ปรับ mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยน

๕๑ก็ไปสอบอารมณรวมกับพระรูปอื่นๆ ตามปกติแตพอมาถึงหลวงตา คําพูดทานก็เปลี่ยนไป ไมพูดวา โยม สติโยม อยางเกาแตกลายเปน สติหลวงพอ สติตอนอยูชุดขาวก็ไมรูสึกอายพวกพระหนุมๆ นั้น แตตอนนี้เปนพระดวยกันแลว แถมอายุคราวพอของพระพวกนั้น แตปรากฏวาไมไดเรื่องไดราวอะไรเลยมันนาอายสิ้นดีบวชมาได๔ - ๕ วัน แลว (โอโฮ กะจะบรรลุธรรมภายใน ๔ - ๕ วัน เลยเหรอ) ก็มีแตคําวา สติหลวงพอ สติอยูนั่นแหละหวังวาผาเหลืองจะชวย

๕๒ เกิดปัญญาทางธรรมคืนหนึ่ง หลวงตาก็มานั่งคิดวาจะทําอยางไรดีผาเหลืองไมไดชวยอะไรเลย ดีวาสะดุดใจตรงที่แทบทุกวัน พระอาจารยจะเตือนพระเหลานั้นวา ใหพิจารณาเกิด แกเจ็บ ตาย พิจารณาไตรลักษณกันใหดีก็เลยมาลองนั่งพิจารณาเรื่องน้ีแทน เลิกสนใจเรื่องยุบหนอ พองหนอแตก็พิจารณาไมเปน พิจารณาไมไป ก็ไดแควา คนเราเกิดมาก็ตองแกเจ็บ แลวก็ตาย หรือพิจารณาไตรลักษณมันก็รูแควาอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา แตไปตอไมไดทันใดนั้น ก็มีเสียงแวบเขามาในหัวของหลวงตาวาผูมาบวชเปนพระนี่คือตองการมาละกิเลสนั่นเอง ตอนนี้เราเปนพระเราก็ตองหาทางละกิเลส ก็ถามตัวเองวา กิเลสคืออะไรก็ไดคําตอบวา กิเลส คือ โลภ โกรธ หลง พิจารณาวา เราไมไดโลภแลว ยกภูปลายฟา และทรัพยสินเงินทองตางๆ ใหลูกหมดแลวมีเหลือไวแคพอกินพอใชเทานั้นเอง แตพอมาถึงโกรธ รูสึกสะดุงเลยวา ตลอดเวลา ๖๖ ปในชีวิตที่ผานมานี้เรามันเปนคนขี้โกรธ

๕๓มากๆ อะไรที่ไมไดดังใจก็จะขึ้นทันทีใครขัดใจก็ไมไดนึกถึงที่เคยไดยินที่พระพยอมพูดวา โกรธคือโง โมโหคือบา ก็มองเห็นความโงความบาของตัวเองมาตลอด คืนนั้นนั่งคุยกับตัวเองถามเองตอบเอง เพลินเปนชั่วโมงแบบไมรูตัวเลย รุงเชาก็มาคุยตอละเอียดขึ้นวาที่โกรธเพราะมันไมไดดังใจ ก็คิดไดวา มีใครในโลกนี้ไดดังใจไปหมดทุกอยาง โกรธแลวมันไมดีอยางไร โกรธแลวมันชวยใหใครทําอะไรไดดังใจหรือก็เปลา แทนที่จะไปโกรธ ควรจะเมตตาเขาดกวีานะ เพราะเคยไดยนวิาเมตตาฆ าความโกรธ หลวงตาก็คิดเขาขางตัวเองวา เราก็มีเมตตานะ เพราะทําบุญสรางทั้งวัดทั้งโรงเรียน ทั้งใหทุนการศึกษาเด็ก แตก็มาเอะใจวา เมตตากับทําบุญมันนาจะเปนคนละเรื่อง เพราะหากมันเปนเรื่องเดียวกันเราทําบุญเยอะแยะแบบนี้เราก็ควรที่จะไมขี้โกรธแลวซิแตนี่เรากโกรธห ็วหนัาคนงานแทบทกครุงทั้เขาที่าอะไรไม ํถ กใจเราูนงคั่ยกุบัตัวเองเพลินเกือบทั้งวันตกเย็นก็ไปรวมตัวกันสอบอารมณเชนเคย แทนที่พระอาจารยจะพดวูาสต ิหลวงพอสติคราวนกลี้บบอกวัาหลวงพอไดปฐมฌานแล วหลวงตาจงไดึสารภาพกบทัานวา ไมไดทายํบหนอุพองหนอ อยางที่อาจารยสอน แตใชวิธีนั่งคุยกับตัวเอง เพื่อจะแกความโกรธ ทานก็ตอบมาวา ออ หลวงพอไมไดมาสายสมาธิเกิดปญญาทางธรรม

๕๔ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนหลวงพอมาสายปญญา งั้นทําตามที่หลวงพอถนัดตอไปแลวกันที่ตั้งใจวาจะบวชแค๒ อาทิตยก็เลยคิดวาบวชตอไปอีกสักหนอยดีกวา และมีกําลังใจมากขึ้น เพราะอาจารยบอกวาหลวงตามาถกทางของสายปู ญญาคอนืงคั่ดพิจารณาอยิางนนี้แหละี่พระอาจารยบอกว าได ไปถ งฌานขึนสามแลั้ว ไมต องไปสนใจท จะที่าํสมาธิยุบหนอพองหนอ หรือพุทโธ หรืออะไรก็แลวแตซึ่งเคยทํามาสารพดวัธิแตี ไม เคยได  ผลอะไรเลย ผานไปอ กพี กใหญ ั กย็งมิ่กีาลํ งใจัที่เห็นพัฒนาการอยางรวดเร็ว จากการนั่งคุยกับตัวเอง ถามเองตอบเอง ไปเรื่อยๆ กะวาจะไปใหถึงข้นั๔ เลยแตปรากฏวา คุณโบวมาตามบอกวา หลวงพอสึกไดแลวเพราะชวงที่มาบวชนี้งานที่เฟส ๓ ไมมีใครรูวาจะตองทําอะไรอยางไรตอ ก็เลยจําตองลาสิกขา แตก็คิดวาจะใชวิธีคุยกับตัวเองใหละเอยดขีนึ้และทเหี่นช็ ดเจนเป ันร ปธรรมกูค็อืเมอกลื่บมาคัมงานุที่เฟส ๓ ตอนั้น เวลาหัวหนาคนงาน หรือคนงาน ทําอะไรที่ไมตรงกบทัตี่องการกสามารถ็ “เบรก”ตวเองได ัทนัทจะไม ี่ว ากใส เหมอนืสมัยกอน สามารถที่จะคุมอารมณแลวสอบถามตนสายปลายเหตุและหาทางแกไขใหถกตูองไดแบบที่แฮปปดวยกันทุกฝาย ยิ่งทําใหมีกําลังใจที่จะฝกฝนตอไปเปนอยางมาก

๕๕วิปัสสนึกการปฏิบัติครั้งนี้หลวงตาตั้งใจจะอุทิศใหกับคุณนุกูลมากๆเปนการไถ  บาป และ“ขออโหสกรรมิ ”เพราะรสูกวึาการทคี่ณนุกุลูเปนมะเรงสมองน็นั้สวนหนงนึ่าจะมาจากความเส ยใจและผ ีดหวิงัในตัวหลวงตา ซึ่งทําใหละอายใจตัวเองมากๆ ที่อุตสาหไดภรรยาที่แสนประเสริฐอยางนี้แลว กลับทาตํ ัวเหลวไหลเขาสุภาษิตโบราณที่วา “ลิงไดแกว ไกไดพลอย” จึงยิ่งทําใหคิดวาชีวิตที่เหลือนี้ตองสรางกุศลใหมากที่สุดเพื่อที่จะอุทิศใหคุณนุกูล เปนการไถบาปซึ่งในชวงป๒๕๕๔ รายการ “ธรรมะคือคุณากร” ที่ออกอากาศทางชอง ๑๑ อสมท ไดมาถายทําชีวประวัติของหลวงตา และตั้งชื่อเรื่องซีรียนี้วา “ผูไถบาป หาบบุญ”อยูมาวันหนึ่ง หัวหนาคนงานมาบอกหลวงตาวา มีพระปฏิบัติมาอยูที่สํานักสงฆแหงหนึ่งซึ่งไมหางจากภูปลายฟาดวยความดีใจคิดวาจะไดไปตอยอดกับทาน แตพอไปเลาใหทานฟง

๕๖ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนวา ใชวิธีคุยกับตัวเองถามเองตอบเอง ทานบอกวา “โยม นั่นมันวิปสสนึก ไมใชวิปสสนา” แลวทานก็สอนใหทําสมาธิแบบเคลื่อนไหวเปนจังหวะ ซึ่งหลวงตาเห็นวาไมนาจะตรงจริต ก็เลยรีบลากลับ ใจเสียพอสมควร ที่พระทักวามันคือวิปสสนึก แตดวยสันดานเดิมคือเปนคนดื้อ จึงดื้อใชวิธีวิปสสนึกนี้เรื่อยมา แตก็ทําแบบลังเล ไมคอยมั่นใจเหมือนแตกอน เพราะคําวาวิปสสนึกมันคอยแวบเขามาในหัวเรื่อยๆ ทําใหความเพียรลดนอยถอยลงไปพอสมควรเลยทีเดียว

๕๗มรีกยัอมม่ทีุกข์ที่หลวงตาเคยเขาไปปลีกที่พระธาตุฯ ตอนเย็นแทบทุกวันก็เริ่มไปบางไมไปบาง ความฮึกเหิมที่จะปฏิบัติใหกาวหนาก็นอยลงเปลี่ยนเปนความสับสนอีกครั้งหนึ่งวาตกลงที่บอกวาไมใหเกิดมาหลงโลกนั้นแลวตองทําอยางไรแน ประกอบกับตอนนั้น กามเทพแผลงศรอีกรอบ คิดไมถึงเลยวา อายุ๖๖ ปจะมา “ตกหลุมรัก”เด็กสาวอายุคราวลูกดวยคําวา “ชอบคนสูงอายุคะ” เลนเอาหลวงตาไปไมเปน ตลอดเวลา ๖๖ ปในชีวิตไมเคยงอใครเลยแตคราวนี้เวลาสาวเจางอน (และงอนบอยมาก) กลับตองเปนฝายโทรไปงอ เลยมารูตัววา ออ ความรักมันเปนอยางนี้เอง หลายครั้งที่สามารถทําใจไดที่จะไมงอเธอ แมจะทุกขทรมานใจแคไหนก็ตามแตเมื่อผานไป ๓ - ๔ วัน เธอเห็นวา ไมงอแนเธอก็เปนฝายโทรมา หลวงตาก็กลายเปนขี้ผึ้งโดนไฟไปในบัดดล พฤติกรรมแบบนี้ทําใหคิดหนักอยูตลอดเวลา วา “จะไปตอ หรือจะพอแคนี้”ซึ่งตลอดชีวิตมาไมเคยตกอยูในสภาวะที่“ทุกขใจ” อยางนี้เลย

๕๘ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนจนไปเจอแมชีทานหนึ่ง ทานนั่งหลับตาสักพัก ก็พูดออกมาวา “โยมพี่ตั้งใจจะไปกรุงเทพฯ แลวโยมพี่ไปหลงเพลินอะไรอยูที่อยุธยา” ก็งงถามวาแมชีพูดอะไรไมเห็นเขาใจ แมชีก็บอกวาก็โยมพี่ตั้งใจจะปฏิบัติธรรมใหบรรลุธรรม แลวทําไมจะไปคิดมีคูอีกละ โยมพี่ก็ไปจวนจะถึงที่หมายอยูแลว มาไดไกลแลว เพราะบารมีเกา แตยังไมเจอคูบารมีที่จะจูงกันเดินทางตอจากอยุธยาเพื่อเขากรุงเทพฯ เทานั้นแหละ แลวแมชีก็บอกวาจะยกหลานสาว(อายุออนกวาหลวงตา ๒๐ ป) คนนี้แหละจะมาเปนคูบารมีที่จะมาชวนกันหาทางออกจากอยุธยา นึกไมถึงเหมือนกันวาวิธี“คลมถุงชนุ ”สมยโบราณน ันั้ยงสามารถนั ามาใช ํ ได ในพ.ศ. ๒๕๕๑ทุกอยางผานไปดวยดีคูบารมีถนัดสวดมนตมาก จึงพาหลวงตาซงปกต ึ่ไมิ สนใจสวดมนต เลย ไดสวดสารพดบทและวันพระัวันโกน ก็จะพากันเขาไปถือศีล ๘ ในพระธาตุฯ ดวยกัน แตก็ยังเหยียบเรือสองแคม ชวยคุณโบวขยายเฟส ๔ ไปจนเสร็จ และคุณโบวก็มาบอกวา ใหไปเจรจากับเจาของเนินเขา ๒ ลูก ที่อยูดานหลังภูปลายฟา เนื้อที่ประมาณ ๑๕๐ ไรที่มาเสนอขายใหหลายครั้งแตยังไมเคยเจรจากันเปนเรื่องเปนราวสักทีเพื่อขยายเปนเฟส ๕ คืนนั้นขณะนั่งวิปสสนึกอยูก็มีเสียงก็เขามาในหัววา“ถามึงยังขืนดื้ออีก คราวนี้จะเอาชีวิต” หลวงตาจึงนึกขึ้นไดวา

๕๙มีรักยอมมีทุกขทผี่านมาตวเองยั งหลงโลกจร ังๆิคอมืความสีขกุบการทัขยายกี่จการิภูปลายฟาเฟสแลวเฟสเลา และภาคภูมิใจที่มีเสียงเลาลือวาเปนโครงการที่สวยที่สุดในเชียงราย แมวาเงินที่ขายไดจะไมไดมีสวนเกี่ยวของแตอยางใดแตหารูไมวา“ใจ” นั้น “หลงรัก” ภูปลายฟายิ่งกวาลูกเสียอีก เมื่อเสียงเตือนมาขนาดนี้จึงคิดไดวา ลอเลนไมไดแลวคราวนี้จึงบอกคุณโบววา พอตองเขาไปอยูในพระธาตุฯเปนการถาวรแลว เฟส ๕ ก็เลยพับไปโดยปริยาย และก็พาคูบารมีเขาไปถือศีล ๘ แบบถาวรในพระธาตุฯ ตั้งแตพฤษภาคม ๒๕๕๒(เห็นไหมวา ทั้ง “รักคน” และ “รักสมบัติ” ลวนเปนทุกข)

๖๐ เลิกหลงโลกและเดินทางธรรมเต็มตัวพอสมองไมตองไปคิดเรื่องภูปลายฟาแบบที่ผานมา จิตก็มุงมั่นอยูกับการคุยกับตัวเอง คราวนี้มาคุยเรื่อง “โลภ” ดวยเพราะเมื่อ ๒ ปกอน โดนกิเลสหลอกวาไมโลภแลว เพราะยกทรัพยสมบัติใหลูกๆ ไปหมดแลว แตคราวนี้มานั่งพิจารณาพบวาแทจริงยังโลภอยูมากเพราะแตละวัน คิดแตจะทําโนน นี่นั่นเพื่อเพิ่มมูลคาที่ดินในภูปลายฟา ใหลูกตลอด การคุยกับตัวเองจงมึเรีองคื่ยมากขุนกวึ้าแตกอนทคี่ยเรุองโกรธอย ื่างเดยวีแตเรองหลงื่ตอนนั้นก็โดนกิเลสหลอกวา ไมไดหลงนะเพราะ อยูชุดขาว และอยในพระธาตูฯุแลวไง  หาไดรความหมายทูแที่จรงของคิาวํา “หลง”แตประการใด

๖๑หลวงตาคุยกับตัวเองอยูอยางนี้ประมาณ ๓ เดือน วันหนึ่งก็เกิดสภาวะที่รูสึกวา ธรรมะเปนอยางนี้เอง ธรรมะคือธรรมชาติธรรมะ คือการกําจัดกิเลสทั้งหลายออกไปจากใจ ไมจําเปนตองอาศัยรูปแบบการนั่งสมาธิเดินจงกรมอยางที่ไดรับการสอนมาและเกิดความรูสึกอยากจะบอกคนทั้งโลกวา ธรรมะคืออยางนี้อยางนี้ผานไปไดสักไมถึง ๑๐ วินาทีก็มีเสียงเขามาในหัววาแลวมึงจะไปสอนอะไรใคร มึงมีความรูทางปริยัติแคไหน อานพระไตรปฎก ก็ไมเคยอานไดเกิน ๑ หนาก็วาง เพราะไมรูเรื่องอานหนังสือธรรมะทั้งหลาย ก็มีแตบอกใหทําสมาธิใหจิตสงบนิ่งวาง มึงก็ทําไมไดจิตที่ฮึกเหิมก็คลายลงโดยสิ้นเชิงเลิกหลงโลกและ เดินทางธรรมเต็มตัว

๖๒ เข้าคุกครั้งแรกในชวีิตดวยสายสมพันธัของลกนูองเกาท ี่ปปส. และเพงยิ่ายมาเป นอธิบดีกรมราชทัณฑทําใหหลวงตามีโอกาสไดเขาไปทําโครงการอาบนําจิต ที่เรือนจําพะเยา เมื่อปลายป๒๕๕๒ โดยขอเขาไปสอนวิชา “วิปสสนึก” นี่แหละ แตก็มีหลักยึดจากบทโอวาทปาตโมกข ิทวี่าธรรม ๓ ขอน ี้คอคืาสอนของพระพํทธเจุาทกพระองคุคอื๑. การไมท าบาปท ํ งปวง ั้๒. การทากํ ศลใหุถงพรึอม๓. การชาระํจตของตนให ิขาวรอบ ปรากฏวา ประสบความสาเรํ จแบบไม ็นาเชอื่นักเรียนรุนแรกเปนผูตองขัง ๑๖ คน สอนอยู๑๐ วันปรากฏวาทุกคนชอบวิธีวิปสสนึกของหลวงตามาก สวนใหญเคามีพื้นฐานทางธรรมเพราะเรียนนักธรรมกัน แตบอกวาเรียนรูธรรมะก็จริง แตไมรูเรื่องวาเอาไปใชกับชีวิตไดอยางไร แตจากการที่ไดสนทนากับหลวงตา เขาสามารถเอาไปใชไดเพราะนอกจากเขาจะ

๖๓รูจักเรื่องบาปบุญคุณโทษแลว ก็จะสอนใหเขารูจักวิธียับยั้งชั่งใจที่จะไมทะเลาะวิวาทกัน และจากการที่เขาไดนําวิธีวิปสสนึกไปใชเพียงไมกี่วัน ก็มีหลายคนที่มารายงานผลวา สามารถรับมือกับเหตุการณไดดีขึ้นปรากฏวา จากปากตอปาก มีผูตองขังทั้งหญิงชาย ลงชื่อสมัครเขาเรียนรุนตอๆ ไปอยางคับคั่ง จึงไดจัดอีก ๑๑ รุน และหลังจากนั้น ยังมีคอรสตอยอดฝกตอแบบยั่งยืน และไมวาทานผบ.เรือนจําพะเยา จะยายไปเรือนจําไหนก็ตาม ก็จะขอใหไปจัดคอรสใหที่เรือนจําทานทุกแหง จนทานเกษียณไปเขาคุกครั้งแรกในชีวิต

๖๔ เจอธรรมะหลวงพอทู่ลในเรอนจื ําสอนอยูที่เรือนจําพะเยาไดประมาณ ๖ เดือน ทางเรือนจําอําเภอเทิง เชียงราย ก็ไดมาขอใหหลวงตาไปจัดใหทางเรือนจําที่นั่นดวย และที่เรือนจําอําเภอเทิงนี่เอง หลวงตาก็มีโอกาสเจอหนังสือของหลวงพอทูลขิปฺปปฺโ ในหองสมุดซึ่งหลวงตาไมเคยไดยนชิอพระรื่ปนูมากี้อนเลยเกอบจะไม ืหยบมาอิานแตชอหนื่งสัอื“อุบายสอนใจตัวเอง” สะดุดใจมาก เพราะหลวงตาใชวิธีสอนใจตัวเองมาตลอดแบบไมมีใครชี้แนะ อานไปไดไมถึง ๒๐ หนานําตาไหลพราก เอาหนังสือขึ้นมาวางบนศีรษะ แลวก็เอาลงมาวางที่โตะและกราบหนังสือ พรอมกับรองในใจวา โอย หลวงพอผมรแลูวผมรแลูววาธรรมะเป นอยางนนี้เองี่เปนสภาวะทคลี่ายกบัตอนทเคยเกี่ดกิอนจะคดมาสอนคนิแตมนั “ลกซึงและชึ้ดเจนั ”กวา

๖๕คิดวาตองไปฝากตัวเปนศิษยพระรูปนี้ใหได ไมวาทานจะอยูที่ไหนก็ตาม รีบพลิกไปหนาทายๆ ของหนังสือเพื่อจะดูวาทานอยูที่วัดไหน ไดขอมูลวาอยูที่วัดปาบานคอ อุดรธานีแตทานละสังขารไปเมื่อ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๑ หัวใจที่กําลังฟูดวยความดใจท ี จะได ี่เจอครบาอาจารยูทสอนแนวทางที่ตรงจรี่ติ ตกลงไปอยทู ี่ตาตมุนงคอตกอยั่พู กใหญ ั นกนึ อยใจต วเองวัาท าไมบ ํญนุอยอยางน ี้หลงจากนันั้หลวงตากได็ซอหนื้งสัอหลวงพือทลมาูทงั้๖ เลมครบชุดที่สํานักพิมพอมรินทรนํามารวมเลมจัดพิมพพรอมทั้งเอารูปหลวงพอในหนังสือไปขยายใสกรอบมาเรียบรอย แลวก็กราบรปทูานพรอมท งขอฝากต ั้วเปันศษยิทานและตงจั้ตอธิษฐานวิาเจอธรรมะหลวงพอทูลในเรือนจำ

๖๖ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนขอใหไดเจอศิษยตัวเปนๆ ของทานแลวจะบวชไปตลอดชีวิตจากนั้นทุกวันที่วางจาการสอน ก็จะเอาหนังสือหลวงพอมาอานอานไปก น็ าตาไหล ํพรอมกบเอาหนังสัอวางทื โตี่ะแลวกกราบหน็งสัอืดวยความซาบซึ้งแบบที่บรรยายไมถูกรูแตวา เขาใจทุกอยางตามที่หลวงพอเข ยนในหน ีงสัอืพรอมทงคั้ดตามไปว ิา โอยอนนัผมที้าอยํแลูวแตผมไมรูวามันคือธรรมะ หรือบางเรื่องก็รับปากวาผมจะตองทําใหไดหรือบางเรื่องก็สารภาพกับทานวา ตรงนี้ผมคงยังทําไมไดแนตอนนี้แตผมจะตองทําใหไดในชาตินี้จากนั้นเวลาไปสอนที่เรือนจําทั้งสองแหง ก็จะสอนดวยความมั่นใจขึ้นมาก เพราะรูวามาถูกทางแนๆ เพราะหลายสิ่งหลายอยางที่สอนและที่ปฏิบัติอยูนั้น ตรงกับที่หลวงพอเขียนในหนังสือ ตรงขนาดที่บางขอความหรือวลีที่หลวงตาใชสอนมากอนนั้น ตรงกับที่หลวงพอเขียนในหนังสือเปะๆ เลย

๖๗แรงบันดาลใจให้เขยนหนี ังสือและ จัดคอรสธรรมะ์จากการอานหนังสือหลวงพอทูลทําใหหลวงตาฮึดสูโดยเอาหนงสั อเป ืนครบาอาจารยูแลวเกดแรงบิ นดาลใจให ัหลวงตาคิดเขียนหนังสือธรรมะ โดยพรินตออกมาจากคอมพิวเตอรเปนเลมเล็กๆ บางๆ เพื่อเอาไวแจกใหกับผูตองขังที่สนใจขยันทําการบานหร อตอบปร ื ศนาธรรมได ิ เรองแรกทื่เขี่ยนเมีอื่๑๑ ก.ค. ๕๓คือ “ธรรมะสําหรับคนไมมีเวลา” (ตอมาเมื่อจัดพิมพเปนเรื่องเปนราวรวมกับอีก ๖ เรื่องในป๕๗ เขียนขยายความและเปลี่ยนชื่อเปน “ไมมีเวลา หรือไมคิดจะปฏิบัติธรรม”) จากนั้น ๑๕ ก.ค. ก็เขียนเรื่อง วิธีอยูกับกิเลสอยางมีความสุข และตอมาก็เรื่องฆราวาสอยางเราๆ ปฏิบัติธรรมเพื่ออะไร ถือศีลแลวตองกินเจดวยหรือ และมาอาบนําจิตกันเถอะ แบบตอเนื่อง เพราะรูสึกวามนพรังพรัู่อยากจะบอกคนวาธรรมะคออยืางน ี้อยางน ี้แตก เป็ นไป ในวงแคบๆ คือพิมพแจกใหเฉพาะพวกผูตองขังเทานั้นเอง

๖๘ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนจนเมื่อ ๖ ต.ค. ๕๓ หลวงตาเกิดความคิดวา จะเขียนทั้งประวัติและเขียนทั้งธรรมะเพื่อทําเปนหนังสือแจกงานศพตัวเองไวเลยดีกวา เพราะตอนนี้มั่นใจแลววา ที่ปฏิบัติและสอนพวกผตูองขงนันั้เปนแนวทางปฏ บิตัธรรมทิถี่กตูองแนนอนเพราะตรงกบัที่หลวงพอทูลทานสอน จึงไดเขียน “นุสรณกรภพ” ขึ้นมา โดยสวนหนงกึ่เป็ นประว ตัตามธรรมเนิยมีอกสีวนหนงกึ่เป็นธรรมะชอวื่า“คมู อปฏ ืบิตัธรรมสิาหรํบผั ปฏูบิตัธรรมชินั้ป. ๑” แลวส งโรงพ มพิ จัดพิมพเปนเรื่องเปนราว (ไมใชพิมพจากเครื่องคอมพิวเตอร

๖๙แรงบันดาลใจใหเขียนหนังสือ และ จัดคอรสธรรมะเลมบางๆ อยางเรื่องอื่นๆ ที่เอาไวแจกผูตองขัง) พลันก็นึกขึ้นมาวากวาคนจะไดอาน ไมรูอีกนานเทาไรเพราะตองรอตอนงานศพนาเสียดายเวลาที่สูญเปลา เพราะอยากใหคนไดอาน ไดเปลี่ยนmindset วา ธรรมะคือธรรมชาติและการปฏิบัติธรรมที่แทจริงคือการเอากิเลสออกใหมากที่สุด ไมใชแบบท ี่พากันทําอยูคือเอาแตนั่งสมาธิหาความสงบแตไมคิดที่จะเอากิเลสออกแตอยางใด จึงเกิดความคิดวาเอาสวนหนึ่งแจกเปนของขวัญปใหมป๕๔ ใหกับเพื่อนนักเรียนเตรียมฯ กับเพื่อนบัญชีจุฬาฯ รุนเดียวกันดีกวาชวงเดอนืก.พ. ๒๕๕๔ มสีภาพสตรุทีานหน งโทรมาแนะน ึ่าํตวเองวัาชอเมตตาื่เปนน องสะใภ ของเพอนบื่ญชัจีฬาฯุของหลวงตาและตัวทานเปนเจาของสํานักพิมพอมรินทรธรรมะ ไดมีโอกาสอาน“นุสรณกรภพ ”อยากจะขออนุญาตนําสวนของธรรมะไปจัดพิมพจําหนาย หลวงตาก็ไมติดขัดใดๆ แตอยูๆ ทานก็บอกวา เปลี่ยนใจขอเอาเรื่องปฏิบัติธรรมชั้น ป. ๑ นี้เก็บไวกอน อยากจะใหหลวงตาเขยนี “นพพานไม ิ ไกลเก นเอิอมื้ ”ใหหนอย (ทานคดชิ อมาให ื่เสรจ็ )แตในที่สุด“ปฏิบัติธรรมชั้น ป.๑”ก็ไดออกวางตลาดกอนในขณะที่หลวงตา เปลี่ยนสภาพจาก ชุดขาว เปน “หลวงตานอง”เมื่อ ๑๔ ก.ค. ๒๕๕๕ พอดีจึงไดมีคนมานิมนตใหไปแสดงธรรมที่บริษัทและที่โรงงานหลายแหง ซึ่งในเวลาเดียวกันนั้น หลวงตา

๗๐ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนก็ไดสรางสถานธรรม KPY ภูปลายฟาขึ้น (KPY คือตัวยอจากขปิ ปปฺโฺฉายาของหลวงพอทลู )ซงตอนแรกลึ่กจะไมูยอมสรางสถานธรรมใหโดยบอกวา หลวงพอดูหมอก็ไมเปน ใหหวยก็ไมไดแลวใครจะมาหาหลวงพอ จึงตองบอกวา หลวงพอตั้งจิตอธิษฐานกับหลวงพอทูลไวแลววา เมื่อไรที่หลวงพอทูลรับหลวงพอเปนลูกศิษยแลว (แมจะเปนลูกศิษยกลางอากาศก็ตาม) หลวงพอก็จะบวชและสรางสถานธรรมเพื่อสอนแนวปญญาสัมมาทิฏฐิสืบทอดเจตนารมณของหลวงพอทูล ตอไปจนกวาจะหมดกําลังยอนไปเมื่อ ๑๘ ก.ย. ๕๔ จากที่หลวงตาอานหนังสือหลวงพอเจอวา หลวงพอสอนใหพิจารณาธาตุ๔ ขันธ๕ หลวงตาก็มานั่งพิจารณาอยางจริงจังวา ธาตุ๔ คือ ดิน นํา ไฟ ลม นั้นมันคืออะไร และที่วาใหพิจารณานั้น พิจารณาอะไร ก็เอามานั่งคิดถามเอง ตอบเอง แลวมองไปรอบๆ กุฏิจากนั้นเดินออกมาดูตนไมใบหญานอกกุฏิมองขึ้นฟา มองไปทุกทิศทุกทาง ก็เริ่มเห็นวาจริงๆแลวมันก็มีแตดิน นํา ไฟ ลม ทั้งนั้น แตเราไปเรียกมันวากุฏิตนไมภเขาูฯลฯจากนนกั้มองเข็ามาหาตวเองัมนกั ็“ไดคดิ”ขนมาเลยวึ้าจริงๆ แลว ที่เรียกวา ผม ขน เล็บ ฯลฯ ที่แทมันก็คือดิน นํา ไฟ ลมทั้งสิ้น จากนั้นก็พิจารณาตอไปถึงขันธ๕ ที่เคยไดยินวา รูป เวทนาสญญาัสงขารัและวญญาณิก get ็ขนมาเลยวึ้ารางกายซ งประกอบ ึ่

๗๑แรงบันดาลใจใหเขียนหนังสือ และ จัดคอรสธรรมะดวยดิน นํา ไฟ ลม นี้เรียกวา รูป สวนเวทนาหรือความรูสึกสัญญาหรือความจํา และสังขารหรือความคิดปรุงแตงนั้นมันมีก็เพราะเรามีวิญญาณนั่นเอง แตพวกตนไมใบหญานั้น มันไมมีวิญญาณ มันจึงเปนพวกที่มีแตรูป ซึ่งประกอบดวยดิน นํา ไฟ ลม หลวงตารีบกลับเขาไปกุฏิเปดคอมพิวเตอรพิมพสิ่งที่พิจารณาตางๆ นี้ออกมาเปนตวหนังสัอื และใหชอเรื่องวื่า “ไดคดกิค็ ดได ิ ” เปนหนงสัอทื ใชี่พมพิ ออกมาจากคอมพิวเตอรแลวทําเปนเลมเล็กๆ เพื่อเอาไปแจกเปนรางวัลใหพวกผูตองขัง เหมือนกับเลมอื่นๆ ๔ – ๕ เรื่องที่พิมพแจกมาตลอดขณะท่ีพิมพเรื่อง “ไดคิดก็คิดได” อยูนั้น หลวงตาก็เกิดสภาวะขึ้นมาวา เฮย โสดาบันนั้นแคเอื้อม ไมใชเรื่องที่ยากเย็นอยางที่เคยอานเจอในตํารา วาจะตองทําสมาธิใหไดขั้นนั้น ขั้นนี้แลวยกจิตขึ้นพิจารณาเพื่อละสังโยชนตัวนั้นตัวนี้จึงนั่งหนาคอมฯตอแลวเขียน “แคเอื้อม” ขึ้นมาอีกเลมหนึ่ง เรียกวาคืนนั้นแทบไมไดนอน เพราะจิตมันตื่น อยากจะเขียนๆๆๆๆๆๆ และก็พิมพ๒ เรื่องนี้และเย็บเปนเลมบางๆ ไวเรื่องละเกอบื๑๐ เลม เพื่อไวแจกผูตองขังเหมือนเลมอื่นๆ

๗๒ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนไมไดคิดเลยวา ผลจากการแจกหนังสือ “นุสรณกรภพ”เปนของขวัญปใหมป๕๔ ใหกับเพื่อนๆ จะทําใหหลวงตาเกิดแรงบันดาลใจเขียนและจัดสงโรงพิมพพิมพเปนเรื่องเปนราวอีก ๑๐ กวาเรื่องในชวง ๒ – ๓ ปตอมา เลนเอาเกือบโดน Offi ce Syndrome เลนงาน จนในป๒๕๕๘ หลวงตาตั้งใจวาจะเขียนเรื่อง “เบื่อจะเกิดหรือยัง” เปนเรื่องสุดทาย แตก็มีเหตุที่ทําใหตองเขียนเพิ่มอีก แตทิ้งระยะหางปละเรื่องหรือ ๒ – ๓ ปเรื่องหนึ่งจนเมื่อ พ.ย. ๒๕๖๗ ก็ไดเขียน “อยากกลับมาเกิดเปนมานุด...ยกมือขึ้น” เปนเรื่องที่๒๒ และคิดวาคงจะเปนเรื่องสุดทายจริงๆคราวนี้

๗๓แรงบันดาลใจใหเขียนหนังสือ และ จัดคอรสธรรมะตั้งแตป๒๕๕๕ ก็ไดเขียนและพิมพหนังสือธรรมะแจกจายใหกับญาติธรรมทั้งหลาย ทั้งที่มาเขาคอรสดวยตัวเองกับที่ไมเคยเขาคอรสแตไปไดอานบางเรื่องแลวเขียนจดหมายมาขอเพิ่มเติมซึ่งมีทั้งจากคนนอกคุกและในคุกหลายๆ คุกในไทย เพราะทางราชทัณฑไดนําหนังสือปฏิบัติธรรมชั้น ป. ๑, สันดอนขุดไดสันดานกข็ดไดุกบัรงูตี้ดคิกซะนานแลุวสงเขาหองสมดเรุอนจืาทํ วประเทศ ั่สวนเรองื่ “นพพานไม ิ ไกลเก นเอิอมื้ ” นนในต ั้นป ๒๕๕๖ ทางสานํกัพิมพอมรินทรธรรมะก็ไดออกวางตลาดที่ภูมิใจและมั่นใจวาหลวงพอทูลรับเปนศิษยกลางอากาศกค็อหลื งจากบวชได ัเพยงพรรษาเดียวีกได็รบมอบหมายจากพระครัูปยสลาจารยีหรอพระอาจารยื ไชยา อภชโย ิเจาอาวาสว ดปัาบานคอที่ “รับไม” ตอจากหลวงพอทูล มอบงานสําคัญในการปรับรูปโฉมหนังสือของหลวงพอทั้ง ๒๑ เรื่อง และตอมาใหรับงานอบรมภาคเหนอประจ ื าปํทกปุและจดคอรัสทวี่ดปัาบานค อในงานสรงน  าํพระบรมสารีริกธาตุซึ่งเปนงานใหญประจําปของวัดปาบานคอเรื่อยมา

๗๔ ขยายสาขาสถานปฏิบัติธรรมไปเขาใหญ่ตอนแรกๆ ที่ไปสอนในเรือนจํา หลวงตาก็เนนสอนแตธรรม ๓ ขอ ที่พระพุทธองคทรงวางไวเพราะรูและมั่นใจอยูแคนั้นและยิ่งมั่นใจมากขึ้นเมื่อไดมาอานเจอหนังสือของหลวงพอทูลที่บอกวา เราไมตองรูธรรมะใหมากมาย แตเอาที่รูนั้นมาปฏิบัติใหจริงจัง นอกจากนั้นหลวงพอไดบอกวา ใหเดินตามมรรคมีองค๘ อยาปฏิบัติแหวกแนวไปจากมรรคที่พระพุทธองคทรงวางไวดีแลว จึงไดมาทําความเขาใจกับมรรค ๘ อยางจริงจังวาแตละองคหมายถึงอะไรแนและทําไมในปฐมเทศนา พระพุทธองคถึงไดทรงบอกชัดเจนวา การจะกําจัดกิเลสตัณหาตางๆ ใหหมดสิ้นไปไดนั้น ตองเดินทางสายกลาง และทางสายกลางที่พระองคหมายถึงนั้นก็คือ มรรคมีองค๘

๗๕หลวงพอเขียนไวชัดเจนวา อยาตามตํารา แตอยาทิ้งตําราและใหถามเอง ตอบเอง แลวจะเกิดปญญา จึงไดมานั่งถามเองตอบเองวา สัมมาทิฏฐิคืออะไร สัมมาสังกับโป ฯลฯ คืออะไรแนดูจากตําราบาง เอามานั่งวิเคราะหถามเอง ตอบเอง อยูหลายวันจนในที่สุดก็ถึงบางออ กระจางแจงเลยวานี่เองที่เปน “หัวใจของศาสนาพุทธ” ที่ไมมีศาสนาไหนสอนไดถึงขั้นนี้การจะสูกับกิเลสตัณหาตางๆ นั้น จะตองใชปญญาสัมมาทิฏฐิแลวเดินตามมรรคตอให  ครบไปพร อมๆกนทังั้๘ องคอยางนนี้เองี่ถาระดบฆราวาสัหรือพวกที่ยังเพลิดเพลินกับการเวียนวายตายเกิด ก็ใชปญญาสัมมาทิฏฐิระดับโลกิยธรรม ที่จะทําตามขอธรรม ๒ ขอแรกที่พระพุทธองคทรงวางไวนั่นคือ ๑. การไมทําบาปทั้งปวง กับ๒. การทํากุศลใหถึงพรอม แตหากใครที่ตองการเขาเสนทางพระนิพพาน คือบรรลุธรรมขั้นใดก็ตาม ก็จะตองทําตามขอธรรมขอที่๓. คือการชําระจิตใหบริสุทธิ์สวนจะบริสุทธิ์ไดขนาดไหนก็อยูที่วาใชปญญาสัมมาทิฏฐิระดับโลกุตรธรรมไดถึงขั้นไหนเมอเขื่าใจและเข าถงเชึนนแลี้วนอกจากจะเขยนหนีงสัอแลืวก็จัดคอรสใหกับญาติธรรมทั้งหลาย โดยใหยึดธรรม ๓ ขอ และเดินตามองคมรรคทีละกาวใหครบทั้ง ๘ องค(ตอนแรกๆ ก็ไมไดตั้งชื่อคอรสเปนเรื่องเปนราว ตอมาจึงตั้งชื่อวา “ทําไดไดธรรม”)ขยายสาขาสถานปฏิบัติธรรมไปเขาใหญ

๗๖ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนและเพื่อใหผูเขาคอรสไดเห็นภาพชัดเจนเปนรูปธรรม จึงไดใชวิธีนากํจกรรมติางๆ มาเปนส อให ื่เขาได เหน็ ไดลงมอทืานอกเหนํอจากืการไดรับฟงอยางเดียว คือใหครบทั้ง ตาดูหูฟงและลงมือทําเรื่อยมาตั้งแตป๒๕๕๔ ซึ่งชวงนั้นก็ยังสอนเฉพาะที่เรือนจําพะเยาและเรือนจําเทิง แตพอป๒๕๕๕ ที่หนังสือเรื่อง “ป. ๑” ที่สํานักพิมพอมรินทรนําออกวางตลาดและประจวบกับที่ไดเปลี่ยนจากผาขาวมาเป นผาเหลองืผทู ไดี่อานหนงสัอจื งไดึนมนติ ให ไปจ ดคอรัสใหเขา และจากปากตอปาก ก็มีหนวยงานทั้งภาครัฐและเอกชนนิมนตมาเรื่อยๆ ปแรกๆก็เฉลี่ยเดือนละคอรสแลวก็คอยๆ มากขึ้นเปนปละประมาณ ๒๐ คอรส ๓๐ คอรสจนสูงสุดถึงปละ ๔๐ คอรสก็เคยมีอยูหลายปจนตองประชุมกับทีมงานวาจะไปตอหรือพอแคนี้

๗๗ขยายสาขาสถานปฏิบัติธรรมไปเขาใหญจนกระทั่งเดือน ก.ค. ป๒๕๖๖ สมเอง ซึ่งตอนนั้นเปนเจาของรีสอรทอยูที่เขาใหญซึ่งกอนหนานี้ไมไดมีความศรัทธาในเรื่องของธรรมะแตอยางใด แตตามเพื่อนมาเขาคอรส หลังจากเขาคอรสก็ขออาสาเขามาเปนหนึ่งในทีมงานทั้งๆ ที่ก็ยัง “ไมเชื่อ”ตามคําสอน แตรูสึกวาหลวงตาไดเปด “โลกธรรมะ” ใหสมไดตาสวาง เปลี่ยน mindset ในการใชชีวิตไดหลายเรื่อง จึงเกิดความรูสึกอยากมาชวยพัฒนาการเดินคอรสโดยการเอาวิชาความรูและ ประสบการณจากการทํางานในเอเจนซี่โฆษณา มาทําใหคอรสมีสื่อครบทั้งภาพ เสียงและวีดีโอและ เชื่อมตอก ับ Social media เพื่อใหธรรมะของหลวงตาแพรหลายขึ้นและ ก.ค. ป๒๕๖๗ สมก็ตัดสินใจ “ปดกิจการ” รีสอรทที่เปดบริการมาสิบกวาปและไดรับความเมตตาจากหลวงตาอนุญาตใหดัดแปลงสถานที่เพื่อทําเปนสถานธรรม โดยหลวงตาไดมอบชื่อวา ลานปญญา LPY เขาใหญแมวาสมก็ยังไมเชื่อวามนุษยสามารถปฏิบัติธรรมเพื่อไมตองมาเวียนวายตายเกิดไดจริงแตสมถือคติวา “ไมเชื่อ แตทํา” Don’t Trust Just Proof

๗๘ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนและเมื่อวันที่๒๒ ก.ค. ๒๕๖๘ สมก็ไดชักชวนเพื่อนจิตอาสามาบวชเปน ธัมมบรรพชิต (นักปฏิบัติธรรมผูเดินตามองคมรรค ) ทงแบบชั้วคราวั่และแบบถาวรเพอฝื่กปฏ บิตัไปด ิวยกนัเปนกัลยาณมิตรรวมเดินทาง สวนตัวสมเองก็ตั้งใจวาจะเปนธัมมบรรพชิตไปเรื่อยๆ เพื่อนําพาตัวเองเขาสูเสนทางธรรม และตั้งใจจะสืบทอด เผยแพรธรรมะแนว “ปญญาสัมมาทิฏฐิ” ที่หลวงพอท ลไดูปกหม ดไวุใหกบโลกใบน ั ี้และ หลวงตานองได นามาํตอยอดผานรูปแบบของ คอรสธรรมะที่จับตองไดสําหรับทานที่ยังไมเคยเข าคอรส “ทําไดไดธรรม” อาจจะนึกไมออกวา คอรสธรรมะที่ไมมีการนั่งสมาธิเดินจงกรมนั้น

๗๙ขยายสาขาสถานปฏิบัติธรรมไปเขาใหญทําอะไรกัน จึงสามารถเปลี่ยนความเห็น และ พฤติกรรมไดจริงภายใน ๒ – ๓ วัน ซึ่งเปนจุดเปลี่ยนชีวิตของสมดวย “เทคนิคการสอนธรรมะ” ทหลวงตาออกแบบโดยใช ี่กจกรรมิเกม และอปกรณุเชิงสัญลักษณแบบบานๆ เขาใจงาย ไมซับซอน สนุก ทําใหผูรวมกิจกรรมเขาถึงธรรมแบบรอง “ออ” และ ฝงชิปเปนภาพจําเขาไปในใจ (ไมใชการจํา) และสามารถนําออกมาใชไดทันเหตุการณแบบเปนธรรมชาติอยางไมนาเชื่อ ซึ่งสมขอเรียกวาเปน “สุดยอดนวัตกรรมของการเผยแพรธรรมะ” สมจึงตั้งใจสืบทอด เผยแพรธรรมะแนวปญญาสัมมาทิฏฐิตามแนวของหลวงตา ใหยั่งยืนสืบไปตราบนานเทานาน ดวยความมุงมั่นของตัวสมเอง รวมทั้งจิตอาสาทุกทานที่รวมเดินทางไปดวยกันการคนพบวิธี “การคุยกับตัวเอง ถามเอง ตอบเอง”จนไดคําตอบที่หลวงตาคนพบดวยตัวเอง ตั้งแตกอนเจอคําสอนของหลวงพอทูลนั้น เปนการ “ยืนยัน”ไดเปนอยางดีวาเปนวิธีการ“ฝกใชปญญา” ตามหลักของมรรคมีองค๘ ที่เริ่มตนดวย ปญญาสัมมาทิฏฐิโดยไมจําเปนตองมีความรูทางธรรม หรือ ปริยัติอะไรมากมายก็สามารถทําใหเราเขาใจ และ เขาถึงธรรม ยอมรับความเปนจริงของธรรมชาติจนสามารถนํามาเปลี่ยนแปลงตัวเองสูกับกิเลสไดอยางยั่งยืน

๘๐ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนตลอดเวลาที่ผานมา สมจะถามหลวงตาแบบ (กึ่งสงสัยกงลองของึ่ )วาแลวเราจะพสิจนูไดอย างไรว าทเราคี่ดวิาเรา “เขาใจและเขาถึง”ขอธรรมตางๆ นั้น เราเขาถึงจริงหรือเราเขาขางตัวเองหลวงตาก็จะตอบวา มันเปน “ปจจัตตัง” เมื่อไรที่เราเขาถึงเราจะรเองูและรดูวยวาม นเป ันของจรงหริ อของปลอม ืสมกแอบค็ ดไม ิดวีาหลวงตาหาหลักฐานมายืนยันไมไดก็เอาคําวา“ปจจัตตังที่แปลวารูไดเฉพาะตน” มาพูดนะซีแตจากการเดินตามรอยหลวงตามาถึงวันนี้สมตองแอบกราบขอขมาในใจหลวงตาอยูทุกวันที่หลงคิดอคติกับทาน เพราะยิ่งวันสมยิ่งเขาถึงสภาวะที่ไมสามารถอธิบายกับใครไดเพราะมันเปน “ปจจัตตัง” อะคะ“เปลี่ยน Mindset ไดชีวิตเปลี่ยน” จริงๆ คะสมโอ ชนกพร ถิ่นพังงาธัมมบรรพชิต๒๒ มีนาคม ๒๕๖๙

๘๑ปรบั MINDSET สักนิด ชวีิตเปลี่ยนคําปรารภตั้งแตป๒๕๕๘ ที่ตั้งใจวาจะเขียนเรื่อง “เบื่อจะเกิดละยัง” เปนเรองสื่ดทุายเพราะหลงจากตลัยเขุยนตีงแตั้กลางป  ๕๓ เรอยมาื่๑๗ – ๑๘ เรื่อง จนอาการ offi ce syndrome ทําทาจะมาเยือนแตก็มีเหตุการณที่ทําใหตองเขียนเรื่องที่๑๙, ๒๐ และ ๒๑ มาเรื่อยจนถึง ป๖๐ จนตองบอกตัวเองวา ตองหยุดเขียนอยางเด็ดขาดหากไมอยากเกิดอาการ offi ce syndrome ยามแกแตหยุดมาได๗ ปเมื่อ พ.ย. ๖๗ ก็มีเหตุใหเขียนเรื่องที่๒๒ คือเรื่อง “อยากเกิดเปนมานุดยกมือขึ้น” ซึ่งตอนนั้นก็คิดวา คงเปนเรื่องสุดทายจริงๆเพราะอายุยางเขา ๘๔ แลว ไมควรที่จะมานั่งหลังขดหลังแข็งหนาคอมฯ อีกแลว และนอกจากจะไมเขียนหนังสือแลว ก็วางแผนที่จะถอยจากการจัดคอรส ดวยการเตรียมการอยางเปนขั้นตอนตั้งแตปลายป๖๗ โดยในป๖๘ ใหทีมงานเตรียมทั้งทําคลิปอัดเสียง

๘๒ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนเอาไวในการบรรยาย และเตรียมตัวบุคคลที่จะนํากิจกรรมตางๆแทนใหมากที่สุดและเริ่มป๖๙ ก็จะเพียงแคเปดรายการใหวันแรกนิดหนอย แลวที่เหลือก็ใหทีมงานใชคลิปแทนบาง หรือตัวบุคคลที่ไดรับการถายทอดวิทยายุทธนํากิจกรรม ซึ่งผานมา ๓ คอรสแรกของปก็เปนไปดวยดีทุกประการตลอดป๖๘ จึงไดใชเวลาสวนใหญที่จะสนทนาหลังไมคกับผูที่สนใจที่จะปฏิบัติใหถึงที่สุดของบารมีและก็ไดตั้งใจวาชวงเวลาที่เหลือในชีวิตจะเนนไปในลักษณะนี้มากกวาการสอนในคอรส จากการประกอบเหตุดังกลาวตั้งแตป๖๘ จนมาถึงตนป๖๙ จึงไดพบความจริงวามีผูปฏิบัติที่มาขอ “นอกรอบ” แบงเปน ๓ พวกใหญๆ คือ๑. อุดมการณหนักแนนดั่งขุนเขา แตความเพียรบางเบาดุจขนนก๒. อางวากิเลสยังแยะอยู ไมสามารถมาปฏิบัติธรรมได๓. เขาใจผิดในสาระสําคัญวา เมื่อเขามาสวมเครื่องแบบนักบวชแลว กิเลสจะหายไปเองโดยอัตโนมัติจึงทําใหตองลุกขึ้นมาเขียนเรื่องที่๒๓ (สุดทายจริงๆๆๆๆ) เอาตอนอายุจะเต็ม ๘๕ ปเพราะคิดวานาจะเปนประโยชนกับกลุมบุคคลทั้ง ๓ กลุมขางตนและรวมถึงกลุมอื่นๆ ที่อาจมี

๘๓ปรับ MINDSET สักนิด ชีวิตเปลี่ยนโดยเฉพาะอยางยงิ่ผทูมี่ความตี งใจจะปฏ ั้บิตัธรรมในข ิ นโลก ั้ตรธรรมุ(อุดมการณหนักแนนดั่งขุนเขา) จะได“เขาใจ” (realize ไมใชแคunderstand) วา ตองฝกฝน ฝกฝนตัวเองอยางไร แคไหน ไมใชไปหลงเขาใจผิดกับคําวา “ทางสายกลาง” ที่คนสวนใหญไปแปลเขาขางตวเองวัา “อยาตงเกึ นไป ิหรอหยือนเก นไป ิเอาพอดๆีชลๆิ ”แตความหมายที่แทจริงของ “ทางสายกลาง” ที่พระพุทธองคแสดงในปฐมเทศนานั้นคือ การปฏิบัติธรรมเพื่อการบรรลุธรรมนั้นตองไมไปในทางที่ติดอยูกับความสุขในสมาธิในฌาน แตไมคิดจะกําจัดกิเลส หรือไมไปในทางที่ทรมานตัวเองแตไมกําจัดกิเลส ทั้ง ๒ ทางนั้นไมใชแตใหไปทางสายกลาง คือ “มรรคมีองค๘” แตเปนที่นาเสียดายมากที่ไมคอยมีใครใหความกระจางกับชาวพุทธเราในเรื่องนี้และไมคอยจะมีใครสอนใหชาวพุทธเราเดินตามมรรคมีองค๘ นี้กันอยางจริงจัง ทั้งๆ ที่ทุกวันพระ ก็จะพากันสวดบทธัมมจักกัปปวัตตนสูตร ซึ่งระบุไวชัดเจนวาทางสายกลางนั้นพระพุทธเจาทรงหมายถึงมรรคมีองค๘

๘๔ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนผูเขียนพยายามที่จะทั้งสอนทั้งเขียนหนังสือเพื่อเผยแพรแนวปญญาสมมาทัฏฐิ ิคอยืดหลึกเดันตามมรรคมิองคี ๘ ตามคาสอนํของหลวงพอทลูขปิ ปปฺโฺแตกท็ าไดํ ในวงแคบๆ เพราะทผี่านมาเกือบ ๒๐ ปนี้ก็มีโอกาสจัดคอรสไดประมาณ ๓๐๐ กวาคอรสและแตละคอรสก็จะจํากัดจํานวนผูเขาปฏิบัติในตอนแรกก็จะไมใหเกิน ๒๕ คน เพราะเนนคุณภาพมากกวาปริมาณ แตตอมาองคกรตางๆ ที่นิมนตไปใหจัดคอรสก็มักจะขอเพิ่มจํานวนคนในแตละคอรส จนกลายเปน ๓๐ – ๔๐ คน ดวยเหตุผลความจําเปนของแตละองคกร ซึ่งนับถึงวันนี้รวมแลวก็ประมาณหลักหมื่นคนที่ไดมีโอกาสมาเรียนรูแนวปญญาสัมมาทิฏฐินี้และก็คงตองยอมรับความจริงวา จากหมื่นกวาคนนี้สวนมากก็ถูกกระแสโลกดึงกลับไปแทบทั้งสิ้น เพราะสวนใหญเปนผูที่อยูระหวางวัยทํางานทั้งนั้นแตหลวงพอทูล เคยบอกวา ๑๐๐ คน ที่ไดมาเรียนรูความจริงนี้

๘๕ปรับ MINDSET สักนิด ชีวิตเปลี่ยนมี๑ คน ที่สามารถเปลี่ยนจากมิจฉาทิฏฐิเปนสัมมาทิฏฐิไดกถ็อวืาคมแลุว และในความเปนจรงจากผิทูมาเขี่าคอรสรวมทงทั้ไดี่ตดตามอิานหนงสัอเรืองตื่างๆของผเขูยนีมเกีนิ๑% แนๆทสามารถี่เปลยนี่ mindset จากทเปี่นม จฉาให ิ เปนส มมาได ั ในระด  บโลก ัยธรรมิเพราะยังอยูในวัยทํางาน ซึ่งก็ชวยใหเขาเหลานั้น ไดใชชีวิตที่เหลือไดอยางดีมีธรรมขอ ๑ และ ขอ ๒ ของพระพุทธเจาเปนหลักในการดําเนินชีวิตของเขาและก็มีจํานวนไมนอยที่มีความมุงมั่นอยากจะปฏิบัติขั้นโลกุตรธรรม จึงเปนแรงบันดาลใจใหผูเขียนตองลุกมาฝนสังขารเขียนหนังสือเลมนี้เพื่อให “ความกระจาง” กับพวกเขาวาตองปรับ mindset เสียใหมวาการปฏิบัติธรรมเพื่อบรรลุธรรมนั้นมแตีอดมการณุมแตีความอยากบรรลธรรมุแตไมลงมอกืาจํดกัเลสิตณหาตัางๆอยางจรงจิงัและถกวูธิแลีว จะไมสามารถบรรลธรรมุไดเลยหรอทืคี่ดวิ าโกนห วบวชแลัวกเลสติณหามั นจะหายไปเอง ันนั้มนเป ันมจฉาทิฏฐิอยิางแรง ปรบั Mindset เสยเถอะีสวนพวกทมี่จฉาอิกแบบีทบอกวี่ากเลสยิงหนาอยัูไมสามารถมาปฏ บิตัธรรมิไดกลมนุผี้เขู ยนไม ีแน ใจว าหนงสัอเลืมนจะที้าใหํ พวกเขาเปล ยนจากี่มิจฉามาเปนสัมมาไดไหมวา การปฏิบัติธรรมคือการที่เราจะมาขดเกลากั เลสให ิเบาบางยงริ่ตูววัากเลสแยะิกย็งติ่องมาปฏ บิตัธรรมิ

๘๖ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนมิฉะนั้นแลว กิเลสจะยิ่งหนาเตอะ จนหมดหวังในชาตินี้ตองรอชาติหนาบายแกๆ โนนอยางไรก็ตาม ขอเขียนนี้ก็เปนเพียงแคใหหลักกวางๆสําหรับผูที่ตองการจะกาวขามจากโลกิยธรรมไปสูโลกุตรธรรมเพื่อใชเปนแนวทางเทานั้นเอง เพราะการฝกตามธรรมขอ ๓ คือการชําระจิตใหบริสุทธิ์(จะขาวรอบแคไหนแลวแต) นั้น เปนเรื่องที่จะตองมาฝกกันตัวตอตัวเปนรายๆไป เพราะพื้นฐานตลอดจน“จริต” ของแตละคนตางกัน ดังนั้น วิธีสูกับกิเลสขั้นกลางๆ และขั้นละเอียดของแตละคน จึงไมมีสูตรสําเร็จ ตางคนตางตองหา“วิธีของตัวเองใหเจอ” จึงจะทําใหการปฏิบัติกาวหนาและไปถึงจุดหมายปลายทางของตัวเองไดพระกรภพ กิตฺติปฺโ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๙

๘๗หลักธรรมที่เป็นหัวใจของศาสนาพุทธพระพุทธเจาทุกพระองค(พระสมณโคดมนี้เปนองคที่๒๘)เมื่อตรัสรูแลว ก็จะวางหลักธรรมไว๓ ขอเหมือนกันหมด ไมใชวาทานเลียนแบบกัน แตเพราะธรรม ๓ ขอนี้คือ หลักธรรมที่เปน“ความจริง” ตามกฎของธรรมชาติที่ครอบคลุมการปฏิบัติหรือพฤติกรรมของมนุษยทั้งโลก เมื่อพระพุทธเจาตรัสรูและประกาศศาสนาพุทธ (ซึ่งแปลวาศาสนาของผูรูคือรูความจริงในโลกนี้) จึงไดวางธรรม ๓ ขอนี้ไวเปนหัวใจของการปฏิบัติธรรมทั้งในขั้นโลกิยธรรม (คือธรรมสําหรับผูครองเรือน) และขั้นโลกุตรธรรม(คือธรรมสําหรับผูที่ตองการเขาเสนทางพระนิพพาน)ธรรม ๓ ขอนี้คือ๑. การไมทําบาปทั้งปวง๒. การทํากุศลใหถึงพรอม๓. การชําระจิตให (บริสุทธิ์) ขาวรอบ

๘๘ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนการไมทําบาปทั้งปวงนั้น คนทั่วไปมักจะยึดศีล ๕ ในแบบที่วา๑. ไมฆาสตวั แตกย็งทัาความเดํอดรื อนให กบทังคนและสั้ตวั โดยคิดวาไมบาปเพราะไมไดฆา๒. ไมลักทรัพยแตถือวิสาสะหยิบของเล็กๆ นอยๆ ของคนในบานหรือของเพื่อนๆ โดยไมไดขออนุญาตกอน เพราะคิดวาไมบาป ไมเขาขายลักทรัพยเพราะถาขอ เขาก็ใหอยูแลว๓. ไมประพฤติผิดในกาม โดยไปเนนเรื่องเพศสัมพันธซึ่งนับวาเปนการเขาใจผิดอยางมากในขอนี้เพราะในความเปนจริง ของรักของหวงนั้นไมไดหมายถึงเฉพาะคูครองหรือลูกเทานั้น

๘๙หลักธรรมที่เปนห ัวใจของศาสนาพุทธ๔. ไมโกหก ไมพูดสอเสียด ฯลฯ แตความหมายที่แทจริงคือใชคาพํดทูาให ํคนอนเดื่อดรือนเสยหายีหรอเสื ยใจ ีกถ็อวืาเปนบาป แตเนื่องจากไปติดอยูแคคําวาไมโกหก ไมพูดสอเสียด สวนใหญก็เลยทําบาปขอนี้กันประจําโดยไมรูตัว๕. ไมดื่มเหลาหรือของมึนเมา ซึ่งในความเปนจริงเจตนาของขอนี้คือ ไมไปยุงกับของมึนเมา รวมทั้งของที่มอมเมาเพราะจะทาให ํขาดสตความยิงคั้ดิแลวพลาดไปท  าบาป ํสารพัดอยางนั่นเอง และในโลกปจจุบัน ของมอมเมาทั้งหลายนั้น เขามาในชีวิตคนทั้งโลกมากเสียกวาของมึนเมาดวยซําไป แตเนื่องจากไปติดอยูกับคําวาไมดื่มเหลาเทานนั้ไมไดเขาถงความหมายทึแที่จรงของศิลขีอน ี้คนสวนใหญ กเลยค็ดวิ าไม  ไดผดศิ ลอะไรหากจะไปย ีงเกุยวี่กับของมอมเมาพวกนี้ดังนั้นผูเขียนจึงไดขยายความใหเห็นชัดเจนมาตลอดทั้งในหนังสือที่เขียนและในคอรสที่สอน โดยการเอาความจริงที่วาดวงวิญญาณทั้งหลายจะตองเวียนวายตายเกิดอยูในภพภูมิทั้ง ๗อันประกอบดวย พรหม เทวดา มนุษย (ซึ่งถือวาเปนสุคติภูมิ)สัตวเดรัจฉาน เปรต อสุรกาย และสัตวนรก (ซึ่งถือวาเปนทุคติภูมิ)และพระพุทธองคไดทรงเปรียบไววา ดวงวิญญาณที่จะไปเกิดใน

๙๐ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนสุคติภูมินั้นเปรียบเหมือน “เขาโค” สวนที่จะไปเกิดในทุคติภูมินั้นเปรยบเหมีอนื “ขนโค” โคมเขาแคี ๒ ขางแตมขนกวีา๒๐ ลานเสนหรือ ๑ ตอ ๑๐ กวาลานนั่นเองเนื่องจากพรหม เทวดา เปรต อสุรกายและสัตวนรกนั้นเราไมไดสัมผัสกับเขาเหลานั้นโดยตรง แตมนุษยกับสัตวเดรัจฉานนนั้ทกคนไดุรจูกั ไดเหนอย็างชดเจนัผเขูยนจี งไดึหยบยกเอามนิษยุมาเปนตัวแทนของ “สุคติภูมิ” และ สัตวเดรัจฉาน เปนตัวแทนของ “ทุคติภูมิ” ซึ่งก็จะเห็นไดชัดเจนวา ดวงวิญญาณที่จะไดมาเกิดเปนมนุษยแคดวงเดียว แตที่จะไปเกิดเปนสัตวนั้นกวา๑๐ ลานดวงซงเรากึ่ประจ ็กษักนดัอยีแลูววาจานวนประชากรส ํตวั ในโลกนี้มากกวาประชากรมนุษยเปน ๑๐ ลานเทา

๙๑หลักธรรมที่เปนห ัวใจของศาสนาพุทธจากนั้น ผูเขียนก็จะแยกใหเห็นชัดๆตามพุทธพจนที่วา“กรรมเปนเครื่องจําแนกสัตว” นั่นคือ กรรมหรือการกระทําที่จะทาให ํดวงวญญาณนินๆั้จะไดเก ดเป ินมนษยุหรอตื องไปเก  ดเป ินสตวั ในชาตติอไป ดวยการแยกให เหน็ “ความปกต”ิ (ภาษาบาลเรียกวีาศีล) ของมนุษยกับสัตวอยางชัดเจน ๖ ขอดวยกัน นั่นคือ ปกติของมนุษยจะตอง๑. ไมทําใหใครเดือดรอน รวมทั้งตัวเอง - สัตวมันทําเปนปกติโดยไมรูเรื่อง๒. ไมถือวิสาสะหยิบหรือเคลื่อนยายของผูอื่นโดยที่ไมขออนญาตและได ุรบอนัญาตจากเจ ุาของเพราะอาจทาให ํเขาเดอดรือนได - สัตวขออนุญาตไมเปน๓. ไมเอยปากขอหรือถึงกับแยงของของใคร เพราะอาจทาให ํเขาล าบากใจ ํเสยใจ ีหรอเจืบแค็นหากของนนเป ั้นของรกของัหวงของเขา - สัตวแยงกันเปนประจํา๔. ไมใชคําพูดไปทําใหใครเดือดรอน เสียหายหรือเสียใจ - สัตวสงเสียงรองซึ่งก็คือคําพูดของมัน โดยไมรูวาทําใหใครเดือดรอน

๙๒ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยน๕. ไมยุงเกี่ยวกับของมึนเมาหรือสิ่งเสพติดทั้งหลาย เพราะอาจทําใหขาดสติความยั้งคิดแลวพลาดไปทําผิดใน ๔ ขอขางตน - สตวั ไมมความยีงคั้ดอยิแลูว โดยไมจ าเปํนต องไปด มกื่นของมินเมาึและสัตวไมรูเรื่องของมอมเมามัวเมาในขอ ๖ แตอยางใด๖. ไมยงเกุยวกี่บของมัวเมาทัมอมเมาเราอยี่ทูกวุนนั้ีเพราะอาจทําใหขาดสติความยั้งคิดและพลาดไปทําแบบสัตวเชนเดียวกับขอ ๕ซึ่งทั้ง ๖ ขอนี้จะเห็นไดชัดเจนวา “ปกติ” ของมนุษยนั้นตรงกันขามกับ “ปกติ” ของสัตวทุกขอคนสวนใหญที่คิดวารักษาศีล ๕ ไวไดเปนอยางดีหรือคิดวาวันๆ ไมไดไปทําบาปแตอยางใด แตพอไดเห็นถึงความตางของความเปนปกติของคนและสัตวขางตนแลว ก็จะเห็นชัดเจนวาตกลงในแตละว นได ัทาแบบสํตวั หรอได ืท าบาปแบบไม ํรตูวมากมายัเหลือเกิน หากตายไปโดยที่ไมไดเปลี่ยนพฤติกรรมเสียใหมก็คงหมดสทธิทิ์จะเป ี่น๑ ใน ๑๐ ลานดวงวญญาณทิ จะได ี่กลบมาเกัดิเปนมนุษยอยางแนนอน

๙๓๙๓หลักธรรมที่เปนห ัวใจของศาสนาพุทธ

๙๔ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนการทากํ ศลใหุถงพรึอมผเขูยนกี ได็ ปรบั mindset ใหใหม วาทคนสี่วนใหญ เข าใจว  าเปนเรองการทื่าบํญหร ุอการทืาความดํนีนั้ไมถูกตองครบถวนตามความหมายของธรรมขอนี้เพราะความจริงนั้น ธรรมขอนี้มุงเนนเรื่องการทําจิตใหเปนกุศลมากกวาดวยเหตุผลที่วา ธรรมขอ ๑ ที่ไมใหทําบาปทั้งปวง ก็คือใหรักษาความเปนปกติของมนุษยไวใหไดคือมีอาจิณณกรรมหรือกรรมที่ทําอยูเปนประจําที่เปนกรรมดีเพื่อมีโอกาสสูง ที่จะไดกลับมาเกดเป ินมนษยุอกในชาต ีหนิาแตเทานนยั้งไม ัเพยงพอีเพราะตามกฎของอาสันนกรรม กําหนดเอาตอนจิตจะออกจากรางเปนสําคัญถาจิตเปนกุศลก็ไปสุคติแตหากจิตเปนอกุศล ก็ไปทุคติแมวาอาจิณณกรรมจะเปนกรรมดีก็ตามคนสวนใหญไปเขาใจผิด มุงที่จะฝกใหจิตเปนกุศลตอนใกลตาย นึกถึงพระรัตนตรัย ฯลฯ แตในกรณีที่อาจิณณกรรมทําบาปคอนขางมาก เปนไปไดหรือที่ตอนจิตจะออกจากรางจะสามารถทําใหจิตนั้นเปนกุศลไดผูเขียนยังไมเคยไดยินไดฟงวามีพวกที่ทําบาปอยูเปนประจํา แลวสามารถฝกใหจิตเปนกุศลตอนจตจะออกจากริ างได  มแตีตวอยัางของผทูที่ากรรมดํอยี เปู นประจ าํแตไมไดฝกใหจิตเปนกุศลไวตอนจิตใกลจะออกจากราง เกิดเปนอกุศล หวง โนน นี่นั่น ก็เลยตองไปทุคติ

๙๕หลักธรรมที่เปนห ัวใจของศาสนาพุทธพระพุทธองคทรงทราบเรื่องกฎแหงกรรมนี้แบบรูแจงแทงตลอด จึงวาง “ธรรมขอ ๑” คือไมทําบาปไวเปนพื้นฐานและ “ธรรมขอ๒” ทากํ ศลใหุถงพรึอมนนคั่อฝืกจ ตให ิ เปนก ศลไวุใหมากทสี่ดเทุาท จะมากได ี่อยาปล  อยให  ความเป นอกศลุคอพวกืขี้ตางๆ ในใจ อาทิเชน ขี้อิจฉา ขี้นอยใจ ขี้หมั่นไสขี้บน ขี้โกรธขี้กลัว ขี้กังวล ขี้หวง ขี้หวง ฯลฯ มาครอบงําจิตใจ เพียรฝกฝนที่จะเอาขี้ตางๆ หลานี้ออกใหมากที่สุดเทาที่จะมากไดเพื่อใหมั่นใจวา ตอนจิตจะออกจากราง จิตจะไดเปนกุศล วิญญาณดวงนี้ก็จะไปสุคติแนนอน สวนจะไปอยูในสุคตินานแคไหน และอยูอยางไร ก็ขึ้นกับ วาไดทําบาป และทําบุญไวมากนอยแคไหนเพียงใดนั่นเอง

๙๖ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยน

๙๗หลักธรรมที่เปนห ัวใจของศาสนาพุทธพระพุทธเจาไดทรงสอนเรื่องนี้มาเปนพันๆ ปแลว แตเมื่อประมาณป๒๕๖๖ นี่เอง ที่นักวิทยาศาสตรเพิ่งมาพิสูจนกันไดอยางแจมแจงวา ๓๐ วินาทีกอนที่จิตจะออกจากราง จิตจะไปเกาะเกี่ยวกับสิ่งที่เจาของรางนั้นเคยชินหรือติดยึดกับสิ่งนั้นๆจะเปนเหมือนฉายภาพยนตรใหจิตดูเลยก็วาไดจึงอยากขอใหทานผูอานไดเขาใจใหกระจางถึงความจริงตรงนี้วา จะตองทําตามธรรมทั้ง ๒ ขอนี้ควบคูกันไปดวยจึงจะไดไปสุคติไมใชมุงไปฝกเตรียมตัวตายกันแตเพียงอยางเดียว โดยไมใสใจเรื่องการทําบาปและไมหมั่นฝกจิตใหเปนกุศลแลวหวังวาจะไดไปสุคตินั้น เปนเรื่องที่เปนไปไดหรือเปนไปไมไดก็ขอใหแตละทานใชวิจารณญาณกันเอาเองแลวกัน

๙๘ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนธรรมทั้ง ๒ ขอขางตนนั้น เปนเพียงแคโลกิยธรรม คือธรรมสําหรับผูครองเรือน ที่ยังยินดีในการเวียนวายตายเกิด ก็จะไดไปเกิดในสุคติแลวก็ไปลุนกันในแตละชาติที่ไดเกิดมาเปนมนุษยเหมือนในชาตินี้วาจะรักษาแชมปนี้ไดไปกี่ชาติก็ไมมีใครบอกไดเพราะในความเปนจริง สวนใหญก็จะเสียแชมปในที่สุดจนไดแตหากตองการที่จะ “รักษาแชมป” ใหไดอยางแนนอน ก็ตองไปทําตามธรรมขอ ๓ ดวย คือการชําระจิตใหขาวรอบ หมายความวาตองพฒนาขั นไประด ึ้บโลก ัตรธรรมุคอปฏ ืบิตัธรรมในล ิกษณะัที่จะเขาเสนทางพระนิพพานใหไดถึงพระโสดาบันเปนอยางตําจึงจะปลอดภัยแนนอน

๙๙โลกิยธรรม และโลกุตรธรรมทเราได ี่ยนได ิ ฟงกนวัาธรรมะของพระพทธเจุามถีงึ๘๔,๐๐๐พระธรรมขนธันนั้ขอผอูานอย าได ไปตกอกตกใจว าแลวเราจะปฏ บิตัิตามไหวหรือตั้งเยอะแยะขนาดนั้น เรายึดหลักธรรม ๓ ขอนี้ไวแลวเดนตามมรรคมิองคี ๘ เทานนกั้เพ็ยงพอแลีว ไมต องไปร  อะไรูใหมาก หลวงพอทูล บอกวา เอาเทาที่รูแตนํามาปฏิบัติอยางจริงจังดีกวาไปรูธรรมะเยอะแยะ แตไมปฏิบัติเพราะนั่นก็เพียงแควา “มความรีทางธรรมู ” แตไมม ี“ปญญาทางธรรม ”แตอย างใด เพราะความรูไมสามารถสูกับกิเลสไดเลยชวงป  ๒๕๖๘ พวกเรากคงเห็นต็วอยั างประจ กษัชดจากกรณั ีสีกากอลฟแลววา ตอใหมีความรูทางธรรมสูงขนาดไหน พรรษาแกกลาขนาดไหน แตหากขาด “ปญญาทางธรรม” ก็ไมสามารถสูกับกิเลสไดเลย และไมใชมีแคกรณีสีกากอลฟเทานั้น แตแทบจะมีขาวปรากฏใหเห็นกันอยูแทบทุกวันมานานเต็มทีแลว ที่ผูที่มีความรู

๑๐๐ ปรับ Mindset สักนิด ชีวิตเปลี่ยนทางธรรมสูงๆ บวชมาเปนหลายสิบพรรษา แตมาพายแพกับสองเรื่องหลักคือ สตรีกับสตางคก็เพราะมีแต “ความรูธรรมะ” แตไมไดปฏิบัติจนเกิด “ปญญาทางธรรม” นั่นเองสําหรับพวกเราเหลาฆราวาสทั้งหลาย ตองมาถามตัวเองใหแนวา เราตั้งเปาหมายการปฏิบัติธรรมของเราไวที่ตรงไหนใหชัดเจน เพื่อเราจะไดวางแผนการปฏิบัติใหถูกตองคือปฏิบัติธรรมสมควรแกธรรมนั่นเอง ถาตั้งเปาหมายเพียงแค โลกิยธรรมก็เพียงแคนําธรรมขอ ๑ มาปฏิบัติอยางจริงจัง และอยางยั่งยืน