นางมารร้ายกับพี่ชายแอบบรัก

~1~

~2~

ตอนท่ี1

มีเรื่องราวความรักมากมายที่ไม่เคยมีใครได้ฟัง บางคนอาจมีประสบการณ์เลวร้ ายเกี่ยวกับความ รัก
และบางคนอาจสมหวัง ฉันเป็นคนหนึ่งที่เคยผ่านประสบการณ์ ความรักที่แสนเลวร้ าย แต่เชื่อเถอะฟ้าหลัง
ฝนย่อมสวยงามเสมอและรักแท้ มันอาจอยู่ใกล้ๆ ตัวคุณก็ได้

สวัสดีฉันชื่อมิง้ ตอนนีอ้ ายุ 19 ปี ฉันคือเด็กสาวที่มีความซวยมากกว่าความสวยและตอนนีฉ้ ันกาลังยืนกอด
กระเป๋ าเสือ้ ผ้ าเน่าๆรอใครสักคนท่ีเป็นลูกชายของเพ่ือนญาติของฉันมารับ

ซู่~ ~

เสียงลมพัดผ่าน ฟังแล้วดูเหมือนจะหนาวแต่เปล่าเลยมันคือลมร้ อนเพราะที่นี่คือหัวหินถ่ินมีหอยค่ะทุกท่าน
ฉันเป็นคนพิษณุโลกค่ะแต่ลูกพี่ลูกน้ องญาติฉันได้ สามีต่ างชาติเลยย้ ายมาอยู่ที่หัวหิน ช่วงปิ ดเทอมฉันเลย
มาอยู่ที่นี่เพื่อช่วยพี่สาวเลีย้ งหลาน แต่ตอนนีฉ้ ันต้องไปน อนบ้านป้าอรเพื่อนของพี่สาวก่อนเพราะพี่สาวยัง
ทาธุระอยู่ที่กรุงเทพอยู่และไม่อยากให้ นอนที่บ้านคนเดียวเนื่องจากบ้านพี่สาวของฉันนัน้ อยู่ไกลจากชุมชน
ซึ่งในหมู่บ้านเป็นบ้านฝรั่งไม่ค่อยมีคนอยู่เพราะพวกเขากลับประเทศจะมาพักแค่ช่วงฤดูร้ อนเท่านัน้ (-_-)
ขอบอกตรงๆ ตอนนีบ้ ้านพ่ีสาวฉันเหมือนหมู่บ้ านผีลัดดาแลนด์เด๊ะถ้ าเจอสาวพม่าเดินกลางถนนในหมู่บ้ าน
ตอนกลางคืนมีว่ิงนะบอกเลย

ซู่~ ~

(-_-“)โอยย ร้ อนช้ าจังเลยรอเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วนะเนีย้ เอ๊ ะนัน้ !เหมือนรู้ว่าเราบ่นจู่ๆ ก็มีรถยี่ห้ อดาวสาม
แฉกขับเข้ ามาจอดหน้ าบ้าน ฉันเปิ ดประตูรัว้ ชะเง้ อหน้ าไปดูคนที่เปิ ดประตูรถออกมาโอ้ โหO.Oแม่เจ้ าหล่อ
จังเลยผมสีนา้ ตาลผิวสีนา้ ผึง้ กล้ามแขนเป็นมัดๆหุ่นเหมือนนายแบบแถมหน้ าหล่อมาก หล่ออะไรขนาดนัน้
จะมาเดินแบบใช่ไหมเพ่

“น้ อง?ใช่น้ องของพี่เอ ช่ือมิง้ ใช่ไหม” เขาเดินตรงเข้ ามาถามฉัน-///-หล่อจังวุ้ย

“อ้ อคะค่ะ”ฉันตอบเสียงสั่นตื่นเต้นคุยกับคนหล่อ -///-แต่เขามองฉันหัวจรดเท้ ามองแล้วพิจารณาเอ่อ..มอง
ทาไมอะเพ่-_-“

“น้ องมาจากบ้านนอกหรอ”

ฉึก! อ๊ าคคค>[]<คาพูดแทงทะลุหัวใจ คนในเมืองเขาทักทายคนพึ่งจะเคยเจอกันแบบนีร้ ึไงฟระ

“แม่พี่ให้ มารับหนูไปอยู่ท่ีบ้านนะ รีบขึน้ รถเถอะพี่รีบ”

นา้ เสียงบ่งบอกว่าฉันคือตัวภาระ(-_-)ทาไงได้รีบขึน้ รถดิคาบ พอฉันขึน้ รถก็นั่งเงียบฉันเงียบจนกระทั่งถึง
บ้านทรายทองเอ้ ยไม่ใช่!บ้านป้าอรเพื่อนพี่สาวของฉัน ต้ องบอกว่าโอ้ โหมากO.Oบ้านหลังโตทรงยุโรปแต่ที่
ฉันต้องอึง้ ไปกว่านัน้ คือรถซุปเปอร์คาร์หรูสิบกว่าคันจอดเรียงในโรงรถ แม่เจ้ ารวยสุดๆ

“ป้าต่ายยยย ป้าต่ายยย!!!” พ่ีที่มารับฉันลงจากรถแล้วตะโกน

~3~

“ค่าคุณแดนนี่” มีป้าแก่ๆ วิ่งมาหาชนิดสปี ดเต็มแรงสูบของผู้สูงอายุสงสารเลยเพราะป้าแกหอบแฮกๆ
หายใจลึกๆเข้ าไว้ ป้าเดี๋ยวยมบาลทักไลน์หา
“ไปรับมาให้ แล้วบอกแม่ด้วยดูแลต่อทีนะผมจะออกไปข้ างนอก”
“ค่าคุณแดน”
พอพี่ท่านพูดจบก็ขับรถซุปเปอร์คาร์สีเขียวตานีออกไป...เอ่อ..ทิง้ กันเฉย(-_-“)แล้วยิ่งกว่านัน้ คิดยังไงถึงซือ้
รถสีเขียวอี๋ขนาดนัน้ พ่อคุณ
“หนูมิง้ ใช่ไหมจ๊ ะ”
“ค่ะหนูช่ือมิง้ ค่ะ สวัสดีค่ะคุณป้า” ฉันวางประเป๋ าลงแล้วไหว้ คุณป้าต่าย
“ไหว้ พระเถอะจ้ ะป้าช่ือต่ายนะ ปะๆป้าจะพาไปหาคุณอรข้ างใน”
“ค่ะ”
ฉันเดินตามป้าต่ายเข้ าไปในบ้าน เมื่อเข้ าไปในบ้านฉันเดินอย่างระมัดระวัง เกร็ง (-_- “)กลัวจะเดินชนของ
ในบ้านป้าอรหล่นมีแต่แจกันกับของประดับหรูหรา เม่ือถึงโซฟาฉันก็รีบสูดลมหายใจเข้ า ซูดดด(-..-“) เกือบ
ขาดอากาศตายแล้วตูเกร็งจนไม่กล้าหายใจ ดีไม่มีอะไรแตกรอดแล้วเรา
“ตายแล้วลูกรอนานไหม” ป้าอรรีบวิ่งเข้ ามาหาฉันหูยยยย(OoO)ป้าอรสวยมากเป็นผู้หญิงมีอายุแต่สวยอยู่
เลย
“สวัสดีค่ะป้าอร ไม่นานค่ะ” ฉันรีบยกมือไหว้ แล้วตอบ
“สวัสดีลูก อุ๊ยหน้ าตาน่ารักจังเลยแล้วตาแดนไปไหนเนีย้ ” >ป้าอร
“พี่แดนบอกมีธุระนะค่ะน่าจะสาคัญเห็นพ่ีรีบไปฮะๆ” ฉันพูดไปยิม้ กลบเกล่ือนไป
“ไอ้ ลูกคนนี ้ อย่าสนใจเลยลูกป่ ะป้าจะพาไปดูห้ อง นี่แจ๋วมาถือกระเป๋ าช่วยหนูมิง้ หน่อยจ๊ ะ” >ป้าอรหันไป
บอกสาวใช้ อีกคน
“ค่าคุณอร” >แจ๋ว
ป้าอรพาฉันเดินเข้ าไปในห้ องท่ีตกแต่งด้วยสีชมพูมีตุ๊กตาเต็มไปหมดเหมือนห้ องของเจ้ าหญิงเลย
“เป็นไงถูกใจไหมป้าให้ คนมาแต่งใหม่เลยนะ” >ป้าอร
“ห้ องสวยจังเลยค่ะป้าอร”
“ฮิๆดีๆป้านะอยากมีลูกผู้หญิงน่ารักอย่างนีม้ านานละเด๋ียวเรื่องเสือ้ ผ้ าแจ๋วจัดให้ หนูมิง้ ทีนะจ๊ ะ” >ป้าอร
“ ห นูจัด เ อ ง ไ ด้ ค่ ะ ป้ า อ ร ”
“ไม่เป็นไรลูก ให้ แจ๋วเขาจัดไปเถอะ” >ป้าอร

~4~

“แต่ว่ามีพวกชุด..เอ่อ..ชัน้ ในด้วยหนูเก็บเองดีกว่าฮะๆ”
“อย่างนีน้ ี่เองฮิๆ ได้จ๊ ะ ถ้ าอย่างนัน้ ป้าจะไปรออยู่ในครัว เสร็จแล้วไปหาป้านะจ๊ ะป้าจะทาของอร่อยให้ ทาน”
>ป้าอร
“ค่ะป้าอร”
เมื่อป้าอรกับแจ๋วเดินออกไป ฉันก็รีบเอาเสือ้ ผ้ าในกระเป๋ ามาจัดแล้วมองไปรอบห้ อง โห..หรูหราหมาเห่าทุก
อย่างโทนสีชมพูเหมือนห้ องตุ๊กตาเลยช่างเหมาะกับคนอ่อนหวานอย่างเราฮะๆ( ^[]^) รู้สึกเป็นลูกคุณหนู
ขึน้ มาเลยเราฮิๆ เม่ือฉันเก็บเสือ้ ผ้ าเข้ าตู้ในห้ องเสือ้ ผ้ าเรียบร้ อยก็เดินออกมาหาป้าอรในครัว
“มาแล้วหรอหนูมิง้ ” >ป้าอร

“มีอะไรให้ หนูช่วยไหมคะ” ฉันเข้ าไปถามป้าอรที่ทาอะไรสักอย่างอยู่ในครัว
“ไม่เป็นไรเด๋ียวป้าทาให้ ทาน รอแป๊ บหนึ่งนะจ๊ ะ” >ป้าอร
ฉันน่ังรอป้าอรอย่างเกรงใจ ไม่นานนักป้าอรก็ยกจานสปาเกตตีก้ ับเค้กมาให้ ฉัน
“ทานเลยจ๊ ะๆ เค้กป้าซือ้ มานะจ๊ ะกลัวหนูหิวแต่ถ้ ามีเวลาป้าจะทาให้ ทานเอง” >ป้าอร
ฉันไหว้ ขอบคุณป้าอรแล้วตักสปาเกตตีเ้ ข้ าปาก หู้อร่อยจัง (O.O)

“ อ ร่ อ ย จัง เ ล ย ค่ ะ ป้ า อ ร ”
“หึๆ ขอบคุณจ๊ ะที่ชม กินน่าอร่อยเชียวป้านะชอบทาอาหารเอง” >ป้าอร
“จริงหรอค่ะ หนูก็ชอบทาแต่ไม่อร่อยฮะๆ”
“งัน้ ป้าสอนดีไหม ว่างๆ ก็มาช่วยป้าทาอาหาร เนีย้ ป้าอยากทาขนมไทยว่าจะซือ้ คลอสเรียน เรียนด้วยกัน
เลยดีไหม” >ป้าอร
“ดีค่ะ” ฉันตอบแล้วยิม้ ให้ ป้าอร ฉันรู้สึกโชคดีเพราะป้าอรใจดีป้าๆคนใช้ ในบ้านก็ใจดีอยู่บ้านนี ้ 1อาทิตย์คง
ไม่ลาบาก(^-^)

…………………………….……………………
ลาลัน้ ลาลัน้ ลา ฉันเดินเช็ดผมออกจากห้ องนา้ แล้วหันมองนาฬิกาโห 4 ทุ่มแล้วนะเนีย้ ว่าแล้วเชียวทาไมถึง
ง่วงนอนวันนีส้ นุกคุยกับป้าอรทัง้ วัน ฮิๆ รีบเป่ าผมนอนดีกว่า
โครม!!

ฉันสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงดังโครมจากหน้ าประตูห้ องนอน ฉันรีบเดินไปเปิ ดประตูดูก็เห็นไอ้ คนที่ชื่อพี่แดนน่ี
นอนหงายท้ องอยู่หน้ าห้ องตรงข้ าม ตายยังวะน่ิงเลย(-_-) ฉันค่อยๆ เดินเอาเท้ าไปเข่ียดูตะตายยัง
หมับ!

~5~

“กรีด้ ดดด”
จับขาฉันทาไม ปล่อยขาฉันนะว้ อยย ฉันเอาเท้ าถีบเขาออกแต่เขากอดขาฉันแน่นเลย > [] <ออกไปนะว้อย
กรีด้ ทุกคนเขาแทะขาฉัน อย่าแทะขาฉันนะเฟ้ยยยย ปล่อยนะ
“เกิดอะไรขึน้ ๆ หนูมะ..มิง้ ”
ฉันหันไปมองตามเสียงก็เห็นป้าอรกับผู้ชายแปลกหน้ าหน้ าตาดีอีกหนึ่งคนทาหน้ าตาตื่นอยู่ เอ่อ...ก็น่าจะ
ตกใจอยู่หรอกเพราะตอนนีฉ้ ันเอาเท้ าถีบหัวไอ้ พ่ีแดนนี่อยู่นะเซ่ ออกไปนะว้ อย อย่ามาแทะขาฉันไม่ใช่ขาไก่
นะเฟ้ยช่วยหนูด้วย> [] <
แ ล ะ แ ล้ ว
“เป็นอะไรไหมหนูมิง้ ”
“หนูไม่เป็นอะไรค่ะป้าอร ฮะๆ” ฉันพูดพร้ อมหัวเราะกลบเกลื่อนท่ีตะกีเ้ อาเท้ าถีบหัวลูกชายเขามาหมาดๆ
“ผมเอามันไปนอนไว้ บนเตียงดีแล้วนะครับป้าอร” ผู้ชายแปลกหน้ าเอ่ยขึน้ ใครอีกละเนีย้ -_-
“คงเมาละเมอละสิ แม่นะอยากจะปลุกมันมาด่าจริงๆ”>ป้าอร
“ฮะๆใจเย็นๆครับป้าอร” >ชายแปลกหน้ า
“เคนนี่หนูมิง้ ญาติพ่ีเอ รู้จักกันไว้ ดูแลน้ องด้วยละ” > ป้าอรแนะนาฉันกับผู้ชายแปลกหน้ า
“โอ้ โห น่าตาน่ารักเชียว พ่ีช่ือเคนนะเพ่ือนไอ้ แดนนี่” >พี่เคน
ฉันไหว้ และยิม้ ให้ พ่ีเคน พี่เคนคนนีด้ ูขีเ้ ล่นแต่ก็ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าไอ้ พ่ีแดนเยอะเลย
“ไหว้ พระเถอะหนูมิง้ ฮ่าๆเออป้าอรครับนี่ก็จะ 4 ทุ่มแล้วผมลากลับนะครับ” >พ่ีเคน
“จ๊ ะ” >ป้าอร
“พี่ไปนะหนูมิง้ เด๋ียวพี่มาเล่นด้วยใหม่นะ” >พี่เคน
“ค่าพ่ีเคน”
เมื่อพ่ีเคนเดินออกไปฉันกับป้าอรก็มองหน้ ากัน
“นอนเถอะลูกป่ ะๆ คงตกใจแย่เลย” >ป้าอร
“ฮะๆ ไม่เป็นไรหรอกค่ะป้าอร นอนกันดีกว่าค่ะดึกแล้ว”
“จ๊ ะเก็บแรงไว้ เรียนทาขนมไทยพรุ่งนีก้ ันดีกว่านะจ๊ ะ” >ป้าอร
“ค่า”

~6~

ตอนท่ี 2

วันต่อมา เตร๊ ง เตรง เตร่ง เตร๊ งงงงงงง
เสียงดนตรีไทยดังเบาๆ ป้าอรจับฉันแต่งชุดไทยสไบเสี่ยงเพื่อนั่งเรียนทาขนมไทยจากครูชาววังที่ป้าอรเชิญ
มาท่ีบ้าน ไอ้ ทาขนมพอเข้ าใจแต่ทาไมต้องใส่ชุดไทยด้ วยอันนีไ้ ม่เข้ าใจ-_-
“วันนีค้ รูจะสอนทากลีบผกากรองนะจ๊ ะ ง่ายๆ”
แม่ครูชาววังที่อายุน่าจะเกือบแปดสิบได้พูดขึน้ ( -_-“)แต่..ยายไหวแน่นะไม่ใช่นวดแป้งเสร็จต้องเรียกปอ
เต็กตึง้ นะยาย
“ดูครูทานะ”
ยายแกผสมแป้งอิโลงโฉงเฉง โหO.Oขะมักเขม้ นคล่องแคล่วมีเร่ียวมีแรงผิดคาด
“เอ้ า!ลองทากันดู”
ฉัน กับ ป้ า อ ร จัด แ จ ง อุป ก ร ณ์ เ ต รี ย ม ผ ส ม แ ป้ ง
“โห น่ีจะไปราแก้ บนกันหรอแม่”
ฉันกับป้าอรหันไปมองตามเสียงก็เห็นพ่ีแดนใส่ชุดออกกาลังกายเดินเข้ ามาเปิ ดตู้เย็นในครัวแล้วหยิบขวดนา้
“ปากเสียตาแดน” >ป้าอรหันไปแวดใส่พ่ีแดนทันที
“นึกว่าผีตานีกับกุมารทอง หึๆ ก็เล่นแต่งซะเต็มยศขนาดนี ้ หึๆ ว่าแต่จะทาอะไรกันเนีย้ แม่” >พ่ีแดน
“ทาขนมไทยจ๊ ะหาทานยากแล้วนะจ๊ ะ รอทานละเด๋ียวแม่กับหนูมิง้ ทาให้ ทาน” >ป้าอร
“เดี๋ยวกลับมาทานครับผมจะออกไปข้ างนอกสักหน่อย” >พี่แดน
“จะไปไหนตาแดนอยู่ไม่ติดบ้ านสักวัน” >ป้าอร
“ก็..ออกไปหาเพ่ือนสิครับ” >พ่ีแดน
“วันนีไ้ ม่ให้ ออก” >ป้าอร
“แม่ผมก็ออกปกติ” >พี่แดน
“ถ้ าแกจะออกพาหนูมิง้ ไปด้วย น้ องพึ่งมาหัวหินจะได้เปิ ดหูเปิ ดตาด้วย” >ป้าอร
พ่ี แ ด น ม อ ง ฉัน อ ย่ า ง ไ ม่ ส บ อ า ร ม ณ์ ( - _ - ) เ อ อ . . ไ ม่ เ ก่ี ย ว กับ ห นูเ พ่ แ ม่ พี่ ส่ัง เ อ ง
“หนูอยู่ทาขนมกับป้าอรดีกว่าค่ะ” ฉันหันไปบอกป้าอร
“เดี๋ยวป้าเรียนเอง กลับมาได้ทานฝี มือป้าแน่นอน ไปเที่ยวกับพ่ีเขานะ” >ป้าอร
“แม่ แม่จะบ้าหรอ” >พ่ีแดน

~7~

“แกสิบ้าดูน้ องด้วยละน้ องเป็ นอะไรแม้ ปลายแต่ก้ อยฉันเอาแกตายแน่ ป่ ะหนูมิง้ ไปแต่งตัวสวยๆ ออกไป
เที่ยวดีกว่านะครูรอแป๊ บนะค่ะเด๋ียวลูกศิษย์มา” >ป้าอร

“จ้ าๆ” >ครูสอนทาขนม

และแล้วฉันก็ถูกจับแต่งตัวใหม่แล้วถูกจับยัดใส่รถพี่แดน ฉันพูดอะไรไม่ได้เพราะเกรงใจป้าอรและตอนนีฉ้ ัน
กาลังกาสายเข็มขัดนิรภัยแน่นเพราะอีพี่แดนมันเหยียบซะเกินร้ อยเพราะความโมโหแน่นอน ช้ าๆก็ได้ว้ อย
ไม่ได้มีประกันชีวิต> [] <

เอีย้ ดดดด!

และแล้วรถก็จอดอย่างปลอดภัย ณ ที่จอดรถห้ างสรรพสินค้า เฮ้ อออ..รอดแล้วว้ อยนึกว่าจะตายศพไม่สวย
ซ ะ แ ล้ ว เ ร า

“ลงดิน้ อง”

ไอ้ พ่ีแดนหันมาไล่ฉันลงจากรถ(-_-)เออลงก็ลงวะช้ านิดช้ าหน่อยก็ไม่ได้

ฉันเดินก่ึงวิ่งตามไอ้ พี่แดนเข้ าไปในห้ างสรรพสินค้าเม่ือเดินเข้ าไปในห้ างสรรพสินค้า ทุกการเก้ าเดินของไอ้ พี่
แดนก็มีแต่สายตาของสาวๆ หันมามองไอ้ พ่ีแดนจนคอแทบหักไอ้ หล่อนะยอมรับแต่ไอ้ นิสัยแบบนีใ้ ครได้ เป็ น
สามีซวยตาย-_-

“อยากซือ้ อะไรอยากกินอะไรบอกมา” พี่แดนหันมาถามฉัน

“ยะยังไม่อยากกินอะไรเลยค่ะ”

“เอ้ า!แล้วให้ พี่พามาทาไมละ” >พ่ีแดน

“เอ้ า! ก็พี่ไม่ได้ถามว่าหนูอยากไปไหนน่ีค่ะ อยู่เฉยๆ ก็ลากมา”

ฉันเถียงออกไปด้วยความสุดจะทนคนนะว้ อยไม่ใช่สีทนได้

“หึ เถียง?” >พ่ีแดน

เออเด่(-_-*)ไอ้ พี่แดนมองหน้ าฉันอย่างหาเรื่องเอาแล้วไงเรา

“แดนนี่!”

เสียงผู้หญิงเรียกชื่อไอ้ พี่แดนดังขึน้ ฉันหันไปมองโอ้ โหแม่เจ้ านมนาหน้ ามาเชียวหุ่นเอ็กซ์เซ็กซี่ต่างกับเราลิบ
ชนิดโลกกับดาวอังคาร

“นี่ใครคะ”

สาวสวยคนนัน้ หันมองที่ฉันแล้วถามทันที

“น้ องพี่นะพึ่งมาจากต่างจังหวัดพอดีแม่ให้ พาออกมาซือ้ ของ”>อิพี่แดนรีบแก้ ตัวสงสัยจะเป็นแฟนอิพี่แดน
แน่ๆ

~8~

“หรอค่ะว่าแล้วเชียวแพทนึกว่าพาเด็กรับใช้ มาถือของด้วย”
โอ้ ยยยแรงนะเจ๊ (-_-)
“หึๆ ก็น้ องมันพึ่งมาจากป่ า” >พี่แดน
เฮ้ อย่ารวมหัวกันบูลรี่เซ่พูดซะฉันเหมือนฉันเป็นทาร์ซานงัน้ ละ(-_-)เหมาะกันจริงๆคู่นี ้
“แล้วแพทมาทาอะไรคะ ทาไมไม่โทรบอกพี่ว่าจะมาซือ้ ของ” >พ่ีแดน
“แพทก็มาช้ อปนะสิคะเห็นไม่โทรหาก็นึกว่าไม่ว่าง” >เจ้ แพท
“ว่างสิ พี่ว่างตลอดเวลาสาหรับแพทอยากได้อะไรเด๋ียวพ่ีจัดการให้ แต่อย่าโกรธพ่ีนะโอเคไห ม” >พ่ีแดน
“ก็ได้ไม่โกรธแพทโกรธแดนน่ีไม่ลงหรอกน่ารักขนาดนี”้ >เจ้ แพท
ขออนุญาตอ้ วกได้ป่ ะ มองเหมือนจะกินกันกลางห้ างเหมาะกันจริงจริง้ พ่อคุณแม่คุณ(-_-)
“ แ ค๊ ก ๆ ”
ฉันแกล้งไอเพ่ือทาให้ รู้ว่าห้ างนีไ้ ม่ได้มีพวกเธอแค่สองคนนะยะ(-_-)
“เออ มิง้ งัน้ หนูก็ไปเดินซือ้ ขนมกินเล่นป่ ะ” >พ่ีแดน
โหเจอหญิงละทิง้ น้ อง(-_-)
“อะน่ีเอาไปซือ้ ขนมกิน” > พี่แดน
อีพี่แดนย่ืนเงินให้ ฉันจากที่สแกนด้วยสายตาน่าจะประมาณ 5-6 พันบาท
“ให้ หนูหรอ”
“อืมรึไม่เอา” >พี่แดน
ฉันรีบไหว้ ขอบคุณแล้วรีบรับตังค์แฮปปี ส้ ุดๆงานนี^้ []^
“ไปเลยพี่ไม่ต้องห่วงหนู หนูดูแลตัวเองได้”
“หึ ๆ" พ่ีแดนหัวเราะ(-_-")หัวเราะทาไมวะ
“ไปได้รึยังค่ะแดน” >เจ้ แพท
“ครับป่ ะไปกัน อ้ อเด๋ียวเอาเบอร์ให้ พี่หน่อยมิง้ เวลากลับเรากลับพร้ อมกันเด๋ียวแม่ด่ า” >พ่ีแดน
พ่ีแดนพูดพร้ อมยื่นโทรศัพท์ให้ ฉันกดเบอร์โทร ไอ้ เราก็นึกว่าเป็นห่วง ที่แท้ กลัวโดนแม่ด่าชิ
“อะน่ีค่ะ”
“แดนนี่แพทรอนานแล้วนะค่ะ” >เจ้ แพท

~9~

“ครับ” >พ่ีแดน
ฉันโบกมือลาอิพี่แดนกับแฟนแล้วหันมานับตังค์อย่างมีความสุข รู้สึกอยู่ที่นี่เงินสะพัดจริงๆอยู่เฉยๆก็ได้เงิน
มาเก็บ 6 พันบาทเก็บๆ ฮิๆ ไปไหนก็ไปเถอะไม่ได้อยากไปด้วย^-^ ฉันเดินเล่นดูหนังฆ่าเวลา จน 5 โมงเย็น
หิวข้ าวไปหาไรกินดีกว่าไม่รอช้ าฉันรีบเดินดิ่งไปชัน้ อาหารทันทีหิวๆ
“รับอะไรดีค่า”
“เอาอันนีๆ้ แล้วก็ชุดปลาทูนา้ พริกกะปิ ด้วยค่ะ”
“นีจ้ ๊ ะ”
“ขอบคุณค่ะ”
ฉัน จ่ า ย เ งิ น ย ก ถ า ด อ า ห า ร ไ ป ว า ง บ น โ ต๊ ะ หิ ว ๆ
คลืดดดดๆ
ใครโทรมาตอนนีฟ้ ระย่ิงหิวๆอยู่
“ฮัลโหล”
“(น่ีพี่แดนเองแกอยู่ไหน)”
รู้เลยว่าใคร(-_-)เรียกแกเลยทีต่อหน้ าสาวเรียกน้ องชิ
“เออ...อยู่ร้ านข้ าวชัน้ 3 แล้วพ่ีพาแฟนเที่ยวเสร็จแล้วหรอ”
“(อืมพ่ีนัดกับไอ้ เคนจะไปผับต่อ)”
“เอองัน้ พ่ีไปเลยเด๋ียวหนูกลับเองได้ไม่ต้องห่วง”
“ ( ไ ด้ ไ ง แ ม่ ก็ ด่ า พี่ ดิ ) ”
จะอึง้ หรือจะชินกับคาตอบดีฟระไม่ได้ถามเรื่องสุขพงสุขภาพน้ องสักคา
“(แล้วน่ีแกอยู่ไหน เออพ่ีเห็นแกแล้ว)”
“หือออ”
มีมือยื่นมาจับแขนฉันข้ างที่กาลังจะตักนา้ พริกกะปิ เข้ าปาก ฉันเงยหน้ าขึน้ ไ ปมองเจ้ าของมือมันคือมืออิพ่ี
แ ด น ทา ไ ม มัน ม า เ ร็ ว จัง ฟ ร ะ ข อ ง กิ น ก่ อ น เ ด่

~ 10 ~

ตอนท่ี 3

ตึงๆ ตะลึงตึงๆ

เสียงเพลงดังอาจเร้ าใจใครหลายๆคนแต่ไม่ใช่ฉัน (-_-)เมื่อไรไก่ทอดจะมาสั่งไปนานแล้วนะเฟ้ย ฉันหันไป
มองอิพ่ีแดนกับอิพี่เคนท่ีกาลังชนแก้ วกับสาวๆอยู่เห็นแล้วอยากแล้วถีบให้ ร่วงโต๊ะหิวข้ าวเฟ้ย(-_-*)

“อุ้ย!น้ องมิง้ ตาเป็นอะไรฮะๆ โมโหหิวหรออีกแป๊ บหนึ่งนะเดี๋ยวมาแล้วกินนา้ ส้มลูบท้ องไปก่อนนะ” >พี่เคน
หันมาพูดปลอบฉัน

จ๊ อกกกก ~ ~ ~

แต่มันไม่ช่วยอะไรเลย(-_-)โอ้ ยยย หิวว้ อยยย

“ ม า แ ล้ ว ค รั บ ”

เม่ือพนักงานมาเสิร์ฟอาหารฉันก็รีบจัดยัดเข้ าปากทันที หิวจนเหงื่อแตกสงสัยเบาหวานขึน้

“ค่อยๆ กินหนูมิง้ เดี๋ยวติดคอ” >พี่เคน

“นัน้ สิเด๋ียวเป็นอะไรไปแม่ได้มาฆ่าฉันตายพอดีค่อยๆกิน กินเหมือนไม่เคยกิน” >พี่แดน

ก็คนมันหิวนี่ฟระคนกาลังจะกินข้ าวนา้ พริกกะปิ อยู่แล้ วเชียวดึงมาทาไม( -_-*) โมโหอยากด่าและเทศนา
ธรรมแต่ได้แค่คิดในใจและก็ระบายกับของกินแล้วทาไมฉันต้องมานั่งกินข้ าวดูพวกพี่ๆ มันอี๋อ้ อกับผู้หญิง
ด้วยฟระ วิวดีเหลือเกิน้ นน-_-

ฉันรีบยัดอาหารเข้ าปากด้วยความเร็วขืนกินช้ าได้กินไม่ลงกันพอดี เพราะพ่อคุณทูนหัวทัง้ สองของบ่าวเล่น
นัวเนียกับสาวแล้ วนะเซ่ ยัดเข้ าไปรีบๆ กินๆ เม่ือฉันฟาดอาหารหมดก็รีบลุกออกจากโต๊ะโซนวีไอพีไปที่หน้ า
เวทีท่ีมีนักร้ องร้ องเพลงอยู่ เฮ้ อ(-_-)ก็ยังดีกว่านั่งอยู่ตรงนัน้ ละนะ

“มาคนเดียวหรอครับ”

ฉันหันไปมองตามเสียงก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งยิม้ ให้ พร้ อมยื่นแก้ วเหล้าให้ ฉันยิม้ ตอบก่อนจะรับแ ก้ วเหล้าตาม
มารยาทก่อนจะหันไปมองที่เวทีต่อ แต่..สักพักเขาเริ่มเต้นแซะ (-_-)ฉันหันไปยิม้ ให้ อีกหนึ่งครัง้ แล้วหันกลับ
(*-_-)มันก็ยังแซะ คนยิ่งโมโหกินข้ าวไม่อิ่มอยู่นะว้ อย ฉันยืนอยู่สักพักปล่อยให้ เขาเต้นแซะเต้นเป็นไส้เดือน
ถูก นา้ ร้ อ น เ ชีย ว ( - _-+)ไ ม่ไ ห ว ล ะ ต อ นนี ม้ ัน จ ะ ถูอ ะ ไ ร นัก ห น า ก ลับ โ ซ น วีไ อ พี่ไ ป นั่ง ดูไ อ้ พี่แ ด น พี่เ ค น
กะหนุงกะหนิงกับสาวก็ได้ฟระ ฉันตัดสินใจเดินมุดผู้คนออกมาแต่... ใครดึงคอเสือ้ ตูฟระ(-[]-)

ฉันหันกลับไปมองคนที่ดึงคอเสือ้ มันคือคนที่เต้นแซะฉัน.... ท่าไม่ดีแฮะ(-_-)

“อ้ อมาเอาแก้ วคืนใช่ไหมคะ น่ีค่ะฮะๆ” ฉันหัวเราะและย่ืนแก้ วคืนให้ เขา

เขากระตุกยิม้ ที่มุมปากแล้วพยายามลากฉันไป

“น่ีปล่อยนะ ปล่อย”

~ 11 ~

“มากับพี่เถอะ แค่เต้นด้วยกันเฉยๆ”
“ไม่เต้น ปล่อยก่อนน่ีถ้ าไม่ปล่อยฉันแหกปากกรีด้ แน่”
“ แ ล้ ว แ ต่ สิ ไ ม่ มี ใ ค ร ช่ ว ย เ ธ อ ไ ด้ ห ร อ เ พ ร า ะ พ่ อ พี่ น ะ ใ ห ญ่ ”
พ่อใหญ่ก็เร่ืองของแกสิวะ เกี่ยวอะไรกับฉัน ปล่อย> [] <
“ช่วยด้วย ช่วยด้วย”
ไม่มีใครสนใจฉันจริงๆด้วย ไม่เอานะใครก็ได้ช่วยหนูที>[]< ฉันพยายามสะบัดแต่ไม่หลุด
“ปล่อยน้ องกู!!” เสียงไอ้ พ่ีแดนนี่นา พ่ีแดนกับพ่ีเคนเข้ ามาดึงฉันออกจากผู้ชายแปลกหน้ าท่ีดึงแขนฉันอยู่
“ไม่เป็นอะไรใช่ไหมมิง้ ” >พ่ีเคน
“ค่ะพี่เคน”
“น้ องมึงหรอวะ” >ไอ้ พ่อใหญ่
“เออน้ องพวกกู ทาไม” > พี่เคน
“ไม่ยักรู้ว่าพวกมึงมีน้ องสาว” >ไอ้ พ่อใหญ่
“ก็รู้ไว้ ดิ มึงไม่ควรทาแบบนีก้ ับน้ องกูและผู้หญิงท่ีเข้ ามาเที่ยวนะ” >พ่ีแดน
ฉันหันมองอิพ่ีแดน(o.o)ปาติโธ่พูดซะดูดีมีชาติตระกูลต้องมองคนนีใ้ หม่ซะแล้ว
“หึๆกูต้องฟังมึงหรอ ใหญ่ตายละมึง” >ไอ้ พ่อใหญ่
ไอ้ พ่อใหญ่ตอบกลับมาพร้ อมหน้ าตาเอาเร่ืองจะตีกันปะวะ(-_-) จะตีกันบอกก่อนนะจะได้รีบช่ิง
“ใหญ่ไม่ใหญ่ก็ไม่ลองไปถามพ่อมึงละมายืมเงินแม่กูไปหาเสียงใช้ คืนแม่กูรึยัง” >อีพี่แดนก็ไม่ยอมตอบกลับ
ชนิดฉีกหน้ าดังแควก - [] - ท่าไม่ดีรีบชิ่งดีกว่า
“เอ่อ..พี่เคนหนูว่าเรากลับกันเถอะ”
“แดนกลับเถอะน้ องมันอยากกลับแล้ว น้ องมาด้วยอย่ามีเรื่องเลย” >พี่เคน
พี่แดนจ้ องหน้ าไอ้ คนมีพ่อใหญ่ก่อนจะหันหลังเดินออกจากวง ฉันเองก็เดินตามพ่ีแดนพ่ีเคนไป
หมับ!(O.O)(O[]O)ใครจับก้ นฉาน!!!! ฉันหันไปมองหน้ าไอ้ คนมีพ่อใหญ่มันทาหน้ าตายียวนกวนบาทาซะ
ด้วย -_-*วอนวะแล้วนะว้ อย
“มีอะไรหรอมิง้ ” พี่เคนหันมาถามฉันเมื่อเห็นฉันหยุดเดิน
“หยุดเดินทาไม” อีพ่ีแดนหันมาถามฉันอีกคนพร้ อมเอานิว้ จิม้ หัวฉัน

~ 12 ~

โอ้ ยย(-_-*)โมโหไอ้ คนมีพ่อใหญ่ก็โมโหราคาญไอ้ คนข้ างๆก็ราคาญสูดหายใจเข้ าลึกๆ ซูดดดปล่อยวางๆ เรา
จะไม่มีเร่ือง โอเคๆ
“ไม่มีอะไรค่ะ ปะกลับบ้านกัน”
ฉันตอบอิพ่ีแดนและพยายามข่มอารมณ์แล้วหันหลังกลับเลือกที่จะไม่ถือสา ไอ้ คนที่มันจับก้ นฉันถือว่าทาบุญ
ละกัน
หมับ!
O[]O!เฮือกกกมันจับอีกแล้วถามคราวนีข้ ยาด้วย
ฉันหันไปมองไอ้ คนมีพ่อใหญ่ที่ตอนนีม้ ันดมมือมันอยู่ อี๋>[]<จับก้ นฉันแล้วไปดมเนีย้ นะมันโรคจิตชัดๆ
“แม้ เด้งดีจริงๆ” >ไอ้ พ่อใหญ่
ตูไม่ไหวแล้วว้ อย
เ พ ล้ ง ! !
“โอ้ ยยยย เชีย้ ยยย” >ไอ้ พ่อใหญ่
“เฮ้ ยย!” >พี่แดนพี่เคน
ฉันเอาแก้ วที่ถืออยู่ในมือฟาดลงหัวไอ้ ลูกส.ส.พร้ อมกระโจนเข้ าไปขยุ้มหัวมันถึง พ่อแกจะเป็นอบต.สส.มา
จากไหนช่างหัวแกสิวะไม่มีใครบอกใครสอนแกหรอว่าอย่าจับก้ นผู้หญิง ตายซะเถอะแก๊
“เฮ้ ยๆ มิง้ หยุดหนู! ไอ้ กายมึงแตะน้ องกูมึงตาย” >พ่ีแดน
“มึงบอกน้ องมึงดีกว่าไหมไอ้ แดนไอ้ เชีย้
เอาน้ องมึงออกไปจากหัวกูก่อนโอ้ ยยย” >ไอ้ พ่อใหญ่
ไม่ปล่อยว้ อยยตายยยยยยจับตูดฉันแกต้องตายยยยยย>[]<
“มิง้ งงงงงปล่อยมิง้ ” >พ่ีเคน
“ไม่ปล่อยยยยโว้ ยตายยยยยย”
แ ล ะ แ ล้ ว
“เสร็จเรียบร้ อยแล้ว”
เสียงตารวจบอกหลังเราเสียค่าปรับเสร็จ ไอ้ คนมีพ่อใหญ่ยังมองหน้ าฉันชิ!จะเอาปะละเดี๋ยวๆโดน
“มือเป็นไงบ้างมิง้ ขอพ่ีดูหน่อย” >พี่เคน
ลืม!มือโดนแก้ วบาดนี่หว่า โอ้ ยยยยยยเจ็บบบว้ อย

~ 13 ~

“ไปโรงพยาบาลเหอะ ให้ ตายสิเห็นบ้านนอกหน้ าตาซื่อๆ ที่ไหนได้สก๊ อย” >พี่แดน
สก๊ อยบ้านแกสิจักรยานฉันยังขับไม่ค่อยเป็นเลย มันจับก้ นฉันนี่วะจะให้ ไหว้ ขอบคุณมันหรอชิ -_-แอบเถียง
อยู่ในใจไม่กล้าเถียงออกมาสร้ างคดีไว้ เยอะแล้ว-_-
“มึงก็อย่าว่าน้ องรีบๆพาไปโรงพยาบาลทาแผลดีกว่า” >พี่เคน
ไปให้ ครบแล้วจบท่ีโรงพยาบาล ณ โรงพยาบาลเอกชนประจาหัวหิน
“นิดเดียวแค่มดกัดไม่ต้องกลัว” เสียงหมอคนหล่อพูดด้วยนา้ เสียงอ่อนโยน อมพระมาพูดก็ไม่เชื่อ-_-
“เย็บเลยหมอน้ องมันทนได้อยู่ละขนาดมือเหวอะยังตีกับชาวบ้านได้แค่นีส้ บายอยู่ละ”
อีพี่แดนพูดขึน้ พร้ อมกอดอกมองฉันด้วยความหมั่นไส้ สายตาบงบอกว่าฉันมันโคตรพ่อโคตรแม่ภาระก็ไอ้ นั่น
มันจับก้ นฉันนี่จะให้ กราบขอบคุณมันหรอยะ-_-
จึก!
“โอ้ ยยยยยเจ็บบบบว้ อยยยหมออออ” ไอ้ คุณหมอน่ีก็เหลือเกิน้ ยังไม่ทันได้ตัง้ ตัวเล้ยย > [] <
“ทนหน่อยๆอีกนิดเดียวๆเดี๋ยวหมอให้ ช็อกโกแลต”
ไม่ใช่เด็กเฟ้ยยไม่ต้องเอาขนมมาล่อ เจ็บบบบบY [] Y
“เอ้ าเสร็จแล้วครับ” >หมอ
“กลับได้แล้วใช่ไหมหมอ” >พี่แดน
“ครับ” >หมอ
“ปะกลับกัน” >พี่เคน
“เด๋ียว”
“อะไรอีกละ” >พี่แดน
“หมอช็อกโกแลตละ”
“เอ้ าจาได้อีกฮะๆครับๆนี่ครับ” >หมอ
จา ไ ด้ สิ ฟ ร ะ - _ -
“เจ็บตัวแต่ยังจะห่วงกินจริงๆเลยยัยเด็กบ้านนอก” >พี่แดน
อีพี่แดนบ่นพร้ อมใช้ มือจิม้ หัวฉันเต็มแรงY[]Yเจ็บตัวเจ็บหัวและเจ็บใจให้ ตายเซ่
เ มื่ อ ถึ ง บ้ า น ป้ า อ ร
“พาน้ องไปที่อโคจรแบบนัน้ ได้ไงแดน แม่บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าให้ น้ องเจ็บแม้ แต่นิดเดียว” >ป้าสักหน่อย

~ 14 ~

เสียงป้าอรดุลูกชายกับหลานชายตัวเองดังลั่นส่วนฉันก็นั่งเป็นนางมารร้ ายกอดอกส มนา้ หน้ าอิพี่แดนไง
สมนา้ หน้ า ชิ-_-
“ครับแม่ผมผิดเอง” >พ่ีแดน
อีพี่แดนตอบ จริงดิทาไมตอบแมนจังฟระน่าจะตอบโบ้ยมาทางฉันน่ีหว่า
“รู้ตัวน่ีเอาไงหักเงินดีไหมแม่จะยึดบัตรให้ หมดดีไหม” >ป้าอร
“ครับผมเข้ าใจ” >พ่ีแดน
วิญญาณสุภาพบุรุษสิงร่างพี่ท่านกะทันหันรึไงฟระงีฉ้ ันก็เหมือนนางมารร้ ายอะเด่ ไม่ได้การต้องเอ็คติง้ ช่วย
สักหน่อย
“ป้าอรค่ะหนูผิดเองค่ะ” ฉันพูดพร้ อมทาหน้ าตาเศร้ า
“ไม่เอาลูกไม่ต้องเข้ าข้ างพี่แดนลูก แม่จัดการเอง” >ป้าอร
“ ต ะ แ ต่ ห นูเ ป็ น ต้ น เ ห ตุ”
“ไม่เอาหนูมิง้ อย่าโทษตัวเองเด๋ียวป้าดุพี่มันให้ ” >ป้าอร
เป็นไงหึๆ ตีบทแตกกระจุยปี นีร้ างวัลออสก้ าต้องเป็นของฉันค่ะทุกท่าน เอ๊ ะแต่ตูจะแสดงเป็นนางเอกนี่หว่า
แล้วทาไมตูรู้สึกเป็นนางมาร้ ายฟระ(“-_-)
“ห้ ามออกจากบ้าน 3 วันไม่ต้องเที่ยวอยู่แต่บ้านเข้ าใจนะ เคนก็เหมือนกันเดี๋ยวป้าจะโทรบอกแม่เรารีบกลับ
บ้านเถอะค่าแล้ว” >ป้าอร
“ครับ” >พี่เคน
อีพี่แดนฟังป้าอรดุเสร็จก็เดินกลับห้ องนอน ฉันเองก็รีบขอตัวเดินตามอิพี่แดนไป
“เดี๋ยวพ่ีแดน พ่ีแดน” ฉันว่ิงตามพี่แดนไปวิญญาณพจมานเข้ าสิงรู้สึกผิดเป็นคนดีขึน้ มาซะงัน้ ตู
“อะไรอีกละ” >พี่แดน
“นะหนูขอโทษ”
“เอากองไว้ ตรงนัน้ ละ” >พ่ีแดน
ช่างเป็นคาตอบที่ชวนอึง้ (-_-) กองไว้ แล้วจะมาเก็บปะละอุสาขอโทษแท้ ๆ เฮ้ อ..เจ็บมือไปอาบนา้ นอนดีกว่า

~ 15 ~

ตอนท่ี 4

จิ๊บๆ
เช้ าอันสดใสสาหรับใครบางคนแต่ไม่ใช่ฉันแน่นอนทุกท่านโอยยยปวดตามเนือ้ ตามตัวไปหมด ฉันค่อยๆ คาน
ลงจากเตียงแทบอยากจะเลือ้ ยเป็นงู โอ้ ยยปวดไปหมดเลย
ก๊ อกๆ
เสียงเคาะประตูดังขึน้
“ต่ืนรึยังจ๊ ะหนูมิง้ เป็นอะไรรึเปล่าจ๊ ะ”>ป้าอร
“ต่ืนแล้วค่ะคุณป้ารอสักครู่นะคะเด๋ียวหนูไปเปิ ดประตูให้ ”
ฉันพยุงร่างตัวเองเดินไปเปิ ดประตูให้ ป้าอร
“ เ ป็ น ยัง ไ ง บ้ า ง ลูก ” > ป้ า อ ร
“ฮะๆ สบายค่ะ” พูดไปอย่างนัน้ ละพ่อแม่พี่น้ อง(Y[]Y)
“แน่นะหนูมิง้ ”>ป้าอร
“ค่ะป้าอรไม่ต้องห่วงค่ะมิง้ แข็งแรงฮะๆ”
“งัน้ อาบนา้ แล้วลงมาทานข้ าวนะจ๊ ะเดี๋ยวป้าจะให้ พี่แดนทาแผลให้ ”>ป้าอร
“ห๊ ะ! คุณป้าหนูทาเองดีกว่าค่ะหนูเกรงใจ”
“พี่เขาพาหนูไปเจ็บก็ต้องรับผิดชอบสิจ๊ ะปะๆ รีบอาบนา้ ป้าเตรียมชุดมาให้ แล้วนี่จ๊ ะใส่ชุดนีน้ ะจ๊ ะแม่เลือกมา
เองเลยเหมาะกับหนูมากแน่ๆ”
ฉันไหว้ รับชุดจากป้าอรแล้วไปอาบนา้
และก็มานั่ง......ให้ พี่แดนล้างแผล พี่แดนทาการเปิ ดฝาแอลกอฮอล์เห็นแล้วอยากจะร้ องเพลงนี ส้ ายตามัน
หลอกกันม่ายด้ายยย เพราะสายตาพ่ีแดนตอนนีโ้ คตรจะน่ากลัวพี่แกโมโหหิวรึเปล่าฟระ( -_-)ไปกินข้ าวก่อน
ก็ ไ ด้ น ะ พ่ี
แหมะ!
กรีด้ ดดดดดดดด แสบบบบบบบบบบบ> [] <
“ไอ้ แดนทาอะไรน้ อง”>ป้าอร
ป้าอรและคนใช้ ในบ้านว่ิงมาดู
“ ก็ ล้ า ง แ ผ ล ไ ง แ ม่ ” > พ่ี แ ด น

~ 16 ~

แง้ แสบบบบบ> [] <
“ล้างแผลบ้านแกหรอไอ้ แดนเทแอลกอฮอล์ใส่น้ องขนาดนี”้
“มันหกนะครับ” >พ่ีแดน
หกบ้านแกเซ่แสบแง้ >[]<แสบจนอยากลงไปนอนดิน้ เป็นกิง้ กือ
“แกนีม้ ัน...จริงๆเลย”>ป้าอร
“เด๋ียวหนูทาเองค่ะป้าอร” ฉันรีบบอกป้าอรขืนให้ อิพี่แดนทาแผลให้ ฉันได้ตายแน่
“ได้ยังไงแม่พี่!บอกให้ ทาให้ น่ี”>พ่ีแดน
หน้ าตาช่างดูจริงจังกับการทาแผล ไม่ๆฉันไม่เช่ือใจแก๊ ไอ้ ฆ่าตกรT[]T
“ทาดีๆสิน้ องเจ็บ”>ป้าอร
“ครับแม่”>พ่ีแดน
ไอ้ พี่แดนค่อยๆเช็ดแผลให้ ฉันท่ีเช็ดเบาเพราะป้าอรจ้ องอยู่นะเซ่-_-
“อะเสร็จแล้ว ผมไปได้ยังหิวข้ าวจะแย่แล้ว” >พี่แดน
“หนูหิวแล้วรึยังหนูมิง้ ”>ป้าอร
“ ค่ ะ หิ ว แ ล้ ว ”
“งัน้ ไปทานข้ าวกันเถอะจ้ ะ”>ป้าอร
ฉันเดินไปท่ีโต๊ะอาหารเพ่ือทานข้ าว(_ _”)อึดอัดแฮะอยู่นานไปฉันต้องตายคามืออิพี่แดนแน่ๆ
เวลากินข้ าวผ่านไปแต่ทาไมฉันรู้สึกเหมือนนานแสนนานบนโต๊ะมีแต่ของดีๆ แต่กินไม่ลงขืนเป็นอยู่แบบนี้
ต่อไปฉันผอมแน่งานนี ้
ตึงๆ ตึงๆ
เสียงเพลงดังกระห่ึมมาจากหลังบ้านใครมันมาแห่นาคแห่ขันหมากแถวนีฟ้ ระเสียงดังมาก
ป้าอรว่ิงออกจากในครัวแล้วหันมาถามฉันที่กาลังเก็บโต๊ะอาหารช่วยป้าแม่บ้า นอยู่
“เกิดอะไรขึน้ หนูมิง้ ”>ป้าอร
“ไม่ทราบเหมือนกันค่ะคุณป้า”
“ตามป้ามา”>ป้าอร
ฉันวิ่งตามป้าอรออกไปดูหลังบ้านก็ต้องรีบหันกลับ-///-ทะทุกคนอิพี่แดนแก้ ผ้ าอาบแดดอยู่เลือดกาเดาไหล
แน่ฉัน-///-

~ 17 ~

“ไอ้ แดนรีบใส่เสือ้ คลุมน้ องตากุ้งยิงเพราะแกแล้ว”>ป้าอร
“อะไรแม่นี่มันพืน้ ที่ส่วนบุคคลนะมาไม่ให้ สุ่มให้ เสียงใครจะไปใส่ทัน อีกอย่างผมไม่อยากให้ ผิวแทนมันด่าง
ไม่เสมอกัน”>พี่แดน
“แกนีม้ ันจริงๆเลย”>ป้าอร
“ถ้ าแม่ราคาญผมก็ให้ ผมไปข้ างนอกสิครับ”>พ่ีแดน
“หัวหมอจริงนะแก ได้ถ้ าอยากออกไปฉันให้ แกออกไปเท่ียว”>ป้าอร
“ จ ริ ง ห ร อ แ ม่ ” > พี่ แ ด น
“จริง้ สิลูกรักแต่...”>ป้าอร
“แต่อะไรแม่”>พี่แดน
“แกต้องเอาหนูมิง้ ไปด้วย”>ป้าอร
ห๊ ะซวยแล้วฉิบหายO[]O มันเกี่ยวอะไรกับหนูเนีย้ ป้าอร
“ได้สิครับแม่..........เดี๋ยวผมดูแลให้ อย่างดี”>พ่ีแดน
“ไปเท่ียวกับพ่ีแดนนะลูกมาหัวหินทัง้ ทีอยู่แต่บ้านได้ไง”>ป้าอร
“เออคือ เอ่อ”
ทาไงดีฟระปฏิเสธผู้ใหญ่ก็ไม่ได้ Y[]Y
“ไปเตรียมตัวเถอะจ้ ะป้านะซือ้ ชุดมาให้ หนูด้วยเม่ือวานลืมให้ ดูเลยเพราะมัวแต่ดุไอ้ แดน” >ป้าอร
และสุดท้ ายฉันก็ต้องมากับอีพ่ีแดน เฮ้ อออออ
เอีย้ ดด
“เอ้ าเฮ้ ยพ่ีจอดทาไมเนีย้ ” ฉันหันไปถามเมื่อเห็นไอ้ พี่แดนจอดรถ
“หิวนา้ ลงไปซือ้ นา้ ให้ หน่อย”
อิพี่แดนยื่นเงินแบ้งค์พันให้ ฉันแล้วมองไปทา งเซเว่นเป็นสัญญาณให้ ฉันลงไปซือ้ ให้ ตายดิเจ็บมือก็เจ็บยังจะ
ใช้ ฉันไปซือ้ นา้ อีก(-_-)
ฉันเปิ ดประตูแล้วเดินลงจากรถ
“เดี๋ยว!นา้ แร่เท่านัน้ นะ”
(-_-)เรื่องมากก็ที่หนึ่ง ชิ
ฉันเดินเข้ าไปซือ้ นา้ แล้วเดินกลับขึน้ รถ

~ 18 ~

“อะนา้ ”
“ดีมาก”
“อะน่ีเงินทอน”
“เอาไปดิค่าจ้ าง”
o.o จริงดินา้ 25บาทค่าจ้ างเก้ าร้ อยกว่าบาท
“ให้ จริงหรอพี่แดน”
“เออดิ”
“อุ้ยพี่แดนโคตรใจดี”
“ไม่ต้องมาแสร้ งชมฉันรู้ทันเธอหรอก”
ชิ(-_-)ฉลาดขึน้ นะแกนะ
ค รื ด ๆ
เสียงโทรศัพท์ของอิพี่แดนดังขึน้
“(ว่าไงครับ)”
อือ้ หือคุยกับใครเสียงอ่อนเสียงหวานเชียวน้ องแทพคนสวยแน่ๆ -_-
“(ครับว่างครับเด๋ียวไปหาอยากได้อะไรละหึๆ ได้สิๆเดี๋ยวไปรับครับ รักนะครับ)”
แหวะได้ยินแล้วคล่ืนไส้จะอ้ วก(-_-) คาพูดคาจาไม่ได้เข้ ากับหน้ าตาเลยนะเพ่
“เป็นอะไรของแกอิเพิง้ ”
“ใครอิเพิง้ ”
“เธอไงดูสภาพเถอะ”
ฉันรีบจัดระเบียบผมให้ เข้ าที่ก็ไม่ได้ฟูขนาดนัน้ ซะหน่อยชิ
“ฉันจะปล่อยเธอไว้ ที่ห้ างแล้วฉันจะไปท่ีอ่ืน”
O . O จ ริ ง ดิ
“ทิง้ อย่างงีเ้ ลย”
“เออ”
โ ห โ ค ต ร เ ป็ น พ่ี ท่ี ดี

~ 19 ~

“ลงไปได้แล้วปะ เดินข้ ามสะพานลอยไปก็ห้ างละขีเ้ กียจกลับรถ”
อือ้ ฮือ-_-*เล่นงีใ้ ช่ไหมได้เลยคิดว่าฉันจะยอมรึไงฟระ
“หนูจะบอกป้าอร”
“อือ้ ฮือเธอนี่มันแสบกว่าที่คิด”
ใครบอกมาไล่ฉันเหมือนหมูเหมือนหมาก่อนละ( -_-)ไปส่งที่ห้ างหน่อยไม่ได้ หรอมันไกลนะเฟ้ยเดินไปเหงื่อ
แตกน้ องเต่าบินออกจากรักแร้ พอดี
“ห้ าพัน”
ปึ ก ! ! !
ฉันลงจากรถแล้วหันไปโบกมือให้ อีพี่แดนเหมือนนางงามท่ีได้รับมง
“โชคดีนะพ่ีขับรถดีๆละ”
เงินซือ้ เราไม่ได้...ถ้ าไม่มากพอกล้ าให้ ก็กล้ารับซูดดดด^..^ฉันเอาเงินห้ าพันมาดม หอมจริงๆมาที่นี่เหมือน
มีเงินบินอยู่รอบตัวเลยฟระมีความสุขจังฮิๆไปดูหนังฆ่าเวลาดีกว่าลาลั่นลา ลั่นลา ~ ~
เวลาผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้ ฉันเดินเล่นกินข้ าวดูหนังอยู่ในห้ างสรรพสินค้าอย่างเพลิดเพลินจน...เฮ้ ย !!นัน้
มัน ป้ า อ ร น่ี ห ว่ า ฉัน รี บ ก ร ะ โ ด ด ห ล บ แ ล้ ว รี บ เ ดิ น ห นี ไ ป ท่ี อ่ื น ซ ว ย แ ล้ ว ๆ ต้ อ ง รี บ อ อ ก จ า ก ที่ น่ี
“นัน้ หนูมิง้ ใช่ไหมลูก”
เฮือกO[]o!!
“ตายแดนไปไหนละหนู”
ฉันค่อยๆหันไปแล้วฉีกยิม้ ให้ ป้าอร
“อะอ้ อพ่ีแดนไปเข้ าห้ องนา้ นะคะ” ฉันรีบตีหน้ าเศร้ าเล่าความเท็จ Y[]Yบาปหนาโกหกหน้ าด้านๆ
“ป้านึกว่าตาแดนจะพาไปเท่ียวที่ดีๆที่ไหนได้พาน้ องมาเที่ยวห้ างลูกชายป้าน่ีมันไร้ สมองจริงๆ”
“อย่าว่าพ่ีแดนเลยค่ะหนูเป็นคนชวนเอง” นางเอกไปอีกตู (-_-)
“ไปทานข้ าวร้ านโน้ นกันไหมจ๊ ะอร่อยมากกกก เดี๋ยวเราไปส่ังของรอตาแดนกัน”
“เออ อ้ อค่ะ คือคุณป้าไปรอในร้ านก่อนเลยนะค่ะ หนูขอไปเข้ าห้ องนา้ แป๊ บหน่ึงเดี๋ยวหนูตามไปค่ะ”
ฉันรีบเดินออกมาให้ ไกลจากป้าอรแล้วรีบยกโทรศัพท์โทรหาอิพ่ีแดนอย่างไว
ต่ือออออ ต่ือออออ ต่ืออออ
รับเซ่ๆๆๆๆ

~ 20 ~

“(โทรมาทาไม!)”
นา้ เสียงดูเหมือนไม่พอใจเพราะตะคอกใส่หูฉันเต็มๆ( -_-*)
“โอยยจะตะคอกใส่หนูทาไม หนูก็ไม่ได้อยากจะโทรไปเป็นกขค.หรอกแต่ฟังก่อนได้ ไหมห๊ ะ”
“(มีอะไรก็ว่ามา)”
“ป้าอรนะเซ่ มาเจอหนูท่ีห้ างหนูเลยบอกว่าพ่ีเข้ าห้ องนา้ อยู่ ตอนนีพ้ ี่อยู่ไหนรีบมาให้ ไวแม่พ่ีรอทานข้ าวอยู่”
“(ชิบ!)”
“เออ ฉิบหายของจริงบอกเลย”
“(น่ีเป็นผู้หญิงหัดพูดให้ มันเพราะๆ หน่อย)”
“ยังจะมาห่วงเรื่องนีอ้ ีกแล้วตอนนีพ้ ี่อยู่ไหน”
“(อยู่ห้ างเดียวกับแกนี่ละพาแฟนมาซือ้ กระเป๋ าเด๋ียวลงไปแม่อยู่ชัน้ ไหน)”
“โหโล่งอกไปทีหนูอยู่ชัน้ 3 ร้ านอาหารอิตาลี”
“(แล้วตอนนีแ้ กอยู่ไหน)”
“ชัน้ สองหน้ าห้ องนา้ ”
“(เด๋ียวลงไป รออยู่ตรงนัน้ อย่าไปไหน)”
“ เ อ อ รี บ ม า ไ ว ๆ เ ห อ ะ พี่ ”
ฉันยืนรอประมาณ 2 นาทีก็เห็นร่างลา่ ๆของอิพ่ีแดนเดินอวดหุ่นมาตามทางเดินจะหล่อไปไหนพ่อคุณเหมือน
มาเดินแบบ
“ไวๆเถอะพี่แดนปานนีป้ ้าอรสงสัยแล้วมัง้ ”
“อย่าพูดมากฉันให้ แกไปตัง้ ห้ าพันรูดสิบปากให้ เงียบละ”
ชิ-_-ทวงบุญคุณขึน้ มาเชียว
ฉันเดินไปร้ านอาหารที่ป้าอรรอ รู้สึกกลัวจับได้แฮะ
“มาแล้วหรอมาๆนั่งๆอาหารมาบ้างแล้วลูก หนูมิง้ จ๊ ะจะทานอะไรเพ่ิมส่ังเลยนะ”>ป้าอร
ฉันหันมองจานอาหารบนโต๊ะแล้วหันกลับไปยิม้ ให้ ป้าอรไม่รู้จะส่ังอะไรเพราะมันเต็มโต๊ะแล้ว
“หนูไม่เพิ่มค่ะแค่นีก้ ็น่าจะกินไม่หมดฮะๆ”
“แต่ป้าว่ายังน้ อยนะจ๊ ะเดี๋ยวป้าส่ังเพ่ิมให้ นะ”>ป้าอร
“จะส่ังมาถมที่หรอแม่เยอะขนาดนีก้ ินหมดหรอครับ”

~ 21 ~

“ก็ได้ๆทานกันก่อนถ้ าไม่อิ่มไม่ต้องเกรงใจส่งเพิ่มเลยนะเด็กๆ”>ป้าอร
ป้าอรตักโน่นนี่ให้ ฉันทานประหนึ่งว่าฉันเป็นลูกแท้ แต่อิพ่ีแดนเป็ นลูกเก็บมาเลีย้ ง มันก็ดีท่ีป้าอรใจดีแต่บางที
ฉันก็กลัวอิพี่แดนอิจฉาจนกระโดดถีบเราอะเด่
“เออแม่ผมว่าเย็นนีผ้ มจะพาน้ องไปปาตีร้ ิมทะเลเปิ ดหูเปิ ดตาหน่อย”>พี่แดน
เฮ้ ย!!ไม่เห็นนัดฉันก่อนฟระปาตีไ้ รวะ
“ปาตีพ้ วกม่ัวเหล้ายารึเปล่าไอ้ แดนฉันไม่ให้ หนูมิง้ ไป”>ป้าอร
“งัน้ แม่ให้ ผมไปคนเดียวก็ได้”>พี่แดน
“ ฝั น ไ ป เ ถ อ ะ ก ลับ บ้ า น ค่ ะ ลูก แ ด น ” > ป้ า อ ร
“แม่แค่ปาตีข้ องโรงแรมจัดมีพวกซุ้มอาหารทะเล คหกรรมอาหารอยากพาน้ องมันไปเที่ยวแค่นัน้ เอง น้ องก็
อยากไปไม่เช่ือก็ถามมัน เอ้ ยน้ องดูสิ”>พี่แดน
เอ้ าเฮ้ ย โยนมางีเ้ ลยหรอลูกเพ่-_-
“หนูมิง้ อยากไปหรอลูก”>ป้าอร
ฉันหันมองพี่แดนท่ีส่งสายตาอามหิตพร้ อมโทรจิตมาบอกว่า ถ้ าตูตอบว่าไม่ งานนีม้ ีเละ -_-
“อะอ้ อค่ะอยากไปค่ะฮะๆ” ตีหน้ าเศร้ าเล่าความเท็จอีกแล้ว-_-
“งัน้ แดนพาน้ องไปนะลูกดูแลน้ องดีๆละ”>ป้าอร
“ครับแม่ ผมจะดูแลน้ องให้ ดีเลยครับ”>พ่ีแดน

ตอนท่ี 5

ผมจะดูแลน้ องให้ ดีเลยครับ ชิ(-_-)ดูแลดีเหลือเกิน้ พ่อคุณทิง้ ฉันนั่งเป็ นเต่าเหงาอยู่ริมทะเลส่วนตัวเองก็ไป
อยู่กับแฟน
“มิง้ ทาไมไม่ไปน่ังอยู่ในงานเลีย้ งละ”
พี่เคนเดินถือจานอาหารมาให้ ฉัน
“ขอบคุณค่ะ" ฉันยกมือไหว้ ขอบคุณท่ีพ่ีเคนสงสารเด็กตาดาๆอย่างฉันT-T
“โหไหว้ ด้วยฮ่าๆ เด็กดีนะเนีย้ ทาไมไม่ไปน่ังข้ างในละ”
“ดูเสือ้ ผ้ าหนูเหมาะท่ีไหนละคะพ่ีเคนหนูน่ังตรงนีน้ ะดีแล้วเพลงเสียงดังมิง้ ฟังแล้วหัวใจจะวายฮ่าๆ”
“บ่นเป็นคนแก่เชียวฮ่าๆ อ่ะกินสิไม่หิวหรอ”
“หิวสิพ่ีเคนหนูจะแทะต้นมะพร้ าวกินเป็นอาหารแล้วเนีย้ ”

~ 22 ~

“ฮะๆ แย่เลยนะเจอไอ้ แดนลากมาด้วย”
ฮะๆ ฉันได้แต่หัวเราะให้ พ่ีเคนแต่อยากจะตอบพ่ีแกออกไปว่า โคตรซวยเลยจร้ าฮะๆ
“พี่ว่าไปนั่งข้ างในเถอะตรงนีไ้ ม่มีคน มันอันตราย”
ฉันมองไปรอบๆ มืดสนิทศิษย์ส่ายหน้ าจะมีผีปะวะ
ฟิ ้ววววว~~
ลมพัดเย็นมาพร้ อมกับกลิ่นทะเลอ่อนๆอากาศดีด้ ีแต่.. มัน..ชวนปวดฉ่ี(-_-)
“พี่เคนหนูปวดฉ่ีไปเข้ าห้ องนา้ ก่อนนะค่ะฮะๆ”
“หึๆ โอเคเดี๋ยวพี่ไปน่ังรอโต๊ะทางโน้ นนะเสร็จแล้วไปนั่งกับพี่ละเดี๋ยวพี่หาของไว้ ให้ กิน”
“ค่ะๆไปฉ่ีก่อนนะพ่ี ว่าแต่ห้ องนา้ อยู่ไหนคะ”
“ทางโน้ นในโรงแรม”
“ ข อ บ คุณ ค่ ะ ไ ม่ ไ ห ว แ ล้ ว ”
ฉันรีบวิ่งผ่าวงงานเลีย้ งไปที่ห้ องนา้ ในโรงแรม ว่ิงๆว่ิงอย่างพ่ีตูนนนนขนลุกแล้ววววปวดฉี่>[]<
ฉันรีบว่ิงเข้ าห้ องนา้ อย่างเร็วจี๋ไปรษณีย์จ้ า
โจ๊ กกกกกกกกก~~~
เฮ้ อออ โล่งเกือบไม่ทัน
“อ๊ ะ ซีด้ ด”
เสียงเหมือนกินของเผ็ดดังจากห้ องข้ างๆ
“ซีด้ ด อ๊ า”
เดี๋ยวๆใครมาทาคอนเท้ นต์กินส้มตาในส้วมฟระเนีย้
ฉัน รี บ ใ ส่ ก า ง เ ก ง ค่ อ ย ๆ เ อี ย ง หูฟั ง
พับๆ
เสียงอะไรฟระ
“ลึกๆ แรงๆ ใกล้เสร็จแล้ว ซีด้ ด อ๊ า เสียววว”
อะไรฟระ(-_-) ฉันก้ มดูช่องประตูด้านล่างก็เห็นขาผู้หญิงหนึ่งข้ า งและก็มีขาผู้ชาย เฮ้ ยยย!!อย่าบอกนะ....
ช่วยบอกเด็กสาววัย19 ปี อย่างฉันทีไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดใช่ไหม เขามากินส้มตากันเฉยๆ ใช่ไหม ฉันหันมอง

~ 23 ~

ชักโครกที่ไม่ได้กด.. เวรกรรมของป้าแม่บ้านโรงแรมขอประทานโทษนะป้ามันจาเป็ น ฉันค่อยๆ เปิ ดประตู
ออกมาแล้วค่อยๆ เดินออกจากห้ องนา้ เบาๆเพื่อไม่ให้ ห้ องข้ างๆ รู้
แอ๊ ดดดดด!!
กรรมT[]T ไอ้ ห้ องข้ างๆ ดันเปิ ดมาพร้ อมฉัน แง้ T[]T ฉันหันไปมองก็ต้องตกใจเมื่อเห็นแฟนอิพ่ีแดนกับผู้ชาย
แปลกหน้ าเดินออกมาพร้ อมกัน
“เธอ!” ดูเหมือนแฟนอิพี่แดนจะตกใจไม่น้ อยที่เห็นฉัน
“อะอ้ อมาฉี่นะค่ะจะกลับแล้ว”
ฉันบอกแล้วรีบเดินจา้ ออกมาเกือบจะถึงโซนจัดงานเลีย้ งแขนฉันก็ถูกกระชากอย่างแรง
“ เ ธ อ เ ห็ น อ ะ ไ ร อี บ้ า น น อ ก ”
“เออคือ...” ฉันอา้ อึง้ ไม่รู้จะตอบอะไร
“ถ้ าเธอปากโป้งบอกเรื่องนีก้ ับแดนนี่เจอดีแน่ เข้ าใจไหม” เธอพูดพร้ อมกระชากแขนฉัน โอ้ ยเจ็บนะเจ้ T[]T
ฉันไม่ได้จะตัง้ ใจจะไปเห็นพวกเธอในห้ องนา้ นะแง้ T[]T
“มิง้ อ้ าวแพททาอะไรกันอยู่หรอมีอะไรรึเปล่า” ฉันหันไปมองตามเสียงก็เจอพ่ีเคนรอดตายแล้วตูY[]Y
“รู้จักเด็กคนนีด้ ้วยหรอค่ะ”>เจ้ แพท
“อืม มีอะไรกันรึเปล่า”>พี่เคน
“เปล่าค่ะ แค่ทักทายกันเนอะ”>เจ้ แพท
“แค่ทักทายก็ปล่อยได้แล้วมัง้ ”>พี่เคน
พ่ีเคนรีบมาดึงฉันออกจากเจ้ แพทแฟนพี่แดน เหมือนพ่ีเคนจะรู้ว่าเจ๊ แพทกาลังจะกระโดดกัดหัวฉัน
“ฮิๆ น้ องน่ารักนะคะวันนีแ้ พทเป็นเจ้ าภาพจัดปาตีเ้ ต็มที่เลยนะคะขาดเหลืออะไรบอกได้เลยนะค่ะ”>เจ้ แพท
เธอตีหน้ าพูดด้ วยท่าทางยิม้ แย้ มแจ่มใสก่อนจะเดินออกไป ยัยคนนีแ้ หละคู่แข่งรางวัลออสก้ าของฉัน โอ้ ย
เจ็บแขนแรงคนรึแรงควายฟระ
“เฮ้ ยมีเรื่องอะไรกับแพทเขานะดูท่าเอาเร่ือง”>พ่ีเคน
“เออ..ไม่มีอะไรค่ะ”
“บอกพี่ได้นะ รึว่าเขาหึงหนูมิง้ กับไอ้ แดนหึๆ”>พี่เคน
“โอ้ ยย เร่ืองนัน้ ตัดไปเหอะพี่เคน”
“ฮ่าๆ แล้วมันเรื่องอะไรละ”>พี่เคน

~ 24 ~

“ไม่มีอะไรค่ะพี่แพทเขาแค่มาทัก พี่แพทกับพี่แดนนี่เหมาะกันดีนะคะสวยหรอทัง้ คู่ ฮ่าๆ” ฉันรีบพูดดักกลัวพ่ี
เคนจะถามต่อ
“หึเหมาะกันมั่ง ไอ้ แดนดูเหมือนมันหลงมากด้วย”>พ่ีเคน
“ชนิดโงหัวไม่ขึน้ เลยละหนูว่า”
“หึๆท่าจะจริง อยากกลับบ้านแล้วใช่ไหม”
“อยากกลับสิคะแต่พ่ีแดนยังอยู่โน่นอยู่เลย”
ฉันตอบพี่เคนก่อนจะหันไปดูพี่แดนเต้นเบียดกับเจ้ แพทคนสวย จะรู้ไหมนะว่าแฟนตัวเอง แอบไปกินส้มตาใน
ห้ องนา้ กับคนอื่นจะว่าไปพี่แดนแกก็น่าสงสารดูท่าจะรัก มากแต่...สงสารตัวเองก่อนเวลานีน้ ี่จะ5 ทุ่มแล้ว
นะว้ อยง่วงนอนอยู่บ้านปกติ2ทุ่มเฝ้าพระอินทร์แล้วนะเฟ้ยแต่ตอนนีย้ างม่ายได้นอนนน
เม่ือเวลาผ่านไปจากวินาทีเป็นนาทีจากนาทีเป็นชั่วโมงฉันกับพ่ีเคนก็ยังอยู่ที่เดิม เฮ้ ออออ
วีๆ้
แปะ
วีๆ้
แปะๆ
นั่งตบยุงสลับกับเสียงยุงบินจนเป็นดนตรีแล้วนะเนีย้ รอฉันรอเธออยู่แต่ไม่รู้เธอจะกลับตอนไหน ~ ~ ฉันน่ัง
ดูอิพ่ีแดนหนุงหนิงกับน้ องแพทมีความสุขกันจริงๆ เนอะตัดภาพมองมาที่ตัวเอง( -_-)นั่งตบยุงอยู่สงสัยงานนี ้
ไข้ เลือดออกจะถามหา-_-
“พี่ไปตามมันให้ ดีกว่าปานนีป้ ้าอรคงจะเป็นห่วงแย่แล้วเด๋ียวระเบิดลงเหมือนเมื่อวาน” >พี่เคน
“ขอบคุณค่ะพี่เคน”
จะได้กลับแล้วว้ อยฉันยิม้ ดีใจไม่นานนักอิพี่แดนก็เดินมาหาฉัน
“ ตัว ปั ญ ห า จ ริ ง ๆ เ ล ย น ะ เ ธ อ ยัง ไ ม่ ดึก สัก ห น่ อ ย ” > พี่ แ ด น
โหไม่ดึกบ้านแกดินี่มันเที่ยงคืนแล้วนะเฟ้ย -_- ได้แต่แอบเถียงในใจเท่านัน้ ละจร้ าขืนพูดออกไปมันได้ปล่อย
ฉันลอยกลางทะเลแน่ๆ
“อ้ อป้าอรโทรตามดิพี่ฮะๆ” ทาเป็นเนียนเข้ าไว้ เอาป้าอรมาอ้ างไว้ ก่อน
“เอ่อรู้ละ กลับก็กลับ”>พ่ีแดน
ฉันฉีกยิม้ แล้วไหว้ ลาพี่เคนก่อนจะรีบวิ่งตามอิพ่ีแดนไป
พอถึงรถ เฮ้ ย!กระเป๋ าเราวะO.O เฮ้ ยลืมไว้ ตรงเก้ าอีร้ ิมทะเลแน่เลย

~ 25 ~

“อะไรอีกละขึน้ รถสิไอ้ เซ่อ”>พ่ีแดน
“เออคือ... ลืมกระเป๋ า”
“เฮ้ อ..ทัง้ โง่ทัง้ เซ่อไปเอาแล้วรีบๆ มา”>พี่แดน
ฉันมองระหว่างทางมาที่จอดรถของโรงแรมนี่มันฉากในหนังผีชัดๆ คนตาขาวอย่างฉันมีหรอจะกล้าเดินคน
เดียว ไม่มีทางฉันรีบหันไปฉีกยิม้ ให้ อิพี่แดน
“เออ..พาหนูไปหน่อยดิ”
“ทาไม”>พี่แดน
“กลัวผี”
“ไร้ สาระ”>พี่แดน
“ก็พาไปหน่อยไม่ได้หรอพ่ีแดน นะพี่นะๆไหว้ ละเงินอยู่ในนัน้ หมดเลย”
“เออ! ไปก็ไปตัวปัญหาจริงๆเลย”>พี่แดน
ชิ ใครกันแน่ฟระตัวปัญหาช่างเถอะยังไงเขาก็ยอมเดินไปเป็นเพ่ือนเราละ ฉันเดินจนถึงจุดท่ีเขาจัดงานเลีย้ ง
ส่วนอิพี่แดนก็หยุดคุยกับเพื่อนๆในงานปล่อยฉันเดินคนเดียวเหมือนเคยชิพ่อคนมีนา้ ใจที่ไม่ได้ ไหลเหมือน
นา้ ก๊ อก(-_-) ฉันรีบเดินไปที่เก้ าอีร้ ิมทะเล มืดชะมัดเลยฉันนั่งอยู่ได้ไงฟระตัง้ นานสองนาน
“อืออออ”
เสียงอะไรวะ..ฉันหันมองหาที่มาของเสียงฉันเห็นเงาดาๆตะคุ่มๆอยู่ตรงต้นมะพร้ าว ฉิบหาย!ผีต้นมะพร้ าว
หลอกตูแล้ วววววกรีด้ ดดด>[]< ฉันรีบว่ิงกลับไปหาอิพี่แดน
“พ่ีแดนๆ”
“อะไรของแกมิง้ ได้แล้วใช่ไหมกระเป๋ า”>พี่แดน
“ไม่ๆพะพี่แดนๆ”
“อะไรก็พูดมาสิ อา้ อึง้ อยู่ได้”>พี่แดน
“ผะผีๆ”
“ จ ะ บ้ า รึ ไ ง ” > พ่ี แ ด น
“ จ ริ ง ๆ ไ ม่ เ ช่ื อ ก็ ไ ป ดู สิ ”
“แล้วกระเป๋ าอยู่ตรงไหน”>พ่ีแดน
“ตะตรงนัน้ ”
“ตัวปัญหาจริงๆแค่ไปหยิบกระเป๋ าแค่นีก้ ็เป็นปัญหา”>พ่ีแดน

~ 26 ~

เออยอมให้ ด่าY[]Y แต่ไปเอาให้ หน่อยเสียดายตังค์อ่าพี่แดน
“ไปเอาให้ หนูหน่อยนะพ่ีแดนนะๆ”
“ชิ พูดเพราะขึน้ มาเชียวเดินตามมา!”
อิพี่แดนเดินนาหน้ าพร้ อมเปิ ดไฟจากโทรศัพท์ส่องไปที่เกิดเหตุ ส่วนฉันก็จับเสือ้ ด้านหลังของอิพี่แดนแล้ว
หลับตาเดินตาม
ปึ ก ! !
โอ้ ยยยยยเจ็บ อิพี่แดนหยุดกะทันหันจนฉันเดินชนหลัง จะหยุดเดินก็ให้ สัญญาณกันหน่อยเด่เพ่ โอ้ ยยดัง้ หัก
แล้วมัง้ ตู
แล้วหยุดเดินทาไมฟระ-_-?อย่าบอกนะผีมันยืนรออยู่ o[]O
“ซีด้ ดเสียวของลึกๆแรงๆ”
หือออใครมันมากินส้มตาแถวนีอ้ ีกแล้วฟระ
ฉันค่อยๆลืมตาขึน้ มาดูก็เห็นอิพี่แดนยืนนิ่งรึว่า..พี่ท่านเจอผีหรอวะอยู่ไม่ได้ ละตูวิ่งสิค่ะว่ิง!แต่..ขาดันก้ าวไม่
ออกซะงัน้ ตูT[]T
“แดนน่ี!!”
เสียงผู้หญิงดังขึน้ ทาให้ หันไปมองทางต้นเสียงแหกกO[]Oเจ๊ แพทคนสวยกับผู้ชายกาลังสปาเดเฮ้ กันตรงต้น
มะพร้ าว ฉันรีบเอามือขึน้ มาปิ ดตาฉิบหายละเอาไงดีวะเราฉันรีบไปหยิบกระเป๋ าที่ลืมไว้ บนโต๊ ะมาสะพา ย
สถานการณ์ไม่สู้ดี
“แดนฟังแพทก่อน”>เจ้ แพท
“หึเอากันให้ เสร็จก่อนค่อยมาคุย อุบาทว์”>พ่ีแดน
พูดจบอิพี่แดนก็เดินออกไปฉันเองก็รีบวิ่งตามไป พี่แกเดินกลับมาที่โรงรถก็จริงแต่พี่แกเดินเลยรถไปที่ถนน
ค่ะทุกท่านT[]Tกลับมาไอ้ พี่แดนมีรถก็ขับดิวะจะเดินทาซากอะไร คิดว่าตัวเองเป็นพระเอก mv รึไงพ่อคุณ
ไม่ได้การแล้วฉันต้องทาอะไรสักอย่าง ฉันทาการสปี ดวิ่งตามไปดักหน้ าพ่ีแดน
“ถอยไป!!”
เอ้ าเจอด่าเฉย-_-
“พี่แดนตัง้ สติหน่อย กลับบ้าน”
“อยากกลับก็น่ังแท็กซี่กลับไปสิ”
“แล้วจะให้ ฉันบอกป้าอรว่าไงห๊ ะ”

~ 27 ~

ตุ๊บ!
อิพี่แดนโยนกุญแจรถให้ ฉัน
“อยากกลับก็ขับกลับเองสิวะ”
อือ้ ฮืออ วะก็มา พูดเหมือนฉันขับเป็นเนอะ เคยขับแต่รถไถนาแล้วรถ BMWมันขับเหมือนกันป่ ะวะเนีย้
“ แ ล้ ว พ่ี จ ะ เ ดิ น ไ ป ไ ห น ”
“อย่าเสือก”
เฮือก แร๊ งงงงงงงO [] o
“ทาไมต้องพูดแรงขนาดนีด้ ้วย ตัง้ สติหน่อยสิกลับบ้านเถอะพ่ี”
แว้ กกO [] O
ตุ๊บ!!
โอ้ ยย อิพี่แดนมันผลักฉันลงกับพืน้ โอ้ ยยยแรงคนรึแรงควายวะ เจ็บบว้ อย ฉันมองมือตัวเองโห Y[]Y
แผลเลือดซึมเลยแง้ อาการปวดเริ่มมา ปวดอ่าฮือๆ T[]T เจ็บจริงๆนะ
ฉันนั่งร้ องไห้ อยู่ข้ างถนน แผลเก่าฉีกแน่เลยเลยเลือดไหลโจ๊ กๆเลย ไอ้ คนนิสัยไม่ดีฮื่อๆ เชิญเดินไปถึงดาว
อังคารเลย ฮือๆ
กึก!
หือเท้ าใครวะ ฉันเงยหน้ าขึน้ มองเจ้ าของเท้ าท่ีหยุดต่อหน้ าฉัน อิพี่แดนน่ีหว่า ฮือๆกลับมาทาไมไม่เดินไปถึง
ดาวอังคารเลยละ
“เฮ้ อ” ขาถอนหายใจก่อนจะอุ้มฉันขึน้ แรงเขาเยอะมากขนาดฉันหนัก 48 เขายังอุ้มจนตัวฉันปลิว เขาอุ้มฉัน
และพากลับมาท่ีรถ
“กุญแจละ”
“เอ่อ..หล่นอยู่ท่ีท่ี พี่ผลักหนูนะ หนูไม่ทันเก็บมา”
“โง่บัดซบ”
ขอประทานโทษ แกผลักฉันแล้วอุ้มฉันมาไม่ให้ ฉันทันเอ่ยปากอะไรสักคา
“รออยู่นีล้ ะเด๋ียวฉันมา”
อิพ่ีแดนเดินออกไปหากุญแจปล่อยฉันยืนรออยู่ข้ างๆ รถ โอ้ ยยทาไมซวยอย่างนีน้ ะ หัวหินกะจะมาเท่ียวเล่น
นา้ ทะเลสนุกแท้ ๆ แล้วดูสิทุกคนสิงที่ฉันคิดและสิ่งที่เป็นฮื่อๆ อยากกลับบ้านแล้วแง้ T[]Tไม่นานอิพี่แดนก็
เดินกลับมาพร้ อมกุญแจรถ

~ 28 ~

“ขึน้ รถ!”
เออรู้แล้วจะตะคอกใส่ฉันหาสวรรค์วิมานอะไรaitเรื่องทัง้ หมดก็เกิดขึน้ เพราะแกไม่ใช่รึไง ฉันใช้ มือข้ างที่ไม่
เจ็บเปิ ดประตูแล้วขึน้ ไปน่ัง
“ ไ ป โ ร ง พ ย า บ า ล ก่ อ น แ ล้ ว กัน ”
โหต้องกราบของพระคุณไหมเนีย้ ท่ีห่วงน้ อง ก็ยังดีที่รู้จักเป็นห่วงถือว่าไม่ใช่คนเลวร้ ายอะไร
“ขืนกลับบ้านสภาพนีแ้ ม่เอาตายแน่”
ขอโยนความคิดตะกีท้ ิง้ T_T
ณ โรงพยาบาล
ฉันน่ังจ้ องหน้ าหมอคนเดิมอยู่
“เอ้ า คนเดิมน่ี”>หมอ
ใ ช่ ห ม อ ค น เ ดิ ม เ ว ล า เ ดิ ม - _ -
“ไปทาอะไรมาแผลฉีกครับเนีย้ ”>หมอ
ไอ้ คนที่นั่งข้ างหลังมันทาหมอแจ้ งตารวจมาจับมันหน่อยดิโมโห
“ทนหน่อยนะแค่มดกัด”>หมอ
“ ห ม อ ห ล อ ก ฉัน ไ ป ที ห นึ่ ง แ ล้ ว มุข นี ”้
“เอ้ าหรอหึๆเอาน่าจีด้ ๆ”>หมอ
“ไม่เช่ือ”
จึก!
อ๊ าคคค ฉันกัดฟันแน่น T[]T
“ทนหน่อยๆ เสร็จแล้วครับ” >หมอ
เล่นเอานา้ ตาซึมเหมือนกันนะเนีย้ ฮ่ืออออ
เมื่อทาแผลเสร็จอิพี่แดนก็พาฉันขับรถกลับบ้าน เราสองคนเงียบจนตลอดทางไม่กล้าพูดอะไรด้วยกลัวพี่
ท่านจะเป็นบ้าพาขี่รถไปทักทายเ สาไฟฟ้าข้ างทาง(-_-) มันคงเป็นเวรกรรมเฮ้ อ คิดแบบนีจ้ ะได้ สบายใจ
ช า ติ ที่ แ ล้ ว ฉัน อ า จ ไ ป เ ต้ น ง า น บ ว ช แ ล้ ว ห ยี บ ท รี น พี่ แ ก
เม่ือถึงบ้านฉันก็เดินกะเผลกๆเข้ าบ้านส่วนอิพ่ีแดนนะหรอเดินด่ิงเข้ าบ้านไม่รอฉันเล้ย ไอ้ คนนิสัยไม่ดี T[]T
“อ้ าวกลับมาแล้วหรอเด็กๆแม่จะโทรตามอยู่แล้วเชียว เด๋ียวทาไมหนูมิง้ เดินกะเผลกๆแบบนีล้ ะแดน”

~ 29 ~

อิพี่แดนไม่ตอบ แบบนีก้ ็โยนคาถามมาท่ีฉันอัตโนมัติอะเด่
“หนูมิง้ เป็นอะไรไรหรอลูก บอกป้ามาเด๋ียวป้าจัดการให้ ”
ฉันยิม้ แห้ งให้ ป้าอรใจหน่ึงก็อยากจะฟ้องอีกใจก็สงสารอิพี่แดนที่พึ่งอกหักแล้วยังมาเจอแม่ด่า
“เออ หนูเดินแตะเท้ าตัวเองนะคะเลยล้มเข่าถลอกแต่พี่แดนพาไปหาหมอล้างแผลที่โรงพยาบาลแล้วละค่ะ
เลยทาให้ กลับบ้านช้ าด้วยขอโทษนะคะคุณป้าท่ีทาให้ เป็นห่วง”
ตีหน้ าเศร้ าเล่าความเท็จทาตัวเป็นนางเอกไปอีก้ ตู -_-
“งัน้ รีบเข้ าห้ องไปอาบนา้ นอนกันเถอะจ้ ะดึกแล้วเดี๋ยวจะป่ วย”
พอคุณป้าพูดเท่านัน้ ละอิพี่แดนเดินดิ่งกลับห้ องส่วนฉันก็เดินกะเผลกๆตามไป ซวยชะมัดเลยเมื่อไรจะครบ
อาทิตย์ฟระขืนอยู่นานกว่านีอ้ ิพี่แดนได้ฆ่าฉันหมกส้วมแน่ แต่เรื่องนีเ้ อาไว้ ก่อนเอาเรื่องอาบนา้ ก่อนให้ รอด
ก่อน โอยยจะอาบยังไงไม่ให้ แสบแผลฟระงานนี ้

ตอนท่ี 6

เช้ าวันต่อมาฉันต่ืนขึน้ มาด้วยความทุลักทุเลเหมือนเคยความรู้สึกเหมือนไปออกรบมาเลยแ ฮะ-_- ฉันค่อยๆ
ลุกจากเตียงไปอาบนา้ ด้วยความลาบากเช่นเคยพออาบนา้ แต่งตัวเสร็จฉันก็เดินออกมาจากห้ องเพื่อไปช่วย
ป้ า อ ร แ ล ะ ป้ า แ ม่ บ้ า น เ ต รี ย ม อ า ห า ร
“เอ้ าหนูมิง้ ทาไมไม่นอนพักก่อนละลูกเจ็บอยู่นะ”
“ ห นูม า ช่ ว ย ป้ า อ ร เ ต รี ย ม อ า ห า ร น ะ ค ะ ”
“น่ารักจริงๆ ป้ากับพวกแม่บ้านจัดการเองน่ังรอเฉยๆ เถอะนะจ๊ ะ หนูเจ็บอยู่”
“ค่ะคุณป้า”
ป้าอรยิม้ ให้ ฉันแล้วทาอาหารต่อว่าแต่อิพ่ีแดนต่ืนรึยังเนีย้ หรือว่า....อกหักคิดสัน้ ฆ่าตัวตายยย ! เฮ้ ย!
“เอ่อ..คุณป้าค่ะพ่ีแดนต่ืนรึยังค่ะ”
“ยังเลยจ้ ะ ต่ืนสายผิดปกตินะเนีย้ ปกติต้องเข้ าห้ องออกกาลังกายแล้วน่ี”
นัน้ ไงฆ่าตัวตายไปแล้วมัง้ ไปดูสักหน่อยดีไหมวะ-_-
“เออ ป้าอรเดี๋ยวหนูไปเรียกให้ ดีกว่านะคะ”
“ดีเลยจ้ ะ แต่เดินไหวนะจ๊ ะ”
“ ไ ด้ ค่ ะ ป้ า อ ร ไ ม่ ต้ อ ง ห่ ว ง ”
ฉันรีบเดินลากขาไปท่ีหน้ าห้ องอิพ่ีแดน
ก๊ อกๆ

~ 30 ~

“พ่ีแดน”
ฉันเคาะประตูและเรียกแต่ไม่มีเสียงใดๆ ตอบกลับมาเลย
ก๊ อกๆ
“ไอ้ พ่ีแดน...ตื่นยังค่ะ”
ไม่มีคาตอบเช่นเคยชักท่าไม่ดีแล้วสิ-_- กินยาล้างห้ องนา้ ฆ่าตัวตายประชดรักขึน้ มาว่าไงวะ คิดได้อย่างนัน้
ฉันก็ร้ อนใจรีบบิดลูกบิดประตูดู
แก๊ ก!
o.oไม่ได้ล็อกนี ้ ฉันเปิ ดประตูห้ องเข้ าไปทันที
“พี่แดน”
ฉันเรียกพร้ อมเดินเข้ าไปในห้ อง ฉิบหายละบนเตียงไม่มีแม้ แต่เงา O [] O รึว่า....พี่ท่านโดดระเบียงฆ่าตัว
ตายไปแล้ววะ ฉันรีบว่ิงไปดูระเบียงหลังห้ อง ศพละอยู่ไหนๆ ไม่มีนี่หว่าแล้วหายไปไหนฟระ
ค รื ด ด ด
เสียงประตูบานเลื่อนดังฉันหันไปมองประตูห้ องนา้ ในห้ องที่เปิ ดออก เฮือก !00 อีพี่แดนฟองเต็มปากเลยฉิบ
หายแล้วกินยาล้างห้ องนา้ จริงด้วย ฉันรีบวิ่งไปล็อกคออีพ่ีแดนทันที
“เฮ้ ย!!ทาอะไรของแกนังเด็กบ้า”
“พี่ แค่อกหักไม่น่าคิดสัน้ เลย แม่พ่ีจะเสียใจแค่ไหนถ้ าพี่ตายคายออกมาๆ”
ฉันเอานิว้ ล้วงคออีพี่แดน
“แหวะ โอ้ ยยยยย ปล่อยยัยบ้า”
โอ้ ยยยย อิพ่ีแดนสะบัดฉันออกจนฉันเซล้มลงกับเตียง จุกเลยแรงคนรึแรงควายวะ T[]T
“เธอบ้าไปแล้วรึไง ยัยเด็กบ้านนอก”
“พี่สิบ้าอย่าคิดสัน้ สิแค่ผู้หญิงคนเดียวคุ้มหรอ”
“อะไรของเธอ”
“ก็พี่กินยาล้างห้ องนา้ อะ”
“ยัยบ้าฉันแค่แปรงฟันคิดว่าฉันโง่ฆ่าตัวตายรึไง ปัญญาอ่อน!”
ฉันยกนิว้ ขึน้ มาดม เออ...กลิ่นยาสีฟันจริงวะ แต่ฉันแค่หวังดีทาไมต้องด่าฉันด้วย(-_-)
“ใครจะไปรู้ละ”

~ 31 ~

“แล้วเข้ ามาห้ องฉันทาไมรีบลุกออกจากเตียงของฉัน ฉันไม่ชอบให้ ใครขึน้ เตียงฉันสุ่มสี่สุ่มห้ าสกปรกออกไป “
อีพ่ีแดนตะคอกฉันดังล่ันฉันได้แต่รีบลุกแล้วเดินออกจากห้ อง คนอุส่าหวังดีเป็นห่วงโดนด่าซะงัน้ ไม่น่าเล้ยย
ฉันเดินออกจากห้ องอิพี่แดนกลับมาที่ห้ องครัว
“อ้ าวตาแดนละหนูมิง้ ”
“อ้ อ อาบนา้ อยู่เด๋ียวมาค่ะป้าอร”
“ ตื่ น ส า ย จ ริ ง ๆ ”
ฉันยิม้ ให้ ป้าอรที่บ่นให้ ลูกชายจนกระทั่งตัง้ โต๊ะอาหารอีพี่แดนก็ออกมาทานตามปกติบอกตามตรงฉันแอบ
โกรธเหมือนกันไม่อยากจะมองหน้ า
“แม่ครับ”
“จ๊ ะลูก”
“วันนีผ้ มจะพาน้ องมิง้ ไปเที่ยวอีกนะครับ”
เฮ้ ย เดี๋ยวๆ ใครจะไปกับแก๊ o[]o
“เอาสิลูก ไปอ่าวมะนาวก็ดีนะลูกรึจะไปด่านสิงขรสุดเขตประเทศไทยก็ได้ ไม่ไกลมาก”
สุดเขตประเทศไทยก็มา ตายแน่ตูขืนไปมีหวังอีพี่แดนมันปล่อยฉันไว้ ตรงชายแดนแน่
“ป้าอรค่ะคือ”
“ไปเท่ียวนะหนูมิง้ อยากไปที่ไหนบอกพี่แดนเขาเลยนะ”
“คือมิง้ ว่ามิง้ ..”
T[]Tอยากปฏิเสธทาไงดีขนาดไปแค่สองวันยังเจ็บขนาดนีถ้ ้ าไปด้วยอีกวันนีม้ ีหวังพิการ ม้ ายอยากไปกับอิพี่
แดนT[]Tม้ ายยยย
แ ล ะ แ ล้ ว
-_-ฉันก็มานั่งเฝ้าคนอกหักกินเหล้าที่ผับต่อ ไหนทะเลไหนด่านสิงขรสุดเขตประเทศไทย(-_-)?
“ทาไมวะเคนกูไม่ดีตรงไหน” >พี่แดน
ทุกตรง-__-
“กูทุ่มเททุกอย่างเปย์ทุกอย่างอยากได้อะไรกูก็ซือ้ ให้ แล้วทาไมต้องไปเอากับไอ้ นั่นด้วยวะหรือลีลากูไม่ดี
พอ”>พ่ีแดน
ทาไมฉันต้องมาน่ังฟังอะไรแบบนีด้ ้วยฟระ(-_-)

~ 32 ~

“ เ อ อ ๆ ทา ใ จ เ ถ อ ะ แ ด น มึ ง ก็ ห ยุด ด่ื ม ไ ด้ แ ล้ ว ” > พ่ี เ ค น
พี่เคนพูดพร้ อมพยายามดึงแก้ วเหล้าออกจากมือพี่แดน เป็นเอามากนะเนีย้ ก็อย่างที่ใครๆเขาว่ากันที่ไหนมี
รักท่ีน่ันย่อมมีทุกข์ ฉันเองก็ไม่เข้ าใจเพราะไม่เคยมีแฟนรึว่าฉันคือคนท่ีน่าสงสารที่สุดฟระ ("-_-)
“ ทา ไ ม เ ข า ถึ ง ใ จ ดา ทา กับ กูไ ด้ ว ะ ” > พ่ี แ ด น
ไปเข้ าสมาคมศาลาคนเศร้ าไหมพี่-_-
“มึงทัง้ รวยทัง้ หล่อง้ อทาไมผู้หญิงคนเดียวหาใหม่ดิวะเยอะแยะผู้หญิงคิดอะไรมากมาย”>พี่เคน
“หึๆจริง กูควรใช้ ชีวิตให้ มันสุดๆ”>พ่ีแดน
พูดจบเท่านัน้ แหละอิพี่แดนก็เดินถือแก้ วเหล้าเข้ าไปเต้นในดงสาวๆ O[]O!!แหก อิพี่แดนเอาเงินในกระเป๋ า
มาโปรย ฉันรีบลุกขึน้ แล้ววิ่งถอดเสือ้ คลุมออกเพื่อเอาไปรองเหมือนรับเหรียญโป รยทานงานบวช ฉันต้อง
ได้ว้ อยย อย่าผลักเด่โอ้ ยยใครเหยียบทรีนฟระ
และแล้วฉันก็มานั่งนับตังค์ได้มาสามพันก็ยังดีฟระดีกว่าไม่ได้ อะไร
“หึๆ " มีเสียงหัวเราะดังขึน้ ขณะที่ฉันนับเงินอยู่ฉันเลยหันไปมองเจ้ าของเสียงและถาม
“หัวเราะอะไรพ่ีเคน”
“พ่ีไม่เคยเห็นใครเร็วเท่ามิง้ เลยไวยิ่งกว่าแสงฮ่าๆ เผลอแป๊ บเดียวหายออกจากโต๊ะ”
“ชมใช่ป่ ะพี่(-_-)”
“หึๆ อืม้ ชม”
“น่ีพี่เคน”
“อะไร”
“ปล่อยให้ อิพ่ีแดนเต้นถูกับสาวๆเป็นไส้เดือนโดนนา้ ร้ อนลวกแบบนัน้ จะดีหรอพี่”
“อืม ให้ มันปลดปล่อยเถอะช่างมันๆ”
ไอ้ เต้นเฉยๆก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ไปเต้ นกับสาวที่อาจมีแฟนแล้วจะว่าไง ( O.O) หือ? พูดไม่ทันขาดคาฉิบหาย
ละอิพ่ีแดน
“พ่ีเคนๆ” ฉันเรียกพี่เคนเมื่อเห็นว่ามีผู้ชายกลุ่มหนึ่งดูเหมือนจะเข้ ามาดึงผู้หญิงคนหนึ่งออกจากพ่ีแดนที่เต้ น
อยู่
“อะไรหรอมิง้ ”
“ดูดิๆ มีคนมาหาเร่ืองอิพ่ีแดน!”
เ พ ล้ ง ! ! !

~ 33 ~

(O [] O) !!!พวกผู้ชายกลุ่มนัน้ เขวีย้ งแก้ วลงกับพืน้ ก่อนจะเดินด่ิงมากระชากคอเสือ้ อิพ่ีแดน ฉันกับพี่เคนรีบ
วิ่งเข้ าไปห้ ามเหตุการณ์อีนุงตุงนังม่ัวไปหมด
หยุดนะอย่าทาอิพี่แดนนนนนนมันเมาเด้อพ่อแม่พี่น้ อง ฉันกับพ่ีเคนพยายามวิ่งเข้ าไปหาพี่แดน
ปึก!!แว้ กกก> [] <สะดุดขาตัวเอง
เ พ ล้ ง ! !
โอ้ ยยยยเจ็บบบบแง้ > [] <
โครม!!!

ตอนท่ี 7

“แกนี่มันสร้ างแต่ปัญหาพาน้ องไปที่แบบนัน้ ได้ยังไง”
แม่ผมด่าผมอยู่ในห้ องคนไข้ พิเศษที่มียัยมิง้ นอนสลบอยู่บนเตียง แม่ผมด่าผมกับไอ้ เคนมาเป็ นช่ัวโมงแล้ วแต่
ผมก็ไม่เถียงแม่ยอมน่ิงให้ แม่ด่าเพราะผมผิดจริงๆ
“ถ้ าลูกเขาเป็นอะไรขึน้ มาแกรับผิดชอบไหวไหมไอ้ แดนห๊ ะ!”
“ผมผิดเองครับแม่ ผมสัญญาต่อจากนีไ้ ปจะดูแลน้ องให้ ดี” ผมตอบสัน้ ๆพร้ อมหันไปมองยัยมิง้ บนเตียง ผม
จาได้เธอกระโดดเข้ ามาขวางตอนท่ีไอ้ นักเลงพวกนัน้ ท่ีกาลังจะฟาดขวดเบียร์บนหัวผมเธอเข้ ามารับแทน
“ห๊ ะ..แกว่าอะไรนะไอ้ แดน”
“ผมจะนอนเฝ้าและก็ดูแลน้ องเองแม่กลับไปพักเถอะครับ”
“ผมก็จะดูแลช่วยด้วยครับ”>ไอ้ เคน
“เฮ้ อ..เอาเถอะหมอบอกว่าหนูมิง้ ไม่เป็นอะไรมากแล้ว ดูแลน้ องให้ ดีเดี๋ยวแม่จะไปเตรียมเสือ้ ผ้ ามาให้ ”
“ขอบคุณครับแม่”
แม่ผมพูดจบก็เดินออกไป
“เคนมึงก็กลับไปพักก่อนเถอะเดี๋ยวกูเฝ้าน้ องเอง”
“เฮ้ ย!เดี๋ยวกูอยู่เป็นเพื่อน”>ไอ้ เคน
“ไม่เป็นไรไว้ พรุ่งนีค้ ่อยมานอนก็ได้มึงกลับไปพักเถอะเด๋ียวกูดูน้ องมันเอง”
“งัน้ ก็ได้มีอะไรก็โทรหากูได้ตลอดนะแดนกูเองก็มีส่วนผิดสงสารน้ องวะมีแต่แผลเต็มตัว” >ไอ้ เคน
ใช้ เเผลพวกนีผ้ มทาทัง้ นัน้ ทาไมรู้สึกตัวเองเลวขนาดนีว้ ะ“เฮ้ อไปๆ กลับบ้านไปนอนไป”

~ 34 ~

ผมไล่ไอ้ เคนกลับ ส่วนผมก็มานั่งเฝ้ายัยเด็กมิง้ หึๆหน้ าตาก็...โตมาคงสวย เธอเป็นเด็กดีแต่มีคว ามขีง้ กมา
ด้วยหึๆ จะว่าไปผมนี่มันเห็นแก่ตัวจริงๆ คิดแต่ความต้องการของตัวเอง แผลบนตัวเธอทัง้ หมดเกิดจากผม
ทัง้ นัน้ จะเป็นแผลเป็นไหมนะผมเอือ้ มมือลูบหัวเธอเบาๆ ฉันจะรับแกเป็นน้ องต่อไปฉันจะดูแลแกเองใครทา
แกเจ็บมันต้องเจอพี่แดนน่ีคนนีแ้ น่นอน

................................
ฉันต่ืนขึน้ มาแบบเมาๆ มึนๆ โอ้ ยยยเจ็บไปหมดไปทาอะไรมาเนีย้ ฉัน ภาพเมื่อคืนว่ิงเข้ ามาในหัว (-_-) ฉันว่ิง
ไปห้ ามคนที่กาลังจะเอาขวดฟาดหัวพี่แดนแต่ดวงดีจัดปลัดบอก...ดันสะดุดขาตัวเองไปรับขวดแทนพี่แดน
และจากนัน้ ก็ทรีนใครนักหนาก็ไม่รู้ ว่าแล้วเชียวทาไมมึนหัวที่แท้ เมาทรีนนี่เอง แล้วฉันอยู่ไหนฟระตอนนี ้ ฉัน
มองไปรอบๆห้ องสีขาว ท่ีไหน?
แก๊ กๆ
“เอ้ าฟื ้นแล้วหรอไอ้ มิง้ ” พ่ีแดนเดินออกจากห้ องนา้ แล้วเดินมาหาฉัน
“ทาไมทาหน้ าอย่างนัน้ ละแกจาพ่ีได้ไหมเนีย้ รึว่าความจาเสื่อมพ่ีเรียกหมอมาดูดีกว่า”
“จาได้ๆไม่ต้องเรียก แล้วพี่มาอยู่นี่ได้ไง”
“ แ ก จา ไ ม่ ไ ด้ ห ร อ ว่ า แ ก ม า รั บ ข ว ด แ ท น ฉัน เ ล ย หัว แ ต ก อ ยู่น่ี ไ ง ”
หะ-_-รับขวดแทน? บ้อบอคอแตกฉันสะดุดขาตัวต่างหากเฟ้ย
เอีย้ ดดดด
“หนูมิง้ ป้ามาแล้วเป็นไงบ้าง”>ป้าอร
พ่ีเคนกับป้าอรถือถุงของพะรุงพะรังเข้ าห้ อง
“ จา ป้ า ไ ด้ ใ ช่ ไ ห ม ? ” > ป้ า อ ร
“ ค่ ะ จา ไ ด้ ค่ ะ ”
“โล่งใจไปป้ากลัวมากกลัวหนูจะเป็นอะไรไปเพราะไอ้ ลูกชายป้ามันพาซวย มาๆทานข้ าวกันดีกว่าป้าหาแต่
ของดีๆมาเลยจ้ ะ”
ป้าอรเข้ ามากอดฉันแล้วตัง้ โต๊ะอาหารคนไข้ ให้ ฉัน โอ้ โหบอกได้คาเดียวว่าจะฟาดให้ เรียบมีแต่ของดีๆ
“ป้ากลัวหนูจะกินอาหารโรงพยาบาลจืดๆ ไม่ได้”>ป้าอร
“ขอบคุณค่ะป้าอร”
ฉันยิม้ และไหว้ ขอบคุณป้าอรก่อนจะจับของดีๆ บนโต๊ะเข้ าปาก >< มีแต่ของอร่อยๆ
“กินได้ขนาดนีไ้ ม่เป็นอะไรแล้วมัง้ ”>พี่แดน

~ 35 ~

ฉันต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงอีพี่แดนดังขึน้ ( -_-*)เจ็บหัวไม่ได้เจ็บปากว้ อยฉันตักข้ าวคาใหญ่พร้ อมตักปลาแซ
ลม่อนคาโตๆเข้ าปากเย้ ยอิพี่แดน (-[]-) งาๆอร่อยไม่ได้แคร์ส่ือนะเฟ้ยบอกเลย
เมื่อฟาดอาหารทุกอย่างเรียบร้ อยฉันก็ทานยาที่หมอเอามาให้ ส่วนป้าอรก็กลับไปทาธุระเหลือพี่เคนและพี่
แดนที่ตอนนีน้ ั่งมองโทรศัพท์แล้วทาหน้ าเครียดและยิ่งไปกว่านัน้ เบียร์กระป๋ องมาตอนไหนฟระอย่าบอกนะ
จะมานั่งย้ อมใจในห้ อง (-_-)เวรละ
“เฮ้ อ” จู่ๆพี่แดนถอนหายใจ
“เป็นอะไรวะแดนน้ องแพทเขามาขอคืนดีหรอ”
“อืม”
“มึงจะให้ อภัยเขาหรอแดน”
“อืม ก็กูรัก”
ฟังแล้วอยากเอานา้ มนต์มาสาดโดนเล่นของใส่รึเปล่าฟระเนีย้ ( -_-)
“มองอะไรมิง้ ทาหน้ าตาสงสัยหึๆแกยังเด็กไม่เข้ าใจความรักหรอก”
พี่แดนพูดพร้ อมเปิ ดเบียร์
“ อ ย่ า ง ท่ี แ ฟ น พ่ี ทา เ ข า เ รี ย ก ว่ า ค ว า ม รั ก ห ร อ ? ”
อีพ่ีแดนท่ีกาลังจะยกกระป๋ องเบียร์เข้ าปากหยุดชะงัก ดูเหมือนฉันจะพูดแทงเข้ าไปในใจดาๆ ของอิพ่ีแดน
แปะๆ
“หึๆ น้ องมิง้ พูดถูก” พี่เคนพูดพร้ อมปรบมือให้ ฉันประหนึ่งว่าฉันกล่าวสุนทรพจน์(-_-)
“ หึ แ ล้ ว . . . . พี่ ต้ อ ง ทา ยัง ไ ง ”
“หนูคิดว่าคนสองคนจะรักกันความความซ่ือสัฅย์คือสิ่งสาคัญถ้ ามิง้ มีสามีทาแบบนีม้ ิง้ จะไม่ให้ โอกาส”
“หึๆ”
“พ่ีหัวเราะอะไร”
“ พูด เ ห มื อ น เ ธ อ ส ว ย เ ลื อ ก ไ ด้ เ ล ย เ น อ ะ ”
อือ้ ฮือเจ็บจีด้ -_-*ไม่สวยแต่ฉันก็เลือกนะเฟ้ย
“แกยังเด็กจะไปรู้อะไร”
พูดเหมือนตัวเองอายุ40ปี ทัง้ ๆที่ห่างจากฉัน 3 ปี -_-
“พี่คบเขาเพราะอะไร”

~ 36 ~

“ก็...สวย หุ่นดี และก็เรื่องบนเตียงเก่งเพอร์เฟค”
“พ่ีใช้ เรื่องแค่นีใ้ นการตัดสินคนหรอ”
“หึทาไม?คนระดับรากหญ้ าอย่างเธอจะมารู้อะไร”
- _ - * มัน พูด ไ ด้ น่ า เ อ า ข ว ด เ บี ย ร์ ตี หัว ม า ก
“เป็นแบบนีเ้ พราะพี่ดูแค่โปรไฟล์ไงแต่พี่ไม่ดูที่ใจถามหน่อยสิถ้ าพี่ได้เขาเป็นเมียจริงๆ เขาจะเป็นแม่ที่ดีของ
ลูกใช่ไหมพี่ควรถอดคาว่าเพอร์เฟคออกจากหัวและมองดูความเป็นจริงของชีวิต พ่ีจะหาผู้หญิงแบบไหนเป็ น
แม่ของลูก? รึหาแค่คู่นอนสนุกแค่บนเตียง”
อีพี่แดนน่ังฟังฉันแล้วเงียบ เป็นไงเจอเทศนาธรรมเข้ าไปบรรลุเลยละสิ
“หึๆ”
หัวเราะอะไรอีกฟระอิพ่ีแดน-_- ต้องเรียกโรงพยาบาลบ้ามารับป่ ะ
“รับยาท่ีหลังคาแดงไหมพี่”
“หึๆ ขอบคุณท่ีให้ สติเฮ้ ออ อะเคนด่ืมดิกูไม่ดื่มละ”
“หึๆเชีย้ อะไรกูไม่ด่ืม”>พี่เคน
“หึๆไอ้ บ้า”>พี่แดน
“ หึ ๆ มึ ง สิ บ้ า ” > พี่ เ ค น
บ้าทัง้ สองคนนัน้ ละ -_- หัวเราะอะไรกัน หลังคาแดงไหม

...........................................
วันต่อมาฉันก็ได้ออกจากโรงพยาบาลโดยมีอิพี่แดนดูแลอย่างดีไม่ให้ คลาดสายตาเลยน่ังเฝ้าเหมือนฉันเป็น
นัก โ ท ษ ฆ า ต ก ร โ ร ค จิ ต ( - _ - )
“ พ่ี แ ด น พ่ี จ ะ ไ ป ทา อ ะ ไ ร ก็ ไ ป เ ถ อ ะ ห นูอ ยู่ไ ด้ ”
“ได้ไง แม่พี่บอกให้ เฝ้าแกน่ี”
เป็นคนดีขึน้ มาซะงัน้ -_-
“แล้วนี่แกหิวรึยังเด๋ียวพี่ส่ังให้ อยากกินอะไรบอกมา”
“ ส้ ม ตา ไ ก่ ย่ า ง ”
“หึๆ กินอะไรท่ีมันดูไฮโซหน่อยไม่ได้รึไงพ่ีแกรวยขนาดนีก้ ินของดีๆสิ”
แล้วจะให้ ฉันเลือกเองทาซากอะไรฟระ-_-

~ 37 ~

“เอาแซลม่อนด้วยแล้วกัน ส้มตาพ่ีไม่ค่อยชอบทาน”
ผ่านไป 20 นาทีเมื่ออาหารมาส่งหนุ่มลูกครึ่งนามว่าอิพ่ีแดนน่ังโซ้ยส้มตาอย่างเมามัน ไหนแกบอกไม่ชอบไง
พ่อไฮโซ-_-
“ อ ร่ อ ย ดี น ะ ”
เกลีย้ งขนาดนีไ้ ม่ต้องบอกก็รู้-_-
“ทาไมพ่ีไม่กินแซลม่อนที่พ่ีส่ังมา”
“ แ ก ก็ กิ น สิ น า น ๆ ที จ ะ ไ ด้ กิ น ข อ ง ดี ๆ อ ยู่บ้ า น น อ ก ค ง ไ ม่ ไ ด้ กิ น ”
อยู่กับอิพี่แดนนานๆฉันต้องประสาทกินแน่นอนเฮ้ อ...ไปฉี่ดีกว่า
“ เ ดี๋ ย ว แ ล้ ว จ ะ ลุก ไ ป ไ ห น ”
“ไปฉ่ีดิพ่ี”
พรึบ!
“กรีด้ ดพี่จะทาอะไร” ฉันตกใจเมื่อพี่แดนอุ้มฉันขึน้
“ก็พาแกไปฉี่ไง”
“ ไ ม่ เ ป็ น ไ ร ห นูเ ดิ น ไ ป เ อ ง ไ ด้ ”
“ขาเป๋ อยู่อย่าเร่ืองมาก”
อิพี่แดนไม่ฟังอุ้มฉันแล้วไปวางลงในห้ องนา้
“อะฉี่เสร็จก็บอก รออยู่ข้ างนอกนะ”
ปั ง !
รู้สึกไม่กล้าฉี่ขึน้ มาทันที-_- เฮ้ อ
ปึ ง ๆ
“เสร็จยังไวๆ เลยอิเพิง้ ”
“ เ อ อ ร้ ู แ ล้ ว ๆ ”
ฉันรีบจัดการธุระและรีบออกมาพี่แดนก็ทาการอุ้มฉันขึน้ แล้วเดินกลับไปท่ีห้ องน่ังเล่น
“ผอมเกินเบาจริงๆกินเยอะๆนอนเถอะพักเยอะๆ จะได้หายไวๆนะเด็กดีหึๆ”
เขาดูเหมือนพี่ชายที่คอยดูแลน้ องเขาดูแลฉันดีมากๆ คอยอุ้มคอยหาของให้ กินเป็ นพี่ที่ดีและเป็ นผู้ชายที่ดี
ไม่ได้เลวร้ ายอะไรถึงจะปากไม่ดีไปบ้างก็เถอะ^^

~ 38 ~

ตอนท่ี 8

ผ่านไป1 อาทิตย์ พี่เอญาติฉันก็มารับกลับไปอยู่ที่บ้าน เฮ้ อได้อยู่กับหลานสาวสักที ฉันมีหลานสาวชื่อว่าไอ
น่าเป็นลูกคร่ึงสวีเดนตอนนีอ้ ายุ 4 ขวบกาลังซนเลยละ

“มิม้ วันนีป้ ้าอรโทรมาบอกว่าจะพาไปเที่ยวถา้ พญานครที่อุทยานแห่งชาติเขาสามร้ อยยอดนะไปไหมสวย
มากเลยนะ” >พ่ีเอพี่สาวฉันเดินมาบอกในขณะท่ีฉันเล่นกับหลานอยู่

“ไปค่ะหนูอยากไป”

“งัน้ เตรียมตัวเลย เดี๋ยวพ่ีจะพาไอน่าไปเท่ียวห้ าง มิง้ ก็ออกไปเที่ยวกับป้าอรแล้วกัน”

“ค่า”

ดีใจจะได้ออกไปเที่ยวจริงๆสักทีฮิๆ รีบแต่งตัวไปเที่ยวดีกว่า > <เย้

สายลมยามบ่ายพัดผ่านร้ อนจริงๆเลยตัดสินใจถูกหรือผิ ดฟระเนีย้ ตู-_-ไม่คิดว่าทางขึน้ มันจะสูงชันขนาดนี ้
โอพระเจ้ าจอดเสกบันไดเลื่อนให้ ข้ าทีเถิด ตอนนีอ้ ิฉันกาลังปี นเขาไปถา้ พญานครตัง้ อยู่บริเวณเขาเทียน
บ้านบางปูในอุทยานแห่งชาติเขาสามร้ อยยอด ภายในถา้ มีหินงอก หินย้ อยที่งดงาม และยังเป็นที่ตัง้ ของ
พระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ ซึ่งเป็นพระที่นั่งที่เล็กที่สุด สร้ างในสมัยราชกาลที่ 5 ยามพระอาทิตส่องแสงผ่าน
ปล่องถา้ ลงสู่พระท่ีน่ังคูหาคฤหาสน์งดงามมาก เหมือนมีความรู้ แต่เปล่าเลยเปิ ดกูลเกิลอ่านอยู่(^-^) ฮะๆ

“หยุดทาไมอะเดินต่อสิไอ้ มิง้ ”

พ่ีแดนเดินตามหลังมาจอดพูดถากถางฉัน(-_-) พักนิดพักหน่อยไม่ได้รึไงฟระ

“พักรอพ่ีนัน้ ละฮะๆ”

“หึๆไม่ต้องรอ พ่ีนะออกกาลังกายทุกวันสบายๆว่าแต่แกเถอะไปให้ ถึงก็แล้วกันนะ”

“ถึงอยู่แล้วแค่นีส้ บายมาก”

“หรอออ ไม่ไหวก็บอกละจะได้แจ้ งเจ้ าหนาที่ให้ เรียกปอเต็กต๊ึงมารับ หึๆ”

หืออออนี่มันดูถูกกันชัดๆ ยอมไม่ได้ก็มาสิวะเอาให้ มันรู้กันไปเลยว่าใครแน่กว่ากัน ฉันลุกจากท่ีน่ังพักแล้วรีบ
เดินตามติดอิพ่ีแดนไปเหน่ือยมากแต่ถ้ ายอมแพ้ ไอ้ พ่ีแดนได้หัวเราะฉันแน่ สู้>[]<

ผ่านไปนานเท่าไรก็ไม่รู้รู้แต่ว่าถึงแล้ วทุกคน สวยมากทุกคนสวยจริงๆถ้ ามีโอกาสทุกคนต้องมาเท่ียวให้ ได้ นะ
แต่ก่อนมาฟิ ดร่างกายด้วยแฮ่ๆ เหนื่อยเป็นหมาหอบเลยฉัน>[]<

“หึๆ อะเหนื่อยละสิน่ีนา้ ”

พี่แดนย่ืนนา้ ด่ืมมาให้ ฉัน ฉันมองหน้ าอิพี่แดนแล้วเอาขวดนา้ ประจาตัวฉันออกจากกระเป๋ าเป้

“ของหนูมี ไม่กินของพ่ีแดนหรอกนา้ ลายอี๋”

~ 39 ~

“หืออ อยากโดนตบกะโหลกรึไงไอ้ คนสะอาด เหนื่อยก็พักก่อนไหวไหม”
“โอยไหวดิพ่ีแค่นีจ้ ิ๊บๆขึน้ อีกสิบเขาก็ได้สบายๆ” ขีโ้ ม้ บอกตามตรง อันที่จริงอยากจะคานลงเขาอยู่แล้ว (-_-)
“แม่พี่กับไอ้ คนเดินลงไปก่อนแล้วนะ หนูก็พักก่อนแล้วกันหายเหน่ือยแล้วค่อยลงไปพร้ อมพ่ี”
พี่แดนพูดพร้ อมลูบหัวฉันเบาๆแล้วยิม้ ให้ หล่อจัง.... >[]<คิดบ้าอะไรของฉันฟระ ฉันรีบสะบัดความคิดนัน้
ออกจาก ตัง้ สติๆพ่อสอนว่าเรียนอยู่ห้ ามแรดต้ องตัง้ ใจเรียนให้ จบ ฉันสงบสติอารมณ์พักใหญ่แล้วเดินกลับ
อยากจะบอกทุกท่านว่าปวดขาเหลือเกินเจ้ าค่ะT[]T
“มิง้ ไหวไหมพ่ีแบกดีกว่านะถ้ าไม่ไหว”
“ ไ ห ว น่ า พ่ี ไ ม่ ต้ อ ง ห่ ว ง ”
“หือจริง?แล้วทาไมเดินเหมือนเต่าห๊ ะ”
“กะก็มิง้ อยากเดินดูวิว”
“4 โมงเย็นแล้วไอ้ มิง้ แกจะรอดูผีรึไงถ้ าไหวเดินไวๆ”
แล้วทาไมอิพี่แดนต้องมาด้วยแง้ Y [] Y
“พ่ีก็เดินนาไปก่อนเด่”
“หลงป่ าแล้วจะรู้สึก”
“ ห นูดูป้ า ย บ อ ก ท า ง เ ป็ น น่ า ไ ม่ ต้ อ ง ห่ ว ง ”
“อวดเก่งจริงเดินเร็วๆ มันจะมืดแล้วแม่เดินจนถึงข้ างล่างแล้วมัง้ ”
“รู้แล้วๆ น่า” มาปี นเขารึตามมาด่าฉันมิทราบ เร่งอยู่ได้ก็คนมันปวดขานี่นา
แก๊ ก!
พรึบ!!!
“กรีด้ ดดดดด”
“มิง้ !!!!!”
พลึบๆๆๆๆ
ตุ๊บ!!!
โอ้ ยยยยยย ฉันสะดุดขาตัวเองกลิง้ ลงเขาโชคดีไม่ค่อยเจ็บ
“โอ้ ยยย”

~ 40 ~

เสียงใคร!เฮือก O[]Oอิพี่แดน ฉันรีบลุกดีดตัวออกจากตัวอิพี่แดนเพราะฉันนอนทับเขาอยู่ตะกีอ้ ิพี่ แดนกอด
ฉันไว้ แล้วกลิง้ ลงเขามาด้วย
“พ่ีเป็นอะไรไหม” ฉันถามพ่ีแดนแล้วรีบดูตามตัวพี่แดน
“พี่ไม่เป็นไรแล้วแกเป็นอะไรไหมมิง้ ” พี่แดนตอบฉันว่าไม่เป็นไรแต่ขาพี่แดนถูกตอไม้ เสียเข้ าลึกแง้ Y[] Yฉัน
พาพ่ีเขาซวย
“พี่แดนอยู่น่ิงๆ ฮื่อๆหนูขอโทษที่ไม่ฟังพี่หนูทาพ่ีเจ็บฮื่ออออ”
“เดี๋ยวๆหาอะไรมาพันแผลให้ พ่ีก่อน”
“ค่ะๆ ฮ่ือๆ” ฉันฉีกเสือ้ แขนยาวพันบริเวณแผลของพ่ีแดนทัง้ นา้ ตา
“พี่ไม่เป็นอะไรมากอย่าร้ องสิ”
“แต่พี่เจ็บเพราะหนูฮื่อๆพ่ีตายเพราะหนู”
“เด๋ียวๆอิเพิง้ ฉันยังไม่ตาย ขืนพูดว่าฉันตายอีกทีฉันถีบแกร่วงเขาแน่”
“ฮ่ือออ หนูขอโทษ ฮื่อๆ”
“หยุดร้ องตัง้ สติ เอาโทรศัพท์ขึน้ มาโทรหาแม่สิ”
ฉันรีบทาตามท่ีพ่ีแดนบอกอย่างว่าง่าย แต่ .......ทาไมมันไม่มีสัญญาโทรศัพท์ละเพ่ O[]O ตายแน่ๆ ตูงานนี ้
“เป็นอะไรไอ้ มิง้ ”
“มะไม่มีสัญญาณ”
“เฮ้ องัน้ แกปี นขึน้ ไปแล้วไปตามคนมา”
“ฮือออออแต่พ่ีเจ็บอยู่จะให้ หนูทิง้ พี่ได้ไงถ้ ามีเสือคาบพ่ีไปกินละ”
“ อ ย่ า เ ว อ ร์ ”
“ฮ่ือออ ก็หนูทิง้ พี่ไม่ได้ แง้ Y[]Y ”
“หึๆจะแบกพ่ีรึไง”
“เออ”
“ห๊ ะ!”
“ขึน้ หลัง”
ผมมองเด็กเด็กผู้หญิงบ้านนอกที่นั่งลงให้ ผมขึน้ หลัง ผมมีความรู้สึกแปลกๆ ที่ใจ ตัวเธอก็เล็กนิดเดียวจะ
แบกผมยังไงไหว

~ 41 ~

“พี่รีบๆขึน้ หลังหนูสิ” เธอพูดไปร้ องไห้ ไปทัง้ น่าสงสารทัง้ ตลก
“ไม่ไหวหรอกพี่ตัวใหญ่ทิง้ พ่ีไว้ แล้วปี นไปเรียกคนมาช่วยเถอะ”
“ฮือออถ้ ามีฆาตกรโรคจิตเหมือนในหนังมาเอาพี่ไปกินละเพ่ ฮืออ”
“หึๆ แกไม่ควรดูหนังมากเกินไปนะ”
“ไม่เอาหนูไม่ทิง้ พ่ีขึน้ หลังเร็วๆหนูแบกได้หนูยกกระสอบข้ าวช่วยพ่อบ่อยแค่นีส้ บาย”
“ แ น่ ใ จ ว่ า จ ะ ไ ม่ พ า พี่ ร่ ว ง เ ข า อี ก ”
“ แ น่ ใ จ สิ พี่ รี บ ๆ เ ดี๋ ย ว มื ด จ ะ อัน ต ร า ย ”
“พยุงก็พอแบกไม่ไหวหรอก”
“ ไ ด้ ค่ ะ ๆ ”
เธอดึงมือผมให้ เกาะคอแล้วค่อยๆพยุงผมขึน้ แล้วค่อยๆเดินขึน้ บนทางเดินหลักเธอจับผมไว้ แน่นคงกลัวผม
จ ะ ห ลุด เ ธ อ พ ย า ย า ม พ ยุง จ น ถึ ง ท า ง เ ส้ น ห ลัก
“พี่ไหวไหม”
“ไหวสิ”
“ค่อยๆเดินนะหนูจะพยุงพ่ีเอง มีมิง้ อยู่ไม่ต้องกลัวถ้ ามีเสือ้ มิง้ จะเตะเสือเอง”
“หึๆน้ องสาวพ่ีเก่งจริงๆ”
“ แ น่ น อ น พี่ แ ด น ไ ม่ ต้ อ ง ก ลัว ”
หึๆเธอพยายามปลอบผมและปลอบตัวเองเพราะตอนนีป้ ่ าเร่ิมมืด เธอค่อยๆพาผมเดินช้ าๆลงจากเขาโดยไม่
ทิง้ ผม ผมได้แต่มองเด็กผู้หญิงคนนีก้ ับความรู้สึกท่ีหลากหลาย ทาไมนะ ทาไม….ใจผมมัน...
“ตาแดน! หนูมิง้ !”
เสียงแม่ผมเรียกดังขึน้ พร้ อมกับเจ้ าหน้ าท่ีของที่น่ีรีบวิ่งเขามาช่วยผมและมิง้
“ป้าอร ฮ่ือออออ”
ยัยมิง้ เรียกแม่ผมแล้วร้ องไห้ หึๆ ผมรู้สึกอบอุ่นในหัวใจอย่างบอกไม่ถูกความรู้สึกแบบนีม้ ันอะไรกัน ทาไม...
ถึงมีความรู้สึกอยากดูแลผู้หญิงนีน้ ะ....

ณ.โรงพยาบาล
ผมจะบ้าตายยัยเด็กคนนีเ้ ธอแกะขอบเตียงผมร้ องไห้ ไม่ยอมหยุด

~ 42 ~

“ฉันจะตายเพราะแกนีล้ ะไอ้ มิง้ ร้ องไห้ เหมือนฉันตายแล้วงัน้ ละ”
“ฮือออ ก็พ่ีเจ็บเพราะหนูน่ี”
“เออ พึ่งรู้ตัวรึไง”
“ฮ่ืออออออออออออออออ”
“แดนทาอะไรน้ องห๊ ะ น้ องอุส่าเป็นห่วงแท้ ๆ”
แม่ผมที่ปอกผลไม้ อยู่ตะโกนด่าผม ผมเอือ้ มมือไปลูบหัวเธอเบาๆ
“หยุดร้ องพี่ไม่เป็นอะไรแล้วไม่ต้องห่วง”
“อืมม” เธอพยักหัวพร้ อมปาดนา้ ตาหึๆตลก
“ไปทาประโยชน์ดีกว่ามาน่ังร้ องไห้ ไปเอาผลไม้ มาให้ พ่ีกินไป”
“ค่า”
เธอว่ิงไปหยิบจานผลไม้ ที่แม่ผมปลอกมาให้ ผมกินอย่างว่านอนสอนง่ายหึๆหยุดร้ องไห้ สักทีเฮ้ อ เมื่อผมทาน
ผลไม้ เสร็จก็นอนพัก
และเมื่อถึงเช้ าวันต่อมา แม่ผมกับไอ้ เคนก็มาเยี่ยมตามปกติ แต่ทา ไมยัยมิง้ ยังไม่มาหรือเมื่อวานที่ร้ องไห้
เพราะแกล้งเป็นห่วงเราหรือเลีย้ งหลานอยู่นะ เดี๋ยวก็คงมาละมัง้
“แดนตกลงลูกจะไปเรียนต่อท่ีอังกฤษตามท่ีบอกแม่ใช่ไหม” แม่ผมปอกผลไม้ ไปคุยไป
“ครับแม่ผมจะไปกับเคน”
“อย่าไปพากันเละเทะละ” >แม่ผม
“ครับคุณป้า” >เคน
“แม่ดีใจท่ีทัง้ 2 คนจะไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ถึงยังไงการศึกษาก็สาคัญนะเด็กๆ” >แม่ผม
คล่ืนนนน
เสียงประตูห้ องของผมเปิ ดออกพร้ อมปรากฏร่างของพี่เอและลูกสาวทาไมไม่เห็นยัยมิง้ เลยละ
“พี่เอ แล้วไอ้ มิง้ ละ” ผมรีบถามออกไป
“มิง้ กลับบ้านตัง้ แต่เมื่อคืนแล้วละจ๊ ะ”>พี่เอ
“กลับบ้าน!ทาไมละไม่เห็นบอกพ่ีเลยเอ” >แม่ผม
“ก็ว่าจะบอกนี่ละค่ะแต่น้ องมันรีบนะ เห็นบอกว่าพี่ในเอกให้ รีบกลับไปซ้อมอะไรนี่ละค่ะเลยซือ้ ตั๋วรถทัวร์ให้
ขึน้ รถสมุยตอนเที่ยงคืน”>พี่เอ

~ 43 ~

“คงรีบไปเรียน ป้ายังไม่ได้ลากันเลย”>แม่ผม
“พ่ีเอ มีเบอร์น้ องไหมครับ ขอไว้ หน่อยเอาไว้ ติดต่อกัน”
“ได้จร้ าๆ” >พ่ีเอ
เมื่อทุกคนกลับไป ผมจับโทรศัพท์ขึน้ มาแล้วกดโทรหายังมิง้ ตามที่พ่ีเอให้ ผมไว้
ตื่อออ ต่ืออออ
“ฮโหล อืมมม”
เสียงเหมือนคนพ่ึงตื่นหึๆคงนอนบนรถทัวร์
“น่ีกลับพิษณุโลกทาไมไม่บอกพี่สักคา”
“หือ..เคอรี่หรอ ไม่ได้ส่ังของนะ”
-_-ยังไม่ทันแก่หูตึงซะละยัยน่ี
“อิเพิง้ นี่พ่ีเองพี่แดนแกถึงไหนแล้วห๊ ะตอนนี”้
“เอ้ าพี่แดนหรอ ฮะๆ ขอโทษๆ เบอร์แปลกนึกว่าเคอร่ีมาส่งของแล้วพ่ีมีเบอร์หนูได้ไง”
“เอามาจากพี่เอนะสิกลับไม่ลาพี่สักคา”
“มันรีบพ่ี รุ่นพี่ท่ีเอกให้ กลับไปเข้ าค่าย รับน้ องนะ”
“เช่ือมันทาไมรุ่นพี่ น่าจะอยู่ดูแลพ่ีก่อน”
“แม้ นึกว่าเป็นห่วงน้ องฮะๆ ที่แท้ ก็จะจิกหัวใช้ ชิ”
“หึๆ ถ้ าใครแกล้งบอกพี่ละเดี๋ยวพี่ไปจัดการให้ มันจะใหญ่สักแค่ไหนเชียว”
“จร้ าๆ”
“แล้วนี่แกอยู่ไหนละมิง้ ”
“กาลังจะถึง บขส.ค่ะ”
“น่ีมิง้ ”
“ค่ะพ่ีแดน”
“พี่จะไปเรียนต่อที่เมืองนอกแล้วนะ คงไม่ได้เจอแกอีกนานเลย”
“ดีค่ะซือ้ ขนมกลับมาให้ หนูกินด้วยนะพ่ี”
“ เ ดี๋ ย ว ๆ แ ก นี่ มัน เ ห็ น แ ก่ กิ น จ ริ ง ๆ เ ล ย หึ ๆ ”

~ 44 ~

“ฮิๆ ตัง้ ใจเรียนนะค่ะพี่แดน”
“ครับ มิง้ ก็ตัง้ ใจเรียนละพี่คงไปนานแล้วพี่จะโทรหาบ่อยๆนะ”
“ค่ะ พี่แดนเด๋ียวน้ องลงจากรถก่อนนะถึงแล้ว”
“จ้ ะ ถึงบ้านโทรหาพี่ด้วยละ”
“เจ้ าค่าไปละ”
ตูดๆๆ
เธอวางสายไปแล้วหึๆ ทุกครัง้ ที่คุยผมรู้สึกอิ่มใจมีความสุขทาไมนะหึๆ หลังจากที่เธอกลับบ้านที่พิษณุโลก
ไม่นานนักผมก็ไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ แต่ก็ยังติดต่อเธออยู่ตลอดเวลาผมคุยกับเธอทุกๆวัน เช้ ากลางวัน
ก่อนนอนก็ยังโทร ถ้ าวันไหนไม่ได้คุยจะรู้ สึก ขาดอะไรไป จากวันนับเป็นเดือนและจากเดือนนับเป็นปี
จนกระทั่งเวลาผ่านไป 3 ปี ทาไมจู่ๆ ตอนนีผ้ มเรียนจบแล้วจะกลับไทย ทาไมจู่ๆก็ติดต่อเธอไม่ได้ มันทาให้
ผมโมโหและรู้สึกร้ อนรุ่มในอกผมยกโทรศัพท์โทรหาแม่ทันที
“ฮโหลแม่”
“(ว่าไงลูกชายสุดหล่อของแม่)”
“ติดต่ออิเพิง้ ไม่ได้”
“(ใครอิเพิง้ )”
“ก็หลานรักแม่ไง ยัยมิง้ นะ”
“(พูดจาน่าตีปากนะตาแดน น้ องช่ือมิง้ )”
“น่ันแหละแม่จู่ๆ ก็ติดต่อไม่ได้”
“(ทาไมละ)”
“ไม่รู้ละ แม่ไปขอเบอร์ใหม่ของยัยมิง้ จากพี่เอให้ ผมหน่อย”
“(จร้ าๆ แล้วเตรียมกระเป๋ ากลับไทยรึยัง)”
“ครับพรุ่งนีเ้ ดินทาง”
“(ดีๆ เรียนจบทัง้ ที แม่จะฉลองให้ ไม่คิดว่าจะเรียนจบออกมาได้ แค่นีน้ ะจ๊ ะลูกชายไว้ เจอกันนะลูก )”
แม่ผมวางสายไป ทาไมใจผมรู้สึกไม่สงบเลยเป็นเพราะอิเพิง้ หรอ...คอยดูกลับไปเจอฉันแน่อิเพิง้

~ 45 ~

ตอนท่ี 9

ฮัดชิว้ ววววว (-..-) ทาไมจู่ๆ ก็จามและขนลุกรึว่าใครนินทาตูฟระ
สวัสดีทุกท่านหวังว่ายังจาสาวสวยคนเดิมได้ตอนนีฉ้ ันเรียนจบแล้วและอาชีพคือพนักงานธุรการกองช่าง
หญิงหนึ่งเดียวและยืนหน่ึงในกองช่าง ใช่ฟังไม่ผิดหญิงหนึ่งเดียวในกองช่างไม่เป็นได้ไหมวะ Y [] Y
“เฮ้ ย ไอ้ มิง้ มึงจะข้ ามเองรึจะให้ กูถีบ” >เสียงลุงแพร ผอ.กองช่างตะโกนไล่หลังมา
ทุดคนตอนนีฉ้ ันมองสะพานสลิงที่ผุๆ ให้ ตายสิแค่มองก็เสียวไส้แล้วว้ อย
“ลุงแพรมันจะพังแล้วนะให้ ไอ้ พ่ีด้าข้ ามไปก่อนเด่”
“เอ็งนัน้ ละไปตัวเบาสุด” >ไอ้ พ่ีด้าช่างไฟพูดขึน้
“เออ เดี๋ยวข้ ามให้ ดูก็ได้ตกนา้ ก็เตรียมช่วยด้วยนะ ตายก็อย่าลืมทาบุญด้วยละกัน” ฉันหันไปแว้ ดใส่พวก
นายช่างแมนกันจริงๆ พ่อคุณ คอยดูนะพวกแกไปแซวสาวๆชาวเขาเม่ือไรฉันจะเอาไปฟ้องเมียพวกแก( -_-*)
“มึงยังไม่ทันมีผัวเลยอย่าพึ่งรีบตาย ไปๆรีบข้ ามจะได้ไปวัดถนนให้ เสร็จๆไป” >ผอ.แพร
ฉันค่อยๆ เดินข้ ามสะพานสลิงผุๆไปเบาๆอย่างเสียวไส้ นี่ฉันคือธุรการหรือนายช่างฟระจ ะลากฉันมาด้ วยทา
ม้ ายยT[]T
ฉันค่อยๆก้ าวเหยียบสะพานอันพุ่งพังจะรอดไหมตู-_-
เอีย้ ดๆ
สถานการณ์ตอนนีต้ ้องเพลงนี ้ ใจสู้รึเปล่าไหวไหมบอกมา โอยยสูงอยู่นะทุกคนไม่ไหวว้ อยขาสั่นไป
ห ม ด แ ล้ ว > [ ] <
เอีย้ ดดดๆ กึกๆๆ
เฮ้ ยๆ อย่านะๆ
พรึบ!
แว้ กกกก> [] <
ตู้มมมม!!!!
“ไอ้ หนู !!” >พวกนายช่าง
แ ล ะ แ ล้ ว ฉัน ก็ ม า น่ัง เ ก า ตัว อ ยู่ห ลัง ร ถ - _ -
“เป็นไงไอ้ มิง้ ” >ช่างจานผู้ช่วยนายช่างเดินมาถามฉัน
“ คัน วัด ไ ว ๆ เ ส ร็ จ รึ ยัง อ ะ ”

~ 46 ~

“แป๊ บๆเด๋ียวเสร็จแล้วฮ่าๆ” >ช่างจาน
“วัดไวๆ คันแล้วเนีย้ ”
“เออๆ” >ช่างจาน
น่ีละชีวิตธุรการกองช่าง เฮ้ อเสี่ยงตายได้ทุกวันทาประกันไว้ สัก10เล่มดีไหม ดีในนา้ ไม่มีปลาปิ รันย่าไม่งัน้ ไม่
เหลือละฉัน เมื่อทางานวัดถนนเสร็จฉันก็แบกเครื่องมือช่างกลับสานักงานเมื่อถึงสานักงานก็ปาไปเกือบห้า
โ ม ง เ ย็ น เ ห น่ื อ ย ย ย ไ ด้ เ ว ล า ก ลับ บ้ า น ซ ะ ที
เมื่อกลับบ้านฉันก็วางกระเป๋ าแล้วรีบไปอาบนา้ ขืนอยู่นานกว่านีข้ ีก้ ลากขึน้ แ น่ อี๋-------เสียงจิง้ หรีดร้ องเมื่อ
ถึงยามคา่ ในหมู่บ้านใกล้ป่ าบรรยากาศแสนจะดีไม่มีมลพิษแต่...
วีๆ้ ๆๆ
“มียุง-_-
เพ๊ียะ!!
หึๆตายไปแล้วหนึ่งฉันชูฝ่ ามือขึน้ โชว์พ่อกับแม่
“เป็นไงพ่อแม่ฝี มือการตบยุ่งของหนูสาเร็จถึงขัน้ สูงสุดแล้วฮิๆ”
“พ่อต้องพาหนูไปรับยาไหมลูก” >พ่อฉัน
“แม่ว่าเราควรปรึกษาหมอนะพ่อ” >แม่ฉัน
“ เ ด๋ี ย ว ๆ ลูก ไ ม่ ไ ด้ บ้ า ”
“แต่เอ็งใกล้แล้วนะลูก” >พ่อฉัน
“ฮ่าๆ หนูไม่ได้บ้านะแค่เป็นตัวของตัวเอง”
“เป็นตัวของตัวเองน้ อยลงหน่อยก็ได้ลูกผู้ชายหนีหมดฮ่าๆ” >พ่อฉัน
“ ว่ า แ ล้ ว ทา ไ ม ไ ม่ มี ใ ค ร จี บ ฮ่ า ๆ ”
“เอ่อ!เราก็อายุเยอะแล้วนะมิง้ พ่อว่าหนูควรหาๆแฟนไว้ ได้แล้วนะลูก” >พ่อฉัน
“แม่ก็ว่าอย่างนัน้ ละลูก” >แม่ฉัน
พูดไปพูดมาจริงจังกันเฉย (-_-)
“ค่าพ่อเดี๋ยวหาๆดู”
ตอบพ่อแม่ไปงัน้ ละแต่ความจริงฉันมีคนคุยแล้วรู้จักกันมาตัง้ แต่เรียนอยู่มหาลัยปี 3พี่เขาเป็นวิศวะแถมเก่ง
ด้วยชื่อเติน้ ตอนนีท้ างานในบริษัททาบ้านจัดสรรในกรุงเทพ กรีด้ ดดด >< ตูขายออกแน่นอน
ตรึ่ง!!

~ 47 ~

เสียงไลน์ดังขึน้ ฉันรีบลุกจากวงกินข้ าวไป หยิบโทรศัพท์ที่ชาร์จอยู่ในห้ องเป็นข้ อความจากพี่เติล้ จริงๆด้วย
^-^พ่ีเขาส่งข้ อความมาว่า
“ (คิดถึงจัง) ”
เขิลแทบจะนอนลงไปกลิง้ -///-แฮปปี ส้ ุดๆเขินอ่า
ครืดดดดด ครืดดดดด
ในขณะที่ฉันกาลังยิม้ กับข้ อความของพี่เติน้ และกาลังจะพิมพ์ตอบก็มีสายจากเบอร์แปลกโทรเข้ ามา เบอร์
ใ ค ร ฟ ร ะ - _ - ? ส ง สัย เ ค อ ร่ี จ ะ ม า ส่ ง ข อ ง ขัด จัง ห ว ะ จ ริ ง ว้ ุย
“ฮัลโหล” ฉันทาการรับแล้วเซฮัลโหลด้วยภาษาอังกฤษสาเนียงไทย
“ ( จา กัน ไ ด้ ไ ห ม ) ”
(-_-)?ยืนงงในดงกล้วยสิเพ่ อะไรใครฟระจู่ๆมาถามกันว่าจาได้ไหมโทรผิดปะเพ่
“โทรผิดรึเปล่าค่ะ”
“ไม่ผิดลืมฉันได้ยังไงอิเพิง้ ”
อิเพิง้ (-_-*)ไอ้ เคอร่ีแกเป็นใครฟระกล้าด่าฉันอิเพิง้
“เฮ้ ยพ่ีหนูว่าพ่ีโทรผิดแล้วละค่ะ หนูไม่ได้สั่งของ”
“(ไม่ผิด ยัยสมองปลาทองมาหาฉันเดี๋ยวนี)้ ”
“หาใคร ท่ีไหน เมาเหล้าเมายาหรือยากันยุงไปนอนพักนะพี่นะ”
“(หึๆยังเหมือนเดิมแกจาพี่ไม่ได้จริงหรอ) ”
“ไม่รู้จักเลยต่างหากเพ่เมาก็ไปนอนพ่ีอย่ามาสร้ างความเดือดร้ อนให้ ชาวบ้านสิพ่ี รู้เร่ืองนะพี่แค่นีน้ ะ”
“(หึๆ เดี๋ยวๆ) ”
“อะไรอีกพ่ี”
“(แกจาพ่ีแดนสุดหล่อไม่ได้แล้วหรอ) ”
เฮือก!O[]O ท่ีแท้ ก็เป็นศิษย์เพ่ปลอมตัวมาว่าแล้ วทาไมเสียงคุ้นหูเหลือเกิน้
“จาได้รึยังฉันเพ่ิมเพ่ือนแกในไลน์ทักไปก็ไม่ตอบมันหมายความว่าไงอิเพิง้ ”
ปากอย่างนีอ้ ิพ่ีแดนของแท้ แน่นอน-_-
“กะก็หนูไม่ว่างค่ะพี่แดนนึกอยู่แล้วเชียวว่าแล้วทาไมเสียงดูสุขุมนุ่มลึกดูมีอานาจฮะๆที่แท้ พี่แดนนี่เอง”
ป ฏิ บัติ ก า ร แ ถ ไ ด้ เ ริ่ ม แ ล้ ว ทุก ท่ า น ( - _ - " )

~ 48 ~

“หึๆหรอออออยังอยู่เป็นเหมือนเดิมนะ นี่ถ้ าฉันไม่โทรหาแม่ฉันก็คงไม่ได้เบอร์แกเปลี่ยนเบอร์ทาไมไม่บอก
ไม่เคยคิดถึงพ่ีคนนีเ้ ลยสิ”
-_-มาเป็นชุดสงสัยงานนีต้ ้องเตรียมดอกไม้ ไปขอขมา
“โธ่โทรศัพท์น้ องจมนา้ ก็เลยเปลี่ยนใหม่นะคะอย่าโกรธน้ องเลยนะ”
“(จู่ๆ ติดต่อไม่เป็นอาทิตย์นึกว่าแกตายไปแล้ว)”
“ไม่ไดตายนี่หนูก็พึ่งไปหัวหินช่วงสงกรานต์นี่เองพี่ต่างหากไม่กลับไทยมาเจอหนูเองแล้วตอนนีพ้ ี่ อยู่ไทย
หรอ”
“(เออ)”
“ เ รี ย บ จ บ แ ล้ ว ห ร อ ”
“ (ใช่ฉันเรียนจบแล้วลงมาหาฉันท่ีหัวหินด่วนถ้ าแกไม่ลงมาฉันจะไปเผาบ้านแก)”
“เจ้ าค่าเดี๋ยวน้ องหาเวลาว่างไป”
“อย่ามาลีลาพ่ีแกเรียนจบทัง้ ทีมาฉลองให้ ไวอาทิตย์นีเ้ ลยนะพี่จะจองต๋ัวไว้ ให้ ”
“ (เอ้ ยเอาจริงดิ) ”
แ ล ะ แ ล้ ว ณ . ส น า ม บิ น
ตอนนีฉ้ ันบินลงสนามบินที่กรุงเทพเรียบร้ อยแล้วบังคับให้ มาจนได้ แต่ก็ไม่ได้เจอพี่ชายคนนีน้ านแล้วตัง้ แต่
วันที่พี่แกเข้ าโรงพยาบาลเพราะตกเขามันเป็นสิ่งที่ฉันจาจนถึงทุกวันนีเ้ พราะต้นเหตุคือฉันไงแง้ T[]T ฉันคือ
ตัวต้นเหตุค่ะพ่อแม่พ่ีน้ อง
จ๊ อกกกกก
ดราม่าไปมาหิวซะงัน้ ตู(-_-)แต่อันที่จริงแล้วฉันมีแผนจะนัดเจอพี่เติล้ สุดที่รักของฉันตอนขากลับ( ^^)
จ๊ อกกกก
แต่ตอนนีห้ าไรกินรองท้ องก่อนดีกว่าหิววพยาธิในท้ องเริ่มประท้ วงละ( “-_-)
ค รื ด ด ด
โทรศัพท์สั่นฉันรีบยกขึน้ มาดู พ่ีแดนนี่หว่า
“ฮโหลพี่แดน”
“(แกอยู่ไหนไอ้ แสบ) ”
“พ่ึงถึงกาลังไปหาอะไรกินรอพ่ีเนีย้ ”
“(พี่มารอแกนานละอยู่ไหนละ) ”

~ 49 ~

“โหมารอเลยหรอหิวอะพ่ีแดน”
“ (หึๆเด๋ียวพ่ีพาไปหาอะไรกิน) ”
“เลีย้ งนะ”
“ (หึๆงกไม่เคยเปลี่ยนพี่เลีย้ งเองอยู่ไหนละตอนนี)้ ”
“ แ ล้ ว พี่ อ ยู่ไ ห น ล ะ ”
“ (แกใส่เสือ้ สีอะไรใช่เสือ้ ยืดสีขาวทักเปี ยหลวมๆไหม)”
“เออใช่พ่ี”
“(หันหลังมาสิไอ้ แสบหึๆ) ”
ฉันหันไปมองข้ างหลังก็ต้ องอึง้ โอ้ มันหล่อมากจอร์จ O.Oตะ ลึงจ นเหมือนทุกอย่าง หยุด หมุนพี่แ ด นดู
เปลี่ยนไปเมื่อก่อนก็หล่อแต่ตอนนีด้ ูลุคพี่เขาโตเป็นผู้ใหญ่มากขึน้ มีรอยหนวดเคลาเล็กน้ อยจากการโกนมัน
ทาให้ เขาดูเข้ ม โหหุ่นก็ฟิ ตกว่าเดิมกล้ามเป็นมัด แม่เจ้ า
“ทาไมอึง้ ในความหล่อของพี่หรอหึๆเนีย้ หรอที่บรรดาแม่ๆป้าๆที่หัวหินบอกว่าเดี๋ยวนีส้ วยนักสวยหนาหึๆ
งัน้ ๆ”
พอพูดเท่านัน้ ละความหล่อหายหมด(-_-)ทักได้หน้ ากระโดดถีบมากคนบ้าอะไรชมตัวเองแล้วด่าอ่ืนได้
“มาให้ พี่กอดเลยมา”
พี่แดนอ้ าแขนเดินเข้ ามาฉันรีบถอยหนีทันที
“หึๆ หวงตัวซะด้วยสวยตายละฉันพี่แกนะมาให้ กอดไวๆเลย”
หล่อจริงแล้วก็ปากหมาจริง(-_-)สุดท้ ายฉันก็ยอมให้ ไอ้ พ่ีแดนกอด>[]<โอ้ ยยยกอดรึรัดฟระกระดูกจะหัก
“โอ้ ยยพ่ีจะหักกระดูกหนูรึไงห๊ ะ”
“หึๆ ก็หม่ันไส้แกนีท้ าเป็ นเล่นตัวยังๆยังไงซะฉันก็เห็นแกเป็ นเด็กวันยังคา่ ละ กล่ินนา้ หงนา้ หอมก็ไม่มีได้ กลิ่น
แ ต่ ก ล่ิ น แ ป้ ง เ ด็ ก นี่ ห ร อ โ ต เ ป็ น ส า ว แ ล้ ว ”
“บูลล่ีน้ องพอรึยังเจ้ าค่ะหิวข้ าวแล้วเนีย้ ”
“หึๆอยากกินอะไรละเต็มท่ี”
“งัน้ รีบไปกันดีกว่าพ่ีจอดรถอยู่ไหนละ”
“ตามมาเอากระเป๋ ามาพ่ีถือให้ ”

~ 50 ~

พี่แดนแย่งกระเป๋ าเสือ้ ผ้ าของฉันไปถือแล้วเดินนาไป ฮิๆพี่แดนก็ยังเป็นพี่แดนคนเดิมเพิ่มเติมคือปากจัดขึน้
และอีกอย่างที่เพิ่มคือความมั่นใจเมื่อก่อนความมั่นใจของพี่แดนอาจจะอยู่ที่ 250 ปานนีค้ งทะลุ300แล้ ว
ละมัง้ (-_-)
เม่ือฉันเดินมาถึงรถก็ต้องอึง้ (-_-) ตูจะบ้าตายพ่ีแกเอารถซูเปอร์คาร์สีแดงแจ๋มารับ
“เอ้ าขึน้ รถสิคะยัยหนูมองอะไรละ มองรถหรอหึๆรุ่นนีพ้ ่ีซือ้ มา 35ล้านไม่รวมทาสีใหม่สวยไหม”
โอ้ โหรูปทรงเหมือนจะบินไปดาวอังคารได้(-_-)แถมสีแดงเจ๋ขับผ่านทุ่งนาทีมีควายวิ่งตามเป็นขบวน แห่แน่
พ่อคุณเอาไงดีเราถ้ าตอบไม่สวยพี่แดนมันทิง้ ฉันไว้ กลางทางแน่ๆ เพราะฉะนัน้ ประจบประแจงเข้ าไว้ ดีที่สุด
“สวยมากพ่ี สวยเหมาะกับคนมั่นใจอย่าพี่ดี555”
“ฮ่าๆพูดเหมือนประชดเนอะไอ้ แสบ”
“ใคร้ ใครประชดไม่มีม้ ันสวยเหมาะกับคนลุคคูลๆ แบบพ่ีจริงจริง้ ”
“พูดได้ดีขึน้ รถได้ยัยหนู”
รอดตัวไปฉันรีบขึน้ รถเดี๋ยวพี่แดนมันทิง้ เราไว้ กลางทางแต่ตอนนีอ้ ยากลงจากรถมากฉันนั่งสวดมนต์อยู่ใน
ใจ พุธโธ แตงโมเอ้ ยไม่ใช่ๆเอาใหม่ๆพุธโธ ธัมโม สังโฆ อีพี่แดนมันจะขับรถเร็วไปไหน>[]<
“พะพี่แดนเบาๆ หน่อยก็ได้”
“ซือ้ รถมาตัง้ แพงจะให้ พี่ขับช้ าเป็นเต่าเพ่ือ? ”
“เพื่ออะไรละเพ่น้ องพี่ไม่ได้มีประกันนะว้ อย”
“หึๆ ก็ได้ๆ แกนี่ร้ องโวยวายเป็นคนแก่ไปได้”
พ่ีแดนยอมผ่อนคันเร่งที่เหยียบ เฮ้ อ (-.- “)โล่งใจไปนึกว่าจะมาตายแถวนีซ้ ะแล้วเรา
“พี่แดนๆ!”
แท็กซ่ีมันตัดหน้ าไม่นะ>[]<ชนทางฝั่งฉันเต็มๆแน่ กรีด้ ดดดด
โครม!
กรีด้ ดด
เจ็บบบบบ! >[]<เจ็บมือรถชนแล้วหรอออ หือO.O?ฉันลืมตาขึน้ มาดูพี่แดนหักหลบไปชนแบริเออร์ยางที่
ตัง้ อยู่ทางฝั่งคนขับแทนส่วนมือที่เจ็บอยู่ก็อีพี่แดนมันกุมแน่นจนกลายเป็นบีบแทนผิดแล้วพ่ีแดนมือหนูไม่ใช่
เกียร์รถ พ่ีแดนขับรถชะลอแล้วจอดท่ีข้ างทางแล้วรีบหันมาดูฉัน
“เป็นอะไรรึเปล่ามึง้ เจ็บตรงไหนไหม” พี่แดนปล่อยมือจากฉันแล้วมาจับแขนจับหัวฉันดูแทน
“ ห นูไ ม่ เ ป็ น อ ะ ไ ร พี่ ล ะ เ ป็ น อ ะ ไ ร ไ ห ม ”