ວິໄຈ ຜົນການຈັດກິດຈະກໍາການຮຽນ-ການສອນ ແບບແບ່ງກຸ່ມຍ່ອຍ ໃນ ອ ສຸກນາລີ

43 ທັງພັດທະນາຄ ນລັກສະນະຂອງຜູ້ຮຽນໃຫ້ຮູ້ຈັກຕົນເອງ ແລະ ເພີີ່ມຄ ນຄ່າຂອງຕົນເອງເຊິີ່ງກິດຈະກໍາ ດັັ່ງກ່າວຈະມີຜົນຕໍໍ່ຜູ້ຮຽນໃນ 3 ປະການດັັ່ງນີີ້: 1. ມີຄວາມຮູ້ແລະຄວາມເຂົີ້າໃຈໃນເນຼືີ້ອໃນຂອງລາຍວິຊາ (Academic Learning) 2. ມີທັກສະທາງສັງຄົມ ໂດຍສະເພາະທັກສະການເຮັດວຽກຮ່ວມກັນ (Social skills) 3. ຮູ້ຈັກຕົນເອງແລະເຫັນຄ ນຄ່າຂອງຕົນເອງ (Self-esteem) 7.5 ຮູບແບບການສອນແບບຮ່ວມມຼືກັນຮຽນຮູ້ ຮູບແບບການສອນແບບຮ່ວມມຼືກັນຮຽນຮູ້ແບ່ງອອກເປັນ 3 ຮູບແບບດັັ່ງນີີ້: 1. ຮູບແບບການຮຽນແບບຮ່ວມມຼືຕາມແນວຄິດ Robert slavinແລະຄະນະຈາກ John Hopkins University) ໄດ້ພັດທະນາເທັກນິກການຮຽນແບບຮ່ວມມຼືໂດຍຍຶດຫ ັກການທີີ່ສ າຄັນ 3 ປະການຄຼືລາງວັນ ແລະ ເປ ື້າ ໝາຍຂອງກ ່ມຄວາມໝາຍ ຫ ຼື ຄວາມສໍາຄັນຂອງກ ່ມ ແລະ ໂອກາດໃນການ ຊ່ວຍເຫ ຼືອໃຫ້ກ ່ມປະສົບຜົນສໍາເລັດເທົັ່າທຽມກັນຈາກຜົນການວິໄຈຊີີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າລາງວັນຂອງກ ່ມ ແລະ ຄວາມສາມາດແຕ່ລະບ ກຄົນຕໍໍ່ກ ່ມເປັນລັກສະນະທີີ່ຈໍາເປັນ ແລະ ສໍາຄັນຕໍໍ່ຜົນລັບທາງການຮຽນຂອງຜູ້ຮຽນ ຮູບແບບການຮຽນແບບຮ່ວມມຼືຂອງ slavin ແລະ ຄະນະເປັນທີີ່ຍອມຮັບກັນແພ່ຫ າຍມີດັັ່ງຕໍໍ່ໄປນີີ້. 1.1 STAD (student Team-Achievement Division) ເປັນຮູບແບບການຮຽນຮູ້ ທີີ່ສາມາດດັດແປງໃຊ້ໄດ້ເກຼືອບທ ກວິຊາ ແລະ ທ ກລະດັບມີເປ ື້າໝາຍເພຼືີ່ອພັດທະນາຜົນລັບທາງການຮຽນ ແລະທັກສະທາງສັງຄົມເປັນສໍາຄັນ. 1.2 TGT (Team Games Tournament) ເປັນຮູບແບບທີີ່ຄ້າຍກັບ STAD ແຕ່ ເປັນການຈູງໃຈໃນການຮຽນເພີີ່ມຂຼືີ້ນໂດຍໃຊ້ເກມແທນທົດສອບຍ່ອຍ. 1.3 TAI (Team Assisted Individualzation) ເປັນຮູບແບບການຮຽນທີີ່ຜະສົມ ຜະສານແນວຄິດລະຫວ່າການຮຽນຮ່ວມມຼືໃນການຮຽນຮູ້ກັບການສອນເປັນລາຍບ ກຄົນ ຮູບແບບຂອງ TAI ເປັນການປະຍ ກໃຊ້ກັບການສອນຄະນິດສາດ. 1.4 CIRC (Cooperrative Integrated Reading and Comeposition) ເປັນ ຮູບແບບການຮຽນແບບຮ່ວມມຼືແບບຜະສົມຜະສານທີີ່ມ ້ງພັດທະນາຂຼືີ້ນເພຼືີ່ອການອ່ານແລະການຂຽນສໍາລັບ ຜູ້ຮຽນປະຖົມຕອນປາຍໂດຍສະເພາະ. 1.5 Jigsaw ຜູ້ທີີ່ຄິດຄົີ້ນການຮຽນແບບ Jigsaw ເລີີ່ມຕົີ້ນຄຼື Elliot Aronson ຫ ັງ ຈາກນັີ້ນ slavin ໄດ້ນ າແນວຄິດດັັ່ງກ່າວມາປັບປ ງຂະຫຍາຍເພຼືີ່ອໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຮູບແບການຮຽນແບບ ຮ່ວມມຼືຫ າຍເພີີ່ມຂຼືີ້ນເປັນຮູບແບບທີີ່ເໝາະສົມກັບວິຊາທີີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການບັນລະຍາຍເຊັັ່ນ: ສັງຄົມສຼືກ ສາ, ວັນນະຄະດີ, ບາງສ່ວນຂອງຄະນິດສາດ ລວມທັງວິຊາອຼືີ່ນໆທີີ່ເນັີ້ນການພັດທະນາຄວາມຮູ້ຄວາມ ເຂົີ້າໃຈຫ າຍກວ່າພັດທະນາທັກສະ. 2. ຮູບແບບການຮຽນແບບຮ່ວມມຼືຕາມແນວຄິດ David Johnson ແລະ other ຈາກ Minnesota University ໄດ້ພັດທະນາຮູບແບບການຮຽນແບບຮ່ວມມຼືໂດຍຢຶດຫ ັກການເບຼືີ້ອງຕົີ້ນ 5 ປະການຄຼື:

44 2.1. ການເພິີ່ງພາອາໃສເຊີີ່ງກັນ ແລະ ກັນ 2.2. ການມີປະຕິສ າພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ 2.3. ຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນຕົວເອງຕໍໍ່ງານທີີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍ 2.4. ໃຊ້ທັກສະທາງສັງຄົມ 2.5. ເນັີ້ນຂະບວນການກ ່ມ 7.6 ອົງປະກອບຂອງການຮຽນຮູ້ແບບຮ່ວມຼື ສ ຈີນ ວິສາວະທິຣານົນ (2536:231-232) ໄດ້ກ ານົດອົງປະກອບຂອງການຈັດການຮຽນການ ສອນດ້ວຍວິທີຮຽນແບບຮ່ວມມຼືກັນດັງຕໍໍ່ໄປນີີ້: 1. ສ້າງຄວາມຮູ້ສຼືກເພີີ່ງພາກັນໃຫ້ເກີດຂຼືີ້ນໃນກ ່ມນັກຮຽນ ໂດຍກໍານົດວັດຖປະສົງກ່ຽວກັບ ການເພິີ່ງພາຊ່ວຍເຫ ຶອກັນ ເພຼືີ່ອນໍາໄສູ່ຄວາມສໍາເລັດຮ່ວມກັນ. 2. ຈັດໃຫ້ມີການພົວພັນລະຫວ່າງນັກຮຽນເມຼືີ່ອຄູຈັດໃຫ້ມີຄວາມຮູ້ສຶກເພີີ່ງພາກັນແລ້ວ ຄູ ຕ້ອງເປີດໂອກາດໃຫ້ນັກຮຽນມີການພົວພັນຕໍໍ່ກັນ ເພຼືີ່ອຊ່ວຍ ແລະ ສົັ່ງເສີມການເຮັດວຽກໃຫ້ສໍາເລັດ ນັກຮຽນຈະຕ້ອງຊັກຖາມ ແລະ ອະພິປາຍເຖີງສີີ່ງທີີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ ອະທິບາຍກັນແລະກັນໃຫ້ເຂົີ້າໃຈວີທີການ ເຮັດວຽກທີີ່ໄດ້ມອບໝາຍຊ່ວຍເຫ ຼືອສະໜັບສະໜູນໃຫ້ກໍາລັງໃຈແກ່ກັນ 3. ຈັດໃຫ້ມີຄວາມຮູ້ສຼືກຮັບຜິດຊອບໃນສ່ວນບ ກຄົນຈ ດປະສົງຂອງການຮຽນຮູ້ແບບຮ່ວມ ມຼືຄຼືການເຮັດໃຫ້ສາມາຊິກທ ກຄົນມີຄວາມສົມບູນ ຫ ຼື ພັດທະນາຂຼືີ້ນ. ນັກຮຽນຮຽນດ້ວຍກັນເພຼືີ່ອໃຫ້ ແຕ່ລະຄົນມີຄວາມສາມາດສູງຂຼືີ້ນ. 4. ຈັດໃຫ້ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບທັກສະສັງຄົມ ຄູຈະຈັດວິທີສອນແບບຮ່ວມມຼືເພຼືີ່ອໃຫ້ປະສົບ ຄວາມສໍາເລັດນັີ້ນຈະຕ້ອງອາໄສທັກສະລະຫວ່າງບ ກຄົນ ແລະ ທັກສະລະຫວ່າງກ ່ມເຊັັ່ນ: ຄວາມເປັນຜູ້ນໍາ, ການຕັດສິນໃຈ, ການສ້າງຄວາມໄວ້ເນຼືີ້ອເຊຼືີ່ອໃຈ, ການສຼືີ່ສານ ແລະ ການຈັດການກັບຂໍໍ້ຂັດແຍ່ງ 5. ຈັດໃຫ້ມີຂະບວນການກ ່ມ ຄູຈະຕ້ອງຈັດໃຫ້ສາມາຊິກຂອງກ ່ມໄດ້ຮ່ວມກັນອະພິປາຍວ່າ ກ ່ມຂອງຕົນເຮັດວຽກໄດ້ບັນລ ຕາມຈ ດປະສົງໄດ້ພຽງໃດ ແລະ ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມສໍາພັນການເຮັດວຽກຄົງ ຢູ່ໄດ້ກ ່ມຈະຕ້ອງລະບ ການກະທໍາຂອງສາມາຊິກທີີ່ເປັນປະໂຫຍດ ແລະ ບໍໍ່ເປັນປະໂຫຍດການກະທໍາອັນໃດ ທີີ່ຄວນເກັບໄວ້ ແລະ ການກະທໍາອັນໃດທີີ່ຄວນຫ ີກເວັີ້ນ. ວັດຊະຣາ ເລົັ່າຣຽນດີ (2547:3-4) ໄດ້ກໍານົດອົງປະກອບຂອງການຮຽນການສອນດ້ວຍວິທີ ຮຽນຮູ້ແບບຮ່ວມມຼືດັັ່ງຕໍໍ່ໄປນີີ້: 1. ການເພິີ່ງອາໄສເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນທາງບວກ, ຄູຕ້ອງມີການອະທິບາຍໃຫ້ນັກຮຽນ ປະຕິບັດຢ່າງຊັດເຈນ ແຈ້ງຈ ດປະສົງ ຫ ຼື ເປ ື້າໜາຍຂອງກ ່ມ.ຄູຕ້ອງພະຍາຍາມໃຫ້ນັກຮຽນເຂົີ້າໃຈ, ຍ້ອມ ຮັບຄວາມພາຍາຍາມຂອງຕົນ ແລະ ສາມາຊິກໃນກ ່ມທ ກຄົນ. ການຍ້ອມຮັບ ແລະ ເພິີ່ງພາອາໄສທາງບວກ ຈະຊ່ວຍສ້າງຄວາມຜູ້ພັນໃນພາລະໜ້າທີີ່ຄວາມສໍາເລັດຂອງກ ່ມເຊັັ່ນດຽວກັບຄວາມສໍາເລັດຂອງຕົນເອງ ເຊິີ່ງເປັນຫົວໃຈຂອງການຮຽນແບບຮ່ວມມຼື. 2. ການມີຄວາມຮັບຜິດສອບຕໍໍ່ຕົນເອງ ແລະ ກ ່ມ, ສະມາຊິກທ ກຄົນຕ້ອງມີຄວາມ ຮັບຜິດຊອບຕໍໍ່ຜົນສໍາເລັດຂອງກ ່ມມີການຮ່ວມມຼືຮ່ວມໃຈການເຮັດວຽກໂດຍບໍໍ່ເອົາປຽບເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ ສາມາຊິກໃນຕ້ອງເຂົີ້າໃຈເຮັດວຽກ ໂດຍບໍໍ່ເອົາປປຽບເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນສະມາຊິກໃນກ ່ມຕ້ອງເຂົີ້າໃຈກົງ ກັນກ່ຽວກັບເປ ື້າໜາຍການເຮັດວຽກກ ່ມຕ້ອງສາມາດວັດໄດ້ຮ່ວມເຖິງຄວາມກ້າວໜ້າ ແລະ ຄວາມ

45 ພະຍາຍາມໃນການເຮັດວຽກ, ການຊ່ວຍເຫ ຼືອ, ການສະໜັບສະໝູນ, ການກະຕ ້ນເສີມແຮງເປັນພິເສດ ເພຼືີ່ອໃຫ້ສາມາດປະຕິບັດວຽກໄດ້ປະສົບຜົນສໍາເລັດໄດ້ ໂດຍທີີ່ທ ກຄົນຕ້ອງເຂັີ້ມແຂງ ແລະ ພັດທະນາຂຼືີ້ນ 3. ການພົວພັນທີີ່ດີ ແລະ ການສ້າງສັນຕໍໍ່ລະຫວ່າງບ ກຄົນແລະລະຫວ່າງສາມາຊີິກທ ກຄົນ ໃນກ ່ມ ເນຼືີ່ອງຈາກນັກຮຽນຕ້ອງປະຕິບັດວຽກຮ່ວມກັນຢ່າງຈີງຈັງ ທ ກຄົນຕ້ອງສະໜັບສະໜູນຊ່ວຍເຫ ຼືອ ກັນ, ມີການສອນເພຼືີ່ອເສີມຄວາມຮູ້, ຄວາມເຂົີ້າໃຈໃຫ້ແກ່ເພຼືີ່ອນດ້ວຍກັນເພຼືີ່ອໃຫ້ປະສົບຜົນສໍາເລັດໃນ ເປ ື້າໝາຍດຽວກັນ. 4. ການສອນທັກສະທາງສັງຄົມ ທັກສະໃນການຊ່ວຍເຫ ຼືອເພິີ່ງພາອາໄສກັນ, ທັກສະ ປະຕິບັດວຽກກ ່ມເປັນສີີ່ງທີີ່ຈໍາເປັນ ແລະ ເປັນເປ ື້າໝາຍທີີ່ສໍາຄັນຂອງການຮຽນຮູ້ ເພາະນັກຮຽນຈະຕ້ອງ ຮຽນທັງເນຼືີ້ອໃນຄວາມຮູ້ດ້ານວິຊາການ ແລະ ທັກສະທາງສັງຄົມ, ການເຮັດວຽກຮ່ວມກັນພາຍໃນກ ່ມ ດັັ່ງນັີ້ນ, ສາມາຊິກທ ກຄົນພາຍໃນກ ່ມຈະຕ້ອງຮູ້ເຂົີ້າໃຈ ແລະ ສາມາດໃຊ້ພາວະຜູ້ນໍາຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ, ການຕັດສິນໃຈ, ການສ້າງຄວາມເຊຼືີ່ອຖຼື, ການສຼືີ່ຄວາມໝາຍ, ການຈັດການແກ້ໄຂຂໍໍ້ຂັດແຍ້ງ ແລະ ຈູງໃຈ ໃຫ້ປະຕິບັດໃນເລຼືີ່ອງຕ່າງໆ. 5. ກະບວນການກ ່ມເປັນອົງປະກອບສໍາຄັນຂອງການຮຽນແບບຮ່ວມມຼືໂດຍທີີ່ສາມາຊີກ ກ ່ມທ ກຄົນມີຄວາມສໍາພັນທີີ່ດີຕໍໍ່ກັນຕັດສິນໃຈວ່າພຶດຕິກໍາໃດໃນກ ່ມທີີ່ຄວນປະຕິບັດຕໍໍ່ໄປພຶດຕິກໍາໃດ ຄວນປ່ຽນແປງ.ຂະບວນການຮຽນຮູ້ຈະເກີດຂຼືີ້ນຢ່າງຕໍໍ່ເນຼືີ່ອງເປັນຜົນຈາກການວິເຄາະຢ່າງລະອຽດວ່າ ເຮັດ ວຽກຮ່ວມກັນຢ່າງໃດ ແລະປະສິດທິພາບສະມາຊິກກ ່ມຈະພັດທະນາຍິີ່ງຂຶີ້ນຢ່າງໃດ. ກົມວິຊາການ) 2542: 45-46) ໄດ້ກ່າວເຖິງ ອົງປະກອບທີີ່ສໍາຄັນຂອງການຮຽນແບບຮ່ວມມ ຄວາມສໍາຄັນດັັ່ງນີີ້: 1. ຄວາມກ່ຽວຂ້ອງສໍາພັນກັນໃນທາງບວກ )Positive Interdependence) ໝາຍເຖິງ ການທີີ່ສະມາຊິກກ ່ມ ເຮັດວຽກຢ່າງມີເປ ື້າໝາຍຮ່ວມກັນ ໂດຍທີີ່ສະມາຊິກທ ກຄົນມີສ່ວນຮ່ວມໃນການ ເຮັດວຽກນັີ້ນ, ມີການແບ່ງປັນວັດສະດ ອ ປະກອນ, ຂໍໍ້ມູນຕ່າງໆໃນການເຮັດວຽກ ທ ກຄົນມີບົດບບາດ, ໜ້ າທີີ່ ແລະ ປະສົບຄວາມສໍາເລັດຮ່ວມກັນ, ສະມາຊິກໃນກ ່ມຈະມີຄວາມຮູ້ວ່າຕົນມີຜົນສໍາເລັດໄດ້ກໍໍ່ຕໍໍ່ເມຼືີ່ອ ສະມາຊິກທ ກຄົນໃນກ ່ມປະສົບຜົນສໍາເລັດດ້ວຍ ສະມາຊິກທ ກຄົນຈະໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ ຫ ຼື ລາງວັນ ຜົນງານກ ່ມ ໂດຍເທົັ່າທຽມກັນ. 2. ການມີຄວາມສໍາພັນທີີ່ສົັ່ງເສີມເຊິີ່ງກັນແລະກັນ ) Face To Face Promotive Interaction) ເປັນ ການຕິດຕໍໍ່ສໍາພັນກັນ ແລກປ່ຽນຄວາມຄິດເຫັນເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ. ການອະທິບາຍຄວາມຮູ້ໃຫ້ແກ່ເພຼືີ່ອນ ໃນກ ່ມຟັງເປັນລັກສະນະສໍາຄັນຂອງການຕິດຕໍໍ່ສໍາພັນ ໂດຍກົງຂອງການຮຽນແບບຮ່ວມມຼື ດັັ່ງນັີ້ນ, ຈຶີ່ງ ຄວນມີການແລກປ່ຽນ, ໃຫ້ຂໍໍ້ມູນຍ້ອນກັບພ້ອມທັງເປີດໂອກາດໃຫ້ສະມາຊິກສະເໜີແນວຄິດໃໝ່ໆ ເພຼືີ່ອ ເລຼືອກໃນສິີ່ງທີີ່ເໝາະສົມທີີ່ສ ດ. 3. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງສະມາຊິກແຕ່ລະບ ກຄົນ ) Individual Accountability) ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງສະມາຊິກແຕ່ລະຄົນ ເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການຮຽນຮູ້ ຂອງສະມາຊິກ ແຕ່ລະຄົນ ໂດຍມີການຊ່ວຍເຫ ຼືອສົັ່ງເສີມ ເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ ເພຼືີ່ອໃຫ້ເກີດຄວາມສໍາເລັດຕາມເປ ື້າໝາຍກ ່ມ ໂດຍທີີ່ສະມາຊິກທ ກຄົນໃນກ ່ມ ມີຄວາມໝັີ້ນໃຈ ແລະ ພ້ອມທີີ່ຈະໄດ້ຮັບການທົດສອບເປັນລາຍບ ກຄົນ. ກ ານ ໃຊ້ ທັ ກ ສ ະລ ະຫ ວ່ າງບ ກ ຄົ ນ ແ ລ ະ ທັ ກ ສ ະກ ານ ເຮັ ດ ວ ຽກ ແບ ບ ກ ່ ມ ຍ່ ອ ຍ (Interdependence and Small Group Skills) ທັກສະລະຫວ່າງບ ກຄົນ ແລະ ທັກສະການທໍາງານ ໃນກ ່ມຍ່ອຍ ນັກຮຽນຄວນໄດ້ຮັບການເຝິກຝ ນ ທັກສະເຫ ົັ່ານີີ້ເສຍກ່ອນ ເພາະເປັນທັກສະສໍາຄັນທີີ່ຈະຊ່ວຍ

46 ໃຫ້ການເຮັດວຽກກ ່ມປະສົບຜົນສໍາເລັດ ນັກຮຽນຄວນໄດ້ຮັບການເຝິກທັກສະ, ໃນການສຼືີ່ສານ, ການເປັນ ຜູ້ນໍາ, ການໄວ້ວາງໃຈຜູ້ອຼືີ່ນ, ການຕັດສິນໃຈ, ການແກ້ບັນຫາ, ຄູຄວນຈັດສະຖານະການທີີ່ຈະສົັ່ງເສີມ ໃຫ້ ນັກຮຽນເພຼືີ່ອໃຫ້ນັກຮຽນສາມາດເຮັດວຽກໄດ້. ຈາກການສຶກສາອົງປະກອບຂອງການຮຽນແບບຮ່ວມມຼືສະຫ ຼຸບໄດ້ວ່າ: ໃນການຈັດການຮຽນ ແບບຮ່ວມມຼືກັນຄູຄວນສ້າງງຄວາມຮູ້ເພິີ່ງພາກັນໃຫ້ເກີດໃນກ ່ມນັກຮຽນ, ຝຶກທັກສະທາງສັງຄົມ, ຂະບວນການກ ່ມ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍໍ່ຜົນສໍາເລັດຂອງກ ່ມ, ການຮ່ວມມຼືຮ່ວມໃຈກັນປະຕິບັດໜ້າທີີ່ໂດຍ ບໍໍ່ເອົາປຽບເຊີີ່ງກັນ ແລະ ກັນ. ເຊີີ່ງອົງປະກອບດັັ່ງກ່າວເປັນສີີ່ງສໍາຄັນທີີ່ຈະນໍາໄປສູ່ຄວາມສາມັກຄີນັີ້ນເອງ. 7.7 ປະເພດຂອງການຮຽນຮູ້ແບບຮ່ວມມຼື ທະໄນ ສ ວັນຈະເລີນ.ໄດ້ແບ່ງປະເພດຂອງການຮຽນຮູ້ແບບຮ່ວມມຼືມີດັັ່ງນີີ້: 1. ເທັກນິກ TGT:Teams-Games-Tournament ເປັນການຈັດກິດຈະກ າການຮຽນຮູ້ທີີ່ ແບ່ງນັກຮຽນເປັນກ ່ມ 4-6 ໃຫ້ສະມາຊິກໃນກ ່ມປະກອບດ້ວຍນັກຮຽນທີີ່ມີຜົນການຮຽນ, ເພດ ແລະ ເຊຼືີ້ອຊາດຕ່າງກັນ. ພາລະກິດຂອງກ ່ມຄຼືພາຍຫ ັງທີີ່ຄູສອນບົດຮຽນແຕ່ລະບົດກ ່ມຈະຕ້ອງກຽມສະມາຊິກ ແຕ່ລະຄົນໃຫ້ພ້ອມສໍາລັບການແຂ່ງຂັນຕອບຄໍາຖາມໃນວັນຕໍໍ່ໄປໂດຍມີການຊ່ວຍສອນ ແລະ ຖາມກັນ ຕາມເນຼືີ້ອໃນເອກະສານທີີ່ຄູແຈກໃຫ້ ໂດຍປະຕິບັດການແຂ່ງຂັນອາທິດລະຄັີ້ງປະກອບດ້ວຍຄໍາຖາມສັີ້ນໆ ກ່ຽວກັບບົດຮຽນທີີ່ສອນ ແລະ ເອກະສານທີີ່ຄູແຈກໃຫ້. 2. ເທັກນິກ STAD:StudentTeamas-Achievement Divisone ເປັນການຈັດກິດຈະ ກໍາການຮຽນການສອນ ໂດຍການຈັດກ ່ມຜູ້ຮຽນທີີ່ມີສະມາຊິກກ ່ມລະ 4-6 ຄົນໂດຍແບ່ງຕາມຄວາມ ສາມາດ ແລະ ເພດໂດຍຄູຈະສອນ ຫ ຼື ສະເໜີເນຼືີ້ອໃນບົດຮຽນໃຫ້ນັກຮຽນທັງຫ້ອງກ່ອນ ແລະ ມອບໝາຍ ໃຫ້ແຕ່ລະກ ່ມເຮັດໜ້າທີີ່ຕາມຈ ດປະສົງໃນແຜນການສອນ, ເມຼືີ່ອສະມາຊິກກ ່ມຊ່ວຍກັນປະຕິບັດ ແລະ ແກ້ ບົດເຝິກຫັດ ຫ ຼືທົບທວນເນຼືີ້ອໃນຕາມທີີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍສໍາເລັດແລ້ວຄູຈະໃຫ້ນັກຮຽນທ ກຄົນຕອບແບບ ທົດສອບປະມານ 15-20 ນາທີຄະແນນທີີ່ໄດ້ຈາກການທົດສອບຈະຖຼືກແປງເປັນຄະແນນກ ່ມຂອງແຕ່ລະ ກ ່ມ. 3. ເທັກນິກ Jigsaw ໃຊ້ໄດ້ເໝາະສົມທີີ່ສ ດກັບເນຼືີ້ອໃນທີີ່ຈັດເປັນໜ່ວຍ ຫ ຼືເປັນຕອນຊັດ ເຈນ ໂດຍຈັດກ ່ມທີີ່ປະກອບດ້ວຍສະມາຊິກພາຍໃນກ ່ມ 6 ຄົນລະດັບຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດຕ່າງກັນ ສະມາຊິກແຕ່ລະຄົນໄປຮຽນຮ່ວມກັນກັບສະມາຊິກຂອງກ ່ມອຼືີ່ນໃນຫົວຂໍໍ້ຕ່າງກັນອອກໄປແລ້ວທ ກຄົນກັບ ມາກ ່ມຂອງຕົນສອນເພຼືີ່ອນໃນສິີ່ງທີີ່ຕົນໄປຮຽນຮ່ວມກັບສະມາຊິກຂອງກ ່ມອຶີ່ນໆມາປະເມີນຜົນເປັນລາຍ ບ ກຄົນ. 4. ເທັກນິກ JigsawII ນັກຮຽນຈະຖຼືກແບ່ງເປັນກ ່ມຍ່ອຍຄຼືກັບເທັກນິກ TGT ແລະ STAD ເຊິີ່ງຈະມີການຈັດກ ່ມຜູ້ຮຽນຕາມຄວາມສາມາດເຊັັ່ນດຽວກັນມີສະມາຊິກກ ່ມ ກ ່ມລະ 4-6 ຄົນ ສະມາຊິກໃນກ ່ມ 1 ຄົນ ຂອງແຕ່ລະກ ່ມຈະໄດ້ຮັບມອບໝາຍວຽກ ຫ ຼືເນຼືີ້ອໃນໃຫ້ສຶກສາຄົີ້ນຄ້ວາຫ ັງຈາກ ນັີ້ນສະມາຊິກທີີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍວຽກຈາກແຕ່ລະກ ່ມມາຮ່ວມກັນເປັນກ ່ມ, ມີການສຶກສາແລກປ່ຽນ ປະສົບການເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ ຈົນສາມາດເຂົີ້າໃຈໃນທ ກເລຼືີ່ອງແລ້ວກັບໄປສອນ ຫ ຼື ອະທິບາຍໃຫ້ກ ່ມຂອງ ຕົນເອງຟັງ ຕໍໍ່ຈາກນັີ້ນຄູຈະທົດສອບເປັນລາຍບ ກຄົນ, ຄິດຄະແນນ, ຄໍານວນຄະແນນ, ພັດທະນາແລ້ວ ຄໍານວນເປັນຄະແນນກ ່ມ ກ ່ມທີີ່ໄດ້ຄະແນນພັດທະນາສູງສ ດຈະໄດ້ຮັບລາງງວັນເປັນການຍົກຍ້ອງປະກາດ ຜົນງານເປັນຕົີ້ນ.

47 5. ເທັກນິກ TAI:Team Assisted Individualization ເປັນການອອກແບບການສອນ ເພຶີ່ອໃຊ້ໃນວິຊາຄະນິດສາດ ຈະມີການທົດສອບຄວາມສາມາດໃນວິຊາຄະນິດສາດຂອງຜູ້ຮຽນ ນັກຮຽນ ແຕ່ລະຄົນຈະໄດ້ຮັບການສອນເປັນລາຍບ ກຄົນໃນກ ່ມທີີ່ມີຄວາມສາມາດເທົັ່າທຽມກັນ ສໍາເລັດແລ້ວທ ກ ຄົນກັບມາຮ່ວມກ ່ມເກົັ່າ,ນັກຮຽນທີີ່ເຂົີ້າໃຈໄວຈະຊ່ວຍຜູ້ຊ່ວຍຜູ້ຮຽນອ່ອນໃນການເຮັດວຽກແລະຊ່ວຍ ກວດບົດເຝິກຫັດ ເມຼືີ່ອຮຽນໝົດບົດແລ້ວຄູຈະທົດສອບໂດຍໃຊ້ແບບທົດສອບທີີ່ແຕກຕ່າງກັນ ຫາກກ ່ມ ໃດເຮັດໄດ້ຕາມເກນທີີ່ກໍານົດຈະໄດ້ຮັບລາງວັນ ແລະ ຈະເພິີ່ມຄະແນນໃຫ້. 6. ເທັກນິກ Lerning Together ສະມາຊິກໃນກ ່ມຈະມີ 4-6 ຄົນ ລະດັບຄວາມຮູ້ຕ່າງກັນ ຄູສອນທັງຫ້ອງນັກຮຽນແຕ່ລະຄົນເຮັດຕາມຄູມອບໝາຍ ຄະແນນແຕ່ລະກ ່ມພິຈາລະນາຈາກຜົນງານຂອງ ກ ່ມ. 7. ເທັກນິກ Group Investigation ສະມາຊິກໃນກ ່ມມີ 4-6 ຄົນ ແຕ່ລະກ ່ມເລຼືອກຫົວຂໍໍ້ ທີີ່ຕ້ອງການຄົີ້ນຄ້ວາສະມາຊິກໃນກ ່ມແບ່ງວຽກກັນໃນກ ່ມສະເໜີຜົນງານ ຫ ຼື ລາຍງານຕໍໍ່ໜ້າຫຫ້ອງການ ໃຫ້ລາງວັນ ຫ ຼື ຄະແນນໃຫ້ເປັນກ ່ມ. 8. ເທັກນິກການບູລະນະການອ່ານ ແລະ ການຂຽນ (Cooperative Reading and composition: CIRC) ຈະສາມາດອະທິບາຍເຖິງເຫດຜົນພັດທະນາການ ແລະ ຄ ນຄ່າການໃຊ້ການສອນ ແບບຮ່ວມມຼື ຊ່ວຍໃຫ້ການອ່ານ ແລະ ການຂຽນມີຄວາມສົມບູນຫ າຍຂຼືີ້ນ. ຈາກເທັກນິກການຮຽນຮູ້ແບບຮ່ວມມຼືກັນທັງ 8 ເທັກນິກ ເປັນເທັກນິກທີີ່ຊ່ວຍສົັ່ງເສີມການ ຮຽນໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ຮຽນຢ່າງມີຄວາມສ ກ,ສະມາຊິກທ ກຄົນຊ່ວຍເຫ ຶອເກຼືີ້ອກ ນກັນ, ມີການພົວພັນຕໍໍ່ກັນມີ ການສຼືກສາແລກປ່ຽນປະສົບການເຊີີ່ງກັນແລະກັນ. ຮູບແບບຂອງການຮຽນແບບຮ່ວມມຼືກັນເປັນເທັກນີກ ວີທິການຮຽນທີີ່ໃຊ້ຄວາມຮ່ວມມຼືຂອງນັກຮຽນ ເປັນເຄຼືີ່ອງມຼືໃນການຈັດການຮຽນຮູ້ນັີ້ນເອງ 7.8 ປະໂຫຍດແລະຄ ນຄ່າຂອງການຮຽນຮູ້ແບບຮ່ວມມຼື ການຈະນາ ຄູໜາຣັກ ກ່າວເຖີງປະໂຫຍດແລະຄ ນຄ່າຂອງການຮຽນຮູ້ແບບຮ່ວມມຼືດັັ່ງນີີ້: 1. ຊ່ວຍພັດທະນາການຮຽນຮູ້ຂອງຜູ້ຮຽນ,ຊ່ວຍໃຫ້ການຮຽນຮູ້ຂອງຜູ້ຮຽນເປັນໄປຢ່າງ ກວ້າງຂວາງ ເພາະເປັນການຮ່ວມກັນຮຽນພາຍໃນກ ່ມທີີ່ມີຄວາມສາມາດແຕກຕ່າງກັນໃນດ້ານເພດ ແລະ ລະດັບຄວາມສາມາດທາງດ້ານການຮຽນ, ນັກຮຽນພາຍໃນກ ່ມໄດ້ຮຽນຮູ້ພ້ອມກັນສົັ່ງເສີມໃຫ້ຝຶກການຄິດ ໃນລະດັບການວິເຄາະ ແລະ ການປະເມີນຄ່າ. 2. ນັກຮຽນໄດ້ຮຽນຮູ້ວິທີທີີ່ຈະສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງຢ່າງມີປະສິດທິພາບ 3. ເປັນການຊ່ວຍກຽມນັກຮຽນໃຫ້ພ້ອມກັບການທີີ່ຈະປະເຊີນກັບຊິວິດຈິງ, ຝຶກທັກ ສະການເປັນຜູ້ນໍາ, ຜູ້ຕາມ ແລະ ໄດ້ຮຽນຮູ້ສິີ່ງຕ່າງໆ ທີີ່ມີຄວາມສໍາພັນສອດຄ່ອກັບຊິວີດຈິງຂອງນັກຮຽນ ຫ າຍສ ດ. 4. ຊ່ວຍເສີມສ້າງບັນຍາກາດການຮຽນຮູ້ທີີ່ດີຊ່ວຍໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ຝືກຜົນຄວາມເປັນ ປະຊາທິປະໄຕ, ຝຶກການຊ່ວຍເຫ ຼືອເກຼືີ້ອກ ນກັນຝຶກການຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງມີຄວາມສ ກ, ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເກີດ ເຈດຕະຄະຕິທີີ່ດີຕໍໍ່ການຮຽນ. 5. ສາມາດຈົດຈໍາສີີ່ງທີີ່ຮຽນໄດ້ດົນຂຼືີ້ນ, ມີຄວາມສາມດໃນກາໃຊ້ເຫດຜົນ ຮັກການເຮັດ ວຽກ ແລະ ຍີນດີໃຫ້ຄວາມຮ່ວມມຼືໃນເລຼືີ່ອງຕ່າງໆ. 6. ນັກຮຽນມີໂອກາດຝືກທັກສະທາງສັງຄົມ, ມີຫົວໜ້າກ ່ມ, ມີຜູ້ຊ່ວຍ, ມີເພຼືີ່ອຮ່ວມກ ່ມ, ເປັນການຮຽນຮູ້ວິທີເຮັດວຽກເປັນກ ່ມ, ຊ່ວຍພັດທະນາທັກສະທາງສັງຄົມ. ເຊີີ່ງເປັນປະໂຫຍດຫ າຍເມຼືີ່ອ ກ້າວເຂົີ້າສູ່ລະບົບການເຮັດວຽກໃນຊີວິດຈິງ.

48 7. ສົັ່ງເສີມຄວາມຮູ້ເປັນສ່ວນໜຼືີ່ງຂອງກ ່ມການຮ່ວມກັນຮຽນພາຍໃນກ ່ມ ນັກຮຽນທ ກຄົນ ຊ່ວຍເຫ ຼືອສະໜັບສະໜູນເຊີີ່ງກັນ, ໃຫ້ຄວາມໄວ້ວາງໃຈກັນ, ເນັີ້ນໃຫ້ວຽກຂອງກ ່ມບັນລ ເປ ື້າໝາຍຈົນ ເກີດຄວາມຮູ້ສຼືກວ່າ ວຽກຂອງຕົນຄຼືວຽກຂອງກ ່ມ ແລະ ວຽກຂອງກ ່ມຄຼືວຽກຂອງຕົນ. 8. ສົັ່ງເສີມໃຫ້ນັກຮຽນຮູ້ຈັກຄ ນຄ່າຂອງຕົນເອງ ແລະ ເຫັນຄ ່ນຄ່າຂອງຕົນເອງຮ່ວມເຖີງໄດ້ ຮູ້ຈັກຜູ້ອຼືີ່ນ ແລະ ເຫັນຄ ນຄ່າຂອງຜູ້ອຼືີ່ນຫ າຍຂຼືີ້ນມີມະໂນທັດໃນທາງບວກ. 9. ເພີີ່ມຄວາມເຕັມໃຈໃນການເຮັດວຽກກັບຜູ້ອຼືີ່ນ ການໃຫ້ຄວາມສົນໃຈໃນຕົວຂອງຜູ້ອຼືີ່ນ ແລະ ການໃຊ້ເວລາເຮັດວຽກຢ່າງມີປະສິດທິພາບ. 10.ຊ່ວຍຫ ຼຸດບັນຫາວິໃນໃນຫ້ອງຮຽນເນຼືີ່ອງຈາກນັກຮຽນທ ກຄົນໄດ້ຝຶກຜົນຈົນກະທັງເກີດ ວິໃນໃນຕົນເອງ ນັກຮຽນແຕ່ລະຄົນໄດ້ຮັບການຍອມຈາກຄູ, ຈາກເພຼືີ່ອນ, ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນກິດຈະກໍາ ຕ່າງໆເຮັດໃຫ້ຍອມຮັບຕົນເອງ ແລະ ຜູ້ອຼືີ່ນມີຄວາມສ ກໃນການຢູ່ຮ່ວມກັບໝູ່ເພຶີ່ອນ. 11.ນັກຮຽນຮຽນຮູ້ດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຼືກສະບາຍໃຈ, ມີຄວາມເພີດເພີນ, ບັນລ ຜົນສໍາເລັດໃນ ການຮຽນ, ຜົນສໍາເລັດທາງການຮຽນຂອງນັກຮຽນຈະສູງຂຼືີ້ນ ການຊ່ວຍເຫ ຶອກັນໃນກ ່ມຂອງໝູ່ເພີ່ຼືອນເຮັດ ໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຂົີ້າໃນໃນສີີ່ງທີີ່ຮຽນໄດ້ຫ າຍຂຼືີ້ນເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນດີຫ າຍຂຼືີ້ນ. 12.ນັກຮຽນທີີ່ຮຽນອ່ອນມີໂອກາດສະແດງຄວາມຄິເຫັນດເຮັດກິດຈະກໍາແລະສົມ ຜົນສໍາເລັດໃນການຮຽນ,ສ່ວນນັກຮຽນທີີ່ຮຽນເກັັ່ງຈະມີບົດບາດໃນສັງຄົມໃນຫ້ອງຮຽນຫ າຍຂຼືີ້ນ, ມີ ຄວາມຮູ້ສຼືກວ່າຕົນເອງມີໜ້າທີີ່ຕໍໍ່ເພຼືີ່ອນຮ່ວມກ ່ມ. ຈາກທີີ່ກ່າວມາຂ້າງເທີງນີີ້ສະຫ ຼຸບໄດ້ວ່າ: ປະໂຫຍດແລະຄ ນຄ່າຂອງການຮຽນຮູ້ແບບຮ່ວມມຼື ສາມາດຊ່ວຍພັດທະນາການຮຽນຮູ້ການຮຽນຮູ້ພັດທະນາການການຮຽນຮູ້ຂອງຜູ້ຮຽນ, ເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນ ໄດ້ຮຽນຮູ້ວິທີສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງ, ຊ່ວຍສ້າງບັນຍາກາດການຮຽນຮູ້ຊ່ວຍສ້າງບັນຍາກາດທີີ່ ດີໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນ, ມີໂອກາດໄດ້ຝືກທັກສະທາງສັງຄົມສົັ່ງເສີມໃຫ້ຮູ້ຈັກການເຮັດວຽກເປັນກ ່ມ, ເຫັນ ຄ ນຄ່າຂອງຕົນເອງ ແລະ ຜູ້ອຼືີ່ນເຕັມໃນໃນການເຮັດວຽກກັບຜູ້ອຼືີ່ນນັກຮຽນທີີ່ຮຽນອ່ອນໄດ້ມີໂອກາດ ສະແດງຄວາມຄິດເຫັນ, ເຮັດກິດຈະກໍາໃນການຮຽນ ແລະ ນັກຮຽນທີີ່ຮຽນເກັັ່ງມີບົດບາດທາງສັງຄົມໃນ ຫ້ອງຮຽນຫ າຍຂຼືີ້ນ, ຫ ຼຸດບັນຫາທາງວິໄນໃນການຮຽນອອກ ຈາກນັີ້ນຍັງຊ່ວຍໃຫ້ນັກຮຽນຮູ້ສຼືກສະບາຍໃຈ , ເພີດເພີນໃນການຮຽນ ແລະ ເຂົີ້າໃຈໃນສີີ່ງທີີ່ຮຽນຫ າຍຂຼືີ້ນ. 8. ຄວາມໝາຍ ແລະ ຄວາມສໍາຄັນຂອງການຈັດການກິດຈະກໍາການຮຽນ-ການສອນແບບ ແບ່ງກ ່ມ 8.1 ຄວາມໝາຍຈັດການກິດຈະກໍາແບບແບ່ງກ ່ມ ແມ່ນວິທີີ່ສອນທີີ່ຜູ້ສອນມອບວຽກໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຮັດຮ່ວມກັນເປັນກ ່ມ, ຊ່ວຍກັນຄົີ້ນຄວ້າ ຫ ຼື ເຮັດ ກິດຈະກໍາທີີ່ໄດ້ຮັບການມອບໝາຍໃຫ້ສໍາເລັດ ເພຼືີ່ອຊ່ວຍໃຫ້ເກີດຄວາມຮູ້ - ຄວາມເຂົີ້າໃນບົດຮຽນຍິີ່ງຂຼືີ້ນ, ຜູ້ຮຽນຈະເກີດການຮຽນຮູ້ໄດ້ດີເພາະໄດ້ລົງມຼືປະຕິບັດດ້ວຍຕົນເອງ( ປືື້ມແບຮຽນສຶກສາສາດ 2011 ) ນັນທະວັນ ແກ້ວຕາໂຊຕິ ໄດ້ເວົີ້າວ່າ ວິທີສອນແບບແບ່ງກ ່ມເຮັດກິດຈະກໍາໝາຍເຖິງ ວິີ ຈັດຂະບວນການຮຽນຮູ້ທີີ່ຜູ້ສອນມອບໝາຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຮັກວຍກຮ່ວມກັນເປັນກ ່ມຊ່ວຍກັນຄົີ້ນຄວ້າ ຫ ຼື ເຮັດກິດຈະກໍາທີີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ສໍາເລັດ ເພຼືີ່ອຊ່ວຍໃຫ້ເກີດຄວາມເຂົີ້າໃຈໃນບົດຮຽນຍິີ່ງຂຼືີ້ນ ຜູ້ຮຽນ ຈະເກີດການຮຽນຮູ້ໄດ້ດີເພາະໄດ້ລົງມຼືປະຕິບັດດ້ວຍຕົນເອງ

49 ຊາຕຣີ ເກີດກໍາ ໄດ້ເວົີ້າວ່າວິທີສອນແບບແບ່ງກ ່ມເຮັດກິດຈະກໍາແມ່ນການທີີ່ຄູມອບໝາຍ ໃຫ້ນັກຮຽນເຮັດວຽກຮ່ວມກັນເປັນໝູ່ຄະນະຊ່ວຍກັນຄົີ້ນຄວ້າແກ້ໄຂບັນຫາ ຫ ຼື ປະຕິບັດກິດຈະກໍາຕາມ ຄວາມສາມາດ ຕາມຄວາມຖະນັດ ຫ ຼື ຕາມຄວາມສົນໃຈ ເປັນການເຝິກຝ ນໃຫ້ນັກຮຽນເຮັດວຽກຮ່ວມ ກັນຕາມວິທີແບບປະຊາທິປະໄຕທ ກຄົນຈະຕ້ອງດໍາເນີນການຕາມທີີ່ມອບໝາຍໃຫ້ ເຊີີ່ງເປັນວິທີທີີ່ຊ່ວຍ ເຝິກຝ ນໃຫ້ນັກຮຽນໄດຮັບປະສົບການ,ໄດ້ຮຽນຮູ້ເພຼືີ່ອນຮ່ວມງານ ແຕ່ຕ້ອງດໍາເນີນການຢ່າງມີລັກເກນ ຄູ ຈະຕ້ອງວາງແຜນໃຫ້ນັກຮຽນທ ກຄົນໃນແຕ່ລະກ ່ມປະຕິບັດຕາມຢ່າງເຄັັ່ງຄັດ. ວິທີສອນແບບແບ່ງເຮັດກິດຈະກໍາກ ່ມແມ່ນການລະດົມຄວາມຄິດເປັນການຮ່ວມກ ່ມທີີ່ ປະກອບດ້ວຍສະມາຊິກ 4-5 ຄົນ ແລະ ໃຫ້ທ ກຄົນສະແຫວງຫາຄວາມຄິດໃນເລຼືີ່ອງໃດເລຼືີ່ອງໜຶີ່ງໃຫ້ໄດ້ ຫ າຍແງ່ມ ມທ ກຄວາມຄິດໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໂດຍບໍໍ່ມີການໂຕ້ແຍ້ງກັນແລ້ວນໍາຄວາມຄິດທັງໝົດມາ ຜະສານກັນ. ວິທີສອນແບບແບ່ງກິດຈະກໍາກ ່ມເປັນວິທີການສອນໂດຍການຈັດຜູ້ຜູ້ຮຽນເປັນກ ່ມຍ່ອຍທີີ່ ມີສະມາຊິກປະມານ 6-12 ຄົນ ແລະ ມີການກໍານົດໃຫ້ມີຫົວໜ້າກ ່ມເຮັດໜ້າທີີ່ເປັນຜູ້ດໍາເນີນການ ອະພິປາຍ ສະມາຊິກທ ກຄົນໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການແລກປ່ຽນຄວາມຄິດເຫັນສະຫ ຼຸບ ຫ ຼື ປະມວນຜົນເນຼືີ້ອ ໃນທີີ່ໄດ້ຈາກການແລກການປ່ຽນຄວາມຄິດເຫັນ ວິທີການນີີ້ເປີດໂອກາດໃຫ້ຜູ້ຮຽນທ ກຄົນໄດ້ມີສ່ວນ ຮ່ວມໃນການສະເໜີຂໍໍ້ມູນ ຫ ຼື ປະສົບການຂອງຕົນເອງເພຼືີ່ອໃຫ້ກ ່ມໄດ້ຂໍໍ້ມູນຫ າຍຂຼືີ້ນ. ວິທີການສອນທີີ່ສະ ໜັບສະໜູນຫ ັກການສອນແບບຂະບວນການກ ່ມເຫ ົັ່ານີີ້ເປັນວິີທີການສອນທີີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຈັດປະສົບການ ສອນອຼືີ່ນໆໄດ້ອີກໂດຍຖຼືລັກການສໍາຄັນຄຼືການເລຼືອກໃຊ້ວິທີການສອນທີີ່ສອນຄອງກັບຈ ດປະສົັ່ງຂອງການ ສອນທ ກຄັີ້ງ (http://WWW.l3nr.org/posts/533050 ) ວິທີສອນແບບແບ່ງກ ່ມເຮັດກິດຈະກໍາ ແມ່ນການສອນໂດຍທີີ່ຄູມອບໝາຍໃຫ້ນັກຮຽນເຮັດ ກິດຈະກໍາຮ່ວມກັນຊ່ວຍກັນຄົີ້ນຄວ້າແກ້ບັນຫາ ຫ ຼື ປະຕິບັດກິດຈະກໍາຕາມຄວາມສາມາດ, ຕາມຄວາມຖະ ນັດ ຫ ຼື ຄວາມສົນໃຈເປັນການຝຶກໃຫ້ນັກຮຽນເຮັດວຽກຮ່ວມກັນ ທ ກຄົນຈະຕ້ອງເຮັດວຽກຕາມີີ່ໄດ້ຮັບ ມອບໝາຍໃຫ້ເປັນວິທີການຊ່ວຍຝຶກຝ ນນັກຮຽນໃຫ້ໄດ້ຮັບປະສົບການຢ່າງມີຫ ັກເກນ ຄູຕ້ອງວາງແຜນ ໃຫ້ນັກຮຽນນັກຮຽນ ກຄົນໃນແຕ່ລະກ ່ມປະຕິບັດຢ່າງເຄັັ່ງຄັດ (http://honeylamon.wordpess.com ) ສະຫ ຼຸບໄດ້ວ່າ: ການສອນແບບກ ່ມແມ່ນການສອນທີີ່ຄູໄດ້ມອບໝາຍວຽກໃຫ້ນັກແຕ່ລະຄົນ ເຮັດວຽກຊ່ວຍກັນໃນແກ້ໄຂບັນຫາ, ປຶກສາຄົີ້ນຄວ້າຫາຄໍາຕອບໃນຕົນເອງໂດຍຄູເປັນຜ ້ໃຫ້ຄໍາປຶກສາແກ່ ນັກຮຽນຢ 8.2 ທິດສະດີທົັ່ວໄປກ່ຽວກັບການຮຽນ-ການສອນແບບຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມ ທິດສະດີການຮຽນຮູ້ຂອງທ່ານປີອາເຈັດແມ່ນມ ່ງປະເດັນໄປທີີ່ການແຊກຊ້ອນລະຫວ່າງແນວ ຄວາມຄິດສ່ວນຕົວຂອງນັກຮຽນແຕ່ລະຄົນໃຫ້ເຂົາເຈົີ້າໄດ້ພະຍາຍາມປັບປ່ຽນສະພາບແວດລ້ອມໃຫ້ເໝາະ ສົມ. ຜູ້ຮຽນຈະພະຍາຍາມສ້າງຄວາມສົມດ ນລະຫວ່າງສິີ່ງທີີ່ກໍາລັງຄິດ, ກໍາລັງເຮັດ ແລະ ສິີ່ງທີີ່ເກີດຂຶີ້ນຢູ່ ພາຍນອກ. ຂະບວນການສ້າງສາມາດເຮັດໄດ້ 2 ວິທີຄຼື: ຂະບວນການຮັບເອົາຄວາມຮູ້ໃໝ່ໂດຍອາໄສ

50 ຄວາມຮູ້ເດີມ (Assimilate) ໝາຍຄວາມວ່າຂະບວນການຮັບເອົາປະສົບການໃໝ່ໂດຍສ້າງຂຶີ້ນຈາກ ປະສົບການຄວາມຄິດເຫັນ, ຄວາມເຂົີ້າໃຈຂຶີ້ນມາ ໃໝ່. ທິດສະດີຂອງທ່ານປິອາເຈັດສິີ່ງທີີ່ເກີດຂຶີ້ນງ່າຍ ເມຼືີ່ອນັກຮຽນເຫັນດີທີີ່ຈະເຮັດວຽກກັບບັນຫາ ຫ ຼື ແນວຄວາມຄິດໃດໜຶີ່ງເພຼືີ່ອທົດສອບດ້ວຍການໝູນໃຊ້ ສິີ່ງທີມີຢ່າງຫ້າວຫັນຂະບວນການຮັບຮູ້ໃໝ່ທີີ່ພາໃຫ້ມີການປ່ຽນແປງຄວາມຮູ້ເດີມແມ່ນການສະແດງໃຫ້ ເຫັນການສ້າງສັນຂອງຜູ້ຮຽນ. ເມຼືີ່ອການເຮັດວຽກເປັນກ ່ມເກີດຈາກການຈົດກ່າຍປະໂຫຍກ, ເນຼືີ້ອໃນຄໍາ ເວົີ້າຈາກປຶື້ມແບບຮຽນແລ້ວມາລາຍງານໃຫ້ອາຈານ, ຄວາມຫ້າວຫັນຂອງການເຮັດວຽກເປັນກ ່ມດ້ານນີີ້ ກັບຄວາມຮູ້ໃໝ່, ແນວຄວາມຄິດໃໝ່ກົດເກນວັດຖຼຸອັນໃໝ່ຈະບໍໍ່ປະກົດຂຶີ້ນນີີ້ມັກຈະເກີດມີຄວາມບໍໍ່ສົມ ດູນລະຫວ່າງແນວຄວາມຄິດຕ່າງໆຂອງຜູ້ຮຽນ ແລະ ການໃຫ້ຂໍໍ້ມູນຄວາມຮູ້ໃໝ່ກໍຈະເປັນການຍາກສໍາລັບ ຜູ້ຮຽນຈະເຂົີ້າໃຈເນຼືີ້ອໃນຄວາມຮູ້ໃໝ່ຢ່າງເລິກເຊິີ່ງ. ການປ່ຽນແປງຮູບແບບຈາກຂະບວນການຮັບເອົາ ຄວາມຮູ້ໃໝ່, ໂດຍອາໄສຄວາມຮູ້ເດີມກໍມີຄວາມຫຍ ້ງຍາກຄຼືກັນຍ້ອນວ່າຜູ້ຮຽນຕ້ອງໄດ້ເຊຼືີ່ອມຈາກຄວາມ ຄິດເດີມຂອງເຂົາເຈົີ້າທີີ່ມີຢູ່ແລ້ວກັບຄວາມຮູ້ໃໝ່. ດັັ່ງນັີ້ນ, ຂະບວນການຮັບເອົາຄວາມຮູ້ໃໝ່ໂດຍອາໄສ ຄວາມຮູ້ເດີມກໍກາຍເປັນເລຼືີ່ອງຍາກສໍາລັບນັກຮຽນພຽງແຕ່ຊອກຫາບາງຊ່ອງທາງທີີ່ເປັນໄປໄດ້ວ່າຂໍໍ້ມູນອັນ ໃດໃນປຶື້ມແບບຮຽນມີຄວາມເໝາະສົມກັບຄວາມເຂົີ້າໃຈທີີ່ເຂົາເຈົີ້າມີຢູ່, ໂດຍຜ່ານຂະບວນການຮັບເອົາ ຄວາມຮູ້ໃໝ່ໂດຍອາໄສຄວາມຮູ້ເດີມ. ໃນການຮຽນ-ການສອນຄວນຈະມີການປະສົມປະສານໂດຍການ ທົດລອງຕົວຈິງ ເຊິີ່ງມີລັກສະນະເປັນຮູບປະທໍາກັບການບັນລະຍາຍບອກເລົັ່າລັກສະນະທີີ່ເປັນນາມມະທໍາ. ແນວຄວາມຄິດໜຶີ່ງທີີ່ສໍາຄັນ, ທິດສະດີການຮຽນຮູ້ຂອງທ່ານ ໄວກ໋ອດສະກີ ແມ່ນໝາຍເຖິງຄວາມແຕກ ຕ່າງລະຫວ່າງສິີ່ງທີີ່ຜູ້ຮຽນສາມາດຮຽນຮູ້ດ້ວຍຕົວເຂົາເຈົີ້າເອງໃນສະຖານະການທີີ່ສະເພາະເຈາະຈົງໃດໜຶີ່ງ ແລະ ສິີ່ງທີີ່ຜູ້ຮຽນສາມາດຮຽນຮູ້ໄດ້ໂດຍຜ່ານການຊ່ວຍເຫ ຼືອຈາກບ ກຄົນອຼືີ່ນ. ການຮຽນໃນໂຮງຮຽນ ສາມາດດໍາເນີນສໍາເລັດຜົນໃນຂອບເຂດນີີ້ ແລະ ຄູຮູ້ຕົວວ່າຈ ດຢືນດ້ານລະດັບຄວາມຮູ້ຂອງນັກຮຽນຢູ່ໃສ ແລະ ແມ່ນສິີ່ງໃດເປັນຂໍໍ້ຈໍາກັດທີີ່ນັກຮຽນສາມາດຮຽນຮູ້ໂດຍອາໄສການຊ່ວຍເຫ ຼືອຈາກຄູ ຫ ຼື ນັກຮຽນຄົນ ອຼືີ່ນ. ຂະບວນການນີີ້ສາມາເຮັດໄດ້ໂດຍຜ່ານຈາກການໃຊ້ພາສາ ແລະ ເຄຼືີ່ອງມຼືຕ່າງໆທີີ່ຄົນເຮົາສ້າງມາ. ທ່ານ ຈອນສັນ ແລະ ທ່ານ ສະມິດ(Johnson and Smith, 1991) ໄດ້ກ່າວວ່າ: ການເຮັດ ວຽກເປັນກ ່ມທີີ່ຮູ້ກັນອີກແບບໜຶີ່ງວ່າການເຮັດວຽກແບບສົມທົບ ຫ ຼື ຮ່ວມມຼືກັນແມ່ນຍ ດທະສາດໜຶີ່ງທີີ່ ໄດ້ຄົີ້ນຄວ້າແລ້ວເຫັນວ່າດີທີີ່ສ ດໃນຍ ດທະສາດການສອນທັງໝົດ, ຜົນຂອງການຄົີ້ນຄວ້າໄດ້ສະແດງໃຫ້ ເຫັນວ່ານັກຮຽນຜູ້ທີີ່ມີໂອກາດໃນການເຮັດວຽກແບບຮ່ວມມຼືກັບຄົນອຼືີ່ນແມ່ນສາມາດຮຽນໄດ້ໄວ ແລະ ມີ ປະສິດທິພາບດີ, ມີຄວາມຊົງຈໍາທີີ່ດີ ແລະ ມີຄວາມໝັີ້ນໃຈຫ າຍຂຶີ້ນໃນການຮຽນຮູ້ປະສົບການ. ນອກຈາກ ນັີ້ນ ທີມການຄົີ້ນຄວ້າຂອງຊາວໂປຕ ເກດ ຈາກໂຮງຮຽນທົັ່ວໂລກ(School around the World) ໄດ້ ກ່າວວ່າການເຮັດວຽກກ ່ມສະມາຊິກໃນກ ່ມຈະຕ້ອງໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການຮັບຜິດຊອບ, ມັນມີຄວາມ ຈໍາເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມຜິດຊອບຈາກສະມາຊິກພາຍໃນກ ່ມເພຼືີ່ອໃຫ້ການເຮັດວຽກເປັນກ ່ມປະກົດຜົນ ເປັນຈິງຕາມຈ ດປະສົງລະດັບຄາດໝາຍທົັ່ວໄປຮ່ວມກັນ. ບົດຂຽນໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການເຮັດວຽກ ເປັນກ ່ມແມ່ນການເຮັດວຽກຮ່ວມກັບຜູ້ອຼືີ່ນ ຫ ຼື ການເຮັດວຽກຮ່ວມມຼືກັນເຊິີ່ງມັນໄດ້ມີການພົວພັນກັນ ຫ າຍບົດບາດ ແລະ ໜ້າທີີ່ຄຼື: ຫົວໜ້າກ ່ມ, ຜູ້ບໍລິຫານ, ຜູ້ບັນທຶກ, ຜູ້ກະຕ ກຊຼຸກຍູ້, ຜູ້ກວດແກ້ຄຼືນ ແລະ ຜູ້ ລາຍງານເຊິີ່ງການແບ່ງປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບໃຫ້ສະມາຊິກແຕ່ລະຄົນແມ່ນມີຄວາມສໍາຄັນຫ າຍ ເພາະສິີ່ງນີີ້ ເປັນການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງສະມາຊິກທັງໝົດ ແລະ ເພຼືີ່ອຫ ີກລ້ຽງການເອຼືີ່ອຍອີງເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນຂອງສະ

51 ມາຊິກພາຍໃນກ ່ມ. ທ່ານ ຈອນສັນ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ການເຮັດວຽກກ ່ມມີ 3 ຮູບແບບຄຼື: ການເຮັດວຽກເປັນ ກ ່ມທາງການ, ການເຮັດວຽກກ ່ມບໍໍ່ເປັນທາງການ ແລະ ການຄົີ້ນຄວ້າເປັນໝູ່ຄະນະ, ແຕ່ລະຮູບແບບຂອງ ການຈັດກ ່ມແມ່ນມີຈ ດປະສົງແຕກຕ່າງກັນ. ໃນຂະບວນ ການຮຽນ-ການສອນທີີ່ພວກເຮົາຈະຈັດກ ່ມແນວ ໃດໃນຫ້ອງນັີ້ນແມ່ນສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ໂດຍອີງໃສ່ລັກສະນະ ແລະ ຈ ດປະສົງຂອງແຕ່ລະກິດຈະກໍາ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນອີງໃສ່ເປ ື້າໝາຍໃຫ້ບັນລ ຜົນ. ສະນັີ້ນ, ຄູຕ້ອງໄດ້ພິຈາລະນາສິີ່ງນີີ້ກ່ອນການຈັດກ ່ມ. ອີກ ບັນຫາໜຶີ່ງແມ່ນມີຄວາມສໍາຄັນບໍໍ່ໜ້ອຍໄປກວ່າຮູບແບບໃນການຈັດກ ່ມນັີ້ນແມ່ນຈໍານວນສະມາຊິກພາຍ ໃນກ ່ມເຊິີ່ງມີການພົວພັນກັນໂດຍກົງກັບຜົນໄດ້ຮັບຈາກການຮຽນຂອງນັກຮຽນ. ຖ້າວ່າກ ່ມໃຫຍ່ຫ າຍ ເກີນໄປຈະເຮັດໃຫ້ການມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງຫ້າວຫັນຂອງນັກຮຽນຫ ຼຸດລົງ, ພວກເຂົາຈະບໍໍ່ມີໂອກາດ ແລະ ເວລາເພຼືີ່ອໄດ້ສົນທະນາໂຕ້ຕອບກັບສະມາຊິກຜູ້ອຼືີ່ນພາຍໃນກ ່ມ. ກະຕ ກຊຼຸກຍູ້ໃຫ້ນັກຮຽນແຕ່ລະຄົນມີ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍໍ່ການເຮັດວຽກທັງເປັນການເພີີ່ມວຽກ ແລະ ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການເຮັດກິດຈະກໍາທີີ່ຖຼືກ ມອບໝາຍຂອງກ ່ມເຊິີ່ງຈໍານວນສະມາຊິກແຕ່ລະກ ່ມເຮັດວຽກໄດ້ດີທີີ່ສ ດແມ່ນປະມານ 4-5 ຄົນ, ນັກຄົີ້ນ ຄວ້າຫ າຍຄົນໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມສໍາຄັນໃນການປະສົມປະສານນັກຮຽນທີີ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນໃນຫ າຍໆ ດ້ານ ເພຼືີ່ອເຮັດໃຫ້ມີຄວາມສົມດູນເປັນຕົີ້ນແມ່ນ ຄວາມສາມາດ, ເພດ, ອາຍ ຫ ຼື ດ້ານປະຊາກອນ ສາດອຼືີ່ນໆ. ເຊິີ່ງນັກຄົີ້ນຄວ້າບາງຄົນໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າຄວນເຮັດໄປຕາມຄວາມເໝາະສົມໃນການຈັດກ ່ມໂດຍ ອີງໃສ່ຊົນເຜົັ່າ ຫ ຼື ຄວາມສົນໃຈບາງຫ ັກການດ້ານອຼືີ່ນໆ. ພ້ອມນັີ້ນ, ບົດບາດໜ້າທີີ່ຂອງຄູໃນເວລານັກຮຽນ ເຮັດວຽກກ ່ມແມ່ນມີຄວາມສໍາຄັນຫ າຍດັັ່ງ ທ່ານ ເຄລເລັນ ( Killen, 1998) ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າຄູຄວນມີ ບົດບາດດັັ່ງນີີ້ ຕ້ອງມີການເຄຼືີ່ອນໄຫວໄປຫາທ ກໆກ ່ມ ແລະ ບໍໍ່ຄວນມີຄວາມສົນໃຈຕໍໍ່ການເຮັດວຽກຂອງ ກ ່ມໃດກ ່ມໜຶີ່ງຫ າຍເກີນໄປ, ຕ້ອງມີການຊ່ວຍເຫ ຼືອແຕ່ລະກ ່ມເມຼືີ່ອພວກເຂົາຄ້າງຄາຢູ່ຈ ດໃດຈ ດໜຶີ່ງ ຫ ຼື ຕ້ອງການຄໍາອະທິບາຍເພຼືີ່ອໃຫ້ເຂົີ້າໃຈຕຼືີ່ມອີກໃຫ້ເຫັນໝົດທັງຫ້ອງ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະພວມຊ່ວຍເຫ ຼືອຂອງ ກ ່ມໃດກ ່ມໜຶີ່ງກໍຕາມໃຫ້ໄປເບິີ່ງເມຼືີ່ອມີສັນຍານ ( ມີສຽງວົນແຊວ, ລົມກັນຫ າຍເກີນໄປ ) ໃຫ້ຮູ້ວ່າບາງ ກ ່ມ ຫ ຼື ນັກຮຽນບາງຄົນບໍໍ່ປະຕິບັດວຽກທີີ່ຖຼືກມອບໝາຍ. ແຕ່ວ່າສຽງວົນແຊວບໍໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ນັກຮຽນບໍໍ່ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນກິດຈະກໍາທີີ່ສະເໜີໄປ, ບໍໍ່ຄວນເຮັດກິດຈະກໍາໃຫ້ນັກຮຽນຈົດສໍາເລັດ ແລະ ຍ້ອງຍໍນັກຮຽນສໍາລັບກ ່ມທີີ່ມີທັກສະໃນການເຮັດກິດຈະກໍາໄດ້ດີພ້ອມທັງຜົນງານທີີ່ເຂົາເຈົີ້າເຮັດໄດ້ສໍາເລັດ ຜົນ. ທ່ານຈອນໂຣສ ( John Ross 1995 ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າເຖິງແມ່ນວ່າບົດບາດໜ້າທີີ່ໄດ້ມີການປັບ ປ່ຽນໝູນວຽນກັນເພຼືີ່ອໃຫ້ມີສະຖານະພາບທີີ່ເທົັ່າທຽມກັນ ແລະ ໄດ້ມີການໃຫ້ລາງວັນເພຼືີ່ອກະຕ ້ນໃຫ້ມີ ການຊ່ວຍເຫ ຼືອເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍໍ່ຕາມນັກຮຽນທີີ່ມີຄວາມສາມາດຕໍ່າກໍໍ່ຍັງສຼືບຕໍໍ່ບໍໍ່ມີສ່ວນ ຮ່ວມ. ດັັ່ງນັີ້ນ ມີ 2 ເຫດຜົນຕົີ້ນຕໍທີີ່ພາໃຫ້ນັກຮຽນບໍໍ່ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການເຮັດວຽກເປັນກ ່ມ. ເຫດຜົນໜຶີ່ ງຍ້ອນນັກຮຽນຜູ້ທີີ່ມີຄວາມສາມາດສູງມີອໍານາດຄວບຄ ມນັກຮຽນທີີ່ມີຄວາມສາມາດຕໍ່າພົບຄວາມ ຫຍ ້ງຍາກໃນການອະທິບາຍບັນຫາຕ່າງໆ ແລະ ເມຼືີ່ອເຂົາເຈົີ້າຕອບຜິດ ຫ ຼື ບໍໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ນັກຮຽນມີ ຄວາມສາມາດສູງສະເໜີຕົວເຮັດແທນໂດຍປັດສະຈາກຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງໃດໆເລີຍ. ສໍາລັບເຫດຜົນທີ2 ຍ້ອນການອະທິບາຍຂອງນັກຮຽນທີີ່ມີຄວາມສາມາດສູງແນໃສ່ພຽງແຕ່ນັກຮຽນທີີ່ມີຄວາມສາມາດສູງຜູ້ ອຼືີ່ນໆເທົັ່ານັີ້ນ. ດັັ່ງນັີ້ນ, ຈຶີ່ງເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນທີີ່ມີຄວາມສາມາດຕໍ່າຈໍາຕ້ອງຢູ່ເສີຍໆໂດຍບໍໍ່ມີສ່ວນຮ່ວມໃນ ການເຮັດວຽກ.

52 ທ່ານ ຈອນບິກ(John Bigg 2003:80) ໄດ້ກ່າວວ່າ: ພຶດຕິກໍາການຮຽນຮູ້ຈາກສຼືີ່ຂອງຜູ້ຮຽນ ໄດ້ອ່ານ ປະສິດທິຜົນໃນການຮຽນຮູ້ຂອງຜູ້ຮຽນຈະມີ 10%, ຖ້າໄດ້ຍິນ(ຟັງ) ປະສິດທິຜົນຂອງການຮຽນ ຮູ້ຈະມີ 20%, ຖ້າໄດ້ເຫັນ ປະສິດທິຜົນການຮຽນຮູ້ຈະມີ 30%, ຖ້າໄດ້ເຫັນ ແລະ ໄດ້ຟັງ ປະສິດທິຜົນ ການຮຽນຮູ້ຈະມີ 50%, ຖ້າໄດ້ເວົີ້າປະສິດທິຜົນການຮຽນຮູ້ຈະມີ 70%, ຖ້າໄດ້ເວົີ້າ ແລະ ໄດ້ປະຕິບັດ ປະ ສິດທິຜົນການຮຽນຮູ້ຈະມີ 90%. ບ ນຍໍ ພົມມະບ ດ ແລະ ຄະນະ ( 1995: 23 )ເປັນຄົນລາວເຊີີ່ງ ຂຽນໄວ້ວ່າ ວິທີສິດສອນແບບ ແບ່ງກ ່ມມີລັກສະນະຄ້າຍຄຼືກັບວິທີສອນແບບອະພິປາຍຄຼື ມີການແບ່ງນັກຮຽນອອກເປັນກ ່ມຕ່າງກັບວິທີ ສອນແບບອະພິປາຍແມ່ນຄູບໍໍ່ໄດ້ກໍານົດໃຫ້ນັກຮຽນສະແດງຄໍາຄິດ, ຄໍາເຫັນເປັນພຽງແຕ່ມອບໝາຍໃຫ້ແຕ່ ລະກ ່ມໄປປະຕິບັດຕາມທີີ່ຄູກໍານົດໄວ້. ຈ ດເດັັ່ນຂອງການສອນແບບວິທີນີີ້ເປັນການເຝິກໃຫ້ນັກຮຽນມີ ຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ຮູ້ເຮັດເປັນໝູ່ຄະນະ, ຄູສາມາດນໍາເອົາວິທີສອນແບບນີີ້ມາສອນພູມິສາດໄດ້. ກອງປະຊຼຸມວິທີສິດສອນຄະນິດສາດທົັ່ວປະເທດ EQIP I (1996) ໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າ ການຮຽນ ເປັນກ ່ມເປັນຂະບວນການຮຽນ-ການສອນທີີ່ເກີດຈາກປະສົມປະສານລະຫວ່າງທັກສະຂະບວນການຢູ່ຮ່ວມ ກັນພາຍໃນສັງຄົມ ແລະ ຮ່ວມທັກສະທາງດ້ານເນຼືີ້ອໃນຕ່າງໆ, ເປັນການສອນທີີ່ພວກ ເຮົາຄັດເລຼືອກເອົາ ນັກຮຽນເປັນສູນກາງ ( Student Centered ) ໂດຍຈະຈັດໃຫ້ນັກຮຽນຜູ້ທີີ່ມີຄວາມສາມາດແຕກຕ່າງ ກັນມາຮຽນຮູ້ ແລະ ຮ່ວມກິດຈະກໍາຮ່ວມກັນເປັນກ ່ມລະ 3-4 ຄົນ, ໂດຍມີຄວາມມ ້ງຫວັງອັນດຽວກັນ ຊ່ວຍເຫ ຼືອກັນ ແລະ ກັນພາຍໃນກ ່ມຕົນເອງ. ຜູ້ຮຽນເກັັ່ງຕ້ອງຍອມເສຍສະຫ ະຊ່ວຍເຫ ຼືອຜູ້ອ່ອນກວ່າຕົນ ເອງ, ກົງກັນຂ້າມຜູ້ຮຽນອ່ອນກໍຕ້ອງຍອມຮັບສະພາບຕົນເອງ ແລະ ຮໍ່າຮຽນນໍາໝູ່ຄູ່, ເຊິີ່ງຜົນສໍາເລັດ ແລະ ປະສິດທິພາບໃນກ ່ມຂອງຕົນນັີ້ນເປັນເປ ື້າໝາຍອັນຈິງຈັງຊຶີ່ງແມ່ນໜ້າທີີ່ຂອງທ ກຄົນພາຍໃນກ ່ມເພິີ່ງພາອາ ໄສກັນໃນທາງດ້ານບວກໝາຍເຖິງສະມາຊິກທ ກໆຄົນໃນກ ່ມມີໜ້າທີີ່ ແລະ ຄວາມສໍາຄັນເທົັ່າທຽມກັນໝົ ດ, ສະມາຊິກທ ກຄົນຕ້ອງຮູ້ໜ້າທີີ່ຂອງຕົນເອງວ່າຕ້ອງເຮັດກິດຈະກໍາອັນໃດແດ່ ຜົນສໍາເລັດຂອງກ ່ມຈະດີ ຫ ຼື ບໍໍ່ດີແມ່ນຂຼືີ້ນກັບສະມາຊິກໃນກ ່ມນັີ້ນໆ. ທ ກໆຄົນຕ້ອງມີໜ້າທີີ່ຮັບຜິດຊອບໂດຍຈະມີການມອບໝາຍ ໃຫ້ ແລະ ຕ້ອງຊ່ວຍເຫ ຼືອເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນເຊັັ່ນ: ຜູ້ໄດ້ບັນທຶກ (Recorder), ຜູ້ສະໜັບສະໜູນ (Encourager), ຜູ້ລາຍງານ (Reporter), ຜູ້ກວດກາ(Checker). ວັດທະນາ ແລະ ຄະນະ (2004: 63 - 68) ໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າການໃຊ້ກ ່ມຕົວຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ເປັນພາກສ່ວນໃຈກາງຂອງການສອນແບບເອົານັກຮຽນເປັນໃຈກາງນີີ້ແມ່ນຍ ດທະວິທີທີີ່ສໍາຄັນອັນໜຶີ່ງເພຼືີ່ອ ຊຼຸກຍູ້ການມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງຫ້າວຫັນຂອງນັກຮຽນຕໍໍ່ກັບການຮຽນຂອງຕົນເອງ. ການເຮັດວຽກໃນກ ່ມບໍໍ່ ພຽງແຕ່ເປັນໂອກາດໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ຮຽນຮູ້ ແລະ ເຝິກຝ ນທັກສະໃໝ່ເທົັ່ານັີ້ນ. ແຕ່ຍັງເປີດໂອກາດໃຫ້ເຂົາ ເຈົີ້າໄດ້ຄົີ້ນຄວ້າສົນທະນາຄວາມເຂົີ້າໃຈຫ ັກ ແລະ ແນວຄວາມຄິດໃໝ່ໆຕ່າງໆ. ໂຄງສ້າງຂອງກ ່ມຈະປ່ຽນ ໄປຕາມເນຼືີ້ອໃນ ແລະ ເປ ື້າໝາຍຂອງກິດຈະກໍາໄປຕາມການແນໃສ່ຜົນການລັກສະນະຂອງບ ກຄົນ ຫ ຼື ລັກສະນະຂອງກ ່ມ. ໃນການຈັດກ ່ມຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ຄວາມຕ້ອງການຂອງນັກຮຽນທັງຫ າຍ, ເປ ື້າໝາຍຂອງ ກິດຈະກໍາ ແລະ ຄາດໝາຍຂອງການຮຽນຮູ້ທີີ່ວາງໄວ້. ການສົນທະນາ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາແມ່ນແງ່ໜຶີ່ງທີີ່ ສໍາຄັນໃນການເຮັດວຽກເປັນກ ່ມ, ເຂົາເຈົີ້າມີໂອກາດສ້າງຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງໃຫ້ແກ່ຄວາມຄິດຂອງຕົນເອງ, ໂອກາດອະທິບາຍສິີ່ງທີີ່ພວກເຂົາກໍາລັງເຮັດ ການໃຫ້ເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງເຂົາເຈົີ້າຈຶີ່ງໄດ້ເຮັດສິີ່ງໃດໜຶີ່ງ, ທັງໝົດນີີ້ແມ່ນສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ເຂົາເຈົີ້າເຂົີ້າໃຈບົດຮຽນຂຶີ້ນຕຼືີ່ມ. ວິທີທາງສໍາລັບການເຮັດວຽກເປັນກ ່ມ

53 ແມ່ນການສັງເກດ ແລະ ຕອບໂຕ້ກັບນັກຮຽນໃນເວລາທີີ່ເຂົາເຈົີ້າພວມປະຕິບັດງານ. ການຊ່ວຍເຫ ຼືອ ນັກຮຽນ ແລະ ຊີີ້ນໍາເຂົາເຈົີ້າໃນຂະນະທີີ່ເຮັດວຽກລວມມີການໃຫ້ຄໍາກະຈ່າງແຈ້ງຕໍໍ່ກັບແນວຄວາມຄິດ ຕ່າງໆ, ຂັີ້ນຕອນຕ່າງໆໃນການຕັີ້ງຄໍາຖາມ ແລະ ການຕອບຄໍາຖາມ. ພົມສີ ວັນນະສີ ພ້ອມຄະນະ (2009: 18) ໄດ້ຂຽນວ່າການສອນເປັນກ ່ມແມ່ນເນັີ້ນໃສ່ການ ຮ່ວມແຮງຮ່ວມໃຈຂອງນັກຮຽນເພຼືີ່ອເຝິກຝ ນໃຫ້ນັກຮຽນມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ຮູ້ຈັກເຮັດວຽກເປັນໝູ່ ຄະນະ, ຄູຈະເລີີ່ມຕົີ້ນສອນດ້ວຍເງຼືີ່ອນໄຂທາງດ້ານທໍາມະຊາດ ແລະ ສັງຄົມຂອງບາງປະເທດທີີ່ຢູໃນທະວີບ ອາເມລິກາ. ອໍາພອນ ທໍາມະວົງ ແລະ ຄະນະ (2009: 14)ໄດ້ຂຽນວ່າ ການສອນແບບແບ່ງກ ່ມເປັນວິທີການ ສອນແບບຄູມອບໝາຍໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ເຮັດວຽກຮ່ວມກັນເປັນກ ່ມເພຼືີ່ອຊ່ວຍກັນຄົີ້ນຄວ້າ ແລະ ແກ້ໄຂ ບັນຫາ ຫ ຼື ປະຕິບັດກິດຈະກໍາຕາມຄວາມສາມາດ, ຕາມຄວາມຖະໜັດ ຫ ຼື ຄວາມຕັດສິນໃຈ, ເປັນການ ເຝິກຝ ນໃຫ້ນັກຮຽນຮູ້ຈັກການເຮັດວຽກແບບວິທີປະຕິບັດປະຊາທິປະໄຕທ ກຄົນເຮັດ ແລະ ດໍາເນີນໜ້າທີີ່ ຕາມມອບໝາຍ, ເປັນວິທີທີີ່ຊ່ວຍໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ປະສົບການໂດຍກົງຈາກການຮຽນຮູ້ຈາກເພຼືີ່ອນຮ່ວມ ງານ, ແຕ່ຕ້ອງດໍາເນີນການຢ່າງມີຫ ັກການໂດຍສະເພາະຄູໄດ້ວາງແຜນໃຫ້ນັກຮຽນແຕ່ລະກ ່ມປະຕິບັດຢ່າງ ເຂັີ້ມງວດ. ເຕັກນິກການສອນແບບນີີ້ໝາຍເຖິງການຮຽນໂດຍແບ່ງກ ່ມອອກຕາມຂົງເຂດເປ ື້າໝາຍຂອງ ວິຊາ, ເນຼືີ້ອໃນ ແລະ ຫົວຂໍໍ້ຕາມຄວາມເໝາະສົມທີີ່ຄູໄດ້ກະກຽມມາກ່ອນ. ວັນນີ ຢ່າງເຈຍມົວ ແລະ ຄະນະ(2009: 26) ໄດ້ຂຽນວ່າ ການໃຊ້ກ ່ມນ້ອຍຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ເປັນພາກສ່ວນໃຈກາງຂອງການປະຕິບັດວິທີສິດສອນເອົານັກຮຽນເປັນໃຈກາງ, ແມ່ນວິທີທີີ່ສໍາຄັນອັນໜຶີ່ງ ເພຼືີ່ອຊຼຸກຍູ້ເຂົີ້າໃນການມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງຫ້າວຫັນຂອງນັກຮຽນຕໍໍ່ກັບການຮຽນຂອງເຂົາເຈົີ້າໃຫ້ດີຂຶີ້ນ. ການ ເຮັດວຽກເປັນກ ່ມບໍໍ່ເປັນພຽງເປີດໂອກາດໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ຮຽນຮູ້ ແລະ ເຝິກຝ ນທັກສະໃໝ່ເທົັ່ານັີ້ນ, ແຕ່ຍັງ ເປັນການເປີດໂອກາດໃຫ້ເຂົາເຈົີ້າໄດ້ຊ່ວຍກັນຄົີ້ນຄວ້າສົນທະນາຕາມຄວາມເຂົີ້າໃຈເປັນຕົີ້ນຕໍ ແລະ ແນວ ຄວາມຄິດໃໝ່ຕ່າງໆ. ສິີ່ງສໍາຄັນໃນການຈັດກ ່ມນັີ້ນຄວນຄໍານຶງເຖິງຮູບແບບການຈັດພາລະບົດບາດໜ້າທີີ່ ຂອງສະມາຊິກໃນກ ່ມ ແລະ ການຊຼຸກຍູ້ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັີ້ງໜ້າຂອງສະມາຊິກໃນກ ່ມ. ການເຮັດວຽກກ ່ມ ທີີ່ມີປະສິດທິຜົນສະມາຊິກໃນກ ່ມຕ້ອງມີທັກສະຄຼື: ຟັງຄົນອຼືີ່ນເວົີ້າ, ແລກປ່ຽນແນວຄວາມຄິດຂອງຄົນອຼືີ່ນ, ປະກອບສ່ວນໃນການສົນທະນາ, ຮຽນຮູ້ໃນການສົນທະນາ, ນັບຖຼືທັດສະນະ ແລະ ແນວຄິດຂອງຄົນອຼືີ່ນ, ຄໍາຄິດຄໍາເຫັນຄໍາສ ກຖາວົງ ແລະ ຄະນະ (2009: 66-69) ໄດ້ກ່າວວ່າ ວິທີສອນດ້ວຍການນໍາໃຊ້ການ ຮຽນເປັນກ ່ມວິທີການທີີ່ເນັີ້ນກິດຈະກໍາຂອງການຮຽນໂດຍອີງໃສ່ 3 ວິທີດັັ່ງນີີ້: ວິທີການສອນແບບທົດ ລອງ, ວິທີການສອນແບບອະພິປາຍ, ວິທີການສອນແບບໂຄງການ. ການນໍາໃຊ້ການຮຽນເປັນກ ່ມວິທີການ ທີີ່ເນັີ້ນກິດຈະກໍາກ ່ມໂດຍຜູ້ຮຽນຈະຕ້ອງມີຜູ້ຮຽນຕັີ້ງແຕ່ 2 ຄົນຂຶີ້ນໄປ. ການຈັດກິດຈະກ າກ ່ມນັີ້ນຕ້ອງ ພິຈາລະນາໃຫ້ເໝາະສົມກັບຈໍານວນນັກຮຽນໃນຊັີ້ນຮຽນ. ການຈັດກ ່ມ 2 ຄົນອາດຈະໜ້ອຍເກີນໄປ, ການຈັດກ ່ມ 3 ຄົນອາດຈະເກີດບັນຫາຂຶີ້ນໄດ້ວ່ານັກຮຽນ 2 ຄົນຈະປຶກສາກັນແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ນັກຮຽນອີກ ຄົນຢູ່ໂດດດ່ຽວ. ນັກຄົີ້ນຄວ້າຕ່າງໆໄດ້ຢັື້ງຢືນວ່າການຈັດກ ່ມ 4 ຄົນແມ່ນໄດ້ຜົນດີທີີ່ສ ດ ແຕ່ຄູພວກເຮົາກໍໍ່ ຕ້ອງໄດ້ອີງໃສ່ວັດຖຼຸອ ປະກອນ ຫ ຼື ສຼືີ່ການສອນທີີ່ຫາມາໄດ້ເພຼືີ່ອໃຫ້ນັກຮຽນສັງເກດ ຫ ຼື ອະພິປາຍ, ຖ້າ

54 ຈໍາເປັນແທ້ກໍອາດຈະແມ່ນ 5 ຫ ຼື 6 ຄົນກໍໄດ້, ຖ້າຫ າຍເກີນໄປນອກຈາກຈະບໍໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແລ້ວຍັງເສຍເວລາ ຫ ຼື ເຮັດໃຫ້ຫ້ອງມີຄວາມສັບສົນ ແລະ ບໍໍ່ເອົາໃຈໃສ່ຂອງນັກຮຽນ. ວິທີແບ່ງກ ່ມອາດແລະ ປະກອບຄໍາເຫັນ, ບໍລິຫານດ້ານເວລາ ແລະ ຄວາມເອກະພາບໃນກ ່ມ. ທອງເຄນ ເຮັດໄດ້ຫ າຍວິທີແລ້ວແຕ່ຄວາມເໝາະສົມ ແລະ ຫົວຄິດປະດິດສ້າງຂອງຄູ ການແບ່ງກ ່ມຄວນພິຈາລະນາຕາມວິທີການລ ່ມນີີ້: - ແບ່ງຕາມເກນທີີ່ກ ານົດໄວ້ເຊັັ່ນ: ແບ່ງຕາມຜົນການຮຽນ ແລະ ເຈດຄະຕິຂອງຜູ້ຮຽນເຊິີ່ງອາດຈະ ຈັດກ ່ມຜູ້ຂຽນເຂົີ້າໄວ້ນໍາກັນ. ນອກຈາກນັີ້ນ, ອາດຈະຈັດປ ນກັນຕາມອັດຕາສ່ວນ, ເຊິີ່ງການຈັດກ ່ມແບບ ສັບປ ນແບບນີີ້ຜູ້ທີີ່ຮຽນເຂົີ້າໃຈໄວອາດຈະຊ່ວຍເຫ ຼືອຜູ້ຮຽນຊ້າໄດ້ ຫ ຼື ຜູ້ຮຽນໄດ້ຊ້າອາດຈະຊັກຖາມຜູ້ທີີ່ ຮຽນເກັັ່ງກວ່າຕົນໄດ້. ນອກນັີ້ນຍັງເປັນການສົັ່ງເສີມຄວາມສາມັກຄີບໍໍ່ມີການແບ່ງຜູ້ເກັັ່ງ, ຜູ້ອ່ອນອີກດ້ວຍ. - ແບ່ງກ ່ມດ້ວຍວິທີຈັບສະຫ າກ ຫ ຼື ວິທີການນັບ, ວິທີຈັບສະຫ າກແມ່ນການຂຽນຊຼືີ່ທ ກຄົນ ລົງ ໃນສະຫ າກ ແລ້ວຈົກເອົາມາເທຼືີ່ອລະ 4-5 ໃບເປັນກ ່ມໜຶີ່ງ ແລະ ອີກວິທີໜຶີ່ງທີີ່ຄ້າຍກັນແມ່ນວິທີນັບ, ຖ້າ ຄູຕ້ອງການແບ່ງອອກເປັນ 6 ກ ່ມກໍໃຫ້ນັກຮຽນນັບແຕ່ 1-6 ໄປເລຼືີ້ອຍໆຈົນຄົບທ ກຄົນ, ຈາກນັີ້ນກໍໃຫ້ຜູ້ ທີີ່ນັບໄດ້ເລກດຽວກັນຢູ່ກ ່ມດຽວກັນ. ການແບ່ງກ ່ມວິທີນີີ້ມີຜົນດີຢູ່ບ່ອນວ່ານັກຮຽນໄດ້ມີການສັບປ່ຽນ ກ ່ມໄປເລຼືີ້ອຍໆ, ວ່ອງໄວ ແລະ ປະຫຍັດເວລາດີ, ຜູ້ສອນໃຫ້ນັກຮຽນຈັດກ ່ມກັນເອງຕາມຄວາມພໍໃຈ, ໃຫ້ນັກຮຽນຈັດກ ່ມກັນເອງ ແຕ່ຄູຕ້ອງແນະນໍາໃຫ້ນັກຮຽນທ ກຄົນສະຫ ັບສັບປ່ຽນກ ່ມກັນໄປເລຼືີ້ອຍໆ ເພຼືີ່ອ ສ້າງຄວາມສາມັກຄີກັນທົັ່ວໜ້າ. - ຄູໃຫ້ນັກຮຽນຈັດກ ່ມເອງຕາມຄວາມພໍໃຈ. - ໃຫ້ນັກຮຽນຈັດກ ່ມກັນເອງແຕ່ຄູຕ້ອງແນະນໍາໃຫ້ນັກຮຽນປ່ຽນກ ່ມເລຼືີ້ອຍໆ. - ແບ່ງຕາມເພດຊາຍ ຫ ຼື ຍິງ. - ແບ່ງປະສົມປະສານສາມັກຄີ ສະມາຊິກໃນກ ່ມມີທັງຍິງທັງຊາຍຢູ່ນ າກັນ, ມີຄວາມຮູ້ຄວາມ ສາມາດ, ມີຄວາມສົນໃຈ ແລະ ປະສົບການແຕກຕ່າງກັນ. ຜ່ານການປະຕິບັດເຫັນວ່າວິທີທີ 6 ເປັນວິທີທີີ່ດີກວ່າໝູ່ເພາະນັກຮຽນທ ກຄົນມີສ່ວນຮ່ວມ ປະກອບຄວາມຄິດເຫັນ, ຄວາມຮູ້ປະສົບການທີີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ການຮຽນຈາກຄວາມແຕກຕ່າງດັັ່ງກ່າວຈຶີ່ງ ເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນເຮັດວຽກແບບມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງມີປະສິດທິພາບແຕ່ໃນກໍລະນີທີີ່ມີຈ ດປະສົງສະເພາະໃນ ບາງກິດຈະກໍາ, ຄູສາມາດຈັດກ ່ມໃນລັກສະນະດຽວກັນໄດ້ເຊັັ່ນ ຖ້າຄູຕ້ອງການເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງ ລະຫວ່າງທັດສະນະຂອງນັກຮຽນຍິງ ແລະ ຊາຍ, ຄູຈະສາມາດຈັດແບ່ງກ ່ມຍິງ ແລະ ຊາຍໄດ້. ທາງທີີ່ດີ ແລ້ວ, ຄູຄວນໝູນວຽນກ ່ມກັນໄປເລຼືີ້ອຍໆເພຼືີ່ອໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ມີໂອກາດເຮັດວຽກຮ່ວມກັບໝູ່ຄູ່ຢ່າງທົັ່ວ ເຖິງ ແລະ ຄູຄວນອະທິບາຍໃຫ້ນັກຮຽນເຂົີ້າໃຈວ່າແຕ່ລະຄົນຄວນຈະຮຽນຮູ້, ການເຮັດວຽກງານເປັນກ ່ມ ເຮັດກັບໃຜກໍໄດ້ ແຕ່ສິີ່ງທີີ່ຄວນຄໍານຶງແມ່ນຜົນສໍາເລັດຕ່າງໆທີີ່ເກີດຂຶີ້ນຈາກຄວາມຮູ້ ແລະ ຄວາມສາມາດ ຂອງໝູ່ເພຼືີ່ອນທີີ່ປ ້ມລ ມສາມັກຄີກັນ. ບັນລຼື ພຶກສະຫວັນ (2534: 140-141) ໄດ້ຂຽນວ່າ: ຂະບວນການຮຽນ-ການສອນໃນລະດັບ ປະຖົມສຶກສາຍັງໃຊ້ຂະບວນການກ ່ມນ້ອຍ, ເຊິີ່ງຂະບວນການນີີ້ຍ່ອມສົັ່ງເສີມໃຫ້ເດັກຜູ້ຮຽນຮູ້ໄດ້ຮ່ວມມຼື ໃນການເຮັດກິດຈະກໍາ, ການຫ ິີ້ນ ແລະ ການຮຽນເປັນກ ່ມໄດ້ດີເຊິີ່ງໄດ້ສອດຄ່ອງກັບການສຶກສາຜູ້ໃຫຍ່ໃນ

55 ສະຫະລັດອາເມລິກາທີີ່ໃຊ້(Synchronic Induction and Grounded Theory) ໂດຍມ ່ງເສີມໃຫ້ ນັກຮຽນຊ່ວຍກັນເອງຊ່ວຍໃຫ້ການຮຽນ-ການສອນເກີດຜົນດີມີປະສິດທິພາບ, ການຈັດການຮຽນ-ການ ສອນໃນລະດັບປະຖົມສຶກສານັີ້ນຈໍາເປັນຕ້ອງເນັີ້ນ ແລະ ສົັ່ງເສີມໃຫ້ນັກຮຽນສາມາດເຮັດວຽກ ແລະ ຫ ິີ້ນ ເປັນກ ່ມແຕ່ຍັງເຍົາໄວ, ເຊິີ່ງຈະເປັນທາງໜຶີ່ງທີີ່ຊ່ວຍໃນການຮຽນຮູ້ ແລະ ພັດທະນາຄ ນນະພາບຊີວິດໄດ້ດີ. ການພັດທະນາກ ່ມຄວນມອບໝາຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເປັນກ ່ມໃຫ້ຮູ້ຈັກຄວາມຮັບຜິດຊອບໂດຍມີການຄັດເລຼືອກ ຫົວໜ້າກ ່ມໂດຍເປັນຜູ້ທີີ່ເຂົີ້າໃຈໃນບົດບາດໜ້າທີີ່ຢ່າງສະໝໍ່າສະ ເໝີ ແລະ ມີການສັບປ່ຽນຫົວໜ້າກ ່ມໃນ ການດູແລຄວາມສະອາດຂອງຫ້ອງຮຽນ, ການຈັດເກັບອ ປະກອນຕາມທີີ່ໄດ້ກໍານົດ, ການຮັບຄໍາສັັ່ງ ແລະ ຄໍາແນະນໍາຈາກຄູ. ການດໍາເນີນການສອນສະເໜີແນະວິທີການໃດໆ, ວິຊາໃດ, ເມຼືີ່ອເລີີ່ມຕົີ້ນ ຄວນໃຫ້ຮູ້ ວິທີສອນເປັນກ ່ມກ່ອນເພຼືີ່ອໃຫ້ເດັກໄດ້ຮ່ວມກັນເຮັດວຽກເຊັັ່ນ: ການເຮັດເລກ, ການອ່ານເພຼືີ່ອຊອກຫາຄໍາ ຕອບ ແລະ ອຼືີ່ນໆ, ຢ່າງໜ້ອຍຕ້ອງໄດ້ເຝິກຝ ນພາຍໃນກ ່ມລະ 2-3 ຄັີ້ງ ກ່ອນການເຮັດວຽກເປັນລາຍ ບ ກຄົນ, ການກວດສອບ, ຜົນງານແມ່ນສະມາຊິກພາຍໃນກ ່ມຊ່ວຍເຫ ຼືອຊີີ້ແນະກັນ, ມີຄວາມເປັນກັນເອງ, ການສັບປ່ຽນຫົວໜ້າກ ່ມຈະຊ່ວຍເຝິກຄວາມເປັນຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ຕາມໄດ້ດີ. ສ ພິນ ບ ນຊຼູວົງ (2536: 63) ໄດ້ຂຽນວ່າ: ວິທີການສອນແບບແບ່ງກ ່ມແມ່ນຄູມອບໝາຍໃຫ້ ນັກຮຽນເຮັດວຽກຮ່ວມກັນເປັນໝູ່ຄະນະຊ່ວຍກັນຄົີ້ນຄວ້າແກ້ໄຂບັນຫາ, ປະຕິບັດກິດຈະກໍາຕາມຄວາມ ສາມາດ, ຕາມຄວາມຖະໜັດ, ຕາມຄວາມສົນໃຈ ເປັນການເຝິກໃຫ້ນັກຮຽນເຮັດວຽກຮ່ວມກັນຕາມແບບ ວິທີປະຊາທິປະໄຕໂດຍທ ກຄົນຕ້ອງໄດ້ດໍາເນີນການຕາມການມອບໝາຍໃຫ້ເປັນວິທີທີີ່ຈະຊ່ວຍເຝິກຝ ນໃຫ້ ນັກຮຽນໄດ້ຮັບປະສົບການການຮຽນຮູ້ກັບເພຼືີ່ອນຮ່ວມງານ, ແຕ່ຕ້ອງດໍາເນີນການຢ່າງມີຫ ັກການ, ຄູຕ້ອງ ໄດ້ວາງແຜນໃຫ້ນັກຮຽນທ ກຄົນປະຕິບັດຢ່າງເຄັັ່ງຄັດ. ບ ນຊົມ ສີສະອາດ (2537:56-57) ໄດ້ກ່າວວ່າ ການສອນແບບອະທິບາຍ ຫ ຼື ການສອນແບບ ເປັນກ ່ມແມ່ນແບ່ງຜູ້ຮຽນອອກເປັນກ ່ມຍ່ອຍ, ແຕ່ລະກ ່ມມີສະມາຊິກ 2-6 ຄົນ ແຕ່ລະກ ່ມອະທິບາຍໃນປະ ເດັນ ຫ ຼື ບັນຫາທີີ່ຜູ້ສອນຍົກຂຶີ້ນມາອະທິບາຍໃນຊ່ວງເວລາສັີ້ນ, ບັນຫາແຕ່ລະກ ່ມອະທິບາຍອາດເປັນ ບັນຫາດຽວກັນ ຫ ຼື ຕ່າງກັນກໍໄດ້ ແລະ ມັກດໍາເນີນການຫ ັງຜູ້ຮຽນໄດ້ຟັງການບັນຍາຍໄລຍະໜຶີ່ງແລ້ວ ຫ ຼື ຫ ັງຈາກອະທິບາຍຍ່ອຍພາຍໃນກ ່ມ. ຊາຣີ ມະນີສີ(2538:162-164) ໄດ້ກ່າວວ່າ ຂະບວນການກ ່ມໝາຍເຖິງການລວມກ ່ມດ້ວຍ ຈໍານວນ ແລະ ຄວາມສະໝັກໃຈດ້ວຍອ ດົມຄະຕິອັນດຽວກັນ. ຄໍາວ່າ ຂະບວນການໝາຍເຖິງວິທີການ, ຫ ັກການ. ສະນັີ້ນ ຄໍາວ່າຂະບວນການກ ່ມໝາຍເຖິງການຮ່ວມແຮງຮ່ວມໃຈ ແລະ ຮ່ວມສະ ໝອງກັນ ເພຼືີ່ອຄິດປະຕິບັດງານທີີ່ທ ກຄົນໃນໝູ່ຄະນະເປັນເຈົີ້າຂອງ ແລະ ມີຜົນປະໂຫຍດຮ່ວມກັນ. ຂະບວນການທີີ່ ເກີດຂຶີ້ນຕັີ້ງແຕ່ບ ກຄົນ 2 ຄົນຂຶີ້ນໄປທີີ່ມີຄວາມມ ່ງໝາຍກົງກັນມາໃຊ້ຄວາມຄິດຮ່ວມກັນເຮັດວຽກຢ່າງ ດຽວໃຫ້ມີຜົນສໍາເລັດ. ວິທີສໍາຄັນໃນຂະບວນການກ ່ມແມ່ນການໃຊ້ໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດໃນການເຮັດວຽກ ເປັນໝູ່ຄະນະເພຼືີ່ອພັດທະນາໃຫ້ເກີດຄວາມສໍາເລັດດ້ານວິຊາຊີບ. ພິມພັນ ເດຊະຄູບ (2544: 14) ໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າ ຂະບວນການກ ່ມຄຼືບ ກຄົນຕັີ້ງແຕ່ 2 ຄົນມາເຮັດ ວຽກຮ່ວມກັນເພຼືີ່ອຜົນປະໂຫຍດຮ່ວມກັນ, ກ ່ມຄຼືອົງປະກອບສໍາຄັນຫົວໜ້າ 2, ສະມາຊິກ 3 ຂະບວນ

56 ການເຮັດວຽກ ແລະ ອົງປະກອບທັງ 3 ເບຼືີ້ອງຕົີ້ນຈະເຮັດວຽກໄປດ້ວຍດີມີປະສິດທິພາບນັີ້ນ, ຍັງຕ້ອງສ້າງ ບັນຍາກາດໃນການເຮັດວຽກກ ່ມຄຼື: ບັນຍາກາດດ້ານກາຍະພາບ ແລະ ບັນຍາກາດດ້ານຈິດໃຈຄຼືການເຮັດ ວຽກເປັນກ ່ມເປັນທີມມີລັກສະນະສະດວກສະບາຍເຮັດໃຫ້ຄວາມສ ກໃນການເຮັດວຽກມີຄວາມຄ ້ນເຄີຍ ກັນ, ໄວ້ວາງໃຈກັນ, ມີມິດສໍາພັນກັນດ້ວຍຄວາມເປັນຜູ້ມີລະບຽບວິໄນຕົນເອງ. ບັນຍາກາດດັັ່ງກ່າວເປັນ ປັດໄຈສໍາຄັນເຮັດໃຫ້ຜູ້ເຮັດວຽກຜູ້ຮຽນມີຄວາມສ ກກັບການເຮັດວຽກເປັນກ ່ມ. ສູວິດ ມູນຄໍາ (2545: 124-126) ໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າການຈັດການຮຽນຮູ້ຂະບວນການກ ່ມເປັນຂະ ບວນການຮຽນຮູ້ທີີ່ຜູ້ຮຽນໄດ້ຮັບການຮຽນຮູ້ຈາກການລົງມຼືຮ່ວມກັນປະຕິບັດເປັນກ ່ມ. ກ ່ມຈະມີວິທີຜົນຕໍໍ່ ການຮຽນຮູ້ຂອງສະມະຊິກແຕ່ລະຄົນໃນກ ່ມມີວິທີປະຕິສໍາພັນເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ. ການຈັດການຮຽນຮູ້ໂດຍ ຂະບວນການກ ່ມມີຂັີ້ນຕອນດັັ່ງນີີ້: ຂັີ້ນນໍາ, ຂັີ້ນສອນ, ຂັີ້ນວິເຄາະຂັີ້ນສະຫ ຼຸບ ແລະ ຂັີ້ນປະເມີນ. ສ ລາງ ໂຄດຕະກ ນ (2545: 397-398) ໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າການສອນໂດຍໃຊ້ຂະບວນການກ ່ມ ຫ ຼື ເອີີ້ນວ່າ: ການສອນແບບກ ່ມສໍາພັນ ເປັນເຕັກນິກການສອນທີີ່ນັກຈິດຕະວິທະຍາໄດ້ເຮັດການທົດລອງ ແລ້ວວ່າເປັນການສອນທີີ່ມີທັດສະນະຄະຕິຄ່ານິຍົມ ແລະ ຈາລິຍະທໍາທີີ່ມີປະສິດທິພາບ, ຜູ້ຂຽນຈິີ່ງຂໍໃຫ້ ຮອງສາດສະດາຈານ ດຣ ທິດສາໜາ ແຂມມະນີ ຜູ້ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບວ່າເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານທາງດ້ານການ ສອນແບບເປັນກ ່ມສໍາພັນເປັນຜູ້ຂຽນໃຫ້ໂດຍຫຍໍໍ້ດັັ່ງນີີ້ການສອນກ ່ມສໍາພັນເປັນການສອນໂດຍໃຊ້ຂະ ບວນການກ ່ມເປັນຂະບວນການໃນການຮຽນຮູ້, ຜູ້ຮຽນຈະຕ້ອງຊ່ວຍເຫ ຼືອເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ. ໃນການ ຮຽນໂດຍຮ່ວມກັນຄິດເຫັນ ແລະ ຂໍໍ້ສັງເກດຕ່າງໆທີີ່ປະສົບການຈາກກິດຈະກໍາກ ່ມນັີ້ນມາຮ່ວມການວິເຄາະ ອະພິປາຍ ເພຼືີ່ອໃຫ້ເກີດການຮຽນຮູ້ການສອນແບບກ ່ມສໍາພັນນີີ້ຈະເອົາຜູ້ຮຽນເປັນສູນກາງ ແລະ ເອົາກ ່ມ ເປັນແຫ ່ງຄວາມຮູ້ທີີ່ສໍາຄັນໂດຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີໂອກາດໄດ້ມີການພົວພັນແລກປ່ຽນຂໍໍ້ມູນປະສົບການຄວາມຮູ້ ສຶກ ແລະ ຄວາມຄິດເຫັນເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ. ນອກຈາກນັີ້ນ, ການສອນແບບນີີ້ຈະພະຍາຍາມໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ ຄົີ້ນພົບການຮຽນຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ເນັີ້ນຂະບວນການ(Process)ຄວບຄູ່ໄປກັບຜົນງານ (Product)ລວມທັງເນັີ້ນໃນການນໍາຄວາມຮູ້ໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈໍາວັນ. ເຕັກນິກວິທີການທີີ່ໃຊ້ໃນການ ສອນແບບເປັນກ ່ມສໍາພັນນັີ້ນມີຫ າຍ. ໃນນີີ້ຈະຂໍເລຼືອກຍົກສະເພາະວິທີການທີີ່ສໍາຄັນດັັ່ງກ່າວນີີ້: ເກມ (game)ການສອນໂດຍໃຊ້ເກມເປັນການສອນໂດຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຂົີ້າໄປຢູ່ກິດຈະກໍາສະຖານະທີີ່ຜູ້ຫ ີີ້ນຍອມ ຕົກລົງກັນທີີ່ປະຕິບັດຕາມເງຼືີ່ອນໄຂໃດໜຶີ່ງເພຼືີ່ອໃຫ້ໄດ້ຕາມເປ ື້າໝາຍທີີ່ຕ້ອງການເຊິີ່ງມັກຈະມີຜົນອອກມາ ໃນຮູບການເສຍ, ການຊະນະ, ການຫ ີີ້ນເກມຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ຮຽນຮູ້ຍ ດທະວິທີການຕ່າງໆ, ໄດ້ ເຝິກຝ ນເຕັກນິກ ແລະ ທັກສະທີີ່ຕ້ອງການຊ່ວຍໃຫ້ການຮຽນມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ຜູ້ຮຽນເກີດມີຄວາມສ ກ ໃນການຮຽນ. ບົດບາດສົມມ ດ(Roleplay) ການສອນໂດຍໃຊ້ບົດບາດສົມມ ດເປັນການສອນທີີ່ໃຊ້ຕົວ ລະຄອນທີີ່ສົມມ ດຈາກສະຖານະການໄດໜຶີ່ງທີີ່ໃກ້ຄຽງກັບຄວາມຈິງປັນເຄຼືີ່ອງມຼືໃນການສອນໂດຍໃຫ້ຜູ້ ຮຽນສວມບົດບາດນັີ້ນ ແລະ ສະແດງຄວາມຮູ້ສຶກນຶກຄິດຂອງຕົນກ່ຽວກັບບົດບາດນັີ້ນອອກມາ. ວິທີການ ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ມີໂອກາດສຶກສາວິເຄາະເຖິງຄວາມຮູ້ສຶກພຶດຕິກໍາຂອງຕົນ ແລະ ຜູ້ອຼືີ່ນໃດຢ່າງເລິກເຊິີ່ງ ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຂົີ້າໃຈໃນບົດບາດ ແລະ ແງ່ມູມທີີ່ແຕກຕ່າງໄປຈາກຕົນ. ກໍລະນີຕົວຢ່າງ(Case)ການ ສອນໂດຍໃຊ້ກໍລະນີຕົວຢ່າງເປັນການສອນທີີ່ໃຊ້ກໍລະນີ ຫ ຼື ເລຼືີ່ອງຕ່າງໆທີີ່ເກິີດຂຼືີ້ນມາດັດແປງ ແລະ ດັດໃຊ້ ເປັນສຼືີ່ ຕົວຢ່າງເຄຼືີ່ອງມຼືໃນການໃຫ້ຜູ້ຮຽນໃນການວິເຄາະ ແລະ ອະພິປາຍເປັນການຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ ເຝິກຝ ນການໃຫ້ຄວາມຄິດໃນການແກ້ໄຂບັນຫາຫ າຍໆແບບວິທີການນີີ້ຊ່ວຍໃຫ້ຄວາມຄິດ ແລະ

57 ພິຈາລະນາຂໍໍ້ມູນທີີ່ຕົນໃດ້ຮັບຢ່າງຖີີ່ຖ້ວນ. ນອກຈາກນັີ້ນຍັງຊ່ວຍໃຫ້ການຮຽນຮູ້ມີຄວາມໝາຍຕໍໍ່ການການ ຮຽນຫ າຍຂຶີ້ນ. ສະຖານະການຈໍາລອງ(Simulation)ການສອນໂດຍໃຊ້ສະຖານະການຈໍາລອງເປັນການ ສອນທີີ່ໃຊ້ສະຖານະຈໍາລອງຂຼືີ້ນໃຫ້ຄຼືຄວາມຈິງມາເປັນເຄຼືີ່ອງມຼືໃນການສອນໂດຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຂົີ້າໄປໃນ ສະຖານະການນັີ້ນມີການພົວພັນກັບສິີ່ງຕ່າງໆທີີ່ຢູ່ໃນສະຖານະການນັີ້ນ, ໃນການຕັດສິນໃຈ ແລະ ການແກ້ ໄຂບັນຫາຕ່າງໆໂດຍການຕັດສິນໃຈນັີ້ນຈະສົັ່ງຜົນເຖິງຜູ້ຫ ິີ້ນໃນລັກສະນະດຽວກັນເກິີດຂຼືີ້ນໃນສະຖານະ ການຈິງ ອາດບໍໍ່ກ້າສະແດງເພາະເປັນການສ່ຽງຕໍໍ່ຜົນທີີ່ຈະຮັບເກີນໄປປະສົບການໃນການຫ ິີ້ນສະຖານະ ຈໍາລອງຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຂົີ້າໃຈເລິກເຊິີ່ງໃນອົງປະກອບທີີ່ສັບຊ້ອນຂອງສະພາບຄວາມຈິງ. ກ ່ມຫຍ່ອຍ (Small Group) ການໃຊ້ກ ່ມຫຍ່ອຍໃນການສອນຊ່ວຍເປີດໂອກາດໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີສ່ວນຮ່ວມໃນ ກິດຈະກໍາຮຽນຮູ້ທົັ່ວເຖິງລວມທັງຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນຮູ້ຈັກກັນ ແລະ ກັນ ເວົີ້າຄຼືໄດ້ຮຽນຮູ້ສຶກ ແລະ ພຶດຕິກໍາ ຂອງກັນ ແລະ ກັນ, ການປັບຕົວການມີປະຕິສໍາພັນຕໍໍ່ກັນ, ການຮຽນຮູ້ມີບົດບາດໜ້າທີີ່ຕ່າງໆ ແລະ ການ ແກ້ໄຂບັນຫາການຕັດສິນໃຈຮ່ວມກັນ. ນອກຈາກນັີ້ນ, ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ແລກປ່ຽນຂໍໍ້ມູນປະສົບການ ຄວາມຮູ້, ຄວາມຄິດເຫັນຈາກກັນ ແລະ ກັນ. ດ້ວຍເຕັກນິກການໃຊ້ກ ່ມຫຍ່ອຍທີີ່ມີຫ າຍວິທີດ້ວຍກັນ ແລ້ວແຕ່ຜູ້ຈັດຈະຄົີ້ນຄິດໄດ້ແຕ່ທີີ່ນິຍົມໃຊ້ກັນຫ າຍທີີ່ສ ດກໍມີກ ່ມລະດົມສະໝ ອງທີີ່ເອີີ້ນວ່າ Brainstorming Group ນອກຈາກນັີ້ນກໍຍັງມີ Buzz Group, Bull Session, Fishbowl Technique ແລະ Syndicate ເປັນຕົີ້ນ. ເບັນຈະມາດ ຢ ່ເປັນແກ້ວ ( 2545: 19-20) ການຮຽນຮູ້ແບບມີສ່ວນຮ່ວມເປັນການຮຽນຮູ້ໂດຍ ກິດຈະກໍາໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຮັດວຽກຮ່ວມກັນເຊິີ່ງມີຄ ນລັກສະນະໜຶີ່ງຂອງການຮຽນຮູ້ຈາກຊີວິດຈິງການຈັດ ກິດຈະກໍາກ ່ມຕ້ອງອາໄສພະລັງຄວາມຄິດຮ່ວມກັນ. ການຈັດການຮຽນ-ການສອນແບບມີສ່ວນຮ່ວມເປັນ ຮູບແບບການຮຽນຮູ້ແບບໜຶີ່ງທີີ່ເນັີ້ນຜູ້ຮຽນເປັນສໍາຄັນ, ເນັີ້ນຜູ້ຮຽນເຮັດວຽກຮ່ວມກັນຊ່ວຍເຫ ຼືອກັນ, ຮ່ວມກັນຄິດ, ຮ່ວມກັນທໍາ, ຮູ້ຈັກການເປັນຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ຕາມ. ການເຮັດວຽກຮ່ວມກັນຈະສໍາເລັດຕ້ອງມີ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຮ່ວມກັນ, ເອຼືີ້ອເຟືື້ອເພຼືີ່ອແຜ່, ຄວາມເອຼືີ້ອອາທອນເປັນພຼືີ້ນຖານການດໍາລົງຊີວິດຢູ່ນໍາ ສັງຄົມ, ເຮັດໃຫ້ປັບຕົວຢູ່ນໍາສັງຄົມໄດ້. ເພາະທັກສະທາງສັງຄົມ(Social Skill) ຊຶີ່ງຈະເປັນພຼືີ້ນຖານສໍາລັບ ຄວາມສໍາເລັດອຼືີ່ນໆ. ການຮຽນຮູ້ແບບມີສ່ວນຮ່ວມມີຫ າຍລັກສະນະຄຼື: ຕ້ອງມີການເພິີ່ງພາອາໄສເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນໃນທາງບວກ ( Positive - interdependence ) ມີການປະນິປະນອມແບ່ງກັນເປັນຫົວໜ້າ ( Distributed Leadership ), ສັບປ່ຽນໜ້າທີີ່ກັນ. ການຮຽນຮູ້ຮ່ວມກັນຕ້ອງມີປະຕິກິລິຍາສົັ່ງເສີມເ ຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ ( Face to Face Primitive Interaction) ໂດຍການໃຫ້ກໍາລັງໃຈໃນຄວາມຊ່ວຍ ເຫ ຼືອເພຼືີ່ອໃຫ້ເພຼືີ່ອນມີຄວາມພະຍາ ຍາມເວົີ້າງ່າຍໆວ່າມີຫຍັງຕ້ອງຄິດ, ຕ້ອງເຮັດ, ຕ້ອງແກ້ໄຂບັນຫາເພຼືີ່ອໃຫ້ ຜົນງານການຄົີ້ນຄວ້າອອກມາສົມບູນແບບທີີ່ສ ດ. ການຮຽນຮູ້ຮ່ວມກັນຕ້ອງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງແຕ່ ລະ ບ ກຄົນ (Individual Accountability ) ວຽກກ ່ມຕ້ອງຊ່ວຍກັນຄິດ, ຮ່ວມກັນແກ້ບັນຫາ ຮັບຜິດຊອບຊ່ວຍກັນ, ຕອບຄໍາຖາມຮ່ວມກັນ. ການຮຽນຮູ້ຮ່ວມກັນຕ້ອງມີທັກສະຮ່ວມສໍາພັນລະຫວ່າງ ບ ກຄົນ ແລະ ທັກສະການເຮັດວຽກຂອງກ ່ມ ( Interpersonal and group Skills ) ການເຮັດວຽກ ກ ່ມຈະເກີດຂຼືີ້ນໄດ້ຖ້າສະມາຊິກເປັນໄດ້ທັງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ຕາມ, ຮູ້ຈັກການຕັດສິນຮ່ວມກັນ, ຄວາມໄວ້ວາງ

58 ໃຈກັນ. ການຮຽນຮູ້ຮ່ວມກັນຕ້ອງເປັນຕົວຂອງຕົນເອງໃນແຕ່ລະກ ່ມ ( Group Autonomy ) ສະມາ ຊິກໃນກ ່ມຕ້ອງໃຊ້ເວລາເປັນກໍລະນີພິເສດເພຼືີ່ອປະຊຼຸມອະທິບາຍໃຊ້ຄວາມສໍາພັນລະຫວ່າງສະມາຊິກໃນກ ່ມ ດໍາເນີນໄປຢ່າງພໍໃຈ, ຄູຄວນກວດສອບ ແລະ ເບິີ່ງຜົນທີີ່ເກີດຂຶີ້ນວ່າກ ່ມປະສົບຜົນສໍາເລັດໄດ້ພຽງໃດ. ການ ຮຽນຮູ້ແບບມີສ່ວນຮ່ວມ ຫ ຼື ຄວາມຮ່ວມມຼືກັນໃນການຮຽນຮູ້ດັັ່ງກ່າວ ( Operative Learning ) ຈະ ບູລະນາການຮຽນຮູ້ຫ າຍໆສ່ວນປະກອບກັນ, ເມຼືີ່ອຮຽນຮູ້ຮ່ວມກັບທ ກຄົນຕ້ອງມີປະຕິສໍາພັນ (Interaction)ທີີ່ດີຕໍໍ່ກັ ນ ວ ຽ ກ ຈ ະສົ ມ ບູ ນ ເນັີ້ ນ ຜູ້ເຮັ ດ ວ ຽ ກ ຊ່ ວ ຍ ເຫ ຼື ອ ເຊິີ່ ງກັ ນ ແ ລ ະ ກັ ນ (Collaborative)ຂະບວນການປະຕິສໍາພັນລະຫວ່າງຜູ້ຮຽນຮູ້ພາຍໃນກ ່ມພັດທະນາທັກສະການສຼືີ່ສານ ທາງການເວົີ້າ, ການຟັງ ແລະ ທັກສະທາງສັງຄົມ(Social Skill) ສະໜອງ ອິນວະຄອນ (2546:22,84)ໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າ ຂະບວນການກ ່ມເປັນຂະບວນການທີີ່ມ ່ງ ໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີການເຮັດວຽກສ່ວນຫ າຍມັກຈະໃຊ້ຮ່ວມກັບຂະບວນອຼືີ່ນ ເພຼືີ່ອສົັ່ງເສີມໃຫ້ຂະບວນການອຼືີ່ນດໍາ ເນີນໄປຢ່າງມີປະສິດທິພາບ. ຂະບວນການກ ່ມເນັີ້ນກິດຈະກໍາດັັ່ງນີີ້ມີຜູ້ນໍາກ ່ມ ຫ ຼື ປະ ທານກ ່ມຊຼືີ່ງອາດ ຜັດປ່ຽນກັນເລຼືີ້ອຍໆ, ມີການວາງແຜນກໍານົດວັດຖຼຸປະສົງ ແລະ ວິທີການເຮັດວຽກຮ່ວມກັນ, ອະທິບາຍ ແລະ ຮັບຟັງຄວາມຄິດເຫັນຈາກສະມາຊິກທ ກຄົນບົນພຼືີ້ນຖານດ້ວຍເຫດ ແລະ ຜົນ, ແບ່ງໜ້າທີີ່ ຮັບຜິດຊອບເມຼືີ່ອມີການປະຕິບັດ, ທ ກຄົນປະຕິບັດງານຕາມໜ້າທີີ່ທີີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຢ່າງເຄັັ່ງຄັດ ແລະ ເຕັມຄວາມສາມາດຂອງຕົນ, ຕິດຕາມຜົນການປະຕິບັດງານ ແລະ ຄອຍຊ່ວຍເຫ ຼືອບ ກຄົນທີີ່ບໍໍ່ສາມາດ ປະຕິບັດງານໄດ້ ແລະ ມີການປັບປ ງແກ້ໄຂປະເມີນຜົນລວມ ແລະ ຊຼືີ່ນຊົມໃນຜົນງານໃນຄະນະ, ນໍາສະເໜີ ຜົນງານຕໍໍ່ກ ່ມອຼືີ່ນໆ. ການອະທິບາຍກ ່ມເປັນການຫາຂໍໍ້ສະຫ ຼຸບປະເດັນທີີ່ໄດ້ຮັບການມອບໝາຍຂອງກ ່ມ ໂດຍທ ກຄົນມີໜ້າທີີ່ຮັບຜິດຊອບງານທີີ່ອະທິບາຍຊ່ວຍກັນ, ການເຮັດວຽກຂອງກ ່ມບັນລ ເປ ື້າໝາຍ ແລະ ຍິນດີໃນການເຮັດວຽກຂອງກ ່ມ. ອົງປະກອບການອະທິບາຍກ ່ມໄດ້ແກ່ປະທານ ຫ ຼື ຜູ້ນໍາພາການອະທິບາຍ ເລຂານ ການ ແລະ ສະມາຊິກຂອງແຕ່ລະກ ່ມຊຶີ່ງແຕ່ລະຄົນໃນກ ່ມ ຕ້ອງປະຕິບັດໜ້າທີີ່ຂອງຕົນຕາມ ບົດບາດໜ້າທີີ່ມອບໝາຍ. ທິດສະໜາ ແຂມມະນີ (2552:347) ໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າ ວິທີສອນໂດຍໃຊ້ການອະທິບາຍເປັນກ ່ມ ຫຍ່ອຍຄຼືຂະບວນການທີີ່ຜູ້ສອນຊ່ວຍໃຊ້ໃຫ້ຜູ້ຮຽນເກິີດການຮຽນຮູ້ຕາມວັດຖຼຸປະສົງທີີ່ກໍານົດໂດຍ ການ ຈັດຜູ້ຮຽນເປັນກ ່ມນ້ອຍປະມານ 4-8 ຄົນ, ໃຫ້ຜູ້ຮຽນໃນກ ່ມແລກປ່ຽນຂໍໍ້ມູນຄວາມຄິດເຫັນປະສົບການ ໃນປະເດັນທີີ່ກໍານົດ ແລະ ສະຫ ຼຸບຜົນການອະທິບາຍອອກເປັນຂໍໍ້ມູນຂອງກ ່ມ. ວິທີສອນແບ່ງອອກເປັນວິທີ ດັັ່ງນີີ້ ມີຜູ້ສອນ ແລະ ຜູ້ຮຽນ, ມີການຈັດກ ່ມວຽກຍ່ອຍກ ່ມລະ 4 - 8 ຄົນມີເນຼືີ້ອໃນການອະທິບາຍ, ມີ ການແລກປ່ຽນຄໍາຄິດຄໍາເຫັນຄວາມຮູ້ສຶກ ແລະ ປະສົບການສະມາຊິກໃນກ ່ມ, ມີການສະຫ ຼຸບເນຼືີ້ອໃນການ ອະທິບາຍເປັນຂອງກ ່ມມີການນໍາເອົາຂໍໍ້ສະຫ ຼຸບຂອງກ ່ມໄປເປັນບົດຮຽນ, ມີຜົນການຮຽນຮູ້ຂອງຜູ້ຮຽນ. ທິດສະໜານ ແຂມມະນີ (2548:127) ໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າຂະບວນການກ ່ມມ ່ງໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຮັດ ໂດຍເນັີ້ນກິດຈະກໍາດັັ່ງນີີ້ມີຜູ້ນໍາກ ່ມເຊິີ່ງມີການຜັດປ່ຽນກັນ, ວາງແຜນກໍານົດວັດຖຼຸປະສົງ ແລະ ວິທີການ, ຮັບຟັງຄໍາຄິດຄໍາເຫັນ ແລະ ສະມາຊິກທ ກຄົນບົນພຼືີ້ນຖານດ້ວຍເຫດຜົນ, ແບ່ງໜ້າທີີ່ຮັບຜິດຊອບເມຼືີ່ອມີ ການປະຕິບັດ, ຕິດຕາມການປະຕິບັດ, ປັບປ ງ, ປະເມີນຜົນລວມ ແລະ ຊົມເຊີຍໃນຜົນງານຂອງຄະນະ.

59 ໄຊວັດ ສ ກທິຣັດ (2552:213-215)ໄດ້ກ່າວວ່າ ການເຮັດວຽກເປັນກ ່ມໝາຍເຖິງການທີ ບ ກຄົນຕັີ້ງແຕ່ 2 ຄົນຂຼືີ້ນໄປຮ່ວມກັນປະຕິບັດວຽກຢ່າງໃດຢ່າງໜຶີ່ງໂດຍມີເປ ື້າໝາຍຮ່ວມກັນ ແລະ ທ ກຄົນ ໃນກ ່ມມີບົດບາດໃນການຊ່ວຍດໍາເນີນງານວຽກມີການຕິດຕໍໍ່ສຼືີ່ສານປະສານງານ ແລະ ຕັດສິນຮ່ວມກັນ ເພຼືີ່ອໃຫ້ວຽກມີຜົນສໍາເລັດຕາມເປ ື້າໝາຍເພຼືີ່ອປະໂຫຍດຂອງກ ່ມ. ອົງປະກອບທີີ່ສໍາຄັນໃນການເຮັກວຽກ ເປັນກ ່ມມີ 3 ອົງປະກອບຄຼື: ຜູ້ນໍາກ ່ມເປັນບ ກຄົນທີີ່ສໍາຄັນໃນການແນະນໍາການເຮັດວຽກກ ່ມ, ກ ່ມໃດ ຂາດຜູ້ນໍາເປັນກ ່ມທີີ່ຍາກໃນການເຮັດວຽກທີີ່ສໍາເລັດເພາະຂາດແກນກາງທີີ່ສໍາຄັນທີີ່ເປັນຜູ້ຊ່ວຍໃນການດໍາ ເນີນງານ. ບົດບາດສາມະຊິກກ ່ມຈະມີຄວາມເຂົີ້າໃຈໃນໜ້າທີີ່ຂອງຕົນເພາະກ ່ມຕ້ອງອາໄສຄວາມຮ່ວມມຼື ຮ່ວມໃຈຈາກຜູ້ຮ່ວມງານທ ກຄົນເປັນສໍາຄັນເພຼືີ່ອຊ່ວຍໃຫ້ການເຮັດວຽກກ ່ມບັນລ ເປ ື້າໝາຍ. ຂະບວນການ ເຮັດວຽກເປັນກ ່ມຕ້ອງມີຜູ້ນໍາທີີ່ດີ, ມີສະມາຊິກກ ່ມທີີ່ເຂົີ້າໃຈ ແລະ ມີຂະບວນການເຮັດວຽກທີີ່ເໝາະສົມ ຈຶີ່ງຈະມີຜົນສໍາເລັດທີີ່ຈົບງາມ. ສະຫ ຼຸບໄດ້ວ່າ ການຈັດການຮຽນການສອນເປັນກ ່ມເປັນການຈັດການ ຮຽນການສອນທີີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີໂອກາດໄດ້ພັດທະນາສັກກະຍະພາບຂອງຕົນເພາະຜູ້ຮຽນແຕ່ລະຄົນມີ ຄວາມຄິດ, ຄວາມສາມາດ, ປະສົບການ ແລະ ຄວາມສໍານານຮ່ວມກັນ. ການທີີ່ຜູ້ຮຽນມີໂອກາດສະແດງ ຄວາມຮູ້ສຶກ, ຄວາມຄິດເຫັນແລກປ່ຽນປະສົບການເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນເປັນສິີ່ງສໍາຄັນຕໍໍ່ພວກເຂົາຫ າຍ. ຜູ້ ຮຽນໄດ້ມີໂອກາດໃຊ້ປະສົບການມາກ່ອນເພາະການຮຽນການສອນນີີ້ເປັນກິດຈະກໍາທີີ່ຈັດໃນກິດຈະກໍາໃນ ລັກສະນະປາຍເປີດຈະຊ່ວຍກະຕ ້ນໃຫ້ຜູ້ຮຽນເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບ. ໃນຂະນະທີີ່ເຮັດກິດຈະກໍາຮ່ວມກັນຜູ້ ຮຽນແຕ່ລະຄົນຕ້ອງຕັີ້ງໃຈຟັງວ່າແມ່ນສິີ່ງໃດທີີ່ຜູ້ຮຽນຈະສາມາດຊ່ວຍສອນ ແລະ ແລກປ່ຽນຄວາມຮູ້ກັນ ໄດ້. ການເຮັດວຽກເປັນກ ່ມມັກພົບເຫັນວ່າສະມາຊິກບາງຄົນມີຄວາມຮັບຜິດຊອບດີຫ າຍ ແຕ່ບາງຄົນບໍໍ່ມີ ຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ບໍໍ່ເຮັດຕາມທີີ່ມອບໝາຍສະມາຊິກບາງຄົນລະເລີຍບໍໍ່ສົນໃຈ ແລະ ຄວາມຮ່ວມມຼືຕໍໍ່ກ ່ມ ສ່ວນການປະເມີນນັີ້ນພົບວ່າສ່ວນຫ າຍຄະແນນກ ່ມໄດ້ມາຈາກຄະແນນສະມາຊິກທ ກໆຄົນໃນກ ່ມໄດ້ ຄະແນນເທົັ່າກັນ. ການຮຽນດ້ວຍການຈັດກ ່ມແມ່ນໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີການແລກປ່ຽນຄວາມຮູ້, ປະສົບການ ຮ່ວມມຼືເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນເຮັດໃຫ້ເກີດການຮຽນຮູ້, ພັດທະນາສະຕິປັນຍາ ແລະ ທັດສະນະຄະຕິອາດຈັດ ເປັນກ ່ມນ້ອຍ ຫ ຼື ກ ່ມໃຫຍ່ຕາມຄວາມເໝາະສົມເນຼືີ້ອໃນບົດສອນ. ການຮຽນເປັນກ ່ມມີຄວາມສໍາຄັນຫ າຍ ເພາະແຕ່ລະຄົນພາຍໃນກ ່ມໄດ້ຮ່ວມມຼືການເຮັດວຽກນໍາກັນຢ່າງເປັນລະບົບ ແລະ ເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ຮຽນ ຮູ້ຈາກການສົນທະນາ, ຮູ້ຄົີ້ນຄິດກ່ຽວກັບສິີ່ງທີີ່ຄົນອຼືີ່ນເວົີ້າທັງເປັນການເຝິກໃຫ້ນັກຮຽນອະທິບາຍຄວາມ ຄິດເຫັນຂອງຕົນໃຫ້ຄົນອຼືີ່ນຟັງ. ນອກນັີ້ນຍັງຮູ້ຊ່ວຍເຫ ຼືອເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ, ຊ່ວຍຄົີ້ນຄວ້າຮວບຮວມຂໍໍ້ ມູນຂ່າວສານ, ຮູ້ວິ ເຄາະ ແລະ ແກ້ໄຂ ບັນຫາຮ່ວມກັນ. ສິີ່ງສໍາຄັນຄູຄວນຄວບຄ ມນໍາພາຢ່າງເປັນລະບົບ, ມີການແນະແນວຕິດຕາມຊ່ວຍແຕ່ລະກ ່ມໃຫ້ທົັ່ວເຖິງ, ຄູຄວນແບ່ງເວລາໃຫ້ແຕ່ລະກ ່ມຢ່າງເໝາະສົມ, ເວລາສະຫ ຼຸບບໍໍ່ຄວນອອກນອກບົດຮຽນ ເພາະເປັນການເສຍເວລາ. ການຮຽນ-ການສອນດ້ວຍການຈັດກ ່ມ ເນຼືີ້ອໃນການຮຽນຮູ້ຕ່າງໆຕ້ອງເປັນຂະບວນການ ແລະ ວິທີການທີີ່ຫ າກຫ າຍ, ຜູ້ສອນຕ້ອງຄໍານຶງເຖິງການ ພັດທະນາທາງດ້ານຮ່າງກາຍ ແລະ ສະຕິປັນຍາ. ວິທີການຮຽນຮູ້ຄວາມສົນໃຈ ແລະ ຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ ຮຽນເປັນໄລຍະຕໍໍ່ເນຼືີ່ອງ. 8.3 ຄວາມສໍາຄັນຂອງການສອນແບບແບ່ງເຮັດກິດຈະກໍາກ ່ມ ດ້ານການພັດທະນາບ ກຄົນກ ່ມສາມາດພັດທະນາບ ກຄົນທີີ່ເປັນສະມາຊິກໄດ້ເປັນຢ່າງ ດີການດໍາເນີນງານໃນກ ່ມຫ າຍຢ່າງຈະສະໜອງຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງຂອງບ ກຄົນແຕກຕ່າງກັນໄປເປັນຕົີ້ນ

60 ວ່າສະໜອງຄວາມຕ້ອງການທາງດ້ານຮ່າງກາຍຈິດໃຈຄວາມຮູ້ສຶກເປັນສ່ວນໜຶີ່ງຂອງກ ່ມຄວາມຮ ້ສຶກ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການຂອງກ ່ມລວມທັງການພັດທະນາດ້ານອາລົມ, ສັງຄົມ, ສະຕິປັນຍາຄວາມສັນໃຈ ແລະ ຄວາມສາມາດອີກດ້ວຍດ້ານການປະຕິບັດການເຮັດວຽກແບບກ ່ມສະມາຊິກກ ່ມຈະມີໂອກາດຄິດຮ່ວມກັນ ວ່າງແຜນຮ່ວມກັນປະສານງານກັນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ການດໍາເນີນວຽກທີີ່ຄູມອບໝາຍໃຫ້ມີປະສິດທິພາບ ປັດຈ ບັນນີີ້ກ ່ມຈຶີ່ງມີຄວາມສໍາຄັນໃນການເຮັດວຽກຕ່າງໆຢ່າງຫ ວງຫ າຍ. 8.4 ຄ ນປະໂຫຍດຂອງການສອນໂດຍໃຊ້ຂະບວນການກ ່ມ ຄ ນປະໂຫຍດຂອງການສອນໂດຍໃຊ້ຂະບວນການກ ່ມມີຫ າຍປະການທີີ່ສໍາຄັນໄດ້ແກ່: - ນັກຮຽນໄດ້ມີໂອກາດແລກປ່ຽນຄວາມຮູ້ ແລະ ປະສົບການກັບໝູ່ເພຼືີ່ອນໃນກ ່ມ ແລະ ໝູ່ເພຼືີ່ອນ ຮ່ວມຊັີ້ນ - ນັກຮຽນໄດ້ເຝິກທັກສະໃນການວາງແຜນເຊັັ່ນ: ທັກສະຂະບວນການຄິດ ແລະ ການເຮັດວຽກ ຮ່ວມກັບຜູ້ອຼືີ່ນ - ສົັ່ງເສີີ່ມໃຫ້ນັກຮຽນມີຄວາມກະຕຼືລຼືລົີ້ນໃນການຮຽນຮູ້ - ຊ່ວຍພັດທະນາທັກສະສັງຄົມຂອງນັກຮຽນໃຫ້ດີຂຼືີ້ນ - ເຮັດໃຫ້ເກີດບັນຍາກາດການຮຽນຮູ້ທີີ່ສະນ ກສະນານ ( http://oservice.skru.ac.th>ch. ) 8.5 ຫ ັກການສອນແບບແບ່ງກ ່ມ ຂະບວນການກ ່ມມີຫ ັກການສອນເພຼືີ່ອເປັນແນວທາງໃນການຈັດການຮຽນ - ການສອນ ດັັ່ງນີີ້: - ເປັນການສອນທີີ່ເອົານັກຮຽນເປັນໃຈກາງຂອງການຮຍນໂດຍຜູ້ຮຽນທ ກຄົນມີໂອກາດເຂົີ້າຮ່ວມ ກິດຈະກໍາຫ າຍທີີ່ສ ດ - ເປັນການຮຽນການສອນທີີ່ເນັີ້ນໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກກ ່ມໃຫ້ຫ າຍທີີ່ສ ດ ກ ່ມຈະເປັນແຫ ່ງ ຄວາມຮູ້ທີີ່ສໍາຄັນທີີ່ຈະຝຶກໃຫ້ຜູ້ຮຽນເກີດຄວາມຮູ້ຄວາມເຂົີ້າໃຈ ແລະ ສາມາດປັບຕົວເຂົີ້າກັບ ຜູ້ອຼືານໄດ້ - ເປັນການສອນທີີ່ເອົາຫ ັກການຄົີ້ນພົບ ແລະ ສ້າງສັນຄວາມຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງຂອງນັກຮຽນເອງ ໂດຍ ຄູເປັນຜູ້ຈັດການຮຽນ - ການສອນທີີ່ສົັ່ງເສີີ່ມໃຫ້ຜູ້ຮຽນພະຍາຍາມຄົີ້ນຫາຄວາມຮູ້ ແລະ ຄໍາຕອບ ດ້ວຍຕົນເອງ - ເປັນການສອນທີີ່ໃຫ້ຄວາມສໍາຄັນຂອງຂະບວນການຮຽນຮູ້ວ່າເປັນເຄຼືີ່ອງມຼືທີີ່ຈໍາເປັນໃນການ ສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ ແລະ ຄໍາຕອບຕ່າງໆຄູຈະຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສໍາຄັນຂອງຂະບວນການຕ່າງໆໃນ ການສະແຫວງຫາຄໍາຕອບ.

61 8.6 ເຕັກນິກໃນການສອນແບບແບ່ງກ ່ມ ສອນດ້ວຍວິທີການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມເປັນວິທີສອນແບບຄູມອບໝາຍວຽກບ້ານໃຫ້ນັກຮຽນ ເຮັດຮ່ວມກັນເປັນໝູ່ຄະນະເພຼືີ່ອຊ່ວຍກັນຄົີ້ນຄວ້າແກ້ໄຂບັນຫາປະຕິບັດກິດຈະກໍາຕາມຄວາມສາມາດ ຄວາມຖະນັດ ຫ ຼື ຄວາມຕັດວິນໃຈ ເປັນການຝຶກຝ ນຝຫ້ນັກຮຽນຮູ້ຈາກການເຮັດວຽກຮ່ວມກັນແບບວິທີ ປະຊາທິປະໄຕ, ທ ກຄົນຕ້ອງເຮັດວຽກແລ້ວດໍາເນີນຕາມໜ້າທີີ່ຮັບມອບໝາຍເປັນວິທີຊ່ວຍໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ ຫາປະສົບການໂດຍກົງຈາກການໄດ້ຮຽນຮູ້ອາການຮ່ວມກັນ, ແຕ່ຕ້ອງດໍາເນີນການຍັງມີຫ າຍຫ ັກການ, ໂດຍສະເພາະຄູຕ້ອງວາງແຜນໃຫ້ນັກຮຽນທ ກຄົນໃນແຕ່ລະກ ່ມປະຕິບັດເຂັີ້ມງວດ 8.7 ວິທີການແບ່ງກ ່ມ ( How Segmentation ( ກະຊວງສຶກສາ ແລະ ກິລາ (2008:66-67( ວິທີສອນພູມສາດໄດ້ລະບ ວ່າການແບ່ງແບບກ ່ມ ອາດຈະເຮັດໄດ້ຫ າຍວິທີເຊີີ່ງລ້ວນແຕ່ຄວາມເໝາະສົມ ແລະ ຫົວຄິດປະດິດສ້າງຂອງຄູໃນການແບ່ງກ ່ມ ຄວນພິຈາລະນາຕາມວິທີການຕ່າງໆລ ່ມນີີ້: ວິທີທີ1: ແບ່ງຕາມເກນທີີ່ກໍານົດໄວ້. ວິທີທີ2: ແບ່ງກ ່ມໂດຍວິທີຈັບສະຫ າກ ຫ ຼື ໂດຍການນໍາ. ວິທີທີ3: ຜູ້ສອນໃຫ້ຜູ້ຮຽນຈັດກ ່ມກັນເອງຕາມຄວາມພໍໃຈ. ວິທີທີ4: ໃຫ້ນັກຮຽນຈັດກ ່ມກັນເອງແຕ່ຄູຕ້ອງແນະນໍາສະຫ ັບປ່ຽນກັນເລຼືີ້ອຍໆ. ວິທີທີ5: ແບ່ງຕາມຄຼື: ແບ່ງຕາມກ ່ມຊາຍ ຫ ຼື ຍິງ. ວິທີທີ6: ແບ່ງແບບປະສົມປະສານ. 8.8 ຮູບແບບ ແລະ ຂັີ້ນຕອນການສອນແບບແບ່ງກ ່ມ - ຕັີ້ງຈ ດມ ່ງໝາຍຂອງການຮຽນ - ການສອນ ທັງຈ ດໝາຍທົັ່ວໄປ ແລະ ຈ ໝາຍເຊີງພຶດຕິກໍາ - ການຈັດປະສົບການຮຽນຮູ້ ໂດຍເນັີ້ນໃຫ້ຜູ້ຽນລົງມຼືປະກອບກິດຈະກໍາດດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ເຮັດ້ວຍກເປັນກ ່ມເພຼືີ່ອໃຫ້ມີປະສົບການໃນການເຮັດວຽກກ ່ມເຊີີ່ງມີຂັີ້ນຕອນດັັ່ງນີີ້ - ຜູ້ສອນຕ້ອງກຽມວາງແຜນ, ກຽມຫົວຂຊ້, ກມວຽກທີີ່ມອບໝາຍໃຫ້ນັກຮຽນແຕ່ລະກ ່ມ, ກໍາ ນົດຈ ດປະສົງ, ເວລາ ແລະ ວະທີການຕະຫ ອດຈົນເຖິງການກຽມສຼືີ່ການສອນ ແລະ ເອກະສານ ຕ້ອງໃຊ້ໃນການສອນ - ຜູ້ສອນຕ້ອງກຽມວາງແຜນ, ກຽມຫົວຂຊ້, ກມວຽກທີີ່ມອບໝາຍໃຫ້ນັກຮຽນແຕ່ລະກ ່ມ, ກໍານົດ ຈ ດປະສົງ, ເວລາ ແລະ ວະທີການຕະຫ ອດຈົນເຖິງການກຽມສຼືີ່ການສອນ ແລະ ເອກະສານຕ້ອງ ໃຊ້ໃນການສອນ - ຜູ້ສອນຕ້ອງກຽມວາງແຜນ, ກຽມຫົວຂຊ້, ກມວຽກທີີ່ມອບໝາຍໃຫ້ນັກຮຽນແຕ່ລະກ ່ມ, ກໍານົດ ຈ ດປະສົງ, ເວລາ ແລະ ວະທີການຕະຫ ອດຈົນເຖິງການກຽມສຼືີ່ການສອນ ແລະ ເອກະສານຕ້ອງ ໃຊ້ໃນການສອນ

62 ຂັີ້ນນໍາ ຜູ້ສອນຕ້ອງກຽມວາງແຜນ, ກຽມຫົວຂຊ້, ກມວຽກທີີ່ມອບໝາຍໃຫ້ນັກຮຽນແຕ່ ລະກ ່ມ, ກໍານົດຈ ດປະສົງ, ເວລາ ແລະ ວະທີການຕະຫ ອດຈົນເຖິງການກຽມສຼືີ່ການສອນ ແລະ ເອກະສານຕ້ອງໃຊ້ໃນການສອນ ຂັີ້ນສອນ - ແບ່ງນັກຮຽນເປັນກ ່ມຕາມຄວາມເໝາະສົມ 5 – 8 ຄົນ - ໃຫ້ແຕ່ລະກ ່ມເລຼືອກປະທານກ ່ມ ແລະ ເລຂາກ ່ມ - ຄູຢາຍເອກະສານ, ບັດຄໍາຖາມ, ສຼືີ່ການຮຽນທີີ່ຈໍາເປັນໃຫ້ນັກຮຽນ - ໃຫ້ກ ່ມດໍາເນີນກິດຈະກໍາຕາມເວລາທີີ່ກໍານົດໄວ້ ຂັີ້ນສະຫ ຼຸບ ແລະ ຂັີ້ນປະເມີນຜົນ ຜູ້ສອນຄວນປະເມີນຜູ້ຮຽນດ້ານຕ່າງໆເຊັັ່ນ: ຄວາມກະຕຼືີ້ລຼືີ້ລົີ້ນໃນການແບ່ງກກ ່ມ, ການສະແດງຄວາມຄິດເຫັນຂອງຜູ້ອຼືີ່ນ, ການຮ່ວມມຼື, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ຄວາມສົນໃຈ ກ້າສະແດງອອກ ແລະ ລັກສະນະການເປັນຜູ້ນໍາ, ຜູ້ຕາມທີີ່ດີ ຂໍໍ້ດີ - ຜູ້ຮຽນໄດ້ເຮັດວຽກເປັນກ ່ມ, ຝຶກໜ້າທີີ່, ຝຶກເປັນຜູ້ນໍາ ຜູ້ຕາມ ແລະ ຊ່ວຍເຫ ຼືອເຊີີ່ງກັນ ແລະ ກັນ ໃນການເຮັດວຍກ, ເຝິກການເຮັດວຽກຢ່າງເປັນລະບົບ, ເຝິກຄວາມສາມັກຄີ ແລະ ອຼືີ່ນໆ - ຜູ້ຮຽນໄດ້ເຝິກທັກສະການຄິດ ແລະ ການຄົີ້ນຄວ້າຫາຂໍໍ້ມູນຄວາມຮູ້ຈາກແຫ ງຕ່າງໆດ້ວຍຕົນເອງ ເຝິກການຂຽນບົດລາຍງານ ແລະ ເຝິກການເວົີ້າ, ສະເໜີບົດລາຍງານຕ່າງໆ - ຜູ້ຮຽນຮຽນດ້ວຍຄວາມກະຕຼືລຼືລົີ້ນ ເພາະໄດ້ລົງມຼືປະຕິບັດເຮັດກິດຈະກໍາຕະຫ ອດເວລາ - ເຮັດໃຫ້ວຽກກ ່ມສໍາເລັດໄປໂດຍດີໃນເວລາສັີ້ນໆດເພາະທ ກຄົນຊ່ວຍກັນຄິດ, ຊ່ວຍກັນປະຕິບັດ ຂໍໍ້ຈໍາກັດ - ຖ້າຜູ້ສອນບໍໍ່ກຽມຂັີ້ນຕອນການສອນ, ບໍໍ່ກຽມສຼືີ່, ບໍໍ່ມອບວຽກບ້ານມອບໝາຍຢ່າງຊັດເຈນການ ສອນຈະບໍໍ່ປະສົບຜົາເລັດຕາມຈ ດປະສົງເປ ື້າໝາຍ( ປືື້ມແບບຮຽນສຶກສາສາດປີ 2011:68 ) 9. ແນວຄວາມຄິດ ແລະ ທິດສະດີຂອງການສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍ. 9.1 ໝາຍຂອງການສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍ. ອາຈານ ຊົນທິລາ ລຽງຄໍາ (2556) ໄດ້ກ່າວວ່າ: Small group discussion ເປັນກິດຈະກໍາ ການຮຽນຮູ້ ພາຍໃຕ້ຄໍາແນະນໍາຂອງຄູຜູ້ຮັບຜິດຊອບໂດຍມອບໝາຍໃຫ້ນັກຮຽນຈັດກຽມ ແລະ ດໍາເນີນ ການຮຽນຮູ້ແບບຮ່ວມມຼືຊ່ວຍກັນຂອງນັກສຶກສາທ ກຄົນໃນກ ່ມພາຍໃຕ້ການສັງເກດ, ຄວບຄ ມຊີີ້ແນະ ແລະ ກະຕ ້ນຂອງຄູ ໃຫ້ນັກສຶກສາດໍາເນີນງານບັນລ ເປ ື້າໝາຍຕາມວັດຖຼຸປະສົງທີີ່ຄູກໍານົດໄວ້ໃນແຜນການ ສອນ.

63 ທິດສະໜ າ ແຂມມະນີ(2547:49) ໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມໝ າຍຂອງ Small group discussion (ການສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍ) ຄຼືຂະບວນການທີີ່ຜູ້ສອນໃຊ້ໃນການຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນ ເກີດການ ຮຽນຮູ້ຕາມວັດຖຼຸປະສົງທີີ່ກໍານົດ ໂດຍການຈັດຜູ້ຮຽນເປັນກ ່ມນ້ອຍໆປະມານ 4-8 ຄົນ ແລະ ໃຫ້ຜູ້ຮຽນ ໃນກ ່ມໄດ້ແລກປ່ຽນຂໍໍ້ມູນ, ຄວາມຄິດເຫັນ ແລະ ປະສົບການໃນປະເດັນທີີ່ກໍານົດ ແລະ ສະຫ ຼຸບຜົນການ ອະພິປາຍອອກມາເປັນຂໍໍ້ສະຫ ຼຸບຂອງກ ່ມ. Massey (2010) ອ້າງໃນ Krueger (1994) ລວມທັງງານວິໄຈວິຊາການອຼືີ່ນໆ ທີີ່ ກ່ຽວຂ້ອງກ່າວວ່າ: ການສົນທະນາກ ່ມຖຼືໄດ້ວ່າ: ມີສ່ວນຮ່ວມຕໍໍ່ການສ້າງຄວາມເຂົີ້າໃຈກ່ຽວກັບຄວາມຄິດ ເຫັນຂອງບ ກຄະລາກອນຜູ້ມີສ່ວນໄດ້ສ່ວນເສຍ ໂດຍພິຈາລະນາຈາກປະສົບການສະເພາະດ້ານ ຫ ຼື ເລຼືີ່ອງ ລາວຕ່າງໆກ່າວໄດ້ວ່າ: ການສົນທະນາກ ່ມເປັນການຕຼືີ່ມເຕັມຊ່ອງຫວ່າງຂອງຄວາມໝາຍທີີ່ຕົກຫ ົັ່ນ, ຊ່ວຍ ສ້າງຄວາມເຂົີ້າໃຈທີີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບປະເດັນຄໍາຖາມ ໂດຍສະເພາະ ຄໍາວ່າ “ເປັນຫຍັງ” ທີີ່ປະກົດຢູ່ເບຼືີ້ອງຫ ັງ. ທັດສະນະຄະຕິ ຫ ຼື ພຶດຕິກໍາເຫ ົັ່ານັີ້ນ ກ່າວໄດ້ວ່າການສົນທະນາກ ່ມຈະຊ່ວຍຊຼຸກຍູ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ເຂົີ້າຮ່ວມ ສົນທະນາ, ເກີດຂະບວນການສ້າງຄວາມເຂົີ້າໃຈຮ່ວມກັນ ໂດຍສະເພາະປະເດັນທີີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຈາກການ ອະພິປາຍນັີ້ນ. Mercer (2000) ໄດ້ກ່າວວ່າ: ການສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍຄຼື: ການກະຕ ້ນ ໂດຍກໍໍ່ໃຫ້ເກີດປະຕິສໍາ ພັນ ລະຫວ່າງຜູ້ເຂົີ້າຮ່ວມສົນທະນາເຮັດໃຫ້ເກີດການນໍາຄວາມຄິດເຫັນທີີ່ແຕກຕ່າງອອກມາສະແດງ ພາຍ ໃນວົງການສົນທະນາ ກໍໍ່ໃຫ້ເກີດການແບ່ງປັນຄວາມຮູ້ຈາກຄວາມກ່ຽວຂ້ອງທີີ່ເກີດຂຶີ້ນ ໂດຍອາໄສການ ຮ່ວມມຼື ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງສ້າງສັນ. ສະຫ ຼຸບການສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍ ແມ່ນຂະບວນການທີີ່ຜູ້ສອນແບ່ງນັກຮຽນໃນຫ້ອງອອກເປັນ ກ ່ມນ້ອຍ ປະມານ 4-8 ຄົນຕາມຄວາມເໝາະສົມ, ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ເຮັດວຽກຮ່ວມກັນ, ແລກປ່ຽນ ຄວາມຄິດເຫັນເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ, ໄດ້ຊ່ວຍເຫ ຼືອກັນພາຍໃນກ ່ມຂອງຕົນ, ຊ່ວຍກັນແກ້ບັນຫາ, ພາຍໃຕ້ ການສັງເກດ, ການຄວບຄ ມ, ຊີີ້ແນະ ແລະ ການກະຕ ້ນຂອງຄູໃຫ້ນັກສຶກສາເຮັດວຽກຢ່າງມີເປ ື້າໝາຍຕາມ ຈ ດປະສົງທີີ່ຄູກໍານົດ. 9.2 ຈ ດປະສົງຂອງວິທີສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍ ທິດສະໜາ ແຂມມະນີ(2547:49) ໄດ້ກ່າວວ່າ: ຈ ດມ ່ງໝາຍຂອງວິທີສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍມີຄຼື: - ເປັນ active student learning - ເນັີ້ນ concept ແລະ ການປະຍ ກແນວຄິດ ການແກ້ບັນຫາ - ໃຊ້ຄວາມຄິດລະດັບສູງ ໃນການປະຍ ກຄວາມຮູ້ ດ້ວຍເຫດຜົນ ວິເຄາະປະເມີນຄ່າຂໍໍ້ມູນ ສັງເຄາະແນວຄວາມຄິດ ແລະ ຕັີ້ງສົມມ ດຕິຖານ ຕັດສິນໃຈ ແລະ ປະຍ ກຫ ັກການມາໃຊ້ໃນຂະບວນການ ແກ້ບັນຫາ. ເນັີ້ນການສຼືີ່ສານລະຫວ່າງກ ່ມນັກສຶກສາ ດ້ວຍກັນເອງ ແລະ ຄູ. ວິທີການສອນໂດຍໃຊ້ການ ອະພິປາຍກ ່ມຍ່ອຍ ເປັນວິທີການສອນທີີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີສ່ວນຮ່ວມໃນກິດຈະກໍາການຮຽນ-ການສອນ

64 ຢ່າງທົັ່ວເຖີງ, ມີໂອກາດສະແດງຄໍາຄິດເຫັນ ແລະ ແລກປ່ຽນປະສົບການ ອັນຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເກີດການ ຮຽນຮູ້ໃນເລຼືີ່ອງທີີ່ຮຽນໄດ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງ. 9.3 ອົງປະກອບສໍາຄັນຂອງວິທີສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍ - ມີການຈັດຜູ້ຮຽນເປັນກ ່ມຍ່ອຍໆ, ກ ່ມລະປະມານ 4–8 ຄົນ - ມີປະເດັນ ຫ ຼື ຫົວຂໍໍ້ໃນການອະພິປາຍ - ມີການໂອ້ລົມແລກປ່ຽນຄໍາຄິດເຫັນ, ຄວາມຮູ້ສຶກ ແລະ ປະສົບການເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ ລະຫວ່າງສະມາຊິກໃນກ ່ມຕາມປະເດັນການອະພິປາຍ - ມີການສະຫ ຼູບເນຼືີ້ອໃນທີີ່ສະມາຊິກກ ່ມໄດ້ອະພິປາຍກັນເຊິີ່ງເປັນຂໍໍ້ສະຫ ຼູບຂອງກ ່ມ - ມີການນໍາຂໍໍ້ສະຫ ຼູບຂອງກ ່ມມາໃຊ້ໃນການສະຫ ຼູບບົດຮຽນ 9.4 ຂັີ້ນຕອນສໍາຄັນຂອງວິທີສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍ 1. ຜູ້ສອນຈັດຜູ້ຮຽນອອກເປັນກ ່ມຍ່ອຍໆ ກ ່ມລະປະມານ 4-8 ຄົນ 2. ຜູ້ສອນ ແລະ ຜູ້ຮຽນກໍານົດປະເດັນ ຫ ຼື ຫົວຂໍໍ້ໃນການອະພິປາຍ 3. ຜູ້ຮຽນໂອ້ລົມແລກປ່ຽນຄໍາຄິດເຫັນກັນຕາມປະເດັນ ຫ ຼື ຫົວຂໍໍ້ຂອງການອະພິປາຍ 4. ຜູ້ຮຽນສະຫ ຼູບເນຼືີ້ອໃນທີີ່ສະມາຊິກໃນກ ່ມໄດ້ອະພິປາຍຮ່ວມກັນເປັນຂໍໍ້ສະຫ ຼູບຂອງກ ່ມ 5. ຜູ້ສອນ ແລະ ຜູ້ຮຽນນໍາເອົາຂໍໍ້ສະຫ ຼູບຂອງກ ່ມຍ່ອຍມາໃຊ້ໃນການສະຫ ຼູບບົດຮຽນ 9.5 ເທັກນິກ ແລະ ຂໍໍ້ສະເໜີແນະຕ່າງໆໃນການໃຊ້ວິທີສອນໂດຍໃຊ້ການອະພິປາຍກ ່ມຍ່ອຍໃຫ້ມີ ປະສິດທິພາບ 1. ການຈັດຜູ້ຮຽນເປັນກ ່ມຍ່ອຍ ຈໍານວນສະມາຊິກໃນກ ່ມຍ່ອຍຄວນມີປະມານ 4–8 ຄົນ, ແຕ່ຈໍານວນທີີ່ເໝາະສົມທີີ່ສ ດໃນ ການຈັດກ ່ມຍ່ອຍ ຄຼືຈໍານວນຄົນໃນກ ່ມຍ່ອຍໜຶີ່ງປະມານ 4–6 ຄົນ. ເຊິີ່ງເປັນກ ່ມທີີ່ບໍໍ່ນ້ອຍເກີນໄປ ແລະ ບໍໍ່ຫ າຍເກີນໄປ, ເພາະຖ້າກ ່ມນ້ອຍເກີນໄປ. ກ ່ມຈະບໍໍ່ໄດ້ຄວາມຄິດທີີ່ຫ າກຫ າຍ ແລະ ພຽງພໍ, ແຕ່ຖ້າກ ່ມ ໃຫຍ່ເກີນໄປສະມາຊິກກ ່ມຈະມີໂອກາດສະແດງຄວາມຄິດເຫັນໄດ້ໜ້ອຍ ຫ ຼື ບໍໍ່ທົັ່ວເຖີງ. ການແບ່ງຜູ້ຮຽນ ເຂົີ້າກ ່ມອາດຈະເຮັດດ້ວຍວິທີສ ່ມເອົາເພຼືີ່ອໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີໂອກາດໄດ້ຮ່ວມກ ່ມກັບໝູ່ເພຼືີ່ອນບໍໍ່ຊໍ້າກັນ ຫ ຼື ອາດ ຈັດຜູ້ຮຽນທີີ່ມີຄວາມສາມາດແຕກຕ່າງກັນ ເພຼືີ່ອໃຫ້ຜູ້ຮຽນທີີ່ຮຽນເກັັ່ງຊ່ວຍເຫ ຼືອຜູ້ທີີ່ຮຽນອ່ອນ. ຫ ຼື ອາດ ຈັດຜູ້ຮຽນເຂົີ້າກ ່ມຈໍາແນກຕາມເພດ, ໄວ (ຖ້າຜູ້ຮຽນມີຫ າຍໄວ), ຄວາມສົນໃຈ, ຄວາມສາມາດ ຫ ຼື ເລຼືອກຢ່າງເຈາະຈົງຕາມບັນຫາທີີ່ມີກໍໍ່ໄດ້ຂຼືີ້ນກັບຈ ດປະສົງຂອງຜູ້ສອນ ແລະ ສິີ່ງທີີ່ຈະອະພິປາຍ. ເທັກນິກທີີ່ ໃຊ້ໃນການແບ່ງກ ່ມມີຫ າກຫ າຍເຊັັ່ນ: ໃຊ້ການນັບໝາຍເລກໃຜນັບຖຼືກໝາຍເລກດຽວກັນໃຫ້ເຂົີ້າກ ່ມ ດຽວກັນ ຫ ຼື ໃຊ້ການຈົກສະຫ າກ ທີີ່ອາດເປັນຕົວເລກ ຫ ຼື ເປັນຮູບພາບ, ເປັນຂໍໍ້ຄວາມ ຜູ້ທີີ່ຈັບສະຫ າກໄດ້ ຄຼືກັນແມ່ນຈະເຂົີ້າກ ່ມດຽວກັນ ຫ ຼື ໃຊ້ເກມຕ່າງໆເຊັັ່ນ: ເກມຄໍາສັັ່ງຈັບກ ່ມ ໂດຍຜູ້ຮຽນຈະຟ້ອນລໍາວົງຕາມ ສຽງເພງ ຫ ຼື ດົນຕີ ເມຼືີ່ອສຽງເພງ ຫ ຼື ດົນຕີຢ ດລົງ ຜູ້ສອນຈະອອກຄໍາສັັ່ງໃຫ້ຜູ້ຮຽນຈັບກ ່ມຕາມຈໍານວນທີີ່ຄູ ສັັ່ງເຊັັ່ນ: ຈັບ 4, ຈັບ 6 ຫ ຼື ຈັບ ຍິງ 3 ຊາຍ 1 ໃຫ້ຜູ້ຮຽນເກີດຄວາມມ່ວນຊຼືີ່ນ. ຈົນໃນທີີ່ສ ດຄູສັັ່ງໃຫ້ຈັບ

65 ກ ່ມຕາມຈໍານວນທີີ່ຄູຕ້ອງການ. ເທັກນິກການຈັດກ ່ມຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນບໍໍ່ເກີດຄວາມເບຼືີ່ອໜ່າຍໃນການ ແບ່ງກ ່ມ ໂດຍສະເພາະເມຼືີ່ອຄູຈໍາເປັນຕ້ອງແບ່ງກ ່ມເລຼືີ້ອຍໆ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນຮູ້ສຶກມ່ວນຊຼືີ່ນ ແລະ ສົນໃຈ ທີີ່ຈະຮຽນຮູ້ໃນກິດຈະກໍາຕໍໍ່ໄປ, ເມຼືີ່ອຈັດຜູ້ຮຽນເຂົີ້າກ ່ມແລ້ວ ຜູ້ສອນຄວນແນະນໍາໃຫ້ກ ່ມຈັດບ່ອນນັັ່ງພາຍ ໃນກ ່ມຂອງໃຜລາວໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍ ໃຫ້ຢູ່ໃນລັກສະນະທີີ່ທ ກຄົນແນມເຫັນໜ້າກັນ ແລະ ຮັບຟັງກັນໄດ້ດີ. ນອກຈາກນັີ້ນ ໃນກໍລະນີທີີ່ມີຫ າຍກ ່ມ ຜູ້ສອນຄວນຈັດກ ່ມໃຫ້ຫ່າງກັນພໍສົມຄວນເພຼືີ່ອບໍໍ່ໃຫ້ສຽງອະພິປາຍ ຈາກກ ່ມລົບກວນເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ. 2. ປະເດັນຫ ຼືຫົວຂໍໍ້ອະພິປາຍ ການອະພິປາຍຈໍາເປັນຕ້ອງມີ ປະເດັນ ຫ ຼື ຫົວຂໍໍ້ໃນການອະພິປາຍ, ມີຈ ດປະສົງຂອງການ ອະພິປາຍທີີ່ຊັດເຈນ, ປະເດັນ ຫ ຼື ຫົວຂໍໍ້ໃນການອະພິປາຍອາດຈະໄດ້ມາຈາກຄູຜູ້ສອນ ຫ ຼື ຜູ້ຮຽນກໍໍ່ໄດ້ ແລ້ວແຕ່ກໍລະນີ. ການອະພິປາຍແຕ່ລະຄັີ້ງ ບໍໍ່ຄວນມີປະເດັນ ຫ ຼື ຫົວຂໍໍ້ຫ າຍເກີນໄປເພາະຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນ ອະພິປາຍບໍໍ້ໄດ້ເຕັມສ່ວນເທົັ່າທີີ່ຄວນ. 3. ການອະພິປາຍ ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍມີຫ າຍແບບ (ເບິີ່ງລາຍລະອຽດໃນຂໍໍ້ 5.6) ຜູ້ສອນຄວນເລຼືອກໃຊ້ໃຫ້ເໝ າະສົມກັບຈ ດປະສົງໃນການອະພິປາຍທີີ່ດີ ໂດຍທົັ່ວໄປຄວນມີການກໍານົດບົດບາດໜ້າທີີ່ທີີ່ຈໍາເປັນໃນການ ອະພິປາຍເຊັັ່ນ: ປະທານ ຫ ຼື ຜູ້ນໍາໃນການອະພິປາຍ, ເລຂານ ການຜູ້ຈົດບັນທຶກການປະຊຼຸມ ແລະ ຜູ້ຮັກສາ ເວລາເຫ ົັ່ານີີ້ເປັນຕົີ້ນ. ນອກຈາກນັີ້ນສະມາຊິກກ ່ມທ ກຄົນຄວນມີຄວາມເຂົີ້າໃຈເປັນເອກະພາບກັນວ່າ: ຕົນ ມີບົດບາດໜ້າທີີ່ທີີ່ຈະຕ້ອງຊ່ວຍໃຫ້ກ ່ມເຮັດວຽກໃຫ້ສໍາເລັດ ບໍໍ່ແມ່ນປ່ອຍໃຫ້ສະມາຊິກພຽງແຕ່ບາງຄົນ ຮັບຜິດຊອບເທົັ່ານັີ້ນ. ຫາກສະມາຊິກກ ່ມມີຄວາມຮູ້, ຄວາມເຂົີ້າໃຈວ່າ: ສະມາຊິກກ ່ມທີີ່ດີຄວນຈະເຮັດ ຫຍັງແດ່ ເຊັັ່ນ: ໃຫ້ຂໍໍ້ມູນ, ສະແດງຄໍາຄິດເຫັນ, ຊັກຖາມ, ໂຕ້ແຢ້ງ, ສະໜັບສະໜູນ, ຊ່ວຍບໍໍ່ໃຫ້ກ ່ມອອກ ນອກເລຼືີ່ອງ, ສະຫ ຼູບ ແລະ ອຼືີ່ນໆ. ການອະພິປາຍຈະເປັນໄປໄດ້ດີ ຜູ້ສອນຈິີ່ງຄວນໃຫ້ຄວາມຮູ້, ຄວາມ ເຂົີ້າໃຈ ຫ ຼື ຄໍາແນະນໍາແກ່ກ ່ມກ່ອນການອະພິປາຍ ແລະ ຄວນຢ ໍ້າເຖີງຄວາມສໍາຄັນຂອງການໃຫ້ສະມາຊິກ ທ ກຄົນໃນກ ່ມມີສ່ວນຮ່ວມໃນການອະພິປາຍຢ່າງທົັ່ວເຖີງ, ບໍໍ່ໃຫ້ມີການກໍານົດຜູກຂາດການອະພິປາຍພຽງ ແຕ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶີ່ງເທົັ່ານັີ້ນ ເພາະຈ ດປະສົງຫ ັກຂອງການອະພິປາຍກໍໍ່ຄຼື: ການໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີໂອກາດສະແດງຄໍາຄິດ ເຫັນຢ່າງທົັ່ວເຖີງ ແລະ ໄດ້ຮັບຟັງຄໍາຄິດເຫັນທີີ່ຫ າກຫ າຍ ອັນຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີຄວາມຄິດທີີ່ເລິກເຊິີ່ງ ແລະ ຮອບຄອບຂຼືີ້ນ. ການອະພິປາຍທີີ່ດີ ຄວນດໍາເນີນການໄປເທຼືີ່ອລະປະເດັນ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນບໍໍ່ເກີດ ຄວາມສັບສົນ ແລະ ໃນກໍລະນີທີີ່ມີຫ າຍປະເດັນ ຄວນມີການຈໍາກັດເວລາຂອງການອະພິປາຍແຕ່ລະປະເດັນ ບໍໍ່ດັັ່ງນັີ້ນການອະພິປາຍຈະແກ່ຍາວເວລາ ແລະ ປະເດັນທີີ່ຢູ່ທ້າຍໆ ຈະບໍໍ່ໄດ້ຮັບການອະພິປາຍເພາະຈະໝົດ ເວລາເສຍກ່ອນປະເດັນການອະພິປາຍກັບເວລາທີີ່ໃຊ້ຄວນໃຫ້ມີຄວາມເໝາະສົມກັນ.

66 4. ການສະຫ ຼູບຜົນການອະພິປາຍ ກ່ອນທີີ່ການອະພິປາຍຈະຢ ດຕິລົງ ກ ່ມຈໍາເປັນຕ້ອງມີການສະຫ ຼູບຜົນການອະພິປາຍເພຼືີ່ອໃຫ້ ໄດ້ຄໍາຕອບຕາມປະເດັນທີີ່ກໍານົດ. ຜູ້ສອນຄວນບອກ ຫ ຼື ໃຫ້ສັນຍານແກ່ກ ່ມອະພິປາຍປະມານ 3–5 ນາທີ ກ່ອນຈະໝົດເວລາ ເພຼືີ່ອກ ່ມຈະໄດ້ສະຫ ຼູບຜົນການອະພິປາຍເປັນຂໍໍ້ສະຫ ຼູບຂອງກ ່ມ ເຊິີ່ງຫ ັງຈາກນັີ້ນ ຜູ້ສອນ ອາດໃຫ້ແຕ່ລະກ ່ມນໍາສະເໜີຜົນການອະພິປາຍແລກປ່ຽນກັນ ຫ ຼື ດໍາເນີນການໃນຮູບແບບອຼືີ່ນຕໍໍ່ໄປ. 5. ການສະຫ ຼູບບົດຮຽນ ເມຼືີ່ອການອະພິປາຍຊິີ້ນສ ດລົງແລ້ວຜູ້ສອນຈໍາເປັນຕ້ອງເຊຼືີ່ອມໂຍງສິີ່ງທີີ່ຜູ້ຮຽນໄດ້ຮ່ວມກັນຄິດ ກັບບົດຮຽນທີີ່ກໍາລັງຮຽນຮູ້ ໂດຍມີການນໍາຂໍໍ້ສະຫ ຼູບຂອງກ ່ມມາໃຊ້ໃນການສະຫ ຼູບບົດຮຽນອີກດ້ວຍ. 6. ຂໍໍ້ແນະນໍາເພີີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບຕ່າງໆ ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍມີຫ າຍແບບຢ່າງຫ ວງຫ າຍ ໃນນີີ້ຈະຂໍຍົກຕົວຢ່າງແບບທີີ່ນິຍົມໃຊ້ກັນ ຫ າຍໃນການຮຽນ - ການສອນ ແລະ ການປະຊຼຸມຕ່າງໆມານໍາສະເໜີເພຼືີ່ອຜູ້ສອນຈະໄດ້ເລຼືອກໃຊ້ໃຫ້ເໝາະ ສົມກັບຈ ດປະສົງ ດັັ່ງລາຍລະອຽດດັັ່ງລ ່ມນີີ້: 1. ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບກັນເອງ (Informal Group Discussion): ກ ່ມນີີ່ ປະກອບດ້ວຍສະມາຊິກທີີ່ມີຄວາມສົນໃຈໃນເລຼືີ່ອງດຽວກັນ ຈໍານວນປະມານ 6 – 10 ຄົນ. ມາໂອ້ລົມ ແລກປ່ຽນຄວາມຮູ້, ຄໍາຄິດເຫັນແລະ ປະສົບການເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ ເພຼືີ່ອສະແຫວງຫາຂໍໍ້ສະຫ ຼູບ ຫ ຼື ຂໍໍ້ ຕົກລົງຮ່ວມກັນໃນປະເດັນຕ່າງໆກ່ຽວກັບເລຼືີ່ອງນັີ້ນ. ໃນກ ່ມຈະມີປະທານນໍາພາການອະພິປາຍ, ຊ່ວຍ ເບິີ່ງແຍງແລະ ກະຕ ້ນໃຫ້ສະມາຊິກໃນກ ່ມສະແດງຄໍາຄິດເຫັນຢ່າງເສລີ. 2. ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບຟິນລິບ 66 (Phillip 66 or Buzz Group): ກ ່ມແບບ ນີີ້ປະກອບດ້ວຍສະມາຊິກ 6 ຄົນທີີ່ນັັ່ງໃກ້ກັນ, ຫັນໜ້າເຂົີ້າຫາກັນເພຼືີ່ອແລກປ່ຽນຄໍາຄິດເຫັນກັນໃນ ປະເດັນໃດປະເດັນໜຶີ່ງ ຄົນລະ 1 ນາທີ ລວມເປັນ 6 ນາທີ. ຈ ດປະສົງຂອງການຈັດກ ່ມແບບນີີ້ກໍໍ່ເພຼືີ່ອເປີດ ໂອກາດໃຫ້ສະມາຊິກທ ກຄົນມີໂອກາດສະເໜີຄໍາຄິດເຫັນໃນປະເດັນ ຫ ຼື ບັນຫາທີີ່ກ ່ມໃຫຍ່ກໍາລັງ ພິຈາລະນາຢູ່. 3. ຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບຊິນດິເຄດ (Syndicate Group): ກ ່ມແບບນີີ້ປະກອບດ້ວຍ ສະມາຊິກລະຫວ່າງ 6–10 ຄົນ ທີີ່ມີຄວາມຮູ້ ແລະ ປະສົບການຕ່າງກັນ. ຈ ດປະສົງກໍໍ່ເພຼືີ່ອໃຫ້ກ ່ມຍ່ອຍນີີ້ ໄດ້ສຶກສາ ຫ ຼື ພິຈາລະນາເລຼືີ່ອງໃດເລຼືີ່ອງໜຼືີ່ງທີີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຈາກທີີ່ປະຊຼຸມໃຫຍ່. ສະມາຊິກຈະ ແລກປ່ຽນຄວາມຮູ້ ແລະ ປະສົບການກັນໃນເລຼືີ່ອງທີີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໂດຍມີການຜັກດັນກັນເຮັດໜ້າທີີ່ ປະທານ ແລະ ເລຂານ ການກ ່ມ. 4. ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບລະດົມສະໝອງ (Brainstorming Group): ກ ່ມນີີ້ ປະກອບດ້ວຍສະມາຊິກປະມານ 2–6 ຄົນ ທີີ່ມີຄວາມຮູ້ ແລະ ປະສົບການພໍສົມຄວນໃນເລຼືີ່ອງທີີ່ຈະ ອະພິປາຍ. ຈ ດປະສົງຂອງກ ່ມນີີ້ກໍໍ່ເພຼືີ່ອໃຫ້ໄດ້ຄວາມຄິດຫ າຍທີີ່ສ ດໃນເວລາທີີ່ຈໍາກັດ ແລະ ເພຼືີ່ອ ສະແຫວງຫາຄວາມຄິດສ້າງສັນຈາກກ ່ມ. ກ ່ມຈະມີປະທານນໍາພາການອະພິປາຍ ແລະ ກະຕ ້ນໃຫ້ສະມາຊິກ ທ ກຄົນສະແດງຄວາມຄິດເຫັນຢ່າງເສລີ ໂດຍບໍໍ່ມີການຕັດສິນວ່າຖຼືກ ຫ ຼື ຜິດ, ດີ ຫ ຼື ບໍໍ່ດີ ເພຼືີ່ອໃຫ້ໄດ້ຄວາມ

67 ຄິດເຫັນເປັນຈໍານວນຫ ວງຫ າຍ. ເລຂານ ການກ ່ມຈົດບັນທຶກຄໍາຄິດເຫັນທັງໝົດໄວ້ ຂັີ້ນຕໍໍ່ໄປຈິີ່ງນໍາຄວາມ ຄິດເຫັນທີີ່ໄດ້ ມາວິເຄາະ ແລະ ປັບປ ງເພຼືີ່ອໃຫ້ໄດ້ຄວາມຄິດເຫັນທີີ່ສ້າງສັນໃນເລຼືີ່ອງນັີ້ນ. 5. ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບໂຕະກົມ (Round Table Group): ກ ່ມແບບນີີ້ ມີ ລັກສະນະຄຼືການອະພິປາຍແບບຊິນດິເຄດ ຄຼື: ເປັນການອະພິປາຍໃນປະເດັນທີີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຈາກທີີ່ ປະຊຼຸມໃຫຍ່ ຫ ຼື ທີີ່ສະມາຊິກເລຼືອກຕາມຄວາມສົນໃຈ ເພຼືີ່ອແລກປ່ຽນຄວາມຮູ້, ຄໍາຄິດເຫັນ ແລະ ປະສົບ ການ ເພຼືີ່ອໃຫ້ໄດ້ຂໍໍ້ສະຫ ຼູບຮ່ວມກັນ. ພຽງແຕ່ການຈັດກ ່ມຈະຢູ່ໃນລັກສະນະເປັນຮູບວົງກົມ ເຊິີ່ງສະມາຊິກ ທ ກຄົນສາມາດແນມເຫັນກັນໄດ້. ແນວໃດກໍໍ່ຕາມໃນປະຈ ບັນ ກ ່ມແບບນີີ້ອາດບໍໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຈັດໃນຮູບວົງ ກົມ ສາມາດຈັດໃນຮູບລັກສະນະອຼືີ່ນໄດ້ເຊັັ່ນ: ຈັດບ່ອນນັັ່ງເປັນຮູບສີີ່ຫ ່ຽມ ກໍໍ່ເອີີ້ນວ່າ: ເປັນການປະຊຼຸມໂຕະ ກົມຫາກມີຈ ດປະສົງຕ້ອງການການອະພິປາຍແບບໂຕະກົມ. 6. ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍເປັນຄະນະ (Panel Discussion Group): ການຈັດກ ່ມ ແບບນີີ້ມີຈ ດປະສົງເພຼືີ່ອໃຫ້ຜູ້ຊ່ຽວຊານທີີ່ມີຄວາມຮູ້, ຄວາມຄິດເຫັນ ແລະ ປະສົບການທີີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ ຫົວຂໍໍ້ໃນການປະຊຼຸມ ປະມານ 3–6 ຄົນ ມາຮ່ວມອະພິປາຍຕໍໍ່ໜ້າຜູ້ຟັງ ເພຼືີ່ອແລກປ່ຽນຄວາມຄິດເຫັນໂດຍ ມີຜູ້ດໍາເນີນການອະພິປາຍ (moderator) ເປັນຜູ້ເຊຼືີ່ອມໂຍງຄວາມຄິດເຫັນ, ຊັກຖາມ, ຄວບຄ ມເວລາໃນ ການອະພິປາຍ ແລະ ສະຫ ຼູບຜົນການອະພິປາຍ. 7. ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບສໍາມະນາ (Seminar Group): ການຈັດກ ່ມແບບນີີ້ມີ ສະມາຊິກກ ່ມປະມານ 20 ຄົນຂຼືີ້ນໄປ. ມີຈ ດປະສົງເພຼືີ່ອໃຫ້ສະມາຊິກຮ່ວມກັນສຶກສາຫາຄວາມຮູ້ ຫ ຼື ຄົີ້ນຄວ້າໃນຫົວຂໍໍ້ໃດຫົວຂໍໍ້ໜຼືີ່ງໂດຍມີຜູ້ຊ່ຽວຊານໃຫ້ຄໍາແນະນໍາຊ່ວຍເຫ ຼືອ. ປັນຫາຂອງການສໍາມະນາມັກ ຈະກວ້າງ ສາມາດແບ່ງເປັນຫົວຂໍໍ້ຍ່ອຍໆ ຫ າຍຂໍໍ້ໄດ້. ຜູ້ເຂົີ້າສໍາມະນາຈະເປັນທັງຜູ້ໃຫ້ ແລະ ຜູ້ຮັບຄວາມຮູ້, ຄໍາຄິດເຫັນ ການສໍາມະນາບໍໍ່ມີການລົງມະຕິ ເປັນພຽງການປະມວນຄວາມຄິດເຫັນ ແລະ ສະຫ ຼູບເປັນຂໍໍ້ສະເ ໜີແນະໃນການແກ້ບັນຫາຕ່າງໆ. 8. ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບໃກ້ຊິດ (Knee Group): ກ ່ມແບບນີີ້ ປະກອບດ້ວຍ ສະມາຊິກປະມານ 3–5 ຄົນ. ໂອ້ລົມແລກປ່ຽນຄໍາຄິດເຫັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ, ສະໜິດສະໜົມ ປຽບເໝຼືອນ ການຈັບມຼືເວົີ້າກັນ. 9. ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບຮັດເດິນ (Huddle Group): ກ ່ມແບບນີີ້ເປັນການຈັດກ ່ມ ຍ່ອຍ ທີີ່ແຍກອອກມາຈາກກ ່ມໃຫຍ່ ໂດຍໃຊ້ວິທີການສ ່ມ ເພຼືີ່ອໃຫ້ມີສະມາຊິກກ ່ມສົມດູນປະປ ນກັນໄປ. ຈ ດປະສົງ ແລະ ການດໍາເນີນການມີລັກສະນະເຊັັ່ນດຽວກັນກັບກ ່ມອະພິປາຍແບບກັນເອງ. 10.ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບວຽນຮອບວົງ (Circular Response Group): ກ ່ມ ແບບນີີ້ປະກອບດ້ວຍສະມາຊິກບໍໍ່ຄວນເກີນ 10 ຄົນ. ມີຈ ດປະສົງເພຼືີ່ອໃຫ້ສະມາຊິກກ ່ມທ ກຄົນມີໂອກາດ ສະແດງຄວາມຄິດເຫັນ ໂດຍການໃຫ້ສະມາຊິກແຕ່ລະຄົນເວົີ້າຮອບລະປະມານ 1–2 ນາທີ ວຽນກັນໄປ ທາງຊ້າຍ ຫ ຼື ຂວາເທຼືີ່ອລະຄົນຈົນຄົບທ ກຄົນ. ຖ້າຜູ້ໃດຕ້ອງການມີຄໍາເຫັນ ຫ ຼື ໂຕ້ແຢ້ງ ຕ້ອງໄດ້ລໍຖ້າຈົນ ກວ່າຈະເຖີງເວລາທີີ່ຕົນມີໂອກາດເວົີ້າ, ຖ້າມີເວລາຫ າຍ ແລະ ຕ້ອງການຄໍາຄິດເຫັນເພີີ່ມຂຼືີ້ນກໍໍ່ໃຫ້ເລີີ່ມຮອບ ສອງຕໍໍ່ໄປເລຼືີ້ອຍໆ. 11.ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບກ ່ມຊ້ອນ (Fish Bowl Group): ກ ່ມແບບນີີ້ມີລັກສະນະ ເປັນກ ່ມຊ້ອນກັນເປັນ 2 ວົງຄຼື: ກ ່ມວົງໃນ ແລະ ກ ່ມວົງນອກ ມີສະມາຊິກຈໍານວນເທົັ່າໆກັນປະມານ 4– 8 ຄົນ. ໃນຂະນະທີີ່ສະມາຊິກກ ່ມວົງໃນປະຊຼຸມອະພິປາຍກັນໃນເລຼືີ່ອງໃດເລຼືີ່ອງໜຶີ່ງ ສະມາຊິກກ ່ມວົງນອກ

68 ຈະເຮັດໜ້າທີີ່ສັງເກດການ ຈ ດປະສົງເພຼືີ່ອໃຫ້ຜູ້ສັງເກດການທີີ່ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງກັບເລຼືີ່ອງທີີ່ອະພິປາຍ ແຕ່ບໍໍ່ ມີຄວາມຈໍາເປັນຕ້ອງມີສ່ວນຮ່ວມໃນເລຼືີ່ອງການອະພິປາຍ ໄດ້ຮຽນຮູ້ຄວາມຄິດເຫັນຂອງຜູ້ອະພິປາຍໃນວົງ ໃນຢ່າງໃກ້ຊິດ. ໃນບາງກໍລະນີອາດມີການສັບປ່ຽນບົດບາດໃຫ້ຜູ້ທີີ່ຢູ່ວົງນອກເຂົີ້າໄປຢູ່ໃນວົງໃນແລ້ວເຮັດ ໜ້າທີີ່ອະພິປາຍ ແລະ ສະມາຊິກໃນວົງໃນອອກມາຢູ່ໃນວົງນອກເປັນຜູ້ສັງເກດການສັບປ່ຽນກັນ. 12.ການຈັດກ ່ມອະພິປາຍແບບປ ນສາວິສັນຊະນາ (Questioning–Answer–ing ): ກ ່ມແບບນີີ້ປະກອບດ້ວຍສະມາຊິກກ ່ມ ປະມານ 6–8 ຄົນ ເປັນຜູ້ດໍາເນີນການອະພິປາຍ 1 ຄົນ ມີຜູ້ ຊ່ຽວຊານ ຫ ຼື ວິທະຍາກອນທີີ່ຮັບເຊີນມາເຄິີ່ງໜຼືີ່ງ ແລະ ອີກເຄິີ່ງໜຼືີ່ງເປັນຕົວແທນຈາກກ ່ມຜູ້ຟັງ. ຜູ້ດໍາເນີນ ການອະພິປາຍໃຫ້ຜູ້ແທນ, ຜູ້ຟັງສະເໜີຂໍໍ້ຄໍາຖາມໃຫ້ວິທະຍາກອນຕອບ ແລະ ເປັນຕົວກາງຊ່ວຍເຊຼືີ່ອມໂຍງ ແລະ ສະຫ ຼູບຄວາມຄິດເຫັນ ຈ ດປະສົງຂອງກ ່ມແບບນີີ້ກໍໍ່ຄຼືການຊ່ວຍໃຫ້ສະມາຊິກກ ່ມເກີດຄວາມເຂົີ້າໃຈ ໃນປັນຫາ ຫ ຼື ເລຼືີ່ອງ ທີີ່ສຶກສາໃນແງ່ມູມຕ່າງໆຕາມຄວາມຕ້ອງການ ຫ ຼື ຄວາມສົນໃຈຂອງຜູ້ຟັງ. 9.6 ຂໍໍ້ດີຂອງການສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍ - ເປັນວິທີສອນທີີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນກ ່ມໃຫຍ່ມີໂອກາດໄດ້ສະແດງຄວາມຄິດເຫັນ ແລະ ມີສ່ວນຮ່ວມ ໃນກິດຈະກໍາການຮຽນຮູ້ຢ່າງທົັ່ວເຖີງ. - ເປັນວິທີສອນທີີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນ ແລະ ຜູ້ສອນໄດ້ຂໍໍ້ມູນ ແລະ ຄວາມຄິດເຫັນທີີ່ຫ າກຫ າຍ ຊ່ວຍ ໃຫ້ເກີດການຮຽນຮູ້ທີີ່ກວ້າງຂຼືີ້ນ. - ເປັນວິທີສອນທີີ່ຊ່ວຍສົັ່ງເສີມທັກສະປະຕິສໍາພັນທາງສັງຄົມລະຫວ່າງຜູ້ຮຽນ, ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ ພັດທະນາທັກສະຕ່າງໆຈໍານວນຫ ວງຫ າຍເຊັັ່ນ: ທັກສະການເວົີ້າ, ການສະແດງຄວາມຄິດເຫັນ, ການໂຕ້ ແຢ້ງ, ການວິພາກວິຈານ ແລະ ທັກສະການຄິດ ເຫ ົັ່ານີີ້ເປັນຕົີ້ນ. 9.7 ຂໍໍ້ຈໍາກັດຂອງການສອນແບບກ ່ມຍ່ອຍ - ເປັນວິທີສອນທີີ່ໃຊ້ເວລາຫ າຍ - ເປັນວິທີສອນທີີ່ຕ້ອງອາໃສສະຖານທີີ່ ຫ ຼື ບໍລິເວນທີີ່ກວ້າງພໍສົມຄວນ ພຽງພໍທີີ່ຈະຈັດກ ່ມໃຫ້ ອະພິປາຍໄດ້ ໂດຍບໍໍ່ລົບກວນກັນ. - ຫາກຜູ້ຮຽນບໍໍ່ຮູ້ ຫ ຼື ບໍໍ່ປະຕິບັດຕົນຕາມບົດບາດໜ້າທີີ່ຂອງສະມາຊິກກ ່ມທີີ່ດີ ການອະພິປາຍອາດ ຈະບໍໍ່ໄດ້ຜົນດີ. - ຫາກສະມາຊິກກ ່ມ ແລະ ຜູ້ສອນບໍໍ່ສາມາດຄວບຄ ມສະຖານະການໄດ້ດີອາດເກີດປັນຫາການ ພົວພັນຂອງສະມາຊິກໃນກ ່ມໄດ້. 10. ທິດສະດີຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ເປັນຄວາມຮູ້ສຶກທີີ່ຮັບຮູ້ດ້ວຍຈິດໃຈ ແລະ ອາດສະແດງອອກມາເປັນພຶດຕິກໍາ ຕ່າງໆໃຫ້ບ ກຄົນອ້ອມຂ້າງໄດ້ຮັບຮູ້ ,ມີນັກຄົີ້ນຄວ້າຫ າຍທ່ານໄດ້ໃຫ້ຄວາມໝາຍຂອງຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈດັັ່ງຕໍໍ່ ໄປນີີ້:

69 10.1 ແນວຄິດທິດສະດີກ່ຽວກັບຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ການປະຕິບັດກິດຈະກໍາໃດໆກໍໍ່ຕາມ ຜູ້ປະຕິບັດຈະເກີດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ຫ ຼື ການເຮັດວຽກນັີ້ນຫ າຍ ຫ ຼື ໜ້ອຍ ຂຶີ້ນຢູ່ກັບສິີ່ງຈູງໃຈໃນວຽກນັີ້ນ .ການສ້າງສິີ່ງຈູງໃຈ ຫ ຼື ແຮງກະຕ ້ນໃຫ້ເກີດກັບຜູ້ປະຕິບັດວຽກ ງານເປັນສິີ່ງຈໍາເປັນ ເພຼືີ່ອເຮັດໃຫ້ການປະຕິບັດວຽກງານເປັນໄປຕາມຈ ດປະສົງ ມີທິດສະດີທີີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈດັັ່ງນີີ້: Abraham HMaslow (106-80 :1954 )ມາສໂລໄດ້ຕັີ້ງທິດສະດີກ່ຽວກັບແຮງຈູງໃຈ Maslow's General Theory of Human & Motivation ໂດຍມາສໂລໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຄວາມ ຕ້ອງການຂອງມະນ ດຊຶີ່ງມີລັກສະນະເປັນລະດັບດັບຂັີ້ນຈາກຕໍ່າໄປຫາສູງ ) Hierarchy & Needs (ແລະ ເປັນທິດສະດີທີີ່ຍອມຮັບກັນແພ່ຫ າຍສົມມະຕິຖານດັງກ່າວມີຄວາມປະສົງກັບພຶດຕິກໍາຂອງມະນ ດດັງນີີ້: 1 (ມະນ ດມີຄວາມຕ້ອງການຄວາມຕ້ອງການມີຢູ່ສະເໝີ ແລະ ບໍໍ່ມີທີີ່ສິີ້ນສ ດແຕ່ສິີ່ງທີີ່ມະນ ດ ຕ້ອງການນັີ້ນຂຶີ້ນຢູ່ກັບວ່າເຂົາມີສິີ່ງນັີ້ນຢູ່ແລ້ວ ຫ ຼື ຍັງຂະໜາດທີີ່ຄວາມຕ້ອງການໃດ ໄດ້ຮັບການຕອບສະ ໜອງແລ້ວຄວາມຕ້ອງການອຼືີ່ນຈະເຂົີ້າມາແທນທີີ່ຂະບວນການ ນີີ້ບໍໍ່ມີທີີ່ສິີ້ນສ ດ ແລະ ຈະເລີີ່ມຕັີ້ງແຕ່ເກີດ ຈົນຮອດຕາຍ 2 (ຄວາມຕ້ອງການທີີ່ໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງແລ້ວຈະບໍໍ່ເປັນສິີ່ງຈູງໃຈຂອງພຶດຕິກໍາອີກຕໍໍ່ໄປ ຄວາມຕ້ອງການທີີ່ບໍໍ່ໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງເທົັ່ານັີ້ນທີີ່ເປັນແຮງຈູງໃຈຂອງພຶດຕິກໍາ 3 (ຄວາມຕ້ອງການຂອງມະນ ດມີລະດັບດັບຂັີ້ນຄວາມສໍາຄັນ ກ່າວຄຼືເມຼືີ່ອຄວາມຕ້ອງການ ລະດັບຕໍ່ໍາໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງແລ້ວຄວາມຕ້ອງການລະດັບສູງກໍຈະມີການເອີີ້ນຮ້ອງໃຫ້ມີການຕອບ ສະໜອງທັນທີ 4 (ຕາມທິດສະດີຂອງ ມາສໂລ ໄດ້ແບ່ງລະດັບຂັີ້ນຂອງຄວາມຕ້ອງການ ) Hierarchy of Needs (ໄວ້ 5ຂັີ້ນຈາກຕໍ່າໄປສູງດັງນີີ້: 4 .1 (ຕ້ອງການຂອງຮ່າງກາຍ ) Physiological needs (ເປັນຄວາມຕ້ອງການພຼືີ້ນຖານ ເພຼືີ່ອຄວາມຢູ່ລອດຂອງຊີວິດໄດ້ແກ່ຄວາມຕ້ອງການປັດໄຈ ສີີ່ຄວາມຕ້ອງການການຍົກຍ້ອງ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການທາງເພດ ຯ ລະຯ ເປັນຕົີ້ນ 4.2 (ຄວາມຕ້ອງການຄວາມປອດໄພ ) Safety needs (ເປັນຄວາມຕ້ອງການທີີ່ເໜຼືອກວ່າ ຄວາມຕ້ອງການຢູ່ລອດຊຶີ່ງມ ່ງຕ້ອງການເພີີ່ມຄວາມຕ້ອງການໃນລະດັບທີີ່ສູງຂຶີ້ນເຊັັ່ນ :ຕ້ອງການຄວາມ ໝັີ້ນຄົງໃນການເຮັດວຽກຄວາມຕ້ອງການໄດ້ຮັບການປ ກປ້ອງຄ ້ມຄອງຄວາມຕ້ອງການຄວາມປອດໄພ ຈາກ ອັນຕະລາຍຕ່າງໆເປັນຕົີ້ນ

70 4.3 (ຄວາມຕ້ອງການດ້ານສັງຄົມ ) Social needs (ຫ ຼື ຄວາມຕ້ອງການຄວາມຮັກ ແລະ ການຍອມຮັບ ) ຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມເປັນເຈົີ້າຂອງຄວາມຕ້ອງການ (ຄວາມຕ້ອງການທັງໃນແງ່ ຂອງການໃຫ້ ແລະ ການໄດ້ຮັບຊຶີ່ງຄວາມຮັກຄວາມຕ້ອງການເປັນສ່ວນໜຶີ່ງຂອງໝູ່ຄະນະຄວາມ ຕ້ອງການໃຫ້ໄດ້ການ ຍອມຮັບເປັນຕົີ້ນ 4 .4 (ຄວາມຕ້ອງການການຍົກຍ່ອງ ) Esteem needs (ເຊີີ່ງເປັນຄວາມຕ້ອງການການ ຍົກຍ້ອງສ່ວນຕົວ ) Self-esteem (ຄວາມນັບຖຼື ແລະ ສະຖານະ ) Status (ຈາກສັງຄົມຕະຫ ອດຈົນ ເປັນຄວາມພະຍາຍາມທີີ່ຈະໃຫ້ມີຄວາມສໍາພັນລະດັບສູງກັບບ ກຄົນອຼືີ່ນ ໆ ເຊັັ່ນ :ຄວາມຕ້ອງການໃຫ້ ໄດ້ການເຄົາລົບນັບຖຼືຄວາມສໍາເລັດ, ຄວາມຮູ້ສັກສີຄວາມສາມາດ, ສະຖານະທີີ່ດີໃນສັງຄົມ ແລະ ມີຊຼືີ່ ສຽງໃນສັງຄົມ 5 (ຄວາມຕ້ອງການປະສົບຄວາມສະໜ ກສູງສ ດໃນຊີວິດ ) Self-actualization needs ( ເປັນຄວາມຕ້ອງການສູງສ ດແຕ່ລ່ະບ ກຄົນທີີ່ຖ້າບ ກຄົນໃດບັນລ ຄວາມຕ້ອງການໃນຂັີ້ນຕອນນີີ້ໄດ້ຈະໄດ້ຮັບ ການຍົກຍ້ອງວ່າເປັນບ ກຄົນພິເສດເຊັັ່ນ :ຄວາມຕ້ອງການທີີ່ເກີດຈາກ ຄວາມສາມາດເຮັດທ ກສິີ່ງທ ກຢ່າງ ໄດ້ສໍາເລັດ, ນັກຮ້ອງ ຫ ຼື ນັກສະແດງທີີ່ມີຊຼືີ່ສຽງເປັນຕົີ້ນ ທິດສະດີ ERG )ERG Theory (Clayton Alderfer ມີຄວາມເຊຼືີ່ອວ່າຄວາມຕ້ອງການມີອິດທິ ພົນຕໍໍ່ການສະແດງພຶດຕິກໍາຂອງມະນ ດເຊັັ່ນ :ດຽວກັບ Maslow ແຕ່ຄວາມຕ້ອງການຕາມແນວຄິດຂອງ Clayton Alderfer ແບ່ງໄດ້ດັງນີີ້ຄຼື: 1 (ຄວາມຕ້ອງການເພຼືີ່ອດຶງດູດຊີວິດ ) Existence Need (ເປັນຄວາມຕ້ອງການທາງກາຍະ ພາບ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການທາງວັດຖຼຸທີີ່ຊ່ວຍໃຫ້ມະນ ດຢູ່ລອດໄດ້ເຊັັ່ນ :ອາຫານ,ນໍ້າ, ທີີ່ຢູ່ອາໄສ ນອກຈາກນີີ້ຄ່າຈ້າງແຮງງານ, ຄວາມໝັີ້ນຄົງ, ຄວາມປອດໄພກໍຈັດຢູ່ໃນກ ່ມນີີ້ເມຼືີ່ອປຽບທຽບກັບ ທິດສະດີຂອງ Maslow ຄວາມຕ້ອງການເພຼືີ່ອດຶງດູດຊີວິດຈະລວມສ່ວນທີີ່ເປັນຄວາມຕ້ອງການທາງດ້ານ ສະລິລະທັງໝົດກັບບາງສ່ວນຂອງຄວາມຕ້ອງການກັບຄວາມໝັີ້ນນຄົງປອດອະໄພ 2 (ຄວາມຕ້ອງການຄວາມສໍາພັນ ) Relatedness Need (ເປັນຄວາມຕ້ອງການທີີ່ຈະລວມ ເຖິງຄວາມຕ້ອງການທາງສັງຄົມຄວາມຕ້ອງການຄວາມຮູ້ສຶກປອດໄພໃນຄວາມສໍາພັນລະຫວ່າງບ ກຄະລາ ກອນໄດ້ຮັບການຍອມຮັບການມີຊຼືີ່ສຽງ ແລະ ການໄດ້ຮັບການຍົກຍ່ອງຈາກສັງຄົມເມຼືີ່ອທຽບກັບທິດສະດີ ຂອງ Maslow ຄວາມຕ້ອງການທາງດ້ານຄວາມສໍາພັນນີີ້ຈະລວມເຖິງສ່ວນທີີ່ເປັນຄວາມຕ້ອງການຄວາມ ໝັີ້ນຄົງປອດປອດ ແລະ ຄວາມຕ້ອການທາງສັງຄົມ ແລະ ບາງສ່ວນຂອງຄວາມ ຕ້ອງການກຽດຕິຍົດ ແລະ ສັກສີແລະຄວາມຕ້ອງການໃຫ້ປະຈັກທັງຫມົດ

71 ທິດສະໜາ ແຂມມະນີ (69 : 2550) ອ້າງອີງມາຈາກ ມາສສະໂລວ’) Maslow 1962 (ເປັນທິດ ສະດີທີີ່ກ່າວເຖີງຄວາມຕ້ອງການພຼືີ້ນຖານຕາມທໍາມະຊາດເປັນລໍາດັບຂັີ້ນຕອນຄຼື :ຂັີ້ນຄວາມຕ້ອງການທາງ ດ້ານຮ່າງກາຍ ) Physioiogical needs , (ຂັີ້ນຄວາມຕ້ອງການຄວາມໝັີ້ນຄົງ ແລະ ປອດໄພ )Safety needs, ( ຂັີ້ນຄວາມຕ້ອງການຄວາມຮັກ ) love needs , (ຂັີ້ນຄວາມຕ້ອງການຍອມຮັບ ແລະ ຍົກຍ້ອງຈາກສັງຄົມ ) Esteem needs (ແລະ ຂັີ້ນຄວາມຕ້ອງການທີີ່ຈະພັດທະນາສັກກະຍະພາບຂອງຕົນ ຢ່າງສົມບູນ) Self – actualization needs (ຫາກຄວາມຕ້ອງການຂັີ້ນພຼືີ້ນຖານໄດ້ຮັບການຕອບສະໜ ອງຢ່າງພຽງພໍສໍາລັບຕົນໃນແຕ່ລະຂັີ້ນ ມະນ ດຈະສາມາດພັດທະນາຕົນໄປສູ່ຂັີ້ນທີີ່ສູງຂຶີ້ນໄດ້ ສ ພິນຍາ ຄໍາຂະຈອນ (50 : 2550)ອ້າງອີງມາຈາກ ບາຣນາ ) Barnard 1968 (ໄດ້ສະເໜີໄວ້ວ່າ: ບ ກຄົນຈະມີຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຕໍໍ່ການເຮັດວຽກ ຫ ຼື ເຮັດກິດຈະກໍານັີ້ນຂຶີ້ນຢູ່ກັບການກະຕ ້ນຂອງແຮງຈູງໃຈ 8 ປະການຄຼື : 1. ສິີ່ງຈູງໃຈທີີ່ເປັນວັດຖຼຸ ເຊັັ່ນ :ເງິນ ,ຄໍາ ,ວັດຖຼຸ ,ສິີ່ງຂອງ ແລະ ເຄຼືີ່ອງໃຊ້ຕ່າງໆ 2. ສິີ່ງຈູງໃຈທີີ່ເປັນໂອກາດຂອງບ ກຄົນ ເຊັັ່ນ :ຊຼືີ່ສຽງ ,ກຽດຕິຍົດ ,ອໍານາດ ແລະ ຕໍາແໜ່ງ 3. ສິີ່ງຈູງໃຈທີີ່ເປັນສະພາບ ເຊັັ່ນ :ວັດສະດ ອ ປະກອນ ,ເຄຼືີ່ອງມຼືເຄຼືີ່ອງໃຊ້ ,ສະພາບແວດລ້ອມທີີ່ ກ່ຽວກັບການເຮັດວຽກ 4. ສິີ່ງຈູງໃຈທີີ່ເປັນອ ດົມຄະຕິ ເຊັັ່ນ :ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຂອງບ ກຄົນທີີ່ໄດ້ສະແດງສີມຼື ,ຄວາມຮູ້ສຶກທີີ່ ໄດ້ເຮັດວຽກຢ່າງເຕັມສ່ວນ 5. ສິີ່ງຈູງໃຈທີີ່ເປັນຄວາມດຶງດູດໃຈທາງສັງຄົມ ເຊັັ່ນ :ຄວາມສໍາພັນໃນໝູ່ເພຼືີ່ອນມິດສະຫາຍ , ການຍົກຍ້ອງນັບຖຼືເຊິີ່ງກັນ ແລະ ກັນ 6. ສິີ່ງຈູງໃຈທີີ່ເປັນສະພາບການເຮັດວຽກ ເຊັັ່ນ :ການປັບປ ງວິທີການເຮັດວຽກໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບ ຄວາມສາມາດ ແລະ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບທັດສະນະຄະຕິຂອງແຕ່ລະບ ກຄົນ 7. ສິີ່ງຈູງໃຈທີີ່ເອຼືີ້ອໂອກາດໃຫ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການເຮັດວຽກ ເຊັັ່ນ :ການມີໂອກາດສະແດງ ຄວາມຄິດເຫັນ ແລະ ມີສ່ວນຮ່ວມທ ກວຽກງານທີີ່ທາງໜ່ວຍງານຈັດຂຶີ້ນ 8. ສິີ່ງຈູງໃຈເປັນສະພາບການຢູ່ຮ່ວມກັນ ເຊັັ່ນ :ຄວາມພໍໃຈຂອງບ ກຄົນທີີ່ໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັນ ,ການ ຮູ້ຈັກກັນຢ່າງກວ້າງຂວາງ ,ຄວາມສະໜິດສະໜົມ ແລະ ຄວາມຮ່ວມມຼືໃນການເຮັດວຽກ ຈາກທິດສະດີແຮງຈູງໃຈດັງກ່າວ ສະຫ ຼຸບໄດ້ວ່າ :ຄວາມຕ້ອງການເປັນພຼືີ້ນຖານສໍາຄັນທີີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດ ແຮງຂັບ ຫ ຼື ແຮງຈູງໃຈຂອງມະນ ດເຊິີ່ງສົັ່ງຜົນໃຫ້ບ ກຄົນສະແດງພຶດຕິກໍາໄປໃນ ທິດທາງທີີ່ຈະນໍາໄປສູ່ເປ ື້າ ໝາຍ 10.2 ຄວາມໝາຍຂອງຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ທະວີພົງ ຫິນຄໍາ (8 :2541)ໄດ້ໃຫ້ຄວາມໝາຍຂອງຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈວ່າເປັນຄວາມມັກ ຂອງ ບ ກຄົນທີີ່ມີຕໍໍ່ສິີ່ງໜຶີ່ງ ສິີ່ງໃດໜຶີ່ງຊຶີ່ງສາມາດຫ ຼຸດຄວາມຕຶງຄຽດ ແລະ ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງ ບ ກຄົນໄດ້ທາໃຫ້ເກີດຄວາມເພີີ່ງ ພໍໃຈຕໍໍ່ສິີ່ງນັີ້ນ ທະນີຍາ ປັນຍາແກ້ວ (12 :2541 )ໄດ້ໃຫ້ຄວາມໝາຍວ່າ :ສິີ່ງທີີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມພຶງພໍໃຈຈະ ກ່ຽວກັນກັບລັກສະນະຂອງວຽກປັດໄຈເຫ ົັ່ານີີ້ນໍາໄປສູ່ຄວາມພຶງພໍໃຈໃນວຽກທີີ່ເຮັດໄດ້ແກ່ຄວາມສໍາເລັດ ການຍົກຍ່ອງລັກສະນະວຽກຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ຄວາມກ້າວໜ້າ ເມຼືີ່ອປັດໄຈເຫ ົັ່ານີີ້ຢູ່ຕໍ່າກວ່າຈະເຮັດ

72 ໃຫ້ເກີດຄວາມບໍໍ່ພໍໃຈຕໍໍ່ວຽກທີີ່ເຮັດຫາກວຽກໃຫ້ຄວາມກ້າວໜ້າຄວາມທ້າທາຍຄວາມຮັບຜິດຊອບຄວາມ ສໍາເລັດ ແລະ ການຍົກຍ່ອງແກ່ ຜູ້ປະຕິບັດວຽກແລ້ວພວກເຂົາຈະພໍໃຈ ແລະ ມີແຮງຈູງໃຈໃນການເຮັດ ວຽກເປັນຢ່າງດີ ວິດ ທ່ຽງບູລະນະທໍາ (754 :2551 )ໃຫ້ຄວາມໝາຍຂອງຄວາມພຶງພໍໃຈວ່າໝາຍເຖິງ ຄວາມ ພໍໃຈການເຮັດໃຫ້ພໍໃຈຄວາມສາແກ່ໃຈ, ຄວາມໜໍາໃຈ, ຄວາມຈ ໃຈ, ຄວາມແນ່ໃຈ, ການຊົດເຊີຍການ ໄຖ່ບາບ, ການແກ້ແຄ້ນສິີ່ງທີີ່ຊົດເຊີຍ ວິລ ດ ພັນເທວີ (11 :2542)ໃຫ້ຄວາມໝາຍໄວ້ວ່າ :ຄວາມພຶງພໍໃຈເປັນຄວາມຮູ້ສຶກພາຍໃນ ຈິດໃຈຂອງມະນ ດທີີ່ບໍໍ່ຄຼືກັນຊຶີ່ງຂຶີ້ນຢູ່ກັບແຕ່ລະບ ກຄົນວ່າຈະຄາດໝາຍກັບສິີ່ງໜຶີ່ງສິີ່ງໃດຢ່າງໄດ ຖ້າຄາດ ຫວັງ ຫ ຼື ມີຄວາມຕັີ້ງໃຈຫ າຍ ແລະ ໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງດ້ວຍດີຈະມີຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຫ າຍແຕ່ໃນທາງ ກົງກັນຂ້າມອາດຜິດຫວັງ ຫ ຼື ບໍໍ່ພໍໃຈເປັນຢ່າງຍິີ່ງເມຼືີ່ອບໍໍ່ໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງຕາມທີີ່ຄາດຫວັງໄວ້ທັງນີີ້ ຂຶີ້ນ ຢູ່ກັບສິີ່ງທີີ່ຕົນຕັີ້ງໃຈໄວ້ວ່າຈະມີຫ າຍ ຫ ຼື ນ້ອຍ. ການຈະນາ ອະລ ນສ ກຣ ຈີ (5 :2546 ) ກ່າວວ່າຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງມະນ ດ ເປັນການສະແດງ ອອກມາທາງພຶດຕິກໍາທີີ່ເປັນນາມມະທໍາບໍໍ່ສາມາດເບິີ່ງເຫັນເປັນຮູບຮ່າງໄດ້ການທີີ່ເຮົາຈະຮູ້ບວ່າບ ກຄົນມີ ຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈ ຫ ຼື ບໍໍ່ສາມາດສັງເກດໂດຍການສະແດງອອກ ຄ່ອນຂ້າງສະຫ ັບຊັບຊ້ອນ ແລະ ຕ້ອງມີສິີ່ງຈູງ ໃຈທີີ່ກົງຕໍໍ່ຄວາມຕ້ອງການຂອງບ ກຄົນຈຶີ່ງຈະເຮັດໃຫ້ບ ກຄົນເກີດຄວາມພຶງພໍໃຈ ດັັ່ງນັີ້ນ, ການສ້າງສິີ່ງຈູງ ໃຈຈຶີ່ງເປັນແຮງຈູງໃຈຂອງບ ກຄົນ ຄົນນັີ້ນໃຫ້ເກີດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈໃນວຽກນັີ້ນ Capbell )Capbell, 1992 :117-124 ອ້າງເຖິງໃນ ວານີ ທອງສະເວດ, 2548 (ກ່າວວ່າຄວາມ ພຶງພໍໃຈເປັນຄວາມຮູ້ສຶກພາຍໃນທີີ່ແຕ່ລະຄົນປຽບທຽບລະຫວ່າງຄວາມຄິດເຫັນຕໍໍ່ສະພາບການທີີ່ຢາກໃຫ້ ເປັນ ຫ ຼື ຄາດຫວັງ ຫ ຼື ຮູ້ສຶກວ່າສົມຄວນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນທີີ່ໄດ້ຈະເປັນຄວາມພຶງພໍໃຈ ຫ ຼື ບໍໍ່ພຶງພໍໃຈເປັນການ ຕັດສິນຂອງແຕ່ລະບ ກຄົນ Donabedian )Donabedian, 1995, ອ້າງເຖິງໃນ ວານີ ທອງສະເວດ, 2548 (ກ່າວວ່າ ຄວາມ ພຶງພໍໃຈຂອງຜູ້ຮັບບໍລິການໝາຍເຖິງຜູ້ບໍລິການປະສົບຄວາມສະບາຍໃນການເຮັດໃຫ້ໃຫ້ສົມດ ນລະຫວ່າງ ສິີ່ງທີີ່ຜູ້ຮັບບໍລິການໃຫ້ຄ່າກັບຄວາມ ຄາດຫວັງຂອງຜູ້ຮັບບໍລິການ ແລະ ປະສົບການ ດັັ່ງນັີ້ນ, ເປັນໄປຕາມ ຄາດຫວັງຈາກຄວາມໝາຍທີີ່ກ່າວມາທັງໝົດສະຫ ຼຸບຂອງຄວາມໝາຍຂອງຄວາມພຶງພໍໃຈໄດ້ວ່າ : ເປັນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງບ ກຄົນໃນທາງບວກຄວາມຊອບຄວາມສະບາຍໃຈຄວາມສ ກໃຈ ຕໍໍ່ສະພາບແວດ ລ້ອມໃນດ້ານຕ່າງ ໆ ຫ ຼື ເປັນຄວາມຮູ້ສຶກທີີ່ພໍໃຈຕໍໍ່ສິີ່ງທີີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມມັກຄວາມສະບາຍໃຈ ແລະ ເປັນຄວາມຮູ້ສຶກທີີ່ບັນລ ເຖິງຄວາມຕ້ອງການ Applewhite (1965 ) ເວົີ້າວ່າ :ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈເປັນຄວາມຮູ້ສຶກສ່ວນຕົວຂອງບ ກຄົນໃນການ ປະຕິບັດວຽກງານ .ເຊິີ່ງມີຄວາມໝາຍກວ້າງລວມໄປເຖີງຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈໃນສະພາບແວດລ້ອມທາງກາຍະ

73 ພາບດ້ວຍການມີຄວາມສ ກທີີ່ເຮັດວຽກຮ່ວມກັບຄົນອຼືີ່ນທີີ່ເຂົີ້າກັນໄດ້ ,ມີທັດສະນະຄະຕິທີີ່ດີຕໍໍ່ວຽກງານ ດ້ວຍ Good (161 :1973 ) ໄດ້ໃຫ້ຄວາມໝາຍວ່າ :ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ໝາຍເຖີງ ສະພາບ ຫ ຼື ລະດັບ ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈທີີ່ເປັນຜົນມາຈາກຄວາມສົນໃຈ ແລະ ເຈດຕະຄະຕິຂອງບ ກຄົນທີີ່ມີຕໍໍ່ວຽກງານ ພິນ ຄົງພູນ (389 :2529 ) ກ່າວເຖີງຄວາມໝາຍຂອງຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈວ່າ :ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ໝາຍ ເຖີງຄວາມຮູ້ສຶກມັກ ,ຍິນດີ ,ເຕັມໃຈ ຫ ຼື ເຈດຕະຄະຕິທີີ່ດີຂອງບ ກຄົນທີີ່ມີຕໍໍ່ວຽກທີີ່ເຂົາປະຕິບັດ .ຄວາມ ເພິີ່ງພໍໃຈເກີດຈາກການໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການທາງດ້ານວັດຖຼຸ ແລະ ຈິດໃຈ ລັດຊະວະລີ ວໍລະບ ດ (16 :2548 ) ກ່າວເຖີງ ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈວ່າ :ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ໝາຍເຖີງ ຄວາມຮູ້ສຶກ ຫ ຼື ທັດສະນະຄະຕິຂອງບ ກຄົນທີີ່ມີຕໍໍ່ສິີ່ງໃດສິີ່ງໜຼືີ່ງອັນເກີດຈາກພຼືີ້ນຖານຂອງການຮັບຮູ້ ,ຄ່າ ນິຍົມ ແລະ ປະສົບການທີີ່ແຕ່ລະບ ກຄົນໄດ້ຮັບ ແລະ ຈະເກີດຂຼືີ້ນກໍໍ່ຕໍໍ່ເມຼືີ່ອສິີ່ງນັີ້ນສາມາດຕອບສະໜອງ ຄວາມຕ້ອງການໃຫ້ແກ່ບ ກຄົນນັີ້ນໄດ້ ເຊິີ່ງລະດັບຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈແຕ່ລະຄົນຍ່ອມແຕກຕ່າງກັນໄປ ນັດທິຍາ ແດງປະເສີດ (21 :2553 ) ກ່າງເຖີງ ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈວ່າ :ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ໝາຍເຖີງ : ຄວາມຮູ້ສຶກ ຫ ຼື ທັດສະນະຄະຕິຂອງບ ກຄົນທີີ່ມີຕໍໍ່ສິີ່ງໃດສິີ່ງໜຶີ່ງ ທີີ່ເປັນໄປໃນທາງທີີ່ດີ ແລະ ບໍໍ່ດີ ຫ ຼື ໃນ ດ້ານບວກ ແລະ ດ້ານລົບ ຫ ຼື ບໍໍ່ມີປະຕິກິລິຍາ ເຊິີ່ງຈະເກີດຂຼືີ້ນກໍໍ່ຕໍໍ່ເມຼືີ່ອສິີ່ງນັີ້ນສາມາດຕອບສະໜອງຄວາມ ຕ້ອງການແກ່ບ ກຄົນນັີ້ນ ໂດຍອາດແບ່ງຕາມປັດໃຈທີີ່ເກີດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈໄດ້ 2 ແບບຄຼື :ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ທີີ່ເກີດຈາກປັດໃຈເບຼືີ້ອງຕົີ້ນໄດ້ແກ່ :ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈທີີ່ໄດ້ຮັບຈາກການຕອບສະໜອງຂັີ້ນພຼືີ້ນຖານເຊັັ່ນ : ອາຫານ ,ທີີ່ຢູ່ອາໄສ ,ເຄຼືີ່ອງນ ່ງຮົັ່ມ ,ຢາປ ວພະຍາດ ແລະ ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈທີີ່ເກີດຈາກລະດັບສູງໄດ້ແກ່ : ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈທີີ່ໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງຄວາມຮູ້ສຶກພາຍໃນເຊັັ່ນ :ຄວາມຮູ້ສຶກມັກ ,ຮັກ ,ຊັງ ເປັນຕົີ້ນ ຈາກຄວາມໝາຍຂ້າງເທິງສາມາດສະຫ ຼູບໄດ້ວ່າ :ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ໝາຍເຖິງ ຄວາມຮູ້ສຶກນຶກຄິດ ຫ ຼື ເຈດຕະຄະຕິຂອງບ ກຄົນທີີ່ມີຕໍໍ່ການເຮັດວຽກງານ ຫ ຼື ການປະຕິບັດກິດຈະກໍາໃນດ້ານບວກ .ດັັ່ງນັີ້ນ , ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈໃນການຮຽນຮູ້ ຂິີ່ງໝາຍເຖິງ ຄວາມຮູ້ສຶກຍິນດີ ,ມັກໃນການຮ່ວມປະຕິບັດກິດຈະກໍາການ ຮຽນ -ການສອນ ແລະ ຕ້ອງການດໍາເນີນກິດຈະກໍານັີ້ນໆຈົນບັນລ ຜົນສໍາເລັດ. 10.3 ອົງປະກອບທີີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ສະຖາບັນສົັ່ງເສີມການສອນ ວິທະຍາສາດ ແລະ ເທັກໂນໂລຢີ (2549)ໄດ້ກໍານົດໄວ້ວ່າ :ເປ ື້າໝາຍ ຂອງການຈັດການຮຽນ -ການສອນເພຼືີ່ອພັດທະນາຜູ້ຮຽນໃຫ້ມີຄ ນນະພາບສອດຄ່ອງກັບຫ ັກສູດທີີ່ໄດ້ກໍາ ນົດໄວ້ ໂດຍສະເພາະແມ່ນຄວາມຕ້ອງການທີີ່ຢາກໃຫ້ເກີດກັບຜູ້ຮຽນຄຼື :ຄ ນນະທໍາ ,ຈະລິຍະທໍາ ,ຄ່ານິຍົມ ແລະ ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ .ເຊິີ່ງຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈເປັນຄ ນລັກສະນະທີີ່ຜູ້ຮຽນຈະໄດ້ຮັບການພັດທະນາໂດຍຜ່ານ ຂະບວນການຮຽນຮູ້ຕ່າງໆ ໃນລັກສະນະຂອງຄວາມສົນໃຈ ,ຊອກຮູ້ເພຼືີ່ອເພີີ່ມພູນຄວາມຮູ້ດ້ານ ວິທະຍາສາດ ,ການມີເຫດຜົນ ,ການສຼືີ່ສານ ,ການເຊຼືີ່ອມໂຍງ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ,ຄວາມສາມາດໃນ ການເຮັດວຽກງານຮ່ວມກັບຄົນອຼືີ່ນ ,ຄວາມລະອຽດຮອບຄອບໃນການເຮັດວຽກ .ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ເປັນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງບ ກຄົນທີີ່ຈະຕອບສະໜອງໃນດ້ານຄວາມພໍໃຈ ຫ ຼື ບໍໍ່ພໍໃຈ ,ຄວາມມັກ ຫ ຼື ບໍໍ່ມັກ ລວມທັງຄວາມຕ້ອງການໃນຄ ນຄ່າວິຊາທີີ່ຮຽນ ທັງນີີ້ການປ່ຽນແປງຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຂຼືີ້ນກັບປັດໃຈຕໍໍ່ໄປນີີ້ : 1. ຄວາມສອດຄ່ອງ ,ພາວະທີີ່ກົມກຼືນ ,ບໍໍ່ມີຄວາມກົດດັນ ໃນດ້ານໃດດ້ານໜຶີ່ງຈະເຮັດໃຫ້ ເຈດຕະຄະຕິໃນສິີ່ງນັີ້ນເປັນໄປຢ່າງຕໍໍ່ເນຼືີ່ອງ ,ແຕ່ຖ້າບໍໍ່ມີຄວາມສອດຄ່ອງ ຫ ຼື ແຮງກົດດັນກັນຜູ້ ຮຽນອາດປັບປ່ຽນ ຫ ຼື ໜີຈາກສິີ່ງນັີ້ນ ຫ ຼື ອາດຫາເຫດຜົນມາສະໜັບສະໜູນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຕົນ ເອງໄດ້.

74 2. ການເສີມແຮງ ແລະ ຍົກຍ້ອງຊົມເຊີຍໃນຮູບແບບທີີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນເກີດຄວາມສົນໃຈ ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນຍອມຮັບຂໍໍ້ມູນຂ່າວສານ ເຊິີ່ງອາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນປັບປ່ຽນຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຕາມ ສິີ່ງຈູງໃຈໄດ້. 3. ການຕັດສິນທາງສັງຄົມ ,ການຢູ່ໃນກ ່ມຄົນທີີ່ມີຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈແບບໃດແບບໜຶີ່ງຈະ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນປັບປ່ຽນຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຕາມກ ່ມທີີ່ຕົນສໍາພັນຢູ່ Scott (24 :1970)ໄດ້ສະເໜີແນວຄິດໃນເລຼືີ່ອງການຈູງໃຈໃຫ້ເກີດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຕໍໍ່ການເຮັດວຽກ ງານທີີ່ຈະໃຫ້ເກີດຜົນ ເຊິີ່ງຄວນຈະປະຕິບັດມີດັັ່ງນີີ້: 1.ວຽກງານຄວນມີສ່ວນສໍາພັນກັບຄວາມປາດຖະໜາສ່ວນຕົວ ວຽກງານນັີ້ນຈະມີຄວາມ ໝາຍສໍາລັບຜູ້ເຮັດວຽກ 2.ວຽກງານນັີ້ນຕ້ອງມີການວາງແຜນ ແລະ ວັດຄວາມສໍາເລັດໄດ້ ໂດຍໃຊ້ລະບົບການເຮັດ ວຽກງານ ແລະ ການຄວບຄ ມທີີ່ມີປະສິດທິພາບ 3. ເພຼືີ່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນໃນການສ້າງສິີ່ງຈູງໃຈພາຍໃນເປ ື້າໝາຍຂອງວຽກງານ ຈະຕ້ອງມີລັກສະນະດັັ່ງນີີ້: -ຄົນເຮັດວຽກງານມີສ່ວນໃນການຕັີ້ງເປ ື້າໝາຍ -ຜູ້ປະຕິບັດໄດ້ຮັບຜົນສໍາເລັດໃນການເຮັດວຽກງານໂດຍກົງ -ວຽກງານນັີ້ນສາມາດເຮັດໃຫ້ສໍາເລັດໄດ້ ສະຫ ຼູບແລ້ວ ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈໃນການຮຽນ ແລະ ຜົນການຮຽນຈະມີຄວາມສໍາພັນກັນໃນທາງ ບວກໃນນີີ້ຂຼືີ້ນຢູ່ກັບກິດຈະກໍາທີີ່ຜູ້ຮຽນໄດ້ປະຕິບັດ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງທາງດ້ານ ຮ່າງກາຍ ແລະ ຈິດໃຈ .ເຊິີ່ງເປັນສ່ວນສໍາຄັນທີີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສົມບູນຂອງຊີວິດຫ າຍໜ້ອຍພຽງໃດ ນັີ້ນຄຼືສິີ່ງທີີ່ຄູສອນ ,ພໍໍ່ແມ່ ,ຜູ້ປ ກຄອງຈະຕ້ອງຄໍານຶງເຖິງອົງປະກອບຕ່າງໆໃນການເສີມສ້າງຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ໃນການຮຽນຮູ້ໃຫ້ກັບຜູ້ຮຽນ . 10.4 ການວັດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ໄພສາ ຫວັງພານິດ (149-2526:147) ໄດ້ໃຫ້ຄວາມໝາຍກ່ຽວກັບການວັດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈວ່າ : ເປັນສິີ່ງທີີ່ຫຍ ້ງຍາກພໍສົມຄວນ ເພາະເປັນການວັດຄ ນລັກສະນະພາຍໃນຂອງບ ກຄົນເຊິີ່ງກ່ຽວຂ້ອງກັບ ອາລົມ ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກ ທີີ່ເປັນລັກສະນະທາງຈິດໃຈ .ຄ ນລັກສະນະດັັ່ງກ່າວມີການປ່ຽນແປງໄດ້ງ່າຍ , ແຕ່ແນວໃດກໍໍ່ຕາມຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຂອງບ ກຄົນທີີ່ມີຕໍໍ່ສິີ່ງໃດສິີ່ງໜຶີ່ງກໍໍ່ສາມາດວັດໄດ້ ໂດຍອາໄສຫ ັກການທີີ່ ສໍາຄັນຄຼື :ການຍອມຮັບຂໍໍ້ຕົກລົງເບຼືີ້ອງຕົີ້ນ ) Basic Assumption (ກ່ຽວກັບການວັດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ດັັ່ງລ ່ມນີີ້ : - ຄວາມຄິດເຫັນ ,ຄວາມຮູ້ສຶກ ຫ ຼື ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຂອງບ ກຄົນນັີ້ນຈະມີຄວາມຄົງທີີ່ໃນ ຊ່ວງໜຶີ່ງ ,ນັີ້ນຄຼືຄວາມຮູ້ສຶກນຶກຄິດຂອງຄົນເຮົາບໍໍ່ໄດ້ປ່ຽນແປງ ຫ ຼື ຜັນແປຕະຫ ອດເວລາ ຢ່າງໜ້ ອຍຈະຕ້ອງມີຊ່ວງໃດຊ່ວງໜຶີ່ງທີີ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກຂອງເຮົາມີຄວາມຄົງທີີ່ເຮັດໃຫ້ສາມາດວັດໄດ້. - ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຂອງບ ກຄົນບໍໍ່ສາມາດວັດ ຫ ຼື ສັງເກດເຫັນໄດ້ໂດຍກົງ ,ການວັດຈະເປັນ ແບບການວັດທາງອ້ອມ ໂດຍວັດແນວໂນ້ມທີີ່ບ ກຄົນສະແດງອອກ ຫ ຼື ພຶດຕິກໍາທີີ່ເປັນຢູ່. - ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ນອກຈາກສະແດງອອກໃນຮູບທິດທາງຂອງຄວາມຮູ້ສຶກນຶກຄິດເຊັັ່ນ : ສະໜັບສະໜູນ ຫ ຼື ຄັດຄ້ານ ຍັງມີຂະໜາດ ຫ ຼື ປະລິມານຄວາມຄິດ ,ຄວາມຮູ້ສຶກນັີ້ນອີກດ້ວຍ ເຊັັ່ນ :ລະດັບຄວາມຫ າຍ ,ໜ້ອຍ ຂອງຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ

75 - ການວັດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈດ້ວຍວິທີການໃດກໍໍ່ຕາມຈະຕ້ອງມີສ່ວນປະກອບ 3 ຢ່າງຄຼື :ສູງ ,ກາງ ,ຕໍ່າ - ສິີ່ງກະຕ ້ນທີີ່ຈະນໍາໄປໃຊ້ໃນການກະຕ ້ນທີີ່ນິຍົມມີຄຼື :ຂໍໍ້ຄວາມ ,ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ເຊິີ່ງ ເປັນການກະຕ ້ນທາງພາສາທີີ່ໃຊ້ອະທິບາຍຄ ນຄ່າ ,ຄ ນລັກສະນະຂອງສິີ່ງນັີ້ນ ເພຼືີ່ອໃຫ້ບ ກຄົນຕອບ ສະໜອງອອກມາເປັນລະດັບຄວາມຮູ້ສຶກຫ າຍ ,ປານກາງ ,ໜ້ອຍ ເຫ ົັ່ານີີ້ ເປັນຕົີ້ນ . ພະນິດາ ໄຊປັນຍາ (11 :2551 )ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າການວັດຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈນັີ້ນ ສາມາດເຮັດໄດ້ຫລາຍ ວິທີດັງຕໍໍ່ໄປນີີ້ 1 (ການໃຊ້ແບບສອບຖາມໂດຍຜູ້ອອກແບບສອບຖາມຕ້ອງການທາບຄວາມຄິດເຫັນຊຶີ່ງສາມາດ ເຮັດໄດ້ໃນລັກສະນະກໍານົດຄໍາຕອບໃຫ້ເລຼືອກ ຫ ຼື ຕອບຄໍາຖາມອິດສະຫ ະຄໍາຖາມດັງກ່າວ ອາດ ຖາມຄວາມພໍໃຈໃນດ້ານຕ່າງໆໄດ້ 2 (ການສໍາພາດເປັນວິທີການວັດຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈທາງກົງເຊິີ່ງຕ້ອງອາໄສເຕັກນິກ ແລະ ວິທີການ ທີີ່ດີຈະໄດ້ຂໍໍ້ມູນທີີ່ເປັນຈິງ 3 (ການສັງເກດເປັນວິທີວັດຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈໂດຍການສັງເກດພຶດຕິກໍາຂອງບ ກຄົນເປ ື້າໝຍາຍບໍໍ່ ວ່າຈະສະແດງອອກຈາກການເວົີ້າຈາກກິລິຍາທ່າທາງວິທີນີີ້ຕ້ອງອາໄສການກະທໍາຢ່າງຈິງຈັງ ແລ ະ ສັງເກດຢ່າງມີລະບຽບແບບແຜນ ຖະວິດ ສາຣາໂຣດ (86-77 :2536)ໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈວ່າ :ໃນການວັດຄວາມຮູ້ສຶກນັີ້ນ ຈະວັດອອກມາໃນລັກສະນະຂອງທິດທາງ ) Direction (ເຊິີ່ງມີຢູ່ 2ທິດທາງຄຼື :ທາງບວກ ຫ ຼື ທາງລົບ , ທາງບວກ ໝາຍເຖິງ ການປະເມີນຄ່າຄວາມຮູ້ສຶກໄປໃນທາງທີີ່ດີ ,ມັກ ,ພໍໃຈ ສ່ວນວ່າ ທາງລົບ ຈະເປັນ ການປະເມີນຄວາມຮູ້ສຶກໄປໃນທາງທີີ່ບໍໍ່ດີ ,ບໍໍ່ມັກ ,ບໍໍ່ພໍໃຈ ແລະ ເປັນການວັດໃນລັກສະນະປະລິມານ ) Magnitude (ເຊິີ່ງເປັນຄວາມເຂັີ້ມຂ ້ນ ,ຄວາມຮ ນແຮງ ຫ ຼື ລະດັບທັດສະນະຄະຕິໄປໃນທິດທາງທີີ່ພໍໃຈ ຫ ຼື ບໍໍ່ພໍໃຈນັີ້ນເອງ ,ເຊິີ່ງວິທີການວັດມີຫ າຍວິທີເຊັັ່ນ :ວິທີການສັງເກດ ,ວິທີການສໍາພາດ ,ວິທີການໃຊ້ແບບ ສອບຖາມ . ໂຍທິນ ສັນສົນຍົດ (71-66 :2530)ໄດ້ເວົີ້າເຖິງເຄຼືີ່ອງມຼືວັດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈວ່າ :ການຈະຄົີ້ນຫາໄດ້ ວ່າ ບ ກຄົນມີຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຫ ຼືບໍໍ່ ວິທີທີີ່ງ່າຍທີີ່ສ ດກໍໍ່ຄຼືການຖາມ .ເຊິີ່ງການສຶກສາໃນໄລຍະຫ ັງໆທີີ່ຕ້ອງມີຜູ້ ບອກຂໍໍ້ມູນຈໍານວນຫ ວງຫ າຍ ມັກໃຊ້ແບບສອບຖາມທີີ່ໃຊ້ມາດຕາສ່ວນປະມານຄ່າຕາມແບບຂອງ ລິເຄັທ ) Liket( ປະກອບດ້ວຍຊຼຸດຂອງຄໍາຖາມ ແລະ ມີຕົວເລຼືອກ 5 ຕົວ ສໍາລັບເລຼືອກຕອບ : ຫ າຍທີີ່ສ ດ , ຫ າຍ ,ປານກາງ ,ໜ້ອຍ ແລະ ໜ້ອຍທີີ່ສ ດ .ຄະແນນຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈນັີ້ນສາມາດນໍາມາວິເຄາະໄດ້ວ່າ : ບ ກຄົນມີຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈດ້ານໃດສູງ ແລະ ດ້ານໃດຕໍ່າ .ໂດຍໃຊ້ວິທີການທາງສະຖິຕິ ເຊິີ່ງຕ້ອງການສຶກສາ ຂໍໍ້ມູນກ່ຽວກັບອົງກອນ ກໍໍ່ມີຄວາມຈໍາເປັນທີີ່ຈະຕ້ອງໃຊ້ແບບສອບຖາມທີີ່ມີຂໍໍ້ຄໍາຖາມຫ າຍຂໍໍ້ເພຼືີ່ອຈະຄວບ ຄ ມເຖິງລັກສະນະຕ່າງໆຂອງວຽກງານທ ກໆດ້ານຂອງອົງກອນ ແລະ ນອກຈາກການໃຊ້ແບບສອບຖາມ ແລ້ວອາດໃຊ້ວິທີການຂຽນຕອບຢ່າງເສລີໄດ້ເຊັັ່ນກັນ . ຈາກທັດສະນະຂ້າງເທິງ ສາມາດສະຫ ຼູບໄດ້ວ່າ :ການວັດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈເປັນການກວດສອບ ທັດສະນະຄະຕິຂອງບ ກຄົນທີີ່ມີຕໍໍ່ສິີ່ງໃດສິີ່ງໜຶີ່ງ ເຊິີ່ງສາມາດໃຊ້ເຄຼືີ່ອງມຼືໃນການວັດໄດ້ຫ າຍແບບເຊັັ່ນ :ການ ສັງເກດ ,ການສໍາພາດ ແລະ ການໃຊ້ແບບສອບຖາມ ເຫ ົັ່ານີີ້ ເປັນຕົີ້ນ.

76 10.5 ວິທີຂຽນຄໍາຖາມຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈ ມາດຕະການການວັດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຈະປະກອບດ້ວຍ ຂໍໍ້ຄວາມທີີ່ເຮັດໜ້າທີີ່ ເປັນຕົວກະຕ ້ນໃຫ້ ບ ກຄົນສະແດງຄວາມຄິດເຫັນ ,ຄວາມຮູ້ສຶກອອກມາ ການວັດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈຈະໄດ້ຜົນທີີ່ຖຼືກຕ້ອງ ແລະ ເຊຼືີ່ອຖຼືໄດ້ຫ າຍໜ້ອຍສໍ່າໃດ ແມ່ນຂຼືີ້ນກັບຄ ນນະພາບຂອງຂໍໍ້ຄວາມທີີ່ໃຊ້ຖາມ .ການຂຽນຂໍໍ້ຄວາມເພຼືີ່ອວັດ ຈິີ່ງເປັນບັນຫາສໍາຄັນທີີ່ຈະຕ້ອງພິຈາລະນາ ໂດຍຖຼືຫ ັກການຂອງ ປະສາດ ອິດສິປຣີດາ -310 :2547 ) (312 ດັັ່ງຕໍໍ່ໄປນີີ້: 1. ຂໍໍ້ຄວາມທີີ່ກ່າວເຖິງເຫດການ ຫ ຼືເລຼືີ່ອງທີີ່ເປັນປັດຈ ບັນ 2. ຫ ີກລຽງຂໍໍ້ຄວາມທີີ່ບໍໍ່ເປັນຄວາມຈິງທີີ່ເຮັດໃຫ້ບໍໍ່ສາມາດຮູ້ເຖີງຄວາມຮູ້ສຶກ ຫ ຄວາມຄິດ ເຫັນຂອງຜູ້ອຼືີ່ນ 3. ຂໍໍ້ຄວາມທີີ່ສາມາດຄາດເດົາຄວາມໝາຍໄດ້ ,ແມ່ນສາມາດບອກທິດທາງ ຫ ຼື ຄວາມຄິດເຫັນ ຂອງບ ກຄົນອຼືີ່ນໄດ້ 4. ຂໍໍ້ຄວາມນັີ້ນຕ້ອງມີຄວາມເປັນປາລະໃນ ຄຼື :ມີຄວາມຊັດເຈນ ,ມີຄວາມໝາຍແນ່ນອນ ບໍໍ່ ແມ່ນໃຊ້ພາສາກວນ ຫ ຼື ຄ ມເຄຼືອ 5. ຂໍໍ້ຄວາມໜຼືີ່ງໆ ຄວນຖາມສະແດງຄວາມຄິດເຫັນພຽງຢ່າງດຽວ 6. ຂໍໍ້ຄວາມທີີ່ມີລັກສະນະເປັນກາງ ເພຼືີ່ອໃຫ້ຜູ້ຕອບສາມາດສະແດງຄວາມຄິດເຫັນໄດ້ທັງທາງ ບວກ ແລະ ທາງລົບ .ຄວນຫ ີກເວັີ້ນການໃຊ້ຄໍາເວົີ້າໃນບາງຄໍາເຊັັ່ນ :ສະເໝີ ,ທັງໝົດ ,ບໍໍ່ ເຄີຍເລີຍ ,ພຽງເລັກໜ້ອຍ 7. ຫ ີກເວັີ້ນຂໍໍ້ຄວາມທີີ່ບໍໍ່ສາມາດອອກຄໍາຄິດເຫັນໄດ້ ຫ ຼື ຂໍໍ້ຄວາມທີີ່ບໍໍ່ໄດ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບປະເດັນ ທີີ່ຈະພິຈາລະນາເຊັັ່ນ :ຂໍໍ້ຄວາມທີີ່ກ່າວອອກນອກເລຼືີ່ອງທີີ່ຈະສຶກສາ) ປະສາດ ອິດສີປຣີດາ, (312-2547:310 ສະຫ ຼູບໄດ້ວ່າ :ຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈໃນການຮຽນ ແລະ ຜົນການຮຽນຈະມີຄວາມສໍາພັນກັນໃນທາງ ບວກ ເຊິີ່ງຂຼືີ້ນຢູ່ກັບກິດຈະກໍາທີີ່ນັກຮຽນໄດ້ປະຕິບັດ .ເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງທາງດ້ານ ຮ່າງກາຍ ແລະ ຈິດໃຈ .ເມຼືີ່ອນັກຮຽນເກີດຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈໃນການຮຽນກໍໍ່ຈະເກີດຜົນດີຕໍໍ່ການຮຽນຮູ້ ເຊິີ່ງ ຈະໃຫ້ມີຜົນສໍາເລັດທາງການຮຽນຢູ່ໃນລະດັບທີີ່ໜ້າເພິີ່ງພໍໃຈ ແລະ ການເສີມສ້າງແຮງຈູງໃຈໃນການຮຽນ ຮູ້ໃຫ້ກັບນັກຮຽນເຊິີ່ງເປັນໜ້າທີີ່ສໍາຄັນຂອງຄູສອນ. 11.ງານວິໄຈທີີ່ກ່ຽວຂ້ອງ 11.1 ງານວິໄຈພາຍໃນ ສ ພາກອນ ມິດໄຊຍາ (2015) ວິໄຈເລຼືີ່ອງ: ການປຽບທຽບຜົນສໍາເລັດທາງການຮຽນຂອງ ນັກຮຽນໂດຍການນໍາໃຊ້ວິທີສອນເປັນກູ່ມຊ່ວຍຮຽນລາຍບ ກຄົນແລະການສອນແບບເອົາຄູເປັນໃຈກາງ ນັກຮຽນຊັີ້ນມັດທະຍົມສຶກສາປີທີ3ທີີ່ໂຮງຮງນມັດທະຍົມສົມບູນຈໍາປາສັກ ເມຼືອງຈໍາປາສັກ ແຂວງຈໍາປາ ສັກສົກຮຽນ 2014-2015.ຜົນການວິໄຈພົບວ່າ: ຫ ັງການຮຽນວິເຄາະຂໍໍ້ມູນປຽບທຽບຜົນສ າເລັດຂອງ ການຮຽນ - ການສອນວິຊາຄະນິດສາດໂດຍນ າໃຊ້ວິທີສອນແບບກູ່ມຊ່ວຍການຮຽນລາຍບ ກຄົນແລະການ ສອນແບບເອົາຄູເປັນໃຈກາງຂອງນັກຮຽນຊັີ້ນມັດທະຍົມປີທີ3ທີີ່ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມສົມບູນຈໍາປາສັກ ເມຼືອງຈໍາປາສັກ ແຂວງຈໍາປາສັກ ຜູ້ວິໄຈສາມາດສະຫ ຼູບໄດ້ດັັ່ງນີີ້:

77 - ການໃຊ້ກິດຈະກໍາການຮຽນ-ການສອນໃນຮູບແບບເອົາຄູເປັນໃຈກາງວິຊາຄະນິດສາດ ຊັີ້ນມັດທະຍົມປີທີ3ທີີ່ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມສົມບູນຈໍາປາສັກ ເມຼືອງຈໍາປາສັກ ແຂວງຈໍາປາສັກຜົນການ ຮຽນຂອງນັກຮຽນຫ ັງການສອນພົບວ່າ:ນັກຮຽນມີຜົນການຫ ັງການຮຽນການສອນແບບເອົາຄູເປັນໃຈ ແມ່ນຢູ່ໃນຄ່າສະເລ່ຍ X =5,40 ຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບປານກາງແລະຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນ ຈໍານວນຫ າຍກໍໍ່ຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບ ປານກາງເທົັ່າກັບ 48,39%ຮອງລົງມາຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນ ແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບດີເທົັ່າກັບ 29,03 %ນ້ອຍສ ດແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບອ່ອນເທົັ່າກັບ 22,58%. - ການໃຊ້ກິດຈະກໍາການຮຽນ-ການສອນໃນຮູບແບບການຈັດກູ່ມຊ່ວຍຮຽນລາຍບ ກຄົນ ໃນວິຊາຄະນິດສາດຊັີ້ນມັດທະຍົມປີທີ3 ທີີ່ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມສົມບູນຈໍາປາສັກ ເມຼືອງປາກເຊ ແຂວງ ຈໍາປາສັກຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນຫ ັງການສອນແບບຈັດກູ່ມຊ່ວຍລາຍບ ກຄົນຢູ່ໃນລະດັບສະເລ່ຍ X =7,69 ແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບ ປານກາງ ແລະຜົນການຮຽນນັກຮຽນຈໍານວນຫ າຍແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບ ຄ ນນະພາບ ດີ ເທົັ່າກັບ 58,06% ຮອງລົງມາມີຜົນການຮຽນຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບດີຫ າຍເທົັ່າກັບ 25,81% ແລະ ຜົນການຮຽນນ້ອຍສ ດແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບ ປານກາງ ເທົັ່າກັບ 16,13% ການ ປຽບທຽບຜົນສໍາເລັດຂອງການຮຽນ-ການສອນວິຊາຄະນິດສາດໂດຍນໍາໃຊ້ວິທີສອນແບບກູ່ມຊ່ວຍລາຍ ບ ກຄົນແລະການສອນເອົານັກຮຽນເປັນຈ ດໃຈກາງຂອງນັກຮຽນຊັີ້ນມັດທະຍົມປີທີ3ທີີ່ໂຮງຮຽນ ມັດທະຍົມສົມບູນຈໍາປາສັກ ເມຼືອງປາກເຊ ແຂວງຈໍາປາສັກ ສົກຮຽນ 2014-2015 ຜົນການວິໄຈພົບ ວ່າ:ຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນຫ ັງການສອນໃນ 2 ຮູບແບບເມຼືີ່ອທຽບໃສ່ເກນຄ່າສະເລ່ຍແມ່ນຈັດຢູ່ໃນ ລະດັບຄ ນນະພາບ ປານກາງ ເມຼືີ່ອປຽບທຽບໃສ່ເກນຄະແນນເຫັນວ່າ: ຜົນຄະແນນຫ ັງການຮຽນ-ການ ສອນໃນຮູຼູບແບບຈັດິດຈະກໍາກູ່ມຊ່ວຍລາຍບ ກຄົນຢູໃນລະດັບຄ ນນະພາບ ດີ ເທົັ່າກັບ 58,06% ຮອງລົງ ມາແມ່ນຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນຫ ັງການຮຽນ - ການສອນໃນຮູບແບບເອົານັກຮຽນເປັນຈກາງແມ່ນຢູ່ ໃນລະດັບຄ ນນະພາບ ປານກາງ ເທົັ່າກັບ 48,39%. 11.2 ງານວິໄຈພາຍນອກ ເຂັມມະວັນ ກະດັນງາ (2554) ວິໄຈເລຼືີ່ອງ: ຜົນການຮຽນຮູ້ດ້ວຍຂະບວນການກູ່ມຮ່ວມກັບ ເວບສະໜັບສະໝູນການຮຽນທີີ່ມີຜົນສໍາເລັດທາງການຮຽນແລະພຶດຕິກໍາວິຊາພັດທະນາເວບໄຊເບຼືີ້ອງ ນັກຮຽນມັດທະຍົມປີທີ 2.ຜົນການວິໄຈພົບວ່າ: 1. ຜົນສໍາເລັດການຮຽນຂອງນັກຮຽນທີີ່ຮຽນດ້ວຂະບວນການກູ່ມຮ່ວມກັບເວບສະໜັບສະໜູນການ ຮຽນວິຊາາກາພັດທະນາການເວບໄຊເບຼືີ້ອງຕົີ້ນຫ ັງການຮຽນສູງກວ່າການຮຽນຢ່າງມີໄນສໍາຄັນທາງສະຖິຕິທີີ່ ລະດັບ 05. 2. ພຶດຕິກໍາໃນການເຮັດວຽກເປັນກູ່ມຂອງນັກຮຽນຊັີ້ນມັດທະຍົມສຶກສາປີທີ2ທີີ່ຮຽນດ້ວຍຂະບວນ ການກູ່ມຮ່ວມກັບເວບໄຊສະໜັບສະໝູນການຮຽນວິຊາການພັດທະນາເວບໄຊເບຼືີ້ອງຕົີ້ນຢູ່ໃນລະດັບດີ, ຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈອງນັຮຽນທີີ່ຮຽນດ້ວຍຂະບວນການກູ່ມຮ່ວມກັນເວບຊສະໜັບສະໜູນການຮຽນວິຊາ ພັດທະນາເວບໄຊເບຼືີ້ອງຕົີ້ນຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍ. ເຂັມມະວັນ ກະດັນງາ (2554) ຜົນການຮຽນຮູ້ດ້ວຍຂະບວນການກູ່ມຮ່ວມກັບເວບສະນັບສະ ໝູນການຮຽນທີີ່ມີຜົນສໍາເລັດທາງການຮຽນແລະພຶດຕິກໍາວິຊາພັດທະນາເວບໄຊເບຼືີ້ອງນັກຮຽນມັດທະຍົມ ປີທີ 2.ຜົນການວິໄຈພົບວ່າ:

78 1. ຜົນສໍາເລັດການຮຽນຂອງນັກຮຽນທີີ່ຮຽນດ້ວຂະບວນການກູ່ມຮ່ວມກັບເວບສະໜັບສະໜູນການ ຮຽນວິຊາາກາພັດທະນາການເວບໄຊເບຼືີ້ອງຕົີ້ນຫ ັງການຮຽນສູງກວ່າການຮຽນຢ່າງມີໄນສໍາຄັນທາງສະຖິຕິທີີ່ ລະດັບ 0.5. 2. ພຶດຕິກໍາໃນການເຮັດວຽກເປັນກູ່ມຂອງນັກຮຽນຊັີ້ນມັດທະຍົມສຶກສາປີທີ2ທີີ່ຮຽນດ້ວຍຂະບວນ ການກູ່ມຮ່ວມກັບເວບໄຊສະໜັບສະໝູນການຮຽນວິຊາການພັດທະນາເວບໄຊເບຼືີ້ອງຕົີ້ນຢູ່ໃນລະດັບດີ. 3. ຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັຮຽນທີີ່ຮຽນດ້ວຍຂະບວນການກູ່ມຮ່ວມກັນເວບໄຊສະໜັບສະໜູນການ ຮຽນວິຊາພັດທະນາເວບໄຊເບຼືີ້ອງຕົີ້ນຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍ (ວິໄຈຕ່າງປະເທດ). ສ ພາກອນ ມິດໄຊຍາ (2015) ການປຽບທຽບຜົນສໍາເລັດທາງການຮຽນຂອງນັກຮຽນໂດຍ ການນໍາໃຊ້ວິທີສອນເປັນກູ່ມຊ່ວຍຮຽນລາຍບ ກຄົນ ແລະ ການສອນແບບເອົາຄູເປັນໃຈກາງນັກຮຽນຊັີ້ນ ມັດທະຍົມສຶກສາປີທີ3 ທີີ່ໂຮງຮງນມັດທະຍົມສົມບູນຈໍາປາສັກ ເມຼືອງຈໍາປາສັກ ແຂວງຈໍາປາສັກສົກຮຽນ 2014-2015.ຜົນການວິໄຈພົບວ່າ: ຫ ັງການຮຽນວິເຄາະຂໍໍ້ມູນປຽບທຽບຜົນສ າເລັດຂອງການຮຽນ-ການ ສອນວິຊາຄະນິດສາດໂດຍນໍາໃຊ້ວິທີສອນແບບກູ່ມຊ່ວຍການຮຽນລາຍບ ກຄົນແລະການສອນແບບເອົາຄູ ເປັນໃຈກາງຂອງນັກຮຽນຊັີ້ນມັດທະຍົມປີທີ3ທີີ່ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມສົມບູນຈໍາປາສັກ ເມຼືອງຈໍາປາສັກ ແຂວງຈໍາປາສັກ ຜູ້ວິໄຈສາມາດສະຫ ຼູບໄດ້ດັັ່ງນີີ້: ການໃຊ້ກິດຈະກໍາການຮຽນ-ສອນໃນຮູບແບບເອົາຄູເປັນໃຈກາງວິຊາຄະນິດສາດຊັີ້ນມັດທະຍົມ ປີທີ3 ທີີ່ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມສົມບູນຈໍາປາສັກ ເມຼືອງຈໍາປາສັກ ແຂວງຈໍາປາສັກຜົນການຮຽນຂອງ ນັກຮຽນຫ ັງການສອນພົບວ່າ:ນັກຮຽນມີຜົນການຫ ັງການຮຽນການສອນແບບເອົາຄູເປັນໃຈແມ່ນຢູ່ໃນຄ່າ ສະເລ່ຍ X =5,40 ຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບປານກາງແລະຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນຈ ານວນຫ າຍກໍໍ່ຢູ່ໃນ ລະດັບຄ ນນະພາບ ປານກາງເທົັ່າກັບ 48,39% ຮອງລົງມາຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບ ຄ ນນະພາບດີເທົັ່າກັບ 29,03% ນ້ອຍສ ດແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບອ່ອນເທົັ່າກັບ 22,58%. ການໃຊ້ກິດຈະກໍາການຮຽນ-ການສອນໃນຮູບແບບການຈັດກູ່ມຊ່ວຍຮຽນລາຍບ ກຄົນໃນວິຊາ ຄະນິດສາດຊັີ້ນມັດທະຍົມປີທີ3ທີີ່ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມສົມບູນຈໍາປາສັກ ເມຼືອງປາກເຊ ແຂວງຈໍາປາສັກຜົນ ການຮຽນຂອງນັກຮຽນຫ ັງການສອນແບບຈັດກູ່ມຊ່ວຍລາຍບ ກຄົນຢູ່ໃນລະດັບສະເລ່ຍ X =7,69 ແມ່ນ ຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບປານກາງ ແລະຜົນການຮຽນນັກຮຽນຈໍານວນຫ າຍແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບ ດີ ເທົັ່າກັບ 58,06% ຮອງລົງມາມີຜົນການຮຽນຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບດີຫ າຍເທົັ່າກັບ 25,81% ແລະ ຜົນ ການຮຽນນ້ອຍສ ດແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບປານກາງ ເທົັ່າກັບ 16,13% ການປຽບທຽບຜົນສໍາເລັດ ຂອງການຮຽນ-ການສອນວິຊາຄະນິດສາດໂດຍນໍາໃຊ້ວິທີສອນແບບກູ່ມຊ່ວຍລາຍບ ກຄົນແລະການສອນ ເອົານັກຮຽນເປັນຈ ດໃຈກາງຂອງນັກຮຽນຊັີ້ນມັດທະຍົມປີທີ3ທີີ່ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມສົມບູນຈໍາປາສັກ ເມຼືອງປາກເຊ ແຂວງຈໍາປາສັກ ສົກຮຽນ 2014-2015 ຜົນການວິໄຈພົບວ່າ:ຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນ ຫ ັງການສອນໃນ 2 ຮູບແບບເມຼືີ່ອທຽບໃສ່ເກນຄ່າສະເລ່ຍແມ່ນຈັດຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບ ປານກາງ ເມຼືີ່ອ ປຽບທຽບໃສ່ເກນຄະແນນເຫັນວ່າ: ຜົນຄະແນນຫ ັງການຮຽນ-ການສອນໃນຮູຼູບແບບຈັດິດຈະກໍາກູ່ມຊ່ວຍ ລາຍບ ກຄົນຢູໃນລະດັບຄ ນນະພາບ ດີ ເທົັ່າກັບ 58,06% ຮອງລົງມາແມ່ນຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນຫ ັງ ການຮຽນ - ການສອນໃນຮູບແບບເອົານັກຮຽນເປັນຈກາງແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຄ ນນະພາບ ປານກາງ ເທົັ່າກັບ 48,39%.

79 ບ ນຍົງ ເນຼືີ່ອຍເຮຼືອງສາ,ແພງພັນ ມະນີເກດນະພາ,ລັກຫ ິງ ວົງຄັດທະມານ (2017) ການ ພັດທະນາການຮຽນ -ການສອນທັກສະການອ່ານພາສາຝຣັັ່ງໃຫ້ຖຶກຕ້ອງຊັີ້ນມັດທະຍົມສຶກສາປີທີ2 ມັດທະຍົມບູນບ້ານໂພນ ເມຼືອງໂພນ ເມຼືອງລະມາມ ແຂວງເຊກອງ ຜົນການວິໄຈພົບວ່າ: 1. ການຈັດກິກຈະກໍາການອ່ານອອກສຽງນໍາໃຊ້ເຂົີ້າໃນການສອນໂດຍອີງໃສ່ຜົນການ ວິເຄາະຂໍໍ້ມູນພົບວ່າ:ການຈັດກິດຈະກໍາການອ່ານອອກສຽງແມນໄດ້ນໍາໃຊ້ທັກສະການສອນທີີ່ຫ າກຫ າຍເຂົີ້າ ໃນການສອນໄດ້ເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນຫ້າວຫັນໃນການອ່ານອອກສຽງແມ່ນເຂົີ້າໃຈງ່າຍເປັນຕອນເປັນວັກ ນັກຮຽນເກີດມີຄວາມຮູ້ສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ການຮຽນ-ການສອນຈໍາເປັນຕ້ອງມີການເຮັດກິດຈະກໍາກ່ອນ ການອ່ານເພຼືີ່ອໃຫ້ຜູ້ຮຽນສາມາດເຮັດໄດ້ ແລະ ເຂົີ້າໃຈໃນສີີ່ງທີີ່ຮຽນມາເພາະຄົນເຮົາໄດ້ສໍາຜັດອິນຊິທັງ 5 ຈຶີ່ງເກີດມີຄວາມຮູ້ສຶກນຶກຄິດຊອກຫາສາເຫດ,ເຫດຜົນປະກົດການດ້ວຍການຊອກຫາຄວາມຮູ້ດ້ວຍຕົນ ເອງ. ການຈັດກິດຈະກໍາການອ່ານອອກສຽງໄດ້ສ້າງຄວາມສົນໃຈໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນເປັນຢ່າງຍີີ່ງເນຼືີ່ອງຈາກວ່າ ເປັນການສອນທີີ່ພວກເຂົາໄດ້ລົງມຼືປະຕິບັດດ້ວຍຕົນເອງຂອງເຂົາເຈົີ້າເອງ. ສີີ່ງສໍາຄັນໃນການຈັດກິດຈະກໍາ ກ່ອນການສອນອ່ານອອກສຽງຂອງຄູໃຫ້ຄໍາແນະນໍາລະອຽດແລະຊັດເຈນໃຫ້ຜູ້ປະຕິບັດໃຫ້ເຂົີ້າໃຈງ່າຍຂຼືີ້ນ, ບໍໍ່ສັບສົນແລະເວລາທີີ່ພຽງພໍ, ການຜະລິດສຼືີ່ການສອນທີີ່ໜ້າສົນໃຈເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນເກີດມີຄວາມຍາກຮຽນ ພາສາອັງກິດຫ າຍຂຼືີ້ນ, ສາມາດອ່ານອອກສຽງພາສາອັງກິດໄດ້ດີກວ່າເກົັ່າແລະບໍໍ່ມີການເຂີນອາຍໃນການ ອ່ານອອກສຽງພາສາອັງກິດຕາມຫ ັກໄວຍາກອນ. ຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນໂດຍອິງໃສ່ຜົນການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນພົບວ່າ: ຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນ ແມ່ນມີການປຽ່ນແປງຖ້າທຽບໃສ່ຜົນຄະແນນຂອງນັກຮຽນໃນເມຼືີ່ອກ່ອນແມ່ນຄະແນນຂອງນັກຮຽນທີີ່ ສະແດງອອກຈາກການກວດກາປະຈໍາເດຼືອນເຊີີ່ງແມ່ນເຄຼືີ່ອງມຼືວັດສີີ່ງໜຼືີ່ງທີີ່ເຫັນຄວາມຄຶບໜ້າໃນການຮຽນ ຂອງນັກຮຽນແລະການສະແດງເຖິງການປຽ່ນແປງໃນສີີ່ງທີີ່ເຮັດ ແລະ ເພຼືີ່ອປັບປ ງການສອນ.

80 ບົດທີ 3 ວິທີການດໍາເນີນວິໄຈ ແລະ ການຮວບຮວມຂໍໍ້ມູນ ໃນການວິໄຈຄັີ້ງນີີ້ແມ່ນ ສຶກສາຜົນການຈັດກິດຈະກໍາການຮຽນ-ການສອນ ແບບແບ່ງກ ່ມຍ່ອຍ ໃນວິຊາ ພູມສາດ ສໍາລັບນັກຮຽນຫ້ອງ ມໍ3 ມັດທະຍົມສາທິດ ວິທະຍາໄລຄູປາກເຊ ສົກຮຽນ 2021- 2022 . ໂດຍໄດ້ດໍາເນີນຕາມຂັີ້ນຕອນດັັ່ງຕໍໍ່ໄປນີີ້: 1. ປະຊາກອນ ແລະ ກ ່ມຕົວຢ່າງ. 2. ເຄຼືີ່ອງມຼືທີີ່ໃຊ້ໃນການເກັບກໍາ ແລະ ລວບລວມຂໍໍ້ມູນ. 3. ການສ້າງເຄຼືີ່ອງມຼື ແລະ ການຫາຄ ນນະພາບຂອງເຄຼືີ່ອງມຼືການວິໄຈ. 4. ການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ. 5. ສະຖິຕິທີີ່ໃຊ້ໃນການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ. 3.1 ປະຊາກອນ ແລະ ກ ່ມຕົວຢ່າງ 3.1.1 ປະຊາກອນ ແລະ ກ ່ມຕົວຢ່າງ ປະຊາກອນທີີ່ໃຊ້ເຂົີ້າໃນການດໍາເນີນການວິໄຈໃນຄັີ້ງນີີ້ແມ່ນ ນັກຮຽນຫ້ອງ ມໍ3 ມັດທະຍົມ ສາທິດວິທະຍາໄລຄູປາກເຊ ສົກຮຽນ 2021-2022 ຈໍານວນ 36 ຄົນ, ຍິງ 14 ຄົນ. 3.2 ເຄຼືີ່ອງມຼືທີີ່ໃຊ້ໃນການວິໄຈ ການສຶກສາວິໄຈຄັີ້ງນີີ້ ທາງຄະນະຜູ້ສຶກສາໄດ້ໃຊ້ແບບທົດສອບປະເມີນຜົນການຮຽນ ແລະ ແບບ ຖາມສໍາລັບວັດປະເມີນຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັກຮຽນ ເພຼືີ່ອການເກັບກໍາ ແລະ ຮວບຮວມຂໍໍ້ມູນ, ໂດຍການ ທົດສອບປະເມີນຄວາມຮູ້ຂອງນັກຮຽນກ່ອນ ແລະ ທົດສອບຫລັງຈາກການຈັດກິດຈະກໍາແລ້ວ ແລະ ຢາຍ ແບບສອບຖາມໃຫ້ບັນດາກ ່ມຕົວຢ່າງຕາມຄໍາຖາມທີີ່ໄດ້ສ້າງຂຶີ້ນ. 3.2.1 ຂັີ້ນຕອນການສ້າງເຄຼືີ່ອງມຼື ຂັີ້ນຕອນການສ້າງເຄຼືີ່ອງມຼືແມ່ນທາງຜູ້ວິໄຈໄດ້ປະຕິບັດ ແລະ ດໍາເນີນການດັັ່ງນີີ້: - ສຶກສາຂໍໍ້ມູນ ແລະ ເອກະສານທີີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຈັດການຮຽນ-ການສອນແບບຈັດກິດຈະກໍາ ກ ່ມ. - ກໍານົດຂອບເຂດຂອງເຄຼືີ່ອງມຼື. - ສ້າງແບບທົດສອບ ແລະ ແບບສອບຖາມ ທີີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຈັດການຮຽນ-ການສອນ - ນໍາເອົາເຄຼືີ່ອງມຼືທີີ່ສ້າງ ຜ່ານອາຈານທີີ່ປຶກສາ ກວດສອບເບີີ່ງຄວາມຖຼືກຕ້ອງ, ເໝາະສົມຂອງເນຼືີ້ອ ໃນຄໍາຖາມ - ນໍາເອົາເຄຼືີ່ອງມຼືທີີ່ໄດ້ຜ່ານການກວດແກ້ ມາປັບປ ງແກ້ໄຂແລ້ວຈັດພິມສະບັບສົມບູນ. - ນໍາເອົາເຄຼືີ່ອງມຼືສະບັບສົມບູນໄປເກັບກໍາຂໍໍ້ມູນ.

81 3.2.2 ລັກສະນະຂອງເຄຼືີ່ອງມຼື ເຄຼືີ່ອງມຼືທີີ່ໃຊ້ໃນການສຶກສາວິໄຈໃນຄັີ້ງນີີ້ແມ່ນ ແບບທົດສອບ ແລະ ແບບສອບຖາມສໍາລັບ ນັກຮຽນ ທີີ່ມີເນຼືີ້ອໃນກ່ຽວກັບ ການຈັດການຮຽນ-ການສອນ ໃນວິຊາ ພູມສາດ ສໍາລັບນັກຮຽນຫ້ອງ ມ 3 ມັດທະຍົມສົມບູນສາທິດ ວິທະຍາໄລຄູປາກເຊ ສົກຮຽນ 2021-2022. ກ. ແບບທົດສອບກ່ອນ ແລະ ຫ ັງຈັດກິດຈະກໍາ ປະເມີນຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນ ແບບທົດສອບແມ່ນໄດ້ແບ່ງອອກເປັນ 2 ຕອນຄຼື: 1. ຕອນທີ 1: ຂໍໍ້ມູນສ່ວນຕົວ 2. ຕອນທີ 2: ຂໍໍ້ມູນກ່ຽວກັບເນຼືີ້ອໃນບົດຮຽນ ໃນລາຍວິຊາພູມສາດ • ເກນສໍາລັບການໃຫ້ຄະແນນແຕ່ລະຂໍໍ້. ແປຜົນແບບທົດສອບໂດຍໃຊ້ຄະແນນສະເລ່ຍອີງຕາມເກນການໃຫ້ຄະແນນຂອງກະຊວງສຶກສາທິ ການ(ເອກະສານຂໍໍ້ແຂ່ງຂັນຂອງຂະແໜງການສຶກສາແລະກິລາ 2013:18) ເຊິີ່ງມີເກນດັັ່ງນີີ້: ຄະແນນສະເລ່ຍ 9.00–10.00 ໝາຍເຖິງຜົນການຮຽນໃນລະດັບດີຫ າຍ ຄະແນນສະເລ່ຍ 7.00–8.99 ໝາຍເຖິງຜົນການຮຽນຢູ່ໃນລະດັບດີ ຄະແນນສະເລ່ຍ 5.00–6.99 ໝາຍເຖິງ ຜົນການຮຽນຢູ່ໃນລະດັບປານກາງ ຄະແນນສະເລ່ຍ 4.99 ລົງມາ ໝາຍເຖິງ ຜົນການຮຽນຢູ່ໃນລະດັບອ່ອນ ຂ. ແບບສອບຖາມວັດຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັກຮຽນ. ແບບສອບຖາມແມ່ນໄດ້ແບ່ງອອກເປັນ 2 ຕອນຄຼື: 1. ຕອນທີ 1: ຂໍໍ້ມູນສ່ວນຕົວ 2. ຕອນທີ 2: ຂໍໍ້ມູນກ່ຽວກັບການຈັດການຮຽນ-ການສອນ ແບບຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມຍ່ອຍ, ລວມ ມີ 4 ພາກສ່ວນຄຼື: - ສະພາບການຮຽນ-ການສອນວິຊາພູມີສາດແບບຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມຍ່ອຍ. - ການປະກອບສ່ວນຂອງນັກສຶກສາເຂົີ້າໃນເວລາຄູຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມຍ່ອຍ. - ການຊ່ວຍເຫ ຼືອຂອງຄູໃນເວລາຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມຍ່ອຍ. - ຜົນໄດ້ຮັບຈາກການຈັດການຮຽນ-ການສອນແບບຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມຍ່ອຍ. • ເກນສໍາລັບການໃຫ້ຄະແນນແຕ່ລະຂໍໍ້. + ຄະແນນ 5 ໝາຍເຖິງຄວາມພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ + ຄະແນນ 4 ໝາຍເຖິງຄວາມພໍໃຈຫ າຍ + ຄະແນນ 3 ໝາຍເຖິງຄວາມພໍໃຈປານກາງ + ຄະແນນ 2 ໝາຍເຖິງຄວາມພໍໃຈໜ້ອຍ + ຄະແນນ 1 ໝາຍເຖິງຄວາມພໍໃຈໜ້ອຍທີີ່ສ ດ

82 3.3. ວິທີການຮວບຮວມຂໍໍ້ມູນ 3.3.1 ການເກັບກໍາຂໍໍ້ມູນ ແລະ ການຮວບຮວມຂໍໍ້ມູນ ຜູ້ດໍາເນີນເຮັດການວິໄຈໄດ້ດໍາເນີນການເກັບກໍາ ແລະ ວິເຄາະຂໍໍ້ມູນຕາມຂັີ້ນຕອນລ ່ມນີີ້ : - ສໍາລັບການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນທາງທີມງານວິໄຈໄດ້ກວດສອບເບິີ່ງຄວາມຖຼືກຕ້ອງຂອງແບບທົດສອບ ແລະ ແບບສອບຖາມ ຂອງນັກຮຽນ,ສ່ວນແບບທົດສອບນໍາເອົາຂໍໍ້ມູນມາວິເຄາະເພຼືີ່ອຊອກຫາຄ່າສະເລ່ຍ (), ຄ່າເປີເຊັນ (P) ແລະ ຄ່າບ່ຽງເບນມາດຖານ (S.D) ໂດຍນໍາໃຊ້ໂປແກມສໍາເລັດຮູບ (Excel 2010). 3.4. ວິທີການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ ໃນການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນຄັີ້ງນີີ້ ພວກຂ້າພະເຈົີ້າໄດ້ແຍກແບບສອບຖາມຂອງນັກຮຽນອອກເປັນ 2 ສ່ວນດັັ່ງນີີ້: - ຂໍໍ້ມູນສ່ວນຕົວໄດ້ຄິດໄລ່ເປັນເປີເຊັນ. - ຂໍໍ້ມູນກ່ຽວກັບການຈັດການຮຽນ-ການສອນວິຊາ ພູມິສາດ 2 ແບບຈັດກິດຈະກ າກ ່ມ ແມ່ນຄິດ ໄລ່ຫາຄ່າສະເລ່ຍ, ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຖະຖານ ດ້ວຍການໃຊ້ໂປຣແກຣມ SPSS For Window ແລ້ວນໍາ ເອົາຄ່າສະເລ່ຍມາຕີຄວາມໝາຍຕາມເກນທີີ່ວາງດັັ່ງນີີ້: ເກນການຕີຄວາມໝາຍຂອງຄ່າສະເລ່ຍ. - ຄ່າສະເລ່ຍ ຢູ່ລະຫວ່າງ 4.51-5.00 ໝາຍເຖິງ ສະພາບການປະຕິບັດຫ າຍທີີ່ສ ດ. - ຄ່າສະເລ່ຍ ຢູ່ລະຫວ່າງ 3.51-4.50 ໝາຍເຖິງ ສະພາບການປະຕິບັດຫ າຍ. - ຄ່າສະເລ່ຍ ຢູ່ລະຫວ່າງ 2.51-3.50 ໝາຍເຖິງ ສະພາບການປະຕິບັດປານກາງ. - ຄ່າສະເລ່ຍ ຢູ່ລະຫວ່າງ 1.51-2.50 ໝາຍເຖິງ ສະພາບການປະຕິບັດໜ້ອຍ. - ຄ່າສະເລ່ຍ ຢູ່ລະຫວ່າງ 1.50 -0.00ໝາຍເຖິງ ສະພາບການປະຕິບັດໜ້ອຍທີີ່ສ ດ. ສ່ວນແບບສໍາພາດອາຈານແມ່ນໄດ້ສັງລວມເອົາແຕ່ລະຄໍາຕອບທີີ່ເຫັນວ່າມີຄວາມເປັນເອກະພາບ ກັນອອກມາເປັນຜົນການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ. 3.5. ສະຖິຕິທີີ່ໃຊ້ເຂົີ້າໃນການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ 1. ຊອກຫາປະສິດທິພາບຫ ັງການຈັດການຮຽນ-ການສອນ N x f i n i i . 1 = =

83 ໝາຍເຖິງຄ່າສະເລ່ຍ i x ໝາຍເຖິງຄະແນນ i f ໝາຍເຖິງຄວາມຖີີ່ N ໝາຍເຖິງຈໍານວນນັກຮຽນ 2. ການຊອກຫາເປີເຊັນໃນສູດຄະນິດສາດ P = F N ×100 P ໝາຍເຖິງເປີເຊັນ. F ໝາຍເຖິງຄວາມຖີີ່ທີີ່ຕ້ອງການແປງໃຫ້ເປັນເປີເຊັນ. N ໝາຍເຖິງຈໍານວນຄົນທັງໝົດ. 3. ຊອກຫາຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານ: S.D = √ (∑ 2 =1 )–(∑ =1 ) 2 (−1) SD ແມ່ນຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານ F ແມ່ນຄວາມຖີີ່ X ຄ່າສະເລ່ຍ N ຈໍານວນປະຊາກອນທັງໝົດ

84 ບົດທີ 4 ຜົນການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ ໃນການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນຄັີ້ງນີີ້ແມ່ນ ການສຶກສາຜົນການຈັດກິດຈະກໍາກາຮຽນການສອນໂດຍການ ແບ່ງກ ່ມຍ່ອຍ ແລະ ວັດຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັກຮຽນຫ້ອງ ມ3 ມັດທະຍົມສົມບູນສາທິດ ວິທະຍາໄລຄູ ປາກເຊ 2021-2022 ເຊິີ່ງທີມງານໄດ້ວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ ແລະ ນໍາສະເໜີຕາມຂັີ້ນຕອນດັັ່ງນີີ້: 1. ສັນຍາລັກ ແລະ ອັກສອນຫຍໍໍ້ໃນສຼືີ່ຄວາມໝາຍຂອງການວິໄຈ (symbols) 2. ລໍາດັບຂັີ້ນຕອນຂອງການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ 3. ຜົນການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ 1.ສັນຍາລັກ ແລະ ອັກສອນຫຍໍໍ້ໃນສຼືີ່ຄວາມໝາຍຂອງການວິໄຈ (symbols) P ແມ່ນເປີເຊັນ ( %) X̅ ແມ່ນຄ່າສະເລ່ຍຂອງຕົວຢ່າງ F ແມ່ນຄວາມຖີີ່ທີີ່ຕ້ອງການໄລ່ເປັນເປີເຊັນ f ແມ່ນຄວາມຖີີ່ຂອງຄະແນນ N ແມ່ນຈໍານວນທີີ່ຕ້ອງການຄິດໄລ່ເປັນເປີເຊັນ n ແມ່ນຈໍານວນກ ່ມຕົວຢ່າງ 2.ລ າດັບຂັີ້ນຕອນຂອງການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ ຕອນທີ 1: ສະເໜີຜົນການວິເຄາະການຜົນໄດ້ຮັບຈາກການຈັດກິດຈະກໍາການຮຽນ-ການສອນຂອງຄູໂດຍ ເນັີ້ນການຮຽນແບບກ ່ມຍ່ອຍຂອງນັກຮຽນຫ້ອງ ມໍ3 ຕອນທີ 2: ສະເໜີຜົນການປະເມີນຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັກຮຽນທີີ່ຜ່ານການຮຽນຮູ້ໃນວິຊາພູມສາດ ໂດຍ ການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມຍ່ອຍ

85 3.ຜົນການວິເຄາະຂໍໍ້ມູນ (The analysis of data) ຕອນທີ 1: ສະເໜີຜົນການວິເຄາະການຜົນໄດ້ຮັບຈາກການຈັດກິດຈະກໍາການຮຽນ-ການສອນ ຂອງຄູໂດຍເນັີ້ນການຮຽນແບບກ ່ມຍ່ອຍຂອງນັກຮຽນຫ້ອງ ມໍ3 ຕາຕະລາງທີ 4.1: ຜົນການວິເຄາະຜົນໄດ້ຮັບຈາກການຈັດກິດຈະກ າການຮຽນການສອນໂດຍການແບ່ງ ກ ່ມຂອງຄູ ນັກຮຽນຜູ້ ທີ ຄັີ້ງທີການປະເມີນ ລວມ ຄ່າ ສະເລ່ຍ ສ່ວນ ຮ້ອຍ ແປຜົນ 1 2 3 1 6 8 10 24 8.00 80.00 ລະດັບດີ 2 7 9 10 26 8.67 86.67 ລະດັບດີ 3 8 7 10 25 8.33 83.33 ລະດັບດີ 4 7 10 10 27 9.00 90.00 ລະດັບດີ ຫ າຍ 5 6 9 10 25 8.33 83.33 ລະດັບດີ 6 5 10 10 25 8.33 83.33 ລະດັບດີ 7 7 3 5 15 5.00 50.00 ລະດັບປານ ກາງ 8 5 10 10 25 8.33 83.33 ລະດັບດີ 9 6 10 10 26 8.67 86.67 ລະດັບດີ 10 8 10 10 28 9.33 93.33 ລະດັບດີ ຫ າຍ 11 7 3 5 15 5.00 50.00 ລະດັບປານ ກາງ 12 6 7 10 23 7.67 76.67 ລະດັບດີ 13 6 10 10 26 8.67 86.67 ລະດັບດີ 14 7 3 5 15 5.00 50.00 ລະດັບປານ ກາງ 15 7 10 10 27 9.00 90.00 ລະດັບດີ ຫ າຍ 16 6 10 10 26 8.67 86.67 ລະດັບດີ 17 7 10 10 27 9.00 90.00 ລະດັບດີ ຫ າຍ 18 6 10 5 21 7.00 70.00 ລະດັບດີ

86 19 5 5 5 15 5.00 50.00 ລະດັບປານ ກາງ 20 5 7 5 17 5.67 56.67 ລະດັບປານ ກາງ 21 6 7 5 18 6.00 60.00 ລະດັບປານ ກາງ 22 7 8 5 20 6.67 66.67 ລະດັບປານ ກາງ 23 7 9 10 26 8.67 86.67 ລະດັບດີ 24 5 9 10 24 8.00 80.00 ລະດັບດີ 25 7 7 8 22 7.33 73.33 ລະດັບດີ 26 7 7 7 21 7.00 70.00 ລະດັບດີ 27 6 8 10 24 8.00 80.00 ລະດັບດີ 28 6 9 10 25 8.33 83.33 ລະດັບດີ 29 7 8 10 25 8.33 83.33 ລະດັບດີ 30 6 10 5 21 7.00 70.00 ລະດັບດີ 31 6 3 7 16 5.33 53.33 ລະດັບປານ ກາງ 32 7 7 0 14 4.67 46.67 ລະດັບ ອ່ອນ 33 7 7 10 24 8.00 80.00 ລະດັບດີ 34 7 7 9 23 7.67 76.67 ລະດັບດີ 35 5 7 9 21 7.00 70.00 ລະດັບດີ 36 5 8 10 23 7.67 76.67 ລະດັບດີ ລວມ 228.00 282.00 295.00 805.00 268.33 2683.33 ຄ່າສະເລ່ຍ 6.33 7.83 8.19 22.36 7.45 74.54 ລະດັບດີ ຈາກຕາຕາລາງ 4.1 : ສະແດງໃຫ້ເຫັນຜົນຄະແນນຂອງການຈັດກິດຈະກໍາການຮຽນຮູ້ວິຊາພູມ ສາດ ໂດຍການແບ່ງກ ່ມຍ່ອຍ ຂອງນັກຮຽນຫ້ອງ ມ3 ມັດທະຍົມສົມບູນສາທິດ ເຊິີ່ງມີຜົນຄະແນນສະເລ່ຍ ທັງໝົດເທົັ່າກັບ = 7.45, ຖ້າທຽບໃສ່ເກນທີີ່ຕັີ້ງໄວ້ແມ່ນຜົນການຮຽນຢູ່ໃນລະດັບດີ ,ຖ້າເບິີ່ງເປັນຄັີ້ງ ທີການສອນຈະເຫັນວ່າ :ກິດຈະການແບ່ງກ ່ມຍ່ອຍທີີ່ມີຜົນຄະແນນຄ່າສະເລ່ຍຫ າຍກວ່າໝູ່ແມ່ນກິດຈະກໍາ ການຈັດກ ່ມຄັີ້ງທີ 3 ເຊິີ່ງມີຄະແນນສະເລ່ຍເທົັ່າກັບ = 8.19 , ຖ້າທຽບໃສ່ເກນທີີ່ຕັີ້ງໄວ້ແມ່ນຢູ່ໃນ

87 ລະດັບດີ. ສ່ວນຜົນຄະແນນທີີ່ມີຄ່າສະເລ່ຍໜ້ອຍສ ດແມ່ນກິດຈະກໍາຄັີ້ງທີ 1 ເຊິີ່ງມີຄະແນນສະເລ່ຍ ເທົັ່າ ກັບ = 6.33 ຖ້າທຽບໃສ່ເກນທີີ່ຕັີ້ງໄວ້ແມ່ນຜົນຢູ່ໃນລະດັບປານກາງ ຕອນທີ 2: ສະເໜີຜົນການປະເມີນຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັກຮຽນທີີ່ຜ່ານການຮຽນຮູ້ໃນວິຊາພູມສາດ ໂດຍ ການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມຍ່ອຍ ຕາຕະລາງທີ 4.2 : ສະແດງເຖິງສະຖານະພາບຂໍໍ້ມູນສ່ວນຕົວຂອງນັກຮຽນ ໂດຍຈໍາແນກຕາມເພດ. ລໍາດັບ ເພດ ຈໍານວນ(ຄົນ) ເປີເຊັນ(%) 1 ຊາຍ 22 ຄົນ 61 % 2 ຍິງ 14 ຄົນ 39 % ລວມ 36 ຄົນ 100% ຈາກຕາຕະລາງທີ 4.2 : ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າກ ່ມຕົວຢ່າງສໍາລັບການວິໄຈໃນຄັີ້ງນີີ້ມີຈໍານວນທັງໝົດ 36 ຄົນ, ໃນນັີ້ນມີເພດຊາຍຫ າຍກວ່າເພດຍິງ ເຊິີ່ງກວມເອົາ 61 %, ສ່ວນເພດຊາຍມີພຽງ 39 %. ຕາຕະລາງທີ 4.3 : ສະແດງເຖິງຜົນການປະເມີນຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັກຮຽນທີີ່ຜ່ານການຮຽນຮູ້ໃນວິຊາ ພູມສາດ ໂດຍການຈັດກິດຈະກໍາແບບແບ່ງກ ່ມຍ່ອຍ. ເນຼືີ້ອໃນ ລະດັບຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈ S.D ການແປຜົນ I. ສະພາບຈັດການຮຽນ-ການສອນ 1.ຄູມິການກະກຽມກິດຈະກໍາທີີ່ດີ 4.60 0.58 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 2. ຄູມີການກ ານົດ ແລະ ຈັດລະບຽບການຈັດກ ່ມ 4.36 0.73 ພໍໃຈຫ າຍ 3. ຄູໃດ້ມີການອະທິບາຍກ່ຽວກັບການຈັດກິດຈະກໍາກູ່ມຢ່າງ ຈະແຈ້ງ 4.51 0.70 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 4. ຄູໃດ້ມີການສະໜອງອ ປະກອນນໍາໃຊ້ເຂົີ້າໃນກິດຈະກໍາກູ່ມ 4.11 0.94 ຫ າຍ 5. ມີການໃຊ້ສີີ່ ( ແຜນທີີ່, ໜ່ວຍໂລກຈ າລອງ...) ເຂົີ້າໃນ 4.91 0.42 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ

88 ກິດຈະກໍາກ ່ມ 6.ຄູມິວິທີສະຫ ຼູບບົດຮຽນທີີ່ເໝາະສົມ 4.26 0.73 ພໍໃຈຫ າຍ 7.ຄູມີຄວາມຮັບພິຊອບສູງໃນການຈັດກິດຈະກໍາ 4.30 0.64 ພໍໃຈຫ າຍ 8.ຄູໃດ້ໃຫ້ນັກຮຽນຄົີ້ນຄວ້າບົດຮຽນດ້ວຍເວລາທີີ່ເໝາະສົມ 4.36 0.73 ຫ ພໍໃຈາຍ 9.ມີການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມເປັນປະຈໍາ 3.96 0.97 ພໍໃຈຫ າຍ II. ການປະກອບສ່ວນຂອງນັກຮຽນໃນເວລາຄູຈັດກິດຈະກ າກ ່ມ 1.ເຂົີ້າຮ່ວມກິດຈະກໍາກ ່ມຂອງຄູໃດ້ຢ່າງເຕັມສ່ວນ 4.66 0.54 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 2.ແລກປ່ຽນບົດຮຽນ, ຄໍາຄິດເຫັນລະຫວ່າງນັກຮຽນ ແລະ ຄູ 4.53 0.59 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 3. ວິເຄາະຄວາມສໍາຄັນຂອງຂໍໍ້ມູນທີີ່ກໍານົດໃຫ້ 3.90 0.70 ພໍໃຈຫ າຍ 4.ອະທິບາຍຂໍໍ້ມູນດ້ວຍຄວາມເຂົີ້າໃຈ 4.33 0.75 ພໍໃຈຫ າຍ 5.ຕອບຄໍາຖາມຂອງຄູ ແລະ ເພຼືີ່ອນຮ່ວມຫ້ອງ 4.35 0.70 ພໍໃຈຫ າຍ 6.ມີຄວາມຕັີ້ງໃຈຕໍໍ່ກັບການຮຽນແບບກິດຈະກໍາກູ່ມ 4.45 0.56 ພໍໃຈຫ າຍ III. ການຊ່ວຍເຫ ຼືອຂອງຄູໃນເວລາຈັດກິດຈະກ າກູ່ມ 1.ຄູໃດ້ມີການແນະນໍາໃຫ້ນັກຮຽນຄົີ້ນຄວ້າຕາມປືື້ມແບບຮຽນ ແລະ ເອກະສານ 4.78 0.45 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 2. ຄູອະທິບາຍບັນຫາທີີ່ນັກຮຽນຍັງບໍໍ່ເຂົີ້າໃຈໃນບົດຮຽນ 4.51 0.72 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 3.ຄູໃດ້ຊ່ວຍເຫ ຼືອນັກຮຽນໃນການນໍາໃຊ້ແຜນທີີ່ ( ແຜນທີີ່, ໜ່ວຍໂລກ...) 4.58 0.78 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 4.ຄູໃດ້ຊ່ວຍກ ່ມລາຍງານເພຼືີ່ອອະທີບາຍບັນຫາທີີ່ບໍໍ່ຈະແຈ້ງ

89 4.36 0.78 ພໍໃຈຫ າຍ IV. ຜົນໃດ້ຮັບຈາກການຈັດການຮຽນການສອນແບບການຈັດກີດຈະກໍາກູ່ມ 1.ສາມາດເຂົີ້າໃຈ ແລະ ສາມາດໃຂ້ແຍກໃດ້ກ່ຽວກັບບົດຮຽນ ໃນການຈິດຈະກໍາກ ່ມ 4.30 0.74 ພໍໃຈຫ າຍ 2.ມິຄວາມເພິີ່ງພໍໃຈໃນການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມ 4.60 0.64 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 3.ສາມາດນໍາໃຊ້ບົດຮຽນທີີ່ໃດ້ຈາກການຈັດກິດຈະກໍາກູ່ມ 4.26 0.89 ພໍໃຈຫ າຍ 4.ສາມາດນໍາໃຊ້ວີຊາດັັ່ງກວ່າເຂົີ້າໃນຊີວິດປະຈໍາວັນ 4.50 0.59 ພໍໃຈຫ າຍ ລວມ 4.37 0.71 ພໍໃຈຫ າຍ ຈາກຕາຕາລາງ 4.3 ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຜົນການປະເມີນຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັກຮຽນທີີ່ຜ່ານ ການຮຽນຮູ້ໃນວິຊາພູມສາດ ໂດຍການຈັດກິດຈະກໍາແບບແບ່ງກ ່ມຍ່ອຍ. ໂດຍລວມແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍ ເຊີີ່ງມີຄ່າສະເລ່ຍ = 4.37 ແລະ ຄ່າບ່ຽງເບນມາດຖານ S.D = 0.71 ແລະ ເມຼືອພິຈາລະນາເປັນ ລາຍຂໍໍ້ເຫັນວ່າ ຂໍໍ້ທີີ່ມີຄ່າສະເລ່ຍສູງສ ດແມ່ນ ຂໍໍ້ທີີ່ຄູມີການໃຊ້ສີີ່ ( ແຜນທີີ່, ໜ່ວຍໂລກຈໍາລອງ ) ເຂົີ້າໃນ ການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມ ແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍທີີ່ສ ດ ເຊີີ່ງມີຄ່າສະເລ່ຍ = 4.91 ແລະ ຄ່າບ່ຽງເບນ ມາດຖານ S.D = 0.42 , ຮອງລົງມາແມ່ນຂໍໍ້ທີີ່ຄູໃດ້ມີການແນະນໍາໃຫ້ນັກຮຽນຄົີ້ນຄວ້າຕາມປືື້ມ ແບບຮຽນ ແລະ ເອກະສານ ເຊີີ່ງມີຄ່າສະເລ່ຍ = 4.78 ແລະ ຄ່າບ່ຽງເບນມາດຖານ S.D = 0.45 ແລະ ຕໍ່າກວ່າໝູ່ແມ່ນຂໍໍ້ ການວິເຄາະຄວາມສໍາຄັນຂອງຂໍໍ້ມູນທີີ່ກໍານົດໃຫ້ເຊີີ່ງມີຄ່າສະເລ່ຍ = 3.90 ແລະ ຄ່າບ່ຽງເບນມາດຖານ S.D = 0.70

90 ຕາຕະລາງທີ 4.4 : ສະແດງເຖິງຜົນການປະເມີນຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັກຮຽນທີີ່ຜ່ານການຮຽນຮູ້ໃນວິຊາ ພູມສາດ ໂດຍການຈັດກິດຈະກໍາແບບແບ່ງກ ່ມຍ່ອຍ ທີີ່ແຍກເປັນລາຍດ້ານ. ດ້ານທີ 1 ສະພາບຈັດການຮຽນ-ການສອນ ລໍາດັບ ເນຼືີ້ອໃນ ລະດັບຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈ ̅ S.D ແປຄວາມໝາຍ 1 ຄູມີການກະກຽມກິດຈະກໍາທີີ່ດີ 4.60 0.58 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 2 ຄູມີການກໍານົດ ແລະ ຈັດລະບຽບການຈັດກ ່ມ 4.36 0.73 ພໍໃຈຫ າຍ 3 ຄູໄດ້ມີການອະທິບາຍກ່ຽວກັບການຈັດກິດຈະກໍາ ກ ່ມຢ່າງຈະແຈ້ງ 4.51 0.70 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 4 ຄູໄດ້ມີການສະໜອງອ ປະກອນນໍາໃຊ້ເຂົີ້າໃນການ ຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມ 4.11 0.94 ພໍໃຈຫ າຍ 5 ຄູມີການນໍາໃຊ້ສຼືີ່(ແຜນທີີ່, ໜ່ວຍໂລກຈໍາລອງ) ເຂົີ້າ ໃນການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມ 4.91 0.42 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 6 ຄູມີວິທີການສະຫ ຼຸບບົດຮຽນທີີ່ເໝາະສົມ 4.26 0.73 ພໍໃຈຫ າຍ 7 ຄູມີຄວາມຮັບຜິດຊອບສູງໃນການຈັດກິດຈະກໍາ 4.30 0.64 ພໍໃຈຫ າຍ 8 ຄູໄດ້ໃຫ້ນັກຮຽນຄົີ້ນຄວ້າບົດຮຽນດ້ວຍເວລາທີີ່ ເ ໝາະສົມ 4.36 0.73 ພໍໃຈຫ າຍ 9 ຄູມີການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມເປັນປະຈໍາ 3.96 0.97 ພໍໃຈຫ າຍ ລວມ 4.37 0.71 ພໍໃຈຫ າຍ ຈາກຕາຕະລາງ 4.4 ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າສະພາບການຈັດການຮຽນ-ການສອນແບບຈັດກິດຈະກໍາ ກ ່ມໂດຍລວມແລ້ວຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍ ເຊີີ່ງມີຄ່າສະເລ່ຍ ̅ = 4.37 ແລະ ຄ່າບຽງເບນມາດຖານ S.D = 0.71 , ແຕ່ເຮົາມາພິຈາລະນາເປັນລາຍຂໍໍ້ ຂໍໍ້ທີີ່ມີຄ່າສະເລ່ຍສ ງສ ດແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍທີີ່ສ ດຄຼື ຂໍໍ້ທີີ່ຄູມີ ການນໍາໃຊ້ສຼືີ່ ( ແຜນທີີ່, ໜ່ວຍໂລກຈໍາລອງ ) ເຂົີ້າໃນການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍທີີ່ສ ດ ເຊີີ່ງມີ ຄ່າສະເລ່ຍ ̅ = 4.91 ແລະ ຄ່າມາດຕະຖານ S.D = 0.42 ຮອງລົງມາແມ່ນຂໍໍ້ທີີ່ຄູມີການກະກຽມ ກິດຈະກໍາທີີ່ດີແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍທີີ່ສ ດ ເຊີີ່ງມີຄ່າສະເລ່ຍ ̅ = 4.60 ແລະ ຄ່າມາດຕະຖານ S.D = 0.58 ແລະ ຂໍໍ້ທີີ່ມີຄ່າສະເລ່ຍຕໍ່າກວ່າໝູ່ແມ່ນຄູມີການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມເປັນປະຈໍາ ຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍ ເຊີີ່ງ ມີຄ່າສະເລ່ຍ ̅ = 3.96 ແລະ ຄ່າມາດຕະຖານ S.D= 0.97

91 ຕາຕະລາງທີ 4.5 ສະແດງເຖິງຜົນການປະເມີນຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັກຮຽນທີີ່ຜ່ານການຮຽນຮູ້ໃນວິຊາ ພູມສາດ ໂດຍການຈັດກິດຈະກໍາແບບແບ່ງກ ່ມຍ່ອຍ ທີີ່ແຍກເປັນລາຍດ້ານ. ດ້ານທີ 2 ການປະກອບສ່ວນຂອງນັກຮຽນໃນເວລາຄູຈັດກິດຈະກ າກ ່ມ ລໍາດັບ ເນຼືີ້ອໃນ ລະດັບຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈ ̅ S.D ແປຄວາມໝາຍ 1 ເຂົີ້າຮ່ວມການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມຂອງຄູໄດ້ຢ່າງເຕັມສ່ວນ 4.66 0.54 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 2 ແລກປ່ຽນບົດຮຽນ, ຄໍາຄິດເຫັນລະຫວ່າງນັກຮຽນ ແລະ ອາຈານ 4.53 0.59 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 3 ວິເຄາະຄວາມສໍາຄັນຂອງຂໍໍ້ມູນທີີ່ກໍານົດໃຫ້ 3.90 0.70 ພໍໃຈຫ າຍ 4 ອະທິບາຍຂໍໍ້ມູນດ້ວຍຄວາມເຂົີ້າໃຈ 4.33 0.75 ພໍໃຈຫ າຍ 5 ຕອບຄໍາຖາມຂອງຄູແລະ ເພຼືີ່ອນຮ່ວມຫ້ອງ 4.35 0.70 ພໍໃຈຫ າຍ 6 ມີຄວາມຕັີ້ງໃຈຕໍໍ່ກັບການຮຽນແບບຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມ 4.45 0.56 ພໍໃຈຫ າຍ ລວມ 4.37 0.64 ພໍໃຈຫ າຍ ຈາກຕາຕະລາງ 4.5 ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າສະພາບການຈັດການຮຽນ-ການສອນແບບຈັດກິດຈະກໍາ ກ ່ມໂດຍລວມແລ້ວຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍ ເຊີີ່ງມີຄ່າສະເລ່ຍ ̅= 4.37 ແລະ ຄ່າບ່ຽງເບນມາດຖານ S.D = 0.64, ແຕ່ເມຼືີ່ອເຮົາມາເບິີ່ງຄ່າສະເລ່ຍແຕ່ຫ າຍຫາໜ້ອຍຈະເຫັນວ່າ ຂໍໍ້ທີີ່ມີຄ່າສະເລ່ຍສູງກວ່າໝູ່ໄດ້ແກ່ຂໍໍ້ທີີ່ ເຂົີ້າຮ່ວມການຈັດກິດຈະກໍາກ ່ມຂອງຄູໄດ້ຢ່າງເຕັມສ່ວນ ຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍທີີ່ສ ດ ເຊີີ່ງມີຄ່າສະເລ່ຍ ̅ = 4.66 ແລະ ຄ່າມາດຕະຖານ S.D = 0.54 ຮອງລົງມາແມ່ນໄດ້ແລກປ່ຽນບົດຮຽນ, ຄໍາຄິດເຫັນລະຫວ່າງ ນັກຮຽນ ແລະ ອາຈານຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍທີີ່ສ ດມີຄ່າສະເລ່ຍ ̅ = 4.53 ແລະ ຄ່າມາດຕະຖານS.D = 0.59 ແລະ ຕໍ່າກວ່າໝູ່ແມ່ນຂໍໍ້ແມ່ນວິເຄາະຄວາມສໍາຄັນຂອງຂໍໍ້ມູນທີີ່ກໍານົດໃຫ້ຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍ ເຊີີ່ງມີຄ່າ ສະເລ່ຍ ̅ = 3.90 ແລະ ຄ່າມາດຕະຖານ S.D = 0.70.

92 ຕາຕະລາງທີ 4.6 ສະແດງເຖິງຜົນການປະເມີນຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈຂອງນັກຮຽນທີີ່ຜ່ານການຮຽນຮູ້ໃນວິຊາ ພູມສາດ ໂດຍການຈັດກິດຈະກໍາແບບແບ່ງກ ່ມຍ່ອຍ ທີີ່ແຍກເປັນລາຍດ້ານ. ດ້ານທີ 3 ການຊ່ວຍເຫ ຼືອຂອງຄູໃນເວລາຈັດກິດຈະກໍາກູ່ມ ລໍາດັບ ເນຼືີ້ອໃນ ລະດັບຄວາມເພີີ່ງພໍໃຈ ̅ S.D ແປຄວາມໝາຍ 1 ຄູໄດ້ມີການແນະນໍາໃຫ້ນັກຮຽນຄົີ້ນຄວ້າຕາມປືື້ມແບບຮຽນ ແລະ ເອກະສານ 4.78 0.45 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 2 ຄູໄດ້ອະທິບາຍບັນຫາທີີ່ນັກຮຽນຍັງບໍໍ່ເຂົີ້າໃຈໃນບົດຮຽນ 4.51 0.72 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 3 ຄູໄດ້ຊ່ວຍເຫ ຼືອນັກຮຽນໃນການນໍາໃຊ້ສຼືີ່(ແຜນທີີ່, ໜ່ວຍ ໂລກ...) 4.58 0.78 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ 4 ຄູໄດ້ຊ່ວຍກ ່ມລາຍງາຍເພຼືີ່ອອະທິບາຍໃນບັນຫາທີີ່ຍັງບໍໍ່ ຈະແຈ້ງ 4.36 0.78 ພໍໃຈຫ າຍ ລວມ 4.55 0.68 ພໍໃຈຫ າຍທີີ່ສ ດ ຈາກຕາຕະລາງ 4.6 ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າສະພາບການຈັດການຮຽນ-ການສອນແບບຈັດກິດຈະກໍາ ກ ່ມໂດຍລວມແລ້ວຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍທີີ່ສ ດ ເຊີີ່ງມີຄ່າສະເລ່ຍ ̅ = 4.55 ແລະ ຄ່າບ່ຽງເບນມາດຖານ S.D= 0.68, ແຕ່ເມຼືອເຮົາມາເບິີ່ງຄ່າສະເລ່ຍແຕ່ຫ າຍຫາໜ້ອຍຈະເຫັນວ່າ ຊໍໍ້ທີີ່ມີຄ່າສະເລ່ຍຫ າຍກວ່າໝູ່ ແມ່ນຂໍໍ້ທີີ່ແມ່ນຄູໄດ້ມີການແນະນໍາໃຫ້ນັກຮຽນຄົີ້ນຄວ້າຕາມປືື້ມແບບຮຽນ ແລະ ເອກະສານຢູ່ໃນລະດັບ ຫ າຍທີີ່ສ ດ ເຊີີ່ງມີຄ່າສະເລ່ຍ ̅ = 4.78 ແລະ ຄ່າມາດຕະຖານ S.D = 0.45 ຮອງລົງມາໄດ້ແກ່ແມ່ນຄູ ໄດ້ຊ່ວຍເຫ ຼືອນັກຮຽນໃນການນໍາໃຊ້ສຼືີ່(ແຜນທີີ່, ໜ່ວຍໂລກຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍທີີ່ສ ດມີຄ່າສະເລ່ຍ ̅ = 4.58 ແລະ ຄ່າມາດຕະຖານ S.D = 0.78 ແລະ ຕໍ່າສ ດແມ່ນຂໍໍ້ທີີ່ ແມ່ນຄູໄດ້ຊ່ວຍກ ່ມລາຍງາຍເພຼືີ່ອ ອະທິບາຍໃນບັນຫາທີີ່ຍັງບໍໍ່ຈະແຈ້ງ ຢູ່ໃນລະດັບຫ າຍມີຄ່າສະເລ່ຍ ̅ = 4.36 ແລະ ຄ່າມາດຕະຖານ S.D= 0.78.