นางมารร้ายกับพี่ชายแอบบรัก

~ 101 ~

“คืออายอยากขอคาปรึกษาเรื่องธุรกิจนะคะขออายเข้ าไปในบ้านได้ไหมอาจต้องคุยนาน” >อาย
“ ไ ด้ สิ ” > พ่ี แ ด น
เม่ือพ่ีแดนอนุญาตฉันก็จะเดินไปเปิ ดประตูรัว้ ให้ คุณอายแต่พี่แดนคว้ าแขนฉันไว้
“เด๋ียวพี่เปิ ดเอง”>พี่แดน
พี่แดนเดินไปเปิ ดรัว้ ให้ คุณอายเข้ ามาในบ้าน ส่วนคุณอายได้แต่มองฉันด้วยสายตาไม่ชอบใจ นัน้ สิใครจะไป
ชอบ
ฉันเดินเข้ ามาในบ้านพร้ อมกับพี่แดนและคุณอาย ฉันเลยจัดการยกนา้ มาให้ คุณอายส่วนพี่แดนก็เดินไปเอา
เอกสารท่ีห้ อง
“เธอไม่ใช่น้ องสาวแท้ ๆกับแดนน่ีใช่ไหม”
“อะอ้ อค่ะ”
“ได้ข่าวว่ามาจากบ้านนอก หัดเจียมตัวซะบ้างละถึงแดนกับคุณแม่จะเอ็นดูเธอก็อย่าหวังสูงคนระดับเธอก็
ควรมองหาคนระดับเดียวกัน”
ฉันรู้ดีว่าที่คุณอายพูดออกมาหมายถึงอะไร ฉันเข้ าใจถูกอย่างที่คุณอายบอกฉันไม่คู่ควรและฉันเป็นแค่
น้ องสาวท่ีพี่แดนเอ็นดูเท่านัน้ เอง
“มาแล้วอายเอกสารมาแล้ว อายอ่านดูก่อนนะ”>พี่แดน
พี่แดนเดินเข้ ามาแล้วเอกเอกสารให้ คุณอาย ฉันเลยเดินออกจากวงสนทนาไปที่ครัวแทน
“มีแขกมาหรอหนูมิง้ ”>ป้าอร
“ค่ะป้าอร”
“ใครหรอลูก”>ป้าอร
“ชื่อพี่อายค่ะ มาคุยงานกับพี่แดน”
“แต่เช้ าเนีย้ นะไหนๆ แม่ขอไปดูหน่อยหน้ าตาเป็นยังไง”>ป้าอร
ป้ า อ ร กับ ป้ า แ ม่ บ้ า น ว่ิ ง ไ ป แ อ บ ดูแ ล้ ว ว่ิ ง ก ลับ ม า
“ก็สวยอยู่นะใช้ ได้ๆ “>ป้าต่าย
“ดูท่าเป็นผู้หญิงทางานนะคะคุณอร” >ป้ากบ
“ไม่ดูแรดและไม่ดูแรงนะคะคุณอร” >แจ๋ว
“อืมๆ แล้วหนูมิง้ ว่ายังไงลูก” >ป้าอรหันมาถามฉัน
“มิง้ เคยเจอพี่อายมาก่อนแล้วค่ะ ดูเขาก็เหมาะกับพี่แดนดีค่ะ”

~ 102 ~

“หรออืมมมช่างเถอะๆ ถ้ าไอ้ แดนมันชอบก็คงต้องตามใจมันแต่บอกเลยสวยสู้หนูมิง้ ของป้าไม่ได้ฮิๆ”
ป้าอรพูดพร้ อมหยิกแก้ มฉันเบาๆ ก่อนกลับไปทาอาหารต่อฉันก็ช่วยป้าอรทาอาหารด้วยเม่ือทาเสร็จก็จัดโต๊ ะ
อาหารโดยวันนีม้ ีคุณอายมาทานด้วย
“ ข อ โ ท ษ ท่ี ร บ ก ว น คุณ ป้ า อ ร น ะ ค ะ พ อ ดี อ า ย รี บ จ ริ ง ๆ เ ม่ื อ คื น ก็ น อ น ไ ม่ ห ลับ เ ล ย เ พ ร า ะ เ รื่ อ ง ง า น ”
“แล้วไอ้ แดนลูกป้าสอนมันจะได้เร่ืองหรอลูก”
อุ๊บo.o!!ซดนา้ แกงแก้ แฮ้ งค์อยู่แทบสาลักเมื่อได้ยินป้าอรพูด
“หัวเราะอะไรอิเพิง้ ”>พ่ีแดนใช้ เท้ าเตะขาฉันแล้วพูด
“พี่แดนช่วยได้เยอะเลยค่ะ คุณแม่ไม่รู้หรอค่ะว่าพี่แดนกับพี่เคนทากาไรจากธุรกิจปี ละหลายร้ อยล้านเชียว
นะคะ”>อาย
“ต๊ายยย จริงหรอแดน”>ป้าอร
“ครับแม่แต่ไม่อยากโม้ หึๆ”>พ่ีแดน
“ทาไมแม่ไม่เคยรู้”>พ่ีแดน
“แม่ไม่เคยถามน่ีครับ แม่จาไม่ได้หรอว่าผมไม่ของเงินแม่ตัง้ แต่เม่ือไร” >พี่แดน
“แม่ก็ไม่ได้นับเพราะแกขอจนชินหึๆดีแล้วลูก ลูกก็เร่ิมอายุเยอะแล้วจะได้สร้ างครอบครัว” >ป้าอร
“หึๆครับ”>พ่ีแดน
พี่แดนพูดพร้ อมทาท่าทางยืดอกใส่ฉันไม่อยากจะเชื่อพี่แดนในวันนัน้ คนที่คอยแต่กินเหล้าเที่ยวผับผลาญเงิน
ป้าอรไปวันๆ ในวันนีท้ าธุรกิจประสบความสาเร็จ ขีโ้ ม้ ปะเนีอ้ มพระมาพูดก็ไม่อยากจะเช่ือ -_-
เมื่อทานข้ าวเสร็จฉันก็เก็บโต๊ะช่วยป้าแม่บ้านส่วนพี่แดนก็นั่งสอนงานให้ คุณ อายแถมคุยกันกะหนุงกะหนิง
พวกเขาสองคนดูเหมาะสมกันดี คุณอายเธอก็ทัง้ สวยทัง้ เก่งต่างกับฉันที่เป็นลูกจ้ างของรัฐจนๆเงินเดือนแค่
หมื่นเดียว แล้วทาไม...ฉันรู้สึกน้ อยใจ ทาไมนะ ฉันไม่ควรอยู่ที่น่ีนานมันไม่ดีต่อความสัมพันธ์ของเขา 2 คน
คลืดดดดด คลืดดดดดด
โทรศัพท์ฉันส่ันฉันหยิบโทรศัพท์ขึน้ มาดูพ่ีเอน่ีนา
“ฮัลโหลพ่ีเอ”
“(ลงมาหัวหินหรอเห็นป้าอรโทรบอก ทาไมไม่บอกพี่ละ)”
“พอดีมาเลีย้ งรุ่นท่ีชะอากับเพื่อนๆนะพ่ีเอ แต่พ่ีแดนไปรับมาว่าจะไปหาพี่เออยู่พอดี”
“(พอดีเลยสามีพี่กลับมาจากสวีเดนมาทานข้ าวด้วยกันนะแล้วน่ีลางานมาก่ีวัน)”
“พรุ่งนีก้ ็กลับแล้วค่ะพี่เอเดี๋ยวจะรีบออกไปหานะค่ะวันนีจ้ ะไปเล่นกับไอน่าด้วย”

~ 103 ~

“(จร้ าๆ)”
ฉัน ว า ง ส า ย จ า ก พ่ี เ อ แ ล้ ว รี บ ไ ป บ อ ก ป้ า อ ร
“ป้าอรหนูขอไปทานข้ าวกับพี่เอกับพ่ีเขยนะคะไว้ มืดๆ จะกลับ”
“จร้ า ฝากขอโทษพ่ีเอด้วยท่ีป้าไม่ว่างไปด้วยพอดีติดคุยงานเด๋ียวแม่เรียกตาแดนไปส่ง ”
“อย่าเลยค่ะๆเดี๋ยวมิง้ ไปเองเรียกแท็กซ่ีไปก็ได้ค่ะอย่ารบกวนพี่แดนเลยค่ะตอนนีพ้ ่ีเขาคุยงานอยู่กับพี่อาย”
“งัน้ ให้ ตาเช่ือมไปส่งแล้วกันถ้ าขึน้ แท็กซ่ีป้าเป็นห่วง”
“ค่ะฮะๆ”
เฮ้ อรอดตัวไปได้ลุงเชื่อมคนขับรถไปส่งฉันที่บ้านพี่เอ พอถึงบ้านพี่เอหลานสาวตัวน้ อยของฉันก็วิ่งมาหาฉัน
ทันที
“พี่มิง้ งงงง”
“ไอน่า”
ไอน่าหลานสาววิ่งเข้ ามากอดฉันแน่น
“โอ้ โห้ ไม่เจอแป๊ บเดียวโตเป็นสาวแล้ว”
“ใช่แล้วค่ะครูบอกว่าโตแล้วนา้ หนัก 19 แล้วค่าฮิๆ”
“หรอนา้ หนักขึน้ แปลว่าโตแล้วหรอฮะๆ”
“ค่า”
ฉันจูงมือไอน่าหลานรักเข้ าไปหาพี่เอที่จัดโต๊ะอยู่
“มาแล้วหรอแล้วน่ีตาแดนไม่มาด้วยนะคะนึกว่าตาแดนจะมาด้วยนะเนีย้ เห็นป้าอรบอกอยู่บ้านกัน”
“อ้ อพอดีพี่แดนเขามีแขกนะคะ”
“ไปชวนลุงขับรถมาน่ังเล่นในบ้านก่อนสิ ลุงเชื่อมใช่ไหม”
“ค่ะเดี๋ยวหนูไปตามให้ ”
ฉันไปตามลุงเชื่อมที่รอรับฉันกลับบ้านมานั่งเล่นในบ้ านพี่เอ และเมื่อถึงตอนเย็นนั่งทานข้ าวกับหลานและ
พ่ีเขยและพี่สาวพร้ อมลุงเชื่อมคนขับรถอย่างสนุกสนาน
“ลุงเอาไวน์ไหมคะ”> พ่ีเอถามลุงเช่ือม
“ไม่ละครับผมขับรถให้ คุณหนูมิง้ ”>ลุงเชื่อม
“มิง้ หัดด่ืมไหม”>พี่เอ

~ 104 ~

แม้ กาลังเปรีย้ วปากแต่กลัวเมาฮะๆ แต่...ลองนิดหน่อยคงไม่เป็นไร
“ลองนิดหน่อยพอค่ะ”
พ่ีเอรินไวน์ให้ ฉัน
“อะลองดูหัดดื่มไว้ เข้ าสังคมแต่แรงอยู่นะแค่ชิมๆจิบๆเอาฮะๆ” >พี่เอ
“ค่ะแค่จิบ ฮะๆ”

.......................................................
เมื่ออายกลับไปผมมองนาฬิกา โหเกือบจะหน่ึงทุ่มใช้ เวลาเกือบทัง้ วันในการสอน คิดถึงเมียซะแล้วสิผมเดิน
ไปเคาะประตูห้ องมิง้
ก๊ อกๆ
“มิง้ ๆต่ืนรึยังมืดแล้วนะออกไปหาอะไรกินกันเถอะ”
เ งี ย บ ก ริ บ
“มิง้ ๆ”
แก๊ ก!
หือประตูไม่ได้ล็อกผมรีบเปิ ดประตูเข้ าไปแต่ในห้ อง...ว่างเปล่า ผมเดินไปดูในห้ องนา้ ก็ไม่มีหายไปไหน ผม
รีบเดินออกมาที่ห้ องโถง
“อ้ าวคุณแดน หิวแล้วใช่ไหมคะป้าจะหาอะไรให้ ทาน”>ป้าต่าย
“ไม่ละป้ายังไม่หิว เห็นคุณหนูมิง้ ของป้าไหมหายไปไหน”
“อ้ อคุณนายไปคุยงานค่ะเห็นบอกไปทานข้ าวกับลูกค้า”>ป้าต่าย
“ถามหามิง้ ไม่ได้ถามหาแม่”
“โอ้ หนูมิง้ เห็นตาเรืองพาไปท่ีบ้านคุณเอนะค่ะไปทานข้ าวเดี๋ยวคงกลับมา” >ป้าต่าย
“ แ ล้ ว ทา ไ ม ไ ม่ บ อ ก ผ ม ล ะ ”
“มิทราบค่ะป้าไม่ใช่คุณมิง้ ”>ป้าต่าย
เออแปลกดีคนใช้ บ้านผม โมโหใส่คุณหนูขวัญใจหน่อยไม่ได้เลยตาเขียวใส่ผมเชียว ตกลงใครเป็นนายจ้ าง
อารมณ์เสียกลับมาจะด่าให้ ดูแม่ตัวดี
ผมโมโหนั่งรอไปนั่งรอมาปาไปจนจะสามทุ่ม หงุดหงิดให้ ตายสิ
ค รื น น น น

~ 105 ~

เมื่อได้ยินเสียงรถมาจอดหน้ าบ้าน ผมลุกจากโซฟาแล้วเดินไปที่หน้ าบ้านทันที
“นี่ไปทาไมไม่ชวนพี่ห๊ ะ!ไม่เคยเห็นหัวพี่เลยสิ” เมื่อผมเห็นมิง้ เดินเข้ าบ้านผมก็ถามไปทันที
“ฮิๆ ฮะๆ”
เธอเดินผ่านผมไปและหัวเราะไปท่ีห้ องโถง มันทาให้ ความอดทนของผมขาดโมโหจนหน้ ามืด ผมเดินเข้ าไป
กระชากแขนของเธอจนเธอเซปะทะอกผม หืออ...กล่ินแอลกอฮอล์เธอดื่มหรอ ให้ ตายสิมันยิ่งทาให้ ผมโมโห
“บอกแล้วใช่ไหมเวลาไม่มีพ่ีอย่าด่ืม!” ผมเขย่าเธอแรงๆ แล้วพูด
ผลัก!

ฮึยยเธอผลักผมลงกับโซฟา ความโมโหของผมเพ่ิมเป็นทวีคูณ
“มิง้ !!”
พรุบ!!
แล้วผมก็ต้องตกใจเมื่อเธอขึน้ มานั่งคร่อมผมบนโซฟาแล้วก้ มลงจูบผม ผมอึง้ แต่รี บอ้ าปากรับสัมผัสจากปาก
นุ่ม ผมแทรกลิน้ เข้ าไปหยอกล้อกับลิน้ ของเธอความโกรธหายไปหมด ฮืมมมมมมพ่ียอมแล้ว
ผมจูบและกอดเธออย่างดูดด่ืมแต่สายตาผมหันไปเห็น.. แจ๋วท่ียืนตาค้างอยู่
“ที่รักพอก่อนนะ”
“อือออ” เธอส่งเสียงเหมือนขัดใจแต่ก็มุดตัวเข้ าอ้ อมกอดผม
“แจ๋วออกไปได้ แล้ วไป” ผมส่งเสียงดุแล้วอุ้มเมียไปท่ีห้ องของผม เม่ือถึงห้ องผมก็ค่อยๆ เธอลงกับเตียง เธอ
เอามือคล้องคอผมไว้ แล้วโน้ มผมลงไปจูบร่างกายผมมันสั่นสะท้ านผมรีบถอดชุดที่ตัวเองสวมอยู่ แต่ผมก็
ต้องตกใจเม่ือมิง้ ลุกขึน้ แล้วผลักผมลงกับเตียงแล้วขึน้ คร่อมผมตอนนีใ้ จผมเต้ นรัวเม่ื อเธอค่อยๆแกะชุดเดรส
เผยให้ เห็นอกอิ่มขาวนวลผมไม่รอช้ าลุกขึน้ และค่อยๆจูบยอดอกอ่ิมอย่างทะนุถนอม
“อือ้ ออ พ่ีแดน”

“ค่ะพี่อยู่นี่” ตัวเธออ่อนระทวยและปิ ดกายไปมา ผมเลยรวบตัวเธอให้ นอนกับเตียง แล้วบรรจงจูบริมฝี ปาก
หวานก่อนจะผลักออกแล้วค่อยๆ จูบไล่ลงมาที่ซอกคอและไล่ลงม าเรื่อยๆ จนถึง...ผมไม่รอช้ าค่อยๆ ใช้ ลิน้
ลากตามรอยแยก
“อือ้ ออออพ่ีแดนขา”
เสียงหวานๆ เรียกช่ือผมและสะดุ้งทาให้ ผมรู้ว่าจุดนีเ้ ธอชอบ
“อือ้ อออพ่ีแดนค่ะ พี่แดน อือ้ ออ”
เธอปิ ดตัวไปมานา้ หวานของเธอเร่ิมเอ่อไหล

~ 106 ~

“พี่ก็ไม่ไหวแล้วเมียจ้ า”
ผมพูดจบก็ค่อยๆเข้ าไปในร่างของเธอ
“อือ้ ออพี่แดน”
“ซีด้ ดดดอ่าส์ เสียววว”
ฉึบๆๆ
ผมขยับกายเนิบนาบข้ างในเธออุ่นและร้ อนและเริ่มแน่นไม่อยากถึงเร็วผมยังอยากเป็นคนๆเดียวกับเธอ
นานๆ
ฉึบๆ จึบ!
“อ๊ ะ!”
เธอสะดุ้งโหยงจนตัวลอยเมื่อผมเข้ าไปจนสุด
“พี่แดนขา”
เธอพูดพร้ อมมือของเธอลูบไล้ บนหน้ าท้ องและลาตัวผม ซีด้ ดดดอย่าย่ัวสิค่ะคนดี คนลาบากไม่ใช่พี่นะแต่จะ
เ ป็ น ห นูหึ ๆ
พับๆ
ผมไม่ไหวแล้ว ซีด้ ด
พับๆๆๆ
ซีด้ ดดดพี่ไม่ไหวแล้วมิง้
“อือ้ พี่แดนนนน พ่ีแดนมิง้ ... อือ้ อออ อ๊ ะๆ”
“ซีด้ ดเมียจ้ า”
“อ๊ ะ!พี่แดนนกรีด้ ดด”
เธอสะดุ้งตัวสั่นผมเองก็เหมือนกันผมกระตุกกายปล่อยธารสีขาวในกายเธอผมกดเข้ าลึดจนสุดลาเพื่อยา้ ให้
คนใต้ร่างรู้ว่าเธอเป็นของผม ผมหายใจหอบมองคนใต้ร่างท่ีหายใจหอบเหมือนกัน
“หึๆเหน่ือยหรอ อยู่เฉยๆเด๋ียวพ่ีจัดการเองค่ะ”
พูดจบผมก็ก้ มลงจูบหน้ าผากเธอก่อนจะจูบเธอและเร่ิมบทรักอีกรอบ บอกเลยผมยังไม่อิ่ มหึๆ

.............................................
อือ้ ออแสงแดดสองกระทบตาเช้ าแล้วหรอ ฉันหันหน้ าหลบแสงแดดยามเช้ า

~ 107 ~

อือออ ทาไมรู้สึกวาบหวามที่หน้ าท้ องอ๊ ะ! อะไร!ทาไม ฉันค่อยๆ ลืมตาขึน้ มาพร้ อมกับความรู้สึกแปลกๆ
หน่วงบริเวณท้ อง เฮือกO[]Oพี่แดน!
ร่างของสั่นตามแรงกระแทก อือ้ ออ ทาไมรู้สึกแบบนี ้
พับๆ
“พี่แดนทาอะไร อ๊ ะๆ พี่แดนปล่อยพอ”
“ตื่นแล้วหรอ ซีด้ ด” พี่แดนพูดพร้ อมก้ มลงมาจูบที่หน้ าผากแต่ก็ยังไม่ยอมหยุด
“อืออ มิง้ ปวดหัว”
“พี่จะรีบๆอ่าส์ ทนหน่อยนะคนดี”
ฉันควรห้ ามทาแบบนีไ้ ม่ได้
“พ่ีแดนพอเถอะ อือ้ ออพ่ีแดนหยุด”
“เมียจ้ า”
พี่แดนก้ มลงแล้วกระซิบข้ างหูพร้ อมจูบซอกคอ
พับๆๆ
“อ่าสสส”
เสียงร้ องและครางในลาคอของพ่ีแดนดังอยู่ข้ างหูไม่มีแรงขัดขืนเลยอ๊ ะๆ ฉันตอนนีก้ ็รู้สึก...ไม่ไหวแล้ว อือ้ ออ
อ๊ ะ!กรีด้ ดดด
“โอ้ ววซีด้ ดดด”
พ่ีแดนกระตุกกายก่อนจะล้มตัวลงมากอดฉัน ทาไมฉันรู้สึกสมองและตัวเบาโล่งความรู้สึกนี.้ ..เหมือนมีอะไร
กาลังไหลเข้ าไปในร่างกาย ตอนนีเ้ ราสองคนหอบด้วยกันทัง้ คู่ ฉันรีบผลักพ่ีแดนออก
“พะพี่แดนป้องกันรึเปล่า”
“มีเด็กๆน่ารักดีออกเหมือนไอน่าไง”
“มิง้ ไม่ตลกนะพี่แดน”
“หึๆ”
พ่ีแดนไม่พูดอะไรแต่ลูบหัวฉันเบาๆ แล้ วย่ืนหน้ าเข้ ามาใกล้ฉันฉันรีบผลักออกทันที
“มิง้ มาอยู่ห้ องนีไ้ ด้ไงค่ะ” ฉันถามพ่ีแดนอย่างเอาเรื่อง
“หึๆมองพี่อย่างนัน้ ทาไม มิง้ เป็นคนลากพ่ีมาเองนะ”

~ 108 ~

ไม่จริง ความทรงจาของฉันค่อยๆ ด่ิงกลับไป ฉันด่ืมไวน์มาแล้วก็ เมาจากนัน้ ก็ไม่รู้อะไรอีกเลย แง้ Y [] Y
“บอกแล้วใช่ไหมว่าถ้ าไม่มีพี่ห้ ามด่ืม ดื่มทีไรห่ืนทุกทีหึๆ”
อิพี่แดนพูดอย่างอารมณ์ดีแต่ฉันตอนนีอ้ ยากจะถอดวิญญาณออกจากร่าง ทาไงดีๆฮื่ออออ
“ปวดหัวหรอคนดี” พี่แดนลุกขึน้ มากอดฉัน ฉันรีบผลักตัวออกแล้วเอาผ้ าห่มมาพันตัวแล้วลุกจากเตียง ฉัน
มองไปบนเตียงมีแต่คราบ...เลอะเต็มเตียงไ ปหมด นีม้ ันอะไรกันไม่จริ ง้ งงงงT[]T ฉันรีบหยิบชุดไปใส่ใน
ห้ องนา้ แล้วรีบวิ่งออกจากห้ องนา้
“นอนพักท่ีห้ องพ่ีก็ได้เดี๋ยวพี่เรียกแม่บ้านมาเปลี่ยนผ้ าปูท่ีนอนให้ เมื่อคืนเช็ดไม่ทันมันล้นนะหึๆ”
ฉันหันไปตามเสียงก็เห็นพี่แดนใส่ชุดคลุมสีนา้ เงินน่ังสบายใจบนโซฟาแถมยังพู ดได้ หน้ าตาเฉย ไม่ได้เครียด
อะไรกับฉันเลยพ่อคุณ ฉันแง้ มประตูห้ องพี่แดนออกไปดูไม่มีคนทางโล่ง ฉันจึงรีบวิ่งไปเปิ ดห้ องของตัวเอง
แล้วรีบเก็บเสือ้ ผ้ า กลับบ้านดีกว่ารีบกลับบ้านดีกว่าสบสนไปหมดแล้ว
วิง้ งงงงงง
โอ้ ยยแฮ้ งค์ มึน ปวดหัวจังไม่ไหวแล้ว...

ตอนท่ี 18

ผมเดินออกมามากห้ องไปท่ีครัวเพ่ือหากาแฟด่ืมอย่างอารมณ์ดี เฮ้ อรู้สึกชดช่ืน
“อารมณ์ดีอะไรของแกแต่เช้ าตาแดน” แม่ผมเดินเข้ ามาทัก
“ผมอารมณ์ดีงัน้ หรอแม่หึๆ”
“เอ่อก็แกยิม้ อารมณ์ดีแต่เช้ าแปลกๆ”
“หึๆ เปล่าครับแม่ ป้าต่ายขอกาแฟหน่อยไข่ลวกด้วยนะ”
“ค่าคุณแดน”>ป้าต่าย
“แม่ท่ีดินท่ีชะอาติดทะเลแม่ปล่อยขายรึยัง”
“ยัง แกถามทาไม”>แม่ผม
“ซือ้ ต่อได้ไหมหึๆ”
“หึๆ แม่ขายแพงนะแถวนัน้ เป็นโรงแรมเป็นรีสอร์ทหมดแล้วนะ” >แม่ผม
“ว่ามาสิแม่เท่าไรเท่ากันหึๆ”
“แล้วแกจะเอาท่ีดินตรงนัน้ ไปทาไม” >แม่ผม
“สร้ างเรือนหอสิแม่”

~ 109 ~

“ห๊ ะใครลูกสะใภ้ ฉันมีแล้วหรอ ใครๆคนช่ืออายอะไรนัน้ หรอ” >แม่ผม
“ไม่ใช่ค่ะ”>แจ๋ว
“แจ๋วแกรู้ดีจริงเชียว แล้วใครละตาแดนบอกมา” >แม่ผม
“หึๆ “ผมหัวเราะแทนคาตอบ
“นี่ค่ะกาแฟไข่ลวก” >ป้าต่าย
“ขอบคุณครับป้าต่ายคนสวย”
“หือ?” >ป้าแม่บ้านต่ายมองหาผมด้วยความสงสัย
“หึๆทาไมละป้าต่าย มองผมด้วยสายตาแบบนัน้ ทาไมครับ”
“ก็คุณแดนไม่ปกตินะสิค่า” >ป้าต่าย
“หึๆ หรอ”
ผมยิม้ ตอบป้าแม่บ้านต่ายพร้ อมยกแก้ วแกฟาดื่ม เฮ้ อ....สดชื่นทัง้ ๆที่ไม่ได้นอนเพราะทาการบ้านส่งเมียทัง้
คืนหึๆ
“เอ่อป้าต่าย”
“ค่าคุณแดน” >ป้าต่าย
“อยากกินหอยนางรมนะไปซือ้ มาให้ หน่อย”
“เช้ านีเ้ ลยหรอค่ะคุณหนู” >ป้าต่าย
“อืมเช้ านีล้ ะ ”
“หือตาแดน กินหอยนางรมแต่เช้ าเลยหรอแกจะโดฟไปไหน” >แม่ผม
“หึๆ โดฟอะไรแม่แค่อยากกิน”
“แปลกๆนะแก” >แม่ผม
“แม่สิแปลกมาจับผิดผมทาไมเนีย้ ”
“อ้ าวแล้วนีห้ นูมิง้ ยังไม่ต่ืนอีกหรอไม่สบายไข้ ขึน้ รึเปล่า” >แม่ผม
“หึ ๆให้ เขานอนเถอะแม่” เพราะเมื่อคืนผมกวนน้ องมันทัง้ คืนหึๆ
“ต้องไปดูหน่อยหลานฉันป่ วยรึเปล่าเนีย้ ” >แม่ผม
แม่ผมลุกขึน้ จากโต๊ะอาหารแล้วรีบเดินไปท่ีห้ องมิง้ ส่วนผมก็นั่งจิบกาแฟต่อ
“คุณแดนค่ะๆ”>แจ๋ววิ่งมาหาผม

~ 110 ~

“มีอะไรแจ๋ว”
“คือ...คุณอายคนท่ีมาเมื่อวานนีม้ ารอคุณแดนที่ห้ องรับแขกนะค่ะ สงสัยเร่ืองด่วนมาแต่เช้ าเลย” >แจ๋ว
“อืมๆเด๋ียวฉันออกไปหาฉันนัดไว้ เองละ”
“อ้ อค่ะ” >แจ๋ว
“เออนีแ้ จ๋ว”
“ค่าคุณแดน” >แจ๋ว
“เปลี่ยนผ้ าปูที่นอนให้ ฉันด้วยนะแล้วคอยดูเมียฉันด้วย ถ้ าเธอตื่นรีบหาข้ าวให้ กิน”
“มะเมีย” >แจ๋ว
แจ๋วทาหน้ างง ยัยคนนีค้ วามจาสัน้ จริง
“อ้ อออออค่าคุณแดนแจ๋วจะดูแลให้ อย่างดีค่ะ” >แจ๋ว
“หึๆ อืม อะนี่ฉันให้ พิเศษแต่ดูแลเมียฉันให้ ดีวันนีฉ้ ันอาจต้ องไปข้ างนอก รบกวนด้วยมีอะไรรีบโทรหาทันที
เลยนะ” ผมย่ืนเงินให้ แจ๋วพร้ อมส่ังให้ ดูแลเมียผมก่อนจะเดินออกมาหาอายที่นั่งรออยู่ห้ องรับแขก
“หึๆ อายมาแต่เช้ าเลยนะงัน้ ทานข้ าวเช้ าที่บ้านพ่ีก่อนละกันค่อยออกไปดูที่ดิน”
“ดีใจท่ีพี่แดนชวนทาน กะมาฝากท้ องท่ีนีเ้ หมือนกันค่ะ ติดใจเม่ือวานอาหารอร่อยมาก” >อาย
“หึๆ ฝี มือแม่พ่ีกับน้ องมิง้ นะ”
“แจ๋วววว หานา้ ซุปให้ หนูมิง้ ของฉันหน่อยเร็วสงสัยจะแฮ้ งค์หนักฮ่าๆ ลุกไม่ไหวเหมือนฉันตอนเป็นสาวเป๊ ะ
กินไม่เก่งแต่ชอบกินฮ่าๆ”>แม่ผมเดินพูดไปหัวเราะไป
“แม่แล้วน้ องเป็นอะไรมากไหม” ผมหันไปถามแม่
“ตาปรือๆเหมือนอดหลับอดนอนนะลูกฮ่าๆ เด๋ียวแม่ดูแลเองคุยงานกันไปเถอะ” >แม่ผม
“หึๆแค่นีก้ ็ไม่ไหวซะแล้วหรอ”
“หืออตะกีพ้ ี่แดนพูดอะไรนะค่ะอายได้ยินไม่ถนัด” >อาย
“เอ้ อเปล่าๆปะไปหาข้ าวทานกัน”
“ตัง้ โต๊ะเลยไหมค่ะคุณแดน นี่ค่ะหอยนางรมสดๆมาแล้วค่ะ”>ป้าต่าย
“จัดมาเลยครับ หึๆ”
“คิดยังไงทานหอยนางรมแต่เช้ าค่ะพี่แดน” >อาย
“หึๆ พี่แค่อยากกินนะ”

~ 111 ~

“เขาบอกว่าช่วยให้ มีพลังจริงหรอค่ะฮิๆ” >อาย
“หึๆ ไม่รู้สิเดี๋ยวพี่ทดลองเอง อ่ะอาหารมาเต็มโต๊ะแล้วทานเลย”
“แล้วคุณป้าละค่ะ” >อาย
“เดี๋ยวมาทานก่อนเลย”
“แม่มาแล้วๆ เอ้ าหนูอาย” >แม่ผม
“สวัสดีค่ะป้าอร” >อาย
“สวัสดีจ๊ ะ วันนีจ้ ะมาปรึกษาเรื่องงานกันอีกหรอจ๊ ะ”>แม่ผม
“เปล่าครับวันนีอ้ ายจะพาผมไปดูที่ดินนะ พอดีเห็นน้ องอายบอกมีท่ีดินน่าสนใจหลายแปลง”
“จะซือ้ ไว้ ทาไมละลูกแม่ก็มีท่ีเยอะ อยากได้เลือกไปสิลูก” >แม่ผม
“หึๆ ผมซือ้ ดีเองกว่าจะเอาไว้ ให้ เมียเป็นสินสอดครับ แต่แม่ครับผมขอแปลงที่อยู่ริมทะเลนะผมจะสร้ างเรือน
หอ”
“เอาจริงหรอตาแดน” ”>แม่ผม
แม่ผมมองหน้ าผมด้วยความประหลาดใจ
“หึๆ แล้วนี่มิง้ ..เป็นไงบ้างครับ”
“ซดข้ าวต้มนอนไปแล้วลูก” ”>แม่ผม
“ดีแล้วครับ หึๆ”
ผมยิม้ ให้ แม่ก่อนจะตักอาหารเข้ าปาก เฮ้ อหัวใจของผมมันพองโตน่ีใช่ไหมที่เขาเรียกว่าความรัก หึๆ

.........................................
มึนหัวจังทัง้ แฮ้ งค์ทัง้ ไม่ได้ นอน..โอ้ ยยต้ องกลับบ้านวันนีน้ ี่ต้องไหวฉันต้องไหวฉันฝื นลุกจากเตียงไปล้างหน้ า
อาบนา้ แล้วรีบเก็บเสือ้ ผ้ าใส่กระเป๋ ากลับบ้านอยู่ต่อไม่ได้แล้ว เม่ือเก็บเสร็จฉันก็ค่อยๆแง้ มประตูเดินออกมา
จากห้ องอย่างหวาดระแวง กลัวเจอพี่แดน
“คุณหนูมิง้ !”
เฮือก! ฉันหันไปเจอแจ๋วสาวใช้ ในบ้าน
“แจ๋วตกใจหมดเลย”
“ขอโทษค่ะ เห็นคุณหนูมิง้ ทาท่าทางเหมือนจิง้ จกเกาะเสาอยู่เลยทักฮ่าๆ”
ท่าทางฉันแย่ขนาดนัน้ เลยหรอ แล้วทาไมมองฉันแปลกๆแบบนัน้ ละแถมมองแล้วทาหน้ าแดง เรางงนะแจ๋ว( -
_-)

~ 112 ~

“เอ่อแจ๋วพี่แดนอยู่ไหนหรอ”
“อ้ อไปข้ างนอกกับคุณอายค่ะ “
ไปกับคุณอายหรอ...ทาไมใจฉันรู้สึกหน่วงๆ ก็ไม่เห็นแปลกเลยพี่ๆสองคนเขาคุยกันอยู่นี่นาแล้วพวกเขาดู
เหมาะสมกัน ฉันต่างหากที่ทาผิดเพราะความเมาแท้ ๆ ฉันไม่ควรอยู่ที่น่ีฉันควรกลับบ้าน
“คะคุณมิง้ เป็นอะไรไหมค่ะหน้ าซีด้ ๆ”
“เปล่าจ๊ ะๆ”
“แล้วนี่คุณหนูมิง้ จะไปไหนค่ะสะพายเป้ด้วย”
“อะอ้ อจะกลับพิษณุโลกนะป้าอรละอยู่ไหนฉันจะไปลาท่าน”
“ห้ องรับแขกค่ะ”
“ขอบคุณจ๊ ะ”
ฉันขอบคุณแจ๋วแล้วเดินมาหาป้าอรที่ทางานอยู่ห้ องรับแขกของบ้าน
“ป้าอรค่ะ” ฉันเรียกป้าอรด้วยความรู้สึกผิดในใจ
“อ้ าวหนูมิง้ ตื่นแล้วหรอสะพายกระเป๋ าทาไมจ๊ ะ”
“ คื อ ห นูจ ะ ก ลับ พิ ษ ณุโ ล ก แ ล้ ว ค่ ะ ”
“อ้ าวทาไมรีบกลับนักละจ๊ ะหนูมิง้ น่าจะพักอีกซัก2-3วันนะ”
“ คื อ มี ง า น ด่ ว น น ะ ค่ ะ เ ล ย ต้ อ ง รี บ ก ลับ ”
“หรอจ๊ ะ แย่จังงัน้ ป้าไปส่งที่สนามบินนะ”
“ค่ะ ขอบคุณค่ะป้าอร”
ฉัน รี บ เ ดิ น ท า ง อ อ ก จ า ก บ้ า น ป้ า อ ร ไ ป ยัง ส น า ม บิ น แ ล ะ จ อ ง ร อ บ ที่ เ ร็ ว ท่ี สุด
“ป้าอรหนูลานะค่ะดูแลสุขภาพดีๆนะค่ะ”
“ไว้ มาเยี่ยมป้าใหม่นะลูก มาคราวหน้ าป้าจะพาไปเที่ยววัดบนเขา ไปไหว้ พระกัน”
“ขอบคุณค่ะป้าอร”
ฉันพยายามจะกลัน้ นา้ ตาแต่ก็กลัน้ ไม่ได้ ฉันเข้ าไปกอดป้าอรแน่นเพราะฉันตัง้ ใจจะไม่มาที่หัวหินอีกแล้ว
“ไม่เป็นไรลูกอย่าร้ องเด๋ียวก็ได้เจอกันอีก”

~ 113 ~

“ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ สายการบินเที่ยวบินที่ FD3456 พร้ อมแล้วที่จะออกเดินทางไปยังท่าอากาศยาน
นานาชาติกรุงเทพมหานคร ณ ประตูทางออกหมายเลข 55” เสียงประกาศเที่ยวบินที่ฉันซือ้ ตั๋วกาลังเรียก
ผู้โดยสารขึน้ เครื่องฉันค่อยๆคลายกอดป้าอร
“หนูไปนะค่ะ”
ฉันไหว้ ลาป้าอรก่อนจะลากกระเป๋ าเดินไปขึน้ เครื่อง ฉันจะไม่กลับมาที่น่ีอีกแล้ว ...ลาก่อนหัวหิน

ตอนท่ี 19

ให้ ตายสิวิ่งดูแปลงที่ดินทัง้ วันถึงบ้านเกือบมืดเลยรีบเข้ าบ้านไปหาเมียดีกว่า ผมหอบเอกสารและถุงขนม
จากรถเข้ าบ้านพะรุงพะรัง หึๆซือ้ ขนมของชอบของเมียมาถ้ าเมียผมเห็นเธอเห็นคงยิม้ ดีใจ
“อุ้ยคุณแดนซือ้ อะไรมาเยอะแยะค่ะเนีย้ มาๆเดี๋ยวแจ๋วช่วยถือค่ะ” >แจ๋วที่เดินมาพอดีก็รีบเข้ ามาช่วยผมถือ
ของ
“ ข อ บ คุณ ม า ก แ จ๋ ว แ ล้ ว เ มี ย ฉัน ล ะ ”
“อ้ อคุณหนูมิง้ กลับพิษณุโลกตัง้ แต่ตอนเที่ยงแล้วค่ะ”
“ห๊ ะ!”
“ตกใจอะไรค่ะคุณแดน”
“ทาไมไม่โทรบอกฉัน ปล่อยให้ กลับไปได้ยังไง!”
“ขะขอโทษค่ะคุณแดน แจ๋วคิดว่าให้ บอกแค่ถ้ าคุณมิง้ ป่ วย”
“ตาแดนเสียงดังอะไรกันลูก”
ผมคงเสียงดังมากแม่ถึงกับวิ่งจากในครัวมาดู เมื่อแจ๋วเห็นแม่ผมก็รีบวิ่งไปหลบอยู่ด้านหลังแม่ผม
“แม่มิง้ กลับพิษณุโลกทาไมไม่โทรบอกผม”
“เอ้ าแล้วมันเก่ียวอะไรกับแกละ น้ องติดงานด่วนเป็นอะไรจะเป็นจะตายขึน้ มาห๊ ะตาแดน เสียงดังจนตกอก
ตกใจหมด”
“แม่ครับ”
“อะไรตาแดน”
ผมอยากจะบอกแม่เหลือเกินว่าน้ องมันเป็นเมียผมแล้ว แต่มันพูดไม่ได้ผมอึดอัดจนอกจะระเปิ ดอยู่แล้ว
“ไม่มีอะไรครับแม่”
ผมตัดบทแล้วเดินเข้ าห้ อง ให้ ตายสิคิดว่ากลับมาจะได้กอดเมีย ผมยกโทรศัพท์โทรวีดีโอคอลหา

~ 114 ~

ตรึง----- ตรึง----- ตรึง-----ตรึง-----ตรึง-----ตรึง!
โ ท ร ไ ล น์ ไ ม่ รั บ ผ ม เ ล ย เ ป ล่ี ย น โ ท ร เ บ อ ร์ แ ท น
ตือออออ ตือออออ ตือออออ ตืออออ ตืดๆๆๆๆ
เธอไม่รับ....ผมไม่เคยรู้สึกแบบนีเ้ ลย โหยหาเหมือนใจจะขาดอยากได้ยินเสียงแค่เสียก็ยังดี ผมเดินออก
จากห้ องมาหาแม่
“แม่ครับ”
“ว่าไงลูก ผีออกแล้วหรอ”
“น้ องถึงบ้านรึยัง แม่ลองโทรถามให้ ผมหน่อยสิ”
“ แ ล้ ว ทา ไ ม แ ก ไ ม่ โ ท น เ อ ง ล ะ ”
“โทรเถอะน่าแม่”
“เออๆ”
แม่ผมตอบผมอย่างราคาญก่อนจะเดินไปหยิบโทรศัพท์โทรหามิง้
“ฮัลโหลหนูมิง้ ถึงบ้านรึยังจ๊ ะ”
เธอรับแสดงว่า...เธอตัง้ ใจไม่รับสายผมเมื่อตะกี ้ ใจผม...มันเจ็บ...ผมมีความรู้สึกเสียใจผสมความโมโห
อยากจะดิ่งตามเธอไปท่ีบ้านแล้ วลากเธอมาขังไว้
“จ๊ ะๆ ป้าไม่กวนแล้วพักผ่อนนะลูก บายจ๊ ะ” แม่ผมวางสายของมิง้ แล้วหันมาหาผม
“ตาแดนน้ องถึงบ้านแล้วไม่ต้องห่วง”
“ครับแม่ เออแม่แม่รู้จักบ้านน้ องท่ีพิษณุโลกไหมครับ”
“ไม่รู้ จ๊ ะ จะว่าไปเราน่าจะไปเที่ยวพิษณุโลกกันบ้างก็ดีเนอะ เอบอกแม่ว่าบ้านอยู่ติดอุ ทยานแห่งชาติ
บรรยากาศคงดีนะลูก”
“ดีเลยครับผมอยากไป ไปกันเลยไหมแม่”
ค รื ด ๆ
เสียงโทรศัพท์ผมดังขึน้ ผมรีบยกขึน้ มามองหวังว่าจะเป็ นเมียตัวเองแต่.. ไอ้ เคน ผมเดินออกห่างจากแม่แล้ ว
รับ
“ว่าไงเคน”
“(เฮ้ ยพรุ่งนีเ้ ดินทางด่วนมาคร์มันโทรบอกว่า เราได้ทาสัญญากับอีรักและกาตาร์ พรุ่งนีเ้ ราต้องเดินทาง
ด่วน”

~ 115 ~

“พรุ่งนีเ้ ลยหรอวะ”
“(เออ เราต้องอยู่ต่างประเทศเป็นเดือนแน่นอนมึงเตรียมของให้ พร้ อมละ)”
“ไอ้ เชีย้ เป็นเดือนเลยหรอวะ”
“(ทาไมวะตกใจอะไรปกติเราก็ทางานกันประมาณนีอ้ ยู่แล้วนี่ เป็นอะไรติดอะไรรึเปล่าแดน)”
ก็ผมจะไปตามเมีย คิดถึงเมียจะเอาไงวะ
“กูไม่อยากไปวะ”
“(เฮ้ ย กาไรคนละเกือบ3ร้ อยล้านเลยนะมึงใช้ เวลาแค่เดือนเดียว มึงมีธุระอะไรบอกกูมาดิไอ้ แดน)”
“กูจะไปหาเมีย”
“(เมีย!X”
“อืม”
“(ใครเมียมึง น้ องอายหรอไปเอาตอนไหน)”
“ไม่ใช่”
“(หือ?ใครทาไมกูไม่รู้จัก ใครมันทามึงหลงได้ขนาดทิง้ งานทิง้ เงิน2 -3ร้ อยล้านได้เนีย้ )”
“กูอยากไปจัดการแล้วก็แต่งๆให้ เสร็จนะอยู่แบบนีก้ ูไม่สบายใจ กูกลัวเขา...หนีกูไป”
“(ใครวะหึๆกูอยากเห็นจริงๆนี่มึงฟังกูนะคิดซะว่าไปหาสินสอดมาขอเมีย คู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอก)”
“มึงช่วยกูนะ”
“(ช่วยอะไรวะ)
“(เออเด๋ียวถึงเวลาเดี๋ยวกูบอกเอง งัน้ แค่นีล้ ะเตรียมของก่อน)”
วันต่อมาผมลาแม่ไปทางาน ผมพยายามโทรหามิง้ แต่เธอไม่ยอมรับ ไลน์ไปก็ไม่อ่านให้ ตายสิกลุ่มใจชะมัด
ขอเวลา1เดือนเมื่อผมกลับมาผมจะจัดการทุกอย่างให้ เรียบร้ อย ผมจะทาทุกอย่างให้ มันถูกต้อง รอพี่นะมิง้
“รับนา้ อะไรดีค่ะ”
“แดน แอร์ถามมึงนะรับนา้ อะไร” ผมสะดุ้งเมื่อไอ้ เคนสะกิด
“อ้ อ นา้ เปล่าครับ”
“ค่ะ”
“มึงเป็นอะไรไมดูเหม่อๆ “
“พอถึงกาตาร์มึงโทรหามิง้ ให้ กูหน่อย”

~ 116 ~

“ทาไมมึงไม่โทรเองละไอ้ แดน”
“มิง้ รับโทรศัพท์กู”
“หึๆโกรธอะไรกับน้ องละมึง”
“มึงจาวันที่เราไปผับกับน้ องได้ไหมวันที่กูกินเหล้าแข่งกับน้ อง”
“หึๆจาได้สิ มึงกับน้ องยังกอดคอกันเดินเข้ าบ้านอยู่เลย อย่าบอกนะทะเลาะกันเพราะไม่รู้ใครชนะหรอหึๆ”
“หึๆเปล่าแต่วันนัน้ ....กุกับน้ องนอนด้วยกัน”
“นอน? หมายความว่าไงไอ้ แดน อย่าบอกนะ”
“อืม...กูกับน้ องมีเซ็กส์กัน”
“ไอ้ แดนไอ้ เชีย้ มึงทาน้ องทาไม! ไอ้ เวร”
“ก็กูเมากูไม่ได้ตัง้ ใจแต่....ครัง้ ที่2 ครัง้ ที่3 กูตัง้ ใจ”
“ไอ้ เวร เอ้ ย ”ไอ้ เคนกระชากคอเสือ้ ผมทันที
“แล้วมึงจะให้ กูทายังไงก็กูรักของกู! ”
ผมกับไอ้ เคนโวยวายจนคนชัน้ เฟิ ร์สคลาสหันมามองกันทัง้ ลา ไอ้ เคนค่อยๆปล่อยคอเสือ้
“ แ ล้ ว . . . มึ ง จ ะ จัด ก า ร ยัง ไ ง ต่ อ ไ ด้ แ ด น ”
“กู...รักน้ องวะไอ้ เคน..กลับไปกูจะไปคุยให้ รู้เรื่องถ้ าเป็นไปได้กูก็อยากแต่งเลย แต่ตอนนีน้ ้ องไม่ยอมรับ
โทรศัพท์กูเลย”
“หึๆ หวังว่าน้ องคงจะเอามึงนะหึๆ “
ผมมองหน้ าไอ้ เคนที่ทาสายตายียวน มันพูดซะความมั่นใจของผมที่มีน้ อยอยู่แล้วลดจนติดลบ รอพี่นะมิง้ พ่ี
จะกลับไปขอ

ตอนท่ี 20

หน่ึงเดือนต่อมา ไวใช่ไหมทุกคนวันนีเ้ งินเดือนออกซะด้วยยย เย้ อยากกินหมูกระทะๆๆ >-<
“เฮ้ ยเงินเดือนเข้ าแล้ววะ” >ช่างไฟเดินเข้ ามาพูดแบบดีด้ ้าเมื่อข้ อความเงินเดือนแจ้ งเตือน
หือออออ>..< เหม็นมากกลิ่นอะไรฟระ
“พี่ด้าไปเดินเก็บขีย้ างพารามาหรอเหม็นมาก” ฉันหันไปแว้ ดใส่พี่ด้าช่างไฟเหม็นมากทุกคนรู้จักขีย้ างพารา
กันไหม มันก็คือยางพารานัน้ ละกรีดจากต้นและแช่ไว้ ในถ้ วยนา้ ยางใช้ นา้ กรดหยอดจะทาให้ แข็งตัวเรียกว่า
ยางก้ อน มันมีกลิ่นเหม็นมาก

~ 117 ~

“อะไรไอ้ มิง้ วันนีพ้ ี่ไม่ได้ไปกรีดยางนี่พี่ใส่นา้ หอมพี่จากอิตาลีเลยนะพี่สาวพี่ส่งมาให้ เลยนะว้ อย”
>~<หวะจะอ้ วกเหม็นนนนน ฉันรีบวิ่งไปอ้ วกในห้ องนา้
“เฮ้ ยไอ้ มิง้ เป็นอะไร” >พี่ด้าช่างไฟ
หวะไอ้ พ่ีด้าอย่าเข้ ามาใกล้ตูเฟ้ย@ [] @อ๊ อกกกกก ฮือออT [] Tไม่ไหว
“อ๊ อก ~นา้ หนูของนา้ ”
“ได้ๆ” >พ่ีด้าช่างไฟฟ้าว่ิงไปเอานา้ มาให้ ฉัน
“เอาๆนี่นา้ ” >พ่ีด้าช่างไฟ
“ขอบใจพ่ี แล้วก็ออกไปๆ เหม็น”
“เออๆ” >พี่ด้ารีบว่ิงออกห่างฉัน ฉันจับแก้ วนา้ ขึน้ มาดื่มล้างคอเม่ือดีขึน้ หน่อย
“อย่าเข้ ามาใกล้น้ องนะไอ้ พ่ีด้าเหม็นมาก”
“โหอะไรพ่ียังไม่ได้ทาอะไรเลย” ไอ้ พี่ด้าบ่นฉันแต่ก็ยอมอยู่ห่างๆ ฉันเดินกลับเข้ าไปในห้ องก็เจอผอ.มาพอดี
“เป็นอะไรไอ้ มิง้ อ้ วกแตกอ้ วกแตนเป็นคนท้ องเลยนะ ผัวก็ไม่มี” >ผอ.ช่าง
“โอ้ ยยผอ.ท้ องลมสิมันนะ โรคกระเพาะกินมันแล้วมัง้ หมู่นีเ้ ห็นไม่ค่อยกินข้ าว” >พี่ด้าช่างไฟ
ท้ อง.....ไม่หรอกมัง้ พ่ีแดนบอกป้องกันทุกครัง้ น่ีนาแต่......จะว่าไปประจาเดือนยังไม่มา
“ผอ.วันนีห้ นูขอลานะคะ”
“อ้ าวลาเลย เออๆได้ๆไปพักผ่อนไป” >ผอ.ช่าง
ฉันไหว้ ลาผอ.ช่างแล้วรี บขับรถไปร้ านขายยาในตัวอาเภอเพื่อซือ้ ที่ตรวจครรภ์ และตอนนีฉ้ ันอยู่ห้ องนา้ ใน
ปั๊มนา้ มัน ในฉันถือที่ตรวจครรภ์ด้วยมือที่สั่น เอาวะอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดฉันค่อยๆ ลืมตาขึน้ มาดู -_<
O~O 2 ขีด!
แก๊ ก!
ที่ตรวจครรภ์ร่วงจากมือฉันทันที 2ขีด.... ฉันท้ องหรอ...ไม่จริงก็พี่แดนบอกป้องกันแล้วนี่ฉันจะท้ องได้ไงท่ี
ตรวจอาจเพีย้ นก็ได้
ณ โรงพยาบาลประจาอาเภอ
“คุณคะเชิญเข้ าพบคุณหมอค่ะ”
นางพยาบาลสุดสวยเชิญฉันเข้ าไปพบคุณหมอในห้ อง
“หมอเป็นยังไงบ้างค่ะ” ฉันถามคุณหมอพร้ อมกับหัวใจท่ีเต้นรัว

~ 118 ~

“ ยิ น ดี ด้ ว ย น ะ ค รั บ ”

“เยสสสสสไม่ท้ องใช่ไหมค่ะหมอ”

“หือ? ท้ องสิครับยินดีด้วยครับคุณแม่มือใหม่”

วิง้ งงงง รู้สึกจะหน้ ามืดสิตู ..หมอตูจะเป็นลม@~@

“ตายแล้วคุณแม่ๆ” นางพยาบาลตกใจรีบเข้ ามาพยุงฉันที่น่ังอยู่บนโต๊ะ

“พักก่อนๆ คุณแม่ เด๋ียวหมอจัดยาให้ ฝากครรภ์เลยเนอะ”

ม้ ายยยยยจริง้ งงงงงงงงงงงงงง> [] <

ตอนนีฉ้ ันน่ังรอรับยาบารุงครรภ์อย่างเหม่อๆ ฉันจะทายังไงดี ฉันท้ อง..ฉันควรจะทายังไงต่อถ้ าพ่อแม่รู้จะทา
ยังไง โอ้ ยยความคิดมากมายประดังเข้ ามาหัวของฉัน ทาแท้ งหรอ......ไม่ๆ ฉันรีบสะบัดความคิดเลวๆออก
จากหัวแล้วเอามือลูบท้ องเบาๆ แม่ขอโทษนะลูกที่คิดไม่ดี ยังไงแม่ก็จะเลีย้ งลูกเองแต่ช่วยแม่หน่อยนะลูก
แม่ต้องหางานทาเพ่ิมจะได้เก็บเงินไว้ ซือ้ นมให้ หนูกินอย่าทาให้ แม่แพ้ ท้ องเลยนะลูก

..........................................................

แสงแดดที่แรงชนิดมะเร็งถามหาคงไม่ต้องบอกว่าที่ไหน ผมกลับมาแล้วหลังจากที่ไปทา งานหลายประเทศ
เ ป็ น เ ดื อ น

“เฮ้ ยแดนรอกูด้วยมึงจะรีบไปไหนของมึงเนีย้ ”

“กูจะบินต่อลงไปพิษณุโลกบ้านน้ องเลย”

“โห มึงไม่พักไม่แวะบ้านเลยหรอ”

“ ไ ม่ ต้ อ ง ห่ ว ง กูไ ห ว ”

“หึๆโชคดีเพ่ือน”

“หึๆ ขอบใจ”

ผมลาไอ้ เคนและโทรบอกแม่ว่าจะไปหามิง้ ผมเอาแหวนเพชรที่ซือ้ มาดู หึๆมิง้ พ่ีกาลังจะไปหาแล้วนะ

เมื่อเครื่องบินจอดลง ณ สนามบินจังหวัดพิษณุโลก ผมรีบเดินขึน้ รถโรงแรมที่มารอรับแล้วรีบยกโทรศัพท์
ขึน้ มาถ่ายหน้ าป้ายสนามบินจังหวัดส่งให้ ยัยตัวแสบของผมดูพร้ อมส่งข้ อความไปว่า (พี่อยู่ที่นี่แล้วมาหาพี่
หน่อยได้ไหม) ถึงแม้ ว่าเธอไม่เคยอ่านข้ อความผมเลย เมื่อถึงโรงแรมผมล้มตัวลงนอนลงกับเตียงรู้ สึก
ทรมานใจผมหวังว่าเธอจะอ่านข้ อความผมแต่เธอก็ยังไม่อ่าน ให้ ตายสิมันทาให้ ผมรู้สึกท้ อผมเดินออกจาก
ห้ องแล้วลงมาที่ห้ องอาหารของทางโรงแรม

“รับอะไรดีครับ”

“สเต๊กอกไก่ ไข่ลวก แล้วก็นา้ มะเขือเทศ”

~ 119 ~

“ครับ”

“เออเด๋ียวน้ อง”

“ครับ”

“มีวัดใกล้ๆ ไหมพ่ีอยากไหว้ พระ”

“วัดใหญ่เลยครับใกล้ๆ โรงแรมเราเลยเดินออกจากตรงนีน้ ิดเดียวก็ถึงแล้วละครับ”

“อืม ขอบใจมากที่สั่งไปตะกีเ้ ช็คบิลเลยแล้วกัน”

“ห๊ า”

“ไม่ต้องหา เท่าไร”

“เออครับๆ”

ผมจ่ายค่าอาหารพร้ อมให้ ทิปพนักงานไปก่อนจะเดินออกจากโรงแรมจะให้ กินก็คงกินไม่ลงหรอก ผมเดิน
ออกจากโรงแรมไปก็เจอวัดพระพระศรีรัตนมหาธาตุวัดคู่บ้านคู่เมืองพิษณุโลก ท่ีตรงนีค้ ือวัดท่ียัยหนูของผม
มาสวดมนต์ข้ ามปี ทุกปี หึๆ ผมไม่รอช้ าเดินเข้ าไปไหว้ พระทันที

ในตอนเย็นแบบนีไ้ ม่ค่อยมีคนบรรยากาศสงบผมพนมมือแล้วมองพระพุทธรูป ผมควรจะทายังไงดีครับท่าน
ชีวิตผมเกิดมาบนกองเงินกองทองมีพร้ อมทุกๆ อย่าง อยากได้ทุกอย่างที่อยากได้แต่ตอนนีผ้ มจนปัญญา
เหลือเกินถ้ าหากว่าเขากับลูกมีบุญวาสนาต่อกันเป็ นคู่บุญคู่บารมีที่เกิดมาเพ่ือบาเพ็ญบุญรวมกันขอใ ห้ ท่าน
ชีท้ างให้ ผมที

“ที่รักถ้ าคุณมาไม่ได้ผมจะไปหาคุณนะ”

เสียงคุยโทรศัพท์ของคนนั่งไหว้ พระอยู่ด้านหลังผมดังขึน้ ใช่สิ... มาขนาดนีเ้ ม่ือเธอไม่ยอมมาหาก็ไปหาเธอ
เองเลยสิวะไอ้ แดนผมหันมองพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์แท้ ขอบคุณครับผมจะไปหาเมียผมพรุ่งนี ้ ผมกลับมาที่
โรงแรมแล้วคิดหาวิธี....ใช่!ท่ีอยู่ผมต้องรู้ที่อยู่บ้านมิง้ ท่ีต่างจังหวัด ผมยกโทรศัพท์แล้วโทรหาพี่เอพ่ีสาวมิง้ ที่
หัวหินทันที

“ (ว่าไงแดน) ”

“พ่ีเอคือผมมาเที่ยวท่ีพิษณุโลกกับเพ่ือนนะว่าจะแวะไปหายัยหนูมิง้ ด้วย บ้านพ่ีที่ต่างจังหวัดอยู่ที่ไหนหรอ”

“ (อูยยยยจะไปถูกรึแดนอยู่ไกลนะมุดอยู่ในป่ าติดอุทยานแห่งชาติเลยนะ ทาไมไม่โทรหาไอ้ มิง้ ละแดนให้
น้ องออกมารับหน้ าถนนหลัก) ”

“น้ องมันบอกยุ่งๆเลยไม่อยากกวนนะพี่เอ”

“ (เออไอ้ น้ องคนนีม้ ันแปลกประหลาดเกินคน) ”

“ฮะๆ ไม่เป็นไรพ่ีเดี๋ยวผมแวะเท่ียวแถวนัน้ ด้วยแค่บอกท่ีอยู่ก็พอ”

~ 120 ~

“โอเคจ๊ ะ”
ตอนนีผ้ มกากระดาษที่จดที่อยู่บ้านต่างจังหวัดของเมียผมไว้ ในมือใจผมมันพองโต ผมจะได้เจอเธอแล้ว
วันต่อมา
ผมให้ รถของโรงแรมพาไปและไปกันแบบมั่วๆถามคนไปตลอดทัง้ เส้นทาง จากถนนสายหลักก็เข้ าสู่ถนน
ชนบทบางจุดไม่มีสัญญาณมือถือข้ างถนนเต็มไปด้วยไร่นา ทุกคนครับผมจะรอดไหมเพราะต อนนีจ้ ีพีเอ
สมันพาผมลงมานาข้ าวช้ าวบ้านเรียบร้ อย ตายๆ
“เฮ้ ยพ่ีเบาๆก็ได้เด๋ียวลงนาข้ าวกันพอดี ผมยังอยากเจอเมียยังไม่อยากตาย”
“ครับๆ”
“อีกไกลไหม”
ผมถามพนักงานขับรถของโรงแรม
“ดูจากจีพีเอสแล้วอีกไกลครับฮ่าๆเอาเป็นว่าให้ พวกเราออกจากถนนลูกรังนีไ้ ด้ก่อนเถอะครับ จีพี เอสนี่มัน
เชื่อไม่ได้จริงๆ นะครับ”
รถโคลงเคลงไปมาผมจะอ้ วกอยู่แล้ว อดทนๆ เพื่อเมียไอ้ แดนท่องไว้ เมียรออยู่ เวลาผ่านไปเท่าไรไม่รู้ และ
แล้วผมก็ได้ขึน้ ถนนดาเส้นหลัก เฮ้ อ..นึกว่าจะไม่รอด อีกนิดจะได้เจอเมียแล้ว มิง้ รอพี่นะพ่ีกาลังจะไปหา
ครืด! ครึกๆๆ
หือ? เฮ้ ยๆๆ จู่ๆรถตู้ที่ผมนั่งอยู่ก็กระตุก
“ เ ป็ น อ ะ ไ ร ร ถ เ ป็ น อ ะ ไ ร ”
ผมถามพนักงานขับรถของโรงแรม
“เอ่อ...ผมว่ามันน็อกนะครับเดี๋ยวผมลงไปดูก่อน”
คนขับรถเดินออกจากรถแล้วเปิ ดกระโปรงรถดู
“โหน่าจะหม้ อนา้ ครับโหน่าจะรั่วด้วย คงไปต่อไม่ได้ ผมจะโทรเรียกรถมายกมานะครับแล้วจะให้ ทางโรงแรม
เ อ า ร ถ ม า เ ป ลี่ ย น แ ต่ ค ง ต้ อ ง น า น ห น่ อ ย ”
ให้ ตายสิทาไมผมโชคดีขนาดนีเ้ อาไงดีวะ ผมดูนาฬิกาบนข้ อมือ จะ4 โมงเย็นอยู่แล้ว กว่ารถจะมาเปลี่ยนคง
มืด
“น้ อง อยู่คนเดียวได้ไหม”
“ หื อ ? แ ล้ ว คุณ จ ะ ไ ป ยัง ไ ง ค รั บ ที่ นี่ น่ า จ ะ ไ ม่ มี ร ถ ป ร ะ จา ท า ง น ะ ค รั บ ช น บ ท ข น า ด นี ”้

~ 121 ~

“เดี๋ยวช่วยโบกรถหน่อยรถอะไรก็ได้พี่ขึน้ ได้ หมด” ผมหยิบแบ้งค์พันให้ พนักงานขับรถเป็นสินนา้ ใจที่เขามา
ลา บ า ก ด้ ว ย
“ขอบคุณครับพ่ี”
“ไม่เป็นไรครับ ขอบคณท่ีพาผมมา”
ผมตอบพนักงานขับรถก่อนจะไปยืนรอโบกรถกลางแดดให้ ตายสิแน่ใจนะว่าแดดตอนเย็นนึกว่าแดดตอน
เท่ียง ผมยืนรอเกือบจะชั่วโมงแล้วยังไม่มีรถผ่านมา ร้ อนมากตอนนีเ้ หง่ือผมไหลจนเสือ้ เปี ยก
“คุณครับๆ น่ันมีรถมาแล้ว” พนักงานขับรถบอกผมผมรีบว่ิงจากร่มไม้ ข้ างถนนมาโบกรถทันที
“จอดก่อนๆ”
รถกระบะตอนเดียวเก่าๆ ค่อยๆ จอดตรงหน้ าผม
“สวัสดีครับคุณลุงคือผมจะไปหมู่บ้านนี ้ คุณลุงผ่านไหมครับ” ผมย่ืนกระดาษท่ีจดที่อยู่ของเมียให้ ลุงดู
“โอ้ หมู่บ้านลุงเองแล้วจะเข้ าไปทาไมละพ่อหนุ่ม” คุณลุงแก่ๆ ถามผมพร้ อมมองผมตัง้ แต่หัวจรดเท้ า
“ ผ ม จ ะ ไ ป ห า เ มี ย ค รั บ บ้ า น เ มี ย ผ ม อ ยู่ท่ี นั่น ”
“ท่าทางผิวดูเป็นผู้ดี ในหมู่บ้านลุงไม่เคยเห็นใครมีลูกเขยแบบเอ็งนะจาผิดรึเปล่าพ่อหนุ่ม”
“ไม่ผิดครับ น่ีชื่อที่อยู่บ้านเมียผมเธอช่ือเล่นชื่อมิง้ ครับ นี่ครับรูปเธอ”
“โอ้ ยยยยไอ้ มิง้ !! ลุงรู้จักๆนี่หรอผัวไอ้ มิง้ ”
“ครับ”
“ไปได้กันตอนไหนละพ่อ” ยายที่นัjงข้ างๆ ลุงหันมาถามผม
“เอ่อ....คือฮะๆผมจะมาขอเมียครับ”
“โอ้ โหผัวไอ้ มิง้ หล่อจริงๆ พ่อมึง เห็นมันบ้าๆบอๆไม่คิดว่ามีผัวกับเขา”
“มาๆพ่อหนุ่มขึน้ รถเลยแต่...มันเหม็นหน่อยนะลุงพ่ึงไปขายขีย้ างมา”
“ ค รั บ ไ ม่ เ ป็ น ไ ร ค รั บ ”
ผมรีบขนกระเป๋ าขึน้ หลังกระบะ หืออออออกล่ินอะไรวะเนีย้ เหม็นเหมือนขีจ้ ะอ้ วก
“ไอ้ หนุ่มไหวไหม มันเหม็นลุงเข้ าใจฮ่าๆรอโบกคันอ่ืนไหม”
“ไหวลุงไปเลยครับผมทนได้” ผมเอามือบีบจมูกแล้วน่ังลง ไหวผมทนไหวผมจะไปหาเมีย
ผมมองข้ างถนนที่รถแล่นผ่านมีหุบเขาเข้ าไปลึกเรื่อยๆ สัญญาณโทรศัพท์ก็ขาดเป็นช่วงๆ ท้ องฟ้าก็เริ่มมืด
ลงๆผมมองพระอาทิตย์กาลังตกดิน สวยมากสวย จริงๆ ส่วนอากาศก็เริ่มเย็นขึน้ ๆ จนกระทั่งเข้ ามาใน

~ 122 ~

หมู่บ้านหนึ่ง รถกระบะที่ผมนั่งค่อยเคลื่อนชะลอแล้วจอดตรงหน้ าร้ านอะไรสักอย่าง มีเตาเล็กและถาดวาง
ลูกชิน้
“ลุงไปต่อเลยผมไม่หิว” ผมตะโกนบอกคุณลุง
“ น่ี ไ ง บ้ า น เ มี ย เ อ็ ง พ่ อ ห นุ่ม ”
ผมหันมองไปในบ้านเห็นมิง้ กาลังถือหม้ ออะไรสักอย่างกาลังเดินมาที่หน้ าบ้าน มิง้ ...มิง้ จริงๆ ด้วย
ผมรีบคว้ ากระเป๋ ากระโดดลงรถแล้ววิ่งไปหามิง้ และคว้ าเธอมากอด เจอแล้วผมได้เจอแล้วไม่ได้ฝันไปทุก
คน ผมไม่ได้ฝัน

ตอนท่ี 21

ฝันไปใช่ไหม......จู่ๆ ฉันเห็นพ่ีแดนกาลังว่ิงมาหา
พรึบ!
ไม่ได้ฝันเพราะตอนนีอ้ ิพี่แดนกอดฉันอยู่อุ่นจังแต่ทาไม...เหม็น เหม็นอะไรแหวะกลิ่นขีย้ าง ฉันตัง้ สติได้ รีบ
ผลักพี่แดนออก
“เหม็น!” ฉันตะคอกใส่พี่แดนแล้วผลักพ่ีแดนออก คลื่นไส้อีกแล้วลูก..ไม่เอาอย่าทาแม่อ้ วกนะลูก ฉันรีบเอา
มือลูบหนึ่งท้ อง
“เอ่อพ่ีขอโทษ พ่ีน่ังรถลุงที่ขายยางพารามา” ฉันมองไปท่ีหน้ าบ้านก็เห็นลุงมีกับยายมา
“หนูว่าพ่ีแดนกลับไปดีกว่าค่ะ”
“เอ้ าไอ้ มิง้ ไล่ผัวแบบนัน้ ได้ยังไง”
ยายมาตะโกนจากหน้ าบ้านฉันตกใจมองอิพี่แดนท่ียืมยิม้ ให้ อยู่
“คุยกันดีๆ ป้ากับลุงไปละ” >ยายมา
“มิง้ ทาอะไรอยู่จ๊ ะ”
“พะพ่ีกลับไปดีกว่าค่ะ”
“พี่โทรหาหนูทาไมหนูไม่รับไม่ตอบไลน์พี่เลย พ่ีเลยมาหาเพราะพ่ีเป็นห่วง”
“มิง้ ไม่เป็นไรแค่ยุ่งๆ นะค่ะ”
“งัน้ มิง้ ทาอะไรอยู่ มาพ่ีช่วย”
“ ไ ม่ ต้ อ ง ค่ ะ พ่ี แ ด น รี บ ก ลับ ไ ป ดี ก ว่ า ค่ ะ ”
“มิง้ พ่ีพ่ึงมาจะรีบไล่พ่ีไปไหน”

~ 123 ~

“ก็.....พี่แดนมาทาไมละค่ะ ท่ีนี่ไม่มีอะไรให้ เท่ียวหรอกค่ะ”
“ก็มาหามิง้ ไง มิง้ พ่ีว่าเราคุยเรื่องของเรากันให้ รู้เร่ืองดีกว่านะ หนูทาแบบนีพ้ ่ีไม่สบายใจเลย”
“พ่ีแดนเราคุยกันแล้วนะว่าอย่าพูดเร่ืองนี ้ พี่สบายใจเถอะค่ะหนูจะไม่พูดเร่ืองของเราพ่ีกลับไปเถอะ”
“ใครมานะมิง้ ”
เอือก! แม่ ฉันรีบเข้ าไปกระซิบพี่แดน
“พี่แดนห้ ามพูดเรื่องนัน้ นะ”
“ใครมานะมิง้ แม่ใช่ไหม”
"คือ..."
“สวัสดีครับคุณแม่ผมช่ือแดนครับ แม่ช่ืออรพ่อช่ือจอร์แต่เสียชีวิตแล้วครับ บ้านอยู่หัวหินครับ เอ่อแม่ผมเป็ น
เพื่อนกับพ่ีเอนะครับแล้วผมก็รู้จักมิง้ ด้วยครับ”
“โอ้ เคยได้ยินอยู่พ่อหนุ่มมาเท่ียวหรอเดินทางมาไกลเลยสิ แล้วน่ีทานข้ าวทานปลามารึยังพ่อหนุ่ม”
“ยังครับแม่ เอ่อ..พอมีท่ีอยู่ให้ ผมไหมครับ คือ..ผมมาแค่ตัวกับกระเป๋ า”
“ได้สิพ่อหนุ่มห้ องชัน้ ล่างแม่ว่าง เดี๋ยวแม่ให้ มิง้ ไปกางมุ้งไว้ ให้ เดี๋ยวแม่ไปบอกป้าแล้ก่อนนะ”
“ ป้ า แ ล้ ?”
“แม่ของเอนะพ่อหนุ่ม”
“อ้ อครับ แม่พ่ีเอ”
“เอากระเป๋ าไปเก็บในบ้านก่อนนะ มิง้ ลูกพาพี่เข้ าไปในบ้านสิลูกเด๋ียวแม่ไปหาป้าแล้ก่อน”
ฉันหันมองตาขวางใส่พี่แดน
“เอ้ ารออะไรมิง้ พาพี่เข้ าบ้านสิลูก” >แม่ฉันหันมาดุฉันเบาๆ
“ค่ะแม่”
ฉันพาพี่แดนเข้ าไปในบ้านชัน้ แรก
“พี่แดนนอนห้ องนีน้ ะคะเดี๋ยวมิง้ จะเตรียมมุ้งกับที่นอนมาให้ ”
“จ๊ ะแล้วห้ องข้ างๆ พ่ีห้ องใครหรอ”
“ห้ องมิง้ เองค่ะท่ีนอนอาจไม่ได้สะดวกสบายพี่ก็อดทนหน่อยนะคะพรุ่งนีม้ ิง้ จะไปส่งพ่ีในเมืองแต่เช้ า”
“ส่งอะไรมิง้ พี่มาหามิง้ นะอย่าไล่พ่ีสิพ่ีเสียใจนะ” พี่แดนพูดพร้ อมจะจับหน้ าฉัน ฉันรีบหลบทันที
“อะไรกันหึๆ กลัวอะไรพี่”

~ 124 ~

พี่แดนพูดแล้วลูบผมฉันเบาๆ เขายังเป็นพ่ีที่ดีของฉัน
“พี่ขออาบนา้ หน่อย ห้ องนา้ อยู่ไหนเอ่ยเหม็นมากตอนนีห้ ึๆ มิง้ ต้องไม่เชื่อแน่ว่ากว่าพี่จะมาหามิง้ ได้ พี่เจอ
อ ะ ไ ร ม า บ้ า ง ”
“ห้ องนา้ อยู่หลังบ้านพี่แดนออกไปตูหลังก็ได้”
“จ๊ ะ”
พี่แดนจัดการคนเสือ้ ผ้ าตัวเองออกจากกระเป๋ าแล้วรีบว่ิงไปอาบนา้ -_-ก็แน่ละเหม็นเหมือนส้วมแตกเคล่ือนที่
ขนาดนัน้ ไม่รีบสิจะแปลก ไปเตรียมหาฟูกท่ีนอนกับมุ้งมาให้ พ่ีแดนดีกว่า เราเองก็ต้องทาตัวปกติเ ป็นน้ องท่ีดี
เหมือนเดิม

..............................................
ผมหยิบเอาผ้ าขนหนูออกมาจากห้ องพักแล้วเดินไปห้ องอาบนา้ หลังบ้าน คนชนบทนี่เขานิยมทาห้ องนา้ นอก
บ้านกันหรอแปลกทาไมไม่ทาในบ้านแต่ก็ช่างเถอะๆ รีบอาบนา้ ไปหาเมียดีกว่าหึๆ ผมเปิ ดห้ องอาบนา้ เข้ าไป
ก็โอเคใช้ ได้ ง่ายๆ สไตล์ชาวบ้านสะอาดดีแต่ไม่มีฝักบัว ใช้ ขันอาบไอ้ ฟิ ลโบราณสุดๆ หึๆ ผมจัดการถอดเสือ้
เหม็นนา้ ยางพาราออกจากตัว จะบ้าตายเหม็นชะมัด
กึก!
หือเสียงอะไรวะ
ผมมองไปที่ต้นเสียงมันดังอยู่ในกะละมังควา่ ท่ีอยู่ อะไรวะ
กึกๆ
ตัวอะไรอยู่ในกะละมังวะ-_-? ผมค่อยๆ ยกกะละมังออก เฮือก!!คางคก หายนะมาเยือนผมกับมันจ้ องตา
กันเขม่น อย่านะโว้ ยอย่าโดดนะ
ปึง้ งง!!!
เฮือกกกกก!!! พูดไม่ทันขาดคาคางคกมันกระโดดทุกคน ผมรีบว่ิงออกจากห้ องนา้
“คางคกกกกกกกกกกก”
ผมว่ิงกลับมาท่ีห้ อง มิง้ ที่กาลังจัดท่ีนอนอยู่หันมามองผมแล้วรีบหันกลับผมรีบเข้ าไปหาเธอทันที
“มิง้ ๆ คะคางคกๆ อยู่ในห้ องนา้ มะมันๆ กระโดดใส่พี่”
“แล้วพ่ีทาไมไม่ใส่เสือ้ ให้ เรียบร้ อยค่ะพ่ีแดน”
“โธ่ถ้ ามัวแต่ใส่เสือ้ มันก็กัดพ่ีนะสิ”
“ฮะๆ พี่แดน”

~ 125 ~

“ทาไมมิง้ หัวเราะพ่ีละ พี่กลัวคางคกน่ี”

“ฮิๆ ตัวโต้โตกลัวคางคก คางคกกัดไม่ได้ค่ะพ่ีแดน มาๆ เดี๋ยวมิง้ ไล่ให้ ”

มิง้ เดินนาผมไปท่ีห้ องอาบนา้ นอกบ้านแล้วเอานา้ สาดไล่คางคก มันก็กระโดดออกไป

“เห็นไหมน้ องคางคกไปละ พี่แดนก็รีบอาบนา้ เถอะ” น้ องคางคก-_-? เด๋ียวเมียจ้ าเรียกไอ้ จะดีกว่าเรียกน้ อง
คางคกนะ-_-

“มิง้ งง”

ผมเรียกเธอด้วยเสียงออดอ้ อนเพราะตอนนีผ้ มอยู่ในห้ องอาบนา้ กับเธอแค่สองคน ผมทาหน้ าตาอ้ อนแล้ว
ค่อยๆ ขยับเข้ าไปใกล้ๆ เมีย คิดถึงจะแย่อยากกอดใจแทบขาดแล้ว

“ถอยหน่อยค่ะพี่แดน เสียงรถตะกีพ้ ่อมิง้ คงกลับมาจากสวนแล้ว มิง้ ไปเฝ้าหน้ าร้ านก่อนนะคะพอดีมิง้ ปิ ง้
ลูกชิน้ ขาย”

เธอพูดพร้ อมผลักผมออกก่อนเดินออกไปใจเย็นๆ แดนช้ าๆ ได้พร้ าเล่มงามเมียอยู่นี่แล้วเธอไม่หนีเราไปไหน
หรอกตอนนีส้ ิ่งที่แกต้องทาคืออาบนา้ แหวะเหม็นจะแย่แต่จะไปกอดเมียไม่เจียมตัวซะเลยไอ้ แดน

เมื่อผมอาบนา้ เสร็จแต่งตัวพรมนา้ หอมจนแน่ใจว่าหอมจนน่ากอดก็เดินออกมาดูรอบๆ บ้าน บรรยากาศดี
มากท่ีน่ีมีแต่ธรรมชาติ

“พ่อหนุ่มใช่คนรู้จักไอ้ เอมาจากหัวหินใช่ไหม” มีชายอายุราวๆ แม่ผมมาทักผม ผมรีบยกมือไหว้ ทันทีนี่น่าจะ
เ ป็ น พ่ อ ต า ผ ม ล ะ

“ใช่ครับ สวัสดีครับคุณพ่อผมแดนน่ีครับ”

“โห รูปหล่อเหมือนดาราเลยพ่อหนุ่มตามสบายนะเดียวพ่อจะไปทาเมนูพิเศษให้ เป็นอาหารเย็นรอชิมได้
เลย”

“โห ขอบคุณมากเลยครับ”

“เอาๆ ตามสบายพ่อหนุ่ม”

ผมยิม้ ให้ พ่อตาท่ีเดินไปห้ องครัวส่วนผมก็รีบเดินไปหาเมียที่ขายลูกชิน้ ปิ ง้ อยู่หน้ าบ้าน

"ให้ พ่ีช่วยไหมคะมิง้ ”

“แค่ช่วยอย่าวุ่นวายพอค่ะ” หึๆ เธอบ่นผมพร้ อมเอามือปาดเหงื่อตัวเองพร้ อมกับนับเงินที่ขายได้มีแบ้งค์ 20
บาท6-7แบ้งค์ มันทาให้ ผมเจ็บจีด้ ท่ีใจทาไมผมปล่อยเมียให้ ลาบากขนาดนี ้

“มิง้ ”

“ค่ะ”

“เหนื่อยใช่ไหม”

~ 126 ~

“ ทา ง า น ก็ ต้ อ ง เ ห นื่ อ ย สิ ค ะ ”
“นี่มิง้ ทางานที่สานักงานแล้วมาขายลูกชิน้ ปิ ง้ ต่ออีกหรอ”
“ค่ะ”
“พี่ว่าอย่าทาเลยมันเหน่ือย”
“มิง้ ไม่ได้เกิดบนกองเงินกองทองแบบพี่แดนนะคะ ไม่ต้องห่วงมิง้ หรอกพรุ่งนีว้ ันเสาร์พักได้ค่ะ”
“หยุดขายเถอะ ลาออกจากงานด้วยพี่ดูแลหนูเอง”
“มิง้ โตแล้วนะคะพี่แดนไม่ต้องห่วงมิง้ ค่ะ”
อยากจะยกรางวัลดือ้ แห่งปี ให้ เมียเหลือเกิน้ เงินจะเอาสักเท่าไรบอกมาสิ สามีคนนีจ้ ะหามาให้ เธอทางาน
งกๆ ได้เงินไม่กี่บาทกัน ผมบ่นเธอในใจก่อนจะเดินไปแย่งหน้ าที่ปิ ง้ ลูกชิน้ จากเธอ
“พี่ปิ ง้ เองหนูรอใส่ถุงให้ ลูกค้าพอค่ะ”
“อย่าให้ ไหม้ นะพ่ีแดน”
“จร้ า”
หึๆ มีส่ังด้ วย
เอีย้ ดดดดดดด!
อิอ้ หือเสียงเบรกรถ-_-ผมเงยหน้ าจากเตาปิ ้งลูกชิน้ แล้วมองไปทางเสียงเบรกรถก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งอายุ
ราวๆ สามสิบกว่าเดินลงจากรถกระบะแต่งเครื่องเสียงทัง้ คัน ให้ ตายสิวะกางเกงสีแดงเสือ้ สีเหลืองผมสี
เขียวเทรนไหนของมันวะเนีย้
“น้ องมิง้ ครับ”
ใครน้ องมึง -_-มันเรียกเมียผมเสียงอ่อนเสียงหวาน
“เอากี่ไหมคะ”
“100 บาทจัดมาครับ”
แล้วทาไมมึงต้องเก๊ กเสียงหล่อใส่เมียกูด้วยไอ้ สัญญาณไฟจราจร
“มิง้ ไม้ ละเท่าไรพ่ีจัดการเองไปน่ังในบ้านไปพี่ขายเอง”
“ไม่เป็นไรพี่แดนมิง้ ทาได้พี่แดนช่วยมิง้ พลิกลูกชิน้ ก็พอค่ะ”
“ครับ”
อ้ าวชิบ-_-ยอมโดยอัตโนมัติได้ยินเมียพูดขอไม่ได้เชียวตู ควรไล่เมียเข้ าบ้านสิไอ้ แดนไอ้ โง่

~ 127 ~

“ใครนะน้ องมิง้ ”
ไอ้ สัญญาณไฟจราจรถามขึน้ มันพ่ึงจะรู้ตัวรึไงว่ามีผมยืนอยู่ ชิ!ตอบไปเลยมิง้ ว่าเราเป็นอะไรกัน หึ
“ญาติของมิง้ ค่ะมาจากหัวหิน” แป่ วววรู้สึกตัวเองเหมือนสามีนิรนามT-T

“อ้ อหรอว่าแล้วเชียวหน้ าตาแปลกๆ เนอะ”
ใครแปลกห๊ ะไอ้ สัญญาณไฟจราจรอย่างฉันเขาเรียกว่าหล่อโวย
“น่ีค่ะ”
“ขอบคุณจ๊ ะน้ องมิง้ เม่ือไรจะใจอ่อนให้ เบอร์พี่ละจ๊ ะ”
ผมหันขึน้ มองหน้ าไอ้ สัญญาณไฟจราจรทันที สงสัยมันอยากกินทรีนแทนลูกชิน้
“อะได้แล้วลูกชิน้ เอาเงินมาด้วยครับ 100 บาท”
ผมรีบหยิบถุงลูกชิน้ ให้ ไอ้ สัญญาณไฟจราจรแล้วหยิบเงินจากมือไอ้ สัญญาณไฟจราจร เมียผมไม่พูดอะไรแต่
ไอ้ สัญญาณไฟจราจรก็ยิม้ หวานให้ เมียผมก่อนจะหันมองผมแล้ วหุบยิม้ ก่อนจะรีบเดินไปขึน้ รถและขับ
ออกไป ผมหันมองเมียตัวเองเธอก็ยังอารมณ์เย็นปลอกแตงกวาเพื่อเตรียมไว้ ให้ ลูกค้าหยิบกินกับลูกชิน้ ปิ ง้
แต่ผมเดือด
“มิง้ พ่ีเหมาไม่ต้องขายละ”
“พ่ีแดนเลิกทานิสัยแบบนีเ้ ถอะ มิง้ ขายได้ไม่ต้องเป็นห่วง”
“คือพี่...แค่จะเหมาแจกเด็กๆ โน่นไงกาลังปั่นจักรยานมาโน่นไง “ผมชีไ้ ปที่กลุ่มเด็กๆ ที่ปั่นจักรยานและวิ่ง
กันมา
“นี่เงินจ๊ ะมิง้ ”
“ผมหยิบเงินในกระเป๋ าให้ มิง้ 5 พันแต่มิง้ คืนผมมา4 พันกว่าบาท”
“คืนทาไมมิง้ ”
“ก็ราคาลูกชิน้ 4 ร้ อยค่ะ เอาละเด็กๆ มีคนใจดีเลีย้ งลูกชิน้ มากินฟรีเร็วๆ”
เธอยิม้ ให้ ผมบางๆ แล้วเรียกเด็กๆ มากินลูกชิน้ อยากดูแลไม่อยากให้ ลาบาก เมื่อแจกลูกชิน้ เสร็จก็เริ่มมืดแม่
ของมิง้ ก็มาเรียกผมกับมิง้ เข้ าบ้านไปทานข้ าว
ตอนนีผ้ มน่ังแบบกลัวๆ อยู่ในวงกินข้ าว
“ทานเลยพ่อหนุ่ม”

~ 128 ~

พ่อตาของผมยกจานลาบเนือ้ สดๆ ให้ ผมชิม หัวใจผมจะวายเลือดแดงเเจ๋ สู้เขาไอ้ แดนอยากได้ลูกเขาก็ต้ อง
เอาใจพ่อตาเข้ าไว้ ไอ้ แดน ผมตัดสินใจเอือ้ มมือไปตักลาบเนือ้ สดๆ เข้ าปากแล้วรีบกลืน

“ฮะๆ เป็นไงพ่อหนุ่ม”

“ฮะๆ อะอร่อยครับ”

“ป้าทาแกงหอยใส่กะทิมา ลองทานดูนะพ่อหนุ่มน่ีมิง้ เขาชอบมาก”

“หรอครับคุณป้า ขอบคุณครับผมขอลองนะครับ” ผมตักแกงหอยเข้ าปากหืออร่อยใช่ได้พึ่งเคยกิน ผมตัก
แกงหอยกะจะเอาไปใส่จานให้ เมียแต่...ทาไมดูหน้ าเธอพะอืดพะอม

“มิง้ เป็นอะไรหิวหรอนี่อะแกงหอยป้าบอกของชอบมิง้ พ่ีตักให้ ”

“ไม่เอาเหม็น”

“หืออออ เหม็นหรอมิง้ เมื่อก่อนป้าเห็นมิง้ ชอบกินน่ีลูก”

“เอ่อ..สงสัยป้าใส่ใบชะพลูเยอะแน่เลยกลิ่นมันแรงฮะๆ ไม่มีอะไรค่ะ”

เมียผมตอบป้าของเธอแล้วรีบยกนา้ ขึน้ มาดื่มแต่....ตาเธอจ้ องจานลาบเนือ้ สดๆอย่างไม่ละสายตา..อย่า
บอกนะว่า...ผมคิดไม่ทันไรเธอก็ตักลาบเนือ้ สดๆ เข้ าปากแล้วกินอย่างเอร็ดอร่อย

“อ้ าวมิง้ ปกติพ่อไม่เคยเห็นหนูกินลาบดิบเลยน่ี”

“ก็..ลองกินดูมันก็อร่อยดีนะค่ะพ่อ หวานดี”

เธอพูดพร้ อมเอามือเช็ดเลือดมุมปาก รึว่า...... ผมทานข้ าวไปสังเกตเธอไปเธอซัดลาบสดๆซะหมดจาน ผม
จะทายังไงดีทุกคนเมียผมเป็ นปอบ เมื่อผมเข้ านอนก็คิดถึงแต่เรื่องเมีย...ทาไมเมียเราจู่ๆ ก็ลุกขึน้ มากินของ
ดิบๆ ไม่จริงงงงงงT[]Tถ้ าเมียเราเป็นอะไรไปผมจะอยู่ยังไง ผมควรไปเคาะปร ะตูแล้วถามเธอให้ รู้เรื่องเธอ
อาจจะป่ วยก็ได้

กึก!

เอีย้ ดดดดด

จู่ๆ ผมได้ยินเสียงประตูห้ องข้ างๆท่ีเป็ นห้ องเมียผมเปิ ด ผมรีบดีดตัวลุกจากที่นอนแล้วค่อยๆ แง้ มประตูแอบ
ดูก็เห็นร่างของเมียผมเดินผ่านไปประตูห้ องผมไป น่ีก็4ทุ่มแล้วเธอลุกมาทาไมอีก ผมลุกเดินย่องตามเธอไป
เธอเดินไปที่ห้ องครัวแล้วหาอะไรสักอย่างในตู้เย็นออกมาหั่น โอ้ แม่เจ้ าเธอหยิบบางอย่างที่หั่นใส่ปากแล้ ว
เคีย้ วก่อนจะกลับไปหั่นต่อบรรยากาศช่างดูสยอง ถึงเธอจะเป็นปอบผมก็รัก( T[]T)เธอเป็นเมียผม ผม
ตัดสินใจเดินเข้ าไปหาเธอถึงแม้ ว่าเธอจะกินไส้ผมก็ตาม

“มิง้ ” ผมตัดสินใจเดินเข้ าไปเรียกเธอ

“อุ้ย!พ่ีแดน ลุกออกมาทาไมค่ะ”

~ 129 ~

เธอดูตกใจเม่ือเจอผม
“ พี่ รั ก ห นูน ะ ถึ ง ห นูจ ะ เ ป็ น อ ะ ไ ร พี่ ก็ รั ก ”
“ หื อ พี่ แ ด น เ ป็ น อ ะ ไ ร ”
“ก็หนูเป็นบอปไง ไม่ต้องกลัวนะพี่รับได้พี่โอเค”
“ห๊ ะ!พี่แดนดูหนังมากไปไหมคะ”
“ไม่ต้องปกปิ ดพี่ก็ได้พี่รู้หมดแล้ว หนูลุกออกมากินเนือ้ ดิบๆตอนกลางคืนขนาดนี”้
“เนือ้ ดิบอะไรน่ีมันหมูยอมิง้ หิวจะทายากิน”
ผ ม ม อ ง ท่ี เ ขี ย ง . . เ อ อ ว ะ ห มูย อ ( - _ - " )
“ใครจะกินเนือ้ ดิบตอนนีท้ ้ องเสียตายเลยเนือ้ ดิยต้องกินตอนใหม่สดๆ ค่ะ”
“ก็พ่ีเห็นตอนเย็นหนูกินลาบดิบ”
“ฮิๆ โอ้ ยพ่ีแดนไร้ สาระจริงๆเลย พ่ีแดนกินสเต็กเนือ้ มีเดียมแรร์มันก็ไม่สุขมีเลือดด้วยงัน้ พี่แดนก็เป็ นบอปนะ
สิ”
แป่ วเจอเมียย้ อนซะงัน้ ตู(-_-") ยอมจร้ าแม่คุณ
“แล้วทาไมจู่ๆลุกขึน้ มาหาของกินตอนดึกละ”
“ก็มันหิวกินไม่ได้หรอค่ะ ไม่เห็นแปลก”
จร้ าไม่แปลกแค่4 ทุ่มคร่ึงเอง(*-_-) ผมน่ังเฝ้าเธอทายาและดูเธอกินอย่างมีความสุขหึๆจะว่าไปเมียผมคงกิน
เก่งขึน้ ดูเธออวบอิ่มดูมีนา้ มีนวลขึน้ น่ากอดขึน้ เยอะ
“ กิ น ไ ห ม พี่ แ ด น อ ร่ อ ย น ะ ”
“หึๆ ไม่ละเลยเวลากินแล้วเด๋ียวพ่ีอ้ วนไม่หล่อขึน้ มาจะว่ายังไงหึๆ”
แก้ มขาวๆใบหน้ าจิม้ ลิม้ แก้ มป่ องๆผมรีบหันไปทางอื่นให้ ตายสิอยากกอดเมีย ใจผมเต้น แรงไม่มีผู้หญิงคน
ไหนทาได้เหมือนเธอคนนีเ้ ลยผมสูดหายใจเข้ าลึกๆเพื่อระงับอารมณ์
“มิง้ พ่ีไปนอนก่อนนะอิ่มแล้วรีบเข้ านอนละดึกแล้ว”
“อ้ อค่ะ”
ผมเดินออกมาจากห้ องครัวแล้วเดินกลับมาที่ห้ องแต่ไม่ใช่ห้ องผมเป็นห้ องข้ างๆคือห้ องของมิง้ ผมเข้ าไป
แอบนอนบนเตียงของเธอและรอไม่นานนักก็ได้ยินเสียงของเธอเดินเข้ ามาในห้ องหึๆร่างเล็กๆในเงามืด
กาลังเดินมาขึน้ เตียง เม่ือเธอขึน้ เตียงผมรีบคว้ าเธอมากอดทันที
“ปล่อยใครนะ ปล่อย”

~ 130 ~

เธอดิน้ และโวยวาย
“มืง้ พี่เอง” ผมรีบบอกเธอออกไป
“พี่แดนปล่อยมิง้ นะ”
“ไม่ปล่อยโวยวายเสียงดังๆ เลยมิง้ ทุกคนจะได้รู้ว่าพ่ีแอบเข้ าห้ องมิง้ พี่จะได้รับผิดชอบ”
“พ่ีแดนปล่อยมิง้ มิง้ จะอ้ วกเหม็น มิง้ เหม็น”
“เหม็นตรงไหนพ่ีใส่นา้ หอมอิตาลีอย่างดีหอมจะตาย”
“แหวะ อ๊ อกก”
ผมตกใจเมื่อเธออ้ วกใส่ผมจริงๆ ผมรีบลุกขึน้ ไปเปิ ดไฟแล้วนั่งลงกลับมาดูเมียที่อ้ วกแตกอยู่ข้ างๆเตียง
“มิง้ เป็นไงบ้าง”
ผมเอาถังขยะเล็กๆที่อยู่มุมห้ องให้ เธออ้ วกใส่แล้วรีบลูบหลังให้
“อ๊ อกๆ พี่แดนออกไป”
“พี่จะไปได้ยังไงเมียพี่เป็นขนาดนี ้ พี่ว่าคงเป็นเพราะกินล าบดิบแน่เลยทาให้ อาหารเป็นพิษ ไปโรงพยาบาล
ดีกว่านะ”
“ไม่ไปพ่ีแดน หนูไม่เป็นอะไร”
ผมไม่ฟังรีบว่ิงขึน้ ไปปลุกพ่อตาแม่ยาย
“เอ้ าพ่อหนุ่มกี่โมงกี่ยามแล้วปลุกลุงกับป้าทาไม” พ่อตาแม่ยายผมกึ่งหลับกึ่งตื่นลุกขึน้ มาเปิ ดประตูพร้ อม
ถามผม
“คือมิง้ อ้ วกนะครับน่าจะอาหารเป็นพิษผมจะพามิง้ ไปโรงพยาบาล ผมขอใช้ รถคุณพ่อหน่อยครับ”
“ตายจริงมิง้ เป็นอะไรมากไหม” แม่ยายถามขึน้ สีหน้ าเป็นกังวล
“อ้ วกอยู่นะครับไม่ต้องห่วงผมจะพามิง้ ไปโรงพยาบาลเอง พ่อกับแม่นอนเถอะครับ”
“อะนี่พ่อหนุ่ม”
“ผมรีบรับกุญแจรถจากพ่อของมิง้ แล้วรีบว่ิงลงมาหาเมีย
“มิง้ ปะไปหาหมอ”
“มิง้ ไม่เป็นไรพี่แดนอย่ามาใกล้มิง้ มิง้ จะอ้ วก”
ผ ม ไ ม่ ฟั ง รี บ อ้ ุม เ ธ อ ไ ป ท่ี ร ถ ทัน ที
“พี่แดน มิง้ ไม่เป็นไร”

~ 131 ~

“เงียบนะมิง้ อย่าให้ พี่ต้องดุนะ ป่ วยขนาดนีไ้ ม่ไปหาหมอได้ยังไง”
“อ้ วก อ๊ อกๆ”
ไม่มีเสียงตอบจากเมียผมมีแต่เสียงอ้ วก ผมรีบหาถุงให้ เธออ้ วกและคอยลูบหลังเธอ โรงพยาบาลอยู่ที่ไหน
วะ ผมคว้ าโทรศัพท์ขึน้ มาดูจีพีเอสอย่างรีบร้ อน อย่าพาหลงอีกนะ ผมขับตามจีพีเอสจนถึงถนนใหญ่คงไม่
พา หลง แ ล้ว ล ะ เ มีย ผม ก็ยัง นอ นกุม ข มับแ ล ะ อ้ ว ก ต ล อ ด ทา ง ดูแ ล้ว ค ง เ พ ลีย ม า ก ผ ม ต้ อ ง รีบ ไ ปใ ห้ ถึง
โรงพยาบาล

ตอนท่ี 22

เม่ือถึงโรงพยาบาล ผมก็รีบอุ้มมียผมไปห้ องฉุกเฉิน
“หมอๆ หมออยู่ไหน”
“เกิดออะไรขึน้ ค่ะ " นางพยาบาลท่ีเฝ้าเวรฉุกเฉินว่ิงเข้ ามาถามผม
“เมียผมน่าจะอาหารเป็นพิษนะอ้ วกตลอดทางเลยหมออยู่ไหน หมอออ”
“ใจเย็นๆ ค่ะ เด๋ียวพาคนไข้ นอนบนเตียงก่อนนะคะ”
ผมค่อยๆ ว่างเมียผมลงบนเตียงแล้วน่ังกุมมือเมียอยู่ข้ างๆ
“ทนหน่อยนะมิง้ พี่อยู่นี่แล้วไม่ต้องกลัวนะ”
“ขอบัตรประชาชนคนไข้ หน่อยค่ะ” นางพยาบาลเดินเข้ ามาถาม
“มิง้ ไม่ได้เอามาค่ะ พี่แดนเรากลับบ้านกันเถอะมิง้ ไม่ได้เป็นอะไร”
“อย่าดือ้ สิอ้ วกจนหน้ าซีดไปหมดแล้ว พอดีรีบจนลืมเอามานะครับ”
“งัน้ ขอช่ือจริงคนไข้ กับหมายเลขบัตรก็ได้ค่ะ”
เมียผมบอกเชื่อกับหมายเลขบัตรประชาชนไปแต่สีหน้ าเธอดูกังวลมาก สงสารเมียทาไงดีวะ
“หมอแถวนีม้ ีโรงพยาบาลเอกชนไหม”
“โอ น้ องเข้ าไปตัวจังหวัดครับผมว่าใจเย็นๆ ก่อนดีกว่าครับผมขอตรวจเบือ้ งต้นก่อน”
เมื่อหมอพูดจบก็อ่านเปิ ดดูกระดาษสองสามแผ่นที่นางพยาบาลปริน้ ให้ ก่อนจะเดินมาหาเมียผม
“มีอาการปวดท้ องไหมครับ”>หมอ
“ไม่ค่ะ”>มิง้
“ท้ องเสียไหม”>หมอ
“ไม่ค่ะ”>มิง้

~ 132 ~

“อืมๆ คนไข้ คลื่นไส้อาเจียนอย่างเดียวใช่ไหม”>หมอ
“ค่ะ”>มิง้
“หิวไหมตอนนี”้ >หมอ
“หิวมากค่ะ”>มิง้
“ มี อ า ก า ร เ วี ย น หัว ร่ ว ม ไ ห ม ” > ห ม อ
“ถ้ าได้กล่ินนา้ หอมแรงๆ เวียนหัวค่ะ”>มิง้
ผมเริ่มงงๆ กับคาถามหมอ นี่เมียผมป่ วยนะไม่ใช่เวลามาล้อเล่น
“หมอเมียผมป่ วยนะครับไม่ใช่เวลามาเล่น”
“ใจเย็นๆ ครับคุณพ่อ เมียคุณแค่แพ้ ท้ องครับไม่ได้อาหารเป็นพิษ”>หมอ
ท้ อง! ผมหันมองหน้ ามิง้ แล้วยิม้ ให้ กับเธอดีใจจนนา้ ตาไหล ทะท้ องเมียผมท้ อง!
“ ผ ะ ผ ม จ ะ เ ป็ น พ่ อ ค น ห ร อ ค รั บ ห ม อ ”
“อ้ าวคุณไม่รู้เถอะจ้ ะว่าเมียท้ อง นี่ไงมีประวัติการฝากครรภ์แล้วนะ อายุครรภ์ 1 เดือนกว่าแล้ว”
“ทาไมไม่บอกพ่ีมิง้ ”
“อยู่ไกลๆ มิง้ มิง้ เหม็น”
เธอพูดพร้ อมเบือนหน้ าหนีผมหมอเดินเข้ ามาใกล้ผมแล้วดม ฟุดฟิ ดๆ ตามตัวผม อย่าบอกนะว่าหมอเป็น
เกย์ เฮ้ ยๆอย่ามาใกล้ตูนะตูมีเมียแล้วนะ
“น่าจะกลิ่นนา้ หอมนะครับ คนท้ องไวต่อกล่ินนะครับผมว่าคุณพ่อไม่ควรใช้ นา้ หอม” >หมอ
“ว่าแล้วเชียวผมเข้ าไปกอดทีไรอ้ วกทุกที แล้วนี่ผมจะต้องทายังไงผมควรทายังไง”
“เปลี่ยนเสือ้ ครับ แล้วก็พาภรรยาคุณไปหาอะไรกินเถอะครับดูเหมือนหิวมากเพราะอ้ วกจนหมด คนท้ องหิว
บ่อยนะครับเพราะมีลูกกินด้วยอารมณ์ก็อ่อนไหวด้วยเพราะฮอร์โมนเปล่ียน” >หมอ
“ครับๆ ขอบคุณมากครับ”
แ ล ะ แ ล้ ว
“ฮโหลแม่”
“(ว่าไงไอ้ แดน ไปเที่ยวไหนทาไมไม่บอกแม่กลับมาจากต่างประเทศยังไม่ทันเข้ าบ้านมึงก็ละแว้ บหายหัวไม่
คิดว่าแม่คนนีจ้ ะคิดถึงบ้างรึไงไอ้ แดน)”
“แม่หยุดบ่นเถอะครับหึๆ มีข่าวดีจะบอกแม่”

~ 133 ~

“(ข่าวดีอะไร)”
“แม่มีหลานแล้วนะ มิง้ ท้ องแล้วครับ”
“(ห๊ ะ!!กับใคร ใครมันทาหนูมิง้ ของแม่ท้ อง)”
“ผมครับ มิง้ ท้ องกับผม”
“(ไอ้ แดนไอ้ เวร ไอ้ เลวมึงทาน้ องทาไม)”
“แม่แสบแก้ วหูก็ผมรักน้ องจะให้ ผมทายังไงจะให้ นั่งมองเฉยๆ หมามันก็คาบไปแดกหรอแม่ อย่ามัวแต่บ่นรีบ
ลงมาพิษณุโลกมาขอน้ องให้ ผมด้วย ผมจะบอกพ่อแม่มิง้ วันพรุ่งนีค้ รับแม่”
“(ได้เลยลูก กี่เดือนแล้วลูกน้ องท้ องก่ีเดือนแล้วหลานแม่เป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย)”
“ยังไม่รู้ครับหมอบอกว่าท้ องได้เดือนกว่าแล้ว แพ้ ท้ องด้วยนะแม่หนักเลย”
“(ตายๆ จ้ างหมอตามติดเลยดีไหมแดน)”
“หึๆ ผมดูแลเองดีกว่าครับ แค่นีก้ ่อนนะแม่เด๋ียวไปดูมิง้ ก่อน”
“(จร้ าพรุ่งนีแ้ ม่ลงพิษณุโลกเลย)”
“ครับ”
ผมวางสายจากแม่แล้วเปลี่ยนเสือ้ ก่อนเดินกลับมาหาเมียที่นั่งกินข้ าวอยู่หน้ าเซเว่นตอนนีเ้ ธอเคีย้ วตุ้ยๆกิน
เหมือนตายอดตายอยาก ลูกพ่อกินเก่งจริงๆหึๆ
“อยากกินอะไรอีกไหม”
ผมเข้ าไปนั่งข้ างๆ แล้วถามเธอ
“อยากกินจุ๊”
จุ๊..จุ๊คืออะไรวะ-_-
“จุ๊ คืออะไรหรอพี่ไม่รู้จักฮะๆ”
“จุเนือ้ วัว เนือ้ วัวสดๆไงคะจิม้ กับนา้ จิม้ ขมๆอยากกินมากกก”
เนือ้ สดๆ..ถ้ าไม่ท้ องน่ีคิดว่าเมียเป็นปอบนะเนีย้
“ลวกสุกได้ไหมท้ องอยู่อาจไม่มีต่อลูกนะ" ผมพูดไปแค่นัน้ แหละนา้ ตาเธอไหลแหมะๆทันที
“พะพี่ขอโทษ กินก็กินจ๊ ะจะหามาให้ กินแต่ตอนนีอ้ ย่าร้ องนะคนดีของพ่ี”
“พี่แดนมิง้ ขอโทษ มิง้ ไม่ได้ตัง้ ใจท้ องฮื่อๆ พี่แดนไม่ต้องห่วงมิง้ จะไม่สร้ างปัญหาฮื่อๆ แต่พี่แดนอย่าเอา
ลูกหนูไปนะหนูจะดูแลเขาเอง”

~ 134 ~

”

“หืออะไรมิง้ คุยกันให้ รู้เร่ืองสิ ทาไมคิดแบบนัน้ ”
“ก็พี่แดนมีคุณอายอยู่แล้ว ฮือๆ มิง้ ขอโทษ”
“หืออาย? หึๆ มิง้ ฟังพี่นะสาหรับอายเขามาตามตื๊อพี่ก็จริงแต่ไม่ได้ได้สนใจเขา พี่ไม่เคยมีอะไรกับเขาเลย
ตัง้ แต่พ่ีเลิกกับแพทไปเรียนที่แต่งประเทศกลับมาก็พ่ึง..จะมีเซ็กส์กับมิง้ นี่แหละหนูฟังพ่ีนะพี่รักหนูนะ ไม่รู้ว่า
รักตัง้ แต่เม่ือไรพอรู้ตัวอีกทีก็ขาดหนูไม่ได้แล้วอยู่กับพ่ีนะแต่งงานกับพี่นะ”
“ฮ่ือๆ แต่หนูต้องได้กินจุ๊เนือ้ นะฮือๆ”
หึๆ ผมอดหัวเราะพฤติกรรมเมียผมไม่ได้จริงๆอารมณ์ไม่ปกติเลยหึๆ
“หึๆ จ๊ ะพี่จะหามาให้ กินตกลงแต่งงานกับพี่นะ”
“อืม ค่ะ”
ผมยิม้ ดีใจจนนา้ ตาไหล บอกความรู้สึกนีไ้ ม่ถูกเลย
“ขอบคุณนะคะพี่เลือกพ่ี” พูดจบผมก็จูบหน้ าผากเธอเบาๆ แล้วคว้ าเธอม ากอด หึๆ ไม่นึกเลยว่าผู้ชายอย่าง
ผมต้องมาขอสาวแต่งงานหน้ าเซเว่น หึๆเตรียมส่ิงของไว้ มากมายเอาไว้ เซอร์ไพรส์ขอแต่งงานแต่ดันมาขอที่
หน้ าเซเว่นผิดแผนหมดเลยเราฮะๆ แต่มัน มีความสุขมาก มากจนล้นหัวใจของผม น่ีละมันต์รักห้ าเซเว่น หึๆ

..............................................
ผมต่ืนขึน้ มาแต่เช้ ามืดมองคนในอ้ อมกอดกาลังหลับสบาย ผมก้ มลงหอมแก้ มเธอเบาๆ แล้วลุกจากท่ีนอนไป
ในครัวเพ่ือหาทาอาหารให้ เมีย ผมเปิ ดตู้เย็นเอาขอท่ีแวะซือ้ ที่โลตัสเล็กๆ ในอาเภอเมื่อคืนมาดีนะที่ยังมีเนือ้
วัว สา ห รั บ ทา ส เ ต๊ ก
“อ้ าวพ่อหนุ่ม ลุกแต่เช้ าเลย”
“ครับ หึๆ แล้วนี่คุณพ่อลุกมาทาอะไรในครัวแต่เช้ าครับ”
“มาน่ึงข้ าวให้ เมียนะฮ่าๆ”
เหมือนผมจะเห็นอนาคตตัวเองฮ่าๆ
“ แ ล้ ว เ ม่ื อ คื น ลูก ส า ว พ่ อ เ ป็ น ยัง ไ ง บ้ า ง ”
“ ไ ม่ เ ป็ น อ ะ ไ ร ม า ก ค รั บ ”
“โอ้ ยสงสัยไอ้ มิง้ มันกินเยอะไป มันกินเก่งฮ่าๆ”
“พ่อครับ”

~ 135 ~

“อะไรพ่อหนุ่ม”
ผมนั่งลงแล้วกราบเท้ าพ่อของมิง้
“เด๋ียวๆ พ่อหนุ่มอะไรกันจู่กงเต๊กก็มากราบไหว้ พ่อไม่ใช่ศาลพระภูมินะ”
“ผมทาลูกสาวพ่อท้ องครับ”
พ่อตาผมตะลึงอึง้ ทาอะไรไม่ถูก
“ห๊ ะ!!!!”
แต่มีเสียงร้ องตกใจจากด้านหลังผม ผมหันไปมองก็เจอแม่ยายผมเลยเดินเข้ าไปกราบเท้ าขอขมาแม่ยายอีก
คน
“ท่ีผมมาที่น่ีก็เพราะอยากจะมาขอน้ องจากคุณพ่อคุณแม่จะด่าจะว่าผมยังไงก็ได้แต่ยกน้ องให้ ผมนะครับผม
รักน้ องจริงๆ”
“เอาไงแม่” พ่อตาของผมหันไปถามแม่ยาย
“ก็จะเอาไงละพ่อลูกเรามันท้ องแล้ว น่ีลุกขึน้ เถอะพ่อหนุ่ม”
“ ขอบคุณครับแม่วันนีแ้ ม่ผมจะมาที่นี่ครับจะมาคุยเรื่องนี ้ ผมจะจัดการให้ ถูกต้องตามประเพณีและสัญญา
จะดูแลมิง้ อย่างดี”
“ว่าแต่ไอ้ มิง้ มันยอมหรอพ่อหนุ่ม” พ่อตาเอ่ยถามผม
“หึๆ ผมเคลียร์แล้วครับเด๋ียวผมขอทากับข้ าวให้ เมียก่อนครับ พอดีเมียผมหิวบ่อยมากบ่นอยากกินเนือ้ วัวผม
ว่ า จ ะ ทา ส เ ต๊ ก สัก ห น่ อ ย ”
“กงเต๊กหรอ พ่อไม่เคยกินเลย”
“สเต๊กครับแม่ หึๆไม่กงเต๊ก เดี๋ยวผมทาเผื่อคุณพ่อคุณแม่ด้วยครับ”
“เออๆ”
ผมหันมองอุปกรณ์แล้วก็..เตาถ่านเนีย้ นะเอาไงฟระ ย่างเอาก็ได้มัง้ ผมจัดการนาเนือ้ มาปรุงแล้วนาไปย่าง
อยู่หน้ าเตานานๆ ร้ อนแฮะแต่ไม่เป็นไรเพื่อเมียผมทาได้ ผ่านไปสักพักเมียผมก็ เดินเข้ ามาในครัว หึๆ ดูหน้ า
แ ล้ ว ค ง จ ะ หิ ว
“หึๆ หิวแล้วละสิ”
เธอพยักหัวให้ ผมเหมือนเด็ก หึๆ น่ารักจัง
“น่ีสเต๊กเนือ้ แบบมีเดียมแรร์" ผมจัดเนือ้ ใส่จานให้ เธอ เธอมองเนือ้ ในจานตาโตก่อนจะรีบตักใส่ปาก
“ฮืออออออ”

~ 136 ~

เอ้ าเฮ้ ย จู่ๆ เมียผมร้ องไห้ ซะงัน้
“มะมิง้ เป็นอะไรไม่อร่อยหรอหรืออยากได้อะไรบอกพี่มาสิคนดี”
ผมรีบเข้ าไปถามเธอด้วยความตกใจ
“ อ ร่ อ ย ย ย ฮื อ อ อ อ อ ”
“ หึ ๆ โ ธ่ ท า น เ ย อ ะ ๆ ลูก จ ะ ไ ด้ โ ต เ ร็ ว ๆ ”
“อืม้ ม” เธอตักเนือ้ เข้ าปากเคีย้ วตุ้ยๆหึๆมามีความสุขที่ได้เห็นเธอแบบนี ้
“สวัสดีค่าๆ”
“เชิญครับๆ”
ผมหันไปมองที่หน้ าบ้านเม่ือได้ยินเสียง ใครมาทาอะไรแต่เช้ าทาไมเสียงดังแต่เช้ าเลย
“มิง้ นั่งทานอยู่ตรงนีน้ ะเด๋ียวพี่มา”
ผมบอกเมียแล้วเดินออกมาดูท่ีหน้ าบ้านก็เจอแม่ผมกับไอ้ เคน
“แม่ ไอ้ เคน!!”
ผมยิม้ ให้ แม่กับไอ้ เคน ดีใจไม่คิดว่าจะมากันเร็วขนาดนี ้
“ตาแดนนน” แม่ว่ิงมาหาผม
“ แ ม่ ทา ไ ม ม า เ ร็ ว จัง เ ล ย ล ะ ค รั บ ”
“แม่เช่าเครื่องบินยกลามาเลยนะเพราะรีบมาตีแกไอ้ แดน!!!”>แม่ผม
ผ๊ วะๆๆๆ
โอ้ ยยแม่ผมว่ิงมาตีผมไม่ยัง้ นึกว่าจะว่ิงมากอด
“โอ้ ยยแม่อย่าตีผม”
“ไอ้ ลูกเลว บอกแล้วว่าอย่าทาน้ องๆ”>แม่ผม
“โอ้ ยย ไอ้ เคนช่วยกูที”
“เออ..กู คุณป้าตีแรงๆ ครับ”>ไอ้ เคน
“ไอ้ เพ่ือนเวร”
“ยังจะมาปากดี”>แม่ผม
ผว๊ ะๆ

~ 137 ~

โอ้ ยยแม่ผมแก่แล้วไปเอาแรงจากไหนมาตีผมนักหนา เจ็บจนผมต้องรีบไปหลบหลังพ่อแม่มิง้
“ใจเย็นๆ เถอะจ้ ะเรื่องของเด็กๆพวกเขาคุยกันแล้ว” >แม่มิง้
“ลูกชายคุณมาขอขมาพ่อกับแม่แล้วใจเย็นๆ เถอะคุณอร” >พ่อมิง้
“เกิดอะไรขึน้ ค่ะ... อ้ าวป้าอรพ่ีเคนสวัสดีค่า”
เมียผมเดินมาแม่ผมรีบเข้ าไปกอดเมียผมทันที
“โธ่ หนูมิง้ ของป้าลูกชายป้ามันทาไม่ดีกับหนูป้าขอโทษนะลูก ป้าไม่ดีเองท่ีส่ังสอนมันไม่ดี” >แม่ผม
“ป้าอรอย่าพูดแบบนัน้ ค่ะ มิง้ ผิดเองที่กินเหล้าเมาแล้วก็..”>มิง้
“โธ่หนูมิง้ เพราะไอ้ ลูกชายป้านัน้ ละมันไม่ดี”>แม่ผม
“พ่ีแดนดูแลมิง้ ดีมากเลยนะคะ คุณป้าอย่าโกรธพี่แดนเลย”>มิง้
ปลืม้ ที่เมียชมหึๆ ไม่มีใครรักไม่เป็นไรเมียรักคนเดียวก็พอแล้ววุ้ย
“เรียกป้าเป็นแม่ได้แล้วจ้ ะลูกมิง้ ”>แม่ผม
“ค่ะคุณแม่”>มิง้
“อุ้ยดีๆฮิๆ หลานแม่ผู้หญิงผู้ชายจ๊ ะ”>แม่ผม
“ยังไม่รู้เลยค่ะคุณแม่”>มิง้
“กรีด้ ด ฉันจะมีหลานๆ แล้วงานแต่งเอายังไงดีปิ ดทัง้ อาเภอเล่ียงไปเลยดีไหมคะ”
แม่ผมหันมาถามพ่อแม่ของเมียผม
“จัดไปครับแม่ ยิ่งใหญ่อลังการไปเลยครับ” ผมพูดเสริมแม่ไปหึๆเอาให้ ผู้ ชายทุกคนในอาเภอรู้ไปเลยว่ามิง้
คื อ เ มี ย ผ ม จ ะ ไ ด้ ไ ม่ ต้ อ ง ม า เ ก า ะ แ ก ะ
“เออ ว่าไงมิง้ ลูกอยากได้งานแต่งแบบไหน”>แม่ผมหันไปถามเมียผม
“ง่ายๆ ก็พอค่ะแค่ในครอบครัวก็พอ”
“ทาไมละมิง้ ” ผมเดินไปถามเมียเธอหันมายิม้
“แค่ผูกข้ อไม้ ข้ อมือตามประเพณีก็พอแล้วค่ะ คนเราจะอยู่ด้วยกันสาร ะสาคัญไม่ได้อยู่ที่งานแต่ง ”
มันก็จริงอยากที่เมียผมบอก บางคนจัดงานใหญ่หรูหราขนาดไหนก็ต้องหย่ากัน มันไม่ได้การันตีว่าจะ
สามารถทาให้ เราอยู่ด้วยกันได้ตลอดชีวิต
และในเย็นวันนัน้ ก็คืองานแต่งของผมกับมิง้ เธอใส่ชุดผ้ าไหมพืน้ เมืองธรรมดามีดอกปี บปักบนหัวส่งกลิ่น
หอมอ่อนๆ ดูเหมือนธรรมดาแต่มันทาให้ เธอดูสวยล่าค่าแบบบอกไม่ถูก มีผู้ใหญ่มามัดแขนอวยพรพวกเรา
และส่งผมกับมิง้ เข้ าหอประเพณีบ้านๆที่ดูแล้วมีมนต์คลัง

~ 138 ~

ตอนนีผ้ มนั่งอยู่บานเตียงหัวใจผมเต้นรั่วเหมือนเด็กหนุ่มพึ่งเคยมีแฟน ผมหันมองดูเมียตัวเองแล้วยิ่งทาให้
ใจสั่น
“พี่แดนเป็นอะไรคะทาไมหน้ าแดงๆ ไม่สบายรึเปล่า”
“เธอชะเง้ อหน้ ามามองผม ผมเลยดึงเธอมาน่ังบนตัก
“มิง้ ”
“ค่ะ”
“ท่ีมิง้ ตัดสินใจแต่งงานกับพี่เพราะรักพี่หรือเพราะลูก”
“เพราะลูกแล้วก็เพราะพี่ด้วยฮิๆ” เธอพูดพร้ อมเอามือมาจับแก้ มผม
"หึๆมิง้ รู้ตัวว่ารักพี่ตอนไหน"
“อืมมมตอนที่พี่อยู่กับคุณอาย เวลาพี่แดนอยู่กับคุณอายมิง้ รู้สึกไม่ดี”
ผมยิม้ ดีใจท่ีเธอแอบหึงนึกว่าจะไม่มีความรู้สึกกับผมซะอีก
“พ่ีรักมิง้ นะพ่ีไม่ใช่ผู้ชายที่ดีที่สุดแต่.. พี่สัญญาด้วยชีวิตพี่จะดูแลหนูกับลูกอย่างดี”
เธอยิม้ แล้วไหว้ ที่อกผมให้ ตายสิน่ารักอะไรขนาดนีเ้ มียผม ผมค่อยๆ ยื่นหน้ าเข้ าไปจูบเธอคิดถึงใจแทบขาด
ไม่ได้ยินเสียงไม่ได้ พูดคุยเป็นเดือนไม่ไหวแล้วผมไม่ไหว ผมค่อยๆ ปลดกระดุมชุดของเธอและรีบถอดเสือ้
ของตัวเอง ผมค่อยๆ ประคองเธอที่นั่งอยู่บนตักผมลงบนเตียง ผมมองสีหน้ า ของเมียแล้วดูเหมือนจะตกใจ
กลัวหึๆ อาจเป็นเพราะเรามีอะไรกันทีไรเธอเมาทุกทีหึๆ
“ต่ืนเต้นหรอหึๆ ทีตอนเมาแล้วใจกล้า”
เธอได้แต่หลบสายตาเพราะความอายผมก้ มลงจูบอีกครัง้ ต่อจากนีไ้ ปเธอเป็นของผมแล้วเธอหนีผมไปไหน
ไ ม่ ไ ด้ อี ก แ ล้ ว

ตอนพิเศษ

ฉันฉีกยิม้ ให้ สามีทันทีที่ยอมให้ ทางาน
“ไม่เอายิม้ แต่อยากได้เป็น kiss”
พ่ีแดนพูดพร้ อมย่ืนแก้ มมาให้ ฉัน ฉันก็ย่ืนหน้ าไปจุ๊บแก้ มพี่แดน( -///-)
“หึๆเขิน หึๆพ่ีไม่ค่อยชิน” พ่ีแดนพูดพร้ อมใบหน้ าที่แดง แดงจนถึงหูฮิๆ
“หัวเราะอะไรละมิง้ หึๆป่ ะเข้ าไปข้ างในกัน”
พี่แดนเดินจูงมือฉันเข้ าไปในตึกแล้วพาเข้ าไปนั่งในห้ องรับรองของบริษัทฉันเองก็นั่งรออย่างงงๆ พี่แดนพา
ฉันมาที่นี่ทาไมนะ

~ 139 ~

“คุณแดนภรรยามาแล้วหรอครับ” มีผู้ชายแต่งตัวดีใส่สูทผูกไทเดินเข้ ามาถาม
“หึๆครับ นี่มิง้ ภรรยาผมครับพอดีบ้านที่จะสร้ างก็สร้ างให้ ภรรยานะครับเลยให้ มาเลือกแบบที่ชอบน่าจะ
ดีกว่า”
“แม้ ภรรยาสวยจังเลยครับ รอสักครู่นะครับผมให้ คนไปเรียกวิศวะคุมงานท่ีคุณแดนเลือกไว้ มาแล้ว”
ฉันน่ังฟังอย่างงงๆ พ่ีแดนพาฉันมาอะไรเนีย้
ก๊ อกๆ
“ขออนุญาตค่ะ”
ฉันมองไปที่หน้ าประตู เฮือก!!!!!พี่เติน้ กับแฟน ดูเหมือนพ่ีเติน้ กับแฟนก็ตกใจเหมือนกันท่ีเจอฉันกับพี่แดน
“กะกาแฟค่ะ”
แฟนพี่เติน้ พูดเสียงสั่นเมื่อเดินมาเสิร์ฟกาแฟให้ ฉันกับพี่แดน
“เมียผมกาลังท้ องอยู่ดื่มกาแฟไม่น่าจะดี ผมขอเป็นนมหรือนา้ ผลไม้ ให้ เมียผมจะดีกว่า”
ฉันหันมองพี่แดนทันที... พ่ีแดนกาลังจะทาอะไร
“โอ้ ยินดีกับคุณแดนและภรรยามากเลยครับนี่ไปเอานา้ ผลไม้ มาให้ แขกเร็ว”
“คะค่ะ”
“รอสักครู่นะครับ เติน้ !มาเอาแบบแปลนบ้านมาให้ คุณผู้หญิงดู คุณแดนจะให้ ภรรยาเป็นคนเลือก”
“เมียจ๋า มาดูแบบบ้านค่ะ เลือกท่ีคุณชอบนะบ้านหลังนีผ้ มให้ เป็นของขวัญวันแต่งงานของเรา”
พี่แดนดึงแบบจากพี่เติน้ มาให้ ฉันดู
“พี่แดนจะทาอะไรคะ”
ฉันกระซิบถามพ่ีแดน
“หึๆ คิดมากเกินไปรึเปล่าเมียจ๋า”
ร้ ายกาจจริงๆ สามีฉันต้องคิดกลั่นแกล้งพี่เติล้ กับแฟนอยู่แน่ๆ บรรยากาศเป็นไปด้วยความอึดอัด เมื่อฉัน
เลือกแบบเสร็จก็กลับหัวหินพร้ อมพี่แดน พี่แดนก็แปลกที่ไม่พูดอะไรเลยตลอกทางกลับบ้านจนกระทั่งถึง
บ้ า น
“รักมันอยู่ใช่ไหมมิง้ ห๊ ะ!!”
เมื่อเข้ าห้ องพ่ีแดนก็ตะคอกใส่ฉัน
“อะไรกันค่ะพ่ีแดน”

~ 140 ~

“มิง้ ไม่เห็นมีอาการโมโหรึโกรธพวกมันเลยนี่ ดูจากสายตามันก็อาลัยอาวอนเสียดายมิง้ นี่ถ้ ามิง้ คลอดลูกก็
คงจะทิง้ พี่กับลูกไปหามัน”
พี่แดนพูดพร้ อมนา้ ตาคลอ อารมณ์ไหนของพี่แดนฟระนี่ ฉันเดินเข้ าไปห าพี่แดนแล้วเขย่งตัวขึน้ ไปจูบริม
ฝี ปากของพี่แดนเบาๆ
“มิง้ จะทิง้ สามีดีๆ แบบนีไ้ ด้ยังไงละคะ”
“แล้วทาไมมิง้ ไม่ร้ ายกาจใส่พวกมันละ พี่รู้เรื่องมึง้ กับมันทุกอย่างมันหลอกยืมเงินมิง้ มาเลีย้ งผู้หญิงคนนัน้
นะ”
“รู้ได้ไงค่ะเนีย้ ว่าเขายืมเงินมิง้ ตายแล้วน่าจะทวงตังค์มิง้ ลืมสนิทเลยพ่ีแดน”
“หึๆ ฮ่า”
เอ้ าสามีฉันเป็นอะไรจู่ๆ ก็หัวเราะ
“ขาอะไรอะพ่ีแดน”
“พ่ีมีเมียขีง้ กหรอเนีย้ หึๆ”
“ก็กว่ามิง้ จะเก็บได้ มันเยอะสาหรับมิง้ นะคะพ่ีแดนเขายืมมิง้ ไปตัง้ 1แสนบาท”
“หึๆ จร้ าๆไม่ต้องไปทวงเงินแค่นัน้ เองพี่โอนไว้ ให้ เยอะแยะก็ใช้ บ้างก็ได้หึๆ ”
“แต่มิง้ เสียดาย”
“หึๆ ถือว่าทาบุญแล้วกัน”
“ฮิๆ เจ้ าค่ะ พี่แดนเองก็อย่าไปอาฆาตแค้นพวกเขาแทนมิง้ เลยนะคะ อโหสิกรรมให้ พวกเขาเถอะค่ะตอนนี ้
เรามีลูกมิง้ ไม่อยากให้ พี่ทาอะไรที่ไม่ดี คนเฒ่าคนแก่เขาถือคนท้ องห้ ามทาอะไรไม่ดีมันจะเข้ าลูกตัวเองถ้ า
เราทาแต่สิ่งดีๆ ลูกเราจะเป็นเทวดานางฟ้ามาเกิด”
“หึๆครับคนดีของพี่ อืมมมิง้ ”

“ค่ะ”
“อืมมมตอนนี ้ พี่หิว”
“งัน้ ไปทานข้ าวกันค่ะ”
“ไม่ใช่หิวข้ าวแต่หิวเมียหึๆ”
พูดจบพี่แดนก็อุ้มฉันไปวางบนเตียง แล้วค่อยๆ จูบฉันอย่างอ่อนโยน ฉันยังจาวันแรกที่พบกับพี่แดนได้ดีหึๆ
เป็นความทรงจาที่ไม่อาจลืม พวกเราผ่านเรื่องราวความรักที่เลวร้ ายเหมือนกันทัง้ คู่ในเวลาที่เขาล้มเขาก็มี
ฉันและในเวลาที่ฉันล้มฉันก็มีเขา พวกเราค่อยๆ ผูกพันกันจนกลายเป็นความรักที่ดีๆแบบไม่รู้ตัว ฉันเป็น

~ 141 ~

กาลังใจให้ ทุกคนที่เจอความรักอันแล้วร้ ายนะคะ เชื่อสิว่าฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอ สู้ๆ ทุกคนเพราะ ผู้ชาย
แซ่บๆ อาจรอคุณอยู่ฮิๆ

********************************

จบจร้ า
หวงั วา่ ทาให้คนอา่ นหวั ใจพองโตและขอบคณุ ที่สนบั สนนุ นกั เขยี นตวั น้อยๆคนนี ้