคัญไม่เปรียบเทียบลูกตัวเองกับคนอื่น แค่นั้นลูกหลานของเราก็จะมีความสุข และรู้จักรักคนอ่ืน
ทำเพือ่ คนอ่นื ไดแ้ บบจริงใจ และไมไ่ ด้หวงั ส่ิงตอบแทน ในโลกใบน้คี นลว้ นแลว้ อยากใชช้ ีวิตทีม่ คี วามสุข ส่งิ ทจ่ี ะสุขหรือทกุ ข์
มนั ก็อยทู่ ่ีตัวเรา จงคน้ พบส่งิ มคี า่ ทีช่ ือ่ วา่ ตัวเอง
หนง่ึ ฤทัย ทองมาตย์
สรุปผลงานวิชาการ วิจัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเรื่องเล่า
ชือ่ เรื่อง “เราไมท่ ้งิ กนั ”
จากสถานการณ์การระบาดของโรคโควิด-19 ที่ผ่านมา ได้เรียนรู้มากมาย รวมถึงการสูญเสียที่อ้างว้าง โดดเดี่ยว
ของญาติผู้ป่วยโควิด ดังเหตุการณ์ที่ดิฉันจะเล่าต่อไปนี้ กรี๊งงง เสียงโทรศัพฑ์ ดังขึ้น เสียงปลายสาย พูดว่า “พี่ผู้ป่วยโค
วิด-19 เขตอำเภอเรา เสียชีวิต พี่ไปช่วยจัดการศพด้วย “ วางโทรศัพฑ์ ดิฉันต้ังสติอยู่พักหนึ่ง จึงประสานไปที่ญาติ
ผู้เสียชีวิต ประสานมูลนิธิรับศพ ติดต่อวัดเพื่อประกอบพิธี เตรียมอุปกรณ์การจัดการศพ ประสานองค์การบริหารส่วน
ตำบลเร่อื งเจา้ หน้าทยี่ กศพประกอบพิธีทว่ี ัด นดั แนะเวลาเพือ่ ซักซอ้ มก่อนการปฏิบัติจริง เมือ่ ไปถึงวัดท่ีจะประกอบพิธีเผา
ศพ ก็ได้พบกบั ญาตผิ ู้สูญเสีย จำนวนเล็กนอ้ ยเน่ืองจากจำกดั ผู้เขา้ ร่วม ญาติบางสว่ นยังอยู่ในระยะกกั ตัวท่ีบา้ น ดิฉันได้คุย
ทำความเข้าใจกับญาติเรื่องการประกอบพิธีเผาศพตามขั้นตอน ญาติเข้าใจดี จากนั้นดิฉันจึงมาที่โต๊ะเตรียมจัดอุปกรณ์
สำหรับเจ้าหน้าที่ยกศพลงจากรถนำขึ้นสูเ่ ชิงตะกอน ครั้งนี้เป็นครัง้ แรกทุกคนมีความวิตกกังวลต่างๆนาๆ เรื่องการติดเช้อื
การใส่ชุด ดิฉันได้ทบทวนการปฏิบัติกับศพผู้ป่วยโควดิ การใส่และถอดชุด PPE อย่างถูกหลักการป้องกันการติดเชื้อ การ
เก็บขยะและการทำความสะอาดมือและร่างกาย ทุกคนมีความมั่นใจมากขึ้น เมื่อรถมูลนิธิรับศพแล่นเข้ามาภายในวัด
ความรู้สึกของผู้สูญเสียช่างโศกเศร้า ตั้งแต่ผู้ป่วยเข้ารักษาในโรงพยาบาล ก็เข้าเยี่ยมไม่ได้ แม้จนลมหายใจสุดท้ายก็ไม่ได้
เห็นหน้าหรือสั่งลากัน เป็นการสญู เสียทีอ่ ้างว้าง โดดเดี่ยว ไร้ญาติมิตรสหาย มาร่วมแสดงความเสียใจ เพราะโควิดคือโรค
ติดเชื้ออุบัติใหม่ โรคติดต่อร้ายแรง ที่ทุกคนต้องป้องกันการแพร่กระจายเชื้ออย่างเคร่งครัด ทีมสาธารณสุขร่วมกับ
เครือข่าย จดั การพธิ เี รียบรอ้ ยแยกยา้ ยกลับบา้ น คงเหลือแตญ่ าติที่ยงั น่ังมองควันไฟจากเมรุ เผาศพ ภาระกิจครั้งน้ีดิฉันได้
เป็นส่วนหนึ่งในการปฏิบัติหน้าที่ ที่ไม่เคยได้ทำมาก่อน โควิด ทำให้เราได้เรียนรู้ มากมายหลายสิ่งรวมทั้งเรื่องความ
สามัคคีในทีมสาธารณสุข ชุมชน เครือข่ายต่างๆ เพราะบางเรื่องเราไม่สามารถทำงานให้สำเร็จคนเดียวได้จึงต้องอาศัย
ความร่วมมือจากหน่วยงานอื่น หากแต่มองในแง่ดี การระบาดในวงกว้างของโควิด ก็ทำให้ผู้คนทั่วโลกได้เห็นถึง
ความสำคัญของการดูแลตัวเองให้ห่างไกลจากโรคภัยต่างๆมากขึ้น ตระหนักถึงการปรับเปลี่ยนและปรับตัวให้เข้ากับ
สถานการณ์ โดยปฏบิ ัติตามมาตรการ ใส่แมสออกนอกบ้าน เวน้ ระยะหา่ ง หมนั่ ล้างมอื
“ เราไม่ทิ้งกัน เราจะผ่านพ้นวิกฤตไปด้วยกัน”
นางมลสิ า บว่ งรักษ์
สรุปผลงานวชิ าการ วจิ ัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอ่ื งเล่า
ชือ่ เรือ่ ง “พลงั คณุ พ่อแม่”
ดิฉันขอเล่าเรื่องชีวิตครอบครัว ของครอบครัวหนึ่งที่ดิฉันประทับใจมาก ทั้งเป็นแบบอย่างที่ดีสำหรับผู้คน ผู้เป็น
พอ่ และแม่ที่มีความขยนั อดทน ประหยัด ทำตวั เปน็ แบบอย่างท่ีดีให้แกผ่ ูซ้ ึ่งเป็นลกู ทำให้ลกู มคี วามขยันสามคั คกี ัน อดทน
และมีความตั้งใจศึกษาหาความรู้ ตั้งใจที่จะประสบความสำเร็จ เพื่อนำสิ่งที่น่าภาคภูมิใจมาสู่ผู้เป็นพ่อแม่ ครอบครัวนี้มี
พ่อ แม่ ลูกสาวคนโต ลกู ชายคนกลาง และลูกสาวคนเลก็ ฐานะของครอบครัวน้ปี านกลาง ทำอาชีพปลูกพริก ผกั ชี มะเขือ
เทศ แตงกวา ขา้ วโพด แล้วก็ปลกู อ้อยขายใหต้ ลาดใหญ่ โดยจะมรี ถบรรทุกจากตลาดใหญ่เข้ามารับซ้อื ท่ไี ร่ สมัยที่ลกู ลกู ทง้ั
สามคนยังเดก็ พ่อแมก่ ็จะเอาลูกทั้งสามคนมาทไี ร่ดว้ ยเสมอ ในตอนที่ลกู ยังเดก็ เห็นพ่อแม่ทำอะไรก็จะพากันชว่ ยพ่อแม่ ทำ
แบบที่เด็กเด็กเห็นแล้วชอบช่วยทำตาม แต่ถ้าวันไหนท่ีลูกๆไปโรงเรียนพ่อแม่ก็จะออกมาทำไร่ เก็บผักส่งขาย พร้อมกับ
คนงานสองถึงสามคนท่มี ารับจา้ งเก็บผัก บ้านจะมีลกั ษณะเป็นบ้านปูนชั้นเดยี วหลงั เล็กๆ ล้อมรอบไปดว้ ยไร่ข้าวโพด และ
ไร่อ้อยข้างบ้าน หน้าบ้านมีต้นมะม่วงใหญ่ ใต้ต้นมะม่วงจะมีแคร่ไม้ตัวยาวยาวสำหรับเป็นโต๊ะ และแคร่ยาววางคู่กันไว้
สำหรับน่ัง และตัวชดุ ท่วี ่านี้กค็ ือเปน็ ทส่ี ำหรบั ใหล้ ูกทั้งสามคน ที่เมอื่ กลบั มาจากโรงเรยี นแลว้ มาน่ังทำการบ้านอ่านหนังสือ
กัน โดยจะมีพีส่ าวคนโตเปน็ ผู้ดแู ลนอ้ งนอ้ งทำการบ้าน สอนน้องอา่ นหนงั สือเพ่ือรอพอ่ แม่กลับมาจากไร่เป็นประจำทกุ วนั
ดฉิ ันเหน็ ภาพแบบน้แี ลว้ รสู้ กึ ประทับใจ คนผา่ นไปผา่ นมากช็ ่นื ชม เมือ่ พอ่ แม่กลับมาถึงบา้ นก็จะเตรยี มหงุ ขา้ วหาอาหารม้ือ
เย็นให้ลูกกิน พ่อแม่ทำแบบนี้ทุกวันเป็นประจำ ลูกไม่ต้องได้ทำงานเลย พ่อแม่จะสอนเสมอว่าอยากให้ลูกเป็นเด็กดี ตั้งใจ
เรียนหนังสือเรียนให้เก่ง สอบได้ที่หน่ึง ลูกก็สอบได้ที่หนึ่งกันทุกคน และทุกปี เมื่อเรียนจบแล้วคนโตจะได้ทำงานที่ดี ไม่
ต้องเหนื่อยร้อนตากแดดตากฝนเหมือนชีวิตพ่อกับแม่ ที่มันลำบากเรียนจบแค่ปอสี่ ลูกทั้งสามคนก็ตั้งใจเรียนจบประถม
มัธยมที่มีชื่อเสียงในอำเภอ แล้วก็จบปริญญาตรีกันทุกคน นั่นถือเป็นความสำเร็จของพ่อแม่ ลูกสาวคนโตจบเป็นแพทย์
ประจำกองทัพอากาศ ลูกชายคนเดียวคนกลางจบปรญิ ญาตรี พ่อแม่เคา้ จดั งานบวชใหส้ มฐานะ พ่อแม่ทำทุกอยา่ งที่ดีที่สุด
ให้กับลูกเป็นอย่างดี บวชแล้วก็ได้รับราชการทหารกองทัพบก ลูกสาวคนเล็กจบการพยาบาลและผดุงครรภ์ทำงานอยู่ท่ี
โรงพยาบาลใกล้บ้านตัวเอง คอยดูแลพ่อแม่นำความภาคภูมิใจมาสู่พ่อแม่ คนรู้จักรอบๆบ้าน หมู่บ้าน และทุกคนที่เห็นที่
รู้จัก คนเป็นพ่อแม่ไม่ได้คิดหวังสิ่งใดให้ลูกมาทดแทนคุณ หวังแค่ให้ลูกประสบความสำเร็จในชีวิต เป็นคนดีของสังคม มี
หน้าที่การงานดี ช่วยเหลือผู้อื่นแค่นี้ก็ดใี จแล้ว ชีวิตพ่อแม่ที่เหนื่อยมาทัง้ ชีวิตมันสอนคนหลายหลายคนไม่ใช่แค่กับตัวเอง
แต่สอนผู้พบเห็นรวมถึงตัวดิฉันด้วย เห็นแล้วรู้สึกดีอยากทำตาม ถึงไม่เป็นเหมือนลูกๆทั้งสามคนของพ่อแม่ครอบครัวน้ี
แตก่ ็เป็นแรงใจทดี่ ไี ดใ้ นสมัยท่ีตวั เองยังเป็นเด็กรุ่นๆลูกเขา เหน็ แลว้ เราก็ลำบาก พอ่ แม่เรากล็ ำบาก ต้องต่อสู้เหมือนกันทำ
ให้เราขยนั ช่วยพอ่ แม่ทำงานหาเงินเลย้ี งนอ้ ง เลยี้ งครอบครัว จนมาถงึ ทุกวันนี้ แลว้ ก็นำเรอื่ งนีม้ าเลา่ ให้ลูกฟัง สอนลูกบอก
ลูกให้ลูกรู้จักกตัญญู ขยันซื่อสัตย์ ประหยัด ทุกคนบอกได้ เล่าได้ แต่ทำไม่เหมือนกันหมดทุกคน แต่สิ่งที่ทุกคนคิด
เหมือนกนั คือ พอ่ แมน่ ั้นมีคุณอนั ใหญ่หลวง ไมส่ ามารถหาส่งิ ใดมาเปรียบเทยี บบุญคุณท้ังสองคนได้
ทา้ ยน้ี ดฉิ ันขอกล่าวคำสรรเสรญิ พระคณุ พอ่ แม่ ดังนี้
เม่อื ลกู ดี เป็นศรี แกพ่ ่อแม่
ญาติวงศ์ พงศา กผ็ ่องใส
ทง้ั เพอื่ นบ้าน ถ่ินฐาน ทีใ่ กล้ไกล
กต็ ั้งใจ สรรเสริญ เจริญพร
พระคุณไหน ใครเล่า จะเทา่ พอ่ แม่
มคี ุณแท้ เหนอื ใคร ไปทกุ สงิ่
ลูกนึกเทียบ เปรยี บส่ิงใด ไมไ่ ดจ้ รงิ
ช่างใหญย่ ิง่ ยากแสน จะแทนคุณ
นางสายใจ ใหญ่รักษ์
สรุปผลงานวิชาการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอ่ื งเล่า
ชือ่ เรอื่ ง “ความประทบั ใจในโรงพยาบาล”
สวัสดีคะ่ ข้าพเจ้าช่ือ นางสาวกิ่งแกว้ หมื่นวิเศษ จะมาเลา่ ถงึ ความประทบั ใจที่ โรงพยาบาลภกั ดี
ชมุ พล ต้ังแต่วนั แรกทก่ี ้าวเทา้ เข้ามาเป็นสว่ นหนงึ่ ของโรงพยาบาล ขา้ พเจา้ ไดเ้ ขา้ มาสมคั รงานในตำแหน่ง พนักงานบริการ
แผนกเวชระเบยี น หรือห้องบัตร วันแรกท่ีข้าพเจ้าได้มาเร่ิมงานก็ได้พบกับมติ รภาพที่ดีมีเพ่ือนร่วมงานทีด่ ี มีหัวหน้างานที่
คอยสอนงาน และใหค้ ำแนะนำในการทำงาน และเพอ่ื นรว่ มงานทกุ คนก็ดีกับขา้ พเจ้ามาก ทำใหข้ ้าพเจ้ารู้สึกว่าทุกคนเป็น
เหมอื นญาติของข้าพเจ้า แต่ก็ขอบคุณทุกคนนะคะที่ให้ความช่วยเหลอื
ส่วนเรื่องการทำงานข้าพเจ้ารู้สึกภูมิใจ ในหน้าที่ ที่ข้าพเจ้าได้รับมอบหมายให้ความรู้สึกเหมือนได้เป็นส่วนหนึ่ง
ในการชว่ ยเหลือคนไข้ ได้คอยให้คำแนะนำคนไข้ในสว่ นของขั้นตอนการให้บรกิ ารเบ้ืองตน้ เมอ่ื คนไขย้ ่ืนบัตรเสรจ็ แล้ว ต้อง
ไปจุดบริการไหนต่อ เพื่อความรวดเร็วจะได้ไม่ต้องรอนาน หรือถ้าคนไข้ไม่มีญาติพามาเราก็จะพาคนไข้ไปจุดบริการนั้นๆ
ค่ะ แต่ถ้าคนไข้ถามเรื่องการรักษาเราก็จะพาคนไข้ไปปรึกษาพี่ๆพยาบาลค่ะ เพื่อจะได้รับการรักษาต่อไป แล้วอีกอย่าง
หนึ่งที่ข้าพเจ้าประทับใจก็คือ ที่นี่สอนให้เราได้เรียนรู้หลายๆอย่าง ได้ทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อนๆ อาทิเช่น การอบรมการ
ช่วยชีวิตเบื้องตน้ การCPR การช่วยเหลือผู้ปว่ ยจมน้ำ การอบรมเก่ียวกบั บุคลิกภาพ หรือแม้แตก่ ิจกรรม ดำนา เกี่ยวข้าว
และอ่นื ๆที่ขา้ พเจ้าไมเ่ คยทำ แต่ข้าพเจา้ ก็ไดล้ งมอื ทำทนี่ ี่ ซงึ่ ทำใหข้ ้าพเจา้ รสู้ ึกสนกุ และไดค้ วามรู้มากขน้ึ
และในวาระสุดท้ายโดยรวมแล้วข้าพเจ้ารู้สึกปราบปลื้มและยินดีที่ได้เข้ามาร่วมงานกับเพื่อนๆพี่ๆที่โรงพยาบาล
ภักดีชุมพล จากที่ข้าพเจ้าไม่เคยคิดที่จะมาทำงานที่นี่ พอเข้ามาทำก็มีแต่เรื่องดีๆ มีแต่มิตรภาพที่ดี มีหัวหน้างานที่ใส่ใจ
ลูกนอ้ งที่ดี สุดทา้ ยก็ขอขอบคณุ ทกุ ๆทา่ น ที่คอยให้ความช่วยเหลือและเป็นมิตรที่ดมี าโดยตลอดนะคะ
นางสาวก่ิงแกว้ หมื่นวเิ ศษ
สรุปผลงานวิชาการ วจิ ัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเร่อื งเลา่
ช่อื เรือ่ ง “มิตรภาพท่ดี ใี นท่ที ำงาน”
ขอบคุณโควิด ที่ทำให้ฉันเห็นมิตรภาพดีๆ ของพี่น้องชาวกระทรวงสาธารณสุข และความเปลี่ยนแปลงของ
ประเทศไทย ที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน การใส่แมสออกนอกบ้าน การล้างมอื ด้วยแอลกอฮอล์ตลอดเวลา การเว้นระยะห่าง
ตอนท่โี ควดิ เข้าประเทศไทยมาใหมๆ่ ฉนั ในฐานะคนด่านหน้าสาธารณสขุ ทำงานในตำแหนง่ ผ้ชู ว่ ยเหลือคนไข้ประจำท่ีงาน
ผู้ป่วยนอก มีความวิตกกังวลใจ ว่าเราจะติดเชื้อโรคไหมทำงานใกล้ชิดผู้ป่วยที่มารับบริการที่โรงพยาบาล เมื่อฉันได้รับ
ความรู้จากแพทย์และพยาบาลเรื่องการแพร่กระจายเชื้อ การป้องกันการติดเชื้อ จึงได้เข้าใจและมั่นใจในการปฏิบัติงาน
มากขึ้น แต่ฉันก็ทำงานด้วยความไม่ประมาท ฉันได้มีส่วนร่วมในการดูแลผู้ให้บริการคือดูแลเรื่องความสะอาดข้าวของ
เครื่องใช้สำหรับแพทย์และพยาบาล ช่วยจัดหาสิ่งอำนวยความสะดวกเช่นผ้าเช็ดมือ น้ำยาล้างมอื เพื่อป้องกันการติดเช้อื
ในส่วนของผูร้ ับบรกิ ารฉันได้ชว่ ยพยาบาลเรอ่ื งการปอ้ งกันการแพรก่ ระจายเชอื้ โดยการซกั ถามอาการผู้ป่วยท่ีมารับบริการ
แยกผู้ป่วยที่มีอาการของโรคทางเดนิ หายใจเชน่ ไข้ ไอ มนี ำ้ มกู เจบ็ คอ แยกตรวจจากผูร้ บั บรกิ ารทัว่ ไป เม่อื กลับไปบ้านฉัน
ไดน้ ำความรูไ้ ปแนะนำกบั คนในครอบครัวและเพอื่ นบ้าน สถานการณโ์ ควิดครง้ั นี้ ฉนั ได้เหน็ ความสามคั คี ร่วมมือร่วมใจกัน
ของเจ้าหน้าของที่โรงพยาบาลทำงานด้วยความเสียสละ ไม่ย่อท้อต่อความยากลำบากในการดูแลผู้ป่วยโควิด ทุกฝ่าย
รว่ มมือกันโดยมิได้ร้องขอ แบ่งหน้าท่กี ันทำ ดแู ลกันเมอ่ื ยามเจ็บป่วยเหน็ น้ำใจจากเจา้ หนา้ ท่ีเมือ่ มีเจ้าหน้าท่ีคนใดติดโควิด
มีการซอ้ื ของเย่ยี มดูแลกันไม่ทง้ิ กันเมือ่ ยามเจ็บปว่ ย ทำงานแทนกันได้เม่อื คนในฝ่ายเจ็บป่วย ฉนั ดีใจและภูมิในท่ีได้ทำงาน
ณ โรงพยาบาลภกั ดีชุมพลแหง่ น้ี ทกุ คนรกั ใครก่ นั เหมือนครอบครวั เดียวกนั
นางสาวจฑุ ารัตน์ ถาโคตรจันทร์
สรปุ ผลงานวชิ าการ วจิ ยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรื่องเลา่
ช่อื เรอื่ ง “กินยาวนั ที่1 ”
ตั้งแต่ Covid 19 มา วันๆฉันได้ยินแต่คำว่า Covid covid จนแทบจะอ้วกออกมาเป็น Covid อยู่แล้ว แต่ก็ต้อง
ขอบคุณ Covid 19 นะคะ ทที่ ำใหไ้ ดเ้ หน็ อกี หลายมุมมองจากสถานการณร์ ้ายๆ ทำใหเ้ ห็นมิตรภาพดๆี และความเสียสละ
ของพี่น้องร่วมวิชาชีพและประชาชนทั่วประเทศ ความเปลี่ยนแปลงครัง้ ยิง่ ใหญน่ ี้ทำให้เห็นรูปแบบการทำงานที่ต้องใส่ชดุ
อวกาศ (PPE)ในการทำงานที่ไม่เคยเจอมาก่อน และได้เห็นภาพประชาชนใส่แมสออกนอกบ้านตลอดเวลา มีการพก
แอลกอฮอล์เจลติดตัว การเว้นระยะห่าง 2 เมตร เหมือนเราไม่ถูกกัน ได้ฟังเพลงเพราะเกี่ยวกับ covid19 เพื่อคลาย
เคลียดไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ ว่าเจ้าโรคร้ายมันส่งผลกระทบต่อคนทั่วโลกได้ขนาดนี้ ถ้าถามฉันว่ามีส่วนร่วมอะไรเกี่ยวกับ
Covid 19 ของโรงพยาบาล ถ้าโดยอ้อมก็คงเป็นการร่วมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการเปิดตึกCohort เรื่องการจัดเวร
ดูแลคนไข้ Covid 19 ถา้ โดยตรงกเ็ ปน็ การขึ้นเวรดูแลคนไข้ Covid19 ประจำตกึ Cohort และรพ.สนาม จนแทบไมม่ ีเวลา
พักผ่อนและกลับบ้านเลย ซึ่งกว่าจะวางระบบในการดแู ลคนไข้ Covid 19 นั้นไม่ใช่เรือ่ งง่าย แต่พวกเราพี่น้องร่วมวิชาชพี
ก็สามารถวางแผนการดูแลผู้ป่วยและแก้ไขปัญหาต่างๆ ในช่วงที่สถานการณ์ Covid 19 ฟุ้งกระฉูดให้ผ่านพ้นมาได้ด้วยดี
จนถงึ ปจั จุบนั
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในเวรเช้าของเดือน ปลายเดือนพฤษภาคม 2565 มีผู้ป่วยชายวัยกลางคน มาโรงพยาบาล
ด้วย ไข้ ไอ หายใจหอบ ก่อนมา 3 วัน มารักษาที่แผนกอุบัติเหตุฉุกเฉิน ตรวจ ATK Positive Vital signe ปกติ O2 sat
98% RA แพทยใ์ ห้ Film Chest พบ Pneumonia แตค่ นไขไ้ มไ่ ด้เข้าเกณฑ์ 608 จงึ ไมไ่ ด้ Admit แพทย์สัง่ ยา Favipiravir
(200 mg) กลับไปรับประทานเป็นเวลา 5 วัน และกักตัวต่อที่บ้านจนครบ 10 วัน หลังแพทย์ตรวจรักษาและสั่งจ่ายยา
เภสัชกรได้นำยาไปให้ผู้ปว่ ยพรอ้ มอธิบายการใชย้ า ผปู้ ่วยรบั ยาและกลบั บ้านไปกกั ตวั ตอ่ ผา่ นไป2 วนั ผ้ปู ่วยกลับมารักษาที่
แผนกอุบัติเหตุอกี คร้ัง ด้วยหายใจไม่สะดวก เหนื่อยมากขึ้น พยาบาลจึงซกั ประวตั ิเพ่ิมเตมิ เกี่ยวกับการกินยา Favipiravir
ผูป้ ่วยเล่าว่า
“ ผมยังไม่ได้กินยาเลยหมอ หมอบอกว่าให้กินยาต้านวันที่ 1 9 เม็ด ตอนเย็นและตอนเช้า แล้วกินวันที่ 2-5 วัน
ละ 4 เมด็ ตอนเยน็ และตอนเช้า วันน้ีพ่ึงวนั ท่ี 30 ยงั ไม่ถงึ วนั ที่ 1 ผมเลยยังไมไ่ ด้กินยา กนิ แต่ยาลดไข้ยาแก้ไอ” เจ้าหน้าที่
ถึงกับอ่อ ผู้ป่วยอาการไม่ดีขึ้นเพราะไม่ได้ทานยาน้ีเอง จึงรายงานแพทย์ทราบ แพทย์ให้ Film Chest ซ้ำ ผล CXR ปอด
ไม่ได้ผิดปกติกว่าเดิม แพทย์จึงให้กลับไปเริ่มรับประทานยาต่อ พยาบาลจึงแจ้งให้ผู้ป่วยทราบและอธิบายเกี่ยวกั บการ
ประทานยาอย่างละเอยี ด คือ ยา Favipiravir (200mg) ท่ีให้ผูป้ ว่ ยไป เภสัชกรจดั ยาให้ผปู้ ว่ ยท้งั หมด 5 วัน ผู้ปว่ ยต้องกิน
ยาต้านติดต่อกัน 5 วันติดและตรงเวลาทุกวัน คือเวลา 20.00 น.และ08.00 น.วันแรกผู้ปว่ ยตอ้ งกนิ ยามื้อละ 9 เม็ด 2 มอ้ื
และวันต่อไปให้กินมื้อละ 4 เม็ด 2 มื้อทุกวันจนครบ 5 วัน วันนี้วันที่ 30 พฤษภาคมหลังผู้ป่วยกลับบ้านไปเย็นนี้เวลา
20.00 น.ใหผ้ ้ปู ว่ ยรบั ประทานยาตา้ น 9 เม็ด ตอนเชา้ วนั พรุง่ น้คี ือวันที่ 31 พฤษภาคม เวลา 08.00 น.ให้ผปู้ ว่ ยรับประทาน
ยาตา้ นอีก 9 เม็ด เวลา 20.00 น.ให้ทานยาตา้ น 4 เมด็ เชา้ และเยน็ วนั ถดั ไปเวลาเดิมผู้ป่วยก็ทานตา้ นตอ่ ไปเรื่อยๆ ม้ือละ
4 เมด็ จนกวา่ ยาจะหมด ให้ผปู้ ว่ ยทวนซ้ำเกี่ยวกับการกินยาให้ฟัง ผู้ปว่ ยเข้าใจและพดู ใหพ้ ยาบาลฟังไดอ้ ยา่ งถูกต้อง ผูป้ ่วย
ไมม่ กี าร Re-visit ซ้ำ อาการดีข้นึ กักตวั ครบ 10 วัน และกลับมาใช้ชีวิตไดต้ ามปกติ
สุดท้ายนีข้ อบคณุ ความเสียสละของเจ้าหน้าที่ทุกคน ขอบคุณความอดทนของตัวเองที่สามารถฟันฝ่าสถานการณ์
เลวร้ายมาได้และปลอดภัยจาก Covid 19 ขอให้ประชาชนทุกคนและทุกประเทศปลอดภัยจาก Covid 19 ไม่มีการ
เสยี ชีวติ เพม่ิ ขนึ้ เราไมไ่ ดเ้ กลยี ดเธอนะเจา้ Covid 19 เราแคไ่ มอ่ ยากให้เธออยูร่ ว่ มโลกกับทุกคนบนโลกใบน้ี
ชนาพร ทองขาว
สรปุ ผลงานวิชาการ วิจัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอื่ งเลา่
ชอ่ื เรอื่ ง “กา้ วผ่านคำว่าไมเ่ คย”
โรงพยาบาลภักดีชุมพลเป็นโรงพยาบาลขนาดเล็ก30เตียงอยู่ห่างไกลจากตัวจังหวัด พื้นที่รายล้อมไปด้วยภูเขา
มีพื้นที่ในโรงพยาบาลค่อนข้างกว้างขวาง มีทั้งพื้นที่ว่างเปล่า พื้นที่ที่เป็นสวนป่า ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจึงได้นำหลัก
แนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในโรงพยาบาล โดยมีแนวคิด ในการทำนาปลูกข้าว การปลูกพืชผักสวนครัวไว้ใช้
บรโิ ภคในโรงพยาบาล หลังจากการประชุมหวั หนา้ ฝ่ายแตล่ ะฝ่ายไดม้ าแจง้ เจ้าหนา้ ท่ใี นจุดตา่ งๆวา่ โรงพยาบาลของเราจะ
ทำนานะ ทกุ คนตา่ งมองหนา้ กนั ไปมา แลว้ กห็ ัวเราะ ด้วยความคดิ ท่ีวา่ เราจะทำได้หรอ เราไม่เคยทำนา ไมม่ ีใครเคยทำนา
ท้งั ๆท่บี างคนเปน็ ลกู ชาวสวนชาวนาแตพ่ วกเราก็ไม่เคยทำนาเม่ืออย่ทู ี่บา้ น พอถงึ วนั กำหนดการทำนา เรมิ่ มรี ถไถนามาไถ
ปรับพื้นท่ีหลงั โรงพยาบาลเป็นทุ่งนา เจ้าหน้าที่ทุกคน ต่างพากนั ตื่นเตน้ สวมเสือ้ แขนยาว สวมหมวก ถุงมือ เตรียมพร้อม
สำหรบั การดำนา แลว้ ทุกคนกถ็ อื ต้นกล้าไวใ้ นมอื คนละมัด ช่วยกนั ปักต้นขา้ วลงในดนิ ด้วยทา่ ทางเก้งๆ กังๆ ชว่ ยสอนกนั
ไปมา บางคนปักต้นกล้าไปแล้ว ต้นกล้าก็ลอยไปลอยมาในน้ำ ซึ่งทุกๆคนก็ร่วมด้วยช่วยกัน จนปักดำนาเสร็จเรียบร้อย
หลังจากนั้น ก็ช่วยกันดูแลต้นข้าว ใส่ปุ๋ย ลงแขกถอนหญ้าในนาข้าว จนถึงวันที่ข้าวออกรวงเหลืองอร่าม เต็มท้องทุ่งนา
หลังโรงพยาบาล และทุ่งนาก็ได้กลายเป็นสถานที่ถ่ายรูป สถานที่เช็คอิน ของเจ้าหน้าที่ทุกคนในโรงพยาบาล เมื่อท้องทุ่ง
นาสีเหลือ มีแบล็คกราวเป็นเทือกเขา บางวันมีหมอกบางๆหลังฝนตก ถ่ายรูปออกมาแล้วเป็นรูปที่มีวิว สวยงามมา ก บาง
คนนำรปู ภาพไปลงในโซเชี่ยล บอกเพ่ือนๆว่านี่คอื นาขา้ วในโรงพยาบาล หลายคนไมเ่ ชื่อ วา่ โรงพยาบาลทีไ่ หน จะสามารถ
ทำนาได้ พอถึงกำหนดวันเก็บเกี่ยวข้าว เจ้าหน้าที่ทุกคนก็มารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อลงแขกเกี่ยวข้าว บางคนในชีวิตนี้ไม่
เคยเก่ียวขา้ วเลย ครง้ั แรกในการเกยี่ วข้าวก็ท่ีโรงพยาบาลภกั ดชี มุ พล บางคนถูกเคยี วบาดมือ เป็นแผล แต่ทุกๆคนกไ็ ม่ยอ่
ท้อร่วมด้วยช่วยกนั จนเกี่ยวข้าวเสร็จ จนได้เมลด็ ขา้ วออกมา ให้เจา้ หนา้ ที่ และผู้รับบรกิ าร ไดบ้ ริโภคขา้ วปลอดสาร ซง่ึ เป็น
วันที่เจ้าหน้าที่ทุกคนสามารถจับมือกัน ก้าวผ่านคำถามที่ว่า “เราจะทำได้หรอ เราไม่เคยทำ โรงพยาบาลที่ไหนจะทำนา
ได้” และแล้วดว้ ยความสามัคคี ความร่วมมือกนั ของเจ้าหน้าท่ีทุกคน ทำใหเ้ ราสามารถก้าวผา่ นปัญหาและอุปสรรคได้ทุก
อย่าง ถึงแมส้ งิ่ นั้นเราจะไมเ่ คยทำมากอ่ น
ปฐั มาภรณ์ สเี สน
สรุปผลงานวชิ าการ วิจัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอ่ื งเล่า
ช่ือเรอื่ ง “จดุ เปลีย่ นในวันน้นั คอื ความคมุ้ ค่าของวนั น้ี”
ย้อนไปเมื่อ 4 ปีก่อน พยาบาลในเมืองกรุง คืออาชีพของข้าพเจ้า หลังจากเรียนจบเมื่อกว่า 10 ปี ก็ได้ทำงานใน
อาชีพที่ตนเองรัก อยู่ในเมืองหลวงที่ชื่อว่า กรุงเทพมหานคร โดยไม่เคยมีความคิดที่จะกลับมาบ้านเกิด ซึ่งเป็นถ่ิน
ทรุ กนั ดาร
จากความคิดในตอนนั้น 4 ปีให้หลัง ข้าพเจ้าได้ให้กำเนิดบุตรธิดาตัวน้อยมาพร้อมกับช่วงยุค ฝุ่น PM 2.5 ครอง
เมอื ง การตัดสินใจตอนน้นั ยากลำบากเหลอื เกิน กบั การทิ้งเงนิ เดอื นที่มาก ทิง้ ความศิวไิ ล ความเป็นอยูท่ ่ีสะดวกสบายเพื่อ
กลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเพื่อเลี้ยงดูลูก และสำหรับบางคนอาจไม่ง่ายที่ต้องยอมอยู่ห่างสามี แต่ทั้งหมดนี้ เป็นการตัดสินใจท่ี
เปล่ียนชวี ิตของข้าพเจา้ ไปเลย
3 ปีที่ผ่านมา ตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้ามาทำงานท่ี รพ.รัฐแห่งหนึ่งที่อยู่หลังหุบเขา และมีร้านสะดวกซื้อที่ใหญ่ที่สุดใน
อำเภออยู่ 2 ร้าน ที่เพิ่งเปิดได้เพียงไม่นาน ข้าพเจ้าได้พบสังคมที่อยู่กันอย่างฉันญาติมิตร ถ้อยทีถ้อยอาศัย ช่วยเหลือ
เกื้อกูล มีความห่วงใยให้แก่กัน ซึ่งต่างจากคนในเมืองหลวงที่ต่างคนต่างอยู่ ความเห็นแก่ตัว การแข่งขัน การเอารัดเอา
เปรียบท่ีมากมายต่างๆนานา ซง่ึ ขา้ พเจ้าไมไ่ ดพ้ บเจอท่ี รพ.แหง่ นี้เลย
ข้าพเจ้าไม่เคยคิดว่า วันหนึ่ง เราจะสามารถจำชื่อผู้ร่วมงานได้ทุกคนใน รพ. และยังได้มาทำกิจกรรมที่เป็น
ประโยชน์ต่อสังคมมากมาย เช่น ดำนาเกี่ยวข้าว(คร้ังแรกในชีวิต) ทำบุญทอดกระฐินของ รพ. กิจกรรมการวิ่งก้าวท้าใจ
เพื่อสุขภาพ การปลกู ตน้ ไม้ กิจกรรมจิตอาสาต่างๆ ทำให้ข้าพเจ้าไดเ้ ห็นถึงความสามคั คี รักใคร่กลมเกลียว การเสยี สละ
เอือ้ เฟ้อื เผือ่ แผ่ ช่วยเหลอื ซึง่ กันและกนั ของคนในองค์กร ซง่ึ ไม่อาจหาได้ง่ายจากสงั คมในเมืองใหญ่ และอีกสิ่งหนึ่งทท่ี ำให้
ข้าพเจ้าประทับใจมากคือ การที่ข้าพเจ้าได้อยู่ในที่ทำงานที่มีหัวหน้าที่ใจดีและเป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่ลูกน้องในทุกด้าน
และการมีผูร้ ว่ มงานท่ีดี มนี ำ้ ใจ รกั สามัคคีอยู่กันอยา่ งพนี่ ้อง
ข้าพเจ้าอยากขอบคุณทุกคน ที่ทำให้ได้เห็นมุมมองที่แตกต่างออกไปทำให้ข้าพเจ้าได้มีความสุขกับการทำงานใน
ทกุ ๆวัน จุดเปล่ียนของการตดั สนิ ใจเลอื กชวี ิตในวนั นนั้ มันค้มุ คา่ มากตราบจนวันน้ี
นางสาวปณั ฑิกา ลาภประเสริฐ
สรุปผลงานวชิ าการ วิจยั /R2R, CQI, นวตั กรรม และเรอ่ื งเลา่
ชือ่ เรอ่ื ง “Phakdi Chumphon Story”
วันที่ 2 มกราคม 2563 ข้าพเจ้า นางสาวพรภิมล บุตรา เป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้าได้เริ่มทำงานที่ โรงพยาบาลภักดี
ชุมพล ซึ่งเป็นโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในอำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ ตอนแรกๆก็คิดว่าน่าจะทำงานอยู่ที่นี่ไม่ได้นาน
เพราะสิง่ แวดล้อมที่พบเห็นตอนแรกไม่ค่อยสะดวกสบายเท่าไรนกั มองทางไหนกเ็ ต็มไปด้วยภูเขาเยอะจนดูน่ากลัว ไฟดับ
บ่อย ถนนก็มืดเวลาเดินทางกลับทพ่ี ักขณะช่วงอยู่เวร เซเว่นหรือหา้ งสรรพสินคา้ ตา่ งๆก็ไม่มี บางทเี ดินตลาดจนจำได้หมด
ล่ะว่ามรี ้านค้าขายอะไรบ้าง สว่ นเร่อื งการทำงานก็คอ่ นขา้ งยากลำบากมาก เพระไมค่ นุ้ เคยกบั ศัพทท์ างการแพทย์ และเกดิ
จากขา้ พเจ้าไมม่ พี ้นื ฐานในการทำงานทางดา้ นสาธารณะสขุ ด้วยแหละ แต่ทกุ ๆคนที่ทำงานในองคก์ รแหง่ น้ี ใจดี ชอบพูดให้
กำลังใจดีมาก พูดจาไพเราะ ให้คำปรึกษาได้ดีเยี่ยม ดูแลกันเหมือนครอบครัว ช่วยเหลือแบ่งปันซึ่งกันและกัน ทำให้
ข้าพเจ้ารสู้ ึกไดร้ ับแรงบนั ดาลใจอะไรหลายๆอย่างในการทำงาน อย่เู สมอ และทำให้มแี รงผลักดนั ในการทำงานในทกุ ๆวัน
ผูป้ ่วยท่ีนีไ่ ม่คอ่ ยเยอะเท่าไหร่ ผู้ปว่ ยท่ีนีส่ ว่ นมากนสิ ยั นา่ รัก พดู จาดี แต่ก็มบี า้ งทจ่ี ะเห็นบางรายเอาแตใ่ จตัวเองแต่
ก็ส่วนน้อย และส่วนมากจะเห็นผู้ป่วยที่มาเข้ารับการรักษาจะเป็นคนแก่มาคนเดียว หรือมากันแค่สองตายาย พอเห็นก็
รู้สึกคิดถึงตา คิดถึงพ่อกับแม่ คิดถึงบ้าน แต่ด้วยภาระและหน้าที่จึงต้องทำงานเพื่อสร้างอนาคตให้ดีขึ้น ข้าพเจ้าจึ งมี
แนวคิดที่ว่า ข้าพเจา้ จะดูแลและใสใ่ จ ปฏิบตั ิหนา้ ท่ตี อ่ ผ้ปู ว่ ยเสมือนไดด้ แู ล พอ่ แม่ ปู่ย่าตายาย ญาตพิ ่นี อ้ ง และตัวข้าพเจ้า
เอง ครั้งหนึ่ง มีคุณลุงกับคุณปา้ ทั้งสองท่านได้เกิดประสบอุบัติเหตุ ขับรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างชนทา้ ยรถพ่วง 18 ล้อ คุณ
ลุงนั้นมีอาการสาหัส กำลังเข้ารับรักษาตัวอยู่ที่ ห้องฉุกเฉิน ของ โรงพยาบาลภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ ส่วนคุณป้า
เจ้าหน้าที่ห้องฉุกเฉินได้ส่งมาคุยเรื่องสิทธิพรบ. ข้าพเจ้าได้สอบถามเบื้องต้นเกี่ยวกับเรื่องราวสาเหตุที่เกิดขึ้น และได้
สอบถามเรื่องพรบ. คุณป้าแกตอบด้วยความไม่มั่นใจว่ารถคันที่เกิดอุบัติเหตุนั้นมีพรบ.ด้วยหรือเปล่า คุณป้าแกก็เล่าให้
ข้าพเจ้าฟังว่า คุณป้าอาศัยอยู่กับคุณลุงสองคน ลูกหลานไปทำงานตา่ งจังหวัดหมด และอีกอย่างนึงคุณป้าแกกลัวว่าจะได้
เสยี เงินค่ารกั ษาพยาบาลเอง คุณปา้ แกพดู ท้ังนำ้ ตา ท้งั ที่คุณปา้ เองก็ได้รบั บาดเจบ็ จากการเกิดอุบตั ิเหตุในคร้งั น้ีเชน่ กัน แต่
ไม่ยอมรักษา กลัวว่าจะไม่มีเงินจ่ายให้กับทางโรงพยาบาล และบอกว่าป้า ไม่เป็นไร ข้าพเจ้าจึงให้เอกสาร 1 ใบ พร้อม
อธิบายข้อมูลหลักฐานต่างๆที่จะต้องเตรียมมายื่นให้กับทางห้องงานประกัน ส่วนวันนั้นข้าพเจ้าไดใ้ ห้คา้ งชำระไปก่อน ใน
ระหว่างรอเอกสารครบ พออธิบายเสร็จคุณปา้ แกเหมือนรู้สึกสบายใจขึน้ ที่ยังไม่ต้องจ่ายเงิน และคุณป้าจึงยอมเขา้ รับการ
รกั ษาพยาบาลทนั ที
ข้าพเจ้ารู้สึกดีใจและรู้สึกโชคดีมากที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการทำงานปฏิบัติหน้าที่ที่โรงพยาบาลภักดีชุมพล แห่งน้ี
ตอนนี้ ปี พ.ศ.2565 บรรยากาศที่ภักดีชุมพล น่าอยู่ สวยและดีมาก ยิ่งหน้าฝนหมอกเยอะเหมือนที่นี่เป็นดินแดนสวรรค์
เลยทเี ดย๋ี ว และทส่ี ำคัญ อำเภอภกั ดีชุมพล มีเซเวน่ กับหา้ งสรรพสินค้าแลว้ ดว้ ย กิจการรา้ นอาหารก็มีเพ่ิมมากขึ้นจนเลือก
ไมถ่ กู ว่าจะกินรา้ นไหนกอ่ นดี และที่สำคัญทีข่ าดไมไ่ ด้ก็คือทกุ ๆคนที่ทำงานในองค์กรแหง่ น้ี ยงั คงมีแต่คำว่าอบอ่นุ มากกว่า
คำว่ารัก คุ้มค่ามากที่ได้ทำงานอยู่ที่นี่ และมีความสุขมากที่ได้อยู่ที่นี่ โรงพยาบาลภักดีชุมพล อำเภอภักดีชุมพล จังหวัด
ชัยภูมิ
นางสาวพรภิมล บตุ รา
สรปุ ผลงานวชิ าการ วจิ ัย/R2R, CQI, นวตั กรรม และเรื่องเลา่
The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.
รวบรวมผลงานวิชาการ คปสอ.ภักดีชุมพล 2565
Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search