Admiral Paibul Nacaskul in Memoriam

เหนือสดุ ของสก๊อตแลนด์จรดทะเลเหนอื เป็นเมอื ง John O’Groats เราไป Land’s End มาแลว้ จงึ ตอ้ งไปให้
ถึง John O’Groats เพ่อื ให้ตรงกับค�ำกลา่ วที่วา่ From Land’s End to John O’Groats หมายถึง การเดินทางทอ่ ง
เที่ยวบนเกาะอังกฤษท่ีทวั่ ถึงหมดแลว้

การขับรถของข้าพเจ้าและอาจารย์กาญจนา ท่องเท่ียวไปทั่วเกาะ
องั กฤษทำ� ใหเ้ หน็ ชวี ติ และผคู้ นทน่ี า่ สนใจมาก มพี พิ ธิ ภณั ฑท์ อ้ งถนิ่ หลายแหง่
ทเี่ กบ็ วสั ดสุ ง่ิ ของ สตั วต์ า่ งๆ เชน่ เสอื้ ผา้ เครอื่ งแตง่ กายทกุ สมยั ผเี สอื้ ทกุ ชนดิ
มีร้านขายของเก่า และมี pub ทม่ี ีบรรยากาศเกา่ ๆ ให้ชม บางครง้ั เราจอด
รถนอนอยรู่ มิ ถนน มรี ถ truck จอดอยใู่ กลๆ้ เรากเ็ ตรยี มลอ็ กรถอยา่ งดี เตรยี ม
อาวุธไวใ้ กล้มอื เผื่อวา่ คนในรถ truck จะมาทำ� รา้ ยเรา ตื่นขึ้นมาตอนเช้ารถ
นั้นหายไปแล้วโดยเราไม่รู้ตวั เลยวา่ เขาออกรถไปตง้ั แตเ่ มือ่ ไหร่

ช่วงปิดเทอมปลายปี มีเวลาหลายวันจึงวางแผนไปเท่ียวเมืองต่างๆ
ในยุโรป ค้างแรมตาม camp sites เปน็ สว่ นใหญ่ เขามกั จะจดั ไวใ้ นเส้นทาง
ทีเ่ ขา้ ถงึ ได้สะดวก ต้งั อยู่ในสถานทสี่ วยงามตามหน้าผา และรมิ ทะเลสาบ มองเหน็ วิวงาม เห็นแลว้ มีความสบายใจ หาย
เหนอื่ ยจากการขับรถระยะไกล ขึน้ เขาลงหว้ ย และเลี้ยวไปตามภมู ิประเทศหลากหลายรูปแบบ มีหอ้ งน้�ำหญิงและชาย
แยกกันเปน็ สัดส่วน

ออกจากลอนดอนเราขบั ตรงไปเย่ียม Mrs. Judith M. Jacob อาจารย์ทีป่ รึกษาของอาจารย์กาญจนาทีเ่ มอื ง
Guildford แลว้ ตรงไปเมอื ง Canterbury ซงึ่ เป็นศนู ยก์ ลางของ English Christianity เป็นเวลา ๑,๔๐๐ ปี จากนั้นก็
ตรงไปเมือง Dover เพื่อลงเรอื Hydrofoil ข้ามชอ่ งแคบองั กฤษสู่ Calais ประเทศฝร่งั เศส แล้วขบั รถไปกรุงปารสี ขึ้น
หอ Eiffel ชมภูมิทศั น์โดยรวมก่อนอนื่ จากน้ันกข็ บั ผ่านประตชู ยั ตรงไปถนน Champs-Élysées เพ่อื เข้าชมพพิ ธิ ภณั ฑ์
Louvre ประทบั ใจในภาพ Mona Lisa ซ่ึง Leonardo da Vinci ไดว้ าดไว้ แลว้ ไปเขา้ ชมมหาวหิ าร Notre-Dame ซง่ึ
มีอนสุ าวรยี ์ Virgin and Child ท่ศี กั ด์สิ ทิ ธขิ์ องชาวครสิ ต์ และไปมหาวิหาร Sacré-Coeur ซ่งึ อุทศิ ถวายแด่ Sacred
Heart of Christ

เราขับลงไปทางใต้ ชมปราสาท Fontainebleau ปราสาทเก่าตั้งแต่ศตวรรษที่ ๑๒ ที่ร้างไปจนกระท่ัง
จกั รพรรดินโปเลียนไดบ้ ูรณะขน้ึ มาในราว ค.ศ. ๑๘๐๐ ใหก้ ลับมามสี ภาพสวยงามจนกระทง่ั ทกุ วันน้ี ปราสาทนมี้ ีห้อง
๘ หอ้ ง จัดไว้เปน็ Musée Napoléon หลังจากนน้ั ก็วงิ่ ตรงไปเมอื ง
Monaco เพ่ือเข้าประเทศอิตาลี โดยผ่าน Genoa เป็นเมืองแรก
เจนัวมีวังถึง ๔ วัง กระจัดกระจายกันไป ได้แก่ Palazzo Reale,
Palazzo Bianco, Palazzo Rosso และ Palazzo Ducale

จากเจนัวก็มุ่งตรงไปกรุงโรมอันเป็นศูนย์กลางของโลก
ครสิ เตยี น หลงั การลม่ สลายของอาณาจกั รโรมนั มสี นั ตปาปาประจำ�
อยู่ที่ Vatican City ในกรุงโรม มีรปู ปัน้ Pieta ของไมเคลิ แอนเจโล
เปน็ รา่ งของพระเยซเู จา้ บนตกั พระแมม่ ารี ในมหาวหิ าร St. Peter’s
Basilica ซง่ึ ใชเ้ วลาสร้างกวา่ รอ้ ยปี มี Colosseum เปน็ เวทมี โหฬาร

50

ส�ำหรบั การแสดงการต่อสู้ของ gladiators และระหว่าง gladiators กบั สัตว์
ตา่ งๆ ใหผ้ คู้ นเขา้ ชมไดถ้ ึง ๕๕,๐๐๐ คน มีอา่ งนำ้� พุ Trevi ที่ใหญม่ าก ผเู้ ขา้ มา
ชมจะนิยมโยนเหรียญลงไปหลังอธิษฐานภาวนาแล้ว จนมีเพลงดัง “Three
Coins in the Fountain” มาใหร้ อ้ งกนั ไมไ่ กลจากนำ�้ พุ กจ็ ะมี Spanish Steps
เปน็ ขั้นบันไดขนาดกวา้ งเรยี งกันเป็นขั้นๆ สูงขน้ึ ไป ๕ ขนั้ และกระเบือ้ งปูพ้ืน
อีก ๒ ขัน้ สูว่ หิ าร Trinità dei Monti แลดูงามตระการตา ขึ้นไปจากถนนช่ือ
Condotti

ออกจากกรุงโรมกข็ บั รถไปเมอื งเวนสิ โดยผา่ นเมือง Florence ที่เคย
เป็นหวั ใจแห่งวัฒนธรรม และภมู ปิ ัญญาของยุโรป แน่นขนดั ไปด้วย พพิ ิธภัณฑ์
หอศลิ ป์ วหิ าร และอนสุ าวรยี ์ เมอื งเวนสิ เปน็ เมอื งโบราณทม่ี คี ลองมากกวา่ ถนน
รมิ คลองเรยี งรายไปดว้ ยวงั ตา่ งๆ เปน็ เมอื งศนู ยก์ ลางของการคา้ เครอื่ งเทศ และ
ผ้าไหมจากตะวันออก เป็นเมืองค้าขายที่ร�่ำรวยท่ีสุดในยุโรป แต่ในที่สุดก็ร่วง
โรยไปในปลายศตวรรษท่ี ๑๗ ท่ีเวนิสเราไดไ้ ปชมโรงงานเป่าแก้ว และซ้อื ตุ๊กตาแก้วมาเป็นท่รี ะลึกด้วย
ถัดจากเวนิสก็ขับตรงไปกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย รู้สึกผิดหวังพอสมควรเพราะเวียนนาไม่มีสถานที่ท่อง
เทีย่ วประทับใจเราเลย จงึ ขับรถยอ้ นกลับผ่านเมือง Salzburg อันเป็นเมอื งเกิดของ Mozart อัจฉริยะทางดนตรีตัง้ แต่
อายุ ๓ ขวบ ประพนั ธ์เพลงเม่อื อายุได้ ๕ ขวบและภายในอายุสนั้ ๆ เพียง ๓๕ ปี ประพนั ธ์เพลงซมิ โฟนถี งึ ๕๖ เพลง
เพลงคอนเสิร์ตประสานเสยี งกว่า ๒๐ เพลง และโอเปรา่ ถงึ ๑๕ เรือ่ ง
เราเขา้ เมอื งเยอรมนี ชมเมอื ง Munich เปน็ เมอื งแรก มวิ นคิ เปน็ เมอื งหลวงแหง่ แควน้ บาวาเรยี ในศตวรรษที่ ๑๖
เปน็ เมืองทีม่ ีช่อื เสยี งในเรอื่ งเบยี ร์ มกี ารฉลองการด่มื เบยี ร์ในเดือนตลุ าคมของทกุ ปี เป็น Oktoberfest ทข่ี น้ึ ชื่อ หลัง
จากนนั้ กไ็ ปเมอื ง Heidelberg ซง่ึ เปน็ เมอื งทมี่ มี หาวทิ ยาลยั เปน็ แหง่ แรกของประเทศเยอรมนี เมอื งนส้ี วยงามมาก มอง
ข้ามแม่นำ้� Neckar เหนือ Alte Brücke จะเห็นปราสาท Heidelberg เปน็ ปราสาทใหญต่ ัง้ ตระหงา่ นสวยงามอยูเ่ ชิง
เขา เหนอื Heidelberg ข้ึนไปเปน็ เมือง Frankfurt บนแมน่ �้ำ Main เปน็ เมอื งธุรกจิ และวฒั นธรรมท่ีส�ำคัญของยุโรป
เปน็ บา้ นเกิดของกวี Goethe
เหนือ Frankfurt ขึน้ ไปคือกรุงบอนน์ เมอื งหลวงเกา่ กอ่ นกรงุ เบอร์ลนิ เปน็ บา้ นเกดิ ของ Beethoven ติดกับ
กรุงบอนน์ คือเมอื ง Cologne เปน็ เมอื งทีช่ าวโรมันไดส้ รา้ งไว้ บดั น้เี ป็นศนู ย์กลางแห่งศาสนาและวัฒนธรรม มโี บสถ์
โรมนั ถึง ๑๒ หลงั มมี หาวหิ ารอนั ลือชอื่ และมพี ิพธิ ภัณฑก์ บั หอศิลป์อกี หลายแหง่
จากโคโลญจน์ กเ็ ขา้ สปู่ ระเทศเนเธอรแ์ ลนดม์ งุ่ ตรงไปกรงุ Amsterdam รมิ ทะเลสาบ Markemeer เมอื งนม้ี ชี อื่
เปน็ นครโสเภณตี งั้ แตศ่ ตวรรษท่ี ๑๓ แมก้ ระทง่ั ในปี ค.ศ. ๑๘๕๐ มโี รงโสเภณีถงึ ๒๐๐ แห่ง ไว้ต้อนรับผู้มีเงนิ ทอง ทั้ง
ท่ีเมืองน้ีมีพลเมืองเพียง ๒ แสนคน รอบๆ วิหารเก่าไม่สู้ปลอดภัยท่ีจะเตร่เข้าไปเท่ียวโดยล�ำพัง จากน้ันก็ขับรถผ่าน
เมือง Groningen เขา้ ประเทศเยอรมนอี กี ครั้ง

51

เราตรงข้ึนไปเมอื ง Hamburg ซ่ึงเป็นเมืองใหญเ่ ปน็ ทีส่ องของเยอรมนี เป็นเมืองที่ถูกทง้ิ ระเบดิ เสียหายมากใน
สงครามโลกครั้งที่สอง ผ่านแฮมบูร์กเข้าเประเทศเดนมาร์ค ตรงไปเมือง Odense บ้านเกิดของ Hans Christian
Anderson นักเขียนนิยายท่ีลือชื่อคนหน่ึง จาก Odense ก็ไปกรุงโคเปนเฮเกน ได้ชมสวน Tivoli และทะเลสาบ
Tivoli ซง่ึ จะเป็นน�้ำแขง็ สามารถเลน่ สเก็ตนำ�้ แขง็ ไดใ้ นเทศกาลคริสต์มาส

หลังจากนั้น ก็น�ำรถลงเรอื ข้ามฟากไปเมือง Helsingborg ประเทศสวีเดน แล้วขบั รถตรงไปกรุง Stockholm
เพ่ือชมพระราชวังอันสวยงามพร้อมชมการเปล่ียนยามของทหารรักษาพระองค์ทุกเวลาเที่ยงวัน ไม่ไกลนักก็เข้ากรุง
Oslo เมอื งหลวงของประเทศนอรเ์ วย์ เป็นเมืองหลวงที่เกา่ ท่สี ดุ ใน Scandinavia มภี ูมปิ ระเทศสวยงาม มศี าลากลาง
จังหวัดซึ่งใชเ้ ป็นสถานทมี่ อบรางวัล Nobel Prize ทางดา้ นฟิสิกส์เคมี แพทยศาสตร์ วรรณคดี และสันติภาพ โดยได้
ชื่อ Nobel มาจาก Alfred Nobel นักเคมชี าวสวเี ดน ผ้ปู ระดษิ ฐ์ไดนาไมท้ ์ ซึง่ เปน็ วตั ถรุ ะเบิดแรงสูง และดินปืนไรค้ วนั
ในปลายศตวรรษที่ ๑๘

เราขับข้ามประเทศไปเมือง Bergen ที่ล้อมรอบด้วย
ภูเขาไม่น้อยกวา่ ๗ ลกู ไดช้ มโบสถ์ไมท้ ีง่ ดงาม และบา้ นหลงั
นอ้ ยๆ ท่ปี ลูกหญ้าไว้บนหลังคากันความหนาว ในทส่ี ดุ กไ็ ดม้ า
ถงึ จดุ ทจ่ี ะนำ� รถลงเรอื เดนิ สมทุ รขา้ มกลบั ไปองั กฤษ มคี ลนื่ ลม
จัด ท�ำให้เรือโคลงและฟาดคล่ืนจนท�ำให้ผู้โดยสารจ�ำนวนไม่
นอ้ ยเมาคลนื่ กนั โลง่ อกทนั ทที เ่ี รอื เขา้ เทยี บเมอื ง New Castle
ประเทศอังกฤษ จึงได้ขับรถอย่างสบายอกสบายใจกลับบ้าน
home sweet home ในลอนดอนโดยไมแ่ วะเมอื งใดๆ เลย

ระหวา่ งเดินทางกลับไทยได้วางแผนเที่ยว Rome อกี
ครั้ง และได้แวะที่ Delhi ด้วย ท่ีต้ังใจไปแวะอินเดียเพราะ
Professor John Brown ทสี่ อนข้าพเจ้าตอนทีเ่ รียนอยู่ Uni-
versity College London ได้มาเป็น Visiting Professor อยู่
ท่ีมหาวิทยาลยั Delhi ขา้ พเจ้าไดต้ ิดต่อกับผูช้ ว่ ยทตู ทหารเรือ
ที่เดลลี คือ พลเรือตรีค�ำนวณ ปุณศรี ท่านได้ให้ความ

อนุเคราะห์อย่างดีให้
มาพักที่บ้านพักของ
ทา่ น ไมต่ อ้ งไปพกั โรงแรม ทำ� ใหป้ ระหยดั คา่ ทพ่ี กั และคา่ อาหารการกนิ ระหวา่ ง
ทพ่ี ักอยทู่ ี่อินเดยี กไ็ ด้ไปเที่ยว Agra เพือ่ ชม Taj Mahal อนสุ รณแ์ หง่ ความรัก
ระหว่าง Mogul Emperor Shah-Jahan กับมเหสี Mumtaz พระเจา้ Shah-
Jahan ได้สรา้ งอนุสรณ์สถานนี้ไวใ้ นระหวา่ ง ค.ศ. ๑๖๓๑-๑๖๔๕

เมอื่ ถงึ กรงุ เทพฯ แมไ่ ดส้ รา้ งบา้ นไวใ้ หท้ หี่ มบู่ า้ นเศรษฐกจิ จงึ อยทู่ หี่ มบู่ า้ น
นมี้ าระยะหนงึ่ และเมอื่ ภรรยาเรม่ิ ตง้ั ทอ้ งลกู คนแรก จงึ ยา้ ยมาอยทู่ บี่ า้ นขมน้ิ เพอ่ื
ใหใ้ กลโ้ รงพยาบาลศริ ริ าช ในขณะนน้ั กไ็ ดเ้ รมิ่ จดั การปลกู บา้ นทซ่ี อยประดู่ ถนน

52

สุขมุ วทิ ๕๕ ซอยประดูต่ อ่ มาได้เปลย่ี นชื่อเปน็ ซอยเลอ่ื นอรณพ ตามชือ่ คณุ หญงิ เลอ่ื น อรณพ ภริยาของพระยานพิ นธ์
พจนารถ ผเู้ ปน็ เจ้าของทีด่ ินแถบน้ที ้ังหมด ลูกรกั คนแรกของเราเปน็ หญิง คอื ลกู น้�ำ-พมิ พใ์ จ ลกู น�้ำเกิดทฝ่ี ั่งธนฯ เมือ่
บา้ นเสรจ็ ยา้ ยเขา้ มาอยซู่ อยทองหลอ่ ลกู นำ�้ อายไุ ด้ ๑ ขวบพอดี ลกู แกว้ -แกว้ ใจ และลกู เรอื -พมู ใจ จงึ มาเกดิ ทฝี่ ง่ั พระนคร

ปี พ.ศ. ๒๕๑๔ กองทัพเรือมีโครงการต่อเรือมกุฎราชกุมาร ท่ี
Glassgow และได้ก�ำหนดท่ีจะส่งข้าพเจ้าไปดูแลการติดตั้งอาวุธน�ำวิถี
อาจารยก์ าญจนาจงึ วางแผนหาทนุ ไปท�ำปริญญาเอก และได้รบั ทนุ Ford
Foundation ไปทำ� ปรญิ ญาเอกทมี่ หาวทิ ยาลยั ลอนดอนในขณะทขี่ า้ พเจา้
จะไปต่อเรือท่ี Glassgow โดยอาจารยก์ าญจนา ออกเดินทางไปลอนดอน
ก่อน สว่ นขา้ พเจา้ รออกี ๑ ปี จงึ ได้ตามไป

เม่ือข้าพเจ้าต้องไปควบคุมการติดต้ังระบบสื่อสาร-อิเล็กทรอนิกส์
และระบบอาวธุ นำ� วถิ ที อ่ี ู่ Yarrow Shipbuilders ณ เมอื ง Glassgow สว่ น
อาจารย์กาญจนาต้องไปเรียนท่ี School of Oriental and African
Studies ในกรุง London เราจึงเดินทางขึ้นล่อง Glassgow-London
บ่อยคร้งั ขา้ พเจ้าได้ซอื้ รถ Ford สีขาวใชท้ ่ี Glassgow และใชร้ ถคนั นี้เดิน
ทางอย่เู สมอ เมือ่ ใกลจ้ ะกลบั เมืองไทย มีรถ Morris รุ่น Jubilee ออกมา
จึงได้ซื้อ Morris สีเหลือง หลังคาด�ำใช้ และจะได้น�ำกลับมาใช้ต่อท่ี
เมืองไทยด้วย รถ Morris เปน็ รถทีท่ รงตวั ดีมากโดยเฉพาะในตอนเลย้ี วโคง้ ทคี่ วามเรว็ ประมาณ ๑๔๐ กม/ชม ไปไหน
มาไหนก็ท�ำได้คล่องแคล่ว สะดวกสบาย เราจึงใช้รถคันน้ีพาลูกๆ ไปเท่ียวหลายแห่ง ท้ังในจังหวัดใกล้ จังหวัดไกล
ไปจนถงึ ออกไปนอกประเทศ ไปประเทศลาว ไปปีนงั ประเทศมลายู เปน็ ตน้

ขา้ พเจา้ ไดข้ บั รถไปเทย่ี วเกอื บทวั่ ประเทศ ทง้ั ทีไ่ ปกนั เองกบั ครอบครวั และทไ่ี ปพรอ้ มกบั คณะ ๓ ครอบครวั คอื
ครอบครวั ของพลเรือโท บรรจง ทีขะระ มีสมาชิก ๓ คน ครอบครัวนาวาโทเชดิ ศกั ด์ิ ศรสี มั ฤทธิม์ สี มาชกิ ๕ คน และ
ครอบครัวขา้ พเจา้ มี ๕ คน รวมสมาชิกท้ังหมด ๑๓ คน ไปไหนไปกัน มอี าจารย์อัมพร ทีขะระ เป็นผ้วู างแผนและติดต่อ

53

ที่พัก เกือบจะพูดได้ว่า เราไปเที่ยวท่ัวทุกจังหวัด โดยเฉพาะท่ีท่ีมีเข่ือน ไม่ว่าจะเป็นเขื่อนภูมิพล เข่ือนสิริกิต์ิ เขื่อน
ศรนี ครินทร์ เขอื่ นแก่งกระจาน เขอ่ื นอุบลรตั น์ เขื่อนเช่ียวหลาน ไปมาแล้วทกุ เขื่อน

เสน้ ทางสายเหนอื ไดไ้ ปสกั การะเจดยี พ์ ระศรสี รุ โิ ยทยั และนมสั การพระศรสี รรเพชญท์ อี่ ยธุ ยา นมสั การพระธาตุ
ล�ำปางหลวงทีล่ ำ� ปาง พระธาตดุ อยสุเทพท่ีเชียงใหม่ ไปเท่ียวแม่ฮอ่ งสอน นมสั การพระธาตุดอยกองมู แลว้ กลบั ไปชม
ดอยอา่ งขาง ทอี่ ำ� เภอฝาง เมอื งเชยี งราย ขน้ึ เหนอื ไปจนถงึ ทา่ ขเี้ หลก็ อำ� เภอแมส่ าย เหนอื สดุ ของประเทศไทย นมสั การ
พระธาตุดอยเงา ไปเชยี งราย พะเยา และไปนมัสการพระธาตุช่อแฮท่ีเมืองแพร่ ขากลบั กข็ ับลงไปผา่ นเมอื งอตุ รดติ ถ์
พิษณุโลก นมสั การพระธาตจุ ฬุ ามณี แลว้ ลงไปชมบงึ บอระเพ็ด เมอื งนครสวรรค์ โล่งอกโลง่ ใจแล้วกลับกรงุ เทพฯ ผา่ น
สิงห์บรุ ี อ่างทอง อยุธยา และปทุมธานี

ทางอสี านกไ็ ด้ไปสกั การะอนสุ าวรยี ย์ า่ โม ทา้ วสุรนารี ทีน่ ครราชสีมา สกั การะพระธาตบุ ังพวนทห่ี นองคาย ชม
สะพานมติ รภาพไทย-ลาว แล้วเลยไปชมปากซัน อำ� เภอบึงกาฬ ไกลสุดทศิ ตะวนั ออกเฉียงเหนือ จากกรงุ เทพฯ ไดช้ ม
ทวิ ทศั น์แมน่ ำ�้ โขงจนอ่มิ ใจ

ทางสายตะวนั ออก ก็ไดช้ มผ่านเมอื งนครนายก ปราจนี บุรี สระแก้ว บรุ รี มั ย์ สรุ นิ ทร์ ศรีษะเกษ ไปสดุ ทีอ่ �ำเภอ
โขงเจียม อุบลราชธานี ชมแมน่ �ำ้ สองสีที่แม่น้�ำมลู จรดแมน่ ้�ำโขง

ทางตะวนั ออกเฉียงใต้ กฉ็ ะเชิงเทรา ชลบุรี ไปอนุสาวรยี ส์ ุนทรภู่ ที่เมอื งแกลง จังหวดั ระยองสกั การะอนุสาวรยี ์
พระเจ้าตากสินมหาราชที่จันทบุรี แล้วไปชมน�้ำตกพลิ้วท่ีสวยงามก่อนไปสักการะอนุสรณ์สถานยุทธนาวีท่ีเกาะช้าง
อำ� เภอแหลมงอบ จงั หวดั ตราด แล้วไปสดุ ที่บ้านหาดเลก็ อ�ำเภอคลองใหญ่

สว่ นทางใต้ก็ไปไกลหนอ่ ย กอ่ นอ่ืนสักการะพระยากงพระยาพาน ทีเ่ จดยี ์พระปโทน และพระปฐมเจดีย์ ไปชม
อนุสาวรยี ย์ า่ เหล สนุ ขั ซื่อสัตย์ทพี่ ระราชวงั สนามจันทร์ นครปฐม นมสั การศาลเจา้ พ่อหลักเมอื ง จงั หวดั ราชบรุ ี ข้าม
แม่นำ้� แมก่ ลองส่ตู วั เมอื งราชบรุ ี เล้ียวซา้ ยลอดสะพานดำ� ผา่ นวดั สตั ตนาถปริวัตร และโรงเรียนเบญจมราชูทศิ ประจำ�
จงั หวดั ราชบรุ ี เพอื่ ชมรวั้ บา้ นเกดิ ของขา้ พเจา้ ในบรเิ วณบา้ นคณุ หลวงราชทณั ฑร์ กั ษา ตรงขา้ มวดั ศรชี มพู ไปเลยี้ วกลบั
ทว่ี ดั เทพศิรนิ ทราวาส เพ่อื วิง่ ผา่ นตวั เมอื งราชบุรไี ปชมเขาวัง และเขางู ระลึกถงึ ความหลงั คร้ังยงั เปน็ ลกู เสอื มาตั้งค่าย
ฝกึ ทน่ี ี่ ก่อนจบช้นั มัธยมศึกษาปที ่ี ๖ จากโรงเรียนเบญจมราชทู ศิ แลว้ ไปเข้าโรงเรยี นเตรียมนายเรือในปี พ.ศ. ๒๔๙๐
ดงั ท่ีกลา่ วมาแลว้ ขา้ งตน้

เมอื่ ชมเขาวงั ราชบรุ แี ลว้ กต็ อ้ งขน้ึ ไปชมเขาวงั เพชรบรุ ี แวะชมบรรยากาศทหี่ าดเจา้ สำ� ราญกอ่ นไปชมพระราชวงั
มฤคทายวนั และพระราชวงั ไกลกังวล ที่หัวหิน เลียบชายทะเลข้นึ ไปชมถ้�ำพระยานครและอทุ ยานแห่งชาตเิ ขาสามร้อย
ยอด เขา้ เมืองประจวบคีรีขันธ์ ทีข่ า้ พเจา้ มาจบชนั้ มธั ยมปที ี่ ๓ ท่นี ่ี เนือ่ งจากราชบรุ ีถกู ท้ิงระเบิดสะพานพงั ในระหว่าง
สงครามโลกครั้งที่ ๒ และญ่ีปุ่นมาตั้งค่ายอยู่ในวัดศรีชมพูเป็นเหตุให้โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ต้องปิดโรงเรียนไป ได้
นมัสการศาลเจา้ พ่อกรมหลวงชมุ พร ท่ขี ้าพเจา้ สกั การะเคารพตราบจนทุกวันนที้ ่หี าดทรายรี ไดเ้ ดนิ ทางยาวผา่ นเมอื ง
สรุ าษฎรธ์ านี นครศรธี รรมราช และพทั ลงุ ไปพกั ทสี่ งขลา ชมแหลมสมหิ ลา หาดสน และหาดทรายทเี่ คยไปแลว้ ครงั้ หนง่ึ
ไดข้ ับรถไปปตั ตานแี ละนราธวิ าส เพือ่ ผา่ นสไุ หงโกลกเขา้ ประเทศมาเลเซียตรงไปเกาะปีนัง

เมอื่ กองทัพเรือต่อเรือชดุ ร.ล. ปราบปรปักษ์ ท่สี งิ คโ์ ปร์ ขา้ พเจ้าถกู สง่ ไปคมุ งานการตดิ ตง้ั ระบบอาวธุ นานถงึ ๑
ปี ชว่ งปดิ เทอมลกู ๆ จงึ ไดโ้ อกาสมาเทย่ี วสงิ คโ์ ปร์ เมอื งทเี่ คยเจรญิ ยง่ิ ภายใตก้ ารยดึ ครองขององั กฤษ ลกู ๆ ไดไ้ ปชมสวน
นกเปดิ และ aquarium บนเกาะเซน็ โตซ่า ชมพิพธิ ภณั ฑ์ และศนู ย์การค้าที่ทนั สมยั ของสงิ คโปร์

54

ท ทำ� ใจ

“ท” ทา้ ยสดุ คอื ทำ� ใจ ดว้ ยการเดนิ ทางสายกลาง ซง่ึ ตรงกบั คำ� วา่ มชั ฌมิ าปฏปิ ทา อนั เปน็ หลกั ปฏบิ ตั ทิ พี่ ระพทุ ธ
องคท์ รงคน้ พบด้วยพระองค์เอง และทรงบ�ำเพญ็ เพยี รจนกระท่งั ตรสั รเู้ ป็นพระสัมมาสัมพทุ ธเจา้ ข้าพเจา้ ประสบความ
ส�ำเร็จในการท�ำบุญแม้จะมีความพูมใจและปลาบปล้ืมเพียงใดก็ตาม ข้าพเจ้าได้จัดท�ำหนังสือช่ือว่า “การบูรณะวัดเห
ล่าก๋อง ๑๗ ธนั วาคม ๒๕๓๑ - ๒๗ ตลุ าคม ๒๕๔๕” เพื่อแจกให้ผูท้ รี่ ว่ มศรทั ธาทำ� บุญรว่ มกนั ได้รับทราบว่าเปน็ ผู้มี
สว่ นในการบรู ณะวดั ท่ีค่อนขา้ งทรดุ โทรม จนกระทงั่ เป็นวัดทค่ี อ่ นขา้ งสมบูรณ์ จะได้อนโุ มทนาในสว่ นบุญทก่ี ระทำ� มา
แล้ว และจะได้เต็มใจเต็มศรัทธาที่จะมีโอกาสได้ร่วมท�ำบุญกันต่อไป จนกระทั่งวัดเหล่าก๋องได้รับพระราชทาน
วสิ งุ คามสีมา เปน็ วัดท่ีสมบรู ณ์สบื ไป

การแขง่ ขนั ประเภทใดกต็ ามยอ่ มมแี พม้ ชี นะ หากชนะกด็ ใี จ แตไ่ มค่ วรแสดงอาการเหมอื นจะเยาะเยย้ ผแู้ พ้ หาก
เห็นสมควรปลอบใจผแู้ พ้ ก็ตอ้ งระมัดระวังในการปลอบใจเพราะอาจทำ� ใหเ้ ขาเกดิ ปมดอ้ ย ในหนา้ ที่การงานยอ่ มต้องมี
วาระทบี่ างตำ� แหนง่ ตอ้ งมกี ารทำ� งานแขง่ กนั หากตนเองคดิ วา่ นา่ ทตี่ นจะไดค้ รองตำ� แหนง่ นนั้ ๆ เมอ่ื ไมไ่ ดก้ ต็ อ้ งทำ� ใจ ไม่
แสดงอาการนอ้ ยเนอ้ื ตำ่� ใจออกไป ตอ้ งทำ� ใจใหต้ กวา่ “แขง่ เรอื แขง่ พายยงั พอจะแขง่ กนั ได้ แตแ่ ขง่ บญุ วาสนานนั้ แขง่ กนั
ไมไ่ ด้” ให้ถอื เสยี ว่าเปน็ โชคชะตาของชีวติ นัน่ เอง ต้องขอบคณุ คุณพระคุณเจ้าท่ยี งั มีหน้าท่กี ารงานให้ท�ำ ไมว่ ่าจะเปน็
งานหนักงานเบาแคไ่ หน ก็ต้องส้กู นั ไปตราบเท่าทสี่ ุขภาพกายและใจจะอำ� นวย

หากมปี ญั หาด้านสขุ ภาพกาย กต็ ้องหม่นั ไปหาหมอ และหมนั่ ออกก�ำลังกายเปน็ ประจำ� ส่วนสขุ ภาพใจน่สี ิ ที่จะ
เปน็ ตัวปญั หาทตี่ ้องขบคิดและแก้ไข ส่งิ ใดเปน็ สาเหตุให้เกดิ ปริวิตก ก็แก้ไขไปตามสาเหตนุ ้นั ๆ หมัน่ ทำ� จติ ใจใหม้ ีสมาธิ
หายใจยาวๆ หมัน่ ทำ� บุญท�ำทานใหจ้ ติ ใจปลอดโปร่ง และมองทุกสง่ิ ทกุ อยา่ งในแงด่ ี หากอยู่ในวยั ชรากต็ อ้ งยอมรับและ
ท�ำใจให้ได้ว่า สังขารทั้งหลายย่อมเสื่อมลงไปเป็นธรรมดา ชีวิตในบ้ันปลายป็นชีวิตที่ต้องสู้โดยไม่ท้อถอย ให้มองโลก
และสง่ิ แวดลอ้ มในแงด่ เี ขา้ ไว้ แมเ้ วลาใกลจ้ ะดบั จติ กข็ อใหร้ ะลกึ ถงึ ความดแี ละบญุ กศุ ลทไ่ี ดส้ รา้ งไว้ จะทำ� ใหส้ ามารถจาก
โลกนไ้ี ปสู่สคุ ติในภพหนา้ ได้ดว้ ยอาการอันสงบ

ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณสงิ่ ศักดส์ิ ิทธทิ์ ั้งหลายในโลกนี้ ที่กรณุ าดลบนั ดาลใหข้ ้าพเจา้ ยังมีสุขภาพที่แข็งแรงพอที่
จะตีเทนนิสและแล่นเรือใบได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ยังมีงานท�ำในฐานะที่ปรึกษาทางเทคนิคของบริษัท สยามเทลเทค
จ�ำกดั ของคณุ สทิ ธ์ิ ปรศุ ุด�ำเกิง จนตราบเทา่ ทุกวนั นี้ ข้าพเจ้าขอจบบนั ทึกความทรงจำ� นี้ไว้ในวันศกุ รท์ ่ี ๑๔ กมุ ภาพนั ธ์
๒๕๕๗ อนั เปน็ วันมาฆบชู า ท่ีตรงกบั Valentine Day วันแหง่ ความรัก ดว้ ย

55

ชีวิตตอ้ งส.ู้ ..ก่อนจะไดเ้ ป็นพอ่ ตัวอยา่ งแหง่ ชาติ

พลเรอื เอก ดร.ไพบลู ย์ นาคสกลุ

ธนั วาคม พ.ศ. ๒๕๓๙

มคี ำ� กล่าวที่ให้กำ� ลังใจแก่ผูท้ ีท่ ำ� งานใหญ่ประโยคหนึง่ วา่ “การเรม่ิ ตน้ ทด่ี ีก็หมายถึงสำ� เร็จไปแล้วครึง่ หนง่ึ ” ชีวติ
ทเ่ี รมิ่ ตน้ ดี ยอ่ มมโี อกาสพบความสำ� เรจ็ ได้ แมจ้ ะมอี ปุ สรรคในเสน้ ทางชวี ติ และการงาน การทขี่ า้ พเจา้ ไดร้ บั เลอื กใหเ้ ปน็
พอ่ ตวั อยา่ งแหง่ ชาตใิ นปพี ทุ ธศกั ราช ๒๕๓๙ ปแี หง่ วโรกาสฉลองการครองสริ ริ าชสมบตั คิ รบ ๕๐ ปขี องพระบาทสมเดจ็
พระเจ้าอยู่หัว รัชกาลท่ี ๙ ได้รับเกียรติบัตรและพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจากท่าน
องคมนตรี ผู้แทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว นับเป็นความภาคภูมิใจท่ีสุดในชีวิต เป็นความภูมิใจท่ีจุด
ประกายความคดิ ขน้ึ ในขณะนน้ั วา่ เกยี รตยิ ศอยา่ งสงู ทไี่ ดร้ บั ในครง้ั น้ี มจี ดุ เรมิ่ ตน้ มาจากพอ่ กบั แมผ่ ปู้ ระเสรฐิ ของขา้ พเจา้
สมตามพุทธภาษิตวา่

มาตา เสฏฐฺ สฺส สุภาสา ปติ า เสฏฺฐสฺส สุกฺริยา
อโุ ภ มาตา ปิตา เสฏฺฐา สภุ าสา จ สกุ รี ยิ า
หากมารดาเป็นคนดี ลกู ก็จะพดู จาสภุ าพ
หากบดิ าเป็นคนด ี ลกู ก็จะทำ� สิ่งท่ีดีงาม
หากทั้งมารดาและบิดาเปน็ คนดที ้งั ค ู่
ลูกกจ็ ะพดู จาสุภาพและทำ� ส่ิงท่ดี ีงาม

การเกดิ ในครอบครวั ท่ีพอ่ เป็นครู มีลูกศษิ ยเ์ ล่อื มใส รัก และย�ำเกรง แม่เปน็ สาวชาวสวนท่ีฉลาด ไหวพรบิ ดี มี
ความมานะอดทนสูง และต้ังมั่นอยู่ในศีลธรรมอันดี นับเป็นการเริ่มต้นท่ีดี ซึ่งได้สร้างให้ข้าพเจ้าเป็นผู้ท่ีเติบโตมา
ทา่ มกลางกล่ินอายของคณุ ธรรม ความซ่อื สัตย์ ความโอบออ้ มอารี ความเอือ้ เฟ้อื เผอ่ื แผ่ การทำ� บุญ และการครองชวี ิต
ทม่ี รี ะเบยี บ มธั ยสั ถ์ อดทน มงุ่ มนั่ ทจ่ี ะยกระดบั ชวี ติ ใหส้ งู ขน้ึ ดว้ ยการศกึ ษา ทง้ั มคี วามพอดพี องามในความประพฤตทิ กุ
ประการ

การอบรมบม่ นสิ ยั ซง่ึ ไดร้ บั มาแตเ่ ยาวว์ ยั จากแมแ่ ละพอ่ สง่ ใหข้ า้ พเจา้ ดำ� เนนิ ชวี ติ คามครรลองแหง่ ความเปน็ ไทย
ท่ีสงบ เรียบงา่ ย มีมานะอดทนท่จี ะรักษาตนให้อยู่ในกรอบของวัฒนธรรมและประเพณอี นั ดงี าม โดยมงุ่ ม่ันท่ีจะศึกษา
หาความรู้ให้สูงที่สุดอยู่เสมอ ข้าพเจ้าไม่ยอมปล่อยตัวให้ไปเกลือกกล้ัว หรือแม้สัมผัสกับส่ิงที่เป็นอบายมุข ไม่ว่าจะ
เปน็ การพนัน สรุ า ยาเมา ผหู้ ญิง หรอื การสบู บหุ ร่ี ไม่ยอมท�ำส่ิงท่เี ปน็ การหลอกลวง คดโกงหรือเอาเปรยี บผอู้ น่ื ทง้ั นี้
เพราะการสั่งสอนอบรมที่ได้รับจากการประพฤติตนเป็นตัวอย่าง และข้อคิดบางประการท่ีได้จากการพฤติตนของพ่อ
และแมข่ องข้าพเจ้าน่นั เอง

กวา่ จะถงึ วันทีไ่ ดเ้ ปน็ พ่อตัวอย่างแหง่ ชาติ วนั ทีไ่ ด้น�ำความภาคภมู ใิ จมาสูค่ รอบครวั คือภรรยาและลกู ๆ ทด่ี ี ซึ่ง
เป็นก�ำลังใจและเปน็ แรงสนบั สนุนใหเ้ อาชนะงาน ทท่ี า้ ทายความสามารถ ความมุง่ ม่ันเอาจรงิ เอาจัง ให้เอาชนะปัญหา

56

และอุปสรรคนานัปการ ในหลายเสน้ ทาง หลายรูปแบบตลอดมา ซึ่งกใ็ ชเ้ วลามใิ ชน่ อ้ ยเลย และที่ส�ำคญั ก็คือ ได้เรม่ิ วิถี
ชีวิตท่ีดีจากพ่อแม่ท่ีประเสริฐ ท่ีเป็นตัวอย่างท่ีดี เป็นต้นแบบแห่งความมีมานะอุตสาหะ มีก�ำลังสมอง มีก�ำลังใจ
ไมท่ อ้ ถอยอ่อนแอ ดังได้กลา่ วมาแล้วข้างตน้

ในท้ายที่สุดน้ี ขา้ พเจ้าขอเน้นใหช้ นชาวไทยท้งั หลายทราบความรำ� ลกึ ภายในจติ สำ� นกึ ของขา้ พเจ้าว่า ขา้ พเจ้า
จะเผชญิ กบั ปญั หาและความผนั ผวนแหง่ ชวี ติ ไดด้ ดี งั ทก่ี ลา่ วมาแลว้ ไมไ่ ด้ ถา้ เมอื งไทยและชาวไทย มไิ ดม้ พี ระบาทสมเดจ็
พระเจา้ อยหู่ วั ผ้ทู รงเป็น “พ่อแหง่ ชาติ” และสมเด็จพระบรมราชนิ นี าถผทู้ รงเปน็ “แม่แหง่ ชาติ” คู่ขวญั และก�ำลงั ใจ
ของพสกนิกรไทยถว้ นหน้า จวบจนทุกวันนี้

57

บ้านที่สอง: The Second Home

พลเรอื เอก ดร.ไพบูลย์ นาคสกลุ

เขยี นใหพ้ ว่ี สณั สรรประดษิ ฐ์ พี่ชายทไ่ี ปต้ังบ้านเรอื นอยู่ทป่ี ระเทศออสเตรเลีย

อ๊ะๆ อย่าเพิ่งนึกว่า ก�ำลังจะได้อ่านเร่ือง “บ้านเล็กบ้านน้อย” ท่ีคุณผู้ชายบางคนไปแอบมีโดยไม่ให้ “บ้านที่
หน่งึ ” รูน้ ะครับ. คำ� หลายค�ำทีส่ ะกดการนั ต์เหมือนกนั ทุกประการ แตม่ ีความหมายไม่เหมือนกันมอี ย่มู ากมาย เชน่ กก
ซง่ึ แปลว่า แนบไว้กบั อก เช่น กกกอด กกลกู - กแ็ ปลวา่ ตัด หรือ บน่ั ได้ในภาษาถิ่นพายัพ เช่น กกก่ิง กกยอด. หรือ
ค�ำวา่ จำ� ซ่ึงแปลว่า กำ� หนดไว้ในใจ เชน่ จำ� เลข จ�ำทาง - กเ็ ปน็ อาการฝนื ท�ำ ได้ เชน่ จ�ำใจ จ�ำไป.

“Treat this home of ours as your second home.
Come and stay with us this coming Christmas, my dear Pai.”
เปน็ คำ� พดู ของ Mrs. Winifred Brooks เจา้ ของบา้ น Colvinbrook ทน่ี กั เรยี นนายเรอื ไพบลู ย์ นาคสกลุ ไดม้ ี
โอกาสมาอยู่กบั ครอบครัวอังกฤษ เพอื่ เรยี นรูภ้ าษาและขนบธรรมเนยี มของคนอังกฤษ กอ่ นเขา้ รับการศกึ ษาตามที่ได้
รับทนุ การศกึ ษาต่างประเทศมาจากกองทพั เรือเมอื่ เดอื นกรกฎาคม ๒๔๙๓.
บา้ นนม้ี ขี นาดเปน็ คฤหาสน์ (Mansion) ๓ ชน้ั หลายหอ้ ง และตกแตง่ สวยหรอู ยใู่ กลท้ ะเล มเี พยี งถนนคนั่ ระหวา่ ง
บา้ นกบั บา้ นตดิ ชายหาดในเมอื ง Broadstairs ซงึ่ เปน็ เมอื งเลก็ ๆ ในมณฑล Kent ตอนใตข้ องประเทศองั กฤษ. มชี ายหาด
สวยงาม ทรายขาวละเอยี ด มถี นนริมหาดเปน็ Esplanade ไปจนถงึ Band-Stand. ระหวา่ งทางมีบา้ นประวตั ิศาสตร์
ของ Charles Dickens นกั ประพนั ธผ์ ยู้ ง่ิ ใหญข่ ององั กฤษในศตวรรษท่ี ๑๙ ( ค.ศ. ๑๘๑๒ - ๑๘๗๐) ไดม้ กี ารนำ� นวนยิ าย
ของท่านหลายเรื่องมาสรา้ งเปน็ ละครและภาพยนตร์. เรอ่ื งที่ลอื ชอ่ื เรื่องหนึง่ กค็ อื เรอื่ ง Oliver Twist ซึง่ เป็นนิยายชีวติ
ของเดก็ ก�ำพร้าที่นา่ สงสารมากในยุคน้ัน เปน็ ทตี่ ิดใจทัง้ ของเด็กและผูใ้ หญ่ จนถงึ ผเู้ ฒ่าผูแ้ ก่. ท่ี Band-Stand ในชว่ งฤดู
รอ้ น เวลาเย็นๆ จะมีไฟประดับ และมีวงดนตรีบรรเลงเพลงคลาสสกิ เพราะๆ ให้ผู้ที่มาพกั ผอ่ นชายทะเลไดฟ้ งั กันอยา่ ง
เพลดิ เพลนิ ทกุ เยน็ ถงึ คำ�่ ผฟู้ งั ไมต่ อ้ งเสยี คา่ ชมคา่ ฟงั นบั วา่ เปน็ ของแถมทม่ี คี า่ ยง่ิ สำ� หรบั นนร.ไพบลู ยท์ ไี่ ดม้ าอยกู่ บั Mr.
and Mrs. Charles Brooks ที่ Broadstairs น.ี้
Mrs. Brooks ไมม่ ีบตุ ร ทา่ นอยู่กับสามีและมารดาช่ือ Mrs. Leopold อดีตนัก Acrobatic Dancer มชี ่ือคน
หนึง่ . เน่ืองจากบ้านมขี นาดใหญแ่ ละผ้ทู ่อี ย่ใู นบ้านน้ันก็มีอายมุ ากๆ กันแล้ว จงึ ได้รับ Mrs. Blanche Vieyra ไวเ้ ปน็
maid ช่วยดแู ลบา้ นและรับใช้ไปดว้ ยในตัว. Mrs. Blanche เปน็ ชาวดัทช์ สามีตายในสงครามโลกครั้งท่ี ๒ จงึ หอบ Ella
ลกู สาวคนเดยี วซงึ่ ยงั เลก็ อยอู่ พยพมาองั กฤษ แลว้ ขออาศยั อยกู่ บั Mrs. Brooks หลายปมี าแลว้ . สองสามภี รรยารกั และ
เอ็นดู Ella เหมอื นลกู สาว. สว่ น Mr. Brooks สอน Ella ใหเ้ ต้นแทป็ ประกอบเพลง (Tap-dance) พรอ้ มกบั แสดง
ยมิ นาสตกิ เขา้ จงั หวะไปดว้ ยในตวั . ยมิ นาสตกิ เปน็ กฬี าเฉพาะตน มลี ลี าและจงั หวะทขี่ นึ้ อยกู่ บั ความสามารถของแตล่ ะ
บุคคล ท่ีจะเรียกแรงจากส่วนต่างๆ ของร่างกายให้มาเสริมประสานกันในช่วงจังหวะ (timing) ที่สอดคล้องกันอย่าง
เหมาะสม. อะโครบาติกก็เชน่ กนั แต่สลับซบั ซ้อนกว่า เพราะตอ้ งควบคมุ ให้ timing ทางยิมนาสตกิ เขา้ มาลงจังหวะกนั
กบั timing ของจงั หวะดนตรีประกอบเพลงอันเป็นจังหวะของแต่ละลีลาของการเต้นอะโครแบต็ .

58

ความทีบ่ ้านนเี้ ป็นบ้านขนาดใหญ่ มสี าวใชค้ อยช่วยเหลอื ดูแล และอยูใ่ กลช้ ายทะเลทส่ี วยงาม Mrs. Brooks จงึ
เปดิ บา้ นใหพ้ วกพอ้ งเพอื่ นฝงู มากมายของทา่ นเองสมยั ทเี่ ปน็ ดาราละครดงั ในอดตี ผลดั กนั มาพกั ผอ่ นในชว่ งฤดรู อ้ น ใน
เทศกาลครสิ ตม์ าส และในเทศกาลอสี เตอร์. Mrs. Brooks เป็นคนสวยขนาดเป็นนางเอกละคร และยงั มคี วามสามารถ
รอ้ งเพลงไดไ้ พเราะดว้ ย. กระแสเสยี งมกี งั วานใส. การออกเสยี งพดู ตามบทละครของทา่ นชดั ถอ้ ยชดั คำ� มจี งั หวะ เนอ่ื งจาก
ไดผ้ า่ นการฝกึ ศลิ ปะการพดู (Elocution) และฝกึ การพดู เรว็ อยา่ งถกู ตอ้ ง ชดั เจน มาแลว้ . การพดู แบบนแี้ มแ้ ตค่ นองั กฤษ
เองกไ็ มใ่ ช่ส่ิงท่จี ะท�ำไดง้ ่ายๆ. Mrs. Brooks ไดเ้ คยสาธิตการพดู เรว็ และการพูดพร้อมแสดงบทบาทละครใหเ้ ราไดช้ ม
พรอ้ มๆ กับเพื่อนๆ ของท่าน. เราอยใู่ นอังกฤษได้ไม่ถึงเดอื นกย็ ังฟังออกทกุ ถ้อยค�ำ จึงรสู้ ึกประทบั ใจจรงิ ๆ.

ด้วยความเอ็นดเู ราทเี่ ปน็ เดก็ จากตา่ งแดนเหมอื นลูกชาย เช่นเดยี วกับที่ท่านเอ็นดู
Ella เหมอื นลูกสาว Mrs. Brooks จงึ สอนภาษาอังกฤษใหเ้ ราด้วยวิธีการพูดคุย พรอ้ มกบั
อธบิ ายเรอื่ งตา่ งๆ ใหอ้ ยา่ งตง้ั อกตงั้ ใจ. ความใจดมี เี มตตาตอ่ เราขยายผล ทำ� ใหเ้ พอื่ นๆ ของ
ทา่ นมเี มตตาต่อเราไปด้วย. เพ่อื นของท่าน เช่น ครอบครัว Mulvey ครอบครวั Hodges
ครอบครัว Voss ต่างก็ผลัดกันมาคุย มาพาไปเท่ียว พาไปเดินชายหาด และชวนคุยไป
ตลอดทาง ท�ำให้เราหายเหงาไปไดม้ าก มโี อกาสฝกึ โตต้ อบภาษาองั กฤษ และฝึกฟังภาษา
อังกฤษสำ� เนยี งต่างๆ ทั้งสำ� เนยี งของ Londoners ส�ำเนยี งของ Southerners และของ
Yorkshire folks.

ทบี่ า้ น Colvinbrook นี้ มีเรอื เอกผลติ เดช รมุ าคม (ยศในขณะน้ัน) มาอยดู่ ว้ ย กไ็ ด้
รบั ความเป็นกนั เองจากครอบครวั Brooks และเพอื่ นๆ ของทา่ น ซึง่ ได้ตั้งชือ่ ให้เรียก เรอื เอกผลติ เดช กันงา่ ยๆ ว่า Bill.
เราเองตอนแรกก็ถกู เรียกว่า Sam ซงึ่ มาจากคำ� วา่ Siam แต่ต่อมากเ็ รยี กกันวา่ Pai จากชอ่ื Paibul. ค�ำวา่ Pai ออก
เสียงพ้องกับค�ำว่า pie ซึ่งตัดมาจากค�ำว่า Piebald ซ่ึงเป็นช่ือม้าสองสีสลับกันโดยเฉพาะขาว-ด�ำ เวลาท่ีเราเกิด
homesick จะถกู ลอ้ ว่า pity pity Pai หรือ pity pity Pie และ poor Pai หรอื poor Pie.

อยทู่ ่ี Colvinbrook ไดค้ รบเดือน กถ็ ึงเวลาจ่ายเงนิ ให้ Mrs. Brooks ค่าอยูก่ ิน ทา่ นคิดเราเพียง ๑๖ กินนี (๑๖
ปอนด์ ๑๖ ชิลลงิ ) เท่านัน้ ทงั้ ท่ีเพอื่ นๆ ของท่านซ่ึงล้วนเป็นผู้มีอนั จะกินกันทกุ ครอบครวั ให้ท่านวนั ละ ๑ กินนีเป็นการ
ชว่ ยค่ากนิ คา่ อยู่และไปเท่ยี วชายหาด ไปฟังเพลงอะไรตา่ งๆ. เข้าใจว่าทา่ นคงไดร้ ะแคะระคายเรื่องการเงนิ ของเราจาก
เรือเอกผลิตเดช หรือจากท่านทูตทหารเรือ นาวาเอกไสว ศรีผดุง (ยศในขณะนั้น) เพราะท่านเคยพูดว่า เงินเดือนที่
นักเรยี นนายเรือได้จากกองทพั เรือเดือนละ ๕๐ ปอนด์ ควรจะเป็นคา่ ทพ่ี กั ไม่เกนิ สปั ดาหล์ ะ ๕ ปอนด์ ไม่เช่นนั้นก็ตอ้ ง
เปลีย่ นทอ่ี ยูใ่ หม.่ นอกจากจะคดิ เพยี ง ๑๖ กนิ นแี ลว้ ท่านยงั ยกจกั รยานของ Mr. Brooks มาให้เราใช้ โดยบอกว่าจะ
ไมใ่ ห้ Mr. Brooks ข่แี ลว้ เพราะไม่แข็งแรง และระยะนี้ไม่สบายอยูบ่ อ่ ยๆ. เห็นเราอำ�้ ๆ อง้ึ ๆ เกรงใจ Mr. Brooks ทา่ น
ก็เลยเอ่ยปากวา่ “Please make yourself at home. We’ll do all we can to make yourself feeling at
home with us.”

ซ่งึ ความจริงเรากร็ ู้สึกลกึ ๆ อยแู่ ล้ววา่ สามภี รรยาคู่นกี้ ับ Mrs. Leopold ผเู้ ป็นแม่ มีเมตตา มาเป็นเพอื่ นคุย
เมื่อเห็นเราเหงา

59

ถงึ ตอนนไ้ี ดจ้ กั รยาน กเ็ ลยมโี อกาสขไ่ี ปเทยี่ วเมอื งชายทะเลทตี่ ดิ กบั Broadstairs ไปทางตะวนั ตกและทางตะวนั
ออกโดยมี Ella และ/หรอื Mrs. Brooks เองข่ีจกั รยานไปดว้ ยกนั . เราจงึ เรมิ่ สนุกกับการอยู่กบั ครอบครวั นี้ และเริ่ม
เข้าใจความหมายของค�ำว่า to feel at home ในบ้านของผู้อื่นซ่ึงอยู่ต่างแดน. แม้มีภาษาพูด มีประเพณี ศาสนา
ปรชั ญาและวัฒนธรรมทตี่ า่ งไป ก็อาจท�ำให้ร้สู กึ ว่าเป็นบา้ นได.้ แน่ละ Home คอื บา้ นเกดิ เมอื งนอนของเรา ท่ใี ดจะมา
เทยี บกบั บา้ นเกิดเมืองนอนของเราได.้ ความรสู้ ึก Homesick จึงได้รับการถ่ายทอดออกมาเป็นเพลง Home Sweet
Home เพลงองั กฤษทนี่ กั เรยี นไทยไดแ้ ปลงเนอ้ื มาเปน็ ภาษาไทย และรอ้ งกนั ในหมนู่ กั เรยี นไทยในองั กฤษเมอื่ ยามคดิ ถงึ
บา้ นและยังเปน็ ที่นยิ มอยู่จนถงึ บัดนี้.

อยา่ งไรกต็ าม Home หรอื บา้ น สำ� หรบั บางคนอาจมคี วามหมายเพยี งถนิ่ ทอี่ ยอู่ าศยั และเตบิ โตขน้ึ มาเทา่ นนั้ เชน่
เพอ่ื นเราบางคนทเี่ กดิ ทก่ี รงุ เทพฯ แลว้ ไปโตทนี่ ครศรธี รรมราช อยกู่ บั ครอบครวั ทน่ี นั่ เรยี นจบชน้ั มธั ยมปที ่ี ๖ ทนี่ น่ั เมอ่ื
มาเข้าเรียนเป็นนักเรียนนายเรือ ก็ยังถือว่า บ้านของเขาอยู่ที่นครศรีธรรมราช และกรุงเทพฯ เป็นเพียงสถานที่เกิด
เทา่ นน้ั . ตัวเราเองเกิดทีร่ าชบุรี โตทร่ี าชบรุ ีจนอายไุ ด้ ๑๕ ปี ไปอย่ทู ี่องั กฤษรวมเวลาทง้ั หมด ๑๒ ปี และอยู่กรงุ เทพฯ
รวมกันกว่า ๔๕ ปี แล้วก็ยังถือว่า My home town คือราชบุรีอยู่นั่นเอง. เรายังมีความโหยหาท่ีจะออกไปใช้ชีวิต
ท่ามกลางแมกไม้ ร่องสวน ล�ำคลองน�้ำใส และความอบอุ่นของญาติพี่น้องท่ีบ้านสวนอยู่อย่างไม่จืดจาง. ธรรมชาติสี
เขยี วทำ� ให้เกิดความรู้สกึ home calling สบู่ ้านเกดิ เมอื งนอนท่รี าชบุรีอยูเ่ นืองๆ แต่ชีวิตในกรุงเทพฯ ก็เปน็ ความค้นุ
เคยทฝี่ งั ลกึ ในปจั จบุ นั แมว้ า่ จะเปน็ ชวี ติ ทม่ี กี ารตอ่ สู้ มคี วามจอแจของชมุ ชนและมกี ารจราจรทต่ี ดิ ขดั , แตก่ ม็ คี วามสำ� เรจ็
ความสขุ ใจ ความสบายและความเคยคุน้ ทีไ่ มม่ ที ี่ใดเทียบเทา่ . เน่อื งจากเป็นบ้านทเ่ี กดิ จากนำ�้ พกั นำ้� แรงของตนเองและ
อย่มู ากวา่ ๔๐ ปี นบั ไดว้ า่ เป็น Home away from home ทแ่ี ท้จรงิ . เมอื่ ไปเท่ยี ว ไปพกั ผ่อน หรือไปทำ� งานที่ใด ไม่
ว่าจะเปน็ ในประเทศหรือในต่างประเทศ กจ็ ะกลบั มาหลับสบายท่ี บ้านของเราท่กี รงุ เทพฯ หลังน้ี โดยเฉพาะเตยี งนอน
ทอ่ี อ่ นนุ่มและแสนจะคุน้ เคยน้นั ทำ� ใหห้ ายเหนอื่ ยไดเ้ ป็นปลิดท้งิ .

ความรู้สึก at home ทีบ่ า้ น Colvinbrook นับวนั จะ
แนบแน่นข้ึนทุกที แต่พอส้ินเดือนที่ ๒ ซึ่งตรงกับวันท่ี ๓๐
กนั ยายน ๒๔๙๓ เรากจ็ ำ� ตอ้ งจากทกุ คนใน Colvinbrook ไป
ลอนดอน. Mrs. Brooks และ Ella ไปส่งที่สถานรี ถไฟ. พอ
ระฆงั ดงั เปน็ สญั ญาณวา่ รถไฟจะออก Mrs. Brooks กก็ อดเรา
จบู เราแล้วรอ้ งไหพ้ ลางพดู วา่ “Treat this home of ours
as your second home. Come and stay with us this
coming Christmas, my dear Pai.”

ความตน้ื ตนั ใจทำ� ใหเ้ ราถงึ กบั หลง่ั นำ้� ตาลกู ผชู้ ายออก
มา. Ella นั้นน่ังรอ้ งไหม้ าตัง้ แตอ่ อกจากประตบู ้านแล้ว. ความรสู้ กึ ว่า Colvinbrook คอื บ้านทส่ี องของเรา จงึ หยั่งราก
ลกึ ในหัวใจเรามาแต่บัดนัน้ . เมอ่ื Christmas ปีนัน้ มาถงึ เราจึงปลีกตัวจากการเรียนแบบ Tutorial for Matriculation
ในลอนดอน มาอยู่กบั Mr. and Mrs. Brooks แบบเป็นสมาชิกในครอบครวั เป็นระยะเวลา ๑๐ วัน โดยท่ี Mrs .Brooks
ไม่ยอมรับเงินจากเราแถมบอกเราวา่ “I missed you so much, Son, when you left us for London. I’m glad
to be your second mother for the Christmas celebration away from home.”

60

ส่วน Ella ท่กี ล่าวมาข้างต้นแลว้ ว่าสนิทกบั เราและรักเรามากทีเดียวเพราะแกเปน็ ลูกสาวคนเดยี วอพยพมาจาก
ฮอลแลนด์. คงอ้างว้างพอควร และโปรดเราทคี่ ยุ เก่ง พาไปเลน่ น�้ำ กับเล่นยิมนาสตกิ ชายหาดดว้ ยกนั . คร้ังหนึ่ง Ella
ซึง่ มีอายุเพียง ๑๑-๑๒ ขวบ เคยถามเราวา่ “Will you marry me when I grow up?”

เราก็ได้ตอบด้วยเสียงสนกุ ขำ� ขันแตจ่ ริงจังวา่ “Come on, Ella. You’re still too young to think about
that! Only time can tell!”

เจ้าหลอ่ นกง็ อนไปเลย แตส่ ักครกู่ ็เมม้ ปาก แลว้ พยักหน้าหงกึ ๆ แถมหอมแกม้ ใหด้ ้วย เจา้ เดก็ เอ๋ย อกี สกั ๒ ปตี ่อ
มา เรากม็ นี ้�ำตาใหก้ ัน เน่อื งจากเราจบปริญญาตรแี ลว้ ต้องกลบั ไปรบั ราชการเพราะไดร้ บั ยศเปน็ วา่ ที่เรือตรีแล้ว ขณะ
ตัวยงั อยู่ในองั กฤษ ทง้ั นี้เพื่อไปราชการในประเทศเยอรมนี ๖ เดอื นก่อนกลบั ประเทศไทย. ตอนนัน้ เธอกโ็ ตพอจะรบั ว่า
เป็น ‘Duty Call’ ท่ที �ำให้เราตอ้ งจากกนั และยอมให้เวลาเป็นเคร่ืองตัดสนิ .

ยังมสี าวๆ ชาวอังกฤษ ชาวสก๊อต ท่ีได้คบหาเปน็ เพ่ือนสนทิ กันมากๆ อีกหลายคน. มอี ยู่คนหนึง่ ท่ีทำ� ให้เราคิด
วา่ เราเป็นทหารอาชพี ด้วยใจรกั ใจสมัคร หากจะมภี รรยาเปน็ ฝรง่ั เธอจะต้องมาอยูก่ บั เราในเมอื งไทย ยอมรบั ว่าบ้าน
เราคอื บา้ นทส่ี องของเธอ. เธอจะยอมรบั ไปได้นานเพียงใด ในเม่ือเธอเหน็ ภาพเมืองไทยจากตวั เราในองั กฤษ. เธอนิยม
และสมคั รใจยอมรบั เราเป็นคู่. แตเ่ มอ่ื มาเห็นภาพจรงิ ของชีวติ คู่ชาวไทยส่วนใหญ่ก็อาจจะผดิ หวงั ได้. สกั วันหน่งึ หาก
ตัวเราพลาดพลง้ั เกดิ ไปขดั ใจและแสดงความรุนแรงกับเธอ แทนที่เธอจะรูส้ กึ ว่า เราก็คือผชู้ ายคนหนึ่ง ไมว่ ่าคนเช้ือชาติ
ใด ศาสนาใดยอ่ มท�ำอยา่ งนน้ั ได้ เพราะเป็นลักษณะท่ีฝรัง่ จะเรียกกันว่า man’s chauvinism เธอกอ็ าจจะระเบิดออก
มาได้ว่า ‘นึกแล้วเชียวว่าคนไทยยังปา่ เถอื่ นอยูน่ ่นั เอง.’ ตอนนบ้ี า้ นท่สี องของเธอกต็ ้องถึงกับพงั สลายลงทนั ที นกึ ไปถงึ
ตอนนเ้ี ราเองจึงต้องหยดุ . ปฏเิ สธทจ่ี ะมคี วามสมั พันธใ์ ห้ลึกซง้ึ กับสาวต่างชาติ ไมว่ า่ จะเปน็ สาวองั กฤษ สาวดทั ช์ หรือ
สาวใดกต็ าม.

ในชวี ติ ปจั จุบันทโ่ี ลกแคบลง การใชช้ ีวติ ร่วมกนั ของคนต่างชาติกันดเู ป็นเรอ่ื งธรรมดา. ภมู ปิ ระเทศ สง่ิ แวดลอ้ ม
ภาษา อาหารการกนิ ความร้อนความหนาว การแตง่ กาย กิรยิ าวาจาและท่าทีของคนเรา แม้จะแตกต่างกันสกั เพียงใด
หากรกั จะอยรู่ ว่ มกนั เปน็ สามภี รรยากย็ อ่ มจะปรบั เขา้ หากนั ไดใ้ นชว่ งเวลาไมน่ านนกั . แมจ้ ะปรบั ไดม้ ากนอ้ ยแตกตา่ งกนั
ไปในแต่ละบุคคล ก็มักจะปรับกันได้พอสมควร. ส่วนขนบธรรมเนียมประเพณีซ่ึงมีรากแก้วมาจากศาสนา การอบรม
ความประพฤติและนสิ ยั ตั้งแต่นอ้ ยคุ้มใหญ่ ในหลายกรณีอาจจะแตกต่างกันจนจะทำ� ให้เข้ากนั สนทิ สนมอยา่ งลึกๆ ได้
ยาก เนอื่ งจากถอื แตส่ ว่ นของตนเปน็ หลกั ไมย่ อมรบั ไมย่ อมศกึ ษาหรอื เรยี นรสู้ ว่ นทเ่ี ปน็ ของคตู่ น กจ็ ะทำ� ใหเ้ ขา้ กนั อยา่ ง
สนิทจรงิ ๆ ไมไ่ ด้ ไมว่ ่าจะอยูใ่ นแดนใดประเทศใด และไม่วา่ ทนี่ ั้นจะวเิ ศษเจริญก้าวหนา้ เพียงใด กย็ ากท่ีจะไดค้ วามร้สู กึ
วา่ แดนนนั้ ประเทศนน้ั เปน็ บา้ นทส่ี องของตน. ความสำ� เรจ็ ของการแตง่ งานขา้ มวฒั นธรรม (cross-cultured marriage)
จงึ อยทู่ ต่ี วั บคุ คลและญาตสิ นทิ มติ รรกั ของทง้ั สองฝา่ ยมากกวา่ เรอื่ งอนื่ ๆ. หลายตอ่ หลายคทู่ เี่ ราเคยรจู้ กั เคยทงึ่ เคยนยิ ม
ตอ้ งมาสะดุดดว้ ยการหยา่ ร้างกนั โดยสมัครใจบ้าง ด้วยการแยกกนั อยเู่ ฉยๆ บ้าง และทรี่ า้ ยทสี่ ุด คือ ดว้ ยการปลกี ตัว
ไปกบั หญงิ อนื่ ชายอน่ื บา้ ง. แตค่ ทู่ อ่ี ยกู่ นั จนแกเ่ ฒา่ ไปดว้ ยกนั กม็ อี ยใู่ หเ้ หน็ จนเรยี กไดว้ า่ เปน็ ผทู้ สี่ ามารถยดึ เอาบา้ นเกดิ
เมอื งนอนของคูข่ องตนมาเปน็ บ้านท่ีสองของตนได้อย่างสนทิ ใจ.

เม่ือมีการแต่งงาน สามีหรือภรรยาคนใดคนหนึง่ หรือบางทีกท็ ั้งสองคนจ�ำต้องไปอยู่ท่บี ้านใหม่เปน็ บ้านทส่ี อง.
คู่ชีวิตท่ีอยู่ร่วมกันในบ้านท่ีสองนั้นจะอยู่ได้อย่างปรกติสุขจริง หรือไม่ก็อยู่ท่ีคน ๒ คนซึ่งเป็นสามีภรรยากันน้ันเองท่ี
จะบนั ดาลให้เป็นไป. คู่ทีม่ าจากบา้ นเกดิ เมอื งนอนเดยี วกนั หรอื motherland เดียวกัน เช่น คนไทยทเ่ี ติบใหญม่ าใน

61

สภาพแวดลอ้ มทใ่ี กลเ้ คยี งกนั นา่ จะอยดู่ ว้ ยกนั ไดอ้ ยา่ งมคี วามสขุ จนตลอดชวี ติ . หากเกดิ ความจำ� เปน็ อยา่ งหนง่ึ อยา่ งใด
หรอื มคี วามรสู้ กึ ชอบหรอื อยากลองใชช้ วี ติ ในตา่ งแดน ยา้ ยไปอยใู่ นตา่ งแดนกอ็ าจจะทำ� ใหเ้ กดิ ความรสู้ กึ วา่ บา้ นในตา่ ง
แดนน้นั เปน็ บา้ นของตนจริงๆ ไดห้ ากมีคนท่ีรูใ้ จอย่ดู ้วย.

ความพอใจกับชีวิต ความพอใจในอาชพี ทไ่ี ด้ท�ำ การสร้างความค้นุ เคยกับวถิ ีชีวิตในต่างแดน และทสี่ ำ� คัญทสี่ ุด
คือ ครอบครัวที่รักใครก่ ลมเกลยี วกัน จะสามารถบนั ดาลใหบ้ า้ นในต่างแดนนัน้ เปน็ บา้ นทส่ี อง เป็น our home away
from home ซ่งึ เปน็ แหล่งท่ีท�ำใหเ้ ปน็ สุขได้ในท่สี ดุ . ดังเชน่ บ้านที่ Hamlyn Terrace ของพวี่ สณั และคณุ ดษุ ฎี พช่ี าย
ทผ่ี มนบั ถอื และชนื่ ชมมานบั หลายสบิ ปแี ลว้ . แมจ้ ะอยหู่ า่ งจากแผน่ ดนิ ไทย แมจ้ ะไกลพไี่ กลนอ้ ง แตค่ วามรกั ความเขา้ ใจ
ความเป็นนำ�้ หนึง่ ใจเดียวกันของคชู่ ีวติ และลกู ๆ ท่ีเกดิ มาท่ามกลางความรกั ของพ่อและแม่ กจ็ ะทำ� ใหร้ ู้สกึ at home
ไดจ้ ริงๆ. ครอบครัวของพว่ี สัณเป็นตัวอยา่ งอันดขี องผูม้ บี า้ นที่สองในต่างแดน เปน็ บา้ นทส่ี ามารถสร้างความรัก ความ
อุ่นใจ ให้สมาชิกในบ้านได้ทุกคน และสามารถเปน็ หลักฐานทม่ี ่นั คงส�ำหรับลกู หลานต่อไปในอนาคตดว้ ย. ขออ�ำนาจ
คุณพระศรรี ตั นตรยั จงคุ้มครองให้ครอบครัว “สรรประดิษฐ์” ครอบครวั นี้ มคี วามสขุ ความส�ำเรจ็ ความเจริญก้าวหน้า
ในประเทศออสเตรเลียตลอดไป.

62

ชีวติ เตม็ ที่ของ “ป๊อบจา้ ”

...คอื ความเต็มทใ่ี นทุกมติ ิของชวี ิตของคณุ ไพบลู ย์
ทัง้ ในด้านการเรยี น หนา้ ท่ีการงาน ครอบครวั และสงั คม

ด�ำรงตนอย่ใู นศลี และธรรม
มีความกตญั ญู ความวริ ยิ ะ และความซ่อื สตั ย์สุจริตเปน็ ที่ต้งั

รูจ้ รงิ ท�ำจริง รกั จรงิ เลน่ จรงิ สนกุ จริง

63

64

65

ช่นื ชีวานาวี

66

แป๊ดไปไหน...ปอ๊ บไปดว้ ยจ้ะ

67

ครอบครวั ของป๊อบจา๋ กบั แปด๊ จา๋

68

69

70

ลกู หลานคณุ ปู ่ - ครูถม นาคสกุล

ลูกหลานคุณย่าพรหม นาคสกลุ

ทำ� บญุ ประจำ� ปใี ห้คณุ ยา่ พรหม นาคสกุล

ลกู หลานคณุ แมย่ ายประพิศ ผดงุ เกียรติ
71

เล่นกฬี าแบบปอ๊ บปอ๊ บ คือจรงิ จังแบบสนุกสนาน

ดีใจมหี ลานชายสบื ทอดกีฬาฟันดาบ
เล่นเทนนิสจนอายเุ กือบ ๘๐ ปี

72

Not Too Old To Sail - คุณไพบูลย์เลน่ เรือใบได้จนถงึ อายุ ๘๘ ปี ๙ เดือน

73

ลีลาป๊อบป๊อบของคณุ ไพบลู ย์

เวลาท�ำงานคุณไพบูลย์จะดูเครง่ เครยี ด จริงจงั
หากเวลาเล่น คุณไพบูลย์เปน็ คนสนุกสนาน รืน่ เริง มคี วามสขุ ทีจ่ ะ รอ้ ง-เลน่ -เตน้ -รำ�
สสี ันของทุกงาน ร้องได้ทกุ ที่ ร�ำได้ทุกโอกาส
74

สนุกสนานแบบปอ๊ บป๊อบ

ว่งิ เลน่ ไลจ่ บั กบั หลานตาตอนอายุ ๗๐
กระโดดกบั หลานป่ตู อนอายุ ๘๔ จ้ะ

โดดกลับงเหลล่นานน�้ำตเอหนนอือาเขย่ือุ ๗นภ๑ูมิพล

75

ทส่ี ดุ ของการถา่ ยรูป คอื การถา่ ยรูปแป๊ดจ้า

ด้วยลีลาการถา่ ยรปู และบันทึกความทรงจ�ำแบบปอ๊ บปอ๊ บของคณุ ไพบลู ย์
76

๒๐ ปีของการทำ� บญุ แบบคณุ ไพบลู ย์

77

วันสบายๆ แบบป๊อบปอ๊ บยามวา่ งจากงาน

อา่ นหนังสือเสยี งใหค้ นตาบอด
78

ความฝนั หนง่ึ ของป๊อบ

คอื พาแป๊ดและลกู ทงั้ สาม & หลานๆ ไปขบั รถเทีย่ วรอบเกาะอังกฤษ

ฝันทเี่ ปน็ จริงกบั หลานตา เมษายน ๒๕๔๕
แวะไปดูอตู่ อ่ เรอื มกุฎฯ ทก่ี ลาสโกว์
ยังมีคนจ�ำคุณไพบลู ยไ์ ด้ น่าปลมื้ ใจจริง
79

ไปเกาะใต้ นวิ ซีแลนด์เปน็ คร้งั แรกพร้อมกัน ท้งั ตา-ยายกบั หลาน เมษายน ๒๕๔๙

หมิ ะครัง้ แรกของหลาน - ตากับหลานตืน่ เตน้ พอกนั
ชวนกนั เลน่ ซน
80

พายา่ แปด๊ ไปชมซากุระพร้อมหลานปู่ เมษายน ๒๕๕๘
81

ทริปสดุ ท้าย

ตามแม่แป๊ดไปดูดอกไมท้ ่ฮี อกไกโด พรอ้ มน้าอ๊ีด และลกู ท้งั สามคู่
กรกฎาคม ๒๕๖๒

82

83

84

๒๑ ธนั Hวaาpคpมy๒B๕irt๖h๒dayอาtยoุคMรบe๘๘ ปี

85

86

Passion ของพ่อ

• Passion ของพอ่
• ร�ำลกึ ถงึ พระมหากรุณาธคิ ุณ
• ความเปน็ เลิศในการกฬี าแล่นใบของพระบาทสมเดจ็ พระเจ้าอย่หู ัวฯ
• จินตปญั ญา เพือ่ คดิ จ�ำ แลว้ น�ำไปสกู่ ารปฏบิ ัติ
• พ่อแมก่ ับบทบาททพี่ ึงมใี นการปฏิรูปการศกึ ษา
• ทัศนคติตอ่ การเรยี นรขู้ องพอ่
• คุยกันเรอื่ งล็อกของชาวเรอื

87

Passion ของพ่อ

ชีวิตของพ่อนน้ั ยิง่ ใหญเ่ กนิ กวา่ ทีล่ กู จะเขยี นถึงไดห้ มด ทุกคนร้ดู วี ่าคณุ ไพบลู ย์นน้ั เปน็ คนเกง่ เปน็ คนดี เปน็ คน
ขยันและซ่ือสัตย์ แต่ส่ิงที่ยิ่งกว่าความเก่งความดีน้ันคือพ่อเป็นคนที่เต็มท่ีกับทุกอย่าง สมกับช่ือไพบูลย์ ท่ีแปลว่า
“เตม็ สมบรู ณ”์ พอ่ ตวั เลก็ ๆ คนนม้ี พี ลงั มากลน้ เกนิ ตวั ไมว่ า่ พอ่ จะจบั จะทำ� อะไร พอ่ ใหใ้ จไปทง้ั หมด พอ่ ทมุ่ แรงไปทงั้ หมด
พอ่ ใหเ้ วลาไปทง้ั หมด และทีส่ ำ� คญั พอ่ ใชส้ มองพอๆ กบั ใชห้ วั ใจ

ทงั้ ชวี ติ ของพอ่ ทมุ่ เทใหก้ บั สงิ่ ทพี่ อ่ รกั อยา่ งทสี่ ดุ สามอยา่ ง หนง่ึ คอื ความจงรกั ภกั ดตี อ่ ชาติ ศาสนา และพระมหา
กษตั รยิ ์ สองคอื ความรกั ซอื่ ตรงตอ่ หนา้ ทก่ี ารงาน และสามคอื ความรกั อยา่ งไมม่ ที ส่ี นิ้ สดุ ตอ่ ครอบครวั อนั มแี มแ่ ปด๊ เปน็
น้ำ� หล่อเลี้ยงจติ ใจ

ความจงรักภักดีของพ่อนั้นไม่ได้มาด้วยหน้าที่ แต่เป็นด้วยประสบการณ์และโอกาสต่างๆ ในชีวิต ท�ำให้พ่อได้
เหน็ พระอจั ฉรยิ ภาพและพระราชกรณยี กจิ ของลน้ เกลา้ ฯ ในหลวงรชั กาลท่ี ๙ ดว้ ยตนเอง และมคี วามยนิ ดที จ่ี ะถา่ ยทอด
ให้ได้รับทราบกันท่ัวไป พ่อได้ด�ำรงตนตามรอยพระยุคลบาท ท้ังในแง่ความเรียบง่ายในการด�ำรงชีวิต ขยัน มัธยัสถ์
ซ่ือสัตย์ต่อแผ่นดิน และการรักษาผลประโยชนข์ องประเทศชาติและกองทพั

ในดา้ นการบ�ำรุงพระศาสนา พ่อกท็ �ำได้อย่างเต็มที่ ตอ่ เน่อื งและยาวนาน แม้บ้านเราจะไมไ่ ดม้ ีเงินทองมากมาย
แต่พ่อแม่มีความสามารถในการระดมพรรคพวกเพ่ือนฝูง ท�ำให้การท�ำบุญมีความสนุกสนาน ทัวร์กฐิน-ผ้าป่าสามัคคี
ของพอ่ จะมคี นจองล่วงหน้าเสมอ จบกฐินจองผ้าปา่ จบผ้าป่าจองกฐิน วนไปเป็นสิบปี ทกุ งานจะมกี ารเขียนจดหมาย
เชิญชวน รายงานผลการท�ำงานของปีที่ผ่านมา บางครั้งก็มีบทกลอนพรรณนา จนวัดร้างๆ เล็กๆ ในหมู่บ้านมีความ

88

พร้อมจนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในที่สุด มีวัดในหมู่บ้านข้างเคียงมาดูงาน งานวัดเหล่าก๋องแต่ละคร้ัง พ่อจะ
ด�ำรริ ่วมกับพระครูดสุ ิต เขยี นจดหมายโต้ตอบกนั ถาวรวตั ถุตา่ งๆ พ่อกับแม่จะชว่ ยกันออกแบบ แลว้ พ่อก็จะวาดแบบ
ให้ละเอยี ดชัดเจน เพอ่ื ท่ีทา่ นพระครจู ะไดค้ ุมการกอ่ สร้างต่อไดถ้ กู ต้อง

เรอื่ งความละเอยี ดในการสงั่ งานนน้ั เปน็ นสิ ยั ทข่ี น้ึ ชอื่ (และยำ� เกรง) ถอื คตพิ ดู มากไดค้ วามมาก แถมมคี วามรเู้ ตม็
และหลักการแม่น พ่อได้ใช้ชีวิตต่างประเทศอย่างต่อเน่ืองเป็นเวลานาน รวมทั้งได้เดินทางติดต่อการงานต่างประเทศ
ตลอดชีวติ การรับราชการ ท�ำให้พอ่ ไดม้ โี อกาสรับร้มู ุมมองทีห่ ลากหลาย เกดิ เปน็ นิสัยช่างสังเกต พ่อจดบนั ทกึ ประจ�ำ
วันต้ังแต่เป็นนักเรียนนายเรือ บางทีก็จดไว้หาข้อมูลต่อ บางทีก็จดบันทึกด้วยการวาดรูป เมื่อสนใจเรื่องอะไร พ่อจะ
ทุ่มเทศึกษาเร่ืองนั้นๆ ให้รู้แจ้ง จนท�ำให้พ่อสามารถท�ำงานหลังเกษียณได้อีกยาวนาน เช่น ศึกษา Biomedical
Engineering จนสามารถสรา้ งหลกั สตู รระดับมหาวทิ ยาลยั ได้ ทั้งๆ ทีเ่ รียนจบ Electrical Engineering หรือเมอ่ื สนใจ
จะถ่ายทอดความรู้ภาษาอังกฤษ พ่อก็ไปเรียนจนได้ประกาศนียบัตรวิชาภาษาอังกฤษเฉพาะอาชีพเพื่อจะได้มีวุฒิไป
สอนได้ เปน็ ตน้ แบบการเรียนร้ตู ลอดชีวิตอยา่ งแท้จริง “คณุ ไพบูลยซ์ ะอยา่ ง” พ่อมักจะพูดลอ้ ตวั เองเวลาตอ้ งทำ� อะไร
ทว่ี า่ ยาก

พอ่ มคี วามเป็น “ครู” อย่ใู นตัวอยมู่ าก อาจเพราะเป็นลูกครู มภี รรยาเปน็ ครู จึงท�ำให้มีใจรักในการสอน และให้
ความสำ� คญั กบั การศึกษาของลกู ๆ หลานๆ แตก่ ไ็ ม่ได้ยดั เยียด ลูกๆ จึงได้เลอื กเรยี นในสิ่งทตี่ ัวเองสนใจ และรู้หน้าที่ว่า
เม่ือเรียนไดด้ แี ล้วจะทำ� ใหพ้ อ่ มีความสุข ดูเหมอื นวา่ พอ่ จะสอนลูกมาโดยตลอดโดยไมไ่ ดต้ ัง้ ใจ โดยการท�ำเปน็ ตวั อยา่ ง
พ่อท�ำหน้าที่พ่อได้สมกับการเป็นพ่อตัวอย่างแห่งชาติ และไม่แปลกท่ีครอบครัวเราจะเคยได้รับรางวัลครอบครัว
ประชาธปิ ไตยดเี ดน่ อีกด้วย เพราะพ่อแม่ปรึกษาลูกๆ เสมอเวลาคดิ เหน็ จะทำ� อะไร ทำ� ให้ทบ่ี า้ นเรามกี าร “แสดงความ
คิดเห็น” ด้วยกันอย่างสม่�ำเสมอ ลูกทุกคนมีภาพจ�ำของการล้อมวงสนทนาท้ังครอบครัวในห้องนอนพ่อแม่ บนโต๊ะ
อาหาร ห้องรบั แขก ฯลฯ ตั้งแตเ่ รายังตัวเล็กๆ

พ่อจ๋า

ลูกโตมาโดยมีพ่ออยู่ใกล้ชิดเสมอ แม้เม่ือลูกเลือกใช้ชีวิตท�ำงานต่างประเทศ หรือท�ำงานให้บริษัทต่างชาติ ใน
สาขาที่พ่อไม่คุ้นเคย เลือกทางเดนิ ท่ดี ตู ่างจากความเช่อื ของพอ่ ลูกเคยปฏิเสธ เคยขดั แยง้ กับพ่อมามากมาย แมม่ ักจะ
บอกวา่ ลกู แก้วนั้น มนั “เม้อื นพอ่ ” มากที่สดุ จึงเปน็ คู่ที่เสยี งดังใส่กันบ่อยท่ีสดุ นิสัยใจรอ้ น คิดเร็ว พูดเร็ว อ่อนไหว
ใจน้อย ซื่อตรงต่อความคิดของตัว มหี ลกั การ มคี วามเห็นบรรเจดิ แลว้ ยงั จะถุงใตต้ า กับจมกู ทรงสมอเรอื ทถี่ อดพ่อมา
เปะ๊ ๆ

แตจ่ ะเถยี งกนั ยงั ไงเราก็สนิทและรู้ใจกนั มากทสี่ ดุ ย่งิ เมื่อพ่อเร่ิมแก่ตวั ลง ร่างกายไม่ไดอ้ ย่างใจ การท�ำงานแบบ
ไมป่ ระจำ� ของลกู แกว้ ทพี่ อ่ ไมค่ อ่ ยเขา้ ใจกลายเปน็ เรอื่ งดที ท่ี ำ� ใหล้ กู มเี วลาดแู ลพอ่ ใกลช้ ดิ และเมอ่ื ลกู สรา้ งบา้ นอยตู่ ดิ กบั
บ้านพ่อแม่ ลูกจึงไดเ้ ปน็ ตวั แทนพนี่ ้องคอยดเู รอ่ื งอาหาร ยา และการดื่มนำ�้ การออกกำ� ลงั กาย เวลาพอ่ ด้อื ลกู ก็จะไม่
ยอม บางทกี ็ไมใ่ หก้ ินอะไรท่พี ่ออยากกิน ท�ำให้พอ่ เรยี กการดูแลของลูกแก้วแบบขำ� ๆ วา่ “ดแุ ล” คือดูแลแบบดๆุ สลบั
กับการหาเรอ่ื งนู่นน่ีให้พ่อลมื หงดุ หงดิ กบั ความแกค่ วามเจบ็ ป่วยของตัวเอง

สิบกว่าปนี ่ลี ูกได้พาพ่อไปทำ� นูน่ น่ี พาไปเลน่ เทนนิสเม่อื ยงั เลน่ ได้ ร้องเพลง คาราโอเกะที่บ้าน ไปเต้นร�ำท่ีบางปู
ดูโขนดูละคร ท่องเที่ยว ช้อปปิ้ง ท�ำบุญ พาไปอ่านหนังสือเสียงที่มูลนิธิคนตาบอดฯ หรือพาไปกินข้าวกับเพื่อนๆ

89

ทสี่ �ำคญั คอื ได้พาพ่อไปหาหมอตามนดั ทำ� กายภาพบำ� บดั หมอเบาหวาน หมอกระดกู ทร่ี พ.สมเดจ็ พระปิ่นเกลา้ ฯ หมอ
สมองท่ีศูนยแ์ พทยพ์ ระรามเกา้ หมอพารก์ นิ สัน หมอทางเดินปสั สาวะทศ่ี ริ ริ าช หมอเบาหวานทจ่ี ฬุ าฯ และไดร้ ับหน้าที่
หลักในการเฝ้าไข้เม่ือพ่อหรือแม่ต้องนอนโรงพยาบาล แม่ผ่าตัดสะโพกท�ำให้เดินได้ไม่ถนัด แต่ลูกพาพ่อแม่ไปไหนๆ
พรอ้ มกนั หลายครงั้ ไดด้ ว้ ยการเขน็ รถวีลแชรใ์ หแ้ มน่ ั่ง มพี ่อเดนิ จงู มือแมไ่ ปอกี ทอดหน่ึง ใครๆ เหน็ ก็อมยม้ิ ในความสวที
ของตา-ยาย

ส�ำหรบั ลกู ๆ และเพ่อื นฝูง พอ่ กับแม่น้นั สวีทกนั ต้งั แตไ่ หนแตไ่ ร ครอบครวั เราจะกอดและหอมแก้มกันมาตั้งแต่
เด็ก ลูกๆ กจ็ ะชินกับการท่พี ่อหอมแก้มแม่ในท่ีสาธารณะ เพราะแมค่ ือทง้ั ชีวติ และจิตใจ คอื ที่ม่ันและกำ� ลงั ใจ พอ่ ไม่
อายท่ีจะบอกรักแม่ ไม่เขินทีจ่ ะแสดงความรกั และพูมใจที่จะบอกใครๆ ว่าภรรยาเป็นทหี่ นึ่งในชีวติ พอ่ พมู ใจทแ่ี มเ่ ก่ง
และมีชอื่ เสียง พอ่ ตามแม่ไปไดท้ ุกท่ี เวลาแม่ไปทำ� งานพอ่ กไ็ ปน่ังรอได้นานๆ จะกินจะอยู่อย่างไรก็แลว้ แตแ่ ม่ เวลาไป
เท่ยี วพอ่ ก็ไปตามแม่ ชายชาตทิ หารคนน้เี ดนิ ดูสวนดอกไม้ไดส้ ามสวี่ ันติดกนั ไม่มีบน่ เพราะร้วู า่ แม่ชอบดอกไม้ ใครๆ ก็รู้
วา่ พอ่ รกั ครอบครวั เปน็ ทส่ี ดุ เวลาขน้ึ เวทรี อ้ งเพลง พอ่ มกั จะมหี ยอดหรอื ออดออ้ นแมอ่ อกสอ่ื เสมอ เพลงคทู่ ร่ี อ้ งดว้ ยกนั
บ่อยๆ คือวนาสวาท กับเพลงบ้านนา ส่วนเพลงประจ�ำตวั คอื จงรกั ยามรัก Too Young และทรายกบั ทะเล ท่จี รงิ
พ่อจะรอ้ งเพลงได้เยอะมาก ร้องได้นานๆ รอ้ งแล้วมคี วามสขุ เพลงสนกุ ถกู ใจกจ็ ะลุกมาออกสเตป็ กับลกู และเม่ือร้อง
พอแล้วกจ็ ะขอเพลงสุดท้ายคอื ถอนสมอ เพ่อื เป็นสัญญาณวา่ จะไปแลว้ นะทกุ คร้งั

พอ่ จะไมก่ นิ อาหารคาวที่หวาน แต่จะอยากกินขนมและน้ำ� อัดลม บางครงั้ ไปกินข้าวนอกบา้ น หรือสังสนั ทน์ ก็
จะเผลอกนิ มากเกนิ ไป ทำ� ใหเ้ กดิ อาการชอ็ คนำ้� ตาลไปหลายครง้ั ทกุ ครงั้ ลกู แกว้ จะเปน็ คนพาไปโรงพยาบาล หมอฉดี ยา
ใหน้ �้ำเกลือแลว้ ก็กลบั บ้าน นอนวันเดยี วบา้ งหลายวันบา้ ง ปรับยาประจำ� กันไป ปที ่ีแลว้ หมอเริม่ ใหฉ้ ีดอินซลู นิ เพมิ่ จาก
ยากนิ ลกู แกว้ กร็ บั หนา้ ทฉ่ี ดี ให้ จำ� ไดว้ า่ ครงั้ แรกนนั้ จรดเขม็ ไมล่ งเลย เหมอื นจติ ใตส้ ำ� นกึ บอกวา่ เรากำ� ลงั จะทำ� ใหพ้ อ่ เจบ็

90

แต่ในท่ีสดุ ก็ต้องท�ำเพราะจ�ำเป็น แรกๆ ก็ฉีดอาทติ ยล์ ะ ๒ คร้งั แลว้ เพ่ิมเป็นฉีดทุกวนั หลังจากน้ำ� ตาลขน้ึ สงู แลว้ ต้องพา
เข้าหอ้ งฉุกเฉนิ เมือ่ ต้นเดอื นเมษายน ๒๕๖๓ พ่อลกู จงึ ไดเ้ จอกันทุกวนั พ่อก็จะชอบหอมแกม้ ลกู แล้วก็แซวว่า ลูกสาว
ใครนะสวยจัง เวลาลูกฉีดยาให้กจ็ ะถาม เจ็บมัย้ จ๊ะพ่อ แทบทุกครัง้ พ่อก็จะตอบวา่ เจ็บจีด๊ ....ดนึง ท�ำเสียงเลก็ ๆ ให้รู้ว่า
จิ๊ดเดียวจรงิ ๆ เพ่อื ให้ลกู สบายใจ

เยน็ วนั พฤหสั ที่ ๑ ตลุ าคม ๒๕๖๓ ลกู พาพอ่ เข้าห้องฉกุ เฉินรพ.จุฬาฯ อกี ครัง้ เหน็ หมอและพยาบาลรุมดูแลพ่อ
๕-๖ คนกร็ วู้ า่ ครง้ั นไ้ี มเ่ หมอื นครงั้ กอ่ นๆ เมอ่ื หมอสอดทอ่ ชว่ ยหายใจ ซงึ่ เปน็ ครง้ั แรกของพอ่ พอ่ กไ็ มใ่ หค้ วามรว่ มมอื ลกู
ต้องจบั มือพ่อและพูดซำ้� ๆ วา่ “ลกู แก้วอยนู่ ่ีๆๆ พอ่ ไมต่ ้องหว่ ง” ปากพูดไป ใจลกู กร็ ับรู้ถงึ ความเปน็ จริงทก่ี ำ� ลังเกิดข้นึ

เวลาไมก่ ว่ี นั ทโี่ รงพยาบาล พอ่ แมแ่ ละลกู ทกุ คนไดใ้ ชเ้ วลาดว้ ยกนั อยา่ งดที สี่ ดุ เราตดั สนิ ใจทกุ อยา่ งดว้ ยกนั เหมอื น
ทกุ ครัง้ เราแสดงความรักต่อกนั เหมอื นท่เี คย เรารู้วา่ ไมม่ อี ะไรตดิ คา้ งใหเ้ สยี ใจหรอื เสียดาย พ่อท�ำทกุ อย่างดว้ ยความ
รกั “เตม็ ” มาตลอดชวี ติ เราตอบแทนดว้ ยความรกั และการดแู ลอยา่ งดที ส่ี ดุ พอ่ สรา้ งสมบญุ ไวม้ ากจนจากไปดว้ ยอาการ
สงบนง่ิ ทส่ี ดุ แวดลอ้ มดว้ ยความรกั ของเรา บญุ ของพอ่ นน้ั ยงั ผลตอ่ แมพ้ อ่ ไดล้ ะสงั ขารไปแลว้ ลกู ไดแ้ ตข่ ออนโุ มทนา หาก
ลกู มโี อกาสจะขอเกดิ มาทดแทนพระคณุ พอ่ อกี พอ่ ไดถ้ อนสมอครง้ั นเี้ ปน็ ครงั้ สดุ ทา้ ยแลว้ คงเหลอื แตค่ วามทรงจำ� ตลอด
ไป
รกั พอ่ มากจะ้
ลูกแก้วหวั เหม่งของพ่อ

91

พ่อจดบนั ทกึ เปน็ ประจำ� เปน็ นิสัยประจ�ำตัวต้งั แต่หนุ่ม
ในไดอาร่พี ่อจะมที ง้ั ความเห็นสว่ นตัว ภาพประกอบ รวมทั้งเหตุการณ์บา้ นเมอื งในวนั น้นั ๆ

ราวกับการบนั ทกึ “ปมู การเดนิ เรอื (ชวี ติ )”

92

93

94

95

96

97

98

รำ� ลึกถงึ พระมหากรณุ าธคิ ณุ

พลเรอื เอก ดร.ไพบูลย์ นาคสกลุ
(หนังสือวนั พ่อแหง่ ชาติ ประจำ� ปี พ.ศ. ๒๕๔๒)

ในชัว่ ชีวติ ของข้าพเจา้ ไม่มกี ารปฏบิ ัติงานที่ไดร้ ับ พระปรีชาสามารถและสายพระเนตรที่ยาวไกลในด้าน
มอบหมายมาครั้งใดจะประทับใจและท�ำให้ปลาบปล้ืม วทิ ยาศาสตรแ์ ละเทคโนโลยี ดว้ ยพระราชประสงคด์ งั กลา่ ว
ซาบซงึ้ ใจไดม้ ากเทา่ กบั การทไ่ี ดส้ นองพระมหากรณุ าธคิ ณุ น้ี กรมอู่ทหารเรือจึงได้มอบภารกิจการด�ำเนินงานให้
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ผู้ที่ ข้าพเจ้า
ประชาชนชาวไทยทวั่ ทง้ั แผน่ ดนิ พรอ้ มใจกนั ถวายพระราช
สมญั ญาว่า สมเด็จพระบิดาแห่งชาติ ความปลาบปลม้ื ใจ ในขณะน้ัน ข้าพเจ้าเป็นนายทหารยศนาวาโท
ได้จากการที่ได้มีโอกาสท�ำงานตามความรู้เพ่ือถวายแด่ หัวหน้าแผนกช่างเรด้าร์ กองโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ กรม
พระบาทสมเด็จพระเจา้ อยหู่ วั ซึ่งนอ้ ยคนจะไดม้ ีโอกาสน้ี ไฟฟา้ กรมอทู่ หารเรอื และชว่ ยราชการในตำ� แหนง่ หวั หนา้
ความประทับใจน้ันเกิดจากการท่ีได้รู้ซึ้งถึงพระปรีชา กองห้องทดลองอิเล็กทรอนิกส์ ของศูนย์วิจัยและ
สามารถและพระอัจฉริยภาพในวิทยาการด้านสื่อสาร พัฒนาการทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุดซ่ึงท�ำให้
ว่าหาผู้ใดเทยี บได้ยากในแผน่ ดนิ น้ี ขา้ พเจา้ มโี อกาสใชเ้ ครอ่ื งมอื อเิ ลก็ ทรอนกิ สท์ ท่ี นั สมยั ทสี่ ดุ
จากสถาบนั วจิ ยั สแตนฟอรด์ สหรฐั อเมรกิ า มาทดสอบการ
เมอ่ื ปพี ทุ ธศกั ราช ๒๕๑๓ ขา้ พเจา้ ไดร้ บั ทราบ จาก ออกแบบของข้าพเจ้าให้ได้เสาอากาศ ที่มีลักษณะต้อง
พลเรือโทอดุ ม สทุ ัศน์ ณ อยุธยา เจา้ กรมอูท่ หารเรอื ว่า ตามพระราชประสงค์ เม่ือน�ำฐานหมุนเสาอากาศเรดาร์
ทรงมีพระราชประสงค์ให้ออกแบบและสร้างสายอากาศ แบบ S0-1 ซึ่งกองทัพเรือเลิกใช้แล้วมาเป็นฐานหมุนก็
วิทยุย่านความถี่สูงมาก เพ่ือใช้กับเครื่องวิทยุส่ือสารส่วน ท�ำให้ได้สายอากาศวิทยุแบบหมุนรอบตัวต่อเนื่อง น�ำข้ึน
พระองค์ ส�ำหรับทรงติดตามเหตุการณ์ต่างๆ เก่ียวกับ นอ้ มเกลา้ ฯ ถวายเปน็ ทพ่ี อพระราชหฤทัย ขา้ พเจา้ ได้เขา้
สาธารณภัย หรือภัยอ่ืนๆ ซ่ึงอาจเกิดแก่พสกนิกรของ เฝ้าฯ อย่างใกล้ชิดบนยอดพระต�ำหนักจิตรลดารโหฐาน
พระองค์ -- คุณสมบัติทางเทคนคิ ทสี่ �ำคัญของสายอากาศ เพ่ือตดิ ตัง้ สายอากาศชุดน้ี
ทที่ รงกำ� หนดขน้ึ คอื เปน็ สายอากาศทสี่ ามารถหมนุ ไดร้ อบ
ตัว แบบสายอากาศเรดาร์ ไม่ต้องหันคืนเมื่อหมุนไปจน ข้าพเจ้าได้มีโอกาสถวายงานด้านการวิทยุส่ือสาร
ครบรอบ ๓๖๐ องศาแล้ว เนอ่ื งจากสายอากาศแบบนย้ี ัง อกี ในหลายโอกาสตอ่ มา อาทิ การตดิ ตงั้ ระบบวทิ ยคุ ลน่ื สนั้
ไมม่ ปี ระดิษฐข์ ึน้ มากอ่ น แม้ในต่างประเทศ จึงทรงคิดวา่ ประเภทซิงเกิ้ลแบนด์ พร้อมชุดสายอากาศ บนพระ
น่าจะประดิษฐข์ ้ึนมาใชก้ นั พระราชด�ำริน้ีแสดงใหเ้ ห็นถึง ต�ำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ และพระต�ำหนักทักษิณราช
นิเวศน์ โดยเฉพาะอย่างย่ิง งานสร้างต้นแบบวิทยุหาทิศ

99