เพ็ญพักตร์ ศรีทอง ฉบับสมบูรณ์

148

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

เปน็ สมาชกิ สมาคมสตรนี กั ธรุ กจิ ฯ และเปน็ คุณกติ ติ์ธัญญา วาจาดี
ตัวแทนของอ�ำเภอวารินช�ำราบท่ีเข้าร่วม
เปน็ กรรมการพฒั นาสตรจี งั หวดั อบุ ลราชธานี
ดว้ ย จงึ มโี อกาสไดร้ จู้ กั และรว่ มงานกบั ทา่ น
ได้สัมผัสถึงความใส่ใจ ให้โอกาสน้อง ๆ
ได้ลองผิดลองถูกจนค้นพบตัวเอง และ
สง่ เสรมิ ใหเ้ ตบิ โตไปในแบบทแี่ ตล่ ะคนถนดั
และเป็นผนู้ �ำรนุ่ ต่อ ๆ มาอยา่ งไมข่ าดสาย
จนพวกเราเรียกท่านว่า ‘คุณแม่’ ได้
อยา่ งสนทิ ใจและซาบซงึ้ ในพระคุณ

คุณแม่เพ็ญพักตร์มีบุคลิกและความสามารถท่ีโดดเด่นมาก เป็น
นักบริหารที่ฉลาด เก่ง และมีเมตตากับทุกคนจริง ๆ คือท่านจะให้โอกาส
ทกุ คนไดล้ องทำ� กอ่ น โดยเฉพาะกลมุ่ สตรที งั้ หลาย และถา้ มโี อกาสทา่ นกจ็ ะ
หาทางส่งเสริมผลักดันให้แต่ละคนมีความก้าวหน้าข้ึนไปสู่ต�ำแหน่งหน้าท่ี
การงาน หน้าที่ทางสังคมที่สูงข้ึนเรื่อย ๆ ยกตัวอย่างตัวดิฉัน ที่มีวันนี้ได ้
ก็เพราะท่านจริง ๆ จากผู้หญิงธรรมดาจนก้าวเข้าสู่ต�ำแหน่งสมาชิกสภา
จังหวัดอุบลราชธานี (สจ.) และขณะน้ีเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
เพราะท่านสนับสนนุ ทง้ั ทางตรงและทางอ้อม

สง่ิ ทีป่ ระทับใจ คือท่านเปน็ คนทชี่ ว่ ยสลายขั้วความขดั แย้งต่าง ๆ
ไดอ้ ยา่ งแนบเนยี น ทั้งข้ัวทางธรุ กจิ ขั้วทางการเมอื ง หรือการแบ่งพรรค
แบง่ พวกทงั้ หลาย ทา่ นมกี ลวธิ มี ากมายทจี่ ะทำ� ใหค้ นทเ่ี ปน็ ศตั รู คแู่ ขง่ ขนั
ตอ้ งมาทำ� งานดว้ ยกนั และกลายเปน็ เพอ่ื นทดี่ ตี อ่ กนั ไปในทส่ี ดุ ในจงั หวดั
อุบลราชธานี มีคุณแม่เพ็ญพักตร์คนนี้คนเดียวท่ีท�ำเรื่องแบบนี้ได้
ทา่ นจงึ เปน็ ผใู้ หญท่ ค่ี นทวั่ ไปตา่ งใหค้ วามเคารพนบั ถอื แมแ้ ตผ่ วู้ า่ ราชการ-
จงั หวดั ยงั เคารพทา่ นเสมอ สำ� หรบั คณุ แมเ่ พญ็ พกั ตร์ ถา้ จะสรปุ แบบสน้ั ๆ
กต็ อ้ งบอกวา่ สวย ฉลาด มากความสามารถ ...

149

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

อยากฝากถงึ คณุ แมเ่ พญ็ พกั ตรว์ า่ ทา่ นดแู ลคนอนื่ มากมาย เรากอ็ ยาก
ให้ทา่ นดแู ลตัวเองด้วย เพราะท่านอย่าลมื ว่า ลูก ๆ หรือคนทท่ี า่ นเป็นห่วง
อยูน่ น้ั เขากเ็ ป็นหว่ งคุณแม่เหมอื นกนั ”
นอกจากงานพฒั นาสตรใี นระดบั จงั หวดั แลว้ คณุ เพญ็ พกั ตรย์ งั มโี อกาส
ไดท้ �ำหน้าท่ดี า้ นการพฒั นาสตรใี นระดับชาตดิ ว้ ย ที่ส�ำคญั คอื ไดร้ ับเลอื กให้
ทำ� หน้าทีเ่ ป็นกรรมการอ�ำนวยการสภาสตรแี หง่ ชาติฯ ในปี พ.ศ. ๒๕๔๓ -
๒๕๔๖ โดยไดร้ บั มอบหมายใหเ้ ปน็ รองประธานสภาสตรแี หง่ ชาตฯิ ปี ๒๕๔๓
ท�ำให้มีประสบการณ์ท�ำงานในสภาสตรีแห่งชาติฯ มานานพอสมควร และ
ต่อมาคุณเพ็ญพักตร์ได้รับเลือกให้เป็นนายกสมาคมผู้น�ำสตรีพัฒนาชุมชน
จังหวดั อบุ ลราชธานี ซง่ึ เป็นองค์กรสมาชิกของสภาสตรแี หง่ ชาตฯิ ดว้ ย
คณุ เพ็ญพกั ตรใ์ ห้หลกั คิดเกย่ี วกบั การทำ� งานพฒั นาสตรีไวว้ า่
“ดิฉันมหี ลักการบรหิ ารทีย่ ึดมั่นมาตลอด คอื ความโปร่งใส และ
การพัฒนาศักยภาพสตรี เพ่ือสร้างผู้น�ำรุ่นใหม่ ๆ มาทดแทนคนรุ่นเก่า
ดังนนั้ จึงประกาศไว้แต่แรกเลยว่า จะไม่ผกู ขาดต�ำแหน่งนายกสมาคมไวท้ ี่
ตนคนเดียว หรืออย่ใู นตำ� แหน่งนานเกินไป แต่จะใช้วธิ ีหมนุ เวียนกันข้นึ มา
ทำ� หน้าท่ี เพ่อื ฝกึ การเปน็ ผ้นู ำ� เพราะเม่ือก่อนผหู้ ญิงเรามกั ไม่กล้าทำ� ตัวให้
โดดเด่นเกินไป ไม่กลา้ จับไมค์ ไม่กล้าไปยืนหน้าเวที แตพ่ อดิฉนั ทำ� ใหด้ เู ป็น
ตัวอยา่ ง และคอ่ ย ๆ ฝึกให้เขาพดู ในที่ประชุมบา้ ง ในชมุ ชนบ้าง จนเร่ิมมี
ความม่ันใจ จึงใหบ้ ทบาทท่สี ำ� คญั มากขน้ึ จนให้ออกมาเป็นผ้นู �ำในกจิ กรรม
ของสมาคมมากขน้ึ เรอ่ื ย ๆ การทำ� งานสมาคมสตรฯี แบบนี้ ไมเ่ พยี งแตส่ รา้ ง
ประโยชน์ให้สังคมเท่านั้น สิ่งส�ำคัญคือ เป็นการสร้างผู้น�ำสตรีรุ่นใหม่ ๆ
ในหลากหลายอาชีพ ท�ำให้ผู้หญิงมีโอกาสได้แสดงความสามารถ กล้าคิด
กล้าทำ� งานเพ่ือส่วนรวม
เมื่อมีคนสานต่องานของสมาคมฯ ดิฉันจึงค่อย ๆ ถอยออกมา
ปล่อยใหร้ นุ่ น้อง ๆ ได้ทำ� หน้าทอ่ี ย่างเตม็ ท่ี คนทท่ี ำ� งานภาคประชาสังคม

150

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ร่วมกิจกรรมพัฒนาต่าง ๆ กบั สมาคมสตรนี ักธรุ กจิ ฯ ปี ๒๕๖๓

151

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ต้องเข้าใจเร่ืองการสร้างผู้น�ำ และท�ำให้เป็นแบบอย่าง ไม่ควรยึดติดว่า
ตอ้ งเราเทา่ นนั้ เพราะเราไมส่ ามารถทำ� อะไรไดค้ นเดยี ว และทำ� ไดไ้ มน่ าน
ต้องรู้จักมองคนท่ีมีแวว แล้วให้โอกาสเขาได้เข้ามาเรียนรู้ ให้บทบาท
ท่เี หมาะสม ค่อย ๆ สอน จนเขาทำ� ไดแ้ ล้ว เราค่อย ๆ ถอยออกมา”
อย่างไรกต็ าม บทบาทของสตรีท่ดี ูเหมือนจะมากขึ้น แต่ในภาพรวม
แล้วก็ยังถือว่าน้อยไป เม่ือเทียบกับผู้ชายก็นับว่ายังมีสัดส่วนท่ีน้อยกว่า
เพราะผู้หญิงท่ีมีความคิดแบบก้าวหน้ายังมีน้อย หน้าท่ีในครอบครัวก็หนัก
อยแู่ ลว้ และปญั หาเกย่ี วกบั ผหู้ ญงิ ยงั มมี ากและซบั ซอ้ นขน้ึ เรอื่ ย ๆ โดยเฉพาะ
ปญั หาความรนุ แรงในครอบครวั การหยา่ รา้ ง การทำ� รา้ ย หรอื เอาเปรยี บกนั
ยิ่งประเทศเรามีระบบราชการที่อ่อนแอ ล้าหลัง ก็ยิ่งตามไม่ทันปัญหาท ่ี
รุนแรงและซับซ้อนขึ้นทุกวัน คุณเพ็ญพักตร์สะท้อนความรู้สึกเรื่องนี้ว่า
มีหลายคร้ังทีร่ ู้สกึ อึดอัดรำ� คาญใจกบั วิธีการท�ำงานของส่วนราชการ เห็นวิธี
การใช้เงินของแต่ละโครงการ ก็รู้สึกเสียดาย เงินจ�ำนวนมากท่ีลงมาแต่
ประโยชนท์ ่เี กดิ จริง ๆ น้นั น้อย ฉาบฉวย ไมย่ ง่ั ยนื แตก่ ท็ �ำอะไรไม่ได้ ท�ำได้
ตามกำ� ลงั ตามทีม่ ือเราเอ้อื มถึง v

152

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ความรูเ้ ปน็ สง่ิ ส�ำคัญ
ไมเ่ พียงเพราะเป็นภาพลกั ษณ์

ทท่ี ำ� ใหค้ นยอมรับนับถือ
แต่เปน็ เพราะการศกึ ษา
ช่วยใหค้ นมีความคิดความอ่าน
ทเ่ี ป็นระบบ มวี ชิ าการ

ทันโลก ทนั คน

153

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๒๗เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง
การศึกษา
ไมม่ ีค�ำว่าสาย

ชีวิตในช่วงวัยเรียนของคุณเพ็ญพักตร์ จากที่เล่ามาใน
ตอนตน้ ไมค่ อ่ ยจะราบรน่ื มากนกั เนอื่ งจากวกิ ฤตของครอบครวั
และเงอื่ นไขตา่ ง ๆ ทำ� ใหไ้ มไ่ ดเ้ รยี นตอ่ ตามทตี่ งั้ ใจ แตใ่ นภายหลงั
เม่ือชีวิตเข้าท่ีเข้าทาง เธอจึงได้กลับมาให้ความส�ำคัญกับการ
ศึกษาและพัฒนาตนเองอีกครั้ง ซ่ึงจริง ๆ แล้ว แม้เธอไม่ได้
เรียนต่อในระบบ แต่คุณเพ็ญพักตร์ได้เรียนรู้จากชีวิตจริง
จากการทำ� งานจรงิ ท�ำใหม้ ีความรคู้ วามสามารถที่หลากหลาย
ย่ิงกว่าการเรียนในระบบเสียอีก ท�ำให้เธอประสบความส�ำเร็จ
ในการทำ� งานมากมาย ดงั ทเ่ี ล่ามาแลว้ สว่ นหน่งึ

หลังเรยี นจบ ม.ศ. ๓ ชวี ติ คณุ เพญ็ พักตรก์ ็พลิกผันเขา้ สเู่ วทีประกวด
นางสาวอุบลและนางสาวไทย ความต้ังใจเรื่องการเรียนต่อจึงมีอันต้องพัก
ไวก้ อ่ น เมอื่ แตง่ งานมคี รอบครวั กใ็ ชเ้ วลาไปกบั งานบา้ น การคา้ ขาย จนเมอื่
ลกู ๆ เรียนจบ โตเปน็ ผใู้ หญม่ ีงานทำ� กันแล้ว จึงมีเวลามาคดิ เรื่องการเรยี น
ที่พบั เก็บไว้นานอีกครงั้

154

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

“เพราะเช่ือว่าไม่มีใครแก่เกินเรียน ดิฉันจึงตัดสินใจเรียนต่อใน
ระบบการศึกษานอกโรงเรยี น หรือ กศน. จนจบระดับมัธยมปลาย และ
เรียนต่อจนจบปริญญาตรีศิลปศาสตร์บัณฑิต สาขาการจัดการท่ัวไป
จากมหาวทิ ยาลยั ราชภฏั อบุ ลราชธานี ตอนอายุ ๔๙ ปี และจบปรญิ ญาโท
รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุร ี
ตอนอายุ ๖๖ ปี เปน็ การพิสูจน์ว่า ‘การศกึ ษาไม่มีคำ� ว่าสาย’ เปน็ ความ
ภาคภูมิใจอีกเรื่องหนึ่งของชีวิตท่ีได้มาจากความเพียรพยายามของ
ตวั เอง”
ความสนใจเรื่องการศึกษานี้ ส่วนหน่ึงคงมาจากการที่เธอได้ท�ำงาน
พบปะกับผคู้ นมากมาย ทง้ั ข้าราชการ ธรุ กิจ และภาคประชาสังคมตา่ ง ๆ
ทำ� ใหเ้ ขา้ ใจดวี า่ ความรเู้ ปน็ สงิ่ สำ� คญั ไมเ่ พยี งเพราะเปน็ ภาพลกั ษณท์ ท่ี ำ� ให้
คนยอมรบั นบั ถอื แตเ่ ปน็ เพราะการศกึ ษาชว่ ยใหค้ นมคี วามคดิ ความอา่ น
ท่เี ปน็ ระบบ มีวชิ าการ ทันโลก ทันคน แมท้ ผ่ี ่านมาอาศยั การเรียนรู้แบบ
ครพู กั ลกั จำ� จากประสบการณห์ นา้ งานจรงิ แลว้ แตเ่ ธอรสู้ กึ วา่ ยงั ไมพ่ อ ทงั้ ใน
ด้านการคดิ เชิงยทุ ธศาสตร์ การบรหิ าร การจัดการธุรกิจต่าง ๆ โดยเฉพาะ
เมอ่ื ตอ้ งทำ� งานในสายการเมอื งการปกครอง กจ็ ำ� เปน็ ตอ้ งมคี วามรทู้ ร่ี อบดา้ น
และมีเครอื ข่าย พรรคพวกเพอ่ื นฝูงที่หลากหลายสาขามากขน้ึ ซ่ึงส่ิงเหลา่ นี้
การศึกษาจะชว่ ยใหง้ ่ายขึน้ v

155

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๒๘เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

เรียน วปอ.

ความคดิ เรอื่ งการศกึ ษานี้ สว่ นหนง่ึ มาจากคณุ เพญ็ พกั ตร์
มีเป้าหมายและแรงบันดาลใจอยากจะเข้าเรียนหลักสูตรของ
วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร หรือ วปอ. ซึ่งเป็นวิทยาลัย
อันดับหน่ึงด้านความมั่นคงของประเทศ และโอกาสท่ีว่านี้
ไมใ่ ช่ว่าจะได้มาเองงา่ ย ๆ เนือ่ งจากไม่ได้เปน็ ข้าราชการระดบั สูง

“แรงบันดาลใจทีท่ ำ� ให้ดิฉันอยากเรยี นหลักสตู ร วปอ. เกดิ ข้นึ ในช่วง
ท่ีเป็นกรรมการหอการค้าจังหวัดอุบลราชธานี แล้วมีนักศึกษาจาก วปอ.
เขา้ มาเรยี นรกู้ บั หอการคา้ จงั หวดั ซง่ึ ทา่ นประธานหอการคา้ จงั หวดั ขณะนน้ั
ได้น�ำเสนองานให้ที่ประชุมฟัง พอเราได้เห็นก็รู้สึกว่าหลักสูตรนี้น่าสนใจ
สร้างคนใหม้ ีศักยภาพไดอ้ ยา่ งไม่นา่ เช่อื ทง้ั ความคิด ความกลา้ หาญ สาระ
วชิ าการตา่ ง ๆ ดเู ปน็ คนมีคณุ ภาพมาก เลยอยากจะเก่งแบบนีบ้ า้ ง...”
คุณเพ็ญพักตร์ ไม่ใช่คนที่จะฝันอะไร แล้วโยนท้ิงมันไปง่าย ๆ
เธอจงึ กลบั มาศึกษาข้อมลู และวางแผนเร่อื งน้อี ยา่ งจรงิ จัง

156

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

“ปกตนิ ิสยั ไมเ่ คยคดิ อะไรเล่น ๆ ตง้ั ใจจะเรยี นให้ไดจ้ รงิ ๆ จึงเริ่มมา
ดเู รื่องคุณสมบตั ิ กพ็ บว่า หลักสูตรปอ้ งกันราชอาณาจกั รภาครัฐร่วมเอกชน
(ปรอ.) ภาคเอกชนสามารถสมัครได้ อายตุ ้องไมเ่ กนิ ๕๕ ปี ข้อนถี้ อื วา่ ยังได้
ตอนนน้ั อายุ ๔๖ ปี ต้องมีวฒุ ิการศึกษาขนั้ ตำ่� ปริญญาตรี และต้องได้รับการ
เสนอชอื่ สมคั รไปในนามองคก์ รหรอื หนว่ ยงานต่าง ๆ ตอนน้ันดิฉนั เรยี นจบ
ม.๖ แล้ว ดงั น้นั อันดับแรกตอ้ งรบี เรียนให้จบปริญญาตรี และมาคดิ ตอ่ วา่
จะสมคั รไปในนามองคก์ รอะไรไดบ้ า้ ง และควรเรยี นตอ่ ในสาขาทส่ี อดคลอ้ ง
กัน เมือ่ พิจารณาดูแล้วเราไมใ่ ช่สายขา้ ราชการ ก็เห็นชอ่ งทางหนงึ่ คอื การ
สง่ ไปในนามภาคธรุ กจิ คอื หอการคา้ และตอ้ งเปน็ ประธานหอการคา้ จงั หวดั
จงึ จะส่งช่อื ไปได้ ...”
ในเวลานน้ั คณุ เพญ็ พกั ตรย์ งั เปน็ กรรมการหอการคา้ จงั หวดั อบุ ลราชธานี
อยู่ แต่เร่ืองต�ำแหน่งประธานหอการค้าค่อยว่ากันทีหลัง ต้องเอาเรื่องการ
ศกึ ษาให้ไดก้ ่อน เธอจงึ รบี ลงสมัครเรยี นปรญิ ญาตรี สาขาการจดั การทั่วไป
ท่ีมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี เรียนจนจบปริญญาตรี ในปี ๒๕๓๙
และต่อมาไม่นาน ก็เป็นจังหวะพอดีที่จะมีการคัดเลือกประธานหอการค้า
จังหวัดคนใหม่ แต่มีคู่แข่งซ่ึงเป็นเพื่อนกัน คราวนี้ท�ำไงดี ชีวิตผู้หญิงคนน้ี
ตอ้ งเจออปุ สรรคเสมอ
“ชีวิตดิฉันไม่เคยได้อะไรมาง่าย ๆ ต้องต่อสู้ตลอด ดิฉันลองไป
เจรจากับเพ่อื นวา่ ครัง้ น้ีหลกี ทางใหเ้ ราก่อนไดม้ ยั้ พอครบวาระ เธอค่อย
ลงคร้ังต่อไป แต่เพื่อนไม่ยอม ก็เลยต้องลงสมัครเป็นประธานหอการค้า
จังหวัด แข่งกันเอง”
ในที่สุดคุณเพ็ญพักตร์ก็ชนะ ได้รับเลือกให้เป็นประธานหอการค้า
จงั หวดั อุบลราชธานี ในปี ๒๕๔๐ เปน็ อันว่าคณุ สมบตั คิ รบ สามารถสมัคร
เขา้ เรียน วปอ. ได้

157

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

สำ� เร็จหลักสตู รของวทิ ยาลยั ปอ้ งกนั ราชอาณาจักร (วปอ.)

“การสมัครเข้าเรียน วปอ.นี้ มีคนสนใจสมัครไปจากทั่วประเทศ
เขาใหโ้ ควตา้ หอการคา้ ไทย ๔ คน การสมคั รกไ็ มใ่ ชว่ า่ จะงา่ ย ตอ้ งเขยี นประวตั ิ
และผลงานท่ีผ่านมาให้เข้าตากรรมการ ดิฉันเขียนผลงานตามที่เป็นจริงไป
โชคดที ปี่ ระธานหอการคา้ ทเ่ี ปน็ ผหู้ ญงิ มเี พยี งไมก่ ค่ี น คงเปน็ จดุ เดน่ อยา่ งหนง่ึ
จงึ ทำ� ให้ดิฉนั ไดร้ ับคดั เลือกเข้าเรียน วปอ. ได้ในทสี่ ุด”
คุณเพ็ญพกั ตรจ์ งึ ได้เป็นนกั ศึกษา วปอ. สมความตัง้ ใจ โดยเข้าเปน็
นกั ศกึ ษาหลักสตู ร วปรอ. รนุ่ ท่ี ๑๐ ปี ๒๕๔๐
หลกั สูตร วปอ. ของวทิ ยาลัยป้องกนั ราชอาณาจกั ร เป็นความใฝฝ่ ัน
ของผู้บริหารระดับสูงในทุกวงการ เพราะในแต่ละปีจะมีเพื่อนร่วมรุ่นท่ีมา
จากหลากหลาย สาขาอาชพี มที ้งั ข้าราชการทหาร ตำ� รวจ ผพู้ ิพากษา และ

158

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

วทิ ยาลยั ป้องกนั ราชอาณาจักร (วปอ.)

ภาคธรุ กิจเอกชน เป็นทีม่ าของความสมั พนั ธ์ทใ่ี คร ๆ ก็อยากได้ แตท่ ่ีสำ� คญั
กว่าน้ัน คือ คุณภาพของหลักสูตรท่ีมีการจัดกระบวนการเรียนรู้อย่างเป็น
ระบบ ท้ังการเรียนเชงิ ทฤษฎี และภาคปฏบิ ตั ิ มีการจดั สมั มนา การลงพ้นื ท่ี
ไปสมั ผสั สภาพปญั หา การพฒั นาตา่ ง ๆ ในทกุ จงั หวดั ทวั่ ประเทศ ในระหวา่ ง
เรยี นต้องใช้ความพยายามทำ� โครงร่างวทิ ยานิพนธใ์ นหัวขอ้ ทีเ่ ราสนใจ และ
สอดคล้องกับงานขององคก์ รต้นสังกดั ตอ้ งมีความมุง่ มั่น ตงั้ ใจ ให้เวลากับ
เรื่องนจ้ี ริง ๆ จงึ จะผา่ นหลกั สตู รจนได้รบั ปริญญาบตั ร
“ส�ำหรบั ดฉิ นั แล้ว ใหค้ วามสำ� คัญการหลักสตู รนีม้ าก แต่ละวิชาล้วน
นา่ สนใจและมปี ระโยชนค์ มุ้ คา่ อยา่ งมาก กวา่ จะเขา้ มาไดก้ ย็ ากมาก จงึ ทมุ่ เท
ให้กับการเรียนอย่างเต็มท่ี และประสบความส�ำเร็จจบหลักสูตรนี้มาได ้
อยา่ งภาคภูมิใจ”
“อาจารย์ท่านหน่ึงเคยบอกว่า ใครท่ีจบจากหลักสูตร วปอ. ไปได ้

159

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

สำ� เร็จหลักสตู รการบริหารจดั การดา้ นความมน่ั คงข้นั สงู ร่นุ ท่ี ๖

ไม่ต้องไปเรยี นปรญิ ญาเอกก็ได้ เพราะหลักสตู รนเี้ ทยี บเท่าดุษฎีบณั ฑิตเลย
กว็ า่ ได้”
นอกจากน้ี คุณเพ็ญพักตร์ยังพยายามแสวงหาความรู้ผ่านการ
อบรมหลักสูตรเฉพาะทางในด้านต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง เช่น หลักสูตร
ปรญิ ญาบตั รนกั บรหิ ารระดบั สงู รนุ่ ท่ี ๖ (ปปร.๖) จากสถาบนั พระปกเกลา้ ,
หลักสูตรการบริหารจัดการด้านความมั่นคงขั้นสูง รุ่นที่ ๖, หลักสูตร
นกั บริหารระดับสงู “ธรรมศาสตร์เพ่ือสงั คม” (นมธ.) รนุ่ ที่ ๗, หลักสตู ร
การพฒั นาการเมอื งและการเลอื กตงั้ ระดบั สงู รนุ่ ท่ี ๑๐ (พ.ต.ส. ๑๐) ฯลฯ
ความรู้เหล่านี้ เป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการท�ำงานทางการเมืองและ
การพัฒนาสงั คม v

160

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ชีวิตผ้หู ญงิ คนนี้
ไม่เคยมีอะไรท่ีได้มางา่ ย ๆ
ต้องใชค้ วามเพยี รพยายาม
และฝา่ ฟนั อย่างถงึ ท่สี ดุ ...
คงเป็นเพราะนสิ ัยส่วนตัว
ทเ่ี ธอเคยเลา่ วา่ “ถ้ามปี ญั หา
อุปสรรคจะไม่ยอมแพ้ จะส้เู สมอ

กับทกุ เร่ืองของชีวิต”

161

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๒๙เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ยกเพดานบิน
สูง่ านระดบั ชาติ

หลังครบวาระการด�ำรงต�ำแหน่งนายกเทศมนตรีนคร
อบุ ลราชธานแี ลว้ คณุ เพ็ญพกั ตร์วางมอื จากการเมืองทอ้ งถนิ่
เพื่อเปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่ ๆ ได้เข้ามาบริหาร สานต่องาน
พัฒนาบ้านเมืองต่อไป ต่อมา พ.ศ. ๒๕๔๙ คณะกรรมการ
การเลือกต้ังประกาศให้มีการเลือกต้ังสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.)
ตามรฐั ธรรมนญู ปี ๒๕๔๐ คุณเพ็ญพกั ตรต์ ัดสินใจลงสมัคร
ส.ว. ตาม พ.ร.บ. ว่าดว้ ยการเลอื กตงั้ วุฒิสภา ซ่ึงกำ� หนดมิให้
ผู้ลงสมัครท�ำการปราศัยหาเสียง โดยให้ใช้เพียงแผ่นป้าย
แผน่ พบั แจก เพ่ือแนะนำ� ตวั ผสู้ มัครเทา่ นน้ั

“ความยากอีกอย่างคือ ส.ว. ต้องเป็นตัวแทนของคนทั้งจังหวัด
ไม่ใช่เฉพาะเขตแบบ ส.ส. และจังหวัดอุบลราชธานีมีท้ังหมด ๒๕ อ�ำเภอ
ประชากร ๑.๘ ลา้ นคน ดงั นัน้ กวา่ จะได้รับเลือก เราต้องท�ำงานหนักมาก
ลงพ้ืนที่ท้ังจังหวัด เพื่อสื่อสารไปถึงคนอุบลให้ได้มากที่สุด ช่วงน้ันต้องต่ืน
แตเ่ ชา้ ตระเวนไปพบปะชาวบา้ น แจกแผน่ พบั ไปตามหมบู่ า้ น ตำ� บล อำ� เภอ
และในจังหวดั ให้ได้ครอบคลุมมากท่สี ดุ เท่าทจ่ี ะท�ำได้ ...”

162

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

“ผลคะแนนเลือกต้ังออกมา ดิฉันโชคดีท่ีได้รับความไว้วางใจจาก
ประชาชนชาวจังหวัดอุบลราชธานี เลือกให้เป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด
อบุ ลราชธานี แตย่ งั มอี ปุ สรรคมาขดั ขวางอกี จนได้ เพราะมคี นทส่ี อบตกแลว้
ไมพ่ อใจ ไปรอ้ งกกต. ว่าดิฉนั ทำ� ผิดกฎหมาย วา่ มีการหาเสียงบา้ ง จ่ายเงนิ
บา้ ง แตใ่ นทสี่ ดุ การสอบสวนออกมาวา่ ดฉิ นั ไมไ่ ดท้ ำ� อะไรผดิ ตามทมี่ คี นกลา่ ว
หา จงึ ผา่ นพน้ มาได้ และไดร้ บั การรบั รองจากคณะกรรมการการเลอื กตง้ั เปน็
ท่ีเรียบรอ้ ย”
ชีวิตผู้หญิงคนน้ี ไม่เคยมีอะไรที่ได้มาง่าย ๆ ต้องใช้ความเพียร
พยายามและฝ่าฟนั อยา่ งถงึ ที่สุด และเธอกส็ ามารถทำ� จนสำ� เรจ็ ไดเ้ สมอ
คงเปน็ เพราะนสิ ยั สว่ นตวั ทเ่ี ธอเคยเลา่ วา่ “ถา้ มปี ญั หาอปุ สรรคจะไมย่ อม
แพ้ จะสู้เสมอ กับทกุ เรอ่ื งของชวี ิต คดิ แบบนี้มาตลอด”
แต่แล้วเหตุการณ์ท่ีไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ภายหลังจากด�ำรงต�ำแหน่ง
สมาชกิ วฒุ สิ ภาได้เพียง ๕ เดอื น บา้ นเมืองเกดิ ความไม่สงบ มคี วามขดั แย้ง
อยา่ งรนุ แรงจนกระทง่ั ทหารไดเ้ ขา้ มาควบคมุ ความสงบ และมกี ารทำ� รฐั ประหาร
ในประเทศไทย ในคนื วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙ โดยมี พลเอกสนธิ
บุญยรัตกลิน เป็นหัวหน้าคณะ โค่นรักษาการนายกรัฐมนตรี ดร.ทักษิณ
ชินวัตร ส่งผลให้สมาชิกวุฒิสภาจ�ำนวน ๒๐๐ คน ต้องสิ้นสภาพไปตาม
รัฐธรรมนูญ ฉบับปี ๒๕๔๐ พรอ้ มกับสมาชกิ สภาผู้แทนราษฎรทัง้ สภา
ตอ่ มา คณุ เพ็ญพักตร์ไดก้ า้ วเข้าสเู่ วทกี ารเมืองระดบั ชาติ เป็นครงั้ ที่
๒ ภายใต้รฐั ธรรมนญู ปี พ.ศ. ๒๕๕๐ คณุ เพ็ญพกั ตร์ไดศ้ ึกษารฐั ธรรมนญู
ปี ๒๕๕๐ เก่ียวกับการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พบว่ามีข้อแตกต่างจาก
รัฐธรรมนญู ปี ๒๕๔๐ โดยในปี ๒๕๔๐ การไดม้ าของสมาชกิ วฒุ สิ ภาจะตอ้ ง
ได้มาจากการเลือกตงั้ ทั้งหมดจ�ำนวน ๒๐๐ คน แตร่ ฐั ธรรมนญู ปี ๒๕๕๐
กำ� หนดการได้มาของสมาชกิ วฒุ ิสภาไวเ้ ป็น ๒ ประเภท คือ ประเภทที่ ๑
สมาชิกวุฒิสภาท่ีได้มาจากการเลือกต้ัง จังหวัดละ ๑ คน ประเภทท่ี ๒

163

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

สมาชกิ วฒุ สิ ภาทไ่ี ดม้ าจากการสรรหาจำ� นวน ๗๓ คน โดยจะคดั เลอื กมาจาก
กล่มุ อาชพี ต่าง ๆ
“ในคร้ังแรกดิฉันคิดว่าจะไม่ลงสมัครอีกแล้ว เพราะตามท่ีเล่าแล้ว
ว่า กว่าจะได้รับเลือกต้ังเป็น สว. คร้ังแรกนั้นเหนื่อยมาก เรียกว่าเข็ดเลย
ก็ได้ และคิดว่าจะยุติเส้นทางการเมืองแล้ว แต่พอมาศึกษารัฐธรรมนูญ
ปี ๒๕๕๐ ก�ำหนดท่ีมาของวุฒิสภามาจาก ๒ ทาง คือหนึ่ง มาจากการ
เลือกตั้ง และสอง มาจากการสรรหา ดิฉันได้ศึกษาอย่างรอบคอบและ
คิดว่านา่ จะลองลงสมคั ร โดยเลือกสมัครประเภทท่ี ๒ คอื สมาชิกวฒุ ิสภา
ทม่ี าจากการสรรหา โดยลงสมคั รในกลมุ่ ภาคเอกชน ในนามหอการคา้ จงั หวดั
อบุ ลราชธานี”
ขณะน้ัน คุณเพ็ญพักตร์ด�ำรงต�ำแหน่งประธานหอการค้าจังหวัด
อุบลราชธานี เป็นสมยั ที่ ๒
คุณเพ็ญพกั ตรไ์ ด้รับการคัดเลือกจากกรรมการสรรหา ๗ ท่าน (ตาม
ที่รัฐธรรมนูญก�ำหนด) และได้เข้ามาเป็นสมาชิกวุฒิสภา ได้ท�ำงานรับใช้
ประเทศชาติอกี เป็นครัง้ ท่ี ๒ เมอ่ื เดือนเมษายน พ.ศ. ๒๕๕๔ และไดท้ ำ� งาน
ในต�ำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาเป็นเวลา ๓ ปี กับ ๑ เดือน ก่อนครบวาระ
(ในรฐั ธรรมนญู ปี ๒๕๕๐ สมาชกิ วฒุ สิ ภาจะมวี าระในตำ� แหนง่ ๖ ป)ี เนอ่ื งจาก
มีเหตุการณ์ความขัดแย้งรุนแรงภายในประเทศ ระหว่างกลุ่มเส้ือแดงกับ
กลมุ่ กปปส. ทเี่ กดิ ขนึ้ ในชว่ งปี ๒๕๕๕ - ๒๕๕๗ มปี ระชาชนบาดเจบ็ เสยี ชวี ติ
ลม้ ตาย ทหารไดเ้ ข้ามารกั ษาความสงบและเกิดการยดึ อำ� นาจอกี ครง้ั มผี ล
ท�ำให้สมาชิกวุฒิสภาก็ต้องหยุดปฏิบัติหน้าท่ีไปตามรัฐธรรมนูญปี ๒๕๕๐
ท่ีถกู ยกเลิกไปอีกครัง้ หนงึ่
ผลจากการปฏิวัติในคร้ังน้ัน คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.)
เขา้ มาบรหิ ารประเทศ และไดร้ า่ งรฐั ธรรมนญู ฉบบั ใหมข่ นึ้ มา ประกาศใชเ้ ปน็
รฐั ธรรมนญู ฉบบั ปี ๒๕๖๐ จากทผี่ า่ นมาคณุ เพญ็ พกั ตรไ์ ดร้ บั ตำ� แหนง่ สมาชกิ

164

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

165

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

วุฒิสภามา ๒ สมัย สมยั แรกในปี ๒๕๔๙ เข้ารบั ต�ำแหน่งและอยูใ่ นต�ำแหนง่
เพยี ง ๕ เดือนเศษเท่านนั้ (ยังไม่ไดเ้ ร่ิมปฏิบตั งิ าน เพราะ กกต. ยังรบั รอง
สมาชกิ วฒุ สิ ภาไมค่ รบจำ� นวน ๒๐๐ คน) ในสมยั ทส่ี องใชร้ ฐั ธรรมนญู ปี ๒๕๕๐
ซ่งึ กำ� หนดตามวาระ ๖ ปี แต่เธอไดท้ ำ� หนา้ ทเ่ี พียง ๓ ปีกบั ๑ เดือนเศษ ก็มี
การรฐั ประหารอีก ครงั้ นเี้ ธอสนใจท่จี ะเข้ามาท�ำหน้าที่ ส.ว. อกี สักครัง้
“ดฉิ นั เขา้ ไปทำ� งานในวฒุ สิ ภา จบั งานดา้ นพฒั นาสงั คม เดก็ เยาวชน
สตรี คนพิการ ผู้สูงอายุ และผู้ด้อยโอกาส แต่การท�ำงานยังมีอีกมาก
ยังไม่ส�ำเร็จลุล่วงตามท่ีดิฉันได้ต้ังใจไว้ จึงตัดสินใจลงสมัครรับการ
เลอื กตั้งเปน็ สมาชกิ วุฒิสภาอกี เป็นครั้งท่ี ๓”
การไดม้ าซ่งึ สมาชกิ วุฒิสภาตามรฐั ธรรมนญู ปี ๒๕๖๐ มาจาก ๓ ทาง
คือ (๑) คสช. สรรหาจำ� นวน ๑๙๔ คน (คสช. ตงั้ คณะกรรมการมาคัดเลอื ก
เอง) (๒) ผบู้ ญั ชาการเหลา่ ทัพ เปน็ สว. โดยต�ำแหน่ง ๖ คน และ (๓) เลอื ก
โดยกลุ่มวิชาชีพ จากการเลือกกันเอง ๓ ระดับ คือ อ�ำเภอ จังหวัด และ
ประเทศ ได้ ๒๐๐ คน จากนั้น สง่ ให้ คสช. คัดเลือก ๕๐ คน รวมเป็นสมาชิก
วุฒสิ ภาท้ังหมด ๒๕๐ คน
คณุ เพญ็ พกั ตรเ์ ล่าย้อนถงึ การตัดสนิ ใจในคร้ังน้นั ว่า คิดเอง ตดั สนิ ใจ
เองคนเดียว ไม่เคยปรึกษาใคร ซึ่งเป็นปกตินิสัยส่วนตัวอยู่แล้ว โดยมีการ
วเิ คราะหแ์ ละวางแผนอย่างเป็นระบบและรอบคอบ
“ดิฉันจึงศึกษารัฐธรรมนูญปี ๒๕๖๐ และระเบียบการเลือกต้ังของ
กกต. จนเข้าใจอยา่ งละเอียด วิเคราะห์ตวั เองแล้ววา่ เราคงไมถ่ ึงขนั้ ทจี่ ะได้
รบั การสรรหาในกลมุ่ ๑๙๔ คน เพราะผลงานทม่ี ี สว่ นใหญอ่ ยใู่ นระดบั พนื้ ท่ี
จงึ เลือกสมคั รผ่านชอ่ งทางเลือกกันเอง ซง่ึ มี ๒ ประเภท คอื ในนามบคุ คล
กบั ในนามผแู้ ทนองคก์ ร ซง่ึ พิจารณาแล้วเหน็ วา่ ถา้ สมคั รในนามบคุ คลจะมี
คแู่ ขง่ จำ� นวนเปน็ หมนื่ คน เพราะใคร ๆ กส็ มคั รได้ แตก่ ารสมคั รในนามองคก์ ร
น่าจะม ี คนสมัครนอ้ ยกวา่ เพราะมเี งอื่ นไขมากกวา่ และตัวเราทำ� งาน

166

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

กบั เครอื ขา่ ยต่างๆ หลายองคก์ รทวั่ ประเทศ จึงตดั สินใจสมคั รในนามผู้แทน
องคก์ ร วางแผนการทำ� งานเปน็ ข้ันบันได เริ่มจากระดับอำ� เภอ จังหวดั และ
ระดบั ประเทศ...”
คุณเพ็ญพักตร์เลือกสมัครในนามองค์กร ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบเพราะ
เธอทำ� งานพฒั นาสงั คมมายาวนาน และขณะนนั้ มตี ำ� แหนง่ อยใู่ นหลายองคก์ ร
เช่น ประธานพัฒนาสตรีจังหวัดอุบลราชธานี เลขาธิการสภาสังคมแห่ง
ประเทศไทยฯ เลขาธกิ ารสภาแมด่ เี ด่นแหง่ ชาตฯิ เป็นตน้ ซึ่งแต่ละองค์กร
มีเครือข่ายอยู่ทั่วประเทศ โดยชักชวนเครือข่ายที่รู้จักสนิทสนมกันให้ร่วม
กันลงสมคั รในนามองคก์ รตัง้ แต่ระดบั อำ� เภอ ๆ ละ ๒ คน เพื่อเลอื กกนั เอง
ในระดับจังหวัด ให้เหลือ ๔๐๐ คน และมาเลือกกันเองในระดับประเทศ
ใหเ้ หลอื ๒๐๐ คน และส่งให้ คสช. เลอื กต่อไป
การสมัครในนามองค์กร แบง่ การเลอื ก สว. ออกเปน็ ๓ ระดับ คือ
อำ� เภอ จงั หวดั และประเทศ โดยใหม้ กี ารลงทะเบยี นของ “องคก์ ร” ทม่ี สี ทิ ธิ์
แนะนำ� บคุ คลเพอ่ื รบั เลอื กเปน็ สว. ใน ๑๐ กลมุ่ เชน่ กลมุ่ การบรหิ ารราชการ

167

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

แผน่ ดนิ และความม่นั คง กลมุ่ กฎหมายและกระบวนการยุติธรรม กลุ่มการ
ศึกษาและการสาธารณสุข กลุ่มอาชีพกสิกรรม กลุ่มพนักงานหรือลูกจ้าง
ที่มิใช่ส่วนราชการ กลุ่มผู้ประกอบกิจการฯ กลุ่มสตรี ผู้สูง คนพิการหรือ
ทุพพลภาพ กลุม่ ชาติพนั ธ์ุ เปน็ ตน้
“ชว่ งนน้ั มเี วลาเตรยี มตวั ไมน่ าน กวา่ จะผา่ นมาไดใ้ นแตล่ ะดา่ นไมง่ า่ ย
เลย ตอ้ งวเิ คราะหว์ ่าในแต่ละขัน้ แตล่ ะระดบั เราตอ้ งชักชวนเครือข่ายมา
สมคั รเท่าไร จึงจะได้คะแนนตามทต่ี ้องการ และการชวนคนให้ลงสมคั รน้นั
ยากมาก บางคนรับปากแล้ว เปล่ียนใจภายหลังก็มี แต่เพราะเรามีต้นทุน
จากการท�ำงานจริง มีผลงานเป็นท่ีประจักษ์ ท�ำให้สามารถผ่านการเลือก
กนั เองแต่ละระดบั จนเข้าไปอย่ใู นรายช่อื ๒๐๐ คนจนได”้
คุณเพ็ญพักตร์ได้รับโปรดเกล้าแต่งต้ังให้ด�ำรงต�ำแหน่งสมาชิก
วุฒิสภา ในเดือนพฤษภาคม ๒๕๖๒ จากความมุ่งม่ันท่ีจะท�ำงานรับใช้
ประเทศชาติ โดยยึดหลักการท�ำงานเพ่ือส่วนรวมและประเทศชาติเป็น
สำ� คัญ ปัจจุบันเธอด�ำรงตำ� แหน่งสมาชกิ วฒุ ิสภา เป็นรองประธานคณะ
กรรมาธกิ ารพฒั นาสงั คม เดก็ เยาวชน สตรี ผสู้ งู อายุ ผพู้ กิ าร ผดู้ อ้ ยโอกาส
และมตี �ำแหน่งในคณะกรรมาธกิ ารอื่นๆ อกี หลายตำ� แหน่ง
“ดิฉันคาดหวังว่าในการด�ำรงต�ำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาในคร้ังน้ี ดิฉัน
จะได้ท�ำงานในหน้าท่ีจนครบวาระในปี ๒๕๖๗ โดยหวังว่าจะได้ท�ำงาน
ในหน้าท่ีไดอ้ ยา่ งเต็มท่ี เพ่อื สว่ นรวมและประเทศชาต”ิ v

168

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

คณุ เพ็ญพักตร์
มปี ณธิ านทจ่ี ะสานต่อเจตนา
ของการท�ำงานเพ่อื พัฒนา
บา้ นเมืองอย่างไมห่ ยุดยงั้
ตราบใดทย่ี ังมเี รยี่ วแรงก�ำลังกาย
สตปิ ัญญา และลมหายใจ
เธอยนื ยันว่าจะยังทำ� หน้าท่ี

แทนคุณแผ่นดินตอ่ ไป

169

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๓๐เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

แทนคุณแผ่นดิน

ตลอดชวี ติ ๗๐ กวา่ ปี บนเสน้ ทางชีวติ ของโลกแห่งความ
เป็นจรงิ ผู้หญงิ คนหน่ึงมชี ีวิตทีผ่ ่านรอ้ นผ่านหนาวมามากมาย
ทั้งสุขและทุกข์ ร่�ำรวยและยากจน วันช่ืนและคืนอันโหดร้าย
เคยรบั บทตา่ ง ๆ มาแลว้ อยา่ งโชกโชนและนบั ไมถ่ ว้ น ทง้ั บทบาท
ในครอบครัว ธุรกิจส่วนตัว การท�ำงานเพื่อบ้านเมือง และ
เพื่อประโยชน์สาธารณะ ในทกุ บทบาท

ในทกุ บทบาท ผหู้ ญงิ คนนไี้ ดท้ ำ� หนา้ ทดี่ ว้ ยความมงุ่ มน่ั อตุ สาหะ และ
ด้วยความหย่ิงทนงในศักด์ิศรีท่ีไม่แพ้ชายใด การเผชิญหน้ากับปัญหาและ
วิกฤตของชีวิตนับครั้งไม่ถ้วน ล้วนเป็นสิ่งท่ีเธอยืดอกรับไว้อย่างกล้าหาญ
และก้าวผ่านมันมาได้อย่างสมศักดิ์ศรี ตลอดเส้นทางที่ท้ังสวยงามและ
วิบากยากเข็ญน้ี เธอได้ซึมซับนับมันเป็นบทเรียน พร้อมจะถ่ายทอดและ
สง่ ตอ่ ใหล้ กู หลานได้เรียนรู้สบื ไป
“ตามทเ่ี คยเล่าว่า ปณธิ านแตแ่ รกเร่ิมของการทำ� งานเพ่ือสงั คม คอื
การตามรอยพอ่ หลวงรชั กาลที่ ๙ และในหลวงรัชกาลปัจจบุ นั ไมว่ ่าจะเจอ

170

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ปัญหาหรอื อปุ สรรคอะไร จะนกึ ถงึ ค�ำสอนของพระองค์ทา่ นเสมอ ทำ� ใหเ้ รา
รู้สึกว่าปัญหาของเราเป็นเรื่องเล็กน้อย ความทุกข์ยากของประชาชนนั้น
ย่งิ ใหญก่ ว่า ตราบใดที่ดิฉนั ยังมีเรยี่ วแรงก�ำลัง จะขอท�ำหน้าที่พสกนกิ รทด่ี ี
ของพระองค์อย่างสุดก�ำลัง แม้จะเป็นเพยี งเศษเสี้ยวหน่ึงก็ตาม”
ผา่ นพน้ วัยเกษียณมาแล้วเมอื่ คราอายุครบ ๖๐ ปี จนบดั นี้ กา้ วเลย
หลักเจ็ดมาแล้ว เธอยังคงมุ่งมั่นที่จะสานต่อปณิธานการท�ำงานตามรอย
พ่อหลวง ใช้ทุกโอกาสของการท�ำงานเพ่ือพัฒนาบ้านเมืองอย่างไม่หยุดย้ัง
ตราบใดท่ียังมีเร่ียวแรงก�ำลังกาย สติปัญญา และลมหายใจ เธอยืนยันว่า
จะยังท�ำหนา้ ท่แี ทนคณุ แผน่ ดินและแทนคุณในหลวงตอ่ ไป
“เพราะดฉิ นั มองเหน็ คนทดี่ อ้ ยกวา่ เรา คนทเ่ี ราควรใหก้ ารสนบั สนนุ
ชว่ ยเหลือยังมอี กี มาก เราจึงควรแบง่ ปันให้กับคนเหลา่ น้ี ใหเ้ ขามโี อกาส
ท่ีจะท�ำงาน หรือสามารถชว่ ยเหลอื ตัวเองได”้
ผลการท�ำงานตามปณิธานอันแน่วแน่ของคุณเพ็ญพักตร์น้ัน เป็นที่
ประจกั ษแ์ ละรบั รกู้ นั ในหลากหลายดา้ น ตง้ั แตผ่ ลงานในระดบั ชมุ ชนทอ้ งถน่ิ
ท่ีเป็นฐานรากจนถึงระดับชาติ มีโอกาสได้ท�ำงานสนองพระราชด�ำริของ
ในหลวงและหลายพระองค์ท่าน จึงไม่แปลกที่ตลอดเส้นทางการท�ำงาน
เพือ่ สังคมอนั ยาวนานน้ี เธอจะไดร้ ับมอบรางวัลอนั ทรงเกยี รติมากมาย
ล่าสุด รางวัลแห่งความภาคภูมิใจสูงสุด คือ คุณเพ็ญพักตร์ได้รับ
การคดั เลอื กใหเ้ ปน็ ๑ ใน ๙๐ บคุ คลตน้ แบบในโครงการ “สยามพสั ตรา
ภษู าสงา่ ศลิ ปเ์ ฉลมิ พระเกยี รต”ิ สมเดจ็ พระนางเจา้ สริ กิ ติ พ์ิ ระบรมราชนิ นี าถ
พระบรมราชชนนพี นั ปหี ลวง เนอื่ งในโอกาสมหามงคลเฉลมิ พระชนมพ์ รรษา
๙๐ พรรษา ๑๒ สิงหาคม ๒๕๖๕ จากสหพันธ์สมาคมสตรีนักธุรกิจและ
วชิ าชพี แหง่ ประเทศไทย ในพระบรมราชนิ ปู ถมั ภ์ ซง่ึ สหพนั ธฯ์ ไดเ้ ชญิ บคุ คล
ตน้ แบบทงั้ ๙๐คนเขา้ รว่ มในงาน“สยามพสั ตราภษู าสงา่ ศลิ ปเ์ ฉลมิ พระเกยี รต”ิ
เม่ือวันท่ี ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๖๕ ณ โรงแรมแกรนด์ไฮแอทเอราวัณ

171

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

172

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

173

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

174

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

เข้ารับพระราชทานเข็มท่ีระลึก ๙๐ บุคคลต้นแบบในโครงการ “สยามพัสตรา
ภูษาสง่าศิลป์เฉลิมพระเกียรติ” จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จ
พระบรมราชนิ ี เมอื่ วนั ท่ี ๓๐ พฤษภาคม ๒๕๖๕ ณ โรงแรมแกรนดไ์ ฮแอทเอราวณั

175

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

กรุงเทพมหานคร โครงการสยามพัสตรา ภษู าสง่าศิลป์เฉลิมพระเกียรติฯ น้ี
เกดิ ขนึ้ จากการทสี่ หพนั ธฯ์ ไดน้ อ้ มนำ� พระราชกรณยี กจิ เกยี่ วกบั การสง่ เสรมิ
การทอผา้ และทรงใชผ้ า้ ไทย เปน็ ตน้ แบบในการจดั งานนข้ี น้ึ เพอ่ื แสดงความ
จงรักภักดีและสืบสานพระราชปณิธานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
ในการสบื สานและตอ่ ยอด และเพอ่ื สง่ เสรมิ ศลิ ปะและการประยกุ ตใ์ ชผ้ า้ ไทย
ใหเ้ หมาะกบั สมยั นยิ ม และเพอื่ สนบั สนนุ กจิ กรรมทจ่ี ะกระตนุ้ เศรษฐกจิ ของ
ผปู้ ระกอบการและผนู้ ำ� สตรี โดยเปิดโอกาสใหป้ ระชาชนทกุ ระดบั ได้เข้าถงึ
หตั ถศลิ ปไ์ ทยโดยเฉพาะผา้ ไทย ซง่ึ จะเปน็ การตอ่ ยอดภมู ปิ ญั ญาทอ้ งถนิ่ และ
การจัดการเชงิ วิชาชีพใหเ้ ป็นธุรกิจ เพ่ือกระจายผลติ ภัณฑ์ถึงกล่มุ เปา้ หมาย
ท่ีหลากหลาย ทั่วทุกภูมิภาค และสู่สากลต่อไป ซึ่งคุณเพ็ญพักตร์เองได้
น้อมน�ำปณิธานของพระองค์ท่านมาถือปฏิบัติตลอดมาในฐานะผู้น�ำสตร ี
เป็นแบบอยา่ งท่ีนา่ ช่ืนชมอยา่ งยิ่ง
คณุ เพญ็ พกั ตรก์ ลา่ วถงึ เรอ่ื งรางวลั ตา่ ง ๆ ทเ่ี ธอไดร้ บั วา่ มนั คอื ตวั แทน
แห่งความส�ำเร็จและความภาคภูมิใจร่วมกันของผู้ร่วมงานและผู้ให้การ

176

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

โครงการรวมพลังสตรีอาสาพัฒนาปลูกป่าเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในวันเฉลิม-
พระชนมพรรษาสมเด็จพระนางเจา้ สุทิดา พัชรสุธาพิมลลกั ษณ พระบรมราชนิ ี

สนับสนุนทุกภาคส่วน และเธอหวังว่ารางวัลเหล่านี้จะช่วยเสริมสร้างขวัญ
กำ� ลงั ใจใหพ้ นี่ อ้ งทกุ คนทกุ หนว่ ยงานไดท้ มุ่ เทกนั ทำ� งานเพอื่ แทนคณุ แผน่ ดนิ
ดว้ ยกันตอ่ ไป
ในช่วงหลังวัยเกษียณนี้ คุณเพ็ญพักตร์ได้ส่งมอบการงานด้านธุรกิจ
ของครอบครัวใหก้ บั ลกู ๆ หลาน ๆ ไดส้ บื ทอดต่อไปหมดแล้ว แตภ่ าระการ
งานทยี่ งั ไมห่ มดไป คอื ตำ� แหนง่ หนา้ ทใี่ นทางสงั คมทย่ี งั มภี ารกจิ ใหท้ ำ� อกี มาก
ทง้ั งานพฒั นาสงั คมทกี่ อ่ รา่ งสรา้ งไวใ้ นจงั หวดั อบุ ลราชธานี และงานบา้ นเมอื ง
ในระดบั ประเทศ ทยี่ ังคงค้างวางไมล่ งอกี หลายเรอื่ ง ดังนี้
• สมาชิกวฒุ สิ ภา ปี ๒๕๖๒ - ปัจจบุ ัน
• รองประธานคนที่ ๒ ในคณะกรรมาธกิ ารการปกครองส่วนทอ้ งถ่ิน
• รองประธานคนท่ี ๒ ในคณะกรรมาธกิ ารพฒั นาสงั คม เดก็ เยาวชน

สตรี ผู้สงู อายุ ผู้พกิ าร ผู้ด้อยโอกาส

177

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

• รองประธานคนที่ ๓ ในคณะกรรมาธกิ ารสมาชกิ วฒุ สิ ภาพบประชาชน
ภาคตะวนั ออกเฉียงเหนือตอนล่าง

• กรรมาธกิ ารวสิ ามญั การพทิ กั ษแ์ ละเทดิ ทนู สถาบนั พระมหากษตั รยิ ์
• ประธานที่ปรกึ ษาในคณะอนุกรรมาธกิ ารติดตาม

เสนอแนะ และเรง่ รัดการปฏริ ปู ประเทศดา้ นสงั คม
• รองประธานในคณะอนุกรรมาธกิ ารการปกครองส่วนท้องถ่ิน
รูปแบบพิเศษ
• ทปี่ รึกษาคณะกรรมการอำ� นวยการ

สภาสังคมสงเคราะหแ์ หง่ ประเทศไทย
• นายกสมาคมแม่ดีเด่นแห่งชาติ ประจำ� จงั หวดั อบุ ลราชธานี
• นายกสมาคมผูน้ ำ� สตรีพัฒนาชุมชนจังหวัดอบุ ลราชธานี
• ประธานมลู นธิ ิสตรนี ักธุรกิจจงั หวดั อุบลราชธานี
• ประธานที่ปรกึ ษากิตติมศักด์หิ อการค้าอบุ ลราชธานี
• นายกสมาคมแม่ดเี ด่นแหง่ ชาติประจ�ำจังหวัดอบุ ลราชธานี
• ทีป่ รกึ ษามูลนธิ สิ านพลงั เพ่อื แผน่ ดิน v

178

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ต้นไมพ้ นั ธุด์ ี
ยอ่ มใหเ้ มล็ดพันธุท์ ีด่ ี
ขยายผลเตบิ โตเปน็ ไมใ้ หญ่
ท่ใี ห้รม่ เงา และให้พชื พนั ธ์ุ
ทส่ี มบรู ณต์ ่อไป เช่นเดียวกบั
คนทีม่ คี ณุ ภาพ ย่อมสรา้ ง
ครอบครวั ที่มคี ุณภาพ
ใหก้ ำ� เนิดลกู หลานทด่ี ี

179 179

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๓๑เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ครอบครวั
คือรางวลั แหง่ ชวี ิต

เมื่อถามคุณเพ็ญพักตร์ว่าภูมิใจอะไรในตัวลูก ๆ ท่ีสุด
เธอตอบวา่ “ภูมิใจทีล่ ูกทุกคนเป็นเด็กเชอื่ ฟงั ไม่เกเรเลย เปน็
คนมวี นิ ยั ประหยดั มธั ยสั ถ์ อดทนมาก และไมเ่ คยเรยี กรอ้ งอะไร
เทียบกับลูกคนอ่ืนบางบ้านที่เขามีเงินแล้วใช้จ่ายฟุ่มเฟือย แต่
ลูกเราไม่มีแบบน้ัน อย่างลูกสาวน่ี เขาไม่ซ้ืออะไรหรูหราแบบ
กระเป๋าแบรนด์เนมเลย การอยู่โรงเรียนประจ�ำมีส่วนช่วยฝึก
ให้เขาแข็งแกร่ง มีความอดทน มีระเบียบวินัย และรับผิดชอบ
ตัวเองได้ เขาจึงเป็นผู้ใหญ่ คิดและตัดสินใจเองได้ทุกเร่ือง
ไม่ทำ� ใหแ้ ม่หนักใจ”

นอกจากผ่านการฝึกความแข็งแกร่งและมีวินัยในโรงเรียนประจ�ำ
มาแล้ว สิ่งที่ท�ำให้ลูก ๆ ของคุณเพ็ญพักตร์เป็นคนดีมีความรับผิดชอบสูง
น่าจะมาจาก “ความรกั ” ของแม่ ท่ีลูก ๆ ตา่ งสมั ผัสได้ และท�ำใหล้ ูกก็รัก
แมม่ าก จนไมก่ ลา้ จะทำ� ให้แมผ่ ิดหวังหรอื เสยี ใจ

180

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

181

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

“การเลือกเรียนอะไร มีอาชีพอะไร เป็นเร่ืองที่ลูก ๆ เขาตัดสินใจ
กนั เอง ดฉิ นั ไมไ่ ดไ้ ปก�ำหนดอะไรให้ แลว้ แต่เขาจะชอบอะไร เชน่ ลูกชาย
คนโตพอเรียนจบ ม.๖ ขอไม่เรียนต่อปริญญาตรีในเมืองไทย แต่ขอไป
เรียนต่อด้านโปรแกรมเมอร์ท่ีประเทศอังกฤษ ลูกชายอีกสองคนพอเรียน
จบปริญญาตรี ขอท�ำงานใกล้บ้าน ไม่อยากไปไหนไกล จะมีบ้างคือไปหา
ประสบการณท์ ีป่ ระเทศสิงคโปร์ใกล้ๆ ในช่วงเวลาสั้น ๆ ส่วนลูกสาวคนเล็ก
พอจบ ม. ๖ สอบเข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญหรือเอแบค และ
ไปเรียนต่อปริญญาโทท่ีอสหรัฐอเมริกา เขาหาข้อมูล หาโรงเรียน หาบ้าน
ทีจ่ ะไปอยูท่ ่ตี า่ งประเทศเองเลย เราไม่ตอ้ งไปชว่ ยจดั การอะไร”
ปัจจุบันลูก ๆ ทั้งสี่มีอาชีพการงานม่ันคง มีครอบครัวที่ดีกันทุกคน
โดยทั้งหมด อาศัยและท�ำงานอยู่ในจังหวัดอุบลราชธานี คุณเพ็ญพักตร์จึง
วางมือทางธรุ กจิ และสง่ ต่อกิจการใหก้ บั ลกู ๆ ดแู ลแทน คุณแม่ถอยออกมา
ทำ� หนา้ ทใ่ี หค้ ำ� ปรกึ ษาและคอยดแู ลลกู อยหู่ า่ ง ๆ และทำ� ใหม้ เี วลามาทำ� งาน
เพ่อื บ้านเมอื งและงานพฒั นาสังคมได้อยา่ งเต็มท่ี
“ดิฉันถือหลักว่าการท�ำธุรกิจต้องมีอิสระ คิดและตัดสินใจได้ด้วย
ตวั เองจะดที สี่ ดุ ไมอ่ ยากใหเ้ ปน็ ธรุ กจิ ครอบครวั แบบกงสี จงึ จดั การแบง่ ธรุ กจิ
ให้ลูก ๆ เขาไป แบบแบ่งขาดเลย ใครเหมาะสมกับธุรกิจอะไร เขาชอบ
ไม่ชอบอะไร เราพอจะดูออก ท�ำให้มันชัดเจนเด็ดขาดไปเลย เพราะดิฉัน
มีปณิธานในการท�ำธุรกิจมาโดยตลอดว่า จะขอไม่ไปร่วมลงทุน หรือ
ร่วมหุน้ กับใคร ชอบทำ� เองคนเดียว ถ้ามนั จะสำ� เรจ็ ก็ส�ำเรจ็ ด้วยตัวเรา
ถ้ามันจะหมดตัว ก็ให้หมดตัวเพราะเราท�ำเอง ถ้าปล่อยให้คนอ่ืนท�ำ
เราไม่รู้ว่าเขาบริหารอย่างไร ขาดทุนเพราะอะไร ตรงไปตรงมาหรือไม ่
จะผดิ ใจกันเสยี เปลา่ ๆ สู้เราทำ� เองดีกวา่ ”

182

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

183

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

184

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

185

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

จากครอบครัวแม่เลี้ยงเด่ียว ตอนน้ีกลายเป็นครอบครัวใหญ่ มีทั้ง
ลูกชายและลูกสะใภ้ ลูกสาวและลกู เขย และยงั มหี ลานทัง้ หมด ๕ คนแลว้
เปน็ หลานยา่ ๓ และหลานยาย ๒ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอื เป็นทกุ ข์อะไรอีกแล้ว
เพราะลูก ๆ ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า พวกเขาเป็นผู้ใหญ่ที่พ่ึงพาตัวเองได ้
และสามารถดแู ลครอบครวั ของตวั เอง รวมถึงกจิ การต่าง ๆ ไดอ้ ยา่ งดี
สิ่งหนึ่งท่ีคุณเพ็ญพักตร์อยากจะวางรากฐานไว้ คือความสัมพันธ์
ของครอบครัวใหญ่ ไม่อยากให้ลูก ๆ แยกครอบครวั ไปแลว้ ก็เหินหา่ งกัน
อยากให้เป็นเครือญาติท่ีใกล้ชิดสนิมสนม ดูแลกันไปตั้งแต่รุ่นลูก หลาน
เหลน โหลน
“ทุก ๆ เทศกาล เราจะนัดหมายลูกๆ หลานๆ ให้มารวมกัน ได้เหน็
หนา้ ตา ถามไถท่ ุกขส์ ุข โดยเฉพาะอยากใหเ้ ด็กรุ่นหลาน ๆ เขาได้มาเจอกนั
รู้จักสนิทสนมกัน นับถือเป็นพ่ีน้องกัน คอยช่วยเหลือดูแลกันไปตลอด
ไมอ่ ยากใหห้ า่ งเหนิ กนั ทกุ ๆ ปี จะมกี ารนดั หมาย พากนั ทอ่ งเทย่ี วในทตี่ า่ ง ๆ
ไปเทีย่ วพักผอ่ นต่างจงั หวดั บ้าง ตา่ งประเทศบา้ ง เปน็ การสรา้ งสายสัมพนั ธ์
ของครอบครัวใหญ่ใหเ้ หนียวแน่นไปนาน ๆ”
เปน็ จรงิ ดงั คำ� ทวี่ า่ ตน้ ไมพ้ นั ธด์ุ ยี อ่ มใหเ้ มลด็ พนั ธท์ุ ดี่ ี ขยายผลเตบิ โต
เป็นไมใ้ หญ่ทใ่ี ห้รม่ เงา และให้พืชพนั ธุ์ท่สี มบูรณต์ อ่ ไป เชน่ เดยี วกบั คนท่ี
มคี ุณภาพ ยอ่ มสร้างครอบครวั ที่มคี ุณภาพ ใหก้ ำ� เนดิ ลูกหลานทด่ี ี อนั จะ
เปน็ กำ� ลงั ของสงั คมทม่ี คี ณุ ภาพตอ่ ไป ครอบครวั ทคี่ ณุ เพญ็ พกั ตรไ์ ดส้ รา้ ง
ไวก้ ็เฉกเช่นเดียวกนั v

186

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

คุณยายดวงจันทร์ ชัยสมร ผู้เป็นด่ังร่มโพธิ์ร่มไทร และเป็นที่รักย่ิงของบรรดา
ลกู หลาน เหลน

187

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๓๒เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

สายสมั พันธ์
ครอบครวั ชยั สมร

หลังจากพ่ีเพ็ญพักตร์แต่งงาน ย้ายออกจากบ้านมาอยู่
กับสามีท่ีตัวจังหวัดอุบลฯ พ่อจ่าสิงห์และคุณแม่ดวงจันทร์
กับลูก ๆ ยังคงอยู่อาศัยที่อ�ำเภอค�ำเขื่อนแก้วมาอีกสักพัก
แต่ไม่ถึง ๒ ปี คุณพอ่ ก็ประสบอบุ ัตเิ หตุ และสขุ ภาพไม่แข็งแรง
มาตลอด ไม่นานท่านกเ็ สียชวี ิต คณุ แม่จึงได้พาพวกเราพนี่ อ้ ง
ย้ายเข้ามาสร้างบ้านอยู่ที่ตัวจังหวัดอุบลฯ บนท่ีดินซ่ึงแม่ซ้ือไว้
จากการถูกลอตเตอร่ี

ดิฉันและพ่ีๆ จึงได้มาเรียนต่อในอุบลฯ ต่อมาต่างก็มีครอบครัว
แยกย้ายกันไปท�ำมาหากิน ภายหลังพี่เพ็ญพักตร์จึงไปรับคุณแม่มาอยู่ด้วย
มีโอกาสได้ดูแลคุณแม่ให้สุขสบายในช่วงบ้ันปลายของชีวิตอยู่หลายป ี
จนทา่ นจากไปด้วยวัย ๘๘ ปี
พวกเราพ่นี ้อง ๗ คน เตบิ โตมาด้วยกนั ผา่ นชว่ งเวลาทม่ี ีทงั้ ความสขุ
ความทกุ ข์ ชว่ งทก่ี จิ การคา้ ของพอ่ รงุ่ เรอื งครอบครวั มฐี านะดี พวกเรากอ็ ยดู่ ี
กินดี แต่ช่วงท่ีพ่อเกิดวิกฤติฐานะตกต�่ำ พวกเราก็อดทนต่อสู้ความล�ำบาก
มาด้วยกนั ตลอด เปน็ ความผกู พนั ทไ่ี มม่ ีวนั ลืม

188

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

คณุ เพญ็ พกั ตร์ กบั คณุ ยายดวงจนั ทร์ ในชว่ งทา้ ย ๆ ไดด้ แู ลคณุ แมจ่ นวาระสดุ ทา้ ย

พี่ชายคนโต เรียนจบจากโรงเรียนจ่าทหารอากาศ แล้วรับราชการ
เป็นทหารอากาศได้สักพัก จึงลาออกไปซื้อที่ดินท�ำไร่ท่ีอ�ำเภอโป่งน้�ำร้อน
จังหวัดจันทบุรี และเสียชีวิตในขณะท�ำธุรกิจอยู่จันทบุรีนั่นเอง ส่วนพ่ีชาย
คนรองและน้องชาย ได้กลายมาเป็นก�ำลังส�ำคัญที่ช่วยดูแลกิจการรับเหมา
ตา่ ง ๆ ให้พเ่ี พ็ญพกั ตร์หลังจากสามเี สยี ชีวติ แลว้ สว่ นนอ้ ง ๆ ผู้หญงิ ต่างก็มี
อาชพี ของตวั เอง และไดพ้ ง่ึ พาช่วยเหลอื กันมาโดยตลอด
ดฉิ นั เป็นนอ้ งสาวคนสดุ ทอ้ ง ห่างจากพี่เพ็ญพกั ตร์ ๑๒ ปี เกดิ มาพ่ี ๆ
ก็เร่ิมเป็นหนุ่มเป็นสาวกันแล้ว ภาพของพ่ีเพ็ญพักตร์จึงเป็นพี่สาวท่ีสวย
และใจดี ตอ่ มาไดต้ ำ� แหนง่ นางสาวอบุ ลฯ ไปไหนมาไหนกม็ แี ตค่ นรจู้ กั ยกยอ่ ง
ช่ืนชม เม่ือแต่งงานมีครอบครัวก็ท�ำหน้าที่ภรรยาและแม่ท่ีดี มีกิจการเป็น
ของตัวเอง สร้างครอบครัวจนมั่นคง เป็นที่พึ่งของพ่ีน้องมาโดยตลอด

189

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

คุณยายดวงจันทร์ ชัยสมร

เฉพาะดิฉนั เองพ่เี พ็ญพกั ตรเ์ ป็นคนดแู ลสง่ ใหเ้ รียนหนังสือจนจบปรญิ ญาตรี
หางานดี ๆ ใหท้ ำ� กระท่งั เร่อื งค่คู รองก็ชว่ ยแนะน�ำคนทดี่ ใี ห้ และไมท่ ำ� ให้
ผดิ หวงั สำ� หรบั ดฉิ นั ทา่ นจงึ เปน็ ทง้ั พสี่ าวและแมค่ นทส่ี อง ถอื เปน็ ผมู้ พี ระคณุ
อย่างหาที่สดุ ไม่ได้
แม่ดวงจันทร์มักจะพูดถึงพี่เพ็ญพักตร์ด้วยความชื่นชมและภูมิใจ
ในลูกสาวคนน้ีมาก แม่บอกว่าพ่ีเพ็ญพักตร์ไม่ได้มีชีวิตที่สวยหรู ต้องต่อสู้
ดิน้ รนมาตง้ั แตเ่ ดก็ ๆ เมื่อแตง่ งานออกไป ก็โชครา้ ยเสยี สามี และต้องเลี้ยง
ลกู ๔ คนดว้ ยตวั เอง แมจ่ งึ สอนใหเ้ ชอื่ ฟงั พสี่ าว ใหเ้ อาเปน็ แบบอยา่ ง ซง่ึ ดฉิ นั
ก็เห็นด้วยตัวเอง และรู้สึกชื่นชมมาโดยตลอด พ่ีเพ็ญพักตร์เป็นคนใจเย็น
ยม้ิ แยม้ อยเู่ สมอ ไมพ่ ดู จาใหร้ า้ ยใคร มนี ำ�้ จติ นำ�้ ใจ ชว่ ยเหลอื คนมาโดยตลอด
มหี ลายคร้งั ที่ถูกเอาเปรยี บ ถกู หกั หลัง หรือถกู ใสร่ า้ ย ท่านก็ยังยิ้มได้ ไม่เห็น

190

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

คณุ พองาม ปรีดาสนั ต์ (น้องสาวคนสุดท้องของคณุ เพ็ญพักตร์)

เคยโกรธใคร ให้อภัยคนได้เสมอ ภายหลังท่านได้ออกมาท�ำงานเพ่ือสังคม
มีต�ำแหน่งหน้าท่ี มีเกียรติ และรางวัลมากมาย เป็นที่เคารพของคนท่ัวไป
ครอบครัวชยั สมรของเรากพ็ ลอยมเี กียรติไปด้วย
ในนามครอบครวั ชยั สมร อยากกราบขอบพระคณุ พเี่ พญ็ พกั ตรท์ ด่ี แู ล
พวกเราเสมอมา เป็นท่ีพึ่งพาและเป็นศูนย์รวมจิตใจของลูกหลาน ท่านคือ
ความภาคภูมิใจของครอบครัว อยากให้ท่านมีความสุข มีสุขภาพแข็งแรง
อยู่เป็นท่รี ักของพวกเราตลอดไป v
รกั พี่มาก
พองาม ปรดี าสนั ต์

191

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๓๓เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง
จากใจลกู

ภาพที่ดฉิ นั เห็นแลว้ ฝงั อยูใ่ นใจ คอื วนั ทแ่ี มร่ อ้ งไห้เมือ่ รูว้ า่
พอ่ จากไปอย่างไม่มวี ันกลบั แมร่ ้องไห้หนักมาก ร้องไหจ้ นเป็น
ลม ดิฉันไม่เคยเห็นแม่เสียใจอะไรขนาดนี้มาก่อน ตอนน้ันยัง
เด็กมาก แต่ก็จ�ำได้ และคิดในใจว่า ชีวิตต่อจากนี้เราจะรักแม่
จะอยเู่ ปน็ เพอ่ื นแมต่ ลอดไป จะไมด่ อื้ ไมท่ ำ� ใหเ้ ขาเสยี ใจเพราะเรา
ต้งั ใจไว้แตน่ ั้นเปน็ ตน้ มา

หลงั จากนน้ั ภาพดฉิ นั คนุ้ ตาคอื แมท่ ำ� งานหนกั มาก ดแู ลลกู เพยี งลำ� พงั
และดแู ลกิจการรบั เหมาดว้ ยตัวเองตั้งแต่อายุ ๓๒ ปี แม่ไมไ่ ด้รบั ผิดชอบแค่
พวกเราลูก ๆ ๔ คน แต่แม่ต้องเล้ียงลูกน้อง คนงานผู้ชายอีกจ�ำนวนมาก
ดฉิ นั มโี อกาสนง่ั รถไปทำ� งานตา่ งจงั หวดั กบั แมบ่ อ่ ย ๆ ไดเ้ หน็ วา่ แมเ่ ปน็ ผหู้ ญงิ
เพยี งคนเดยี วทท่ี ำ� งานทา่ มกลางผชู้ าย ในวงการรบั เหมาทแี่ ขง่ ขนั กนั สงู มาก
ต้องเดินทางไปประมูลงานในจังหวัดต่าง ๆ ต้องท�ำงานกับคนทุกประเภท
ทกุ ระดบั พอกลับมาบ้านก็ตอ้ งดูแลลกู ๆ

192

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

193

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ถงึ แมจ้ ะเหนอื่ ยกบั งานขา้ งนอก แตแ่ มจ่ ะใหเ้ วลากบั ลกู เสมอ แมช่ อบ
ทำ� อาหารใหพ้ วกเราด้วยตวั เอง และแมก่ ท็ �ำอร่อยมาก ๆ รวู้ า่ เราชอบทาน
อะไร แม่ก็จะท�ำให้บ่อย ๆ จนทุกวันนี้ยังรู้สึกว่า ไปทานอาหารท่ีไหน
ก็ไม่อร่อยเท่าฝีมือแม่ เม่ือมีโอกาสแม่ก็จะพาพวกเราไปเท่ียวข้างนอก
ไปพักผ่อนต่างจังหวัดบ้าง ไปทะเลบ้าง ท�ำให้พวกเรารู้สึกอบอุ่น แต่ไม่ว่า
จะท�ำงานหนักแค่ไหน ไม่เคยได้ยินแม่บ่นว่าเหน่ือยหรือท้อใจสักคร้ัง
ชีวิตแม่มีแต่ลูกกับงาน จนดิฉันอดคิดไม่ได้ว่า ท่านท�ำได้อย่างไร ยิ่งเราโต
ขน้ึ มา เรายิ่งรสู้ ึกว่าแมเ่ ก่งมาก แมส่ ู้มาเยอะมาก แบบที่เราเองในวยั เท่ากนั
ยงั ท�ำไม่ไดข้ นาดน้ัน
แม่เลีย้ งลูกอยา่ งอิสระ อาจเปน็ เพราะสถานการณบ์ ังคบั เพราะท่าน
ไม่ได้เป็นแม่ที่มีหน้าที่เลี้ยงลูกเท่าน้ัน ต้องท�ำมาหากินด้วย จึงไม่มีเวลา
มาเขม้ งวดเรอ่ื งระเบยี บอะไรมาก มนั ทำ� ใหเ้ ราเปน็ ผใู้ หญเ่ กนิ ตัว รจู้ ักคิดเอง
ตัดสินใจเอง ดูแลตัวเองมาต้ังแต่เด็ก ๆ แต่เม่ือมีโอกาสท่านก็จะสอนว่า
อะไรดี อะไรต้องระวัง เวลาท�ำผิดก็มีตักเตือน ลงโทษบ้าง แต่ไม่เข้มงวด
จนเกินไป เวลามีปัญหาอะไรคนที่เรามองหาคนแรกคือแม่ ทุกวันนี้
กย็ ังเปน็ แบบน้ัน ความเข้มแขง็ ทุกอยา่ งทีเ่ รามกี ็มาจากแม่
ส�ำหรับดิฉันแล้ว ชีวิตท่ีขาดพ่อไม่ได้ท�ำให้เราด้อยกว่าใคร หรือ
รสู้ กึ วา่ ครอบครวั มปี ญั หาเลย เพราะแมเ่ ลยี้ งดเู ราอยา่ งดี แบบทบ่ี างครอบครวั
ที่มีพร้อมทั้งพ่อแม่ยังไม่ได้รับการดูแลดีเท่าเรา ความรัก ความอบอุ่น
แมม่ ีใหพ้ วกเราอยา่ งไม่ขาดตกบกพรอ่ ง
ดฉิ ันคิดเสมอวา่ พวกเราโชคดีที่ไดเ้ กดิ มาเปน็ ลกู ของทา่ น แมท่ �ำ
หน้าท่ที ัง้ พ่อและแมไ่ ดอ้ ย่างดที ส่ี ุด เราไม่รู้สึกขาดเลย สงิ่ ที่ทา่ นท�ำให้เรา
เห็นมาโดยตลอดท�ำให้เรารับรู้ว่า แม่รักเรามาก ท�ำเพ่ือเราทุกอย่าง
และเป็นแบบอย่างของการท�ำหน้าที่แม่ และแบบอย่างของผู้หญิงที่
เข้มแขง็ ท�ำงานอย่างทมุ่ เท ท�ำทุกบทบาทหน้าท่ีอย่างดีท่สี ุด

194

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

195

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

แม่เป็นผู้หญิงเก่ง ไม่เพียงดูแลลูก ๆ อย่างดี และสร้างครอบครัว
ให้มีฐานะมั่นคง ท่ีน่าท่ึงคือ แม่ยังเสียสละตัวเองออกไปท�ำงานเพื่อสังคม
อยา่ งไมร่ จู กั เหนด็ เหนอ่ื ยอกี ดว้ ย แมท่ มุ่ เททำ� เพอ่ื คนอน่ื มาโดยตลอด สำ� หรบั
ดฉิ นั “แมค่ ือผู้หญงิ เก่งท่ีพรอ้ มด้วยคุณงามความดี”
ดิฉนั ขอเป็นตวั แทนของลูก ๆ บอกแม่วา่
“รักคุณแม่มาก แม่คือคนที่ส�ำคัญที่สุดในชีวิต เป็นเบอร์หน่ึง
ในชีวิตที่ลูกจะรักและเทิดทูน จะกตัญญูต่อคุณแม่ อยากให้คุณแม่
มีความสุข ภาคภูมิใจในตัวพวกเรา เหมือนท่ีเราภาคภูมิใจในตัวแม่
และเราจะเปน็ คนดี ดแู ลครอบครวั ใหด้ ี มชี วี ติ เพอ่ื คนอน่ื เหมอื นทแ่ี มส่ อน
และทำ� ให้ดเู ปน็ แบบอย่าง” v

รักแมท่ ี่สุด
พูนศรี จติ ต์รงั สรรค์

196

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

แม้เฮียจะไม่ไดอ้ ยู่ขา้ งกาย
แต่เมล็ดพนั ธแุ์ ห่งความรัก

ทเ่ี ฮยี ปลกู ไว้ในใจ
ได้ชว่ ยท�ำให้พวกเราเตบิ โต

มชี วี ิตทีด่ ีและเรียบงา่ ย
เปน็ ครอบครัวใหญ่ท่อี บอุ่น

และผกู พนั กัน
ตราบจนทกุ วันน้ี

197

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

เปดิ ใจ
แดเ่ ฮยี ติง่ ผู้เป็นท่ีรัก

นับแต่วันท่ีได้รู้จัก จนชนะใจเลือกไว้
เป็นคู่ชีวิต เราสองจับมือกันก่อร่างสร้างฝัน
ส�ำเร็จก็มี ลม้ เหลวกม็ าก แตไ่ มม่ สี กั ครั้งเดียว
ที่จะคิดทอ้ หรือรอโชคชะตา
จนถงึ วันที่ต้องพลดั พรากจากกัน
๑๔ ปีของการครองคู่ยังคงเป็นความ
ทรงจ�ำทีอ่ ิ่มเอมใจ