เล่ม 1 (บท 1-6 )

พยาบาลสาวร้องออกมา พลางขยับตวั ไปมาดว้ ยท่าทีทีด่ ูลกุ ลล้ี ุกลน
อยา่ งบอกไม่ถูก เธอทนทรมาณอยู่คร่หู นึง่ ในไม่ชา้ ก็มีพยาบาลอกี
คนเดินผ่านมา เธอจงึ กวักมือเรยี กพยาบาลคนน้นั มาคยุ ด้วยทนั ที

"น่ีๆ!! เธอ!! ฝากเฝา้ เคาท์เตอร์ใหฉ้ ันแปปนึงสิ!! ตอนน้ีอนั้ ฉ่ีมานาน
จนจะอัน้ ไมไ่ หวแล้วอ่ะ!!!! "

" โอเค งน้ั รบี ไปรับมาละกัน" พยาบาลคนนนั้ พูด ก่อนจะเดินเข้าไป
น่งั บนเก้าอีอ้ ีกตวั ที่อยู่ขา้ งใน

"อูย!!! ขอบคุณมากๆ!!! " หญิงสาวกลา่ วขอบคุณ ก่อนจะรีบวงิ่ ไป
เข้าหอ้ งนำ้ อยา่ งรวดเร็ว

251

"อา.....ค่อยยงั ชว่ั ...." หญงิ สาวเอ่ยออกมาอย่างสบายตวั หลงั จากท่ี
ได้ปลดปลอ่ ยปัสสาวะทอ่ี น้ั มานานหลายชั่วโมง

แอด็ .....

ตึก..ตกึ ...ตึก...

หญงิ สาวเง่ียหฟู งั ดว้ ยความประหลาดใจ เพราะจู่ ๆ เธอก็ได้ยนิ เสยี ง
ย่ำเทา้ ท่ีฟังดหู นักอง้ึ ผิดปกติดังอยหู่ นา้ หอ้ งสว้ มของเธอ
ดว้ ยนำ้ หนกั ขนาดนี.้ ...อยา่ วา่ แตผ่ ูห้ ญิงเลย เธอแนใ่ จ ว่าไม่มผี ชู้ าย
คนไหนในโรงพยาบาลนีต้ วั หนักขนาดน้แี น.่ ...

แล้วถา้ อย่างนัน้ ....คนทอ่ี ยูห่ น้าหอ้ งของเธอ...เปน็ ใครกนั ล่ะ?!??!
และท่ีสำคัญ คนคนน้นั เขา้ มาทำอะไรในห้องนำ้ หญิง?!?

252

หญิงสาวนง่ั นงิ่ ด้วยใจทเ่ี ตน้ ระทึก....เพียงครเู่ ดยี ว เสียงย่ำเท้าหนักๆ
นั่นก็เคลื่อนไปยังด้านขวามือของเธอ และเพยี งไม่นาน เสียงประตู
หอ้ งน้ำขา้ งๆหอ้ งเธอก็ดงั ขึ้น

แอด๊ ดดดดด......

หญิงสาวถอนหายใจอยา่ งโลง่ อก....แสดงว่า เสยี งย่ำเท้าหนักๆนั่น
เปน็ ของผู้หญิงจริงๆสนิ ะ....

หลังจากปลดทกุ ข์จนเสรจ็ หญงิ สาวก็ออกมายืนหน้าห้องน้ำ กอ่ น
จะหยิบตลับแปง้ ออกมาแตง่ หนา้ อย่างสบายอารมณ์
แต่งจนเกือบจะเสร็จ หญิงสาวก็หยบิ ลิปสติกออกมา เตรยี มจะทา
ปาก

ต๊บุ ....

253

แตเ่ พราะความซุ่มซ่าม พยาบาลสาวจงึ ทำลปิ สตกิ ตกลงพืน้ อยา่ งน่า
เสยี ดาย เคราะหด์ ีท่เี ธอยงั ไมไ่ ดเ้ ปดิ ลปิ ติก ไมอ่ ยา่ งงั้น หากลิปสติก
ตกโดนพืน้ คงมหี วงั ไดโ้ ยนทง้ิ ท้ังอนั แน.่ ...

บา้ จริง....

หญงิ สาวคดิ กอ่ นจะก้มลงไปเกบ็ ลปิ สติกของตน

แตท่ วา่ ...มีสิ่งหนง่ึ ที่พยาบาลสาวพลาดไป....

เพราะถา้ เธอฟังดดู ีๆ...ก็จะพบว่า...เจ้าของเสียงย่ำเท้าหนกั ๆนั่น...
ไมไ่ ด้ลงกลอนประตูอย่างที่ควรจะเปน็ น่นั เอง ซึ่งแนน่ อนวา่ ไมม่ ี
ผู้หญงิ คนไหนทจี่ ะกลา้ เข้าส้วมโดยไมล่ ็อคประตแู นๆ่ ...

แอ็ด......

254

เสยี งประตูห้องน้ำเปิดขึน้ อีกคร้ัง ก่อนทร่ี า่ งทะมนึ ท่ียืนอยู่ในหอ้ งนำ้
ขา้ งๆ จะกระโจนออกมาใส่เธออยา่ งรวดเรว็
ทนั ทีท่ีเธอเก็บลปิ สติก และกำลงั จะลุกข้นึ มาน้นั เอง....

หมับ!!!

ยงั ไม่ทนั จะรูต้ วั หรือทันได้ทำอะไรทง้ั สน้ิ จู่ ๆ มือหนาๆสีดำนั่น ก็
พุ่งมาปิดปากของเธอเอาไวเ้ สียแลว้ !!!

ผ่านไปสักพัก พยาบาลสาวคนน้ันก็เดนิ กลบั ออกมาเหมือนไมม่ ีอะไร
เกดิ ขึน้
แต่ทว่า....ในคราวนี้ เธอกลับดูแตกตา่ งไปจากทุกที การเดนิ ของเธอ
มนั ดเู ช่อื งช้า และดูเหม่อลอยผดิ ปกติ จนทำให้พยาบาลอีกคนที่น่งั
อยูท่ ี่เคาทเ์ ตอร์ อดเปน็ ห่วงขึ้นมาไม่ได้

255

"เธอ!! เห็นหายไปซะนานเชียว เปน็ อะไรรึเปล่า???" พยาบาลคนที่
2 ถามออกมาดว้ ยความเปน็ ห่วง แตด่ เู หมือนพยาบาลคนแรกจะ
ไม่ได้ตอบโต้อะไรสกั เท่าไหรน่ ัก

"น!่ี ! "

แตเ่ ธอก็ยงั ต้ือไม่เลกิ เมื่อเห็นวา่ เพือ่ นกำลงั จะเดนิ เตลิดเคาทเ์ ตอร์
เธอจึงเดนิ ออกมา แลว้ เขยา่ ตัวเพือ่ นทันที

หลงั จากถูกเขยา่ ตวั พยาบาลคนท่ี 1 กค็ ่อยๆเงยหน้าขน้ึ มามอง
พยาบาลคนท่ี 2
เผยใหเ้ หน็ ใบหนา้ ของเธอทีเ่ รียบนงิ่ ไร้อารมณ์ แต่ดวงตากลับเบิก
กว้าง ราวกบั กำลงั หวาดกลัวอะไรอยู่ หนำซ้ำ ดวงตาทั้งสอง ยงั ไม่มี
การกระพรบิ ตาอยา่ งท่คี วรจะเป็น มนั เปิดกว้างอยู่อย่างนั้น จน
เสียวๆว่าดวงตาจะแห้ง แลดผู ิดธรรมชาตอิ ยา่ งบอกไมถ่ ูก

256

พยาบาลคนท่ี 2 เม่อื เหน็ ดงั น้ัน ก็ผงะออกมาด้วยความตกใจ แต่
กอ่ นที่เธอจะทนั ได้หนีไปมากกว่าน้ี

หมับ!!

มอื ท้ังสองของพยาบาลตาค้างคนนน้ั ก็ควา้ รอบคอของเธอเสีย
แล้ว!!!!

ตำรวจหนุ่มยงั คงนงั่ เฝา้ ทนายคนนนั้ อยา่ งขยันขนั แข็ง แม้ว่าตอนน้ี
เขาจะเรมิ่ ง่วงมากจนหาวแลว้ ก็ตาม ซึ่งก็เป็นเคราะห์ดีท่ีเขาดืม่
กาแฟมาแล้ว ไมเ่ ชน่ น้นั อาการง่วงคงจะหนักกวา่ นแ้ี น่

และในตอนน้นั เอง....

257

ป้ัง!! ประตหู อ้ งพักฟน้ื ก็พลนั ถกู เปิดขึ้นอย่างแรง ก่อนท่ีพยาบาล
คนหน่งึ จะวิ่งเขา้ มา แล้วรอ้ งขอความชว่ ยเหลอื ดว้ ยทา่ ทแี ตกต่ืน

" ชว่ ยด้วยค่ะคณุ ตำรวจ !!!! มพี ยาบาลคล้มุ คลง่ั จับคนเปน็ ตวั
ประกันค่ะ!!! "

"วา่ ไงนะ!?!? " ตำรวจหน่มุ โพลงออกมาอย่างตกใจ และเสยี งของเขา
กท็ ำใหน้ ายตำรวจอีกคนทีก่ ำลงั หลบั อยู่ ตน่ื ข้ึนมาเช่นกัน

"ฮ๊ะ?!? เกดิ อะไรขนึ้ "

********

เพียงครเู่ ดียว ทั้งหมดก็วง่ิ มาถึงท่ีเกิดเหตุ เผยให้เหน็ ร่างของนาง
พยาบาลตาค้าง ทา่ ทางเหมือนคนเลื่อนลอยไรส้ ติ กำลงั ล็อกคอนาง
พยาบาลอีกคนอยู่

258

และทันทีท่ีพวกเขาเขา้ ไปใกล้ พยาบาลตาคา้ ง กเ็ ริ่มรดั คอเพื่อน
รว่ มงานของตนแนน่ ข้ึน และมที ่าทีวา่ จะหักคอของพยาบาลคนน้นั
ท้งิ

"เดย๋ี วก่อนนอ้ ง!!! ใจเยน็ ๆ!! คอ่ ยๆพูดค่อยๆจากันดีกว่า!! "
นายตำรวจคนนน้ั พยายามพูดปราม แต่ดเู หมือนนางพยาบาลตา
ค้าง จะไมค่ ่อยต้ังใจฟงั เทา่ ไหร่
เมื่อเหน็ ดงั นนั้ หมวดด้ิวจึงกระซิบที่ข้างหูของนายตำรวจคนนั้น พอ
บอกแผนการเสร็จ หมวดด้วิ ก็เดนิ ถอยหลังออกมา ก่อนจะว่ิง
หายไปอีกทางทนั ที

" นี่น้อง!! ถ้านอ้ งมีเรื่องอะไรอยากจะเลา่ เรื่องหนี้เร่ืองสิน หรอื เรอ่ื ง
อะไรท่ีทำใหน้ ้องเครยี ด นอ้ งระบายออกมาได้นะน้อง!! "
นายตำรวจคนนั้นพยายามเกล่ยี กล่อมต่อไป แมจ้ ะรู้ว่าการกระทำ
ดงั กล่าวแทบจะไม่ได้ผลเลยก็ตาม

259

เพียงครู่เดียว หมวดดว้ิ ท่ีวิง่ หายไปกม็ าปรากฏด้านหลงั พยาบาลสาว
คนน้นั แต่ยังเข้าไปใกลม้ ากนักไม่ได้ เพราะเกรงวา่ อีกฝา่ ยจะไหวตวั
ทัน
เมื่อเห็นดงั น้ัน นายตำรวจก็รีบพดู ต่อ หมายจะดึงความสนใจของ
พยาบาลสาวอยา่ งเตม็ ท่ี ซง่ึ ก็เหมือนจะได้ผล เพราะพยาบาลตาคา้ ง
คนนัน้ ไดจ้ ้องเขาเขม็ง แขนเองก็รัดแนน่ สลบั กบั คลายออกเป็น
ระยะๆ

"........" เมื่อเห็นดังนน้ั หมวดด้วิ ก็คอ่ ยๆกา้ วเท้าเข้าไปอยา่ งเชอ่ื งชา้
จนตัวเขาและนางพยาบาล อยูห่ า่ งกนั ราว ๆ 5 เมตรได้ ซง่ึ กย็ งั ถือ
ว่าไกลเกินไปอยู่ดี

'แยล่ ่ะสิ....' นายตำรวจคิดในใจอย่างต่นื ตระหนก เพราะเขาเองก็
พดู ไปเยอะมาก จนไมร่ ูจ้ ะกล่อมหญิงสาวยงั ไงแล้ว
และในตอนนัน้ เอง.....

260

ตำรวจหนุ่มรา่ งสูงกเ็ ริม่ จ้องนางพยาบาลสาวคนนน้ั เขมง็ จาก
ดา้ นหลงั จนดคู ล้ายกับเขากำลังจะหมดความอดทน และกำลงั คดิ
จะทำอะไรแผลงๆยงั ไงก็ไมร่ ู.้ ..

'เอ็ะ!?!!? 'นายตำรวจคนนน้ั รวมไปถึงนางพยาบาลคนอ่นื ๆ ต่างมอง
ภาพเบอื้ งหน้าด้วยความตกใจ
นางพยาบาลตาคา้ งเอง เม่ือเห็นปฏกิ ริ ยิ าของคนเบ้ืองหนา้ ท่ีเหมือน
กำลังจ้องไปยงั อะไรบางอย่างทไ่ี มใ่ ชต่ น เพยี งครู่เดยี ว นางพยาบาล
คนนั้นกเ็ หมือนจะรตู้ วั เธอจึงเรม่ิ รดั คอเหยื่อแน่นข้นึ ทันที

หมับ!!!!

เพยี งพรบิ ตาเดียว วงแขนท่ีแข็งแรงกส็ อดเข้ามารัดคอเธอแนน่
ประหนึ่งงูเหลียม และในเสยี้ ววนิ าทีตอ่ มา หมัดหนกั ๆกพ็ ุง่ ใสต่ ้นคอ
ของหญิงสาวอย่างจงั

261

ป่กึ !!!!

เพยี งหมดั เดียว พยาบาลสาวท่กี ำลงั รัดคอเพ่ือนอยุ่ กส็ ติหลุดลอย
ไปในบัดดล

ในขณะท่ที นายหนุม่ กำลงั หลับลึกอยนู่ ่ันเอง....จู่ ๆประตูห้องก็ค่อยๆ
เปิดออกอยา่ งช้าๆ และเงยี บเชียบ...ก่อนทีร่ า่ งอันใหญโ่ ตสดี ำทะมนึ
ก็ค่อยๆกา้ วเข้ามาในห้อง

มันไม่ปล่อยใหเ้ สยี เวลา มนั ค่อยๆก้าวฉบั ๆไปยงั เตียงของทนาย
หนมุ่ โดยแต่ละกา้ ว จะไม่ไดใ้ สน่ ำ้ หนักลงไปในส้นเท้าเต็มท่ี เพ่ือ
ไมใ่ หเ้ กดิ เสียงย่ำเท้าหนกั ๆแบบตอนปกติ
ไม่ก่วี นิ าที มนั ก็มาหยุดอยู่ข้างๆเตียงของทนายหนุ่ม ก่อนที่มอื สดี ำ
ของมนั จะเอื้อมไปปิดปากของเขาเอาไวอ้ ย่างรวดเร็ว

262

ทนั ทีทีม่ ือสากๆของมันสัมผัสกบั ปากของเขา ทนายหนุ่มผนู้ ้นั กล็ มื
ตาตืน่ ขน้ึ เขาจ้องมองรา่ งลึกลบั นนั่ ดว้ ยความหวาดกลวั ปาก
พยายามกรีดรอ้ งขอความชว่ ยเหลอื แต่ทว่า ก็มิอาจมเี สียงใดๆเลด็
ลอดออกมาได้

"ออ้ื !!!!!! อื้อ!!!!! "

เขาพยายามส่งเสียงร้อง ก่อนทม่ี ืออกี ข้างของมนั จะดึงหมอนออก
จากหัวเขา และนำมันมาอดุ หน้าของทนายหนุม่ ทันที

ทนายหนุ่มพยายามด้ินไปมาอย่างทรุ นทรุ าย เพราะอาการหายใจ
กำลังจะหมด มันดงึ มืออกี ข้างของมาจากหมอน แลว้ กดหมอนลง
บนหน้าของทนายหนุ่มให้แน่นข้ึนกวา่ เดมิ ด้วยมือทั้งสองข้าง
ทนายหนุ่มเร่ิมอ่อนแรงลง และในไม่ชา้ เขาก็จะขาดอากาศตาย

"......"

263

แต่ดเู หมือน รา่ งลึกลับน่ันจะยังไม่สะใจเทา่ ไหรน่ ัก มันจงึ เปล่ยี นไป
กดหมอนด้วยมือขา้ งเดียวแทน

และเพียงครู่เดยี ว ของมีคมสีดำยาวแหลมที่ดูคลา้ ยกบั มีด กม็ า
ปรากฏท่ีมือขวาของมัน

รา่ งน้ันขยบั มือซา้ ยหลบไปเล็กนอ้ ย แต่ก็ยังกดหมอนอยู่ ก่อนทมี่ นั
จะใชข้ องมคี มที่มือขวา ค่อยๆแทงลงไปในหมอนทนั ที

ฉกึ !!!!

เสยี งของมีคมเจาะทะลเุ นื้อดงั ขึน้ อย่างแผว่ เบา เมื่อดูจากตำแหนง่
แลว้ ของมีคมทแี่ ทงลงไปน่าจะเจาะโดนดวงตาทงั้ สองของทนาย
หน่มุ แบบพอดิบพอดี....

หลงั จากแทงไปไดส้ ักพัก มนั ก็เริ่มออกแรงกดของมคี มนน้ั มากขึน้
จนกระทง่ั มเี สียงแทงทะลุกระดูกดังข้ึน

กรอ็ บ!!!!

264

เมือ่ ตระหนักได้ว่าตอนน้ี กะโหลกของทนายหน่มุ ถกู เจาะจนเป็นรู้
แลว้ ร่างลึกลบั นนั่ กเ็ หมือนจะพอใจอย่างเห็นไดช้ ดั มันจึงถอนของมี
คมน่นั ออก ก่อนจะเชด็ คราบเลือดทเ่ี ลอะอยู่บนของมีคมชน้ิ น้ันกับ
หมอนของทนายหนมุ่ แลว้ เดินออกไปราวกับไม่มีอะไรเกดิ ขึน้ ...

หลังจากพยาบาลตาคา้ งคนนั้นสลบไป บรรดา รปภ.อกี หลายคนก็
เขา้ มาคุมตัวเธอเอาไว้ แถมพยาบาลคนท่ีโดนจับเป็นตัวประกันเองก็
ไม่ไดบ้ าดเจ็บอะไรมาก สถานการณ์จงึ คล่ีคลายในท่ีสุด

"ผู้หมวด.....ทำแบบนั้นได้ยงั ไงกันครบั น่ี?!? " นายตำรวจถาม เพราะ
ภาพสิ่งที่ชายหนุ่มผู้นีท้ ำเม่ือสักครู่ มนั ยังติดตาเขาไม่หาย....ไมใ่ ชใ่ น
แง่ความโหด แตเ่ ป็นในแง่ของความนา่ ท่ึงเสียมากกวา่

265

"ความลับนะ่ ....." ตำรวจหนุม่ ตอบกลับไปแบบคลุมเครือ เพราะไม่
อยากให้อีกฝ่ายรู้อะไรไปมากกว่าน้ี ซง่ึ นายตำรวจคนนนั้ เอง ก็ไม่ได้
ติดใจอยากถามตอ่

"แปลกจงั เลยนะ วา่ ม้ยั ? ท่ีนางพยาบาลคนนน้ั จู่ ๆก็คลัง่ ขึน้ มาแบบ
ไมม่ ปี ่ีมีขล่ยุ น่ะ...."

"นั่นนะ่ สิครับ....ก่อนหนา้ น้ีที่เราพาคุณทนายเขา้ มา เธอยังคยุ กบั เรา
ได้ตามปกติอยเู่ ลย...."

" นายว่าท่ีเธอคลั่งน่ี มนั จะเกี่ยวข้องกบั ยาเสพตดิ รึเปล่า?? "

"ไม่น่าจะใช่นะครับ......สำหรบั ผม..." นายตำรวจนง่ิ ไปชว่ั ครู่ ก่อน
เอ่ยข้ึนมาอยา่ งไม่แน่ใจ
"ผมว่า เธอเหมอื นคนกำลงั เดินละเมออยเู่ ลย.....แตข่ ณะเดียวกนั
การเคลอ่ื นไหวของเธอ มนั ก็ดูจะมีแบบแผนอยา่ งบอกไม่ถูก...

266

อยา่ งกบั วา่ ....เธอรู้ตัวว่าจะทำอะไร และต้องทำยงั ไง...
ซง่ึ สง่ิ เหลา่ นี้ มันดูจะตรงกนั ข้ามกบั ทา่ ทที เี่ หมือนจะเดนิ ละเมอนัน่
เลย"

หลงั จากทไ่ี ด้ฟงั คำตอบ ตำรวจหนุม่ กเ็ รมิ่ มีสีหน้าครุ่นคิด

"!!!!!" แตเ่ พยี งครเู่ ดียว ชายหนุ่มก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นต่นื ตระหนกแทน
ก่อนจะอุทานออกมาเสียงดงั
"บรรลยั แลว้ ไง?!?! "

"อะไรรึครบั !?!? " นายตำรวจหนุ่มตามไมท่ ัน
ชายหนุ่มจึงรีบอธบิ ายออกมาอย่างรอ้ นรน
" ท่ยี ยั นัน่ เหมือนคนเดินละเมอ ก็เพราะยยั นน่ั ไม่มสี ต!ิ ! แต่
ขณะเดยี วกนั ที่ยยั รู้วา่ จะต้องทำอะไรยงั ไง กเ็ พราะยยั นน่ั โดนสง่ั ให้
ทำแบบนั้นน่ะส!ิ !! "

267

พอไดย้ ินคำตอบของชายหนุ่ม นายตำรวจคนน้นั ก็ปะติดปะต่อ
เร่ืองราวไดใ้ นทันที รวมไปถงึ ความเป็นไปได้อนั นา่ กลัวทีท่ ำให้
ตำรวจหนุ่มแตกต่นื ด้วย
"ถ.....ถ้าอยา่ งนนั้ ....คณุ ทนายก.็ ....."

พอทั้งคู่คดิ ได้ดังนน้ั พวกเขาก็ไมร่ อช้า และรบี ตรงดงิ่ เขา้ ไปท่ี
ห้องพักของทนายคนนนั้ ทันที

เคร้ง!!!

"กรี๊ดดดดดดดดด!!!!"
เสียงถาดโลหะตกกระทบพืน้ พร้อมกบั เสยี งกรดี รอ้ งของนาง
พยาบาลทีด่ งั ขึน้ ในห้อง ก็ได้ทำให้ทั้งสองคนทีว่ ิง่ มา ใจรว่ งลงไปอยู่
ตาตุ่มทันที

268

และทนั ทีทเ่ี ปิดเข้าไป ภาพท่ีปรากฎ กค็ ือพยาบาลสาวคนหนง่ึ ที่
กำลังยนื กรีดร้องอยากหวาดกลัว ถาดใส่อาหารทเี่ ตรียมมา หก
กระจายเต็มพื้น

และบนเตียงพกั พื้นนั่น ก็คอื ร่างไร้วิญญาณของทนายหน่มุ ใบหน้ามี
หมอนปดิ ไว้ บนหมอนมีรูสองรแู ละคราบเลือดสีแดงฉานที่เปรอะ
เปื้อนไปทั่ว บนเตียงทหี่ ัวของทนายหนุ่มวางพาดอยู่ มีมนั สมองสี
เหลอื งขุ่นและแอ่งเลอื ดสแี ดงฉานทไ่ี หลซึมผ่านเตียง จนมีหยดเลือด
บางสว่ นตกลงไปกระทบพ้ืนด้านลา่ ง ดัง 'แหมะๆ'....

"บา้ เอ้ย!!!! เสยี รูม้ นั จนได!้ !! "
ตำรวจหนุ่มสบถออกมาดว้ ยความเจ็บใจ ทง้ั ๆที่อตุ สาหช์ ว่ ยชายคน
นีเ้ อาไว้ไดแ้ ล้วแท้ๆ แต่เพราะความประมาทเพยี งครงั้ เดยี ว กไ็ ดท้ ำ
ใหช้ ายผู้นต้ี ้องพบกบั ชะตากรรมอันนา่ สยดสยอง....และพวกเขาเอง
ก็ต้องควา้ นำ้ เหลวไปอย่างไม่น่าใหอ้ ภัย...

269

270

บทท่ี 5

แฮ่ก.....แฮ่ก....

ชายสวมโมง่ หอบหายใจอย่างเหนอื่ ยลา้ หลงั จากท่ีต้องหลบหนีพวก
ตำรวจตดิ ต่อกนั หลายช่วั โมง ซงึ่ กอ่ นหน้าน้ี การกบดานเขากเ็ หมอื น
จะเป็นไปไดด้ ้วยดี แต่ไม่รู้ว่าเขาไปพลาดท่าเอาตอนไหน จู่ๆ พวก
ตำรวจกเ็ ริม่ แหก่ นั มายังบรเิ วณทีเ่ ขากำลังกบดานอยู่ สง่ ผลใหต้ ัวเขา
ทีก่ ำลังหาเสบียงอยูใ่ นตอนนั้นต้องเปล่ียนไปหนีตายแทบจะทันที
และกย็ งั ดี ทีเ่ ขาได้พกปนื ติดตัวไปดว้ ย จึงพอทำใหเ้ ขาสามารถ
ป้องกันตัวไดอ้ ยู่บา้ ง แต่น่นั มันกย็ ิง่ ทำใหส้ ถานการณ์เรมิ่ ตงึ เครยี ด
มากขนึ้ ดว้ ยเชน่ กนั ทนั ทีที่เขาเร่ิมเปิดฉากยิง พวกตำรวจกด็ ูเหมอื น
จะทวคี วามดุเดือดในการไล่ล่ามากขนึ้ ทั้งจำนวนคนท่ีมากกวา่ ปืน
ทม่ี ากกวา่ บางกระบอกก็มีประสิทธภิ าพและอานุภาพทเ่ี หนือกวา่
ของเขา จงึ ไม่ตอ้ งบอกเลย ว่าสถานการณ์ในตอนนนั้ มันเลวร้าย
ขนาดไหน พ้นื บรเิ วณน้ันโดยรอบเตม็ ไปด้วยกล่ินดนิ ปนื ปลอก

271

กระสนุ และฝงู ลูกตะก่วั ท่บี ินไปบนิ มาประหนึง่ หลุดออกมาจากหนัง
สงคราม

หลังจากที่วิง่ ไปยิงไปกบั พวกตำรวจอยูน่ าน ในที่สุด เขากส็ ามารถ
สลดั พวกนน้ั พ้น และหนีกลบั มายังท่ีซ่อนไดส้ ำเร็จ
แตก่ ระนน้ั ตัวเขาก็ร้ดู ีอย่เู ตม็ อก ว่าไมช่ า้ กเ็ ร็ว พวกนน้ั ต้องแหก่ นั มา
ท่เี ซฟเฮ้าสข์ องเขาแน่ ๆ
ดังน้นั เมอ่ื น่งั พักเหน่ือยเสรจ็ ชายหนุ่มก็ไมร่ อชา้ เขารีบล็อคประตู
ทางเข้าออกทุกบาน ก่อนจะว่ิงเขา้ ไปในหอ้ งนอนของตน เพ่ือนำ
อาวธุ ทีท่ รงพลังกว่าน้ีออกมารับมือกับผูบ้ กุ รุกทนั ที

พอเข้าไปถงึ ในห้อง ชายหนุ่มกก็ ้มลงดูใตเ้ ตียง พลางดึงเอากลอ่ งสี
ดำขนาดใหญ่ออกมาหลายใบ เม่อื เปดิ ใบแรก ส่ิงท่ีปรากฏตรงหนา้
ก็คือปืน beneli m4 สดี ำด้านกระบอกยาว
มนั คือปนื ลูกซองสัญชาตอิ ิตาลที ่ีสามารถยงิ ไดอ้ ย่างต่อเนอื่ งและ
รวดเร็วกว่าปืนลูกซองปกติ ซึ่งส่วนมากมกั จะเป็นแบบปัม๊ ท่ีต้องยิง
ไปชกั ปั๊มข้างใตล้ ำกลอ้ งไป หรือเรียกง่ายๆวา่ ลูกซองกลน่นั เอง

272

เดิมที มันเปน็ ปนื ลูกซองทพ่ี วกหน่วยรบพิเศษชอบใช้ แต่อันท่ีเขา
กำลงั ถืออยู่ เปน็ รุ่นสำหรับพลเรอื นท่ีบรรจกุ ระสนุ ได้เพยี ง 5 นดั
ในขณะท่รี ุน่ ของพวกหน่วยรบพิเศษจะสามารถบรรจุได้มากถึง 7
นดั

หลังจากหยบิ ปนื ลูกซองกลออกมาจากกล่องดำแล้ว ชายหนุ่มสวม
โม่งก็ไมล่ ืมท่ีจะหยิบกระสุนออกมาจากกล่องกระดาษทวี่ างอยขู่ า้ ง
ในกลอ่ งดำนนั้ ออกมาด้วยเช่นกัน เพราะถา้ เอามาแตป่ นื แต่ไมเ่ อา
กระสนุ มาดว้ ย ก็คงจะยงิ ไมไ่ ด้เป็นแนแ่ ท้
เขาเรม่ิ บรรจุกระสนุ นดั แรกเข้าไปในรังเพลงิ เป็นอนั ดบั แรก กอ่ นจะ
บรรจกุ ระสนุ นดั อื่นๆตามเขา้ ไปตรงช่องใส่กระสนุ ที่อย่ขู า้ งใต้ตัวปนื
ซง่ึ การทำแบบน้ี จะทำให้เขาสามารถบรรจกุ ระสนุ ได้มากข้ึน
กวา่ เดิมนัดนงึ จาก 5 เป็น 6 นดั

พอบรรจุครบ ชายหนุ่มกห็ ยิบกระสุนลูกซองสำรองออกมา
จากกลอ่ งกำใหญ่ และใส่มันลงไปในกระเปา๋ เสื้อของตนเอง

หลงั จากเตรยี มปนื ลูกซองเสร็จ ชายหนุม่ ก็เร่มิ เปดิ กล่องอกี ใบ เผย
ให้เห็นปนื ลกู โมก่ ระบอกโตสเี งนิ ท่ีลำกล้องไม่ยาวมากนัก เขาหยิบ
มันข้ึนมา กดปุม่ เปดิ โม่ จนลูกโมโ่ ลหะขนาดใหญท่ ่ีมรี กู ว้างๆถงึ 6 รู

273

ค่อยๆเคลือ่ นออกมาจากตัวปืน สว่ นมอื อกี ข้าง กห็ ยิบกระสุนเมด็
ใหญ่ออกมาจากกลอ่ งกระดาษ และเริม่ ใส่มนั เข้าไปในรโู ม่ทลี ะนดั ๆ

ความจรงิ ปืนกระบอกนีไ้ มเ่ หมาะจะใช้ยิงต่อสู้กับคนสักเทา่ ไหร่
เพราะขนาดของปนื ที่ค่อนข้างใหญ่โต น้ำหนกั ทเ่ี ยอะเอาเรื่อง จึงทำ
ใหพ้ กพาหรือถือแกว่งไปมาได้ไมถ่ นัดนัก

รวมไปถึงแรงถีบอนั รนุ แรงของมัน ก็ย่งิ ทำใหเ้ จา้ ปนื นี้ยิงชา้ ลง
กวา่ เดิม เปน็ อาวุธทใี่ ช้ไดย้ ากสดุ ๆ แต่กระนั้นเขาก็จำเปน็ ต้องพ่ึงพา
มนั ....โดนเฉพาะอย่างยิ่ง กระสุนของมันทีเ่ ขาซอ้ื แยกมาอกี ที

ที่จริง แม้กระสุน .44 แม็กนั่ม ของมนั จะมีอานุภาพรุนแรงอยแู่ ล้ว
แต่มันก็ไม่ไดร้ า้ ยแรงมากจนถึงขนั้ ผดิ กฎหมาย.....ซ่งึ นน่ั มันก็
ตรงกนั ข้ามกับเจา้ กระสนุ ท่ีเขากำลังใชอ้ ยนู่ ้ี

เพราะมนั คือกระสุน .44แม็กนม่ั แบบดดั แปลงพเิ ศษ ทำให้มี
อานุภาพเหนือล้ำกวา่ .44แม็กนมั่ แบบปกตทิ ่ขี ายกันอยูใ่ น
ท้องตลาด ซ่ึงความแรงของมัน มหาศาลถึงข้นั เทียบเคยี งกับกระสนุ
ไรเฟลิ ท่ีมขี นาดใหญ่กว่าไดอ้ ย่างสบายๆ หากนำมายิงคน ต่อให้สวม
เสือ้ เกราะ กไ็ มอ่ าจรอดไปจากมนั ได้

จึงทำให้มันกลายเป็นกระสนุ ผดิ กฎหมายไปโดยปรยิ าย....แมว้ า่ เสน้
ผ่านศูนย์กลางของมนั จะไม่เกิน 0.45 น้วิ (11.45 มม.) ตามท่ี

274

กฎหมายอนุญาตเอาไว้กต็ าม ซง่ึ นั่นก็คือเหตุผลทเี่ ขาต้องนำมนั
ออกมาใชน้ น่ั เอง

หลงั จากใสไ่ ปครบ 6 นดั ชายหนมุ่ ก็ดันโมก่ ลับเขา้ ทเ่ี ดิม กอ่ น
จะหยิบกระสนุ ลกู โม่ออกมาจากกลอ่ งกำใหญ่ และใส่มันลงไปใน
กระเปา๋ เส้ืออีกขา้ ง
เร่มิ แรกเดิมที เขาเองก็ไมไ่ ด้ต้ังใจจะใช้ปนื พวกนีเ้ พ่ือสู้กบั ตำรวจ
หรือปลน้ ธนาคารหรอก....ท่เี ขาซ้อื มนั มา สว่ นหน่งึ ก็เพราะเป็น
อาชพี ของเขา แต่ในเม่ือสถานการณม์ ันเลวรา้ ยถึงขนาดนี้ เขากค็ ง
ไมม่ ีทางเลือก นอกจากต้องงัดพวกมนั ออกมาใช้ เคราะหด์ ี ทก่ี ่อน
หน้านี้เขาเองกเ็ คยฝึกใชพ้ วกมนั อยู่บ้าง ไมเ่ ช่นนน้ั ก็คงจะอนาถไม่
น้อย หากมีปืนดี แตเ่ จา้ ของดันใช้มันไมเ่ ปน็

หลังจากบรรจุกระสนุ เสร็จ ชายหนมุ่ กน็ ำสายสะพายมาตดิ ใหก้ ับปืน
ลกู ซอง และนำซองปนื ลูกโม่มาสวมทีข่ ้างเอวจนดคู ล้ายกบั คาวบอย
เดมิ ทกี ็อยากจะตดิ ไว้ขา้ งในเสือ้ อยู่หรอก แตต่ รงน้ันดันมปี นื พก sig
p320 x5 legion ท่เี ขาใชป้ ล้นธนาคารและยงิ สกู้ ับพวกตำรวจเม่ือ
สักคร่ใู ส่ไวอ้ ยู่แล้ว จงึ จำเปน็ ต้องใสล่ ูกโม่เอาไวต้ รงเอวแทน

275

หลังจากเตรียมอาวุธทุกอย่างเสร็จสิน้ ชายสวมโมง่ กอ็ อกมาจาก
หอ้ งนอน กอ่ นจะเดินไปหลบอยตู่ รงมุมกำแพง และค่อยๆชะโงก
หน้าออกไปดูท่ีหน้าประตู เพื่อเชค็ วา่ ตอนนี้ พวกตำรวจมาถงึ กัน
แล้วรึยงั

แม้จะไม่ได้ยินเสยี งรถตำรวจมาจอดหนา้ บ้าน แต่ชายหนมุ่ ก็ไมไ่ ด้
วางใจแตอ่ ย่างใด เขาค่อยๆเล่ือนปืนลูกซองขึ้นมาเลง็ ไปทป่ี ระตู
และพร้อมจะเหนยี่ วไกได้ทุกเม่ือ

"........"

แต่ทว่า.....แม้จะยนื รออยเู่ งียบๆมาไดส้ ักพักแลว้ ท่หี น้าประตกู ็ยงั คง
ไรว้ ่แี ววของส่งิ มชี วี ิตใดๆเชน่ เดมิ ทำให้ชายหนุม่ ที่กำลงั ยืนถอื ปนื
ขมวดเกร็งอย่ตู รงหวั มุมทางเดิน เกิดรู้สึกลังเลใจข้ึนมา...
เงยี บไปแบบนี.้ ....หรือวา่ .....ไอ้พวกน้นั มันจะยังไม่ร้ทู ่ซี ่อนของเขา ก็
เลยตามมาไม่ถูกรึเปลา่ นะ?....ถา้ ใช่ กแ็ สดงวา่ เขาปลอดภยั แล้วใช่รึ
เปลา่ ??

276

ไม่สิ....ยงั ไม่ปลอดภยั หรอก....
ถ้าไอพ้ วกน้ันมันไปดักเจอเขาที่ร้านสะดวกซ้ือหนา้ ปากซอยได.้ ...ง้ัน
ก็แปลว่า....ไอพ้ วกนนั้ ก็คงจะเริม่ ระแคะระคายเร่ืองที่ซอ่ นเขาแลว้
ตอ่ ใหย้ ังไม่รู้ชวั ร์ๆวา่ หลบอยบู่ ้านหลังไหน ถ้ายังคน้ หามาเรื่อย ๆ ไม่
ช้ากเ็ ร็ว เดี๋ยวก็คงจะมาถงึ ท่นี ่ีแลว้ เป็นแน่

เมอ่ื คิดได้อย่างนั้น ชายหนมุ่ จึงตัดสินใจว่าจะยนื รออยตู่ รงน้ันอกี สกั
พกั แม้วา่ บรรยากาศทีว่ ังเวงและเงียบงันเช่นนี้ จะชวนอึดอัดจนทำ
ใหเ้ ขาอยากจะหนีออกไปให้รู้แลว้ รรู้ อดเลยก็ตาม

"......"

และแลว้ ในตอนนัน้ เอง....

"!!!!!"

277

หลังจากทย่ี ืนจ้องประตูอยตู่ ั้งนาน ในที่สุด ชายสวมโม่งก็ตระหนกั
ไดว้ ่าตนพลาดอะไรไป....
เพราะมวั แต่โฟกสั กับประตู เขาจงึ ไม่ไดส้ ังเกตุเลย ว่าช่องว่าง
ระหวา่ งพืน้ และประตูมนั มีอะไรแปลกๆ
ด้วยความทต่ี อนน้ีเป็นตอนกลางวัน จึงไมใ่ ชเ่ รือ่ งแปลกที่จะมแี สง
ส่องกระทบมายังประตู
ซ่งึ ถา้ หากมใี ครมาอย่หู น้าประตู กจ็ ะสามารถเห็นเป็นเงาดำๆผ่าน
ชอ่ งวา่ งแคบ ๆระหว่างพ้ืนกับประตูได้

แตภ่ าพท่ีชายสวมโมง่ เหน็ ก็คือชอ่ งว่าระหว่างพืน้ กับประตูทีม่ ดื
สนทิ
ทั้งทค่ี วรจะมีแสงสอ่ งเข้ามาสักหน่อยแท้ๆ หรือถ้ามีคนอยู่ข้างนอก
ก็น่าจะมีเงาดำๆเคลือ่ นไปเคลื่อนมาให้เห็นบา้ ง
แต่น่มี นั กลับมืดสนิท ไม่แสงเล็ดลอดเข้ามาสกั นดิ ....แบบนีม้ ัน
หมายความว่ายงั ไงกัน....

สงสยั ได้ไมน่ าน จๆู่ ก็ได้มีแสงสว่างสายหน่ึงสอ่ งผ่านเข้ามา จากตรง
ช่องว่างของประตู

278

เพียงเท่าน้ัน ชายสวมโมง่ กร็ ู้ได้ทันที ว่าปรากฏการณ์แปลกๆดัง
กลา่ วคอื อะไร

สาเหตุท่ีไม่มแี สงสอ่ งเข้ามาอยา่ งทค่ี วรจะเปน็ ...น่ันก็เพราะ....... มี
คนจำนวนมากกำลังยืนออกนั อยู่หนา้ ประตู จนแสงแดดไมส่ ามารถ
ส่องเขา้ มาได.้ ..
และที่จู่ ๆกเ็ ริ่มมีแสงส่องเข้ามา นนั่ ก็เพราะ...
คนทีอ่ ยูห่ ลังประตบู างสว่ น เร่ิมเคล่ือนไหวไปท่ีจดุ อ่ืนแลว้ น่ันเอง
พอไมม่ ีคนบัง แสงบางส่วนจึงส่องเขา้ มาได้อีกครง้ั

ถา้ อย่างนน้ั กแ็ สดงวา่ ....ไอ้ท่ีอยูข่ ้างนอกนั่นก็.....!!!!

ชายสวมโมง่ เบิกตากวา้ ง เมื่อไดร้ ับรวู้ า่ ตนไหวตวั ช้าไปมากขนาด
ไหน ชนิดทีร่ ู้ตวั อกี ที ศัตรกู ็มาหายใจรดต้นคอเสยี แลว้ !

แกรก็ .....

279

แตใ่ นระหว่างทชี่ ายสวมโม่งกำลังตกตะลงึ อยู่น้ันเอง จู่ ๆ เสยี ง
ปลดล็อกกลอนประตกู ด็ ังขน้ึ อยา่ งแผ่วเบาทปี่ ระตูหลงั ซง่ึ อยู่
ซ้ายมอื ของชายสวมโมง่ และในไมช่ ้า ผู้ท่อี ยู่หลังหลังประตกู ็กำลงั
จะถลาเขา้ มาอยรู่ อมร่อ

แต่ก่อนทีป่ ระตจู ะทันได้เปิด ชายสวมโม่งทตี่ อนน้หี ูตาไวกวา่ ปกติก็
ไดร้ ตู้ ัวแลว้ วา่ ตนเองกำลังจะโดนตลบหลัง ปืนลกู ซองกลในมอื ถูก
หนั ขวบั ไปยังประตูหลัง กอ่ นที่มอื ทก่ี ำลังกุมด้ามปนื อยูจ่ ะลั่นไก
ออกไปอย่างไม่ลังเล

ตู้ม!!!!

เพียงพรบิ ตาเดยี ว ม่านลูกตะกว่ั รอ้ นๆทัง 9 เม็ดก็พ่งุ ทะลุประตูไม้
ออกไป ก่อนจะเจาะเขา้ ไปในเนอื้ ของชายสวมเส้อื ก๊ักผเู้ ปน็ คน
สะเดาะกลอนประตูเข้าอยา่ งจัง แม้ระยะทห่ี า่ งออกไปและแผ่นไม้
ของประตจู ะทำให้อาณุภาพของกระสุนเบาลงกว่าเดิมเยอะ แตม่ นั ก็
ยงั รนุ แรงพอจะทำให้ชายคนน้นั ถงึ กับกระเด็นลงไปกองกบั พื้นเลย
ทเี ดยี ว

280

นายตำรวจคนหนง่ึ เมื่อเหน็ เพอ่ื นของตนรว่ งไปกองกับพ้นื เขาก็ไม่
รอช้า รบี พ่งุ เข้าไปลากตวั เพ่ือนออกมาจากตรงประตอู ย่างรวดเรว็

ตมู้ !!!

แตท่ วา่ มนั ก็ไม่ทนั การ เพยี งอึดใจเดยี ว มา่ นกระสนุ อนั ที่ 2 ก็
ตามมา บางนัดฝังเขา้ ไปในแขนและหวั ไหล่ของนายตำรวจอีกสอง
คนทอ่ี ยู่ใกลๆ้ กบั เขา และบางสว่ น ก็เจาะเข้าไปในตน้ ขาของเขา
แบบจงั ๆ จนทำให้นายตำรวจผู้กล้าหาญทพี่ ยายามชว่ ยเพ่ือนเร่ิม
ทรดุ ลงเสยี เอง

"อัค่ !!! "

นายตำรวจคนนั้นขาเรม่ิ ทรดุ แต่กระน้ันเขาก็ยังไมย่ อมแพ้ เขากดั
ฟันแนน่ ก่อนจะฝืนความเจ็บปวด ลากเพ่ือนออกมาพน้ รศั มีประตู
ได้สำเรจ็

281

แต่ทว่า หลบพ้นไปได้ไมท่ ันไร เสยี งระเบดิ อนั ดุดนั กด็ งั ข้นึ อีกครั้ง
พอหนั ไปมอง ก็เห็นนายตำรวจอกี สองสามคนรว่ งลงไปกองกบั พืน้
อีกครั้ง สว่ นคนท่ยี งั ไม่โดนยิง พอตั้งสติได้ พวกน้นั กเ็ ริ่มแตกฮอื ออก
จากหนา้ ประตูทนั ที

หลงั จากยิงไปได้ 3 นดั จนแน่ใจว่าผู้บกุ รกุ ล่าถอยไปแล้ว ชายหนมุ่
กไ็ ม่รอช้า เขาขยับตวั ไปหลบยงั อกี ฝัง่ ของกำแพง และเรมิ่ หยิบ
กระสุนออกมาบรรจใุ สป่ นื ลกู ซองทนั ที แมว้ า่ กระสนุ ในปนื จะยังไม่
หมดก็ตาม

สวบ...สวบ...สวบ..

เสียงกระสุนเลอื่ นผา่ นท่อท่อี ยู่ขา้ งในกระบอกปืนอยุ่ครเู่ ดียว เพยี ง
3 วินาที กเ็ สรจ็ ส้นิ เขาคอ่ ยๆชะโงกออกไปดทู ่ปี ระตูหลงั อีกครัง้
เพ่ือดูท่าทีของพวกนนั้ ว่าจะเอายังไงต่อ

ปัง!!

282

กระสนุ 9 มม. รอ้ นจ๋ีแลน่ ผา่ นไปหน้าของชายคนน้นั ไป แม้ว่าจะ
สวมโม่งเอาไว้อยู่ แต่ไอรอ้ นของกระสนุ ท่ีอยู่ใกลม้ ากเกนิ ไป ก็ได้เลด็
ลอดผา่ นเนอ้ื ผา้ เขา้ มากระทบกบั ผิวหน้าของชายหน่มุ จนรู้สึกแสบ
ร้อน ทำใหช้ ายสวมโมง่ รีบดงึ หวั กลบั เขา้ ทีก่ ำบังแทบจะทันที
เพยี งครเู่ ดียว เสยี งคำรามของปืนพกก็ดังขนึ้ อีกหลายนัด กอ่ นทฝ่ี ูง
ลกู ตะกัว่ ขนาดเลก็ จะพากนั บินเฉีย่ วจดุ ท่ีเขาเคยอยจู่ นขอบกำแพง
แตกกระจายเป็นรอยแหวง่

ปัง!! ปงั !! ปงั !! ปงั !!

ชายหนุ่มปลอ่ ยใหพ้ วกตำรวจยิงไปสกั พัก แต่แทนที่จะรีบตอบโต้
กลับทนั ทีท่ีมโี อกาส เขากลบั หันไปยังประตูหน้า ประทบั ปืนขน้ึ
กอ่ นจะล่ันไกออกไปทันที

ต้มู !!!

283

พรบิ ตาเดียว ทปี่ ระตูหนา้ กป็ รากฏกลุม่ รขู นาดเลก็ จำนวน 9 รขู ้ึน
แม้จะไม่โดนใคร เพราะพวกตำรวจที่ซอ่ นตัวอย่ตู รงนี้ไดห้ ลบเข้าท่ี
กำบังหมดแลว้ หลังจากทไี่ ดย้ ินเสียงปืนนัดแรกดังข้นึ แตน่ ่ันก็
เพยี งพอแล้ว เพราะรูท่เี กิดจากกระสนุ เหลา่ นน้ั จะทำใหเ้ ขา
สามารถสอ่ งดูพวกตำรวจได้ง่ายขึน้ กวา่ การดูทรี่ อ่ งประตู หากพวก
น้นั พยายามสะเดาะกลอนอีก แสงแดดทีส่ ่องเข้ามาตรงรูก็จะมืดลง
ทำให้สามารถรูต้ วั ไดง้ า่ ยข้นึ

หลังจากทีย่ ิงประตหู น้าเสร็จ ชายสวมโมง่ ก็หันกลบั มาสนใจประตู
หลังตอ่ ซง่ึ ตอนนก้ี ย็ งั ดูเหมือนจะยิงกันไม่หยดุ เพราะไดย้ ินเสียงปนื
ทเ่ี กดิ จากการยงิ ประตูของเขา
เขารอให้พวกตำรวจยงิ ต่อไปก่อน พอพวกนัน้ เร่ิมยงิ น้อยลง เน่อื ง
ด้วยน่าจะมบี างคนทก่ี ำลงั เตมิ กระสุน ชายหน่มุ ก็ชะโงกหนา้ ออกไป
อกี คร้ัง และเปดิ ฉากยิงโต้กลบั ทนั ที

ตู้ม!!!

284

แมร้ ะยะท่ีไกลออกไปจะทำให้วงกระสุนเร่มิ กระจายออก ส่งผลให้
กระสุนไม่เขา้ เป้าเต็มๆอยา่ งท่ีควรจะเป็น แตก่ ระนัน้ ความกระจาย
ทย่ี ากจะคาดเดาของมนั ก็ทำให้พวกตำรวจไมก่ ล้าเส่ียง พวกน้นั
หยดุ ยิงและรีบหลบเขา้ ท่ีกำบังแทบจะทันที
แม้ทย่ี งิ ออกไป เขาเองก็ไมแ่ น่ใจเหมอื นกันวา่ มันเขา้ เป้ารึเปลา่ แต่
กระนนั้ เขากไ็ มไ่ ด้ใส่ใจนกั และตัดสินใจยิงนดั ต่อไป เพื่อกดดนั
ไม่ให้พวกตำรวจสามารถโผล่หนา้ มามายงิ ตอบโตเ้ ขาได้

ตมู้ !! ตู้ม!!

หลังจากยิงไปไดส้ กั พกั หางตาของชายหนุ่มกร็ ู้สกึ ได้ถึงความสว่างที่
ลดลงบรเิ วณประตหู น้า เขาไม่รอช้า ปากกระบอกปืนหนั ไปยัง
ทศิ ทางดงั กล่าว พร้อมกบั ลนั่ ไกทนั ที

ตู้ม!!!

เพยี งนดั เดยี ว ก็ทำใหค้ วามสว่างทีห่ ายไปกลับมาอกี ครัง้ เพ่ิมเตมิ คือ
ละอองเลือดสีแดงสดที่ฟงุ้ ไปในอากาศ และรูกระสุนบนประตทู ี่เพ่มิ

285

จำนวนข้ึน แต่ชายสวมโมง่ ก็ยงั ดจู ะไม่วางใจ ปืนในมือตงึ ลั่นตมู
ออกไปอกี คร้งั

ตู้ม!!! ตู้ม!!!

แชะ็ !!

"!!! " แต่ทวา่ ยงิ ไปไดค้ รู่เดยี ว กระสุนในรงั เพลิงกห็ มดลวเสยี งแล้ว
ชายหนมุ่ รีบหงายปนื ลกู ซองขึ้น ก่อนจะควา้ กระสุนสำรองออกมา
จากกระเปา๋ ทีเดยี ว 3 นดั รวด กอ่ นจะยัดกระสนุ ทง้ั 3 เข้าไปในตวั
ปนื ท้งั หมดในคราวเดยี ว ตามเทคนิคการบรรจุกระสุนแบบรวดเร็วท่ี
เขาเคยร่ำเรียนมา
เขาล้วงเข้าไปเอากระสนุ มาอีก 2 นัด กอ่ นจะบรรจเุ ขา้ ไปในปืน
ทัง้ หมดรวดเดียว แบบเดียวกับเมือ่ สกั ครู่ เพียง 2-3 วนิ าที ชาย
หน่มุ ก็กลบั มายิงต่อได้อีกครั้ง ซึง่ ถือว่าเป็นการเติมกระสนุ ท่ีรวดเร็ว
มากจนนา่ ตกใจ

ต้มู !!

286

ชายหนุ่มยกปืนขนึ้ มายงิ อีกคร้ัง กอ่ นจะหนั ไปยังประตูหลงั แลว้ เร่มิ
เปิดฉากยงิ ต่อ

ตู้ม!!

เสียงกัมปนาทอนั ดุดนั ดังขนึ้ อีกครง้ั ก่อนท่นี ายตำรวจนายหนึง่ จะ
หงายหลังไปกองกับพื้น มือกุมตน้ แขนอกี ฝั่งทโ่ี ชกชมุ่ ไปด้วยเลือด
อยา่ งเจบ็ ปวด
แตก่ ระนน้ั กไ็ มม่ ใี ครกล้าเข้าไปชว่ ย เพราะเกรงว่าตนเองอาจจะ
โดนยิงรว่ งไปอกี คน ต่างคนจึงตา่ งพากันหลบเขา้ ท่ีกำบงั อย่างอตุ ลตุ
ปลอ่ ยใหน้ ายตำรวจคนนั้นนอนทุรนทรุ ายอยู่อยา่ งนน้ั

ตู้ม!! ตมู้ !!

287

ยิงไปอีกสองนัด หลังจากนน้ั ชายสวมโมง่ ก็เอียงปืน กอ่ นจะหยบิ
กระสุนมา 2 นดั รวด และใสเ่ ขา้ ไปในปืน เพ่ือทดแทนกระสุนท่ยี งิ ไป
เมื่อสักครู่

ปงั !!

โครม!!

เสียงปืนพกดังขึน้ ท่ีทางด้านประตูหน้า ตามมาด้วยเสียงถีบประตู
หนกั ๆ ชายสวมโม่งรไู้ ดใ้ นทนั ที ว่าตอนนีพ้ วกตำรวจคงบกุ เขา้
มาแล้วเปน็ แน่ เขารบี หนั กลับไปเร็วท่สี ุดเทา่ ท่ีจะทำได้ ปืนในมือลนั่
ออกไปแทบจะทันทโี ดยไม่ได้เลง็

ตมู้ !!

เคร้ง!!!

288

แต่ทว่า แทนทเ่ี สียงท่ดี ังขน้ึ จะเป็นเสียงกรดี ร้องด้วยความเจ็บปวด
ของผู้ท่ีถูกยิงดงั่ เช่นทกุ ที
กลบั มีเสยี งโลหะดังกงั วาลไปทว่ั ท้งั บา้ นแทน ชายสวมโม่งเบิกตา
กว้างอย่างตื่นตะลงึ เมือ่ ไดเ้ ห็นต้นตอของเสยี งโลหะนั่นแบบชัดๆ

'ล....โล.่ .งนั้ เหรอ!?!? '

ชายหนุม่ คดิ ในใจอย่างตนื่ ตระหนก เพราะเท่าท่ีรู้มา ตำรวจทวั่ ๆไป
ทไ่ี ม่ได้สงั กัดหน่วยคมุ ฝูงชน ไม่น่าจะมีโล่แบบนีน้ ่ีนา?!? แถมเปน็ โล่
เหล็กอีก ตามหลักมันน่าจะเป็นของหนว่ ยรบพิเศษไม่ใชเ่ หรอ!?!
ตำรวจธรรมดาเอาของแบบน้ีมาได้ยังไงกัน?!?

ร....หรือว่า.....ตอนนีพ้ วกหน่วยสวาทไดบ้ ุกมาถงึ ทีน่ ่แี ล้วงน้ั เหรอ
.....!!!
ไม่น่าเป็นไปได.้ ....ถ้าอยา่ งนัน้ ...ไอพ้ วกนน้ั ก็นา่ จะใช้ปนื กลมือยิงเขา้
มาแลว้ สิ จะมาใชป้ นื พกง่อยๆยิงใส่เขาอยู่ทำไม??

289

ปงั !!!!

"!!!!"

ในขณะท่ีเขายังไมไ่ ด้คำตอบ นายตำรวจถอื โล่ก็ไมพ่ ูดพร่ำทำเพลง
ปืนลกู โม่ขนาด .357 ในมืออีกขา้ งของเขาจึงลน่ั ไกใสท่ ันที โดยมี
เป้าหมายคือศีรษะของฝ่ายตรงขา้ ม

ฟิว้ !!!

แตช่ ายสวมโม่งก็ยงั โชคดี ทก่ี ระสนุ นดั นน้ั ไม่ไดโ้ ดนเขาแบบจงั ๆ แต่
พงุ่ เฉ่ยี วใบหนา้ ของเขาแบบถากๆแทน หน้ากากโม่งทเ่ี ขาสวมอยู่
ขาดเปน็ ทางยาว ทิง้ ไว้เพยี งรอยบาดสแี ดงๆทม่ี เี ลือดไหลซิบ

"โอ้ย!!"

290

ชายสวมโม่งเสียจงั หวะเลก็ น้อย แต่ความเจบ็ ปวดที่ไดร้ ับ ก็ทำใหส้ ติ
ทีห่ ลุดลอยไปกลับมาอีกคร้งั ทำให้ปนื ลูกซองกลท่เี ขาถือประทบั บา่
อยู่เรมิ่ ระเบิดดินปืนออกไปอกี คร้งั

ตมู้ !!!

กระสนุ ลูกปราย 9 นดั พุง่ เข้าใสน่ ายตำรวจถือโลไ่ ด้อย่างแม่นยำ แต่
ทวา่ กลบั แทบไม่ระคายผวิ ของโล่นนั่ เลย ยงั ดที ่แี รงปะทะยงั มาก
พอที่จะทำให้นายตำรวจคนน้ันเซอยู่บา้ ง แต่เนื่องดว้ ยระยะท่ี
คอ่ นข้างไกลออกไป แรงปะทะจงึ ไมม่ ากพอทจ่ี ะซดั ตำรวจคนน้ันให้
ล้มได้ ชายสวมโมง่ จงึ ไมร่ อชา้ รีบเหนย่ี วไกซ้ำต่ออีกนัดทนั ที

ตู้ม!!!

เครง้ !!

291

แมก้ ระสนุ นน่ั จะยังคงทำอะไรโล่เหลก็ อนั แกร่งนี้ไม่ไดเ้ ช่นเดิม แต่
แรงกระแทกในคราวนี้ ก็มากพอจะทำให้นายตำรวจคนน้ันเร่มิ เสยี
หลัก ซ่ึงถ้าหากโดนยิงอัดแบบนตี้ ่อไป ก็มีความเป็นไปได้ที่จะซัด
นายตำรวจคนนนั้ ใหล้ ้มลงกับพน้ื
แตเ่ สียดาย ท่ีปริมาณกระสุนของเขาไมไ่ ดเ้ อ้ืออำนวยขนาดน้ัน ใน
จังหวะท่ีชายสวมโมง่ กำลงั จะยงิ ถัดไป แทนท่ีจะเกดิ เสียงระเบดิ ของ
ดนิ ปืนดง่ั เชน่ ทกุ ที มนั กลับมีเสียงแชะๆดงั ออกมาแทน..กระสุนของ
เขาหมดลงแล้ว!!

"!!!"

ชายสวมโมง่ จ้องมองปนื ลกู ซองของตนดว้ ยสายตาทีต่ น่ื ตระหนก
ความจุกระสนุ 5 นี่มันชา่ งน้อยนิดเสียจรงิ ! จรงิ อยทู่ เ่ี ขายงั พอมี
กระสนุ สำรองเหลืออยู่ แต่ในสถานการณ์แบบน้ี บรรจุกระสนุ ใหม่
ไมท่ ันแน่!! ชายสวมโมง่ จึงไม่มีทางเลอื กอ่นื นอกจากต้องงดั ไพ่ตาย
ทหี่ มอบเอาไว้ออกมา

292

ชายหนุ่มจึงปลอ่ ยมือจากปืนลูกซองอย่างไมล่ งั เล เพราะติด
สายสะพายไว้ จงึ ไมต่ ้องกลวั ว่าปืนจะหล่นหาย มือทงั้ สองเริม่ เอื้อม
ไปคว้าของทเ่ี หน็บเอาไว้ด้านหลงั และชักมนั ออกมาทันที

และสง่ิ ท่ีถูกชักออกมาก็ไม่ใชใ่ ครอืน่ แต่เป็นลูกโม่กระบอกโตสเี งินท่ี
เขาเตรยี มเอาไว้ในกรณฉี ุกเฉินน่ันเอง
ชายสวมโม่งไม่พูดพร่ำทำเพลง พอเห็นวา่ นายตำรวจถือโลก่ ำลงั จะ
ทรงตวั ได้ ปนื ลกู โมท่ ี่ตอนน้ีกำลังเลง็ ไปขา้ งหน้ากล็ ่นั ตูมออกไปทันที

ต้มู มมมมมมม!!!!

ทันทีทเ่ี หนยี่ วไก ปากกระบอกยาวๆสเี งินก็มีไฟแล่บออกมา กอ่ นท่ี
เสยี งกมั ปนาทท่ีฟังดูดดุ นั ยิง่ กวา่ ปนื ลูกซองเมอ่ื คร่จู ะดังกกึ ก้องไปท่ัว
ทง้ั บ้าน เช่นเดยี วกับตัวปนื ในมอื ของชายหนุ่ม ทีบ่ ัดนก้ี ำลงั ดดี ข้ึน
ฟา้ อนั เปน็ ผลมาจากแรงถีบอันมหาศาลของกระสนุ ปืนทีย่ งิ ออกไป

เครง้ งงงงงงง

293

เสยี งกระแทกโลหะดงั กังวาลไปทัว่ บริเวณ แตใ่ นคราวนี้ กลับตา่ ง
ออกไป....
โล่เหล็กอนั ทรงพลงั ทโ่ี ดนปืนลูกซองยิงอัดไปหลายนัดยังไม่เปน็ รอย
.....ในครั้งนี้ มนั กลับถกู ฉีกกระจยุ เปน็ ชิน้ เล็กชน้ิ นอ้ ยประหน่งึ แก้วท่ี
กำลงั แตก เศษโลหะปลวิ กระจายไปทัว่ ซงึ่ พอชายสวมโมง่ ลอง
มองดูดีๆแล้ว มันไม่ไดม้ ีแตเ่ ศษโลหะท่ีกระจายไปท่ัว....แตย่ งั มี
ละอองเลือดสแี ดงสดท่สี าดกระเซน็ ไปทั่วดว้ ยเชน่ กัน

ตุบ๊ !!!

ในอกี ไม่กวี่ นิ าทตี ่อมา เสียงวตั ถุตกกระทบพื้นหนกั ๆกด็ งั ขึ้น พอลอง
มองดูดีๆแลว้ วตั ถทุ ี่วา่ ก็ไม่ใช่อะไรอื่น...
มนั คอื แขนข้างที่ใช้ในการถือโลข่ องนายตำรวจคนน้นั ซ่ึงบดั น้ี ถกู
คมกระสนุ ฉกี กระฉากจนหลดุ ออกจากบา่ น่นั เอง....

" อ้าาาาาาาาาาาก!!!"

294

นายตำรวจคนนน้ั นอนด้ินทรุ นทรุ ายอยบู่ นพ้นื พลางกุมบาดแผลของ
ตนอย่างทุกข์ทรมาน เลือดไหลทะลกั ออกมาจากรอยขาดของแขน
จนเปียกชุ่ม และย้อมพนื้ บา้ นจนกลายเปน็ สแี ดงฉาน สง่ ผลใหช้ าย
สวมโม่งเกดิ ร้สู กึ ผิดทต่ี นเองทำรนุ แรงเกินไป และรู้สกึ สยดสยองกับ
ภาพตรงหนา้ ข้ึนมาชว่ั ขณะ

แตใ่ นจังหวะที่ชายสวมโมง่ กำลังชะงกั ไปชว่ั ขณะนั้นเอง. จๆู่
นายตำรวจอีกคนท่สี วมเส้ือเกราะ ก็โผลอ่ อกมาอยา่ งไม่มีป่ีมีขลุย่
ซ่งึ แทนทีเ่ ขาจะใหค้ วามสนใจกบั เพ่ือนรว่ มงานท่ีกำลงั นอนทรุ นทุ
รายอยู่ เขากลบั โฟกสั ไปท่ีชายสวมโมง่ เป็นหลกั ก่อนจะลนั่ ไกปนื ลูก
ซองของตนออกไปอยา่ งไมล่ ังเล

ต้มู !!!

ในที่สดุ ชายสวมโมง่ ก็ได้รบั กรรมท่ีได้ทำไวก้ บั นายตำรวจผ้กู ลา้ หาญ
คนนัน้ เรยี บร้อยแล้ว เมื่อหน่ึงในกระสุนลูกซองทัง้ 9 เมด็ ได้แทรก
ตัวเขา้ ไปในขาของเขาอย่างจงั ทั้งแรงกระสนุ และเลือดที่กระฉดู

295

ออกมาออกมาจากบาดแผล ส่งผลใหช้ ายหนุ่มขาทรดุ ลงไปกองกบั
พืน้ ในทนั ที

"บ้าชบิ !!" นายตำรวจสวมเสือ้ เกราะสบถอย่างเจบ็ ใจ เพราะเม่ือครู่
เขาดนั ถือปืนอยู่ในระดับเอว แถมมวั แต่รีบยิงอีกฝ่ายมากไปหนอ่ ย
จึงไม่ทันไดห้ ันปืนเล็งไปท่ีจดุ สำคญั ส่งผลให้จงั หวะเมื่อครู่ที่ควรจะ
ไดย้ งิ ที่ลำตัวหรือหวั กลายเป็นไปยงิ ที่ขาของอีกฝ่ายแทน
เขารบี ชกั กระโจมมือที่อยขู่ า้ งใต้ลำกลอ้ งปนื เพ่ือคดั ปลอกกระสนุ ท่ี
ใช้แล้วออก และเตรียมจะยิงนัดต่อไปใหเ้ ร็วท่ีสดุ เทา่ ทีจ่ ะทำได้

แตก่ ไ็ ม่ทนั การ เพราะชายสวมโมง่ ท่ีตอนนี้ขาทรุดจนลงไปน่งั ทพ่ี นื้
แทนทจ่ี ะนอนกุมบาดแผลดว้ ยความเจ็บปวด เขากลบั กดั ฟันฝนื
ความเจบ็ ก่อนจะยกปืนลูกโม่ขน้ึ มาเลง็ ไปยงั ผู้ท่ีเด็ดขาของตน แลว้
ลนั่ ไกออกไปทนั ทดี ้วยความเจ็บแค้น

ตมู้ มมมมมมม!!!

296

เสียงกมั ปนาทอันดุดนั ดังขึน้ อีกคร้ัง เพียงเสี้ยววินาทตี ่อมา ร่างของ
นายตำรวจสวมเกราะก็ถกู ถบี กระเดน็ ออกมาจากหน้าประตูบา้ น
รา่ งของเขาครูดไปกบั พน้ื หลายเมตรก่อนจะแน่น่ิงไปในทสี่ ดุ บน
ลำตวั ท่ีสวมเกราะเอาไวป้ รากฏรูชมุ่ เลือดทใี่ หญ่พอจะเอาน้ิวสอด
เข้าไปได้ ซง่ึ ถ้าหากลองผลิกตัวเขาดู ก็จบพบรูท่ีกระสุนพุ่งออกจาก
รา่ ง ซ่ึงมขี นาดใหญก่ วา่ รเู ข้าท่ีอย่ดู า้ นหน้าลำตวั มากมายนัก ชนดิ ที่
สามารถสอดกำป้ันเข้าไปในรูนัน้ ได้อยา่ งสบายๆ

"อั่ค....อ่อค...."
นายตำรวจคนน้ันสำลกั เลือดออกมาทางปากอย่างทรมาน เขาแทบ
จะไมร่ ้ตู ัวดว้ ยซ้ำตนเองกำลงั โดนยิง ลืมตาอีกที รา่ งของเขาก็ปลิว
มานอนกองอยูท่ ่ีพนื้ เสียแลว้ เลอื ดเร่ิมทะลักออกทางปากมากมาย
จนเขาแทบจะพูดออกมาไม่เป็นภาษา หนำซ้ำ บาดแผลฉกรรจ์ตรง
ลำตัวและแรงกระแทกอนั มหาศาลท่ีอัดรา่ งเขาจนบอบชำ้ กไ็ ดท้ ำ
ใหน้ ายตำรวจผู้นเ้ี รม่ิ รู้อ่อนล้าโรยแรงอยา่ งทเ่ี คยเป็นมากอ่ น ทำได้
แต่สำรอกเอาเลือดออกมา พรอ้ มกับจ้องมองท้องฟา้ ด้วยสายตาท่ี
กำลงั ค่อยๆมดื ลงทีละนิดๆ...

ปัง!!!

297

กว่าที่ชายสวมโมง่ จะทนั ไดท้ ำอะไรต่อ หวั ไหลซ่ ้ายของเขาก็รู้สึกเจบ็
แปล๊บข้ึนมาอยา่ งฉับพลัน พอหนั ไปมอง กเ็ ห็นเลือดสาดกระเซน็
ออกมาจนเปรอะเปือ้ นพน้ื ชายสวมโมง่ จงึ รไู้ ด้ในทนั ที วา่ ตนเอง
พลาดโดนตลบหลงั เสียแล้ว

ชายสวมโมง่ จึงรีบหนั ไปยังประตหู ลงั ด้วยความเรว็ ที่สดุ เท่าที่จะทำ
ได้ ปืนลกู โม่ในมือถูกวาดไปยังเปา้ หมายแบบลวกๆ กอ่ นจะลนั่ ไก
ออกไปทันทโี ดยทแ่ี ทบจะไม่ได้เลง็

ตู้มมมมมม!!

ในจังหวะทเี่ ห็นชายสวมโม่งหันหนา้ มา นายตำรวจคนทลี่ อบยงิ เมื่อ
สักครู่กร็ ู้ไดใ้ นทนั ทวี ่าอะไรกำลังจะเกดิ ขึ้น เขาจึงรบี โยกหวั หลบเขา้
ทีก่ ำบังอย่างรวดเร็ว
แตน่ ่าเสียดาย ทเ่ี พือ่ นของเขาทหี่ ลบอยู่ตรงดา้ นข้างของประตอู ีกฝง่ั
เหมอื นจะยังไม่รวู้ า่ เกิดอะไรขึ้น พอเห็นเขารีบหลบ ฝ่ายนัน้ จงึ รบี
โผล่ออกไปยิงตอ่ เหมอื นด่ังเช่นทกุ ที

298

และในจงั หวะทเี่ ขาย่นื หนา้ ออกไปน้ันเอง ก็เป็นจังหวะเดยี วกบั ท่ี
เสยี งระเบิดอนั ดุดันนน่ั ดงั ขน้ึ แบบพอดิบพอดี....

โผล็ะ!!!!

ในเส้ียววินาทตี ่อมา ภาพอนั หนา้ สยดสยองก็ได้เกิดข้ึน ศรี ษะ
นายตำรวจผู้โชคร้ายคนน้ันต้งั แตห่ นา้ ผากเป็นต้นไป ได้ถกู ควา้ น
หายไป มนั สมองสเี หลืองขุ่นและเลือดสาดกระเซน็ ไปท่ัวบ้าน
ดวงตาทงั้ สองขา้ งกระเดน็ ออกจากเบ้าไปคนละทศิ คนละทางเลย
ดง้ั และโพรงจมกู ถูกฉีกกระจยุ จนดคู ล้ายกับฟองน้ำขาดๆ แต่นน่ั ก็
ยังไมใ่ ช่ทสี่ ดุ เพราะเสย้ี ววนิ าทีต่อมา แรงปะทะอนั มหาศาลก็ไดบ้ ด
ขย้ีกะโหลกสว่ นท่ีเหลือจนแตกกระจาย เศษกระโหลกและฟันแต่ละ
ซป่ี ลวิ วอ่ นไปท่ัว บา้ งก็แฉลบโดนนายตำรวจคนอน่ื ๆจนเลือดไหล
ซบิ บา้ งก็ฝงั เข้าไปในเนอ้ื ของนายตำรวจบางคนจนพลอยบาดเจบ็
ไปด้วยอีกคน
สน้ิ ปรากฎการณ์สยอง ร่างของนายตำรวจคนนนั้ ก็นอนแนน่ ่ิงลงกับ
พื้น ศีรษะของเขาในตอนน้ีได้หายวบั ไปเสยี แลว้ ทง้ิ ไวเ้ พยี งต้นคอ
โชกเลือดทีย่ ังคงพน่ โลหิตออกมาไมห่ ยดุ จนพ้ืนกลายเป็นสีแดงฉาน

299

ปงั !!

จัดการพวกทอ่ี ยตู่ รงประตูหลังไปไม่ทนั ไร เสียงปนื ดงั ขึ้นอีกครั้ง
ก่อนที่ชายหนุ่มจะรสู้ กึ เจบ็ แปลบทห่ี วั ไหลข่ วาขึน้ มาอย่างฉับพลนั
เหน็ ไดช้ ดั ว่าตอนน้ี พวกที่อยู่ตรงประตูหนา้ น่าจะแหก่ ันมาเพิ่มแล้ว
ชายสวมโม่งจึงรบี หนั ไป หมายจะระเบิดสมองใส่ผ้บู ุกรกุ กอ่ นท่ี
กระสนุ นัดถดั ไปจะบนิ มาอกี

เปร้ยี ง!!

แต่ทวา่ คราวน้ี โชคเหมอื นจะไมเ่ ข้าขา้ งชายหนุ่มนกั ทันทที ีเ่ ขาหัน
มา กระสุนคมๆที่ทรงพลงั กว่าอนั ทีย่ ิงใส่ไหลเ่ ขาเมอ่ื สกั ครู่ ก็พุง่ เขา้
ใส่แขนขวาของเขาอย่างจัง กล้ามเนือ้ แขนถกู เจาะจนทะลุ หนำซ้ำ
แรงปะทะยงั ทำให้กล้ามเนอื้ บอบช้ำและฉีกขาด จนทำใหม้ ือขวาที่
กำลังกำปนื ลูกโม่อยูเ่ กดิ คลายฝ่ามอื ข้นึ มาอย่างฉับพลนั ปนื
กระบอกโตจงึ ตกลงกระแทกพืน้ ไม่อาจแผลงฤทธใ์ิ สใ่ ครได้อกี

300