แล่นใบ

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว วันที่ผู้ปกครองถึงค่าย ชมลูกๆ แล่นเรือวันแรก และคืนงานเลี้ยง 1. จาการสังเกตุในวัน วันแรกที่ได้กลับไปเจอ หลังจากฝึกฝนไปได้ 10 วัน - ธอร์มีความมั่นใจและ เ ด็ ด เ ดี่ ย ว ใ น ก า ร ตัดสินใจท าหน้าที่ใน การแล่นเรือใบ - ธอร์ประเมิณสถาณ การณ์ก่อนเข้าทุ่น ถ้า ไม่มั่นใจจะมีลุกขึ้นยืน เช็คดูทุ่น (จากที่สังเกตุ การยืนทุกครั้งของธอร์ จะเกิดก่อนการเข้าทุ่น) - จากข้อสังเกตุด้านบน ท าให้เข้าใจได้ว่า ธอร์ ส ร้ า ง ( Scenario) ฉากทรรศน์ต่างๆเป็น ท า ง เ ลื อ ก ใ น ก า ร ตัดสินใจจากประสาท สัมผัสต่างๆก่อน และ ท าการทบทวนอีกครั้ง (ลุกขึ้นยืนดู)ถ้าไม่มั่นใจ ใ น ส ถา น กา ร ณ์ กั บ ทางเลือกที่จะเลือก 2. เมื่อเข้าถึงฝั่งธอร์ท า ต า ม Procedure ขั้นตอน ไม่วอกแวกกับ กับสิ่งเร้ารอบข้าง แสดง ถึงว่าได้รับการฝึกวินัย มาอย่างเคร่งครัด รู้ ความส าคัญของขั้นตอน ในการปฎิบัติที่ถูกต้อง ที่ ส่ ง ผ ล ต่ อ ค ว า ม ปลอดภัยของตนเองและ เพื่อนร่วมฝึกแล่นเรือใบ คนอื่นๆ 3. ธอร์มีความอดทน อดกลั้นต่อความรู้สึก และความต้องการของ ต น เ อ ง ล า ดั บ ควา ม ส า คั ญแ ละใ ห ความส าคัญต่อหน้าที่ และความรับผิดชอบที่มี ในขณะนั้นก่อน ไม่มี อาการจะละทิ้งทุกอย่าง เพื่ อพุ่งมาหาคุณพ่ อ หรือคุณแม่เลย

4. ธอร์รับผิดชอบต่อ การทานอาหารและการ กะปริมาณอาหารในการ ตักแต่ละครั้งเพื่อทาน ข้าวให้หมดทุก เมล็ด ถึงแม้จะต้องไปเติมถึงสี่ ครั้ง 5. ธ อร์เล่าถึงความ ป ระ ทับใจแ ละ เ รื่ อง สนุกๆที่มีในการเข้าค่าย เรือใบ รวมถึงการถูก ท าโทษ ด้วยความรู้สึก ที่ดีใจที่ได้มา 6. ธอร์ให้ความส าคัญ ต่อก าหนดการและเวลา มากขึ้น ระลึกว่าเวลา เท่าไหร่แล้ว ดูนาฬิกา เตือนตัวเองบอกตัวเองว่า ต้องไปท าอะไรต่อกี่โมง ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว (ต่อ) วันรับกลับ 1. ธอร์แจ้งก าหนดการ แ ละ ต า ร าง เว ล าใ น กิจกรรมวันนี้ทั้งข อง ตัวเองและของผู้ปกครอง 2. ธอร์เล่าถึงการแข่ง ในวันนี้ว่าเข้าล าดับที่ เท่าไหร่ ท าไมถึงเล่น ไม่ได้ดั่งที่ตั้งใจ แสดง ให้เห็นว่าธอร์รู้จักตัวเอง รู้จั ก กา รป ระ เมินตัว รู้จักการวิเคราะห์ตัวเอง จากการท าสามอย่างข้าง ต้นแบบนี้คือการรู้จักวิถี นักกีฬาอาชีพเพิ่มเติม วันเกิดเหตุฉุกเฉินคุณ พ่อป่วยวิกฤติ(ท้องเสีย อาเจียนและหมดสติ) หลังจากกลับจากค่าย 1 วัน 1. มีสติมากขึ้น ถึงแม้ จะตกใจ มีรนรานบ้าง แต่ยังตั้งสติ ตามคนเข้า มาช่วยได้ 2. ถึงแม้จะรู้สึกกลัวและ ตกใจกับเหตุการณ์ที่ เกิดขึ้นก็ระงับอารมณ์ และความรู้สึก ท าสิ่งที่ ต้องท าและควรท าให้ ส าเร็จลุล่วงก่อน ก่อนจะ แสดงความรู้สึกร้องไห้ ตกใจออกมา 3. ธ อ ร์ รู้จั ก กา รให้ ก าลังใจทั้งกับตัวเองและ ผู้อื่น(คุณแม่และคุณพ่อ)

ตอนที่ผมมาค่ายเรือใบครั้งแรก ผมรู้สึกตื่นเต้นว่าถ้าผมลงเรือผมจะ ท าได้หรือเปล่า พอลงทะเลเห็นว่ามีพี่เลี้ยงลงด้วย ผมเลยมีความมั่นใจ มากขึ้น ผมรู้สึกว่ามันไม่ได้ยากมาก แต่พอไม่มีพี่เลี้ยงก็เล่นเองได้ แต่ ตอนที่ลมแรงก็รู้สึกว่ายากขึ้น สรุปสิ่งที่ผมได้คือการที่ผมต้องฝืนใจกิน สิ่งที่ไม่ชอบ หรืออดทนต่อการที่ท าสิ่งที่ไม่ชอบ เช่น การทานอาหารที่ ผมไม่เคยกิน อย่างเช่นเมนูเครื่องในที่ใส่มากับโจ๊ก ((เราต้องมีสมาธิในการแล่นเรือ)) ด.ช.ปณต พานิชชีวะกุล “ซิกแซกตามทะเล” คุณครูสอนการแท็ก แล้วซิกแซกตามทะเล เรือนั้นแล่นโซเซ ผมเลยจับให้หางเสือตรง

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว - รู้จักหน้าที่ตนเอง ตอน เปิดค่ายพ่อแม่ไปส่ง ใจ จ ริ ง ก็ แ อ บ น้ า ต า ซึ ม แต่คัตซึมีวิธีจัดการตนเอง ในการเข้ามากอดพ่อแม่ใน แบบที่ตนเองพอใจแล้วก็ โบกมือลา วันที่พ่อแม่มาดู คัตซึบอกเห็นแม่แล้ว แต่ ท าเหมือนไม่เห็น เพราะ ครูบอกให้นิ่ง(เล่าให้แม่ฟัง ทีหลัง) ตอนเย็นทานข้าว นั่งระหว่างพ่อกับแม่ ก็เล่า เรื่องราวต่างๆ แต่ก็ยังนิ่ง กว่าปกติ แต่พอน าเสนอ เสร็จ ก็วิ่งมากอดพ่อกับแม่ บอกว่าน าเสนอเสร็จแล้ว กอดได้ ถือว่าคัตซึมีการข่ม ใจและปฎิบัติตามสิ่งที่ครู แจ้งไว้ - พ่อกับแม่บอกว่าพรุ่งนี้ จะช่วยลากเรือนะ คัตซึบอก ไม่ต้องช่วยเพราะพื้นตรง นั้นลื่น คัตซึลากเองได้ แม่ รอถ่ายรูปคัตซึก็พอ ปกติ ถ้าพ่อแม่เสนอตัวเรื่องอะไร ก็ตามคัตซึจะให้ช่วยหมด - คัตซึไม่ใช่สายกีฬา ผ่านค่ายเรือใบ 12 วัน มา ไ ด้ แ ม่ ถื อ ว่ า สุ ด แ ล้ ว เพราะปกติให้ออกก าลัง กาย ตากแดด ก็บ่นแล้ว แต่ก็กลับมาเล่าเวลาอยู่บน เรือหรือออกก าลังกายตอน เช้าว่าสนุกแค่ไหน และสิ่งที่ชัดที่สุด คือจบ ค่ายมา ทานข้าวหมดจาน แบบต่อให้เยอะแค่ไหน บ่นไป ก็ตั กใ ส่ปา กไป สุ ด ท้ า ย ห ม ด เ ก ลี้ ย ง

ผมไปเล่นเรือใบแล้วผมแล่นเรือใบได้ี แต่มี พี่เลี้ยงนั่งพี่เลี้ยงไม่ได้ช่วย จากนั้นต้องท าเอง ต้องดึงหางและเชือกเมนชีทตั้งหัวเรือให้ตรงทุ่น แล้วมุ่งตรงไปท าไจบ์ ผมรู้สึกว่าดีมากเลยครับ ที่ผมเล่นเรือใบ และผมอยู่ที่นี่ผมสนุกมาก และ ที่ผมเล่นกับพี่เลี้ยงสนุกที่สุดเลยครับ “ซิกแซกตามทะเล” ผมไปเล่นเรือใบ และผมเล่นเรือใบได้ แต่มีพี่เลี้ยงนั่ง แต่พี่เลี้ยงไม่ได้ช่วย จากนั้นต้องท าเอง ดึงหางเสือและดึงเชือก ตั้งเรือให้ตรงทุ่น แล้วมุ่งตรงไปท าไจบ์ ด.ช.วรภัทร วนาสันติพงศ์ ((สนุก เราเล่นเรือใบ))

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว ✅️ ความ เข้าใจใน หน้าที่ของตัวเอง : การ ห่างไกลจากครอบครัว ครั้งนี้ ดูเติบโตขึ้น เข้าใจ หน้าที่ตัวเองตั้งแต่ตอนมา ส่งว่าต้องมาเข้าค่ายและมา กี่วัน และตอนวันที่มาหา ถึงแม้จะเห็นก็ไม่ได้จะหยุด ท าภารกิจของตัวเอง ✅️ เอาชนะความกลัว : ก่อนมาน้องเคยพูดว่ากลัว การอยู่บนเรือใบคนเดียว ไม่ชอบทะเล แต่พอถึง วันที่ครูบอกให้เลือกฉาย เดี่ยวกลับมาชื่อคานิ ก้อท า ให้แม่ อดประหลาดใจ ไม่ได้ แต่เมื่อได้เห็นภาพ เค้าลงแล่นใบก้อรู้สึกว่าเค้า ก้าวข้ามความกลัวได้และท า ออกมาได้ดีเกินคาดค่ะ ✅️การเรียนรู้การอยู่ กับกฎระเบียบ : ด้วย ความเป็นคานิก็อาจท าให้ ค รูๆ หล า ย ท่ า น ใ ช้ พ ละ ก า ลังใน กา ร ดูแ ล มากกว่าคนอื่นๆ ซึ่งจาก การอยู่ค่ายและได้รับการ อบรมก็เห็นถึงความนิ่ง ของเค้ามากขึ้นตอนอยู่กับ ครูค่ะ ✅️ พฤติกรรมการ ฝืนกินข้าว : สามารถฝืน ตัวเองให้กินในสิ่งที่ตัวเอง ไม่เคยทานหรือไม่ชอบได้ จนหมดแบบเกลี้ยงจาน ทั้ ง ห ม ด ทั้ ง ม ว ล นี้ ขอบคุณคุณครูทุกคนทุก ฝ่ายที่ช่วยขัดเกลาดูแลและ ส อน กา รแ ล่นใบ แ ละ ขอบคุณเพื่อนๆ คานิ ทุกคนที่พยายามเข้าใจ อยู่ร่วม ท างานด้วยกัน แ ละข อโทษคุณค รูแ ละ เพื่อนๆคานิที่บางครั้งบาง คราวท าพฤติกรรมไม่ เหมาะสมทั้งตั้งใจและไม่ ตั้งใจนะคะ >>>>>>>>>>>>>>>>

การที่ผมมาที่นี่ผมก็คิดถึงพ่อแม่แล้วเวลาที่ลงทะเล ผมก็กลัวเรือล่มแต่ตอนหลังๆ ผมก็ไม่กลัวแล้วเพราะ การที่เรือล่มไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดเพราะได้เห็น เพื่อนเรือล่มครับ และผมก็โดนบูมตีหัวและก็ เกือบจะร้องไห้ ผมไม่ร้องไห้เพราะถ้าเกิดร้องไห้ไป ก็ไม่มีประโยชน์ ผมได้พัฒนาเรื่อง การอดทน อดทนต่อการคิดถึงพ่อแม่ และเพียรพยายามที่จะเล่นเรือใบ ผมชอบค่ายนี้ ได้เห็นสัตว์ทะเล เห็นปลา ปู และก็หอย “การแล่นใบ” การเล่นเรือใบ ต้องใช้หางเสือ ในการเล่นเรือ ให้ทิศทางถูก ฉันเล่นเรือใบ เล่นให้ไม่ผิด เป็นอย่างที่คิด สนุกจังเลย ((เพียรในการเล่นเรือใบ)) ด.ช.ธันยนันท์ ด ารงค์การพานิช

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว ⛵️จากที่เคยบ่นว่าไม่อยากไป ค่ายเรือใบ ตอนนี้ดูเขาสนุกกับค่าย กลับมาเล่าและวิเคราะห์ตัวเองให้ฟัง ว่าพลาดตรงไหนในการแข่งขัน และ ตั้งตารอในการเล่นเรือครั้งหน้า ⛵️ดูแลและใส่ใจกับตัวเองได้ดีขึ้น น้องชอบขาแตกตอนเดินเท้าเปล่า และไม่ค่อยใส่ใจบาดแผลที่ขาแต่ กลับมาคราวนี้น้องใส่ใจเปลี่ยนพลา สเตอร์เองและบอกคุณแม่ว่าไม่ต้อง เป็นห่วงเดี๋ยวเขาจะดูแลตัวเอง ⛵️มีความใส่ใจที่จะช่วยคน รอบตัวมากขึ้น เช่นช่วยเก็บจานข้าว ของคนอื่นและช่วยคุณพ่อตากผ้า โดยที่เราไม่ต้องบอกให้เขาท า ขอขอบพระคุณคุณครูทุกท่านมาก นะค่ะที่ช่วยอบรมและสอนให้น้อง พัฒนาขึ้นในทุกๆด้าน

ตอนที่ผมมาค่ายเรือใบผมรู้สึกตื่นเต้นมากครับ แต่ผมกลัวตอนที่เรือจะล่ม ตอนที่ผมคิดว่าเรือจะล่ม มันก็ล่มครับ และตอนที่ผมคิดว่าผมท าได้ และเรือผมก็ไม่ล่มครับรู้สึกประทับใจใน ตัวเองที่ท าได้ครับและท าให้ผมสามารถอยู่ด้วยตนเองได้ ไม่ต้องพึ่งพาใคร มีแต่ คุณครูที่คอยสอน ตอนที่อยู่ในทะเล ลมแรงรู้สึกสนุกและมันส์ด้วยครับ แต่ตอนที่ลมเบาก็จะไม่ค่อยสนุกแต่ผมก็ท าให้เรือวิ่ง ดูใบว่าใบสะบัดไหม ถ้าใบสะบัดก็ต้องดึงหางเสือ ตอนนั้นไม่ต้องตรงทุ่นก็ได้ถ้าตรงทุ่นมันจะไม่เข้าี เพราะเราฝืนมัน ตอนที่เรือล่มไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ คิดครับ ผมเรือล่มและครูฝึกมาช่วยกู้เรือครับ พอกู้เรือก็ต้องวิดน้ าเองซึ่งเหนื่อยมากครับ ((ท าด้วยตัวเอง)) “ฝึกความอดทน” ฉันมาค่ายเรือใบ ครูให้ฝึกความอดทน มาค่ายต้องฝึกฝน ท าให้ผมผ่านไปได้ ด.ช.ภูดิท ชินศิริโชคชัย

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว ดูมีพัฒนาการการ ที่โตขึ้น ไม่น่าเชื่อว่า 12 วั น ที่ อ ยู่ ใ น ค่ า ย จ ะ สา มา ร ถ ท าให้ เ ด็ ก ๆ ได้รับอะไรหลายอย่างทั้ง 1.ความรับผิดชอบต่อ ตนเองและสังคม เมื่อเช้า นี้ตื่นนอนมาแล้วเก็บผ้า ห่มเองทันที และช่วยพ่อ หยิบของให้อย่างเต็มใจ โดยไม่ต้องเรียกหลาย ครั้ง และพอเห็นคุณครู บอกว่าช อบช่วย เหลื อ คุณครูท างานได้หลาย อย่างก็รู้สึกภูมิใจครับ 2.ความสามัคคีและมี น้ าใจ เมื่อได้เห็นลูกและ เพื่อนๆได้ช่วยเหลือกัน ตอนลากเรือขึ้นฝั่ง และ คอยเตือนกันเมื่อมีใคร ท าอะไรผิดพลาดไป 3.ความอดทน บีมและ เด็กๆหลายคนดูมีความ อดทนและ เข้มแข็งขึ้น อย่างเห็นได้ชัด ตอนที่ เรามาดูอยู่ในวันที่ 11 วัน ที่ลูกยังไม่เห็นเรา ทุกคนท าตามค าสั่งของ ครูฝึกได้ดีถึงแม้อากาศ จะร้อนและเหนื่อยแต่ก็ท า กันจนส าเร็จ รู้สึกได้ว่า ลูกมีพัฒนาเพิ่มมาอีก ระดับนึงแล้ว 4.ความกล้าแสดงออก ตอนที่บีมออกไปพูดอยู่ หน้าเวทีวันน าเสนอ เห็น ไ ด้ชั ดว่า ก ล้าพู ดแ ละ แสดงออกมากขึ้น ตรงนี้ ดูแตกต่างจากก่อนหน้านี้ มากอย่างเห็นได้ชัด ❤️ ปล.ประทับใจ ที่สุดคือตอนที่ผมช่วยลูก ลากเรือขึ้นจากฝั่งแล้วลูก ก าลังจะเก็บใบเรือ แล้ว ผมถามว่าให้พ่อช่วยมั้ย บีมตอบว่าไม่เป็นไรผม ท าเองได้ นาทีนั้นท าให้ รู้เลยว่าลูกดูโตขึ้นจนเรา ตกใจแบบตั้งตัวไม่ทัน เลย ข อข อบคุณครู หนึ่ง ครู เก๋ ครูฟิล์ม ครูแป๋ม ที่ท าค่ายดีๆ ให้กับลูกเรา และฝาก ขอบคุณครูฝึกทุกท่าน ด้วยนะครับ

ค่ายเรือใบ เราต้องคิดเองท าเอง เวลาเราไป เล่นเรือเราต้องท าเอง แล้วก็ต้องมีความอดทน ด้วยครับ “เป้าหมายคือทุ่น” เรือใบมีหลากหลาย ต้องใช้กายอยู่ในเรือ มือหนึ่งจับหางเสือ มองเป้าหมายให้ตรงทุ่น ด.ช.ปราชญ์ หารฟ้า ((มุ่งมั่นมั่นใจ))

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว • Strength He is physically and mentally strong. From his tanned skin, Porshe has become slightly muscular on his arms, abs and legs while his ability to keep his state of mind consistently strong to confront any obstacles • Perseverance and endurance During the last day of sailing, we wanted to help him but he said “it’s ok, I can do it myself”. These words proved that through struggles and confronting challenges over the last 12 days at sea, have eventually proves another stage of his growth. • Teamwork Instead of focusing on himself, his action have shown his natural willingness to support and. care to his friends. He emphasizes by always offering a helping hand to those in need. He has shown kindness without any complaints and so far, he is more understanding to his little sister. ……………………..

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว (ต่อ) • ความแข็งแกร่ง เขา มีร่างกายและจิตใจที่ แข็งแกร่ง จากผิวสีแทน ของเขา พอร์ชมีกล้าม เล็กน้อยที่แขน หน้า ท้อง และขา ในขณะที่ เขา สา มา ร ถ รั ก ษา สภาพจิตใจให้เข้มแข็ง อ ย่าง ต่ อ เ นื่ อง เพื่ อ เผชิญหน้ากับอุปสรรค ต่างๆ • ความเพียรและความ อดทน ในวันสุดท้าย ของการล่องเรือ เรา อยากช่วยเขา แต่เขา บอกว่า “ไม่เป็นไร ฉันท าเอง ไ ด้” ค า พู ด เ ห ล่า นี้ พิสูจน์ให้เห็นว่าผ่านการ ต่อสู้และการเผชิญหน้า กับความท้าทายในช่วง 12 วันที่ผ่านมาในทะเล ในที่สุดก็พิสูจน์ให้เห็น ถึงการเติบโตอีกขั้นของ เขา • การท างานเป็นทีม แทนที่จะจดจ่ออยู่กับ ตัวเอง การกระท าของ เขาได้แสดงให้เห็นความ เต็มใจตามธรรมชาติ ของเขาที่จะสนับสนุน และดูแล เพื่อนๆ ของเขา เขา เ น้ น ย้ าโ ด ย ยื่ น มื อ ช่วยเหลือคนที่อ่อนแอ กว่าเสมอ เขาได้แสดง ความเมตตาโดยไม่มี ข้ อต าหนิใด ๆ แ ละ จนถึงตอนนี้ เขาเข้าใจ น้องสาวคนเล็กของเขา มากขึ้น .........................

ด.ช. เปรม โอภาส การมาค่ายเรือใบ ก็ตื่นเต้นที่ได้มา และบางวันก็รู้สึกล าบาก อย่างเช่น อาหารไม่อร่อยเราก็ต้องกินให้หมดไม่เหลือ เราต้อง ท าทุกอย่างให้ดีที่สุด เราต้องคิดเองท าเองว่าเราจะอ้อมอย่างไร จะแท็กอย่างไร หรือไจบ์อย่างไร บางครั้งผม ก็แท็กไม่ได้เพราะไม่ทันที่จะมอง ใบเรือและเราต้องใช้ความจ า ในการมาค่ายเรือใบ ได้พัฒนาความสามารถคือการมีระเบียบ แล้วก็ต้องอดทน การมาค่ายเรือใบก็มี แผลบ้างเจ็บตัวบ้างก็เป็น ค่ายที่สนุกเพราะเราต้อง จัดการตัวเอง แล้วก็ได้มา เล่นเรือใบสนุกๆ ได้ลง ทะเลด้วยตัวเอง “ทิศทางลม” เรือใบอ๊อฟติมิสท์ ต้องดูทิศทางของเรา ฝึกฝนอย่าให้จม ต้องท าให้ดีที่สุด ((เราต้องขยันเพื่อความส าเร็จ)) ด.ช.เปรม โอภาส

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว - แก้วมีความอดทนมากขึ้น ทั้งในเรื่องอารมณ์ และ จากการเจ็บปวด ทางร่างกาย - ทีความมั่นคงทางอารมณ์มากขึ้น ตัดสินใจได้ แน่วแน่ - มีความกล้ามากขึ้น ประมาณนี้ค่ะ เพราะถามว่าค่ายเป็นยังไง แก้วบอกไม่ชอบ ค่า

ตอนที่จะมาค่ายเรือใบผม ตื่นเต้นมาก และรู้สึกสนุกเมื่อได้ แล่นใบ ผมต้องฝืนตัวเองเรื่องการ กินและ “มั่นคงการแล่นใบ” แล่นเรือมีสติ จะต้องคิดให้รอบคอบ จะต้องคิดให้ออก ว่าลมนั้นมาทางไหน เรือใบห้ามมองใคร ต้องดึงใบและใส่ใจ ลมกั๊สเรือวิ่งไว จับหางเสือให้มั่นคง ((มั่นคง แล่นใบ)) ด.ช.ฌาน สุภนัตร ผมก็ท าไีด้ แม้ผมจะไม่ชอบกิน แต่ผมก็ผ่านมาได้ครับ ผม ชอบการแล่นใบครับ

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว การ เปลี่ยนแปลงของ ฌาน น่าจะน้อยมากค่ะ ผ่านไป 3 วันน่าจะ กลับสู่โหมดเกือบปกติ แล้ว แต่!!! กา รไป ค่า ยท าให้แม่ มองเห็นลูกในมุมที่เค้า ไม่ค่อยแสดงออกมาก่อน ท าให้เรายิ่งตระหนัก มากขึ้นว่าที่ผ่านมาเค้า เข้มแข็งแค่ไหน แ ละ เข้มแข็งมานานแล้ว ก่อนไปค่ายฌานจะเอ่ย ปากแค่ 2 เรื่อง คือ 1. เรื่องอาหาร 2. เรื่อง ที่เค้าไม่เข้าใจทฤษฎีการ แล่นเรือที่ครูสอน ท าให้ ไม่มั่นใจว่าจะแล่นเรือ ออกไปได้ยังไงคนเดียว เป็นการบ่น แบบไม่ งอแง เว้าวอน พูดแล้วก็ จบ ท าให้เราคิดว่าเค้า ไม่เป็นไร และการไม่ แสดงออกอะไร ท าให้ พ่อแม่เข้าใจว่าเค้าไม่คิด อะไร สบายๆ จนวันที่ไปส่ง หลังจาก ถ่ายรูป คุณครู ให้ลากันอีกครั้ง ก่อน แยกย้าย ฌานเดิน มากอดแม่ กอดแน่นๆ มองตา แล้วเดิน ไป แม่ใจหล่นเลย เรารู้ เลยว่าเค้ารู้สึกไม่ มั่นใจ แต่เข้าใจ และ เข้มแข็ง วันปิดค่าย แค่มองหน้า กัน เห็นแววตาที่เค้าหัน มาเจอแม่ ก็รู้ว่าลูกดีใจ แค่ไหน ❤️ …………………….

มาเรือใบผมรู้สึกสนุกและคิดถึงพ่อแม่ครับ ผมได้เรียนการแล่นเรือใบ เรียนรู้ การแท็กและการไจบ์ได้ขึ้น simulator ซึ่งผมเคยขึ้นมาที่โรงเรียน ครั้งนี้มาเรียน กับครูฝึกและได้ทานอาหารที่มีทั้งชอบ และไม่ชอบ อาหารที่ไม่ชอบ โจ๊กมีเครื่องในที่ ผมไม่ชอบ เหลือขิงกับเครื่องในไีว้ ผมไม่รู้จะบังคับใจตัวเองยังไง ผมเหลือไว้เครื่อง ในกับขิงเลยไปขอนั่งโต๊ะครูจึงสามารถกินได้ฝืนใจตัวเองได้..มาที่นี่ผมชอบอาหารที่นี่ อร่อย และก็มาเจอคลื่นที่แรงแบบนี้เป็นที่แรก ได้เจอเรือใบหลายประเภท optimist Laser และ Nakra ครับ ผมก็ชอบค่ายเรือใบ 50/50 ครับ “ก้าวไปแล่นใบ” ฉันมาค่ายเรือใบ มีน้ าใสในทะเล ฉันแล่นจนเรือเซ จนเกือบคว่ าและหงายหลัง จะแท็กต้องดันหาง ก้าวไปอย่างที่มุ่งหวัง ท าตามที่พี่สั่ง ไม่มีพลาดไม่มีผิด ((จะเล่นเรือต้องอดทนให้ถึงที่สุด)) ด.ช.ภากร จิตมั่นชัยธรรม

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว รู้หน้าที่ ก่อนมาค่ายบ่น ไม่อยากไปมากๆ และ ตลอดทางที่ขับรถมา แต่เมื่อถึงค่ายลงจากรถ โดยสงบและลากกระเป๋า ไปรวมกับเพื่อนๆ ได้ ทันที วันที่ 11 ตอน เย็นทานอาหาร เข้ามา หาพ่อแม่ยิ้มดีใจ เล่า เรื่องให้ฟังอย่างตื่นเต้น พอถึงเวลากลับก็รีบวิ่ง ไปรวมกับเพื่อนๆ แสดง ให้เห็นถึงความเข้าใจใน หน้าที่ และการปรับใจ พร้อม เผชิญกับความ ยากล าบาก อดทน พยายาม หาทางฝืนใจ ทาน อาหา รที่ไม่ช อบ มากๆ บอกแม่ว่าได้พยายาม ทานอาหารหลายอย่าง มากๆ กลับมาบ้านทาน อาหารหลากหลายขึ้นโดย ไม่ค่อยบ่น ปรับตัว เรียนรู้ ฝึกฝน ในช่วงแรกๆ เรือล่มบ่อย มาก (เพราะสรีระด้วยรึ เปล่าไม่แน่ใจ) เจ็บตัว บูมฟาดหัวตลอด จนวัน ห ลัง ๆ ป รั บ ตัว ถ่า ย น้ าหนักให้เรือไม่จมยังมี โคลงเคลงบ้าง เล่าว่าเริ่ม พอใจกับการสมดุลเรือที่ ดีขึ้นของตัวเองถึงแม้จะยัง ไม่นิ่งได้ตลอด และตั้งใจ เก็บเรือเองไม่ขอให้พ่อแม่ ช่วย มีความภูมิใจ ที่ สา มา ร ถ ท าไ ด้ เ อง ช่ ว ย เ ห ลื อ ดู แ ล กั น ระหว่างอยู่ค่าย ดูแลส่วน ของตัวเอง แล้วช่วยเหลือ เพื่อนด้วยความเต็มใจ ลากเรืออย่างสนุกสนาน สร้างความอดทนร่วมกัน เป็นบรรยากาศการอยู่ ค่ายที่น่ารัก ขอขอบคุณคุณครู ครูฝึกและพี่เลี้ยงทุกท่าน ที่ช่ว ยใ ห้ เ ด็ ก ๆ เพิ่ ม ศักยภาพของตัวเองได้ มากเลยค่ะ (hands put together)

“ลมดีอากาศดีวินัยมีเพราะเรือใบ” หนูอยากเล่นเรือเป็น ลมนี้เย็นอากาศดี ชอบเล่นเรือใบนี้ เพราะได้ความมีวินัย หนูประทับใจในหลวงรัชกาลที่ ๙ ทรงมีความอดทนในการ ข้ามอ่าวไทย ท าให้หนูมีแรงในการอดทนเมื่ออยู่ในทะเล ยามที่ไม่ มีลมหรือลมน้อย หนูจะร้อนมาก แต่ก็อดทน และท าให้หนูเีห็นว่าต่อให้ไม่มีลม แต่หนูก็อดทนรอแล่นใบไีด้ แต่ถ้าลมดี ก็จะท าให้หนูแล่นใบได้ดีค่ะ ด.ญ.อนิตา อนันต์ไซคนั โบลลิงคน ((อากาศดีแล่นใบได้))

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว 1) ความอดทน - อดทนต่อความร้อน (ออกเรือทุกวัน) - อดทนต่อความเหนื่อย (ออกก าลังกายทุกวัน) - อ ดทนต่ อความไม่ สบายกาย และความไม่ สบายใจ (ตอนboom ตีหน้า น้องคงเจ็บ เห็น บอกว่า แอบร้องไห้ตอน อยู่บนเรือคนเดียวด้วย เพราะถ้าร้องไห้ เดี๋ยวจะ โดนท าโทษ เลยร้อง ไม่ให้ใครเห็น แม่ยกนิ้ว ให้เลย ) - อดทนต่อความคิดถึง ได้ดีขึ้นมากค่ะ 2) รู้หน้าที่ของตนเอง และรับผิดชอบสิ่งที่ได้รับ ม อบหมายได้ดียิ่งขึ้น จากเดิมจุดนี้ค่อนข้างดี แ ต่ ต อ น นี้ มี ม า กขึ้ น กว่าเดิมอีก 1 step ท า ให้รู้สึกว่าเขาพร้อมที่จะ เติบโต เป็นวัย รุ่นที่มี คุณภาพคนหนึ่ง เหตุการณ์ที่ท าให้เห็น ค่อนข้างชัด คือ วันที่ 12 ซึ่งเป็นวันปิดค่าย คุ ณ ค รู แ จ้ ง ว่ า ใ ห้ ผู้ปกครองช่วยเก็บเรือได้ ตอนที่แม่เดินไปเสนอ ความช่วยเหลือ อนิตา บอกว่า ไม่เป็นไรค่ะ อันนี้ไม่ต้องใช้แรง หนูท า เองได้ค่ะ และตอนที่ไป โรงพยาบาล แล้วหมอ แจ้งว่าต้องแอดมิด สิ่งแรก ที่ น้ อง เ ป็ น กังว ล คื อ การบ้าน เพราะ ครูบอก ว่าต้องออกก าลังกาย PT 1 4 ท่า ทุ กวั น ต้ อง ท ากับข้าว และต้องซักผ้า ทุ กวั น แ ล้ว ห นูจะ ท า อย่างไร น้องกังวลใจมาก ว่าจะไม่สามารถท าสิ่งที่ ได้รับมอบหมายได้ส าเร็จ (แม่ก็ได้แต่แอบคิดว่า เอา ตัวเองให้รอดก่อนไหมลูก 55)

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว (ต่อ) 3) ความสงบนิ่ง วันที่ 11 ตุลาคม เป็น วันที่จะได้มีโอกาสเจอกัน ครั้งแรก แต่แม่ติดงาน มาไม่ทันดูลูกขึ้น-ลงทะเล ตอนแม่มาถึง แม่ก็รีบ โผล่หน้าไปให้เขาเห็น เพราะกลัวเขาจะน้อยใจที่ แม่ไม่อยู่ แต่พอเราถาม เขาว่า ตอนที่ขึ้นจากทะเล มาแล้ว ไม่เห็นแม่ คิด ไหมว่าแม่จะไม่มา เขา บอกว่า เขารู้อยู่แล้วว่าแม่ ต้องมา เลยไม่ได้กังวล อะไร (กลายเป็นว่าลูกนิ่งกว่าแม่ ) 4) ฝึกฝืน - เรื่องกิน (ส าคัญมาก แม่ชอบการฝึกวินัยเรื่องนี้ มากค่ะ ต้ องข อบคุณ คุณครูทุกท่านมากๆค่ะ ) เนื่องจากที่บ้าน อยู่กันแบบครอบครัว ขยาย จึงมีอาม่า อากู๋ อาอี้อยู่ด้วยกัน และบ้าน อยู่ใกล้กับเยาวราช ถ้า น้องบอกว่าอยากกินอะไร อาม่าก็จะตามใจ รีบสรร หาอาหารที่หลานๆชอบมา ให้ ท าให้น้องเป็นคน ทานยาก เลือกกิน กิน ของหลายอย่างไม่เป็น แต่เพราะครูสอนว่าต้อง ทานให้หมด ท าให้ถึงแม้ จะเจออาหารที่ไม่ชอบ แต่ น้องก็จะไม่เลือก และทาน ให้หมดเกลี้ยง ซึ่งน้อง แฝดจะได้อานิสงส์นี้ด้วย เพราะเขาถือพี่อนิตาเป็น ต้นแบบ - เข้า ห้ อง น้ า ป ก ติ ห้องน้ าไม่สะอาดน้องก็จะ ไม่อยากเข้า แต่ตอนนี้ก็ อยู่ง่าย กินง่ายขึ้นเยอะ ……………..

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว (ต่อ) 5) การช่วยเหลือผู้อื่น เห็ นไ ด้จา กวัน ที่ 12 น้ องขึ้นน้ ามา เป็นคน แรกๆ หลังจากที่ตัวเอง ท าหน้าที่ตัวเองเสร็จ เขา ก็รีบลงไปช่วยเพื่อนคน อื่นยกเรือขึ้นจากน้ า โดน ที่ไม่ได้มีใครสั่ง (อันนี้ แม่ปลื้มใจ มาก ที่ น้องคิดถึงผู้อื่นด้วย) 6) ความกล้าหาญ กล้า แสดงออก ปกติอนิตา เป็นคนไม่ค่อนกล้าที่จะ แสดงออก เวลาน าเสนอ ก็จะคอยก้มหน้า และ หลบตาคน เสม อ แต่ ตอนที่น าเสนอค่าย เรือใบ น้องดูมีความ มั่นใจเพิ่มขึ้น และ ดู เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น 7) การฝึกการตัดสินใจ ข้อนี้คือ คุณแม่ชอบที่สุด ตอนที่น้องอยู่บนเรือ แม่ เ ห็ น ถึ ง ก า ร ฝึ ก ก า ร ตัดสินใจของลูก ที่จะท า อย่างไรให้ไปถึงจุดหมาย ปลายทางที่วางไว้ น้อง ต้องฝึกการมองทิศทาง ลม การตัดสินใจที่จะ เดินเรือไป หรือ หยุด นิ่ง ต้องขอขอบคุณ คุณครูสยามสามไตร ครูฝึกทุกท่าน และ ครู รุ่นพี่นักกีฬาทุกคน ที่มา เป็นแรงบันดาลใจ และ ฝึกฝนให้นักเรียนรุ่นที่ 17 ได้ประสบการณ์ที่ดี และมีค่ามากค่ะ

ต้องฝืนตัวเองเรื่องการกิน อดทนกับการอยาก เจอพ่อแม่ การเล่นเรือใบต้องใช้แรง ใช้ร่างกาย ถ้ากลัวก็ไม่เป็นไร คนเราต้องมีแพ้ีมีชนะ ที่ส าคัญต้องชนะใจตนเอง โดยการฝืนใจท าใน สิ่งที่ไม่ชอบแต่ต้องท า ค่ายเรือใบไม่แย่อย่างที่ คิด เราแค่ต้องทิ้งความรู้สึกที่แย่ไปมันก็จะรู้สึก ดีเอง ถ้าคิดเรื่องที่ตัวเองไม่พอใจก็จะรู้สึกไม่ดี ผมท าได้ครับ ๔-๕ วัน ปกติผมก็ จะ ร้ องไห้คิดถึงพ่ อแม่แ ล้วแต่นี่ วันที่ ๑๐ แล้วผมยังอยู่ได้สบาย ไม่ ร้องไห้เลยครับ “ค่ายเรือใบ” ฉันไปค่ายเรือใบ ดูน้ าใสและปลาปู เร็วทุกคนมาดู มีรูปูอยู่ที่ชายหาด ((อดทนฝืนใจตัวเองและจะดี)) ด.ช.ธนวรรธน์ ศรีวะโลสกุล

ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว - มีความหนาแน่นของกล้ามเนื้อ มากขึ้น สมส่วนมากขึ้น แข็งแกร่ง ขึ้น ผิวเข้มขึ้นที่หมายถึงความ อดทนที่อยู่ทามกลางแดดและลม กลางทะเล เด็กๆอดทนได้เยี่ยม มากๆ - ก ลั บ บ้ า น ม า ท า นข้ า ว ไ ด้ หลากหลายแบบมากขึ้นไม่เลือก ทาน และทานทุกเม็ด จานสะอาด มาก ทานเยอะด้วยค่ะ - ก า ร ต อ บ ส น อ ง เ ร็ ว ขึ้ น ตอบสนองไว รับผิดชอบตัวเองได้ ดีมาก รวมถึงดูแลน้องได้ด้วย - เข้าใจอะไรได้ง่ายขึ้น ไม่พูด หลายรอบเพื่ออธิบาย - ทางด้านจิตใจรู้สึกได้ชัดเจนมาก โฟกัสกับสิ่งที่ได้รับมอบหมายหรือ แม่ลองให้ท าได้ดีขึ้น - และมีค าพูดที่แสนสุขพูดมา ฟัง แล้วแม่น้ าตาไหลเลยทีเดียว “หลัง กลับจากค่าย หนูรู้สึกว่าเวลามันมี ค่ามาก เวลาที่เราอยู่ด้วย กันมันดีมาก” - จบการรายงานจากที่แม่แอบ สังเกต 2 วัน ที่ผ่านมา

ผมได้เีรียนรู้วิถีค่ายเรือใบ แล้วก็ได้รู้เกี่ยวกับเรื่องเรือใบ ในส่วนวิถีค่ายเรือใบ ผมก็จะ ได้จัดการตัวเอง ท าหน้าที่ที่ควรจะท าโดยที่ไม่มีพ่อแม่หรือ ใครมาคอยเตือน ที่นี่เราจะต้องท าเอง ที่ ครูบอกว่าสิ่งส าคัญที่อยู่ในค่ายนี้ คือ ตัว ใครตัวมัน ถ้าไม่รู้ว่าท าอะไรไม่ได้ หรือไม่รู้ว่าจะต้องท าอะไร เราจะไม่ไป ถามเพื่อน แต่ให้เราสังเกตเพื่อนรอบๆ ตัวอย่าไปท าตามทุกเรื่อง ต้องรู้ล าดับว่า ตอนนี้เราควรท าอะไร อยู่ค่ายผมรู้สึกคิดถึงพ่อแม่นิด หน่อย แต่คิดไปคิดมาก็คิดว่า ๑๒ วัน แต่จริงๆ ผมก็ ยังคิดถึงอยู่ ที่ผมชอบ คือ อาหารของค่ายรสชาติอร่อย แต่ที่ไม่ชอบ คือ บทลงโทษ ให้วิ่งรอบ สมาคมฯ จะท าให้ เหนื่อยมากครับ “การฝึกฝน” เรือใบนั้นใช้ลม ความอดทนอยู่ในใจ เรือใบแล่นได้ไกล เพราะได้รับการฝึกฝน ((เรือล่มก็ต้องสู้)) ด.ช.ณดล ชื่นจงกลกุล