ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว . ทานอาหารปริมาณมาก ขึ้นี (ตั้งแต่ช่วงเตรียมตัว ก่อนไปค่ายฯ) มีเลือกบ้างี แต่สุดท้ายก็ทานหมดี และ ทานได้ทุกอย่าง . รับผิดชอบหน้าที่ของ ตัว เ องได้ดีีขึ้น จากแต่ ก่อนที่แม้จะรู้ว่าเป็นหน้าที่ ที่ต้องท า แต่จะอิดออดี ต่อรองี "เดี๋ยวท า" "ขอแป้ บนึง" ตอนนี้คือีพอเตือน ปุ๊บ ก็ท าทันทีี . ให้ความช่วยเหลือแบบ ไม่ต้องร้องขอี จากแต่ ก่อนที่ลงจากรถีแล้วเดินเข้า บ้านแบบมือว่างๆี เมื่อวาน พอถึงบ้านี ปั้นช่วยถือของ เข้าบ้านี และออกมาอีก รอบี "แม่ครับี ปั้นช่วย ถือ" หรือเมื่อเช้าี "แม่ครับี ีปั้นช่วยรดน้ าต้นไม้นะ ครับแม่" . พึ่งพาตนเองได้มากขึ้นี จากแต่ก่อนที่ต้องขอให้แม่ ไปด้วยี ท าด้วยี หลังจาก กลับมาี ปั้นลืมขอให้แม่ ออกไปเป็นเพื่อนแล้วี . ดูใจเย็นีและรอคอยีได้ มากขึ้น จากแต่ก่อนที่ถ้า ไม่ได้อย่างที่ต้องการี จะ พูดทันทีี หลังจากกลับมา ดูนิ่งขึ้นี และยอมเป็นฝ่าย ที่ต้องรอคอยมากขึ้น สุดีท้าียีต้องขอขอบคุณ คุณครูทุกท่านีที่ร่วมสร้าง ประสบการณ์ 12 วัน ที่ ค่ายเรือใบ แม่ว่ามันมีค่า มากมายเหลือเกินส าหรับ เด็กวัยนี้ี นอกเหนือจาก เรื่องการเล่นเรือใบี ปั้นยัง ได้อยู่กับตัวเองี (โดยไม่มี พ่อแม่) ได้รู้ความสามารถ และขีดจ ากัดของตัว เองี ร่วมกับเพื่อนๆี และก้าว ข้ามความกังวลและความ ก ลั วี ภ า ยใ น พื้ น ที่ ที่ ป ล อ ด ภั ย เ พี ย ง พ อ ประสบการณ์ีนี้คงจะอยู่ใน ใจของปั้นไปอีกนานีค่ะี ………….………….
ผมร้องไห้ และผมก็ต้องไปวิ่งรอบสมาคมฯ 5 รอบ เป็นการฝึกฝนให้เรามีความเข้มแข็ง การเล่นเรือใบเป็นค่ายที่ ต้องใช้ความอดทน และความพยายามมากครับ เป็นค่ายที่ต้อง ใช้ความจ า เราจะต้องรู้ว่าจะต้องท าอะไรตอน ไหน ถ้าเราไม่จ าเราจะไม่รู้ว่าจะต้องท าอะไร ตอนไหน ถ้าเราลงแข่งเราก็จะได้ที่โหล่ เป็นค่ายที่ต้องใช้ความเพียรพยายามในการอยู่ ค่าย เหมือนเช่นพระมหาชนกที่ว่ายน้ า 7 วัน 7 คืน นี่เราแค่เล่นเรือใบเราก็ต้องสู้ให้ได้เหมือน ท่าน และเป็นการนึกถึงในหลวงรัชกาล ที่ 9 ท่านเป็นพระมหากษัตริย์ที่เก่งเรือใบมาก…และ ท่านก็ตรัสไว้ว่า...ให้รอสักครู่ อย่างเช่นที่ท่านแล่น ใบข้ามอ่าวเป็นเวลา 17 ชั่วโมง เราก็ต้องมีความ เพียรพยายามรอสักครู่เหมือนท่าน…เราควร ภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองท า เวลาท าอะไรก็ท าให้ดีที่สุด ครับ “สังเกต” เล่นเรือใบให้ดี นั้นต้องมีการสังเกต เรือใบมีขอบเขต นั่นก็คือมหาสมุทร ด.ช.กรณัฎฐ์ศุภวาณิชยานนท์ ((เตรียมตัวแท็ก))
ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว คาโณ่ดูโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ค่ะ มีความรับผิดชอบ และ ช่วยเหลือตัวเองได้มากขึ้นเยอะ มากๆๆๆ ค่ะ คาโณ่เรียนรู้จัดการใช้ชีวิต ร่วมกับผู้อื่น ได้มีการแบ่งปัน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน มีเมตตา และน้ าใจ และ ฝืนใจ อดทน ค่ะ รู้จักการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า และการเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียว โดยไม่ต้องพึ่งพาแม่ค่ะ ปล.ขอบคุณครูทุกท่านที่ช่วย อบรมและสั่งสอนค่ะ .............................
การเล่นเรือใบต้องใช้สติ ถ้าเราไม่ใช้สติอาจจะผิดพลาด หนูรู้สึกตื่นเต้นที่ได้ลงเรือใบ ทุกครั้ง และก็อยากให้แม่เล่นเรือใบด้วย อยากให้แม่รู้ว่าเล่นเรือใบสนุกมากเลยค่ะ พอ อยู่มาสักพักก็รู้สึกเป็นตัวของตัวเอง และรู้สึกเหมือนที่นี่เป็นบ้านเลยค่ะ ส่วนที่ยังไม่ได้ พัฒนา คือ เวลาเล่นเรือใบหัวเรือตก และลืมมองให้หัวตรงทุ่นหนูสามารถจับหางเสือ ได้ตรง ชอบที่นี่ก็คือมีแต่อาหารที่หนูชอบ อยู่ที่นี่สนุกที่ได้ท ากิจกรรมกับเพื่อนๆ และก็ เล่นเรือใบค่ะ “การเล่นเรือใบ” การเล่นเรือใบ ต้องใช้สติ รู้จักการคิด ฝึกเองท าเอง ((อดทนในการอ้อมทุ่น)) ด.ญ.ชลิดา สมนึกตน
ผลสะท้อนหลังจบค่ายฯ จากครอบครัว ริ ส ต้า มี ค ว า ม รับผิดชอบเพิ่มขึ้น ดูเป็น ผู้ใหญ่ขึ้น ปกติริสต้าเป็น คนขี้ลืมหลายเรื่องพอถึง บ้านวันนี้คุณแม่ตรวจฟัน ฟันสะอาดขึ้น ทีแรกคุณแม่มีความ กังวลว่าลูกจะปรับตัวกับ ส ถา น ที่ให ม่ เพื่ อนให ม่ คุณครูคนใหม่ ได้ไหมแต่ เขาก็สามารถปรับตัวได้ไว รู้จักเอาตัวเองรอด ไม่ว่าจะ เป็นการแล่นเรือคนเดียว เห็นความสามรถ ความกล้า ความแกร่ง ความอดทน ความกระตือรือร้นและความ พยายามในตัวลูก สามารถ ท าอะไรหลายๆๆ อย่างด้วย ตัวเอง ทานอาหารไม่เลือก ทานเยอะกว่าเดิมและเกลี้ยง จาน ดื่มน้ าเยอะขึ้น ได้เห็นความมีน้ าใจ ของลูกในการที่ไปช่วยเพื่อน ลากเรือขึ้นฝั่ง ขอบคุณค่ายเรือใบ และคุณครูทุกท่าน ที่ท าให้ ลูกรู้จักเปลี่ยนแปลงตัวเอง “คิดเอง ท าเอง เรียนรู้ด้วย ตนเอง ช่วยเหลือตนเอง” ........................
ท้องฟ้างามยามเย็นเด่นต้นพร้าว ฟองคลื่นขาวซัดสาดทะเลไหว เราพ่อแม่คิดถึงลูกจับหัวใจ เจ้าแล่นใบใจแม่แล่นไปทุกครา โดย…แม่ญี่ปุ่น แม้ถวิลเพียงใดใจเรารู้ ว่าลูกท าหน้าที่นี่ดีหนา แหงนมองฟ้าแสนภูมิใจในอุรา รอวันพบสบตากอดเต็มอก โดย…แม่ไอรีน ข าก็ข าข าตัวเองมีเสียงตึ๊ง เอ๊ะนั่นคือข้อความใดส่งมาหา เปิดเปิดดูเอ..นั่นครูส่งรูปมา รีบเปิดหาแต่ไม่มีรูปลูกเรา โดย…แม่มีร่า เสียงดังตี๊ดรีบวิ่งไปดูรูป เห็นรูปหมู่ที่ครูส่งมาให้ เพ็งดูแล้วส่องดูจนปวดใจ มองไม่เห็นลูกแม้แต่กางเกง โดย…แม่ธอร์ “ด้วยรักและคิดถึง”
ลูกอยู่ดีมีสุขพ่อก็รู้ อยู่กับครูเฝ้าดูแลแทนเราหนา สัญญาไว้จะส่งรูปมาเต็มตา ไหนล่ะหนาโผล่มาแค่ปลายผม เมื่อวานบอกจะเฉลยเป็นหมายเลข นั่งรอเงกแล้วก็หายไปกับลม มาวันนี้ส่งรูปหมู่มาให้ชม เห็นแล้วขมมีแต่ก้นกับต้นตาล เช้าก่อนเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวดูน่ากิน โอวัลตินสักแก้วมีไหมหนา นึกไปแล้วก็ชอกช้ าอุรา นั่งถ่างตาเฝ้ารอกันต่อไป ออลืมไปตอนแรกเชิญทานเลี้ยง นั่นเป็นเสียงคุณครูในวันนั้น ชวนมาชมมาฟังกินข้าวกัน มาสังสรรค์ชื่นชมลูกให้สมใจ มาวันนี้เมนูมาพร้อมวางบิล ถ้าไม่กินก็คงอดพบเจอใคร ทุกบ้านกดโอนให้อย่างว่องไว ตั้งหวังไว้ต้องอร่อยนะจ๊ะครู โดย...พ่อเนตร
ส่วนตัวย่าคือร่ายค ากลอนกับเขาไม่เป็น ก็อยากเห็นหน้าคินด้วยจ้า เลยขึ้นมาไลน์แต่ตีห้าครึ่งหนา ลงท้ายได้ตัวเดียวจ้า โดย...ย่าคิน ลูกอยู่ไกลแล่นเรือใบในทะเล แม่โดนเทรอดูรูปทุกวันหนา ครูส่งรูปเอ๊ะท าไมดูแปลกตา กางเกงลูกหลุดมาครึ่งนึงเอย ดูผอมไปใช่มั้ยดูด าคล้ า แม่เจ็บช้ าทากันแดดบ้างไหมหนา อ่ะพกไปได้ทามั้ยจนปัญญา นั่งถ่างตารอรูปลูกทุกวันเอย โดย...แม่คริส แค่ได้เห็นหน้าลูกเป็นบุญตา กรุณาเถิดนะครับท่านคุณครู โดย...พ่อบีม ทั้งวันนี้ทุกบ้านคงนั่งเฝ้า รอลูกเราเมื่อไหร่ครูส่งมา อีกการงานคงไม่ต้องท าแล้วหนา ข้าวกับปลาไม่ต้องกินอิ่มที่ใจ เช้าวันนี้ออกเจใจพาสุข แต่จะทุกข์ทรมานเพราะครูไหม สิ่งแรกที่ต้องท าก่อนสิ่งใด ขอกินไก่กุ้งปลาก่อนเลยเรา โดย...พ่อเนตร
ห้าวันแล้วไม่เห็นหน้าไม่ได้กอด เฝ้าไลน์ตลอดเมื่อไหร่รูปจะมา ปู่ตาย่ายายพ่อแม่รอเมตตา ปวดหัวหนาต้องมานั่งคิดกลอน ได้ข่าวว่าโรงเรียนนี้ครูใจดี ให้สุขีแจ่มใสสโมสร ฝากกลอนนี้แทนทุกบ้านอย่าตัดรอน ขอวิงวอนรูปทุกบ้านส่งมาเอยยยยยยยย... โดย...พ่อเนตร เดี๋ยวๆๆครูขาแม่แต่งกลอน ไม่หลับนอนเพื่อประทังความคิดถึง เสียงดังตึงตึงตึงไลน์เด้งมา โอ้วครูขาแม่ยินดีดูลูกสุข ฝากสายลมบอกลูกโปรดเข้ากล้อง แม่นี่จ้องตาเป็นมันเอ๊ะไม่ใช่ นิ้วโป้งชี้นี่แทบล็อกเพราะซูมไป เธออยู่ไหนมาให้เห็นได้ขื่นจิต เป็นตัวแทนขอบคุณคุณครูขา ถ่ายรูปมาให้เราเห็นเย็นในจิต เราใจชื้นหมดห่วงด้วยส านึก ในบุญคุณครูขาขอรูปเถิด โดย...แม่ไอรีน ทุกวันนี้คิดถึงลูกน้อยไปมาก มันเป็นอะไรที่พูดยากต้องให้ครูแก้ โดยการแชร์รูปสวยๆของลูกหนา แต่งโดยพ่อผิงผู้ไม่เคยเรียน โรงเรียนไทยคร่าา โดย...พ่อผิง
ครูีขาีครูขาีคุณครูขา แม่ต้องมาีเป็นบทกลอนีด้วยใช่ไหม แม่ไม่ได้ีตั้งใจเรียนีภาษาไทย เกรดได้ีมาก็ไม่ใช่ีว่าจะดี อยากฝากลูกีจงตั้งใจีไปข้างหน้า เจ้าจงพาีเรือล าน้อยีให้ลอยล่อง ถ้าเห็นกล้องีเห็นมือถือีไม่ต้องมอง ให้จับจ้องีไปข้างหน้าีมองไกลไกล เพราะรูปภาพีที่ได้มาีเท่ห์กว่าเยอะ เชื่อแม่เถอะีอย่ามองกล้องีเลยลูกจ๋า จะมองฟ้าีมองน้ าีหรือหลับตา จะมองปลาหน้าต้องนิ่งท าเหม่อลอย คุณครูขาีขอวอนีอีกสักนิด ขอจุ๊กจิ๊กเรื่องแบคกราวน์ีจะได้ไหม ขอข้างหลังีเป็นีภาพีทะเลไทย มันดูใกล้ถ้าด้านหลังีเป็นขอบปูน รูปลูกลูกีจะได้ออกีมาดูีเท่ห์ ลงทะเลีครั้งแรกีโอ้ละหนอ เหมือนแล่นใบีไปไกลีไกลีไม่รีรอ แม้ใกล้ี shore แค่นี้ีปลื้มปริ่มใจี โดย...แม่ปั้น หนึ่งตุลาหกห้าที่ผ่านมา เหล่าบรรดาพ่อแม่ใจหวาดหวั่น ฝากลูกน้อยกับครูสิบสองวัน กลับหลังหันครูท่านห้ามเหลียวมอง ถามว่าคิดหวลหาเจ้าหรือไม่ ถามว่าใจใครเเกร่งกว่าใคร่ตรึกตรอง เฝ้านับวันกอดเจ้าดั่งใจปอง เฝ้าจับจ้องใบเรือล่องเล่นลม ฝ่าเกลียวคลื่นแสงแดดและเม็ดฝน ฝึกอดทนไหวพริบผสานผสม ตามองใบใจนิ่งแล่นรื่นรมย์ น่าชื่นชมทั้งครูและศิษย์เอย ค่ายเรือใบพื้นฐานรุ่นสิบเจ็ด จึงส าเร็จ “มั่นคง” ดั่งครูเฉลย เจ้าจงเก็บความทรงจ าที่ลูกเคย ลูกน้อยเอ๋ยพ่อแม่สุดภูมิใจ… โดย...พ่อโน้ต
นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ปีการศึกษา 2565 โรงเรียนสยามสามไตร 87 ซอยสุขุมวิท 89/1 ถนน สุขุมวิท แขวงบางจาก เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร 10260 โทรศัพท์ 02-311-0134 โทรสาร 02-311-2575