ฉบับรวมเล่ม weekly mail ปี 2563

Patrick Café: คาเฟ่ท่เี กิดจากความกลา้

สวสั ดคี รบั

สัปดาห์ที่แล้ว ผมไปเท่ียวเขาใหญส่ ดู รับอากาศบริสุทธ์ิ พร้อมสัมผัสความหนาวเย็นไดใ้ ส่เสือ้ แจก็ เก็ต
ถ่ายรูปโชว์ เสียดายท่ีอยูไ่ ด้เพียงแค่ 2 คนื กต็ อ้ งรบี บึ่งรถกลับกรุงเทพฯ เพื่อมาใหท้ นั เลน่ ฟตุ บอลประเพณี
ระหวา่ งศิษย์เก่าสาธิตจุฬาฯ กบั แบงกช์ าติ ไมส่ ามารถล้ิมรสอาหารกลางวนั แบบชิว ๆ ทเี่ ขาใหญ่ได้ เม่ือรถ
วิ่งออกจากเขาใหญ่ได้สักพักนึงท้องก็เร่ิมร้องด้วยความหิวเพราะเวลาเลยเท่ียงไปแล้ว จึงโทรศัพท์ถาม
คนในพื้นที่ให้ช่วยแนะนำร้านอาหารบนเส้นทางถนนมิตรภาพสระบุรี ได้รับคำแนะนำว่าให้แวะไปที่ร้าน
“แพทรคิ คาเฟ่” (Patrick Café) ผมต้องขอให้ทบทวนช่ืออกี ครั้ง เพ่ือใหแ้ นใ่ จว่าไม่ใช่ร้านในเขาใหญเ่ พราะ
ฟังชื่อเป็นฝรั่ง แต่เม่ือได้รับการยืนยัน จึงโทรศัพท์ไปจองที่น่ัง คนรับจองบอกว่า ถ้ามาหลังบ่ายโมง
ไม่ต้องจองกไ็ ด้ ผมคดิ ในใจวา่ คงเป็นร้านพืน้ บา้ นธรรมดา ๆ

Google Map นำทางมาถึงรา้ น Patrick Café
ได้ไม่ยาก ร้านไม่ได้อยู่ริมถนนมิตรภาพ ต้องเล้ียวเข้า
ตลาดสดหินกอง ตรงเขา้ มาประมาณ 400 เมตร จะเห็น
รา้ นต้งั เดน่ สงา่ อยู่ทางซ้ายมือ เป็นบ้านสไตล์ฝร่ัง กระจก
ลอ้ มรอบทุกดา้ น ขอบหนา้ ต่างทาสีขาว มองเห็นภายใน
ร้านชัดเจน หลังคามุงกระเบ้ืองสีเทาและมีปล่องไฟ
ดูแปลกตากว่าบ้านข้างเคียงในละแวกนั้น เมือ่ เข้าไปในรา้ น ผมตกใจท่เี ห็นคนนง่ั เตม็ ร้าน ตอนแรกคิดจะ
เปล่ียนใจเพราะเกรงจะกลับกรุงเทพฯ ไม่ทัน แต่เมื่อไดพ้ บกับพนกั งานต้อนรับที่ย้ิมแย้มแจม่ ใส พร้อมบอกวา่
รอไม่นาน อกี ท้ังไดเ้ ห็นรา้ นท่ีตกแต่งอยา่ งสวยงาม โต๊ะเกา้ อแี้ บบหลุยส์ เพดานประดับด้วยโคมไฟหลอดสีขาว
ดูเก๋ไก๋ ขณะเดียวกัน เห็นผู้ชายฝร่ัง รูปร่างท้วมกำลังนำอาหารจากครัวออกเสิร์ฟลูกค้าอย่างขะมักเขมน้

อาหารแต่ละจานขนาดใหญ่ คิดวา่ คงเป็นอาหารแบบ homemade
แน่ ๆ จึงตัดสินใจน่ังรอ และเพียงไม่ก่ีอึดใจก็ได้โต๊ะ เม่ือเห็น
เมนูอาหาร ก็ต้องแปลกใจเป็นคำรบทส่ี อง เพราะมีสารพดั อาหาร
กว่า 200 ชนิด ตง้ั แต่อาหารฝรั่ง สเต็ก สปาเกต็ ต้ี พิซซา่ ซโี่ ครงหมู
สลัดผัด ไปจนถึงอาหารไทย ๆ แบบก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ ยำหมูยอ
และอน่ื ๆ

ผมรับประทานอย่างเอร็ดอร่อย รับรู้ได้วา่ อาหารทำมาจาก
วตั ถดุ บิ เกรด A ปรุงแตง่ อย่างพิถีพิถนั ก่อนตบทา้ ยด้วยขนมปัง
ฟักทอง และข้าวต้มมัดหลากรสหลากสีแปลกกว่าท่ีเคยเห็น
เรียกว่าได้อ่ิมเต็มที่ จนแปลกใจว่าร้านอาหารนี้มาต้ังอยู่ใน
no man land ได้อย่างไร จึงสอบถามพนักงานว่า ผู้ชายฝรั่ง
เป็นเจา้ ของร้านและพ่อครัวใช่หรือไม่ คำตอบคือไมใ่ ช่ เจ้าของรา้ น

148

และแมค่ รัวตวั จรงิ กลับกลายเปน็ ภรรยา สว่ นช่ือร้านเป็นช่ือของลูกชาย พนักงานเสิร์ฟเสริมต่อว่า “เรื่องราว
ชวี ิตของพเ่ี ขายาวค่ะ สรา้ งเป็นละครชวี ิตได้เลย” ผมรู้สึกทึ่งและอยากพบเจ้าของรา้ นตัวจริง อย่างไรกต็ าม
พนกั งานเสิร์ฟบอกวา่ เธอคอ่ นข้างยุ่งตอ้ งคอยดูแล
ในห้องครัวด้วยตนเอง ผมจึงไม่คาดหวังอะไรมาก
แต่พอสักครู่ใหญ่เม่ือลูกค้าเริ่มซาลง ผู้หญิงสวม
เสือ้ ยดื สนี ้ำเงิน กางเกงขาสั้น เดินเขา้ มาหา พร้อมกับ
แนะนำตัวว่าชื่อ “ปุ๊ก” เปน็ เจ้าของร้าน พร้อม ๆ กับ
บอกเร่ืองราวร้านอาหารอย่างเป็นกนั เองวา่ เร่ิมต้นจาก
การทำ bakery มาก่อน โดยเปิดเปน็ ร้านขายขนมปัง
และกาแฟ พอเปดิ ไปไดร้ ะยะหน่งึ ลูกค้าเรียกร้องให้ทำอาหารด้วย ลูกค้าต่างติดใจในฝีมือ มีโต๊ะให้บริการ
8 โต๊ะ ไม่เพียงพอ ถึงกับมีการย้ือแย่งจนถึงข้ันทะเลาะวิวาท จึงตัดสินใจมาเปิดร้านใหม่ที่น่ีต้ังแต่เดือน
มนี าคมทผี่ ่านมา โชคร้ายเจอโควดิ แบบจัง ๆ เพ่ิงเปิดได้เต็มร้อยเมื่อ 4 เดือนก่อนนี่เอง พูดคุยกันได้ไม่นาน
ผมต้องรีบขอตัวกลับกอ่ น คุณปุก๊ ถามว่ามาจากไหน เลยตอบไปส้นั ๆ ว่า “ผมทำงานแบงกช์ าติ” และบอกวา่
ผมมงี านเขียนสมคั รเลน่ ทจี่ ะขออนญุ าตนำเร่อื งราวของคุณปุ๊กและรา้ น Patrick Café ไปเขยี น

คนื นน้ั ผมค้นหาข้อมูลร้าน Patrick Café เพ่ิมเติมจาก Facebook และต้องประหลาดใจเป็นคำรบสาม
เม่อื รูปตัวเองเดน่ สง่าอยู่ ทงั้ ๆ ท่ผี มไมไ่ ด้บอกช่ือให้คณุ ปุ๊กทราบเลย ทำใหร้ ้สู กึ ประทับใจในความใสใ่ จและ
ให้ความสำคญั ต่อการพดู คยุ กันอยา่ งมีไมตรจี ติ ผมจงึ โทรศัพท์ไปขอพดู คุยกบั คณุ ป๊กุ อีกรอบหนึ่ง1/

คุณปุ๊ก (คุณวาสนา เถลิงศรีไพบูลย์) เล่าว่า เป็นคนพื้นเพอำเภอหินกอง (หนองแค) ใช้ชีวิตที่น่ี
ต้งั แต่เด็กจนไปเรียนตอ่ ปริญญาตรีดา้ นคอมพิวเตอร์ทมี่ หาวทิ ยาลยั รงั สิต และไดเ้ ขา้ ทำงานที่สภาอุตสาหกรรมฯ
ทำหนา้ ที่จปิ าถะต้ังแตง่ านธุรการ งานจัดอบรม ไปจนถึงงานประสานงานต่างประเทศ พรอ้ ม ๆ กับเรยี นต่อ
ปริญญาโทสาขาบรหิ ารธรุ กิจ แต่ชีวิตเริ่มหักเหเม่อื ตัดสินใจแตง่ งานกับชาวรัสเซียที่รจู้ ักกันผ่านการทำงาน
ทส่ี ภาอุตสาหกรรมฯ และติดตามสามีไปอยรู่ สั เซีย ด้วยความเปน็ คนอยู่ไม่นิ่ง ทนไม่ไดท้ ี่จะอยูไ่ ปแบบวัน ๆ
จงึ ตดั สนิ ใจเปดิ รา้ นอาหารท้ัง ๆ ทตี่ นเองไม่มคี วามรใู้ นศาสตร์นีแ้ มแ้ ตน่ ้อย ก่อนอน่ื เธอต้องศึกษากฎเกณฑ์
มากมายในการเปิดร้านอาหารอยา่ งละเอียด และค้นพบว่า ถ้าจะเปดิ ร้านอาหารต้องไปเปดิ ท่เี มืองรอสตอฟ-
นา-โดนู เมืองทางตอนใต้ชายฝั่งทะเลดำ เพราะเป็นเมืองที่มีกฎเกณฑ์ไม่ยุ่งยาก เปิดร้านอาหารได้ง่าย
แถมยังเป็นแหล่งท่องเที่ยว ใช้เวลาตดั สินใจไม่นานจงึ ย้ายครอบครวั ไปท่ีนั่นเพอ่ื เปิดรา้ นอาหารตามท่ีตง้ั ใจ
ทั้ง ๆ ที่เพง่ิ มลี กู ออ่ น ในขณะที่สามียงั งงไม่หายแต่ก็ “ตามใจเธอ”

คุณปกุ๊ หดั ทำอาหารไทยแบบ “ฝร่ังทานได้” พร้อมกบั จา้ งพอ่ ครัวชาวรัสเซีย 2 คน บริการอาหาร
ท้ังไทยและฝรั่ง ช่วงเปิดใหม่ ๆ ดูเหมือนว่าพอจะไปได้ มีลูกค้าเข้ามาพอสมควร แต่จุดจบอยู่ท่ีวันหน่ึง
พ่อครัวท้ัง 2 คนพร้อมใจกันลาออก คราวนี้งานเข้า เพราะคุณปุ๊กยังไม่ทันตั้งตัว แถมรายจ่ายเร่ิมพอกพูน
ผนวกกับเจอกฎระเบียบท้องถน่ิ ท่ไี มค่ าดคิด ไมน่ ับรวมการส่อื ภาษารัสเซียทค่ี ณุ ปกุ๊ ยังพูดไดเ้ พียง “สวัสดคี ะ่ ”
กบั “ขอบคณุ ค่ะ” คร้ังนี้ไม่ต้องรอให้ใครบอก คณุ ป๊กุ ตัดสินใจม้วนเสื่อปดิ ร้านพาครอบครวั กลับเมืองไทยทันที
หลังจากเปดิ รา้ นไดเ้ พียง 7 เดือน

149

หลาย ๆ คนที่เผชิญชีวิตวิกฤติเช่นน้ีคงจะท้อถอยและยอมแพ้แก่โชคชะตา แต่คุณปุ๊กกลับมองว่า
บทเรียนราคาแพง “ตาบอดคลำเสอื ” (สำนวนของเธอ) ทำใหไ้ มผ่ ลีผลามทจ่ี ะตดั สนิ ใจอะไรจนกว่าจะรู้จรงิ
เธอมาสังเกตว่า ในตลาดหินกองยังไม่มีร้าน bakery มีแต่ร้านขนมปังท่ีไปรับจากท่ีอ่ืนมาขาย จึงตัดสินใจ
ไปเรียนทำขนมปังและขนมเค้กท้ัง ๆ ท่ีไม่มีพื้นความรู้แม้แต่น้อย คุณปุ๊กเสริมว่า ในชว่ งแรกคิดว่าจะเป็น
เรื่องยาก แต่พอได้ทำจริง ศาสตร์การทำอาหารกลับง่ายกว่าที่คิด เพราะแต่ละเมนูจะมีสูตรสำเร็จบอกว่า
จะต้องมีสัดส่วนเคร่ืองปรุงอย่างไร จะมีแปลกไปบ้างก็เป็นเร่ืองของจินตนาการและความชอบในรสชาติ
การปรุงแต่งของแต่ละคน พอเชื่อมั่นว่า “เราทำได้” เธอจึงปรับปรุงตึกแถวห้องเดียวของพ่อท่ีรกร้าง
มากว่า 20 ปีมาทำเป็นร้าน bakery เร่ิมด้วยมีตู้กระจกใส่ขนมปังและโต๊ะน่ัง 1 ตัว “วันแรกท่ีเปิดร้าน
ยังจำได้ว่า แม้แต่กะละมัง ร้านข้าง ๆ ยังต้องให้ยืมเลย” คุณปุ๊กยังเล่าเสริมว่า เราทำขนมปังแบบสด ๆ
ไม่ใส่สารกันบูด รสชาตเิ ปน็ ที่ถูกใจของลูกค้า ซ่ึงแวะมาซื้ออย่างต่อเน่ืองจนต้องมีการเสิร์ฟกาแฟให้ครบวงจร
แต่ตอ่ มาลูกค้าเรยี กร้องใหท้ ำอาหารขาย จนเปน็ ท่ีมาของร้าน Patrick Café ในวนั นี้

คุณปกุ๊ เล่าด้วยความภูมิใจว่า รา้ นใหมน่ ้ีตนเอง
เป็นผูอ้ อกแบบ ทั้งเร่ืองการตกแต่งภายใน และการเลอื ก
เฟอร์นิเจอร์ ขณะท่ีคนงานก่อสรา้ งเป็นคนในพืน้ ที่ ทเี่ คย
ก่อสรา้ งอาคารท่ีทำการ อบต. แมจ้ ะเปิดได้เพียง 4 เดือน
ก็ถือว่าประสบความสำเร็จเพราะลูกค้าเต็มร้าน แถมมี
คนนอกพ้ืนท่ีมามากข้ึน “เมนูอาหารและ Facebook
การตลาด ปุ๊กก็ทำเองท้ังหมดค่ะ” ผมถึงกับอุทานว่า
“แล้วคุณปุ๊กเอาเวลาที่ไหนมาคิดมาทำ” เธอตอบว่า “ ถ้าอยู่กับสิ่งนั้นตลอดเวลา มันแทบไม่ต้องคิด
เพียงอยากให้ลูกค้ามีความสุขจะทำอย่างไร และยังไม่เคยคิดว่า ตนเองประสบความสำเร็จเพราะยังมี
อีกมากทีต่ อ้ งพฒั นา” ทุกเดอื นรา้ น Patrick Café จะมีการเพิม่ เมนูอาหาร ซึ่งคุณปุ๊กจะต้องลองหดั ทำเอง
ทุกอย่างก่อน ทางร้านจะนำเทคโนโลยีมาใช้ในการสั่งอาหารและส่งข้อมูลเข้าไปให้ในครัว แบ่งเป็นโซน
ตามประเภทอาหาร ย่าง ต้ม ผัด ยำ เพ่ือให้กระบวนการทำอาหารเปน็ ไปอยา่ งรวดเร็ว เธอยอมรับว่า ยังต้อง
เรียนรู้อีกมาก ร้านขายส่งขนาดใหญ่ท่ีจัดสง่ อาหารวตั ถุดบิ ให้สอบถามมาว่าต้องการอะไรเป็นพิเศษ เธอขอ
ไปดูงานในห้องครัวของรา้ น Michelin Stars เพราะยังคดิ วา่ กระบวนการทำครัวของเธอยังเป็นแบบบา้ น ๆ
ทต่ี ้องพัฒนา
นอกจากคณุ ภาพอาหารแลว้ คุณปกุ๊ ยังให้ความสำคัญกบั
การใหบ้ ริการ โดยถือว่า “ลูกค้าต้องมาก่อน” เธอพดู วา่ “ร้านคา้
บางรา้ น นำรถยนตต์ ัวเองมาจอดไว้ที่หน้าร้าน เพราะกลัวรถจะหาย
แทนที่จะเว้นที่ไว้ให้ลูกค้า เพียงแค่น้ีก็คิดผิดแล้ว” นอกจากน้ี
พนกั งานท้ังหมดของรา้ นซ่ึงเป็นคนในพื้นท่จี ะได้รับการดูแลหมือนกบั
ญาติ มีสวัสดิการอาหารทั้งกลางวันและเย็น จึงไม่แปลกที่ทุกคน
ทำงานด้วยใจและมีอัธยาศยั ดี

150

ผมถามคณุ ปุ๊กว่า อยากเหน็ อนาคตของ Patrick ลูกชายในแบบไหน เธอตอบวา่ “โตข้ึนมาจะเป็นอะไร
กไ็ ดท้ ีเ่ ขาชอบ แต่ต้องอดทน แบบท่ีแม่ทำ” ปัจจุบันยังใหล้ ูกชายช่วยงานตลอด ไปจ่ายตลาดด้วยกนั ทุก ๆ เช้า”
คณุ ป๊กุ ทิ้งข้อคิดไวว้ า่ “ชอ่ งทางความสำเร็จไม่ใชแ่ สวงหาความสุขเพ่ือตนเอง แตต่ ้องให้ความสุขกับผูอ้ ื่นก่อน”

คุณปุ๊ก วาสนา เถลิงศรีไพบูลย์ ถือเปน็ แบบอย่างของผกู้ ลา้ กล้าทจ่ี ะตัดสินใจ กลา้ ที่จะเรียนรู้ กล้า
ท่จี ะเปลี่ยนแปลง และกลา้ ที่จะยอมรับความจรงิ เปน็ คุณลักษณะของผทู้ ี่จะอยู่รอดในโลกยุค New Normal
รณดล นมุ่ นนท์
14 ธันวาคม 2563
แหล่งท่ีมา: https://www.facebook.com/patrickbakeryhinkong/

151

โหราศาสตร์กบั เศรษฐศาสตร:์ คำตอบของประวัติศาสตรอ์ นาคต?

สวัสดีครับ

การดูดวงเป็นของคู่กบั คนไทยมานานแล้ว แม้จะเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง กต็ ้องยอมรับว่า นักโหราศาสตร์
เป็นนักจิตวิทยาท่ดี ี คอยทำหนา้ ท่เี ป็นทป่ี รึกษาใหก้ ับคนที่กำลังคน้ หาคำตอบในการดำเนินชวี ติ บ้านเมืองเรา
มีโหรดัง ๆ อยู่หลายคนท่ีทำนายทายทักดวงเมืองครั้งใด ก็จะเป็นข่าวครึกโครมทุกคร้ัง หนึ่งในน้ันคือ
โหรฟองสนาน จามรจันทร์ ผู้เติบโตจากนักข่าวรายการวิทยุ กรมประชาสัมพันธ์สายการเมือง เปน็ นักขา่ วหญิง
ฝีปากกลา้ ถึงลกู ถึงคน ก่อนแปลงรา่ งกลายมาเปน็
โหรฟองสนานทำนายดวงเมืองลือล่ันมาหลายรัฐบาล
จะด้วยดวงหรือความบังเอิญไม่ทราบ วันหนึ่ง
ผมสังเกตเหน็ พนักงานหญงิ คนหนึ่งน่ังรับประทาน
อาหาร อยู่คนเดียวที่สโมสร คนข้าง ๆ บอกว่า
เธอเป็นลูกสาวโหรฟองสนาน ด้วยความสนใจว่า
ฟ้าลิขิตอย่างไร เธอจึงมาทำงานแบงก์ชาติ และ
ที่สำคัญวิชาโหราศาสตร์ของแม่มีอิทธิพลต่อการทำงานบ้างหรือไม่ ผมจึงขอนัดเวลาเพื่อพดู คุยกับเธอ

พราวฟอง จามรจันทร์ หรือน้องใบตอง เลา่ วา่ เธอซึมซับอยกู่ ับข่าวเศรษฐกิจการเมืองมาต้งั แต่เดก็
เพราะแม่มีอาชีพนักข่าวจะพูดให้ฟังทุกวัน แถมในช่วงน้ัน แม่เริ่มเรียนวิชาโหราศาสตร์และกล่าวถึง
“ประวตั ิศาสตร์อนาคต” วา่ เหตกุ ารณ์ท่เี กดิ ขึ้นในอดีตหลายเหตุการณ์ล้วนเป็นตัวพยากรณ์เรอื่ งทจ่ี ะเกิดขน้ึ
ในอนาคต ประกอบกับเธอได้อ่านหนังสือของ ดร. วรากรณ์ สามโกเศศ ที่สรุปว่า “โลกน้ไี ม่มีอะไรฟรี”
จึงตัดสินใจมุ่งมั่นท่ีจะเรียนวชิ าเศรษฐศาสตร์ เพ่ือจะคน้ หาคำตอบ ใบตองบอกว่า เมื่อได้เข้าเรียนทีค่ ณะ
เศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็ทราบทันทีวา่ คิดไมผ่ ิดทเ่ี ลือกเรียนวิชาน้ี ขณะท่เี พื่อน ๆ ห้องวิทย์
โรงเรียนเตรียมอุดมฯ ล้วนแต่เลือกเรียนแพทย์ และเม่ือเธอเรยี นจบไดเ้ ข้าทำงานท่ีสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนา
ประเทศไทย หรือทดี อี าร์ไอ ยิ่งทำให้เธอรกั วิชาน้มี ากขนึ้ เพราะได้มีโอกาสไปสัมผสั กบั โลกในความเปน็ จรงิ
ไดล้ งพ้นื ที่ทั้งในชุมชนเมืองหลวงและในต่างจังหวดั ได้ศกึ ษาโครงการเงนิ อดุ หนุนเด็กแรกเกิด ทำใหส้ ามารถ
นำทฤษฎีจากหอ้ งเรียนมาประยุกต์ใช้

หลังจากนั้น 2 ปี ใบตองไดร้ ับทุนแบงก์ชาติไปเรียนต่อปริญญาโทท่ี London School of Economics
ประเทศอังกฤษ ก่อนกลับมาทำงานทฝี่ ่ายนโยบายโครงสร้างเศรษฐกิจ ใบตองเล่าวา่ การตดั สนิ ใจที่มาทำงาน
แบงก์ชาติเกดิ จากอทิ ธพิ ล DNA ของแม่ ที่เป็นคนมีหลกั การ กล้าพูด กลา้ ทำ อะไรไม่ถูกกไ็ ม่ถูก และคดิ ว่า
แบงกช์ าติเปน็ องคก์ รท่ีจะสามารถทำงานดว้ ยหลักการน้ีได้

ช่วงแรกท่ีเข้ามาทำงานค่อนขา้ งมี culture shock กับวัฒนธรรมองค์กร เชน่ พบภาษาเขียนแปลก ๆ
เช่น “หากชอบด้วยดำริ” หรือตัวย่อตำแหน่งและหน่วยงานเต็มไปหมด จดจำแทบไม่ไหว อย่างไรก็ดี
การได้รับมอบหมายงานใหต้ ิดตามภาคธุรกิจ โดยทีต่ นเองได้เรยี นรู้วชิ าโหราศาสตรม์ าบา้ ง ทำใหต้ นเองรู้สึก

152

เหน็ อกเห็นใจ พยายามเอาใจเขามาสใู่ จเรา เขา้ ใจมากขึ้นวา่ ผู้ที่กำลังเดือดร้อนตอ้ งการที่ปรกึ ษา กำลังใจ
และทพี่ ึ่งพาเหมือนกับผู้ที่มที ุกขม์ าดดู วงกับโหรนนั่ เอง

ใบตองมขี ้อคิดว่า หลักสำคัญในการทำงาน ตอ้ งไม่มงุ่ คิดถึงแต่ตัวปัญหาหรอื คดิ เพียงว่าโลกมนั แย่
หนทางทกุ อยา่ งตบี ตนั เพราะไม่ดีกบั ตัวเราเอง แตต่ ้องมุ่งมั่น ไม่ท้อแท้ มองหนทางข้างหนา้ ดว้ ยความหวัง
อย่าไปคิดวา่ ทุกอย่างเป็นไปไมไ่ ด้ เชน่ โครงการเงินอุดหนุนเด็กด้อยโอกาส ใบตองเคยถาม ดร.สมชัย จิตสุชน
อดีตหัวหน้าโครงการฯ ว่า ใช้เวลาดำเนินงานนานเท่าใด โครงการฯ จึงสัมฤทธ์ิผล อาจารย์บอกว่า
“มากกว่า 10 ปี” จึงเป็นข้อสรุปว่า ทุก ๆ เร่ืองมีทางออกตราบใดท่ีเรามีความเชื่อมั่น อดทน และต้ังอยู่
ในความหวัง แม้ว่าในบางคร้ัง ใบตองจะแอบอ่านคำทำนายทายดวงเมืองของแม่อยู่บ้าง แต่เธอก็เชื่อว่า
การกำหนดนโยบายและนำไปปฏิบัติ แก้ไขให้ถูกจุดจะเป็นปัจจัยหลักให้เกิดการเปล่ียนแปลงอนาคต
โดยไมย่ ดึ ตดิ อยู่กบั “ดวง” หรอื เทา่ กบั ว่าเราตอ้ งรูจ้ ักแยกแยะโหราศาสตรแ์ ละเศรษฐศาสตร์ออกจากกนั

ใบตองไมค่ ิดวา่ การท่ีแม่เปน็ ทรี่ ้จู ักกนั ท่ัวบา้ น
ท่ัวเมือง จะทำให้เธอสูญเสียความเป็นตัวตน
ตรงกันข้าม คุณลักษณะของแม่ท่ียึดมั่นในหลกั การ
ในความถูกต้อง และมีความกล้าที่จะเผชิญกับ
ความจริง กลับเป็นสิ่งที่ปลูกฝังใหเ้ ธอใฝฝ่ นั อยากมี
ลักษณะโดดเดน่ เชน่ น้นั บา้ ง

ใบตองกำลังอยู่ระหวา่ งการเตรยี มความพร้อม
เพื่อไปศึกษาต่อปริญญาเอกท่ีมหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา
ประเทศสเปน สาขาเศรษฐศาสตร์ในปลายปี 2564 เธอตั้งใจจะเขียนวิทยานิพนธ์เรื่อง Central Bank
Digital Currency กบั นโยบายการเงนิ หากหวั ขอ้ นย้ี ังน่าสนใจอยใู่ นอีก 5 ปขี า้ งหน้า
คตปิ ระจำใจการใช้ชีวิตของใบตองมาจากคำคมในการต์ ูนซนิ เดอเรลล่าทกี่ ล่าววา่ “Have Courage
and Be Kind” แต่สำหรับใบตองอยากจะขอปรับเป็น “Be Smart Have Courage and Be Kind”
ถือเป็นข้อสรุปอย่างลงตัวในการใช้วิชาโหราศาสตร์กับวิชาเศรษฐศาสตร์อย่างมีสติเพื่อค้นหาคำตอบถึง
“ประวตั ศิ าสตรอ์ นาคต”

รณดล นมุ่ นนท์
21 ธนั วาคม 2563

153

ปีชวดทช่ี วดสมชื่อ

สวสั ดคี รับ

ปี 2563 คงจะเป็นปีชวดสมชื่อ เพราะเราชวดไม่ได้ทำอะไรที่ต้ังใจไว้หลาย ๆ เรื่องภัยโควิด-19
สรา้ งความเครียดและบนั่ ทอนความสุขของทกุ คน เกดิ การบ่ายเบีย่ งออกจากความคนุ้ เคยในหลายมติ ิ ต้ังแต่
การสวมหน้ากากอนามัย การรักษาระยะห่าง การ work at home การประชุม On Line การส่ังอาหาร
delivery และอ่นื ๆ

สำหรบั Weekly Mail ฉบบั สุดท้ายปนี ้ี ผมขอนำ Weekly Mail ฉบับท่ไี ด้รับการตอบรับจากผอู้ า่ น
เป็นอยา่ งดี 5 เรือ่ ง มาสรุปให้พวกเราไดอ้ า่ นกันอีกครัง้ ครับ

เร่อื งแรก โควิด-19 กบั ความเครยี ด (16 มีนาคม 2563)

โควิด-19 หลอกหลอนพวกเรามาต้ังแต่ต้นปี จากความเครียดท่ีตอนแรกเป็นแบบ
“กะทนั หนั ” มากลายเป็นเครยี ดแบบ “เรอื้ รัง” สง่ ผลกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวนั

ความเครียดเป็นเร่ืองท่ีมีกันทุกคน ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่าไม่เคยเจอกับความเครียด
อย่างไรกด็ ี หากสามารถควบคุมให้ความเครียดอยใู่ นระดับพอดี จะช่วยกระต้นุ ให้เรามีพลงั มีความกระตือรือรน้
ในการต่อสู้กับชีวิต และช่วยผลักดันให้เอาชนะปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ ได้ดีข้ึนพระฝรั่งชื่อดัง 2 รูป
พดู ถึงเร่ืองการจัดการความเครยี ดไว้อย่างน่าฟัง ทา่ นแรกคอื มาตเิ ยอ รกิ าร์ บอกว่า “วิถีชีวิตที่เครียดข้นึ อยู่กับ
มุมมองท่ีเรามองปัญหาต่าง ๆ อย่าไปเครียดกับส่ิงที่เราไม่สามารถเปล่ียนหรือควบคุมได”้ ในขณะที่ท่านท่ีสอง
คือ พระอาจารย์ชยสาโร พูดว่า “ศาสนาสอนให้เรามีสติ ทำจติ ให้ว่าง อยา่ ปล่อยให้มีความเครียด อย่าให้มี
ความทุกข์”

ดังนั้น หากเราได้ตั้งสติ ต่นื ตัว รับรู้ส่ิงท่ีเกิดขึ้นอย่างใคร่ครวญ ด้วยเหตุและผล รู้จัก
แยกแยะและคัดกรอง มคี วามรับผดิ ชอบต่อตัวเองและต่อผู้อ่ืน จะไมท่ ำให้อาการเครียดลุกลามถึงภาวะขาดสติ
จนถึงกบั เปน็ ภยั ตอ่ ชีวติ ยิ่งกวา่ ติดเช้ือโควดิ -19 จรงิ ๆ

เรอ่ื งที่ 2 ความดีท่ีกลบั กลายเปน็ ตราบาปช่วั ชีวติ (8 มถิ นุ ายน 2563)

ฮวน โรเมโร (Juan Romero) เด็กหนุ่มเม็กซิกันวัย 17 ปี ได้รับมอบหมายให้ทำหนา้ ที่
บริกรเสิร์ฟอาหารให้วุฒิสมาชิกบ็อบบ้ี เคนเนดใ้ี นช่วงท่ีหาเลือกต้ังข้ันต้นในพรรคเดโมแครต เพ่ือลงชิงชัย
ตำแหน่งประธานาธิบดีที่นครลอสแอนเจลิส มลรัฐแคลิฟอร์เนีย เม่ือเดือนมิถุนายน ปี 1968 เม่ือเสร็จงาน
เคนเนดเี้ ข้ามาจบั มือขอบคุณ ฮวนเดินออกจากห้องรสู้ กึ หัวใจพองโต เตม็ ไปด้วยความหวงั เพราะคำพดู และ
สายตาของเคนเนดน้ี ้นั ไมไ่ ดม้ องวา่ เขาเปน็ คนผวิ สที ต่ี ำ่ ต้อย หากแตม่ องในฐานะพลเมืองร่วมชาติ

อกี 2 วันต่อมา ฮวนไดม้ ีโอกาสพบท่านวฒุ สิ มาชิกอีกคร้งั ที่ล็อบบี้ของโรงแรม เคนเนดี้
จำหนุ่มน้อยคนนีไ้ ด้ จึงหยดุ ย่ืนมือมาให้ฮวนจับ ทนั ใดน้ัน เซอรแ์ ฮน เซอรแ์ ฮน ผู้อพยพชาวจอร์แดนวัย 24 ปี
ว่ิงสวนเข้ามาพร้อมใช้ปนื ยงิ เขา้ ไปท่ศี รี ษะเคนเนด้ีจนหงายลม้ ลง ทา่ มกลางความตกตะลงึ ของทกุ คน ฮวน
ตั้งสตไิ ด้ กระโจนเขา้ ไปพยงุ ไมใ่ หศ้ ีรษะเคนเนด้กี ระแทกพ้ืน แตก่ ็ไมส่ ามารถย้ือชวี ิตของทา่ นได้

154

หลังเหตุการณ์วนั นั้น ฮวนไดร้ ับจดหมายมีท้ังช่ืนชมและตำหนิ เช่น หากเคนเนดีไ้ ม่หยดุ
เข้ามาจับมือเขา เซอร์แฮน เซอร์แฮน คงไม่มีโอกาสเข้ายิงแบบประชิดตัว รวมท้ังมีคำถามว่าทำไมเขาจึง
ไม่กระโดดเข้าไปรับกระสุนแทน ทำให้ฮวนรู้สึกผิดอยู่ตลอดเวลาว่าตัวเองเป็นต้นเหตุท่ีทำให้เคนเนดี้ต้อง
เสียชีวติ

วันเวลาผา่ นไป 43 ปี ฮวนในวัย 60 ใส่สูทขน้ึ เครอ่ื งบินเปน็ ครงั้ แรกในชีวิต เดินทางไปที่
สุสานแหง่ ชาตอิ ารล์ ิงตัน ณ เมอื งวอชงิ ตัน ดีซี ทฝี่ ังศพของเคนเนดเ้ี พอ่ื คกุ เข่าขอโทษตามพันธะสญั ญาทีเ่ คย
ฝงั ลึกอยู่ในใจตลอดมา ฮวนกลา่ วอาลัยหนา้ หลุมฝังศพว่า “ผมขอโทษ ผมขอโทษ ท่ีไม่สามารถช่วยชีวิตทา่ นได้
ผมช่ืนชมในความเป็นผู้นำของท่าน การที่ได้จับมือกับท่านทำให้ผมเห็นคุณค่าของความเป็นมนุษย์ ได้
เปลี่ยนแปลงชีวิตผมมาจนถึงทกุ วนั น”ี้ และอีก 8 ปีต่อมา ฮวนกถ็ งึ แก่กรรรม

เร่ืองที่ 3 ทกุ ๆ วนั ชา่ งเปน็ วนั ท่ดี :ี It’s a beautiful day! (7 กรกฎาคม 2563)

รายการโทรทศั นเ์ รือ่ ง “A Beautiful Day in the Neighborhood” ทเ่ี ฟร็ด โรเจอร์ส
(Fred Rogers) หรือช่ือท่ีเด็ก ๆ รู้จักกันดีว่า “มิสเตอร์โรเจอร์ส” ผู้ชายใจดี พูดช้า ๆ เสียงนุ่ม ๆ เป็นผู้
ดำเนินรายการ เปน็ รายการฮิตและมีอิทธิพลต่อเดก็ อเมริกันมาก ออกอากาศระหวา่ งปี 1968-2001 ยาวนานกวา่
31 ปี รวมทัง้ หมด 895 ตอน ทกุ ตอนจะเริ่มตน้ เมอ่ื เฟร็ดเดินร้องเพลง “Won’t You Be My Neighbor?”
แลว้ จึงดำเนนิ รายการด้วยการเล่าเร่อื งราวตา่ ง ๆ ใหเ้ ด็กฟัง เชน่ เรื่องความเปน็ มาของดนิ สอเทียน การสาธิต
ต้ังเตน็ ท์คา้ งแรม และการเรียนภาษามือจากลิงกอริลลา เปน็ ต้น

ก่อนจบรายการทุกครั้ง เฟร็ดจะพูดว่า “คุณได้ทำใหว้ ันนี้เป็นวันพเิ ศษ เพียงแต่เป็นตัว
ของตัวเอง ไม่มใี ครในโลกใบนจี้ ะเป็นเหมอื นคุณ และฉนั กข็ อบคณุ ในแบบทค่ี ุณเปน็ ” ถือเป็นตัวตนท่แี ท้จริง
ของเฟร็ดทีต่ ้องการใหท้ กุ คนไดป้ ลดปล่อยความรสู้ ึกด้วยความจริงใจ และจดั การอารมณ์ของตนเองได้ บ่มเพาะ
ความรักตนเองและคนรอบข้าง ขณะเดียวกัน ทำให้เด็ก ๆ ได้เห็นคุณค่าตัวเอง รักตนเอง ผ่านการยอมรับ
ทุกความรู้สกึ ท่ีมี

เฟร็ดได้ฝากข้อเตือนใจให้เราได้คิดวา่ “ทุก ๆ วัน ชา่ งเป็นวันทดี่ ี (It’s a beautiful day!)
ทเ่ี ราพรอ้ มจะปฏบิ ตั ติ นต่อเพ่ือนบา้ นและคนท่ีเราเหมอื นกับทเ่ี ราปฏิบัตติ ่อตัวเราเอง…”

เร่ืองที่ 4 พอ่ - สุรัตน์ น่มุ นนท:์ ชีวติ ผมเปน็ อมตะแล้ว (3 และ 10 สิงหาคม 2563)

วันท่ี 2 สงิ หาคม เปน็ วนั คล้ายวนั เกดิ 87 ปขี องพอ่ และอกี 2 สัปดาห์กจ็ ะเปน็ วนั ท่ีพ่อ
จากพวกเราไปครบ 9 ปี ทุกอย่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ความทรงจำของผมที่มีต่อพ่อยังคงแจ่มชัด พ่อ
เกิดท่บี ้านแถบพระราชวงั เดิม ตำบลวดั อรณุ คณุ ปู่สบื เชื้อสายมาจากผู้ปกครองเมืองนนทบรุ ี แต่ท่านเสียชีวิต
ตั้งแต่พ่อยังเล็กมาก พอ่ จึงอยู่ในความดูแลของคณุ ย่าและญาติพีน่ อ้ งมาโดยตลอด

พ่อเข้าเรียนช้ันประถมปีที่ 1 จนจบมธั ยมปีที่ 8 ท่ีโรงเรยี นอสั สัมชญั บางรกั มแี ววนกั เขยี น
ตง้ั แตเ่ ด็กด้วยการทำนิตยสารของโรงเรียนช่ือ ยุววทิ ยา ก่อนไปเรียนจบคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เปน็ สิงหด์ ำรุ่น 7 พรอ้ มกับเรียนทค่ี ณะวารสารศาสตร์ มหาวทิ ยาลัยธรรมศาสตร์ สำเร็จการศกึ ษาเปน็ รุ่นแรก
ในปี 2502 ได้เข้าทำงานที่หนังสือพิมพ์ พิมพ์ไทย เป็นหัวหน้าข่าวฝ่ายเศรษฐกิจ ต่อมาได้ไปประจำอยู่ที่

155

สถานีวทิ ยุ บีบีซี ภาคไทยในกรงุ ลอนดอน พ่อไดพ้ บกับแม่ แถมสุข รตั นพนั ธ์ุ ซงึ่ กำลังเรียนปริญญาเอกอยู่ที่
มหาวิทยาลัยลอนดอน

เมื่อครบเทอมท่ีบีบีซี พ่อกลับมาเป็นอาจารยท์ จ่ี ุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลยั
เชียงใหม่ ก่อนเกษียณอายุราชการท่ีคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ พร้อมกับความภูมิใจที่ได้ผลิตลูกศิษย์ที่อยู่ใน
แวดวงของสือ่ มวลชนจนถงึ ปจั จบุ ัน

พอ่ เป็นนกั จอมวางแผน วางแผนการศึกษาใหก้ บั ลูกอย่างเป็นระบบ พยายามสอนให้ลูก
อ่านเปน็ ฟังเป็น คิดเป็น เขียนเป็น และพูดเปน็ โดยใช้วิธีซึมซับกับชีวิตประจำวันให้เป็นไปตามธรรมชาติ
เช่น ในช่วงที่ลูกเรียนอยู่ต่างประเทศ พ่อจะเขียนจดหมายถึงทุกสัปดาห์ และให้ลูกเขียนตอบกลับมาเป็น
ภาษาองั กฤษ

เมื่อพอ่ อายยุ ่าง 70 ปี เร่ิมมสี ารพัดโรคภยั รมุ เรา้ แต่พ่อยงั ใจสู้ ใช้ชีวติ ท่ีมชี ีวา อยากอยู่
ไปนาน ๆ ถึงกับเขียนเปิดใจไว้ในหนงั สือ “อยากอยู่ 110 ป”ี ซึ่งปิดต้นฉบับไดเ้ พียง 5 วัน ก่อนทีจ่ ะลาจากไป
ชั่วนิรันดร์เม่ือวันท่ี 18 สิงหาคม 2554 แม่เขียนคำนำในหนังสือเล่มน้ีว่า “…คุณสุรัตน์เองคงจะพอใจและ
มีความสุขอย่างย่ิงเมื่อความคิดท่ีว่า ชีวิตผมเป็นอมตะแล้ว ผมอุทิศร่างกายเพื่อการศึกษาการแพทย์ให้กับ
โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และไม่มีพิธีใด ๆ ท้ังส้ินหลังจากชีวิตที่ส้ินสุดลง ได้เป็นไปตามเจตนารมณ์
ทุกประการ”

เรอื่ งที่ 5 หมากรุก: เกมกระดานแห่งชีวิต (2 พฤศจิกายนน 2563)

ภาพยนตร์ซรี ีส์ Netflix เรอื่ ง The Queen’s Gambit เรอ่ื งราวของเอลิซาเบธ ฮาร์มอน
เด็กสาวกำพรา้ ชาวอเมรกิ ัน ที่ถกู ส่งตัวไปอยู่ในบ้านเด็กกำพร้าตงั้ แต่อายุ 8 ขวบ ได้มโี อกาสร้จู ักกับเกมหมากรุก
ผ่านคุณลุงไซเบล ภารโรงของโรงเรียน ทำใหเ้ ธอค้นพบพรสวรรค์ที่ติดตัวมาตั้งแตเ่ กิด อย่างไรก็ดี เธอต้อง
ฟนั ฝ่าอุปสรรคอยา่ งหนัก เพื่อเอาชนะใจตนเองและชนะศึกบนกระดานเพ่ือไปถงึ จุดเส้นชัย

หมากรุกไม่เพียงเป็นเกมการเล่นเพ่ือความสนุกสนาน แต่ยังฝึกฝนให้เป็นคนมีสมาธิ
คิดวิเคราะห์และเรียนรู้ถึงการแก้ไขปัญหา นอกจากน้ัน การเล่นหมากรุกยังได้ให้มุมมองในการใช้ชีวิต
ในแต่ละวัน ในแตล่ ะช่วงเวลาดว้ ย การดำเนนิ ชีวิตของคนเราก็เช่นกัน ตอ้ งเร่มิ จากการเรยี นรู้ ศึกษาคน้ คว้า
สร้างจินตนาการ และอาศยั การพ่ึงพาซงึ่ กนั และกัน

การเดินหมากแต่ละตัวต้องคิดและวางแผนให้รอบคอบ มองอย่างรอบด้าน ต้องอ่านใจ
คตู่ ่อสู้ให้ออก เมื่อเชื่อมนั่ และตัดสนิ ใจแล้ว ต้องเดนิ หมากอยา่ งไมล่ งั เล เพราะกติกาของการเล่นหมากรุกคอื
เม่อื จับหมากตัวไหนแลว้ ต้องเล่นหมากน้ัน เปล่ียนใจไม่ได้ คำพดู ท่วี ่า “เดนิ ไม่ดตู ามา้ ตาเรือ” คงจะเกิดจาก
เกมหมากรุกนั่นเอง

เบธพูดไวใ้ นตอนหนง่ึ ของภาพยนตร์วา่ “หมากรกุ ไม่ใช่เรื่องของการแพ้การชนะ แต่เปน็
เรื่องของความงดงาม สำหรบั ฉนั ตัวหมากรกุ แต่ละตัวเป็นเพยี งตัวหมาก กระดานหมากรกุ ต่างหากทีเ่ ป็นส่ิงที่
สะดุดใจฉัน เพราะมันเปรียบเทียบเสมือนนำโลกท้ังใบมาอยู่บนกระดานท่ีมีแค่ 64 ช่อง ฉันรู้สึกปลอดภัย
เม่ืออยูในนั้น เพราะฉันควบคุมมันได้ ปกครองมันได้ แถมยังเดาทางมันได้อีก ฉะนั้น ถ้าฉันพลาดขึ้นมา
ก็ตอ้ งโทษตัวฉันแตเ่ พยี งคนเดียว”

156

นอกเหนือจาก 5 เรื่องข้างต้น พวกเราสามารถคลิกไปอ่าน Weekly Mai ฉบับรวมเล่ม ปี 2563
ได้จาก pdf file ทีแ่ นบมาพรอ้ มน้ี

สุดท้ายนี้ ผมขออาราธนาส่งิ ศกั ดส์ิ ิทธ์แิ ละพระสยามเทวาธิราช จงปกป้องพวกเราใหม้ ีสขุ ภาพกาย
และใจที่เขม้ แข็ง ใหป้ ฉี ลเู ปน็ ปีท่ไี ด้เหน็ แสงสว่าง เจ้าวายร้ายโควดิ -19 สิ้นฤทธ์ิ ได้กลับไปใชช้ วี ติ แบบเดมิ ๆ
พรอ้ มก้าวไปพบกับส่งิ ดี ๆ ต่อไป
รณดล นุ่มนนท์
28 ธนั วาคม 2563

157