เล่ม 1 (บท 1-6 )

หน้าปก

1

บทนำ

" .....คุณเคยทำเร่ืองแบบน้ี จรงิ หรอื ไม่....ถ้าคุณแนจ่ ริง โปรด
ออกมาตอบคำถามผมด้วย!!! ส่วนพวกคณุ ท่ีเขา้ ไปดมู ันไลฟ์ เลิกเข้า
ไปดูได้แลว้ !!! ไอห้ มอนี่มนั ไม่รู้เรอ่ื งอะไรหรอก!!! มันกแ็ ค่แกลง้ ทำ
เปน็ รู้เร่อื ง เพื่อเรยี กกระแสไปวันๆเทา่ นัน้ แหละ!!! "

โอย.....ให้ตาย..

ชายหนุ่มรา่ งเลก็ คดิ พลางถอนหายใจ ก่อนท่ีมือข้างทถี่ ือโทรศัพทจ์ ะ
เร่ิมกดปุ่มออกจากไลฟ์ เพื่อที่จะได้ไมต่ ้องไดย้ นิ เสยี งกน่ ด่าของชาย
รา่ งอว้ นทกี่ ำลงั ถ่ายทอดสดอยู่ใหร้ ะคายหู

เขาวางมือถือลงตรงขา้ งท่ีนอน ก่อนจะเริ่มน่งั ครุ่นคิดอย่างหนกั ใจ

จะทำอย่างไรดี....

2

เขากา่ ยหนา้ ผาก ในทีแรก เขาตัง้ ใจจะถา่ ยทอดสดตามปกตเิ หมอื น
ทที่ ำอยู่ในทุกๆวัน แตห่ ลงั จากแอบไปสอดส่องยงั เพจของฝ่ายตรง
ขา้ ม อารมณ์สนุ ทรยี ์และแผนท่ีวางไวก้ ็พงั ไมเ่ ป็นทา่
เพราะคราวนอี้ ีกฝ่ายไม่ไดแ้ ค่ด่าทอเขาเพยี งอยา่ งเดียวเหมือนปกติ
แต่ยงั นำความลบั อันดำมืดของเขาที่อุตสาห์ปกปิดเอาไวอ้ อกมาแฉ
อีกด้วย ซ่งึ เขาเองก็ไม่รเู้ หมือนกนั ว่าพวกน้นั ไปเอาข้อมูลพวกน้มี า
ได้อย่างไร

มันเอาขอ้ มูลมาได้อย่างไรกนั ....มสี ายงนั้ เหรอ?? หรือว่าจะไดม้ า
จากพวกชาวบ้านรึเปลา่ นะ....

เขาคดิ ถึงความเป็นไปได้ต่างๆ ซ่งึ มันกเ็ ป็นไปได้หมดทุกข้อ เพราะ
ตัวเขาเองกก็ ่อวรี กรรมเอาไว้ใช่ยอ่ ย จงึ มคี นในหมู่บ้านจำนวนไม่
น้อยเลยทีเ่ หม็นขีห้ น้าเขา ถ้าจะมีหนึง่ ในพวกนั้นนำขอ้ มลู ไปให้ฝัง่
ตรงข้ามเพื่อทำลายเขา กไ็ มน่ ่าแปลกใจเท่าไหร่

3

เวรกรรมแทๆ้ .... เขาโอดครวญอยใู่ นใจ แม้จะอยากถอยกลับมาก
สักแคไ่ หน แต่ดูจากไลฟเ์ มอ่ื ตะก้ี ถ้าจะถอยกลับไม่ทันแลว้ ....

กอ่ นหนา้ น้ี ต่อให้ไมม่ ีความลับทว่ี า่ คนในหมบู่ ้านก็ไม่ชอบข้ีหนา้ เขา
อยดู่ ี ซง่ึ น่นั กเ็ ป็นผลมาจาก....คอนเทนตห์ ลักของชอ่ งทเ่ี ขาทำ....
ในตอนแรกท่ีเร่ิมทำชอ่ งใหมๆ่ เขาลองสร้างคอนเทนตโ์ ดยการ
ถา่ ยทอดสดกิจกรรมจปิ าถะต่างๆ เชน่ ทำอาหาร ,ปลกู ผักทำสวน ,
เล้ยี งสตั วด์ ู แต่คอนเทนตด์ งั กลา่ ว ก็ดูจะไม่ไดร้ ับผลตอบรบั ทดี่ นี ัก
ครัน้ จะไปเล่นเกมเหมือนนักแคสเกมหลายๆคน ชาวบา้ นแถบ
ชนบทอยา่ งเขา ก็ดูจะไม่มีทนุ ในดา้ นนีส้ ักเท่าไหร่ จะรวี วิ หนัง
ความรู้เกย่ี วกับหนงั ก็งูๆปลาๆ ทำไปก็น่าจะไมม่ ีคนดูเหมือนเดิม...

จนกระทง่ั วันหนึง่ ....เขากไ็ ด้ค้นพบกบั ความจริงบางอยา่ ง ทั้งคลิป
แมค่ า้ ออนไลนท์ ่ีกำลังทะเลาะกับคนรีวิวสินค้าก็ดี หรือคลิปดรามา่ ท่ี
มีคนดา่ กันกด็ ี
คลปิ เหล่านน้ั แทบจะไม่มีอะไรเลย ท้งั ความจรรโลงใจ ทัง้ สาระ สง่ิ
ท่ีมี ก็คืออารมณ์ความรู้สกึ ในแงล่ บและคำด่าทอเสยี ๆหายๆเพยี ง
เทา่ นั้น

4

ทงั้ ๆ ที่เปน็ แบบนัน้ ยอดวิวของคลปิ พวกนั้น กลับสงู มากจนนา่
ตกใจ

บ้านา่ .......เราทำคลปิ ออกมาเป็นปี คนดูแคห่ ลกั ร้อย.......แตพ่ อเปน็
คลิปพรรคน์ น้ั แค่ 2 วนั ยอดคนดูก็หลกั ลา้ นเชยี วเหรอ !?!??
......งัน้ เหรอ....คนเขา...ชอบดูอะไรแบบนี้กันสนิ ะ.....

และนนั่ ก็คือจุดเปลีย่ นครั้งใหญ่ในชีวติ เขา
หลังจากวนั นัน้ รูปแบบคอนเทนต์ในชอ่ งของเขากเ็ รมิ่ เปล่ียนไป
คลปิ เกีย่ วกับกิจกรรมจิปาถะตา่ งๆเรม่ิ ลดน้อยลง กลับกนั ....คลปิ ด่า
ทอผู้อ่นื ของเขาก็เรมิ่ เพ่ิมจำนวนขน้ึ ....
เขาเรมิ่ จากการด่าคนใกลต้ ัว แนน่ อนวา่ ถา้ ดา่ แบบไมม่ เี หตุมีผล คน
ดูคงจะไม่คล้อยตามแน่ เขาจงึ ด่าโดยอ้างองิ จากสิ่งทีเ่ กดิ ขนึ้ จริง เช่น
จบั ผดิ สิ่งที่คนคนนั้นทำพลาด จากน้ัน ก็เอามาขยี้ซ้ำด้วยประโยค
ตลกๆ ปนหยาบคายในแบบของตนเอง
ซึ่งแนน่ อน ว่ามีคนจำนวนไม่นอ้ ยทถ่ี ูกใจคอนเทนต์แบบนี้ เพียงลง
คลิปไปไดไ้ มน่ าน ยอดวิวของคลิปกพ็ ุ่งทะยานแบบท่ีไม่เคยเปน็ มา
กอ่ น สร้างรายได้ใหก้ ับเขาอย่างเปน็ กอบเปน็ กำ

5

เม่อื คลปิ แรกประสบความสำเรจ็ คลิปอ่นื ๆจุงตามมา เมื่อด่าคนใกล้
ตัวเสร็จ เขากเ็ รมิ่ ข้ามไปด่าคนทไี่ กลตัว โดยเน้นเฉพาะคนที่กำลัง
เปน็ กระแส และกำลงั ถกู สงั คมโจมตี
เพราะถ้าหากไปด่าคนทีเ่ ป็นกระแสในแงบ่ วกแบบสุ่มสี่สุ่มห้า แรง
ต้านที่เกดิ จากแฟนคลบั ของคนเหล่านั้น นา่ จะรนุ แรงกวา่ พวกท่ีเหน็
ด้วยกับเขา ดังน้ัน ถา้ เลอื กดา่ คนทกี่ ำลงั ถูกสงั คมโจมตีอยู่ แรงต้าน
ก็จะมนี ้อยลง และอาจจะดึงดูดกล่มุ คนทรี่ ังเกียจคนคนนัน้ อย่แู ล้ว
ให้มาดูคลิปของเขาไดอ้ ีกด้วย

หลงั จากทำแบบน้ีสักพัก ช่องของเขาก็ค่อยๆเติบโตขนึ้ อยา่ งรวดเรว็
ฐานแฟนคลบั ก็เริม่ เพ่มิ ข้ึนทีละนดิ ๆ
หลายๆครั้งแม้จะมฝี า่ ยตรงขา้ มมาโจมตบี ้าง เหลา่ บรรดาแฟนคลับ
ของเขา ก็พร้อมจะเปน็ กำแพงป้องกนั ให้ พร้อมกบั โจมตีกลับ จงึ ทำ
ให้เขาแทบไมต่ ้องกงั วลใดๆ
แตอ่ ยู่ไปนานๆวันเขา้ ก็มีหลายครง้ั เหมือนกนั ท่ีเขาเริ่มจะหมดุ มุก
ทำคอนเทนต์ เน่ืองจากขอ้ เท็จจรงิ ทีม่ ี ต่างก็พดู ออกไปหมดแลว้ ทำ
ใหเ้ ราตอ้ งเริ่มหาประเด็นอะไรใหม่ๆ มาเล่นแทน แมว้ ่าประเดน็
ดงั กล่าวจะดเู ล็กน้อยจนเข้าขั้นไร้สาระก็ตาม

6

หรือในบางคร้งั เขากต็ อ้ งยอมขุดเอาประเด็นเก่าๆกลับมาเล่น จน
ตัวเองก็ยังรูส้ ึกว่าน่าเบ่ือไปอยู่บ้าง หรือไม่ กต็ ้องใส่สตี ไี ขป่ ระเดน็
เดิม ๆใหเ้ กินความเป็นจรงิ แม้จะดูเป็นส่งิ ท่ผี ดิ แต่อยา่ งนอ้ ย มนั ก็
พอจะทำใหเ้ ขามีคอนเทนตเ์ ล่นไปได้อกี สักพัก
ขืนปลอ่ ยเอาไวแ้ บบนตี้ ่อไป.....มหี วงั ต้องมสี ักวัน ทเ่ี ขาจะต้องหมด
มุกชนิดรีดเค้นยงั ไงกห็ ามาเพิ่มไม่ได้ เปน็ แน.่ ...
ดงั น้ัน ระหวา่ งทเี่ ขากำลงั สรา้ งตวั ดว้ ยการไลฟส์ ด เขาก็ได้นำเงินท่ี
ได้จากการทำยูทปู มาลงทุน เพ่อื ท่ีอย่างน้อย ในวันทีเ่ ขาหากนิ จาก
ยทู ูปไม่ไดแ้ ล้ว จะไดม้ ีอาชพี สำรองเอาไวห้ าเล้ียงตนเองได้ แตเ่ นอ่ื ง
ดว้ ยตวั เขาเองทบ่ี ริหารจดั การทรพั ยากรไม่ค่อยเกง่ จึงทำให้การ
ลงทนุ เป็นไปไดไ้ ม่สู้ดนี ัก
ดังนัน้ เขาจงึ ตง้ั ใจว่าจะใหค้ นในบ้านเป็นคนคอนดแู ลเรื่องธุรกิจ
ส่วนเขาจะทำหนา้ ท่ีเปน็ คนหาเงินทุนเอง
แตท่ ว่า.......

' ข้าไมเ่ อาดว้ ยกับเอ็งหรอก.....เชญิ เอง็ ทำธรุ กจิ ไปคนเดียวเถอะ....'

7

' เอ้า!?! ทำไมล่ะพ่อ?!? ฉันอตุ สาห์สร้างงานสรา้ งอาชีพใหค้ นใน
ครอบครัวท้ังที ทำไมพอ่ กบั แม่ถงึ ไม่สนบั สนนุ ฉันล่ะ?!? '

' จะใหข้ า้ เหน็ ดเี หน็ งามกบั สง่ิ ท่เี อง็ ทำเนย่ี นะ?!? เอ็งรูร้ เึ ปล่า วา่ ไอท้ ่ี
เอ็งทำน่ะ มนั งามไส้ขนาดไหน?!?! '

' เอิม่ ....งามไสย้ งั ไงรึพอ่ ??'

' เฮอ็ ะ!! ยงั จะมาทำไขสือ ก็ไอ้ท่เี อ็งไปดา่ ชาวบ้านชาวชอ่ งเขาไปทัว่
ไง!! ทง้ั คนในตลาดก็ดี คนข้างบ้านเราก็ดี เอ็งรมู้ ้ยั !! วา่ ไอท้ ี่เอง็ เอา
สนิ ค้าเขาไปรีวิวเสยี ๆหายๆน่ะ มนั สง่ ผลกระทบต่อการค้าขายของ
พวกเขาขนาดไหน!!!! '

' เอ้า?!? กส็ ินคา้ มนั มีจุดบกพร่องจริงๆนี่ ฉันเอาความจรงิ มาพูด มนั
ผดิ ตรงไหน!!? '

8

' อยา่ งแรกเลยนะ ไอ้ที่เอ็งพูดมันไม่ใช่ความจริงทงั้ หมด ร้านบาง
ร้านมันก็ไมไ่ ด้แย่ขนาดนน้ั แต่เอง็ ก็เอามาใสส่ ีตไี ขเ่ พิ่มจนมนั ดูแย่
กว่าความเปน็ จรงิ

อยา่ งทส่ี อง ถงึ เอ็งจะทำท้ังหมดนี้เพ่ือหารายไดใ้ ห้ครอบครัว แต่
การท่เี อง็ ไปสรา้ งศัตรกู ับเขาไปทั่ว เอ็งคดิ ว่าข้า หรือคนรอบขา้ งเอ็ง
จะไมโ่ ดนผลกระทบไปดว้ ยเรอะ?!? ถ้าจะให้ข้าต้องสรู้ บปรบมอื กับ
คนทัง้ หมู่บ้านเพราะเอ็ง ขา้ ไม่เอาด้วยหรอก!!! '

และน่ันก็ทำใหเ้ ขาตอ้ งทำหนา้ ที่ดแู ลธุรกจิ ของตนเพยี งลำพังอย่าง
ชว่ ยไมไ่ ด้ ประคบั ประคองมันไว้ต่อไป จนกวา่ คนในครอบครัวจะให้
อภยั เขา และยอมมาชว่ ยเขาทำงาน
แต่น่าเสียดาย....ท่กี วา่ เขาจะฝ่าฟันไปถึงวนั นัน้ ได้ กต็ อ้ งพบเจอกับ
อุปสรรคใหญ่เสียแล้ว

เนอ่ื งจากช่วงนเี้ ขากำลังต้องการคอนเทนต์ เขาจึงตดั สินใจทีจ่ ะ
โจมตเี ซเลบ็ หรือพวกคนดัง โดยเลอื กเฉพาะคนท่ีกำลังเป็นประเด็น
ร้อนท่สี ดุ ในขณะนี้ หากคนไหนกระแสเร่มิ ตก เขากจ็ ะหยุดโจมตคี น

9

คนน้ัน แลว้ เปลยี่ นไปเล่นคนทก่ี ระแสแรงกว่าแทน แต่ถา้ หากคน
ไหนที่กระแสแรงดีไม่มตี ก เขากอ็ าจจะเล่นคนคนนั้นนานหนอ่ ย
....ไมร่ ้เู ป็นเพราะเขาเลือกโจมตีเซเลบคนหนึ่งนานเกนิ ไปรเึ ปล่า
เพราะหลงั จากนน้ั ไมน่ าน เซเลบ็ คนนั้นกเ็ ร่มิ โตเ้ ขากลับ....

จู่ ๆ ก็เร่ิมมชี อ่ งยูทปู ช่องเล็กช่องน้อย ซึ่งคาดวา่ นา่ จะเป็นบรวิ าร
ของเซเลบคนดังกล่าว เร่ิมพาดพงิ ถึงเขา ด่าทอเขาตา่ งๆนาๆ อกี ท้ัง
ยงั ยำ้ เตอื นเขาแบบกลายๆ ว่าให้หยดุ ทำแบบน้ซี ะ
อนิจจา ที่ตัวเขาในตอนน้ัน ค่อนข้างถือดีและดื้อดา้ นอยู่พอตวั
แทนที่จะหยุดทำตามคำเตือนดีๆ เขากลบั เลือกทจี่ ะด่ากลบั และไม่
ยอมหยดุ โจมตีเซเลบคนนนั้ งา่ ยๆ
แน่นอนว่า ทง้ั เขาและฝา่ ยนนั้ ต่างด่ากนั แบบอ้อมๆ โดยเล่ียงท่ีจะ
เอย่ ช่ืออีกฝา่ ยออกมาตรงๆ ทำให้ไม่สามารถนำกฎหมายหม่ิน
ประมาทมาใชใ้ นศกึ คร้ังน้ีได้
ศกึ น้ี จึงต้องวดั กันท่ีความอึด ใครจะหยุดดา่ ใครกอ่ น หรือใครจะทน
ได้นานกวา่ กัน
สำหรบั ตวั เขาทก่ี ำลงั กระหายคอนเทนต์ การด่ากนั ไปมาแบบน้ี ถือ
เปน็ การตอ่ อายใุ ห้กระแสได้เป็นอยา่ งดี ทำให้เขาแทบจะไมต่ ้องสรร

10

หาเหยือ่ รายใหมเ่ ลย แคค่ อยจับผดิ อกี ฝ่าย แลว้ เอามาเป็นประเด็น
เรือ่ ย ๆให้ได้ก็พอ อาจมใี ส่สีตีไข่เพ่ิมตามความเหมาะสม
ส่วนเรอื่ งโดนด่า เขาเองกถ็ ือว่าเป็นคนท่กี ารด์ แข็งอยู่พอสมควร จงึ
ไมม่ ีปญั หาอะไร

แตท่ ว่า.....
สภาวะก่ำกึ่งนี้กอ็ ยตู่ ่อไปได้ไม่นาน
เดมิ ที แค่ถกู ด่าอยา่ งเดยี วก็ยังไม่เทา่ ไหร่....แตก่ ารขุดความลับของ
เขามาแฉเนย่ี สิ......
ความจรงิ กลยทุ ธ์นี้จะใชไ้ ม่ได้ผลเลย ถ้าเขาไม่เคยก่อเร่อื งเส่ือมเสยี
อะไรไวใ้ ห้คนขุด
แตน่ า่ เสียดาย.....ท่เี ขาไม่ได้เป็นเชน่ นัน้
เพราะกอ่ นหน้าน้เี อง เขาเองกไ็ ม่ได้เป็นคนดีอะไรนัก แถมยังกอ่
เรื่องเอาไว้เยอะ จนคนในหมู่บา้ นพากันเอือมระอา ยงิ่ พกั หลงั ทเ่ี ขา
เริ่มมาทำคอนเทนตด์ ่าคน คนในหม่บู ้านก็ยงิ่ เหม็นข้ีหน้าเขามากข้ึน
กว่าเดิม.....

11

เรียกได้วา่ เร่ืองเส่ือมเสียของเขาน้ัน มีเตม็ ไปหมด และเพราะพวก
น้นั เกลียดเขาอยแู่ ลว้ กระมงั ถงึ ได้มพี วกนนั้ บางส่วนพร้อมใจกนั
ขายข้อมลู ของเขาใหก้ บั ศตั รู

ชักจะขำไม่ออกซะแล้วส.ิ ...

เขาคิด เพราะปกติ ลำพังแค่ถูกคนในหมู่บ้านจงเกลียดจงชงั จนไมม่ ี
ท่ยี นื ในหมบู่ า้ น ก็ว่าหนักแล้ว....แลว้ ถ้าหาก...คนข้างนอกหม่บู า้ น
หรือบางทีอาจจะทง้ั เมือง ทั้งจังหวดั หรือทงั้ ประเทศมารมุ เกลยี ด
เขาด้วยอีกคนละก.็ ...
พอคิดมาถงึ ตรงนี้ ขายร่างเลก็ ก็อดเหง่ือแตกขนึ้ มาไม่ได้ เมอ่ื
ตระหนกั ไดว้ า่ ตนเองกำลังไม่มีทยี่ ืนในสงั คมอีกต่อไป ไม่ว่าจะหนี
ไปทีไ่ หน ๆ.....
ไม่สิ....ถ้าจะพดู ใหถ้ ูก...เรยี กว่าไม่ไดผ้ ดุ ไม่ไดเ้ กดิ เลยต่างหาก..

แต่ท่นี า่ ปวดหวั อีกอยา่ ง คอื นอกจากวีรกรรมแสบสนั ทสี่ รา้ งความ
บาดหมางให้กับคนในหมูบ่ ้านแล้ว ยังมวี ีรกรรมบางสว่ นทดี่ ูเหมอื น
จะผิดกฎหมายหน่อยๆด้วย.....เปน็ ความลับดำมดื ทีเ่ ขาปกปดิ เอาไว้

12

ไม่ใหใ้ ครร้แู ละด้วยเหตนุ ้ี จงึ ทำใหเ้ ขารอดจากการโดนจับมาได้
หลายปี

แตใ่ นตอนนี้....มันกลบั ไม่ใช่ความลับอีกต่อไปแลว้ ....

แล้วถ้าหากพวกตำรวจร้เู ร่อื งนีเ้ ขา้ ล่ะก.็ ..

แปลวา่ หลังจากนี้ นอกจากเขาจะโดนทุกคนลอยแพแลว้ ยงั มี
โอกาสทีเ่ ขาจะไดเ้ ขา้ ไปอย่ใู นคกุ อีกดว้ ย...........

ถา้ หากเขาได้เข้าไปอยูใ่ นคุก....ธรุ กจิ ของเขาทเ่ี พ่ิงเปิดตวั ไม่นานมานี้
คงมีหวงั ได้ปิดกิจการลงแน่ ๆ...เงินท่ีเขาไดม้ าจากน้ำพักนำ้ แรงของ
ตนเอง

เงนิ ท่ีเขาเก็บสะสมมาเนนิ่ นาน

เงิน.....ทเ่ี ขาได้มา โดยแลกกับความสมั พันธ์กับคนในหมู่บ้าน ก็
อาจจะโดนยึดไปดว้ ย......

ทกุ สิง่ ทุกอยา่ งท่ีเขาทำมาเนิ่นนาน กำลังจะมลายหายไป....

โครก.....

13

ขณะที่กำลงั ก่ายหน้าผากดว้ ยความเครง่ เครียดอยูน่ ัน่ เอง เสียงทอ้ ง
รอ้ งทด่ี ังข้นึ ทำลายความเงยี บ ก็ทำใหข้ ายร่างเล็กกลับมาได้สติอีก
คร้ัง

จรงิ ส.ิ ...เรายงั ไมไ่ ด้กนิ ม้ือเทยี่ งเลยน่หี วา่
.....

เขานกึ ข้ึนได้ ก่อนจะเหลือบไปมองที่นาฬิกาตรงมุมห้อง เวลาตอนน้ี
คอื ช่วงบ่ายๆ และกำลงั จะยา่ งเขา้ ตอนเย็น
เมือ่ เห็นดงั นนั้ ขายรา่ งเลก็ จงึ ก้าวลงจากเตยี ง ก่อนจะเดินเอ่ือยๆไป
ยังโต๊ะกบั ข้าว
มืออันผอมแหง้ ของเขาค่อยเอ้ือมไปควา้ ถุงพลาสตกิ มา ด้านในมขี า้ ว
กลอ่ งทีเ่ ขาซ้ือมาจากรา้ นสะดวกซ้ืออยู่
เขาจองมองมันด้วยท่าทีเซง็ ๆสกั ครู่ ก่อนจะหยบิ มนั ออกมาจากถุง
และเรม่ิ แกะแผน่ พลาสติกออกเพื่อรบั ประทาน

14

ใจจรงิ เขาก็อยากจะไปซ้ืออาหารตามสง่ั จากรา้ นเจ้าประจำอยู่
หรอก....ถา้ ไม่ติดว่าคนขายไม่ยอมขายให้เขาล่ะนะ.....ไหนจะ
บรรยากาศมาคขุ องพวกชาวบ้านเวลาเขาเดินเขา้ ไปในตลาดอีก พอ
โดนกดดนั หนกั ๆเข้า ก็เล่นเอาซะเขาไม่กล้าไปสหู้ นา้ ผู้คนในตลาด
เลย ไดแ้ ต่หลบหนา้ หลบตาพวกนน้ั โดยการออกไปซื้อของที่อนื่
หรอื ไม่ กต็ อ้ งไปซ้ือของในร้านสะดวกซ้ือเอา
ยังดี ท่ีพวกพนักงานในร้านไม่คอ่ ยมเี ร่ืองบาดหมางอะไรกับเขานัก
ประกอบกบั นโยบายของร้านที่เนน้ ไปท่ีการใหบ้ ริการกบั ลูกค้า จงึ
ทำใหพ้ วกพนักงานปฏบิ ตั ติ ัวกับเขาค่อนขา้ งดี เมอื่ เทยี บกบั พวกคน
ในตลาด

ติดอยู่อย่างเดยี ว.....คอื มนั ไม่อรอ่ ยเทา่ พวกร้านในตลาดเนีย่ ส.ิ ......
แต่ก็ยงั ดีกวา่ ไม่มีอะไรกนิ ละ่ นะ...

เขาตกั ขา้ วเข้าปากอยา่ งไรช้ วี ิตชีวา ในขณะท่ีอีกมือนึง ก็เอ้ือมไป
หยบิ มอื ถือกลบั มาดูอีกครั้ง ใจนึง แมจ้ ะยงั กลัวกบั สิง่ ท่ีชายรา่ งอ้วน
กำลังพูด กลัว...ว่าอีกฝา่ ยจะเอาเร่ืองอะไรมาแฉอีก แล้วเร่ืองนน้ั จะ
เปน็ เรอ่ื งทเี่ ขาทำผิดกฎหมายรเึ ปลา่ ..?

15

แตอ่ กี ใจนึง เขาเองก็อยากจะรเู้ หมือนกนั ...ว่าอีกฝ่ายกำลงั พดู อะไร
อยู่
หลงั จากที่กนิ ไปจอ้ งมือถือไปอยู่ครหู่ นงึ่ ในที่สดุ ความอยากรอู้ ยาก
เหน็ กม็ ชี ัยเหนอื ความกลวั เขาจึงเปิดหน้าจอมือถอื และกดกลับ
เขา้ ไปในไลฟ์อีกครั้ง

" ไอ้เลวเอย้ !!! " ทนั ทีทเี่ ขาเปดิ เข้าไปในไลฟ์ เสียงกน่ ดา่ ท่ีฟงั ดูทมุ้
ใหญ่กก็ ระแทกเข้ากับโสตประสาทของเขาทันที ขายรา่ งเล็กหน้ายู่
เล็กน้อย ก่อนทเ่ี ขาจะเริ่มเบาเสียงโทรศัพท์ลง เผ่ืออย่างนอ้ ย เสียง
ดา่ ทีฟ่ งั ดูแสลงหนู ้ีจะไดเ้ บาลงบ้าง

" คุณดสู ่ิงทีม่ นั ทำกบั ครอบครัวมันส!ิ !! ทั้งพอ่ แมม่ ัน! พส่ี าวมัน!
พ่เี ขยมนั ! วนั ๆมนั อยบู่ า้ น มันก็ไมเ่ คยทำงานทำการอะไร เอาแตใ่ ช้
พอ่ ใช้แมใ่ ห้มาบริการมนั อยา่ งกบั เบ!๊ ! เวลาพ่ีสาวทำงานทำธุรกิจ มนั
ก็ไปป่วนเขา ไม่ไดช้ ่วยอะไรเลยแทๆ้ แต่ทะลึ่งจะมาขอสว่ นแบง่
60/40 มนั เลวม้ัยล่ะครบั !!!! "
ชายรา่ งอว้ นทีอ่ ยู่ในจอโทรศัพท์พดู ด้วยนำ้ เสยี งเกร้ียวกราด ในขณะ
ทีข่ ายร่างเล็กเรมิ่ มีสหี นา้ เจ่ือนๆ เนอื่ งดว้ ยความกระดากอาย เม่ือ

16

เหน็ ความลบั ท่ีนา่ ขายขีห้ น้าของตนถูกนำมาแฉให้คนอีกนับไม่ถ้วน
ให้รบั รู้ โดยทีต่ นเองไม่อาจทำอะไรได้

" เวลาทำธุรกิจอะไรมนั กเ็ จ๊ง เพราะฝีมือการบรหิ ารมันห่วยแตก!!
เวลาค้าขาย มนั ก็ค้ากำไรเกินควรกบั พวกชาวบา้ น ซ้ือของมาหลกั
พัน แต่ดนั ขายไปหลกั หมืน่ หรือหลักแสน! ถามจรงิ !! ชาวบา้ นตา
ดำๆท่ีไหนจะกล้ามาซื้อ!? ค้าขายมนั กถ็ ึงได้ไมป่ ระสบความสำเร็จ
แบบนี้ไง!!!

แตเ่ หนอื สิง่ อื่นใด เวลามันเจอปัญหา มนั ไมเ่ คยแกเ้ องเลย เอาแต่ให้
คนในครอบครัวแก้แทนตัวเองตลอด!!! เวลาเป็นหน้ี กใ็ หพ้ ่อใชห้ นี้
แทนให้! เวลาตอ้ งเงินทุน แทนท่จี ะหาเอง กม็ าขอคนในบา้ น! เวลา
จะไปซ้ือของ ก็ต้องมาขอยืมรถพี่เขย รถพีเ่ ขยสกปรกบ้าง เสียหาย
เพราะฝมี ือการขับขีอ่ ันห่วยแตกของมนั บา้ ง เขาก็ไมเ่ คยว่าอะไรมัน
แต่สงิ่ ทีม่ นั ตอบแทนเขาล่ะ!?!? ถว่ งแข้งถ่วงขาไม่พอ วนั ๆไม่ทำอะไร
นอกจากดา่ คนอืน่ ไปทัว่ ! เอาแตช่ กั ศึกเข้าบ้านจนคนในครอบครวั
เดือดร้อนตลอด!! "
ชายร่างเลก็ เร่มิ ตกั ข้าวกินอยา่ งอยากลำบาก รสู้ กึ สะอึกทุกครั้งท่ียิน
ความโหลยโทย่ ของตนเองในอดตี จากปากของชายร่างอว้ น

17

ใช.่ ....เขารู้ดีวา่ ตนเองมันห่วยแตกขนาดไหน เพราะทำอะไรไมเ่ ปน็
เลยจำเปน็ ต้องให้พ่อแมค่ อยทำโน่นทำนใี่ ห้
เพราะทำอะไรไม่เป็น ตอนไปชว่ ยพสี่ าวทำงาน เลยกลายเป็นไป
ป่วนมากกวา่ ชว่ ย ทำโนน่ ทำนี่ผดิ ไปหมด
สว่ นเรอื่ งสว่ นแบง่ อันน้นั เขาก็เถียงชายรา่ งอ้วนไม่ได.้ ...เพราะนั่น
คอื นสิ ัยเสยี ของเขาจรงิ ๆ
ทคี่ ดิ ราคาสนิ คา้ แพงเกนิ ไปจนขายไม่ออก กเ็ พราะโลภเกินไปนี่
แหละ
เพราะทำอะไรไม่เปน็ เขาจึงมักจะทำรถพี่เขยพัง
เพราะทำอะไรไมเ่ ป็น เขาจึงไม่รจู้ ะทำความสะอาดรถให้พเ่ี ขยยงั ไง
ทำไป ก็กลัวว่าจะทำรถเขาพงั
จงึ ไดแ้ ตป่ ล่อยใหเ้ จา้ ตัวทำความสะอาดรถของตนเองท่สี กปรกด้วย
ฝมี อื เขาอย่างชว่ ยไม่ได้
ซ่ึงตวั เขาเอง กร็ ู้สกึ ผดิ ต่อทุกคน และรังเกยี จความหว่ ยแตกของตน
เหมอื นกนั ....เลยได้แต่ลองทำโน่นทำนไี่ ปเรอ่ื ย ๆ เผ่ือจะเจอส่ิงที่ตน
สามารถทำได้ดี และสามารถช่วยเหลือครอบครัวได้
ซง่ึ ส่งิ ท่เี ขาทำได้ทีว่ า่ กค็ ือการทำยูทปู นี่แหละ...

18

" มันห่วยแตกขนาดน้ี มนั ยังจะมีหนา้ มาดา่ มาวิจารณ์ มาส่ังสอน
คนอน่ื อกี เหรอ!! ทำเป็นบอกเคล็ดลบั โนน่ น่นี ัน่ ถ้ามนั ดจี รงิ ทำไม
ธรุ กจิ มนั ถงึ ได้เจ๊งละ่ ครบั !?!? สว่ นพวก FC
น่ีเหรอครับ คนท่ีพวกคุณเข้าไปฟังมนั พลา่ มกนั น่ะ! อยา่ ไปดูมัน
อยา่ ไปใหค้ ่ามนั ออกมาได้แล้ว!!

ส่วนเอง็ ไอ้ลูกหมา!! ถ้าดูไลฟ์น้อี ยู่ หยุดทำแบบนี้ซะ!!! ถา้ เอ็งไมท่ ำ
แบบนี้ กไ็ มม่ ใี ครอยากมายงุ่ กับเอง็ หรอก!!! ถ้ายังรักคนในครอบครวั
อยู่ละ่ ก็ หยดุ หาเรื่องมาให้พวกเขาปวดหัวได้แล้ว!!! "

" ........ " ขายรา่ งเลก็ ชะงกั คา้ ง ขณะทีก่ ำลงั จะตักข้าวเขา้ ปาก
หลังจากท่ตี ้องกลำ้ กลืนฝนื ทนกินขา้ วพร้อมฟังคำดา่ มาตั้งเนิ่นนาน

ห...หยุด...งั้นเหรอ....

ความคิดบางอย่างแวบ๊ เข้ามาในหวั ถา้ หากว่า....ถา้ เขาหยดุ ล่ะก.็ ..
เรือ่ งบา้ ๆพวกนีก้ ็จะจบลงสนิ ะ....

19

ถา้ อยา่ งน้นั ล่ะก.็ ....ถ้าอย่างน้ัน...เขาควรจะ.....พอแค่นีด้ ีรเึ ปลา่ นะ...
ไม่สิ....มันไมง่ ่ายแบบนนั้ หรอก......
ตอ่ ให้พวกนั้นหยุดแฉ ถึงอย่างไร คนทรี่ ้วู รี กรรมของเขาไปแล้ว กไ็ ม่
มที างให้อภยั เขาอยูด่ .ี ...พวกนน้ั จะยงั คงเกลียดชงั เขาต่อไป
แลว้ ถ้าแบบนน้ั ....เขาจะยอมหยดุ ไปทำไมกัน?
แตว่ ่า.....ถา้ จะให้มันยืดเยื้อต่อไป...ถ้าพวกนน้ั แฉเขาหนักขึ้นล่ะ...
ไหนจะพวกที่มาระรานครอบครัวเขา เพราะสิ่งที่เขาทำอกี ...
ครอบครัวเขา จะทนถูกด่าถูกกดดนั แบบนตี้ ่อไปได้อกี นานแค่ไหน
....
ถา้ เขาทำแบบนต้ี ่อไป....มันจะเปน็ การทรมานครอบครัวของตนเอง
รึเปลา่ ....

' happy birthday to you...happy birthday to you...
happy birthday happy birthday..
happy birthday to you.....'

20

' ท...ทุกคน....'

' สุขสนั ตว์ ันเกิดนา้ พอ่ รูปหล่อ...!!'

' ต...แต่วา่ ...'

' เออน่ะ....ไมเ่ ปน็ ไรหรอก....เหน็ แกบอกอยากได้เจา้ น่ีมาตั้งนาน
แล้วนี่ แถมปกี ่อนๆ แกกม็ ือเปลา่ มาตลอด เพราะง้ัน รับไปเถอะ'

' ต.....แต่ พวกเรามเี งนิ ไมเ่ ยอะขนาดนั้นน่ะครบั !! ถ้าพี่เอามาใชก้ บั
เรื่องไมเ่ ป็นเรื่องแบบน้ีละ่ ก็!!! '

' เรื่องไม่เป็นเรื่องงัน้ เหรอ.....ซ้ือของขวญั วันเกิดให้น้องชายตัวเองนี่
มนั ไม่เป็นเร่ืองตรงไหนกัน? อีกอย่าง ฉนั น่ะ รจู้ ักประมาณตนอยู่
หรอกนา่ ถงึ ไดเ้ ก็บออมทีนดิ ๆจนมเี งนิ พอซ้ือเจา้ นไ่ี ง.....'

21

' ....ผม...ไมร่ ู้จะตอบแทนพี่กับทุกคนยงั ไงด.ี ....เงนิ ผมก็ไมม่ ี....
ทำงานอะไรก็ไมร่ ุง่ ....แถมยังคอยสรา้ งปัญหาให้กับทุกคนอกี ...แต่
ทุกคนกย็ งั ....'

' เออน่ะ.....ไม่ตอ้ งคดิ มากหรอก คราวหน้ากท็ ำตวั ให้ดีข้ึนก็แล้วกนั
แล้วก็รีบๆหางานทำให้ได้ล่ะ แกจะได้เล้ยี งดตู วั เองไดส้ ักที '

' ครับ.....ผมสญั ญา...สักวนั ผมจะหางานให้ได้ และเม่ือผมมีเงนิ
เมอื่ ไหร่ ผมจะต้อง....กลับมาตอบแทนทุกคนแนค่ รบั !! '

" !!!!! " ชายหนุม่ เบกิ ตากว้าง ไดส้ ติกลับมาอีกครั้งหลงั จากท่เี ข้าสู่
หว้ งภวังค์ไปแวบหนงึ่
กอ่ นที่ดวงตาของเขาจะเร่มิ ฉายแววหม่นหมองออกมา เพราะความ
ทรงจำเม่ือสักครู่ ไดท้ ำใหเ้ ขาจดจำความจริงข้อหนึ่งไดอ้ ีกคร้ัง

นน่ั ส.ิ ....เราลืมไปไดย้ งั ไงกนั ....

22

เพราะเราโหลยโท่ย....ทำอะไรก็ไม่ไดเ้ ร่ืองสกั อยา่ ง....ยกเว้นทำยทู ู
ป..
ถ้าเราหยดุ ทำยูทูปละ่ ก.็ ...แล้วเงนิ ละ่ ...จะไปหามาจากไหน...
แล้วถ้าไมม่ ีเงนิ .....แล้วเขาจะตอบแทนทกุ คนในบ้านไดย้ งั ไง....
จากที่ตวั เขาพอจะมีประโยชน์ขน้ึ มาบ้าง....ก็จะกลบั มาเปน็ คนไรค้ า่
อีกคร้ัง...

แต่ถา้ ดนั ทุรังทำยทู ปู ต่อ...มนั จะเปน็ การทำร้ายครอบครัวทางอ้อม
....

ถา้ อยา่ งนัน้ ....แล้วเขาควรจะทำอย่างไรดี.....

*********

หลงั จากท่ที านข้าวเสรจ็ และท้ิงกล่องข้าวเสร็จเรยี บร้อย ชายรา่ ง
เลก็ ก็กดออกจากไลฟ์อีกครั้ง ก่อนทน่ี ้ิวของเขาจะเลอ่ื นๆหน้าจอจน

23

เขา้ ไปอีกหนา้ หนึ่ง ด้านในหน้านนั้ มีรายชือ่ คนร้จู กั และเบอร์
โทรศพั ทเ์ รียงรายกนั จนเปน็ แถวยาว
และแล้ว น้วิ ของเขากเ็ ล่ือนมาหยุดอยทู่ เ่ี บอรข์ องใครคนหนึ่ง
แทนทจ่ี ะกดลงไปตามทตี่ ้ังใจไว้ ชายหนุ่มกลับจอ้ งมองตัวเลข
เหลา่ นน้ั ค้างไปชั่วขณะ นิว้ มือแข็งเกร็ง ไมย่ อมขยับดังใจนึก

เราควรจะ.....โทรไปดรี ึเปล่านะ...

เขาคดิ ความรู้สึกในหัวเริม่ ตีกันจนมั่ว
เพราะนบั ต้ังแต่เมื่อวนั นน้ั เขาก็ไม่ไดต้ ดิ ต่อกลับไปหาผเู้ ป็นพ่อหรือ
คนอ่ืนๆอีกเลย จนเวลาลว่ งเลยไปปีกวา่ ๆแล้ว
จนกระทัง่ วันนี้. วันที่เขารูส้ กึ หนกั อกหนักใจ และไม่รจู้ ะทำอย่างไร
ดี เขาจึงตอ้ งการทีจ่ ะปรึกษาใครสักคน เผอ่ื ความหนกั ใจน้ีจะได้
ทุเลาลงบา้ ง หรอื ไม่ ก็ไดค้ ำตอบของปัญหาทก่ี ำลงั จะเผชิญอยู่
แตท่ ว่า ในจงั หวะที่กำลังจะกดโทรไปน้ันเอง จู่ๆ ความรู้สึก
บางอยา่ งที่ใกลเ้ คียงกับความกลวั กแ็ วบ๊ เข้ามาในหวั จนทำให้เขาไม่
สามารถกดโทรไปอย่างท่ใี จต้องการได้

24

น่ันก็เพราะ การพบเจอกันคร้ังลา่ สดุ จบลงแบบไม่คอ่ ยจะดีนัก
หลังจากเม่ือวนั นัน้ เขาจงึ ไมก่ ล้ากลบั ไปเจอหน้าคนในครอบครัวอกี
และตัดสนิ ใจจะอยทู่ ี่บา้ นหลังเลก็ ๆของตนเองที่ปลูกแยกออกมา
เพ่อื หนหี น้าคนในบา้ น
พอคิดวา่ วนั น้ี จะเป็นคร้งั แรกท่ีเขาได้กลับมาคุยกับคนในครอบครวั
อกี ครั้งหลังจากท่หี นหี นา้ ไปต้ังนาน ชายหน่มุ กร็ ูส้ กึ ประหม่าขน้ึ มา
อย่างบอกไม่ถูก

เราควรจะ...โทรกลบั ไปหาพวกเขา....ดีรเึ ปล่านะ...

แลว้ ถ้าโทรไป....พวกเขาจะดา่ จะว่าเรารเึ ปลา่ ....
หรือบางท.ี ..พวกน้ันอาจจะไม่ยอมรับสาย เพราะไม่อยากคุยกบั เรา
กไ็ ด.้ .....
เราเองก็ก่อเร่ืองไวเ้ ยอะ....ถา้ พวกนั้นจะยงั โกรธเขาอยู่ ก็ไม่ใช่เร่อื ง
แปลก...
แลว้ ที่เราเคยโอ้อวดไวว้ า่ จะยืนด้วยลำแขง็ ของตัวเองให้ไดล้ ่ะ....

25

ถา้ บากหน้ากลบั ไป.....พวกน้ันจะรสู้ ึกยังไง?....
จะสมเพชเวทนา หรือหัวเราะเยาะเรารึเปล่านะ.....

พอคิดมาถึงตรงนี้ ชายหนุม่ กร็ ู้สึกไม่อยากโทรกลับไปเสยี เอาด้อื ๆ
ม.....ไม่เอาดีกวา่ .....ถ้าจะขายหน้าให้คนอน่ื เหน็ ....สูเ้ รา...ไปเลยี แผล
อย่เู งยี บๆยงั จะดีกว่า...

เม่อื คิดได้อยา่ งนั้น เขาจึงเริม่ ลดโทรศัพทล์ ง และออกจากหนา้
รายชือ่ ในที่สุด...
แตก่ ระนนั้ ตวั เขาก็รู้อยู่แก่ใจ วา่ นี่เป็นเพยี งการหนีปัญหาเท่านั้น
และปัญหา ไม่อาจหนีได้ไปตลอด....
ไมว่ า่ อย่างไร เขาก็จะต้อง...ปรกึ ษาหารือกับใครสกั คนเพ่ือหาทาง
ออกกับเร่ืองน้ีอยู่ดี....

แต่นี้แน่ๆ...วันนเี้ ขายังไม่พรอ้ ม....

26

' เอาไวร้ วบรวมความกลา้ ได้เมื่อไหร่....คอ่ ยโทรไปดีกว่า....'

เม่ือคิดได้อย่างนน้ั เขาจงึ วางมอื ถือลงข้างเตยี ง ก่อนจะหนั ไปยัง
นาฬิกาตรงมุมห้องอกี คร้ัง
ตอนนเี้ ร่ิมเย็นแล้ว.....แตเ่ พราะเขาเพิง่ กินม้อื เทยี่ งไปตอนบ่าย....
ดงั น้ัน เขาจะกินมื้อเย็นตอนนี้เลยไมไ่ ด้

ยังไมห่ ิวเลยแฮะ.....ถ้าอย่างนั้น....เรานอนหลบั งีบ แล้วค่อยตื่น
ขน้ึ มากินตอนดึกๆดีกว่า...

เมื่อคิดได้อยา่ งน้นั เขาจึงเอ้ือมมือไปยงั มือถืออกี ครั้ง แลว้ กดต้ัง
เวลาปลกุ กอ่ นจะวางมันลงกลบั ไปท่ีเดิม
เมอื่ ตัง้ เวลาปลุกเสรจ็ เขาก็ลกุ ขึน้ ไปจากเตียง แล้วเดนิ เล้ยี วเขา้ ไป
ในห้องนำ้ ระหว่างทางก่อนที่จะถงึ ห้องน้ำ แขนผอมๆของเขากย็ ่ืน
ไปหยบิ ผ้าเชด็ ตวั ทวี่ างอยูแ่ ถวนัน้ มาพาดบ่า

อาบน้ำสักหน่อยดกี วา่ ....เผือ่ จะทำใหส้ ดชน่ื ขนึ้ ....

27

ในขณะที่ขายร่างเล็กกำลังอาบนำ้ อยนู่ ่ันเอง จๆู่ ร่างอันเตม็ ไปด้วย
ขนสีน้ำตาลของสนุ ขั ตัวหนงึ่ ท่ีนอนแผห่ ลาอยู่ตรงอีกมมุ หน่ึงของ
บา้ น กพ็ ลันยกหวั ข้นึ มาแบบไมม่ ีป่ีมีขลุย่

"......."

มนั ยกหัวขน้ึ มาช่วั ครู่ ก่อนจะเร่มิ ลกุ ข้ึนมายืน 4 ขา แล้วเดนิ มุ่งหน้า
ไปยังหน้าต่าง

เมอื่ ถึงท่หี มาย ด้วยความทหี่ น้าตา่ งนั่นอยเู่ กนิ ระดับสายตาของมนั
สง่ ผลทำให้เจ้าหมาต้องยกรา่ งท่อนบนขึ้นและยนื 2 ขา อยา่ งชว่ ย
ไม่ได้

ดวงตาท้ังสอง กวาดมองไปรอบๆบรเิ วณบ้าน ที่บัดนเ้ี ต็มไปด้วย
ความมดื มิดจนยากทจี่ ะมองเหน็

แม้จะเหมือนไมม่ ีอะไร แต่เจ้าตบู กลบั จอ้ งมองข้างนอกอยู่อย่างนัน้
ราวกบั กำลงั ดูอะไรบางอยา่ ง ร่างของมันไมข่ ยับไปไหน ดวงตาจับ
จอ้ งแบบไมล่ ดละ ในคอของมันเรม่ิ มเี สียงครางในลำคอ คล้ายกับ
กำลงั จะขู่ออกมา

28

แต่เพราะอะไรบางอย่าง เสียงขู่ท่ีอยู่ในลำคอ กลับคาอยู่ในคอของ
มนั แบบนน้ั แทนที่จะออกมาเปน็ เสยี งเห่าอยา่ งที่มนั ตั้งใจไว้

" กรรรรซ.์ .กรรรรซ์....."
แมท้ า่ ทีของมนั ในตอนนจ้ี ะเหมือนกำลังขึงขงั แตข่ ้างในลึกๆของเจ้า
ตูบ กลบั ไม่ไดใ้ กล้เคยี งกับคำว่า กลา้ เลยแม้แต่น้อย
ถ้าจะพดู ใหถ้ ูก....มนั ในตอนน้ีไม่มีความกล้าและความม่ันใจมาก
พอที่จะตะเบงเสยี งเห่าออกไปเสียดว้ ยซำ้

......กึก.....

ขณะที่กำลังจ้องขา้ งนอกดว้ ยใจทต่ี ืน่ ระทึกอยู่นั้นเอง จู่ ๆ ความมืด
ด้านนอก ก็เร่ิมดสู น่ั ไหวอย่างบอกไม่ถูก
ไม่ส.ิ ...ถ้าจะพดู ใหถ้ ูก....มนั เหมอื นกบั ว่า อะไรบางอยา่ งท่ีอยใู่ น
ความมดื ข้างนอกน่นั กำลงั เคล่อื นทเี่ สยี มากกวา่
เจา้ สิ่งน้ัน คอ่ ยๆเคล่อื นไปยงั อีกด้านหนึ่งของบา้ น อยา่ งเช่อื งช้า
และไร้สมุ่ เสียง

29

ทันทที เี่ งาทะมนึ นนั่ เรมิ่ เคล่อื นทไี่ ปจากจุดเดิมที่เคยอยู่ เจา้ ตูบทจี่ อ้ ง
ดอู ยู่นานกเ็ ริ่มขวญั เสยี อย่างเห็นได้ชดั มนั พยายามทีจ่ ะมองตามเจ้า
ส่ิงน่ันอยา่ งเต็มที่ แต่น่าเสียดาย ที่ตอนน้เี จา้ สงิ่ น้นั ไดเ้ ดินออกนอก
ระยะมองเหน็ ของหน้าตา่ งแล้ว แถมตรงสว่ นอื่น ก็ดเู หมอื นจะไม่มี
ชอ่ งให้มองออกไปขา้ งนอกเลย...
เจา้ ตูบลงมาจากหน้าต่าง ก่อนจะเร่ิมเดินวนไปวนมาดว้ ยท่าที
กระวนกระวาย เสยี งขู่เมื่อครู่พลนั เปล่ยี นเสยี งร้องหงิงๆ ด้วยความ
หวาดกลัว ผิดกับชายร่างเล็ก ซง่ึ บัดนก้ี ำลังอาบน้ำอย่างสบาย
อารมณ์ โดยที่ไม่ร้สู ึกถึงท่าทรี ้อนรนของเจา้ หมาท่เี ดินวนอยู่นอก
หอ้ งนำ้ เลยแม้แตน่ ้อย

*******

หลงั จากท่อี าบน้ำและแต่งตัวจนเสร็จ ชายหนุ่มร่างเลก็ กเ็ ตรยี มตัวท่ี
จะเข้านอน แต่จงั หวะท่ีกำลังจะเขา้ ห้องและปดิ ประตหู อ้ งนอน
น้ันเอง เจา้ หมาขนสนี ำ้ ตาลท่ีเล้ยี งเอาไวก้ ็วิ่งถลันเขา้ มาในห้องด้วย
แทบจะทนั ที จนขายรา่ งเลก็ อดประหลาดใจไม่ได้

30

" อะไรของเอง็ เนย่ี ?!?? " เขากลา่ วดว้ ยน้ำเสียงประหลาดใจปน
หงดุ หงิด เพราะตามปกติ เจ้าตบู น่ีจะไม่ค่อยมาวุ่นวายกับเขาสกั
เทา่ ไหร่ อยู่แบบทีใ่ ครทม่ี นั
แต่ในครั้งน้ี ไม่รู้มนั เกิดนกึ คร้ึมอะไรข้ึนมา ถึงได้อยากมานอนกับ
เขา

" มานี่เลย!! " เขาเดินเข้าไปอุ้มเจา้ หมาข้นึ เตรียมเอามนั ไปปลอ่ ย
นอกห้อง โดยไม่ได้สงั เกตุท่าทีทีผ่ ิดปกตขิ องมันเลยแมแ้ ต่น้อย

" ข้าใหเ้ อ็งมาเฝา้ บา้ น ถ้าเอง็ เขา้ มานอนกบั ขา้ ขา้ งในแบบน้ี แลว้ เอ็ง
จะเฝา้ บ้านได้ยังไงฟร่ะ!!! ออกไป!๊ ! " เขาวางมนั ลงกับพืน้ ก่อนจะปิด
ประตูใสห่ น้ามนั อยา่ งไม่ใยดี

" หงิงๆ !! " เจา้ ตูบร้องดว้ ยความหวาดกลัว มนั ยกขาขนึ้ มาตะกาย
ประตู หวังเป็นอย่างยิ่งว่าเจา้ ของมนั จะใจอ่อน และยอมให้มันเข้า
ไปหลบข้างใน

31

แต่น่าเสียดาย ที่เจา้ ของมนั ท่ึมเกนิ กวา่ จะร้เู ร่ือง เจ้าตูบจงึ ได้แตร่ อ้ ง
ครวญครางอย่างสิ้นหวัง

" อะไรของเอง็ ฟระ่ !! พอได้แลว้ " ขายร่างเลก็ ตะโกนดา่ หมาของตน
จากข้างในห้อง กอ่ นจะควา้ เอาหมอนมาอดุ หูด้วยความรำคาญ
แตใ่ นไม่ชา้ หลงั จากหวั ถงึ หมอนไดส้ ักพัก ชายหนมุ่ กเ็ รม่ิ ง่วง และ
พลอยหลบั ไปในท่ีสุด.....

********

โฮ่ง....โฮ่ง.....

ปงึ้ งงงงง!!!!

เอ๋งงงง!!!!

32

" !!!!!! "

ขณะทกี่ ำลงั หลับลกึ อย่างเป็นสุขอยู่น้นั เอง จู่ ๆ เสยี งกระแทก
โลหะท่ีดงึ ขึ้น บวกกับเสยี งรอ้ งของสุนัขทน่ี อนอยูห่ นา้ ห้องที่ กไ็ ด้
ปลุกให้ชายหนุ่มหลุดออกมาจากภวังค์ และสะดงุ้ เฮือกขึน้ มาอยา่ ง
ขวญั เสยี

" อ....อะไรวะ !?!?! "
ชายหนุ่มตาเปิดกว้าง อาการง่วงเมื่อสักครูพ่ ลันหายไปเป็นปลดิ ทงิ้
เขารบี ลุกขนึ้ มาน่งั พลางจดั ระเบียบความคดิ ในหวั ว่าตอนน้ีกำลงั
เกดิ อะไรขึน้

" ย...อย่าบอกนะ....วา่ โจรขึน้ บา้ นน่ะ!!?! "

หลงั จากจัดระเบยี บความคิดไดช้ ั่วครู่ ชายหนมุ่ กเ็ อ่ยคำตอบเดียวที่
ตนพอจะคิดได้ออกมา

33

" ย....แยล่ ่ะส.ิ ..ถา้ เปน็ โจรจรงิ ๆล่ะก็....."
เขามองไปรอบๆอยา่ งขวญั เสีย เพราะถ้าหากเปน็ อย่างท่คี ิดไวล้ ะ่ ก็
มนั จะอนั ตรายมาก หากเขาไมร่ บี หาอะไรมาปอ้ งกนั ตัว

จ...เจอแลว้ !!

เขาคิด ก่อนจะเอื้อมไปหยบิ ท่อนไม้ขนาดพอดีมือทวี่ างไว้ข้างๆช้ัน
วางของออกมาถือ
หลังจากที่ได้อาวุธแล้ว ชายหน่มุ ก็มสี ีหน้าทดี่ ูโลง่ อกอยา่ งเห็นไดช้ ดั
เขาเลยย่ืนมอื ไปควา้ ลูกบดิ และเตรยี มจะออกไปเผชญิ หน้ากบั ผบู้ ุก
รกุ ทันที

แอ็ด......

ทันทที ี่ประตูถูกเปดิ ซ่งึ ท่ีปรากฏ ณ ตรงหน้า กค็ ือความมืดมิดอัน
สดุ หย่ัง ทำให้ชายหนมุ่ ท่กี ำลังจะก้าวเทา้ ออกไปเร่ิมชะงัก เพราะ
เกิดกลวั ขน้ึ มาเอาด้ือๆ

34

'เวรละ่ ....นี่มนั ...เล่นปิดไฟทง้ั บ้านเลยงัน้ เหรอ......'

ชายหนมุ่ คิดอยา่ งตน่ื ตระหนก เพราะเท่าทจ่ี ำได้ ก่อนจะขึ้นมายงั
ห้องนอนท่ีอยชู่ ั้นสองของบา้ น เขาเปิดไฟไวบ้ างส่วนนี่นา....ถ้าอย่าง
น้นั ....ไอ้ทมี่ นั มืดสนิทแบบนี ก็แปลวา่ .....

ขายร่างเล็กถอยกลับเขา้ มาในห้อง มองซ้ายมองขวาเล็กน้อย ก่อน
จะหยิบไฟฉายท่วี างอยูแ่ ถวนนั้ ขน้ึ มาเปิดอยา่ งลนลาน

ทนั ทีที่แสงไฟโผล่พ้นกระบอกไฟฉาย จนทำใหเ้ ริม่ เหน็ เส้นทาง
ขา้ งหนา้ บางส่วนขึ้นมาบ้างแล้ว ความกล้าท่ีหดหายไปกเ็ ร่ิมกลับมา
อีกคร้ัง ชายหนุ่มกระชบั ไม้ในมอื แนน่ ก่อนจะค่อยๆกา้ วออกไป

เอย๊ี ด....แอ๊ด....

35

เสียงไม้ลั่น ดังข้นึ ทกุ ครั้งทชี่ ายรา่ งเล็กทงิ้ นำ้ หนักลงฝา่ เทา้ ขณะกา้ ว
ลงบนั ไดไป ย่ิงส่งผลใหบ้ รรยากาศยง่ิ น่ากลวั กว่าเดิม
ไม่ใชแ่ ค่มันดใู กล้เคียงกบั บา้ นร้างมากขน้ึ เทา่ น้ัน แต่เสียงไม้ลั่นท่ี
เกิดข้ึน ยงั อาจทำใหโ้ จรทีแ่ อบอยู่ในเงามดื รูต้ ำแหนง่ ของเขาอีก
ด้วย
จงึ ทำให้ไม่ว่าจะมองในแงม่ ุมไหน จะไสยศาสตร์ หรือความเปน็ จริง
บรรยากาศตรงหน้าก็นา่ กลัวอยู่ดี

เขาค่อยๆก้าวลงมาทลี ะข้นั ๆ จนในทีส่ ดุ เขากล็ งมาถงึ ชั้นล่างใน
ที่สดุ
เขาค่อยๆเดินสำรวจบ้านของตน พลางส่องไฟไปรอบๆ และในที่สดุ
เขาก็ไดเ้ จอกบั ต้นตอของเสียงโลหะเม่อื สกั ครู่

ล.....เหลก็ ดดั ......งั้นเหรอ!?!?

เขาคิด ขณะท่ีจอ้ งมองเศษซากของเหลก็ ดดั ทก่ี องอยู่ตรงพื้น ถดั ไป
อีกไมไ่ กล ก็คือหนา้ ต่างทีก่ ำลงั เปิดโล่ง ชายหนมุ่ จงึ สามารถอนุมาน
สง่ิ ท่เี กดิ ข้ึนได้ในทันท.ี ...

36

มันงดั เหล็กดดั จนหลดุ ...แลว้ ก็เขา้ มาทางหน้าตา่ งงัน้ เหรอ!?!?

เขาคดิ ถา้ เป็นอย่างนน้ั กแ็ สดงว่าโจรพวกนี้ อาจจะมีชะแลง หรือ
อุปกรณ์ทค่ี ล้ายๆกนั จงึ ทำให้มันสามารถงดั เข้ามาในบา้ นได้ และดี
ไมด่ ี มันอาจจะใชช้ ะแลงหรอื อปุ กรณ์ทว่ี า่ มาเป็นอาวธุ ในการ
จดั การเขากไ็ ด.้ ...

แต่จะว่าไป....หมาทเี่ ขาเล้ยี งไว้ ก็เหมือนจะร้องออกมาแว๊บนึง
ก่อนท่ีจะเงียบไปนนี่ า....คงไม่ใชว่ ่า...โดนชะแลงตีตายไปแล้วหรอก
นะ...
ชายร่างเลก็ กลนื นำ้ ลายดงั เออื ก เมอื่ ตระหนักไดว้ า่ โจรคนน้ี อาจจะ
โหดเหี้ยมกวา่ ทเ่ี ขาคดิ และสุนัขทเี่ ขาเล้ียงไวแ้ กเ้ หงาเหมือนเพื่อน
คนหนึ่ง อาจจะเสรจ็ มันไปแล้ว....
เขาเร่ิมกำไม้ในมือแน่นดว้ ยความหวาดกลัว กอ่ นจะค่อยๆเดินส่อง
ไฟไปรอบๆบา้ นดว้ ยใจท่ีเตน้ ระทึก

ตกึ ตกั ๆ...ๆ...ๆ...ๆ...ๆ...ๆ...ๆ

37

'แก....อย่ไู หนวะ....'

เขาคดิ เพราะแมจ้ ะเดนิ สำรวจมาไดส้ ักพกั แลว้ ก็ยงั ไมม่ ีวี่แววของ
โจรผบู้ ุกรุกแตอ่ ยา่ งใด....แตข่ ณะเดยี วกัน...ก็ยังไมม่ วี ีแ่ ววของเจ้า
หมาด้วย.....หรือว่า มนั จะยังไมต่ ายกนั แนน่ ะ?!?
แล้วถ้าอยา่ งนน้ั ....เจา้ ตูบกับโจรนั่น...มนั ไปซ่อนอย่ทู ี่ไหนกันละ่
....???

กึก.....

หลงั จากเดนิ สำรวจมาไดส้ ักพัก ชายหน่มุ ก็เดินมาหยดุ อยู่ตรงสวติ ช์
ไฟ ซ่งึ อยู่ใกลๆ้ กบั ห้องน้ำ
ในเมอ่ื อีกฝ่ายยงั ไม่ออกมาสกั ที ง้ันชิงเปดิ ไฟเลยดีกว่า....จะได้ไม่
ต้องเดินไปเดนิ มาในความมืดแบบน้ี...
เม่ือคิดไดด้ ังนัน้ เขาจงึ ค่อยๆเอ้ือมมือไปกดเปดิ สวติ ช์ เพียงครเู่ ดียว
ไฟท่ัวท้ังบา้ นก็เร่ิมติดอกี ครั้ง

38

หลงั จากทบ่ี า้ นกลบั มาสวา่ งอีกครง้ั ความกลัวในใจของชายหน่มุ ก็
เรม่ิ บรรเทาลง เขาจงึ ปิดไฟฉายและเกบ็ มันใส่กระเปา๋ กางเกง อยา่ ง
น้อยมืออีกข้างจะได้ว่างสักที

กึกๆ.....กกึ ๆ....

" !!!!! "
ขณะทชี่ ายหนมุ่ เริม่ เบาใจลงอยนู่ ั้นเอง จู่ ๆ เสยี งปรศิ นาบางอยา่ งที่
ดังขึน้ ทำลายความเงียบ ก็ได้ทำใหช้ ายหนุ่มกลบั มาหวาดวิตกอีก
ครัง้ หัวใจของเขาเรมิ่ เตน้ ระรัว มอื ท้ังสองกำไมแ้ น่น เง้ือขึ้นเตรียม
จะฟาดใสอ่ ะไรก็ตามทเ่ี ป็นตน้ เหตขุ องเสียงดงั กล่าว

อกึ ....

เขากลนื น้ำลาย ก่อนจะค่อยๆเดนิ ไปยงั ต้นเสียงอยา่ งเชื่องชา้
ภาวนา วา่ อย่าใหต้ น้ กำเนิดเสียงนั่นเป็นคน...หรอื ถา้ เปน็ คน กข็ อ
อย่าใหม้ ันมปี นื เลย...

39

และแลว้ เสยี งน่ันกไ็ ดน้ ำเขามาหยดุ อยู่ตรงหน้าโซฟาที่อยบู่ ริเวณ
หนา้ บ้าน เขาค่อยๆเดนิ อ้อมไปดา้ นหลงั ของโซฟา อันเปน็ ตำแหน่ง
ทีเ่ กดิ เสยี ง พร้อมกบั เงื้อไมข้ ึน้ สูง พร้อมจะฟาดเปา้ หมายเต็มที่

อา....

แต่เคราะหย์ ังดี ท่ีคำขอของเขา เหมือนจะเป็นจรงิ .....

" อ....ไอช้ อ็ คโก้!! "
เขาเอย่ ชื่อของต้นกำเนิดเสยี งนนั่ ออกมาอย่างโลง่ อก...ใช่แลว้ ...มัน
คอื เจ้าหมาทเี่ ขาเลย้ี งไวน้ ่นั เอง....

" อ...เอง็ เข้าไปทำอะไรตรงนนั้ วะ?!? "
ถึงจะโลง่ อก แต่กระน้ันเขาก็อดรสู้ กึ ประหลาดใจไม่ได้ เพราะภาพท่ี
เห็น คอื เจ้าตบู ท่ีกำลังขดตัว และกำลังเบียดกายเข้าไปข้างใต้โซฟา
อย่างเอาเป็นเอาตาย

40

แม้วา่ เขาอาจจะดูทึม่ ๆ แต่กไ็ มไ่ ด้ทึ่มขนาดท่จี ะไม่รู้ วา่ พฤติกรรม
ของเจ้าหมามนั ไมป่ กติ

'ทำไมล่ะ....มนั กำลงั กลัวอะไรอย่.ู ...รวึ า่ ....'

เขาค่อยๆ หนั กลบั ไปยังหลงั บ้าน พลันเร่มิ นึกอะไรบางอย่างขน้ึ มา
ได้

ใช.่ ...เม่ือสักครู่ เขาแนใ่ จวา่ ตนเองเดินสำรวจบ้านค่อนขา้ งทัว่ แล้ว....
แต่มีอยสู่ ิง่ หนึง่ ทีเ่ ขาไม่ไดส้ ำรวจ

' ห้องน้ำฝง่ั หลังบา้ น....กะหอ้ งเก็บของ...เรายงั ไม่ได้สำรวจเลยนห่ี ว่า
....'

ถึงห้องท้ังสองจะมีขนาดที่ไม่ใหญม่ าก ห้องเก็บของท่วี ่า ก็ใหญ่
ระดับแค่พอใสไ่ ม้กวาด,ไม้ถูพ้ืน, น้ำยาทำความสะอาดต่างๆได้
เทา่ น้ัน

41

แต่กใ็ ช่ว่าจะไม่กวา้ งพอทีค่ นคนนงึ จะเขา้ ไปแอบได้....

' งน้ั ท่ีไอช้ ็อคโกกำลังกลัวอยนู่ ่ีก.็ ....'

เขาคดิ ก่อนจะเรมิ่ ก้าวไปขา้ งหนา้ อย่างเงยี บเชียบ ไม้ยงั คงถืออยู่ใน
มือขวา แต่ไม่ไดก้ ำแนน่ เหมือนในตอนแรก หวั ใจก็ไมไ่ ดเ้ ตน้ ระรวั
เหมอื นก่อนหนา้ น้ี แต่กย็ งั เต้นอยใู่ นระดบั ทเ่ี รว็ กว่าปกติ แสดงให้
เหน็ ถึงภายในใจของชายหนุม่ ที่ยงั คงระหวาดระแวง และยังไม่
วางใจสถานการณม์ ากนัก

ตึก...ตึก....ตึก...

ตุ๊บ!!!

อง๋ิ !!!

42

ระหวา่ งท่ขี ายร่างเลก็ กำลงั เดินไปสำรวจ เพราะเขามัวแตจ่ ดจอ่ กบั
ทางข้างหนา้ มากเกนิ ไป จึงไม่ทนั ไดร้ ะวังด้านขา้ ง ในขณะท่ีมือขวา
กำลงั งา้ งไม้เตรยี มไว้ มอื ซ้ายเจ้ากรรมกเ็ ผลอไปปัดรโี มทโทรทัศน์
จนตกจากโต๊ะที่อยู่ใกลๆ้ โซฟาโดยไม่ไดต้ ั้งใจ
และทันทีที่รโี มทพลาสตกิ ตกกระทบพ้ืนกระเบ้ืองจนเกิดเสยี งดงั ตบุ๊
เสยี งตกกระทบ กเ็ หมอื นจะทำใหฟ้ างเสน้ สดุ ท้ายของเจา้ ชอ็ คโก
ขาดลง มนั เลิกพยายามเบียดตวั มุดเขา้ ไปข้างใต้โซฟา และตดั สินใจ
หนอี อกจากบา้ นแทน กวา่ ท่ีขายรา่ งเลก็ จะทันได้ทำอะไร เจา้ ตูบก็
วิ่งกวดไปตรงหน้าต่าง และกระโดดออกไปเสยี แลว้

" อา้ วเฮย้ !!?!?! เด๋ยี ว!?! " เขาร้องเรียกสนุ ัขของตนเสียงหลง แตก่ ท็ ำ
อะไรไม่ได้นอกจากรอ้ งเรียก เพราะทกุ อยา่ งเกดิ ขึ้นเร็วเกนิ ไป
ทำใหจ้ ากตอนแรกทีก่ ำลงั จดจ่อกับทางข้างหน้า ชายหนุ่มจงึ ละ
สายตาจากทางไปหลังบา้ น และมองตามเจา้ ตูบออกไปนอก
หน้าต่างแทน

" ไอห้ มาบา้ เอ้ย.....อะไรมนั จะปอดแหกขนาดนน้ั วะ!?! " ชายรา่ งเล็ก
สบถด่าหมาของตนอย่างหวั เสีย

43

แต่ในขณะท่ีเขามัวแตส่ นใจข้างนอกอยูน่ น้ั เอง.....

" ....... "

ประตูหอ้ งน้ำฝ่งั หนา้ บา้ นที่อยู่ข้างหลังของเขาในขณะนี้ ก็ค่อยๆเปิด
ออกมาอย่างเงยี บเชยี บ....
กอ่ นที่มือสดี ำเข้มจะค่อยๆดันประตูออกมาอย่างเชือ่ งชา้ .....ซง่ึ กไ็ ม่รู้
ว่าเป็นเคราะห์ดีหรือเคราะหร์ ้าย ที่บานพบั ประตูนี้ ดันทำงานได้
อยา่ งเรียบลืน่ มากเกินไป ชนิดทตี่ ่อใหป้ ระตูถกู เปิดออกกว้าง กจ็ ะ
ไม่เกิดเสยี งเอ๊ยี ดอา๊ ดขึน้ แต่อย่างใด
เจ้าของมอื นัน่ ค่อยๆกา้ วออกมาจากห้องนำ้ อยา่ งไร้สมุ่ เสยี ง กอ่ นท่ี
มนั จะเคล่ือนตัวไปยังสวิตซ์ไฟที่อยใู่ กล้ๆห้องนำ้ อยา่ งรวดเรว็

"........"

พรบึ !!!!

44

" !!!! "

กอ่ นที่ชายรา่ งเลก็ จะเลิกสนใจหมา และหันกลบั มาโฟกัสกับการ
ตรวจสอบบ้านตอ่ จู่ ๆ ไฟทวั่ ทั้งบ้านกด็ บั พรบึ ในชั่วพริบตา ทำให้
ทง้ั บา้ น ตกอยใู่ นความมดื มิดอีกคร้ัง
พอรวมกับความมืดของข้างนอกบา้ นท่ีก็มืดเปน็ ทนุ เดิมอยู่แลว้ มันก็
แทบจะทำใหช้ ายร่างเลก็ มองอะไรแทบไม่เหน็ เลย....

ชายหนมุ่ สะดงุ้ เฮือก ตระหนักได้ในทันทีวา่ ตนพลาดอะไรไป เขารีบ
หันกลบั ไปข้างหลังตวั เอง เร็วท่สี ดุ เทา่ ทจี่ ะทำได้

หมับ!!!!

" !!!!!! "

45

แต่น่นั มันก็ยังเร็วไม่พอ....ทันทีทหี่ นั กลบั มา มอื หนาๆสีดำเมยี่ มก็พุ่ง
มาปดิ ปากเขาเสยี แลว้ ! สว่ นมือสีดำอีกข้าง กก็ ำขอ้ มือของชายหนมุ่
ท่ีถือไม้ไวแ้ นน่ จนเขามิอาจใช้อาวธุ ในมอื ฟาดผู้บุกรุกไดอ้ ีก

" !!!!! "
ชายรา่ งเล็กจอ้ งมองใบหน้าของผ้บู กุ รุกดว้ ยความหวาดกลัว แม้ว่า
ความมดื ในบ้าน บวกกับรา่ งของผู้บุกรุกทเ่ี ปน็ สดี ำกลนื ไปกับความ
มดื อยแู่ ลว้ จะทำให้เขาแทบมองไม่เห็นใบหน้าของอีกฝา่ ยเลยกต็ าม

ฝุ่บ!!!!

หวาดกลัวได้ไมน่ าน รา่ งลกึ ลับนน่ั กก็ ระชากตวั เขากลับเข้ามาด้าน
ในทันที ก่อนจะเหวี่ยงร่างของเขาลงไปกองกับพนื้ ได้อยา่ งง่ายดาย
ด้วยแรงท่ีมหาศาลกว่าเขาอย่างเทยี บไม่ติด

และก่อนท่ีชายร่างเล็กจะไดก้ รีดรอ้ ง หรือคลานหนี ร่างลึกลับน่นั ก็
พงุ่ เขา้ มาควา้ หัวของเขาจากทางด้านหลงั ดว้ ยความเร็วปานสายฟ้า
ฟาด! ก่อนทม่ี ันจะจับหัวเขาโขกลงกบั พืน้ บ้านอยา่ งไร้ความปราณี

46

โป๊ก!!!!

เพียงครงั้ เดียว หน้าผากของชายหนุม่ กแ็ ตกจนเลอื ดไหลอาบ แต่ดู
เหมอื นวา่ น่นั จะยงั ไมส่ าแก่ใจของเจา้ ผู้บุกรกุ นัก มันจึงจับหัวของ
เขาโขกลงไปอีกที

โป๊ก!!!!

พอเงยหน้าขึ้นมาอีกที ในคราวนี้ ด้งั จมกู ของชายหนมุ่ หักสะบน้ั จน
ผิดรปู เลอื ดแตกทะลักออกมาราวกบั เปดิ ก๊อก เขารสู้ ึกท้ังเจ็บท้งั
มนึ จนอยากจะร้องไห้ แต่ยงั ไมท่ ันจะได้กรดี ร้องหรือพักหายใจ
หนา้ ของเขาก็ถกู จบั โขกลงกบั พนื้ อีกคร้งั

โป๊ก!!!!

47

พอโขกเสรจ็ มือสดี ำที่ขยำหัวอยนู่ นั้ กด็ งึ ศรี ษะของชายหนุ่มใหเ้ งย
ข้ึนมา หมายจะเชยชมอยา่ งไครร่ ู้
ในคราวน้ี ริมฝีปากของชายหนมุ่ แตกจนเลือดท่วมปาก ฟนั หน้า
บางส่วนกระเด็นหลดุ หายไปตอนท่ใี บหน้ากระทบกบั พนื้ รา่ งลึกลับ
นัน่ จอ้ งมองผลงานของตนอย่างพึงใจ แต่แทนที่มันจะหยดุ แคน่ ้ี มนั
กลบั จบั หัวของชายร่างเล็กโขกลงกับพน้ื ตอ่ อยา่ งเลือดเย็น

โป๊ก!!!....โปก๊ !!!....โป๊ก!!!....ฯลฯ

ชายหนมุ่ หน้ากระแทกพนื้ ต่อไปอกี หลายครั้ง และทุกครง้ั ท่ีหน้า
กระทบกบั พนื้ กม็ ักจะมฟี นั ชุ่มเลอื ดกระเด็นกระดอนออกมาซี่สองซ่ี
เสมอ
จนในที่สดุ ...การทรมานนี้กส็ ิน้ สดุ ลง....
แต่ทวา่ ...เรื่องมนั กลับยังไม่จบลงง่ายๆอยา่ งที่คดิ

"อา......."

48

ชายหนุม่ รอ้ งครวญครางดว้ ยความเจ็บปวด ใบหน้าของเขาแหลก
เละจนไม่มชี ิ้นดี ฟนั ในปากหายไปเกือบหมด เลือดสีแดงสดอาบ
ชโลมทว่ั ทั้งใบหนา้ สตสิ ัมปชญั ญะลางเลือน และจวนจะดับวูบลง
อยู่เต็มที
แต่ถงึ กระน้นั ...ชายหน่มุ ก็สามารถรับรูไ้ ด้....วา่ ตอนน้ี กำลังมีอะไร
บางอยา่ ง ถูกสอดเข้ามาข้างใต้ลำคอของเขา

"......."

เขาพูดอะไรไม่ออก แตส่ ัมผัสแข็งๆท่ลี ำคอ กท็ ำให้เขาพอจะเดา
ออกว่าเจา้ ส่งิ นน้ั คืออะไร
ซ่งึ มันก็ไม่ใช่ใครอืน่ ...แตเ่ ป็นไม้ทอ่ นนนั้ ทเ่ี ขาหยบิ ตดิ มอื มาดว้ ย
นั่นเอง มันน่าจะหลดุ ออกจากมือตอนที่เขาถูกจบั โขกกับพ้ืนเมอ่ื
สักครู่ และตอนน้ี มนั ก็ไดต้ กไปอยใู่ นมือของเจ้าคนแปลกหนา้ น่นั
แล้ว....
อนจิ จา.....สง่ิ ทเ่ี ขาต้งั ใจหยบิ มาเพ่อื ใช้ป้องกันตัว กลบั กลายเปน็ สง่ิ
ท่ีจะมาพรากชวี ติ เขาไปเสยี อยา่ งน้นั ...

49

กึก......!!!

" ออ่ ก!!!!! "

ส้นิ ความคิด ไมท้ ่อนน้นั กถ็ ูกดึงเขา้ มาอัดกับลำคอของเขาทันที
ขณะเดยี วกนั ดา้ นหลงั ของเขาเอง ก็ถกู ร่างลึกลบั นนั่ กดลงกบั พื้น
จนไม่อาจขยบั เขยื้อนไปไหนได้
ทำใหช้ ายหนุม่ ได้แตต่ ้องทนโดนไม้รัดคอย่างไรท้ างขัดขืน

" อ......." ชายรา่ งเลก็ เร่ิมส่งเสยี งรอ้ งไม่ออก สตเิ องกจ็ วนจะดบั วบู
เต็มที ตามปริมาณอากาศท่ลี ดลงเรื่อย ๆ

น....นี่เรา...จะต้อง....จบลงแคต่ รงน้ีจริงๆเหรอ....
แตเ่ รายังไม่......ได้ตอบแทนทุกคน...ตามทส่ี ัญญาเอาไวเ้ ลย....

50