แล่นใบ

ค่ายเรือใบ ขั้นพื้นฐานสู่ ขั้นก้าวหน้า รุ่นที่ 17 ปีการศึกษา 2565

((เล่นเรือใบง่ายเหลือเกิน)) การเล่นเรือใบตอน แรกที่เรียนก็ยาก แต่พอได้ เล่นแล้วก็รู้สึกง่าย แท็กกับ ไจบ์ได้แล้ว แล้วก็แล่นใบ ได้ 3 วิธีแล้ว คือ ตาม ลม ทวนลม และขวางลม “การแล่นใบ” การแล่นเรือใบ ต้องใช้ความคิด และไม่ตัวติด กับเรือเกินไป ฉันแล่นใบมา ไปหาทุ่นไจบ์ และพลิกเรือใหม่ ไปหาทุ่นแท็ก ฉันเล่นคนเดียว เรือเลี้ยวไปมา และขาก็ชา ตอนอยู่บนเรือ แล่นเรือไปไกล เล่นได้ไม่เบื่อ ฝึกฝนทุกเมื่อ เล่นได้สบายมาก ด.ช.สิทธิโชค รัตนธนาสาร ตอนเล่นเรือใบเราจะต้องมี ความอดทนในการที่จะ ไม่ได้เจอพ่อแม่ และต้อง ฝืนในการที่จะกินข้าวให้เร็ว ไม่ร้องไห้เพราะคิดถึงพ่อ กับแม่ ผมก็ท าได้ และก็ยัง คิดถึงพ่อกับแม่อยู่ครับ

ขอบพระคุณ คุณครูทุกท่าน มากนะคะ ⚽️ ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว จากวันแรกที่ ร้องไห้ ก่อนเข้าค่าย ไม่อยากจาก พ่ อแม่ ครบ 10 วัน ครั้งแรกที่เห็นคือเขานิ่ง มาก แอบคิดว่าน่าจะยังอยู่ ในสายตาครูเลยยังไม่กล้า แต่พอช่วงทานข้าว ก็ยังคง ความนิ่ง ฟีฟ่าที่ติดแม่ง๊อง แง๊ง การไม่ได้เจอหลายวัน ต้องมาคลอเคลียหายไป เป็นฟีฟ่า ทีสุขุม ดูโตขึ้น อยากท าอะไรด้วยตัวเอง ถึงบ้าน ย ก ก ระ เป๋า ลง จากรถ ขนขึ้นห้องเอง จัดการแยกของ หาที่เก็บ ของใช้ตัวเอง มีความเป็น ระเบียบและใส่ใจจัดการ ดูแลตนได้ดีมากกกกก พูดเพราะกับน้อง และทุก คน (ปรกติจะเล่นบทพี่ สั่งน้อง ) react ค าสั่งได้เร็ว ไม่เดี๋ยวก่อน หรือต้องให้พูดซ้ า Version นี้แม่ปลื้มมาก ค่ะ

การเล่นเรือครั้งแรกของผม ผมคิดว่ามันสนุกมาก และก็ตื่นเต้นมากด้วย ครั้งแรกผม นั่งเรือไปกับพี่เลี้ยงยังไม่ค่อยได้ แต่พอวันที่ 4 ผมก็ได้เล่นเรือคนเดียวในตอนนั้นผมรู้สึกว่า มันไม่ได้ยากอย่างที่คิด การที่ผมมาที่นี่ ผมได้เรียนรู้ การฝึกฝืนและอดทนครับ ((การเล่นเรือใบต้องใช้ลม..ถ้าไม่มีลมก็แค่รอ)) ด.ช.กฤชณภัทร ด่านวิริยะกุล “เรือใบออฟติมิสต์” เรือใบออฟติมิสต์ จะต้องพิจารณา ตอนที่อ้อมทุ่นมา ต้องมีสติตลอด เวลาลงทะเล อย่าเรือเซจนไม่รอด หัวเรือตรงตลอด จะได้รอดกลับเข้าฝั่ง

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว 1. ค่ายเรือใบสนุกมาก อยากไปอีก ตอนนี้ชอบ พอๆ กับระนาด เหมือน ที่ครูเก๋ บอกไว้ว่าทฤษฎี แน่นมาก แต่ปฏิบัติยัง ไม่ ดี แต่ ก็ ยัง มี ควา ม มุ่งมั่นพร้อมที่จะแก้ไข และปรับปรุง และรู้ตัว เองว่าจะต้องมีความกล้า มากขึ้นไม่นั่งบนท้องเรือ และทุ่มเทให้มากขึ้น 2. ตั้งใจท างานต่างๆ มากขึ้น การพับผ้าเก็บ ของต่างๆ แต่ก่อนจะไม่ เก็บของ จะชอบกองทิ้งไว้ ไม่เป็นระเบียบ และเวลา จัดของจะชอบยัดไว้แบบ ลวกๆ แต่พอเข้าค่ายกลับมาจะ เก็บของได้เรียบร้อยและ เป็นระเบียบมากขึ้น 3. เชื่อฟังค าสั่งมากขึ้น แต่ก่อนเวลาสั่งให้ท าอะไร จะชอบต่อรองและโอ้เอ้ หลังจากกลับจากค่ายรู้สึก ว่าจะท าอะไรต่างๆ เร็วขึ้น ต่อรองน้อยลงและรู้หน้าที่ ของตัวเอง รู้ว่าจะต้องท า อะไรได้ดีขึ้น หวังว่าจะ เป็นแบบนี้ไปตลอด 4. การกิน วันแรกที่ ทานอาหารเย็นร่วมกันที่ ค่าย สามารถทานอาหาร ที่ไม่ชอบได้ ไม่เลือกกิน อยากให้มีค่ายเรือใบยาว กว่านี้สักเดือนครับ อยาก ให้คริสแข็งแกร่งกว่านี้ ค รับ แ ละข อข อบคุณ คุณครูทุกท่านที่เสียสละ อบรมและสอนสิ่งต่างๆ ให้กับเด็กๆ ขอบคุณครับ

“เรือใบ” เรือใบต้องอดทน หมั่นฝึกฝนเรียนรู้ไป เราเล่นไปไกลไกล พยายามเข้าเส้นเอย ((ความเพียรจะท าให้เราส าเร็จ)) ด.ญ.ประวีณ์นุช นัยสวัสดิ์ ตอนแรกที่หนูมาค่ายหนูรู้สึกว่ากลัวเรือล่มแต่พอหนู ลงไปเล่นเรือแล้วไม่น่ากลัวอย่างที่คิดมันสนุกมากกว่า และหนูประทับใจที่หนูเล่นเรือเป็นและสามารถอ้อมทุ่น ได้ แม้จะยังไม่ค่อยดีแต่ก็พอท าได้ สนุกและก็ชอบมาก ค่ะแต่ก็ยังมีความรู้สึกกลัวเรือล่มอยู่ค่ะ

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว 1. ณ วินาทีแ ร กที่ เนตรเห็นพ่อแม่ ดูจาก แววตา สีหน้าท่าทาง เชื่อว่าน่าจะอยากวิ่งมา หาพ่อแม่เต็มที่ แต่… ยับยั้งชั่งใจได้ เพราะ ยังท าหน้าที่ตรงหน้า อยู่ ต้องท าให้ส าเร็จ ก่อน = รู้หน้าที่+ข่ม ใจได้ 2. โดยภาพรวมจากที่ สังเกตในช่วง2วันที่ ผ่านมา เห็นความ” แกร่ง”…แกร่งภายนอก เช่น การลากเรือแบบ กระฉับกระเฉง การท า ทุกอย่างด้วยตัวเอง คิด เอง ท าเอง ไม่ลังเลและ ช่วยเหลือเพื่อน (อันนี้ เห็นน้ าใจเด็กๆทุกคน เช่นกัน) 3. แกร่งภายใน คือ จิตใจหนักแน่นขึ้น นิ่ง ขึ้ น มั่ น ค ง ขึ้ น พิจารณามากขึ้น รู้ตัว รู้ตนมากขึ้น เช่น (มื้อ เย็นวันแรกที่กลับมา บ้าน) ถามว่าอยากกิน อะไ ร น้ อง 2 คน บอกไม่เหมือนกับที่ตน บอก แต่กลับตอบทัน ควันว่า โอเค ไว้ของ หนูค่อยทานวันหลังก็ ได้ค่ะ (ถ้าเป็นเมื่อก่อน จะไม่ยอมต้องเอาชนะ น้ อง ใ ห้ น้ อง ย อ ม ตัวเองให้ได้) 4. ที่ว่าแกร่ง….กลับมี อ่อนโยนแฝง การพูด การแสดงออก ประเด็น นี้พลิกพอสมควรเลย พูดจามีเหตุผลมากขึ้น ด้วย เช่น เห็นน้องท า ข อง เ ล่ น ห ล่ น แ ต ก กระจายเป็นชิ้นเล็ก พี่ เนตร เข้าไปช่วย เก็บ อย่างไม่ลังเล และพูดว่า ไม่เป็นไรนะ พี่ช่วยเก็บ มันไม่หายหรอก (ถ้า เป็นเมื่อก่อน น่าจะเดิน ไปโดยไม่ได้หยิบยื่น มือมาช่วยเป็นแน่)

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว (ต่อ) 5. มี”ความรับผิดชอบ” มากขึ้น…ทันทีที่รถถึง บ้าน เนตรยกกระเป๋า ตั ว เ อ ง แ ล ะ ท ย อ ย ย ก ข อง อื่ น ๆ ลงแบบ กระฉับกระเฉง ไม่ต้องให้ บอกใดๆเลย หลังจากนั้น ก็น าเสื้อผ้าที่เปียกอยู่ ใส่ กากาละมัง เดินไปไว้หลัง บ้านเองทันที ซึ่งถ้าเป็น เมื่อก่อน จะวางอยู่หน้า บ้านให้คนอื่นช่วยเก็บ แน่นอน 6. “ระเบียบ” อันนี้ทึ่ง มาก เปิดกระเป๋าเดินทาง อ อ ก มา ทุ ก อ ย่างพับ จัดเรียงเป็นอย่างดี เป็น ระเบียบเรียบร้อยกว่าแต่ ก่อน แถมนับจ านวนถุง เท้า และแจกแจงว่าครบ ไม่ครบอย่างไร 7. ทานง่ายขึ้น ไม่ยึด ติดระหว่างทางกลับ มี อะไรทานก็ทาน ไม่ เรื่องมากเหมือนเช่นก่อน คล้ายๆ กับมื้อเย็นที่ ผ่านมา ทานหมดทาน เ ก ลี้ ย ง แ ล ะ เ ป็ น ระเบียบ รู้คุณค่าของ อาหารมากขึ้น ประโยคที่ เรียก น้ าตาพ่อออกมาอย่าง หักห้ามไม่ได้เลย (ใน จัง หวะ ที่พ่ อ เ ดิ นไ ป เป็นเพื่อนที่หลังบ้าน เพื่อเอา กาละมังผ้า เปียกไปวาง) เ น ต ร พู ด ขึ้ น ม า ว่ า “พ่อ…เนตรผ่านค่าย เรือใบมาแล้ว เนตรจะ ไม่ใช่ เนตรคน เดิมอีก ต่ อ ไ ป เ น ต ร จ ะ รับผิดชอบมากขึ้น และ จะไม่ทะเลาะกับน้องค่ะ” ปล. จะรอดูว่า จะ ไม่ทะเลาะกับน้องได้กี่วัน ..............................

“อดทน” เรือใบแล่นเพราะลม ความอดทนก็ต้องมี คิดเองท าเองดี ฉันท าได้อย่างแน่นอน ((พยายามเล่นเรือใบให้ได้… เพียรอ้อมให้ถึงทุ่น)) เราต้องพยายามในการแล่น เรือใบ ถ้าเราไม่พยายามเราจะ ไม่ประสบความส าเร็จต้อง อดทนในการแล่นเรือใบอดทน ด.ญ.นพิน จารุสถิระกลุ ในการอ้อมทุ่น อดทนกับแดด ร้อน และอดทนในก า ร กิ น อาหารที่ไม่ชอบหนูท าได้ค่ะ พอท าแล้วก็ไม่ได้ยากค่ะ

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว ป ระ ส บ กา ร ณ์ ค่า ย เรือใบ 12 วัน ช่วยให้ เคทได้สร้างตัวตนที่เข็ม แข็งขึ้น แม่รู้ว่าเคทค่อน ข้างกังวลกับค่ายเรือใบ นี้ พอได้มาเจอกันหลัง จบค่ายฯสัมผัสได้ว่า เ ค ท มี ช่ ว ง เ ว ล า ดี ๆ ตลอด 12 วันที่ผ่าน ม า เ ค ท เ ล่ า เ รื่ อ ง เยอะแยะตลอดทางนั่ง รถ ก ลับมา ก รุง เทพ คุ ยไม่ห ยุ ด เ ล ย ทั้ง น้ าเสียงและเนื้อหาของ เรื่องเล่าฟังแล้วเชื่อได้ว่า ได้เรียนรู้การปฏิบัติตัว อยู่ในสังคมที่ไม่ใช่ที่ บ้านได้ โดนบังคับให้ กล้าเผชิญสิ่งใหม่ ได้ฝึกบังคับใจตัวเอง ให้ต้องท าตามหน้าที่ ให้ได้ดี ได้ฝึกการที่ ต้องอยู่ห่างจากที่พักพิง ทางใจ (แม่) และที่ ส าคัญคือยอมรับและท า ได้อย่างมีความสุข ถึงแม้ว่าถ้ามีใครถาม ตรงๆว่าไปค่ายมาสนุก เคทจะตอบว่าไม่สนุก เลย … แม่ก็ข าในใจ เพราะรู้ว่าเป็นการตอบ แบบแอบต่อต้านนิดๆ ตามวั ยแ ละ อุปนิ สั ย ส่วนตัว กา ร รับผิ ดช อบชีวิต ส่วนตัว ท าแบบเต็มใจ และเข้าใจมากขึ้นว่าเป็น เรื่องของเรา เราก็ต้อง ท าเอง มีความยินดีที่จะ ท า มากกว่าความรู้สึก โดนบังคับ แม่รู้สึกได้ ถึงพลังงานของความ มั่นใจในตัวเองมากขึ้น โตขึ้น รู้หน้าที่มากขึ้น ด้วยค่ะ ....................................

ตอนที่หนูมาค่าย เรือใบ ก่อนที่มาถึงก็ อยากกลับบ้านเลย แต่ ตอนมาอยู่แล้วหลายๆ วันก็เพิ่งรู้สึกว่าเพิ่งมาถึง คือมันผ่านไปเร็วมาก ทุกวันที่หนูตื่นมาหนู รู้สึกว่าพ่อแม่เพิ่งจะมาส่ง หนูค่ะ หนูก็เลยไม่ “ความสุข” เราจะแล่นเรือใบ เราจะไปกับเพื่อนเพื่อน ลมท าให้มันเคลื่อน เราจะได้มีความสุข (( แล่นเรือใบต้องอดทน)) ด.ญ.บุญธิดา เสรีบุรี ร้องไห้เลยค่ะ และครั้ง แรกตอนที่ลงเรือใบ หนูรู้สึกกลัว แต่พอเล่น เรือใบได้แล้วก็รู้สึกสนุก มากขึ้นค่ะ ทุกวันหนู อยากให้พ่อกับแม่มาดู แต่ยังไงก็ยังไม่ใช่เวลาที่ พ่อแม่จะมาดู เพื่อ ปล่อยให้หนูใช้ชีวิตที่ ค่ายเรือใบเอง...

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว ในวันที่เจอผิงครั้ง แรก แม่ไปช้า พอไปถึง ผิงลากเรือขึ้นมาก าลังเก็บ ของ แม่ก็รีบกระโดดลง จากรถอยากให้ลูกเห็น หน้า ระยะห่างแบบมอง อย่าไรก็เห็นรีบโบกไม้ โบกมือ น้องก็ตะโกน เรียกเจ้ผิงเจ้ผิง แต่ผิงท า เหมือนมองไม่เห็นแม่และ น้อง แม่เลยคิดว่าคงก าลัง ตั้งใจท างานอยู่ไม่เป็นไร แต่ใจก็คิดหันมายิ้มให้ หน่อยก็ไม่ได้ 555+ รู้ หน้าที่ รู้จักข่มใจตัวเอง ........ ........ พอตอนทานข้าวเดิน มายิ้มหน้าบานมาก แม่อด ใจไม่ได้จริงๆ เลยกอดผิง ไ ป เ ต็ ม ๆ ผิ ง จ า ก ที่ เมื่อก่อนจะขัดขืนเวลาแม่ กอด เพราะขี้อาย แต่กอด แม่กลับ แม่ถึงกับน้ าตา ซึมเลย นั่งทานข้าวก็เล่า เรื่องเรือใบอย่างมีความสูข มีแต่เรื่องที่ชอบ เล่าไม่ หยุดปาก จากที่แม่กังวลที่ ลูกต้องออกจากบ้านมาตั้ง 12 วัน ต้องมีช่วงที่เบื่อ แล้ว พอแล้ว เต็มที่แล้ว แต่ผิงเล่าเหมือนกับว่ายัง สามารถที่จะอยู่ต่อได้อีก แม่รู้สึกภูมิใจในตัวลูกมาก คือ อยู่แบบไม่เป็นทุกข์ มีความสุขกับสิ่งที่ท า ........ ........ ในวันน าเสนอผิงบอก แม่ว่าจะเข้าห้องน้ า แม่บอก ไปได้เลยลูก ผิงบอกหนู ไม่รู้ห้องน้ าอยู่ไหน แล้ว ผิงก็เดินไปถามครู แล้ว เดินไปเองโดยที่ไม่งอแง ต้องให้แม่ไปด้วย ปกติไม่ ว่าจะไปไหนต้องให้พ่อ ห รื อแ ม่ไ ป ด้ว ย ต ล อ ด กลายเป็นพ่อที่แอบเดิน ตามไปดูว่า ลูกท าได้แล้ว จริงๆ หลังจากออกจาก ค่าย พอจะไปห้องน้ าผิงก็ แค่บอกว่าหนูไปห้องน้ านะ แล้วก็เดินไปเอง โดยที่พ่อ แม่แค่มองอยู่ไกลๆ ได้ มี ความมั่นใจ กล้ามากขึ้น ....... ........

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว (ต่อ) ท า น อ า ห า ร หลากหลายขึ้น จากที่ไม่ กินของทีีไม่เคยกิน แต่ ไปร้านอาหารผิงสั่งเมนู ที่ไม่เคยสั่ง บอกว่าเคย กิ น ที่ ค่า ย อ ร่ อ ย มา ก กะหล่ าปลีผัดน้ าปลา แม่ เคยสั่งให้หลายครั้ง ให้ ลองก็บอกว่าไม่อร่อย แต่ตอนนี้กลายเป็นเมนู โปรด แล้วรบเร้าให้แม่ ไปซื้อขนมตาลให้บอกว่า ครูหนึ่งซื้อมาให้ทาน อร่อยมาก แม่เคยซื้อมา ให้ลองหลายครั้ง ไม่ ยอมทานเลย หลังจากนี้ ก็ยอมที่จะเปลี่ยนเรื่อง การกินอาหารลองอาหาร เมนูใหม่มากขึ้น ผิงยอมรับในสิ่งที่ ได้รับโทษไม่บ่นแต่เอา ม า ป รั บ ป รุ ง แ ก้ ไ ข ข้อผิดพลาดไม่ให้เกิดขึ้น อีก โดนบูมฟาดหน้าไป 3 ค รั้ง ก็บ อกว่าไม่ เป็นไร ประคบน้ าแข็ง แล้ว แค่เขียวๆ ไม่เจ็บ ไปคราวหน้าหนูจะระวัง มา กขึ้ นไ ม่ใ ห้โ ด น บู มฟาดอีก มีความอดทน ไม่กลัว... พอได้เห็นเด็กๆ ได้ ท าหน้าที่ตัวเองลากเรือ ช่วย กันดึง เ รื อยาง รู้ บทบาทตัวเอง เข้าแถว ลากเรือรอถึงล าดับตัวเอง ซึ่งส าหรับเด็ก 9 ขวบ แม่รู้สึกว้าวมาก ท าไมเก่ง กันมากเลย ขอบคุณครูทุกท่าน มากๆ ที่ดูแลเด็กๆ เป็น อย่างดีค่ะ ......... ........

หนูมีความอดทนที่ได้วิ่งเรือไปอ้อม ทุ่นและก็มีความทนที่โดนบูมตีหัวแล้วไม่ ร้องไห้ค่ะ มีความอดทนที่จะฝืนกินของ ที่ไม่ชอบ และในที่สุดก็กินได้พอกินแล้ว หมด แล้วก็มีก าลังฝืนแค่ครั้งเดียวจน อาหารหมด “การแล่นใบ” มือซ้ายจับหางเสือ ตั้งหัวเรือไปข้างหน้า เห็นทุ่นพร้อมตั้งท่า และก้าวขาแท็กอย่างไว ((ฝืนท าในสิ่งที่ไีม่ชอบ และฝึกฝนให้ท าได้ดีขึ้น)) ด.ญ.ศุภณดา สิงห์เจริญ แล้วหนูก็ได้ปรับตัวเองให้ท าทุกอย่างได้ กระฉับกระเฉง 2-3 วันแรก หนูท า อะไรเป็นคนสุดท้ายเลยค่ะ แต่พอ ปรับตัวแล้วหนูท าอะไรเสร็จเป็นคนแรก ในทุกเรื่องเลยค่ะ ภูมิใจมากค่ะ

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว 1. การจัดการที่มีได้มี ประสิทธิภาพมากขึ้น มี การบริหารงาน สามารถ ประหยัดเรื่องเวลา ข้าวของ ส ถา น ที่ เ ห็ นชั ด เ รื่ อง อาบน้ า ทานข้าว อะไรที่ ต้องใช้งานร่วมกับคนอื่น ท าตัวเองให้ไว เพื่อให้คน รอบข้างมีความสบายขึ้น 2. ความกล้าตัดสินใจ ควา ม มั่ นใจใ นตัว เ อง อย่างเช่นเรื่องท าอาหาร ทานเองที่ครูให้การบ้านไว้ ใบบัวเคยหัดท าก่อนหน้า นี้แล้ว แต่ไม่มั่นใจกลัว ความร้อน กลัวของหล่น กลัวหม้ อหนัก ลูก เคย ขอให้คนคอยดูอยู่ แต่ วันนี้ตื่นลงไปท าทุกอย่าง เ อ ง ล า ดั บ ขั้ น ต อ น ล่วงหน้าในหัวและเตรียม ข้าวของล่วงหน้าได้ไม่ตก หล่น (แม่ลงไปเตรียม เสร็จพร้อมทานเผื่อแม่และ น้องด้วย) 3. มี ควา ม ภู มิใจใ น ร่าง กา ย ที่แข็งแ รงขึ้ น ประเมินร่างกายของตัวเอง เปลี่ยนไปเลยตั้งแต่กลับ จากค่าย บอกว่าอันนี้หนู ยกไหว อันนี้หนูท าได้ (พร้อมเบ่งกล้ามให้ดูค่ะ) และอาสาที่จะช่วย เหลือ จากเดิมที่คอย แต่จะบอก ว่าช่วยหนูทีหนูไม่ไหว ข้อนี้น่าจะส่งผลให้ข้อ2 ด้วยค่ะ 4. มีความเห็นอกเห็นใจ ค น ร อ บ ข้ า ง ม า ก ขึ้ น โดยเฉพาะน้องของขวัญ (เดิมก็ช่วยดูแลน้องบ้าง

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว (ต่อ) แต่รู้สึกได้ว่าการกระท า พวกนั้น สายตา และ ความคิดของเค้าต่าง ออกไป ไม่ได้ท าเพื่อ อยากได้ค าชม แค่เป็น น้ าใจที่ให้กับน้องที่เล็ก กว่า) เรื่องที่น้องเคยท า และคิดว่าจะทะเลาะกัน แน่ๆ ใบบัวกลับวางเฉย 5. ทั ศนคติในกา ร พัฒนาตน เ อง ล อง บอกลูกว่า ครูจะล าดับ ค ะ แ น น ที่ แ ล่ น เ รื อ หลายๆวันมานี้ให้แม่ดู ลูกคิดว่าไง ลูกบอกว่า ไม่สนใจหรอก เพราะ ตอนนี้ครูแนะน าแล้ว เค้าพอทราบว่าจุดที่ยัง ต้องปรับปรุงคืออะไร เพื่อให้ท าได้ดีขึ้น ถ้า ล าดับไม่ดีก็ควรปรับ ตรงไหน ถ้าล าดับดีก็ จะท าให้ดีขึ้นอีกอย่างไร มีเป้าหมายอยู่ในใจแล้ว 6. ทุกข้อที่แม่พิมพ์มา ไม่ใช่ลูกเพิ่งมาท าลูก ค่อยๆ ฝึกตัวเองมาท า ได้ดีบ้าง ลืมบ้าง ขี้ เ กี ยจ บ้าง แ ต่ สิ่ง ที่ สังเกตได้คือ วันนี้มี ค ว า ม มั่ น ใจ ก า ร ตัดสินใจที่จะท าเรื่องดีๆ เหล่านั้นไม่ลังเล คิดเอง ไม่ต้องรอให้ส่งสายตา หรือรอว่าเราจะบอก จะ ชมใดๆ อันนี้แม่ภูมิใจ มากค่ะ

ตอนมาเรือใบหนูรู้สึกตื่นเต้นและกลัว แต่พอมาอยู่เรื่อยๆ แล้วก็รู้สึกชินและสนุก ขึ้น ตอนเล่นเรือใบ หนูตั้งใจมาก บางครั้งก็โดนบูมฟาดปาก บางครั้งก็ โดนบูมฟาดหัว หนูจะปรับปรุงสิ่งที่ยัง ท าไม่ได้ “เรือใบ” เรือใบต้องใช้ลม เรือล่มตั้งสติ ไม่รู้ต้ีองเรียนสิ และฟังครูฝึกด้วย ((เรือล่มตั้งสติ)) ด.ญ.ปณาลี แบ่งลาภ คือเรื่องการไม่คุยและตั้งใจฟังครู และ เรื่องจัดการตัวเอง อาบน้ ากินข้าว แล้วก็ หลังจากตื่นนอนที่ต้องเปลี่ยนชุดให้เร็วขึ้น

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว (ต่อ) การรู้จักหน้าที่ -กีฬาไม่ใช่ทางของเค้า บวกกับร่างกายที่ไม่ได้ เต็ม 100 แต่อดทน ไม่พูดสักค าว่า เหนื่อย ถามว่าสนุกไหม ชอบ ไหม ก็ตอบว่า ไม่ชอบ ไม่สนุก >>> สะท้อน ใ ห้ เ ห็ น ถึง ควา ม รู้จั ก หน้าที่ อดทน ไม่พูดให้ เป็นห่วงว่าไม่ไหว จริงใจ ต่อความรู้สึกของตัวเอง และท าทั้งๆที่กลัว ตรงนี้ นับถือใจเค้ามาก โดยรวมลูกแทบไม่ เล่าอะไรในค่าย แม่จะ คอยถามพูดคุยตอนก่อน นอนให้เค้าแชร์ออกมา สิ่ ง ที่ สั ง เ ก ต โดยรวมคือมี mature ขึ้นมากจากภายใน แต่ยัง ไม่ได้ละทิ้งตัวตนของเค้า .........................

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว ครั้งแรกที่ เจอลูกแบบ จริงจัง ลูกเข้ามากอดแต่ เป็นในท่าทีที่ไม่ เย อะ เหมือนเมื่อก่อน ค่อยพูด ค่อยจา จนแทบไม่พูด อะไรเลย เป็นผู้ใหญ่ขึ้น มาก (อันนี้แม่งง และไม่ ชิน ) ดูมีสติอยู่กับ ตัว เก็บความรู้สึกไว้ มากๆ ข่มความคิดถึง แ ละ กา ร ร้ องไห้ไม่ให้ ออกมา การยังยั้งชั่งใจและตัดใจ -ค า ว่ า “ แ ป้บ นึ ง ” หายไป 90% เช่น บอกให้อาบน้ า ถึงแม้ ตอนนั้นจะดูการ์ตูนที่ ชอบ สักพักก็จะลุกไป อาบน้ า -ตัวคนที่ชอบแหย่น้องก็ ยังมีอยู่ แต่เป็น การแหย่ด้วยความรัก มากกว่าการอยากเอาชนะ เมื่อทะเลาะกับน้องก็สงบ ลงได้โดยเร็ว ไม่เอามา เป็นอารมณ์ -ทั้งหมดนี้รวมไปถึงการ รู้จักหน้าที่ว่าต้องท าอะไร โดยอัตโนมัติ ไม่ต้อง พูดอะไรกันมาก กา ร ช่ว ย เ ห ลื อ เ พื่ อ น ท างานเป็นกลุ่ม -อาจจะไม่ใช่ท่าทีที่ดูแบบ active มาก แต่เป็น ท่าทีที่มีสติ ไม่ผลีผลาม ดูจังหวะว่าควรเข้าไปช่วย คนไหนตอนไหน -เห็นเพื่อนเอาใบเรือออก ไม่ได้ก็นิ่งๆ เดินเข้าไป เอาออกให้อย่างมีสติ ไม่ พูดอะไรมาก ความมั่นใจ -มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นมา บ้าง จากการที่เค้าได้เข้า เรือใบอันดับดีขึ้น และ คุณครูเอ่ยชม แม้เค้าจะ บอกว่าเพราะครูเก๋ช่วย แต่สัมผัสได้ว่าเค้าภูมิใจ self esteem ที่ดีขึ้น เพราะเค้าจะคิดตลอดว่า เค้าอยากเก่ง อยากท า อะไรได้เป็นอันดับดีๆ เหมือนเพื่อนบ้าง -เค้ารู้จักตัวเองว่าเป็นคน ท าอะไรช้า แต่พยายาม ท าให้ทันเพื่อน

ตอนที่ผมมาค่ายเรือใบ ผมรู้สึกตื่นเต้น กลัว แล้วก็ไม่อยากมา แล้วพอ ตอนที่ได้เล่นเรือใบ มันรู้สึกสนุก เรือโคลงเคลง และกลัวเรือล่มมากครับ และไม่รู้จะท า ยังไงจึงลองไจบ์ก็ไม่ล่มและตอนนั้น ผมรู้สึกโล่งอกมากเลย เพราะว่าเรือไม่ล่ม แล้วผมได้พัฒนาเรื่องการกินข้าว กินเร็ว ขึ้นหลังจากที่อยู่โรงเรียนกินข้าวเสร็จเป็น คนสุดท้าย แต่อยู่ที่ค่ายผมกินเร็วขึ้นและ กินได้ทุกอย่างครับ “กลางทะเลทุ่มเทถึงที่สุด” เราชอบเล่นเรือใบ เราอยู่ในกลางทะเล ทุกคนต้องทุ่มเท เราต้องท าดีที่สุด ((ถ้าเราพยายามความส าเร็จได้แน่นอน)) ด.ช.ภพธรรม ยิ่งสิทธิสวัสดิ์

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว ค าตอบจากคินว่า คิ ดว่าตัว เ อง มี อะไ ร เปลี่ยนแปลงบ้าง คิน บอกว่า คินกินข้าวได้ เ ร็วขึ้น เ ย อะขึ้น มี บาดแผลลูกผู้ชาย (หัว โ นจา ก กา รช น บู ม) แข็งแรงขึ้น มีพลังมาก ขึ้น ส าหรับแม่ คิน ยอมรับ อดทนและรู้จัก หน้าที่ของตัวเอง ก่อน เดินทาง คินไม่อยากมา และร้องไห้ วันแรกที่ไป ถึง มีน้ าตา ซึม แต่ พยายามไม่ร้องออกมา คินบอกว่าร้องไห้ตอน อยู่ค่ายอีก 3 วัน ซึ่ง ส าหรับแม่แล้วเป็นการ ยอมรับตัวเองในแบบ หนึ่ง ถึงแม้ว่าจะไม่ อยากไป แต่เมื่อไปแล้ว ก็อดทน ท าหน้าที่ของ ตัวเองให้ถึงที่สุด ถ้าอยู่ บ้าน บางอย่างที่ไม่ อ ยา ก ท า อาจ มี กา ร ต่อรองได้ แต่เมื่ออยู่ ค่ายก็ตั้งใจท าหน้าที่ ของตัวเอง อดทนท าใน สิ่งที่ไม่ชอบ (เรื่องทาน อาหารบ้างอย่าง) ขอบคุณคุณครูและพี่ๆ ทุ กท่าน ที่ช่ว ย ดูแ ล ตลอดเวลา 12 วันที่ ผ่านมาค่ะ

“จุดหมาย” หนูอยู่กลางทะเล ต้องทุ่มเทสู้แรงน้ า ครูสอนต้องจดจ า จุดมุ่งหมายอยู่ข้างหน้าี ตอนแรกหนูก็กลัวการแล่นใบในทะเล แต่พอลงไป เล่นจริงๆแล้วหนูก็สนุกและตอนที่เจอลมแรง หนูกลัว เรือล่มแต่ว่าหนูก็ย้ายฝั่งได้ทันเรือก็ไม่ล่ม อยู่ที่ค่าย เป็นครั้งแรกที่หนูกินข้าวได้เยอะขนาดนี้ ต้องฝืนกิน สิ่งที่หนูไม่ชอบ แต่หนูก็กินได้หมด ด.ญ.สิยาพัฐ ธนสารวนิช ((ตั้งใจแล่นใบ))

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว สิ่งแรกเมื่อเจอหน้ากัน ไกลๆ ญี่ปุ่นยิ้มหน้าบาน ดีใจแบบลืมตัว ผ่านไป 2 วินาที นึกขึ้นได้ท าท่า สะบั ด ห น้า อ ย่างแ รง เหมือนไม่เห็นแม่ (แม่ ไม่รู้จริง จริ๊งว่า ครูบอก ไว้ 55) ...นี่คือการข่มใจ... นั่งทานข้าวตอนเย็น มี บางอย่างไม่อร่อย แต่ บอกว่าไม่เป็นไร และ ทานจนหมด ...นี่คือการข่มใจ... และเมื่อถึงเวลาที่ต้องไป ท าหน้าที่ต่างๆ ก็รีบไป โดยไม่มีความอิดออด ออกจากอ้อมกอดแม่ได้ ทันที ...นี่คือการฝืนและผ่าน การฝึกมา... ป กติจะ ท า อะไ ร ด้ว ย ตัวเองได้ แต่จะมีการ เรียก แม่ๆ ทุกครั้งก่อน ท า เ ห มื อ น หา ควา ม มั่นใจ แต่หลังกลับค่าย มา ค าว่า แม่ๆ หายไป พอสมควร ...นี่คือความมั่นใจที่ผ่าน การฝึกมา... ส่ ว น เ รื่ อ ง แ ล่ น ใ บ ค าตอบ คือ สนุกและ ชอบ แค่นี้แม่ก็ยิ้มแล้วค่ะ ขอบคุณทุกๆคนอีกครั้ง ค่ะ ที่ท าให้ค่ายนี้เกิดขึ้น และด าเนินไป จนจบค่าย อย่างสวยงาม ...................

ตอนแรกที่หนูมาสมาคมฯ แต่พออยู่สักพักหนูก็ชิน วัน แรก หนูเรียนการผูกใบเรือ วันที่ ๒ ได้ลงทะเลหนูก็สนุก มาก ไม่ได้คิดว่าเรือจะล่มแต่ ผ่านมา 2-3 วัน เรือหนูก็ ล่ม และอย่างแรกที่หนูท า คือ การวิดน้ าค่ะ ปกติหนูจะอยู่ กับแม่ตลอดเวลา นอนกับแม่ แต่มาอยู่ค่ายเรือใบ “มาแล้วอย่ากลัว” มาแล้วอย่ากลัว ตั้งตัวให้ดี มีสติทุกที่ ดูแลตัวเอง ด.ญ.ติณณา มีร่า บรูเนคเคอร์ ((อดทนในการอยู่ค่าย)) หนูต้องอยู่เองท าอะไรเอง และ นอนคนเดียวก็รู้สึกชินและถ้า กลับบ้านก็จะลองท าอะไรด้วย ตัวเอง และฝึกนอนคนเดียวค่ะ การกินปกติหนูจะเลือกกินตัก ข้าวน้อย แต่มาที่นี่เลือกไม่ได้ แต่หนูก็ฝืนกินและกินได้จน หมดทุกมื้อ และมีมื้อที่ เป็น โจ๊ ก กินไม่หมด เพ ราะมี เครื่องใน แต่ก็กินได้ค่ะ

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว ความผิดพลาดที่เกิดขึ้น ทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ ก า ร ก ล้ า ย อ ม รั บ ข้อผิดพลาดของตัวเอง และพร้อมที่จะแก้ไขให้ดี ขึ้น เป็นความภูมิใจที่เค้า ก้าวข้ามผ่านความกลัว เช่น กลัวอยู่ห่างกับแม่ เ ดิ ม แ ม่ ฝึ ก ฝ น มี ร่ า เบื้องต้นเรื่องของวินัยและ ควา ม รับ ผิ ดช อ บใ น ตัวเองอยู่แล้วค่ะ ซึ่งเค้าก็ ท าดีอยู่แล้วค่ะ การเข้า ค่า ยท าให้ทุ ก อ ย่างที่ ฝึกฝนมา ชัดเจนมากขึ้น และเวลาพูดกับมีร่า ก็จะ เข้าใจแ ละ ท าโ ด ยไ ม่ อิดออด เพราะรู้ว่ามัน คื อ ห น้ า ที่ ที่ ต้ อ ง รับผิดชอบ หลังจากกลับจากค่ายมี ความรู้สึกว่าภายในทั้ง ความคิดและวุฒิภาวะโต ขึ้น กับสิ่งที่เค้าได้เผชิญ ทุกอย่างด้วยตัวเอง ทั้ง กลัวนอนคนเดียว กลัว แล่นเรือคนเดียว กลัวท า ใ นสิ่ ง ที่ ไ ม่ เ ค ย ท า ท้ายที่สุดคือกล้าหาญ, ความภูมิใจในตัวเองที่ ข้ามผ่านได้และความ มั่นใจในตัวเอง เป็นสิ่งที่ ตบไหล่ลูกและบอกว่า เราภูมิใจในตัวเค้าค่ะ .......................

“เรือใบของฉัน” เรือใบของฉัน ผูกมันยากนัก ใบเรือต้องปัก ไว้ลงทะเล มาค่ายเรือใบครั้งนี้หนูรู้สึกตื่นเต้นมาก ค่ะ วันแรกที่หนูมาหนูคิดถึงแม่แต่ว่าวัน ต่อๆ มาหนูก็ไม่ร้องไห้ และหนูก็ได้ เรียนรู้เรื่องใบ การจอดเรือ การแท็ก การไจบ์ การเตรียมเรือ และการผูก ใบ หนูได้เรียนรู้การใช้ชีวิตแบบ ค่ายเรือใบ ต้องอดทน และกินข้าวให้ หมด เวลาเราลงไปแล่นใบก็จะท าให้หิว และแรงหมด ดื่มน้ าให้เพียงพอ ดื่มให้ ไ ด้ วั น ล ะ อ ย่ า ง น้ อ ย 2,500 มิลลิลิตร กระติกน้ าของหนูมีความจุ 800 มิลลิลิตร หนูดื่มวันละ 3 กระติก ความรู้สึกของหนู หนูได้เล่น เรือใบ และหนูก็เล่นเรือใบได้ดีด้วยค่ะ ((พยายามที่จะเล่นเรือใบให้ตรงทุ่น)) ด.ญ.พิริยา นิลเหลือง

ขอบคุณคุณ ครูทุกท่านที่ดูแล และ ฝึกฝนเด็กๆอย่างแข็งขัน เห็นผลสัมฤทธิ์ที่เป็น รูปธรรมมากๆ ค่ะ ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว ได้เห็นจากแววตา ลู กในวันที่ไ ด้พบ กัน ตอนกินข้าวเย็นถึงความ ภูมิใจในตนเอง ตอนที่ เขาเล่าให้ฟังอย่างละเอียด ว่าท าอะไรมาบ้าง และ สามารถท าสิ่งที่กังวลทุก อย่างก่อนที่จะมาค่ายได้ ส าเร็จทั้งเรื่องการออกไป ทะเลคนเดียว การกินให้ หมดที่เจ้าตัวกังวลมาก ก่อนมา ลูกมาเล่าให้ฟัง ในเรื่องที่ตัวเองท าที่ค่าย อย่างร่าเริง ไม่มีความ ฟูมฟายบ่นคิดถึงบ้าน คิดถึงแม่ ดูลูกโตขึ้นมาก ค่ะ แม่เห็นความเปลี่ยนแปลง เ รื่ อง กา ร กิ น กิ นไ ด้ ป ริ ม า ณ ม า ก ขึ้ น หลากหลายขึ้น และมี ความกระฉับกระเฉงมาก ขึ้นเยอะ ตอนที่ไปดูลูกๆเตรียม เ รื อ ลงแ ล่ นใ บ แ ละ ช่วงเวลาขึ้นจากทะเล ได้ เห็นความรู้จักหน้าที่ของ ตนเองและการดูแลซึ่งกัน และกันของเด็กๆ เป็น สิ่งที่เชื่อมั่นว่าจะติดตัวลูก ไปตลอดค่ะ เป็นภาพ ประทับใจที่เห็นความ ร่วมแรงร่วมใจของเด็กๆ ทุกคนค่ะ

ผมคิดถึงพ่อแม่มากเลยครับ แต่ ค่ายก็ช่วยเปลี่ยนนิสัยผม จากที่ ผมเป็นคนเลือกกินไม่กินต้นหอม ผักชี ตอนนี้ผมกินได้แล้วทั้งหมด และท าให้ผมมีความรับผิดชอบ มากขึ้น ในเรื่องส่วนตัวพับผ้าี เตรียมเรือเอง เก็บเรือกับเพื่อน แล้วผมก็ช่วยเพื่อนและครูในการ ยกแพ็คน้ าจัดเตรียมน้ าใส่ถังให้ ทุกคนได้ดื่มและพอผมเล่นเรือใบ ก็รู้สึกว่าผมท าได้ดีขึ้น ค่ายเรือใบ ไม่ได้แย่เหมือนที่ผมคิดไว้ครับ มี ความสุขสนุกชอบตอนวิดน้ ามัน รู้สึกสนุกดีครับ ((คลื่นแรง ลมแรง อย่าตกใจ … ตั้งสติไว้ ถือหางเสือให้มั่น)) “เล่นเรือใบสนุก” เรือใบไม่ต้องเก่ง เราต้องเล่นให้ถูกต้อง เราต้องเล่นต้องลอง เล่นไปจะสนุกเอง ด.ช.ศุภพิชญ์ ทรรศนกุลพันธ์