เพ็ญพักตร์ ศรีทอง ฉบับสมบูรณ์

98

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ถ้าเรายังออ่ นแออยู่แบบนี้
ลกู ๆ จะพง่ึ ใครได้

ไหนจะมธี รุ กจิ ของสามี
ที่รอใหส้ านต่อ และลกู นอ้ ง
ที่ต้องดแู ลอีกหลายสบิ คน

ถา้ เราไมล่ กุ ขนึ้ สใู้ หม่
อนาคตของคนเหล่านี้

จะเปน็ อยา่ งไร

99

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๑๙เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

นับหนงึ่ ใหม่

หลังจากการสูญเสียคร้ังใหญ่ มีหลายเรื่องท่ีท�ำให้
คุณเพ็ญพักตร์ต้องต้ังสติให้ได้โดยเร็ว ไม่มีเวลาจมอยู่กับ
ความเศร้าโศกเสียใจมากนัก ท้ังงานในบ้าน กิจการรับเหมา
ทค่ี า้ งคา และยงิ่ คณุ เพญ็ พกั ตรม์ องเหน็ หนา้ ลกู ๆ ทง้ั สที่ กี่ ลาย
เป็นเดก็ กำ� พรา้ ไปในช่วั พริบตา จงึ มีสตคิ ดิ ไดว้ ่า

“ถา้ เรายังออ่ นแออยู่แบบนี้ ลกู ๆ จะพึ่งใครได้ ไหนจะมธี รุ กจิ ของ
สามีทร่ี อให้สานต่อ และลกู น้องท่ีต้องดแู ลอีกหลายสิบคน ถา้ เราไม่ลุกข้ึนสู้
ใหม่ อนาคตของคนเหล่านี้จะเป็นอย่างไร และตอนนี้ครอบครัวใหญ่ขาด
สามีเราไปแลว้ เรายงั อยู่ ก็เหมือนเป็นลูกคนหนึ่งของบ้านนี้ ควรจะลกุ ขึน้
มาท�ำหน้าทแ่ี ทนเขาและตง้ั ใจจะท�ำหนา้ ทส่ี ะใภ้ทด่ี ี อยู่บ้านนี้กบั เตย่ี กับแม่
และน้อง ๆ ของเขาต่อไป...”

100

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

เม่ือสติคืนกลับมา คุณเพ็ญพักตร์จึงลุกข้ึนสู้อีกคร้ัง โดยมีลูก ๆ
เปน็ ก�ำลังใจ เริม่ เรียนรงู้ าน สานต่อธรุ กจิ รบั เหมาของสามี ซ่ึงตอนนั้นยงั มี
งานค้างอยู่มาก ท้ังงานก่อสร้างอาคาร งานสร้างโรงเรียน ที่ก่อนหน้าน ี้
คณุ เพญ็ พักตรช์ ่วยสนบั สนนุ อยู่ห่าง ๆ ตามท่สี ามีบอก ไม่เคยรรู้ ายละเอยี ด
ของตัวงานมาก่อนเลย เรียกว่าต้องเริ่มนับหน่ึงใหม่ทั้งหมด โดยอาศัยการ
ซักถามจากวิศวกรที่เป็นนายช่างคุมงาน หรือขอค�ำแนะน�ำจากเพ่ือน ๆ
นักธรุ กจิ ทส่ี นทิ กนั บา้ ง หลงั เรยี นรงู้ านไปเรอื่ ย ๆ สภาพจติ ใจของเธอคอ่ ย ๆ
ผ่อนคลายและเข้มแข็งขึ้น จนสามารถสะสางงานเก่าของสามีที่ท�ำค้างไว้
ได้เสร็จเรียบร้อย และเรมิ่ มองหาล่ทู างรับงานใหม่
“การทำ� งานครงั้ นี้ ดฉิ นั ไดพ้ ชี่ ายคนรองและนอ้ งชายมาคอยชว่ ยเหลอื
ดแู ลตามไซตง์ าน และควบคมุ ลกู นอ้ งทมี่ หี ลายคนพอสมควร เปน็ การเบาแรง
ของดฉิ นั ไปอีกทางหน่งึ ดิฉันจึงทำ� หนา้ ท่ีเปน็ หลักในการวงิ่ ประมลู งานจาก
ส่วนราชการต่าง ๆ อาทิ กรมทางหลวง กรมชลประทาน กรมโยธาธิการ
และอืน่ ๆ เพอื่ ป้อนงานใหก้ บั ห้างของเราอยา่ งตอ่ เน่ือง...”
“ในระหว่างนี้ ดิฉันดูแลธุรกิจส่วนตัวไปด้วย และยังท�ำหน้าท่ีสะใภ ้
ที่ต้องต่ืนแต่เช้าไปจ่ายตลาด ท�ำกับข้าว ดูแลงานในบ้านใหญ่เหมือนเดิม
แต่ตอนนี้ไม่ได้รับเงินเดือนกงสีแล้ว เพราะมีรายได้ของตัวเอง จึงไม่อยาก
รบกวนเงินสว่ นกลาง ชีวิตหลงั ความสูญเสีย เริ่มเข้ารปู เข้ารอย เด็ก ๆ เริ่ม
จะร่าเรงิ สดใสขน้ึ ...”
ฟ้าหลงั ฝนมาพร้อมกบั การเรม่ิ ต้นใหมอ่ ีกครงั้
นอกจากสะสางงานแล้ว คุณเพ็ญพักตร์ยังสามารถสะสางหนี้สิน
ทส่ี ามเี คยกเู้ ตย่ี มาลงทนุ ๑ ลา้ นบาท คนื ใหเ้ ตยี่ เปน็ ทเี่ รยี บรอ้ ย พรอ้ มดอกเบยี้
สมัยน้ัน เงิน ๑ ล้านนับว่าเป็นหนี้จ�ำนวนท่ีสูงมาก แต่คุณเพ็ญพักตร์ก็คือ
คุณเพ็ญพกั ตร์ ผหู้ ญิงที่ไม่เคยสิน้ หวงั หรืออับจนหนทาง

101

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

“ตอนแรกก็กลุ้มใจ ว่าจะไปหาเงินที่ไหนมาใช้คืนเตี่ย พอดีนึกถึง
ตอนทท่ี ำ� งานธนาคาร จำ� ไดว้ า่ มวี ธิ ที ำ� วงเงนิ เกนิ บญั ชไี วก้ บั ธนาคารได้ จงึ ไป
คุยกับผู้จัดการธนาคารท่ีรู้จักกัน เล่าสถานการณ์ความจ�ำเป็นให้เขาฟัง
ขอใช้วิธีท�ำวงเงินเกินบัญชีไว้ ๑ ล้านบาท โดยเราน�ำเงินออกมาใช้จริง
๕๐๐,๐๐๐ บาท ทเ่ี หลอื อกี ๕๐๐,๐๐๐ บาท กใ็ ชเ้ ชค็ ไปตดั ได้ คอ่ ย ๆ ทยอย
น�ำเงินมาส่งคืนธนาคารทุกเดือน ถ้าเดือนไหนเราหาเงินมาส่งไม่ทัน
ธนาคารจะออกใหไ้ ปก่อน แล้วคอ่ ยหาเงนิ มาปดิ ใหค้ รบ ๑ ล้าน
พอตกลงกับธนาคารได้ จึงไปเจรจากับเต่ียว่า จะขอผ่อนเงินต้น
ให้เดือนละ ๑ แสนบาทพร้อมกับดอกเบ้ียอีกด้วย แล้วเขียนเช็คล่วงหน้า
ไวใ้ ห้เต่ียเลย ๑๐ ใบ เพื่อใหเ้ ตี่ยสบายใจ เป็นอนั ว่าหาวิธีเคลยี ร์เรอื่ งหนสี้ ิน
กับเต่ียไปได้ ใช้เวลาประมาณ ๑ ปี หาเงินมาผ่อนช�ำระให้เต่ียแทนสามี
ทีล่ ่วงลบั ไปแลว้ ไดจ้ นครบถว้ น” v

102

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

พธิ ปี ฏญิ าณตนและปฐมนเิ ทศ ผพู้ พิ ากษาสมทบ รนุ่ ที่ ๒ ศาลคดเี ดก็ และเยาวชน
จังหวัดอุบลราชธานี เม่อื วันท่ี ๑๕ พฤศจกิ ายน ๒๕๒๕

103

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๒๐เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

เปน็ ผู้พิพากษาสมทบ

ความคิดในการท�ำงานเพ่ือสังคมของคุณเพ็ญพักตร์
เป็นส่ิงท่ีอยู่ในใจมาโดยตลอดต้ังแต่ครั้งท่ีสามียังมีชีวิตอยู่
และไดร้ ับการสนบั สนนุ จากสามีมาโดยตลอด

“ เฮียต่ิงและดิฉันมีปณิธานอย่างหนึ่งที่ตรงกันและยึดม่ันมาโดย
ตลอด คอื การท�ำหนา้ ท่พี สกนิกรที่ดขี องพอ่ หลวงรชั กาลที่ ๙ และพยายาม
หาโอกาสท�ำงานเพื่อช่วยเหลือสังคมตามรอยเบื้องพระยุคลบาท เท่าที่มี
ความสามารถ โดยเฮียติ่งจะคอยหาข้อมูลให้ว่ามีโอกาสหรือช่องทางอะไร
ทเ่ี ราพอจะทำ� ไดบ้ า้ ง”
ภายหลงั จากสามเี สยี ชวี ติ ไดไ้ มก่ เี่ ดอื น คณุ เพญ็ พกั ตรไ์ ดท้ ราบขา่ ววา่
มีประกาศรับสมัครเป็นผู้พิพากษาสมทบศาลคดีเด็กและเยาวชนจังหวัด
อบุ ลราชธานี (ภายหลงั เปลย่ี นเปน็ ศาลเยาวชนและครอบครวั ) เธอจงึ ตดั สนิ
ใจเตรียมเอกสารไปสมัครทันที โดยเล่าถึงแรงบันดาลใจที่ท�ำให้ตัดสินใจ
ไปสมคั รเป็นผู้พพิ ากษาสมทบฯ วา่
“จรงิ ๆ ดฉิ นั และสามคี ยุ กนั ถงึ เรอื่ งการทำ� งานเพอื่ สงั คมมาโดยตลอด

104

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

โดยเฉพาะเมื่อครั้งที่สามีได้รับต�ำแหน่งประธานสภาจังหวัดอุบลราชธาน ี
เขาเคยเปรยให้ฟังว่า ถ้ามีการเปิดรับสมัครผู้พิพากษาสมทบศาลคดีเด็ก
และเยาวชนฯ เขาจะให้ดิฉันไปสมัคร เพราะเป็นโอกาสท่ีจะช่วยเหลือ
เดก็ ๆ ทีท่ ำ� ผิดพลาดกอ่ คดไี ปโดยรูเ้ ทา่ ไม่ถงึ การณ์ หลังจากทีส่ ามีพดู ไมน่ าน
เขาก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต จึงเป็นส่ิงที่ติดค้างอยู่ในใจดิฉันมาตลอดว่า
ถ้ามีโอกาสต้องท�ำเพื่อสานต่อความคิดเขาให้เป็นจริงให้ได้ พอทราบจาก
ประกาศการรบั สมคั รผพู้ พิ ากษาสมทบศาลคดเี ดก็ และเยาวชนประจำ� จงั หวดั
อุบลราชธานี จึงไปสมัครทนั ท”ี
ผู้พิพากษาสมทบ คือบุคคลภายนอกท่ีได้รับแต่งตั้งตามกฎหมาย
ใหเ้ ขา้ มารว่ มเปน็ องคค์ ณะในการพจิ ารณาพพิ ากษาคดี รว่ มกบั “ผพู้ พิ ากษา
อาชีพ” เป็นช่องทางหนึ่งที่เปิดโอกาสให้บุคคลภายนอกที่มีความรู้ และ
ประสบการณ์ หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญในสาขาที่เกี่ยวข้อง ได้มีส่วนร่วมแสดง
ความคดิ เหน็ ในการพจิ ารณาพพิ ากษาคดี หนา้ ทหี่ ลกั คอื ใหค้ ำ� แนะนำ� ในการ
พจิ ารณาพพิ ากษาคดี โดยผพู้ พิ ากษาสมทบ มอี ยู่ ๓ ศาล คอื (๑) ศาลแรงงาน
(๒) ศาลเยาวชนและครอบครัว และ (๓) ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและ
การคา้ ระหวา่ งประเทศ หากเปน็ ศาลทรพั ยส์ นิ ทางปญั ญาฯ สว่ นใหญจ่ ะเปน็
บุคคลที่มีความรู้เก่ียวกับกฎหมายด้านทรัพย์สินทางปัญญา เช่น อาจารย์
มหาวทิ ยาลยั หรอื นกั วชิ าการ หากเปน็ ศาลเยาวชนและครอบครวั สว่ นใหญ่
จะเป็นพวกนักธุรกิจหรือข้าราชการเกษียณ เพราะต้องมีประสบการณ์
เกย่ี วกบั เดก็ และเยาวชน หากเปน็ ศาลแรงงานจะเปน็ พวกตวั แทนฝง่ั นายจา้ ง
และฝั่งลกู จา้ ง เป็นตน้
ผู้พิพากษาสมทบมาจากการคัดเลือกตามคุณสมบัติ ไม่ถือเป็น
ข้าราชการ ซึ่งส่วนมากจะเป็นผู้มีอาวุโส และมีบทบาทหน้าที่ในสังคม
จนเปน็ ทปี่ ระจกั ษ์ เพราะตอ้ งเสยี สละเวลามาชว่ ยงานศาล มเี กยี รติ แตไ่ มไ่ ด้
เงนิ เดือน ไดร้ ับคา่ ปว่ ยการ (คา่ ตอบแทน) ครั้งละ ๑,๐๐๐ บาท ถอื ว่าทำ�
เพ่อื สงั คม

105

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

การจะสมคั รเปน็ ผพู้ พิ ากษาสมทบได้ ตอ้ งมคี ณุ สมบตั คิ อื อายไุ มต่ ำ�่ กวา่
สามสบิ หา้ ปบี รบิ รู ณ์ มหี รอื เคยมบี ตุ ร หรอื เคยอบรมเลย้ี งดเู ดก็ หรอื เคยทำ� งาน
เกย่ี วกบั การสงเคราะห์ หรอื คมุ้ ครองสวสั ดภิ าพเดก็ เยาวชน และครอบครวั
มาเป็นเวลาไม่นอ้ ยกวา่ ๓ ปี มคี วามสขุ มุ รอบคอบ ทัศนคติ อัธยาศยั และ
ความประพฤติดี และไม่เป็นข้าราชการหรือผู้ปฏิบัติงานในหน่วยงานของ
ภาครัฐ ข้าราชการการเมือง สมาชิกรฐั สภา หรอื ทนายความ

คณุ เพญ็ พกั ตร์ มคี ณุ สมบตั คิ รบถว้ นทกุ ประการ และยงั มปี ระสบการณ์
การท�ำงานสมาคมสตรีนักธุรกิจและวิชาชีพแห่งประเทศไทย อุบลราชธานี
อกี ดว้ ย ในทส่ี ดุ เธอกส็ มหวงั ไดร้ บั การโปรดเกลา้ ฯ ใหด้ ำ� รงตำ� แหนง่ ผพู้ พิ ากษา
สมทบศาลคดเี ดก็ และเยาวชน ประจำ� จงั หวดั อบุ ลราชธานี ตง้ั แต่ พ.ศ. ๒๕๒๓
นบั เปน็ รุน่ ท่ี ๒ เมอ่ื หมดวาระกส็ มคั รต่อ ท�ำหน้าท่ีนีม้ าเร่ือย ๆ จนถึง พ.ศ.
๒๕๔๒ เปน็ เวลายาวนานถึง ๒๐ ปี

“ช่วงท่ีรับต�ำแหนง่ ใหม่ ๆ ยังเป็นช่วงเรียนรงู้ าน จึงไมม่ หี นา้ ทอ่ี ะไร
ให้ท�ำมากนัก ซึ่งประจวบกับเป็นเวลาท่ีดิฉันเพ่ิงจะเสียสามีไปไม่นานด้วย
พอเรม่ิ ตง้ั สตไิ ด้ จงึ คอ่ ย ๆ เขา้ มาเรยี นรู้
ภายหลังก็เร่ิมมีบทบาทมากข้ึน ได้รับ
ต�ำแหน่งเป็นเลขาธิการคณะกรรมการ
ของผู้พิพากษาสมทบฯ ต่อมาก็เป็น
เหรัญญิกบ้าง”

ต�ำแหน่งสุดทา้ ย คุณเพญ็ พกั ตร์ วนั รบั ตำ� แหนง่ ผพู้ พิ ากษาสมทบ
ได้เป็นประธานผู้พิพากษาสมทบศาล ศาลเยาวชนและครอบครวั
เยาวชนและครอบครวั จงั หวดั อบุ ลราชธานี
ในปี ๒๕๔๐ จนกระทั่งในปี ๒๕๔๒
ครบวาระแลว้ ไม่ได้สมัครต่อ เน่อื งจาก
ไปลงสนามการเมอื งทอ้ งถ่ินแล้ว

106

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

“ในต�ำแหน่งน้ี ท�ำให้ดิฉันมีโอกาสขึ้นบัลลังก์ร่วมเป็นองค์คณะ
ผู้พพิ ากษาพิจารณาคดหี ลายคร้งั และขณะน้นั สถานพินิจและคุ้มครองเดก็
ยังขึ้นกับศาลเด็กและเยาวชนอยู่ ดิฉันต้องเข้าไปช่วยเหลือสงเคราะห์เด็ก
ที่ถูกกักตัวไว้ในสถานพินิจนับครั้งไม่ถ้วน เข้าออกอยู่เป็นประจ�ำ พอตอน
หลงั สถานพนิ จิ มาขนึ้ กบั กระทรวงยตุ ธิ รรม จงึ แยกงานออกไป ชว่ งนน้ั ทำ� งาน
หนกั มาก ทมุ่ เท ให้เวลากบั งานน้ีอยา่ งสุดตวั เลย”

กับการท�ำงานนี้ เป็นสิ่งที่คุณเพ็ญพักตร์ภาคภูมิใจท่ีสุดครั้งหนึ่ง
ของชีวิต เพราะต�ำแหน่งผู้พิพากษาสมทบฯ จะได้รับการโปรดเกล้าจาก
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ ๙ เป็นความปล้ืมปีติอย่างหา
ทเี่ ปรียบมไิ ด้ ของทั้งตัวเอง ครอบครวั และวงศ์ตระกลู ถือเป็นบญุ วาสนา
ของชีวิตที่มีโอกาสได้ท�ำงานตามรอยพ่อหลวง

การทำ� หนา้ ท่ีผ้พู ิพากษาสมทบมายาวนานถงึ ๒๐ ปี เชน่ นี้ พสิ ูจนใ์ ห้
เหน็ ถงึ ความเสยี สละ มุ่งมนั่ ทุ่มเทให้กบั
งานจติ อาสา อยา่ งยากทจ่ี ะหาใครเทยี บ
ได้ จากแรกเริ่มท่ีค่อย ๆ เรียนรู้งาน
มปี ระสบการณ์มากขนึ้ เรอื่ ย ๆ ไดช้ ว่ ย
เหลือเด็กเยาวชนและครอบครัวมา
นบั ไมถ่ ว้ น จนกลายเปน็ ผทู้ ใี่ หค้ ำ� แนะนำ�
กบั ผพู้ พิ ากษาสมทบทเ่ี ขา้ มาใหมร่ นุ่ แลว้
รุน่ เลา่

ดงั ท่ี คณุ สดุ ารตั น์ อศั วจติ ตภ์ กั ดี คุณสุดารัตน์ อัศวจิตต์ภักดี
ประธานผู้พพิ ากษาสมทบ ศาลเยาวชน ประธานผู้พิพากษาสมทบศาล
และครอบครัว จังหวัดอุบลราชธาน ี เยาวชนและครอบครัว จังหวัด
คนปัจจุบัน (๒๕๖๔) เล่าถึงความรู้สึก อุบลราชธานี คนปจั จบุ นั
เมื่อคร้ังได้ร่วมงานกับคุณเพ็ญพักตร ์

107

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ซงึ่ ถอื เป็นแบบอย่างท่ปี ระทบั ใจเร่ือยมาวา่
“ดิฉันได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นผู้พิพากษาสมทบเป็นรุ่นท่ี ๓ ได้รู้จัก
ท่านเพ็ญพักตร์ซึ่งเป็นผู้พิพากษาสมทบมาก่อน จึงได้ร่วมงานกันเร่ือยมา
ส่ิงที่ประทับใจท่านมากคือ บุคลิกความเป็นผู้น�ำท่ีโดดเด่น นอกจากความ
สวยและสง่างามแล้ว สิ่งส�ำคัญคือ ความมุ่งมั่น เสียสละ น�ำหมู่คณะได้
และทุม่ เทใหก้ ับการท�ำงานอยา่ งเตม็ ที่ ไมท่ �ำอะไรฉาบฉวย คนทีจ่ ะทำ� งาน
จิตอาสามาไดน้ านขนาดนี้ ตอ้ งรกั งานน้ีจริง ๆ เหมือนกับคำ� สอนท่ที า่ นย้ำ�
บอ่ ย ๆ วา่ ‘ต้องรักงานทที่ ำ� และรกั สามคั คีกันในหม่คู ณะ’ ...
แม้ตอนนี้ ยังมีการติดต่อพบปะสังสรรค์กันเป็นประจ�ำ และมีแผน
จะทำ� กจิ กรรมตา่ ง ๆ เพอ่ื ดแู ลกนั และกนั ในบน้ั ปลายของชวี ติ และคงจะเปน็
กลั ยาณมิตรกนั ไปตลอดกาล”
และยงั กล่าวปิดท้ายด้วยว่า
“ทา่ นคือผหู้ ญิงท่เี พยี บพร้อมจริงๆ ท้งั รูปสมบตั ทิ ส่ี วยสงา่ สุภาพ
อ่อนโยน เสมอต้นเสมอปลาย มีความสามารถครบเครื่อง โดดเด่น
มผี ลงานเป็นทีป่ ระจักษ์ พูดงา่ ย ๆ คือ สวย เกง่ ดี สิ่งท่ีอยากฝากถงึ ท่าน
คือ ท่านเป็นคนดีอยู่แล้ว แค่รักษาส่ิงท่ีมี ส่ิงท่ีท�ำน้ีไว้ ชีวิตท่านก็จะม ี
แต่สิง่ ทดี่ ี ๆ มีความสุขมาก ๆ แนน่ อน ...” v

108

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

บ้านหลังใหม่ซึ่งคุณเพ็ญพักตร์สร้างข้ึนใหม่บนที่ดินท่ีซ้ือไว้ต้ังแต่สมัยสามี
ยงั มชี วี ติ ตง้ั อยบู่ น ถนนชยางกรู ตำ� บลในเมอื ง อำ� เภอเมอื ง จงั หวดั อบุ ลราชธานี
ปจั จบุ ันยังอาศัยอยูท่ ่บี า้ นหลังนี้ : ภาพถา่ ยปี ๒๕๖๕

109

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๒๑เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

สแรม้าเ่ ลงบ้ีย้างนเดใหย่ี มว่

ราวปี ๒๕๒๕ หลงั สามเี สยี ชวี ติ ไปปกี วา่ คณุ เพญ็ พกั ตร์
พรอ้ มดว้ ยลูก ๆ ๔ คน ก็ยา้ ยออกมาจากบ้านสามี หลงั จาก
อยทู่ น่ี นั่ มาเปน็ เวลายาวนานถึง ๑๖ ปี
เดิมทีคุณเพ็ญพักตร์มีความต้ังใจว่าจะอยู่ในบ้านใหญ่
ไปตลอด ไมค่ ดิ จะแยกไปไหน ลกู กต็ งั้ ๔ คน อกี ทง้ั จะไดอ้ ยดู่ แู ล
เต่ียกับแม่แทนสามีที่จากไปด้วย แต่ภายหลังเกิดความคิดข้ึน
ใหม่ว่า

“เตี่ยกับแม่ยังมีลูกสาวลูกเขยดูแล ไม่น่าเป็นห่วงอะไร ธุรกิจของ
บ้านใหญ่ทเี่ ดิมทีจะใหล้ ูกชายคนโต คอื สามดี ิฉนั สบื ทอดตอ่ ตามธรรมเนียม
เม่ือสามีดิฉนั ไม่อยู่ ทุกอยา่ งก็เปลยี่ นแปลงไปหมดแลว้ ทรพั ยส์ นิ ที่ดนิ ที่เคย
เปน็ ชือ่ ของสามี ถกู เปล่ียนกลับไปเป็นช่อื เต่ยี ท้งั หมด ถอื ว่าเราควรจะปลด
ระวางหน้าท่ีสะใภ้ใหญ่ ไปท�ำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวของเราเองได้เสียที
ประกอบกับลกู ๆ เรา ๔ คนกโ็ ตขึน้ ทกุ วัน ตอ้ งการความเปน็ สว่ นตวั เพ่มิ ขน้ึ
เราเองกม็ ธี รุ กจิ สว่ นตวั ทพ่ี อจะหาเลย้ี งครอบครวั ไดแ้ ลว้ ครอบครวั เรานา่ จะ

110

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

มีที่อยู่อาศัยเป็นของตัวเอง เปิดทางให้น้อง ๆ ได้มีพ้ืนท่ีอยู่กันอย่างสบาย
มากขึน้ ”
บา้ นหลงั ใหมน่ ้ี ปจั จบุ นั อยบู่ นถนนชยางกรู ตำ� บลในเมอื ง อำ� เภอเมอื ง
จงั หวดั อบุ ลราชธานี ซงึ่ คณุ เพญ็ พกั ตรไ์ ดส้ รา้ งขน้ึ ใหม่ บนทด่ี นิ ซง่ึ ซอ้ื ไวต้ ง้ั แต่
สมยั สามยี งั มชี วี ติ อยู่ สมยั นน้ั ยงั อยหู่ า่ งไกลจากตวั เมอื งมาก แทบไมม่ บี า้ นคน
อาศัยอยู่เลย ตอนน้เี จริญเป็นเมืองไปหมดแลว้
เม่ือคิดจะย้ายออกมาจากบ้านใหญ่ คุณเพ็ญพักตร์ได้ขอให้เพ่ือนที่
เป็นสถาปนิกช่วยเขียนแบบให้ใหม่ โดยรื้อบังกะโล ๒ หลังท่ีมีอยู่เดิม
มาสร้างใหม่ บ้านหลังใหญ่พอสมควร และมีบริเวณโดยรอบกว้างขวาง
จึงดูน่าอยู่และเป็นอิสระมากกว่าเดิม บ้านหลังนี้คือบ้านท่ีคุณเพ็ญพักตร์
อยู่มาจนถึงปัจจุบนั นี้
“ตอนท่ีจะซ้ือที่ดินผืนน้ี สามียังถามว่าจะซื้อท�ำไม ที่ดินของเตี่ยก็มี
มากมาย แตด่ ิฉนั ยนื ยนั ใหซ้ ื้อไว้ เปน็ ท่ดี ิน ๒๐๐ ตารางวาเศษ พร้อมบ้าน
แบบบังกะโล ๒ หลัง ท่ีฝรั่งเช่าอยู่ ตอนนั้นเขาขายบ้านพร้อมที่ดิน
แค่หน่ึงแสนห้าหม่ืนบาทเอง ซื้อแล้วก็ให้ฝรั่งเช่าต่อ ตอนนั้นค่าเช่านับว่า
แพงมาก เป็นรายได้ท่ีเก็บกินมานานทีเดียว...เป็นอันว่า ดิฉันและลูก ๆ
ยา้ ยออกมาจากบ้านใหญ่ ดว้ ยสมบัติทมี่ ีเพียงช้นิ เดียวน่แี หละ”
นับว่าโชคดีที่คุณเพ็ญพักตร์เป็นคนคิดรอบคอบ มองการณ์ไกล
ไม่หวังพึ่งสมบัติคนอ่ืน คิดเผื่อเหลือเผื่อขาดไว้ตลอด จึงเอาตัวรอดมาได้
ทกุ ครงั้ ถา้ วางใจวา่ จะได้มรดกตกทอดจากครอบครวั สามี ชีวิตน้กี ็คงจบเห่
ไปไม่รอดแน่
หลังจัดการสะสางงานเก่าเสร็จ ย้ายมาสร้างบ้านของตัวเองแล้ว
คุณเพญ็ พักตร์เรม่ิ ขยายงานใหม่ โดยใชช้ ่อื “หา้ งหุน้ สว่ นจำ� กดั ปืนเพชร”
ที่สามีต้ังไว้ต้ังแต่ยังมีชีวิตอยู่ รับประมูลงานต่าง ๆ ทั้งงานรับเหมาจัดซ้ือ
ของเข้าห้างเล็ก ๆ งานประมูลรับส่งวัสดุก่อสร้าง ส่งหิน ดิน ทรายให้กับ

111

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

แขวงการทางและเขตการทางในจังหวัด ลงทุนเพิ่มเคร่ืองมือเคร่ืองจักร
ใหม่ ๆ เพ่อื ใหพ้ รอ้ มส�ำหรับงานประมลู ทั้งเล็กและใหญ่ ต้งั แตร่ ับท�ำถนนดนิ
ถนนลูกรัง ถนนลาดยาง ไปจนถึงการจัดท�ำแหล่งเก็บน้�ำ คลองส่งน้�ำของ
กรมชลประทาน โดยมีพ่ีชายคนรอง น้องชาย และญาติ ๆ มาช่วย
งานเหล่านี้ เป็นความท้าทายอย่างยิ่งส�ำหรับผู้หญิง นางงามท่ีเคย
ท�ำแต่งานบ้าน เลี้ยงดูลูกมาโดยตลอด ความรู้ด้านวิศวกร การก่อสร้าง
การประมูลต่าง ๆ เรียกได้ว่าเริ่มจากศูนย์ แต่คุณเพ็ญพักตร์ไม่เคยกลัว
ความลำ� บาก ใชค้ วามกล้าหาญ อดทน เอาชนะอปุ สรรคต่าง ๆ มาจนได้
“กวา่ จะรงู้ าน ตอ้ งอาศยั การเรยี นรอู้ ยา่ งมาก ตอ้ งไมอ่ าย กลา้ ถาม
ในสง่ิ ทีเ่ ราไมร่ ู้ ศึกษาวิธกี ารคิดค�ำนวณงานก่อสรา้ ง การดแู บบกอ่ สรา้ ง
การจดั หาวสั ดุ ต่อรองราคา โดยสอบถามจากคนทมี่ ีประสบการณ์ และ
เรียนรู้จากของจริงที่หน้างาน จนในที่สุด ดิฉันสามารถคิดค�ำนวณ
ประมาณราคาและย่ืนซองเสนอราคาประมูลงานได้เอง โดยไม่ต้องใช้
วิศวกรค�ำนวณ” v

112

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

113

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๒๒เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ชีวิตเพ่อื ลูก

ในชว่ งทสี่ ามยี งั มชี วี ติ อยู่คณุ เพญ็ พกั ตรบ์ อกวา่ ครอบครวั
อบอุน่ มาก ทกุ เยน็ วันศกุ ร์ หรือวนั หยดุ เสารอ์ าทิตย์ จะถือเปน็
วันครอบครัวทีพ่ อ่ แมล่ กู มกี จิ กรรมรว่ มกัน เดก็ ๆ มีโอกาสได้
พกั ผ่อน สนุกสนาน อย่ดู ้วยกันอย่างเต็มท่ี

“เรามีตารางเลยว่า อาทิตยน์ ้จี ะไปไหน มีกิจกรรมอะไรกันบา้ ง เชน่
เย็นวันศุกร์หรือวันเสาร์อาจไปทานอาหารนอกบ้าน หรือไปดูหนังกัน
ส่วนวันอาทิตย์ปิดร้าน ก็อาจพาลูก ๆ ไปขับรถเล่นรอบเมือง หรือไป
นอกเมือง สามีให้ความส�ำคัญกับวันครอบครัวมาก วางแผนหรือนัดหมาย
กันไว้ จะไมย่ อมใหผ้ ดิ นัดเลย”
ส�ำหรับความคิดเร่ืองส่งลูกไปโรงเรียนประจ�ำน่ี มันเริ่มต้ังแต่สาม ี
ยังมีชีวิตอยู่แล้ว ตอนลูกชายคนโตถึงวัยเข้าเรียนชั้นอนุบาล เต่ียก็ให้ส่งไป
อยู่ประจ�ำในโรงเรียนจีน เพ่ือให้พูดภาษาจีนได้ ที่บ้านสามีให้ความส�ำคัญ
เร่ืองนี้มาก และพอดีมีญาติของสามี เขาส่งลูกชายไปอยู่โรงเรียนประจ�ำ
ท่ี ภปร. ราชวิทยาลยั อำ� เภอสามพราน จงั หวดั ครปฐม เปน็ ตวั อยา่ งมากอ่ น

114

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

โรงเรยี น ภ.ป.ร. ราชวิทยาลยั อ�ำเภอสามพราน จังหวดั นครปฐม

โรงเรยี นวฒั นาวทิ ยาลยั (โรงเรยี นสตรหี ญงิ แหง่ แรกของประเทศไทย) กรงุ เทพฯ

115

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

เราจงึ ปรกึ ษากนั วา่ การอยโู่ รงเรยี นประจำ� นา่ จะชว่ ยฝกึ ลกู ใหม้ รี ะเบยี บวนิ ยั
รู้จกั ดแู ลตัวเอง และมคี วามรบั ผิดชอบ พอลูกชายคนโตจบ ป.๔ จึงตดั สินใจ
ส่งไปบา้ ง โดยไปเรยี นตอ่ ป.๕ จนจบชนั้ ประถม และมัธยมปลายทน่ี ่ัน”
หลงั สามจี ากไป และยา้ ยมาสรา้ งบา้ นเองขา้ งนอกแลว้ คณุ เพญ็ พกั ตร์
ต้องท�ำหน้าท่ีหัวหน้าครอบครัวเอง ต้องตะลุยงานรับเหมาเต็มตัว ท�ำให้
ไม่มีเวลาดูแลอบรมส่ังสอนลูกอย่างใกล้ชิดเหมือนเม่ือก่อน เธอจึงอธิบาย
ใหล้ กู ๆ เขา้ ใจสถานการณแ์ ละความจำ� เปน็ ทีต่ อ้ งสง่ ลกู ไปเรยี นท่อี นื่ ลูก ๆ
ก็เขา้ ใจดี เธอจงึ ตดั สนิ ใจทยอยสง่ ลูกชายอกี สองคน ไปอยู่โรงเรียนประจ�ำที่
ภปร. ราชวทิ ยาลยั สามพราน ทเ่ี ดยี วกบั ลกู ชายคนโต เพอ่ื ใหเ้ ขาดแู ลกนั เอง
ด้วย ส่วนลกู สาวกส็ ง่ เขา้ เรยี นประจ�ำทโี่ รงเรียนวฒั นาวิทยาลยั ทกี่ รงุ เทพฯ
ไปตงั้ แต่ ป. ๕ จนจบมธั ยมปลายเหมอื นกนั
คณุ พนู ศรี จติ ต์รงั สรรค์ ลกู สาวคนเลก็ เล่ายอ้ นความรู้สึกในวัยเด็ก
ให้ฟงั ว่า
“ไมม่ คี วามรสู้ ึกนอ้ ยใจ หรือมีปมด้อยอะไรเลย คงเพราะเราเห็นมา
โดยตลอดวา่ เม่ือแม่สญู เสยี พอ่ ไป แม่เจ็บปวด เป็นทุกขข์ นาดไหน แต่แม่
ก็ลุกข้ึนมาต่อสู้ดิ้นรนหาเล้ียงลูกๆ เพียงล�ำพัง และดูแลพวกเราอย่างด ี
ดมี าก ๆ ดว้ ย เรารู้สกึ ไดช้ ัดเจนมากว่าแม่
รักเราแคไ่ หน ความรูส้ ึกนม้ี นั ฝงั ลึกอยูใ่ นใจ
และคิดเสมอว่าเราจะไมท่ ำ� ใหแ้ มเ่ สียใจ...”
“ดฉิ ันร้วู ่าแมเ่ หนอื่ ยมาก ท�ำงานท้ัง
ในบา้ นนอกบา้ น มคี รง้ั หนง่ึ ดฉิ นั อายปุ ระมาณ
๕ ขวบ ตอนเช้าไปซ้ือกับข้าวที่ตลาดกับ
คณุ แม่ แมร่ วู้ า่ เราชอบกนิ ขา้ วเกรยี บปากหมอ้
ญวนมาก แต่แม่ต้องซื้อของหลายอย่าง
เลยให้เรานั่งกินไปก่อน รอคุณแม่ซื้อของ

116

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ในตลาดคอ่ ยกลับมารบั กนิ เสรจ็ แลว้ นงั่ รอแมน่ านมาก แมก่ ็ไมก่ ลบั มารับ
สกั ที สรปุ วา่ วนั นน้ั คณุ แมล่ มื ลกู สาวไวท้ ตี่ ลาด คดิ แลว้ กย็ งั ขำ� คณุ แมท่ ำ� งาน
ตลอดเวลา คงรีบมาก จนลมื ลูกไปเลย”
“อายุ ๑๑ ปี ต้องไปอยู่โรงเรียนประจ�ำท่ีกรุงเทพฯ กินนอนท่ีน่ัน
จ�ำได้ว่าคืนแรกนอนร้องไห้ คิดถึงแม่มาก บอกคุณครูว่าหนูต้องพบแม่
เดี๋ยวน้ี อ้างโน่น อ้างน่ี บอกว่าลืมของบ้าง อะไรบ้าง เพื่อให้ได้เจอแม่
พอตอนเช้าคณุ ครูคงสงสาร จึงแจง้ ให้คณุ แม่มาหา ให้เจอหนา้ สักนดิ ก็ยงั ดี
... พอโตขึ้นมา เราจึงรู้ว่า แม่ต้องการเลือกโรงเรียนท่ีดีที่สุดให้เรา
เพราะสมัยนั้นโรงเรียนต่างจังหวัดยังไม่มีทางเลือกมากนัก แม่จึงตัดสินใจ
ส่งไปเรียนกรุงเทพฯ ยิ่งเราเป็นผู้ใหญ่ ก็ย่ิงชัดเจนมากว่าในสถานการณ์
แบบนั้น แม่คิดถูกแล้ว เพราะวิธีเล้ียงลูกของแม่แบบนี้ ท�ำให้เราเติบโต
แข็งแกรง่ คดิ เองได้ ดแู ลตวั เองไดจ้ นถงึ ทกุ วนั นี้...”
การตดั สนิ ใจส่งลกู ๆ ไปอยูโ่ รงเรียนประจำ� ทำ� ใหค้ ุณเพญ็ พกั ตร์ต้อง
บรหิ ารเวลาระหวา่ งการทำ� งาน ทงั้ งานดา้ นธรุ กจิ และงานสาธารณประโยชน์
กบั การดแู ลลกู ๆ โดยเธอตงั้ เปา้ หมายในใจวา่ ไมว่ า่ งานจะยงุ่ แคไ่ หน เธอจะ
พยายามให้เวลาดูแลลกู อย่างนอ้ ยสัปดาหล์ ะ ๓ วนั เพ่อื ไม่ไห้เด็ก ๆ ร้สู ึกวา่
ถูกทอดทิ้ง กลายเป็นเด็กมีปมด้อย ผู้หญิงคนน้ีจึงต้องท�ำหน้าท่ีทั้งพ่อและ
แมไ่ ปพรอ้ มกัน
“ทุกวันศุกร์ ดิฉันจะนั่งรถไฟไปบ้านพักท่ีกรุงเทพฯ เพื่อขับรถ
ตระเวนไปรับลูกจากโรงเรียน เริ่มจากตอนเย็นไปรับลูกชายสามคน
ท่ีสามพราน แล้วมารับลูกสาวที่วัฒนาวิทยาลัย เพ่ือกลับมาพักท่ีบ้าน
อยู่กับลูกในช่วงศุกร์เสาร์อาทิตย์ พอตกเย็นวันอาทิตย์ก็ขับรถไปส่ง
ลูก ๆ กลบั เข้าโรงเรียนประจ�ำ เสรจ็ แลว้ กน็ ั่งรถไฟกลับมาอบุ ลฯ เพ่ือมา
ทำ� งานรบั เหมาต่อในวันจนั ทร์ และกลบั ไปกรงุ เทพฯ ใหมใ่ นวนั ศกุ ร”์

117

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

คณุ แมเ่ ลยี้ งเดย่ี ว ดแู ลครอบครวั มาแบบนโ้ี ดยตลอดนบั สบิ ปี จนเดก็ ๆ
เรียนจบช้ันมัธยมปลาย และบางคนไปเรียนต่อต่างประเทศ เธอจึงหยุด
ภารกิจรับส่งลูก การท�ำหน้าที่ท้ังพ่อและแม่ในเวลาเดียวกันน้ี ถึงแม้จะ
เหนอื่ ยมาก แตเ่ ธอบอกวา่ ทงั้ หมดคอื ความภาคภมู ใิ จอยา่ งทส่ี ดุ เพราะลกู ๆ
ทั้ง ๔ คน เติบโตมาเป็นผใู้ หญ่ทีม่ คี วามรับผิดชอบ ดแู ลตวั เองได้ มีหนา้ ท่ี
การงานท่ดี ี ไม่เปน็ ภาระให้สงั คม
คุณเพญ็ พักตร์ เล่าถึงวธิ คี ิดวธิ กี ารเลย้ี งลกู ให้ฟงั ว่า
“เลี้ยงแบบธรรมดาเลย ให้ความรักความอบอุ่นและดูแลเขาไป
ตามวยั อย่างตอนเลก็ ๆ ก็ดแู ลใกล้ชดิ หน่อย เพราะเด็ก ๆ มคี วามซกุ ซน
ตามประสาของเขา อย่างลูกชาย ๓ คน มีทะเลาะกันบ้างเป็นธรรมดา
เวลาเขาท�ำท่าจะชกต่อยกัน ดิฉันจะแจกนวมส�ำหรับชกมวยให้คนละคู่
เลย แล้วปลอ่ ยให้ต่อยกัน โดยบอกว่า ถา้ ตอ่ ยกันแลว้ ใครร้องไห้ แมจ่ ะตี
คนนั้นนะ พอถึงวัยไปโรงเรียน เราดูแลไปรับไปส่งทุกวัน พอโตข้ึนมา
อกี หนอ่ ยเรากเ็ รม่ิ ปลอ่ ยใหอ้ สิ ระมากขน้ึ เลยี้ งแบบประชาธปิ ไตย ไมบ่ งั คบั
ไม่ตัดสินว่าจะต้องเรียนอะไร ต้องไปทางไหน คุยกับเขาด้วยเหตุผล
มากกวา่ ”
ในยุคสมัยนั้น ความคิดเรื่องการเล้ียงลูกแบบให้อิสระไม่ค่อยม ี
ใหเ้ ห็นมากนกั ถอื ว่าคุณเพญ็ พกั ตรม์ คี วามคดิ กา้ วหน้ากว่าพอ่ แมท่ ัว่ ไปมาก
จากคำ� บอกเลา่ ของคณุ พนู ศรี สะทอ้ นถงึ การใหอ้ สิ ระลกู ๆ ไดเ้ รยี นรสู้ งิ่ ใหม่ ๆ
ไม่ปิดกัน้ หรือปกป้องจนเกนิ ไป แต่คอยดแู ลอยู่หา่ ง ๆ
“ตอนวัยรุ่น อายุยังไม่ถึงวัยสอบใบขับข่ี ดิฉันยังเรียนประจ�ำอยู ่
เสาร์อาทติ ย์ก็จะกลบั มาอยบู่ ้าน ดิฉนั กอ็ ยากขับรถเป็น เวลาน่งั รถไปกับแม่
กแ็ อบดวู ิธีการขบั และคิดในใจว่าไม่น่ายาก และจะตอ้ งลองขับดูใหไ้ ด้
วนั นน้ั คุณแม่ไมอ่ ยู่บา้ น ดฉิ นั กห็ ยบิ กญุ แจไปถอยรถ ตัง้ ใจว่าจะลอง
เอาออกไปหดั ขบั ในบ้านไม่มีผใู้ หญ่อยู่ดว้ ยเลย แตแ่ ค่พยายามถอยรถ กช็ น

118

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ประตูบ้านเสียแล้ว ไม่พ้นประตู แต่ยังไม่กล้าบอกแม่ พอแม่กลับมาเห็น
แมห่ ัวเราะ แลว้ บอกว่า แคป่ ระตูยงั ไม่พน้ เลย แมห่ วั เราะ อมยมิ้ และพดู
แค่นี้ แม่ไม่ดุ ไม่โกรธ แถมไม่ยึดกุญแจไว้ด้วย แสดงว่าอนุญาตให้เอารถ
ออกมาหัดขับไดอ้ กี ...
.. สิ่งทีแ่ มใ่ หค้ วามส�ำคัญ เขม้ งวดลูก ๆ มากเป็นพิเศษ คอื การ
คบคนไม่ดี สังเกตต้ังแต่พี่ชายทั้ง ๓ และตัวเรา เรื่องอื่นแม่ไม่ดุมาก
เท่าเร่ืองนี้ แม่ให้ความส�ำคัญมากกับการท�ำตัวเป็นคนดี แม่จะคอย
ตกั เตือนเราเสมอเร่อื งน้ี โดยเฉพาะช่วงเราเป็นวัยรุ่น
... อกี เรอื่ งคอื แมจ่ ะสอนวา่ ทำ� อะไรตอ้ งทำ� ใหเ้ ตม็ ที่ อยา่ กลวั ปญั หา
ให้มองไปข้างหน้า เวลาเกิดปัญหาขึ้นมา ก็หาวิธีแก้ไข แล้วข้ามมันไป
ใหไ้ ด้ ครงั้ หนงึ่ ดฉิ นั เคยมปี ญั หาในการทำ� งาน แมจ่ ะบอกวา่ ไมเ่ หน็ เปน็ ไร

119

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ถ้ามันไม่ดีก็ไปหางานใหม่ เรื่องอ่ืน ๆ แม่ก็จะสอนเสมอว่า ไม่ส�ำเร็จ
ก็ไม่เห็นเป็นไร ล้มเหลวก็เร่ิมใหม่ได้ คงเป็นเพราะแม่เจอปัญหามามาก
จนเห็นเป็นเรื่องธรรมดา มันท�ำให้เราไม่กลัวปัญหา กล้าท่ีจะทดลอง
ท�ำอะไรใหม่ ๆ และหาทางก้าวไปขา้ งหน้าใหไ้ ด้เสมอ”
หลังจากสามีเสียชีวิต คุณเพ็ญพักตร์ครองตัวเป็นโสดมาตลอดเป็น
เวลายาวนานกวา่ ๔๐ ปี จนถงึ ปจั จบุ นั ทง้ั ๆ ท่ี ความสวยและความสามารถ
ระดับน้ี ต้องมคี นมาหมายปองแนน่ อน
“ช่วงแรก ๆ ก็มีคนท่ีเขาสนใจ ขอโอกาสเร่ิมต้นชีวิตใหม่ด้วยกัน
แตด่ ฉิ ันคิดถงึ ลูกก่อนเรอื่ งอ่ืน ลองช่ังน�้ำหนกั ดวู ่าถา้ เราแต่งงานใหม่ ลูกเรา
จะเสียใจไหม จะยอมรับได้จริงหรือเปล่า แล้วถ้าเข้ากันไม่ได้ หรือถ้าฝ่าย
ชายเขาอยากมีลูกใหม่ ลูกเราจะกลายเป็นเด็กมีปัญหา มีปมด้อยขึ้นมาล่ะ
จะทำ� ยังไง พอคิดแบบน้ีก็ตัดสินใจเด็ดขาดเลยว่าจะไม่แต่งงานใหม่ จะอยู่
กันแม่ ๆ ลูก ๆ น่แี หละ ดฉิ นั จะเป็นทงั้ พอ่ และแม่ และสร้างครอบครวั
ทอี่ บอนุ่ ไดเ้ หมอื นกนั จงึ ไมค่ ดิ เรอ่ื งนอี้ กี เลย ตง้ั แตน่ น้ั มาชวี ติ จงึ ทำ� เพอ่ื ลกู
อยเู่ พือ่ ลกู แคน่ ้พี อแล้ว”
ความกล้าหาญและเด็ดเดี่ยวเช่นน้ีนี่เอง ท่ีท�ำให้คุณเพ็ญพักตร ์
ตัดสินใจเลือกทางเดินชีวิตในหลายครั้งได้อย่างเด็ดขาด เลือกแล้วก็มุ่งไป
ข้างหน้าอย่างไม่ลังเล ไม่ว่าจะเจออุปสรรคอะไร ก็ไม่เคยกลับมาคิดว่า
เลือกผิดหรือโทษตัวเอง เป็นคุณสมบัติท่ีแสนพิเศษ และเป็นเสมือนเกราะ
คุ้มครองป้องกันคุณเพ็ญพักตร์และลูกให้รอดปลอดภัยและเจริญก้าวหน้า
เร่ือยมา v

120

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

นอกจากตอ้ งเรียนรู้
ท้งั การบริหารงาน บรหิ ารคน
เทคนคิ การกอ่ สรา้ ง เคร่อื งจักร

เครอ่ื งยนต์ ท้ังหลายแลว้
ยงั ต้องตอ่ สกู้ บั คู่แข่ง
ในวงการธรุ กจิ รบั เหมา

และไดร้ บั คำ� สบประมาทว่า
“จะไปได้สักกน่ี �ำ้ ”

121

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๒๓เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ตะลุยงานรบั เหมา

การทำ� ธรุ กจิ รบั เหมาไมใ่ ชง่ านหมู ๆ โดยเฉพาะงานรบั เหมา
ก่อสร้าง ที่ส่วนใหญ่เป็นงานเก่ียวกับโครงสร้างพื้นฐาน เช่น
ทำ� ถนน ขนดนิ หนิ ลกู รงั งานกอ่ สรา้ งทงั้ เลก็ และใหญ่ นอกจาก
ต้องเรียนรู้ทั้งในด้านการบริหารงาน บริหารคน เทคนิคการ
กอ่ สรา้ ง เครอ่ื งจกั รเครอ่ื งยนต์ รถบรรทกุ ทงั้ หลายแลว้ ยงั ตอ้ ง
ต่อสู้กับคู่แข่งในวงการธุรกิจรับเหมา และเม่ือเจ้าของกิจการ
เป็นผู้หญิงด้วยแล้ว ยิ่งถูกเพ่งเล็ง และได้รับค�ำสบประมาทว่า
จะท�ำงานแบบนี้ไปได้สกั กน่ี �้ำกัน

“ในวงการนี้ สว่ นใหญม่ แี ตผ่ ชู้ ายทเี่ ชยี่ วชาญ มปี ระสบการณม์ ากกวา่
เรา มเี ลห่ ์เหลีย่ ม กลลวง เพื่อเอาชนะค่ตู อ่ ส้สู ารพัด ตอ้ งเรียนรูท้ ีจ่ ะเข้าหา
เจ้าหน้าท่ีในส่วนราชการต่าง ๆ ต้องใจกว้างไม่คิดเล็กคิดน้อย เพื่อให้มี
เพอื่ นฝงู พรรคพวกไวช้ ว่ ยเหลอื เกอื้ กลู กนั สายตาตอ้ งกวา้ งไกล รจู้ กั เลอื กวา่
งานไหนเสยี่ ง งานไหนคมุ้ งานไหนควรสู้ งานไหนตอ้ งถอย ทา่ มกลางสนาม
การต่อสู้อนั ดเุ ดือดนี้ ต้องมคี วามสามารถทง้ั บูแ๊ ละบนุ๋ ไปพรอ้ มกัน...”

122

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ตวั อยา่ งเรอ่ื งการบรหิ ารลกู นอ้ งทส่ี ว่ นใหญเ่ ปน็ ผชู้ าย และดแู ลควบคมุ
ไม่ง่ายเลย คุณเพ็ญพักตร์เล่าว่า เหมือนเอาเสือสิงห์กระทิงแรดมาอยู่ด้วย
กันก็ไม่ปาน
“การบริหารลูกน้อง ดิฉันใช้หลักดูแลกันเหมือนคนในครอบครัว
บอกกบั เขาเลยว่า มาอยดู่ ว้ ยกนั กเ็ หมือนพ่ีน้องกนั ต้องช่วยกนั ทำ� งานให้ได้
ก�ำไร ถา้ นายได้ ลูกน้องก็ได้ ถา้ นายไมร่ อด ลกู นอ้ งกไ็ ม่รอด และหลักการ
ปกครองต้องใช้ทัง้ พระเดชและพระคุณ เช่น พนักงานขับรถทุกคน ดฉิ ันจะ
ไมท่ ำ� ประกนั อบุ ตั เิ หตใุ ห้ แตจ่ ะเอาเงนิ มาตง้ั เปน็ กองทนุ ไวส้ ำ� หรบั เปน็ รางวลั
ถา้ พนกั งานคนไหนขบั รถดี ดแู ลรกั ษารถอยา่ งดี ไมม่ อี บุ ตั เิ หตุ จะมเี งนิ รางวลั
ให้ในช่วงปลายปี หรือเรียกว่าโบนัสท�ำให้เกิดบรรยากาศการแข่งขันกัน
และคอยดแู ลสอดสอ่ งตกั เตอื นกนั เองดว้ ย ซงึ่ ไดผ้ ลดี รถของเราเกดิ อบุ ตั เิ หตุ
น้อยมาก และหากมีคนท�ำผดิ เราจะสอบสวนหาความจรงิ ก่อน ถา้ พบว่ามี
ความผิดจริง เช่น บางคนแอบขับรถไปรับจ้างท�ำงานอ่ืน จนถูกต�ำรวจยิง
ยางรถมา เรารูท้ ันทีเลยวา่ เขาขับรถออกนอกเส้นทาง พอจบั ได้ตอ้ งลงโทษ
สถานเบาคือตักเตือน ภาคทัณฑ์ไว้ ถ้าท�ำผิดซ้�ำให้ออกทันที โดยอธิบาย
เหตผุ ลก่อนวา่ เขาท�ำผิดอะไร ท�ำไมจึงถูกลงโทษ ตอ้ งเดด็ ขาดจรงิ ๆ เพื่อให้
เขากลัวและหลาบจำ� ”
แต่ในการท�ำงานแบบนี้ พนักงานต้องขับรถทางไกลมีโอกาสเกิด
อุบัติเหตุได้เป็นธรรมดา คุณเพ็ญพักตร์จึงให้นโยบายกับพนักงานไว้เลยว่า
ถ้าพนักงานคนใดขับรถไปเกิดอุบัติเหตุ ให้พยายามไกล่เกล่ียเจรจา ดูว่า
ใครถกู ใครผดิ และจา่ ยคา่ เสยี หายใหค้ กู่ รณใี หจ้ บเสยี ทโี่ รงพกั เลย อยา่ ปลอ่ ย
ใหเ้ ปน็ คดตี ้องข้นึ โรงข้นึ ศาลอกี เพราะจะเสยี เวลาเสียค่าใชจ้ า่ ยไม่ค้มุ กัน
ส่วนด้านการประมูล ต้องค่อย ๆ เรียนรู้ เพราะมีระเบียบขั้นตอน
ราชการหลายอยา่ ง เชน่ ตอ้ งเปน็ บรษิ ทั หรอื หา้ งหนุ้ สว่ นจำ� กดั ทจี่ ดทะเบยี น
ถกู ต้อง จึงจะมสี ิทธไิ ปซ้ือแบบประมูลและยน่ื ประมูล ต้องมีความพรอ้ มทั้ง

123

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

เรอื่ งเครอื่ งจกั ร รถบรรทกุ คนงาน และประสบการณ์ และตอ้ งสะสมผลงาน
ให้มากพอ เพื่อไปขอจดทะเบียนข้ึนชั้นเป็นผู้รับเหมากับกรมทางหลวง
กรมโยธาธกิ าร หรอื โยธาธกิ ารจงั หวดั นอกจากนี้ ยงั มเี รอื่ งธรรมเนยี มของวงการ
ประมลู ทีต่ อ้ งศกึ ษาเรียนรูอ้ กี มาก กว่าจะรบั มือต่อสู้กับขาใหญ่ทั้งหลายได้
“ส่วนใหญ่ ในวงการผู้รับเหมาเราจะใช้หลักการอะลุ่มอล่วยกัน
คอื มกี ารพดู คยุ ตกลงแลกเปลยี่ นกนั กอ่ น ขอกนั กอ่ น วา่ งานนคี้ นนเ้ี อาไป
งานหนา้ ขอใหค้ นนน้ี ะ แตม่ เี หมอื นกนั ทเ่ี จรจาไมส่ ำ� เรจ็ ตอ้ งใชว้ ธิ แี ขง่ กนั
ลงราคา ฟนั ราคากัน การประมูลในช่วงแรก ๆ เราเป็นมือใหมย่ งั ไม่คอ่ ย
รอู้ ะไร ไดบ้ ทเรียนมาเยอะ”
คณุ เพญ็ พกั ตรเ์ ลา่ ประสบการณก์ ารประมลู งานรบั เหมาตา่ ง ๆ วา่ ไมใ่ ช่
ไดม้ างา่ ย ๆ หลายครงั้ ทถ่ี กู กลน่ั แกลง้ ขดั แขง้ ขดั ขากนั เชน่ บางกรณงี านประมลู
มีเงื่อนไขว่าบริษัทที่ย่ืนประมูลต้องมีประสบการณ์ในงานประเภทนั้น ๆ
อยา่ งน้อย ๓ ปี ๕ ปี แตใ่ นช่วงแรก ๆ คุณเพญ็ พักตร์ยงั ประสบการณไ์ มพ่ อ
จึงต้องไปขอยืมช่ือบริษัทอื่นมาประมูล ซึ่งเป็นเร่ืองท่ีท�ำกันท่ัวไป แตม่ คี น
ไมพ่ อใจ แกลง้ ไปพดู จาใสร่ า้ ยเพอ่ื ไมใ่ หบ้ รษิ ทั เหลา่ นน้ั ใหค้ ณุ เพญ็ พกั ตรย์ มื ชอ่ื
มาใช้ หรอื บางทพี อตัวเองประมลู ไมไ่ ด้ ก็ใชว้ ิธปี ดิ เส้นทาง ขัดขวางไม่ใหร้ ถ
วงิ่ สะดวก พอเจอแบบนี้ คณุ เพญ็ พกั ตรก์ พ็ ยายามเขา้ ไปเจรจากอ่ น มบี างครง้ั
ที่ไม่ได้ผล ก็ต้องใช้วิธีให้ลูกน้องท�ำถนนช่ัวคราว ตัดเส้นทางใหม่ใช้เองเลย
เพื่อหลกี เลีย่ งความขัดแย้ง
“มีอยู่คร้ังหนึ่ง ไปประมูลงานรับเหมาหินคลุกท่ีจังหวัดขอนแก่น
แต่หน้างานอยู่บุรีรัมย์ มีคนประมูลมาจากหลายจังหวัด จึงฟันราคากัน
ดฉิ นั สจู้ นไดง้ านมา แตก่ เ็ จอปญั หา เพราะเจา้ ถนิ่ ทแี่ พป้ ระมลู เขาไมพ่ อใจเรา
ไปบบี โรงโม่ในพื้นที่ ไม่ให้ขายหนิ คลุกใหเ้ รา เขาเป็นผู้มอี ิทธพิ ล โรงโม่กลวั
ไม่กล้าขายให้ เราต้องวิ่งไปหาซ้ือท่ีอื่น เพ่ิมต้นทุนไปอีก ท�ำให้งานครั้งน้ัน
ขาดทุน ...

124

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

อีกครั้งหน่ึง ยังมือใหม่ไปประมูลงานรับเหมาขนส่งหินคลุกที่เขต
การทางอุบลราชธานี แต่ต้องขนไปส่งยังอ�ำเภอกุฉินารายณ์ ตอนไปซื้อ
แบบประมูลยังสงสัยว่าท�ำไมมีคนน้อยจัง พอวันเปิดซอง มีคนมาประมูล
แค่ ๒ รายเอง และดิฉนั ได้งานน้ัน ดีใจมากเลย เพราะยงั ไมร่ อู้ ะไร จนเมื่อ
เร่ิมงาน มีเจ้าหน้าท่ีแขวงการทางมาถามว่า ไม่กลัวหรือมารับเหมางาน
ในพื้นที่สีแดงแบบน้ี ดิฉันจึงได้ร้องอ๋อในใจ เช็คข้อมูลจึงรู้ว่างานน้ีต้องซื้อ
หินคลุกจากอ�ำเภอชุมแพ ขนส่งไปยังอ�ำเภอกุฉินารายณ์ เส้นทางนี้อยู่ใน
พื้นที่สีแดง เสี่ยงกับการถูกซุ่มยิงได้ จึงไม่ค่อยมีใครกล้ามาใช้เส้นทางน้ี
ดฉิ นั เร่ิมใจคอไม่ดี แต่กย็ งั ตอ้ งเดินหนา้ ทำ� งานตอ่
แตใ่ นโชครา้ ยยงั มโี ชคดี เพราะชา่ งแขวงการทางอบุ ลฯ เขาคงสงสาร
ทเี่ หน็ เราเปน็ ผหู้ ญงิ มารบั งานน้ี จงึ แนะนำ� การเดนิ ทางวา่ ขาไปใหใ้ ชเ้ สน้ ทาง
น้ีได้ แตข่ ากลับไมต่ อ้ งย้อนมา ใหม้ ุ่งหน้าไปใช้เส้นทางอื่น เพื่อปอ้ งกนั การ
ถกู ซมุ่ ยงิ หรอื ดักปลน้ เอา และยงั มีโชคดอี ีก เม่ือไปทห่ี น้างาน พบวา่ มีบรษิ ทั
รับเหมาสร้างทางเสร็จแล้ว ยังมีหินคลุกเหลือใช้อยุ่ ดิฉันจึงติดต่อขอซ้ือ

125

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

หนิ คลุกจากบริษทั รับเหมานนั้ ได ้ โดยใชร้ ถของเขาช่วยขนมาสง่ ที่หน้างาน
ของเราเลย ท�ำให้เราประหยัดค่าขนส่งไปได้มาก จากที่เคยคิดว่างานน ้ี
จะขาดทุนแน่ ๆ กลับได้ก�ำไรมากกวา่ ทค่ี ดิ และงานน้ันผ่านพน้ ไปดว้ ยดี
“คนที่เป็นศัตรู เป็นคู่ต่อสู้กันก็มี คนที่เป็นมิตรคอยช่วยเหลือกัน
ก็มาก เป็นสิง่ ทดี่ ิฉันไมเ่ คยลืม การท�ำงานรบั เหมาสมัยก่อน เม่ือเทียบกบั
ตอนน้ี ต้องนับว่าสมัยก่อนง่ายกว่ามาก เพราะเจ้าหน้าท่ีเขาท�ำงาน
ไปตามระเบียบ ซื่อสัตย์ ตรงไปตรงมา เมื่อท�ำงานเสร็จแล้ว เราอาจมี
น้�ำใจให้บา้ ง ก็เพยี งนดิ ๆ หนอ่ ย ๆ ไมเ่ หมอื นสมัยนี้ ท่มี ีการเรยี กรบั กัน
จนเป็นธรรมเนียม กลายเป็นต้นทุนท่ีผู้รับเหมาต้องแบกรับมากข้ึน
เรื่อย ๆ ...”
กว่าจะก่อร่างสร้างธุรกิจรับเหมาให้รุ่งเรือง คุณเพ็ญพักตร์ต้องใช ้
ความรคู้ วามสามารถและความกลา้ หาญ ค่อย ๆ เรยี นรู้สัง่ สมประสบการณ์
ลองผดิ ลองถกู ดว้ ยความมานะอดทน อ่อนน้อมถอ่ มตน ปรบั ตวั ใหเ้ ขา้ กบั
ผู้คนหลากหลายประเภท ปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ให้ธุรกิจเติบโตก้าวหน้ามา
เรื่อย ๆ เพียงไม่ก่ีปีก็สามารถไปขอจดทะเบียนขึ้นชั้นเป็นผู้รับเหมาได ้
ส่วนหนึ่งก็มาจากความโชคดีท่ีมีหลายคนเมตตา ให้ค�ำแนะน�ำและความ
ช่วยเหลือต่าง ๆ มาโดยตลอด ทั้งในฝั่งของราชการและผู้รับเหมาด้วยกัน
ตลอดระยะเวลากว่า ๓๐ ปี ที่คุณเพ็ญพักตร์ยืนหยัดอยู่ในวงการรับเหมา
เธอได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นนักธุรกิจสตรีแถวหน้า เป็นแบบอย่างที่
ผ้คู นพากนั ยกยอ่ งชื่นชม
ปจั จบุ นั แมค้ ณุ เพญ็ พกั ตรจ์ ะวางมอื จากธรุ กจิ รบั เหมา สง่ ตอ่ ใหล้ กู ชาย
ดแู ลทงั้ หมดแลว้ แตใ่ นวงการผรู้ บั เหมาของจงั หวดั อบุ ลราชธานี และจงั หวดั
ในแถบนี้ ยงั คงใหก้ ารเคารพนบั ถือคุณเพญ็ พักตรอ์ ย่างมากเสมอมา v

126

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

127

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๒๔เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ลงสนามการเมืองทอ้ งถนิ่
เราตอ้ งทำ� ได้

อันท่ีจริงแล้ว คุณเพ็ญพักตร์ไม่เคยมีความคิดว่าจะลง
สนามการเมืองมาก่อนเลย ถึงแม้สามีเคยเป็นสมาชิกสภา
จังหวัด แต่ก็เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ แล้วเสียชีวิตไปในต�ำแหน่ง
ประธานสภาจังหวัดอบุ ลราชธานี ดังนัน้ การเข้าสเู่ ส้นทางการ
เมืองของเธอ จึงเป็นเรื่องที่เกินความคาดหมายของตัวเองและ
คนใกล้ชิดพอสมควร

คุณเพ็ญพักตร์เล่าย้อนถึงแรงบันดาลใจท่ีท�ำให้ลงสมัครรับเลือกตั้ง
เปน็ สมาชิกสภาเทศบาลเมอื งอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. ๒๕๓๘ ว่า
“มาจากความคดิ วา่ เราเปน็ คนอบุ ลฯ และอยใู่ นเขตเทศบาล ไดเ้ หน็
การบริหารงานของคณะผู้บริหารเทศบาล ซึ่งครองต�ำแหน่งโดยกลุ่มธุรกิจ
เดมิ ๆ มาเป็นระยะเวลานานถึง ๒๕ ปี แตย่ ังไม่เห็นการพฒั นาบา้ นเมอื ง
ใหม้ คี วามก้าวหนา้ แตอ่ ย่างใด ประกอบกบั สถานการณก์ ารพัฒนาเชิงธุรกิจ
ทมี่ ขี อ้ ตดิ ขดั หลายอยา่ ง ๆ จากการผกู ขาดของผมู้ อี ทิ ธพิ ลในพนื้ ท่ี ซง่ึ มธี รุ กจิ
ครอบคลมุ เกอื บทกุ ประเภท ยกตวั อยา่ ง ธรุ กจิ โรงแรม ทมี่ โี รงแรมขนาดใหญ่

128

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

เพียงแห่งเดียว ท้ัง ๆ ที่ความต้องการยังเติบโตได้อีก เวลาจะจัดประชุม
ใหญ่ ๆ แต่ละคร้ังไม่สามารถท�ำได้ เพราะไม่มีโรงแรมใหญ่ ท่ีจุคนได ้
เป็นพัน พอมีใครคิดจะสร้างโรงแรมใหญ่ ๆ ข้ึนมาก็ถูกกล่ันแกล้ง กีดกัน
แมโ้ รงแรมเลก็ ๆ กถ็ กู เอาเปรยี บจนแขง่ ขนั ไมไ่ ด้ บางแหง่ ถงึ กบั ตอ้ งปดิ ตวั ไป
หรอื ขายต่อ แล้วหันมาท�ำโรงพยาบาลแทน”
การเขา้ สเู่ สน้ ทางการเมอื งทอ้ งถนิ่ เชน่ นี้ แนน่ อนวา่ ตอ้ งมกี ารแขง่ ขนั
กันอย่างหนัก คนสมัครต้องมีความมุ่งมั่นต้ังใจและมีความกล้าหาญจริงๆ
เรื่องนี้คุณเพ็ญพักตร์เล่าถึงการตัดสินใจโดยไม่เกรงกลัวว่าประวัติศาสตร ์
จะซำ�้ รอยสามี
“ถามวา่ กลวั ไหม กไ็ มก่ ลวั นะ คงเพราะเราไมไ่ ดล้ งคนเดยี ว สมคั รกนั
เป็นทีม ผ่านการพูดคุยถึงเหตุผลความจ�ำเป็นกันมาหลายครั้ง วิเคราะห์
สถานการณ์ วางแผนกันอย่างรอบคอบ มีการวางตัวหัวหน้าทีม แบ่งเขต
รบั ผดิ ชอบกนั ชดั เจน และมกี ารหยงั่ เสยี งประชาชนกอ่ น ว่าอยากจะเปลี่ยน
นายก เปลีย่ นทมี ผบู้ รหิ ารหรือไม่ ซึ่งเสยี งตอบรบั กอ็ อกมาดีมาก จนทำ� ให้
เรามนั่ ใจ ไม่รูส้ ึกกลัว...”
ในนามกลมุ่ นกั ธรุ กจิ หอการคา้ จงั หวดั อบุ ลราชธานี นำ� โดย คณุ ประสาน
ศรีธัญรัตน์ และคุณเพ็ญพักตร์ เมื่อมีความคิดร่วมกันแน่นอนว่า ถึงเวลา
เปล่ียนแปลงผู้บริหารเทศบาลชุดใหม่ได้แล้ว เพ่ือพัฒนาเมืองอุบลฯ ให้มี
ความเจริญก้าวหน้าทัดเทียมกับจังหวัดอื่น ๆ จึงตัดสินใจพาทีมลงสมัคร
ในปี ๒๕๓๘ ในนาม “ทีมรกั อุบล”
“ทมี รกั อบุ ล” วางแผนกลยุทธก์ ารต่อสู้ โดยใชจ้ ดุ แข็งว่า เป็นทีมคน
อุบลฯ แท้ ๆ แต่คนเก่าไม่ใช่ เป็นคนมาจากจังหวัดอื่น จึงยกจุดนี้มาเป็น
สโลแกนว่า “รกั อบุ ล เลอื กคนอุบล เพอ่ื อบุ ล” และมีกลยทุ ธก์ ารลงพน้ื ที่
ไปเคาะประตูบ้านแต่ละหลัง เพื่อขอคะแนนเสียง พร้อมใบปลิวบอกกล่าว
ถึงนโยบาย และปา้ ยโฆษณาหาเสยี ง

129

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

บรรยากาศการเดินหาเสียงของทีมรักอุบลเม่ือคร้ังลงสมัครสมาชิกสภาเทศบาล
นครอุบล

“การเดินไปเคาะประตูทุกบ้านท�ำให้เราได้เห็นความเป็นอยู่ รับรู้
ความเดอื ดรอ้ นของเขา ไดพ้ ดู คยุ กนั อยา่ งใกลช้ ดิ ตอ้ งทมุ่ เทเวลาและเรยี่ วแรง
ไปไมน่ อ้ ยเลย บางวนั ตอ้ งเดนิ เขา้ ไปในชมุ ชนถงึ สามรอบ และในชว่ งทเ่ี ขา้ ไป
ในหมบู่ า้ นนนั้ ทำ� ใหด้ ฉิ นั ไดร้ บั รถู้ งึ เสยี งตอบรบั จากชาวบา้ นวา่ มมี ากแคไ่ หน
จากการสังเกตท่าที สีหน้า แววตา และค�ำพูดของชาวบ้าน มันท�ำให้ม ี
ก�ำลังใจท่ีจะสู้ขึ้นมาเรื่อย ๆ เรารู้เลยว่าเขาคาดหวังการเปลี่ยนแปลงของ
เมอื งอุบลฯ จรงิ ๆ เขาเชอื่ มน่ั ในตัวเรา และเชยี รท์ ีมเราจรงิ ๆ นัน่ ยงิ่ ท�ำให้
ทมี ของเรามคี วามฮึกเหิม มีเรี่ยวแรงลงพืน้ ท่ีได้อยา่ งไมย่ อ่ ทอ้ ”
“ทีมรักอุบล” เรียกได้ว่าเป็นกลุ่มก้าวหน้า ท่ีคิดจะมา “ล้มช้าง”
เพราะกลุ่มเดิมเป็นผู้มีอิทธิพลครองต�ำแหน่งมานาน มีกิจการ และบารมี

130

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ครอบคลมุ ไปทกุ วงการ การแขง่ ขนั ครงั้ นจ้ี งึ ไดร้ บั ความสนใจจากสอื่ มวลชน
และประชาชนท่ัวไปอย่างมาก อีกทั้งฝ่ายเจ้าหน้าท่ีต�ำรวจก็ให้ความส�ำคัญ
เข้ามาช่วยอ�ำนวยความสะดวก ดูแลให้การหาเสียงเป็นไปตามกฎกติกา
และรักษาความปลอดภัยให้ทั้งสองฝ่าย เพ่ือป้องกันไม่ให้เกิดความขัดแย้ง
หรอื ความรนุ แรงขึน้ บรรยากาศการหาเสยี งจงึ เป็นไปอย่างคกึ คัก
“ผลคะแนนทอ่ี อกมาคมุ้ คา่ กบั สง่ิ ทท่ี มุ่ เทลงไป เพราะคะแนนของเรา
ชนะขาด ท้ิงห่างคู่ต่อสู้ไปเกินความคาดหมาย ท�ำให้ทีมรักอุบลได้เข้ามา
เป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองอุบลราชธานี ปี ๒๕๓๘ และ คุณประสาน
ศรีธัญรัตน์ ได้รับเลือกจากสมาชิกสภาเทศบาลให้ด�ำรงต�ำแหน่งนายก
เทศมนตรี ตงั้ แต่ปี ๒๕๓๘-๒๕๔๑ และตอ่ มาดิฉนั ไดร้ ับความไว้วางใจจาก
สมาชิกสภาให้ด�ำรงต�ำแหน่งนายกเทศมนตรีหญิงคนแรกของเมืองอุบล
ต้ังแต่ปี ๒๕๔๑-๒๕๔๒ ตอ่ จากคุณประสาน ซึ่งอย่ใู นทมี เดยี วกนั น่นั เอง”
เมื่อเข้ามารบั ต�ำแหนง่ คุณเพญ็ พกั ตร์ตง้ั ใจทำ� หน้าทีเ่ ตม็ ท่ี ไมไ่ ดร้ สู้ กึ
กดดนั อะไร ใชห้ ลกั การบรหิ ารแบบเดยี วกบั ทเ่ี คยบรหิ ารสมาคมสตรนี กั ธรุ กจิ ฯ
มากอ่ น คอื ความซอ่ื สตั ย์ โปรง่ ใส และการรเิ รม่ิ สรา้ งสรรคส์ ง่ิ ใหม่ ๆ รวมถงึ การ
สรา้ งคน งานทรี่ เิ รมิ่ ขน้ึ ใหมข่ องเทศบาลเมอื งอบุ ล เชน่ การทำ� แผนยทุ ธศาสตร์
๕ ปี เพอ่ื วางแนวทางการพฒั นาเมอื งไว้ สมยั นนั้ ยงั ไมม่ ใี ครทำ� กนั แมจ้ ะเปน็
แผนระยะสน้ั แค่ ๕ ปี แตถ่ อื เปน็ การรเิ รมิ่ ไวเ้ ปน็ แบบอยา่ ง ใครมารบั ตำ� แหนง่
ใหม่สามารถใช้เป็นแนวทางได้ และจะท�ำให้เกิดการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
อยา่ งไรกต็ าม คณุ เพ็ญพกั ตรย์ ังอดเสยี ดายไมไ่ ด้ว่า มงี านในแผนบางอยา่ งท่ี
ท้ิงคา้ งไว้ เพราะจ�ำกัดดว้ ยเวลาและงบประมาณ เชน่ การสร้างโรงฆา่ สตั ว์
ใหไ้ ด้มาตรฐานสากล เปน็ เรือ่ งสำ� คญั ทีเ่ มอื งใหญค่ วรทำ� ให้ถกู ต้อง แต่จนถึง
ปจั จุบันยงั ไมม่ ใี ครหยิบเรือ่ งน้ีขึ้นมาท�ำ

131

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

การทำ� แผนยทุ ธศาสตร์ ๕ ปี นี้ เปน็ ความคดิ ทน่ี ำ� สมยั มาก ตอ้ งเกดิ จาก
ผนู้ ำ� ทมี่ วี สิ ยั ทศั นก์ า้ วไกล และตงั้ ใจจรงิ ๆ เพราะเปน็ เรอื่ งใหมส่ ำ� หรบั ทอ้ งถนิ่
เรอื่ งน้คี ุณเพญ็ พักตรข์ ยายความว่า
“พอเข้ามาเป็นผู้บริหาร เรื่องแรก ๆ ท่ีคิดและเสนอในที่ประชุม
ทีมผู้บริหารเทศบาล คือการท�ำแผนยุทธศาสตร์ เพราะมองเห็นว่าจะเป็น
กรอบการพัฒนาที่ส�ำคัญ ท�ำให้การท�ำงานเป็นระบบ มีความต่อเน่ือง
เรื่องการท�ำแผนน้ี ไดป้ ระสบการณ์จากการเข้าเรียนหลักสูตร วปอ.ในการ
วางแผนยุทธศาสตร์ ประกอบกับเรียนรู้จากการท�ำงานที่ผ่านมา ทั้งจาก
หน่วยงานราชการ และภาคเอกชน กระบวนการท�ำงานเราท�ำงานเป็นทีม
เร่ิมจากทีมบรหิ ารชว่ ยกนั คดิ และวางนโยบายสำ� คญั ๆ แลว้ มอบใหเ้ จา้ หนา้ ที่
ประจำ� ฝา่ ยตา่ ง ๆ ของเทศบาลรบั ลกู ไปพฒั นารายละเอยี ดตอ่ จนไดเ้ ปน็ รา่ ง
แผนยทุ ธศาสตรม์ าพจิ ารณากนั หลายรอบ ในฐานะผนู้ ำ� เราตอ้ งคดิ สง่ิ ใหม่ ๆ
มองใหเ้ ป็นระบบ และให้ทมี เขา้ มามบี ทบาทรับผิดชอบ เปน็ การพัฒนาคน
และระบบการทำ� งานไปพรอ้ มกนั และแผนทเี่ ราทำ� จะใชเ้ ปน็ แนวทางสำ� หรบั
ทีมบริหารในยุคต่อ ๆ ไป บางเร่ืองเราคิด ท�ำแผนไว้ แต่ระยะเวลาจ�ำกัด
ทำ� ไมท่ นั ทมี บรหิ ารชดุ ตอ่ มากน็ ำ� มาทำ� ใหส้ ำ� เรจ็ ได้ เชน่ การสรา้ ง ตลาดใหญ่
รมิ แมน่ ำ้� มลู ทมี่ ที ง้ั หอ้ งประชมุ หอ้ งจดั งานเลยี้ ง และรา้ นจำ� หนา่ ยผลติ ภณั ฑ์
ตา่ ง ๆ ซ่ึงในสมัยดิฉันเป็นนายกฯ มีการทำ� แผนและเขียนแบบไวเ้ รยี บรอ้ ย
ตอ่ มาทมี ผบู้ รหิ ารเทศบาลชดุ ใหมจ่ งึ ไดส้ านตอ่ นโยบายทำ� ไดส้ ำ� เรจ็ เปน็ ตน้ ”
การรเิ รม่ิ สง่ิ ใหม่ ๆ ทสี่ ำ� คญั อกี อยา่ งคอื โครงการสรา้ งตน้ เทยี นขนาด
ใหญ่ในบริเวณทุ่งศรีเมือง เพ่ือให้เป็นสัญลักษณ์ของเมืองอุบล แต่เม่ือ
เรมิ่ กอ่ สรา้ ง มปี ระชาชนและภาคประชาสงั คมหลายภาคสว่ นออกมาคดั คา้ น
ต่อต้าน บ้างก็ว่า การท�ำเทียนพรรษาจ�ำลองไม่ใช่ของจริงน้ันไม่เป็นการ
สมควร บางกลมุ่ กว็ า่ เทยี นพรรษามขี นาดใหญจ่ ะบดบงั ทศั นยี ภาพของเมอื ง
และถ้าสูงกว่าศาลหลักเมือง และ อนุสาวรีย์เจ้าพระปทุมวราชสุริยวงศ์
(เจ้าค�ำผง) ผู้สร้างเมืองอุบล เป็นเร่ืองไม่บังควร คุณเพ็ญพักตร์และทีม

132

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ต้นเทยี นเฉลมิ พระเกียรติ ถือเปน็ แลนดม์ ารก์ แห่งจงั หวัดอุบลราชธานี

ตลาดใหญร่ มิ แม่น้ำ� มลู เมอื งอุบลราชธานี ภาพถา่ ย ปี ๒๕๖๕

133

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

พยายามท�ำความเข้าใจกลุ่มต่าง ๆ ว่า อุบลราชธานีเป็นเมืองแห่งเทียน
มีประเพณีที่มีช่ือเสียงระดับโลก คือประเพณีแห่เทียนพรรษา เป็นส่ิงที่
บรรพบรุ ษุ สบื ทอดกนั มากวา่ รอ้ ยปี เปน็ ทร่ี กู้ นั ดวี า่ ถา้ จะชมการแกะสลกั เทยี น
ที่สวยที่สุดในประเทศไทย จะต้องมาดูท่ีจังหวัดอุบลราชธานี โดยเทศกาล
แห่เทียนพรรษาน้ันจัดขึ้นปีละคร้ังในวันเข้าพรรษา ซึ่งชาวบ้านจะช่วยกัน
สร้างต้นเทียนพรรษา แกะสลัก ตกแต่งต้นเทียนกันอย่างวิจิตรตระการตา
มีกิจกรรมขบวนแห่บูชา เสร็จแล้วก็น�ำไปเก็บไว้ในวัด เป็นงานประเพณีที่
ดงึ ดดู ใหน้ กั ทอ่ งเทยี่ วเขา้ มาเทย่ี วชมงานกนั เปน็ จำ� นวนมากทกุ ปี แตห่ ลงั จาก
จบงานก็ไม่มีอะไรให้ดแู ลว้
“แนวคิดของทีมบริหารเทศบาล คือ เราต้องการสร้างต้นเทียน
ที่ใหญ่ท่ีสุด เพื่อให้เป็นแลนด์มาร์กของเมืองอุบลฯ เพื่อให้คนอุบลและ
นักท่องเที่ยวจากที่ต่าง ๆ สามารถชมความงามของต้นเทียนได้ตลอด
ท้งั ปี ไมเ่ ฉพาะแตช่ ่วงเทศกาลเท่าน้นั และอกี เหตุผลสำ� คัญ คือเปน็ การ
สรา้ งตน้ เทยี นพรรษาเพอื่ เทดิ พระเกยี รตแิ ดพ่ ระบาทสมเดจ็ พระเจา้ อยหู่ วั
ภูมพิ ลอดุลยเดชฯ เนอื่ งในวโรกาสทรงมีพระชนมายุ ๗๒ พรรษา”
ด้วยคำ� อธิบายตา่ ง ๆ และใชก้ ศุ โลบายใหเ้ รอ่ื งนี้เปน็ งานของจังหวดั
โดยมีเทศบาลเข้ามาช่วยจัดการในฐานะเจ้าของพ้ืนที่ จึงสามารถด�ำเนิน
โครงการนี้จนเสร็จเรียบร้อย มีต้นเทียนขนาดใหญ่แกะสลักตกแต่งอย่าง
สวยงาม ตงั้ ไวใ้ นบรเิ วณทงุ่ ศรเี มอื ง กลายเปน็ จดุ แลนดม์ ารก์ สำ� คญั ของเมอื ง
อุบลฯ ใช้เป็นพ้ืนท่ีจัดงานราชพิธี งานประเพณีส�ำคัญ ๆ และเป็นแหล่ง
ทอ่ งเทย่ี วทใี่ ครมาเมืองอบุ ลฯ ตอ้ งไมพ่ ลาดทจี่ ะมากราบไหวแ้ ละเท่ยี วชม
ในดา้ นการพฒั นาเมอื ง คณุ เพญ็ พกั ตรแ์ ละทมี มองเหน็ วา่ เขตเทศบาล
เมืองอุบลราชธานี มีประชากรเกือบ ๑ แสนคน มีความพร้อมด้านการ
คมนาคม ท้งั ทางบก ทางอากาศ และจงั หวัดมพี ้ืนท่ตี ดิ ชายแดนท้งั ลาวและ
กมั พูชา การค้าชายแดนก็คึกคัก ทำ� สถิตกิ ารคา้ เกินดลุ มาโดยตลอด จงึ มา

134

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ศกึ ษากฎหมายเกี่ยวกบั การบริหารราชการสว่ นทอ้ งถน่ิ และพบว่าเทศบาล
เมืองอุบล มีคุณสมบัติและศักยภาพที่จะยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลนครได ้
จงึ ทำ� หนงั สอื ไปทกี่ ระทรวงมหาดไทยเพอ่ื ขอยกฐานะเทศบาลเมอื งอบุ ลราชธานี
และไดร้ ับอนุมตั ิให้ยกฐานะเป็นเทศบาลนครอบุ ลราชธานี ในปี ๒๕๔๒
“เมื่อมีการยกฐานะเป็นเทศบาลนครอุบลฯ แล้ว ก็ต้องยุบสภา
เพื่อเลือกตั้งใหม่ และเพิ่มจ�ำนวนสมาชิกสภาเทศบาล จากเดิม ๑๘ คน
เป็น ๒๔ คน และส่งผลให้ดิฉันและทีมต้องหมดวาระลงทันที มีคนเคย
ถามว่าไม่เสียดายหรือ กว่าจะเลือกตั้งเข้ามาได้ ตอบได้เลยว่าไม่เสียดาย
เพราะความตงั้ ใจของเราในการเขา้ มารบั ตำ� แหนง่ คอื สรา้ งการเปลย่ี นแปลง
เพื่อการพัฒนาเมืองอุบลให้ดีขึ้น ไม่ใช่การยึดติดอยู่กับต�ำแหน่งหรือ
ผลประโยชนส์ ว่ นตัว”
ภายหลังยุบสภา คุณเพ็ญพักตร์และทีมเดิม อาสาลงสมัครอีกเป็น
วาระท่ี ๒ ดว้ ยผลงานท่ีผา่ นมาเปน็ ท่ปี ระจักษข์ องประชาชน ท�ำใหท้ ีมของ
เธอได้รับความไว้วางใจให้เข้ามาบริหารเทศบาลอีกคร้ัง ด้วยคะแนนเสียง
ที่ท่วมท้นเช่นเดิม และคุณเพ็ญพักตร์ได้รับเลือกจากสมาชิกสภาให้ด�ำรง
ต�ำแหนง่ นายกเทศมนตรีนครอบุ ลราชธานีเปน็ คนแรกเช่นกัน
“ดฉิ นั ดำ� รงตำ� แหนง่ นายกเทศมนตรนี ครอบุ ลฯ เปน็ คนแรก ในชว่ ง
ปี ๒๕๔๒-๒๕๔๓ และถอยออกมาให้สมาชิกในทีมขึ้นบริหารต่อไป
เพราะคดิ วา่ เราไดท้ ำ� หนา้ ทเ่ี พอ่ื บา้ นเมอื งตามทตี่ ง้ั ใจ สรา้ งการเปลยี่ นแปลง
ได้พอสมควรแล้ว ควรจะเปิดโอกาสให้คนรุ่นหลัง ๆ เข้ามาท�ำบ้าง
เปน็ ความคดิ ทย่ี ดึ ถอื มาตลอดวา่ เราเขา้ มาเพอ่ื พฒั นา จงึ ไมย่ ดึ ตดิ อำ� นาจ
หรอื ผลประโยชน์ใด ๆ” v

135

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๒๕เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

หมวกหลายใบ
ประธานหอการคา้ จงั หวัด

เมอ่ื ลดบทบาทในสมาคมสตรนี กั ธรุ กจิ ฯลงคณุ เพญ็ พกั ตร์
ก็ก้าวเข้ามามีบทบาทในหอการค้าจังหวัดอุบลราชธานี ซ่ึงเป็น
การรวมตวั กนั ของนกั ธรุ กจิ ในจงั หวดั โดยกอ่ นหนา้ น้ี เธอเป็น
เพยี งสมาชกิ ยงั ไมม่ บี ทบาทอะไร ภายหลงั จงึ เรมิ่ เขา้ มามสี ว่ นรว่ ม
มากขน้ึ และในช่วงปี ๒๕๔๐ เปน็ ปีทเี่ กิดวิกฤตตม้ ยำ� กงุ้ เธอได้
รบั เลอื กใหเ้ ปน็ ประธานหอการคา้ จงั หวดั อบุ ลราชธานี ซง่ึ ถอื เปน็
ผหู้ ญงิ คนแรกและคนเดยี วทไ่ี ดก้ า้ วขนึ้ มาเปน็ ประธานหอการคา้
จงั หวดั อบุ ลราชธานี

“เป็นประธานหอการค้า ต้องท�ำหน้าที่หลายด้านมาก ต้ังแต่การ
ประสานระหวา่ งภาคธรุ กจิ กบั ภาครฐั เปน็ ตวั แทนเขา้ รว่ มประชมุ กบั หวั หนา้
สว่ นราชการต่าง ๆ เป็นกระบอกเสียงนำ� เสนอปญั หาเก่ยี วกบั เศรษฐกิจการ
ค้าของจังหวัด และจัดท�ำแผนยุทธศาสตร์และกลยุทธ์ในการแก้ปัญหา
ดา้ นตา่ ง ๆ เสนอตอ่ ทปี่ ระชมุ จงั หวดั ซงึ่ ไมใ่ ชแ่ คเ่ รอ่ื งการทำ� ธรุ กจิ อยา่ งเดยี ว
ต้องคดิ ถงึ เร่อื งวงจรการผลติ ด้วย เชน่ แผนการแกป้ ญั หาปรมิ าณและราคา

136

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

พืชผลทางการเกษตรตกต�่ำ แผนพัฒนา การค้าและการส่งออกใหม่ ๆ
เพ่ือประสานความร่วมมือระหว่างภาคธุรกิจเอกชนกับภาครัฐให้สามารถ
แกป้ ญั หาวิกฤตเศรษฐกจิ และการเงนิ จนผ่านพน้ มาได้”

เมอ่ื ทำ� หนา้ ทคี่ รบตามวาระ ๒ ปี คณุ เพญ็ พกั ตรก์ ถ็ อยออกมาใหค้ นอนื่
เข้าไปบรหิ ารตอ่

“ต่อมาในปี ๒๕๕๐ เกิดวิกฤตแฮมเบอเกอร์ มเี สียงเรียกร้องใหด้ ฉิ ัน
เข้ามาช่วยรับเป็นประธานหอการค้าจังหวัดอีกเป็นคร้ังที่ ๒ ซ่ึงต้องเข้ามา
ช่วยประสานหน่วยงานราชการต่าง ๆ หลายกระทรวง ก็สามารถบริหาร
จนส�ำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี เมื่อทุกอย่างเร่ิมเข้าที่เข้าทางจึงถอยออกมา
ใหค้ นอนื่ บริหารต่อไป”

ผลงานสำ� คญั ทภี่ าคภมู ใิ จในชว่ งรบั หนา้ ทป่ี ระธานหอการคา้ จงั หวดั
คือ การเสนอให้หอการค้าจังหวัดอุบลราชธานี เป็นเจ้าภาพจัดประชุม
หอการคา้ ระดับประเทศ ประจ�ำปี ๒๕๔๒ ซงึ่ จงั หวดั อุบลราชธานีไมเ่ คย
รบั เป็นเจา้ ภาพมากอ่ น

คุณธีระชัย จึงววิ ัฒนาภรณ์ ซ่งึ
ขณะนั้นด�ำรงต�ำแหน่งรองประธาน
หอการค้าจังหวัดอุบลราชธานี ได้เล่า
ถึงที่มาของการจัดงานใหญ่คร้ังนี้ด้วย
ความชน่ื ชมและภมู ใิ จว่า

“พี่เพ็ญพักตร์น�ำทีมพวกเรา คุณธีระชัย จึงววิ ัฒนาภรณ์
ไปน�ำเสนอในงานประชุมหอการค้า
ทวั่ ประเทศ ท่จี ังหวัดพิษณโุ ลก มคี แู่ ขง่
ท่ีเสนอตัวเหมือนกันคือ จังหวัดอุดร-
ธานี และนครราชสีมา ในท่ีประชุม
คณะกรรมการหอการคา้ แหง่ ประเทศไทย

137

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

พจิ ารณากนั วา่ การเปน็ เจา้ ภาพตอ้ งมคี วามพรอ้ มหลายดา้ น ทงั้ งบประมาณ
สถานท่ี โรงแรม แหล่งท่องเท่ียว รวมถึงประสบการณ์ และมีหลายท่าน
มองวา่ จงั หวดั อบุ ลราชธานยี งั ไมม่ ปี ระสบการณ์ โรงแรมกน็ อ้ ย เกรงวา่ จะไม่
สามารถรองรับสมาชิกหอการค้าที่มาจากทั่วประเทศได้ แต่พี่เพ็ญพักตร์
สามารถน�ำเสนอให้กรรมการในที่ประชุมได้เห็นถึงความต้ังใจ แผนการ
เตรยี มงาน และวิธีการจัดการกับปัญหาต่าง ๆ
ภายหลังจังหวัดนครราชสีมาสละสิทธ์ิ เหลือเพียงอุบลราชธาน ี
กับอดุ รธานีแข่งขันกนั และผลการลงมติ กรรมการเลอื กให้อบุ ลราชธานี
เป็นเจ้าภาพ ความส�ำเร็จครั้งน้ีต้องชื่นชมในความกล้าหาญและทุ่มเท
ของพ่เี พญ็ พักตรจ์ รงิ ๆ”

อยา่ งไรกต็ าม แมใ้ นทปี่ ระชมุ จะตกลงเลอื กอบุ ลราชธานเี ปน็ เจา้ ภาพ
แล้ว แต่เมื่อกลับมาท่ีจงั หวัด กรรมการหอการคา้ จังหวดั อบุ ลฯ ยงั กงั วลกนั
มาก และบางคนเสนอความคดิ ใหข้ อสละสิทธใ์ิ หจ้ ังหวดั อน่ื มารับไป แต่คุณ
เพญ็ พักตร์ไม่ยอมแพ้ ยังคงเดินหนา้ ต่อ
โดยไปขอความชว่ ยเหลอื จากผวู้ า่ ราชการ
จังหวัดให้ท่านออกหน้าสนับสนุน เพ่ือ
สรา้ งความมน่ั ใจใหก้ ับทีมมากข้ึน

“ผมว่าเป็นความชาญฉลาด คณุ ศวิ ะ แสงมณี อดตี ผวู้ า่ ราชการ
ของพี่เพ็ญพักตร์ ที่ใช้บารมีผู้ใหญ่มา จังหวัดอบุ ลราชธานี
ช่วยท�ำให้งานราบร่ืนข้ึน ซึ่งโชคดีที่
ผู้ว่าราชการจังหวัดในตอนนั้น คือ
ทา่ นศวิ ะ แสงมณี ทา่ นใหค้ วามรว่ มมอื
ดมี าก พอรวู้ า่ หอการคา้ จงั หวดั ตดั สนิ ใจ
รับเป็นเจ้าภาพ ท่านก็กระโดดเข้ามา
รว่ มดว้ ย เพราะเรากำ� ลงั เจอปญั หาเรอ่ื ง

138

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

โรงแรมท่ีอาจจะหาไดไ้ มพ่ อ ทา่ นก็สนับสนุนเต็มท่ี” คุณธีรชยั เลา่ เพ่ิมเตมิ
คุณเพ็ญพักตร์เล่าถึงวิธีคิดและการบริหารงานในช่วงน้ัน นับว่าเป็น
ครงั้ แรกที่จดั งานใหญ่ ต้องใชก้ ารประสานกบั หลายฝา่ ย โดยเฉพาะภาครัฐ
คือจงั หวัด ทอ้ งถ่นิ คอื เทศบาลนครอุบลฯ และภาคเอกชน คือ หอการค้า
จังหวัด
“ดฉิ นั เรมิ่ แบง่ งานเปน็ ฝา่ ยตา่ ง ๆ จดั การเรอื่ งทพ่ี กั ใหเ้ พยี งพอสำ� หรบั
สมาชิกหอการค้าจากทั่วประเทศ โดยใช้โรงแรมทั้งขนาดใหญ่และขนาด
เล็กที่อยู่ในบริเวณที่ไม่ไกลกันมากนัก และจัดให้มีรถตู้บริการรับส่งจาก
โรงแรมไปยังห้องประชุม มีการจัดงานเล้ียงต้อนรับ จัดเมนูอาหารพื้นถิ่น
อีสานที่ดีที่สุด โดยเฉพาะท่ีโดดเด่นมากคือ จัดท�ำหมูยอยักษ์ขนาด
เกือบเท่าบั้งไฟ ให้เป็นเอกลักษณ์ของชาวอุบลฯ ท่ีต่ืนตาตื่นใจ ได้รับ
ค�ำช่ืนชมอย่างมาก และมีการจัดโปรแกรมน�ำเที่ยวที่มีหลายโปรแกรม
ให้เลือกตามความสนใจ โดยมีรถตู้และไกด์น�ำเที่ยว และถือโอกาสพัฒนา
แหลง่ ทอ่ งเทยี่ วใหม่ ๆ ใหเ้ ปน็ ทร่ี จู้ กั ถอื เปน็ การประชาสมั พนั ธก์ ารทอ่ งเทยี่ ว
ของอบุ ลไปในตวั เรอ่ื งการประชาสมั พนั ธน์ ่ี เราคดิ กนั มากวา่ จะใหใ้ ครมาทำ�
ดี เพราะมีเวลาจ�ำกัด จึงตัดสินใจขอความร่วมมือฝ่ายสาธารณสุขและ
พยาบาลมาท�ำหน้าท่ีปฏิคม ดูแลการต้อนรับและประชาสัมพันธ์ ซึ่งสร้าง
ความประทบั ใจไดอ้ ย่างดยี ่ิง”
นอกจากนี้ ทมี งานยงั มกี ารตง้ั วอรร์ มู การสอ่ื สาร โดยแจกวทิ ยสุ อ่ื สาร
ใหก้ บั ฝา่ ยปฏบิ ตั กิ ารทอี่ ยตู่ ามจดุ ตา่ ง ๆ ไดต้ ดิ ตอ่ สง่ ขา่ วถงึ กนั ไดอ้ ยา่ งรวดเรว็
และให้ความส�ำคัญกับการส่ือสารประชาสัมพันธ์การจัดงานผ่านสื่อมวลชน
โดยเชิญผู้ส่ือข่าวจากหนังสือพิมพ์ และทีวีช่องต่าง ๆ มาท�ำข่าว และท�ำ
รายการประชาสัมพันธป์ ระโคมข่าวลว่ งหน้าด้วย
“การจัดงานประชุมหอการค้าระดับประเทศคร้ังนั้น ประสบความ
ส�ำเร็จอย่างย่ิง มีแขกผู้ใหญ่มาร่วมประชุมหลายท่าน เช่น ท่านชวน

139

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

หลกี ภยั ซงึ่ ดำ� รงตำ� แหนง่ นายกรฐั มนตรใี นขณะนน้ั มรี ฐั มนตรวี า่ การกระทรวง
พาณิชย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รัฐมนตรีว่าการกระทรวง
การท่องเท่ียวฯ และสมาชิกหอการค้าจังหวัดจากทั่วประเทศ พร้อมท้ัง
ผู้ติดตามอีกจำ� นวนไมน่ ้อย และยังมีสถานโี ทรทศั น์ทกุ ช่องมาชว่ ยถ่ายทอด
สดให้เรา มนี กั ขา่ วพร้อมรถโมไบล์ ท้ังชอ่ งไอทวี ี ช่อง ๓ ชอ่ ง ๗ มากันหมด
ทำ� ให้บรรยากาศในจังหวัดช่วงงาน ๒-๓ วันนนั้ คึกคักมาก”
ในนามจงั หวดั อบุ ลราชธานี ทำ� ใหก้ ารจดั งานประชมุ หอการคา้ ระดบั
ประเทศคร้ังนั้น ได้รับค�ำชื่นชมกล่าวขวัญต่อเนื่องอีกนาน ท้ังในเร่ืองการ
ตอ้ นรบั ทอ่ี บอนุ่ การจดั บรกิ ารรถรบั สง่ ทร่ี วดเรว็ ทนั ใจ จากสนามบนิ ถงึ ทพ่ี กั
จากทพี่ กั ถงึ หอ้ งประชมุ การบรกิ ารทพ่ี กั และอาหารในโรงแรมทส่ี ะดวกสบาย
และการนำ� เทย่ี วไปในสถานที่ตา่ ง ๆ ของเมืองอุบลฯ และอ�ำเภอใกลเ้ คยี ง
“มบี างคนบอกวา่ ไมน่ า่ เชอื่ วา่ อบุ ลฯ จะทำ� ไดข้ นาดน้ี บางคนทอ่ี ตุ สา่ ห์
ขับรถมาเองก็บ่นเสียดายว่า ถ้ารู้ว่ามีบริการดีแบบนี้ ไม่ขับรถมาเองให้
เหน็ดเหน่อื ยหรอก” คุณเพญ็ พักตรข์ ยายความดว้ ยรอยยม้ิ ภมู ใิ จ
ไมแ่ ปลกเลยทก่ี ารแขง่ ขนั กนั เปน็ เจา้ ภาพจดั การประชมุ ใหญ่ ๆ แบบน ้ี
เปน็ สงิ่ ทที่ กุ จงั หวดั พยายามทมุ่ เทงบประมาณ และทำ� ทกุ วธิ กี ารเพอื่ ใหไ้ ดม้ า
เพราะไม่เพียงแต่ผลส�ำเร็จของการประชุมเท่าน้ัน แต่ยังหมายถึงโอกาส
ของการประชาสมั พนั ธจ์ งั หวดั และสถานทที่ อ่ งเทยี่ วตา่ ง ๆ ใหเ้ ปน็ ทร่ี จู้ กั ของ
คนท่ัวประเทศ ทั้งผ่านสื่อมวลชน และผ่านการบอกตอ่ ของคนทมี่ าร่วมงาน
ทำ� ใหเ้ กดิ เปน็ กระแสการทอ่ งเทย่ี ว ชว่ ยกระตนุ้ วงจรการเตบิ โตทางเศรษฐกจิ
และการคา้ อน่ื ๆ ใหม้ คี วามคกึ คกั ไปพรอ้ มกนั นบั เปน็ การลงทนุ ทคี่ มุ้ คา่ มาก
ทีเดียว
ภายหลงั หมดวาระจากการเปน็ ประธานหอการคา้ จงั หวดั อบุ ลราชธานี
คณุ เพญ็ พกั ตรก์ ถ็ อยออกมา แตย่ งั คงเปน็ กรรมการหอการคา้ ตอ่ มาอกี จนถงึ
ปี พ.ศ. ๒๕๕๐

140

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

คุณนิมิต สิทธิไตรย์ ประธาน
หอการคา้ จงั หวดั อบุ ลราชธานคี นปจั จบุ นั
(พ.ศ. ๒๕๖๔) เลา่ ถึงการเปลี่ยนแปลง
ท่ี ส� ำ คั ญ ใ น ยุ ค นั้ น ว ่ า ไ ด ้ เ กิ ด รู ป แ บ บ
การท�ำงาน “สามประสาน” ทมี่ พี ลัง
มาก ไดแ้ ก่ ภาครัฐ คือจังหวัด ทอ้ งถน่ิ
คอื เทศบาลนครอบุ ลฯ และภาคเอกชน
คอื หอการคา้ จงั หวดั ซงึ่ โชคดที ข่ี ณะนนั้
คุณเพ็ญพักตร์ ดำ� รงต�ำแหน่งท้งั นายก-
เทศมนตรีนครอุบลฯ และประธาน
หอการคา้ จงั หวดั ทำ� ใหม้ คี วามคลอ่ งตวั คณุ นิมติ สทิ ธไิ ตรย์

มากขนึ้ ถอื เปน็ การพลกิ โฉมการทำ� งานของจงั หวดั อบุ ลฯ จนไดร้ บั คำ� ชนื่ ชม
และกลายเป็นประเพณีท่ีคนรุ่นต่อมาถือเป็นแบบอย่างในการท�ำงานของ
จังหวัดอบุ ลฯ มาจนถงึ ปัจจุบัน

“เป็นยคุ ทมี่ ีการบุกเบิกงานดา้ นการพัฒนาหลาย ๆ ด้าน โดยการ
นำ� วธิ คี ดิ ของภาคธรุ กจิ คอื หอการคา้ ไปใชใ้ นการพฒั นาระบบการทำ� งาน
ของเทศบาล และการประสานกับภาครัฐอย่างใกล้ชิด ท�ำให้เกิดการ
เปลย่ี นแปลงเมอื งทสี่ ำ� คญั เชน่ การสรา้ งระบบบำ� บดั นำ้� เสยี สวนสาธารณะ
การพฒั นาตลาดขนาดใหญ่ที่ได้มาตรฐาน เปน็ ตน้ ทำ� ใหท้ กุ ฝา่ ยไดแ้ สดง
ฝมี อื จนเกดิ ผลงานเปน็ ทปี่ ระจกั ษ์ นอกจากนี้ ยงั เปน็ การวางรากฐานทาง
ความสัมพันธ์ท่ีดีระหว่างสามฝ่าย สืบต่อมาจนถึงรุ่นปัจจุบัน เปรียบ
เสมือนคนรุ่นกอ่ นได้ท�ำพาสปอร์ตไวใ้ หค้ นรนุ่ หลงั ๆ อย่างพวกผม และ
นอ้ ง ๆ ได้ทำ� งานง่ายขนึ้ ” คุณนิมติ กล่าวท้งิ ทา้ ย v

141

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต

๒๖เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

หมวกใบต่อไป
ประธานกรรมการพฒั นาสตรี

การท�ำงานเพื่อสังคม ค่อย ๆ กลายเป็นงานท่ีใช้เวลา
ในชวี ติ ของคณุ เพญ็ พกั ตรม์ ากขน้ึ เบยี ดแซงงานธรุ กจิ สว่ นตวั
มากขน้ึ ทกุ ที คณุ เพญ็ พกั ตร์ไดเ้ ขา้ ไปมบี ทบาทสำ� คญั ในหลาย
องค์กรมากขึ้นเร่ือย ๆ โดยเฉพาะต�ำแหน่งประธานกรรมการ
พัฒนาสตรี จังหวัดอุบลราชธานี ที่คุณเพ็ญพักตร์บอกว่า
ช่วยให้เธอท�ำงานพัฒนาศักยภาพและบทบาทสตรีในจังหวัด
อบุ ลราชธานีได้อย่างมาก

พ.ศ. ๒๕๔๙ คุณเพ็ญพักตร์ดำ� รงตำ� แหน่งประธานกรรมการพฒั นา
สตรจี ังหวัดอบุ ลราชธานี โดยผวู้ า่ ราชการจังหวัดเป็นผูแ้ ตง่ ตง้ั ตามระเบยี บ
กระทรวงมหาดไทยวาดว้ ยคณะกรรมการพฒั นาสตรี พ.ศ. ๒๕๓๘ ทก่ี ำ� หนด
ใหม้ ีคณะกรรมการพัฒนาสตรี ๔ ระดบั คอื หมบู่ ้าน ตำ� บล อ�ำเภอ และ
จงั หวดั สำ� หรบั คณะกรรมการพฒั นาสตรจี งั หวดั มหี นา้ ทหี่ ลกั ๆ คอื กำ� หนด
เป้าหมายและแผนการดําเนินงานโดยประสานกับหน่วยงานต่าง ๆ เช่น
คณะกรรมการสง่ เสรมิ และประสานงานสตรแี หง ชาติ (กสส.) คณะกรรมการ

142

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

รับรางวัลสตรไี ทยดเี ด่น วันสตรไี ทย ปี ๒๕๕๔
จากนายกรัฐมนตรี อภิสทิ ธิ์ เวชชาชีวะ

143

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

พัฒนาจังหวัด (กพจ.) หน่วยงานภาครัฐอื่น และเอกชน เพื่อขอรับการ
สนบั สนนุ ดา้ นวชิ าการ งบประมาณ และวสั ดอุ ปุ กรณ์ รวมถงึ รว่ มปฏบิ ตั งิ าน
กบั กลมุ องคก รต่าง ๆ ในการพัฒนาสตรี เดก็ และเยาวชน และทีส่ �ำคัญคอื
การประสานสนบั สนนุ การทำ� งานของคณะกรรมการพฒั นาสตรรี ะดบั หมบู่ า้ น
ตำ� บล และอำ� เภอ โดยทค่ี ณะกรรมการพฒั นาสตรรี ะดบั จงั หวดั นี้ จะมตี วั แทน
จากคณะกรรมการพฒั นาสตรีระดบั อำ� เภอมาร่วม อำ� เภอละ ๒ คน
เม่ือรับต�ำแหน่ง คุณเพ็ญพักตร์เร่งด�ำเนินการสองเรื่อง คือ เร่ือง
งบประมาณกบั การพัฒนาศกั ยภาพสตรี โดยเลา่ ถงึ เรอื่ งนี้วา่
“วนั ทไ่ี ดร้ บั ตำ� แหนง่ สงิ่ ทพี่ บคอื กรรมการซง่ึ เปน็ สตรที ง้ั หมดมคี วาม
กระตอื รอื ร้นกันมาก แตแ่ รก ๆ ยังไม่คอ่ ยกลา้ แสดงความคิดเหน็ คงเพราะ
เคยชนิ กบั การทำ� งานอยบู่ า้ น เปน็ ชา้ งเทา้ หลงั และยงั ไมม่ โี อกาสแสดงความ
สามารถด้วย และอีกเรื่องที่ส�ำคัญ คือ คณะกรรมการพัฒนาสตรีฯ มีแต ่
ค�ำสั่งแต่งต้ัง ไม่มีงบประมาณให้ ต้องประสานหน่วยงานท่ีเก่ียวข้องให ้
จัดสรรมา หรือหามาเอง แต่ดิฉันไม่ท้อ เพราะมองเห็นขุมก�ำลังแล้ว คือ
เครือข่ายคณะกรรมการพัฒนาสตรีทมี่ ถี ึงระดับหมบู่ ้านเลยทีเดียว ดฉิ นั เลย
บอกกรรมการว่า เป้าหมายท่ีเราจะท�ำคือ การสร้างคน สร้างงาน และ
สร้างอาชีพให้สตรี เพื่อยกสถานภาพสตรีให้มีการพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น
ซ่ึงเป็นแรงบันดาลใจทที่ �ำให้ดิฉันมารบั ต�ำแหน่งนี้ ...”
เม่ือพบสถานการณ์แบบน้ี คุณเพ็ญพักตร์จึงคิดว่าต้องเร่งสร้างทีม
ท�ำงานให้เข้มแข็ง ด้วยการพัฒนาสตรีกลุ่มนี้ให้มีศักยภาพในการท�ำงาน
เชงิ พฒั นา สามารถกา้ วออกมาเปน็ ผนู้ ำ� รนุ่ ใหม่ ๆ โดยจดั ฝกึ อบรมการพฒั นา
บุคลิกภาพ ติดต่อหาวิทยากรเก่ง ๆ มาช่วยสอน ช่วยแนะน�ำ ฝึกการพูด
ในทช่ี มุ ชน ในทส่ี าธารณะตา่ ง ๆ จนในทส่ี ดุ หลายคนกลายเปน็ ผนู้ ำ� ของกลมุ่
ในเวลาตอ่ มา

144

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

รบั รางวัลแม่ดีเดน่ แหง่ ชาติ ปี ๒๕๔๓ (คณุ เพ็ญพกั ตร์ คนทส่ี องจากขวามือ )

“กลุ่มสตรีที่ดฉิ นั พฒั นาตอนนนั้ วนั นเ้ี ขาเก่งกนั แลว้ หลายคนข้นึ มา
เป็นผู้นำ� ชุมชน เชน่ ผูใ้ หญ่บา้ น กำ� นัน บางคนเป็นสมาชิก อบต. เทศบาล
เปน็ นายกเทศมนตรี เปน็ สจ. สส. กม็ ี เวลากลับไปอบุ ลฯ ได้เจอพวกเขา
เขามกั จะขอบคณุ เราว่า เพราะคุณแม่เพญ็ พกั ตรเ์ ปน็ คนสรา้ งเขามา เขาถึง
มีโอกาสได้ยกสถานะตัวเองข้ึนมาแบบวันน้ี บางคนไปท�ำงานระดับชาติ
ระดับจังหวัด นี่คือความภาคภูมิใจ จากการที่เราได้สร้างคน สร้างผู้น�ำไว ้
ไมน่ อ้ ยเลย และเขาไดท้ ำ� งานสานตอ่ เจตนารมณท์ งั้ ของเราและของเขาเอง...”
ส�ำหรับการจัดการปัญหาเร่ืองงบประมาณ คุณเพ็ญพักตร์ใช้วิธ ี
ตงั้ กองทนุ พฒั นาสตรอี าเซยี นขน้ึ มาเปน็ กองทนุ ระดบั จงั หวดั มกี ารระดมทนุ
โดยขอบริจาคจากสมาชิกเครือข่ายสตรีในจังหวัดบ้าง จากการจัดงานการ
กศุ ลบา้ ง ขอจากผปู้ ระกอบการธรุ กจิ ภาคเอกชน คนละ ๑๐,๐๐๐ - ๒๐,๐๐๐
บาท บา้ ง ซงึ่ การไปพดู ใหค้ นบรจิ าคไมใ่ ชเ่ รอื่ งงา่ ยเลย แตค่ ณุ เพญ็ พกั ตรแ์ ละ
ทมี ทำ� ได้ จนสามารถหาเงนิ มาตงั้ กองทนุ พฒั นาสตรอี าเซยี นจงั หวดั อบุ ลราชธานี

145

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

รับรางวัลสตรดี เี ด่นด้านการพฒั นาชมุ ชน วันสตรีสากล ๘ มนี าคม พ.ศ. ๒๕๖๑

ไดเ้ งนิ ตง้ั ตน้ มาครบตามเปา้ หมายทตี่ ง้ั ไว้ ๑ ลา้ นบาท ซงึ่ ในเวลานนั้ นบั วา่ เปน็
เงนิ ไมน่ อ้ ยเลย และถอื เปน็ กองทนุ พฒั นาสตรแี หง่ แรกของประเทศไทยดว้ ย
แรงบนั ดาลใจการจัดตง้ั กองทุนพัฒนาสตรีอาเซยี นนี้ คุณเพ็ญพกั ตร์
ได้แนวคิดมาจากการท่ีผู้น�ำสตรีจังหวัดอุบลราชธานีได้เชื่อมงานด้านสตรี
กบั เครือข่ายแมห่ ญิงลาวในแขวงจ�ำปาศกั ดิ์ สปป.ลาว และได้เช่อื มกับกลุ่ม
สตรีท่ีเวียดนามด้วย โดยมีการประชุมแลกเปล่ียนระหว่างองค์กรสตรีของ
ทงั้ สองประเทศน้ี และไดม้ แี นวคดิ การตัง้ กองทนุ พฒั นาสตรีอาเซียนขนึ้ มา
“เวลาไปขอรับบริจาคจากใคร ดิฉันจะบอกทุกคนว่า เงินท่ีบริจาค
มาให้เรานี้ เราจะเอามาตั้งเป็นกองทุนเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของ
กลุ่มสตรี จะบริหารเงินให้ดี โปร่งใส และจะท�ำให้เกิดประโยชน์สูงสุด
โดยการใหก้ ลมุ่ สตรกี ยู้ มื ในนามกลมุ่ อาชพี ใหพ้ วกเขามที นุ รอนไปสรา้ งอาชพี
สรา้ งรายได้ใหค้ รอบครวั ”

146

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

รบั รางวลั สตรดี เี ดน่ สาขานกั พฒั นาสตรชี มุ ชน ในวนั สตรสี ากล ๘ มนี าคม ๒๕๖๑
โดยมีท่านรองนายกรัฐมนตรี พลเอกฉัตรชยั สาริกลั ยะ เปน็ ประธาน

เม่อื ระดมทุนตัง้ กองทนุ ไดแ้ ลว้ คณุ เพ็ญพกั ตร์จงึ ชวนคณะกรรมการ
มาชว่ ยกนั รา่ งระเบยี บกองทนุ ขนึ้ มา โดยเฉพาะเรอื่ งการใหส้ มาชกิ กลมุ่ สตรี
กู้ยืม โดยก�ำหนดว่าต้องรวมกลุ่มกันขึ้นมาเป็นกลุ่มอาชีพตามความสนใจ
แล้วเขียนโครงการเสนอเข้ามาว่าอยากจะท�ำอะไรท่ีช่วยสร้างรายได้
เช่น ย้อมผ้า ทอผ้า ท�ำอาหาร หรือท�ำขนม หรืออื่น ๆ เป็นการให้กู้ยืม
โดยไมค่ ดิ ดอกเบี้ย ภายในระยะเวลา ๑ ปี และมวี งเงนิ ใหก้ ไู้ ด้กลุ่มละไมเ่ กิน
๕๐,๐๐๐ บาท เมือ่ ครบกำ� หนด ต้องนำ� เงนิ มาส่งคืนใหค้ รบถว้ น และตรง
เวลา เพื่อเปน็ การสับเปลยี่ นหมุนเวยี นเงิน ให้มีสภาพคลอ่ งสำ� หรบั การกยู้ มื
ของสมาชกิ คนอืน่ ๆ ตอ่ ไป
“จากการทำ� กองทนุ ตอ่ เนอื่ งมาหลายปี ตอ้ งถอื วา่ ประสบความสำ� เรจ็
อยา่ งดี เพราะไม่เคยมใี ครโกงเลย ทกุ กลมุ่ ทย่ี มื ไป เมอ่ื ครบกำ� หนดก็นำ� มา

147

บั น ทึ ก เ ส้ น ท า ง ชี วิ ต
เ พ็ ญ พั ก ต ร์ ศ รี ท อ ง

ชำ� ระคืนครบถว้ น บางคนมาชำ� ระกอ่ นเวลากม็ ี เพราะเขาจะไดท้ �ำโครงการ
เสนอมาใหม่ เราก็ไมว่ ่ากัน แต่ส่ิงทีด่ ฉิ นั บอกเสมอคือ ทกุ คนตอ้ งซ่ือสตั ย์กับ
ตวั เอง กับคนที่ใหเ้ งนิ มา เพราะว่าเงนิ นี้หามาโดยการขอรับบรจิ าคจากคน
ที่มจี ติ ศรัทธา ใหเ้ ราได้นำ� มาใช้ในการสรา้ งงานสร้างอาชีพ สานตอ่ เป็นงาน
เป็นเงนิ ลงทุนของกลุ่มตอ่ ไปในอนาคต”
กองทนุ ที่คุณเพญ็ พักตร์พาทำ� นี้ คลา้ ย ๆ กบั กองทุนพฒั นาบทบาท
สตรที ภ่ี ายหลงั กรมการพฒั นาชมุ ชน กระทรวงมหาดไทย สนบั สนนุ ใหจ้ ดั ตงั้
ข้นึ ท่ัวประเทศ โดยมเี งินประเดมิ จากรัฐบาลด้วย แต่คุณเพ็ญพกั ตรไ์ ด้ริเริ่ม
ทำ� มากอ่ นแลว้ ในจังหวดั อบุ ลราชธานี ทำ� โดยไม่มีเงนิ ประเดิมดว้ ย เป็นเงนิ
บรจิ าคล้วน ๆ
“พฒั นาการจงั หวัดทีย่ ้ายมาใหมแ่ ต่ละคน เขางงว่า ดฉิ ันทำ� ได้ยังไง
แต่ก็ท�ำไปแล้ว ประสบความส�ำเร็จด้วย บางกลุ่มน�ำเงินท่ีได้เป็นเงินทุน
หมุนเวียนของต�ำบล บางอ�ำเภอมีหลายกล่มุ ก็น�ำเงนิ ไปสมทบกนั สร้างเป็น
อาคารศูนย์จ�ำหน่ายผลิตภัณฑ์ของอ�ำเภอ ต่อยอดตั้งเป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์
ต่าง ๆ พอมกี �ำไรของกลุ่ม ถึงสน้ิ ปมี ีการปนั ผลกัน ตวั อยา่ งท่เี ป็นรปู ธรรม
เชน่ อำ� เภอม่วงสามสบิ ”
นี่คือความภูมิใจในต�ำแหน่งประธานกรรมการพัฒนาสตรีจังหวัด
อบุ ลราชธานี ทเี่ นน้ การสรา้ งคนและสรา้ งงาน ใหก้ ลมุ่ สตรเี หลา่ นม้ี ศี กั ยภาพ
และอาชพี ทมี่ น่ั คง มคี วามเปน็ ผนู้ ำ� ออกมาทำ� งานเพอื่ สว่ นรวม รว่ มกนั พฒั นา
ชุมชนและสงั คมมากขนึ้
คุณกิตติ์ธัญญา วาจาดี อดีตประธานกรรมการพัฒนาสตรีอ�ำเภอ
วารินช�ำราบ เล่าถึงความประทับใจในตัวของคุณเพ็ญพักตร์ เมื่อคร้ังเคย
ท�ำงานรว่ มกันวา่
“ดฉิ นั ไดย้ นิ ชอ่ื ‘เพญ็ พกั ตร’์ มาตง้ั แตย่ งั เดก็ ตอนนน้ั ทา่ นเปน็ นางสาว
อุบลฯ ก็มีชื่อเสียงว่าสวยมาก ต่อมาดิฉันเรียนจบและท�ำงาน ได้เข้าร่วม