เล่ม 1 (บท 1-6 )

แตก่ ระนนั้ ตวั ชายสวมโมง่ เองก็ยังไมส่ ิน้ ฤทธติ์ ามปนื ของตนแต่
อยา่ งใด มือซา้ ยทย่ี ังใชก้ ารได้จึงรีบล้วงเข้าไปในในเสอ้ื หมายจะงดั
เขี้ยวเล็บชิ้นสุดท้ายออกมาให้เรว็ ท่สี ดุ เทา่ ที่จะทำได้

เปรย้ี ง!!

แตท่ ว่า ล้วงออกมาไดไ้ ม่ทนั ไร กระสนุ นดั ถดั ไปก็ไดต้ ามมา ชาย
สวมโม่งรู้สึกสะดงุ้ เฮอื ก เม่อื ลูกตะกั่วคมกริบได้แทรกตวั เขา้ ไปใน
กลา้ มเนื้อบริเวณสขี า้ งของเขา และดว้ ยความแรงของกระสุน .357
แม็กนั่ม มนั จงึ ไม่ไดจ้ บลงทเ่ี จาะเข้าไปแบบผิวเผนิ แต่ถึงข้นึ เจาะ
ทะลอุ อกทางด้านหลังของชายหนุม่ เลยทเี ดยี ว!!

"อ่อค!! "

ชายหนุม่ สำลกั เลอื ดออกทางปากเล็กน้อย ถงึ จะสาหัส แตก่ ็ยังถือวา่
โชคดี เพราะนายตำรวจถือโล่ท่เี พ่งิ โดนเด็ดแขนไป ดนั เป็นคนถนัด
ขวา การใชม้ ือซ้ายยงิ ปนื จงึ ทำไดไ้ มถ่ นดั นัก บวกกบั แรงถีบท่ี
ค่อนข้างสูงของกระสุน .357แม็กนั่ม จึงทำให้เขายิงไม่ค่อยเข้า

301

เปา้ หมายที่เลง็ เอาไว้เท่าไหร่นัก ก่อนหนา้ น้ีท่ตี ัง้ ใจจะยิงหัวชายสวม
โมง่ กก็ ลายเปน็ ยิงเฉ่ยี วแก้มแทน และในครั้งน้ี ทัง้ ท่ตี ั้งใจจะยงิ เขา้
กลางลำตวั ก็กลายเปน็ ยงิ โดนสขี ้างแทนเชน่ กัน
ชายสวมโม่งกลนั้ ใจฝืนความเจ็บปวด กอ่ นจะใชป้ ืนพก sig p320
ทเ่ี พ่ิงชักออกมา ยิงใส่นายตำรวจถอื โลเ่ พื่อเป็นการตอบโต้ทันที

ปงั !! ปัง!! ปัง!!

ลนั่ ไกไปนัดแรก กพ็ ลาดอยา่ งนา่ เสียดาย แตใ่ นนัดท่ี 2 หัวไหลข่ อง
นายตำรวจคนนัน้ กม็ ีเลือดกระเซน็ ออกมา ทำใหม้ อื ทีก่ ำลงั จะ
เหนยี่ วไกยิงนดั ถัดไปถกู ขัดจังหวะ ก่อนที่กระสนุ นัดถดั ไปจะเจาะ
เขา้ หนา้ ผากเขาอย่างจงั เนอื่ งจากระยะหา่ งของทัง้ คู่เองก็ไม่ได้ห่าง
กนั มาก และแมช้ ายสวมโมง่ จะใช้มือข้างทไี่ ม่ถนดั ยงิ ปนื เหมือนกัน
แตเ่ นื่องด้วยปนื พก 9 มม ของเขาน้นั มีแรงถบี นอ้ ยกวา่ ลูกโม่ .357
แมก็ นม่ั ของนายตำรวจถือโล่มาก จงึ ไม่ใชเ่ รือ่ งแปลก หากการยิง
ของเขาจะมีโอกาสเข้าเป้ามากกวา่ นายตำรวจถือโล่

302

หลังจากจัดการนายตำรวจถือโล่ไปแล้ว ชายสวมโมง่ กร็ บี เปลย่ี นไป
ยงิ สกดั พวกตำรวจคนอ่ืนๆที่อยู่ตรงประตูหนา้ ต่อทนั ที ทำให้
นายตำรวจท่เี ปน็ คนยิงหัวไหล่ขวาขอเขาจากทางด้านหลงั เม่ือสกั ครู่
และผองเพื่อน ตอ้ งรบี หลบเข้าท่กี ำบงั อย่างชว่ ยไม่ได้

ปงั !! ปงั !! ปัง!!

ปังๆ!! ปังๆ!! ปงั ๆ!! ปงั ๆ!!

ยิงไปได้ไม่กี่นดั เสียงปนื พก 9 มม กด็ งั ขน้ึ ติดๆกนั จากทางด้าน
ประตูหลงั อีกครงั้ ก่อนทช่ี ายสวมโม่งจะรู้สกึ หนกั ๆ ราวกับมีคนมา
ทบุ ทหี่ วั ไหล่ แขนซา้ ย รวมไปถงึ ลำตัวซกี ซ้ายหลายๆคร้งั จน เขา
แทบจะไม่รบั รูแ้ ลว้ วา่ ตนเองโดนยงิ ไปก่นี ัด แต่ที่แน่ๆ ตัวเขา
ในตอนนรี้ สู้ กึ เหน่ือยลา้ เหลอื เกิน ซึง่ ถ้าดูจากบาดแผลทข่ี า หวั ไหล่
ท้งั สอง แขนขวา สขี ้าง หัวไหลซ่ ้าย แขนซา้ ย ลำตัวซีกซ้าย ก็ไม่น่า
แปลกใจเทา่ ไหร่ ถ้าชายหนมุ่ ในตอนนจี้ ะเร่ิมเสยี เลอื ดเยอะจนจวน
จะสนิ้ สติเตม็ ที

303

ชายสวมโม่งคอ่ ยๆเอยี งไปทางขวา กอ่ นจะค่อยๆเอนกายลงกับพ้ืน
พอต้ังหลกั ได้กห็ ันไปยิงใสพ่ วกที่อยู่ตรงประตหู ลงั ซ่ึงอยู่ซ้ายมอื ของ
ตนต่อทันที

ปัง!!....ปงั !!....ปัง!!....

จังหวะในการยงิ เร่ิมชา้ ลงเต็มที เหน็ ไดช้ ดั ว่ารา่ งกายของเขากจ็ วน
จะไม่ไหวแลว้ ชายหน่มุ จงึ เรมิ่ เปลี่ยนท่าทาง ไปเป็นคลานไปยัง
ประตหู ลังแทน โดยขณะท่ีคลาน ก็คอยยิงสกัดพวกตำรวจไปเป็น
ระยะๆ

ปัง!!....ปัง!!....ปัง!!....ปงั !!....

คลานไปยงิ ไปได้สักพัก ชายสวมโมง่ ก็คลานเลี้ยวเขา้ ไปในทางแยก
ทางขวามือ ซงึ่ อยู่หา่ งจากจุดท่ีเขาปักหลักยงิ สูก้ ับพวกตำรวจไมไ่ กล
นัก โดยทางแยกท่ีวา่ ก็คือห้องนอนทเี่ ขาเพ่ิงเดนิ ออกมาเม่ือสกั ครู่
น่นั เอง

304

"โอย....อา.....โอย้ !! "
ชายสวมโม่งคลานไปร้องครวญครางไปด้วยความเจบ็ ปวด แต่จู่ๆเขา
กก็ รีดร้องข้ึนมาอีกครั้ง เน่ืองด้วยขาของเขาข้างหนึ่งพลาดโดน
กระสนุ ท่ีพวกตำรวจยิงมานน่ั เอง

ชายหนุ่มฝนื คลานไปต่อด้วยความปวดระบม จนขาทัง้ สองถูกลาก
เขา้ มาในห้องได้สำเร็จ เขาคลานต่อไปเรื่อยๆ จนมาถึงช้นั วางของที่
อยขู่ า้ งๆเตยี งนอน

"....อ...อา...."
เขาผลิกตวั กลับมานอนหงาย กอ่ นจะค่อยๆยกตวั ท่อนบนขึ้นมาอยู่
ในท่าน่งั พร้อมกบั เขยบิ ตวั เข้าไปน่งั พิงช้นั วางของนั้นอยา่ งเชอ่ื งชา้
ดว้ ยความอ่อนแรง

แฮ่ก.....แฮก่ .....

305

ชายหนุ่มหอบหายใจดว้ ยความเหน่ือยอ่อน เขารวบรวมแรงท่ยี งั พอ
มเี หลืออยู่ คอ่ ยๆลว้ งเข้าไปในเส้อื เพ่ือหยบิ เอาของอย่างหน่ึง
ออกมา เพยี งครู่เดยี ว เจ้าส่ิงนั่นกไ็ ด้ออกมาดโู ลก
มันคือเศษกระดาษทรงสเี่ หล่ยี มผนื ผ้าอนั เล็กๆ บนกระดาษแผ่นนน้ั
มรี ูปของคนคนนึงอยู่

คนคนนน้ั มผี มสดี ำยาวเรียบเนยี น ใบหนา้ สะสวย ไรซ้ ึ่งเคร่ืองสำอาง
ใดๆ ดวงตาเรียวยาว ปากนิดจมูกหนอ่ ย รมิ ฝีปากเรียวบางอมชมพู
ดูธรรมชาติ ลำคอเรียวบางดูระหง
หญงิ สาวสวมชุดใสเ่ ลน่ ทีด่ เู รียบง่าย แลดไู มเ่ ขา้ กับรปู ลักษณ์ที่ดู
งดงามและฐานะทีค่ ่อนข้างดีของเธอ มือข้างหน่งึ ถูกยกขึน้ มาชูสอง
นวิ้ ดว้ ยท่าทที ี่ดเู ป็นกนั เอง ไม่ถอื ตวั ของเธอ

"ส...สายปา่ น...." ชายสวมโมง่ เอ่ยชอ่ื ผู้ท่ีอยู่ในรปู ออกมาด้วยนำ้ เสยี ง
สนั่ เครือ
"ผ.....ผม...ขอโทษ....." เขาพูดส่งิ ท่ีคิดออกมา มือซ้ายทยี่ ังใช้การได้
กมุ รปู ใบนน้ั แนบกบั ใบหน้าของตนด้วยทา่ ทที ะนุทะนอม ดวงตาท้ัง

306

สองท่กี ำลงั ปดิ อย่หู ลงั่ น้ำตาออกมาจนชุ่มหนา้ กากผา้ ดว้ ยความข่ม
ข่ืน
ทง้ั ๆท่สี ง่ิ ทีเ่ ขาต้องการ ก็คือได้อยู่เคยี งขา้ งเธอเพยี งเท่าน้นั ไม่รู้ว่า
เหตใุ ด โชคชะตาจงึ ได้โหดร้ายกับเขานัก จากตอนแรกท่ีกำลงั จะ
เสยี คนรกั ไป กลายเปน็ วา่ ในตอนน้ี นอกจากคนรักแลว้ ชีวติ ของเขา
เองก็กำลงั จะเสียมนั ไปด้วยเช่นกัน

ตึก...ตกึ ...ตกึ ...

เสียงย่ำเท้าทใ่ี กลเ้ ขา้ มา ทำให้ชายสวมโม่งที่ตอนนกี้ ำลังครำ่ ครวญ
อยไู่ ด้สติกลบั มาอกี ครั้ง เขาค่อยๆนำรปู ที่ถือในมือซา้ ย ไปใส่ไว้ใน
มือขวาแทน ซงึ่ ตอนน้ีพอจะกำของไดบ้ ้างแล้ว ส่วนมือซ้ายกเ็ อ้ือม
ไปหยิบปืนพก p320 ท่วี างไว้ขา้ งลำตัวขึ้นมาถอื ไว้ เพราะแมจ้ ะ
เหนอ่ื ยลา้ เตม็ ที และรู้ตัวดวี ่าตนเองไมน่ ่าจะรอด กระนั้น ตัวเขาก็
ไม่มีความคิดทจี่ ะฆา่ ตัวตายแต่อยา่ งใด

ไหนๆถ้าจะตอ้ งตายแล้ว....แทนที่จะฆ่าตัวตายเพื่อหนปี ญั หาแบบ
พวกข้ีแพ้.....สลู้ ยุ ยิบตาจนตายแบบผู้กลา้ ยังจะดเี สียกว่า

307

เพราะถงึ แมฐ้ านะจะถือว่าต่ำต้อยเม่ือเทียบกบั ผู้เปน็ แฟนสาว ถงึ
อยา่ งน้ัน....ตัวเขาเองกม็ ีศกั ดิ์ศรีในแบบของตนเองอยู่

ชายหน่มุ จบั รปู ในมือขวาเอาไว้แน่น ในขณะท่มี ือซา้ ยถูกวางไปบน
ตกั ปนื ในมือถูกเลง็ ไปยงั ข้างหนา้ ประตูหอ้ ง คล้ายกบั พร้อมจะยิงใส่
ทุกคนที่กล้าเปดิ ประตูเข้ามา...แมใ้ นความเป็นจรงิ ชายหนุ่ม
ในตอนน้จี ะเหลือเรย่ี วแรงอยู่นอ้ ยจนเหนี่ยวไกยังลำบากกต็ าม

"....."
ชายสวมโมง่ จ้องมองไปยงั ประตหู อ้ งอยา่ งเงยี บๆ คล้ายกบั กำลงั รอ
จุดจบของตน ประตูห้องในตอนนถี้ กู เปิดอ้าจนกว้าง เปน็ ผลมาจาก
การคลานเขา้ มาในห้องเม่ือสักคร่ขู องเขา จึงทำใหพ้ วกตำรวจท่ีอยู่
นอกห้องสามารถโผล่มายิงเขาตอนไหนก็ได้

แฮ่ก....แฮก่ ....

ชายหน่มุ เริม่ หอบหายใจอย่างเหน่อื ยอ่อน เลอื ดที่เสยี ไปมาก เรม่ิ ทำ
ให้เขาคลา้ ยกับจะหมดสตอิ ยู่รอมร่อ

308

และในตอนนั้นเอง....

"!!!"

จ่ๆู กม็ อี ะไรบางอย่างคล้ายกับหมวกกนั น็อกของตำรวจ ค่อยๆโผล่
ออกมาจากตรงมุมประตู ซ่ึงชายหนุม่ กไ็ ม่รอช้า มือในมือทเ่ี ลง็ ไวอ้ ยู่
แล้วจงึ ลน่ั ออกไปทนั ที

ปงั !!

ด้วยความที่ชายหนุ่มในตอนนี้จวนจะหมดสตเิ ต็มที กระสุนทยี่ งิ
ออกไป จึงไม่ได้เฉียดใกล้หมวกกนั น็อกอันเป็นเปา้ หมายเลยแมแ้ ต่
นอ้ ย
และในวนิ าทตี ่อมา ปากกระบอกยาวๆสดี ำกย็ น่ื ออกมาจากมุม
ประตอู ีกฝ่งั และกอ่ นทช่ี ายหนมุ่ จะทนั ไดต้ งั้ ตัว เสยี งระเบิด
กมั ปนาทอนั ดดุ ันก็ดังขึน้ อย่างฉบั พลนั

309

ตมู้ !!!

โผล็ะ!!!

ในเสยี้ วพริบตาตอ่ มา ท่อนแขนซา้ ยทก่ี ำลงั กำปนื อย่ขู องชายหนุม่ ก็
ถูกลกู บอลโลหะแข็งๆหลายลูกเจาะเขา้ ไปในเนอ้ื แขนอยา่ งจัง มีรู
หลายรปู รากฏขึน้ บนแขนของเขา บางรูก็มีขนาดใหญแ่ ละดูเละกวา่
รอู น่ื ๆ เนือ่ งจากลูกบอลโลหะที่พุง่ เข้ามาน้นั บางลูกก็อยู่ชดิ กัน
เกนิ ไป พอมันมาถึงแขนในเวลาไลเ่ ลีย่ กัน จึงสง่ ผลให้บาดแผลถูกฉกี
จนเละกว่าทค่ี วรจะเป็น เลือดสาดกระเซน็ จนเปรอะเป้ือนกำแพง
และใบหน้าของชายหนมุ่
หนำซ้ำ ระยะระหวา่ งประตแู ละขา้ งเตยี งท่ีค่อนข้างใกล้ จึงส่งผลให้
แรงปะทะของบอลโลหะเหลา่ นั้น ยงิ่ รุนแรงขึ้นกว่าเดิม แขนซา้ ย
ของชายหนุม่ จงึ ไม่เพยี งโดนเจาะจนเลือดทะลัก แต่ยังโดนแรง
ปะทะอดั เข้าอย่างแรง จนในตอนนี้ มันได้ห้อยรงุ่ รงิ่ อยู่ขา้ งลำตวั ของ
เขา หมดสภาพไปในบดั ดล

310

ชายสวมโม่งยงั ไมท่ ันจะได้กรีดรอ้ ง จากความเจ็บปวดมหาศาลที่
แล่นเขา้ มา จๆู่ ปากกระบอกสดี ำยาวนั่นก็คอ่ ยๆยืน่ กลับเข้าไป
ก่อนทป่ี ากกระบอกท่ีมขี นาดเลก็ กวา่ จะถูกยื่นเข้ามาแทนอีกหลาย
อนั

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!

เสยี งระเบิดของดนิ ขบั ดังขน้ึ ถ่ียิบ กอ่ นทฝี่ ูงลูกบอลโลหะหลายสิบ
ลกู จะพงุ่ เขา้ ใส่ร่างของชายสวมโมง่ อยา่ งไร้ความปราณี
ร่างของชายหนุ่มส่ันสะท้าน เลอื ดสีแดงคลำ้ ไหลทะลกั ออกแทบจะ
ทว่ั ทงั้ ตวั ของเขา ทั้งบาดแผลเดิมทโี่ ดนยงิ ไปกอ่ นหน้า รวมไปถึง
บาดแผลใหม่ ดงั เช่น ชายโครง ซี่โครง หน้าท้อง หน้าอก และไห
ปลาร้า แต่กลบั ไม่มีบาดแผลไหนปรากฏขึ้นทหี่ น้าผากของเขาเลย
แม้แตน่ ้อย ราวกับโชคชะตา ไมต่ ้องการใหเ้ ขาพ้นทุกข์เรว็ ๆ และ
ตอ้ งทนทรมานต่ออย่างไรอยา่ งนั้น

" อคั่ !!! "

311

ชายสวมโมง่ สำลักเลือดออกมา ตอ่ ใหโ้ ชคชะตาจะกลน่ั แกลง้ ใหเ้ ขา
ตอ้ งทนทรมานต่อไปอยา่ งไรก็ชา่ ง ตอนน้ีมนั ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป
เพราะจากบาดแผลท่ีได้รับท้ังหมด ตอ่ ให้ไมโ่ ดนหวั มนั กส็ าหสั เกนิ
กวา่ ท่ีคนคนนึงจะรบั ไดแ้ ลว้ หนงั ตาของชายหนุม่ จงึ เร่ิมรู้สกึ หนักอ้งึ
อยา่ งท่ีไมเ่ คยเป็นมากอ่ น และค่อยๆ เปิดลงอย่างช้าๆ

" น่เี ดี๋ยวกอ่ นส!ิ ! "

เสยี งใสๆท่ีดงั ข้ึนดา้ นหลงั ทำใหช้ ายหนมุ่ ทก่ี ำลังจะกา้ วตามเพ่อื น
คนอื่นๆไปถึงกบั หยดุ ชะงัก เขาค่อยๆหนั กลับมายังตน้ เสียง และ ณ
ตรงนัน้ กม็ รี ่างของหญิงสาวแสนงดงามในชดุ นักศกึ ษา กำลังย่นื เด่น
อยตู่ ามกลางแสงตะวนั

" น่ันนายกำลงั คิดจะไปไหนน่ะ?!? " เธอถามดว้ ยท่าทีหงดุ หงิด แต่
ไมร่ ู้ทำไม เขากลบั รสู้ กึ ว่าหญิงสาวตรงหนา้ ไมไ่ ด้กำลงั โกรธเขาจริงๆ
และท่าทีของเธอในตอนน้ี ดูน่ารกั อย่างบอกไม่ถกู

312

" แต่ว่าเราถา่ ยรูปวิวรอบๆเสร็จแล้วนะครบั ! แถมตอนน้ี ทุกคนก็
เริ่มทยอยกลับแล้วดว้ ย "
ชายหน่มุ ตอบกลบั ไปดว้ ยทา่ ทีเหลอหลา ทำใหห้ ญงิ สาวที่กำลัง
คาดหวังคำตอบที่ถูกต้อง ถึงกับหน้ามยุ่

" นี่!! นายถา่ ยรูปววิ เสร็จแล้ว....ใจคอ...นายจะไมถ่ ่ายรปู ฉนั ...สกั
หน่อยเหรอ..." หญงิ สาวยอมเฉลยส่ิงท่ตี อ้ งการออกไป แต่ทว่า จาก
น้ำเสียงตอนต้นประโยคที่ฟังดูงอนๆ กลบั กลายเป็นเสยี งอ้อมแอ้ม
เสยี อยา่ งน้นั เชน่ เดียวกับใบหนา้ สวยๆของหล่อน ท่ตี อนแรกจ้องไป
ยงั ฝา่ ยตรงขา้ มตาเขม็ง แต่ในตอนนี้ กลับพยายามมองไปทางอืน่
แบบสดุ ฤทธ์ิเสยี ดอื้ ๆ

" !!!! "

" ...... "

หลงั จากที่รคู้ วามต้องการของหญิงสาวตรงหน้าแล้ว แทนท่ีจะรีบ
ถา่ ยใหต้ ามคำขอ เขากลบั ชะงักคา้ งเอาดื้อๆ ดวงตาจับจ้องไปยงั อีก

313

ฝา่ ยแบบตาไม่กระพรบิ ใบหน้าทีเ่ ป็นสีแดงเพราะความรอ้ นจาก
แดด กลับเรม่ิ ขน้ึ สีเขม้ ข้ึนมายิ่งกวา่ เดมิ
ส่วนฝ่ายหญงิ สาวเอง หลงั จากท่พี ยายามหลบเลีย่ งชายหนุ่มอยนู่ าน
ในทส่ี ดุ ดวงตาคู่สวยน้ันกย็ ินยอมทีจ่ ะหนั มาเผชิญหน้ากบั อีกฝ่าย

". . . . . "

". . . . . . . "

ในตอนน้ันเอง ดวงตาทั้งสองคู่ก็ได้ประสานกัน ใบหนา้ ของชายหนมุ่
ที่ดูเหลอหลาแบบเดยี วกับเมื่อสักครู่ บัดน้ีได้กลายเป็นสีแดงกำ่
ในขณะทใ่ี บหนา้ ท่ดี ูเหนียมอายของหญิงสาว ก็กลายเปน็ สแี ดงสด
เชน่ กัน..
ทงั้ คจู่ ้องตากันราวกบั ตอ้ งมนต์ ผา่ นไปพักใหญๆ่ เสียงเรียกของ
เพอื่ นคนอ่นื ๆที่อยู่ดา้ นหลัง ก็ไดท้ ำให้ทัง้ คู่เร่ิมไดส้ ติกนั อีกครง้ั

"...งั้น....เรม่ิ กันเลยนะครับ...."

314

"....อืม..."
หลังจากคยุ กันเสรจ็ ชายหนุ่มก็เร่มิ ยกกลอ้ งถ่ายรูปขึน้ มาเล็งอยา่ ง
บรรจง ในขณะทห่ี ญงิ สาวกเ็ ร่ิมจดั แจงเคร่ืองแต่งกายและท่าทาง
อย่างขะมักเขม้น
3
2
1
'แชะ็ !!'

315

และแลว้ กลอ้ งถ่ายรปู เคร่ืองนอ้ ยนัน้ ก็ไดบ้ นั ทกึ ภาพของหญงิ สาว
แสนสวยผ้นู น้ั ลงไปในหนว่ ยความจำ ดว้ ยท่าทางที่ดูเรียบงา่ ย
และเปน็ กันเอง ด้านหลงั ของเธอ มีดวงอาทิตย์ดวงโตสเี หลืองทอง
ซึ่งกำลังจะลับขอบฟ้าในอีกไม่นาน ข้างๆดวงอาทติ ย์ มผี นื น้ำของ
ทอ้ งทะเล ซึ่งบัดน้ีถกู แสงนวลสว่างของดวงตะวันย้อมจนกลายเปน็
สสี ้ม
ชา่ งเป็นภาพที่งดงามราวกับความฝัน

" เรียบร้อย...รบี ไปกันเถอะครับ..." ชายหนุม่ กล่าวอยา่ งอารมณด์ ี
พรอ้ มกบั เตรยี มจะวง่ิ ตามคนอื่นๆไป

"ด...เดย๋ี วกอ่ น...."

เสยี งใสๆนั้นดังขึน้ อีกครงั้ ทำใหช้ ายหนมุ่ ทก่ี ำลงั จะว่งิ ไปถึงกับ
หยดุ ชะงกั

"ม...มอี ะไรอีกรึครบั ...."

316

ชายหนุ่มถามดว้ ยความงุนงงอีกคร้งั แตแ่ ทนท่จี ะตอบ หญิงสาว
กลับทำสิ่งหนงึ่ ที่เขาคาดไม่ถงึ แทน

" อ็ะ!?!? "

ชายหนุ่มร้องออกมาอยา่ งตกใจ เม่อื เห็นหญิงสาวค่อยๆเดนิ มาหา
กอ่ นจะหยดุ อยู่ข้างๆตนเองอยา่ งกระช้ันชดิ ก่อนทเี่ ธอจะหยบิ
โทรศพั ท์มอื ถอื ออกมา

"มาถา่ ยรปู คู่กัน....ก่อนไปเถอะ...."

ชายหนมุ่ เริ่มหนา้ ข้ึนสขี ึ้นมาอีกครงั้ ทันทีที่ได้ยนิ ประโยคดังกลา่ ว แต่
กอ่ นท่จี ะชะงักดว้ ยความเขนิ อายอีก ชายหนุ่มก็รบี พูดสิ่งที่คดิ
ออกไป

317

"แตถ่ ้าใช้กล้องมือถือถา่ ย....ภาพมนั จะไม่คมชัดเท่ากับกล้องถ่ายรูป
นะครับ...ถา้ งั้นพวกเราไปตามคนอ่นื มาช่วย..."

" นายลองดพู วกนน้ั ดีๆส.ิ ...พวกนน้ั อยากจะกลับเตม็ ท่ีแล้ว ขนื เดิน
ไปหาตอนนี้ มีหวังโดนลากขึน้ รถแหงๆ...."

" เอม่ิ ....ถา้ อย่างนน้ั ....."

"เออน่ะ!....ไม่เป็นไรหรอก!! "
หญงิ สาวกลา่ วตัดบท. ก่อนจะขยับตวั มาอยู่ขา้ งๆชายหนมู่ พร้อม
กบั ชกู ล้องขน้ึ

" ได้มีรูปคกู่ บั นายท้ังที....ตอ่ ให้จะไม่ชดั มาก....ก็ไม่เป็นไรหรอก...."
หญงิ สาวกลา่ วออกมาเสียงแผ่ว แมจ้ ะดเู นยี มอายอยู่บา้ ง แต่กย็ งั
ความแน่วแน่อยู่ในที

318

"ง....ง้นั รคึ รับ...." ชายหนมุ่ ตอบกลบั อย่างตะกุกตะกัก แม้จะตกใจ
กบั การกระทำของเธออยบู่ ้าง แต่กระนนั้ เขากลับไม่ได้รสู้ กึ รังเกียจ
แตอ่ ย่างใด จึงยินยอมทำตามทีเ่ ธอต้องการแต่โดยดี

"พรอ้ มนะ...."

3

2

1

-----------
ในตอนนนั้ เอง ภาพความทรงจำทีง่ ดงามที่สดุ ซ่งึ กำลงั โลดแลน่ อยู่ใน
ห้วงความคิดของเขาก็เร่ิมตดิ ๆดับๆ ชายหนุ่มอดรสู้ ึกเสยี ดายขึ้นมา
ไมไ่ ด้ เพราะในชว่ งท้ายของความทรงจำ อันเปน็ ชว่ งทเี่ ขามีความสขุ
ทส่ี ดุ เขาในตอนนี้กลับไม่มีเวลาเหลือพอจะไดเ้ ห็นมันอีกครั้งเสีย

319

อย่างนนั้ ในตอนนีเ้ ขาแทบจะนกึ ไม้ออกแลว้ ว่าเมอื่ ตอนน้ัน เขา
และเธอทำสหี นา้ ท่าทางอยา่ งไร
หรือหลงั จากนนั้ เขาและเธอทำอะไรต่อ

'แชะ!! '

และในจงั หวะท่ีเสียงชัตเตอร์ในหว้ งความทรงจำดังข้นึ นั้น ก็เป็น
จังหวะเดยี วกบั ทด่ี วงไฟชวี ิตของชายหนุม่ ได้ดบั วูบลง

" หลงั จากท่ไี ลล่ า่ กนั อยู่นานหลายวัน จนเกิดเหตยุ งิ ปะทะอันดุเดอื ด
ขึ้น ในทีส่ ดุ คนรา้ ยกถ็ ูกวสิ ามัญฆาตกรรมแล้วคะ่ !! "

" มรี ายงานมาว่า ในการยงิ ปะทะกันครง้ั น้ี มีผบู้ าดเจบ็ เกอื บสิบราย
และมีผู้เสยี ชวี ติ เพม่ิ อีก 4 คนคะ่ !! "

320

" ในขณะทีม่ กี ารยิงปะทะ ทีมตำรวจอีกทีมหน่ึง บดั นไ้ี ด้ตรวจพบ
สร้อยทองทคี่ นร้ายนำไปซ่อนแล้วค่ะ!! "

"คดิ ว่าท่เี กดิ ความสญู เสียหนักขนาดนี้ คิดว่าเปน็ เพราะอะไรรึคะ??
คณุ ตำรวจ "

" ทีม่ ีประชาชนและตำรวจบาดเจ็บลม้ ตายกนั ขนาดนี้ สว่ นหนงึ่ ก็
เพราะ ผกู้ ่อเหตเุ ปน็ นักกีฬายิงปืนสายตอ่ สู้ปอ้ งกนั ตัวมือฉมัง ทักษะ
การใชป้ นื ของเขาจึงสูงกว่าคนท่วั ไปมาก ย่งิ มีกระสุนผดิ กฎหมายที่
มอี าณภุ าพร้ายแรงอย่ใู นครอบครองด้วย กย็ ่งิ ทำให้การรับมอื เขา
เป็นไปไดย้ ากขึน้ กว่าเดมิ ครบั
เพราะเขาไมเ่ พียงแคย่ ิงแม่น ยิงเร็ว เตมิ กระสนุ เรว็ เท่านัน้ แต่ยัง
สามารถทำลายเกราะและโลข่ องเราได้ด้วยครับ..."

หลังจากท่ีเล่อื นดูคลิปไปบางส่วนจนเขา้ ใจเนื้อหาของข่าวแลว้
เจา้ ของมือถอื เครอื่ งน้ันก็ไม่รอดูต่อใหจ้ บคลปิ เขากดแชร์คลิปเข้า
ไปในกล่มุ กอ่ นจะเลื่อนหาคลิปต่อไปทนั ที

321

" คุณสายปา่ นคะ!! เปน็ เรอ่ื งจรงิ รึเปล่าคะ ทีว่ ่าคุณเป็นคนท่ีรจู้ ัก
แล้วกส็ นทิ สนมกับผเู้ สียชีวิตน่ะคะ ?!?" นักข่าวคนหนง่ึ เอย่ ก่อนจะ
ยื่นไมค์เขา้ ไปหาหญิงสาวแสนสวย ซงึ่ บดั นีก้ ำลงั ถกู ล้อมหน้าล้อม
หลังจากนกั ข่าวหลายสบิ คน

" .....เปน็ เรอ่ื งจริงค่ะ " หญิงสาวผู้ถูกเอย่ ถามยอมรับแต่โดยดี

" พวกคณุ ท้ังสองคน คบกนั มานานแคไ่ หนแล้วรึครับ"

" กต็ ้ังแต่สมัยเรียนมหาลัยแล้วคะ่ .....จนตอนทำงาน พวกเราทำคน
ละท่กี นั แต่กม็ ีนดั มาเจอกนั บ่อยๆค่ะ....."

" แล้วระหว่างท่ีคบกนั เขาเคยแสดงท่าทีเกรีย้ วกราด หรอื มีอาการ
ทางจิตอะไรใหค้ ุณเห็นรึเปล่าครบั "

" ไมเ่ คยเลยค่ะ.....เขาปกติดีทุกอย่าง ย่งิ ตอนท่ีเราคบกนั เขาดีกับ
ฉันมากๆเลยค่ะ..."

322

" แลว้ คุณรสู้ กึ อยา่ งไรบา้ ง กับการกระทำของเขารึคะ ?!? " นกั ขา่ ว
คนนั้นยงั คงยิงคำถามต่อ

" ดฉิ นั รู้สกึ เสยี ใจทั้งกบั การกระทำของเขา และส่งิ ท่เี ขาทำกับผู้
บรสิ ุทธิค์ ะ่ ....." หญิงสาวตอบกลบั ดว้ ยทา่ ทีสลด

" คุณพอจะรสู้ าเหตหุ รือแรงจูงใจท่ที ำใหเ้ ขาทำเร่อื งนี้รเึ ปล่าครบั ??
" นกั ข่าวชายอึกคนทอี่ ยู่ขา้ งๆ ถามข้ึน

" ดิฉันก.็ ..ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ.....บางทีอาจจะเปน็ เพราะ
ความเครยี ดจากเรอื่ งงาน หรือไม่ก.็ .... " หญงิ สาวตอบออกไป ด้วย
เหตุผลที่เธอพอจะนึกได้คร่าวๆ แตต่ อบยังไม่ทันจบประโยค คำถาม
ขอ้ หน่งึ ท่ีออกมาจากปากของนกั ขา่ ว กท็ ำให้เธอถึงกบั ชะงัก

" คุณคดิ ว่าแรงจงู ใจน้ี จะเก่ียวข้องกบั คุณรเึ ปลา่ ครับ ?? "

323

" ทำไมถึงคดิ แบบน้นั ล่ะคะ !??! " หญิงสาวถามออกไปดว้ ย
ความรู้สึกสงสยั ปนตกใจ ที่จ่ๆู นักขา่ วตรงหนา้ ก็ถามคำถามแบบนั้น
ออกมา

" นัน่ กเ็ พราะ..... เม่อื สกั ครูไ่ ด้มีการชนั สตู รศพ ในมอื ของเขาทกี่ ำลงั
กำแนน่ มรี ูปคุณอยู่น่ะสิครบั ... "

ไมเ่ พยี งแค่กลา่ วปากเปล่า แต่นกั ขา่ วคนนัน้ ยังเปดิ รปู ของชายสวม
โม่งทีก่ ำลังถูกชันสูตรอยู่ให้หญงิ สาวดูอกี ดว้ ย ซงึ่ ก็สร้างความตก
ตะลงึ ใหก้ บั หญิงสาว รวมไปถึงนักข่าวคนอ่ืนๆท่ีอย่แู ถวนน้ั อีกไม่
นอ้ ย

" ดูสคิ รบั ....
ขนาดกำลงั จะตาย ในหัวเขาก็ยงั มีแตค่ ุณ...ดูทา่ ว่าคุณจะสำคญั กบั
เขามากเลยนะครับ...

แนใ่ จแลว้ รคึ รบั ว่าที่เขาทำไปท้งั หมดน่ี มนั ไมเ่ กย่ี วข้องอะไรกบั คณุ
จริงๆนะ่ .... "

324

" ฉ.....ฉันก.็ ..." หญิงสาวพยายามพูดอย่างตะกุกตะกัก เพราะตัวเธอ
เองก็ตกใจไมน่ ้อย และคาดไม่ถึง วา่ ตนเองอาจจะเปน็ ต้นเหตุทท่ี ำ
ให้เขาก่อคดีข้นึ มาแบบน้ี

" ดูน่ีสิครับ !! " นักข่าวอีกคนพดู ข้นึ ก่อนจะชูภาพในมือถือของตน
ให้คนอื่นๆดู
ซงึ่ ภาพหลายสบิ ภาพท่ีอยูบ่ นจอมอื ถอื นนั้ ก็คือภาพโพสต์ในเฟสบคุ๊
ของเธอ ที่กำลงั บน่ ๆหรือเปรยๆว่าอยากได้ของชิ้นนนั้ ชิ้นนี้ สว่ น
ภาพถัดไป ก็คือภาพแอคเคาทข์ องชายสวมโมง่ ซง่ึ ได้มาไล่ตอบใต้
โพสต์เหล่านัน้ ด้วยทา่ ทีทด่ี นู อบน้อม โดยตอบเปน็ ทำนองว่า 'ไดเ้ ลย'
'เดีย๋ วจะหามาให้ '

" ดเู หมือนว่าคณุ จะอยากได้ของเยอะเลยนะครบั ......
หากจะซ้ือของท้ังหมดนี่ ผมว่าเขาคงต้องใชเ้ งินปริมาณไม่ใชน่ อ้ ยๆ "
นักข่าวคนนั้นพูดสิง่ ทต่ี นคิดออกมา ทำใหน้ ักขา่ วคนอนื่ ๆท่ีอยู่
บริเวณนั้นถงึ กบั ฮือฮา ราวกับกำลังตน่ื เตน้ ทป่ี ระเดน็ ใหมๆ่ ที่
นา่ สนใจไดถ้ ูกจุดขนึ้ แลว้

325

" เอ็ะ ?!? แล้วแบบน้ี มันจะเกี่ยวกับพวกภาพหลุดรเึ ปลา่ คะ???"

กอ่ นที่พวกนักข่าวจะพากันเข้ามารมุ ถามเธอเรื่องดงั กล่าว จๆู่ กไ็ ดม้ ี
นักข่าวหญิงอกี คนจุดประเด็นใหมข่ ้นึ มาอกี คร้งั ทำให้พวกนักข่าวที่
กำลงั จะพากันกรูเขา้ ไปถึงกับชะงัก และหนั กลบั มามองนักขา่ ว
หญิงนนัน้ เป็นตาสายเดียว

" ภ.....ภาพหลดุ ...รคึ ะ....." หญิงสาวพูดออกมาอย่างยากลำบาก
ความจริงเธอเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไมด่ แี ล้ว ตงั้ แต่ทม่ี คี นเปิดประเดน็
มา วา่ เธออาจจะเป็นตน้ เหตทุ ำใหเ้ ขาต้องก่อคดี แล้วตอนนี้ เธอก็
เรม่ิ ใจคอไม่ดยี ่งิ กวา่ เดิม เม่ือมีคนเปิดประเดน็ เรือ่ งภาพหลุด

" นีค่ ะ่ ภาพหลุดของคุณ ดิฉันจำได้ เพราะมรี ายการนงึ ของชอ่ ง
ดิฉนั นำมาออกอากาศอยคู่ ่ะ...." นกั ข่าวหญิงตอบ พลางชภู าพใน
มือถือของตนใหค้ นอนื่ ดู

326

ใช.่ ...ผู้หญงิ ในภาพ คอื เธอเองไมผ่ ดิ แน่ แต่ผู้ชายอีกคนที่นง่ั อยู่ฝง่ั
ตรงขา้ ม.....หาไดใ้ ช่ชายสวมโม่ง ผู้เปน็ คนรักของเธอไม่
และท่ยี ิง่ เลวรา้ ยไปกวา่ นนั้ คือรปู ดังกลา่ วไม่ไดม้ แี ค่รูปเดยี ว.....แถม
แต่ละรปู กม็ ีผู้ชายอยูไ่ มซ่ ำ้ หน้ากนั แถมสถานท่ีเดทของแตล่ ะภาพ
เองก็เป็นคนละแหง่ กนั อีกด้วย

แต่ท่ีแน่ๆ....มสี ่ิงหนง่ึ ทีเ่ หมือนกัน นน่ั คอื สถานทีเ่ ดทแตล่ ะท่ี ล้วน
เป็นสถานทห่ี รูหรา และตัวชายหนมุ่ แตล่ ะคน กล็ ว้ นเป็นผูท้ ี่มี
ชอ่ื เสียง และมีทรัพย์สินมงั่ ค่งั ดว้ ยกันท้ังสิน้

". . . . . . " หญิงสาวผ้เู ป็นต้นเร่อื งยืนอยู่กับทใ่ี นสภาพกลนื ไม่เข้า
คายไม่ออก หลงั จากที่ได้เหน็ ความลับของตน ถกู เปดิ เผยต่อ
สาธารณะจนหมดสน้ิ ไหนจะสายตากดดนั ของพวกนกั ขา่ วท่ีจ้องมา
ทางเธอเป็นตาเดยี วอกี

บางกเ็ ปน็ สายตาทแ่ี ฝงไปดว้ ยความโกรธเกรี้ยว ความรงั เกยี จ
เดียดฉนั ท์ ราวกบั ไฟทีก่ ำลงั ติด และบัดนกี้ ็ไดล้ ุกโชนเปน็ เปลวเพลิง
โดยมีเรื่องเสื่อมเสียตา่ งๆของเธอเป็นตัวจดุ ชนวน

327

แตก่ บั อีกกลุม่ มนั กลบั เปน็ สายตาทีเ่ ตม็ เปีย่ มไปด้วยอารมณ์ตา่ งๆ
ท้งั ความอยากรู้อยากเหน็ ความโลภ ความกระหาย ราวกับสตั ว์ป่า
ทก่ี ำลังจ้องมองเหยือ่ อนั โอชะ

" นี่คอื เหตุการณ์รัก 3 เศร้า ง้ันเหรอคะ!?"

" ใครคือตวั จรงิ ของคุณกันแน่ครบั ?!?! "

" ท่ีผ่านมา เขาคนนั้นแคร่ กั คุณข้างเดียวรึคะ?!? "

" ในบรรดาคนท่คี ุณคยุ ด้วย คนไหนรวยสดุ และถกู ใจคณุ ที่สดุ รึ
ครบั ?!? "

" คณุ เคยรกั ผู้ก่อเหตุบ้างรึเปล่าคะ?? หรอื ในสายตาคณุ แลว้ เขาเป็น
เพียงแคต่ วั สำรองรึคะ!?!? "

328

" ท่ีคณุ เรม่ิ คยุ กับคนใหม่ เป็นเพราะเขาคนน้ันหาเงนิ มาปรนเปรอ
คณุ ไมไ่ ด้ ใช่รึเปลา่ ครับ!?!? "

" เขาคนนัน้ รเู้ รื่องนรี้ เึ ปลา่ คะ?!? หรือว่าท่ีผ่านมา คุณแอบคุยกับคน
อนื่ โดยไมใ่ ห้เขารู้มาตลอดเลยรเึ ปลา่ คะ?!? "

"ในบรรดาเศรษฐที ั้งหมด คณุ ตง้ั ใจจะลงหลักปักฐานกบั ใครรคึ รับ?!?
"

"ของชั้นไหนที่คุณอยากได้ แต่เขาคนนัน้ ไมส่ ามารถหามาให้คณุ ได้
งัน้ เหรอครับ!?! "

" ที่เขาตดั สนิ ใจก่อเหตุ คิดว่าเปน็ เพราะ คณุ สลดั รกั เขารึเปล่าคะ !!"

คำถามมากมายถูกยงิ มายังหญิงสาวตน้ เร่ืองอย่างถี่ยบิ ซ่ึงในตอนนี้
กำลงั หนา้ ซีด ร่างกายบอบบางท่เี ล็กเปน็ ทนุ เดิมอยู่แล้ว กย็ ิ่งดูลีบ

329

เลก็ ย่ิงกว่าเดิม หนา้ ผากเริ่มมเี หง่ือไหล อนั เปน็ ผลมาจาก
ความเครียดและความกดดนั ของหญิงสาวในตอนน้ี

"ข....ขอตวั ก่อนนะคะ!!! "
ในทส่ี ดุ หญิงสาวกไ็ ม่อาจทนกับบรรยากาศเหลา่ น้ไี ด้อีกต่อไป เธอ
จึงรบี ขอตัวออกจากการสัมภาษณ์ ก่อนจะเร่ิมวงิ่ หนอี อกมาจากวง
ล้อมทนั ที

" คุณสายป่านคะ!!! อยา่ เพิง่ ไปคะ!!! "

" คณุ ยงั ไม่ไดใ้ ห้สมั ภาษณ์กับพวกเราเลยนะครบั !!! กลับมากอ่ น
ครับ!!! "

กลมุ่ นักข่าวโวยวาย ก่อนจะรีบพากันว่ิงตามหญิงสาวไป

"อี -อก นี่!!! น่าสนใจดีนีห่ ว่า!!! "

330

คนคนนน้ั พึมพำออกมาดว้ ยความโกรธเกรี้ยว นอกจากเร่ืองเสอื่ ม
เสยี ของเธอแล้ว ท่าทีทดี่ หู วาดกลวั อ่อนแอ นา่ สงสาร ที่เธอแสดง
ออกมาน้นั มันยิ่งทำให้เขายงิ่ หงดุ หงดิ มากข้นึ ย่ิงกวา่ เดมิ เพราะใน
สายตาเขา ผู้หญงิ ท่ที ำเรอ่ื งช่วั ๆ แถมยงั ไมใ่ ยดีคนรักที่สตแิ ตกจน
โดนวสิ ามญั แบบนี้ ไอ้ท่าทางนา่ สงสารน้นั กค็ งจะเปน็ การเลน่ ละคร
ของเธอนน่ั แหละ

" มันทำเพื่อแกขนาดนี.้ ...แกยงั ทำเป็นไมร่ ู้ไม่ชี้ แถมยงั ไปแอบคบกับ
คนอนื่ ลับหลงั มนั อกี ......เลวไดใ้ จจริงๆ!!! "
คนคนนน้ั พูดพลางขบเขี้ยวเคี้ยวฟนั มอื ท่ีกำลังถือโทรศัพท์บบี แน่น
ราวกับกำลังโกรธแคน้ หญิงสาวตรงหนา้ แทนแฟนหนุ่มของเธอที่
เพง่ิ ตายไป

" ตัดสนิ ใจแล้ว....รายตอ่ ไป....เอาเปน็ อีเวรนน้ี ีแ่ หละ!!!! "

331

332

บทท่ี 6

" ในทสี่ ดุ ดดดดดดด!!! ไอโ้ จรปล้นทองน่ัน มนั กต็ ายห่านแลว้
โวย้ ยยยยย!!!!"

" คณุ ยงั จำไดร้ เึ ปล่า!!! ไอ้โจรชั่วน่ัน!!! ท่ีมนั ไล่ยิงประชาชนตาดำๆ
ตายไปต้งั 4-5 คน!!! และในบรรดาเหยื่อพวกน้ัน กม็ ที ้ังคนแก่!
ผ้หู ญิง! แลว้ ก็เด็ก!! ทต่ี ้องตายอย่างเลอื ดเย็น!!! เลวครบเซต็ จริงๆ!!
ไอเ้ วรเอ้ยยยยย!!!! "

" และไม่กีช่ วั่ โมงทีผ่ ่านมา ไอ้โจรช่ัวนนั่ !! มันกถ็ กู พวกหน่วยพเิ ศษ
วิสามญั เรียบร้อย!!! โดนยิงพรนุ เป็นรังผึง้ เลย! สะใจโว้ยยยยย!!! "

"แต่คุณอาจจะสงสัยละ่ สิ.....วา่ เหตุผลอะไรกัน? ท่ที ำให้มันกล้าก่อ
คดีอุกอาจแบบนไ้ี ด้....ความโลภเหรอ? ความบา้ เหรอ? หรือความ
ความยากจนขน้ แคน้ ?....."

333

"ไม่ใช่เลย!!!!

มันคอื ความรกั ต่างหาก!!!! "

" คุณเหน็ ภาพในข่าวน่นั รึเปลา่ ?!! เห็นมยั้ ? วา่ ในมือมันถอื อะไร?!?
รูปของคนที่มนั รักยังไงล่ะ!!! "

" แตว่ า่ พวกคุณเองกอ็ าจจะสงสัย.....วา่ การดรู ปู คนรกั กอ่ นตาย มัน
ผดิ ดว้ ยง้นั เหรอ?...."

" ไม่ผดิ เลย......ถา้ นงั นีไ่ มใ่ ชต่ วั การของเรอ่ื งทั้งหมดแบบนี้น่ะ!!!! "

" คุณดนู ี่ พวกสอื่ ช่องใหญ่ๆกะชาวเน็ตพากันไปขุดกนั มาหมดแล้ว
แล้วร้อู ะไรมยั้ ! ผมไมแ่ ปลกใจเลยวา่ ทำไมไอโ้ จรช่ัวน่นั ถึงทำได้ทำ
แบบน!ี้ ! "

334

"คุณดูขา่ วน่ีสิ!! ลำพัง แค่คา่ สินสอดของนั่งนี่ ก็แพงหูฉี่แลว้ ! นยี่ ังไม่
นบั ค่าจดั งานแต่งอีก!!

แตน่ ั่น ก็ยงั เทียบไม่ไดก้ ับตวั มันเอง!! วันๆไม่ทำอะไรนอกจากคอย
งอแง ออดอ้อน กดดนั คูห่ ม่นั มันจนจวนจะเปน็ บ้า!! "

" เนีย่ !! คณุ ดสู ิ!! ในเฟสของมัน มีกโ่ี พสตแ์ ล้วทถ่ี ามแฟนมันเร่อื งเงิน
เรอ่ื งทอง แถมแต่ละโพสต์ กย็ กเหตุผลเร่ืองงานแต่งบ้าง ค่าสินสอด
บา้ ง คา่ ไปเทยี่ วทโ่ี นน่ ท่ีน่บี า้ ง หรอื บางที ตัวมันนัน่ แหละที่อยากได้
ของโน่นนนี่ น่ั เองก็ม!ี !

แลว้ คุณดปู ฏกิ ริ ยิ าของไอ้โจรนนั่ สิ!! มันเอาแตต่ อบ 'ครับๆ ' , ' ครบั
ทีร่ กั ' , 'ไดจ้ ะ่ หยาหยี ' 'โอเคจ่ะ' เห็นไดช้ ัดเลยวา่ มนั โอนอ่อน
ตามนงั นขี่ นาดไหน!! ถ้ามันจะทำอะไรบ้าๆเพ่ือนงั น่ีได้ ก็ไมน่ ่าแปลก
ใจเลย! "

335

" แลว้ คุณดวู ่านงั นม่ี ันทำอะไร!! ในขณะที่มันเอาแต่โขกสับไอ้โจรน่ัน
พอเผลอ มนั ก็ไปเดทกับผูช้ ายคนอนื่ !!
ในขณะท่ีไอโ้ จรนน่ั เอาแตต่ ้ังหนา้ ตัง้ ตาทำงานหาเงินมาให้ พอรตู้ ัว
อกี ที เมยี พี่กม็ ชี ู้ซะแลว้ .....
แลว้ จะไมใ่ ห้มนั สติแตก จนทำอะไรบ้าๆแบบนี้ได้ยังไง!!!! "

" นี่จึงเท่ากับวา่ นงั นคี่ ือผอู้ ยเู่ บอื้ งหลังของเร่ืองท้งั หมด!!!

แตถ่ ามวา่ มนั จะโดนลงโทษอะไร ใหส้ าสมกับส่ิงท่ีมนั ทำเอาไว้รเึ ปล่า
....

กไ็ ม่ !!!!!!
มันไม่โดนหา่ นอะไรเลย!!!
ทำไม!?!? ออ๋ !! ใช่แลว้ ! เพราะถึงมนั จะยว่ั ยุ กดดนั คนคนนงึ จนสติ
แตก แต่มนั ก็ไม่ได้ไปยิงใครตายน่ี!! คนทโี่ ดนมันกดดนั ต่างหากล่ะที่
เปน็ คนยิง! จรงิ ม้ัย? เพราะมันไมไ่ ด้ทำผดิ กฎหมาย มันก็เลยไมต่ ้อง
รับโทษอะไร แบบน้ีคดิ ว่ามนั ยุตธิ รรมม้ัยล่ะทุกคน!!! "

336

"ในตอนน!้ี ฟ้าไดส้ ่งผ้ลู งทณั ฑ์มาชว่ ยพวกเราพิพากษาพวกคนชว่ั !!

แต่เราจะหวังพึ่งแตผ่ ลู้ งทัณฑ์อยา่ งเดยี ว มันก็ไม่ไดน้ ่ะส.ิ ..จริงมั้ย

เพราะฉะน้นั !! ก่อนท่ีผูล้ งทณั ฑจ์ ะเร่ิมลงมือ เราน่ีแหละ!! จะต้อง
เป็นผลู้ งมือก่อน!! เราจะบุกไปจับมันเอาไว้! ไมใ่ ห้มันหนีไปไหนได!้
เราจะขยมี้ นั ! จนกว่าจะมันจะสำนึกกบั บาปทม่ี นั ทำ
แลว้ หลงั จากนัน้ ก็ค่อยส่งมนั ให้กบั ผ้ลู งทณั ฑ์ เพ่ือพาไปลงนรกกก
กกก!!!!!!

อย่าช้าอยู่เลย!! รีบไปกนั เร็ว!! ก่อนท่ีไอ้พวกสุนัขรบั ใชข้ องทางการ
จะเริม่ ไหวตวั ! รบี ไป!!! "

---------

337

"งานงอกแลว้ ไง.... " ตำรวจร่างอ้วนเอ่ยออกมาดว้ ยน้ำเสียง
เคร่งเครียด ในขณะทห่ี มวดด้ิว และตำรวจคนอนื่ ๆทก่ี ำลังดูภาพ
จากในคอมท่ีถูกฉายด้วยเคร่ืองโปรเจคเตอร์ เองกม็ ีสภาพไม่ตา่ งกัน

เพราะสงิ่ ทท่ี กุ คนเห็น นอกจากการถ่ายทอดสดของชายลกึ ลับท่ี
สวมหนา้ กากหน้ากวางที่ดแู ปลกประหลาดแลว้ คลปิ ที่อยู่ใกลๆ้ กนั
นน้ั กเ็ หมอื นจะมีการถา่ ยทอดสดเช่นกนั โดยมุมมองที่อยใู่ นคลปิ
เผยให้เหน็ คนกลุ่มใหญ่ ตา่ งคนต่างสวมหน้ากากปดิ บงั ใบหนา้ ใน
มือถืออาวธุ มาคนละชน้ิ ทง้ั อันที่ใชต้ ี และอันทม่ี ีคม

เม่ือสนิ้ คำประกาศจากชายหน้ากากกวาง คนที่เหมอื นจะเปน็ หัว
โจกของกลุม่ ท่ีกำลงั ดมู ือถืออยู่ ก็เรม่ิ ให้สัญญาณแก่ลูกนอ้ งคนที่
เหลอื พวกนน้ั เริ่มสตาร์ทรถมอเตอร์ไซต์ของตน สว่ นคนทไ่ี ม่มีรถ ก็
ไดข้ ึ้นไปนัง่ ซ้อนท้ายรวมกบั พวกทม่ี ีมอเตอร์ไซต์อกี ที

แตน่ อกจากรถมอเตอร์ไซตแ์ ล้ว สมาชิกบางคนท่ีดูเหมอื นจะฐานะ
ดีกว่าคนอื่นๆก็ได้สตารท์ รถกระบะของตน โดยบนกระบะรถมีคน
สวมหน้ากากจำนวนมากอย่บู นนน้ั ในมอื ถืออาวุธคนละชนิ้ แต่ก็มี
หลายคนท่ีเหมือนจะพกปืนปากกา หรือปืนไทยประดิษฐ์ตดิ ตวั ไป
ดว้ ย

ชา่ งเปน็ ภาพที่ดูแปลกตา ราวกบั หลุดออกมาจากสงครามระหวา่ ง
แกง๊ ค์

338

ซึ่งความจรงิ การยกพวกตกี ันมนั กห็ นา้ ปวดหวั เป็นทนุ เดิมอยู่แลว้ ....
แตใ่ นคราวนี้ มนั กลบั น่าปวดหัวและนา่ สะพรึงกลวั กวา่ เดิมมาก......
เพราะเป้าหมายของทุกคนในคราวน้ี หาไดเ้ ปน็ แกง๊ ค์ฝ่ายตรงข้ามไม่
....แตเ่ ปน็ เพยี งผหู้ ญิงธรรมดาทไี่ ร้ทางสู้คนนงึ

"อะไรกันนะ่ ....นพ่ี วกแก...เป็นบ้ากนั ไปหมดแล้วรึไง?!?"

" เอาจรงิ เหรอเน่ยี ....กะอีแคผ่ ู้หญิงคนเดยี ว....ถึงกบั ตอ้ งทำถงึ ขนาด
นเี้ ลนเหรอ!!! "

" ......เธอคนนั้น...ไปทำอะไรใหพ้ วกแกโกรธแค้นนกั หนาฟระ?!! "
บรรดาตำรวจเรม่ิ ซุบซบิ นนิ ทากนั บางส่วนกย็ งั คงยนื ดูการ
ถ่ายทอดสดตอ่ ไปราวกบั สติหลุด แตส่ ิง่ หนึ่งทเี่ หมือนกันนน่ั คือ......
พวกเขาไม่อาจทำความเข้าใจหรือหาเหตผุ ลมาอธบิ ายได้ ว่าเหตใุ ด
จากแค่เร่ืองเล็กๆน้อยๆ เมอื่ ไมก่ ว่ี นั ก่อน....ไหงมาตอนน้ี มันถึง
ลุกลาม กลายเป็นการลา่ แม่มดกันจรงิ ๆจังๆแบบน้ไี ปได้.....

339

" ไดย้ นิ กนั หมดแล้วใช่ม้ัย...." นายตำรวจลูกครึง่ ร่างสูงใหญ่เอ่ยขน้ึ
ดว้ ยนำ้ เสียงเคร่งขรมึ ทำให้บรรดาตำรวจช้นั ผู้น้อยท่กี ำลงั ตกตะลึง
กับภาพตรงหน้าถงึ กบั ไดส้ ตขิ ึ้นมาอีกคร้ัง " ทุกหน่วย!! รบี ไป
อารกั ขา....ไมส่ !ิ ! ถา้ มคี นพวกนนั้ มาเยอะ ปักหลกั ทีบ่ า้ นก็มีแตจ่ ะ
เสยี เปรียบ....งั้นพามาท่นี เ่ี ลยก็แล้วกนั !!

ไมว่ า่ จะยงั ไงกต็ าม! เราจะปล่อยใหผ้ หู้ ญงิ คนนน้ั เปน็ อะไรไปไมไ่ ด้
โดยเดด็ ขาด!! ไม่ว่าจะด้วยน้ำมือของผลู้ งทัณฑ์ หรือประชาชนตา
ดำๆอีกกลุ่มหนง่ึ ก็ตาม!!! "

หลังจากสนิ้ เสียงส่ังการของสารวตั ร หมวดดิ้ว และนายตำรวจคน
อื่นๆจึงรบี พากันออกไปข้างนอกโรงพักดว้ ยความเรง่ รีบ โดยกอ่ นไป
พวกเขาได้หยบิ อาวุธท่ไี ม่อนั ตรายถงึ ตายติดมอื ไปบางส่วน ทั้ง
เครอ่ื งช็อตไฟฟา้ สเปรย์พรกิ ไทย โลพ่ ลาสตกิ แข็ง ไปจนถึงปนื ลกู
ซองที่ใชก้ ระสนุ ยาง สำหรบั ปราบจราจล

"ไปๆๆๆๆๆ!!! รีบไปเร็ว!! "

340

เมอ่ื ออกมาข้างนอกโรงพัก ตำรวจแตล่ ะนายก็แยกยา้ ยกนั ไปข้ึน
พาหนะของตน
ตำรวจกลุ่มนงึ พากันขึน้ ไปบนรถกระบะ บางกลุม่ ก็พากนั เข้าไปใน
รถตำรวจ โดยสว่ นมาก มักจะไปกันทลี ะหลายๆคน
เนอ่ื งด้วยไม่แนใ่ จ ว่าจะได้เขา้ ปะทะกบั กลุม่ หัวรุนแรงที่พากันมา
เป็นโขยงรเึ ปลา่ แมแ้ ต่สารวัตรเองก็ไปกบั ตำรวจอกี 2-3 คนด้วย
เชน่ กัน

" อา้ ว!! พ่ดี ว้ิ !! พ่ีจะไปกับพวกเรามัย้ ครับ!?!"
ตำรวจร่างผอมโผลห่ วั ออกมาจากประตูรถ พลางร้องเรียกตำรวจผู้
เป็นรุ่นพี่ ท่กี ระบะดา้ นหลังมีตำรวจรา่ งอ้วนกำลังถือปนื ลกู ซอง
กระสุนยางยืนคุมเชิงอยู่ ที่นัง่ ตอนหลังกม็ นี ายตำรวจสวมแว่นอยู่
โดยรวมแลว้ ด้านนอกและด้านในพอจะจุคนได้อีกราวๆ คนสองคน

" ไมเ่ ปน็ ไรๆ เดีย๋ วฉันแยกไปดีกวา่ นา่ จะเร็วกวา่ เยอะ " ตำรวจหนุ่ม
ตอบ ขณะท่ีนั่งอยูบ่ นรถมอเตอร์ไซคข์ องตน

341

แมก้ ารแยกไปคนเดยี วจะดสู ุ่มเสยี่ ง แต่ดว้ ยความเร็วและความ
กระทดั รัดของมอเตอรไ์ ซค์ ก็น่าจะทำให้เขาสามารถซอกแซกเขา้ ไป
ในช่องทางแคบๆได้เร็วกว่าพวกรถยนต์

" เขา้ ใจแลว้ ครับ!! ระวงั ตวั ด้วยนะครบั รุ่นพ่ี !! " ตำรวจร่างผอม
รับคำ กอ่ นทีท่ ้ังสองจะเรม่ิ แยกย้ายกันไปยังเสน้ ทางทต่ี นเลือกไว้
ทันที

*********

"บ้าเอย้ ....เรว็ ๆหนอ่ ยสิวะ!! " นายตำรวจคนขบั สบถ ขณะท่ีกำลงั รอ
ไฟแดงอยูต่ รงสีแ่ ยก ซึง่ สารวัตรทน่ี ่ังอยดู่ ้านหลงั เองก็ร้อนใจไมแ่ พ้
กัน

'อกี ตง้ั หลายนาที....เอายงั ไงดีวะ?!? '
เขาคิดในใจ เพราะดจู ากสภาพโดยรอบ ทงั้ ไฟแดงทนี่ านเป็นนาที
ทงั้ แถวรถที่ติดกันยาวเหยยี ด ชนดิ ทต่ี ่อให้ไฟเขยี ว กน็ ่าจะไปไมท่ ัน
จนติดไฟแดงอีกรอบ

342

ชายหนมุ่ จึงลว้ งเข้าไปในกระเป๋า แล้วหยบิ โทรศพั ท์มือถือออกมา
ก่อนจะรีบโทรไปยงั ลูกน้องของตนอีกกลุ่มนงึ

" โย!! ทางฝงั่ นายเปน็ ยังไงบ้าง?!? " สารวตั รหนุ่มรีบพูดอย่างร้อนรน

" ทางผมพอพอจะเข้าไปได้อยู่ครับ! "
ตำรวจรา่ งผอมตอบกลบั ทำให้สารวัตรหนุ่มพอจะบรรเทาความ
กระวนกระวายใจลงได้บ้าง

"...โอต้ ายล่ะ!?!? "

แต่จ่ๆู เสียงท่ีฟังดูตน่ื ตระหนกของผทู้ ่ีอยปู่ ลายสาย ก็ทำให้สารวตั ร
กลบั มาใจเต้นด้วยความระทึกอีกคร้ัง

" ทำไม!?! เกิดอะไรขึ้น ?!? "

343

" ตรงแยกท่พี วกผมอย่.ู ....มีไอ้พวกน้ันโผลม่ าเปน็ ขโยงเลยครบั !?!?"

" ห๊ะ?!? น่ีพวกมนั แหก่ นั มาแล้วเรอะ !?!? " สารวตั รหนมุ่ โพลง
ออกมาดว้ ยความตกใจ ทำให้พวกนายตำรวจชั้นผนู้ ้อยท่ีอยู่บนรถ
พลอยตื่นเตน้ ไปด้วย

" พวกมนั มากนั กี่คน?!? "

" ดคู ร่าวๆแล้ว....เกอื บสบิ กว่าคนไดค้ รับ!! "

" เอายังไงต่อดีครบั สารวัตร.....ให้สกดั พวกมนั เอาไว้ท่ีนี่เลยมย้ั
ครับ" เสียงของตำรวจรา่ งสวมแวน่ ดงั แทรกเขา้ มาในสาย
ในตอนน้ีเขายังคงนั่งอยตู่ รงท่ีนั่งตอนหลังเช่นเดียวกับเม่ือตอนแรก
มือขา้ งหน่ึงของเขากำลังถือปืนช็อตไฟฟา้ taser ข้นึ มาเตรียมไว้
ในขณะทต่ี ำรวจร่างอ้วนเอง ก็ยกปืนลกู ซองกระสุนยางขน้ึ มาเล็งไป
ยังเบื้องหนา้ เช่นกัน

344

และท่ีอยูต่ รงถนนฝั่งตรงขา้ มกับพวกเขา ก็คอื กลมุ่ คนสวมหน้ากาก
ท่กี ำลังบิดมอเตอรไ์ ซค์ เตรยี มจะบ่งึ ออกไปข้างหนา้ อยา่ งเต็มที่ ท่ี
ด้านหลงั ของแต่ละคน เหมอื นจะมไี มห้ น้าสามท่ีผูกเชอื กติดเอาไว้
สะพายอยู่ บางคนทมี่ ีเพื่อนซ้อนท้ายมาด้วย กเ็ หมือนจะให้เพ่อื น
คนนัน้ เปน็ ผู้ถอื อาวุธให้

สงิ่ หนงึ่ ทีค่ อยฉุดรั้งคนพวกน้เี อาไว้ ก็คือไฟแดงตรงส่ีแยก ทก่ี ำลัง
นบั ถอยหลังลงอยา่ งเช่ืองช้า ซ่งึ ถา้ หากสกดั พวกนัน้ ไว้ตงั้ แต่ตรงน้ี ก็
อาจจะพอชะลอเวลาไม่ให้มนั เข้าไปถงึ บ้านของผู้หญิงคนน้ันเรว็ ขึน้
ได้ แตข่ ณะเดียวกัน ก็ไม่มีอะไรเป็นหลักประกนั ว่าถา้ สกัดกลมุ่ ๆน้ี
ได้แลว้ ทุกอย่างจะจบ ขณะที่ตะลมุ บอนกันอยู่ มันอาจจะมีกลุ่ม
แยกย่อยกลุ่มอน่ื อีกก็ได้
และย่งิ ไปกว่าน้ัน จำนวนของทั้ง 2 ฝา่ ยยังแตกต่างกันมากเกนิ ไป
ฝ่ายนั้นมคี นราวๆสบิ กวา่ คน ในขณะท่ีฝ่ายตำรวจ มีแค่พวกเขา 3
คนเทา่ นนั้ ถ้าหากต้องสู้กนั จริงๆละ่ ก.็ ...ไม่ต้องสืบก็รู้ วา่ ฝ่ายใดทีจ่ ะ
เสียเปรยี บแบบสดุ ๆ

345

"อยา่ เลย....มนั เสยี่ งเกนิ ไป..." สารวัตรหนมุ่ ตอบกลับแทบจะทันที
ถึงจะอยากชะลอเจา้ พวกนั้นเอาไว้มากแคไ่ หนกต็ าม แต่เขาจะไม่
เอาชีวิตลกู นอ้ งตัวเองไปเสีย่ งแน่

" ครับสารวัตร...." นายตำรวจสวมแว่นตอบรับคำส่งั ของผู้เป็นนาย
แต่กระนัน้ เขากย็ ังไม่ลดปนื ไฟฟา้ ลง เพราะยังไม่วางใจ
สถานการณ์เทา่ ไหร่นัก

"แลว้ ตอนนี้บาร์ตันเปน็ ยงั ไงบ้าง? "

"....ตอนนรี้ ุ่นพีไ่ ดแ้ ยกตวั ออกไปสำรวจคนเดยี ว....ยงั ไมม่ ีการตดิ ต่อ
กลับมาเลยครบั ..."

"...ง้ันเหรอ....ใหต้ ายสิ..." สารวตั รหนมุ่ สบถออกมาเบาๆ ด้วยความ
เปน็ หว่ งปนระอาในความกลา้ บา้ บ่นิ ของอีกฝา่ ย ถึงเขาจะรู้จักกติ ติ
ศกั ดิ์ของหมอนัน่ ดีก็เถอะ แต่ศตั รูเล่นยกพวกมากันเยอะขนาดนี้
เขาเองก็ไม่มัน่ ใจเหมอื นกัน ว่าระดบั หมอนนั่ จะเอาอยูร่ เึ ปล่า

346

" อ....เอายงั ไงต่อดรี ึครับสารวตั ร...."

นายตำรวจท่อี ยู่ขา้ งๆหนั มาถามสารวตั รดว้ ยความเปน็ กงั วล ทำให้
สารวตั รหนุ่มเรมิ่ กลับมาโฟกัสกับสถานการณต์ รงหนา้ อกี คร้ัง

" รายงานสถานการณ.์ ..ตอนนี้ ท้งั พวกเรา...และเจา้ พวกนน้ั ตอนนี้
กำลงั ติดไฟแดงอยู่ตรงทางแยก ใครที่ไม่ไดต้ ิดไฟแดง และสามารถ
ซอกแซกเขา้ ไปได้ ขอใหร้ บี มุ่งหน้าไปท่บี า้ นเป้าหมายโดยด่วน!!!

เนื่องจากเราไม่แน่ใจ วา่ นอกจากพวกท่ตี ดิ ไฟแดง ยังมีพวกอนื่ ท่ี
กำลงั มงุ่ หน้าไปต่ออีกรเึ ปลา่ ดงั น้ันหากเป็นไปได้ พวกเราก็จะต้อง
รบี เข้าถึงเป้าหมายใหเ้ รว็ ท่สี ดุ !! "

สารวตั รหน่มุ รีบออกคำสง่ั ผา่ นวิทยแุ บบเรว็ จี๋ ในใจไดแ้ ต่ภาวนาใหม้ ี
ใครสกั คนในหมพู่ วกเขา สามารถไปถึงบ้านหลงั น้ันได้ และชว่ ย
ผ้หู ญิงคนนั้นออกมาทนั ก่อนทไ่ี อ้พวกแก๊งค์หน้ากากจะไปถงึ

ขอละ่ ....บาร์ตนั ...ใครกไ็ ด.้ ...ได้โปรด...ชว่ ยไปถึงทนี่ ่ัน ก่อนทไี่ อ้พวก
บ้านน่ั จะไปถึงด้วยเถอะ!!!

************

347

ณ บา้ นหลงั เล็กๆหลังหนึ่ง

ดา้ นในแม้จะเปิดไฟสวา่ งไสว แตก่ ลับไร้ว่ีแววของผอู้ ยู่อาศัยดงั เช่น
เคย รอบๆบ้านเงียบสนิท ไร้ซ่ึงเสียงของส่ิงมชี ีวิตใดๆ ราวกับบ้าน
ร้าง
แต่ขา้ งในห้องห้องหน่งึ ท่ีมืดสนิท ผดิ กับข้างนอก...ดา้ นในกลบั
ปรากฏรา่ งร่างหนึง่ นอนอยู่
ร่างบางนั้นนอนตะแคงอยู่กับท่แี น่น่ิงไมไ่ หวติง ใบหน้าบิดเบย้ี วราว
กับกำลังเจบ็ ปวด ดวงตาเรยี วๆคสู่ วยหล่งั นำ้ ตาออกมาจนอาบแก้ม
บนใบหน้าสวยๆนน้ั มีรอ่ งรอยของบาดแผล อนั เปน็ ผลมาจาก
บรรดาปา้ ๆในตลาด ที่กรูกันเข้ามาทำร้ายเธอ หลังจากท่ีข่าวในวัน
นน้ั ถกู เผยแพรอ่ อกไป
ข้างๆ ตัวหลอ่ น มีกรอบใสภ่ าพทีถ่ ่ายคกู่ ับชายผูเ้ ป็นทีร่ กั ในวันน้ัน
วางอยู่ เป็นรูปทเ่ี ธอนำออกมาจากโทรศัพท์ ก่อนจะอดั ลงกระดาษ
ในภายหลงั
แมม้ ันจะดูไม่ไดค้ มชดั อะไรมาก แถมยังค่อนไปทางเบลอๆ อยา่ งที่
เขาคนนนั้ เคยบอก แตส่ ำหรับเธอ มันคือหน่ึงในสิ่งท่ลี ำ้ คา้ ที่สุด เป็น
ของดตู ่างหน้าของเขาทีม่ ีเพยี งไม่กีช่ ิน้

348

สว่ นมือเรยี วยาวท่ีวางอยขู่ า้ งศีรษะ กก็ ำลังประคองไอแพดเครือ่ ง
หนง่ึ วางเอาไว้อยู่
และทห่ี นา้ จอของมัน ก็กำลังเปดิ คลิปวดี โี อคลปิ นงึ อยู่
ซึ่งเนอื้ หาของวิดีโอกล็ ว้ นเกย่ี วข้องกับตวั เธอเองท้ังสนิ้ ....โดยเฉพาะ
ทา้ ยคลิป ทเ่ี หมือนจะเป็นการบอกเป็นนยั ๆ วา่ ' วาระสุดท้ายของ
เธอ ไดม้ าถงึ แลว้ '.....

' ท....ทำไมกัน....'

หญิงสาวได้แต่เฝ้าถามตนเองไปมา
เดิมที แคเ่ สียชายคนรักไป มันก็เจบ็ ปวดพอแรงแลว้ ..แตน่ ัน่ มนั ก็ดู
จะไม่เลวรา้ ยพอ
เพราะหลังจากที่เธอถูกสัมภาษณไ์ ปเมอื่ ตอนน้นั ทุกๆอยา่ ง มนั กไ็ ด้
แปรเปลี่ยนเป็นนรกบนิ ดินสำหรับเธอ เพื่อนรว่ มงานท่ีอยดู่ ้วยกนั มา
ตั้งนานก็พยายามตีตัวออกห่างจากเธอ ทำราวกบั เธอเป็นคนแปลก
หน้า คนแปลกหน้าที่อย่รู อบตัวกเ็ รมิ่ ทำเป็นรังเกยี จ หนกั สดุ คอื พวก
คนในตลาด ท่ีไม่ไดแ้ ค่รงั เกียจเพียงอย่างเดยี ว แตถ่ ึงข้ันเข้ามาทำ

349

ร้ายร่างกายเลยทเี ดยี ว จนทำใหห้ ญิงสาวถึงกบั ไม่กลา้ ออกไปไหน
มาไหนในช่วงนี้ และเอาแต่หมกตวั อยู่แตใ่ นบ้านมาหลายวนั
และมาคราวนี้ ขนาดหลบอยู่แต่ในบ้านดีๆ ไม่ไดอ้ อกไปใหใ้ ครเห็น
หนา้ แลว้ แทๆ้ กย็ งั มีใครก็ไมร่ ู้มาปลกุ ระดมผู้คนให้มารมุ
ประชาทัณฑเ์ ธอ แถมยงั มีคนจำนวนมากท่ี
เห็นดว้ ยกบั คนคนนัน้ อีก....
ทำใหน้ อกจากเธอจะต้องเสียแฟนไปแลว้ หญงิ สาวอาจจะตอ้ งมา
เสยี ชีวติ ตัวเองไปด้วยอีกคน....

'ทำไม....ทุกคนถึงไดเ้ กลียดเราถึงขนาดนัี....'

350