Admiral Paibul Nacaskul in Memoriam

1

2

3

4

5

6

7

สำ� นึกในพระมหากรณุ าธิคณุ

เม่ือความทราบถึงใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทว่า พลเรือเอก ไพบูลย์ นาคสกุล ม.ป.ช.,ม.ว.ม.,ภ.ป.ร. ๔
อายุ ๘๘ ปี ขา้ ราชการบำ� นาญ สงั กดั กระทรวงกลาโหม กราบถวายบงั คมลาถงึ แกอ่ นจิ กรรม เมอ่ื วนั องั คารที่ ๖ ตลุ าคม
พ.ศ. ๒๕๖๓

พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานน้�ำหลวง
อาบศพพรอ้ มด้วยเครื่องเกยี รตยิ ศประกอบศพ อันไดแ้ ก่ โกศแปดเหล่ียม ฉตั รเบญจาตงั้ ประดบั ปี่ กลองชนะประโคม
เวลาพระราชทานนำ้� หลวงอาบศพ มีพระพธิ ธี รรมสวดพระอภธิ รรม ก�ำหนด ๓ คืน ณ ศาลา ๑๔ วัดเทพศริ ินทราวาส
ราชวรวิหาร กรงุ เทพมหานคร ระหวา่ งวนั อังคารท่ี ๖ ถึงวนั พฤหสั บดที ี่ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๓

สมเดจ็ พระกนิษฐาธริ าชเจา้ กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสดุ าฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรณุ าโปรดเกล้า
โปรดกระหม่อม ให้นายสมเกียรติ ชอบผล เชิญพวงมาลาไปวางทห่ี น้าโกศศพ

พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานเพลิงศพ
ณ เมรุวดั เทพศริ ินทราวาสราชวรวิหาร

วันศกุ รท์ ี่ ๑๘ ธนั วาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ เวลา ๑๖.๐๐ น. เชิญหบี ศพออกตั้งบำ� เพ็ญกุศล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
โปรดกระหมอ่ มพระราชทานโกศแปดเหล่ยี ม ฉัตรเบญจาต้ังประดบั

วนั เสาร์ท่ี ๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ เวลา ๑๕.๐๐ น. เชญิ โกศศพแห่เวยี นเมรุ แล้วเชิญขนึ้ ตง้ั บนจิตกาธาน
เวลา ๑๗.๐๐ น. สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
เสด็จพระราชดำ� เนนิ ไปในการพระราชทานเพลิงศพ
พระมหากรณุ าธิคุณอเนกประการน้ี หากพลเรอื เอก ไพบลู ย์ นาคสกลุ จักทราบได้ด้วยญาณวถิ ใี ด คงจะมคี วาม
ปล้ืมปิตโิ สมนสั และสำ� นึกในพระมหากรณุ าธคิ ุณลน้ เกล้าล้นกระหมอ่ มหาทสี่ ุดมไิ ด้
ขา้ พระพทุ ธเจา้ ขอนอ้ มเกลา้ นอ้ มกระหมอ่ ม กราบถวายบงั คมแทบเบอ้ื งพระยคุ ลบาท ดว้ ยความจงรกั ภกั ดแี ละ
ส�ำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นหาท่ีสุดมิได้ จักขอเทิดทูนพระมหากรุณาธิคุณนี้ไว้เหนือเกล้าเหนือกระหม่อม
เพือ่ เป็นสิริมงคลแกว่ งศ์ตระกลู ตราบชัว่ กาลนาน
ข้าพระพุทธเจา้
ศาสตราจารยก์ ิตตคิ ณุ ดร.กาญจนา นาคสกลุ
นางพิมพใ์ จ หวงั เกยี รติ
นางแกว้ ใจ นาคสกลุ
นายพูมใจ นาคสกุล

8

ทฆี ายุโก โหตุ มหาราชา

สทั ทุลวกิ ฬี ติ ฉันท์ ๑๙ LONG LIVE THE GREAT KING

ข้าแตข่ ัตติยรามพระนาม “พระภูมิพล” Pray to the noblest Bhumibol, King of Thailand,
ไท้พาพภิ พฉงน ฉงาย Who has made the world wondering
ใยบญุ เหลือคณนาพระบารมิก�ำจาย How much blessed and how greatest is He,
ทวยชนมริ ูว้ าย จงรกั Whom all people devote to as beloved King.
เศยี รซบเบ้ืองบทบงสุ์และปลงหทยภกั ด์ิ With heads bent low, prone to ground in prayer,
แด่องคพ์ ระทรงศักดิ์ นริ ันดร์ with hearts so loyal to His Majesty,
ใชแ่ ต่ปวงชนในพสิ ัยอพภนั ตร์ Whom people really believe in, with feelings
ชนนอกก็ชมขวัญ พระทอง as shared also by people of other countries.
ปางเมอ่ื ไท้ ธ ประเวศประเทศมติ รผอง Royal visits to all friendly nations
ไมตรีกเ็ นืองนอง สยาม are wholeheartedly greeted with praise,
อีกองคน์ าฏมหษิ ี ธ มีกมลงาม And with admiration for the noblest Queen,
โฉมท่านพภิ พสาม สยบ admired beyond the Three Worlds for grace.
บุญแท้แกน่ รไทยเพราะในชีวประสบ How fortunate are the People of Thailand
ยอดขตั ติเยศครบ พระคณุ to have their King with deeds so perfect.
ขอไทเทวาธริ าชประสาทพระพรหนนุ May all deities bless Their Majesties,
คุ้มสองพระทรงบุญ บ่วาง support their courses and forever protect.

ดว้ ยเกลา้ ด้วยกระหม่อม ขอเดชะ ดว้ ยเกลา้ ด้วยกระหม่อม ขอเดชะ
ข้าพระพทุ ธเจ้า พลเรอื เอกไพบูลย์ นาคสกุล
ข้าพระพุทธเจา้ ผู้ถอดความเปน็ ภาษาอังกฤษ
ท่านผ้หู ญงิ สมโรจน์ สวสั ดกิ ุล ณ อยุธยา
๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๙
ผ้ปู ระพนั ธ์

9

ทฆี ายโุ ก โหตุ มหาราชา

ภุชงคประยาตฉันท์ ๑๒ LONG LIVE THE GREAT KING

พระยอดเอยพระยอดฟา้ พระบุญญาธิการไกร His Majesty has the gracious place of honour,
พระปกป้องประคองไทย ประดจุ เทพบิดาถนอม Bestowing protection on countrymen as Country’s
Godfather.
ผดุงลกู เผดิมรัก มพิ กั ให้หทัยตรอม He looks after His People likewise his own
ผวิ ์ทุกข์ยากพระสู้ยอม เสดจ็ ดับล�ำเคญ็ คลาย children, Protecting and caring that their troubles
off driven.
พระเมตตาประชาชี ก็สดุ ท่ีจะบรรยาย His mercy is above any ovation, So much beyond
ตลอดชาติมิมาดหมาย จะแทนทดมิหมดสญู reciprocation with worldly missions.
We can only raise our hands and hearts in prayer:
ก็ได้แตป่ ระนมกร ถวายพรพระเพิ่มพนู May Triple Gem and divinities bless his welfare.
เผดยี งเทพและทำ� นลู พระไตรรตั นส์ ะพดั องค์ May the King live a hundred years with graces,
With successes, happiness and prowess.
พระชนม์รอ้ ยฉนำ� นาน ตระการพรรณพระรูปทรง May the reign of Their Majesties flourish,
เสวยสุขและธำ� รง พลังเพียงพระยาสีห์ With happiness to all royalties accomplished.
May the Kingdom of Thailand prosper,
สถติ คู่พระจอมนาฏ และหนอ่ ราชพระจกั รี As indomitable and mighty, eternally ever.
ตลอดกาละนานป ี ประทบั เหนอื ไผททอง

พระเดชานุภาพผาย อรนิ ทรพ์ ่ายมอิ าจพอง
พระน�ำรัฐระเรืองรอง นิรันดรน์ ามสยามไทย
โสตถ์ิเทอญ

ดว้ ยเกล้าดว้ ยกระหม่อม ขอเดชะ ด้วยเกลา้ ดว้ ยกระหม่อม ขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจา้ ทา่ นผหู้ ญงิ สมโรจน์ สวสั ดิกุล ณ อยธุ ยา ข้าพระพทุ ธเจ้า พลเรอื เอกไพบูลย์ นาคสกลุ

ผู้ประพนั ธ์ ผู้ถอดความเปน็ ภาษาอังกฤษ
อาศิรวาทราชสดดุ ี
จากหนังสือวันพ่อแหง่ ชาติ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๖

10

ปวงมาลกี ลิน่ ไม้ กฤษณา
ขจรตรลบพระพายพา กลิน่ เคล้า
บา้ งผลิสง่ สุคันธา ยามคำ�่
บา้ งผลิหอมยามเช้า กลิน่ ฟ้งุ จรุงไกล

เกยี รติคุณสตั บรุ ุษนั้น เปรียบปาน
กลิ่นร่นื สมุ ามาลย์ กล่นิ ไม้
หอมตรลบตลอดกาล ไป่หยุด
ทวนพระพายหอมได้ ทว่ั ท้ังทิศา

พระนิพนธใ์ นสมเดจ็ พระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรตั นราชสดุ าฯ สยามบรมราชกุมารี
เมอ่ื ครงั้ ดำ� รงพระอสิ รยิ ยศสมเด็จพระเทพรตั นราชสดุ าฯ สยามบรมราชกมุ ารี

As all the flowers with perfumes
emanating downwind and spreading,
Some in the morning greeting the first light,
Some in late morning braving the sun so bright,
And some in the night greeting the moonlight:
The honour that’s due to virtuous people
is upwind, downwind, in all directions propagating
Like perfuming flowers, sweet and adorable.
(English adaptation by Admiral Paibul Nacaskul)

11

เกยี รติภูมสิ ายวทิ ยาการอเิ ลก็ ทรอนิกส์ทหารเรือ

- กรมอิเลก็ ทรอนิกสท์ หารเรอื กองทพั เรอื -
พลเรือเอก ดร.ไพบูลย์ นาคสกุล เป็นคุณครูสายวิทยาการอิเล็กทรอนิกส์ทหารเรือ สร้างสรรค์
ผลงานดเี ดน่ มคี วามรู้ ความเชีย่ วชาญและชำ� นาญทางด้านวิศวกรรมไฟฟา้ อิเลก็ ทรอนกิ ส์ เปน็ ทีป่ ระจักษ์
เดน่ ชดั กอปรดว้ ยวสิ ยั ทศั นอ์ นั กวา้ งไกล อทุ ศิ ตนอยา่ งมงุ่ มน่ั และเสยี สละเพอ่ื ประโยชนโ์ ดยรวมแกก่ ารพฒั นา
วชิ าชีพสายวทิ ยาการอิเลก็ ทรอนิกสท์ หารเรือ จนกระทัง่ มคี วามเจรญิ ก้าวหน้าและม่นั คง เปีย่ มด้วยความ
ซอ่ื สัตยส์ ุจรติ มีคุณธรรม จริยธรรม ยึดมน่ั และจงรักภกั ดีตอ่ ชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริยเ์ ปน็ อยา่ งยงิ่
สมควรไดร้ ับการยกยอ่ งและเชิดชูเกยี รตใิ หเ้ ปน็ แบบอย่างของอนุชนร่นุ หลงั ได้เจริญรอยตามสบื ต่อไป
พลเรือเอก ดร.ไพบลู ย์ นาคสกุล จบการศกึ ษาชั้นมธั ยมปีท่ี ๖ จากโรงเรียนเบญจมราชูทศิ จังหวัด
ราชบรุ ี และไดเ้ ขา้ รบั การศกึ ษาทโ่ี รงเรยี นเตรยี มนายเรอื ในปี พ.ศ. ๒๔๙๐ จนจบการศกึ ษาชนั้ ปที ี่ ๑ โรงเรยี น
นายเรือ ต่อจากนั้น ท่านได้รับทุนจากกองทัพเรือศึกษาต่อยังสหราชอาณาจักรอังกฤษ ระดับปริญญาตรี
วิศวกรรมไฟฟ้า ผลการเรียนอยู่ในข้ันดีเยี่ยม ท่านได้รับเกียรตินิยมอันดับหนึ่งจากมหาวิทยาลัยลีดส์
(B.Sc. 1st Class Honour, University of Leeds, England) และไดศ้ กึ ษาตอ่ จนจบปรญิ ญาเอกวศิ วกรรม
ไฟฟ้า จากมหาวิทยาลัยลอนดอน (Doctor of Philosophy, University College, University of
London, England) ในปี พ.ศ. ๒๕๐๕ รวมท้ังส�ำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
ซึ่งเป็นการศึกษาสงู สดุ ในสถาบนั การศึกษาทางทหาร ในปี พ.ศ. ๒๕๒๙
ประวัติการรับราชการและต�ำแหน่งท่ีส�ำคัญได้แก่ ราชองครักษ์พิเศษ, ที่ปรึกษากองทัพเรือ,
รองผบู้ ญั ชาการกองเรอื ยทุ ธการ, ผอู้ ำ� นวยการศนู ยฝ์ กึ อบรมอเิ ลก็ ทรอนกิ ส,์ อนกุ รรมการขา้ ราชการพลเรอื น
ในมหาวิทยาลัย (อ.ม.ก.) เพื่อประเมินผลงานวิชาการสาขาวิศวกรรมโทรคมนาคม, ท่ีปรึกษาสภา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร, อาจารย์พิเศษหลักสูตร M.Eng. in Biomedical Engineering
(International Course) หลักสูตรร่วม มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร และ
University of New South Wales, รองประธานอนกุ รรมการฝา่ ยการสื่อสารแพทยอ์ าสา สมเด็จพระ
ศรีนครินทราบรมราชชนนี, วุฒิสมาชิกวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์, สมาชิก
สมาคมเรอื ใบแหง่ ประเทศไทย, สมาชกิ สมาคมคลงั ปญั ญาอาวโุ สแหง่ ประเทศไทย และประธานอนกุ รรมการ
ฝ่ายวิชาการ ท่านยังได้รับคัดเลือกให้เป็นพ่อตัวอย่างแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๙ และเป็นที่ปรึกษาสมาคม
พ่อตัวอย่างแห่งชาติอีกดว้ ย

12

คณุ ครพู ลเรอื เอก ดร.ไพบลู ย์ นาคสกลุ เปน็ ผรู้ ว่ มบกุ เบกิ วางรากฐานการพฒั นาเทคโนโลยดี า้ นระบบ
ไฟฟ้าอาวุธและระบบอิเล็กทรอนิกส์ของกองทัพเรือ จากระบบอนาล็อกสู่ระบบดิจิตอลในยุคเปลี่ยนผ่าน
เทคโนโลยี ด้วยความรู้ความสามารถในวิชาชีพระดับข้ันก้าวหน้าที่ล�้ำสมัย ส่งผลให้กองทัพเรือมีศักยภาพ
ในการใช้งาน พร้อมท้ังปรนนิบัติดูแลบ�ำรุงรักษาระบบไฟฟ้าอาวุธ และระบบอิเล็กทรอนิกส์ของเรือหลวง
มกฎุ ราชกุมาร ซง่ึ เป็นเรอื รบท่ีทันสมยั ชั้นแนวหนา้ ของโลกในช่วง พ.ศ. ๒๕๑๔ - ๒๕๑๖ ถอื ไดว้ า่ เป็นจดุ เริ่ม
ต้นของกองทัพเรือในการพัฒนาก�ำลังรบทางเรือและพัฒนางานด้านไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์อย่างเป็นรูปธรรม
ทเ่ี ดน่ ชดั ยงั่ ยนื ดว้ ยการพง่ึ พาตนเอง คณุ ครใู ชว้ ลเี ปน็ ภาษาองั กฤษวา่ Technology for Tomorrow กองทพั
เรือต้องใช้เทคโนโลยีในอนาคต เพราะการสร้างใช้เวลา ๓ ถงึ ๕ ปี และอายุการใช้งานของเรอื รบอกี ๒๐
ถึง ๓๐ ปี ต้องค�ำนึงถึงกองทพั เรอื ในอนาคต

คุณครูริเริ่มก่อต้ังศูนย์ฝึกอบรมอิเล็กทรอนิกส์ ซ่ึงต่อมาพัฒนาเป็นกรมอิเล็กทรอนิกส์ทหารเรือ
ในปัจจบุ นั เมอื่ ครั้งด�ำรงต�ำแหน่งหัวหนา้ กองโรงงานไฟฟา้ และอิเลก็ ทรอนิกส์ กรมโรงงาน กรมอู่ทหารเรือ
ทา่ นมแี นวความคดิ ทจ่ี ะสรา้ งขดี ความสามารถทางเทคโนโลยขี นึ้ ภายในกองทพั เรอื ใหเ้ พยี งพอทจ่ี ะฝกึ อบรม
องค์บุคคลส�ำหรับปฏิบัติงานในเรือรบสมัยใหม่ได้เอง โดยจัดตั้งหน่วยศึกษาเพ่ืออบรมวิชาการด้าน
อิเล็กทรอนิกส์ช้ันสูงข้ึน ท้ังน้ี ได้รับอนุมัติให้จัดส่วนราชการเป็นศูนย์ฝึกอบรมอิเล็กทรอนิกส์ ขึ้นตรงต่อ
กรมอู่ทหารเรือ เมื่อวันท่ี ๒๗ มถิ ุนายน พ.ศ. ๒๕๒๑

คุณครูเป็นบุคคลแรกท่ีพัฒนาและจัดวางหลักสูตรการเรียนการสอนสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าให้แก่
โรงเรยี นนายเรอื เพอ่ื พฒั นานกั เรยี นนายเรอื ซงึ่ เปน็ รากแกว้ ของราชนาวี ใหม้ คี วามรคู้ วามสามารถเพยี งพอที่
จะปฏบิ ตั งิ านในเรอื รบทม่ี รี ะบบอาวธุ ยทุ โธปกรณอ์ นั ทนั สมยั และพฒั นาอยา่ งกา้ วกระโดด นบั เปน็ การเสรมิ
สร้างความแข็งแกร่งแก่เหล็กในคน ให้พร้อมรับกับการพัฒนาก�ำลังรบของกองทัพเรือ ได้เปิดการเรียนการ
สอนหลักสูตรเป็นคร้ังแรกเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๐ คุณครูมีปณิธานแน่วแน่ในการอบรม ส่ังสอน และประสิทธิ
ประสาทวชิ าการให้บรรดาศษิ ย์ทงั้ หลาย รัก เคารพ และซ่ือสตั ย์ตอ่ วชิ าชีพ

เหนือส่งิ อนื่ ใด ผลงานท่ีถอื เปน็ เกียรตปิ ระวตั ิ อนั นำ� มาซ่ึงความภาคภมู ใิ จและสิริมงคลอย่างหาทส่ี ุด
มไิ ดข้ องคณุ ครพู ลเรอื เอก ดร.ไพบลู ย์ นาคสกลุ คอื การวจิ ยั และพฒั นาระบบเฝา้ ตรวจการณ์ หาทศิ การแพร่
คลน่ื ความถว่ี ทิ ยุ (Radio Direction Finder) ตามพระราชด�ำรใิ นพระบาทสมเดจ็ พระเจ้าอยูห่ วั ทา่ นได้รับ
พระมหากรุณาธคิ ณุ จากพระบาทสมเดจ็ พระเจ้าอยูห่ วั พระราชทานพระบรมราชวโรกาสใหเ้ ขา้ เฝา้ ฯ พรอ้ ม
ทั้งได้รับพระราชทานพระบรมราชวินิจฉัยเพ่ือพัฒนาและปรับปรุงระบบจนกระทั่งสัมฤทธิผล และได้
นอ้ มเกลา้ ฯ ถวายผลงานอนั ทรงเกียรติน้ี เพอื่ ทรงใชต้ ามพระราชอัธยาศัย ณ พระตำ� หนักจติ รลดารโหฐาน

13

ชวี ประวตั ิ

พลเรอื เอก ดร.ไพบลู ย์ นาคสกุล ม.ป.ช.,ม.ว.ม.,ภ.ป.ร. ๔

พลเรือเอก ดร.ไพบูลย์ นาคสกลุ เกิดเมอื่ วนั ท่ี ๒๑ ธันวาคม พทุ ธศกั ราช ๒๔๗๔ ทอ่ี ำ� เภอเมอื ง จงั หวดั ราชบรุ ี
เป็นบุตรคนที่ ๒ ของ ครูถมและคณุ แมพ่ รหม นาคสกลุ มพี น่ี อ้ ง ๓ คน ไดแ้ ก่

1 พระภิกษุ ธวชั ชัย นาคสกุล (ถงึ แก่มรณภาพ)
2 พลเรือเอก ดร.ไพบูลย์ นาคสกลุ ม.ป.ช.,ม.ว.ม.,ภ.ป.ร. ๔
3 นางมณฑา ทมุ มา (สมรสกับ ร.อ.อสุ ่าห์ ทมุ มา) (ถึงแกก่ รรม)
พลเรือเอก ดร.ไพบูลย์ นาคสกุล สมรสกับ นางสาวกาญจนา สำ� นองสุข มบี ตุ รธดิ า ๓ คน ไดแ้ ก่
1 นางพมิ พใ์ จ หวงั เกยี รติ วศ.บ. เกยี รตนิ ยิ ม (จฬุ าฯ), MBA (Indiana University, Bloomington) สหรฐั อเมรกิ า
สมรสกับ นายสทุ นั ต์ หวงั เกยี รติ
มบี ุตรธดิ า ๒ คน ไดแ้ ก่ นายศรณั ย์ หวงั เกียรติ และ นางสาวสลิล หวังเกียรติ
2 นางแก้วใจ นาคสกุล วศ.บ. (จุฬาฯ), M.S. in Management Science (Georgia Institute of
Technology) สหรฐั อเมริกา
3 ดร.พมู ใจ นาคสกุล B.A., M.S. (Case Western Reserve University) สหรัฐอเมรกิ า, Ph.D. (Imperial
College, University of London) ประเทศองั กฤษ
สมรสกับ นางสาวศศวิ ดี วัฒนางกูร
มีบตุ รธิดา ๒ คน ได้แก่ นายนคบดี นาคสกุล และนางสาวปญปภา นาคสกุล
สมรสใหม่กบั นางสาวโศภษิ ฐา โชตชิ ่วง

14

เครอ่ื งราชอสิ ริยาภรณ์ ไดร้ ับเครอ่ื งราชอสิ รยิ าภรณ์ ดงั นี้
มหาปรมาภรณช์ า้ งเผอื ก
พลเรอื เอก ดร.ไพบลู ย์ นาคสกลุ มหาวชริ มงกฎุ
วนั ท่ี ๕ ธนั วาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ประถมาภรณ์ชา้ งเผือก
วนั ที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ ประถมาภรณม์ งกฎุ ไทย
วนั ท่ี ๕ ธนั วาคม พ.ศ. ๒๕๓๐ ทวีตยิ าภรณช์ ้างเผอื ก
วันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๗ ทวตี ยิ าภรณม์ งกุฎไทย
วนั ท่ี ๕ ธนั วาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ ตรติ าภรณช์ า้ งเผือก
วันท่ี ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๑ เหรียญรตั นาภรณ์ชนั้ ที่ ๔
วนั ที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ ตรติ าภรณม์ งกุฎไทย
วันท่ี ๒๙ มนี าคม พ.ศ. ๒๕๑๗ จตั ุรถาภรณช์ ้างเผอื ก
วันท่ี ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๑ จัตรุ ถาภรณ์มงกฎุ ไทย
วันท่ี ๕ ธนั วาคม พ.ศ. ๒๕๐๙ เหรียญจักรมาลา
วนั ท่ี ๕ ธนั วาคม พ.ศ. ๒๕๐๗ เบญจมาภรณ์ช้างเผือก
วนั ที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๐๗ เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย
วันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๐๕ เริม่ รบั ราชการสนองพระเดชพระคุณในหนา้ ที่ราชองครกั ษเ์ วร
วนั ที่ ๕ ธนั วาคม พ.ศ. ๒๕๐๔ โปรดเกล้าฯ ใหเ้ ปน็ ราชองครักษพ์ เิ ศษ
โปรดเกล้าฯ ให้เป็นนายทหารพเิ ศษ
เกยี รติประวตั ิ ประจ�ำกองนักเรียนนายเรือรักษาพระองค์
โรงเรยี นนายเรือ กรมยทุ ธศกึ ษาทหารเรือ
วันท่ี ๒๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๕ โปรดเกล้าฯ ใหเ้ ป็นสมาชกิ สภานติ ิบญั ญัติแห่งชาติ
วันที่ ๔ กนั ยายน พ.ศ. ๒๕๓๓ โปรดเกล้าฯ ใหเ้ ปน็ นายทหารพิเศษ
วนั ที่ ๖ กนั ยายน พ.ศ. ๒๕๓๓ ประจ�ำกองบงั คบั การกรมทหารราบท่ี ๓ รักษาพระองค์
กองพลนาวิกโยธนิ หนว่ ยบัญชาการนาวิกโยธนิ
พ่อตัวอย่างแหง่ ชาติ
วันท่ี ๑๕ มนี าคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ครอบครัวประชาธิปไตยตัวอยา่ ง
วันท่ี ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕


วันท่ี ๕ ธนั วาคม พ.ศ. ๒๕๓๙
วนั ที่ ๑๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๕

15

การศึกษา

พลเรือเอก ดร.ไพบูลย์ นาคสกุล ไดเ้ ขา้ รับการศกึ ษาจากสถานศกึ ษาต่างๆ ตามลำ� ดบั ดงั นี้
๒๔๘๐ – ๒๔๘๓ โรงเรยี นสตรรี าชบรกิ านเุ คราะหป์ ระจำ� จังหวัดราชบรุ ี
๒๔๘๔ - ๒๔๘๙ โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดราชบรุ ี
๒๔๙๐ - ๒๔๙๒ โรงเรียนเตรยี มนายเรือ
๒๔๙๒ - ๒๔๙๓ โรงเรยี นนายเรอื ชัน้ ปที ่ี ๑
๒๔๙๓ ได้ทุนกองทพั เรือไปศึกษา ณ ประเทศองั กฤษ
๒๔๙๔ - ๒๔๙๕ Bournemouth Municipal College
๒๔๙๕ - ๒๔๙๖ สอบได้ General Certificate of Education มหาวิทยาลัยลอนดอน,
Loughborough College of Technology
๒๔๙๖ - ๒๔๙๙ B.Sc. เกยี รตินยิ มอันดบั ๑, Electrical Engineering
มหาวทิ ยาลัย Leeds ประเทศอังกฤษ
๒๕๐๒ - ๒๕๐๕ Ph.D. Electrical Engineering, University College London,
มหาวทิ ยาลยั London ประเทศอังกฤษ (วิชาเอกไมโครเวฟ)
๒๕๒๓ - ๒๕๒๔ วิทยาลยั การทัพเรอื รุ่นท่ี ๑๒
- เป็นนักศึกษาดเี ดน่ ประจำ� ปีการศกึ ษา
- เอกสารวจิ ยั ส่วนบคุ คลเร่ือง “ความเป็นผ้นู ำ� ในฐานะนายทหารพรรคกลิน”
๒๕๒๘ - ๒๕๒๙ วทิ ยาลยั ป้องกนั ราชอาณาจกั ร รนุ่ ท่ี ๒๘
- เอกสารวจิ ัยส่วนบคุ คลเรื่อง “การพฒั นาให้คนไทยมีหัวทางเทคโนโลยี”
ไดร้ บั การคดั เลอื กให้เป็นหน่งึ ในเอกสารดีเด่น
๒๕๓๔ ประกาศนียบัตร ภาษาอังกฤษเฉพาะวิชาชีพครู (เกยี รตนิ ิยม)
มหาวิทยาลยั สโุ ขทัยธรรมาธริ าช

หลักสตู รอนื่ ๆ

- หลกั สูตร Basic German Language ณ Goethe Institute ประเทศเยอรมนี
- หลกั สตู ร Information Engineering ณ บรษิ ทั Allgemeine Elektricitäts Gesellschaft AG ประเทศ เยอรมนี
- หลกั สูตร Computing Machine ณ Industrie Macchine Elettroniche ประเทศอิตาลี
- หลักสูตร Computer System Management ณ บรษิ ทั Hewlett Packard ประเทศสหรฐั อเมรกิ า

การรับราชการ

พลเรอื เอก ดร.ไพบูลย์ นาคสกุล เขา้ รบั ราชการเมอื่ เขา้ ศกึ ษาเปน็ นกั เรียนนายเรอื ชั้นปที ่ี ๑ ในปี พ.ศ. ๒๔๙๒
แลว้ ไดร้ บั ทนุ กองทพั เรอื ใหไ้ ปศกึ ษา ณ ประเทศองั กฤษ เมอื่ จบการศกึ ษาปรญิ ญาตรี เกยี รตนิ ยิ มอนั ดบั หนง่ึ จากประเทศ
อังกฤษ และจบการศกึ ษาดงู านทบ่ี รษิ ัท Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft AG ประเทศเยอรมนีแล้ว ไดก้ ลับ
มาบรรจุเป็นอาจารย์แผนกวิศวกรรมไฟฟา้ กองอาจารย์ โรงเรียนนายเรอื ดำ� รงยศวา่ ทเ่ี รือตรี ตัง้ แตว่ นั ที่ ๒๘ มิถุนายน
พ.ศ.๒๔๙๙ และดำ� รงยศพลเรือเอก เม่อื เกษียณอายรุ าชการ

16

ตำ� แหน่งหน้าทใี่ นอดีต
๒๕๔๒ - ๒๕๔๖ ทป่ี รกึ ษากองทัพเรือกลุม่ งานท่วั ไปเฉพาะกรณี
๒๕๔๐ - ๒๕๔๖ ที่ปรึกษาสภามหาวทิ ยาลัย มหาวทิ ยาลยั เทคโนโลยมี หานคร
๒๕๔๐ - ๒๕๔๒ ทีป่ รึกษากองทพั เรือเปน็ กรณีพเิ ศษ
๒๕๓๕ - ๒๕๓๖ คณบดคี ณะเทคโนโลยอี ตุ สาหกรรม มหาวิทยาลัยเอเชยี อาคเนย์
๒๕๓๔ - ๒๕๓๕ สมาชกิ สภานติ ิบัญญตั แิ ห่งชาติ
กรรมาธกิ ารในคณะกรรมาธกิ ารวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลงั งาน
ขณะดำ� รงตำ� แหน่งประจ�ำผบู้ งั คบั บัญชากองทพั เรือ
๒๕๓๓ - ๒๕๓๔ รองผู้บญั ชาการกองเรอื ยุทธการ
๒๕๓๓ รองเสนาธิการ กองเรือยุทธการ
๒๕๓๑ - ๒๕๓๒ รองผอู้ ำ� นวยการอ่ทู หารเรือพระจุลจอมเกล้า
๒๕๓๑ - ๒๕๓๕ อาจารยบ์ รรยายพเิ ศษหลกั สตู รระบบคน้ หาเป้าและควบคมุ อาวธุ
ในหมวดวชิ าสงครามทางเรือและการปฏิบัติราชการทางทหาร
ณ วิทยาลัยการทัพเรือ สถาบันวิชาการทหารเรือช้นั สูง
๒๕๒๘ - ๒๕๓๑ ผ้อู ำ� นวยการศนู ยฝ์ ึกอบรมอเิ ลก็ ทรอนิกส์ กรมอทู่ หารเรอื
๒๕๒๗ - ๒๕๒๘ นายช่างใหญ่ กรมอ่ทู หารเรือ
๒๕๒๐ - ๒๕๒๗ หวั หน้ากองโรงงานไฟฟ้าและอิเลก็ ทรอนกิ ส์ กรมอทู่ หารเรอื
๒๕๑๙ - ๒๕๒๐ นายทหารควบคมุ การสรา้ งเรอื ยนต์เร็วโจมตตี ดิ อาวุธนำ� วิถี ๓ ลำ�
ในดา้ นระบบไฟฟา้ ไฟฟ้าสือ่ สาร - อิเลก็ ทรอนกิ ส์ และไฟฟา้ อาวุธ
ณ อูต่ ่อเรอื Singapore Shipbuilding and Engineering ประเทศสิงคโปร์
๒๕๑๖ - ๒๕๒๐ หัวหนา้ นายช่างโรงงานซอ่ มเครอ่ื งอเิ ล็กทรอนกิ ส์
กองโรงงานไฟฟ้าและอเิ ลก็ ทรอนิกส์ กรมโรงงาน กรมอทู่ หารเรือ
๒๕๑๔ - ๒๕๑๖ นายทหารควบคมุ การสรา้ งเรือฟรเิ กต ร.ล. มกฎุ ราชกมุ าร
ในดา้ นระบบไฟฟา้ ไฟฟา้ ส่อื สาร-อิเลก็ ทรอนกิ ส์ และไฟฟา้ อาวุธ
ณ อูต่ อ่ เรือ Yarrow Shipbuilders เมอื งกลาสโกว์ สหราชอาณาจกั ร
๒๕๑๓ - ๒๕๑๔ ผู้ช่วยหวั หน้ากองอิเลก็ ทรอนิกส์ กรมไฟฟา้ กรมอูท่ หารเรือ
๒๕๑๒ - ๒๕๑๔ กรรมการบรหิ ารโครงการจัดตงั้ ศูนย์กรรมวิธีข้อมูล กองบัญชาการทหารสูงสดุ
๒๕๑๐ - ๒๕๑๓ หวั หนา้ นายชา่ งเรดาร์ กองอิเลก็ ทรอนิกส์ กรมไฟฟา้ กรมอทู่ หารเรือ
๒๕๐๘ - ๒๕๑๐ นายชา่ งอิเลก็ ทรอนกิ ส์ กรมส่ือสารทหารเรอื
๒๕๐๖ - ๒๕๑๔ นกั วจิ ยั และผู้อ�ำนวยการห้องทดลองอเิ ลก็ ทรอนกิ ส์
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการทหาร กองบัญชาการทหารสงู สุด

17

๒๕๐๕ - ๒๕๓๒ อาจารย์พเิ ศษโรงเรียนนายเรอื โรงเรียนนายทหารเรอื และวิทยาลยั การทัพเรือ
ในหลักสูตรคณิตศาสตร์ทางช่าง (Engineering Mathematics and Numerical
Methods), ระบบการส่ือสาร-อิเลก็ ทรอนกิ สแ์ ละการอาวธุ (Naval Communication,
Electronics and Weapon Control Systems), คอมพวิ เตอรแ์ ละระบบการควบคมุ
อาวุธทางเรือ (Digital Machine and Computer Programming) - หลกั สตู รนักเรยี น
นายเรือปีท่ี ๔ และ ๕, หลักสูตรนายทหารพรรคกลินชั้นต้น ชั้นสูง และวิทยาลัย
การทพั เรือ
๒๔๙๙ - ๒๕๐๒ อาจารย์แผนกวิศวกรรมไฟฟ้า กองอาจารย์ โรงเรียนนายเรอื
กรมยทุ ธศึกษาทหารเรือ

ต�ำแหน่งหน้าที่อนื่ ๆ หลงั เกษียณอายุราชการ

- ท่ปี รกึ ษาทางวศิ วกรรมส่อื สาร-อเิ ลก็ ทรอนกิ ส์ และวศิ วกรรมเครื่องมือแพทย์ของบริษัทเอกชน
- อนกุ รรมการข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลยั (อ.ก.ม.) วิสามญั ทบวงมหาวิทยาลยั เพ่ือท�ำหน้าท่ีประเมิน
ผลงานทางวชิ าการ สาขาวศิ วกรรมไฟฟ้า
- อนกุ รรมการขา้ ราชการพลเรอื นในมหาวทิ ยาลยั (อ.ก.ม.วสิ ามญั ) เพอื่ ประเมนิ ผลงานวชิ าการ สาขาวศิ วกรรม
โทรคมนาคม
- ที่ปรึกษาในคณะที่ปรกึ ษากองทพั เรือ (คปษ.ทร.) – ตามคำ� สั่งทร.ที่ ๑๑๒/๒๕๔๗ ลว.๑ เม.ย. ๒๕๔๗
- รองประธานอนุกรรมการฝา่ ยส่อื สาร มลู นธิ แิ พทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครนิ ทราบรมราชชนน ี
- กรรมการบรหิ ารหลกั สตู รวศิ วกรรมศาสตรมหาบณั ฑติ สาขาวชิ าวศิ วกรรมชวี การแพทย์ (หลกั สตู รนานาชาต)ิ
มหาวทิ ยาลยั มหิดล
- หัวหน้าภาควชิ าวิศวกรรมเครอ่ื งมอื แพทย์ มหาวทิ ยาลัยเทคโนโลยมี หานคร
- ท่ปี รกึ ษาพิเศษทางวชิ าการ และคณบดีคณะเทคโนโลยีอตุ สาหกรรม มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์
- อาจารย์พเิ ศษหลักสตู ร M.Eng. in Biomedical Engineering (International Program) หลกั สูตรรว่ ม
มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร และ University of New South Wales
(วิชา Medical Electronics Instrumentation; Advanced English for Engineers)

เคร่ืองหมายเกยี รตคิ ณุ อ่นื ๆ

- เขม็ สนองเสรีชน
- เข็มรูปกระเป๋ากระสุนคันชีพ ทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ฯ
- เคร่ืองหมายทหารพรานจ่โู จม กติ ตมิ ศักด์ิ
- เคร่ืองหมายเชิดชเู กยี รตนิ กั ทำ� ลายวตั ถรุ ะเบดิ สมั พันธ์
- เครื่องหมายราชนาวิกสภา
- เครื่องหมายความสามารถนักท�ำลายใตน้ �ำ้ จูโ่ จม กติ ตมิ ศกั ด์ิ
- เครอ่ื งหมายนักกระโดดรม่ กิตติมศักด์ิ ช้นั ๑ กรมต�ำรวจ

18

สมาชิกภาพ

- วฒุ สิ มาชกิ วศิ วกรรมสถานแหง่ ประเทศไทยในพระบรมราชปู ถัมภ์
- สมาชิกสมาคมคลังปญั ญาอาวุโสแหง่ ประเทศไทย และประธานอนกุ รรมการฝา่ ยวชิ าการ
- สมาชกิ และกรรมการท่ีปรึกษาสมาคมพอ่ ตวั อยา่ งแหง่ ชาติ
- สมาชิกชมรมนักศึกษาวทิ ยาลยั ป้องกันราชอาณาจักร
- สมาชกิ สมาคมศษิ ยเ์ กา่ เบญจมราชทู ศิ ราชบรุ ี
- สมาชกิ สมาคมแขง่ เรือใบแห่งประเทศไทย

ผลงานวชิ าการ

บทความวชิ าการ และผลงานวชิ าการโดยสังเขป
1. “An Investigation of Coupling Effects of Waveguide Slot Arrays”, Ph.D. Thesis, University
of London, January 1962.
2. “Orientation Measurements in Thailand with HF Dipole Antennas for Tactical
Communication”, Special Technical Report 31, Contract DA 36-039-AMC-00040(E),
SRI Project 4240, Stanford Research Institute, June 1967. AD 675 460.
https://apps.dtic.mil/dtic/tr/fulltext/u2/675460.pdf
3. “Communications and Electronics Research in Thailand”, Technical paper published by
Asian Electronics Union, No. 1. 1970
4. “On the Optimum Orientation of Linearly – Polarized Antennas for Short – Path Skywave
Communications at Low Latitudes”, Presentation at International Scientific Radio
Conference, National Academy of Science, Washington D.C., 9-12 April 1968.
5. “Ionospheric Absorption over Bangkok”, Presentation at the Third International Symposium
on Equatorial Aeronomy, Physical Research Laboratory, Ahmedabad, India, 3-10 February
1969.
6. “Computer Applications in Radio Communication Research”, Presentation at The First
Computer Applications Symposium, โรงแรมสยามอนิ เตอรค์ อนตเิ นนตลั , ๒๓-๒๕ มถิ นุ ายน ๒๕๑๒.
7. “ววิ ฒั นาการทางการส่อื สาร” และ “การส่ือสารกับการสงครามอิเล็กทรอนกิ ส์”, บรรยายในการสัมมนา
ทางวิชาการสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า เรื่อง การสื่อสารและโทรคมนาคม, จัดโดยวิศวกรรมสถานแห่ง
ประเทศไทย ณ โรงแรมรอแยลคลฟิ บชี , ๑๙-๒๐ พฤษภาคม ๒๕๒๒.
8. “ความเป็นผนู้ ำ� ในฐานะนายทหารพรรคกลิน”, เอกสารวิจัยสว่ นบคุ คล, วิทยาลัยการทพั เรอื ปกี ารศกึ ษา
๒๕๒๓.
9. “เทคนิคการจัดวางระบบสื่อสารและอิเล็กทรอนิกส์ในเรือรบปัจจุบัน”, บรรยายในการสัมมนา
เรอ่ื ง โทรคมนาคมและอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์, จดั โดยวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ณ โรงแรม
ดุสิตธานี, ๑๙-๒๐ พฤษภาคม ๒๕๒๖.

19

10. “การน�ำเทคโนโลยีทางคอมพิวเตอร์มาช่วยงานบริหารและงานพัฒนาในกองทัพเรือ”, บรรยายในการ
สัมมนาระดับผู้บริหารเรื่อง การใช้คอมพิวเตอร์เพ่ือการบริหารและงานพัฒนา, จัดโดยศูนย์ฝึกอบรม
อเิ ล็กทรอนกิ ส์ ณ โรงเรยี นนายทหารเรือ, ๕-๘ มิถนุ ายน ๒๕๒๗.
11. “การพัฒนาให้คนไทยมีหัวทางเทคโนโลยี”, เอกสารวิจัยส่วนบุคคล, วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร,
ปกี ารศกึ ษา ๒๕๒๘–๒๕๒๙.
12. “การพัฒนาระบบการเฝ้าตรวจทางวิทยุตามแนวพระราชด�ำริ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ”,
บทความลงพมิ พใ์ นหนงั สอื วนั สอื่ สารแหง่ ชาติ ๒๕๓๐ เรอ่ื ง พระราชอจั ฉรยิ ภาพของพระบาทสมเดจ็ พระเจา้
อยูห่ ัวฯ ดา้ นการสือ่ สาร, สงิ หาคม ๒๕๓๐
13. “ระบบค้นหาเป้าและควบคมุ อาวุธ” เอกสารประกอบการบรรยาย ในหมวดวชิ าสงครามทางเรอื และการ
ปฏบิ ตั กิ ารทางทหาร ในวิทยาลยั การทพั เรอื ปกี ารศกึ ษา ๒๕๓๑-๒๕๓๕ (นกั ศึกษารนุ่ ที่ ๒๐- ๒๔)
14. “Medical Electronics Instrumentation” เอกสารส�ำหรับประกอบการบรรยายในหลักสูตร
M.Eng. in Biomedical Engineering (International Program) ณ มหาวทิ ยาลยั มหดิ ล ปกี ารศกึ ษา
๒๕๓๑ – ๒๕๕๕
15. “การตอบสนองแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติของมหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์”, บทความ
เชงิ วชิ าการในวาระครบ ๒๐ ปขี องวนั สถาปนามหาวทิ ยาลยั เอเชยี อาคเนย,์ วารสารรม่ ไทรทอง พ.ศ. ๒๕๓๖

บทความท่ัวไป

1. การจดั ระเบียบชีวิตและงาน (พอ่ ตัวอยา่ งแห่งชาติ ฉบับท่ี ๖/ ๒๕๔๕- ๒๕๔๖ หนา้ ๓๓-๓๔)
2. ความเปน็ เลิศในการกีฬาแล่นใบของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
3. คุยกันเรอ่ื งลอ็ คของชาวเรือ
4. จงเปน็ ตวั อยา่ งทด่ี เี พื่อลูกหลานของทา่ น
5. จงรบั ยิ้มท่ีโลกยม้ิ ตอบเรา
6. จนิ ตปัญญา เพอ่ื คดิ จำ� แล้วน�ำไปส่กู ารปฏบิ ตั ิ (สมาคมพอ่ ตวั อยา่ งแห่งชาติ ปที ี่ ๗ ฉบับท่ี ๒๖/๒๕๕๐,
หน้า ๓๑-๓๔)
7. บา้ นท่สี อง (เขียนให้พ่วี สณั สรรประดษิ ฐ์ พ่ีชายที่ไปตงั้ บ้านเรอื นอยูท่ ป่ี ระเทศออสเตรเลยี )
8. ปญั หามไี ว้ให้แก้ มใิ ช่ให้กลมุ้ (๕ ธนั วาคม พ.ศ. ๒๕๕๕)
9. พอ่ กับเหตุการณ์ที่ผา่ นไป - มาเป็นนกั เรยี นทหารกันเถิด (สมาคมพ่อตวั อย่างแหง่ ชาติ ฉบบั ที่ ๒/๒๕๔๔
หน้า ๘-๑๐)
10. พ่อแม่กับบทบาทท่พี ึงมใี นการปฏิรูปการศกึ ษา (สมาคมพ่อตัวอย่างแหง่ ชาติ ปที ่ี ๓ ฉบับที่ ๙ ธนั วาคม
๒๕๔๕-กมุ ภาพันธ์ ๒๕๔๖, หน้า ๓๗-๔๐)
11. มกี รรมเปน็ เผ่าพนั ธ์ุ
12. ร�ำลกึ ถึงพระมหากรุณาธิคุณ (หนงั สอื วันพอ่ แห่งชาติ ประจำ� ปี พ.ศ. ๒๕๔๒)
13. เล้ียงลกู อยา่ งไรดี
14. สุขใจได้ต้องหยบิ เปน็ วางเปน็

20

ด้วยรกั จากใจ

21

แป๊ดจา๋ ... Love Letters

อายุ เทา่ ไรแล้ว? ยงั แจว๋ แหววเหมอื นนงรามสามสบิ ห้า
ผ่องโสภามิวายหญิงชายมอง
นฤมลหอมทนด่ังกระดงั งา ชา่ งจดจ�ำคลา้ ยในจอทีวจี อ้ ง
เจา้ เนอื้ ทองย้ิมปลมื้ แทบลืมไป!
บ้างรอ้ งทัก”ภาษาไทยวนั ละคำ�” ท่ีอาสาสมัครเฝา้ รักใคร่
ถนอมไวช้ ่ัวชีวนิ จะภนิ ทพ์ งั
“แตเ่ น้อื แทส้ วยกวา่ ตง้ั เปน็ กอง” ปอ๊ บจะตดิ ตามสนองที่ปองหวงั
จะประทงั ชีพป๊อบไว้ใหท้ านทน
วา่ ชายหนง่ึ แสนซ่ือคือปอ๊ บจ้า ให้หม่นั กอปรความดีมฉิ ้อฉล
คราใดยลเราค่ชู ชู อบเอย ฯ
เฝา้ เปน็ หว่ งหวงสดุ ายอดยาใจ

แปด๊ ประสงค์สิง่ ใดเพยี งใจคดิ

ขอเพยี งแต่รกั ใหเ้ หน็ เปน็ พลัง

ใหส้ ามารถตอ่ สู้ศตั รูรอบ

ให้ตระหง่านยนื หยัดอยู่คู่กมล

ดว้ ยความรักจากใจปอ๊ บ
เดือน มิ.ย.พ.ศ.สามสบิ หา้ (ยามอแุ ว!้ )
ณ กองเรอื ยทุ ธการหาญดวงแด
ทหารแท้ในรปู ของ รองผบ.จะ้

ป๊อบจ๋า Not Too Old

เนอ้ื รอ้ งดัดแปลงของเพลง “Too Young”
ตน้ ฉบบั โดย Sidney Lippman & Sylvia Dee

They try to tell me, I’m too old,
too old to sail against the wind.
They say, “The sea is rough”,
too rough and full of incidents.
It’s now not safe for me to sail alone.
You see, I’m fit and still strong.
I love to fight the tide and wind.
I’m strong enough to haul the rope.
I am not too old at all.

By Karnchana Nacaskul

22

ปอ๊ บจ๋า

๖๐ ปเี ปน็ เวลาไมน่ อ้ ยเลยทแ่ี ปด๊ กบั ปอ๊ บอยดู่ ว้ ยกนั มา เรารจู้ กั กนั เมอ่ื แปด๊ เรยี นจบปรญิ ญาตรแี ลว้ เปน็ อาจารย์
สอนอยทู่ โ่ี รงเรยี นวดั บพติ รพมิ ขุ และทำ� ปรญิ ญาโททค่ี ณะอกั ษรศาสตร์ จฬุ าลงกรณม์ หาวทิ ยาลยั ไปดว้ ย. พอ่ ของแปด๊
มาบอกว่าจะมคี นให้ลกู ชายมาดูตัวเพื่อขอไปเป็นลกู สะใภ.้ ตลกละซิ ! สมยั นมี้ หี รอื ทจี่ ะมีหนุม่ มาขอดตู ัวสาวที่พ่อหรือ
แม่เลือกให้ไปเป็นคู่ครองของลูกชาย. พ่อของแป๊ดบอกว่าคนที่พ่อท�ำการค้าด้วยอยากจะให้ลูกชายเขามาดูตัวแป๊ด.
ลกู ชายเขาเรยี นจบมาจากอังกฤษ แม่เขาจึงอยากใหม้ ารจู้ กั กบั ลกู สาวของพ่อ. ยิง่ ฟังกย็ ง่ิ ขำ� คนเรยี นจบปรญิ ญาเมือง
นอกแล้วยังหาคนรักเองไมไ่ ด้ ต้องให้แม่มาแนะน�ำผหู้ ญงิ ให้ สงสยั จะไม่ใชค่ นปรกตเิ สียแล้ว. พ่อบอกวา่ พอ่ รับปากเขา
แลว้ ว่าจะให้มาพบกัน ก็ใหเ้ ขาพบเสยี หน่อยเถอะ..

เอา! พบกพ็ บ แปด๊ เสียอย่าง ไมเ่ ห็นจะมอี ะไรน่ากลัว. แลว้ ก็ถงึ วนั นดั พบ แป๊ดหาผ้านงุ่ เกา่ ๆ ผนื หน่ึงมานุ่งให้ดู
เปน็ เดก็ ชาวบา้ น สวมเสอ้ื เกา่ ๆ ตวั หนงึ่ หนา้ ตาไมต่ กแตง่ อะไรเลยออกมารบั แขก. คณุ ไพบลู ยก์ ม็ าพบ ดเู ขากเ็ ปน็ ปรกติ
ดี พูดจากเ็ หมอื นคนธรรมดา ไมม่ เี คอะเขิน ไม่มีท่าทีของคนเพ่ิงร้จู กั กนั . แปด๊ ก็พดู ดว้ ยอย่างปรกติ ไมไ่ ด้รู้สกึ อะไรเป็น
พิเศษ. หลังจากวนั นน้ั แลว้ ทกุ อยา่ งก็เป็นปรกติ แปด๊ กไ็ ปทำ� งานและไปอา่ นหนงั สือทีห่ อสมุดแหง่ ชาติ. อกี ๒ อาทติ ย์
ต่อมาคุณไพบูลย์ก็มาหาอีก มาคุยด้วย เว้นไปวันสองวันก็มาคุยใหม่ มาบ่อยขึ้น แล้วในท่ีสุดก็มาทุกวัน. มาคุยเร่ือง
สพั เพเหระ เร่อื งการเรยี น เรอ่ื งอะไรตอ่ อะไรร้อยแปด.

คณุ ไพบลู ย์มาเลา่ ให้ฟังในภายหลังวา่ เคยมีคหู่ ม้นั ขณะเรียนอยู่ท่ีองั กฤษ แต่เม่ือกลับมาถึงเมืองไทยแลว้ เข้ากนั
ไมไ่ ด้จงึ เลิกกัน พอดเี ปน็ เวลาฉลอง ๒๕ พทุ ธศตวรษ แมจ่ งึ ให้คุณไพบลู ย์บวชทวี่ ดั ราชบพติ รสถิตมหาสีมาราม เมือ่ สกึ
แลว้ น้องสาวอยากให้พ่ีชายมีความสุข จึงเอารูปแปด๊ ท่ีพมิ พอ์ ยู่ในหนังสือของโรงเรียนสตรีวดั ระฆังใหด้ ู คณุ ไพบูลย์ดู
รปู แลว้ กข็ อมาทำ� ความรจู้ กั แตเ่ มอื่ มาดตู วั แลว้ แลว้ กไ็ มร่ สู้ กึ ประทบั ใจอะไร บอกวา่ ชา่ งทำ� รปู เสยี สวย ตวั จรงิ ไมเ่ หมอื น
ในรูป. น้องสาวรู้ว่าแปด๊ ไปอ่านหนังสอื อยทู่ ห่ี อสมดุ แหง่ ชาตใิ นวนั อาทติ ย์ จงึ บอกให้พี่ชายไปดแู ป๊ดอกี ครง้ั หน่ึงขณะที่
ไปทำ� งานท่หี อสมุด. ช่วงน้ันมีตลาดนดั ทท่ี ้องสนามหลวง. คุณไพบลู ยเ์ ห็นแป๊ดกม้ หน้าก้มตาอยู่กับหนงั สือจึงเกดิ ความ
ประทับใจวา่ แปด๊ ต้ังใจศึกษาหาความรอู้ ยู่กับหนงั สือ ในขณะทค่ี นอ่ืนๆ เที่ยวกนั สนุกสนานอยูทท่ี อ้ งสนามหลวง. เมอ่ื
ไดพ้ ูดคุยกนั หลายครั้ง ได้แลกเปลย่ี นประสบการณ์กนั มากขนึ้ รู้จกั กนั มากขนึ้ กร็ ู้สกึ ว่ามีความคดิ คลา้ ยกันหลายอยา่ ง
พอทจี่ ะเปน็ เพื่อนกันได.้

วันหน่ึง แปด๊ ถามคณุ ไพบูลย์ถึงชอ่ื เล่น คุณไพบลู ย์บอกว่าไม่มีชอื่ เล่น ท่ีบา้ นทุกคนเรียกวา่ ไพบลู ย์ นอ้ งกเ็ รยี กพี่
ไพบลู ย.์ แปด๊ จงึ ตงั้ ชอื่ ใหว้ า่ ปอ๊ บ จะไดเ้ รยี กกนั งา่ ยๆ ปอ๊ บเปน็ ชอื่ ทแ่ี ปด๊ เรยี กอยคู่ นเดยี ว. เมอื่ พดู กบั คนอนื่ แปด๊ จะเรยี ก
วา่ คณุ ไพบลู ย.์ เราคยุ กนั เร่อื งชอ่ื ของญาตพิ น่ี อ้ งแตล่ ะฝา่ ย และมกี ารเขยี นลายเซน็ ใหด้ ดู ว้ ย. คณุ ไพบลู ยม์ าคยุ ดว้ ยแทบ
ทุกวันและบอกวา่ ใกล้จะถึงวันเกิดแลว้ . แปด๊ กฟ็ งั เฉยๆ ไม่วา่ อะไร.

พอถึงวันเกิดแป๊ดมีของขวัญให้คุณไพบูลย์ เป็นผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าเข้ม มีขอบสีขาว ที่มุมหนึ่งของผ้าเช็ดหน้ามี
ลายเซน็ ของคณุ ไพบลู ย์ท่แี ป๊ดปักดว้ ยไหมสีฟ้าอ่อน. คุณไพบูลย์ชอบใจมากจึงใชผ้ า้ ผนื นั้นปักกระเปา๋ เสอ้ื สทู และใช้อยู่
ผนื เดียวจนตลอดชีวติ .

23

คยุ กนั เรอื่ ยมาจนแปด๊ ยา้ ยมาสอนทค่ี ณะอกั ษรศาสตรแ์ ละ
ทำ� ปรญิ ญาโทใกล้จะส�ำเรจ็ แล้ว. จ�ำไมไ่ ดว้ ่าเรากลายจากเพอื่ นมา
เป็นคู่รักต้ังแต่เม่ือไหร่ เพราะไม่มีการคุกเข่าขอเป็นคู่รักหรือขอ
แตง่ งาน.

ในระหว่างที่คุณไพบูลย์สอนอยู่ที่โรงเรีนนายเรือนั้น เวลา
ทนี่ กั เรยี นนายเรอื ออกฝกึ ภาคทะเล คณุ ไพบลู ยต์ อ้ งไปกบั เรอื ดว้ ย.
มเี รอ่ื งขำ� ๆ ซงึ่ ดงั ไปทวั่ โรงเรยี นนายเรอื ยคุ นน้ั เรอ่ื งหนงึ่ วา่ ครไู พบลู ย์
ตกเรือ! เรอื่ งมีอย่วู า่ เรือฝึกตอ้ งไปพกั ทเ่ี กาะลอย ศรีราชาเพ่อื ซือ้
อาหาร. แป๊ดมีญาติอยู่ท่ีศรีราชา เราจึงนัดไปพบกันท่ีบ้านญาติ
เราก�ำลังน่ังคุยกันอยู่ใต้ต้นมะขามริมทะเล ทันใดนั้นแป๊ดช้ีไปที่
เรือรบท่ีก�ำลังจะผ่านหน้าบ้านจึงถามคุณไพบูลย์ว่าเป็นเรืออะไร.
คณุ ไพบลู ยร์ บี บอกวา่ เขาควรจะอยใู่ นเรอื ลำ� นนั้ ดว้ ย เราจงึ ใหเ้ รอื บง่ึ ออกไปสง่ คณุ ไพบลู ยท์ เ่ี รอื ฝกึ . ผกู้ ารเรอื ฝกึ ไดช้ ะลอ
ความเรว็ เรอื ลงเมอ่ื เหน็ วา่ มนี ายทหารเรอื อยใู่ นเรอื บง่ึ ลำ� ทกี่ ำ� ลงั แลน่ เขา้ มาหา. พอเรอื บง่ึ เขา้ เทยี บเรอื ฝกึ และคณุ ไพบลู ย์
ก็กระโดดข้ึนเรือ เสยี งปรบมอื กราวใหญ่และเสยี งเฮต้อนรับกด็ ังข้ึนกลางทะเลนน้ั .!
แลว้ วนั หนง่ึ ปอ๊ บมาบอกวา่ ทางกองทพั เรอื จะใหไ้ ปทำ� ปรญิ ญาเอกทอี่ งั กฤษ คงตอ้ งใชเ้ วลาอยา่ งนอ้ ยก็ ๒ ปี หรอื
อาจจะนานกวา่ นนั้ . แปด๊ เหน็ เปน็ โอกาสทจี่ ะไปทำ� ปรญิ ญาโทตอ่ ทอ่ี งั กฤษ. อาจารยพ์ ระยาอนมุ านราชธนซงึ่ เปน็ อาจารย์
ทปี่ รึกษาในการทำ� วิทยานิพนธไ์ ด้กรณุ าแนะน�ำใหแ้ ตง่ งานเสียกอ่ น. เราจงึ จดั การแตง่ งานในวันท่ี ๑๗ กรกฎาคม พ.ศ.
๒๕๐๒. แป๊ดได้สมัครเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยลอนดอนด้วยทุนของ Asia Foundation และเมื่อได้รับพระราชทาน
ปริญญาอักษรศาสตรมหาบณั ฑิตแล้วจึงไดเ้ ดินทางตามป๊อบไปเรียนท่ีองั กฤษ.
ชีวิตคู่ในต่างประเทศเป็นชีวิตท่ีมีความสุขมาก แม้จะเรียนคนละ school แต่เราก็จะเดินทางไปเรียนด้วยกัน
กลับด้วยกันทุกวัน กลางวนั ไปกินอาหารดว้ ยกนั วันเสาร์กไ็ ปจ่ายกบั ขา้ วด้วยกนั . ในสมัยน้นั ชว่ งปิดเทอมทางการไม่
อนุญาตให้นกั เรยี นทนุ กลบั เมืองไทย เราจึงออกเดนิ ทางเที่ยวไปทั่วเกาะอังกฤษ. หมดเวลา ๒ ปคี ุณไพบลู ยก์ เ็ รยี นจบ
ไดร้ บั ปรญิ ญา Ph.D. แปด๊ ได้ M.A. เราเดินทางกลับมาด้วยกันและแวะเที่ยวท่อี ิตาลี่ กรซี ไคโร และอนิ เดีย. ตอนนเ้ี รา
พร้อมท่ีจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์ เราได้ลูกสาวคนแรกในปี พ.ศ. ๒๕๐๖ และต่อมามีอีก ๒ คน รวมเป็นหญิงสอง
ชายหนงึ่ .
ปีพ.ศ. ๒๕๑๔ คุณไพบูลย์ได้รับค�ำสั่งให้เตรียมตัวไปดูแลการติดตั้งอาวุธบนเรือท่ีต่อใหม่ ณ อู่ต่อเรือยาโรว์
ประเทศสกอ๊ ตแลนด์. แป๊ดขอตามไปท�ำปรญิ ญาเอกด้วยทุน Ford Foundation แต่เมือ่ ถึงก�ำหนดเดินทางคณุ ไพบลู ย์
กลบั ต้องชะลอไปอกี ๑ ปี เพอ่ื ให้การต่อตวั เรือสำ� เรจ็ เสยี ก่อน แป๊ดจึงเดินทางไปเพยี งคนเดียวกอ่ น เมอ่ื ภารกจิ การตอ่
เรอื ส�ำเรจ็ และแป๊ดได้รบั ปริญญา Ph.D ครอบครวั เรากไ็ ด้กลับมาอยอู่ ยา่ งพร้อมหน้ากนั .
ตลอดเวลา ๖๐ ปีเศษที่อยู่ด้วยกนั คณุ ไพบูลยเ์ ป็นหวั หน้าครอบครัวที่สมบรู ณ์ทสี่ ุด ประพฤตติ นเปน็ ตัวอย่าง
ของคนดใี หล้ กู ทำ� ตาม มวี นิ ยั มคี วามซอื่ ตรงตอ่ หนา้ ทก่ี ารงาน มคี วามกตญั ญตู อ่ พอ่ แม่ มคี วามจงรกั ภกั ดตี อ่ พระเจา้ อยหู่ วั
และพระราชวงศ.์ คณุ ไพบลู ย์ดูแลคนในครอบครัวอย่างดีย่งิ คณุ ไพบลู ย์กนิ เหล้ากับเพ่อื นๆ บา้ ง แตไ่ ม่สูบบหุ รี่ ไม่เลน่
การพนนั และไมเ่ ทย่ี วกลางคนื . การเทย่ี วของเรามกั ไปทง้ั ครอบครวั และไปกบั ครอบครวั ของเพอื่ นสนทิ . เมอ่ื มงี านสงั คม

24

งานใดทีภ่ รรยาตอ้ งไป แป๊ดก็ไปด้วย งานของแปด๊ คุณไพบูลย์กไ็ ปด้วยจนเพ่ือนๆ เรยี กเราวา่ ปาทอ่ งโก.๋ เราอยู่ดว้ ยกัน
มาดว้ ยความรกั ความไวใ้ จและความปรารถนาดตี ่อกนั . ชีวติ คนู่ ้ันย่อมมีปากเสยี งกนั บา้ ง ขดั กันบ้าง ตามธรรมดาของ
คนทอี่ ยใู่ นครอบครวั เดยี วกนั แตเ่ รากจ็ ะทำ� ความเขา้ ใจกนั ไดภ้ ายในวนั เดยี ว. เราชว่ ยกนั เลยี้ งดลู กู ทง้ั ๓ คนใหเ้ ขาเตบิ โต
ขน้ึ มาอยา่ งมคี วามสขุ ไดเ้ รียนสงู ทส่ี ดุ เท่าทเี่ ขาตอ้ งการ มคี รอบครวั ตามความพอใจของเขา และเราเชอื่ มน่ั ว่าลูกทุกคน
จะมคี วามม่ันคงในชวี ติ แมเ้ มอื่ เราจากโลกน้ีไปแล้ว.

เมอ่ื ครอบครวั เปน็ ปกึ แผน่ ดแี ลว้ เพอื่ นคนหนงึ่ ชวนเราไปซอื้ ทด่ี นิ ทเ่ี ชยี งใหม่ เพอื่ สรา้ งบา้ นอยหู่ ลงั เกษยี ณ ทำ� ให้
เราไดม้ โี อกาสบรู ณะวัดเหล่ากอ๋ ง วัดเลก็ ๆ ของชาวบา้ นที่มีวิหารเปน็ เพิงเล็กๆ กับมกี ุฏสิ งฆห์ ลงั หนง่ึ . เราเรม่ิ ดว้ ยการ
ทอดผา้ ปา่ และตอ่ มาเปน็ กฐนิ . ดว้ ยการรว่ มทำ� บญุ ของเพอื่ นๆ ญาตพิ นี่ อ้ งและลกู ศษิ ยท์ ำ� ใหเ้ ราไดจ้ ดั การทอดกฐนิ และ
ทอดผา้ ป่าติดต่อกนั มาตง้ั แตป่ ี พ.ศ. ๒๕๓๑ และท�ำติดต่อกันมาทุกปี เรารวบรวมเงนิ ทีละเล็กละนอ้ ยจนสามารถสร้าง
เสนาสนะให้วดั เหลา่ กอ๋ งได้ครบสมบรู ณ์ มพี ระอุโบสถทง่ี ดงาม มีศาลาการเปรียญ ศาลาพทุ ธปรินิพพานานุสรณ์ ห้อง
สมุด ศาลาบญุ ศาลาอเนกประสงค์ พระเจดีย์ กุฏสิ งฆ์ หอระฆงั หอกระจายเสยี ง ก�ำแพงรอบวัด ห้องเกบ็ ของใชข้ องวัด
และหอ้ งสขุ า. เมอื่ สรา้ งพระอโุ บสถเสรจ็ ไดม้ พี ธิ ยี กชอ่ ฟา้ และวดั เหลา่ กอ๋ งไดร้ บั พระราชทานวสิ งุ คามสมี า เมอ่ื วนั ท่ี ๑๔
สงิ หาคม พ.ศ. ๒๕๕๑.

๖๐ ปีเศษทอี่ ยูร่ ว่ มกนั มาเรามชี วี ิตทเ่ี รียบงา่ ย สงบสุข ปอ๊ บไปส่งแป๊ดท่ที ที่ ำ� งานและรับกลบั ทกุ วนั ต่อมาแปด๊
ขับรถไปเอง เมือ่ กลบั ถงึ บ้านเราก็จะอยู่ดว้ ยกัน กินข้าวดว้ ยกันท้ังครอบครัวในตอนเชา้ และเย็น ปรึกษาหารอื กัน. เมือ่
ลูกๆ มคี รอบครัว ลกู กพ็ าหลานมาหาเรา ถา้ เราไปหาลกู เราก็ไปด้วยกนั . เราเป็นส่วนหนงึ่ ของกันและกนั มาโดยตลอด.
เมอ่ื ปอ๊ บเกษียณอายุราชการแลว้ และยังไปสอนทมี่ หาวิทยาลัยมหิดล มีความสุขอยูด่ ้วยการเล่นเรือใบและเล่นเทนนิส
อยู่จนกรมสวัสดิการทหารเรือใช้สนามเทนนิสไปเป็นท่ีจอดรถ ป๊อบจึงต้องเลิกเล่นเทนนิส. แต่การเล่นเรือใบนั้นเป็น
กฬี าโปรดและยงั คงเล่นไดต้ ่อมา จนถงึ วันท่ี ๑๖ กนั ยายน ๒๕๖๓ เปน็ ครงั้ สุดทา้ ย.

แม้จะได้ท�ำใจไว้แล้วว่าวันหน่ึงเราก็ต้องจากกัน แต่เมื่อป๊อบจากไปจริงๆ ก็อดใจหายไม่ได้. ต่อจากนี้จะไม่มี
ปอ๊ บทนี่ ่ังคอยแป๊ดกลับจากที่ทำ� งาน ไม่มเี สยี งเรียก “แป๊ดจ๋า แป๊ดจา๋ ” อีกแล้ว. แปด๊ ตอ้ งพยายามท�ำใจว่าป๊อบจากไป
สสู่ คุ ตติ ามบญุ และคณุ ความดที ปี่ อ๊ บไดท้ ำ� มาตลอดชวี ติ แลว้ . ปอ๊ บเปน็ คนตรง ซอื่ สตั ย์ มคี วามจงรกั ภกั ดี มคี วามกตญั ญู
ต่อผู้มพี ระคุณ และมีเมตตาต่อศษิ ย์ ต่อญาติพี่น้องลูกหลาน ลกู น้อง และ ผู้ด้อยโอกาสทัว่ ไป ผลบุญนีค้ งจะส่งให้
ป๊อบมีความสุขในสรวงสวรรคแ์ ละในภพต่อๆ ไป. ขอใหเ้ ราได้พบกนั ใหม่ในภพหนา้ นะ ป๊อบจา๋ .

แปด๊ จะ้

25

พอ่ จ๋า...

ตอนลูกเดก็ ๆ ทุกคนกลัวพอ่ มาก เพราะพ่อดุ เสียงดัง แตท่ กุ คนกร็ ักและพูมใจในความเก่ง ตรงไปตรงมาและ
สำ� คญั สุดคือความซ่อื สัตย์สุจริตในการท�ำงานของพ่อ พอ่ เปน็ คนขยัน ตอนเยน็ หลงั รบั ประทานอาหารเรยี บรอ้ ย โตะ๊
กินขา้ วบา้ นเราจะเปล่ียนหนา้ ทเ่ี ปน็ โตะ๊ ทำ� งาน พอ่ แมจ่ ะยกกองหนังสือขึ้นมาทำ� งาน เอาข้อสอบมาตรวจ ลกู ก็เอาการ
บ้านมานงั่ ท�ำ เปน็ ภาพทีช่ นิ ตา

ต้ังแตจ่ �ำความได้ พอ่ ทำ� งานหนักมาก มงี านกลับมาท�ำที่บ้านเป็นประจำ� เดินทางตา่ งประเทศไกลๆ บอ่ ยคร้งั
เด็กๆ จะชอบเวลาพ่อกลับจากเมืองนอกแล้วมาล้อมวงดวู า่ คราวน้พี อ่ ซอ้ื อะไรมาฝากพวกเราบ้าง สว่ นใหญก่ จ็ ะเปน็
ของเล่น ตกุ๊ ตาบารบ์ ้ีของแท้น่ีเรามเี ล่นกันตั้งแต่ประถม ตัวต่อแบบท่ีมมี อเตอรส์ ายพาน จนกระท่ังเรือยางเปา่ ลมทน่ี ัง่
กันไดท้ ้งั บา้ น ครั้งหนึ่งมีเครื่องทำ� เสน้ พาสต้ามอื หมนุ มาใหแ้ ม่ ซึง่ แม่ท�ำไม่เป็น เก็บอยแู่ ตใ่ นกล่อง กลายเป็นเรอ่ื งขำ� ๆ
ของครอบครัว

พ่อเป็นคนมีความจ�ำดีมาก และเข้าใจลึกซึ้งจริงในวิชาการต่างๆ ตอนลูกน�้ำสอบเข้ามหาวิทยาลัย พ่อยังติว
ตรโี กณมติ ิจากตำ� ราทีพ่ อ่ เกบ็ ไว้ตงั้ แต่สมัยไปเรียนที่องั กฤษ รวมทัง้ ยงั ชว่ ยสอนวิชา Digital Electronics ให้ลกู เข้าใจ
ไดง้ า่ ยกว่าต�ำราท่ีอาจารยค์ ณะวศิ วะฯ ใช้สอนเสยี อกี

ตอนปิดเทอมหน้าร้อนทุกปี พ่อแม่ก็จะจัดเวลาพาพวกเราขับรถไปเที่ยวต่างจังหวัด ไปกันเองบ้าง ขับรถตาม
กนั ไป ๓ คันกับครอบครัวเพอื่ นสนทิ เปน็ ผู้ใหญ่ ๖ เด็ก ๗ เปลย่ี นทเ่ี ทยี่ วผจญภยั กันไปทุกปี มีกลอ้ ง Pentax คใู่ จ ถา่ ย
รปู แมก่ บั ลกู ๆ ไวม้ ากมาย พอ่ คงจะชอบการขบั รถเทย่ี วมาตงั้ แตส่ มยั เทยี่ วกบั แมต่ อนอยทู่ อ่ี งั กฤษดว้ ยกนั ลกู แกว้ มหี นา้
ท่นี งั่ หลงั พอ่ เพอ่ื นวดคอแรงๆ ไมใ่ ห้พ่อหลับ ลกู เรือจะทำ� เสยี งซาวนด์ เอฟ๊ เฟค็ ท์ประกอบเวลาเลีย้ วโค้ง

พอ่ เปน็ คนชอบขบั รถเอง ขบั เรว็ ดว้ ย ตอนทกี่ องทพั เรอื จดั คนขบั รถใหต้ ามตำ� แหนง่ พอ่ กไ็ มใ่ ช้ ตอนพวกเราเลก็ ๆ
พ่อจะขับรถไปส่งลูกๆ ที่โรงเรียน และส่งแม่ไปท�ำงาน ตอนเย็นก็แวะรับกลับบ้านเป็นประจ�ำทุกวันไป จนหลังจาก
เกษยี ณหลายปี จงึ ยอมมคี นขบั รถ แต่ก็ยงั ขับเองอยเู่ รื่อยๆ หลังเกษียณพอ่ ท�ำงานสอนภาษาอังกฤษระดบั ปริญญาโท
ท่มี หาวทิ ยาลยั มหดิ ล ก็ยงั ขบั รถไปสอนเองถงึ ศาลายา จนอายุ ๘๐ จึงเลกิ สอน บ่นวา่ เด็กไมค่ อ่ ยต้ังใจเรยี น

พวกเราเพง่ิ ให้พอ่ เลิกขับรถเองไปเม่ือประมาณ ๖-๗ ปกี อ่ น เพราะความจ�ำพ่อเร่มิ ไม่คอ่ ยดี วนั น้นั พอ่ ขับรถไป
สง่ แมท่ รี่ าชบณั ฑติ ยสถานแตเ่ ชา้ เสรจ็ แลว้ กจ็ ะขบั รถไปทคี่ ลนี คิ กายภาพบำ� บดั แถวรามคำ� แหง ปรากฏวา่ ตอนเทยี่ งพอ่
ไมม่ ารบั แมต่ ามเวลา โทรศพั ทไ์ ปกต็ ดิ ตอ่ ไมไ่ ด้ เพราะพอ่ ไมเ่ ปดิ โทรศพั ท์ รอจนบา่ ยสามแมก่ โ็ ทร.บอกลกู ลกู ๆ ตอ้ งแจง้
จส. 100 และศนู ยต์ ่าง ๆ เพอ่ื ชว่ ยตามหา ลกู เรอื ไปรับแม่แลว้ ไปแจ้งความ ลูกแก้วนัง่ มอเตอร์ไซค์ไล่ตามเส้นทางทค่ี ดิ
วา่ พอ่ จะไป ลกู นำ้� โดดประชมุ รบี กลบั มาจากหวั หนิ เราสง่ ขอ้ ความไปตามกลมุ่ ไลนใ์ หพ้ ลเมอื งดชี ว่ ยกนั ตามหา เปน็ ขา่ ว
ดงั ไปทัว่

ลูกเรือพาแม่กลับมาบา้ นแล้ว พ่อโทรศพั ท์เขา้ มาหา “แปด๊ จา๋ อยู่ไหน ท�ำไมไม่รอ” ตอนนัน้ เปน็ เวลาเยน็ ๖ โมง
คร่ึงกว่าแล้ว สรุปคือพ่อหลงทาง ถนนหนทางหลายสายเปลี่ยนไปจนพ่อจ�ำไม่ได้ แต่ด้วยความมานะ ก็ขับไป น�้ำมัน
หมดกเ็ ขา้ ไปเตมิ แต่ไม่ถามใคร ไม่ขอความช่วยเหลอื ใคร ขบั รถตง้ั แต่ ๙ โมงเช้า อาหารกลางวันที่อยูท่ ้ายรถกไ็ มไ่ ดร้ ับ
ประทาน โชคดีวนมาแถวพระบรมรปู ทรงม้า ตง้ั ใจจะไปศิริราช ผา่ นราชบัณฑติ ยสถาน จงึ เลย้ี วเข้าไป ดที พ่ี วกเราแจง้
รปภ.ไวก้ ่อนแลว้ และพอดอี ๊นั -ลกู เขย ซงึ่ ขบั รถไปชว่ ยตระเวณหาอยแู่ ถวน้ันพอดี จึงไปช่วยดูพ่อไว้จนลูกเรือกลับไปรับ
รวมแลว้ วันนั้นพ่อขบั รถอยเู่ กือบ ๙ ชวั่ โมง ต้ังแตน่ ัน้ มา ทง้ั แมแ่ ละลกู ๆ จงึ ไมย่ อมให้พ่อขบั รถไปตามลำ� พังอกี

26

เหตุการณค์ ร้งั นั้นท�ำให้ลูกๆ ตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลงทางสขุ ภาพของพ่อ จากคนเก่ง คลอ่ งแคล่วว่องไว
พูดเสียงดัง กลายเป็นชา้ ลง เงยี บลง ไม่แขง็ แรงเหมอื นกอ่ น เมือ่ ไปตรวจกพ็ บอาการสมองฝ่อเล็กน้อยตามวยั ต้องมีคน
คอยดแู ล พอ่ ปว่ ยเปน็ เบาหวานมารว่ มยสี่ บิ ปแี ลว้ แตก่ ร็ กั ษาตวั เองมาตลอด แมล่ กู เพยี งแคค่ อยระวงั เรอื่ งอาหาร แรกๆ
กไ็ ปหาหมอเองได้ จนชว่ งหลงั ๆ มนี ำ้� ตาลขน้ึ สงู ตอ้ งเขา้ หอ้ งฉกุ เฉนิ ไปหลายครง้ั ลกู เรอื เรม่ิ ตอ้ งพาพอ่ ไปหาหมอตามนดั
เพ่ิมคนดูแลให้คอยดูใกล้ชิด ลูกแก้วก็มาฉีดอินซูลินทุกวันตอนเย็น มีแม่คอยวัดน�้ำตาลตอนเช้าให้พ่อ ถ้าวันไหนลูก
ไม่อยู่ แม่กจ็ ะฉดี อินซูลนิ ให้พอ่ เอง
กีฬาทีพ่ อ่ เคยเล่นประจ�ำกอ่ นนีค้ ือเทนนสิ จะมกี ลมุ่ ทีเ่ ลน่ ดว้ ยกันทุกวนั ศุกร์ทร่ี าชนาวสี โมสรท่าชา้ ง จนสโมสร
ปิดปรับปรุงเปล่ียนสนามเทนนิสและสระว่ายน�้ำเป็นลานจอดรถ ลูกแก้วยงั พยายามพาพ่อไปเลน่ ท่ีคอรท์ ใกล้บา้ น แต่
เทนนสิ เป็นกีฬาที่ตอ้ งว่ิง ต้องใช้ก�ำลงั มาก พอว่ิงตีไมไ่ หวพอ่ จงึ เลกิ เล่น แตพ่ ่อกย็ งั แล่นเรือใบไดอ้ ยู่ ยังคงไปแล่นใบกบั
ทหารเรอื ทีส่ ตั หบี เปน็ ประจำ� โดยทกุ วนั พธุ คนขบั รถจะพาพอ่ ไปขน้ึ รถ ขส.ทร. ที่แวะรบั นักกีฬาเรือใบไปสัตหบี ตกเยน็
กแ็ วะมาส่ง ถ้าไมต่ ิดอะไร ไมเ่ จ็บไม่ป่วย พ่อจะไม่พลาดการไปแล่นใบ แม้จะมเี ปรยๆ ว่าเด๋ยี วน้อี ยตู่ �ำแหน่งร้งั ท้ายแลว้
กค็ งเปน็ เชน่ นน้ั เพราะพอ่ เปน็ ผเู้ ลน่ ทอ่ี าวโุ สสดุ แลว้ วนั ไหนไดแ้ ลน่ ใบ พอ่ จะตน่ื แตเ่ ชา้ กระฉบั กระเฉงมาก สว่ นวนั ไหน
ทไ่ี มไ่ ดไ้ ป พอ่ อาจจะนงั่ งบี นง่ั หลบั เหมอื นคนไมม่ แี รง ถา้ ใครมาเหน็ พอ่ ในวนั ปกติ จะนกึ ภาพพอ่ แลน่ ใบไมอ่ อกแนน่ อน
พอ่ ยงั ไปแลน่ เรอื ใบอยแู่ มจ้ ะอายถุ งึ ๘๘ ปแี ลว้ บางครงั้ ลกู เรอื กไ็ ปดว้ ย มหี ยดุ ไปเมอื่ มเี หตกุ ารณไ์ วรสั โควดิ -๑๙ ระบาด
เม่อื ตน้ ปี ๒๕๖๓ แลว้ กเ็ ริ่มกลับไปเล่นใหม่ไม่นานมาน้ี ครง้ั สดุ ท้ายทพ่ี อ่ ไปเลน่ ใบ คอื ๓ สปั ดาห์ก่อนเข้าโรงพยาบาล
คนที่พ่อรกั มากทีส่ ดุ ในชีวติ คือคณุ ยา่ รองลงมาก็จะเปน็ แม่แปด๊ – กาญจนา ตามด้วยลูกทัง้ สาม ในชว่ งทา้ ย
ของชีวติ ไม่วา่ อะไรจะเกิดขนึ้ รอบตวั พ่อไม่สนใจ ขอเพยี งใหม้ ี ‘แป๊ดจ๋า’ อยใู่ นสายตา พอ่ ก็อย่ไู ด้แล้ว สว่ นลูกๆ พ่อก็
จะคอยนับให้ครบสาม ใครขาดไปก็จะถามหา กอ่ นพ่อจะเขา้ โรงพยาบาลเพยี ง ๓ วัน พ่อยงั สง่ ยิ้มตาเป็นประกาย เรยี ก
ให้ลกู น้�ำเขา้ ไปหอมแกม้ พอ่ แลว้ พอ่ บอกลูกว่า ‘พ่อรักลูกมากนะ’ แตพ่ อถามไปวา่ ‘อา้ ว แล้วแม่ละ่ คะ?’ พ่อยังทำ� ตา
คอ้ นแลว้ บอกว่า ‘น่นั มนั แน่อยูแ่ ลว้ อยู่ด้วยกนั มาทุกวันหลายสบิ ปีละ’ พอถามวา่ รักใครมากกวา่ กนั พ่อกย็ ้มิ ๆ แลว้
บอกวา่ ‘รักแม่มากกว่าสิ... รกั แม่มากกว่าลูกๆ นิดนึง’ – ใครจะรูว้ ่านน่ั เปน็ บทสนทนาครงั้ สุดท้ายของพอ่ กบั ลูกสาว
คนโต
วันพธุ กอ่ นเข้าโรงพยาบาล พอ่ แตง่ ตวั เตรียมไปแล่นใบปกติ แต่อยู่ๆ กเ็ ปลี่ยนใจบอกไมไ่ ป แม่ก็นึกวา่ คงเพลยี
ตามธรรมดา วนั รุ่งขนึ้ แมส่ งั เกตเห็นพ่อซึมเปน็ พเิ ศษ ตอนเย็นท่ีลูกแก้วมาฉีดอินซลู นิ เลยให้วดั น้�ำตาล ปรากฏวา่ ค่า
น�ำ้ ตาลข้นึ ไปถึง ๕๙๖ หลงั ฉีดยา รอสกั พักคา่ น�้ำตาลก็ยังสูง ๕๘๙ ลกู แก้วจงึ พาพอ่ ส่งโรงพยาบาลจุฬาฯ พยาบาลวัด
คา่ ออ๊ กซเิ จนในเลอื ดไดเ้ พยี ง ๖๖ ผลการตรวจเลอื ดขนั้ ตน้ ระบวุ า่ เกดิ ภาวะเมด็ เลอื ดไมส่ ามารถจบั ออกซเิ จนเพอ่ื เขา้ ไป
เลี้ยงร่างกายได้ ท�ำให้อวัยวะภายในต่างๆ ค่อยๆ ล้มเหลว พ่ออยู่ใน ICU อายุรกรรมท่ีโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
สภากาชาดไทย ๔ คนื และในคืนที่ ๕ ที่เขา้ รกั ษาตัว พ่อกไ็ ด้จากไปอยา่ งสงบเมอ่ื เวลา ๐๒:๔๒ น. ของวนั ที่ ๖ ตลุ าคม
๒๕๖๓ โดยมีลกู ทั้งสามคน พรอ้ มเขยและสะใภ้รายล้อม พาพ่อสวดมนตแ์ ละภาวนาสมั มาอรหงั ไปจนสุดการเดนิ ทาง
ของพ่อในชาตภิ พน้ี สิริรวมอายขุ องพ่อ ๘๘ ปี ๙ เดือน ๑๔ วัน
ลกู ทง้ั สามเชอื่ วา่ บญุ กศุ ลทพ่ี อ่ ไดท้ ำ� มามากมาย อยา่ งสมำ่� เสมอตลอดชวี ติ อกี ทงั้ คณุ ความดี ความกตญั ญกู ตเวที
และความซอ่ื สตั ยส์ ุจริตในการด�ำรงตนของพ่อ จักเปน็ เครอ่ื งน�ำทางให้พอ่ เดินทางตอ่ ไปยงั สุคตภิ ูมิ ประหน่ึงดงั ได้เวลา
เทวดากลบั สวรรค.์ ...
กราบคณุ พอ่ ด้วยความเคารพรกั อยา่ งสูง 27
ลกู น้ำ� - ลูกแก้ว - ลกู เรือ

ปาฏิหารยิ แ์ ละความทรงจ�ำของพอ่

• ปาฏิหารยิ ข์ องพอ่
• ความทรงจ�ำในชวี ติ ของข้าพเจ้า
• ชวี ติ ตอ้ งสกู้ อ่ นจะไดเ้ ปน็ พ่อตัวอยา่ งแหง่ ชาติ
• บ้านท่สี อง : The Secend Home
28

ปาฏหิ าริยข์ องพ่อ

เม่ือบอกตัวเองว่า ไม่คาดหวังในปาฏิหาริย์ใดๆ ท่ีจะท�ำให้คุณพ่อฟื้นกลับมาใช้ชีวิตอย่างแข็งแรงอย่าง
ปกติ... กเ็ ลยตระหนกั ไดว้ ่า ชวี ติ ทั้งหมดทผ่ี า่ นมาของคุณพอ่ ต่างหากท่คี อื ปาฏหิ าริย์ท่ีแทจ้ ริง

Only when I told myself not to expect any miracle for my father to recover and
continue living his life that I realized that his whole life instead has been the real miracle.

มนั คอื ปาฏหิ าริย์....

ที่ลกู ครูโรงเรยี นประจ�ำจงั หวัดกบั ชาวบา้ นสวนธรรมดาๆ จะสอบเข้าโรงเรียนนายเรือ แล้วได้ทนุ ไปเรยี น
ตอ่ ตา่ งประเทศจนจบปรญิ ญาเอก เปน็ ตา่ งชาตทิ เี่ รยี นไดเ้ กยี รตนิ ยิ มอนั ดบั หนงึ่ เปน็ คนตวั เลก็ ‘เปย๊ี ก’ ทไี่ ดเ้ ปน็
กปั ตนั ทมี ยมิ นาสตกิ มหาวทิ ยาลยั นำ� ทมี แขง่ ไดแ้ ชมป์ ๓ ปซี อ้ น กลบั มากร็ บั ราชการอยา่ งไมม่ พี รรคพวกเสน้ สาย
ซือ่ สตั ย์ตรงไปตรงมา กา้ วหน้าไดด้ ว้ ยความรู้ความสามารถของตนเองอยา่ งแทจ้ ริง จนไดเ้ ป็นถึงพลเรือเอก

มันคือปาฏิหาริย.์ ...

ที่พ่อได้แต่งงานกับแม่ซ่ึงก็เป็นลูกชาวบ้านธรรมดาอีกคน ได้ใช้ชีวิตและท่องเท่ียวด้วยกัน ได้เกื้อกูลกัน
และกันให้อีกฝ่ายเติบโตก้าวหน้าจากข้าราชการชั้นผู้น้อย จนถึงระดับสูงสุดในสายงานของตัวเอง แม่ได้เป็น
อาจารย์ผมู้ ชี ือ่ เสยี งทีค่ นในสงั คมรจู้ กั และยงั จ�ำกันไดจ้ นทุกวนั น้ี

มันคอื ปาฏิหารยิ .์ ...

ที่พ่อไดม้ โี อกาสท�ำงานถวายล้นเกลา้ ฯ รัชกาลที่ ๙ อย่างใกล้ชดิ ทั้งทำ� ระบบวิทยุ ทัง้ เปน็ ราชองครักษ์
แถมยังไดร้ ว่ มแขง่ เรอื ใบ จิตรลดา-ราชนาวี ทพี่ อ่ ได้รับพระราชทาน ‘คำ� แซว’ มาว่า -จนู วทิ ยุเก่ง แตจ่ นู เรือใบสู้
พระองคท์ ่านไมไ่ ด-้

มนั คือปาฏิหาริย์....

ที่พ่อได้ท�ำบุญใหญ่ในการสร้างวัดและสร้างพระพุทธรูปท่ีวัดเหล่าก๋อง จังหวัดเชียงใหม่ พ่ออาศัยเพียง
แรงศรัทธาจากญาติสนทิ มติ รสหาย รว่ มทำ� บญุ ทอดกฐนิ ทอดผ้าปา่ ต่อเน่ืองมาถึง ๒๐ ปี บูรณะปฏิสังขรณว์ ดั
จากเดมิ ที่มีเพยี งกุฏิ ศาลา และวิหารเกา่ ๆ จนเป็นศาสนสถานที่ครบถว้ นสวยงาม พอ่ ออกแบบอาคารทกุ ส่วน
ทงั้ วหิ าร ศาลาการเปรยี ญ ไปจนถึงหอ้ งน�ำ้ โรงครัว รวั้ วดั ทวั รก์ ฐินของพอ่ มีลูกทวั รป์ ระจำ� เต็มคนั รถไดท้ ุกปี

มันคอื ปาฏิหาริย.์ ...

ที่พอ่ ได้เดินทางไปแทบจะท่วั โลก ทัง้ ไปในงานและไปเทยี่ วพกั ผ่อนกบั ครอบครัว ไดท้ �ำตามฝันคือพาลูก
และหลานไปขบั รถเท่ยี วต่างประเทศทง้ั ครอบครวั คร้ังสดุ ทา้ ยคือตามแม่ไปเทีย่ วชมดอกไม้ที่ฮอกไกโด พร้อม
ลกู ทจ่ี ดั ชวี ติ ไปกบั พอ่ แมไ่ ดค้ รบทงั้ ๓ คู่ แมส้ ภาพทางกายทำ� ใหล้ กู ตอ้ งหอบหวิ้ เกา้ อร้ี ถเขน็ ไปเตรยี มไวใ้ หพ้ อ่ กบั

29

แม่คนละคนั พอ่ กแ็ ย้มย้ิมมีความสุขตลอดทาง ตาเป็นประกายเป็นพเิ ศษ เม่ือมองหนา้ สวยๆ ของแมแ่ ป๊ดยาม
ช่ืนชมดอกไม้

มันคอื ปาฏหิ าริย์....

ที่พอ่ มีหลานท้ังชายและหญิงครบ ท้ังหลานตา หลานปอู่ ยา่ งละคู่ ได้มีโอกาสแสดงความยนิ ดีกบั หลาน
ตาเมอ่ื เรยี นจบปรญิ ญาตรี ทง้ั สองคนไดเ้ กยี รตนิ ยิ มอนั ดบั ๑ เหมอื นคณุ ตา และไดอ้ ยชู่ น่ื ชมหลานปทู่ งั้ คทู่ เี่ ตบิ โต
เป็นวยั รนุ่ ทน่ี ่ารกั สมวยั สมใจคุณปู่

มนั คอื ปาฏิหาริย.์ ...

ที่พอ่ ยังไปเล่นเทนนสิ ได้จนถงึ อายุ ๗๐ กวา่ และยังสามารถแลน่ เรอื ใบไดจ้ นถงึ อายุ ๘๘ ปี แม้จะมโี รค
ประจำ� ตวั คือเบาหวาน แตพ่ ่อกเ็ อรด็ อรอ่ ยกบั อาหารทกุ จาน กนิ อิม่ นอนหลับ ไม่เคยมอี าการหนักจนถงึ ขน้ั ตอ่
ทอ่ หายใจหรือให้เลอื ดมากอ่ นหน้านเ้ี ลย

มันคอื ปาฏหิ ารยิ ์....

ที่พ่อได้ใช้ชีวิตบ้ันปลายอย่างเป็นสุข เย็นใจ ไม่ต้องเดือดเน้ือร้อนใจไปกับผู้คนและเหตุการณ์รอบด้าน
ไมม่ คี วามกงั วลอะไร ไมม่ คี วามทกุ ขใ์ จใดๆ ขอเพยี งมแี มแ่ ปด๊ อยใู่ นสายตาทกุ วนั มลี กู หลานแวะเวยี นมาหาบอ่ ยๆ
เทา่ นค้ี อื พอ เท่านี้คอื ความสขุ ของพอ่

ท้งั หมดในชวี ติ ของพ่อนี่แหละ มนั คอื ปาฏหิ ารยิ ท์ ่ไี ดเ้ กดิ ข้นึ มานานแล้วส�ำหรับครอบครวั เรา
๐๒:๔๐ น. ๓ ตลุ าคม ๒๕๖๓

ลูกน้ำ� เขยี นไว้ในคนื ท่ี ๒ ท่ีคณุ พอ่ เขา้ โรงพยาบาล

30

ความทรงจ�ำในชีวติ ของขา้ พเจา้

โดย
พลเรอื เอก ดร.ไพบูลย์ นาคสกลุ

๑๔ กมุ ภาพนั ธ์ ๒๕๕๗

เนื้อหาในประวัติของตนเองที่คุณพ่อเขียนไว้น้ี รวมท้ังบทความอ่ืนๆ ของคุณพ่อในหนังสือ
ที่ระลึกเล่มนี้ มีส่วนท่ีเล่าถึงความรู้สึกและประสบการณ์ของตนเอง สมัยท�ำงานรับใช้ใต้เบื้อง
พระยุคลบาท พระบาทสมเดจ็ พระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมพิ ลอดลุ ยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
แต่เน่ืองจากเป็นบทความท่ีคุณพ่อเขียนไว้ต้ังแต่ก่อนปี พ.ศ. ๒๕๕๙ ทั้งส้ิน  ในการจัดพิมพ์ครั้งน้ี
จึงใชค้ �ำตามต้นฉบบั เดมิ ของคณุ พอ่

ในฐานะทเี่ ปน็ ลูกคนหนึ่งของคุณพ่อถม และคณุ แม่พรหม นาคสกุล ทมี่ อี ายุยืนยาวมาถึง ๘๓ ปี ในวันท่ี ๒๑
ธนั วาคม ๒๕๕๗ น้ี และยงั มีความจ�ำดพี อทจ่ี ะบันทึกเร่ืองราวทีผ่ ่านมาในชวี ิตของขา้ พเจ้า โดยเฉพาะในด้านความเป็น
ที่ ๑ ให้ลูกๆ หลานๆ ไดท้ ราบกนั ไว้ ข้าพเจา้ จงึ ขอรำ� ลกึ ความทรงจำ� ไว้ ดังนี้

เดก็ ราชบรุ ี

เด็กๆ ท้ังหญิงและชายในอ�ำเภอเมืองราชบุรีต้องไปเรียนชั้นประถมปีที่ ๑ ถึง ๔ ท่ีโรงเรียนสตรีราชโบริกานุ
เคราะห์ ประจ�ำจังหวัดราชบุรี โดยข้าพเจา้ เขา้ ไปเรยี นตงั้ แต่ปี พ.ศ. ๒๔๘๐ – ๒๔๘๓ จนจบชั้นประถมปีท่ี ๔ โดยเปน็
นกั เรียนชนั้ ประถมรนุ่ สุดท้ายของโรงเรียนประจำ� จงั หวดั

ในปี พ.ศ. ๒๔๘๖ ขา้ พเจา้ มีอายยุ ่างเขา้ ๑๒ ปี พ่อยา้ ยเข้าไปท�ำงานทีก่ รงุ เทพฯ แมไ่ ด้ใหข้ ้าพเจา้ ตามพอ่ เขา้ มา
เรียนในกรุงเทพฯด้วย ข้าพเจ้าเข้ามาสอบคัดเลือกได้เข้าเรียนช้ันมัธยมปีที่ ๓ ค. โรงเรียนสวนกุหลาบวิทาลัย เป็นท่ี
ปลาบปลมื้ ยนิ ดกี นั ในครอบครวั ของเรา ในระหวา่ งทเี่ ปน็ นกั เรยี นโรงเรยี นสวนกหุ ลาบอยนู่ นั้ จำ� ไดว้ า่ วนั หนงึ่ ขา้ พเจา้ ได้
เขา้ ไปในหอ้ งสมดุ ของโรงเรยี น ไดเ้ หน็ รายชอ่ื ของผทู้ ไี่ ดท้ นุ เลา่ เรยี นหลวงไปเรยี นตอ่ ตา่ งประเทศ จงึ เกดิ ความรสู้ กึ อยาก
ได้รบั ทุนไปเรยี นตอ่ ตา่ งประเทศกับเขาบ้าง แตย่ งั ไมท่ นั ทข่ี ้าพเจ้าจะไดด้ ำ� เนินการตามทม่ี ุง่ หวัง ขา้ พเจา้ ก็พบอปุ สรรค
ส�ำคัญท่ีท�ำให้ความฝันของข้าพเจ้าสลายไป นั่นคือ หลังสอบไล่ปีนั้น โรงเรียนสวนกุหลาบถูกระเบิดเสียหาย เพราะ
โรงเรยี นอยใู่ นพน้ื ทใ่ี กลก้ บั สะพานพระพทุ ธยอดฟา้ และโรงไฟฟา้ วดั เลยี บ ซงึ่ เปน็ พน้ื ทท่ี ฝี่ า่ ยสมั พนั ธมติ รในสงครามโลก
ครั้งที่ ๒ ต้องการทิง้ ระเบิดทำ� ลาย เพื่อตัดกำ� ลังของฝา่ ยญ่ีปุน่

โรงเรียนต้องปิดเรียนช่ัวระยะหน่ึง ข้าพเจ้าอดเรียนในกรุงเทพฯ ต้องกลับไปเรียนช้ันมัธยมปีท่ี ๔ ท่ีโรงเรียน
เบญจมราชูทิศประจ�ำจังหวัดราชบุรี แต่เรียนไม่ทันจบ ก็ต้องย้ายไปสอบไล่ท่ีโรงเรียนประจ�ำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
เนอ่ื งจากสะพานราชบรุ ถี กู ท้งิ ระเบิดพงั ไป

ชวี ิตนกั เรยี นทจ่ี ังหวัดประจวบครี ีขันธ์ สรา้ งความประทับใจให้ข้าพเจา้ ๒ ประการ คือ ชวี ติ ชาวทะเล กับ ความ
สามารถทางยมิ นาสตกิ ของนกั เรยี นทนี่ นั่ ความประทบั ใจ ๒ ประการนี้ มสี ว่ นทำ� ใหข้ า้ พเจา้ ตดั สนิ ใจเขา้ เรยี นในโรงเรยี น

31

เตรยี มนายเรอื ณ พระราชวงั เดมิ กรงุ ธนบรุ ี หลงั จบการศกึ ษาชน้ั มธั ยมปที ่ี ๖ จากโรงเรยี นเบญจมราชทู ศิ ประจำ� จงั หวดั
ราชบรุ ีแล้ว

ข้าพเจ้าเป็นนักเรียนอยู่โรงเรียนประจ�ำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ได้เพียงข้ามปี ก็ได้ย้ายกลับมาเรียนที่โรงเรียน
เบญจมราชทู ศิ ประจำ� จงั หวดั ราชบรุ ใี หมเ่ มอื่ สงครามโลกครงั้ ท่ี ๒ สนิ้ สดุ ลง. โรงเรยี นเบญจมราชทู ศิ ประจำ� จงั หวดั ราชบรุ ี
เปน็ โรงเรยี นทไี่ ดป้ น้ั ขา้ พเจา้ จากเดก็ บา้ นนอกทห่ี า่ งไกลจากแสงสใี นกรงุ ใหเ้ ปน็ ผทู้ ม่ี คี วามรอู้ ยา่ งเตม็ ทส่ี มบรู ณ์ สามารถ
สกู้ บั นกั เรียนท่เี กง่ ๆ ในกรุงเทพฯ ได้อย่างสบาย ไม่ว่าจะเปน็ วิชาคณติ ศาสตร์ วทิ ยาศาสตร์ หรือภาษาอังกฤษ ไม่ต้อง
พดู ถงึ วชิ าภาษาไทย พลศกึ ษา ประวตั ศิ าสตร์ หรอื วชิ าลกู เสอื เพราะวชิ าเหลา่ น้ี นกั เรยี นตา่ งจงั หวดั ในสมยั นนั้ ไดเ้ ปรยี บ
นกั เรยี นในกรุงอยู่แล้ว

สมัยเรียนอยู่ช้ันมัธยมศึกษาปีที่ ๕ โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ประจ�ำจังหวัดราชบุรี มีนักเรียนที่อพยพหนี
สงครามโลกคร้งั ที่ ๒ มาจากโรงเรียนวชิราวธุ วทิ ยาลยั ชือ่ นายโอฬาร ไกรฤกษ์ เปน็ ลกู ชายอัยการท่เี พิ่งย้ายมาประจ�ำ
จงั หวัดราชบรุ ี มาเขา้ เรียนในช้ัน ม.๕ ก. หลงั จากขาดเรยี นไปแล้วระยะหนง่ึ เขาสามารถสอบประจำ� เทอมไดเ้ ป็นท่ี ๑
ท�ำให้เพ่อื นเรา ๓ คนซึง่ เป็นที่ ๑ ในชนั้ ม.๕ ก. ข. และ ค. มากอ่ น รวมหวั กันหาทางสู้กับโอฬาร ผ้ทู ีไ่ ม่ได้เป็นที่ ๑ ของ
โรงเรยี นวชริ าวุธ แถมยงั ขาดเรียนมาเกอื บ ๑ เทอมแล้วด้วยซ้ำ� ยังสามารถมาเป็นที่ ๑ ที่เบญจมราชูทศิ ได้

เพ่อื นเรา ๒ คนเหน็ ว่าข้าพเจ้าสอบไดท้ ี่ ๑ หลายครงั้ ในเวลาท่ผี ่านมา ทัง้ ทช่ี อบเล่นซน เลน่ ตะกร้อ เลน่ ห่วงยาง
เล่นยิมนาสตกิ และแถมเล่นฟตุ บอล แมว้ า่ จะเปน็ คนรูปรา่ งเลก็ เกอื บทสี่ ดุ ในช้นั แสดงว่าเป็นคนหวั ดที เี ดียว จึงชวนให้
ข้าพเจา้ ร่วมวงติวกันเปน็ พิเศษ

วิชาที่ข้าพเจ้าสนใจเรียนได้ดีและให้ประโยชน์แก่ข้าพเจ้ามากท่ีสุดในช่วงท่ีเรียนชั้นมัธยมปลาย คือวิชาภาษา
องั กฤษ ครทู ส่ี อนภาษาองั กฤษเปน็ พเิ ศษใหข้ า้ พเจา้ เปน็ ครแู ขก คอื คนแขกอนิ เดยี สญั ชาตสิ งิ คโปรค์ นหนง่ึ ทญ่ี ปี่ นุ่ จบั มา
เป็นเชลยสร้างทางรถไฟสายกาญจนบุรี-พม่า พอสงครามโลกยุติลงต้องหาทางกลับบ้านเกิดเมืองนอนของตนเองด้วย
วธิ ีเดนิ เท้า และอาศัยกนิ อาศัยนอนตามวัดวาอารามต่างๆ พรอ้ มมองหาช่องทางหาเงินเพ่อื เดนิ ทางกลบั สงิ คโปร์ แขก
คนนี้กับเพื่อนของเขาได้เดินทางมาอาศัยอยู่กินที่วัดสัตตนาถปริวัตร ซึ่งอยู่ตรงข้ามโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ท่ีข้าพเจ้า
เรยี นอยู่

ตอ่ มา แขกอินเดียคนน้ไี ดม้ ีโอกาสพูดคยุ เป็นภาษาอังกฤษกบั ครูรัชชัย ศุภวรรณ ครูสอนภาษาอังกฤษช้ัน ม.๕
เมือ่ ครทู ราบว่าแขกคนน้เี รียนจบ Matriculation ซ่งึ เทยี บเท่าชั้นมธั ยมบรบิ ูรณ์ของเรา แตร่ ู้ภาษาองั กฤษดี พูดภาษา
อังกฤษคล่อง และคุ้นเคยกับหนังสือภาษาอังกฤษท่ีท่านใช้สอนอยู่ คือ Outline of English Grammar by J.C.
Nesfield ท่านจึงเกิดความคิดให้แขกผู้นั้นมาช่วยสอนภาษาอังกฤษให้นักเรียน ท่านได้เลือกนักเรียนช้ันมัธยม ๖
ประมาณ ๑๐ คน ทส่ี นใจจะเรยี นภาษาองั กฤษมาใหแ้ ขกสอนอยู่ราว ๓ เดอื น โดยจ่ายคา่ สอนให้พอควร เปน็ การสอน
ดว้ ยวธิ ีการสนทนา และให้หลกั ไวยากรณ์ทสี่ ามารถใช้ไดจ้ ริง ทำ� ใหก้ ารเรียนภาษาอังกฤษเป็นการเรยี นท่สี นุก เรียนได้
ผลดอี ยา่ งยิ่ง นักเรียนจึงตัง้ ใจเรียนกนั มาก

วธิ กี ารสอนภาษาองั กฤษของครแู ขกทข่ี า้ พเจา้ ประทบั ใจ คอื ใหน้ กั เรยี นลกุ ขน้ึ ไปเลา่ เรอื่ งตา่ งๆ เปน็ ภาษาองั กฤษ
หน้าช้ัน โดยมีหัวขอ้ ใหเ้ ลอื กหลายอยา่ ง เช่น เกดิ ทีไ่ หน ใช้ชีวิตตอนเปน็ เด็กกนั อยา่ งไร อยากไปเทยี่ วทีไ่ หน ครูแขกก็
ตชิ มไปดว้ ย แกส้ ำ� นวนภาษาพรอ้ มกบั อธบิ ายไปดว้ ย มกี ารสนทนา มกี ารสอนรอ้ งเพลงภาษาองั กฤษ ตอนหลงั มกี ารทำ�

32

parsing and analysis บางคนทำ� ไมไ่ ด้ นานเข้าก็หายหน้ากันไปทลี ะคนสองคน ในทสี่ ดุ กม็ ีนักเรียนเหลอื อยูพ่ ยี ง ๔-๕
คน แตก่ ลบั มคี รรู ชั ชัยมาร่วมฟงั การสอนดว้ ย ข้าพเจา้ ได้เรยี นกับครูแขกจนจบเล่ม

ข้าพเจา้ ไดร้ บั ประโยชนจ์ ากการสอนของครูแขกคนน้นั มาก ความต้ังใจเรียนเปน็ ผลใหข้ า้ พเจา้ ไดค้ ะแนนภาษา
องั กฤษเปน็ ที่ ๑ และสอบไล่ไดท้ ่ี ๑ คะแนน ๙๔ เปอร์เซนต์ ชนะโอฬาร ซ่งึ ตามมาเป็นท่ี ๒ คะแนน ๙๒ เปอร์เซนต์
จากนน้ั ข้าพเจา้ ก็สอบไดเ้ ป็นท่ี ๑ ของชั้น ม. ๖ ท้งั สามห้องทุกครง้ั

ต่อมา เมือ่ ขา้ พเจ้าไดม้ าเข้าเรยี นเปน็ นักเรยี นนายเรอื กพ็ บวา่ ภาษาองั กฤษของขา้ พเจา้ ไม่ไดน้ อ้ ยหนา้ เพอ่ื นๆ
ทจี่ บมาจากโรงเรยี นดงั ๆ ในกรงุ เทพฯ หรอื แมผ้ ทู้ จี่ บจากโรงเรยี นฝรงั่ ทจี่ รงิ ภาษาของขา้ พเจา้ ดกี วา่ บางคนดว้ ยซำ�้ การ
เรียนภาษาอังกฤษเม่ือได้เริ่มมาดี ก็เท่ากับได้รับความสำ� เร็จไปแล้วคร่ึงหน่ึง ส่ิงหน่ึงที่ข้าพเจ้าจำ� ไว้ตลอดก็คือ ภาษา
อังกฤษของเราจะดีได้ถา้ ไม่ท้งิ ไวยากรณ์ ตามมาด้วยการขยันพูด ขยันถาม ขยันฟัง และท่จี ะขาดไม่ได้ คอื ขยนั อ่าน
ข้าพเจา้ จงึ อา่ นทุกอยา่ ง ท้งั หนงั สอื พมิ พ์ หนังสือนวนยิ าย นกั สืบ วรรณคดี เรอื่ งปรชั ญา การ์ตนู เร่ืองคลาสสกิ โบราณ
บทละครของเชค็ สเปียร์ ฯลฯ –

นักเรียนนายเรือ

ตอนแรกขา้ พเจ้าต้ังใจจะเข้าเรยี นแพทย์ จงึ เข้ากรุงเทพฯ แต่ดวงชะตาชีวติ ท�ำใหม้ าเปน็ ทหารเมื่อพชี่ ายซง่ึ เปน็
จา่ โทเภสัชกร กรมแพทย์ทหารเรอื แนะน�ำใหเ้ ข้าเรียนที่โรงเรยี นเตรียมนายเรอื จะได้ “ไม่เปลอื งตงั คแ์ ม”่ ประกอบกบั
เคยประทบั ใจท่เี หน็ นักเรยี นในเคร่อื งแบบทหาร หอ้ ยมดี เหน็บเป็นกระบส่ี นั้ เข้ามาตรวจสุขภาพประจำ� ปที ก่ี รมแพทย์
ทหารเรอื ดนู ่าสนใจมาก ขา้ พเจ้าจึงสมคั รสอบเข้าโรงเรยี นเตรียมนายเรอื โดยมนี กั เรียนจากราชบุรีมาสมัครสอบกนั ๓
คน ผลคือ ขา้ พเจ้าเปน็ เด็กราชบรุ เี พียงคนเดยี วทีส่ อบได้ และเปน็ ท่ี ๒๙ ในจำ� นวนผทู้ ่สี อบเขา้ ได้ ๘o คน ในการสอบ
กลางปี ชั้นปีท่ี ๑ โรงเรียนเตรยี มนายเรือขา้ พเจา้ สอบไดเ้ ป็นท่ี ๕ จากนัน้ ก็สอบไดเ้ ปน็ ท่ี ๑ เร่อื ยมา รวมทง้ั เมื่อเป็น
นักเรียนโรงเรียนนายเรอื ชน้ั ปีท่ี ๑ กส็ อบไลไ่ ด้เป็นที่ ๑ ในจำ� นวนนกั เรยี น ๙๓ คน

ขณะเรียนอย่ชู นั้ เตรียมนายเรือปีที่ ๒ ข้าพเจ้าได้สอบภาษาอังกฤษแข่งขนั เพอื่ ชิงทนุ ไปเรยี นต่อ ณ ตา่ งประเทศ
ได้เปน็ ท่ี ๔ ของนักเรียนนายเรอื ท้งั หมด (ที่ ๑ และ ๓ เปน็ นกั เรียนนายเรอื ชน้ั ปีท่ี ๕ ส่วนที่ ๒ เป็นนักเรยี นนายเรือชั้น
ปีที่ ๔) แตต่ อ่ มาโครงการนี้ก็ตอ้ งล้มเลิกไป โดยข้าพเจ้าเองยงั เด็กเกินไปท่ีจะสอบถามให้ทราบสาเหตุ

นกั เรียนอังกฤษ

หลังสอบข้ึนชนั้ ปที ่ี ๒ ในฐานะนักเรยี น
นายเรือพรรคนาวิน ข้าพเจ้าได้รับทุนกองทัพ
เรือไปศึกษา ที่ Royal Naval College at
Dartmouth ณ ประเทศองั กฤษ แตเ่ สน้ ทางชวี ติ
ที่ดูจะสดใสรุ่งโรจน์กลับพบอุปสรรค เพราะ
ขณะกำ� ลงั เรยี นภาษาองั กฤษอยทู่ ก่ี รงุ ลอนดอน
เพ่ือเตรียมตัวให้พร้อมเป็นนักเรียนนายเรือใน
โรงเรียนนายเรือของอังกฤษ ก็ได้ทราบข่าวท่ี
เหมือนฟา้ ผา่ ลงมากลางเมอื งวา่ รฐั บาลอังกฤษ

33

ยังไมพ่ ร้อมที่จะรบั นักเรยี นทุนจากประเทศไทยเขา้ เรียน ไมท่ ราบวา่ จะมสี าเหตมุ าจากสงครามเกาหลที ี่ประทขุ ้นึ มาใน
ปี พ.ศ. ๒๔๙๓ ก่อนหน้าทขี่ า้ พเจ้าจะเดินทางไปอังกฤษเพยี งไมก่ ่วี นั หรือเปล่า เขายอมให้เขา้ ศกึ ษาหลกั สูตรพลาธกิ าร
แต่ข้าพเจา้ ปฏิเสธ และกองทัพเรือก็เหน็ ดว้ ย ถงึ ตอนนกี้ องทพั เรือส่งั ใหข้ า้ พเจ้ากลับเมืองไทย แต่ท่านทูตทหารเรือได้
ตดิ ตอ่ ให้เขา้ เรียนในมหาวิทยาลยั แทน ในท่สี ุดก็ได้รับการจดั ใหเ้ ขา้ เรยี นในมหาวทิ ยาลยั ในสาขาวิชา Telecommuni-
cation เสน้ ทางสายใหมท่ ผ่ี ใู้ หญว่ างไวใ้ หน้ เี้ บยี่ งเบนไปจากทม่ี งุ่ หวงั ไวเ้ ดมิ มาก ตอ้ งใชเ้ วลานาน กวา่ จะขม่ ใจใหย้ อมรบั
และสู้ต่อไปกับชะตาชีวิตใน “เส้นทางลขิ ิต” สายใหมน่ ้ี

ในช้ันแรกขา้ พเจา้ ได้เข้าทดลองเรียนท่ี Sheffield University กอ่ น ตอ่ มาทางกองทพั เรือได้สง่ ขา้ พเจ้าไปเขา้
เรยี นหลกั สตู ร ๒ ปี ท่ี Bournemouth Municipal College ซง่ึ อยทู่ เี่ มอื งบอรน์ มธั ตดิ ชายทะเลภาคใตข้ องเกาะองั กฤษ
เพอ่ื เตรยี มตวั เขา้ เรียนในมหาวิทยาลยั ใหไ้ ดผ้ ลดียงิ่

ด้วยความมุมานะสู้กับนักเรียนฝร่ังท้ังหลาย รวมนักเรียนไทยทุนรัฐบาลอีกหลายคน แทนที่ข้าพเจ้าจะใช้เวลา
ตามหลักสูตรปกติ ๒ ปี ข้าพเจ้าเรยี นเพียงปเี ดยี วกส็ ามารถสอบได้ General Certificate of Education (GCE) ของ
มหาวิทยาลัยลอนดอน ในระดับ Advanced Level ทง้ั วิชาคณิตศาสตร์บริสทุ ธ์ิ คณติ ศาสตรป์ ระยกุ ต์ ฟสิ ิกส์ และเคมี
นับเป็นก้าวส�ำคัญในชีวิตการเรียน แต่การที่จบเร็วเกินไปท�ำให้ไม่สามารถสมัครเข้าเรียนปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัย
ลอนดอนไดท้ นั ที ทางกองทพั เรอื จงึ ตอ้ งสง่ ใหเ้ ขา้ เรยี นที่ Loughborough College of Technology ในปี พ.ศ. ๒๔๙๕
เปน็ หลักสูตร ๔ ปี เพราะหากต้องรอเข้ามหาวทิ ยาลยั ถึงอีก ๑ ปี กจ็ ะถูกเรียกตัวกลบั ประเทศไทย

เปน็ ท่นี า่ ตกใจยิง่ เมอ่ื ทราบวา่ ปริญญาทจี่ ะได้รับจาก Loughborough College of Technology น้ี เปน็ เพยี ง
อนุปริญญา (Diploma) เท่านั้น ข้าพเจ้าจึงต่อรองกับกองทัพเรือว่า เม่ือจบช้ันปีท่ี ๑ แล้ว ขอไปเข้าเรียนหลักสูตร
ปริญญาตรีทมี่ หาวทิ ยาลัยโดยจะสมคั รเขา้ เรยี นหลกั สูตรเกียรตินยิ ม ๓ ปี กองทพั พจิ ารณาแลว้ ไม่ขัดขอ้ งหากขา้ พเจ้า
สามารถเขา้ เรียนในมหาวทิ ยาลยั ได้

การสอบ GCE ได้ Ad-
vanced Level ท�ำให้ข้าพเจ้ามี
สิทธิสมัครสอบคัดเลือกเข้าศึกษา
ปรญิ ญาตรหี ลกั สตู รเกยี รตนิ ยิ ม ๓
ปไี ด้ นกั ศกึ ษาเกยี รตนิ ยิ มจะเรยี น
เพยี ง ๓ ปี หากทำ� ไดส้ ำ� เรจ็ กจ็ ะได้
รับปรญิ ญาตรี มคี วามรู้ ศักดิแ์ ละ
สิทธิเหนือกว่า หรืออย่างน้อยก็
เทา่ กบั นกั ศกึ ษาหลกั สตู รธรรมดา
ทเ่ี รยี น ๔ ปี ขา้ พเจา้ สอบเขา้ ไดท้ ่ี
University of Leeds ในมณฑล Yorkshire ขององั กฤษ ในปี พ.ศ. ๒๔๙๖ ด้วยความตงั้ ใจเรียนอยา่ งจริงจัง ข้าพเจา้
ไดร้ ับปรญิ ญาวศิ วกรรมศาสตรบัณฑติ เกียรตนิ ยิ มอันดบั ๑ สาขาวิชา Electrical Engineering ในเดือนมถิ ุนายน พ.ศ.
๒๔๙๙ พรอ้ มกับนกั เรียนนายชา่ งกลอำ� นาจ จนั ทนมัฏฐะ ทไ่ี ด้รับปรญิ ญาวศิ วกรรมศาสตรบณั ฑิตเกยี รตนิ ิยมอนั ดบั ๑
สาขาวชิ า Mechanical Engineering จากมหาวทิ ยาลัยลดี ส์เช่นเดยี วกนั

34

ความรูแ้ ละความแข็งแกร่งทางรา่ งกายและจิตใจที่สง่ั สมมาในระยะเวลา ๓ ปีเตม็ ทโี่ รงเรยี นเตรียมนายเรอื และ
โรงเรยี นนายเรอื กอ่ นไดร้ บั ทนุ การศกึ ษาไปเรยี นตอ่ ระดบั มหาวทิ ยาลยั ในประเทศองั กฤษ นบั วา่ เปน็ ประโยชนย์ ง่ิ ตอ่ การ
ตอ่ สกู้ บั ชวี ติ ในตา่ งแดน ตอ่ การเรยี น และการกฬี า ความสามารถทางดา้ นคณติ ศาสตรแ์ ละวทิ ยาศาสตรท์ ไี่ ดจ้ ากโรงเรยี น
นายเรือ ท�ำให้กล้าเผชิญกับการศึกษาในมหาวิทยาลัยอังกฤษ จนสามารถเป็น ๑ ใน ๒ คนที่จบการศึกษาระดับ
เกยี รตนิ ยิ ม อับดบั ๑ ในปี พ.ศ. ๒๔๙๙ ในสาขาวศิ วกรรมไฟฟ้า จากมหาวทิ ยาลัยลดี ส์

ชวี ติ นักศกึ ษาที่มหาวิทยาลยั ลดี ส์ ไดส้ ร้างใหข้ ้าพเจา้ เปน็ ผู้ที่เตบิ โตอย่างเตม็ ท่ี เพราะชีวิตในมหาวิทยาลัยเป็น
ชวี ติ ทต่ี อ้ งทำ� งานหนกั และไดป้ ระสบการณม์ ากแตส่ นกุ สนาน ในดา้ นการศกึ ษา ขา้ พเจา้ ไดร้ บั ความรทู้ เี่ ปน็ พนื้ ฐานของ
วิชาการแตล่ ะสาขา ไดเ้ รียนรูว้ ิธีการค้นควา้ และสืบคน้ ความรูต้ ่างๆ ทีต่ ้องการ

นอกจากจะได้เปน็ ๑ ในด้านการเรียน ทีม่ หาวิทยาลัยลีดส์แล้ว ข้าพเจ้ายงั ไดเ้ ป็นท่ี ๑ ในกีฬายิมนาสตกิ ไดร้ ับ
ตำ� แหนง่ กปั ตนั ทมี มหาวทิ ยาลยั ในปี พ.ศ. ๒๔๙๘-๒๔๙๙ นำ� ทมี เขา้ แขง่ ยมิ นาสตกิ ระดบั มหาวทิ ยาลยั และระดบั ประเทศ
แข่งขันกับนกั ศึกษาของมหาวิทยาลยั ต่างๆ ในประเทศองั กฤษ สก๊อตแลนด์ ไอร์แลนด์ และเวลส์ ได้รับเหรียญทองถงึ
๔ เหรียญ ข้าพเจา้ ไดเ้ ส้ือสามารถ Gymnastics Full Colours ต่อเน่อื งกนั ๓ ปี เน่ืองจากอย่ใู นทีมชนะเลิศประเภท
มหาวทิ ยาลยั รวม ๓ ปีตดิ ต่อกนั จึงได้รับเชิญใหไ้ ปแสดงยมิ นาสติกท่ี Royal Albert Hall กรุงลอนดอน มีการแสดง
ผาดโผนต่อตวั กนั ขึน้ ไป ๒ ช้ัน พร้อมกบั โยนข้าพเจา้ ขน้ึ ไปหกสูงคาไวเ้ ปน็ ชั้นที่ ๓ สกั ครู่หนึ่ง แล้วทงิ้ ตวั ลงไปหกคะเมน
บนพ้นื เรยี กเสยี งปรบมอื กราวใหญ่ นับเปน็ ความภาคภมู ิใจอย่างลึกซึ้งมิมีวนั ลืมเลย

ในปีสุดท้ายที่มหาวิทยาลัยลีดส์ ข้าพเจ้าได้ฝึก
ฟนั ดาบ ประเภท foil จนไดเ้ ปน็ Junior Foil Champion
ระดับมหาวิทยาลัยในอังกฤษ แต่ไม่สามารถเข้าถึงระดับ
Intermediate Championship ได้ เพราะไปแพ้แช้มป์
ซึ่งเป็นผู้หญิง แพ้เพราะเจ้าหล่อนถนัดซ้าย และข้าพเจ้า
ขาดประสบการณไ์ มเ่ คยฝกึ กบั คนถนดั ซา้ ยมากอ่ น

ในด้านความรูร้ อบตัว ขา้ พเจา้ ได้ใช้เวลาในช่วงปิด
เทอมทำ� งานในฟารม์ ของชาวนาอังกฤษ ไดค้ ลุกคลอี ยู่กบั

35

นกั ศกึ ษาองั กฤษและนกั ศกึ ษาตา่ งชาติ ตา่ งมหาวทิ ยาลยั เปน็ ประสบการณส์ ำ� คญั ทไี่ ดท้ ำ� งานฟารม์ ดว้ ยกนั และไดเ้ รยี น
รชู้ วี ติ ชาวชนบทขององั กฤษทต่ี อ้ งทำ� งานหนกั ตอ่ สกู้ บั อากาศทห่ี นาวเหนบ็ และงานหนกั ในฟารม์ ขา้ พเจา้ ไดข้ จ่ี กั รยาน
ท่องไปท่วั เกาะอังกฤษ ศึกษาชวี ติ ชาวบา้ น ชาวนา ศกึ ษาภูมิประเทศ ศกึ ษาประวัติศาสตรท์ ้งั ของประเทศอังกฤษและ
ของท้องถนิ่ ชนบท เรยี กไดว้ ่า ชวี ิตนักศึกษาที่ลีดสเ์ ป็นชีวิตทส่ี มบูรณแ์ ละมคี ุณคา่ อยา่ งยง่ิ สำ� หรับขา้ พเจา้

เม่ือจบปริญญาตรีแล้ว แทนท่ีจะได้เรียนต่อท�ำปริญญาเอกได้เลย โดยไม่ต้องท�ำปริญญาโทก่อนเน่ืองจากได้
เกยี รตนิ ยิ มอนั ดบั ๑ กองทพั เรอื สงั่ ใหข้ า้ พเจา้ ไปควบคมุ การสรา้ งเครอื่ งมอื ทดลองประกอบการเรยี นวชิ าวศิ วกรรมไฟฟา้
ทโ่ี รงเรียนนายเรือกำ� ลังด�ำเนินการจดั หาเป็นชดุ แรกหลงั สงครามโลกครั้งท่ี ๒ ซึ่งบรษิ ทั Allgemeine Elektricitäts-
Gesellschaft AG (AEG) เมืองมิวนิค ประเทศเยอรมนีเป็นผู้ผลิต ข้าพเจ้าต้องไปเรียนภาษาเยอรมันท่ี Goethe
Institut เมือง Bad Aibling เปน็ เวลา ๒ เดือนก่อน และในระหวา่ งการคมุ งาน บรษิ ัท AEG ข้าพเจา้ กไ็ ปดูงานการผลิต
อปุ กรณ์ไฟฟา้ -อเิ ลก็ ทรอนกิ ส์ ณ เมอื งตา่ งๆ ในเยอรมนีดว้ ย

ความผดิ หวังครั้งสำ� คัญ

ตลอดเวลาท่ีเรียนอยใู่ นประเทศอังกฤษ นกั เรียนนายเรือไพบูลย์ นาคสกุล เปน็
นกั เรยี นนายเรอื พรรคนาวนิ ซงึ่ เปน็ สายบญั ชาของทหารเรอื เมอื่ จบการศกึ ษาแลว้ กลบั
มารายงานตัวเข้ารับราชการ ข้าพเจ้าได้รับการบรรจุเป็นอาจารย์โรงเรียนนายเรือ แต่
ต้องผิดหวังจนถึงกับน้�ำตาตกเป็นครั้งแรกในชีวิต เพราะถูกบรรจุเป็นนายทหารพรรค
กลนิ ยศเรอื ตรี โดยขอ้ อา้ งวา่ ขา้ พเจา้ เรียนจบวชิ าวิศวกรรมไฟฟา้ แทนทจี่ ะเข้าเรียนใน
โรงเรยี นนายเรือองั กฤษ หลกั สูตรพรรคนาวนิ หากไม่ตดิ ขดั ทต่ี ้องใช้ทุนเปน็ จ�ำนวนมาก
กค็ งลาออกจากกองทพั ไปแลว้ สาเหตทุ นี่ นร. ไพบลู ย์ นาคสกลุ ตอ้ งกลายเปน็ นายทหาร
พรรคกลนิ ซง่ึ เปน็ สายชา่ ง เพราะนอกจากเรยี นจบวชิ าวศิ วกรรมไฟฟา้ แลว้ ยงั เปน็ เพราะ
ในปี พ.ศ. ๒๔๙๔ ทหารเรอื แพก้ บฏแมนฮตั ตนั้ กองสญั ญาณทหารเรอื ทจ่ี ะเปน็ ตน้ สงั กดั
ของ นนร. ไพบูลย์ นาคสกลุ ตอ้ งถูกยกเลิก แลว้ แบ่งสว่ นไปอยูก่ บั กรมไฟฟ้า กรมอู่ทหารเรือสว่ นหนึ่ง และไปอยเู่ ปน็
กรมสื่อสารทหารเรอื อกี ส่วนหน่งึ ด้วย

ขา้ พเจา้ ขอถาม ณ ตรงนส้ี กั หน่อยวา่ “เป็นความผดิ ของขา้ พเจา้ หรอื ”

บวชและแตง่ งาน

ความเสียใจที่ถูกเปล่ียนพรรคท�ำให้แม่เป็นห่วง พอดีถึงเวลาเข้าพรรษา และ
เปน็ พรรษา ๒๕ พทุ ธศตวรรษ (พ.ศ. ๒๕๐๐) แมจ่ งึ ไดข้ อให้บวชเพ่ือสงบจิตใจ และให้
ทำ� ใจต้งั ตน้ ชีวิตใหม่ในสายพรรคกลนิ ตอ่ ไป ขา้ พเจา้
จึงได้บวชที่วัดราชบพิตรสถิตมหาสีมาราม โดยมี
สมเด็จพระสังฆราชเจ้ากรมหลวงชินวราลงกรณ
(วาสนมหาเถร) เมอ่ื ครง้ั ดำ� รงพระยศเปน็ พระอบุ าลี
คุณปู มาจารย์ เปน็ พระอุปชั ฌาย์

36

เมอื่ สกึ แลว้ นอ้ งมณฑาไดแ้ นะนำ� ใหร้ จู้ กั เพอื่ นรนุ่ พที่ ตี่ นชนื่ ชอบ เพราะเปน็ คนเรยี นเกง่ เลน่ ละครเกง่ และดเู ปน็
คนเรียบร้อย นอ้ งสาวไดน้ �ำรูปในหนังสอื ประจ�ำปีของโรงเรยี นสตรีวัดระฆงั มาใหด้ ู อกี ทั้งแนะน�ำว่าแม่กร็ ู้จกั พ่อแม่ของ
รุ่นพี่คนนี้ดี ข้าพเจ้าตามใจแม่และน้องจึงตามไปแอบดูตัวอาจารย์กาญจนา ส�ำนองสุข ท่ีหอสมุดแห่งชาติ ขณะน้ัน
อาจารย์กาญจนาจบปริญญาตรีอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยแล้ว และก�ำลังใช้ทุนการศึกษาด้วยการเป็น
อาจารยอ์ ยู่ที่โรงเรยี นบพิธพิมขุ พรอ้ มกับศกึ ษาต่อระดบั ปรญิ ญาโท ทีค่ ณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลยั

เมอื่ รจู้ กั กนั ขา้ พเจา้ ประทบั ใจอาจารยก์ าญจนาในหลายเรอื่ ง
ท้ังความเฉลียวฉลาดและนิสัยใจคอทคี่ ล้ายคลงึ กนั ของขวญั ชน้ิ แรก
ที่ประทับใจข้าพเจ้าอย่างไม่รู้ลืมคือการที่อาจารย์แอบหลอกให้
ข้าพเจ้าเซน็ ชอื่ แลว้ เอาลายเซน็ ของขา้ พเจา้ ไปปักผา้ เชด็ หน้าให้เปน็
ของขวญั วันเกิดของขา้ พเจา้ ในปลายปีนนั้

ความผดิ หวงั ยงิ่ ใหญใ่ นเรอื่ งการเปลย่ี นพรรคครงั้ นน้ั พล.ร.ต.
สวัสดิ์ ภูติอนันต์ ผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ ที่ทหารเรือท้ังหลาย
นิยมเรียกท่านว่า “หลวงปู่” คงจะรับรู้ ต่อมาเม่ือท่านได้รับ
พระราชทานยศเปน็ พลเรอื โท และอยใู่ นฐานะทส่ี ามารถเสนอกองทพั เรอื ใหส้ ง่ ขา้ พเจา้ กลบั ไปทำ� ปรญิ ญาเอกทป่ี ระเทศ
อังกฤษ ในปี พ.ศ. ๒๕o๒ ได้ ท่านจึงได้กรุณาแจง้ ขา่ วดใี หข้ ้าพเจ้าทราบเพ่อื เตรียมตัวลว่ งหนา้ ให้พรอ้ มที่จะไปเรยี นต่อ
ขา้ พเจ้าจงึ ปรกึ ษากบั อาจารยก์ าญจนา คนรกั ของขา้ พเจา้ ผจู้ ะจบอักษรศาสตรมหาบณั ฑติ จุฬาลงกรณ์มหา
วทิ ยาลยั ในพ.ศ. ๒๕o๓ วา่ การทำ� ปรญิ ญาเอกของขา้ พเจา้ ปรกตจิ ะตอ้ งใชเ้ วลา ๓ ปี เพราะฉะนน้ั เมอ่ื อาจารยก์ าญจนา
ได้ปริญญาโทแล้ว ก็ควรจะไปท�ำปริญญาโทต่อในประเทศอังกฤษ หากเข้ามหาวิทยาลัยลอนดอนได้ ก็มีโอกาสได้อยู่
ดว้ ยกนั ในลอนดอน เพอื่ จะดำ� เนินการตามแผนนี้ เราจงึ จดั งานมงคลสมรสท่ีราชนาวีสโมสร เมือ่ วันที่ ๑๗ กรกฎาคม
พ.ศ. ๒๕o๒ เพอ่ื พรอ้ มทจ่ี ะไปเรยี นในองั กฤษดว้ ยกนั โดยมหี ลวงปู่ พลเรอื เอกสวสั ดิ์ ภตู อิ นนั ต์ เปน็ ประธานในพธิ มี งคล
สมรส รวมเวลาท่เี ราสองคนรู้จัก จนตกลงใจจัดงานมงคลเพือ่ ร่วมชีวิตกันเปน็ เวลาเพียง ๙ เดอื นเทา่ น้ัน

37

ค่บู ่าวสาวกบั พลเรือตรี สวัสดิ์ ภตู อิ นันต์

คณุ แม่พรหม นาคสกุล รดน้ำ� สังขล์ กู ไพบูลย-์ กาญจนา

ดม่ื นำ�้ ผึ้งพระจนั ทรท์ ่ศี รีราชา

38

นับเป็นโชคชะตาในชีวิตของเราสองคนท่ี
แผนการไปตา่ งประเทศพรอ้ มกนั บรรลสุ มความคาด
หวัง โดยข้าพเจ้าเข้าเรียนท�ำปริญญาเอกสาขาวิชา
Microwave ที่ University College หนึ่งใน
colleges ที่มีช่ือเสียงของมหาวิทยาลัยลอนดอน
และอาจารย์กาญจนา ก็สามารถท�ำปริญญาโทวิชา
ภาษาศาสตรไ์ ดท้ ี่ School of Oriental and African
Studies ของมหาวิทยาลัยลอนดอน โดยได้รับทุน
จาก Asia Foundation สองเราได้ใช้ชีวิตร่วมกัน
อยา่ งเป็นสขุ ย่งิ ท่ีบ้านหมายเลข ๒ Heritage Road
ใกล้ Harringay Stadium และ Finsbury Park และ
เรียนจบรับปริญญาสมความปรารถนาของเราท้ังสองคน ในระหว่างที่ศึกษาอยู่ในประเทศอังกฤษน้ัน เราท้ังสองไม่ได้
รบั อนญุ าตใหก้ ลับบ้าน เราจงึ ใชเ้ วลาทอ่ งเท่ยี วในชนบทของอังกฤษ และในประเทศใกล้เคียงหลายแห่ง นบั เปน็ เวลาท่ี
มีค่ามากช่วงหนึ่งของชวี ิต

เส้นทางความกา้ วหน้า

ขา้ พเจา้ ใชเ้ วลาประมาณ ๒ ปีคร่งึ กไ็ ดร้ บั ปรญิ ญาเอก เหลอื เวลาอีกครงึ่ ปีจงึ
จะครบกำ� หนดกลบั ประเทศไทย พร้อมกบั อาจารย์กาญจนา ท่จี ะเรยี นจบปรญิ ญาโท
ในอกี ครง่ึ ปเี ชน่ เดียวกัน Professor H.M. Barlow ไดก้ รุณาไว้วางใจใหข้ ้าพเจา้ พัฒนา
Laboratory Experiments ส�ำหรับ Postgraduate Course in Microwave
Engineering ซ่ึงจะเริ่มเปิดในปีต่อมา ข้าพเจ้าต้องการอุปกรณ์อะไรท่านก็จะอนุมัติ
และสงั่ ใหท้ นั ทโี ดยไมถ่ ามวา่ จะเอาไปทำ� อะไร หรอื ของทม่ี อี ยแู่ ลว้ นา่ จะตอ้ งลองเอาไป
ใชก้ อ่ นหรอื ไม่ นแ่ี หละทขี่ า้ พเจา้ กลา่ ววา่ ทา่ นไวว้ างใจตงั้ แตต่ น้ โดยไมส่ ง่ั หรอื แนะนำ� วา่
หลกั สตู รใหมน่ ค้ี วรจะทดลองอะไรบา้ ง ทา่ นนิยมในตัวข้าพเจ้ามาก ดังจะเหน็ ไดจ้ าก
บันทึกท่ีสง่ ไปทางกองทัพเรอื วา่

“Dr. Nacaskul studied with us until June, 1962, having been awarded his Ph. D. degree after
two and a half years’ study. He proved to be an outstanding student in every way, and during the
latter part of his work here he was engaged in developing the laboratory experiments for the new
postgraduate course now established in Microwave Engineering.”

หัวข้องานวิจัยท่ีเป็น Ph.D. Thesis เสนอมหาวิทยาลัยลอนดอนของข้าพเจ้า คือ “An Investigation of
Coupling Effects in Waveguide Slot Arrays” กรรมการมหาวิทยาลยั มีมติเป็นเอกฉนั ท์ เห็นควรมอบปรญิ ญาเอก
ใหข้ ้าพเจา้ ในปี พ.ศ. ๒๕o๕ นับเป็นความสำ� เรจ็ ดา้ น academic ข้ันสูงสุด ส่งผลให้ไดร้ บั การมอบหมายจากกองทพั
เรือใหไ้ ปช่วยราชการ ณ ศนู ยว์ จิ ยั และพัฒนาการทหาร บก. ทหารสูงสดุ ในปี พ.ศ. ๒๕o๖ โดยทำ� งานร่วมกบั นักวิจัย
จากสถาบนั สแตนฟอรด์ แห่งสหรฐั อเมริกา ในโครงการร่วมระหว่างกองทัพไทย กบั Advanced Research Project

39

Agency ของรฐั บาลสหรฐั ฯ มีผลงานที่ควรกล่าวถงึ คือ Dipole
Orientation for HF Tactical Communication และ
Evaluation of HF Communication Systems for Tactical
and Point-to-Point Communication รวมไปถึง Village
Alarm System เพื่อแจ้งเหตุการณ์ระวังภัยฉุกเฉินให้หน่วย
ก�ำลังรบรับทราบอัตโนมัติ พร้อมข้อมูลที่สามารถใช้ในการสนธิ
กำ� ลงั เข้าไปแก้ไขอยา่ งมีประสทิ ธภิ าพ

ความพมู ใจและความส�ำเรจ็

โอกาสทส่ี ำ� คญั ทส่ี ดุ ในชวี ติ คอื ไดร้ บั ความไวว้ างใจจากกรมอทู่ หารเรอื ตน้ สงั กดั ของขา้ พเจา้ ในขณะนนั้ ใหไ้ ปรบั
สนองพระยคุ ลบาทพระบาทสมเดจ็ พระเจา้ อยหู่ วั ภมู พิ ลอดลุ ยเดช ทางดา้ นวทิ ยสุ อ่ื สาร นบั ตงั้ แตป่ พี .ศ. ๒๕๑๑ เปน็ ตน้
มา จนกระท่ังได้ออกแบบและติดตั้งระบบสายอากาศหาทิศบนยอดพระต�ำหนักจิตรลดารโหฐาน เป็นที่พอพระราช
หฤทัยในปี พ.ศ. ๒๕๑๓ ข้าพเจ้าได้รับพระมหากรุณาธิคุณอย่างย่ิง พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ ในโอกาสต่อมา
ขา้ พเจ้า ไดพ้ ฒั นาเครื่องตน้ แบบวทิ ยุหาทิศอัตโนมตั ิตามแนวพระราชด�ำริ ข้นึ นอ้ มเกลา้ นอ้ มกระหมอ่ มติดต้ังบนยอด
พระต�ำหนักจิตรลดารโหฐานพร้อมท้ังติดต้ังเคร่ืองควบคุมการหาทิศแบบ
remote บนโตะ๊ แผนท่ถี วาย ณ ห้องทรงงาน หนา้ ห้องพระบรรทม เมือ่ ๘
สงิ หาคม พ.ศ. ๒๕๒๗

งานในราชการกองทพั เรอื โดยตรงทไ่ี ดร้ บั ความสำ� เรจ็ และสมควรกลา่ ว
ถึงไดแ้ ก่ การควบคุมระบบสอ่ื สาร-อเิ ล็กทรอนกิ ส์ และการไฟฟ้าอาวธุ ในการ
ตอ่ เรอื ฟริเกต ร.ล.มกฏุ ราชกมุ าร ณ อู่ Yarrow Shipbuilders เมอื งกล๊าสโกว์
สหราชอาณาจกั ร (พ.ศ. ๒๕๑๒ - ๒๕๑๖) และงานประเภทเดยี วกนั ในการตอ่
เรอื ยนตเ์ รว็ โจมตตี ดิ อาวธุ นำ� วถิ ี ชดุ ร.ล. ปราบปรปกั ษ์ ณ อตู่ อ่ เรอื Singapore
Shipbuilding and Engineering ประเทศสิงคโปร์ (พ.ศ. ๒๕๑๙-๒๕๒๐)

40

ทำ� ให้ข้าพเจา้ ไดเ้ พมิ่ ขดี ความสามารถและทักษะให้แก่ตนเอง จนสามารถถา่ ยทอดความรแู้ ละประสบการณ์ใหล้ กู ศิษย์
ลกู หา และขา้ ราชการทหารเรือในสายงานสอ่ื สาร-อเิ ลก็ ทรอนิกส์และการอาวธุ ท�ำให้สามารถเปลยี่ นระบบอาวุธ รวม
ทง้ั ระบบควบคมุ การยิงใหแ้ ก่ ร.ล. ตาปี และ ร.ล. ครี ีรัฐ จากระบบท่คี อ่ นขา้ งล้าสมัย เปน็ ระบบ digital ท่ที นั สมยั ของ
บริษัท Hollandse Signaalapparaten ได้เป็นผลส�ำเร็จอย่างบริบูรณ์ ณ อู่ทหารเรือ พระจุลจอมเกล้า จังหวัด
สมุทรปราการ

นอกจากนี้ยังมีงานเปล่ียนเรด้าร์ตรวจการณ์แบบเก่า
ของ ร.ล. ตาปี เปน็ เรดา้ ร์ LW04 ทถี่ อดมาจาก ร.ล. มกุฏราช
กุมาร โดยติดต้งั เรดา้ ส์ DA05 ทดแทนให้ ร.ล. มกุฏราชกุมาร
ดว้ ยทีมงานทเ่ี ปน็ ทหารเรือไทยลว้ นๆ ภายใต้การควบคุมดแู ล
อย่างใกลช้ ิดของข้าพเจ้า ตงั้ แตก่ ารวางแผน การออกแบบตดิ
ต้ัง การดัดแปลงตัวเรือ การติดต้ัง และการตรวจสอบทาง
เทคนิค จนถงึ การทดสอบการยงิ และการใชง้ านในทะเล

งานอีกช้นิ หน่งึ ท่ีขา้ พเจ้าพมู ใจยงิ่ คือการเตรียมการ ไปจนถึงการยงิ เป้าเรือตอร์ปโิ ดทปี่ ลดประจำ� การแล้ว ดว้ ย
อาวธุ ปลอ่ ยนำ� วิถีเกเบรยี ลจาก ร.ล. ปราบปรปกั ษ์ เป็นผลส�ำเรจ็ สามารถยงิ เข้าเป้าได้ตรงกลางล�ำพอดี ที่ระยะยิง ๑๗
กโิ ลเมตร เม่อื ๒๑ กนั ยายน ๒๕๒๑ พล.ร.อ. สงดั ชลออยปู่ ระธานสภานโยบายแหง่ ชาติซ่งึ นำ� บคุ คลสำ� คญั จากหลาย
หน่วยงานไปสังเกตการณ์ในการยิงทดสอบระบบอาวธุ ครั้งน้ี ได้สง่ วิทยุแสดงความยนิ ดีทันทีจาก ร.ล. มกฏุ ราชกมุ าร
งานน้ที �ำใหส้ ามารถประหยัดเงินหลวงไดถ้ ึง ๓ ล้านบาท ข้าพเจา้ ยอมเส่ียงชอื่ อาสา พลเรอื เอก ม.ร.ว. พนั ธมุ ทวีวงศ์
เสนาธกิ ารทหารเรอื ในขณะนน้ั เขา้ ดำ� เนนิ การ แทนการจา้ งเจา้ หนา้ ทจ่ี ากบรษิ ทั ผผู้ ลติ อาวธุ ปลอ่ ยนำ� วถิ ปี ระเทศอสิ ราเอล
มาด�ำเนินการให้

41

อน่ึง เมอื่ วนั ที่ ๕ กุมภาพนั ธ์ พ.ศ. ๒๕๓๐ ขณะที่
ข้าพเจ้าได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จ
พระเจา้ อยู่หัว เมอ่ื คร้งั เขา้ เวรราชองครกั ษ์ ท่พี ระต�ำหนกั
ภพู ิงคราชนิเวศน์ พระบาทสมเดจ็ พระเจา้ อยูห่ วั ไดท้ รงมี
พระมหากรณุ ธคิ ณุ โปรดเกลา้ โปรดกระหมอ่ ม พระราชทาน
เอกสารทางเทคนคิ เกยี่ วกบั จกั รยานเผนิ นำ�้ แกข่ า้ พเจา้ เพอ่ื
น�ำไปให้กรมอู่ทหารเรือ ศึกษาออกแบบและทดลองสร้าง
จกั รยานเผนิ นำ้� ผบู้ ญั ชาการทหารเรอื ไดใ้ หก้ รมอทู่ หารเรอื
ด�ำเนินการค้นคว้าทดลองจนส�ำเร็จ ได้น้อมเกล้าน้อม
กระหมอ่ มถวายจกั รยานเผินน�้ำ ไฮโดรไบค์ ๑.๓ และจัด ใหม้ สี าธติ การขี่จกั รยานเผนิ น้�ำถวาย เมื่อ ๑๘ มถิ นุ ายน พ.ศ.
๒๕๓๒ ทบี่ งึ ทะเลนอ้ ย ภายในพระราชวงั ไกลกงั วล พระบาทสมเดจ็ พระเจา้ อยหู่ วั ทรงพอพระราชหฤทยั มาก ทรงมพี ระ
ราชดำ� รสั วา่ “เผนิ นำ้� ไดส้ งู ดมี าก อยา่ งนถ้ี อื วา่ ประสบผลสำ� เรจ็ ” และทรงกำ� ชบั ตอ่ มาวา่ “อยา่ ทง้ิ นะ พยายามปรบั ปรงุ
แกไ้ ขต่อไป ขอขอบใจทุกๆ คน” (รายละเอยี ดจากหนงั สือ ‘100 ปี กรมอ่ทู หารเรือ’)

ความปลาบปลม้ื ใจทใี่ หญย่ งิ่ ในชวี ติ ของขา้ พเจา้ อกี เรอ่ื งทตี่ อ้ งบนั ทกึ ไว้ คอื ไดม้ โี อกาสรว่ มแขง่ ขนั เรอื ใบประเพณี
จิตรลดา-ราชนาวี ประเภทเรือใบ OK โดยแขง่ กับทมี จิตรลดา ท่หี วั หิน หนา้ พระราชวังไกลกังวล ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๓๓
ถึง พ.ศ. ๒๕๔๒ โดยในปี พ.ศ. ๒๕๓๕ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยูห่ ัวทรงชนะเปน็ ท่ี ๑ ขา้ พเจ้าได้เปน็ ที่ ๒ รองจาก
พระองค์ เพียง ๑๗ วินาที พระองคท์ า่ นทรงรบั สงั่ สัพยอกว่า “จนู วิทยเุ กง่ แต่จูนเรือใบสเู้ ราไม่ได”้

นอกจากนี้ข้าพเจ้ายังได้มีโอกาส แล่นใบข้ามอ่าวตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยุ่หัว สู่หาดนาวิกโยธิน
จังหวัดสัตหีบอีกด้วย และต่อมาในวันท่ี ๑๖-๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๕ มีการแข่งขัน Wooden Sailboat
Regatta ฉลองวนั พระราชสมภพครบ ๗๖ พรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หวั ข้าพเจ้าได้เข้าเส้นชัยเปน็ ท่ี ๓ เรือใบ
ประเภท OK

42

ขา้ พเจา้ ไดร้ บั ราชการดว้ ยความขยนั ขนั แขง็ ซอื่ ตรงและซอ่ื สตั ยส์ จุ รติ เสมอมา ในสว่ นทถี่ อื ไดว้ า่ เปน็ ความสามารถ
พิเศษ คือการพัฒนาองค์บุคคลในกองทัพเรือในการใช้และซ่อมบ�ำรุงเครื่องมือสื่อสาร-อิเล็กทรอนิกส์ทุกประเภท ท้ัง
เครอ่ื งควบคมุ การยงิ ปนื และอาวธุ นำ� วถิ ี ขา้ พเจา้ ไดส้ อนทง้ั ทโี่ รงเรยี นนายเรอื ตงั้ แตป่ ี พ.ศ. ๒๕๐๐ และทส่ี ถาบนั วชิ าการ
ทหารเรือช้ันสูงในโรงเรียนนายทหารพรรคกลินต้ังแต่ปีการศึกษา ๒๕๐๖ ท้ังวิชาคณิตศาสตร์ทางช่าง คอมพิวเตอร์
ไฟฟา้ ก�ำลัง ไฟฟ้าสือ่ สารอิเลก็ ทรอนิกส์ ไฟฟา้ อาวุธ ไมโครเวฟ ระบบสงครามอิเลกทรอนกิ ส์และระบบอาวธุ ในเรือรบ
สมัยใหม่ จนถึงหลักสตู รสดุ ทา้ ยคอื “ระบบคน้ หาเป้าหมายและควบคมุ อาวธุ ” บรรยายนักศึกษาวิทยาลัยการทพั เรือ
รุ่นที่ ๒๑ ถงึ รุ่นที่ ๒๔ ในปี พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึง่ เปน็ ปีที่ตอ้ งอำ� ลากองทพั เรอื ไปดว้ ยอายคุ รบเกษียณ

หลกั ๕ ‘ท’ ในการใชช้ วี ิต

โดยสว่ นตวั แล้ว ชวี ติ ของขา้ พเจ้าผูกพันอยูก่ ับ ๕ ‘ท’ เปน็ หลัก ไดแ้ ก่ “ท�ำงาน ท�ำความดี ท�ำบุญ ท่องเทีย่ ว
และท�ำใจ”

การท�ำงานก็ท�ำแบบหนักเอาเบาสู้ เหน็ดเหนื่อยเพียงใดก็ไม่เคยท้อ และผลบุญแต่ชาติปางก่อน ก็บันดาลให้
ข้าพเจา้ ประสบแต่ความส�ำเร็จ ไม่วา่ จะเปน็ งานในหน้า งานท่ีไดร้ ับมอบหมายเป็นพเิ ศษหรืองานวจิ ยั คน้ คว้าเพ่ือความ
กา้ วหน้าในชีวิต

ส่วนงานท�ำความดีก็ท�ำมาต้ังแต่เล็กแต่น้อยโดยมีคุณพ่อคุณแม่เป็นตัวอย่าง คุณพ่อเป็นครูท่ีลูกศิษย์นิยมและ
ยำ� เกรง คณุ แมเ่ ป็นคนขยนั หม่ันเพยี ร ใจบญุ สุนทาน โน้มน้าวให้ขา้ พเจา้ ทำ� ความดี แน่วแน่ในศลี ข้อ ๒ ถึงข้อ ๕ ส่วน
ศีลข้อ ๑ ก็มีผิดโดยตบยุงเปน็ ส่วนใหญ่ ซง่ึ ไม่ไดท้ �ำบอ่ ยจนเปน็ นิสัย แตก่ ข็ ออโหสทิ ุกครัง้ ทต่ี บยุงตาย ตอนนอ้ี ายุครบ
๘๒ ปี เมอ่ื ๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ ไมไ่ ดต้ บยงุ มานานเป็นสิบปแี ล้ว โดยหนั ไปใช้วิธขี องคุณแม่ คือใช้สวิง ทีค่ ุณแม่
เรยี กว่า สวง ตักเอายงุ ไปทิ้งนอกหนา้ ต่าง ส่วนศีลขอ้ ๕ คือ หา้ มด่ืมสุราน้นั ทำ� ผิดเอาเมื่อเปน็ ทหารเรือและตอ้ งออก
ทะเล เพราะทนเพือ่ นๆ พๆี่ เซา้ ซไี้ มไ่ หว จ�ำต้องด่มื บา้ งเปน็ ครัง้ คราว มาหยดุ ด่มื อย่างจริงจังเม่ืออายุ ๖๕ ปี เป็นต้นมา
เมอ่ื ไดอ้ ธิษฐานจิตต่อหน้าพระพทุ ธมหามณีรัตนปฏิมากร พระแกว้ มรกต พระพุทธรูปประจ�ำประเทศไทย

ท ทำ� บุญ

ในด้านการท�ำบุญหลักๆ คือ การหาเงินบูรณะวัดเหล่า
ก๋อง ณ หมู่ ๔ ตำ� บลแมห่ อพระ อ�ำเภอแมแ่ ตง จังหวดั เชยี งใหม่
วัดเหล่าก๋องเปน็ วดั สังกดั คณะสงฆม์ หานกิ าย มีเน้ือที่เพยี ง ๒ ไร่
๓๔ ตารางวาเทา่ น้นั ทำ� เนียบวดั ทวั่ ราชอาณาจักรของกรมการ
ศาสนา กระทรวงศกึ ษาธิการ ระบวุ ่าวัดเหลา่ ก๋อง สรา้ งขน้ึ เมอื่
พ.ศ. ๒๔๐๐ ต่อมาเป็นวัดร้างอยู่หลายปี จนกระทั่งปี พ.ศ.
๒๕๑๘ ชาวบ้านได้ช่วยกันบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นมาใหม่ แต่เมื่อ
ขา้ พเจา้ ไปเหน็ ในปี พ.ศ. ๒๕๓๐ นนั้ กเ็ หน็ วา่ วดั อยใู่ นสภาพทรดุ
โทรมมาก มกี ฏุ เิ จา้ อาวาสเปน็ เรอื นไมห้ ลงั เลก็ ๆ ๒ ชนั้ กบั ศาลาไมเ้ ลก็ ๆ หลงั เตย้ี ๆ ๓ หลงั หลงั หนงึ่ เปน็ วหิ ารมพี ระพทุ ธ
รปู ศิลปะลา้ นนาเป็นพระประธาน ตั้งชิดกบั ผนังทก่ี �ำลงั จะพังครืนลงมา ตอ้ งเอาเสาเลก็ ๆ ๔ ตน้ ปักเรียงกันไปด้านหลัง
ของผนงั แลว้ ใช้ไม้ซงุ ๑ ทอ่ นสอดค้�ำไว้ แตก่ ระนน้ั ผนงั ดา้ นนี้กย็ ังเอนๆ อยู่

43

ขา้ พเจ้าเหน็ แล้วเกิดเวทนาอย่างแรงกลา้ อาจเปน็ วาสนาแตช่ าติปางก่อน ท่ีทำ� ใหข้ ้าพเจ้าปรารถนาทีจ่ ะบรู ณะ
ปฏิสังขรณ์ให้วดั นีอ้ ยู่ในสภาพวดั ท่สี มบรู ณ์ ข้าพเจา้ จึงเรม่ิ ต้นด้วยการน�ำข้าราชการศนู ย์ฝึกอบรมอิเลก็ ทรอนิกส์ กรม
อู่ทหารเรือ ไปทอดผ้าปา่ สามคั คที ่ีวดั เหลา่ ก๋อง เมอื่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๓๑ ได้เงนิ เขา้ วดั ๓๐,๐๐๐ บาท ต่อมาขา้ พเจา้
น�ำข้าราชการทหารของกองเรือยุทธการ ฐานทัพเรือสัตหีบ และกรมต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง ขณะที่อาจารย์
กาญจนา นาคสกุล กน็ ำ� ครอู าจารยโ์ รงเรยี นสตรวี ดั ระฆงั และเพอ่ื นๆ ในสตรีวดั ระฆังสมาคม ร่วมทอดกฐินสามัคคี ได้
เงนิ เข้าวดั ถึง ๕๐๐,๐๐๐ บาท เมื่อ ๑๓ ตุลาคม ๒๕๓๓

ในโอกาสต่อๆ มา มีการทอดผ้าป่าสามัคคี และการทอดกฐินสามัคคีต่อเน่ืองกันมาทุกปี จนถึง ๒๔ ตุลาคม
๒๕๕๖ ด้วยความร่วมมือพร้อมใจกันของข้าราชการทหารเรือ กองเรือยุทธการ กรมอู่ทหารเรือ กรมอู่ทหารเรือพระ
จลุ จอมเกลา้ กรมอเิ ลก็ ทรอนกิ สท์ หารเรอื ศนู ยฝ์ กึ อบรมอเิ ลก็ ทรอนกิ ส์ โรงเรยี นนายทหารเรอื ฐานทพั เรอื สตั หบี หนว่ ย
งานบญั ชาการนาวกิ โยธนิ สมาคมภริยาทหารเรือ โรงเรียนสตรวี ดั ระฆัง สตรวี ัดระฆังสมาคม จฬุ าลงกรณ์มหาวทิ ยาลัย
มหาวทิ ยาลยั เอเชยี อาคเนย์ มหาวทิ ยาลยั มหดิ ล สโมสรไลออนสต์ ากสนิ กรงุ เทพ นกั ศกึ ษาวทิ ยาลยั ปอ้ งกนั ราชอาณาจกั ร
รุน่ ท่ี ๒๘ นักศึกษามหาวทิ ยาลัยปอ้ งกนั ราชอาณาจกั รภาครฐั รว่ มเอกชนรนุ่ ท่ี ๓๕๕ ราชบัณฑติ ยสถาน ชมรมนาวภี าค
เหนือ กลมุ่ ชาวบา้ นเหล่าก๋อง พระเฉลิมมนฺตเสวี ส�ำนองสขุ พระพูมใจ นาควโร (ดร. พูมใจ นาคสกลุ ) พันเอก (พเิ ศษ)
วิเชียร หาลำ� เจยี ก และคุณชลอ สัมพนั ธารกั ษ์ รวมกนั แลว้ ได้เงินเข้าวัดประมาณ
๗ ลา้ นบาท สามารถสรา้ งวิหาร และถาวรวตั ถหุ ลากหลายถวายวดั เหลา่ ก๋อง จน
มีเสนาสนะพรอ้ มสงิ่ ก่อสรา้ งอ่นื ๆ ครบครนั

ในวนั ที่ ๑๒ มนี าคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ไดม้ พี ธิ วี างศลิ าฤกษว์ หิ าร ตอ่ มาขา้ พเจา้
ได้อัญเชิญพระพุทธสุชาโตศรีศากยมุนี มาประดิษฐานเป็นพระประธาน
พร้อมพระอัครสาวกเบื้องซ้ายขวา ข้างหลังพระประทานเป็นภาพต้นโพธิ์
เลยี นแบบตน้ พระศรมี หาโพธทิ์ สี่ มเดจ็ พระสมั มาสมั พทุ ธเจา้ ประทบั บนรตั นบลั ลงั ก์
ในวนั ตรสั รู้ สว่ นผนงั อกี ๓ ด้าน ให้วาดเปน็ ภาพดอกไม้ประดษิ ฐ์ ประดบั ไว้หา่ งๆ
กนั ดูสะอาดตา

44

พระพุทธสุชาโตศรีศากยมุนีน้ี มหี น้าตัก ๕๙ น้ิว โดยจำ� ลองแบบมาจากพระพทุ ธชินราช เมอื งพษิ ณโุ ลก มพี ระ
อคั รสาวกเบือ้ งซ้ายขวา สูง ๕๐ นว้ิ หลวงพอ่ พระเฉลมิ มนตฺ เสวี บดิ าของอาจารยก์ าญจนา ไดส้ รา้ งและมอบให้เป็น
พระประธาน มีงานบวชและเบิกพระเนตร พระพุทธสุชาโตศรีศากยมุนี พร้อมงานปอยหลวงสมโภช และถวายพระ
วหิ ารแด่วดั เหล่าก๋อง

การทอดกฐนิ สามคั คีในอีก ๒ ปี ตอ่ มาก็สามารถสร้างศาลาการเปรียญเสรจ็ ทันฉลองวโรกาสทพ่ี ระบาทสมเดจ็
พระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงครองสิริราชสมบัติครบ ๕๐ ปี จึงจารึกช่ือไว้ท่ีหน้าบันศาลาว่า ศาลาการเปรียญ
กาญจนาภเิ ษกอนุสรณ์ ชนั้ บนของศาลาการเปรยี ญหลังนี้ ประดษิ ฐานพระประธานองคเ์ ดมิ และมสี ่วนท่ีเปน็ หอ้ งสมดุ
สงฆ์ มีพระไตรปฎิ กและอรรถกถาแปลฉบบั ครบ ๒๐๐ ปี แห่งราชวงศจ์ ักรี กรุงรตั นโกสินทร์ ๑ ชุด ๙๑ เลม่ บรรจไุ ว้
ในตปู้ ิดทอง นอกจากนก้ี ม็ ี หนังสอื ธรรมะ และหนังสือเทศน์ส�ำหรับภิกษุ

ส่วนกลางช้ันบนของศาลาการเปรียญ
จดั เปน็ หอ้ งประชมุ หอ้ งเรยี น หรอื ทพ่ี กั สำ� หรบั
พระภิกษุอาคันตุกะ ชั้นล่างของศาลา
การเปรยี ญ มีเวที พัดลม โคมไฟระย้า ไฟสอ่ ง
ผนัง และสป็อตไล้ท์ มีห้องสมุดส�ำหรับ
ประชาชน บรรจุสารานุกรมไทยส�ำหรับ
เยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาท
สมเด็จพระเจ้าอยู่หวั ๑ ชุด จ�ำนวน ๑๙ เล่ม
นอกจากน้ีก็มีหนังสือความรู้ทั่วไป หนังสือ
ธรรมะ นิตยสาร หนังสืออ่านเล่น ส่วนกลาง
ของช้นั ล่างจดั ไว้เป็นท่ีประชุม และที่จดั งานบุญต่างๆ ของชาวบ้านเหล่ากอ๋ ง
ส่วนอาคารหลังเล็กท่ีอยู่ต่อออกไปทางด้านหลังของศาลาการเปรียญ ชั้นบนเป็นกุฏิพระดุสิตชวนปญฺโญ เจ้า
อาวาสวัดเหลา่ ก๋อง ซง่ึ ตอ่ มาได้เปน็ เจา้ คณะตำ� บลแม่หอพระเขต ๒ ชัน้ ลา่ งเปน็ ท่เี ตรียมอาหารคาวหวาน ในงานบุญ
ตามประเพณี และงานบุญต่างๆ ที่ทางวัดจัดใหม้ ขี นึ้ นอกจากนี้ก็มที ่ลี า้ งถว้ ยชาม และมหี อ้ งสุขาอกี ๑ ห้อง
ถัดออกไปทางซา้ ยของอาคารหลงั นี้ เปน็ ศาลาอเนกประสงค์ มที ง้ั กุฏิ
พระ หอระฆงั หอกลอง ดา้ นหนา้ เปน็ ทส่ี ำ� หรบั จดั ตงั้ เวทแี สดงดนตรี และฟอ้ น
ร�ำได้ เม่ือมีงานบุญช่างฟ้อนจากหมู่บ้านได้แสดงความสามารถกันอย่าง
สนกุ สนาน สวยงาม ดา้ นหลังของศาลาอเนกประสงค์ มีห้องสุขา ๘ ห้อง เป็น
สุขาหญิง ๕ หอ้ ง สุขาชาย ๓ ห้อง พร้อมโถปสั สาวะสำ� หรับผู้ชายอกี ๕ โถ ถดั
จากศาลาอเนกประสงค์ เปน็ หอกระจายเสยี ง หอนาฬกิ า และถงั เกบ็ นำ�้ ประปา
พรอ้ มใช้ ชน้ั ลา่ งของหอกระจายเสยี ง เปน็ หอ้ งสำ� หรบั เจา้ หนา้ ทคี่ วบคมุ เครอื่ ง
กระจายเสยี ง และทำ� หนา้ ทป่ี ระชาสมั พนั ธ์ เมอ่ื มงี านวดั งานแสดง ฯลฯ บรเิ วณ
หนา้ หอกระจายเสยี ง เปน็ พนื้ ทท่ี อ่ี าจจดั โตะ๊ อาหารไดห้ ลายโตะ๊ เพยี งพอทจ่ี ะ
รับรองแขกและผมู้ าร่วมงานบญุ ในเทศกาลต่างๆ

45

ส่วนกลางของวัดเป็นพระวิหารสวยงาม ซึ่งข้าพเจ้ามีส่วน
ในการออกแบบ เนื่องจากมีประสบการณ์จากการเรียนวาดภาพ
เจดยี แ์ ละอโุ บสถในวดั ตา่ งๆ รวมทงั้ พระปรางค์ วดั อรณุ ราชวราราม
สมัยที่เป็นนักเรียนเตรียมนายเรือ ในปี พ.ศ. ๒๔๙๐-๒๔๙๒
ขา้ พเจา้ ใหท้ ำ� บนั ไดพระวหิ ารเปน็ พญานาคทอดตวั อยู่ ๒ ขา้ งบนั ได
เปน็ พระยานาคทไ่ี มม่ เี หราหมุ้ เหมอื นกบั ทน่ี ยิ มสรา้ งกนั โดยทว่ั ไป
ในภาคเหนือ ทั้งน้ีเพราะข้าพเจ้ามีความพูมใจในนามสกุล
“นาคสกุล” ของข้าพเจ้า พระวิหารน้ตี ่อมาไดร้ บั การสถาปนาเป็น
พระอโุ บสถ เมือ่ วัดไดร้ บั พระราชทานวสิ งุ คามสีมาแล้ว

ขอเรียนว่าวนั ท่เี ก้าพฤศจกิ า ไดเ้ งนิ กว่าส่ีแสนหกเข้ากฐิน
สามัคคีวัดเหล่าก๋องไดส้ มจนิ ต์ เป็นท่ยี ินดยี งิ่ จริงใจชม
ไดศ้ าลาอเนกประสงคค์ รบองคส์ าม วหิ ารงามและศาลาสงา่ สม
คือศาลาการเปรียญเพียรอดุ ม ธรรมนยิ มไตรรตั น์ขจดั มาร
เจา้ ประคุณทา่ นดุสิตเจ้าคณะฯ แมห่ อพระ,อธกิ ารชำ� นาญสาร
หมู่บา้ นใกล้เรือนเคียงสาธกุ าร เจริญวารเจริญตาลา้ นนาทอง
ขอบพระคณุ อย่างย่ิงในศรทั ธา ญาตกิ าศิษยแ์ ละครหู มู่เพอื่ นผอง
ร่วมศรทั ธาพทุ ธศาสน์ตามครรลอง ขอท่านครองสุขสราญทกุ กาลเทอญฯ

ค�ำกลอนขอบคณุ ทกุ ท่านท่ไี ด้ร่วมท�ำบญุ บูรณะวดั เหลา่ กอ๋ ง
จากบตั รอวยพรที่ พล.ร.อ. ดร.ไพบูลย์ และศาสตราจารย์ ดร.กาญจนา นาคสกลุ
ส่งในโอกาสวนั ข้นึ ปใี หม่ พทุ ธศกั ราช ๒๕๔๔

ถดั พระอโุ บสถออกไปชดิ กำ� แพงหนา้ วดั
เป็นศาลาพุทธปรินิพพานานุสรณ์ พร้อมแท่น
ประดษิ ฐานพระพทุ ธรปู ปางดบั ขนั ธปรนิ พิ พาน
ที่ข้าพเจ้าได้ถ่ายรูปมาจากเมืองกุสินารา
ประเทศอินเดีย แล้วให้นายช่างแหลมสิงห์
ดิษฐ์พันธุ์ เจ้าของโรงหล่อแหลมสิงห์ อ�ำเภอ
ลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี หล่อมาเป็น
พระพุทธรูปขนาดเท่าพระองค์จริง และมี
พระพุทธรูปจ�ำลองขนาดเล็กหล่อมาด้วยเพ่ือ

46

ประดษิ ฐานค่กู นั ส�ำหรับการปดิ ทองสกั การะโดยเฉพาะ ศาลาพทุ ธปรนิ พิ พานานสุ รณ์ เปน็ ศาลาจตุรมุข หากมองจาก
บนั ไดนาคของพระอโุ บสถออกไปจะเหน็ หน้าบันทศิ ใต้ ประดบั ดว้ ยพระยานาคขดเปน็ รูปอักษร “น” หนา้ บันทิศเหนือ
ประดบั ดว้ ยพระพุทธรปู ปางห้ามญาติ หนา้ บันอีก ๒ ทิศ ประดบั ด้วยพระพทุ ธรปู ปางตรสั รู้ และปางพทุ ธลีลา นอก
ศาลามีต้นสาละ ๒ ต้น ปลูกอยู่ทางด้านทิศเหนือต้นหน่ึง ด้านทิศใต้ต้นหนึ่ง เป็นต้นสาละแท้ที่น�ำพันธุ์มาจากเมือง
กุสนิ ารา

สว่ นดา้ นซา้ ยของโบสถม์ พี ระธาตุเจดยี ์สร้างไว้ตามทแี่ ม่อ้ยุ ชาวบ้านอาวโุ สของหมบู ้านเหล่ากอ๋ งได้ขอไว้ พร้อม
ทง้ั ปกู ระเบื้องแบบปลกู หญ้าได้ไวด้ ว้ ย กระจายไปเต็มพืน้ ทท่ี วั่ วัด หลังจากไดบ้ รู ณะศาลาบาตรเดิมจ�ำนวน ๒ หลงั แล้ว
สงิ่ ทข่ี า้ พเจา้ ปลาบปลมื้ พมู ใจอยจู่ นกระทงั่ ปจั จบุ นั นค้ี อื การสรา้ งกำ� แพงวดั ใหม่ เปน็ กำ� แพงหนิ ออ่ นสแี ดงเขม้ ดา้ นหนา้
สลกั แผน่ หนิ เปน็ รปู พระสีทอง จ�ำนวน ๓๒ แผน่ เป็นรปู พระประจ�ำวัน ๘ องค์ (รวมวันพธุ กลางคนื ) อยู่ทางด้านขวา
ของประตวู ัด สว่ นทางดา้ นซา้ ยของประตเู ป็นพระประจ�ำเดอื น ๑๒ องค์ และพระประจำ� ปี ๑๒ องค์ ทำ� ใหเ้ ปน็ ทเ่ี ลื่อง
ลือกนั ทง้ั ในอำ� เภอใกล้เคยี งว่าสวยสงา่ น่านยิ ม แมก้ ระทงั้ กล่าวขวัญวา่ เปน็ ความคิดทีด่ ีของ “ท่านนายพล”

ลา่ สดุ เปน็ ความปรารถนาตงั้ แตป่ ี พ.ศ. ๒๕๔๐ ของขา้ พเจา้ และของทา่ นดสุ ติ เจา้ อาวาสวดั เหลา่ กอ๋ ง ทจี่ ะสรา้ ง
อาคาร ๒ ช้ัน ในพื้นท่ีฝืนสุดท้าย นอกก�ำแพงวัดออกไปเพื่อใช้ชั้นบนเป็นท่ีเก็บเสนาสนะ และช้ันล่างเป็นโรงครัวที่
สมบูรณ์ ท่านดุสิตได้ส่งแบบก่อสร้างของอาคาร ๒ ช้ันที่ต้องการมาให้ข้าพเจ้าเมื่อสงกรานต์ปี พ.ศ. ๒๕๕๖ พร้อม
ประเมินราคามาดว้ ย ประมาณ ๙ แสนบาท ขา้ พเจา้ จงึ จดั ให้มีการทอดกฐินสามัคคีอีกครง้ั หนงึ่ เมื่อวันท่ี ๒๔ ตุลาคม
๒๕๕๖ โดยมพี ันเอก (พเิ ศษ) วิเชยี ร และคุณจิราทพิ ย์ หาล�ำเจียก น�ำคณะบา้ นช้าง อำ� เภอแม่แตง มารว่ มสมทบด้วย
รวมกันแล้วได้เงินเข้าวัดถึง ๑,๑๖๕,๕๐๐ บาท ทะลุเป้าอย่างสุดโต่ง น่าปลื้มใจที่มีคณะศรัทธา จ�ำนวน ๘๑๑ คน
มากกวา่ ครง้ั ใดๆ ทง้ั สน้ิ ทงั้ นยี้ งั ไมร่ วมคณะพนั เอกวเิ ชยี ร อกี ไมน่ อ้ ย นบั วา่ เปน็ สง่ิ กอ่ สรา้ งชนิ้ สดุ ทา้ ยทจี่ ะพงึ สรา้ งใหว้ ดั
เหล่ากอ๋ งไดเ้ พราะวัดไม่มที ่ดี ินว่างอีกแล้ว อน่งึ มีขอ้ สงั เกตจากพวกเราชาวภาคกลางวา่ ยังขาดเมรุเผาศพ ขา้ พเจา้ กไ็ ด้
อธบิ ายให้ฟังว่า ตามประเพณีของวดั ในภาคเหนอื ท่จี ะไม่มีเมรุภายในวัด เมรุต้องสร้างนอกวดั และวัดเหล่ากอ๋ งกม็ เี มรุ
นอกวดั เรยี บร้อยแลว้

งานกฐนิ วัดเหลา่ ก๋องปี ๔๗ ไดเ้ บด็ เสร็จกวา่ หา้ แสนเกา้ หมืน่ หก
ปัจจยั หล่ังจากศรัทธาราวอุทก เป็นน้ำ� ตกฉำ�่ ทรวงดวงกมล
ทั้งศาลาการเปรียญและวิหาร ได้รบั การบรู ณะตามนุสนธิ์
ตกแต่งสที องอร่ามท่วั มณฑล ใครไดย้ ลมิใครอ่ ยากจะจากจร
มีเงนิ เหลอื จงึ ได้สร้างศาลาบาตร เป็นคแู่ ฝดสมมาตรกับหลงั กอ่ น
ที่สรา้ งพร้อมกำ� แพงอันถาวร ครบวงจรวิจิตรย่งิ ทุกสงิ่ อนั
บัดน้กี ารบูรณะไดเ้ สรจ็ สิ้น สมใจจนิ ต์จึงก�ำหนดเป็นเอกฉนั ท์
จัดปอยหลวงถวายสงฆ์ใหต้ รงกนั กับกาลวันนำ� ลูกแก้วบรรพชา
วันที่ ๙ เมษาน้ีโปรดมาร่วม ศรทั ธารวมกนั อกี คร้ังเหมือนดง่ั วา่
หลายชาตแิ ลว้ ไดท้ �ำบญุ ร่วมกนั มา เพ่อื ชาติหนา้ ได้สังสรรคก์ นั อกี เอย

47

ท ท่องเที่ยว

คราวนี้ถึงวาระเกี่ยวกบั “ท” อันดบั ๔ ของขา้ พเจ้าซึ่งอาจกลา่ วได้วา่ ได้
ไปทอ่ งเทย่ี วทศั นาจรมาแลว้ เกอื บทวั่ โลก ยกเวน้ ประเทศในทวปี อเมรกิ าใต้ เพราะ
ค่ชู วี ติ ให้ความเหน็ ว่าไกลเกนิ ไปท่จี ะต้องเดนิ ทาง งาน Madri Gras ขา้ พเจ้าอยาก
ไปดูในบราซิล เราก็เคยดูมาในสเปน หรืออาจจะไปดูได้ที่ New Orleans
สหรฐั อเมรกิ า ในวนั Shrove Tuesday ๔๐ วัน กอ่ น Easter ขา้ พเจ้าจะไม่กลา่ ว
ถึงการท่องเที่ยวในประเทศไทย เพราะไปมาแล้วทุกจังหวัด ตลอดจนเกาะช้าง
เกาะสชี งั เกาะสมยุ เกาะพังงา และเกาะภูเกต็

การท่องเท่ยี วของขา้ พเจ้า เริ่มตน้ ต้งั แตอ่ ยูก่ ับ Mr. Charles และ Mrs.
Winifred Brooks ทเ่ี มอื ง Broadstairs รมิ ฝง่ั ทะเลในมลฑล Kent เพอื่ เรยี นภาษา
พูดและให้คุ้นกับวิถีชีวิตของคนอังกฤษ ข้าพเจ้ามีจักรยาน Raleigh Sports ที่มีเกียร์บังคับด้วยมือ ๔ เกียร์ และมี
handle ท่ตี ้องโนม้ ตัวลงไปจับขณะขับข่แี ละบงั คบั เลีย้ ว ขา้ พเจา้ ตั้งใจจะขไี่ ปเท่ยี วเมอื งตา่ งๆ ในองั กฤษ สกอ๊ ตแลนด์
ไอร์แลนด์ และเวลส์ ให้ทวั่ จึงไดซ้ ื้อหนังสือมาอ่านไวล้ ่วงหนา้ เพ่ือใหร้ วู้ า่ เมืองใดมสี ถานที่ใดที่นา่ สนใจให้ชมบ้าง ที่ใด
มีความส�ำคญั ทางประวัตศิ าสตร์อย่างไร มีเสน้ ทางใดบา้ งทีย่ ากตอ่ การใชจ้ ักรยานสองล้อ ฯลฯ ขา้ พเจ้าไม่คอ่ ยรสู้ ึกเป็น
ห่วงเร่อื งที่พักแรม เพราะทราบดวี ่ามี Youth hostel จัดไวใ้ ห้อย่างแพร่หลาย เพอื่ รองรบั เยาวชนท่ีนิยมถีบจกั รยานไป
เที่ยวกันอย่างสนกุ สนานและประหยดั ค่าใชจ้ า่ ย

ขา้ พเจ้าเร่ิมตน้ ด้วยการเท่ียวชมเมืองชายทะเลในช่องแคบองั กฤษ ขไี่ ปทางทศิ ตะวันออก ชมเมอื ง Ramsgate
และ Margate แลว้ วกกลบั ไปชมเมอื ง Canterbury ซงึ่ เปน็ ศนู ยก์ ลางของ English Christianity ตลอด ๑,๔๐๐ ปที ่ี
ผ่านมา ไปชมปากอุโมงค์ Dover-Calais ที่เมือง Dover กอ่ นกลบั เขา้ ทีพ่ ักทบี่ า้ น “Colvins Brooks”

ในสมยั ทยี่ งั เรยี นอยทู่ ่ี Bournemouth Municipal College ในชว่ งปดิ เทอมไดข้ จ่ี กั รยานไปชมวหิ าร Salisbury
และชม Stonehenge ซ่ึงเป็นอนุสรณ์สถานท่ีสร้างราว ๒,๐๐๐ ปีก่อนคริสตกาล มีกลุ่มแท่งหินต้ังเรียงรายเป็นรูป
วงกลม มีแท่งหนิ วางทับบนเสาหินต้งั นยั ว่าเปน็ สง่ิ สำ� คญั ทางศาสนาและการเมือง เคยมพี ระดรูอดิ ส์ (Druids) มาท�ำ
พิธบี ชู ายญั ด้วยชวี ติ มนุษย์

จากนน้ั กข็ จ่ี กั รยานวกกลบั ไปชมเมอื ง Southampton และ Portsmouth
ก่อนข้ามทะเลไปชมเมอื งเล็กๆ บนเกาะ Isle of Wight หลังจากนนั้ กข็ ี่จกั รยาน
เลยี บไปทางตะวนั ตก ผา่ น Poole, Torquay, Plymouth เมอื งชายทะเล ชอ่ งแคบ
องั กฤษไปจนถงึ Penzance และ Land’s End อนั เปน็ ปลายสดุ ของเกาะองั กฤษ
แล้วจึงกลับเข้าเส้นทางไปทางตะวันออกเฉียงเหนือผ่านชมเมือง Exeter และข่ี
จักรยานผา่ นเสน้ ทางสูงชนั จนถึงกบั ตอ้ งใชเ้ กียร์ส่ี ข่ีขวางไป ขวางมากับถนนไต่
ระดบั ขน้ึ ไปทลี ะนอ้ ยๆ สเู่ มอื ง Bristol เพอื่ ไปรว่ มชมุ นมุ นกั เรยี นไทยทเี่ มอื ง Bath
ทมี่ ีอ่างน�้ำร้อนของชาวโรมันโบราณ

48

อกี เสน้ ทางหนง่ึ ทข่ี จ่ี กั รยานเทย่ี วคอื เลยี บชายทะเลจาก
Bournemouth ไปทางทิศตะวนั ออก ผ่าน Portsmouth ไป
ชมสนามรบ อันมีช่ือที่เมือง Hastings เป็นสนามรบท่ีชนชาว
นอรม์ นั จาก Normandy ประเทศฝรง่ั เศส ขา้ มทะเลบกุ ขนึ้ เกาะ
องั กฤษ เข้าโจมตีทัพ Saxon ทมี่ าจากเยอรมนีภาคเหนือ และ
ยึดครองอังกฤษในคริสตศตวรรษท่ี ๕ และ ๖ จนท�ำให้ชาว
อังกฤษได้ช่ือว่ามีเช้ือสายเป็น Anglo-Saxon ทัพนอร์มันชนะ
ทพั Saxon ใน ค.ศ. ๑๐๖๖ แล้วต้ังราชวงศป์ กครองประเทศ
อังกฤษขึ้นใหม่ มี William I เป็นกษัตริย์องค์แรก ชยั ชนะครง้ั นีท้ ำ� ใหอ้ ังกฤษเปลย่ี นแปลงไปมาก แม้ภาษาอังกฤษท่ีพูด
กนั มาแต่เดมิ กเ็ ปล่ยี นแปลงเปน็ ภาษาท่ีเรยี กว่า Norman English
ในช่วงเวลา ๒ ปี ท่ีกลับมาเรียนในองั กฤษพร้อมภรรยา เราสองคนไดว้ างแผนท่ี
จะเท่ยี วให้ทวั่ เกาะองั กฤษ โดยแบง่ การเท่ียวเป็นช่วงๆ เราซือ้ ต๋วั รถไฟแบบเหมาท่ีเรียก
ว่า season tickets ของการรถไฟอังกฤษ เหลือเส้นทางที่ต๋ัวรถไฟไม่ครอบคลุม ก็มา
วางแผนเชา่ รถยนตข์ บั ไปเอง ในองั กฤษการขบั รถเองไปพกั ตาม camp site ทำ� ไดส้ ะดวก
มาก ยิ่งคนที่เป็นนกั เรียนเป็นสมาชิกของ Youth Club ก็ย่งิ สะดวก มคี ่มู ือการทอ่ งเท่ียว
ทบี่ อกวา่ ทพี่ กั มอี ยทู่ ใ่ี ดบา้ ง เราสนกุ กบั การจดั หา camp gear อนั ประกอบไปดว้ ย เตน๊ ท์
ฟกู และหมอนทต่ี อ้ งสบู ลมกอ่ นใช้ พรอ้ ม เตา หมอ้ หงุ ขา้ ว กระทะ ถว้ ยชาม ถงั นำ้� เครอื่ ง
ล้างหน้าโกนหนวด ตาม camp site จะมหี ้องนำ้� หอ้ งสขุ า จัดไวเ้ ป็นทีเ่ ป็นทาง แยกกัน
ส�ำหรบั หญงิ และชาย และผู้ท่ีไปเปน็ ครอบครวั มที ่ีจอดรถ ท่กี างเต๊นท์พรอ้ ม
ระยะแรกๆ กใ็ ชเ้ วลาวันเสาร์-อาทิตย์ขบั ไปเที่ยวเมืองภาคกลางของอังกฤษ เร่มิ
จาก Oxford ซ่งึ เป็นเมอื งของมหาวทิ ยาลัยอ๊อกซฝ์ อร์ด เปน็ มหาวิทยาลยั ทเี่ กา่ ที่สดุ ของอังกฤษ เสาร-์ อาทติ ย์ตอ่ มาก็
ไป Cambridge ซึ่งเป็นเมืองของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเป็นมหาวิทยาลัยคู่แข่งกับมหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัย
ออ๊ กซฝ์ อรด์ ในปัจจบุ นั ทัง้ สองมหาวทิ ยาลยั อยูใ่ นระดบั เดยี วกับ Imperial College และ University College ของ
มหาวทิ ยาลัยลอนดอน เมอื งถัดไปทีไ่ ปชมคอื Colchester ซ่งึ เปน็ เมืองที่เกา่ ที่สดุ ของ Britain
มีหลายตอ่ หลายคนเขา้ ใจว่า UK คอื องั กฤษ สก๊อตแลนด์ และเวลล์ แทท้ จี่ ริงแลว้ ๓ ประเทศน้รี วมเป็น Great
Britain สว่ น UK นน้ั มาจากชื่อเตม็ ว่า United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland ภาคกลางของ
อังกฤษมเี มอื งมหาวทิ ยาลัยดังๆ หลายเมอื ง อาทิเช่น Birmingham, Leicester, Nottingham, Derby, Sheffield,
Manchester, Liverpool, Leeds, York, Durham, Newcastle
Derby มีช่ือเสยี งในการแขง่ มา้ ดาร์บ้ี และ Newcastle คงมถี ่านหินมากจนมีสภุ าษิตวา่ Don’t carry coals
to Newcastle ซึ่งมคี วามหมายเดียวกันกบั สภุ าษติ ไทยว่า อยา่ เอามะพร้าวห้าวไปขายสวน เมอื ง Newcastle อยู่ชิด
กบั Hadrian’s Wall ซึ่งเปน็ ก�ำแพงท่ี Hadrian จกั รพรรดิโรมันสรา้ งไวเ้ มื่อ ค.ศ. ๑๒๒-๑๒๘ เพ่อื ปอ้ งกัน Roman
Britain จากการรุกรานของชนเผ่าท่ีอยู่เหนือข้ึนไป เหนือก�ำแพง Hadrian ข้ึนไปจะมีเทือกเขา Cheviot Hills ค่ัน
ระหวา่ งอังกฤษกับสกอ๊ ตแลนด์ ซึง่ มีมหาวทิ ยาลัยช่ือดงั คือมหาวทิ ยาลยั Edinburgh, Glasgow และ St. Andrews

49