~ 51 ~ บทที่ 7 Verb (กริยา) กริยาแบ่งออกเป็น 3 ชนิด คือ 1. Transitive verb (สกรรมกริยา) 2. Intransitive verb (อกรรมกริยา) 3. Auxiliary verb (กริยานุเคราะห์) 1. Transitive verb (สกรรมกริยา) คือ กริยาที่มีกรรมมารับเพื่อให้มีความหมายสมบูรณ์ เช่น He writes a letter. I like to drink coffee. She sees a bird. สกรรมกริยาบางคำมีกรรมมารับเพียงตัวเดียว เรียกว่า “กรรมตรง” (Direct object) เช่น He reads the books. The man killed a snake. สกรรมกริยาบางคำมีกรรมารับ 2 ตัว คือ กรรมตรง และกรรมรอง (Indirect object) ดัง ตัวอย่าง He told me a story. (เขาเล่านิทานให้ข้าพเจ้าฟัง) The teacher gave me a book. (ครูให้สมุดแก่ฉัน) My father gives me some money. (บิดาให้เงินแก่ฉัน) 2. Intransitive verb (อกรรมกริยา) คือ กริยาที่ไม่ต้องมีกรรมมารับ ก็มีความหมายสมบูรณ์ ซึ่งได้แก่ กริยา Sit, fly, sleep, live, run, rain เป็นต้น ตัวอย่างอกรรมกริยา : He ran a long distance. The baby sleeps. He lives in a city. The child cries. อกรรมกริยาบางตัวต้องมีคำนาม หรือคุณศัพท์ตามหลังจึงจะมีความหมายสมาบูรณ์ เช่น He became a teacher. They are poor.
~ 52 ~ They live along life. 3. Auxiliary verb (กริยานุเคราะห์) คือ กริยาช่วย (กริยานุเคราะห์) ได้แก่ To be, to have , to do , shall , should, will, would may, might, can, could, must. How to use auxiliary verbs (วิธีใช้ Auxiliary verbs) To be ( is, am, are, was, were) 1. ใช้เป็นกริยาหลักของประโยค เช่น He is there. We are in the class. They were here last week. He was with me last month. 2. ใช้กับกริยา Infinitive แสดงถึงการกระทำที่มีแผนและต้องการย้ำ เช่น They are to play badminton. I am to go home. We are to do some work. 3. ใช้เป็น อกรรมกริยา ตามด้วย Complement เช่น She is a beautiful girl. He is an old man. That boy is my son. I am a teacher. He is a good man. 4. ใช้เป็นกริยา ช่วยใน Continuous Tense เช่น I am doing some works. He is singing a song. They are playing foot-ball. I am talking to my friend. 5. เป็นกริยาช่วยในประโยค กรรมวาจา (Passive Voice) เช่น The letter is written. The snake was killed. The boy was punished. The floor is cleaned. To have (Have, has, had,) 1. ใช้เป็นกริยาช่วยใน Perfect Tenses เช่น
~ 53 ~ I have done my works. He has come to Bangkok. He has written a letter. I have seen him. 2. ใช้เป็นกริยาหลักในประโยค แปลว่า “มี” เช่น He has a car. I have a book. I have a beautiful garden. They have much money. 3. ใช้เป็นกริยาที่แสดงความจำเป็น บังคับ เมื่อตามด้วย “To” He has is do this job. I have to go home. She has to read this book. He has to help his brother. 4. ใช้ในความหมายว่า รับประทานอาหาร, ดื่มน้ำ, ได้รับ เช่น I have my meal at home. (ฉันได้รับประทานอาหารที่บ้าน) She has a letter from her Friend. (หล่อนได้รับจดหมายจากเพื่อน) Do you like to have some coffee ? (คุณชอบดื่มกาแฟหรือเปล่า) 5. ใช้ในความหมายช่วยให้เกิดการกระทำอีกอย่างหนึ่ง (Causative) เช่น I have my hair cut: ข้าพเจ้าไปตัดผม (ให้ช่างตัดผมตัดให้) I have my clothes washed: ข้าพเจ้าซักผ้า Shall 1. ใช้กับบุรุษที่ 1 (First Person) แสดงถึงการกระทำในอนาคต (Future ) เช่น I shall go to school. (ฉันจะไปโรงเรียน) We shall go to Hua Hin next week. (เราจะไปหัวหินสัปดาห์หน้า) 2. ใช้กับบุรุษที่ 2 หรือ 3 เมื่อต้องการแสดงถึงความตั้งใจ, มั่นใจ หรือการบังคับ เช่น You shall not do that: คุณจะต้องไม่ทำสิ่งนั้น
~ 54 ~ He shall have a book: เขาจะมีหนังสือแน่ๆ They shall be punished: เขาจะต้องถูกลงโทษแน่ Should Should เป็นรูปอดีตของ Shall มีวิธีใช้ดังนี้ 1. ใช้ในความหมายว่า “ควร” เช่น You should read this book: คุณควรอ่านหนังสือ นี้ He should come here: เขาควรมาที่นี่ The boys should obey their parents: เด็กๆ ควรเชื่อฟังพ่อแม่ You should not drink: คุณไม่ควรดื่ม One should not do bad things: บุคคลไม่ควรทำสิ่งเลว 2. ใช้ในประโยคสมมุติ เช่น He should help people if he were a king. (เขาควรช่วยประชาชน ถ้าเขาได้เป็นกษัตริย์) I should give you some money if I were rich. (ผมจะให้เงินแก่คุณบ้าง ถ้าผมรวย) 3. เป็นกริยาในประโยคหลัง ซึ่งประโยคหน้าเป็นอดีตกาล เช่น I told her that I should go there. She said that she should help her sister. Will 1. ใช้กับบุรุษที่ 2 และ 3 เพื่อแสดงถึงการกระทำที่เป็นอนาคตกาล เช่น He will come here: เขาจะมาที่นี่ She will meet you: หล่อนจะมาพบคุณ The boy will go to school: เด็กจะไปโรงเรียน 2. ใช้กับบุรุษที่ 1 เพื่อแสดงถึงความตั้งใจ หรือการย้ำ เช่น I will visit you: ผมจะเยี่ยมคุณแน่ I will give him this book: ผมจะให้หนังสือนี้แก่เขาแน่ I will punish a lazy boy: ผมจะทำโทษเด็กเกียจคร้าน I will take care of you : ผมจะเอาใจใส่คุณ Would Would เป็นอดีตกาลของ Will มีวิธีใช้ดังนี้ 1. ใช้ในอนุประโยค เมื่อประโยคใหญ่ (มุขยประโยค) เป็นอดีตกาล เช่น He said that he would go there. She told me that she would not come.
~ 55 ~ They said that they would not play. 2. แสดงถึงความปรารถนา เช่น I would like to read this book. We would like to visit our friends. I would like to go to Bangkok. I would like to have some tea. 3. แสดงการขอร้องอย่างสุภาพ เช่น Would you come to my house? Would you (please) come to my office? Would you (please0 pass me that book? 4. ใช้กับ “Seem” แสดงถึงความไม่แน่นอน หรือความไม่แน่ใจ It would seem that the man was unhappy. (ดูเหมือนว่า ชายคนนั้นไม่มีความสุข) It would seem that she was not there. (ดูเหมือนว่า หล่อนไม่อยู่ที่นั่น) To do (Do, does, did, done) 1. เป็นกริยาสำคัญในประโยค เช่น He does his work. I do some job. She does her duty. 2. เป็นกริยานุเคราะห์ (Auxiliary Verb) ในประโยคคำถามที่เป็นปัจจุบันกาล เช่น Does she meet you? Do you go there? Does she come here? Do you see him? เป็นอดีตกาลใช้ “Did” เช่น Did you see him yesterday? Did you go to Hua Hin last week? Did he come to see you last night? Did you finish your works? 3. เพื่อต้องการย้ำ เช่น I do go to see him: ผมจะไปเยี่ยมเขาแน่ๆ I do know that man: ผมจะรู้จักชายคนนั้นแน่ๆ
~ 56 ~ May 1. แสดงถึงการอนุญาต เช่น You may go now. You may sit here. You may stay in that room. 2. แสดงถึงความไม่แน่นอน เช่น It may rain today. (วันนี้ฝนอาจตก) He may come to see you on Sunday. (เขาอาจมาเยี่ยมคุณวันอาทิตย์) 3. แสดงถึงความปรารถนา ความอ้อนวอน (เรียงไว้หน้าประโยค) May you be happy. May you live long. May you pass the examination. May you win the lottery prize. 4. แสดงถึงความหวัง เช่น I work hard that I may pass the exams. He comes here that he may meet you. I have an exercise that I may be strong. 5. แสดงถึงอนุญาต การขอร้อง เช่น May I come in? ผมเข้าไปได้ไหม May I stay here? ผมขออนุญาตพักที่นี่ได้ไหม May I go now? ผมขออนุญาตไปก่อนนะครับ Might เป็นอดีตกาลของ May มีวิธีการใช้ดังนี้ 1. ใช้ในอนุประโยค เมื่อกริยาในประโยคใหญ่ (มุขยประโยค) เป็นอดีตกาล เช่น She came here that she might see me. I went to England that I might continue my studies. 2. แสดงถึงการอนุญาต หรือการเสนอแนะ เช่น You might wait here. You might try again. You might open the window.
~ 57 ~ Can 1. ใช้แสดงถึงความสามารถในการกระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งด้วยแรงกาย เช่น He can understand what you say. He can do this work. I can swim. She can sing a song. They can play tennis. 2. แสดงถึงการอนุญาต เช่น You can live in that house. You can stay with me. คุณพักอยู่กับผมได้ You can smoke cigarette in that room. Could เป็นอดีตกาลของ can มีวิธีใช้ดังนี้ 1. แสดงถึงความสามารถในอดีต เช่น I could play well when I was a boy. She could dance when she was in a school. 2. ใช้ในความหมายอดีตกาลของ can เช่น She could not go to school last week. I could not meet her last Sunday. They could not come to see me last night. Must (ต้อง) 1. แสดงถึงความจำเป็น เช่น One must eat to live. (คนจะต้องกินเพื่ออยู่) We must obey the law of the country. (เราจะต้องเชื่อฟังกฎหมายบ้านเมือง) The boys must go to school. (เด็กๆจะต้องไปโรงเรียน) 2. แสดงถึงความตั้งใจแน่วแน่ เช่น I must have my own way. ผมต้องทำตามทางของฉัน I must try again and again. ผมต้องพยายามแล้วพยายามอีก I must finish my work. ผมจะต้องทำงานให้เสร็จ
~ 58 ~ We must visit our friends. 3. ใช้ในความหมายบังคับ เช่น You must go now. กฎการใช้คำกริยา 1. คำเอกพจน์ 2 คำ หมายถึงบุคคลเดียวกริยาต้องเป็นเอกพจน์ เช่น The poet and scholar is dead. (กวีผู้เป็นนักปราชญ์ได้ตายไปเสียแล้ว) 2. คำเอกพจน์ 2 คำ แต่มีความหมายรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน กริยาต้องเป็น เอกพจน์ เช่น Bread and butter is what they usually have for the breakfast. (ขนมปังทาเนยคืออาหารเช้าที่เขารับประทานเป็นประจำ) 3. Collective noun (สมุหนาม) ซึ่งใช้ในความหมายเอกพจน์ กริยาต้องเป็น เอกพจน์ เช่น The committee has issued its report. The crowd moves forward. 4. คำนามพหูพจน์ ซึ่งเป็นชื่อเฉพาะ มีความหมายรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน กริยาต้องเป็น เอกพจน์ เช่น The Arabian nights is an interesting book. (อาหรับราตรีเป็นหนังสือที่น่าสนใจ) 5. คำนามที่มีรูปเป็นพหูพจน์ แต่ความหมายเป็นเอกพจน์ กริยาต้องเป็นเอกพจน์ เช่น The news of his coming is true. (ข่าวเกี่ยวกับการมาของเขาเป็นความจริง) Mathematics is a very dull subject. (วิชาคณิตศาสตร์ เป็นวิชาที่ไม่น่าสนุก) 6. คำนาม แม้จะมีรูปเป็นเอกพจน์ แต่มีความหมายเป็นพหูพจน์ กริยาต้องเป็น พหูพจน์ A number of interesting rumors are heard. A plenty of men are cowards. The brave deserve praise. The enemy are still bombarding. หมายเหตุ: คำว่า Plenty number หากมีความหมายเป็นเอกพจน์ กริยาต้องเป็น เอกพจน์ เช่น Plenty of milk is supplied to him.
~ 59 ~ 7. คำนาม 2 คำ ที่มี as well as, with , together, besides, in addition to , like เป็น ตัวเชื่อม กริยาต้องเป็นเอกพจน์ เช่น Silver, as well as gold, has fallen in price. เงิน เช่นเดียวกับทองราคาตก The commander with his soldiers was killed. ผู้บังคับการพร้อมทหารถูกฆ่าตาย The house with all its furniture was sold. The teacher together with his students is walking in the garden. Aree, like Prapan, is a good artist. อารีเช่นเดียวกับประพันธ์เป็นศิลปินที่ดี 8. คำนาม หรือ สรรพนาม 2 คำ ต่อท้าย Not only………but also กริยาจะต้องเป็นไปตาม พจน์ของนามหรือสรรพนามคำที่ 2 เช่น Not only the officer but also the soldiers were laughing. Not only the soldiers but also the officer was laughing. 9. คำนามหรือสรรพนาม ตั้งแต่ 2 คำขึ้นไป เชื่อมด้วย Either…..or (ไม่คนก็คนหนึ่ง) หรือ Neither….nor (ไม่ ทั้งสอง) กริยาต้องเป็นเอกพจน์ เช่น Either he or she has done it. ไม่คนใดก็คนหนึ่งทำสิ่งนั้น Neither praise nor blame seems to effect him. คำสรรเสริญหรือติเตียนไม่มีผลต่อ เขา 10. ถ้าประธาน 2 คำ มีพจน์ (Number) และบุรุษ (Person) ต่างกัน กริยาจะต้องคล้อยตาม พจน์ (Number) ของประธานที่อยู่ใกล้ที่สุด เช่น Either you or your friends have stolen my watch Neither the king nor his ministers desire war. Neither the ministers nor the king desires war. Either you or I am in the wrong way. Either you or he is in the wrong way. ประโยคสุดท้าย 2 ประโยค อาจเขียนใหม่ ดังนี้ Either you are in the wrong way or I am. Either you are in the wrong way or he is. 11. ประโยคที่มี Either และ Neither กริยาจะต้องเป็นเอกพจน์ เช่น Either of the applicants was suitable. Neither of the men was strong. 12. คำนามที่ขยายด้วย Each, Every (ซึ่งหมายถึงแต่ละคน) กริยาจะต้องเป็นเอกพจน์ เช่น Each of the boys sits in the class room. Every one of them has a blanket. Every man and woman was praised.
~ 60 ~ Every boy and girl has got the prize. 13. คำ Much , more , little, less ที่ใช้เป็นคำนามกริยาต้องเป็นเอกพจน์ เช่น Much of what you have said, has been said by other, More than a year has passed. A little of good behaviors makes one’s life better. 14. ตามกฎทั่วไป คำกริยาจะต้องอยู่หลังประธานแต่ในกรณีต่อไปนี้กริยาเรียงไว้หน้าประธาน หรือหน้าประโยค คือ 1. ในประโยค คำถาม ดังตัวอย่าง Have you any money? Do you want to play? Did you see her yesterday? 2. ในประโยค คำสั่ง หรือบังคับ ดังตัวอย่าง Go there. Stand up. Come down. Get away. 3. ในประโยคที่แสดงถึงความหวัง การอ้อนวอนหรือการขอร้อง ดังตัวอย่าง Long live the king, ขอพระองค์ทรงพระเจริญ Be happy and prosperous in life. 4. ในประโยคที่แสดงถึงข้อความสมมุติ หรือเงื่อนไข (แปลว่า “ถ้า”) Should he meet me, he would know me. ถ้าเขาพบผมเขาจะรู้จักผม Had I been in your place, I would have acted differently. 5. ในประโยคที่มี Neither…หรือ Nor ซึ่งมีประโยคปฏิเสธนำหน้า ดังตัวอย่าง He did not say so, nor did I…..เขาไม่ได้พูดอย่างนั้น ผมก็ไม่ได้พูด Neither did he interfere nor did I. เขาไม่ได้ยุ่ง ผมก็ไม่ได้ยุ่ง 6. ในประโยคที่ต้องการเน้นหรือย้ำ ดังตัวอย่าง Great is he who sacrifices himself for the service of humanity. Great is he who can control himself. ความยิ่งใหญ่คือการควบคุมตนเองได้ 15. คำกริยาที่อยู่หน้าประธาน หากมีตัวประธานหลายตัว กริยาจะต้องคล้อยตามประธานตัว แรก ส่วนกริยาของประธานตัวอื่นๆ (2 หรือ3)ให้ละไว้ ดังตัวอย่าง Here is described the beauty and the liveliness of Bangkok. 16. ในประโยคสมมุติ หรือความปรารถนาที่เป็นไปไม่ได้ กริยาต้องเป็น พหูพจน์ ดังตัวอย่าง If I were you I should agree. ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะตกลง
~ 61 ~ If he were here he would support me. I wish I were a Prime Minister. ผมปรารถนาจะเป็นนายกรัฐมนตรี Irregular verb รูปแบบของกริยา มี 3 รูปแบบ คือ Present, past และ Past Participle (ซึ่งนิยมเรียกว่า กริยา 3 ช่อง) คำกริยาส่วนใหญ่ นิยมเติม D หรือ ed ใน Past และ Past participle (ช่อง 2 ,3) แต่มี กริยาอีกประเภทหนึ่ง มีรูปแบบ Past และ Participle แตกต่างจากกฎทั่วไป คือ ไม่เติม “D” หรือ “Ed” แต่มีแบบของตัวเองโดยเฉพาะกริยาประเภทนี้เรียกว่า “Irregular verb” แสดงไว้นี่นี้เป็นบางคำ การศึกษารูปแบบของ “Irregular verb” จะทำให้ใช้ Tense (Past tense และ Perfect Tense) ได้ถูกต้อง นอกจากนั้นจะช่วยให้นักศึกษาเขียนประโยค Passive Voice ได้ถูกต้องอีกด้วย รูปของ Irregular verbs (กริยาที่ไม่ปกติ) Present past past Participle คำแปล Arise arose arisen เกิดขึ้น ขึ้น Awake awoke awaken ตื่น, ทำให้ตื่น Be was been เป็น, อยู่ Bear bore born เกิด, ออกผล Become became become เป็น, กลายเป็น Begin began begun เริ่มต้น, เริ่ม Bind bound bound มัด, ผูก, พัน Bite bit bitten กัด Blow blew blown เป่า, พัด สั่งขี้มูก Break broke broken แตก, ทำให้แตก หัก Bring brought brought นำมา Build built built สร้าง, ทำ ก่อสร้าง Burn burnt burnt ไหม้, เผา Buy bought bought ซื้อ Catch caught caught จับ Chide chid chidden ดุ, ตะเพิด Choose chose chosen เลือก Cling clang clung เกาะ, ติด, ยึดถือ Come came come มา
~ 62 ~ Cost cost cost มีราคา, มีค่า Creep crept crept เลื้อย, คลาน Cut cut cut ตัด, ทำให้ขาด Dig dug dug ขุด Do did done กระทำ, ประกอบ Draw drew drawn ลาก, วาด, เขียน Drink drank drunk ดื่ม Drive drove driven ขับ, ไล่ขับรถ Dwell dwelt dwelt อยู่, อาศัย Eat ate eaten กิน, รับประทาน Present past past Participle คำแปล Fall fell fallen ล้ม, ตก Feel felt felt รู้สึก Feed fed fed เลี้ยง, ให้อาหาร Fight fought fought ต่อสู้ Find found found พบ, ค้นพบ Fly flow flown บิน, เหาะ Forbid forbade forbidden ห้าม Forget forgot forgotten ลืม Forgive forgave forgiven ยกโทษ, ให้อภัย Forsake forsook forsaken ละทิ้ง Freeze froze frozen เย็น, ทำให้เย็นจัด Get got got ได้, ได้รับ Go went gone ไป Grind ground ground บด, ทำให้ละเอียด Grow grew grown เติบโต, เจริญ งอกงาม Hang hung hung แขวน Have had had มี Hear heard heard ได้ยิน Hide hid hidden ซ่อน, ซุก Hit hit hit ต่อย, ชก, ตี Hold held held จับ, ถือ Hurt hurt hurt ทำร้าย, ทำให้ บาดเจ็บ
~ 63 ~ Keep kept kept เก็บไว้, รักษาไว้ Kneel Knelt Knelt คุกเข่า Know knew known รู้, ทราบ Lay laid laid วาง Lead led led นำไป, นำ Learn learnt,learned learned,learnt ศึกษา, เรียน Leave left left ทิ้ง, ทอดทิ้ง, ละทิ้ง Lend lent lent ให้ยืม Light lighted, lit lighted, lit จุดไฟ, ทำให้สว่าง Lose lost lost ทำหาย, หาย Make made made ทำ, ประกอบกิจ Mean meant meant หมายความ Meet met met พบ, เจอ Mistake mistook mistaken ทำผิด Overcome overcame overcome ชนะ Overhear overheard overheard แอบได้ยิน Partake partook partaken มีส่วน Pay paid paid จ่าย Put put put ใส่ Read read (เรด) read (เรด) อ่าน Ride rode ridden ขี่ Ring rang rung สั่นกระดิ่ง Run ran run วิ่ง Say said said กล่าว See saw seen เห็น Seek sought sought แสวง Sell sold sold ขาย Send sent sent ส่งไป, ส่ง Set set set วาง, จัดตั้ง Sew sewed sewn เย็บ Shave shaved shaven โกนหัว, โกนหนวด Shed shed shed ปลง, สละ Shine shone shone ส่องแสงสว่าง, สว่างไสว
~ 64 ~ Shoot shot shot ยิง Show showed shown แสดง, แสดงความคิดเห็น Shut shut shut ปิด Sing sang sung ร้องเพลง Sink sank sunk จม Sit sat sat นั่ง Slay slew slain ประหาร Sleep Slept Slept หลับ, นอนหลับ Slide Slid Slid ลื่น Sling Slung Slung ห้อย, แขวน Smell smelt smelt ดมกลิ่น Sow sewed sown หว่าน, เพาะพันธุ์ Speak spoke spoken พูด Speed sped sped เร่ง Spell spelt spelt สะกดตัวอักษร Spend spent spent ใช้, ใช้จ่าย Spit spat spat ถ่มน้ำลาย Split split split ผ่า, ทำให้แยกออก Spoil spoilt spoilt ทำให้เสีย Spread spread spread แผ่, ขยาย Spring sprang sprung กระโดด Stand stood stood ยืน Stave stove stove เจาะรู Steal stole stolen ขโมย, ลัก Strike struck struck,stucken ตี Strive strove strove ต่อสู้, พยายาม Swear swore sworn สบถ, สาบาน Sweep swept swept กวาด Swim swam swum ว่ายน้ำ Swing swung swung เหวี่ยง Take took taken ถือ, เอา, นำไป Teach taught taught สอน Tear tore torn ฉีก
~ 65 ~ Tell told told บอก, เล่า Think thought thought คิด Throw threw thrown ขว้าง, ปา, โยน Understand understood understood เข้าใจ Wake woke woke ตื่น Wear wore worn สวมใส่ Weave wove woven ทอ Weep wept wept ร้องไห้ Win won won ชนะ Withdraw withdrew withdrawn ถอน, เอาคืน, ถอนตัว Write wrote written เขียน Wring wrung wrung บิด Wind wound wound คดเคี้ยว, ม้วน, หมุน
~ 66 ~
~ 67 ~ บทที่ 8 Adverb (กริยาวิเศษณ์) Adverb หมายถึง คำนำหน้าที่ขยายกริยา เช่น He runs quickly. เขาวิ่งอย่างเร็ว They speak clearly. เขาพูดอย่างชัดเจน She was dressed neatly. หล่อนแต่งตัวอย่างประณีต ประเภท ADVERB 1. Adverb of time คือ กริยาวิเศษณ์ที่แสดงถึงกาลเวลามีคำว่า When, Before, Now, Ago, Lately, Soon, Daily, Yesterday, already, Never, Since, Formerly, Previously, Recently, Once ตัวอย่าง I have heard this news before. We shall now begin. He came here a few minutes ago. He comes here daily. I have spoken to him already. Wasted time never returns. I once met him in India. He formerly lived in Hong Kong. 2. Adverb of Number คือ กริยาวิเศษณ์ ที่กล่าวถึงจำนวนมีคำว่า Twice, Often, Seldom, Again, Always, Frequently ตัวอย่าง I have told you twice. He seldom comes here. The postman called again. He always tries to do his best. 3. Adverb of Place คือ กริยาวิเศษณ์ที่แสดงถึงสถานที่ เช่น คำว่า Here, There, Everywhere, Up , Down, Out, In, Away ตัวอย่าง Please sit here.
~ 68 ~ Go there. He followed me everywhere I went. He looks up. My brother is out. They went away. Take it away. 4. Adverb of Manner คือ กริยาวิเศษณ์ที่แสดงถึงกริยาอาการ เช่น คำว่า Clearly, Bravely, Well, Hard, Quietly, Slowly, Quickly, Sadly, So, Completely, Happily, Loudly. ตัวอย่าง He speaks English clearly. The hero fought bravely. The story is well written. The girl sings a song sweetly. She lives happily in this town. Please walk slowly. You should not do so. The boy runs quickly. Please speak slowly. 5. Adverb of Quantity คือ กริยาวิเศษณ์ที่แสดงถึงปริมาณมีคำว่า Too, Almost, Fully, Quite, Very, Enough, Rather, Altogether, Partly, Any. ตัวอย่าง He was too careless. This mango is almost ripe. I am fully prepared. He is quite wrong. I am rather busy. He has enough money. I am so glad. You are partly right. 6. Adverb of Affirmation or Negation คือ กริยาวิเศษณ์ ที่แสดงถึงการย้ำหรือปฏิเสธ ได้แก่คำว่า Surely, Certainly, Not. ตัวอย่าง Surely you are wrong.
~ 69 ~ He certainly went away. I do not know him. 7. Adverb of Reason คือ กริยาวิเศษณ์ที่แสดงถึงเหตุผลมีคำว่า Hence, Therefore. ตัวอย่าง He is hence unable to meet you. He therefore left university. หมายเหตุ Where, When, Why, How ในประโยคคำถาม เรียกว่า “interrogative” เช่น Where is he? When did you arrive? Why are you late? How did you make it? How many boys are in the class room? When, Why, Where ที่ทำหน้าที่เชื่อมประโยคกับอนุประโยค เรียกว่า “Relative Adverb” ดัง ตัวอย่าง This is the reason why I lift for London. I know the place where she lives. I do not know the time when she arrives. วิธีสร้าง Adverb (กริยาวิเศษณ์) การสร้าง Adverb ( กริยาวิเศษณ์ ) มีหลายวิธี คือ 1. เพิ่ม “ly” ท้ายคุณศัพท์ เช่น Adjective Adverb Foolish Foolishly Clever Cleverly Wise Wisely Kind Kindly Quick Quickly Beautiful Beautifully Bad Badly Sad Sadly Quiet Quietly
~ 70 ~ หมายเหตุ Adjective ลงท้าย y เปลี่ยน y เป็น i แล้วเติม “ly” Happy Happily Ready Readily Heavy Heavily Adjective ที่ลงท้ายด้วย le เปลี่ยน e เป็น y เช่น Single Singly Double Doubly Possible Possibly Probable Probably 2. เพิ่ม A หน้าคำนาม เช่น Noun Adverb Foot Afoot Side Aside Head Ahead Board Aboard Way Away 3. สร้างจาก Preposition เช่น Hereby, Wherein, Hereafter, Whereon, Herein, Whereof, Herewith, Thereof ตำแหน่งของ Adverb โดยทั่วไป Adverb จะต้องวางใกล้ชิดกับคำที่มันขยาย เช่น He often says he visits his father. He says he often visits his father. He often thinks is going home. 1. เรียง Adverb หลังอกรรมกริยา (Intransitive Verb) เช่น He works hard. He speaks softly. He walks quietly. 2. เรียงไว้หลัง Verb to be เช่น He is always sad. He is sometimes at home.
~ 71 ~ 3. Adverb of time คือ Today, Tomorrow, Yesterday, Last week, Last month, Last year เรียงไว้สุดประโยค เช่น He will come here tomorrow. I went to Songkhla last month. ผมไปสงขลาเมื่อเดือนที่แล้ว He will be here next week. 4. เรียงไว้หลัง object ของสกรรมกริยา (Transitive verb) He does his work carefully. He performed his duties creditably. He wrote this latter neatly. 5. Adverb of Time คือ Always, Ever, Often, Seldom, Sometimes, Frequently เรียง ไว้หน้ากริยาที่มันขยาย ดังตัวอย่าง He always speaks the truth. Nothing ever happens by chance. I often met him on Sunday. He seldom makes a mistake. I sometimes feel depressed. I frequently visited him. 6. เรียงไว้ระหว่างกริยาช่วย (Auxiliary Verb) และกริยาหลัก ( Principal verb) เช่น I have often told him to write neatly. I shall certainly visit him. He will certainly come here at 6 p.m. 7. เรียงไว้หน้ากริยาวิเศษณ์ เช่น She sings very sweetly. Do not speak so fast. อย่าพูดเร็วเกินไป 8. Merely, Not, Never เรียงไว้หน้าคำกริยาที่มันขยาย เช่น He merely came to visit me. เขาไม่ค่อยมาเยี่ยมผมหรอก I merely asked his address. He never tells a lie 9. เรียงไว้หน้าประโยค เมื่อขยายทั้งประโยค เช่น Fortunately he was not present at that time. โชคดีที่เขาไม่อยู่ในเวลานั้น COMPARISION OF ADVERB(การเปรียบเทียบกริยาวิเศษณ์) Adverb บางคำมีรูปการเปรียบเทียบเช่นเดียวกับคุณศัพท์ (Adjective) ซึ่งมีหลักดังนี้
~ 72 ~ 1. adverb พยางค์เดียว เติม er ที่ Comparative และ est ที่ Superlative ดังตัวอย่าง Positive ธรรมดา Comparative กว่า Superlative ที่สุด Fast เร็ว Faster เร็วกว่า Fastest เร็วที่สุด Long Longer Longest Soon Sooner Soonest 2. Adverb ที่ลงท้ายด้วย ly เติม More หน้า Comparative และ Most หน้า Superlative เช่น Swiftly อย่างเร็ว More swiftly Most swiftly อย่างเร็วที่สุด Skillfully More skillfully Most skillfully อย่างชำนาญที่สุด ข้อยกเว้น ยกเว้น Adverb “Early” ซึ่งมีรูปดังนี้ Early Earlier Earliest 3. Adverb ที่ไม่เป็นไปตามกฎ คือ Badly เลว Worse เลวกว่า Worst เลวที่สุด Well ดี Better ดีกว่า Best ดีที่สุด Little เล็ก Less เล็กกว่า Lest เล็ก น้อยที่สุด Far ไกล Farther ไกลกว่า Farthest ไกลที่สุด Late ช้า สาย Later สายกว่า Last สายที่สุด ตัวอย่าง I write well. He write better. You write best of all. You work much. I work more than you do. He work most of all. การใช้ ADVERB บางคำ TOO This tea is too hot to drink. (ชานี้ร้อนเกินไปจนดื่มไม่ได้) The stone is too heavy to lift. (ก้อนหินหนักเกินไปจนยกไม่ไหว)
~ 73 ~ AGO (ล่วงมาแล้ว ) My brother came here one week ago. ALREADY (เรียบร้อยแล้ว) I have already seen the picture. I have finish my work already. YET I have not finished it yet (ฉันยังทำไม่เสร็จเลย) I have not gone there yet. (ฉันยังไม่ได้ไปที่นั่นเลย) STILL He is still there. (เขายังคงอยู่ที่นั่น) My brother still work in the library. (น้องชายของฉันยังคงทำงานอยู่ที่ห้องสมุด) Is she still ill? (หล่อนยังป่วยอยู่หรือ) ELSE หมายถึง เป็นอย่างอื่น ต้องตามด้วย “ But” เช่น There is nothing else but foolishness. (ไม่มีสิ่งอื่นนอกจากความโง่) It is nothing else but pride. (ไม่มีอะไรอื่นนอกจากความหยิ่ง) Do you want any thing else? (คุณต้องการสิ่งอื่นอีกบ้างไหม) CERTAINLY (แน่นอน) I shall certainly help you. (ผมจะช่วยคุณแน่นอน) INDEED ใช้ในความหายเดียวกับ Certainly This was indeed a serious problem. (นี่เป็นปัญหาหนัก) QUITE มีความหมายว่า สมบูรณ์ และเรียบร้อย เช่น It was quite dark when we come.
~ 74 ~ (มันมืดสนิทเมื่อเรามาถึง) He was quite dead when we reached there. (เขาตายสนิทแล้ว เมื่อเราถึงที่นั่น) SELDOM (ไม่ค่อย, ไม่ค่อยบ่อยนัก) He seldom comes here. (เขาไม่ค่อยมาที่นี่) สรุปกฎการใช้กริยาวิเศษณ์ (Adverb) 1. Adverb ควรวางอยู่หน้าคำกริยา เช่น He eagerly wishes to help his parents. 2. Adverb วางไว้หลัง อกรรมกริยา (Intransitive Verb) เช่น He disappeared immediately. He spoke fluently. He died peacefully. 3. ในประโยคที่มี Object (กรรม) Adverb ควรวางไว้หน้ากริยาหรือหลัง Object (ไม่ควรวางไว้ ระหว่างกริยากับกรรม) เช่น He briefly explained his meaning. He explained his meaning briefly. 4. Adverb “Always, Ever, Never, Often, Seldom, Sometime, Previously, Frequently วางไว้หน้ากริยาเช่น He always speaks the truth. Nothing ever happens by chance. He seldom slept soundly in my house. หมายเหตุ : Always วางไว้หลัง Verb to be (is, am, are) เช่น He is always cheerful. He is always happy. 5. “Not” วางไว้ระหว่างกริยาช่วยกับกริยาหลัก เช่น I do not think so. I am not telling a lie. 6. “Enough” วางไว้หลังคำที่ขยาย เช่น You know well enough what I mean. He is clever enough to go there. 7. “Only” วางไว้หลังกริยาที่ขยาย เช่น
~ 75 ~ I worked only two hour a day. I praise him only when he deserves it. 8. “Even” ใช้กฎเดี่ยวกับ “only” เช่น He cannot write even correct English. 9. เมื่อ Adverb ขยายทั้งประโยค ให้วางไว้ต้นประโยค เช่น Fortunately I was not present at that time. 10 “Else” ตามหลัง But (ไม่ใช้ Than) เช่น It is nothing else but pride.
~ 76 ~
~ 77 ~ บทที่ 9 Tense (กาล) คำกริยาในภาษาอังกฤษ บอกถึงกาลเวลา (Tense) ที่กระทำหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เช่น He want to school yesterday. (เขาไปโรงเรียนเมื่อวานนี้) He goes to school. (เขาไปโรงเรียน) He will go to school. (เขาจะไปโรงเรียน) จากตัวอย่างนี้จะเห็นว่า รูปกริยาในภาษาอังกฤษเป็นเครื่องชี้กาลเวลา ดังนั้น รูปกริยา จึงต่างกันใน ภาษาอังกฤษมี Tense ใหญ่ ๆ 3 คือ 1. Present Tense (ปัจจุบันกาล) คือ กริยาที่กล่าวถึงการกระทำที่ปัจจุบัน และกระทำเป็นปกติ เช่น He gets up in early morning. I go to school every day. They go to the church on Sunday. คำกริยา Present Tense 1. ประธานเป็นเอกพจน์ บุรุษที่ 3 (Singular) เติม S ท้าย กริยา เช่น He plays foot-ball. The boy reads a book. He sits in a room. She sings a song. 2. ประธานเป็นเอกพจน์ บุรุษที่ 3 เติม “es” ท้ายกริยา ที่ลงท้ายด้วย “O” เช่น He goes to school. She dose her work well. 3. ประธานพหูพจน์ บุรุษที่ 3 ไม่ต้องเติม S เช่น They go to school. The boys play foot-ball. These children do their home-work. They see the birds. My friends live in this village.
~ 78 ~ Present Tense แบ่งออกเป็น 4 คือ 1. Present Indefinite. 2. Present Continuous. 3. Present Perfect. 4. Present Perfect continuous. 1. Present Indefinite คือ กริยาที่กล่าวถึงเป็นปกติวิสัย เช่น He gets up in early morning. I go to the church on Sunday. They work every day except Sunday. 2. Present continuous คือ กริยาที่กล่าวถึงการกระทำที่กำลังไป เช่น He is eating. We are studying. They are working. She is singing. You are sitting. I am speaking. รูปกริยา Present continuous คือ To be (is, am, are) + Verb + ing ดังตัวอย่าง I am writing a letter. She is singing a song. They are going to school. We are study in the class. You are reading a book. 3. Present Perfect Tense ( ปัจจุบันกาลสมบูรณ์ ) คือ กริยาที่กล่าวถึงการกระทำที่แล้ว เสร็จ และผลของการกระทำยังปรากฏ เช่น I have written a letter. (ผมเขียนจดหมายเสร็จแล้ว) He has finished his work. (เขาทำงานเสร็จแล้ว) She has arrived last night. (หล่อนมาถึงแล้วเมื่อคืนที่แล้ว) (กริยา : To have (has, have) + Past Participle = Present Perfect Tense )
~ 79 ~ 2. Part Tense Past Tense คือ กริยาที่กล่าวถึงอดีตกาล แบ่งออกได้ดังนี้ 1. Past Indefinite คือ กริยาที่กล่าวถึงการกระทำที่ล่วงไปแล้ว เช่น He saw me yesterday. It rained hard yesterday. She came to visit me last week. กริยา Past Tense โดยทั่วไป เติม Ed ต่อท้าย เช่น Wanted เป็นต้น 2. Irregular verbs มีรูปกริยาของ Past Tense โดยเฉพาะซึ่งจะได้นำมาพอเป็นตัวอย่าง ในที่นี้ Present Past Do Did Make Made See Saw Tell Told Steal Stole Give Gave Write Wrote Meet Met Keep Kept Choose Chose Eat Ate Get Got Know Knew Past continuous หมายถึง กริยาที่กล่าวถึงการกระทำในอดีตกาลที่กำลังกระทำอยู่ เช่น When I saw him, he was playing foot-ball. (ขณะที่ฉันเห็นเขา เขากำลังเล่นฟุตบอล) When she called on me, I was writing a latter. (ขณะที่หล่อนมาเยี่ยมฉัน ฉันกำลังเขียนจดหมายอยู่) (กริยา Past continuous : Was/were + verb + ing)
~ 80 ~ Past Perfect (อดีตสมบูรณ์) หมายถึง กริยาที่กล่าวถึงการกระทำที่เสร็จแล้วในอดีตก่อน จะมีการกระทำอย่างอื่นเกิดขึ้น เช่น The rain had stopped when we came out. (ฝนได้หยุดแล้ว เมื่อเราออกมาข้างนอก) I had written a letter when he arrived. (ฉันได้เขียนจดหมายเสร็จแล้ว เมื่อเขามาถึง) I had sent a letter when I met her. (ฉันได้ส่งจดหมายแล้ว เมื่อฉันพบเธอ) (กริยา Past Perfect : Had + Past participle) 3. Future Tense (อนาคตกาล) คือ กริยาที่กล่าวถึงอนาคตกาล แขบ่งออกได้ 4 คือ 1. Future Indefinite. 2. Future Perfect. 3. Future Perfect Continuous. 1. Future Indefinite ( อนาคตกาลปกติ) คือ กริยาที่กล่าวถึงการกระทำที่ยังไม่ได้เกิดขึ้น เช่น I shall see him tomorrow. I shall visit him next week. He will come here tomorrow. We shall go to the sea – side on Saturday. They will go to church on Sunday. She will be here tonight. (กริยา Future Indefinite : Will, Shall + verb) หมายเหตุ Will… ใช้กับบุรุษที่ 2 และ 3 ทั้งเอกพจน์และพหูพจน์ Shall… ใช้กับบุรุษที่ 1 ทั้งเอกพจน์ และพหูพจน์ 2. Future Continuous คือกริยาที่กล่าวถึงการกระทำซึ่งจะดำเนินไปในอนาคต เช่น I shall be reading newspaper by this time next week. (ในสัปดาห์หน้า ในขณะเดียวกันนี้ ฉันกำลังอ่านหนังสือพิมพ์) She will be having an examination by this time next month. (ในเดือนหน้า ในขณะเดียวกันนี้ หล่อนจะสอบไล่)
~ 81 ~ (กริยา Future Continuous : Shall be หรือ Will be + verb + ing) 3. Future Perfectคือ กริยาที่กล่าวถึงการกระทำซึ่งจะสำเร็จสมบูรณ์ในระยะเวลาใดเวลา หนึ่งในอนาคต เช่น I shall have written a letter by that time. (ฉันเขียนจดหมายเสร็จเรียบร้อยในเวลานั้น) He will have finished his work by next week. (เขาทำงานสำเร็จเรียบร้อย ประมาณสัปดาห์หน้า) She will have completed her studies by next month. (หล่อนจะสำเร็จการศึกษาราวเดือนหน้า) (กริยา Future Perfect : Shall have หรือ Will have + Past Participle) สรุป TENSES ในภาษาอังกฤษ มีTense ใหญ่ๆ 3 คือ Present, Past, Future แต่ละ Tense แบ่งเป็น 4 คือ 1. PRESENT TENSE มี 4 - Present Indefinite. - Present Continuous. - Present Perfect. - Present Perfect Continuous. 2. PAST TENSE มี 4 - Past Indefinite. - Past Continuous. - Past Perfect. - Past Perfect Continuous. 3. FUTURE TENSE มี 4 - Future Indefinite. - Future Continuous. - Future Perfect. - Future Perfect Continuous. รวม Tense ทั้งหมด 12 หมายเหตุบาง Tense ไม่นิยมใช้
~ 82 ~
~ 83 ~ บทที่ 10 The Infinitive Infinitive คือ กริยาที่มี To นำหน้า เช่น to sing, to go, to do, to see เป็นต้น ดังตัวอย่าง I want to see him. The boys want to play. We want to go the temple. They want to sleep. ข้อยกเว้นไม่ต้องมี to 1. หลังกริยาช่วย Shall, should, will, would, may, might, do, did, can, could, must ดังตัวอย่าง He will play. I shall do it. You may go. You must do it. She can swim. 2. หลัง had better, had rather, would rather, sooner than, rather than ดัง ตัวอย่าง You had better ark permission. I had rather work than play. I would rather die than suffer so. 3. หลังกริยาต่อไปนี้ คือ Bid , Let , make , need , see , hear เช่น Bid him go there. (ส่งให้เขาไปที่นั่น) Let him sit here. (ให้เขานั่งที่นี้) I will not let you go. (ฉันจะไม่อนุญาตให้คุณไป) Make him stand. (ให้เขายืนขึ้น) We need not go there.
~ 84 ~ ( เราไมใต้องไปที่นั่น ) I heard him cry. (ฉันได้ยินเขาร้อง) การใช้ Infinitive 1. ทำหน้าที่เป็นประธานของกริยา เช่น To find fault is easy. (การค้นหาความผิด [การจับผิด]เป็นของง่าย) To collect stamps is my hobby. (การเก็บสะสมแสตมป์เป็นงานอดิเรกของข้าพเจ้า) To walk in early morning is good exercise. (การเดินเล่นตอนเช้าตรู่ เป็นการออกกำลังกายที่ดี) 2. เป็นกรรมของกริยา เช่น He likes to play cards. (เขาชอบเล่นไพ่) She likes to sing a song. (หล่อนชอบร้องเพลง) I want to meet her. (ฉันต้องการพบหล่อน) 3. เป็น Complement (คำที่ทำให้ประโยคสมบูรณ์) ของกริยา เช่น Her pleasure is to sing a song. ( ความเพลิดเพลินของหล่อนคือการร้องเพลง ) My hobby is to swim. (งานอดิเรกของฉันคือการว่ายน้ำ) My duty is to teach him English. (หน้าที่ของฉันคือสอนภาษาอังกฤษแก่เขา) 4. เป็นกรรมของบุรพบท (Proposition) เช่น I had no choice but to obey. (ผมไม่มีทางเลือกนอกจากเชื่อฟัง) The speaker is about to begin. (นักพูดกำลังเริ่ม) 5. ขยายคุณศัพท์ เช่น The boys are anxious to learn.
~ 85 ~ (เด็ก ๆ กระตือรือร้นที่จะเรียน) He is too ill to do any work. (เขาป่วยมากจนทำงานไม่ได้) 6. เป็น Object complement เช่น I saw him go. (ผมเห็นเขามา) I watched him work in the garden. (ผมเฝ้าดูเขาทำงานในสวน) 7. ขยายนาม เช่น This is not time to play. (นี่ไม่ใช่เวลาเล่น) He is a man to be admired. (เขาเป็นคนดีที่ควรชมเชย) Here is a house to let. (นี่คือบ้านให้เช่า) 8. ขยายกริยาเพื่อขยายวัตถุประสงค์ He came to see me. (เขามาเพื่อเยี่ยมฉัน) We eat to live not live to eat. (เรากินเพื่ออยู่ ไม่ใช่อยู่เพื่อกิน) He want to work in the factory. (เขาต้องการทำงานในโรงงาน) 9. ขยายทั้งประโยค เช่น To tell the truth, I do not trust that man. (พูดจริงๆ แล้ว ผมไม่ไว้ใจผู้ชายคนนั้นเลย) The man, so to speak, is a grown-up boy. (ผู้ใหญ่ ถ้าว่าไป ก็คือเด็กที่โตแล้วเท่านั้นเอง) To speak the truth, I am not afraid of it. (พูดจริงๆ นะ ผมไม่กลัวมันเลย)
~ 86 ~
~ 87 ~ บทที่ 11 Gerund Gerund คือ กริยาที่ลงท้ายด้วย ING และทำหน้าที่เหมือนคำนาม ดังนั้นจึงได้ชื่อว่า “ กริยา นาม” Gerund มี 2 รูป คือ รูป Active และ Passive ดังตัวอย่าง Active Passive Loving Being loved Promoting Being promoted Killing Being killed Seeing Being seen Making Being made ตัวอย่างการใช้ Gerund The old man is tired of walking. (ชายชราเบื่อการเดิน) Seeing is believing. (การเห็น คือการเชื่อ เห็นเสียก่อนจึงเชื่อ) He is fond of playing foot-ball. (เขาชอบเล่นฟุตบอล) หน้าที่ของ Gerund Gerund มีหน้าที่ดังนี้ 1. เป็นประธาน ( Subject ) ของกริยา เช่น Seeing is believing. (การเห็น คือการเชื่อ) Smoking Cigarettes is harmful to health. (การสูบบุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ) 2. เป็นกรรม (object) ของสกรรมกริยา เช่น Stop playing. (จงหยุดเล่น) I like reading poetry. (ผมชอบอ่านกวีนิพนธ์) I hate smoking cigarettes. (ผมเกลียดการสูบบุหรี่) I dislike telling a lie.
~ 88 ~ (ผมไม่ชอบการพูดเท็จ) 3. เป็นกรรมของบุรพบท (Preposition) เช่น I am tired of waiting. (ผมเบื่อการรอคอย) He is fond of smoking. (เขาชอบสูบบุหรี่) He was punished for telling a lie. (เขาถูกลงโทษเพราะพูดเท็จ) He was accused of stealing. (เขาถูกกล่าวหาว่าขโมย) 4. เป็น Complement เช่น Seeing is believing. (การเห็น คือ การเชื่อ) His hobby is collecting stamp. (งานอดิเรกของเขา คือการสะสมแสตมป์) What I hate is smoking cigarettes. (สิ่งที่ผมรังเกียจ คือการสูบบุหรี่) 5. เป็นบทไข (Noun in Apposition) His work, writing novels, is very interesting. (งานของเขาคือการเขียนนวนิยาย เป็นสิ่งที่น่าสนใจมาก) I like his work, teaching music. (ผมชอบงาน คือการสอนดนตรีของเขา) หมายเหตุ คำกริยาต่อไปนี้ตามด้วย Gerund Avoid, consider, deny, dislike, enjoy, excuse, imagine, mind, hate, stop, postpone, suggest, finish. ตัวอย่าง I enjoy talking to you. (ผมชอบคุยกับคุณ) I have finish reading the book in time. (ผมอ่านหนังสือเสร็จทันเวลา) Do you mind my smoking cigarettes? (คุณรังเกียจการสูบบุหรี่ของผมไหม ?)
~ 89 ~
~ 90 ~ บทที่ 12 Participle Participle คือ คำที่ทำหน้าที่เป็นทั้งกริยาและคุณศัพท์ มี 3 รูปแบบ คือ 1. Present Participle 2. Past Participle 3. Perfect Participle และเป็นทั้ง Active และ Passive Voice Active Present Participle : Loving. Perfect Participle : Having loved. Passive Present Participle : Being loved. Past Participle : loved. Perfect Participle : Having been loved. 1. Present Participle เช่น Walking, Seeing, Singing หมายเหตุ 1. Present Participle มีรูปเหมือน Gerund แต่ทำหน้าที่ต่างกัน 2. Past Participle คือ รูปกริยาช่องที่ 3 เช่น Gone, Broke, Rested. Learned, Written, Spoken. 3. Perfect Participle คือ กริยา Having + กริยา ช่องที่ 3 เช่น Having rested, Having known, Having seen, Having spoken. เป็นต้น การใช้ Participle 1. Present Participle 1.1 ขยายนามหรือสรรพนาม เช่น The running stream is very beautiful. (ลำธารน้ำไหล สวยงามมาก) He told me an interesting story. (เขาเล่าเรื่องน่าสนใจแก่ข้าพเจ้า)
~ 91 ~ He is a boring speaker. (เขาเป็นนักพูดที่น่าเบื่อ) 1.2 เป็น “ complement” ( ส่วนสมบูรณ์ ) ของกริยา verb to be, seem, look, keep เป็นต้นเพื่อช่วยให้มีความสมบูรณ์ เช่น He kept me waiting. (เขาให้ฉันคอย) 1.3 ขยายนาม หรือ สรรพนาม ซึ่งแสดงถึงการกระทำของนาม หรือสรรพนามนั้น ๆ เช่น I see a boy sitting in the garden. (ฉันเห็นเด็กชายซึ่งนั่งอยู่ในสวน) I see a girl carrying a basket of flower. (ฉันเห็นเด็กผู้หญิงซึ่งหิ้วกระเช้าดอกไม้) The boy playing foot-ball is my son. (เด็กซึ่งกำลังเล่นฟุตบอล คือลูกชายของฉัน) 1.4 ทำหน้าที่เป็นกริยาในวลี เช่น The game being ended, we went home. (เมื่อกีฬาเลิก พวกเราก็กลับบ้าน) The weather being fine, we went out for a walk. (เนื่องจากอากาศสดใส เราจึงออกไปเดินเล่น) The sea being smooth, we went out for a sail. (โดยที่ทะเลรายเรียบ เราจึงออกไปเล่นเรือ) 1.5 ใช้ในวลีที่กล่าวลอย ๆ เช่น Generally speaking, you should stop here. (กล่าวโดยทั่วไปแล้ว คุณควรพักที่นี้) Considering the facts, you should try again. (เมื่อพิจารณาถึงข้อเท็จจริงแล้ว คุณควรพยายามเลิกอีกครั้ง) Roughly speaking this car is about 40,000 baths. (กะอย่างหยาบๆ รถคันนี้ราคาประมาณ 40,000 บาท) 1.6 ทำหน้าที่เป็นส่วนของกริยา ซึ่งแสดงถึงการกระทำที่เกิดขึ้นพร้อมกัน เช่น He sits listening radio. (เขานั่งฟังวิทยุ ) She sits reading a book. (หล่อนนั่งอ่านหนังสือ) I stand talking to Mr.John.
~ 92 ~ (ข้าพเจ้ายืนพูดกับนายจอน) They sit listening what the teacher explains. (พวกเขานั่งฟังเรื่องที่ครูอธิบาย) We sit in the room reading newspapers. (เรานั่งในห้องพร้อมกับอ่านหนังสือพิมพ์) The teacher stands writing on the blackboard. (ครูยืนเขียนกระดานดำ) 2. Past Participle : คือ กริยาช่องที่ 3 ทำหน้าที่ ดังนี้ 2.1 เป็นคุณศัพท์ขยายนาม เช่น A lost opportunity never returns. (โอกาสที่สูญเสียไปแล้ว ไม่เคยกลับมา) Time misspent is time lost. (เวลาที่ใช้ไปในทางที่ผิดคือเวลาที่เสียไป) Deceived by his friend he lost all hope. (เขาซึ่งถูกเพื่อนหลอกลวง สูญเสียความหวังทั้งปวง) Driven by hunger he stole a piece of bread. (เขาซึ่งถูกความหิวครอบงำ ได้ขโมยชิ้นขนมปัง) A burnt child dreads the fire. (เด็กที่ถูกไฟไหม้ ย่อมกลัวไฟ) 2.2 เป็น Complement ของ verb to be และ กริยา seem, look เช่น He seems worried. (เขาดูเหมือนมีความวิตกกังวล) This man is very tired. (ชายคนนี้เหนื่อยมาก) You look very worried. (คุณมีท่าทีวิตกมาก) 2.3 ทำหน้าที่เป็น วลีขยายนามหรือสรรพนาม เช่น The drama, written by Shakespeare , is very interesting. (บทละครซึ่งประพันธ์โดย เชคสเปียร์ น่าสนใจมาก) Bitten by a mad dog, he was sent to the hospital. (เขาซึ่งถูกหมาบ้ากัด ถูกนำส่งโรงพยาบาล) Punished by a teacher, the lazy boy got angry. (เด็กชายผู้เกียจคร้านถูกครูทำโทษก็โกรธ)
~ 93 ~ 3. Perfect Participle คือ กริยา Having + กริยาช่องที่ 3 ดังตัวอย่าง Having rested, Having spoken, Having known, Having been loved, Having seen, Having worked เป็นต้น Perfect Participle : ทำหน้าที่ดังนี้ 3.1 เป็นกริยาของวลีซึ่งนำหน้าประโยค เช่น The sun having set, we returned home. (เมื่อพระอาทิตย์ตก เราก็กลับบ้าน) Judy having been married, we were free from anxiety. (หลังจากจูดี้แต่งงานแล้ว เราก็หมดความวิตกกังวล) 3.2 ทำหน้าที่คล้ายคุณศัพท์ ขยายนามหรือสรรพนาม เช่น Having rested , we continued our journey. (หลังจากพักผ่อนแล้ว เราเดินทางต่อไป) Having played foot-ball, the boys went home. (หลังจากเล่นฟุตบอลเสร็จแล้ว เด็กๆก็กลับบ้าน) Having met my friend, I want back with him to his house. (หลังจากพบเพื่อนแล้ว ข้าพเจ้าได้กลับไปยังบ้านของเขาพร้อมกับเขา) The letter , having been addressed to the wrong house, never reached me. (จดหมายซึ่งจ่าหน้าซองถึงบ้านผิดพลาดไม่เคยถึงฉัน) Having sat himself down, he began to eat. (หลังจากลงนั่งแล้ว เขาก็เริ่มรับประทานอาหาร) Having met her , I returned home. (หลังจากได้พบหล่อนแล้ว ข้าพเจ้าได้กลับบ้าน) ความหมายในการใช้ Participle การใช้ Participle ย่อมบ่งบอกถึง 1. TIME (เวลา) ดังตัวอย่าง Walking along the street, I met a friend. (ขณะที่เดินไปตามถนน ข้าพเจ้าได้พบเพื่อน) Having met my friend, I went back with him to his house. (หลังจากที่ได้พบเพื่อนแล้ว ข้าพเจ้าได้กลับไปบ้านของเขาพร้อมกับเขา) 2. REASON (เหตุผล) เช่น Being tired with the toil, he sat down to rest.
~ 94 ~ (เนื่องจากเหนื่อยเพราะงานหนักเขาจึงนั่งพักลง) The letter, having been addressed to the wrong house, never reached me. (เพราะจ่าหน้าซองถึงบ้านผิดพลาด จดหมายจึงไม่ถึงข้าพเจ้า) Being deceived by his friend, he lost all hope. (เพราะถูกเพื่อนหลอกลวง เขาจึงสูญเสียความหวังทั้งหมด) 3. CONTRAST (ความขัดแย้ง) Admitting what you say, I still think that you made a mistake. (ถึงแม้จะยอมรับสิ่งที่คุณพูด ผมก็ยังคิดว่า คุณได้ทำความผิด) Being poor, he is house. (แม้ว่าจะยากจน เขาก็เป็นคนซื่อสัตย์) 4. CONDITION (เงื่อนไข) Turning to the left, you will find the house you want. (ถ้าคุณเลี้ยวซ้าย คุณจะพบบ้านที่คุณต้องการ) Going to the party, you will meet her. (ถ้าคุณไปงานปาร์ตี้ คุณจะพบหล่อน) ข้อผิดพลาดในการใช้ Participle เนื่องจาก Participle เป็นทั้งกริยาและคุณศัพท์ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีคำนามหรือสรรพนามที่ เหมาะสม ทำหน้าที่เป็นประธาน ข้อผิดพลาดในการใช้ Participle คือ ประธาน (นามหรือสรรพนาม) ถูกละไว้ในที่ซึ่งไม่ควรละ ทำให้ความหมายผิดพลาดได้ 1. Being a very hot day, I remained in my tent. 2. Entering the room, the light was quite dazzling. ประโยคที่ถูกต้องเป็นอย่างนี้ 1. It being a very hot day, I remained in my tent. เพราะมันร้อนมาก ผมจึงอยู่ในบ้าน 2. Entering the room, I found the light quite dazzling. = (When I was entering the room the light was quite dazzling) เมื่อเข้ามาในห้องพบว่าแสงสว่างจ้าเลย
~ 95 ~
~ 96 ~ บทที่ 13 Clauses (อนุประโยค ประโยคเล็ก) Clauses ( อนุประโยค ) คือ กลุ่มคำที่มีประธาน ส่วนขยายประธานแบ่งออกเป็น 2 คือ 1. Noun Clauses (นามานุประโยค) 2. Adjective Clauses (คุณานุประโยค) 3. Adverb Clauses (วิเศษณานุประโยค) 1. Noun Clauses (นามานุประโยค) คือ อนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นนาม มีคำว่า That, What, When, Where, Who เป็นตัวเชื่อม ดังตัวอย่าง He does not know where I live. (เขาไม่ทราบสถานที่ที่ข้าพเจ้าอยู่) He is sure that he will win the match. เขามั่นใจว่า เขาจะชนะการแข่งขัน) The police must know where he is living. (ตำรวจจะต้องทราบว่า เขาอาศัยอยู่ที่ไหน) I do not believe what he says. (ข้าพเจ้าไม่เชื่อคำพูดที่เขาพูดก) It I not known who has written this book. (ไม่มีใครทราบว่า ผู้ใดเขียนหนังสือเล่มนี้) หน้าที่ของ Noun Clause 1. ทำหน้าที่เป็นประธาน เช่น What he said is true. (คำที่เขาพูเป็นความจริง) When he return is uncertain. (เวลาที่เขากลับมาไม่แน่นอน) 2. ทำหน้าที่เป็นกรรม (Object) ของกริยา เช่น He did not tell her what he said. (เขาไม่บอกคำพูดที่เขาพูดแก่หล่อน) I do not know when I shell return. (ผมไม่ทราบว่า ผมจะกลับเมื่อไร)
~ 97 ~ 3. ทำหน้าที่เป็นกรรม (Object) ของบุรพบท (Preposition) เช่น Pay attention to what I am saying. (จงสนใจในสิ่งที่ข้าพเจ้ากำลังจะกล่าว) There is no meaning in what you say. (ไม่มีความหมายในสิ่งที่คุณพูด) 4. ทำหน้าที่เป็นบทไข (Apposition to a noun) The news that he is dead is not true. (ข่าวที่ว่า เขาตาย ไม่เป็นความจริง) 5. ทำหน้าที่เป็น Complement เช่น It is true that he won the prize. (ข้อที่ว่า เขาได้รับรางวัลเป็นความจริง) It seems that he has never come here before. (ดูเหมือนว่า เขาไม่เคยมาที่นี่มาก่อน) 2. Adjective Clause ( คุณานุประโยค ) คือ กลุ่มคำที่มีประธานและส่วนขยายซึ่งทำหน้าที่เป็น คุณศัพท์ขยายนามใน Adjective Clause มี Conjunction เช่นคำว่า That, Which, Who, Whom, Where, When เป็นตัวเชื่อม เช่น He died in the village where he was born. (เขาตายในหมู่บ้านที่เขาเกิด) I remember the house where I was born. (ผมจำบ้านที่ผมเกิดได้) Heaven helps those who help themselves. (สวรรค์ช่วยคนที่ช่วยตนเอง) The dog that bits does not bark. (สุนัขที่กัดมันไม่เห่า) 3. Adverb Clause ( วิเศษณานุประโยค ) คือ กลุ่มคำซึ่งมีประธาน และส่วนขยายประธานและทำ หน้าที่เป็นกริยาวิเศษ ซึ่งแบ่งออกเป็น 1. Adverb of Time คือ Adverb ที่แสดงถึงกาลเวลามี When, Whenever, While, After, Before, Since, As เป็นตัวเชื่อม ดังตัวอย่าง He plays when he has time. (เขาเล่นเมื่อเขามีเวลา) Before you go please bring me some water.
~ 98 ~ (ก่อนคุณไป กรุณานำน้ำมาให้ผม) Do not talk while she is singing (อย่าคุยขณะที่หล่อนร้องเพลง) When you finish your work, you may go home. (เมื่อทำงานเสร็จแล้ว คุณกลับบ้านได้) 2. Adverb of Place คือ Adverb ที่แสดงถึงสถานที่ มี Where, Wherever เป็นตัวเชื่อม ดังตัวอย่าง He can stay where he wants. (เขาสามารถพักในที่ที่เขาต้องการ) I want to know where he lives. (ข้าพเจ้าต้องการทราบว่า เขาอยู่ที่ไหน) 3. Adverb of Purpose คือ Adverb ที่แสดงถึงวัตถุประสงค์มี That , Lest เป็นตัวเชื่อม ดังตัวอย่าง He drew his sword that he might defend himself. (เขาชักดาบเพื่อว่า เขาสามารถป้องกันตัวเอง) Please write lest you forget. (โปรดเขียนเผื่อคุณลืม) 4. Adverb of Cause or Reason คือ Adverb ที่แสดงถึงเหตุผล มี Because, As, Since, That เป็นตัวเชื่อม ดังตัวอย่าง I bought the book because I like it. (ฉันซื้อหนังสือเพราะฉันชอบ) I am glad that you passed examination. (ผมดีใจที่คุณสอบไล่ได้) As he was not there, I spoke to his brother. (เพราะเขาไม่อยู่ที่นั่น ผมจึงพูดกับน้องชายของผม) 5. Adverb of Condition คือ Adverb ที่แสดงเงื่อนไขมี If, Unless, Whether เป็ น ตัวเชื่อม ดังตัวอย่าง If it rains we shall stay at home. (ถ้าฝนตก เราจะอยู่ที่บ้าน) Unless you work hard, you will fail. (ถ้าคุณไม่ทำงานหนัก คุณจะล้มเหลว) (Unless = If……….not ) หมายเหตุ บางครั้งละ If ไว้ แต่เรียงกริยาไว้หน้าประธาน เช่น
~ 99 ~ He would be happier were he honest. (เขาจะมีความสุขมากขึ้น ถ้าเขาซื่อสัตย์) 6. Adverb of Result คือ Adverb ที่กล่าวถึงผลที่เกิดขึ้นเพราะการกระทำ ใน Clause นี้ มี So, So…That, Such……That เป็นตัวเชื่อม ดังตัวอย่าง He missed the train, so he had to walk. (เขาพลาดรถไฟ ดังนั้น เขาจึงต้องเดิน) He ran so fast that I could not catch him. (เขาวิ่งเร็วมาก จนกระทั่งว่า ผมตามเขาไม่ทัน) It was such a fine day that I had to go out for a walk. (เป็นวันที่อากาศแจ่มใสมากจนผมต้องออกไปเดินเล่น) It was so dark that I could not see. (มันมืดมากจนกระทั่งว่า ผมไม่อ่าจมองเห็นอะไร) 7. Adverb of Concession คือ Adverb ที่แสดงถึงความตรงข้าม หรือความขัดแย้งที่มี Though, Although, Even, If, however เป็นตัวเชื่อม ดังตัวอย่าง Though he is poor, yet he is honest. (แม้ว่าเขาจน เขาก็ซื่อสัตย์) Even if it rains, I shall come. (แม้ว่าฝนจะตก ผมก็จะมา) 8. Adverb of Comparison คือ Adverb ที่กล่าวถึงการเปรียบเทียบ มี 2 อย่าง คือ 1. Comparison of Degree เช่น He is as stupid as he is lazy. (เขาโง่ พอๆ กับเกียจคร้าน) He is not so clever as you think. (เขาไม่ฉลาดเหมือนอย่างที่คุณคิด) 2. Comparison of Manner เช่น You may do as you like. (คุณอาจทำตามที่คุณชอบ) I shall get up as early a I can. (ฉันจะลุกขึ้นแต่เช้าตรู่เท่าที่ฉันสามารถ)
~ 100 ~