นางมารร้ายกับพี่ชายแอบบรัก

~ 51 ~

“ พี่ ไ ม่ เ ป็ น อ ะ ไ ร ”
“ ล ง ไ ป ดูร ถ ร า ค า 3 5 ล้ า น บ า ท ข อ ง พ่ี ดี ก ว่ า ไ ห ม ฮ่ า ๆ ดูท่ า จ ะ เ จ็ บ เ อ า ก า ร อ ยู่”
ฉันกับพ่ีแดนเดินลงมาดูรถกันชนเป็นรอยยาวเชียวงานนีอ้ ิพ่ีแดนเหว่ียงชัวร์
“เป็นรอยยาวเชียวยุบด้วยนะพ่ีแดนถ้ าพี่แดนไม่หักหลบให้ ชนเฉ่ียวกับแท็กซี่ทางฝั่งหนูอาจแค่เปลี่ยนกระจก
ก็ ไ ด้ น ะ ”
“ก็ฝ่ังนัน้ เรานั่งอยู่พี่กลัวเราเจ็บแต่เราไม่เป็นอะไรแน่นะ”
“ค่ะหนูไม่เป็นอะไร” ผิดคาดแฮะทาไม...ตะกีร้ ู้สึกอบอุ่นที่ใจนะจะว่าไปพี่แดนมันก็เป็นคนดีเหมือนกัน
นะเนีย้
“ดีนะท่ีแกไม่เป็นอะไรไม่อย่างนัน้ แม่เอาฉันตายแน่ ย่ิงรักยิ่งห่วงแกอยู่”
ฉันรีบปัดความคิดนัน้ ทิง้ บ้าบอฉันคิดไปได้ยังไง -_-
“ แ ล้ ว เ อ า ไ ง ต่ อ พ่ี แ ด น ”
“ก็ไปกินข้ าวไงแกหิวไม่ใช่หรอ”
“แล้วพ่ีมีอารมณ์กินหรอฮ่าๆ” ฉันพูดปนหัวเราะไปอิพี่แดนคงกินไม่ลงแล้วละ -_-
“หึๆกินลงสิตกใจแย่เลยสิเรานะ” พ่ีแดนพูดพร้ อมย่ืนมือมาลูบหัวฉันเบา
“ที่บ้านยังมีอีกหลายคันแกก็รู้ว่าพ่ีแกรวยขนาดไหนแค่นีจ้ ิ๊บๆค่าซ่อมไม่กี่แสน”
ก็ ยัง ว น ม า ห ล ง ตัว เ อ ง อี ห ร อ บ เ ดิ ม ( - _ - )
“ปะขึน้ รถพี่จะค่อยๆขับให้ เราน่ังอย่างสบายใจแล้วกัน”
ฉันขึน้ รถแล้วไปกินข้ าวก่อนจะตรงกลับหัวหินกับพ่ีแดน ง่วงแฮะพอท้ องอ่ิมหนังตาก็หย่อน
“นี่ง่วงก็นอนเลยนะถึงเด๋ียวพ่ีปลุก”
ค รื ด ด ด ด ด
ฉันมองโทรศัพท์ก็ต้องยิม้ เม่ือพ่ีเติน้ โทรมาฉันรีบยกโทรศัพท์ขึน้ รับทันที
“ค่ะพี่เติน้ ”
“(ถึงกรุงเทพแล้วรึยัง) ”
“ ถึ ง แ ล้ ว ค่ ะ ”
“(แล้วตรงไปหัวหินเลยหรอ) ”
“ ค่ ะ พ อ ดี รี บ น ะ ค ะ ”

~ 52 ~

“(งีพ้ ่ีก็คิดถึงแย่เลยนึกว่าจะแวะหาพี่สักหน่อย) ”
อุ้ยยผู้ชายบอกคิดถึง-///-
“หึกะเดะจริงเป็นอะไรคุยกับใคร" อิพี่แดนหันมาจิกกัดฉัน
“แค่นีก้ ่อนนะคะเดี๋ยวมิง้ ต้องหาขึน้ รถตู้ต่อ”
“(ครับเดินทางปลอดภัย รักนะครับ) ”
“ค่ะ เหมือนกันค่ะ-///-”
ฉันรีบกดวางแล้วหันไปมองอิพ่ีแดนเฮ้ ยๆเหยียบรถอะไรขนาดนัน้ ลูกเพ่
“เฮ้ ย!อิพี่แดนขับช้ าๆ ก็ได้ตะกีเ้ ราพึ่งเกิดอุบัติเหตุนะ”
“คุยกับใครตะกีแ้ ฟนรึไง”
“ก็..ยังไม่ได้คบกันค่ะแต่ก็คุยกันมาหลายปี แล้ว-//-”
“กระเเดะแก่แดดนะเราอายุยังน้ อยหัดจะมีแฟน”
“เดี๋ยวๆพี่แดนน้ องเรียนจบทางานแล้วนี่จนจะแก่ตายคาคานอยู่แล้วไม่ให้ มีตอนนีจ้ ะให้ มีตอนไหน”
“แล้วมันเป็นใคร รู้จักกับแกได้ไง”
“เขาเป็นวิศวะเคยเรียนมหาลัยเดียวกันกับมิง้ นี่เขาเคยบอกว่าเขาดูแลคอนโดที่ชะอาเขาส่งรูปให้ ดูหรูมาก
เลยละพ่ีแดนเขาบอกว่าราคาห้ อง17 ล้านอัพเขาเก่งใช่ไหมพ่ี”
“กระจอก”
พูดเหมือนตัวเองดีตายละปกติไม่ทางานเกาะแม่กินอยู่ไม่ใช่รึไงอิพี่แดน -_-,,
“แกด่าพ่ีในใจอยู่ใช่ไหมไอ้ แสบ”
เฮือกo.oมีหูทิพย์รึไงฟระ-_-
“ เ ป ล้ า พี่ ฮ ะ ๆ ”
“ว่างๆเอามาให้ พ่ีดูไว้ ใจได้ท่ีไหนผู้ชายสมัยนีม้ ีแต่เชีย้ ๆ”
ด่าตัวเองใช่ไหมเพ่-_-
“เขาก็ดีนะพ่ีแดน”
“ดียังไง แล้วมันเคยพาไปท่ีบ้านไหมพ่อแม่มันเป็นใคร”
“โหพี่ถามยิ่งกว่าแม่หนูอีกนะเนีย้ ”
“ก็ฉันเป็นพ่ีแก แกก็รู้แม่ฉันให้ ฉันดูแลแก “

~ 53 ~

อะไรว้ าเข้ มย่ิงกว่าแม่(-_-)ผีเข้ าอีพ่ีแดนรึไงฟระอคติอะไรกับผู้ชายรึว่า...
“มองหน้ าพี่อย่างนัน้ ทาไมไอ้ มิง้ ”
“ อิ พ่ี แ ด น พี่ เ ป็ น เ ก ย์ ห ร อ ”
“ เ ดี๋ ย ว ถี บ ร่ ว ง ร ถ ป า ก ห ร อ น ะ ”
“ก็เห็นอคติกับผู้ชายเหลือเกิน้ ก็นึกว่าเป็นเก้ ง เฮ้ ย!พี่จะทาอะไร” ฉันรีบโวยวายเมื่อเห็นอิพี่แดนง้ างเท้า
ขึน้ มา
“ จ ะ ถี บ แ ก ไ ง ขื น ป า ก ห ม า อี ก ร่ ว ง ล ง ร ถ โ ด ย ไ ม่ ร้ ู ตัว แ น่ ”
“จร้ าพี่คนหล่อของหนูใจเย็นๆแค่สมมุติอย่าคิดจริงจังดิพ่ี พ่ีแดนนะแมนห ล่อสุดในซอยแล้วจร้ า”
“ หึ ๆ ถื อ ว่ า อ ยู่เ ป็ น ”
“น้ องพูดจริงพี่แดนหล่อสุดๆแล้ว ” ยอเท่านัน้ ที่รอดยอเข้ าไว้ ๆเดี๋ยวโดนถีบร่วงรถ
และแล้วเราก็ถึงบ้านป้าอรที่หัวหินซะที โอยยย-_- แสบคอหมดแล้วพูดยออิพี่แดนตลอดทาง
“หนูมิง้ มาแล้วหรอลูก”
ป้าอรวิ่งเข้ ามากอดฉัน
“สวัสดีค่ะป้าอร”
“ไหว้ พระเถอะจ้ ะ น่ีตาแดนเห็นรึยังน้ องโตเป็นสาวสวยขึน้ มากเลย” >ป้าอร
“แม่ถ้ าอย่างนีส้ วยในโลกมันไม่มีคนขีเ้ หร่หรอกแม่”>พ่ีแดน
-_-หล่อตายแหละ
“พูดจาน่าตบปากนะตาแดน นอนบ้านป้านะหนูมิง้ ”>ป้าอร
“ แ ต่ ห นูยัง ไ ม่ ไ ด้ บ อ ก พี่ เ อ เ ล ย ”
“ไม่เป็นไรเดี๋ยวพรุ่งนีพ้ ่ีเอก็มาฉลองที่ตาแดนเรียนจบท่ีบ้านป้าปะๆเอากระเป๋ าไปเก็บนะจ๊ ะ” >ป้าอร
พ่ีแดนแย่งกระเป๋ าจากมือฉันแล้วเดินเข้ าบ้านส่วนฉันก็ว่ิงตามไป
ตุ๊บ!
พ่ีแดนโยนกระเป๋ าของฉันลงบนเตียงในห้ องเก่าที่ฉันเคยพักประจาที่บ้านป้าอร
“เก็บของแล้วออกไปหาอะไรกินกันพ่ีนัดไอ้ เคนไว้ ”
“ดีเลยอยากเจอพ่ีเคนเหมือนกัน”
“หึๆงัน้ รีบเก็บของมาพี่ช่วยมา” พูดจบอิพ่ีแดนก็เปิ ดกระเป๋ าของฉัน เฮือก!!!อย่านะชุดชัน้ ในฉัน>[]<

~ 54 ~

“อิพี่แดนเด๋ียวหนูจัดเอง”
พรึบ!!
ไม่ทันละT [] Tอิพี่แดนควักชุดชัน้ ในสีชมพูฉันออกมาแล้ว
“เล็ก”
แว้ กกกกชุดชัน้ ในฉานนน>[]<ฉันรีบเข้ าไปแย่งกระเป๋ าจากพ่ีแดน
“นะหนูจัดเองค่ะพี่แดนออกไปรอข้ างนอกเถอะ”
“ทาไม?อายอะไรฉันพี่แกนะเอากระเป๋ ามาช่วยๆกันจัดจะได้เร็วๆเอาเสือ้ มาพ่ีจะแขวนให้ ถ้ าอายก็มาพับชุด
ชัน้ ในเอง”
“เอ่อ..” ฉันอา้ อึง้
“เอามาไวๆอย่าเร่ืองมากเด๋ียวโดนเตะ” อิพ่ีแดนพูดพร้ อมแย่งกระเป๋ าจากมือฉันแล้วเอาเสือ้ ผ้ าไปแขวนให้
“เสือ้ ผ้ ามีแต่เก่าๆซือ้ ชุดสวยๆน่ารักๆใส่บ้างสิเดี๋ยวพี่ซือ้ ให้ นี่มาสิเก็บชุดชัน้ ในตัวเองยืนอะไรอยู่จะได้รี บไป
ข้ างนอกกัน”
ฉันรีบเอาชุดชัน้ ในเก็บใส่ลิน้ ชักให้ พ้ นสายตาอิพี่แดนฉันอายอ่า>[]<
“ ป ะ เ ส ร็ จ แ ล้ ว อ อ ก ไ ป ห า อ ะ ไ ร กิ น กัน ”
ณ ห้ างประจาหัวหิน
“ไม่เจอกันนานโตเป็นสาวสวยเชียว” >พี่เคน
“สวัสดีค่ะพี่เคนหล่อขึน้ เยอะเหมือนกันนะพี่ฮิๆ” ฉันไหว้ และทักทายพี่เคนที่ไม่ได้เจอกันนานพี่เคนของฉัน
คนนีก้ ็ดูหล่อขึน้ เป็นกองเหมือนกัน
“แม้ ปากหวานอยากกินอะไรว่ามาจัดเต็มพ่ีเลีย้ ง” >พ่ีเคน
“ตามใจพ่ีแดน พี่เคนเลยค่ะ”

ตอนท่ี 10

ตึงๆๆๆ ตะลึกตึงๆ
เหมือนสามปี ท่ีแล้วเด๊ะม่ายได้แดกข้ าวเหมือนเดิมไม่น่าให้ ไอ้ พวกพ่ีๆมันเลือกร้ านเลยT[]T ตอนนีเ้ สียงเพลง
ดังจนทาให้ ฉันใจส่ันแสงไฟก็วิบวับบริสุทธิ์ตาลายไปหมดแล้วไม่ใช่ฉันดื่มเหล้าไม่เป็ นนะแต่ปกติอยู่แต่ซุ้มยา
ดองไงไม่ค่อยได้มาท่ีไฮโซแบบนี ้ จ๊ อกกก หิวเม่ือไรไก่ทอดเจ้ าเก่าฉันเมื่อไรจะมาส่ังไปนานแล้วนะรึต้ องให้
ฉันไปทอดเอง

~ 55 ~

“อ้ าวนัน้ ไงน้ องอายมาแล้ว” >พี่เคนเอ่ยขึน้ พร้ อมยกมือเรียกสาวสวยน่ารักคนหนึ่งแม่เจ้ าขาวยังกะสาว
เกาหลีo.o
“พี่เคนใครหรอ” ฉันกระซิบถามพี่เคน
“หึๆ เด็กไอ้ แดนมันคุยๆ กันมาได้สักพักละเรียนจบจากที่เดียวกันกับพวกพี่ด้วยเป็นไงใช่ได้ไหม” >พ่ีเคน
“แจ่มสุดๆ”
“ตามต๊ือไอ้ แดนตัง้ แต่เรียนอยู่เมืองนอกแล้ว” >พี่เคน
“ว้ ายจริงหรอพี่เคนฮิๆ”
“ให้ มันน้ อยๆหน่อยแกสองคนนะ” >พี่แดนหันมาดุฉันกับพี่เคนที่กระซิบกระซาบนินทาอยู่ไม่นานสาวสวย
น า ม ว่ า อ า ย ก็ เ ดิ น ม า ถึ ง โ ต๊ ะ ที่ ฉัน กับ พ่ี แ ด น พี่ เ ค น นั่ง อ ยู่
“ ส วัส ดี ค่ ะ แ ด น น่ี แ ล ะ ก็ เ ค น แ ล้ ว ก็ . . . . ” > ส า ว อ า ย ม อ ง ม า ที่ ฉัน
“นี่มิง้ น้ องไอ้ แดนกับพ่ีเองพึ่งมาจากต่างจังหวัด” >พี่เคน
“อ้ อสวัสดีค่ะน้ องมิง้ ”>คุณอาย
“สวัสดีค่ะพี่ชื่ออายหรอค่ะ”
“จ๊ ะ ขอนั่งด้วยคนนะ”>คุณอาย
พี่อายคนสวยนั่งลงระหว่างฉันกับพี่แดน ฉันหันไปยิม้ ให้ กะผูกสัมพันธ์ไมตรีกับว่าที่พี่สะใภ้ แต่พี่อายหันไป
ยิม้ ให้ เกียรติพี่แดนเฉยไม่สนใจฉันเลย(-_-) ยิม้ เก้ อเลยตู
สักพักพี่อายคนสวยก็เริ่มชงเหล้าให้ พี่แดนและเริ่มนั่งใกล้ชิดกัน( -_-)ฉันหันมองหน้ าพี่เคน ใช่เลยพวกเรามี
ความรู้สึกเดียวกันแน่นอนเพลงนีเ้ ลยฉันมาทาอะไรท่ีน่ี กลายเป็นก ข ค งไปแล้วฮะๆ
อึกๆ
หือออฉันหันมองอิพ่ีแดนกระดกเหล้าเข้ าปากโหพ่อคุณนัน้ เหล้านะไม่ใช่นา้
“พี่แดนๆพี่ขับรถนะ” ฉันเอ่ยปากเตือนเพราะกลัวพี่ท่านจะพาขับรถไปนอนเล่นกับหลักลายข้ างทางตอน
ก ลับ บ้ า น
“พ่ีแกคอแข็งจะตายหึๆไก่ทอดแกมาแล้วกินสิ อะนี่แก้ วแกก็สังสรรค์กับพี่สักหน่อยสิ” >พี่แดน
“ไม่เอาละพี่แดนด่ืมเถอะ”
“น้ องเด็กดีหึๆ รึว่าดื่มไม่เป็นมากกว่ามัง้ ” >อิพี่แดนพูดพร้ อมหัวเราะนี่มันดูถูกกันชัดๆ ( -_-+)อย่าดูถูกเจ้
ธุรการกองช่างอย่างฉันนะเหล้าป่ า150 ดีกรี เจ้ ก็ซดมาแล้วไม่อยากจะโม้
“ไม่ได้เด็กบอกเลยอย่างพี่นะ สาหรับพวกกองช่างอย่างหนูคือคออ่อน” อิพ่ีแดนถลึงตาใสฉันทันที

~ 56 ~

“อิเพิง้ ”>พ่ีแดน
หืออออออ(-_-*)โมโหจะชวนตีรึไงฟระคาก็อิเพิง้ สองคาก็อิเพิง้
“แข่งไหมล่ะ” ฉันท้ าด้วยความโมโห
“ก็เอาสิอิ-เพิง้ ”>พี่แดน
ฉันกับอิพี่แดนจ้ องตากันไม่มีใครกะพริบงานนีต้ ูจะแพ้ ไม่ได้เสียชื่อธุรการกองช่างหมดเพราะกองนีม้ ีแต่ขี ้
เ ห ล้ า
“เอาจริงสิพวกแกสองคน” >พี่เคน
“สั่งเหล้ามา” > ฉันกับอิพ่ีแดนพูดพร้ อมกัน
การแข่งขันได้เริ่มขึน้ ฉันกับอิพี่แดนจ้ องกันเขม่นแก้ วเหล้าถูกเสิร์ฟโดยอายสาวสวยขวัญใจอิพ่ีแดนฉันจะแพ้
ไ ม่ ไ ด้ ด้ ว ย เ กี ย ร ติ ข อ ง ธุ ร ก า ร ก อ ง ช่ า ง
อึกๆ
ฉันคว้ าแก้ เหล้าแล้วดื่มอิพ่ีแดนก็เหมือนกันไม่มีใครยอมใคร ชิแค่นีจ้ ๊ิบๆเฟ้ยยยยย
เวลาผ่านไปไม่รู้นานไหมแต่ตอนนีแ้ ก้ วเหล้ าเต็มโต๊ะฉันเองก็รู้สึกมึนๆแค่มึนทุกคนแค่เพดานหมุนๆยังไม่ได้
เมาๆ
“พ่ีว่าพอเถอะหน้ าแดงแล้วมิง้ ” >พี่เคนเข้ ามาห้ าม
“ไม่ไหวก็ยอมแพ้ ไปซะไอ้ มิง้ ”>พ่ีแดน
“หือบอกตัวเองเถอะ มาต่ออีกแก้ ว!” ฉันดูก็รู้ว่าตอนนีอ้ ิพี่แดนไม่ไหวหึๆ เพราะตอนนีฉ้ ันมองเห็นภาพไอ้ พี่
แดนเบลอๆและดูเหมือนหมุ่นๆเหมือนเพดานหึๆ อีกหน่อยคงร่วงหึๆ

………………………………
ใครกันแน่ที่ไม่ไหวผมน่ังมองดูยัยมิง้ กระดกเหล้าตอนนีห้ น้ าของเธอเร่ิมแดงเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ตลก
ดูก็รู้ว่าคออ่อน หึๆ
“ขอเข้ าห้ องนา้ เดี๋ยวกลับมาต่ออายเฝ้าไว้ อย่าให้ โกง”
“ค่ะแดน”>อาย
เมื่อผมเข้ าห้ องนา้ เสร็จก็รีบกลับมาที่โต๊ะแต่....ที่โต๊ะยัยมิง้ กับไอ้ เคนหายไปไหนวะ
“อายเคนกับมิง้ ไปไหน” ผมหันไปถามอายที่นั่งงงอยู่
“เออคือ...”>อาย
เธอชีไ้ ปทางเวทีผมหันไปมองตามที่เธอชี.้ ..

~ 57 ~

“เอาละครับปรบมือให้ สาวสวยสุดร้ อนแรงด้วยครับ”
เสียงดีเจของคลับประกาศแทรกเสียงเพลงทาให้ ผมหันไปดู เชีย้ !!!! ยัยมิง้ มัดเสือ้ เป็นเอวลอยและปล่อยผม
เต้นสะบัดอยู่บนเวทีโดยมีไอ้ บริสุทธิ์พยายามผ่าฝูงคนปี นเวทีไปดึงน้ องลง ชิบ! ผมรีบวิ่งผ่าผู้คนขึน้ เวที
พร้ อมถอดเสือ้ คลุมคลุมเอวที่เธอกาลังเต้นโชว์ด้วยความโมโห
“ ก ลับ บ้ า น ! ! ! ”
ผมตะคอกใส่เธอเธอหันมาทาหน้ ามึนให้ ตายสิ! ผมจัดการอุ้มเธอพาดบ่าแล้วเดินลงจากเวทีทันที
“กูบอกแล้วไงให้ เฝ้าน้ องมันดีๆไอ้ เคน”
“กูเฝ้าดีที่สุดแล้วมึง หึๆกูจะบ้าตายพอดีเจประกาศจะให้ รางวัลสาวที่เต้นได้ใจน้ องวิ่งขึน้ เวทีเฉย” >ไอ้ เคน
“ไม่ต้องมาหัวเราะไอ้ เคนถ้ าน้ องเป็นอะไรไปแม่กูเอาตาย”
“ปล่อยยยยย ไอ้ พี่แดน”>มิง้
“อิเพิง้ หุบปาก”
ผมรีบเอาตัวยัยมิง้ กลับมาน่ังท่ีเดิม
“โอ้ ยยอะไรเนีย้ พี่แดนน้ องจะไปเอารางวัลลลล”>มิง้
“หยุดมิง้ ! เมาแล้ว”
“ใครเมา ยังไม่รู้เลยว่าใครแพ้ ”>มิง้
น้ องมันรินเหล้าดื่มต่อเฮ้ อ..เอาเข้ าไปแม่คุณ
“หึๆเอาน่าแดนนานๆทีเดี๋ยวกูพาไปส่งบ้าน”>ไอ้ เคน
ผมคว้ าแก้ วเหล้าดื่มต่อก็อยากจะรู้เหมือนแน่แค่ไหนผมดื่มเหล้าชนแก้ วกับยัยมิง้ จนไม่ได้นับหมดไปกี่ขวด
แต่เอาวะให้ มันสุดๆ ไป

.......................................................
จ๊ิบๆ
เสียงนกในสวนร้ องยามเช้ าพร้ อมกับแสงแดดอ่อนส่องผ่านม่านเข้ ามาในห้ องทาให้ ผมค่อยๆ ลืมตาขึน้ ด้วย
ความมึนงง ปวดหัวชะมัดถึงบ้านตอนไหนวะ
เฮ้ ย!
มีคนดึงผ้ าห่มจากผม ผมหันไปมองก็เห็นร่างขาวเนียนนอนให้ หลังให้ ผมอยู่ เชีย้ !เมื่อคืนลากน้ องอายมายา
ใ น บ้ า น ห ร อ ว ะ จา อ ะ ไ ร ไ ม่ ไ ด้ เ ล ย ชิ บ ! แ ม่ ด่ า ต า ย แ น่
“อายๆ”

~ 58 ~

ผ ม เ รี ย ก เ ธ อ แ ล้ ว ส ะ กิ ด เ บ า ๆ
“อืออออ”
เ ธ อ ส่ ง เ สี ย ง บ อ ก ถึ ง ค ว า ม รา ค า ญ แ ล้ ว พ ลิ ก ตัว ม า ท า ง ผ ม
ไอ้ เชีย้ ! ยัยมิง้
ผมแทบหัวใจวายเมื่อคนบนเตียงคือยังมิง้ น้ องสาวนอกไส้ของผม มันเกิดอะไรขึน้ มันเกิดอะไรขึน้ ผม
พยายามไล่ความจาในหัว เมื่อคืนจาได้รางๆว่าไอ้ แดนม าส่งผมกับไอ้ มิง้ ก็เดินกอดคอกันเข้ าบ้านและเข้า
ห้ อง.....ชิบ!!!แล้วผมก็ทาน้ อง เวรเอ้ ยย
ผมมองดูบนที่นอนเชีย้ มาก คราบเลือดมีคราบเลือดผมนั่งกุมขมับอยู่ปลายเตียงสักพักเพื่อตัง้ สติก่อนจะ
ขยับไปหามิง้
“มิง้ ๆ”
ผมปลุกน้ องเพื่อมาคุย
“อืมมมมมม หืออเอาพี่แดนมาปลุกทาไมคนจะนอนเม่ือยยยยยยยย”
เธอลืมตาขึน้ มามองแล้วบ่นผมพร้ อมดึงผ้ าห่มมาคลุมหัวนอนต่อ เฮ้ อเด็กหนอเด็ก
“มิง้ งง ลุกขึน้ มาคุยก่อน”
“อือออคุยอะไรเล่าคนจะนอนพี่แดนออกไปเลย”
ไอ้ มิง้ โมโหพร้ อมลุกขึน้ มาผมรีบหันหน้ าหนีเพราะเธอไม่ได้ ใส่เสือ้ ผ้ า ผมรีบสูดหายใจเข้ าลึกเพื่อระงับ
อารมณ์
“ใส่เสือ้ ผ้ าก่อน”
“หือ..กรีด้ ดด พี่แดนทาไมๆๆๆ ทาไมน้ องเปลือยวะ”
เธอเห็นสภาพตัวเองก็ตกใจรีบเอาผ้ าห่มมาคลุมตัว
“จะจาเมื่อคืนได้ไหมเราสองคนเมามาก พ่ีก็ไม่รู้มันเกิดขึน้ ได้ยังไง”
ตอนนีใ้ นห้ องมีแต่ความเงียบพวกเรากาลังหาทางออกยังไงผมก็ต้องรับผิดชอบน้ องมันไม่ใช่ผู้หญิงที่จะ
ไม่ได้แคร์เร่ืองเซ็กส์เหมือนสาวในเมืองอีกอย่างผมเอาความบริสุทธิ์น้ องมายังไงก็ต้องรับผิดชอบ
“มิง้ เอาอย่างนีเ้ ราบอกแม่พ่ีกับแม่หนูดีไหมพี่ว่ายังไงพี่ก็ต้องรับผิดชอบ ทาใจให้ สบายไม่ต้องกังวลเดี๋ยวเรา
อาบนา้ เสร็จค่อยไปบอกแม่พี่กัน”
“พ่ีแดนฮือออออออ”
“ไม่เอาไม่ร้ องมิง้ ”

~ 59 ~

ผมเข้ าไปเช็ดนา้ ตาให้ น้ องด้วยความสงสาร ผมน่ีมันเลวจริงๆ ผมสงสารน้ องต้องมามีมลทินเพราะผมทัง้ ๆที่
น้ องมันเป็นเด็กดี

“พ่ีอย่าบอกใครนะ ฮื่อออ”

“เฮ้ ย!!อิเพิง้ ไอ้ บ้าได้กันขนาดนีต้ ้ องบอกพ่อแม่สิบ้าไปแล้วหรอ” ผมหันไปด่ายัยมิง้ และมองหน้ าเธอด้ วย
ความสงสัย.... เพราะอะไร......รึว่าน้ องมันรังเกียจเราวะหรือว่าน้ องมันคิดว่าเราคุณสมบัตรไม่ดีพอจะเป็ น
สามี ทาไมแค่คิดเราก็เจ็บจีด้ เบาๆวะไอ้ แดน

ตอนท่ี 11

ฮืออออออทุกคนฉันไม่น่าเมาเลยY[]Y ตอนนีม้ องหน้ าอิพี่แดนตอนนีพ้ ี่แดนคิดหนักจนคิว้ พันกันเป็นเชือก
รองเท้ าแล้ว ภาพเม่ือคืนมันค่อยๆ วิ่งเข้ ามาในหัวโอ้ ยยยรับไม่ได้ตูขึน้ คร่อมอิพี่แดนด้วยโลกแตกแน่ๆ งานนี ้
แล้วฉันจะทายังไงจะมองหน้ าป้าอรได้ไง ฉันปลา้ ลูกชายเขาโอ้ แม่เจ้ า T [] T

“ทาไมทาหน้ าตาแบบนัน้ พ่ีไม่ได้ดุเราแค่พ่ีเป็นห่วงเรา”

ไม่จริงมันไม่ใช่ฉันปลา้ ผู้ชายยยยยยยยยY [] Y ฮือออออออออ

“มิง้ ไม่เอาไม่ร้ องนะพ่ีอยู่น่ี” พี่แดนคว้ าฉันไปกอดฮือออความฉิบหายกาลังมาเยือนแง้ T [] T

“ฮ่ือๆ”

“พี่ขอโทษอย่าโกรธพี่นะพี่ขอโทษไม่ต้ องคิดมากไม่ต้ องกลุ้มอะไรทัง้ นัน้ เข้ าใจไหมมิง้ พี่จะบอกแม่ให้ ไปขอ
เรากับคุณพ่อคุณแม่วันนีเ้ ลยไม่ต้องคิดมาก”

“ไม่ๆ ฮ่ือๆ พ่ีแดนอย่าบอกป้าอรนะพี่แดน”

“ทาไมละ เรื่องมันมาขนาดนีแ้ ล้วจะให้ พี่เฉยได้ยังไง”

“ฮ่ืออออๆ พ่ีแดนหนูขอนะอย่าบอกใครนะ”

“ทาไมละหนูเสียหายนะ”

“แต่เราไม่ได้รักกันนี่พี่แดน มิง้ มีแฟนแล้วก็อยากแต่งงานกับเขาพ่ีแดนอย่าบอกใครนะ”

“.........................”

พ่ีแดนเงียบและนิ่ง สีหน้ าดูไม่ยอมรับความคิดของฉัน

“นะคะพ่ีแดนเรื่องนีเ้ ราจะไม่บอกใครนะค่ะๆ เราไม่ได้ตัง้ ใจให้ มันเกิดขึน้ พ่ีแดนลืมๆ มันไปเถอะนะ”

พ่ีแดนพยักหน้ าแบบไม่ค่อยเต็มใจ ฉันไหว้ ขอบคุณก่อนจะรีบเก็บเสือ้ ผ้ าท่ีกระจายอยู่บนพืน้ ขึน้ มาใส่แล้ วรีบ
ออกจากห้ องพี่แดนฉันรีบอาบนา้ แต่งตัวแล้วมาช่วยป้าอรและป้าแม่บ้านทัง้ หลายเตรียมงานเลีย้ งมี่พี่แดน
เรียนจบแต่......ม้ ายยยยยยยยย> [] <

~ 60 ~

โอ้ ยยมึนๆ งึกๆ งักๆ มันเป็นงึกๆ งักๆ โอยยยยไม่กินอีกแล้วเหล้า แฮงค์ค่ะทุกคนดิฉันแฮงค์จังซี่มันต้องถอน
จัก โ บ ก แ ล้ ว ล ะ มัง้
“ไงแฮงค์ละสิ”
พี่แดนเดินมาทักฉันที่กาลังถืออาหารมาวางในโต๊ ะที่สวน พี่เขาทาตัวเหมือนปกติด่าจิกบูลลี่ฉันเหมือนเดิม
อาจจะมีแค่ฉันที่คิดมาก (-_-) สมัยนีแ้ ล้วคงไม่มีใครถือเรื่องแบบนีก้ ันแต่ฉันทาใจบ่ได้เด่T [] T เอาละๆ ฉัน
เองก็ต้องทาตัวให้ ปกติๆ ไม่มีอะไรเกิดขึน้ ระหว่างฉันกับพี่แดนท่องไว้ ๆ
“แรดเหลือเกินนะแกเมื่อคืนไปเต้นโชว์เอวบนเวทีบอกแม่ดีไหมห๊ ะ ”
แต่พี่แดนก็ปกติเกิน้ (-_-) ด่าอยู่ได้คนย่ิงมึนๆ อยู่จะมาขู่เด๋ียวบัดอ้ วกใส่ดีไหม
“ชิทีพ่ีเมาจู๋จ๋ีกับสาวๆ หนูไม่เคยฟ้องป้าอรเลยนะ”
“แกขู่ฉันหรอไอ้ มิง้ ไอ้ แสบ”
ค รื ด ด ด ด ! !
เสียงไลน์ฉันดัง ฉันรีบคว้ า โทรศัพท์ในกระเ ป๋ ากาง เกงขึ น้ มาดูพี่เติ น้ โทรม านี่นา ฮิๆมีความสุขขึ น้ ม า
ทันทีทันใด
“ขอไปคุยกับแฟนก่อนนะพ่ีแดนฮิๆ ไม่ทะเลาะกับพ่ีละ ฮัลโหลค่ะพี่เติน้ ค่าอยู่บ้านญาติที่หัวหินค่ะ”
(พ่ีคิดถึง)
เ ขิ น เ ด่ ผ้ ู ช า ย บ อ ก คิ ด ถึ ง - / / / -
“เหมือนกันค่ะ ขอโทษนะคะเมื่อวานไม่ได้รับสาย”
“ (ไม่เป็นไรพ่ีรู้ว่าเรายุ่งๆ ตอนกลับแวะหาพี่ท่ีกรุงเทพได้ไหม) ”
“ได้สิค่ะ-//-เด๋ียวมิง้ ขอช่วยจัดของช่วยป้าก่อนนะคะเด๋ียวว่างมิง้ จะโทรกลับ”
“ (รับปากแล้วนะห้ ามเบีย้ ว) ”
“ฮิๆ ค่ะไม่เบีย้ วแน่นอน”
“ (พ่ีจะรอนะค่ะ) ”
“ (ค่ะพี่เติน้ ) ”
“ (ครับงัน้ ดูแลสุขภาพด้วย บายครับ) ”
“ค่า”
“ถุ้ยจะอ้ วก” เสียงอิพี่แดนดังจากข้ างหลังจนฉันสะดุ้ง แรงนะยะอิพี่แดน ( -_-*)
“ พ่ี แ ด น เ สี ย ม า ร ย า ท แ อ บ ฟั ง ค น อื่ น คุย โ ท ร ศัพ ท์ ไ ด้ ไ ง ”

~ 61 ~

“หึแม่คนมีมารยาทมันเป็นใครเอามาให้ พ่ีรู้จักหน่อย พ่ีอยากรู้หัวนอนปลายตีนมัน”
“เอาน่าเดี๋ยวจะเอามาให้ พี่แดนดูแน่นอนรออีกนิดพี่ได้ใส่ซองงานแต่งน้ องแน่นอน”
“อย่ามาพูดเพ้ อเจ้ อไปยกจานในครัวไป”

อีพ่ีแดนไล่ฉัน สงสัยเห็นคนมีความรักไม่ได้มีปมในใจตัง้ แต่เจ๊ แพททิง้ ละมัง้ ชิ (-_-*) แต่..ในใจฉันมันรู้สึกผิด
กับพี่เติน้ มากฉันอุส่าจะเก็บความบริสุทธ์ิไว้ ให้ พ่ีเติน้ วันแต่งงานแต่....ตูเสียบริสุทธิ์ตอนเป็ นลายองซะงัน้ T []
T Noooo ไม่เอาไม่คิดๆ ไอ้ มิง้ เราจะไม่คิดเรื่องนีอ้ ีกแล้วมัน จบไปแล้วแค่มีอะไรกับผู้ชายเองไม่คิดมาก แง้
แต่ตูเอาเรื่องนีอ้ อกจากสมองไม่ได้อ่าT [] T
เมื่อถึงเวลาตอนเย็นใกล้มืดแสงไฟประดับในสวนบ้านป้าอรก็ถูกเปิ ด งานเลีย้ งฉลองที่พี่แดนเรียนจบถูกจัด
ขึน้ เป็นงานเล็กๆ ภายในสวนหลังบ้านป้าอรมีแต่คนคุ้นเคยทุกคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนานยกเว้ นอิพี่แดน
เจ้ าของงาน ดูท่าอารมณ์ไม่ดี มองฉันตาเขียวทาไมเพ่ ฉันเลือกที่จะไม่สนใจและหันไปเล่นกับไอ น่า
หลานสาวของฉันจนกระทั่งงานเลีย้ งเลิก ฉันรีบกลับเข้ าห้ อง เหนื่อยจังฉันวางโทรศัพท์ไว้ บนเตียงแล้ วรีบ
ถอดเสือ้ ไปจะไปอาบนา้

ค รื ด ด ด
“หือใคร? ฉันเดินกลับมาที่โทรศัพท์พ่ีเติน้ ^^ฉันรีบยกโทรศัพท์ขึน้ มารับ อารมณ์ของฉันดีขึน้ มาทันที
“ฮัลโหลพี่เติน้ ”
“ ( ไ ห น ว่ า ว่ า ง แ ล้ ว จ ะ โ ท ร ห า พี่ ไ ง ) ”
“ฮะๆขอโทษค่ะพ่ึเสร็จงานค่ะพ่ีเติน้ ”

“(น้ อยใจนะเนีย้ )”
“(อืออออย่าโกรธมิง้ เลยมิง้ ยุ่งจริงหายโกรธนะ เดี๋ยวพรุ่งนีก้ ็ได้เจอกันแล้วนะ)”
“(หึๆ เดี๋ยวพี่จองห้ องพักไว้ ให้ ถึงแล้วก็โทรหาพี่นะ)”
“ขอบคุณมากค่ะพี่เติล้ ”
“(อืมมมพ่ีรู้สึกดีมากเลยเวลาคุยกับเรา)”

อุ๊ยยยผู้ชายบอกรักใช้ ไหม> [] <
“ค่ะมิง้ เหมือนกัน”
“ดึกแล้วมิง้ นอนเถอะฝันดีนะคะ ไว้ เจอกันพรุ่งนนี”้
“อะอ้ อค่ะ”
ตืด้ ๆ

~ 62 ~

เช้ าวันไหมที่แสนสดใสฉันเก็บของเตรียมขึน้ กรุงเทพเพ่ือหาไปพี่เติน้ ก่อนเดินทางฉันก็เข้ าไปไหว้ ลาป้าอร
“ทาไมกลับเร็วนักละจ๊ ะ”>ป้าอร
“พอดีมิง้ ลางานมาแค่นีน้ ะคะห่วงงาน”
“ก็ให้ คนอื่นทาสิอิเพิง้ พักยาวไปเ ลยฉันจ่ายเงินเดินให้ เอง”>พี่แดน อิเพิง้ ๆๆเรียกอยู่ได้นีไ้ ปยืดผมมาแล้ ว
นะเพิง้ ตรงไหนเอาปากกามาวง-_-
“ตาแดนพูดไม่ดีนะ”>ป้าอร
“แม่ก็มันจริงนีง้ านราชการเงินเดือนน้ อยจะตายไป”>พ่ีแดน
“มิม้ ออกมาทางานกับป้าไหมลูก”>ป้าอร
“เออมิม้ ยังอยากพัฒนาบ้านเกิดนะคะ”
“อืมดีๆ เอาละไว้ มาเที่ยวบ้านป้าใหม่นะจ๊ ะ งัน้ ให้ ตาแดนซือ้ ตั๋วให้ น้ องขึน้ จากหัวหินลงกรุงเทพแล้วต่อ
เ ค รื่ อ ง ไ ป พิ ษ ณุโ ล ก เ ล ย เ น อ ะ จ ะ ไ ด้ ไ ม่ เ ห น่ื อ ย ”
“พ่ีก็จะขึน้ กรุงเทพไปคุยงานพอดี ผมเอารถไปเองให้ น้ องไปกับผมดีกว่าเด๋ียวผมไปส่งน้ องที่สนามบิน”
“ ดี ลูก ไ ป กับ พี่ แ ด น น ะ ดี แ ล้ ว ลูก พี่ เ ข า ไ ป ทา ง า น พ อ ดี ”
“เอออออ”
เวรกรรม-_-
ตอนนีฉ้ ันนั่งเป็ นตุ๊กตาหน้ ารถให้ พี่แดน ปกติเห็นพี่แกขับรถเร็วมากเหยียบชนิดเกินร้ อน แต่ตอนนีแ้ ค่ 70 ตู
จะขาดใจตาย
ฉันหันไปมองอิพ่ีแดนอารมณ์ดีเหลือเกิน้ พ่อคุณขับรถไปร้ องเพลงไป( -_-)
“ ม อ ง อ ะ ไ ร ม อ ง ค น ห ล่ อ ย่ า ง ฉั น อ ยู่ ห ร อ ”
อยากจะอ้ วกแตกตรงนี(้ -_-")
“ขับไวๆได้ไหมพี่แดนตะคิวกินเท้ าหรอปกติเหยียบจนมิด”
“ ก็ พี่ ไ ม่ รี บ ”
ฮึยยกวนประสาทแล้วนี่ฉันจะชะแวบหนีอิพี่แดนยังไงดีฟระคิดๆรู้สึกง่วงนอนขึน้ มาแล้วสิอาการแฮงค์มันยัง
อยู่ของพักสายตาแป๊ บแล้วกัน(_ _)zzzZZZ

………………………………………
“ต่ืนๆ มิง้ ตื่นๆ”
เสียงอิพ่ีแดนเรียกพร้ อมเขย่าตัวฉันอย่าเขย่าแรงเด่มึน-_-

~ 63 ~

“ถึงแล้วหรอ” ฉันมองดูนาฬิกาโห..เกือบเท่ียงออกจากหัวหินแต่เช้ าแท้ ๆแกล้งกันรึไงฟระ
“ทานข้ าวก่อนนะ เดี๋ยวพ่ีไปซือ้ ตั๋วให้ ”
“โอ้ ยพ่ีแดนไม่ต้องพ่ีแดนต้องทางานไม่ใช่หรอพ่ีแดนไปเลย”
“เดี๋ยวไล่ฉันเลยหรออิเพิง้ ”
“ เ ป ล่ า ค่ ะ พี่ แ ด น ห นูแ ค่ เ ป็ น ห่ ว ง ง า น พ่ี ”
“ทานข้ าวก่อนค่อยรอขึน้ เครื่อง”
“แต่มิง้ เป็นห่วงพี่จริงๆ ขอแค่เงินมิง้ ไปซือ้ เองก็ได้ค่ะไม่เป็นไร”
ฉันพูดและพยายามทาสายตาออดอ้ อนแต่อิพี่แดนก็มองฉันด้วยสายตาสงสัย
“ทาไม มีอะไรรึเปล่า”
พ่ี แ ด น ม อ ง ฉัน ด้ ว ย ค ว า ม ส ง สัย ฉัน เ ล ย แ ก ล้ ง แ บ มื อ อ อ ก ไ ป
“เอาตังค์มารับรองพี่แดนไม่ต้องลาบากน้ องไปเองมาเองได้ ขอค่าขนมหน่อย”
เมื่อฉันพูดออกไปแบบนัน้ อิพี่แดนก็เริ่มคล่ียิม้
“หึๆไม่เคยเปลี่ยนนะแกอ่ะพี่มีเงินสดติดมาสองหม่ืน ป่ ะเดี๋ยวพี่ไปกดเงินสดให้ อีก” อิพี่แดนจะเปิ ดประตูรถ
ออกไปกดเงินฉันรีบคว้ าตัวอิพ่ีแดนไว้ ทันที
“ดะเด๋ียวพ่ีแดน”
“อะไร”
“แค่นีก้ ็พอแล้วค่ะเยอะมากแล้ว”
“แค่สองหมื่น พี่ทานข้ าวก็หมดแล้ว”แค่ทานข้ าวก็หมดแล้ว(-_-)แดกทองเป็นอาหารหรอเพ่
“ พ อ แ ล้ ว พ่ี แ ด น เ ย อ ะ แ ล้ ว ห นูเ ก ร ง ใ จ ”
“ หึ ๆ เ ก ร ง ใ จ เ ป็ น ด้ ว ย ห ร อ แ ก ”
“ฮะๆ “ฉันยิม้ ให้ พ่ีแดนแล้วหัวเราะกลบเกลื่อน
“เอาเลขบัญชีแกมาก็ได้เด๋ียวพี่โอนให้ ”
“ไม่เอาแล้วค่ะพ่ีแดนตอนนีห้ นูโตมีงานทาแล้ว พี่แดนไม่ต้องเลีย้ งหนูมากก็ได้”
“แกเป็นน้ องพี่สาหรับพี่แกสาคัญที่สุดมีเรื่องอะไรบอกพี่เข้ าใจไหม”
พี่แดนพูดพร้ อมลูบหัวฉันเบาๆ

~ 64 ~

“หนูกลัวพี่แดนเหนื่อยขับรถมาส่งหนูต้องไกลต้องไปทางานอีกส่งน้ องแค่นีพ้ อนะคะหนูเป็นห่วงสุขภาพพ่ี
แดน” ฉันพยายามอ้ อนขอ
“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึน้ พี่สัญญาจะดูแลแกตลอดชีวิต” พี่แดนพูดพร้ อมมองหน้ าฉันด้วยสายตาอ่อนโยน
ทา ไ ม . . . ใ จ ฉัน มัน ส่ัน ว ะ ฉัน รี บ ส ะ บัด ค ว า ม คิ ด แ ล ะ ค ว า ม ร้ ู สึก อ อ ก พี่ แ ด น ค ง คิ ด ม า ก เ รื่ อ ง เ ม่ื อ คื น เ ห มื อ น กัน
“เดี๋ยวพี่เป็นอะไรไปหนูจะขอเงินใครละทีนี ้ ฮ่าๆ”
“เดี๋ยวจะโดนหึๆ แน่ใจนะว่าจะไม่ให้ พ่ีไปน่ังรอเป็นเพื่อน”
“แน่ใจพ่ีไปเถอะค่ะ”
ฉันลงจากรถพี่แดน พ่ีแดนก็ออกมาจากรถเพื่อเอากระเป๋ าลงให้ ฉัน
“ปะเดี๋ยวพี่พาไปซือ้ ตั๋ว”
“ เ ด๋ี ย ว ๆ ไ ม่ เ ป็ น ไ ร ค่ ะ ห นูจัด ก า ร เ อ ง ค่ ะ พี่ แ ด น รี บ ไ ป พัก แ ล้ ว ร อ ทา ง า น เ ถ อ ะ ค่ ะ ไ ม่ ต้ อ ง ห่ ว ง ”
“ก็ได้ๆเด๋ียวพ่ีโทรหานะถ้ าถึงก็โทรบอกพี่ด้วย”
“เจ้ าค่ะๆ บ้ายบาย”
“เดี๋ยวมาให้ พี่กอดก่อน”
“ห๊ ะ!!!”
“ทาเหมือนไม่เคยเร็วๆ” อิพ่ีแดนพูดพร้ อมกางมือออกฉันค่อยๆเดินเข้ าไปหาอ้ อมกอดของพี่แดน พ่ีแดนกอด
ฉันแน่นก่อนจะค่อยๆ ปล่อยไออุ่นจากร่างกายพ่ีแดนอุ่นจัง
“หึๆโอเคๆไม่หลงทางในสนามบินแน่นะ”
“ฮะๆ ไม่ได้เซ่อขนาดนัน้ หนูไปละ”
ฉันโบกมือบ้ายบายให้ พี่แดนก่อนจะเดินลากกระเป๋ าเข้ าสนามบิน ฉันรีบเดินเข้ าไปสักพักก่อนจะรีบเดิน
ออกมาโบกแท็กซี่ไปโรงแรมที่พี่เติน้ จองไว้ ให้ ทาไมรู้สึกเหมือนแบบหนีฝาชีไปหากิ๊กฟระเนีย้ ขอโทษนะพี่
แดนนแต่น้ องอยากพี่แฟนแล้วววว
เมื่อถึงโรงแรมฉันก็โทรหาพี่เติน้ ทันที
“ฮัลโหลพ่ีเติน้ ”
“ ( ถึ ง แ ล้ ว ใ ช่ ไ ห ม ) ”
“ค่ะมิง้ ถึงแล้ว ทาไมจองโรงแรมให้ มิง้ หรูจังเลยค่ะมิง้ ไม่ชินเลย”
“(หึๆ ไม่เป็นไรพี่อยากให้ มิง้ พักที่ดีๆ)”
อุ๊ย เขิน-///-

~ 65 ~

“เดี๋ยวพี่เคลียร์งานก่อนนะ ตอนเย็นทานข้ าวกัน”
“ค่ะพ่ีเติน้ ”
เมื่อฉันวางสายจากพี่เติน้ ก็ลงตัวลงที่นอนเฮ้ อมีความสุขจัง คนมีความรักมันเป็นอย่างนีน้ ี่เองมีความสุข
จังเล้ยยยย นอนพักเอาแรงก่อนเดี๋ยวค่อยตื่นมาแต่งตัวแต่งหน้ า ครอกกกกก zzzZZZZ

.........................................................
ค รื ด ด ด ด ด ด ด ๆ
เสียงโทรศัพท์ดังทาฉันต่ืนจากการนอน ใครโทรมาฟระเมาขีต้ าโอยมึนฉันสะลึมสะลือหยิบโทรศัพท์ขึน้ มาดูก็
ต้ อ ง ต ก ใ จ จ น ต า เ ห ลื อ ก O [ ] O ! อิ เ พ่ แ ด น น น น น
เอาไงดีฟระๆ ตัง้ สติๆๆๆฉันตัง้ สติแล้วค่อยๆ กดรับโทรศัพท์
“(ถึงรึยังมิง้ )”
“ ถ ะ ถึ ง แ ล้ ว ค่ ะ พี่ แ ด น ไ ม่ ต้ อ ง เ ป็ น ห่ ว ง เ ดี๋ ย ว พ่ อ ม า รั บ แ ล้ ว ”
“(โอเค)”
“พ่ีแดนทางานเถอะไม่ต้องห่วงเด๋ียวถึงบ้านมิง้ จะโทรหา”
“(ได้ อย่าลืมละ)”
“ค่า”
ฉันวางสายจากพ่ีแดนแล้วหันมองนาฬิกาตายแล้วเกือบส่ีโมงเย็นแล้วรีบอาบนา้ แต่งตัวดีกว่า
ผ่านไปประมาณชั่วโมงกว่าการแต่งหน้ า ครัง้ แรกของอิฉันก็สาเร็จสวยซะไม่มีพอไปวัดไปวาแล้วหมาไม่
เห่าฮิๆโอเคได้เวลาลงไปรอพ่ีเติน้ ท่ีโต๊ะอาหารของโรงแรมแล้วต่ืนเต้นจังน่ีก็ใกล้เวลาที่เขานัดแล้ว
ตรึ่ง!
“(ถึงบ้านยังอิเพิง้ )”
ข้ อความจากนรก(-_-)เอาไว้ ก่อนดีกว่าค่อยตอบ
“น้ องมิง้ ”
ฉันหันมองตามเสียงที่เเสนคุ้นเคยด้วยหัวใจอันเต้นรัวพี่เติน้ จริงๆด้วย พี่เติน้ ยังหล่อแบบผู้ใหญ่และดูอบอุ่น
เหมือนเดิม
“สะสวัสดีค่ะพ่ีเติน้ ” ฉันรีบลุกยืนไหว้ พ่ีเติน้ ด้วยความตกใจ
“อุ๊ยไหว้ พ่ีแบบนีพ้ ี่ทาตัวไม่ถูกเลยหึๆ น่ังก่อนๆ”
“อ้ อค่ะ”

~ 66 ~

“ นึ ก ว่ า เ ป็ น ด า ร า ส ว ย จัง เ ล ย ”
อุ๊ยผู้ชายชมเขินเด่ทุกท่าน-///-
“ฮะๆ ขอบคุณท่ีชมค่ะ”
“ส่ังอาหารกันเถอะ พ่ีหิวแล้ว”
“อ้ อได้เลยค่ะ”
ฉันกับพี่เติน้ สั่งอาหารและคุยกันไปด้วยไม่นานอาหารก็มา
“อาหารมาแล้วอะน่ีพ่ีตักให้ อาหารที่นี่อร่อยทุกอย่างพี่ชอบมาทาน”
“ ข อ บ คุณ ค่ ะ พี่ เ ต้ น ”
ในขณะที่ฉันทานข้ าวและคุยกับพี่เติน้ จู่ๆก็มีผู้หญิงปากแดงชุดดาเดินมาท่ีโต๊ะฉันกับพี่เติน้ พร้ อมกอดอกแล้ ว
ใช้ สายตาเหยียบๆมองฉันท่ีกาลังจะตักข้ าวเข้ าปาก หือ-_-? รู้จักเราหรอ
“อีนี่ใครอะเติน้ ”
ผู้หญิงชุดดาปากแดงเอ่ยขึน้ ฉันเลยหันไปมองท่ีเติน้ แล้วถาม
“พ่ีเติน้ นี่ใครหรอคะญาติหรอคะ?”
ไม่มีเสียงตอบรับจากพี่เติน้
“ญาติบ้านแกสิฉันเมียพี่เติน้ คนนีใ้ ช่ไหมที่แอบคุยนะห๊ ะอีนี่ใช่ไหม!!”> สาวชุดดาปากแดงตอบแทนพี่เติน้
ฉันหันมองหาพี่เขาทันที
“ จ ริ ง ห ร อ ค่ ะ ! ”
“ใช่สิอย่าบอกนะว่าเธอไม่รู้ว่าเติน้ นะแฟนฉัน” >สาวชุดดา
ฉันได้ยินถึงกับอึง้ น่ิงได้แต่มองหน้ าพี่เติน้
“น่ี มิล! หยุดก่อนเถอะคนมองกันใหญ่แล้ว” >พ่ีเติน้
“ช่างสิ อีนี่จะได้อายที่มายุ่งกับแฟนชาวบ้านเขานะ” >สาวชุดดา
น่ีมันอะไรกันพ่ีเติน้ มีแฟนตอนไหน ไหนพ่ีเติน้ บอกว่าจะไม่มีใครทาไม...
“พี่เติน้ นี่มันอะไรกันค่ะ ไหนพี่เติน้ บอกว่ามีแต่มิ ง้ ละทาไมพี่มีคนไหมไม่บอกมิง้ ” ฉันถามไปอีกที ตอนนี ้
เหมือนสมองฉันมันตือ้ ไปหมด
“อะไรกันบอกมันอย่างนัน้ หรอพี่เติน้ เอาไงห๊ ะไหนบอกปี หน้ าจะแต่งกับฉันไง” >สาวชุดดา
“ปะเปล่าพี่บอกเขาแล้วแต่เขามายุ่งกับพ่ีเอง” >พี่เติน้

~ 67 ~

พี่เติน้ แก้ ตัวกับผู้หญิงชุดดาและฉันเองก็ตกใจมากที่ได้ยินเขาพูดแบบนัน้ จากผู้ชายที่ฉันคิดว่าดีมาตลอด
ตัง้ แต่เรียนมหาลัย

“หึ ที่แท้ ก็อยากเอาแฟนชาวบ้านคันหรอฉันถามจริง้ หน้ าตาก็ดี” >สาวชุดดา

“นี่คุณมีสติหน่อย กลับกันเถอะวันนีผ้ มแค่จะมาบอกเลิกเขา“ >พี่เติน้

“สติหรอได้” >สาวชุดดา

ซ่า ~ ~

“เป็นไงหายคันไหมอีหน้ าด้าน มานี่เลยเติน้ ” >สาวชุดดา

สาวชุดดายกแก้ วนา้ บนโต๊ ะสาดใส่ฉันก่อนจะลากพ่ีเติน้ ออกไปปล่อยฉันตกเป็นเป้าสายตาคนทัง้ ร้ าน แล้วนี่
ฉันควรจะเดินไปทางไหนดี ฮ่ือๆ อายจังเลยฉันไม่เคยรู้เลยว่าพี่เต้นเป็นคนแบบนีฮ้ ือๆ

ตอนท่ี 12

ผมเดินทางกลับเข้ าโรงแรมที่เปิ ดห้ องไว้ เมื่อคุยเรื่องธุรกิจเสร็จ ทุกคนคงคิดว่าผมยังคงเกาะแม่กินละสิหึๆ
ความจริงแล้วผมเริ่มทาธุรกิจนีก้ ่อนจะเรียนจบอย่าตกใจถ้ าผมบอกเรื่องธุรกิจของผมเพราะผมค้าอาวุธ
สงครามผมกับไอ้ เคนมีหุ้นในบริษัทต่างประเทศถูกกฎหมาย ปี ๆหนึ่ งมันทารายได้ให้ ผมมหาศาลหึๆคนมัน
จะรวยช่วยไม่ได้ แต่ตอนนี.้ .เหนื่อยๆหาไวน์จิบก่อนขึน้ ห้ องดีกว่า ผมเดินด่ิงเข้ าไปในร้ านอาหารของโรงแรม
กะไปนั่งดื่มไวน์ชิวๆแต่ก็ต้องแปลกกับเสียงเอะอะโวยวายที่ดังจากโต๊ะอาหารโซนธรรมดา อะไรกันคนใน
ร้ านอาหารเขามุงอะไรกัน ผมเดินเข้ าไปดูก็เห็น....มิง้ ..มิง้ จริงๆใช่ไหม..ผมเห็นน้ องสาวแสนรักของตัวเอง
กาลังยืนท่าทางเหมือนจะร้ องไห้ และทาตัวไม่ถูกท่ามกลางสายตาผู้คนที่มองอย่างดูถูกและเสียงซุบซิบ
นินทา ทาไมเธอมาอยู่ที่นี่เธอควรถึงบ้านที่พิษณุโลกแล้วนี่ ผมรีบเดินผ่าฝูงคนเข้ าไปหาทันที

“เกิดอะไรขึน้ มิง้ ! มิง้ นี่พ่ีเองแดนนี่ไง”

“พี่แดนนนฮืออออ”

น้ องมันโผล่เข้ ากอดผมแน่นผมมาไม่ทันเหตุการณ์ตะกีไ้ ม่รู้ว่าเกิดอะไรขึน้ แต่ผมไม่ชอบสายตาที่คนในร้ านนี ้
มองน้ องสาวของผมเลยบางคนก็เอาโทรศัพท์มาถ่ายคลิป

“มองเชีย้ อะไรกันห้ ามถ่าย!!!ถ้ าเห็นคลิปวอนเน็ตละก็..ใครถ่ายก็เตรียมเงินขึน้ ศาลไว้ ก็แล้วกัน”

ผมตะโกนออกไปทาให้ ผู้คนหันกลับไปสนใจอาหารบนโต๊ะของตัวเอง ผมค่อยๆพยุงน้ องมาท่ีห้ องอาหารวีไอ
พีแล้วเอาผ้ าเช็ดหน้ ามาเช็ดนา้ ตาให้ เธอ

“มิง้ มันเกิดอะไรขึน้ บอกพ่ีสิ”

“ฮ่ือๆๆๆๆ”

เธอเอาแต่ร้ องไห้ งอแงไม่ยอมพูดอะไร

~ 68 ~

“บอกพ่ีมาใครมันทาหนู พ่ีจะไปจัดการมันให้ หยุดร้ องนะๆเด็กดี”
ไม่ได้ผลน้ องมันยังงอแงผมเลยดึงเธอเข้ ามากอดแล้วลูบหลังปลอบคง ก็ต้องให้ ร้ องจนกว่าจะพอนัน้ ละ
ผมนั่งปลอบมิง้ อยู่แบบนัน้ จนไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไรแต่น้ องมันหลับคาอกผมไปแล้วคงร้ องจนเหนื่อยแล้วละ
ผมค่อยๆวางน้ องลงให้ นอนบนโซฟาแล้วถอดเสือ้ สูทคุมให้
ค รื ด ๆ
เสียงโทรศัพท์ผมดังผมยกขึน้ มาดูแล้วรับ
“ไอ้ เคนมึงอยู่ไหน”
“(ติดไฟแดงอยู่รถติดฉิบหายเลยกรุงเทพ อย่าพ่ึงเมาหนีกูละกูกาลังจะไป)”
“ รี บ ๆ ม า กูเ จ อ ยัย ห นู”
“(ไหนบอกว่าน้ องกลับบ้านวันนีไ้ ง รึมาเซอร์ไพรส์พวกเราหึๆ)”
“รีบมาเถอะน้ องเกิดเรื่อง”
“ ( เ รื่ อ ง อ ะ ไ ร ว ะ ) ”
“มาถึงเด๋ียวรู้เอง”
ตอนนีผ้ มกับไอ้ เคนดูกล้องวงจรปิ ดของทางร้ านอาหารอยู่เม่ือดูแล้วผมถึงกับต้องกาหมดแน่น
“มันเป็นใครวะไอ้ เชีย้ ย” > ไอ้ เคนเค้นเสียงออกมา
“น้ องพี่ถามหน่อยเขาพูดอะไรกัน” ผมหันไปถามพนักงาน
“เออ คือ..”
พนักงานดูท่าอา้ อึง้ ผมเลยดึงแบ้งค์พันออกจากกระเป๋ าส่งให้
“เล่ามา”
“ก็ผู้หญิงคนนีพ้ ูดทานองว่าน้ องสาวคุณมาแยกแฟนเขานะคะ”
“อะไรนะแฟน?”>ไอ้ เคน
“ค่ะ"
“ยัยหนูมีแฟนตัง้ แต่ตอนไหนทาไมพวกเราไม่รู้วะแดน”>ไอ้ เคน
“กูก็พอรู้ว่าน้ องมันคุยๆกับผู้ชายอยู่แต่ไม่คิดว่าจะเป็นผู้ชายจัญไรแบบนี”้
ผมกาหมัดแน่นทาไมผมรู้สึกเจ็บที่ใจ
“มึงเจอกูแน่”

~ 69 ~

“กูสั่งคนสืบเลยนะไอ้ แดน”>ไอ้ เคน
“ส่ังเลยกูอยากรู้ว่ามันเป็นใคร กล้าดียังไงมาทาน้ องกู”
“คุณค่ะๆคุณผู้หญิงที่ให้ เฝ้าไว้ ตื่นแล้วค่ะ” พนักงานหญิงที่ผมจ้ างเฝ้ามิง้ ไว้ วิ่งมาบอก ผมกับไอ้ เคนรีบ
กลับไปห้ องวีไอพีทันที
“มิง้ เป็นไงบ้าง”
“พ่ีแดน เอ้ าพี่เคนด้วยมากันได้ไงคะ”>มิง้
“ยัยหนูไม่เป็นอะไรใช่ไหม”>ไอ้ เคน
“ เ ป็ น อ ะ ไ ร ค ะ ห นูไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น อ ะ ไ ร เ ล้ ย ” > มิ ง้
“พี่กับไอ้ เคนไปดูกล้องวงจรปิ ดของโรงแรมมาแล้วยังจะไม่ยอมบอกอีกรึไง” ผมพูดออกไปเธอก็นั่งนิ่งนา้ ตา
ซึม
“แดนมึงจะดุน้ องทาไม แค่นีน้ ้ องมันก็ขวัญเสียแย่แล้ว”>ไอ้ เคน
“ให้ ท้ ายกันเข้ าไป ไหนบอกพี่ว่าอยู่พิษณุโลกเด๋ียวนีก้ ล้าโกหกพี่หรอ”
“ไอ้ แดนมึงน่ี”>ไอ้ เคน
“ก็กูพูดจริงๆพ่ีจะไม่ตามใจเราแล้วนะมิง้ ถ้ ามีคราวหน้ าพี่โทรสายตรงฟ้องพี่เอ”
“พ่ีแดน!” >มิง้ เธอเรียกช่ือผมอย่างไม่พอใจ
“กลับหัวหินกับพ่ีวันนีเ้ ดี๋ยวนีด้ ้วย”
“พี่เคนดูพ่ีแดนสิชอบขู่หนูฮ่ือออ” >มิง้
“อย่าร้ องๆ พี่ว่าไปพักท่ีหัวหินนะดีแล้ว”>ไอ้ เคน
เธอทาหน้ ามุ่ยใส่แต่ก็ขัดผมไม่ได้ยอมลงกลับหัวหินกับผมอย่างว่าง่ายเพราะเธอกลัวพ่ีเอรู้เรื่องนี ้
“มิง้ ถึงแล้ว” ผมเดินมาเปิ ดประตูฝั่งตรงข้ ามแล้วปลุกเธอเบาๆ
“หืออถึงแล้วหรอ” เธอสะลึมสะลือตื่นขึน้ มา
“ไหวไหม”
“ไหวค่ะ”
ผมเดินไปเปิ ดท้ ายรถแล้วหยิบกระเป๋ าเสือ้ ผ้ าของเธอแต่พอเห็นผมถือกระเป๋ าเธอก็รีบว่ิงมาแย่ง
“พี่แดนน้ องถือเอง ไม่เป็นไร”
“น่ีมิง้ !แค่เดินตามมาก็พอ”

~ 70 ~

“ดุอะไรนักหนา”
ผมได้ยินเธอแอบบ่น หึๆ
“พ่ีได้ยินนะอิเพิง้ เด๋ียวจะโดนเตะป่ ะเข้ าบ้าน” ผมคว้ ามือเธอแล้วดึงเข้ าไปในบ้าน
“เอ้ าคุณมิง้ มา!”
ป้าๆแม่บ้านเห็นมิง้ ก็ดีใจวิ่งเข้ ามาหากันยกใหญ่
“เห็นบอกว่าจะกลับวันนีไ้ ม่ใช่หรอลูก”>ป้าต่าย
“พอดีมิง้ ตกเครื่องนะคะฮะๆแล้วน่ีป้าอรไปไหนละคะ” >มิง้
" ไ ป บ้ า น เ พ่ื อ น น ะ ค่ ะ ยัง ไ ม่ ก ลับ " > แ จ๋ ว
“ป้าๆช่วยไปดูห้ องให้ มิง้ ท่ีสิครับ ”
“ไม่ต้องห่วงเด๋ียวป้าๆเข้ าไปดูให้ ค่ะ” >ป้าแมว
“แล้วนี่หนูมิง้ กับคุณแดนทานอะไรมารึยังค่ะเนีย้ ”>ป้าต่าย
“ยังเลย”
“งัน้ เดี๋ยว ป้าทาอะไรให้ ทาน”>ป้าต่าย
“ เ ด๋ี ย ว หนูทา เ อง ก็ ได้ ค่ ะ ป้า ๆ ไปพัก เ ถ อะ ค่ ะ ทา อา หา รสบา ย ม า ก ” > มิ ง้
“หึๆงัน้ ป้าๆไปช่วยกันดูห้ องเถอะครับเดี๋ยวผมกับน้ องหาอะไรกินกันเองทาเผ่ือพี่ด้วยนะ”
ผมพูดแล้วยิม้ ให้ เธอ เธอไม่ตอบอะไรผมแต่เดินเข้ าครัวหาโน่นนี่ในตู้เย็นออกมาทา
“ให้ พี่ช่วยอะไรไหม”
“ อ ย่ า ช่ ว ย เ ล ย ค่ ะ มัน วุ่ น ว า ย ” > มิ ง้
“หึๆโกรธพ่ีรึไง”
“ ไ ม่ ไ ด้ โ ก ร ธ ค่ ะ ” > มิ ง้
น่ีละโกรธชัดๆ หึๆ
“ลาออกจากงานมาอยู่หัวหินกับพี่เถอะอยู่ทางานที่นั่นให้ ลาบากทาไมเงินเดือนก็น้ อย มาอยู่กับพี่ดีกว่าพ่ี
จ่ายให้ เยอะกว่าเงินเดือนเราหลายเท่าดีไหม”
“ ไ ม่ เ อ า ล ะ ห นูอ ย า ก พัฒ น า บ้ า น เ กิ ด แ ม่ ”
“ แ ล้ ว เ มื่ อ ไ ร จ ะ พัฒ น า เ ส ร็ จ ล ะ ”
“เม่ือไรก็เม่ือนัน้ ละน่า”

~ 71 ~

ผมเงียบมองดูเธอทาอาหารใจจริงผมอยากถามเรื่องไอ้ ผู้ชายคนนัน้ มากกว่า แต่กลัวเธอจะไม่ยอมพูดรอคน
ท่ีไอ้ เคนส่งไปสืบก็แล้วกัน เฮ้ อ..แต่ผมใจร้ อนนี่สิ
“มิง้ ...ไอ้ ผู้ชายคนนัน้ เป็นใครมาจากไหน”
เ ธ อ ห ยุด ห่ัน ผัก แ ล้ ว หัน ม อ ง ผ ม
“พี่ถามเพราะเป็นห่วง ถ้ ายังเห็นพ่ีเป็นพ่ีก็บอกพี่มา”
ผมพูดจบเท่านัน้ ละนา้ ตาเธอไหลแมะๆ ผมรีบเข้ าไปกอดเธอไว้ ทันที
“พี่แดนจะถามทาไมอ่า ฮ่ืออออมันจีใ้ จดาฮ่ือออ”
“พี่ขอโทษๆ พ่ีแค่อยากรู้ว่าคนท่ีทาร้ ายน้ องพี่มันเป็นใครเท่านัน้ เองบอกได้ไหม รึว่า...มันทาอะไรเราแล้ว”
ผมคิดได้อย่างนัน้ ความโมโหมันพุ่งจนผมจับเธอเขย่า
“มันมีอะไรกับเราแล้วหรอ พ่ีจะไปลากคอมัน บอกพี่มา!”
“โอ้ ยยย เจ็บจะบ้ารึไงพี่แดนปล่อยก่อนหนูเจ็บ”
“บอกพี่มาสิ บอกมา”
“ไม่ได้มีอะไรปล่อยหนูเจ็บไอ้ พี่แดนเจ็บนะ”
ผมรีบคลายมือออกจากแขนเธอแล้วรีบดูรอยแดงที่แขนสติผมหลุดแค่คิดว่ามันจะแตะอิเพิง้ ของผมก็เลือด
ขึน้ หน้ า ผมก็แค่..เป็นห่วงน้ องสาว
“พ่ีขอโทษนะ พ่ีขอโทษ”
“ไม่เป็นไรค่ะ พ่ีน่ีสมองก็คิดไปได้เนอะคิดแต่เรื่องแบบนี”้
“เอ้ าก็เห็นเราร้ องไห้ เสียใจพ่ีก็นึกว่า...”
“บ้าหรอหนูไม่ได้ง่ายว้ อย”
“หึๆใครจะไปรู้ละเห็นร้ องไห้ โยเย”
“โดนเมียเขามาฉีกหน้ าหนูกลางร้ านอาหารขนาดนัน้ จะไม่ให้ หนูร้ องไห้ ได้ไงอายจนทาตัวไม่ถูก ก็หนูนะคุย
กับเขาตัง้ แต่เรียนอยู่ปี 3 จนพวกเราเรียนจบ เขาก็เข้ ามาทางานในกรุงเทพเขาก็บอกว่าหนูเป็นแฟนเขามา
ต ล อ ด แ ต่ . . ไ ม่ ร้ ู ว่ า เ ข า แ อ บ ไ ป มี เ มี ย ต อ น ไ ห น . . . . ห นูไ ม่ ร้ ู เ ข า ไ ม่ ไ ด้ บ อ ก เ ลิ ก ห นู สัก คา ”
“ แ ล้ ว เ ร า เ สี ย ใ จ ไ ห ม ”
“.............”
“ช่างเถอะเดี๋ยวพี่จัดการให้ คนไม่ดีไม่ต้องไปเสียดายเข้ าใจไหม ผู้หญิงที่ได้ผู้ชายแบบนัน้ เป็นสามี เป็น
ผู้หญิงที่โชคร้ ายตลอดชีวิต”

~ 72 ~

“เข้ าใจค่ะคนไม่ดีมิง้ จะไม่เสียตาย”
“ดีมากนางมารน้ อยของพ่ี”
“หาผู้ชายในฝันต่อไปสู้เขามิง้ สู้ๆ”
“เด๋ียวๆพักก่อนยัยหนูๆเม่ือไรจะได้กินละกับข้ าวนะ”
“อุ้ยโทษทีพ่ีเดี๋ยวทาให้ ๆแป๊ บๆ เดี๋ยวได้กิน”
เม่ือเธอทาอาหารเสร็จผมก็ออกมาทานอาหารกับเธอท่ีริมสระไหว้ นา้ นอกบ้าน ผมมองดูเธอก็รู้ว่าเธอเสียใจ
“ด่ืมหน่อยไหม” หันไปบอกเธอ
“ ไ ม่ เ อ า เ ดี๋ ย ว ป้ า อ ร ก ลับ ม า แ ล้ ว จ ะ ต ก ใ จ ฮ ะ ๆ ”
“หึๆ อย่าเสียใจกับพวกผู้ชายเลวๆ ผู้ชายดีๆ มีอีกเยอะเข้ าใจไหม”
“อืมมม” เธอตอบผมเสียงสั่นและนา้ ตาก็ไหลตามมาผมรีบคว้ าเธอเข้ ามากอด
“ร้ องทาไมไม่ร้ องพี่อยู่ตรงนีท้ ัง้ คน”
“ฮือๆ พ่ีแดนก็หนูไม่รู้ว่าเขาแอบไปมีแฟนใหม่ฮือๆ ทาไมเขาทาอย่างนีก้ ับมิง้ ”
“หนูไม่ผิดทานข้ าวไม่ต้องร้ อง มิง้ ยังมีพี่เข้ าใจไหม”
เธอร้ องไห้ อย่างเงียบๆและใช้ เสือ้ ของผมเช็ดนา้ ตาและขีม้ ูก -_- ให้ ตายสิ
“หิว” เม่ือเธอพูดจบก็ออกจากอ้ อมกอดผมไปนั่งตักข้ าวเคีย้ วตุ้ยๆ -_-แน่ใจนะว่าอกหัก
“ค่อยๆกินเด๋ียวติดคอตาย”
“รุ่นนีต้ ายยากพี่แดน”
ผมมองหน้ าใสๆของเธอแล้วยิม้ ออกมาโดยที่ไม่รู้ตัวใจผมมันเต้นแรงเธอผู้หญิงคนเดียวที่ทาให้ ผมอบอุ่น
แบบที่ไม่มีใครทาได้ผมรักเธอและเอ็นดูเธอเหมือนน้ องสาวแต่ทาไม.....ผมถึงอยากกอดอยากจูบเธอนัก
“มิง้ ”
“ค่ะพี่แดน”
เธอหันมามองผมตาแป๋ วผมค่อยๆย่ืนหน้ าเข้ าไปใกล้ๆเธอ
“หนูมิง้ งงง” เสียงแม่ผมดังมาแต่ไกลทาให้ ผมสะดุ้ง ผมรีบสะบัดความคิดนัน้ ออกจากหัวทันที
“คุณป้าอร กลับมาแล้วหรอค่ะ”
“จร้ า ตายจริงๆ พวกแม่บ้านบอกป้าว่าหนูตกเคร่ือง”
“เออ มัง้ ค่ะฮ่าๆ”

~ 73 ~

“ ล า ย า ว เ ล ย ไ ม่ ไ ด้ ห ร อ อ ยู่กับ ป้ า น า น ๆ ”
“อุ้ยไม่ได้ค่ะป้าอรงานหนูเยอะจริ งๆไว้ วันหน้ าหนูจะลายาวมาเท่ียวกับป้าอรละกัน”
“ฮิๆ ป้าจาไว้ แล้วนะงัน้ ป้าขอตัวไปอาบนา้ ก่อนนะดูแลน้ องด้วยละ”
“ครับแม่”
แม่ผมเดินกลับห้ องผมเองก็หันกลับมามองนั่งมองยัยมิง้ กินข้ าว -_-กินขนาดนีผ้ มคงไม่ต้องเป็นห่วงแล้วละ
มันไม่ตายแน่นอน
“ค่อยๆกินเสร็จแล้วก็ไปอาบนา้ นอนพรุ่งนีพ้ ่ีจะไปส่งแต่เช้ าขึน้ เครื่องที่กรุงเทพแต่เช้ าห้ ามแวะที่ไหน”
เธอพยักหัวให้ ผมส่วนผมได้แค่ลูบหัวเธอเบาๆ ปลอบ
ค รื ด ด ด ๆ
เสียงโทรศัพท์ของผมส่ันกดขึน้ มารับแล้วลุกเดินห่างออกจากมิง้
“ว่าไง รู้รึยังมันเป็นใคร”
“ผมสืบได้คร่าวๆ แต่ยังไม่แน่ชัดนะครับไอ้ คนนี ม้ ันทางานอยู่ที่บริษัทก่อสร้ างครับส่วนผู้หญิงก็อยู่บริษัท
เดียวกันเป็นเซลล์ขายบ้าน วันนีไ้ ด้เท่านีค้ รับงานรีบส่วนรายละเอียดยิบย่อยไม่เกินวันพรุ่งนีเ้ ดี๋ยวผมส่งให้
ทางไลน์นะครับส่วนคุณเคนผมก็รายงานให้ เรียบร้ อย”
“อืม ขอบคุณมาก”
ผมวางโทรศัพท์จากนักสืบที่จ้ างใช้ งานเป็นประจาก่อนจะเดินกลับไปหาน้ องสาวสุดที่รักของผม ตอนนีผ้ มรู้
แล้วว่าพวกนีค้ ือใครถ้ าผมไม่เอาคืนไม่ใช่ผมแน่นอน
“ ห ม ด แ ล้ ว ”
เสียงเล็กๆ บ่นพึมพัมทาให้ ผมหันกลับไปมองเห็นเธอกาลังคาบช้ อนจ้ องจานข้ าวอยู่ หึๆ
“เด๋ียวมิง้ เข้ านอนก่อนนะค่ะ พรุ่งนีต้ ้องเดินทางกลับบ้าน”
“อืม อย่าคิดมากละ”
“ค่าพ่ีแดนหนูไปนะ”
ผมมองร่างบางที่ตอนนีเ้ ดินกลับเข้ าไปในห้ องส่วนผมก็เอาเบียร์ออกมาจิบแล้วมองดูดาวรู้สึกความคิดในหัว
เยอะแยะไปหมด ผม...ไม่เข้ าใจตัวเองเอาซะเลย

.......................................................
ฉันเดินกลับมาที่ห้ องล้ มตัวลงที่นอนพร้ อมสลัดความรู้สึกไม่ดีออกจากหัวเพื่อเตรียมนอนแต่....หิวนา้ ตะกี ้
กินข้ าวยังไม่ได้กินนา้ เลยนี่หว่าเซ็ง(-_-)ฉันเดินออกจากห้ องเพ่ือไปหานา้ ท่ีห้ องครัวกิน

~ 74 ~

ฟิ ้ววววว
ลมทะเลอ่อนๆพัดเข้ ามาในบ้านอากาศดีจัง ฉันเดินออกมาชะง้ อดูท่ีระเบียงเพ่ือรับอากาศดีๆสวยจั งดาวเสา
สัญญาณโทรศัพท์เต็มท้ องฟ้าเลยฮ่าๆแต่ลมอ่อนๆพัดมาเย็นสบายจัง ได้กล่ินทะเลด้วย
พรึบ!! OO
กรีด้ ดo[]o ใครมากอดฉันปล่อยนะฉันพยายามสะบัดแต่สะบัดไม่หลุดโจรแน่เลย!
“อย่าดิน้ สิ พ่ีเอง”
เสียงนี.้ ... ฉันหันไปมองแล้วก็ต้องตกใจ พ่ีแดน!!
“พี่แดน!!”
“ใช่พ่ีเอง”
ฉันอึง้ ทาอะไรไม่ถูก เมาหรอ...พี่เขาเมาหรอ
“เด็กๆ เล่นอะไรกัน”
เฮือก!!! พีคไปอีกฉันป้าอรโผล่มาฉันรีบสะบัดพ่ีแดนออกแล้วว่ิงไปหาป้าอร
“ปะป้าอร”
“ดึกแล้วป้าว่าหนูมิง้ รีบเข้ านอนดีกว่าลูก มาๆป้าจะพาไปนอน
ป้าอรพูดจบก็เดินจูงมือฉันไปส่งที่ห้ องนอน ฉันก็เดินตามป้าอรมา แบบงงๆแปลกทัง้ พ่ีแดนและป้าอรงงเด่รึนี ้
เป็นคืนวันพระฟระ-_-ทุกคนเลยไม่ปกติแล้วนา้ ฉันละ........

.............................................................
ผมมองดูแม่ผมที่พามิง้ กลับห้ องแล้วปล่อยผมทิง้ ไว้ ร่างกายมันไปเองให้ ตายสิ สงสัยของขาดมานานแต่ผม
อยากกอดน้ องมันนี่วะ ผมรีบสะบัดความคิดออกจากหัวแล้วเดินกลับห้ องนอนไม่นานนักประตูห้ องผมก็เปิ ด
ออกพร้ อมกับแม่ผมที่เดินปร่ีเข้ ามาตีผมไม่ยัง้
ผวะๆๆ
“โอ้ ยแม่ผมเจ็บ”
“ไอ้ แดน ไอ้ ลูกเลว ไอ้ สารเลว มึงเมาใช่ไหมห๊ ะ”
ผวะๆๆๆ
“แม่เจ็บๆๆๆ”
ผวะๆๆ
“แกทาแบบนีไ้ ด้ยังไง ใครบอกใครสอนแก ไอ้ ลูกเลว มึงเมาแล้วมึงไปลวนลามน้ องหรอไอ้ ลูกเวร”

~ 75 ~

“ ห ยุด ก่ อ น แ ม่ ฟั ง ผ ม ก่ อ น ”
“กูไม่ฟัง ไอ้ ลูกเลวแกจะหน้ ามืดตามัวบ้าผู้หญิงพริต้ ตีอ้ ะไรก็ช่างแต่อย่ามาหัวงูกับน้ องเข้ าใจไหมห๊ า”
“โอ๊ ยยยย แม่เจ็บบบฟังผมก่อนน” ตอนนีแ้ ม่หยุดตีผมแล้วแต่มาจิกหัวแทน
“ไม่หยุด ไอ้ ลูกไม่รักดี”
“โอ้ ยยย! แม่ฟังผมก่อนแม่
“ฟังอะไรไอ้ ลูกเวร”
แ ม่ ผ ม ห ยุด แ ล้ ว แ ล้ ว หัน ม า ถ า ม ผ ม
“คือ..แม่ผมกับมิง้ ” ผมอยากจะบอกแม่ใจแทบขาดเรื่องที่ผมกับมิง้ ได้เสียเป็นผัวเมียกันแต่...มิง้ ขอไม่ให้
บอกผมควรทายังไงดี ถ้ าบอกน้ องมันจะเกลียดผมไหม
“อะไรมัวอา่ ๆ อึง้ ๆ”
“ไว้ ถึงเวลาผมจะบอกแม่ ตอนนีแ้ ม่ไปนอนก่อนเถอะ”
“ ไ ด้ ไ ง ฉัน ตี แ ก ยัง ไ ม่ ห นา ใ จ เ ล ย ”
ผว๊ ะ!!!
“โอ้ ยยยแม่”
“เห็นน้ องโตมาสวยละสิ อย่าคิดทาไม่ดีกับน้ อง น้ องไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่แกควงตะลอนๆ นะไอ้ แดน ถ้ าฉัน
เห็นอีกแกโดนหนักกว่านีแ้ น่ไอ้ แดน”
แม่ผมด่าและขู่ผมก่อนออกจากห้ องผมไป ผมล้มตัวลงกับที่นอนและคิดเรื่องของมิง้ ผมแค่อยากดูแลน้ อง
ทาไมแม่ไม่เข้ าใจผม
เช้ าต่อมาผมก็มาส่งมิง้ ท่ีสนามบิน
“อะนี่ต๋ัว” ผมยื่นตั๋วเครื่องบินให้ มิง้
“ขอบคุณค่ะพี่แดน”
เธอไหว้ ขอบคุณผม ผมยื่นมือไปลูบผมของเธอเบาๆเหมือนเคย
เดี๋ยวมิง้ ไปขึน้ เครื่องก่อนนะค่ะ” เธอพูดพร้ อมยิม้ ให้ ผมบางๆ ก่อนเดินลากกระเป๋ าออกไป
“มิง้ !!อิเพิง้ ”
ผมเรียกเธอทาเธอหันมามองผมพร้ อมถลึงตาใส่ หึๆ น่ารัก
“มาให้ พี่กอดก่อน มาเร็วๆ อิเพิง้ ”

~ 76 ~

เ ธ อ เ ดิ น ม า ห า ผ ม อ ย่ า ง เ ซ็ ง ๆ เ ห มื อ น ป ก ติ หึ ๆ ผ ม ส ว ม ก อ ด เ ธ อ แ ล้ ว ลูบ ผ ม เ ธ อ เ บ า ๆ
“เดินทางปลอดภัยนะจาไว้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึน้ แกยังมีพี่นะอิเพิง้ แล้วก็พี่ห้ ามกินเหล้าเด็ดขาดถ้ าไม่มีพี่อยู่
ด้วย ถ้ าพี่รู้โดนดีนะ แล้วเอาเลขบัญชีมาให้ พี่พ่ีจะโอนเงินไว้ ให้ ใช้ ผูกบัญชีกับหมายเลขโทรศัพท์รึยัง”
“ฮะๆยังค่ะพ่ีให้ หนูมาเยอะแล้วพอแล้วหนูไปก่อนนะ”
“ถึงแล้วโทรหาพ่ีเข้ าใจไหม อย่าเถลไถลเข้ าใจนะ”
“รู้แล้วเจ้ าค่า น้ องไปนะ”
“ครับผม”
เธอออกจากอ้ อมกอดของผมแล้วหันมาโบกมือลาผมก่อนเดินลากกระเป๋ าออกไป ไม่อยากให้ ไปเลยอยาก
ให้ เธออยู่กับผม
ค รื ด ด ด ๆ
เสียงโทรศัพท์ผมดังขึน้ ผมรีบยกขึน้ มารับ
“ ว่ า ไ ง สื บ ไ ด้ แ ล้ ว ใ ช่ ไ ห ม ”
“ครับ ส่งข้ อมูลเพิ่มเติมให้ ในไลน์แล้วครับ”
“อืม ขอบใจมาก”
ผมวางโทรศัพท์จากนักสืบแล้วรีบกดดูข้ อมูลแต่ไม่ทันได้เปิ ดดูสายจากไอ้ เคนก็เข้ ามา
“ฮัลโหลว่าไอเคน ธุระด่วนป่ ะเนีย้ ถ้ าไม่ด่วนมึงวางก่อนกูจะอ่านข้ อมูลท่ีนักสืบส่งให้ ”
“กูอ่านละไอ้ แดน”
“ แ ล้ ว ว่ า ไ ง มี อ ะ ไ ร เ พิ่ ม เ ติ ม จ า ก เ ม่ื อ ว า น ”
“ที่เพิ่มเติมมาคือชื่อจริงมันและที่อยู่มันรู้สึกมันจะรู้จักกับมิง้ ตัง้ แต่เรียนมหาลัยทางานเป็นวิศวะบริษัทสร้ าง
บ้านจัดสรรและก็ดูแลพวกคอนโด คอนโดท่ีชะอาท่ีเราซือ้ ไว้ จาได้ไหม”
“ อื ม จา ไ ด้ ”
“มันเป็นวิศวะรับผิดชอบดูแลอยู่ และท่ีน่าสนใจข้ อมูลบัญชีมันมาการโดนเงินจากบัญชีมิง้ ด้วย ”
“มึงว่าอะไรนะ มิง้ โอนเงินให้ มันหรอ”
“อืมรวมๆประมาณแสนกว่าบาท”
“ไอ้ เชีย้ เกาะผู้หญิงแดกน้ องกูย่ิงจนๆ อยู่”
“กุกลัวมันได้กับน้ องวะ”

~ 77 ~

“ไม่มีทาง!”
“ มึ ง ร้ ู ไ ด้ ไ ง ”
“เออกูรู้แล้วกันมันเคยมีอะไรกับน้ องหรอก”
“เอาไง เล่นให้ มันออกจากงานพร้ อมเมียมันเลยดีไหม”
“ง่ายไปเดี๋ยวกูจัดการเอง”
ผมกดวางโทรศัพท์ใจผมตอนนีอ้ ยากกดโทรศัพท์ไปหาอิเพิง้ แล้วด่า สวยแต่โง่จริงๆ บ้าบอโอนเงินให้ ผู้ชายก็
เป็นซะอย่างนีไ้ งผมถึงปล่อยไปไหนไม่ได้ ไว้ ลงจากเครื่องผมจะรีบโทรไปด่าจะเอาให้ ร้ องไห้ สานึกแทบไม่
ทันเลยทีเดียว

ตอนท่ี 13

เม่ือถึงสนามบินพิษณุโลกฉันก็เอาโทรศัพท์ท่ีปิ ดไว้ ในกระเป๋ ามาเปิ ดเพ่ือโทรหาพ่อ
ตร่ึงๆๆ
เฮ้ ย!ข้ อความแจ้ งเตือนเบอร์โทรพี่แดนพยายามติดต่อทาไมเยอะขนาดนี ้ เกิดอะไรขึน้ มีใครเป็ นอะไรรึ
เ ป ล่ า ฟ ร ะ ฉัน รี บ โ ท ร ก ลับ ห า ท่ี แ ด น ทัน ที
“ฮโหลพ่ีแดนเกิดอะไรขึน้ รึเปล่าค่ะ ทาไมโทรหาหนูหลายสายจัง”
“ (เปล่าๆ ถึงแล้วหรอ) ”
“อ้ อค่ะพึ่งถึง พอถึงป๊ ุบข้ อความพ่ีแดนพยายามติดต่อก็เด้งๆๆ ตกใจหมดนึกว่ามีใครเป็นอะไร”
“ (หึๆ ก็พี่เป็นห่วงแล้วน่ีใครมารับกลับบ้าน) ”
“พ่อค่ะ”
“ (อืมแล้วเอาเลขบัญชีให้ พ่ีหน่อยพ่ีจะโอนเงินให้ ) ”
“น้ องยังมีใช้ พี่แดนไม่ต้องห่วงค่ะน้ องพึ่งรีดเงินจากพี่แดนมาเองฮิๆ”
“ (แค่ 2-3 หม่ืนจะพอใช้ ได้ยังไง) ”
“พอแล้วค่ะมิง้ ใช้ ได้เกือบปี เลย”
“ (ที่บ้านแกกินอะไรเป็นอาหารพี่ไม่เข้ าใจจ ริงๆ หึๆ ไม่มีบอกพี่จะเท่าไรพี่ก็จะให้ แค่บอกเข้ าใจไหม อย่า
ประหยัดกินเยอะๆ ผอมจะแย่แล้ว) ”
“ฮิๆ ค่ะ พ่ีแดนเดี๋ยวแค่นีก้ ่อนนะมิง้ ขอโทรหาพ่อก่อน”
“ (อืมๆ ถึงบ้านโทรบอกพ่ีด้วยนะ) ”

~ 78 ~

“ค่า”

พี่แดนเขายังคงเป็ นพี่ชายที่แสนดีของฉันเหมือนเคยแต่ทาไมฉันรู้สึกผิดกับพี่แ ดนฟระเนีย้ T [] T ตูขมขืนพี่
เขา ฉันไม่มีหน้ าไปเจอพี่เขาได้อีกแล้ว ฮืออออ หยุดดราม่ารีบโทรหาพ่อแป๊ บทุกคน เดี๋ยวจะมืดเหนื่อยมาก
แล้วอยากนอนพรุ่งนีต้ ้ องทางาน เมื่อพ่อมารับกลับบ้านอิพี่แดนก็โทรมาเช็คเหมือนเดิมเหน่ือยจังขอนอนพัก
เอาแรงก่อนนะทุกคน ครอกZZZz

วันต่อมาฉันกลับมาทางานด้วยหัวใจห่อเห่ียวอกหักอยากพักใจเฮ้ ออออ

“เฮ้ ยไอ้ มิง้ ไปหัวหินมาไหนของฝาก”

นัน้ ไงเสียงนรก-_-

“มี อยู่โต๊ะนัน้ ไง” ฉันตอบพวกนายช่าง เท่านัน้ แหละพวกมันก็รุมกินขนมอย่างสนุกสนาน น้ อยใจทาไมพวก
แกไม่สนใจถามน้ องของพวกแกบ้างฟระT [] T

“วันนีแ้ กเฝ้าออฟฟิ ศแล้วกันนะไอ้ หนูเดี๋ยวลุงๆ จะไปสารวจคลองทาโครงการลอกคลอง “ผอ.กองช่างบอก
ฉันโหสบายไปวันนีม้ ีของมาเส้นไหว้ -_-

“ค่าลุง”

เมื่อพวกช่างฟาดขนมจนหมดก็ออกไปสารวจคลองทิง้ ฉันไว้ เฝ้ากองช่างคนเดียวเปล่าเปลี่ยวหัวใจย่ิงอยู่คน
เดียวยิ่งคิดเรื่องพี่เติน้ มันวนเวียนอยู่ในหัว เฮ้ อ...นี่ใช่ไหมที่เขาบอกว่าที่ไหนมีรักที่นั่นมีทุกข์ เฮ้ อ...หัวใจ
อาการไม่ดีน่ังเป็นนางเอกเอมวีแป๊ บ

คลืดด คลืดด

โทรศัพท์ดัง (-_-) ใครฟระกาลังจะเป็นนางเอกเอมวีO.Oรึว่าเป็นพี่เติน้ !ฉันยกโทรศัพท์ขึน้ มาดู แป่ ว ( -_-)
ผอ.ช่างโทรมาน่ีหว่า

“ฮัลโหลว่าไงลุง”

“ (เฮ้ ย ไอ้ มิง้ ลืมเอาเคร่ืองส่องมาวะแว้ นมอเตอร์ไซค์เอามาให้ ลุงทีสิ) ”

“นี่ละน่าคนแก่”

“ (เดี๋ยวจะโดนถีบ รีบๆ มารออยู่ไอ้ หนู) ”

“จร้ าๆ โวยวายมากเดี๋ยวความดันขึน้ ”

“ (เออให้ ไวไอ้ หนู อย่าชักช้ า) ”

-_-ผอ.ผู้เป็นวัยรุ่นเหลือน้ อยโวยวายให้ ตายสิตัง้ แต่เกิดเรื่องพ่ีเติน้ ไม่เคยทักหรือโทรหาฉันเลย...แล้ว... เงินที่
เขาเคยยืมฉันไปฟระตูจะไปทวงกะใครแง้ T [] Tชีวิตอันน่าสงสารของฉานนนน ตัง้ สติๆ รีบเอาของไปให้ ผอ.
ดีกว่าอยู่เฉยๆ คิดฟุ้งซ่าน

~ 79 ~

ฉันจับเครื่องมือช่างและคว้ ารถมอเตอร์ไซค์ข่ีออกไปตากแดดตากลมประมาณ 5นาทีก็ถึงคลองที่พวกช่างจะ
วัด แต่...ทาไมไม่มีใครฟระ (-_- “) ฉันยกโทรศัพท์โทรหา ผอ.ช่างทันทีขืนอยู่นานมีหวังแดดเผาสุกแน่
“ (ฮัลโหลลลลลลล ว่าไงไอ้ หนูถึงแล้วหรอ) ”
“ค่า ลุงอยู่ไหนเนีย้ ไม่เห็นมีใคร”
“ลงมาเลยๆ ตามทางที่ถางไว้ เนีย้ ”
ทางที่ถางไว้ หรอ...ฉันหันมองลงไปที่คลองที่จะทาการประมาณการราคาขุดลอกคลอง ...แม่เจ้ านี่มันป่ า
อเมซอนชัดๆ (-_-)
“แน่ใจนะลุง”
“ (เออรีบลงมา) ”
ฉันวางโทรศัพท์แล้วมองหาทางลงไปที่คลองก่อนจะค่อยๆ เดินลงเนินไปในป่ าคลอง นี่มันนรกชัดๆ มีแต่ดง
หนามทัง้ นัน้ (-_-)
“ลุงอยู่ไหนนนนนนนน”
ฉันตะโกนท่ามกลางป่ าอเมซอน
“อยู่นี่ๆๆๆๆๆ”
เสียงตอบสะท้ อนกลับ มาฉันค่อยๆ เดินตามทิศ ทางที่เสียงของนายช่างตอบกลับทางนีแ้ น่นอนเพราะเสียง
มาจากทางนีแ้ ต่ทาไมมันรกจังฟระ
ปึ ก !
แว้ กกก> [] <
ตุ๊บ!!
โอ้ ยยยเจ็บบบบบ สะดุดอะไรฟระอู้ยยเจ็บฉันค่อยๆ ลุกขึน้ มาดูเข่าตัวเอง O [] Oเฮือก!!!ลายเหลืองอล่าม
งามตาเลยเฟ้ย นะน่ันมัน...อนาคอนด้าO [] O
“กรีด้ ดดดดดดดดดดดดด”
อยู่ไม่ได้แล้วว้ อยยยยย ว่ิงเซ่ว่ิงๆๆๆๆ > [] <งูๆๆๆๆๆ
ปึ ก !
แว้ กกกกกกกกก> [] <
โครมมมม!!!!!
แง้ Y[]Y สะดุดขาตัวเอง ฮือออเจ็บ

~ 80 ~

“ไอ้ หนู แกกรีด้ ทามายยยยย”
เสียงผอ.ช่างเรียกดังแว่วๆ อยู่ใกล้ๆ โอ้ ยยยเจ็บขาอ่า T [] T
“ ห นูอ ยู่น่ี ช่ ว ย ห นูห น่ อ ย ลุก ไ ม่ ไ ด้ เ จ็ บ ข า ”
และแล้วฉันก็ถูกหามกลับมาที่ออฟฟิ ศ อะไรแว้ ..อกหักยังไม่พอยังดันดวงซวยเจอไอ้ เหลือมอีก ( -_-) ทาไม
ฉันได้ถึงซวยขนาดนีฟ้ ระชีวิตอนาถาโดยแท้ (-_-)
คลืดดดๆ
เสียงโทรศัพท์ฉันส่ันฉันค่อยๆ ขยับตัวคว้ าโทรศัพท์ขึน้ มาดู หือ o_o? ไอ้ เบลเพ่ือนตอนเรียนมหาลัยน่ีหว่าโทร
มามีอะไรรึเปล่าฟระ
“ฮัลโหลว่าไงไอ้ เหยิน” ที่จริงมันชื่อเบลแต่มันฟันเหยินประ 250องศาตัง้ แต่ปี หนึ่งตอนนีฟ้ ันยุบแล้วแต่ก็ชินท่ี
จ ะ เ รี ย ก เ ห ยิ น
“ (กูนึกว่ามึงตายละไอ้ หยอง) ” หยอง (-_-) คือฉายาฉันในสมัยเรียนเพราะหัวฟูเลยโดนเรียกว่าหัว หยอง
“ขออภัยเหยิน กูตายยาก”
“ (เฟสไลน์ไม่เคยอัพกูก็นึกว่ามึงตายคาป่ าไปละ) ”
“ฮ่าๆ แล้วแกโทรมามีไรอะเหยิน”
“ (จะมีนัดรวมรุ่นอาทิตย์หน้ าเนีย้ ว่าจะไปเที่ยวทะเลท่ีหัวหินกัน”
ห๊ ะ -_-พ่ึงไปมาเอง
“ (เงียบทาไมวะหยองไปให้ ได้นะว้ อยเพ่ือนทุกคนเคลียร์งานรอแล้วนะ) ”
“พึ่งไปหัวหินกลับมาเองน่าาาา”
“ (ก็ไปอีกรอบดิวะไม่เห็นยาก ลางานเลยๆ) ”
พูดง่ายๆ สไตล์เบลเหยิน (-_-)
“เด๋ียวดูก่อนๆ”
หน่ึงอาทิตย์ผ่านไปไวเหมือนโกหกสายลมริมทะเลซัดพร้ อมกล่ินทะเลอ่อนๆ และตอนนีฉ้ ันก็มาเสนอหน้ าอยู่
ลานจัดงานเลีย้ งริมทะเลที่ชะอาจนได้ (-_-) เจอเพื่อนๆ สังสรรค์กันอาจทาให้ ฉันไม่ต้องคิดมากเรื่องพี่เติน้
และเงินที่เขายืมไปT [] T ไม่คิดๆ ฉันจะไม่คิดเรื่องนีฉ้ ันควรผ่อนคลาย ฉันสูดลมเอาอากาศริมทะเลยาม
เย็นเข้ าปอดดีกว่า ซูดดดดด-..- ทะเลที่ชะอาสงบดีจัง ชะอาๆ ..เฮ้ ย!บ้านพ่ีเคนอยู่ชะอานี่โทรไปทักพ่ีแกเล่น
ดีกว่า^^ฉันหยิบโทรศัพท์โทรหาพี่เคนทันทีไม่นานนักพ่ีแกก็รับสาย
“ (ฮัลโหลว่าไงตัวแสบ) ”

~ 81 ~

“พ่ีเคนอยู่ไหนเอ่ยยย”
“ (ตอนนีพ้ ี่อยู่กรุงเทพ มาดูงาน) ”
“ เ สี ย ด า ย จัง ห นูม า ช ะ อา นึ ก ว่ า จ ะ ไ ด้ เ จ อ พี่ เ ค น ”
“ (แล้วมาทาไมไม่บอกท่ีล่วงหน้ าละค่ะ แล้วนี่อยู่ที่ไหน) ”
“ตอนนีห้ นู่อยู่ท่ีโรงแรมแอลพาเรดค่ะมางานรวมรุ่น”
“พักที่โรงแรมพี่นะเดี๋ยวพี่โทรบอกพนักงานให้ อยู่ริมทะเลเลยเดี๋ยวพี่ให้ รถโรงแรมออกไปรับตอนนีม้ ิง้ อยู่
ไหน) ”
“อุ้ยไม่ต้องค่ะๆ พี่เคนมิง้ เปิ ดโรงแรมแล้ว”
“ (เอางีเ้ ด๋ียวพี่โทรบอกไอ้ แดนดีกว่าให้ มันมารับไปนอนท่ีบ้าน พ่ีเป็นห่วง) ”
“พี่เคนๆ ไม่เป็นไรไม่ต้องบอกพ่ีแดนค่ะ มิง้ เกรงใจ”
“ (หึๆ เกรงใจอะไรกันแกเป็นน้ องพี่สองคนนะอย่าคิดมากหัวหินชะอาขับรถแป๊ บเดียว) ”
“ขอบคุณพี่เคนมากค่ะแต่ไม่ต้องบอกให้ พ่ีแดนมานะค่ะหนูจะเท่ียวเล่นกับเพ่ือนไม่ได้เจอกันนาน”
“ (โอเคๆ มีอะไรโทรหาพี่นะ) ”
“ค่า”
ฉันวางโทรศัพท์จากพี่เคนแล้วถอนหายใจ (-_-) ถ้ าอิพ่ีแดนมาละก็...วงแตกแน่พี่น้ อง
“อิมิง้ งงงง”
เสียงคุ้นหูเรียกชื่อฉันดังลั่นฉันรีบหันไปมองเพื่อนๆ ฉันมาถึงแล้วววววว กรีด้ ดดด> [] <ดีใจ
“อิเหยิน อิทรายยยยย อิกบบบ”
ฉันวิ่งกระโดดกอดเพ่ือนๆ แก๊ งฉันท่ีไม่ได้เจอกันมานาน
“คิดถึงกูนึกว่ามึงตายแล้วติดต่อก็ยาก” >ไอ้ เหยิน
“ก็อยู่ท่ีบ้านนัน้ ละ”
“บ้านมึงนี่ยังไม่มีเสาสัญญาณโทรศัพท์อีกหรอมิง้ ฮ่าๆ” >ไอ้ ทราย
“ฮะๆ มึงบูลลี่หมู่บ้านกูทาไม มีเสาสัญญาณแล้วว้ อย”
“เฟสอัพมัง้ ก็ได้กูก็นึกว่ามึงเจอหมีป่ าคาบไปแดกแล้ว” >ไอ้ กบ
“ยังอยู่สบายดี นี่ไงสวยด้วยนะแล้วน่ีเปิ ดห้ องท่ีโรงแรมกันเรียบร้ อยแล้วหรอ มานอนกับฉันคนหน่ึงสิ”
“ได้ๆ ไม่มีปัญหากระเป๋ ายังอยู่หลังรถเมาก่อนๆ ฮะๆ” >ไอ้ เหยิน

~ 82 ~

“ฮะๆ จัดไปเพ่ือน งานนีม้ ันต้องเอาให้ สุดแล้วหยุดอยู่ท่ีอ้ วกฮะๆ เอ้ าไอ้ กุ้ยช่ายมาถึงป๊ ุบขึน้ เวทีครองไมค์ป๊ับ”
ฉันพูดเมื่อเห็นเพื่อนชื่อว่ากุ้ยช่ายสาวสวยหมวยอึ่มที่อยู่กลุ่มสาวสวยเริดเชิดตอนสมัยเรียนขึน้ ไปจองไมค์
บนเวที
“เพ่ือนๆ มากันรึยังนั่งโต๊ะกันเลยๆ ” >กุ้ยช่ายประกาศ ฉันมองหน้ าเพื่อนๆ ในกลุ่มแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะ
ค รื ด ด ด ๆ
เสียงโทรศัพท์ดังขึน้ ฉันยกโทรศัพท์ขึน้ มาดูใครโทรมาฟระ เฮือกกก O [] Oอิพี่แดนฉันค่อยๆ กลัน้ ใจกดรับ
“ (ไอ้ มิง้ แกอยู่ไหนชะอาใช่ไหม บอกมาอย่าโกหก) ”
พ่ี ท่ า น เ ห มื อ น อับ ดุ ล ม า เ กิ ด - _ -
“ พ่ี ร้ ู ไ ด้ ไ ง ”
“ (ไอ้ เคนโทรบอก ทาไมไม่บอกพี่) ”
“อ้ อมิง้ มาเลีย้ งนัดรวมรุ่นค่ะตอนนีอ้ ยู่ชะอา”
“ (มีเหล้าใช่ไหม) ”
เหมือนตาเห็นฉันรีบหันมองซ้ายขวาแอบอยู่แถวนีร้ ึเปล่าฟระ
“อ้ อ นิดหน่อยกับเพ่ือนๆ นะค่ะ ฮะๆ”
“ (เด๋ียวพ่ีไปหา มานอนบ้านแม่พ่ีดีกว่าแค่นีล้ ะอีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน) ”
ตืดๆๆ
ชิบหายละตู อย่างนีต้ ูก็เมาไม่ได้อะเด่-_-
“เอามิง้ เพื่อนๆ มากับจะครบแล้วอาหารมาแล้วด้วยรีบไปกินเหอะเด๋ียวไม่ทันพวกผู้ชาย” >ไอ้ เหยิน
“ ไ ด้ เ ล ย เ ห ยิ น ”
ฉันน่ังกินสนุกสนาน เฮ้ อ อากาศก็ดี ริมทะเลชิวๆ เพลิดเพลินหัวใจ
“เอ้ าชนนนน” >เพื่อนๆ
“ผมดีใจมากที่ตอนนีพ้ วกเราได้มารวมหัวกันอีกครัง้ ขอเสียงเอกญี่ป่ ุนนนนหน่อย” >ไอ้ จิ๊บหัวหน้ าห้ องเอก
ญี่ป่ ุน
“เฮ้ ๆๆๆ” >เพ่ือนๆ
“เอาละหวังว่าทุกคนคงสบายดี และมีผัวกันทุกคนนะ รึว่าใครยังขายไม่ออก” >ไอ้ จิ๊บ ถามสุขละทุกข์สุกดิบ
เมื่อน่ังรวมโต๊ะ รู้สึกถึงกลิ่นอายหายนะ-_-”

~ 83 ~

“อิมิง้ เลยจร้ า ยังขายไม่ออก ฮ่าๆ” >เสียงยัยแพรรี่สาวสวยไฮโซแห่งเอกญี่ป่ ุนดังขึน้ ตูว่าแล้วเชียวยัยคนนี ้
ไม่ค่อยถูกกับฉันตัง้ แต่สมัยเรียนแล้ว
“ต้ายย มิง้ ดาวคณะอย่างแกไม่มีผู้ชายจีบหรอของขาดนะยะฮ่าๆ” >เสียงยัยดาว หนึ่งในแก๊ งยัยแพร่ร่ีเสริม
ขึน้ ฉันตัง้ ช่ือว่าแก๊ งสามซ่า เจอพวกนีท้ ีไรปวดกบาล
“นีๆ้ รู้ไหมสามีแพรรี่เป็นถึงทนายชื่อดังเชียวนะ” >เสียงยัยแววสมาชิกคนสุดท้ ายในแก๊ งยัยแพรรี่ดังขึน้ มา
ครบแก๊ งเชียว
“แม้ ....มึงวินาทีอวดหลัวก็มา มิง้ มึงอย่าน้ อยหน้ าพี่เติน้ ไงแต่งวันไหนบอกมั นไปเลย” >ไอ้ เหยินกระซิบฉัน
รู้สึกเจ็บจ๊ีดท่ีหัวใจT [] T
“ ก ะ กูเ ลิ ก กับ เ ข า แ ล้ ว ว ะ ”
“ห๊ ะทาไมวะทาไมมึงไม่บอกพวกกูเกิดอะไรขึน้ ” >ไอ้ ทราย
“เออ..เอาไว้ คุยกันทีหลังตอนนีแ้ ก้ ตัวให้ กุที”
“โอ้ ยยยไอ้ มิง้ มันไม่รีบหรอกสวยเลือกได้ มันเลือกไม่ถูก” >ไอ้ ทราย
พูดไป๊ มีซะที่ไหนละอกหักแป๊ บๆ -_-
“หรอเอามาอวดบ้างสิ เนีย้ เดี๋ยวสามีฉันจะมาเดี๋ยวให้ ซือ้ เบียร์มาเสริมด้วยถือว่าเลีย้ งก็แล้วกัน” >แพรรี่
“ขอบคุณมาก ได้ข่าวว่าผัวแกเป็นทนายชื่อดังนี่” >กุ้ยช่าย
“ช่ายจ๊ ะ” >แพรร่ี
“น่าอิจฉาได้ข่าวสามีไม่ให้ ทางานเลยนี ้ อย่างนีต้ ้องเรียกคุณนายแพรี่แล้วละ” >กุ้ยช่าย
“สามีแกก็ไม่ธรรมดาน่ีเป็นถึงสารวัตร เธอก็คุณนายสารวัตร” >แพรร่ี
“น่าอิจฉาสามีฉันสิเป็นแค่วิศวะ” >ยัยดาว
“บ้าหรอวิศวะบริษัทใหญ่ขนาดนัน้ ไม่ธรรมดา ได้ข่าวเขาซือ้ รถเบนซ์ให้ แกไม่ใช่หรอ” >ยัยแพร่ี
“พวกเธอน่าอิจฉาจัง มีสามีดีและรวย” >แตงโมเพ่ือนในเอก
“ไม่หรอกจ๊ ะ สามีเธอก็เป็นครูนีก้ ็พอใช้ ได้” >ยัยดาว
-_-คนแบบนีม้ ีบนโลกจริงๆ นะทุกคน
“ที่รักผมมาแล้ว” ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงผู้ชายดังขึน้ ทุกคนหันไปมองก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งกาลังยกลังเบียร์
จ า ก ร ถ เ บ้ น ซ์ แ ล้ ว เ ดิ น ม า ท่ี โ ต๊ ะ ร ว ม ข อ ง พ ว ก เ ร า
“ท่ีรักทางนีค้ ่ะทุกคนนีส้ ามีเรานะเป็นทนายความจ๊ ะ” >แพรร่ี
“โอยยดูท่ามีเงินเนอะ” >ไอ้ ติม เพ่ือนในเอก

~ 84 ~

“นิดหน่อยจ๊ ะ” >แพรรี่
“ดูดีดูหล่ออ่ะสามีแกแพรรี่” ยัยดาว
“อวดหลัวสุดๆ มิง้ มึงอย่าน้ อยหน้ ารีบหาผัวอย่าให้ เสียชื่อมิง้ ดาวคณะมนุษย์” >ไอ้ เบลเหยิน
อย่าเอาความหวังมาลงที่ฉานนน กรุณาถามเร่ืองสุขพงสุขภาพเพื่อนสักคาตูอกหักอยู่เฟ้ย ( T_T)
“สวัสดีทุกคน อ่ะนีเ้ บียร์แพรรี่บอกให้ ซือ้ มาเลีย้ งเพื่อนๆ” >สามีแพรร่ี
“เอาๆ มาๆ น่ังๆ ดื่มด้วยกันครับคุณสามีแพรร่ี” >ไอ้ ตุ้ยพูดพร้ อมหาแก้ วรินเบียร์ให้
“ไม่ละครับเดี๋ยวผมนั่งรอเมียเฉยๆ ดีกว่า ผมด่ืมแค่ไวน์เบียร์ด่ืมไม่เป็น” >สามีแพรรี่
อือ้ หืออออหน้ าชากันทัง้ เอก ไฮโซจัดปลัดบอก
“อ้ อ หรอครับงัน้ พวกเราต่อกันเลยด่ืมๆ” >ไอ้ ตุ้ย
พวกเราสังสรรค์กันต่อฉันดื่มเบียร์ชนแก้ วกับเพื่อนๆ และร้ องเพลงอย่างสนุกสนาน ใครจะมีหลัวดียังไงฉัน
ไม่สนตอนนีส้ นแค่ไมค์เพราะฉันได้ครองไมค์แล้วเฟ้ยยยร้ องเพลงดีกว่า จัดไปปปปป
“เฮ้ ย!!ขอเพลง แฟนจ๋า พ่ีเบิร์ดหน่อยดิ”
“จัดไปไอ้ มิง้ ” >ไอ้ หนุยเพื่อนในเอก
“หล่ออ่า ใครอ่ะแก๊ ขับฟอร่าร่ีด้วย” >ยัยแพรร่ี
“ลา่ มากหล่อมากกกก” >ยัยดาว
“นา้ เดินเลยอ่า หล่อเขามาหาใครแถวนีอ้ ่า หล่อมากเดินมาแล้วเดินมาทางนีด้ ้วย” >ยัยกุ้ยช่าย
ฉันได้ยินเสียงเพ่ือนๆ ฮือฮาอะไรบางอย่าง หลัวใครมาอีกละไม่สนเฟ้ยตูจะร้ องเพลง ~ ~ แฟนจ้ า พี่มาแล้วจ
ร้ า อยู่นี่แล้วจร้ าขยับเข้ ามาใกล้ อะชะชะช่า~ ~
“ไอ้ มิง้ งงง”
ใครเรียกตูฟระช่างมันไม่สนร้ องต่อไมค์เป็นของตู ~ แฟนจร้ าพี่มาแล้วจร้ า อยู่นีแ้ ล้วน่า อะชะชะช่า~
“ไอ้ มิง้ ผัวมึงมาตาม!!!”เสียงประกาศไมค์จากไอ้ หนุยดังล่ัน ห๊ ะ!!ใครผัวตูฟระฉันหันไปตามเสียง O[]Oแหก
กกกก อิพ่ีแดนลืมสนิทเลย
“แฟนไอ้ มิง้ หรอ” >เพื่อนๆ ในเอก
“จริงหรอแฟนไอ้ มิง้ หรอหล่อมากกกก ดูท่าทางไฮโซสุดๆ” >เพื่อนๆ ในเอก
เสียงทุกอย่างในงานเงียบลงเมื่ออิพี่แดนปร ากฏตัวมันเงียบจนได้ยินเสียงเพื่อนๆ ซุบซิบกัน ไม่นะเขา
ม่ายช่ายผัวตูเฟ้ยย> [] < ฉันรีบยืนตรงแต่ก็ยังเซ@[]@ไม่ได้เมาๆ แค่มึนๆเท่านัน้ ทุกคน
“ในมือแกถืออะไรอยู่มิง้ ” >อิพ่ีแดนนตะโกนถามฉัน โธ่ลูกเพ่โผล่มาทาไมตอนนีแ้ ง้ Y [] Y

~ 85 ~

“พี่ถามว่าถืออะไร ใครให้ ดื่มของพวกนีพ้ ี่เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าถ้ าพ่ีอยู่ด้วยห้ ามดื่ม” >พ่ีแดน
ในมือฉันก็มีแค่ไมค์ไงเนีย้ ยย เฮือกO[]O!!น่ีมันช้ างนีเ้ พ่มาตอนไหนใครเอาให้ ตูฟระ แล้วไมค์ฟระอ้ ออยู่ข้ าง
ขวา ซวยแล้วตูเอาไงดีฟระตอนนีเ้ พื่อนๆ มองมาที่ฉันสลับกับอิพี่แดนที่ยืนอยู่ ไอ้ เหยิน ไอ้ ทราย ช่วยตูทีดิ
ฟระฉันพยายามส่งสัญญาณหาเพ่ือนสนิททัง้ สองด้วยสายตา
“เออ..พี่ใจเย็นๆก่อนนะคะมาตามมิง้ กลับบ้านหรอค่ะ” >ไอ้ ทราย
“อืม ใครให้ มิง้ ด่ืมเป็นลายองขนาดนี ้ รู้ใช่ไหมเมาแล้วยัยมิง้ เป็นยังไง” >พ่ีแดน
“เออใจเย็นๆค่ะ เลีย้ งรุ่นนะคะนานนัดเจอกันที อันนีเ้ พ่ือนๆ สนิทกันทุกคนค่ะพ่ี....พี่ชื่ออะไรคะ” >ไอ้ เหยิน
“แดนน่ี” >พี่แดน
“งัน้ พ่ีแดนน่ีรอเก็บกวาดไอ้ มิง้ ไปเลยก็ได้ค่ะ” >ไอ้ เหยิน
“อืม พ่ีก็ว่าอย่างนัน้ ละ” >พ่ีแดน
“รับเบียร์ไหมคะ” >ไอ้ ทราย
“ไม่ละพ่ีขับรถให้ มิง้ เมาคนเดียวก็พอ” >พี่แดน
“คุณทางานอะไรหรอค่ะ” >ยัยแพรร่ี
เฮือกกO[]Oยัยแพรรี่แก๊ งจกปลาแดกเข้ าไปถามพ่ีแดนเอาแล้วไงตูไม่มีรมร้ องเพลงเลย
“ทาธุรกิจส่วนตัวถามทาไม” >พ่ีแดน
“ก็อยากจะรู้คุณเป็นอะไรกับมิง้ เพ่ือนของเรา” >ยัยแพรรี่
“ผู้ปกครอง มาคุมเด็ก” >พ่ีแดน
“อุ้ยย โหดมาคุมเมียยย” >ไอ้ จิ๊บ
“ผัวนางรวยมากกกก”>เพื่อนๆในเอก
ม่ายช่ายผัวตูมั่วกันไปแล้ววววววว > [] <ทาใจไม่ได้ ย้ อมใจๆ ต้องย้ อมใจเอาให้ เมาไปเลยแล้วกัน อึกๆๆๆๆ

ตอนท่ี 14

“มีแค่นีใ้ ช่ไหมกระเป๋ าท่ีไอ้ ตัวที่เมาอยู่นี่เอามาด้วย”
ผมอุ้มมิง้ ไว้ ในอ้ อมกอดแล้วหันถามพวกเพื่อนๆ ของเธอท่ีเอากระเป๋ าลงมาให้
“ในห้ องก็มีเท่านีล้ ะค่ะ อันที่จริงให้ มิง้ นอนน่ีก็ได้ค่ะพวกเราดูให้ ก็ได้”
“ไม่ดีกว่าพวกเธอก็เมาไม่ใช่รึไง พี่จะพามิง้ กลับไปนอนที่คอนโด คอนโดพ่ีอยู่ใกล้ๆ”
“งัน้ ฝากเพื่อนหนูด้วนนะคะพ่ีแดน”

~ 86 ~

“ครับ”
ผมตอบเพื่อนๆของไอตัวแสบแล้วอุ้มมาขึน้ รถ
“มิง้ น่ิงๆ”
“อืออออ โอยยมึนหัวจังเลยยย”
“ใครบอกให้ กินละ” ผมดุเธอพร้ อมดึงเข็มขัดนิรภัยมาใส่ให้
“อย่ามาตะคอกใส่เซ่ เดี๋ยวบัดตบหัวหลุด”
หึๆเมาแล้วนักเลงซะด้วย ผมค่อยๆขับรถออกมาจากสถานที่จัดงานเลีย้ ง พักที่คอนโดในชะอาก่อนแล้วกัน
กลับหัวหินคงไม่ไหว
“อุบ!”
“มิง้ เป็นอะไร”ผมหันไปถามเมื่อจู่ๆมิง้ ก็ลืมตาดีดตัวขึน้ มา
“จะอ้ วกกกกก จอดดดดดด”
เท่านัน้ ละผมรีบจอดรถข้ างทาง ไอ้ ตัวแสบวิ่งลงจากรถแล้วอ้ วกผมรีบคว้ านา้ กับทิชชู่ในรถแล้ววิ่งไปลูบหลัง
เธอ
“เป็นไงบ้างมิง้ ”
“หนูมึนหัววว” เธอพูดพร้ อมนั่งลงกับพืน้ ถนนแล้วเอาหัวพิงอกผม ผมกอดเธอแล้วลูบหัวเธอเบาๆก่อนจะ
เอาทิชชู่เช็ดปากให้
“ดื่มนา้ ก่อนๆใครบอกให้ หนูกินละค่ะ”
“อือ้ อออย่ามาดุหนูเซ่ ห้ ามดุ”
“หึๆโอเคๆ พี่ไม่ดุแล้วไหวไหมเดี๋ยวพี่พาเราไปนอนพักท่ีคอนโดพี่ก่อนดีกว่า พักท่ีชะอาก่อ นละกันพรุ่งนีค้ ่อย
กลับหัวหิน”
“อืมมมม”
ผมจัดการพยุงเธอขึน้ รถแล้วพาไปคอนโดดูท่าทางเธอเองคงอยากนอนแล้ว ผมบึ่งรถด้วยความเร็วจนถึง
คอนโดท่ีชะอาท่ีเคยซือ้ ทิง้ ไว้ ผมรีบลงจากรถแล้วรีบเดินไปเปิ ดประตูฝ่ังมิง้
“มิง้ เป็นไหวไหม”
“ไหวเซ่”
“แน่ใจนะ”
“แน่ใจ อุ้ม”

~ 87 ~

หึๆผมหลุดยิม้ ออกมาเม่ือเธอกางแขนทัง้ สองข้ างออกมา
“ได้เลย” ผมตอบเธอแล้วอุ้มเธอออกจากรถ
“เบาจังเลยเรานะ อวบๆเหมือนเมื่อก่อนพ่ีคิดว่าพอดีแต่ตอนนีผ้ อมไปแก้ มยุ้ยหายหมด”
ผมบ่นแล้วอุ้มเธอเข้ าไปที่คอนโด แล้วไปหยุดรอลิฟต์
ตรึ่ง!
เมื่อลิฟต์เปิ ดออก ผมดันเห็นคนคุ้นหน้ ากับพนัก งานส่วนกลางของโรงแรม1 คน ถ้ าจาไม่ผิดไอ้ คนที่มันหัก
อกยัยหนูของผมท่ีผมอุ้มแนบอกอยู่ตอนนี ้ ไม่แปลกที่จะเจอมันอยู่ที่น่ีเพราะมันเป็ นวิศวกรที่ดูแลคอนโดนีไ้ ง
มันมองยัยหนูที่ผมอุ้มอยู่แล้วเดินมาขวางหน้ าลิฟต์
“ เ ธ อ เ ป็ น อ ะ ไ ร ห ร อ ค รั บ ”
มันพูดทักพร้ อมดึงแขนมิง้ ที่ผมอุ้มอยู่ในอ้ อมอก
“ปล่อยมือเด๋ียวนี!้ ” ผมตะคอกใส่
“อุ๊ยใจเย็นๆ ค่ะพี่” พนักงานส่วนกลางคอนโดท่ีมาด้วยรีบเข้ ามาห้ าม
“หือออออ ปวดหัวใครมาเสียงดังวะเนีย้ เดี๋ยวตบหัวหลุดคนจะนอน”มิง้ เธอสลึมสลือลืมตาขึน้ มาโวยวาย
เ ม่ื อ ไ ด้ ยิ น เ สี ย ง ดัง
“มิง้ ๆพี่เองเติน้ ไง”
มันพยายามจะเข้ ามาเขย่ามิง้
“ใคร...อ้ อไอ้ เติน้ คนนิสัยไม่ดีนี่เองไปๆออกไปไม่งัน้ เอานา้ มนต์สาดนะ ยังมองหน้ าเด๋ียวให้ พระลงโทษไอ้ คน
นิสัยไม่ดียืมเงินก็ไม่คืนนน”
ยัยหนูของผมโวยวายพร้ อมทาท่าทางตะกุยตะกายจะจิกหัวไอ้ เติน้
“มิง้ หยุดไม่เอาไม่ทาแบบนี”้ ผมบอกเธอแล้วอุ้มเธอให้ ห่างจากไอ้ เติน้
“บอกแล้วไงว่าห้ ามดุ “เธอพูดพร้ อมยกมือกอดคอผมแล้วซุกเข้ าหาอ้ อมอก
“ก็อย่าดือ้ สิ”
“อือ้ อออไม่ดือ้ พ่ีแดนนนค่ะ”
“ค่ะ”
“หนูมึนหัววว”
“ค่ะๆพี่จะรีบพาไปนอน ได้ยินแล้วนะถอย!”

~ 88 ~

ผมพูดกับคนที่อุ้มอยู่ก่อนจะหันไปบอกไอ้ เติน้ กับพนักงานส่วนกลางที่ดูแลคอนโด ชิบ!ใจผมนะอยากจะซัด
หน้ ามันด้วยซา้

ผมอุ้มมิง้ มาที่ห้ องแล้ววางลงกับเตียงอาการร่อแร่แม่เด็กดี ผมรีบปลดชุดให้ หลวมๆแล้วเอาผ้ าเย็นมาเช็ ด
เหงื่อที่คอเธอ เธอหายใจแรงทาให้ เห็นเนินอกกระเพื่อม ...เธอโตเป็นสาวแล้วอยู่กันสองต่อสองแบบนี ้
........ ผมรีบสะบัดความคิดออกไป ไอ้ แดนไอ้ จัญไรมึงสัญญาไว้ แล้วว่ามึงจะดูแลเขาเหมือนน้ อง ให้ ตายสิ
เป็นผมแทนท่ีต้องเอาผ้ าเย็นมาเช็ดหน้ าตัวเองแทน ไม่ไหวแล้วโว้ ยย

ผมรีบวิ่งออกมาหน้ าระเบียงเพ่ือรับลมทะเลเฮ้ อ...ค่อยยังช่ัวหน่อย

“หิวนา้ หนูหิวนา้ ”

เสียงเล็กๆ ดังขึน้ ผมรีบว่ิงไปหานา้ มาให้

“มิง้ นา้ มาแล้วดื่มมาดื่มก่อน”

“หืออออืมมม”

เธอลืมตาขึน้ มาแล้วค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึน้ ดื่มนา้

“ไม่น่าเลยเรานะเข็ดไหมล่ะ”

“ขีบ้ ่น แบบนีเ้ ดี๋ยวจะโดน”

“หึๆ โดนอะไรกลัวตายละเรานะนอนไปเลยไป” ผมใช้ นิว้ จิม้ หัวของเธอจนหงายลงนอนกับเตียงหึๆเมาแอ๋

เฮ้ ยยย! ผมต้องร้ องตกใจเมื่อเธอลุกผลักผมลงที่เตียงนอนแล้วคร่อมผมไว้

“มิง้ เล่นอะไร ลุกออกไปเดี๋ยวนีเ้ ลยนะ!!” ผมตะคอกดุเธอออกไปเพราะตอนนีน้ ้ อง ชายผมกาลังตื่นขืนเป็ น
แบบนีผ้ มไม่ไหวแน่

“ก็บอกแล้วไงว่าอย่าดุ!” เธอตะคอกพร้ อมก้ มหน้ าเขามาใกล้ ผมแล้วจุ๊บที่ปากผมเบาๆผมใจเต้ นแรง ผมสุด
ลมหายใจแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ระบายอารมณ์วาบหวามในอก แต่มันไม่ช่วยอะไรเลยเพราะตอนนีเ้ ธอ
กาลังหอมแก้ มผมแล้วจูบตามซอกคอ

“มิง้ ...รู้ตัวใช่ไหมว่าทาอะไรอยู่”

“รู้สิๆฮิๆ” เธอพยักหัวแล้วยิม้ หัวเราะจนตาหยี

สิน้ สุดคาตอบผมก็คว้ าเธอมาจูบ เส้นบางๆ ของผมมันขาดแล้วความต้องการมันเอ่อล้น

ผมจัดการปลดเสือ้ ผ้ าตัวเองอย่างไว ผู้ชายอย่างผมเรียกได้เลยว่าเป็นเสือผู้หญิง ผมมีความสุขทุกวินาทีที่
อยู่ใกล้เธอผมไม่ได้รู้ตัวช้ าว่ารักแต่ไม่รู้จะเข้ าหายังไงกลัวเธอจะบินหนีผมไปเพราะความสัมพันธ์ของเรา
สองคนไม่ได้เริ่มจากการจีบกันแบบหนุ่มสาวแต่เริ่มจากคาว่าพี่น้ อง ตอนนีผ้ มเราเนือ้ แนบเนือ้ ไม่เห ลือ
เสือ้ ผ้ าสักชิน้ หอม แบบท่ีไม่เคยได้กล่ินนีท้ ่ีไหนใช่ที่เขาบอกกล่ินเนือ้ สาวแรกแย้ มผมพรมจูบทั่วตัว มือน้ อยๆ
ของเธอคว้ าแขนผมไปกอด

~ 89 ~

“อืออ อุ่นจัง” ผมคลี่ยิม้ ออกมาบางๆ แล้วก้ มลงจูบเธอ เธอตอบสนองผมอย่างเงอะงะไม่เป็นไรผมรู้ว่าเธอ
ไม่เคย ครัง้ แรกของเราสองคนก็เมาทัง้ คู่จาอะไรไม่ได้แต่ตอนนีส้ ติผมอยู่ครบผมจะสอนเอง ผมค่อยๆแยกขา
เ ธ อ อ อ ก แ ล้ ว แ ท ร ก ก า ย

“อือ้ “เธอส่งเสียงร้ องทักเมื่อนิว้ ของผมแตะลงบนน้ องสาวของเธอ ผมกลัวเธอจะเจ็บต้องดูให้ แน่ใจว่าว่า
ร่างกายเธอพร้ อม ผมยังคงจูบนวดคลึงไปทั่วร่างบาง

“อือ้ ออ พ่ีแดน”

“ค่ะพี่อยู่นี่” ผมกลับไปมองใบหน้ าหวานๆ ตากลมโตที่ไร้ เดียงสาหวานเยิม้ ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ผมแอบรัก
น้ องสาวเพีย้ นๆคนนีต้ ลอดมา ผมใช้ นิว้ โป้งลูบแก้ มเธอเบาๆ สายตาเธอบ่งบอกว่าเธอกลัวตกใจและไม่
เข้ าใจความรู้สึกความต้ องการของร่างกายตัวเองในตอนนี ้ เพราะร่างกายเธอพร้ อมแล้วผมจูบที่หน้ าผาก
เธอ ก่อนจะค่อยๆ จับแกนชายเข้ าไปในช่องแคบ

“อือ้ พี่แดนทาอะไรหนูเจ็บนะ” เธอสะดุ้งจนบิดตัวหนีผมรีบกดเธอลงกับเตียงแล้วก้ มลงจูบหลอกล่อเธอให้
เคลือบเคิม้ ฮ่าส์..ผมเองก็แย่ที่ต้องค้างนิ่งแบบนีเ้ พราะร่างกายกับใจมันอยากเข้ าไปมากกว่านี ้ อดทนกลัว
เมียเจ็บเข้ าใจไหมไอ้ แดน ผมท่องไว้ ในใจ พอเธอน่ิงผมก็ค่อยๆ ถอนริมฝี ปากออก

“ไม่เจ็บแล้วใช่ไหมคะ” ผมกระซิบถามคนใต้ร่างที่หลับตาพริม้ รอรับสัมผัสจากผม

“พะพี่แดน” เธอเรียกผมเสียงหวาน เลือดยิ่งของผมสูบฉีดผมดันแกนชายเข้ าไปจนสุดลา

อ๊ ะ อือ้ พี่แดนมิง้ ...” ผมก้ มลงจูบหลอกล่อให้ เธอเผลอไผลอีกครั ้งเธอค่อยๆ อ่อนแรงลงแล้วจึงค่อยๆขยับ
กายเข้ าออก เธอคงยังไม่ชิน

“อือ้ อ พ่ีแดนนน อ๊ ะ! อือ้ อ” เสียงหวานๆเรียกช่ือผมพร้ อมเสียงครางสะดุ้ง ให้ ตายสิผมจะคลั่งตาย

“ค่ะซีด้ ด พ่ีอยู่นี่”

พี่ขอโทษนะค่ะท่ีห้ ามตัวเองไม่ได้ พี่สัญญาจะดูแลหนูให้ ดีตลอดชีวิตพ่ี พรุ่งนีพ้ ่ีจ ะให้ แม่ไปขอนะคะคนดี

ตอนท่ี 15

จ๊ิบๆ

เสียงนกท่ีไหนมาร้ องแต่เช้ า เดี๋ยวปัดหนังสต๊ิกยิงเลยดีไหม ปวดตามตัวไปหมดเลยฉันค่อยๆลืมตาขึน้ มา O-
< ที่โน่นอที่ไหนฟระ(-_-")จาได้เมื่อวานเราอยู่งานเลีย้ งรุ่นนี่หว่าแล้วนี่ห้ องใคร..หรูจังวะเมาจนเข้ าผิดห้ อง
เลยหรอตู ฉันขยีต้ าแล้วพยุงตัวเองลุงขึน้ โอยยปวดหัวปวดท้ องน้ อยหน่วงๆเป็นเมนส์หรอวะตายแล้ว O.O
ฉันรีบสะบัดผ้ าห่มออกดู อ้ าว-_-? ไม่ใช่คราบเลือดประจาเดือนแต่คราบอะไรเหลืองขุ่นๆ เปื อ้ นเต็มที่นอน
เลยรึ..ตูอ้ วกใส่ท่ีนอน โอ้ ยยอิมิง้ งโรงแรมจะเรียกค่าเตียงปะเนีย้

แก๊ ก!

~ 90 ~

เสียงเปิ ดประตูห้ องนา้ ดังฉันหันไปมองก็เห็นพ่ีแดนเดินออกจากห้ องนา้ พี่แกพันผ้ าขนหนูรอบเอวแค่ผืนเดียว
อ ว ด รู ป ร่ า ง ก ล้ า ม เ ป็ น มัด ๆ
“ตื่นแล้วหรอนอนต่อก็ได้สายๆค่อยกลับหัวหิน รึตื่นมาเพราะหิวเดี๋ยวพี่สั่งอาหารให้ ทานอะไรดีค่ะ”
พี่แดนพูดพร้ อมเดินเข้ ามาหยิกแก้ มฉันเบาๆ
“ว่ามาทานอะไรพี่สั่งให้ ”
ฮูยยยยยคอนโดอิพี่แดนแน่เลยหรูขนาดนีฉ้ ิบหายละตู (-_-") ถ้ าอีพี่แดนรู้ว่าเราอ้ วกใส่ที่นอนราคาแพงหูฉี่
พวกนีล้ ะก็...ต้องโดนด่าเละไปเจ็ดวันเจ็ดคืนแน่เลยตูเอาไงดีวะ
“เราโอเคไหมมิง้ เอ่อ..ไม่สบายรึเปล่าค่ะเอ่อ..เจ็บตรงนัน้ รึเปล่าค่ะ พี่ทา. .เออ..ถ้ าเพลียมากก็นอนพักก่อน
นะค่อยกลับหัวหินกัน”
หะ(-_-")งง..อิพ่ีแดนรู้แล้วหรอว่าเราอ้ วกใส่ท่ีนอนพี่ท่าน อูยยน่าอาย
“ไม่เป็นไรค่ะมิง้ โอเค มิง้ ขอโทษที่พี่อ้ วกใส่ท่ีนอนพ่ีฮาๆ”
“อ้ วก!”
“เออ..ฮะๆหนูขอโทษเมาไม่รู้เรื่องฮะๆ ก็นี่ไงคราบอ้ วก” ฉันสารภาพพร้ อมชีค้ ร าบอ้ วกให้ พี่แดนดู
“เดี๋ยวมิง้ .... เราจาเร่ืองเมื่อคืนไม่ได้หรอ”
“ ร ะ เ ร่ื อ ง เ ม่ื อ คื น ”
เรื่องอะไรวะจาไม่ได้(-_-") ฉันมองเสือ้ ผ้ าที่กระจัดกระจายอยู่บนพืน้ ห้ องแล้วก้ มดูตัวเองแหก O[]O!! ไม่มี
เสือ้ ผ้ าติดสักชิน้ ฉันรีบดึงผ้ าห่มปิ ดตัวเองจนถึงคอ ทาไมไม่มีเสือ้ ผ้ าละ....เกิดอะไรขึน้ รู้แค่ว่าเมาแล้วก็... ชะ
แวบ ภาพๆ หน่ึงมันว่ิงเข้ ามาในหัว ฉัน...ขึน้ คร่อมอีพ่ีแดนอยู่ ไม่จริงงงงงงง O[]O นี่ฉันปลา้ อีพ่ีแดนอีกแล้ ว
หรอฝันไปใช่ไหมฟระ ไม่จริงมันไม่ใช่ ฉันไม่ได้ปลา้ ผู้ชาย
“จาได้รึยังคราบที่อยู่บนเตียงไม่ใช่อ้ วก”
ฉันหันไปมองหน้ าพี่แดนอย่างสิน้ หวัง
“พ่ีแดน...น้ องเมาใช่ไหม”
“อืม เมามากอย่าไปเมาแบบนีอ้ ีกนะ ห้ ามด่ืมเลยเข้ าใจไหม”
โหโลกแตกแน่ๆงานนีแ้ ล้วฉันจะทายังไง
“ทาไมทาหน้ าตาแบบนัน้ พี่ไม่ได้ดุเรานะพี่แค่เป็นห่วงเรา”
ไม่จริงมันไม่ใช่ ฉันปลา้ ผู้ชายยยยยย อีกแล้วกรีด้ ดดดดY [] Y ฮือออออออ

~ 91 ~

“มิง้ ไม่เอาไม่ร้ องนะพี่อยู่น่ี” พี่แดนคว้ าฉันไปกอด ฮือออความฉิบหายกาลังมาเยือนครัง้ เดียวยังพอให้ อภัยนี่
มีครัง้ ท่ีสองแง้ Y[]Y
“ฮื่อๆ”
“พี่ขอโทษอย่าโกรธพี่นะ พี่ขอโทษ ไม่ต้องคิดมากไม่ต้องกลุ้มอะไรทัง้ นัน้ เข้ าใจไหมมิง้ พี่จะบอกแม่ให้ ไปขอ
เรากับคุณพ่อคุณแม่วันนีเ้ ลยไม่ต้องคิดมากนะค่ะ”
“ไม่ๆ ฮ่ือๆ พี่แดนอย่าบอกป้าอรนะพ่ีแดน”
“ทาไมละเรื่องมันมาขนาดนีแ้ ล้วจะให้ พี่เฉยได้ยังไงเรามีเซ็กส์กัน 2 ครัง้ แล้วนะมิง้ ”
“ฮื่ออออๆ พ่ีแดนหนูขอนะอย่าบอกใครนะ”
“มิง้ ! เราเป็นผัวเมียแล้วนะอยากอยู่กับพ่ีแบบลับๆหรอห๊ ะ! ไม่รู้ละ พี่จะบอกแม่พี่และพ่อแม่หนูด้วย”
พ่ีแดนตะคอกแล้วจับฉันเขย่า โอ้ ยยยย>[]<อย่าเขย่าเด่ปวดหัวว้ อยเด๋ียวอ้ วกพุ่ง
“ปล่อยหนู” ฉันสะบัดตัวออกจากพี่แดนแล้วล้มตัวลงที่นอนแลัวร้ องไห้ ส่วนไอ้ พี่แดนก็อา รมณ์เสียเดินเข้ า
ไปห้ องเสือ้ ผ้ า
โครมมม! เพล้ง!
ฉันสะดุ้งเม่ือได้ยินเสียงดังจากห้ องเสือ้ ไอ้ พี่แดนคงพังข้ าวของอยู่ในห้ อง เขาคงไม่พอใจเราแน่ ทายังไงดีมิง้
แกจะทายังไงดี
นางสาวเสิน้ เจิน้ อย่างฉันปลา้ ผู้ชายที่นับถือพี่ชายมาตลอด ครัง้ แรกเมาทัง้ คู่พอเข้ าใจแต่ครัง้ ที่ สองพี่แดน
ไม่ได้เมาแล้วทาไมไม่ขัดขืนที่โน่นฟระอิพี่แดนทาไมไม่ถีบฉันให้ ร่วงเตียงไปเล่าแง้ Y [] Y ฮื่อๆเพลียจังเลย
ตอนนีม้ ึนหัวไปหมดไม่ไหวๆ จริงๆ ฉันค่อยๆ ปิ ดตาหลับลงพักก่อนฉันควรพัก

....................................................
ฮือ้ อออ อะไรท่ิมแก้ มฉันลืมตาขึน้ มาดู พ่ีแดน!!ฉันรีบถอยหนีพ่ีแดนจนสุดเตียง
“หนวดท่ิมแก้ มหรอหึๆเดี๋ยวพ่ีโกน”
ทา ไ ม พ่ี แ ด น ดู แ ป ล ก ๆ ไ ป ( - _ - )
“หิวรึยัง พ่ีสั่งข้ าวมาแล้ว” พ่ีแดนพูดพร้ อมยกถาดอาหารมาวางที่โต๊ะข้ างเตียง
“หนูไม่กินจนกว่าพี่จะรับปากว่าจะไม่บอกเร่ืองนีก้ ับใคร”
พี่แดนถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินไปชมวิวนอกระเบียง ฉันมองถาดข้ าวที่พี่แดนยกมาวางบนโต๊ะ น่า
กินจัง... จ๊ อกกกกไอ้ ท้ องทรยศร้ องทาไมฟระ ..ห้ ามกินเข้ าใจไหมฉันดึงผ้ าห่มคลุมโปงหิวว้ อยยย
สักพักฉันก็ได้ยินเสียงเดินกลับเข้ ามาในห้ องแล้วมาหยุดอยู่ท่ีเตียงฉันค่อยแง้ มผ้ าห่มดูก็เห็นพี่แดนยืนอยู่

~ 92 ~

“พี่จะไม่บอกใครเรื่องนีก้ ็ได้ แต่ต้องทานข้ าวนะ”
“ จ ริ ง น ะ พ่ี แ ด น ”
“อืม”
“สัญญาสาบานนะ ถ้ าพ่ีบอกใครขอให้ พ่ีอกหักไม่มีใครรัก”
“หึๆ อืมสัญญาทานเถอะเดี๋ยวจะป่ วยเอา”
“ค่ะ”
ฉันฉีกยิม้ แล้วรีบคว้ าถาดข้ าวจากพี่แดนมากิน ได้กินซะทีพยาธิในท้ องก่อม็อบแล้วทุกคน
พ่ีแดนเอือ้ มมือมาลูบหัวฉันเบาๆ
“ทานเยอะๆ”
เขาก็ยังคง....เป็ นพี่ชายที่แสนดีของฉันเหมือนเคย ฉันไม่น่าเมาแล้วทาไม่ดีกับพี่แดนเลยแค่จะมองหน้ าพี่
แ ด น ฉัน ยัง ไ ม่ ก ล้ า ม อ ง เ ล ย
ก๊ อกๆ
เสียงเคาะประตูดังขึน้ พ่ีแดนลุกจากเตียงแล้วไปเปิ ดประตู
“ชุดท่ีส่ังไว้ ได้แล้วค่ะ”
“ขอบใจ”
พ่ี แ ด น รั บ ถุง อ ะ ไ ร สัก อ ย่ า ง จ า ก พ นัก ง า น แ ล้ ว เ ดิ น ก ลับ ม า ที่ เ ตี ย ง
“น่ีชุดใหม่ ส่วนชุดเก่าเราพี่ให้ คนไปซักนะส่วนกระเป๋ าเดินทางของหนูก็อยู่ในรถ”
“ขอบคุณค่ะ”
พ่ีแดนยิม้ ให้ ฉันแล้วก็...มาน่ังจ้ องฉันกินข้ าวเอ่อ...-_-งีจ้ ะกินลงไหมเนีย้
“พ่ีแดนหิวหรอค่ะ”
“หึๆ จ๊ ะหิว”
“งัน้ กินด้วยกันก็ได้”
“หึๆพี่หิวอย่างอื่น” รู้สึกขนลุกแฮะ(-_-)พี่แดนตอบพร้ อมมองฉันจนฉันต้ องรีบดึงผ้ าห่มพันตัวให้ กระชับขึน้
ทาไมรู้สึกไม่ปลอดภัยวะ
“หนูอิ่มแล้ว เด๋ียวไปอาบนา้ ก่อนนะคะ”
“ลุกไหวไหม”

~ 93 ~

ฉันหันมองหน้ าที่แดนที่ตัง้ ท่าจะเข้ ามาอุ้ม
“วะไหวค่ะ” ฉันยิม้ ให้ พี่แดนบางๆก่อนจะหอบผ้ าห่มพันตัวและคว้ าถุงชุดวิ่งเข้ าห้ องอาบนา้ โดยมีอิพี่แดน
หัวเราะตามหลัง
เม่ืออาบนา้ เสร็จฉันก็มองชุดสีหวานไม่เคยใส่ชุดแบบนีเ้ ลยแต่ก็ต้องใส่
“พี่แดนเรียบร้ อยค่ะกลับกันเถอะ”
“แม่พี่โทรมาบอกให้ ไปพักที่บ้านพี่ พี่เอขึน้ กรุงเทพไปรับสามีที่สนามบินนะจะอยู่เที่ยวกับสามีกับหลานที่
โน่น 3 – 4 วัน”
“ห๋า!!”
“ตกใจทาไม เราก็ค้างบ้านพี่ออกบ่อย ”
ทาไมฉันรู้สึกกลัวพ่ีแดนคนนีข้ ึน้ มาดือ้ ๆ นะ
“งัน้ หนูกลับบ้านดีกว่าค่ะ ”
"ลางานมาก่ีวัน"
"เอ่อ 3 วัน แต่.."
"แต่อะไรกลับบ้านกับพี่ อย่ามาดือ้ เข้ าใจไหม"
พี่แดนเข้ ามากอดแล้วหอมฉันรีบสะบัดออกทันที ฉันมองสายตาพี่แดนแล้วรู้สึกกลัวฉันเลยยิม้ แก้ หน้ า
“ ห นูว่ า เ ร า รี บ ก ลับ กัน ดี ก ว่ า ค่ ะ ”
“ หึ ๆ ต ก ล ง ก ลับ บ้ า น กัน ”
ฉันกับพี่แดนเก็บของเดินออกจากห้ องและลงมาชัน้ ล่าง เมื่อคืนตอนมาไม่รู้เรื่องเพราะเมาแต่ตอนนีร้ ู้ตัวและ
ตะลึงแม่เจ้ าคอนโดอะไรหรูมากติดริมทะเลและกว้ างขนาดนีแ้ พงมากแน่ๆ
“หือ!”
“อะไรหรอมิง้ ”
“ลืมหยิบกระเป๋ าสะพายใบเล็กๆของหนูลงมา”
“หึๆ ขีล้ ืมจริงๆ” พ่ีแดนหัวเราะแล้ วยกมือเขกหัวฉันเบาๆ
“นั่งรอตรงรีเซฟชั่นก่อนนะเด๋ียวพี่ขึน้ ไปเอามาให้ ”
“ค่ะ” ฉันยิม้ ให้ พี่แดนแล้วพยักหัวให้ แต่พี่แดนดึงฉันไปประชิดตัวแล้วแตะริมฝี ปากที่หน้ าผากฉันเบาๆ ก่อน
จะยิม้ ให้ ฉันแล้วเดินออกไปส่วนฉันก็เดินไปนั่งที่โต๊ะรับรองแขกอย่างงงๆกับการกระทาของพี่แด น พี่เขาทา

~ 94 ~

แบบนีท้ าไม..ไม่เข้ าใจเฮ้ อ ฉันน่ังรอพี่แดนแล้วมองไปรอบๆที่นี่ติดริมทะเลสวยจังราคาเท่าไรเนีย้ มองไปทาง
ไหนก็วิบวับ

“หึ มาอยู่น่ีได้ไงเนีย้ ”

เสียงผู้หญิงเอ่ยทัก ฉันหันไปมองก็เจอผู้หญิงคุ้นหน้ า แฟนพี่เติน้ !

“ คุณ ม า ไ ด้ ยัง ไ ง ”

“เอ้ าก็พ่ีเต้นเป็นวิศวะกรดูแลคอนโดนีไ้ ง ฉันก็มาพร้ อมพี่เติน้ ละสิ”

“อ้ อ” ฉันตอบไปเพราะไม่รู้จะตอบอะไร

“แล้วเธอมาท่ีนี่ได้ไง อย่างเธอไม่น่าจะมาอยู่ท่ีนี่ได้นะ” แฟนพ่ีเติน้ พูดพร้ อมมองฉันตัง้ แต่หัวจรดเท้ า

“ชุดของดิออร์สวยดีน่ีของก๊ อปเกรดเอหรอ”

อันนีค้ ือเขากัดเราใช่ปะวะ(-_-)แล้วฉันควรตอบยังไงสมองทื่อคิดไม่ออกไม่ได้นอนว้ อยย

“พี่เติน้ มาพอดีเลย พ่ีเติน้ ค่ะทางนีค้ ่ะ”

ห๋า พี่เติน้ ! ฉันหันไปมองไม่จริง...เขาจริงๆ ด้วยทาไมซวยขนาดนีท้ าไงดี ทวงเงินที่เขาเคยยืมเราดีไหม ใช่
ต้องทวงแต่..ตาลายพ่อแม่พี่น้ องโอ้ ยยมึนหัวตาลายนอนไม่พอทาไงดีจะมาเป็ นลมให้ เขากระทืบไม่ได้
นะเฟ้ย ใครก็ได้พาฉันออกจากตรงนีท้ ี

ตอนท่ี 16

ผมเดินขึน้ มาหยิบกระเป๋ าสะพายให้ เมียเป็นกระเป๋ าสะพายใบเล็กๆ สีดา ใส่ได้แค่เงิ ผมถือวิสาสะเปิ ด
กระเป๋ าเธอดู หึๆเหมือนเคยสิน่ามีเงินติดกระเป๋ าอยู่สองพันหน่อยๆ ผมหยิบกระเป๋ าตัวเองแล้วเอาเงินสด
ในกระเป๋ าตัวเองทัง้ หมดใส่กระเป๋ าของเธอหึๆ ต้องให้ เมียถือเงิน เมื่อจักการเรียบร้ อยผมเดินออกจากห้อง
ลงไปชัน้ ล่างอย่างอารมณ์ดี แต่เมื่อผมถึงชัน้ ล่างผมก็ต้องตกใจ ภาพที่ผมเห็นคือไอ้ เติน้ กับ..ถ้ าผม จาไม่ผิด
ท่ีเห็นในรูปท่ีให้ คนสืบผู้หญิงคนนีค้ ือเมียมัน

“มาทาอะไรท่ีนี่ละอย่าบอกนะมารอพ่ีเติน้ ”

“น่ีมิลหยุดเถอะ เสียงดังเกินไปแล้วนะคุณ”

เสียงเมียไอ้ เติน้ มันด่าเมียผมดังลั่นจนพนักงานประจาคอนโดและคนแถวนัน้ มอง ไอ้ เชีย้ เอ้ ยคิดจะรุมกัดจิก
เมียกูหรอวะ ผมรีบเดินเข้ าไปหาเมียผมทันทีผมเห็นเมียผมนา้ ตาคลอเบ้าจะร้ องไห้ ใจผมจะขาดรอนๆ ผม
รีบดึงเมียเข้ ามากอดแนบอก

“ไม่ต้องกลัวพ่ีอยู่นีแ้ ล้ว” ผมกระซิบแล้วกอดเธอแน่นนา้ ตาเธอไหลโดนเสือ้ ผม ทาเมียกูร้ องไห้ พวกมึงอย่าได้
อยู่เป็นสุขกันเลย ผมหันมองหน้ ามันทันที

“นีม้ ันอะไรกัน!” ผมตะคอกดังล่ันจนทุกคนในชัน้ แรกเงียบแล้วมองมาที่ผม

~ 95 ~

“คุณค่ะใจเย็นๆ ค่ะ” พนักงานดูแลคอนโดรีบวิ่งเข้ ามาห้ าม
“พึ่งมาห้ าม ตอนเมียผมโดนพวกนีต้ ่อว่าทาไมไม่เข้ ามาห้ ามมั่วทาอะไรอยู่มิทราบ มั่วแบะปากเย้ ยอยู่รึไง”
“เอ่อออคือ”
“คืออะไร!!!” ผมตะคอกใส่พนักงานที่ก่อนหน้ านีย้ ืนดูเมียผมโดนพวกนีก้ ัดจิกด้วยสายตาเย้ ยหยัน
“เอ่อคือ...ใจเย็นๆ ก่อนนะคะ ดิฉันคือหัวหน้ าส่วนกลางของที่นี่มีอะไรใจเย็นๆ ก่อนนะคะคุยกันด้วยเหตุผล
ดีกว่า”
มีพนักงานว่ิงเข้ ามาเพิ่มอีกคน
“เมียผมโดนด่าทาให้ ขายหน้ าต่อหน้ าคนขนาดนีจ้ ะให้ ผมเย็นหรอ หึ! คุณคือหัวหน้ าของส่วนกลาง ที่ดูแลที่นี่
ใช่ไหมถามหน่อยสิผู้หญิงกับผู้ชายสองคนนีซ้ ือ้ ห้ องท่ีคอนโดนีห้ รอ”
“เออคือ..”
“ไม่ใช่ลูกค้าแต่ปล่อยเข้ ามาน่ีหรอระบบรักษาความปลอดภัยคอนโดหรูห้ องราคา 38ล้านที่ผมซือ้ ตอบผมทีสิ
คุณให้ คนนอกเข้ ามาทาแบบนีไ้ ด้ยังไงห๊ ะ!!”
“คุณลูกค้าใจเย็นๆนะคะ ท่านนีค้ ือวิศวะกรดูแลคอนโดค่ะพอดีมาตรวจโครงสร้ างส่วนนี่แฟน”
“แล้วไงก็แค่คนดูแลมันก็ไม่ได้มีห้ องท่ีน่ีไม่ใช่ลูกค้าเดินเพ่นพ่านได้หรอ ตลก”
“พี่แดนพอเถอะ”
เสียงเล็กๆในอ้ อมอกผมดังขึน้ เธอกาเสือ้ ผมแน่น
“เงียบมิง้ พี่ไม่ยอม”
“แต่..”
“มิง้ ๆ เป็นอะไร” ผมรีบพยุงตัวเธอเม่ือรู้สึกว่าเธอจะล้ม
“แต่มิง้ เวียนหัว”
ผมรีบอุ้มเธอขึน้ แล้วหันไปหาไอ้ เติน้ กับเมีย
“หึ กรุณาอย่ามโนว่าเมียผมจะสนใจสามีคุณเมียผมไม่ได้ตาถ่ัว อย่าให้ ผมรู้ว่ามาระรานเมียผมอีกผมไม่เอา
พวกคุณไว้ แน่ และอีกอย่างหน่ึงหัวหน้ าส่วนกลาง!”
“คะค่า”
“เร่ืองนีผ้ มต้องได้คาอธิบายจากบริษัทคุณถ้ าได้คาตอบเชีย้ ๆ ผมฟ้องแน่”
“ค่ะๆ”
ผมพูดจบก็หันหลังเดิน

~ 96 ~

“เด๋ียว”
เสียงไอ้ เติล้ ดังขึน้ ผมหันกลับไปมองมัน
“มิง้ เป็นอะไรมากไหม”
“ไม่เป็นอะไรมากหรอกแค่เมื่อคืนผมกวนเธอเยอะไปเลยไม่ได้นอนแค่นัน้ ล ะไม่ต้องห่วง เมียผมผมดูแลเอง
ได้ดูคนของคุณเถอะอย่าให้ มาระรานกัดชาวบ้าน”
พูด จ บ ผ ม ก็ รี บ อ้ ุ ม เ มี ย ไ ป ที่ ร ถ
“มิง้ ๆ เป็นยังไงบ้าง มิง้ ”
“หืออออพี่แดน” เธองัวเงียต่ืน
“ เ ป็ น ยัง ไ ง บ้ า ง ”
“มิง้ วูบสงสัยนอนน้ อย”
“พี่ตกใจหมดเลย ทาไมปล่อยให้ มันด่าอยู่ได้ห๊ ะทาไมไม่ตอบโต้เขามัง้ ”
“ฮิๆ แค่ยืนมิง้ ยังมึนเลยจะให้ หนูเอาแรงท่ีไหนไปสู้เขาพี่ เนีย้ ว่าจะทวงตังค์ก็ไม่ได้ทวง”
“หึๆโธ่แม่คุณ นอนพักนะถ้ าถึงหัวหินเด๋ียวพ่ีปลุก”
“ค่ะ”

......................................................................
“มิง้ ๆ ถึงแล้ว”
หือออ เวียนหัวจังเลย
ฉันค่อยๆ ลืมตาขึน้ มามอง พ่ีแดนน่ีนา
“โหตัวร้ อนจี๋เลย” พี่แดนเอามือมาแตะหน้ าผากฉันก็ต้องตกใจ ฉันรู้สึกวิง้ ...เห็นดาวเลยทัง้ แฮงค์ทัง้ ไม่ได้
นอน
“ รี บ ไ ป น อ น พัก ดี ก ว่ า เ ดี๋ ย ว พ่ี จ ะ รี บ เ รี ย ก ห ม อ ม า ต ร ว จ ม า พี่ อ้ ุม ”
“พี่แดนไม่เอาอย่าอุ้ม!”
“ทาไมละ”
ฉันมองหน้ าพ่ีแดนแต่ก็ต้องหลบตาไม่กล้าสบตาเลย
“ ห นูเ ดิ น เ อ ง ไ ด้ ค่ ะ ”
“ให้ พ่ีอุ้มมันจะตายเลยรึไง! กลัวอะไรมาน่ี” พี่แดนพยายามจะเข้ ามาอุ้มฉันรีบผลักออก

~ 97 ~

“ปล่อยนะพ่ีแดน ไอ้ พ่ีแดนปล่อยยย”
“ไม่ปล่อย ถ้ าจะให้ ปล่อยหอมแก้ มพี่” ฉันรู้สึกร้ อนวูบวาบไปทัง้ ตัวเมื่อเห็นสายตาพี่แดนจ้ องจนต้องรีบหลบ
ตา ตึกตักๆ ทาไม...ใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะ
“เอาเด็กๆ กลับกันมาแล้วหรอ”
เสียงป้าอรร้ องทักแล้วเดินเข้ ามาหา
“เป็นอะไรกันลูกตะกีเ้ หมือนได้ยินเสียงคนตีกัน เอ้ าไอ้ แดนทาไมหน้ าแดงๆ แกเมาแต่หัววันเลยหรออย่า
บอกนะดื่มแล้วขับรถพาน้ องกลับ”
“หึๆ แม่จะบ้ารึไงติดไข้ ไอ้ แสบมัง้ ดูลูกรักแม่เถอะไม่สบายลุกไม่ไหวฝื นจะเดินเอง”
“อุ้ยหนูมิง้ ก็หน้ าแดงแจ๋เลย ตายจริงเด๋ียวแม่โทรเรียกหมออุ้มน้ องไปห้ องเลยลูก”
"ครับแม่”
ไอ้ พี่แดนยิม้ เย้ ยฉันก่อนจะเข้ ามาอุ้มฉันจากในรถไปท่ีห้ อง เมื่อถึงห้ องเขาก็ค่อยๆ วางฉันลงบนเตียง
“อุ๊ย!”
ฉันตกใจเม่ือพ่ีแดนฉวยโอกาสหอมแก้ มฉันก่อนจะใช้ มือลูบหัวฉันเบาๆ
“นอนพักเถอะหมอมาเด๋ียวพี่ปลุกค่ะ” ฉันมองพ่ีแดนอย่างระแวงทาไม..จู่ๆเปลี่ยนไปจนน่ากลัวนะ
“หือมองพี่แบบนัน้ ทาไม อยากให้ พ่ีนอนด้วยหรอหึๆ”
พ่ีแดนพูดพร้ อมยื่นหน้ ามาหา ฉันรีบเอามือผลักออก
“หึๆ ทาไมอ่าเมื่อคืนยังจับพ่ีจูบอยู่เลย”
“ ไ ม่ จ ริ ง ”
“จริง พอพี่ผละออกเราก็กอดคอพี่โน้ มไปจูบอ้ อนพี่แดนขาๆอยู่เลย ที่เราป่ วยโทษพี่คนเดียวไม่ได้ น่าหนูไม่
ยอมให้ พ่ีหยุดเองหึๆ ”
ไม่จริง ไม่ใช่O [] Oรับไม่ได้ ไม่จริงใช่ม้ ายยยY [] Y
“พ่ีนะหล่อรวยขนาดนี ้ ป่ วยบ่อยตายไวระวังผู้หญิงคนอื่นแย่งไปนะหึๆ”
ฉันมองพ่ีแดนแบบอึง้ ๆ คนอะไรมั่นใจเกิน 250 ฉัน....รู้สึกฉันจะลืมเร่ืองสาคัญไป...ฉันกับมีแดนมีอะไรกัน2
ครัง้ แล้วได้ป้องกันรึเปล่านะฉันเมาตลอดเลยด้วยจะทายังไงถ้ าท้ องละ...ทาไ งดี
"พี่แดนเอ่อ..." ฉันตัดสินใจจะถามพ่ีแดน
"หึๆมีอะไรว่ามาสิ"
"มะเม่ือคืนเรามีอะไรกัน คือ..."

~ 98 ~

"อะไรค่ะหึๆ อยากให้ พ่ีทาการบ้านหรอ"
- _ - ก า ร บ้ า น อ ะ ไ ร ข อ ง พ่ี ท่ า น เ รี ย น จ บ แ ล้ ว ยัง จ ะ มี ก า ร บ้ า น อี ก ห ร อ
“การบ้านวิทยานิพนธ์จบหรอค่ะ ไหนพี่บอกจบแล้วไง”
“หึๆเด็กหนอเด็กหึๆ”
พี่แดนเอาแต่หัวเราะแล้วเอามือมาลูบผมฉัน อะไรของพี่ท่านฟระ
“พี่แดนเอ่อ...”
“มีอะไรก็ว่ามาสิอา้ อึง้ ทาไมพ่ีไม่ใช่คนอื่นไกลแล้วนะ”
“ คื อ . . เ มื่ อ คื น พ่ี ไ ด้ ป้ อ ง กัน ไ ห ม ค่ ะ ”
“ทาไมหรอถามทาไม”
“คือ..มิง้ กลัวทะท้ อง”
“ป้องกันสิป้องกันทุกครัง้ เลย หึ ทาไมรังเกียจพี่ขนาดนัน้ เลยหรอ”
“ปะเปล่าค่ะแค่..มิง้ ไม่อยากให้ เป็นปัญหา”
“ไม่มีปัญหาหรอกนอนเถอะ พักผ่อนให้ เพียงพอนะจะจะหายไวๆ”
น่ากลัวอิพี่แดนตอนนีด้ ูเย็นชาจนน่ากลัว ฉันค่อยๆสไลด์ตังมุดลงในผ้ าห่มแล้วรีบหันหน้ าหนีพี่แดน เมื่อไร
หมอจะมานะ ป้าอรเข้ ามาสักทีเถอะหนูอึดอัดจะแย่แล้ว

……………………………………………………….
ตอนนีผ้ มยืนอยู่หน้ าห้ องมิง้ อย่างใช้ ความคิด น้ องกลัวท้ องกับผมให้ ตายสิเจ็บชนิดชาไปทัง้ ตัวทัง้ หัวใจ อันที่
จริงผมไม่เคยป้องกันเมื่อมีเซ็กส์กับเธอแถมหลั่งข้ างในทุกครัง้ ผมจะเป็นผู้ชายท่ีเห็นแก่ตัวเกินไหมวะ
“ไอ้ แดนมึงจะทาอะไร”
เสียงแม่ผมดังขึน้ จากด้านหลังทาให้ ผมสะดุ้งโหยง
“เปล่าน่ีแม่”
“เปล่าแล้วมึงมาป้วนเปี ย้ นอะไรแถมหน้ าห้ องน้ องห๊ ะ”
“เออ..น้ องป่ วยผมก็ห่วงมันดิแม่น่ีว่าจะเข้ าไปดูน้ องหน่อย”
“มึงแน่ใจนะว่าไม่ได้คิดอะไรเหีย้ ๆ ห๊ ะ”
“ไม่ได้คิดอะไร แม่มาก็ดีงัน้ ก็เข้ าไปพร้ อมผม”
“แม่กับหมอพึง้ ออกมาตะกีเ้ องน้ องหลับแล้วอย่าเข้ าไปรบกวนไปๆๆ ไปนอน”

~ 99 ~

แม่ไล่ผมแล้วเข้ าห้ องนอนผมแกล้งเดินกลับเข้ าห้ องสักพัก แล้วค่อยๆ เปิ ดประตูห้ องออกมาดูเมื่อไม่เห็นแม่
ผมก็รีบออกจากห้ องวิ่งตรงดิ่งไปห้ องมิง้ ผมค่อยๆ เปิ ดประตูเข้ าไปท่ามกลางความมืดมีแค่ไฟจากโคมไฟ
บริเวณหัวเตียงทาให้ มองเห็นร่างเล็กๆ ของเมียผมนอนบนเตียง ผมค่อยๆ ขึน้ ไปนอนบนเตีย งแล้วค่อยๆจับ
ร่างเล็กๆเข้ ามากอดในอ้ อมอก

“อืออออออ”

ผมค่อยๆ ลูบหัวเธอเบาๆ เมื่อรู้สึกว่าเธอจะตื่น เธอค่อยๆ เอาตัวมุดในอ้ อมกอดของผม มิง้ พี่รักหนูนะ ผม
ก้ มจูบหน้ าผากเธอเบาๆ หลับไปพร้ อมกับเธอแค่นีจ้ ริงๆท่ีผมต้องการ ชีวิตแสนธรรมดา

ตอนท่ี17

จิ๊บๆๆๆ

เสียงนกร้ องในยามเช้ าปลุกฉันต่ืนจากการนอน หือทาไมหนักๆ หน้ าอก หือแขน O.O? เฮือกกกO[]Oอิพ่ีแดน
มานอนบนเตียงฉันได้ ไงรึตูเข้ าห้ องผิด ฉันรีบหันมองรอบห้ อง..ก็ห้ องของเรานี่นาแล้วอิพี่แดนมาอยู่นี่ได้ ไง
ไม่ได้การละฉันต้องรีบลุกถ้ าป้าอรมาเจอเข้ าคงแย่แน่

ฉันค่อยๆยกแขนอิพี่แดนออกจากตัวหนักชะมัดว่าแล้วเชียวเหมือนมีผีอาทัง้ คืน เมื่อเอาแขนออกจากตัวได้
ฉันก็ค่อยๆ คืบคานลงจากเตียงไปอาบนา้ พออาบนา้ เสร็จฉันก็รีบเปิ ดประตูห้ องนา้

พ่ึง!!!

แว้ กกกO[]O อิพี่แดน

“หึๆตกใจอะไรต่ืนทาไมไม่ปลุกพี่”

ฉันพูดไม่ออกเพราะตอนนีอ้ ิพี่แดนถอดเสือ้ แล้วเอามือคา้ ประตูเข้ าออกห้ องนา้ สายตาของอิพี่แดนดู...ฉันรีบ
กระชับผ้ าขนหนูให้ แน่นเพื่อความอุ่นใจ

“พะพี่แดนถอยหนูหน่อยหนูจะไปห้ องเสือ้ ผ้ า” ฉันพูดพร้ อมหลบตาลงตา่ -///-

“หึๆ”

หัวเราะอะไรฟระ-_-

“ถอยไปสิ หนูจะรีบไปทากับข้ าวช่วยป้าอร”

“หึๆ ครับ”

อิพี่แดนถอยให้ ฉันโดยง่ายฉันรีบว่ิงเข้ าห้ องเสือ้ ผ้ า ต้องรีบใส่ชุดและรีบออกไปหาป้าอร

“ป้าอรหนูขอโทษค่ะท่ีมาช่วยช้ า”

“ไม่สบายอยู่หนูมิง้ ทาไมไม่พักจ๊ ะ เด๋ียวอาหารแม่กับพวกแม่บ้านทาเองลูก”

~ 100 ~

“ ห า ย แ ล้ ว ค่ ะ ป้ า อ ร ”
“ไม่จ๊ ะๆน่ังพักๆตรงนีน้ ะลูก”
ป้าอรจับฉันน่ังลงกับเก้ าอีแ้ ล้วยิม้ ให้ ฉัน ป้าอรท่ีแสนใจดี แต่....ฉันปลา้ ลูกชายเขาม้ ายยยความรู้สึกผิดหล่น
ใส่หัวฉันดังโครมY [] Y ฉันทาอะไรลงไป
เฮือก!O[]O ตกอกตกใจเม่ือป้าอรเดินมามองหน้ าฉันแบบไม่ให้ สุ้มให้ เสียง
“หนูมิง้ เป็นอะไรหน้ าซีด้ เชียวเป็นอะไรรึเปล่าจ๊ ะออกไปสูดอากาศข้ างนอกดีไหม”
“เออ ดีค่ะมิง้ อยากสูดอากาศตอนเช้ า ฮะๆ”
เนียนเป็นปลาไหลใส่สเก็ตฉันรีบเดินออกมาข้ างนอกเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์ เฮ้ อกลุ้มๆๆๆๆๆ อยากให้ เรื่อง
ฉันกับอิพ่ีแดนเป็นแค่ฝันฉันหลับตาสูดอากาศที่มีไอทะเล (-..-)ซูดดดดดด
จู่ๆ ก็มีรถเบนซ์มาจอดหน้ าบ้านป้าอร ใครฟระไม่เห็นมีคนลงมากดกร่ิงหรือแค่มาขอจอด
“มิง้ ๆอยู่ไหน”
เสียงอิพ่ีแดนตะโกนจากข้ างหลัง
“คุยกับใครอะมิง้ มายืนอะไรตรงนี”้
“เอ่อ..มาดูต้นไม้ ค่ะฮะๆมาสูดอากาศ”
“ หึ ๆ ข อ สูด ด้ ว ย ค น ไ ด้ ไ ห ม ”
แว้ กO[]Oอิพ่ีแดนพูดพร้ อมดึงฉันไปกอด
“พ่ีแดนปล่อย”
ฉันรีบผลักอิพ่ีแดนออกคุณอายต้องเห็นแน่ๆ เลยทาไงดีๆ
“ หึ ๆ แ ค่ พัก เ ดี ย ว ทา เ ป็ น ไ ม่ ค่ อ ย ก อ ด กัน ไ ป ไ ด้ ”
แต่ตอนนีส้ ถานการณ์มันไม่ปรกติน่ีฟระปล่อยยย>[]<สู้แรงไม่ได้
“พ่ีแดนปล่อยเดียวมีคนเห็นจะเข้ าใจผิด ปล่อยยย”
กริง้ ๆ
เสียงกดประตูบ้านดังรั่วทาให้ ฉันกับพี่แดนหันมองคนหน้ าประตูรัว้ บ้าน คุณอาย! ตอนนีเ้ ธอมองมาที่ฉัน
เหมือนจะกินเลือดกินเนือ้ ฉันรีบสะบัดพี่แดนออกทันทีทาไงดีผู้หญิงของพี่แดนต้องเข้ าใจฉันผิดแน่เลย
“ อ า ย ม า ขัด จัง ห ว ะ อ ะ ไ ร รึ เ ป ล่ า ค่ ะ ” > อ า ย
“หึๆไม่หรอก ว่าแต่มาหาพ่ีมีธุระอะไรหรอ”>พ่ีแดน